Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 13 het team dat nog steeds probeert de verliespartij in Super Bowl LI van zich af te schudden: de Atlanta Falcons
2025 zou eindelijk het jaar worden. GM Terry Fontenot had volgens de staf een team gebouwd wat klaar zou zijn om te gaan concurreren in de NFC. Nadat de Falcons 8-9 gingen in HC Raheem Morris zijn eerste jaar, zou jaar twee anders worden. Tweedejaars quarterback Michael Penix Jr. was er klaar voor en zal de Falcons gaan leiden naar de play-offs. Al deze beloftes waren gemaakt door de Falcons, maar er kwam niks van waar. Met een 3-2 start, na een hele knappe overwinning tegen de Buffalo Bills, viel alles uit elkaar. De Falcons eindigde 8-9, na een vier game win-streak, maar eigenaar Arthur Blank was er klaar mee.
HC Raheem Morris en GM Terry Fontenot werden beiden ontslagen. De structuur binnen de organisatie ging op de schop. Er kwam een nieuwe titel in Flowery Branch bij: President of Football. Dit zou de vertrouwenspersoon tussen Blank en de HC en GM worden. Wie beter dan de beste speler in de franchise geschiedenis: Matt Ryan. Al snel startte na de aanstelling van Ryan de interviews voor de HC- en GM-posities. Het bracht voormalig Browns HC Kevin Stefanski en Bears assistent GM Ian Cunningham voort en beide heren werden snel aangenomen. Deze drie mannen hopen de Falcons terug te brengen naar de glorie tijd die Matt Ryan, als speler, wist te brengen in Atlanta.
FREE AGENCY
De 2026 free agency class van de Falcons was niet inspirerend. Er vertrokken 21 spelers en franchise RT Kaleb McGary besloot plotseling met pensioen te gaan nadat hij vorig seizoen nog een extension tekende. GM Ian Cunningham moest in zijn eerste offseason veel gaten gaan vullen met weinig geld. Dolphins QB Tua Tagovailoa tekende een goedkoop eenjarig contract omdat de Dolphins hem nog meer dan 50 miljoen zullen betalen dit jaar. Chiefs RT Jawaan Taylor kreeg vijf miljoen aangeboden voor één jaar. Verder kreeg Eagles WR Jahan Dotson een tweejarige deal voor 15 miljoen. De hoop is dat hij de WR2 rol kan vervullen. Daarnaast keerden TE Austin Hooper en WR Olamide Zaccheaus terug op het oude nest. Bij de defensie werden vooral ‘one year prove-it deals’ uitgegeven. Chargers DT Da’Shawn Hand, Eagles edge rusher Azeez Ojulari en Colts edge rusher Samson Ebukam waren hiervan de grootste namen.
Daarnaast hadden WR Drake London, TE Kyle Pitts, G Matthew Bergeron en RB Bijan Robinson in de ogen van de front office een nieuw contract verdient om de cornerstones van dit team te blijven. Nadat de franchise tag werd gebruikt voor Pitts wisten beide partijen eruit te komen met een driejarige verlenging voor 53 miljoen. London kreeg het grootste contract van de vier namen, met een vierjarig 141 miljoen dollar contract waarvan 100 miljoen guaranteed is. De meest verrassende naam is wellicht Matthew Bergeron. Ondanks dat hij wat flashes heeft laten zien, had niemand verwacht dat hij een vierjarig contract voor 96 miljoen zou krijgen. Dit maakte hem even de hoogst betaalde guard in de NFL. De belangrijkste deal ging naar Bijan Robinson. Hij had nog twee jaar contract over waardoor hij nu op een vijfjarig contract speelt voor 90 miljoen.
NFL DRAFT
De Falcons kwamen de 2026 draft in als een van de teams zonder first round pick. Deze werd gebruikt om in 2025 terug de eerste ronde in te traden voor pass rusher James Pearce Jr.. Met maar vijf picks in totaal moesten de Falcons weer proberen veel uit weinig te halen. Bij de eerste pick ging dit al goed. Met nummer 48 werd Clemson cornerback Avieon Terrell gekozen. Een technische corner die met voetenwerk aan zijn tegenstander blijft plakken. Door velen gezien als een first round talent, echter viel Terrell door zijn atletische tests. Wat deze pick zo bijzonder maakt is dat hij het jongere broertje is van A.J. Terrell, een van de Falcons beste spelers. Dit maakt het de eerste keer ooit dat twee broers starten bij hetzelfde team en dezelfde positie spelen.
Met de selectie in de derde ronde werd Georgia WR Zachariah Branch gekozen. De kleine speedster brengt explosiviteit en een unieke skillset in de Falcons WR room. Branch was ook een speler waarover getwijfeld werd, waardoor hij niet eerder werd gekozen. Bij Georgia bestonden zijn touches vooral uit passes onder vijf yards, wat zijn route tree niet heel uitgebreid maakte. Op dag drie werd er ingezet op defense. In de vierde ronde werd Oklahoma LB Kendal Daniels gekozen. Een voormalig safety die met zijn 6’5 frame de transitie naar linebacker maakt. DC Jeff Ulbrich heeft veel ervaring met deze soort ‘converts’ en mag met Daniels hiermee aan de slag. Als running mate voor Daniels werd in de zesde ronde LSU LB Harold Perkins Jr. genomen. Jaren geleden werd hij als mogelijk top five pick gezien, maar blessures en zijn undersized frame brachten hem naar pick 215.
OFFENSE
Aankomend seizoen zullen de Falcons een nieuwe OC hebben: Tommy Rees. De jonge playcaller is pas 34 jaar oud en zelfs jonger dan sommige spelers die hij zal coachen. Stefanski en Rees brengen een ander scheme dan wat de Falcons de afgelopen jaren hebben gehad. Under center play action keert terug en de running attack zal ook wat gap scheme toepassen. De grootste vraag voor deze offense blijft de quarterback. Met Tua onder contract zal de strijd om QB1 gaan tussen hem en Michael Penix Jr.. De quarterback die het uiteindelijk word zal geen excuses hebben, want wapens hebben de Falcons genoeg. Met Bijan Robinson, Drake London en Kyle Pitts hebben de Falcons een van de meest getalenteerde trio’s in de league. Verwacht word dat Tua het seizoen zal starten, maar Penix heeft een grote kans om zich terug in de starting lineup te spelen als hij honderd procent is.
DEFENSE
Vorig seizoen was de Falcons defense onverwachts best goed. 57 sacks werden behaald, wat het tweede hoogste in de league was. Dat nog een keer halen dit jaar lijkt al heel lastig. Beide first round picks van vorig jaar zullen tijd missen dit aankomend seizoen. #15 overall pick Jalon Walker scheurde zijn kruisband af en #26 James Pearce Jr. wordt voor acht wedstrijden geschorst door off the field problemen. Beiden werden verwacht de volgende stap te zetten en de kern van de Falcons defensie te zijn. Gelukkig is er veel talent op de back-end. Met het tweede jaar van Jessie Bates en Xavier Watts samen hebben de Falcons een uitstekend safety duo. A.J. Terrell is nog steeds een goede CB1, en zijn broertje Avieon kan mogelijk de CB2 plek innemen. Het zal lastig worden om een bovengemiddelde defense te hebben zonder pass rush, maar Jeff Ulbrich gaat het toch proberen.
CONCLUSIE
Ondanks dat de Falcons fans snakken naar eindelijk een keer play-offs lijkt de strategie van de front office eerder gericht te zijn op de toekomst. Met Kevin Stefanski aan het roer lijken de Falcons een stabielere HC te hebben gevonden. Zijn meer serieuze, gedisciplineerde aanpak is exact wat de Falcons spelers nodig hebben nadat jaar op jaar het spel veel te onstabiel is. De strijd om QB1 is nog niet beslist, maar lijkt af te stevenen op Tua in Week 1. De hoop is dat de uitstekende wapens de zwakke quarterback situatie kan verbloemen. Daarnaast heeft de defense nog steeds een aantal uitstekende spelers die game-changing plays kunnen maken. De Falcons hebben helaas te veel ‘what-if’s’ om als definitieve contender te worden gezien. Play-offs zijn mogelijk als de quarterbacks geen ramp zijn, maar dat is misschien te veel gevraagd.
Voorspelling: 6-11 met Tua, 9-8 met Penix.
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 12 het team dat hoopt te profiteren van de aanwinsten uit de Parsons-trade: de Dallas Cowboys.
De Dallas Cowboys hebben een 5-13 play-off record sinds hun laatste Super Bowl winst in 1995. Dat was tevens hun laatste optreden in de NFC Championship Game. Het is het logische resultaat van hoe de Cowboys (lees: Jerry Jones) beleid voeren. Er moet vaak gegoocheld worden met cap space, maar toch bevat het roster altijd een aantal sterren en beide lines zijn sterk. Door slecht cap management is het echter lastig om de toppers te behouden. Daardoor wordt te veel van het roster gevuld met krachten uit de uitverkoop. Tegelijkertijd vormen de head coaches vaak geen enkele factor, behalve het zijn van een welwillende yes-man tussen de wispelturige Jerry en het team.
Dit beleid, gecultiveerd en gevoed door de eigenaar, leiden ertoe dat conflicten als die met Micah Parsons hoog oplopen. Het leidt ertoe dat dit soort uniek talent gunstiger werkomgevingen opzoekt, zoals Green Bay. En uiteindelijk leidt het ertoe dat Dallas steeds weer geen echte kandidaat is voor de Super Bowl, of zelfs een diepe play-offrun. Zal 2026 anders zijn?
FREE AGENCY
De trade voor Micah Parsons leverde de Dallas Cowboys veel (draft)kapitaal op. Ten eerste, bespaarden ze de kosten van een megacontract voor Parsons. Ten tweede, zetten ze de draft picks om in geschikte aanwinsten. Tijdens het vorige seizoen kwam Quinnen Williams bijvoorbeeld over van de Jets. In het verlengde daarvan, werd voorafgaand aan de draft een pick uit de vierde ronde naar de Packers gestuurd voor edge rusher Rashan Gary. Het past echter in het beeld dat van de Cowboys bestaat. Een groot talent laten vertrekken, om gaten op het roster vooral kwantitatief te vullen. Overigens was er wel een poging om te traden voor Maxx Crosby. Dat mislukte toen de Ravens een deal hadden voor twee first round picks. Dat mislukte toen Crosby zijn medische keuring niet haalde, waarna de Ravens voor Trey Hendrickson gingen. Dat betekent dat er misschien nog een klein beetje hoop is voor Dallas.
Verder volgde er weinig echte activiteit in free agency. Safety Jalen Thompson kwam over van de Arizona Cardinals voor drie jaar en 33 miljoen dollar. Geen aanwinst die de harten sneller doet kloppen. Dat geldt ook voor namen als Cobie Durant (CB, Rams), P.J. Locke (S, Broncos), Otito Ogbonnia (DL, Chargers) en QB3 Sam Howell (Eagles). De vertrekkende spelers waren vooral veteranen. Jadeveon Clowney (DE) keert terug bij de Texans, Dante Fowler Jr. (DE) tekende bij Super Bowl winnaar Seattle en DT Osa Odighizuwa ging naar de 49ers voor een derde ronde pick in de draft van dit jaar.
NFL DRAFT
In de 2026 NFL Draft mochten de Dallas Cowboys zeven maal een briefje inleveren bij Roger Goodell. Daarvan vielen er twee in de eerste ronde, één in de derde, drie in de vierde en tenslotte eentje in de zevende en laatste. In die eerste ronde werd op #11 gekozen voor safety Caleb Downs (Ohio State). Door sommigen werd hij gezien als de beste speler van de draft. Dat hij met de elfde pick gekozen kon worden, komt door zijn positie. Op safety ben je niet de meest felbegeerde speler. Downs vormt echter een sterke link tussen de D-line en de secondary. Daarbij schuwt hij het fysieke werk niet en is hij in staat om zowel running backs als tight ends van stevige competitie te voorzien. Tevens beschrijft voormalig coach Nick Saban hem als “instinctief” en “een football junkie”.
De tweede pick in de eerste ronde kwam op #23. Daarmee werd de armlastige defense versterkt. Edge rusher Malachi Lawrence (UCF) kan in zijn eerste seizoen een flinke hoeveelheid werk verwachten. Lawrence is agressief en razendsnel op de eerste meters. Er werden al voorzichtige vergelijkingen getrokken met Cowboys-legendes DeMarcus Lawrence en DeMarcus Ware. Na Lawrence moest Dallas de tweede ronde uitzitten en kozen ze wederom voor defense in de derde. Jaishawn Barham (OLB, Michigan) werd gekozen op #92. Barham is een veelzijdige linebacker die zowel ervaring heeft achter de D-line en in de pass rush.
In de vierde ronde werden achtereenvolgens Drew Shelton (OT, Penn State), Devin Moore (CB, Florida) en LT Overton (DE, Alabama) gekozen. In de laatste ronde viel de keuze op Anthony Smith (WR, East Carolina). Stuk voor stuk investeringen in de breedte die allemaal een goede kans maken op een plekje op het roster.
OFFENSE
Tien van de 11 aanvallende starters keren komend seizoen terug bij de Dallas Cowboys. In 2025 waren zij tweede in aanvallende yards en zevende in het aantal punten per wedstrijd. Consistentie is daarmee een goed teken. Echter, in de NFL is niets zo consistent als een regressie naar het gemiddelde. Dat betekent dat we, ondanks het blijven van veel spelers, een relatief minder seizoen kunnen verwachten van de Cowboys offense.
Niettemin blijft Dak Prescott één van de beste quarterbacks in de league, mits fit. In 2025 speelde hij alle wedstrijden, passte hij voor meer dan 4.500 yards en mocht hij naar zijn vierde Pro Bowl. Prescott is inmiddels 33 en er is niet veel tijd meer om voor de prijzen te gaan. In de play-offs won hij tot dusver slechts twee van de zeven duels. Zonder hem zijn de Cowboys echter helemaal kansloos. Zelfs met een sterke quarterback als Javonte Williams op het roster. Hij kwam vorig seizoen over van de Broncos en leefde helemaal op in Dallas. De afhankelijkheid op hem is groot, ondanks de aanwezigheid van een geschikte back-up als Malik Davis.
De offensive line blijft intact en dat is goed nieuws voor de gehele offense. Vooral voor Prescott en Williams, maar daarmee ook voor de receivers. CeeDee Lamb blijft de WR1, maar George Pickens kon in 2025 meer resultaat overleggen. Ryan Flournoy zal fungeren als WR3. Op tight end is de spoeling dun. Alleen good oldJake Ferguson geldt als een betrouwbaar target voor Prescott.
Tot slot verdient deze sectie een beetje aandacht voor de kickersituatie in Dallas. Brandon Aubrey is één van de, zo niet de, beste kickers in de league. Hij tekende het grootste contract ooit voor een kicker. Aubrey ontvangt 28 miljoen dollar in de komende vier jaar, waarvan 20 miljoen gegarandeerd is.
DEFENSE
De defense van de Dallas Cowboys was abominabel slecht in 2025. Voor de vierde keer in vijf seizoenen staat er een nieuwe DC aan het roer. Matt Eberfluss werd ontslagen. Niet geheel onterecht na het breken van een franchise record. De Cowboys kregen namelijk 511 punten tegen en nooit eerder was dat aantal zo hoog. Voormalig Eagles assistent Christian Parker neemt het over. Hij zal de defense omzetten naar een 3-4 formatie. Quinnen Williams en Kenny Clark, aanwinsten uit het vorige seizoen, spelen op links en rechts. Free agent Ogbonnia speelt als nose tackle.
In 2025 was de pass rush op z’n best inconsistent. Het vertrek van Parsons werd flink gevoeld. Komend seizoen moeten Donovan Ezeiruaku en Rashan Gary voor dreiging vanaf de flanken zorgen. Rookie Lawrence begint met een voorname rol in de rotatie. De grootste zwakte ligt op inside linebacker. Dee Winters en DeMarvion Overshown lijken daar de meest waarschijnlijke kandidaten met Shemar James en rookie Barham op het vinkentouw. De laatste update is de terugkeer naar Texas van toekomstig Hall of Famer Von Miller. Hij roteert met Ezeiruaku en Gary.
De secondary oogt geschikt met DaRon Bland als CB1. Het is nog de vraag of Shavon Revel Jr. of Cobie Durant plaatsneemt tegenover hem. Op safety keert Malik Hooker terug als free safety. De grootste aanwinst in free agency, Thompson, start als strong safety. Rookie Downs kan nagenoeg in de hele defense terecht, maar nickelback is voor nu een veilige voorspelling.
CONCLUSIE
In 2025 eindigden de Dallas Cowboys buiten de play-offs met een 7-9-1 record. De defense was ondermaats, maar de offense was goed. Het ligt in de lijn der verwachting dat de defense verbetert en dat de offense iets moet inleveren. Dat maakt het voldoende om in ieder geval in de race te zijn voor de wildcard ronde. Als ze dat halen, is het wel het eindstation, want de defense is in 2026 voldoende, maar verre van goed. Vier jaar met Prescott, Lamb èn Parsons op het roster leverde slechts één overwinning in de play-offs op. Het is ondenkbaar dat dit met het huidige roster geëvenaard kan worden.
Voorspelling: 9-8
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod.In deel 11: het team dat in complete rebuild zit.
De Miami Dolphins hebben het roer drastisch omgegooid. De afgelopen jaren stond er veel talent op het veld, al waren de prestaties wisselvallig. Vooral bij quarterback Tua Tagovailoa was er elke week wel discussie over zijn toekomst en of hij goed genoeg was. Dit had natuurlijk ook te maken met de vele hits die hij heeft gekregen, resulterend in meerdere hoofdblessures. Hij verliet het team, net zoals de head coach en general manager, waardoor de Dolphins van de grond af aan het team opnieuw moeten bouwen.
Met het vertrek van head coach Mike McDaniel en general manager Chris Grier, kwamen er nieuwe mensen aan het hoofd van het team. Eerst werd Jon-Eric Sullivan aangesteld als GM, waarna Jeff Hafley als HC werd binnengehaald. Geheel verrassend was dat niet ,aangezien eerst Sullivan en later Hafley beiden uit Green Bay kwamen. Laat nou ook nog eens de nieuwe quarterback van de Dolphins, Malik Willis, daar zin opgepikt. Al met al nemen ze dus wel een risico om zo gericht uit één andere organisatie van de NFL zulke zwaarwegende posities in te vullen. Hafley nam vervolgens ook nog Sean Duggan mee uit Green Bay, die als defensive coordinator zal fungeren. Binnen de organisatie promoveerden ze Bobby Slowik als offensive coordinator en zo staat er een hele nieuwe coaching structuur. De druk zal hoog zijn, ondanks het vertrek van vooraanstaande namen uit het team.
FREE AGENCY
Zo is eigenlijk de gehele offense vertrokken. Waar al snel duidelijk werd dat Tyreek Hill niet zou terugkeren in Miami, vertrok mede-receiver Jaylen Waddle naar de Broncos. Tagovailoa kwam eveneens niet terug als leider van de offense, waarna hij naar de Falcons vertrok. Met Willis nemen de Dolphins meteen een risico. De afgelopen jaren was hij de back-up QB voor Jordan Love, wat hij met vlagen erg goed deed. Door zijn sterke optredens, ook al waren het er maar een paar, verdiende hij de titel van hoogst gewaardeerde free agent dit offseason. Met een contract voor 3 jaar ter waarde van 67,5 miljoen dollar lijken de ambities niet minder te zijn, wat wel gek is met een dergelijke leegloop. Willis heeft met Jalen Tolbert en Tutu Atwell als nieuwe receivers wel enige hulp erbij gekregen, maar het lijkt erop dat die laatste niet eens zal starten.
Bij de defense is er ook veel veranderd, met in het bijzonder het vertrek van Bradley Chubb. Ze lieten hem na 1 juni vertrekken, waarna hij als free agent bij de Buffalo Bills tekende. Daar hebben ze niet meteen een vervanger voor, maar in de draft hebben de Dolphins vooral gekeken naar defensieve toevoegingen om de gaten op te vullen.
NFL DRAFT
In deze draft focusten de Dolphins vooral op een aantal diepte toevoegingen aan hun defense, al begonnen ze op offense. Kadyn Proctor van Alabama werd geselecteerd als broodnodige OT voor betere bescherming van hun paradepaardje Willis. Vervolgens kwamen er vooral rotatiespelers op defense, waarbij Chris Johnson (CB, San Diego State) en Jacob Rodriquez (LB, Texas Tech) direct lijken te gaan starten. Kleine side note bij Johnson is natuurlijk wel dat cornerbacks Darrell Baker Jr. en Storm Duck op de PUP-lijst staan. Zij lijken voor hem te gaan starten, mochten ze weer fit zijn.
Later in de draft voegden ze nog Will Kacmarek toe. De Tight End van Ohio State zal als blockende TE zijn werk wel krijgen in de nieuwe offense van Slowik. Waarschijnlijk speelt hij dan een belangrijke rol bij de productiviteit van Achane. Naast nog twee linebackers en diepte op de guard positie, draften ze Kevin Coleman Jr. als WR uit Missouri. Wellicht dat hij, achter Douglas nog een rol van betekenis kan gaan spelen. Al met al hebben ze dus genoeg spelers voor een goede rotatie op defense, maar zal het aanvallend vooral afwachten zijn hoe de rookies de gaten gaan opvullen.
OFFENSE
De offense ziet er compleet nieuw uit. Met Willis gaan ze dus het risico aan dat hij niet gedurende 17 games een consistent hoog niveau kan laten zien. Dit was precies ook het probleem met Tua als quarterback in Miami. Het is dus zeer de vraag of dit een verbetering gaat zijn, al lijkt het er op van wel. Hij heeft niet de problemen met blessures die Tua wel had en lijkt een meer dan capabele leider van de offense.
Wat daarbij helpt, is dat de offensive line zo goed als in tact is gebleven en met Kadyn Proctor een welkome versterking heeft gekregen. Als zij Willis genoeg tijd kunnen geven, dan kan het zomaar gaan lopen.
Qua wapens is De’Von Achane natuurlijk het meest in het oog springend. De explosieve running back is al twee jaar lang een enorme sensatie in Miami. Als hij in een functionerende offense zijn draai kan vinden, zou het zomaar een contender voor RB1 kunnen zijn in het komende seizoen. Verder zijn Tolbert, Douglas en Washington niet de meest in het oog springende receivers, met Greg Dulcich op TE als een stabiele, maar geen spectaculaire speler. Al met al lijkt de offense prima op orde, in ieder geval meer dan aan de andere kant van de bal.
DEFENSE
Defensief staan de Dolphins er namelijk niet bijzonder goed voor. Vorig jaar waren ze 22e in de NFL voor total defense, waardoor Duggan meteen een flinke kluif heeft. Hoewel hij de leiding krijgt over de defensie, zal Hafley als head coach wel de defensive plays gaan callen. Het is de vraag hoe die structuur succes zal brengen. Met ster Chubb niet meer daar, lijkt het lastig om het beter te gaan doen dan het jaar ervoor. Duck is nog herstellende van zijn blessure van oktober vorig jaar, waarbij de hoop is dat hij snel weer kan meedoen bij de Dolphins.
Het grote voordeel voor Hafley en Duggan is dat de defensive line grotendeels wel hetzelfde is gebleven. Zeker met Zach Stieler en Kenneth Grant in het midden, maar ook Chop Robinson op links staan er gelauwerde defensive tackles die in ieder geval voor stabiliteit zullen zorgen. Het is vooral dus de vraag hoe de safeties en cornerbacks gaan presteren, waarbij tegenstanders niet schuw zullen zijn om de diepe ballen te gooien.
CONCLUSIE
De Dolphins lijken dus een prima core te hebben, mede dankzij het aantrekken van Willis als QB en Proctor als toevoeging van de O-line. Maar met veel onzekerheid over de consistentie van de offense en geen directe verbetering in de defense, zal het een erg lastig seizoen worden voor de Dolphins. Ze lijken niet zomaar een team te zijn dat mee gaat doen voor de #1 pick van de draft. Een positief record en een playoff plek zijn wel echt uitgesloten, zo lijkt het. In de AFC East gaan ze met de Jets uitvechten wie het slechtste team is, al gaan de Jets daar op voorhand al mee vandoor.
Voorspelling: 5-12
Lees hier alle 32-in-32 previews voor het nieuwe NFL-seizoen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 10 het team dat hoopt de quarterback fit blijft en de defense iets presteert: Cincinnati Bengals.
Het afgelopen jaar was wederom een verloren jaar voor de Cincinnati Bengals. Dat had twee duidelijk aan te wijzen redenen. Ten eerste wist Joe Burrow wederom niet een heel seizoen fit te blijven. Als Burrow fit is, kunnen de Bengals van iedereen winnen. Maar dat is bepaald geen garantie.
Dan de defense. Er waren wedstrijden bij dat het ronduit pijnlijk was om te zien hoe weinig er werd klaargespeeld. Zowel door de lucht als over de grond werden de Bengals aan alle kanten verslagen.
Dus dit jaar moet het wederom anders gaan. De Super Bowl Run is inmiddels alweer een eeuwigheid geleden en behalve de AFC Championship Game die het jaar erop werd gehaald kwam Cincinnati nooit meer in de buurt.
FREE AGENCY
Vorig jaar bonden de Bengals Trey Hendrickson voor nog één seizoen aan zich met een dik contract. Dat leverde niks op. Hendrickson deed uiteindelijk maar 7 games mee. Hij vertrok naar de Baltimore Ravens. Overigens pas nadat de Ravens Maxx Crosby niet binnenhaalden. Ook andere edge rusher Joseph Ossai en safety Geno Stone keerden niet terug.
De notoir gierige Bengals besloten dit maal geld uit te geven aan de defense. Super Bowl winnaar Boye Mafe, DL Jonathan Allen en safety Bryan Cook kwamen allemaal in free agency. De écht grote uitgave was Dexter Lawrence. In ruil voor de first round pick van Cincy (10e pick) van dit jaar kwam hij over van de Giants. Hij tekende ook direct een extension voor 1 jaar waardoor hij de komende jaren vastligt in Cincy.
NFL DRAFT
Door de Lawrence trade hadden de Bengals dit jaar geen pick in de eerste ronde van de draft. Dat is geen drama: het draftrecord van de Bengals is sinds het draften van Ja’Marr Chase in 2020 ronduit matig te noemen.
De eerste twee picks die beschikbaar waren werden uitgegeven aan de defense. Edge rusher Cashius Howell van Texas A&M werd binnengehaald, net als cornerback Tacario Davis van Washington. Beide spelers zullen rotatiespelers zijn vooralsnog. Center Connor Lew van Auburn kwam in de vierde ronde en is potentieel de vervanger van de ouder wordende Ted Karras.
De vierde pick ging naar wide receiver Colbie Young van Georgia. Na het totale mislukken van Jermaine Burton zoeken de Bengals nog altijd naar een receiver die achter Chase, Tee Higgins en Andrei Iosivas snaps kan spelen. De hoop is dat Young dit gaat zijn.
OFFENSE
Aan de offense heeft het de afgelopen jaren zelden gelegen in Cincinnati. Tenminste: zo lang Joe Burrow fit is. Afgelopen seizoen raakte hij in week 2 al geblesseerd en met eerst Jake Browning en daarna Joe Flacco under center raakten de playoffs snel uit zicht. Toen Burrow in week 13 pas terugkeerde was het kwaad al bijna geschied.
Burrow heeft na wat jaren bouwen inmiddels een aardige offensive line voor zich staan. De enorme tackles Amarius Mims en Orlando Brown Jr. doen hun werk. Center Ted Karras is betrouwbaar maar wordt oud. De guards zijn het grootste probleem. Dylan Fairchild gaat zijn tweede jaar in en hoopt stappen te zetten. De andere guard is Dalton Risner.
In Ja’marr Chase en Tee Higgins heeft Cincinnati een van de, zo niet het beste wide receiver duo in de league. Met name op Chase staat de afgelopen twee seizoenen nauwelijks een maat. Met een fitte Burrow om de ballen te gooien kunnen de Bengals altijd scoren.
De rungame van de Bengals heeft sterk verbetering nodig dit jaar. Chase Brown kende goede momenten, maar een echt consistente rungame werd niet op touw gezet. Om wedstrijden te controleren moet dat dit jaar anders.
Tight end is al jaren een zorgenkindje bij de Bengals. Mike Gesicki is wederom TE1 dit jaar. Maar in zowel de block als passing game is hij niet zo doorslaggevend als ze waarschijnlijk zouden zien in Cincinnati.
DEFENSE
Positieve insteek voor de defense: Het kan bijna onmogelijk slechter dan afgelopen jaar. Bovendien is er meer dan behoorlijk geïnvesteerd om gênante vertoningen als afgelopen jaar te voorkomen. Met Lawrence en Allen moeten tegenstanders niet meer op elke mogelijke manier door de Bengals heen kunnen rennen. De edge rush blijft spannend. Die was afgelopen jaar niet veel soeps, dus ook daar kan alleen maar winst behaald worden. Maar of Mafe en Murphy genoeg zijn, is de vraag. Murphy heeft nog altijd niet laten zien de first round pick waard te zijn na enkele seizoenen.
Datzelfde geldt vooralsnog voor Shemar Stewart. Stewart kwam werd afgelopen seizoen gedraft en trainde pas heel laat mee vanwege contractperikelen. Vervolgens liet hij nog weinig zien op het veld. Dit jaar moet de ruwe diamant een sprong maken. Daar is al een valse start in gemaakt. Hij is enkele weken uitgeschakeld door een blessure.
In de linebacker room was huidig tweedejaars Demetrius Knight Jr. een positieve verrassing. Hij zal dit jaar een nieuwe sprong moeten maken en daarmee een van de leiders worden in deze defense.
In de secondary gaan de ogen naar Bryan Cook. Hij kwam over van Kansas City en moet leiding geven aan een jonge groep. Ook door de lucht was Cincinnati afgelopen jaar kwetsbaar. Positief punt was de ontwikkeling van Jordan Battle op safety. Aangevuld met Cook kunnen zij een goede tandem gaan vormen.
CONCLUSIE
De Bengals maken met een fitte Burrow en Chase in elke wedstrijd een kans. De grote ‘als’ is zoals geschreven dat Burrow weer eens een fit seizoen moet doormaken. Doet hij dat, gaan de Bengals onmiskenbaar wedstrijden winnen. Zeker met een defense die in elk geval af en toe een stop weet te maken, moet dat te doen zijn.
In de AFC North zijn de Bengals kanshebber. De Browns zijn de zwakke broeders en bij zowel de Ravens als de Steelers is het afwachten hoe zij gaan presteren nu bij beide teams lang zittende head coaches zijn vertrokken in de personen van John Harbaugh en Mike Tomlin.
Tel daarbij op dat de Bengals een relatief makkelijk schedule hebben en een playoff plekje moet er eindelijk weer eens inzitten. Hoop doet wederom leven in Cincinnati. Net als de afgelopen seizoenen…
Conclusie: 10-7
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 9 een team dat hoopt zich te herpakken na een slecht jaar: Kansas City Chiefs.
Het was een taai 2025 voor de Kansas City Chiefs. Het spel liep niet en de playoffs werden gemist. Tot overmaat van ramp scheurde Patrick Mahomes zijn kruisband in een van de laatste speelrondes. Het zorgt voor onzekerheid. Hoe keert Mahomes terug van zijn blessure? Zit er nog wat in het vat bij veteranen als Travis Kelce en Chris Jones? Hoe goed is de defensie na het vertrek van enkele sterkhouders?
Een ding moge duidelijk zijn. Nog een jaar als afgelopen seizoen is onacceptabel voor het team dat de afgelopen jaren een abonnement had op de AFC Championship Game.
FREE AGENCY
Na het einde van afgelopen seizoen leek het er sterk op dat Travis Kelce zijn laatste snap had gespeeld voor de Chiefs. De legendarische tight end gaat inmiddels al een tijdje mee, en is allang niet meer zo dominant als enkele jaren geleden. Maar Kelce tekende nog eens bij, en keert weer terug. De Chiefs lieten ook zien niet terug te schrikken van de blessure van Mahomes. Hij kreeg nog een twee jaar op zijn toch al lange contract en speelt nu tot 2033 voor de Chiefs.
Running back Isiah Pachecho vertrok naar de Detroit Lions, maar zijn vervanger is niet de minste. Super Bowl winnaar én mvp Kenneth Walker kwam over van de Seattle Seahawks. Een andere offensieve speler die vertrok was tackle Jawaan Taylor, hij tekende bij de Atlanta Falcons.
In de verdediging vertrokken enkele sterkhouders, met name in de secondary. Cornerback Trent McDuffie werd voor een first round pick naar de Los Angeles Rams verscheept. Jaylen Watson bewandelde diezelfde weg. Safety Bryan Cook vertrok naar de Cincinnati Bengals. Een opvallende naam die terugkeerde in de secondary is die van L’Jarius Sneed. Nog niet zo heel lang geleden was hij bij de Chiefs een van de beste corners in de NFL, maar dat niveau tikte hij nooit meer aan na zijn vertrek naar de Tennessee Titans. We gaan zien of hij zijn oude niveau weet te bereiken na zijn terugkeer.
NFL DRAFT
De Chiefs proberen het gat dat Trent McDuffie in de secondary achterlaat op te vullen met Mansoor Delane. Met de zesde pick in de draft werd de corner van LSU binnengehaald. Delane wordt veel talent toegedicht en hij is een starting corner komend jaar. De Chiefs konden tweemaal kiezen in de eerste ronde en haalden met de 29e pick Peter Woods van Clemson. Woods is een ruwe diamant en met de juiste coaching van iemand als Steve Spagnuolo kan hij zomaar een voltreffer blijken.
Later gedrafte speler als edge R Mason Thomas van Oklahomo en cornerback Jadon Canady van Oregon zijn vooralsnog rotatiespelers.
OFFENSE
Hoe komt Patrick Mahomes terug van zijn kruisbandblessure? Dat is de vraag die alle Chiefs fans bezig zal houden. Maar wat ook niet vergeten moet worden: ook al voor zijn blessure liep de offense lang niet zo soepel als het in de hoogtijdagen deed. Zowel de run- als receivinggame kende problemen. Met de komst van Kenneth Walker is aan dat eerste wat gedaan, zo lijkt het.
Maar rond de receivers hangen nog vraagtekens. Travis Kelce is oud. Xavier Worthy heeft zijn potentie door blessures voorlopig nog niet bereikt en Rashee Rice heeft vooral problemen naast het veld.
De offensive line van de Chiefs is nog altijd een van de sterkere units. Afgelopen jaar was Jawaan Taylor een zwakke schakel, maar van hem is afscheid genomen. Mannen als center Creed Humphrey en guard Trey Smith zijn nog altijd een van, zo niet de beste spelers op hun posities. Tackle Josh Simmons gaat zijn tweede jaar in maakt hopelijk sprongen.
DEFENSE
Ook rond de defensie van de Chiefs hangt dit jaar onzekerheid. Chris Jones was afgelopen jaar niet zo dominant als seizoenen ervoor. Kan hij zich herpakken? Met Peter Woods is in elk geval een potentiële troonopvolger in huis gehaald. Woods zal in de rotatie spelen achter Jones en de van New England overgekomen Khyiris Tonga. De linebacker room is met Nick Bolton en Dru Tranquill nog steeds een sterke unit
Met het vertrek van McDuffie en Watson is er een aardig gat geslagen in de secondary. Sneed kwam terug, maar die heeft sinds zijn vertrek twee jaar geleden niks meer laten zien. Daar kan dus niet per definitie op gerekend worden. Delane is zeker talentvol, maar zoals altijd is het bij een rookie afwachten hoe ze gaan presteren in hun eerste jaar.
Wat de Chiefs in elk geval hebben, is Steve Spagnuolo. ‘Spags’ is al jaren een van de betere defensive coordinators in de NFL en kan ook van deze unit mogelijk weer een moeilijk te verslaan collectief smeden.
CONCLUSIE
Veel fans van andere teams lachten het afgelopen seizoen in hun vuistje (of hardop) om de prestaties van de Chiefs. Dat is het lot van teams die veel winnen. Het zal gestoken hebben bij KC en Andy Reid en zijn mannen zullen erop gebrand zijn om van dit jaar een revanchejaar te maken.
Dat zal niet makkelijk zijn. De Chiefs hebben er in de AFC West tegenwoordig een meer dan geduchte concurrent bij in de Denver Broncos. De Raiders zijn de zwakke broeder en de Chargers zijn ook niet per definitie beter. Maar de tijden dat de Chiefs slaapwandelend naar een divisiewinst gingen, zitten er voorlopig wel op.
Bovendien zijn er dus veel onzekerheden in zowel de offense als de defense. Leeftijd begint te spelen en enkele sterkhouders zijn vertrokken. Het zal een spannend jaar worden voor Chiefs fans. Als het weer een mislukt seizoen wordt, zullen er harde keuzes gemaakt moeten worden.
Helaas geen Chadwick Tromp of Antwone Kelly in deze MLB Watch, maar wel een hoop homeruns van oranje makelij. Zo hebben de Padres van Xander Bogaerts het behoorlijk op de heupen, schreven Palacios en de Rays een stukje geschiedenis en liepen Albies en de Braves uit in de NL East. Daarnaast blikken we kort terug op het duel tussen Minnesota en Philadelphia in Dyersville.
DUTCH WATCH
ALBIES EN BRAVES KRIJGEN GEEN GENOEG VAN NY
Acht wedstrijden op rij hadden Ozzie Albies en zijn Atlanta Braves gewonnen. Een record dit seizoen en om dat record aan te scherpen, moesten ze in de Bronx zien te winnen van de New York Yankees vorige week vrijdag. Geen eenvoudige opgave, aangezien die Yankees nog altijd zicht hebben op de koppositie in de AL East. In onze laatste editie waren we niet erg onder de indruk van de trades die plaatsvonden in Atlanta. Startend werper Tyler Mahle is één van die aanwinsten en nam de eerste van drie wedstrijden voor zijn rekening. Blijkbaar voelde Mahle zich aangesproken, want de 31-jarige leverde zes vrijwel foutloze innings af. Hetzelfde deed voormalig Brave Max Fried echter, waardoor dit duel pas op het laatste moment werd beslist. Helaas voor Atlanta in het voordeel van de Yankees. Met Albies 0-for-3 en een walk won de thuisploeg na tien innings met 3-2.
Die wedstrijd stond achteraf symbool voor de rest van dit drieluik. Elke wedstrijd was spannend en werd beslist met één run verschil. Zo ook het tweede duel. Ozzie Albies kwam in de tweede inning nog door met een tweehonkslag, maar kon een 4-5 nederlaag niet voorkomen. Met 1-for-4 en een single in de zevende inning stonden Albies en de Braves zondag aan de goede kant van de score. Atlanta won, opnieuw na extra innings, met 2-1. Een winnende run in de tiende die Chris Sale niet meemaakte.
ALBIES BREEKT HET OPEN
De startend werper van zaterdag kwam zondag nog even terug op een scheidsrechterlijke beslissing en werd vanuit de dug-out weggestuurd. In zijn eigen wedstrijd zag Sale een andere grootheid ’n mijlpaal bereiken. Gerrit Cole liet zich op 8 augustus van zijn beste kant zien. Cole noteerde in dat duel zijn duizendste strikeout als Yankee en had daar 139 wedstrijden en 837.2 innings voor nodig. Hij verwees daarmee CC Sabathia (162 wedstrijden) en Roger Clemens (1087.2 IP) naar de tweede plaats.
De volgend opponent voor de Braves kwam eveneens uit New York. Echter speelde de serie tegen de Mets zich af in Atlanta. Albies verscheen dankzij twee keer vier wijd en een Hit By Pitch drie keer op de honken, maar telkens zonder succes. Het was Mets-outfielder Brett Baty die in de eerste inning al de genadeklap leek uit te delen. Zijn grandslam legde de basis voor een 8-5 overwinning voor de bezoekers. Zo’n basis werd in de tweede ontmoeting gelegd door Ozzie Albies. In een wedstrijd waarin de pitchers de lakens uitdeelden, brak de tweedehonkman in de vijfde inning de ban.
Zijn twintigste homerun dit seizoen zette de Braves op het bord en leidde hen uiteindelijk naar een 4-0 overwinning. Woensdag stelde de thuisploeg ook de winst in deze serie veilig door de rubber game met 6-3 te winnen. Met 0-for-4 bleef Albies van de honken, maar onze landgenoot begint – met de Braves – wel aan dit weekend met een voorsprong van 9 gewonnen wedstrijden op de Phillies in de NL East.
PADRES HELEMAAL TERUG IN DE RACE
Met Casey Mize en Robbie Ray legde San Diego alle kaarten op tafel. De starting rotation werd richting de trade deadline flink versterkt, maar Mize kende toch een ietwat valse start voor zijn nieuwe werkgever. Vorige week vrijdag was het, thuis tegen Houston Astros, de beurt aan die andere nieuweling. Helaas voor Ray én de Padres verliep ook dat debuut bepaald niet naar wens. De 34-jarige startend werper stond vijf innings op de heuvel en gaf 4 verdiende punten op. Het bezoekende Houston legde in die innings de basis voor een 3-6 zege. Over de prestaties van Xander Bogaerts in dit duel kunnen we kort zijn. Waar de kortestop in de serie tegen Arizona nog 5 hits in vier wedstrijd noteerde, daar zweeg zijn knuppel dit keer in alle toonaarden.
Dit bleek voor Xander Bogaerts in deze serie eerder regel dan uitzondering. Waar de Padres zich zaterdag 8 augustus herstelden met een 3-2 overwinning, daar bleef Bogaerts steken op die hatelijke nul wat betreft het aantal hits. Daar veranderde ook niets aan in de series finale. Met .227 was zijn slaggemiddelde al niet om over naar huis te schrijven, maar na de 0-for-11 tegen Houston zakte dit naar .221. De Padres daarentegen deden goede zaken met een 7-2 zege in die derde wedstrijd. In de stand schoten ze er weinig mee op, want de Diamondbacks waren dat weekend te sterk voor de Dodgers en trokken voor het eerst sinds 2018 de season series tegen LA naar zich toe.
KNAPPE RESULTATEN TEGEN BREW CREW
Het werd er na deze serie niet eenvoudiger op voor de Padres. De volgende tegenstander die zich naar San Diego begaf, kwam uit Milwaukee en was in het bezit van ’t beste record in Major League Baseball. Bogaerts mocht de eerste wedstrijd tegen de Brewers aan zich voorbij laten gaan en zag zo vanuit de dug-out zijn team met 3-2 winnen dankzij een late 2-run homerun van Jackson Merrill. Met een single en een walk in zijn vijf at-bats bleef Bogaerts in de tweede wedstrijd wat achter bij de rest van de Padres. Zijn team noteerde deze dinsdag niet minder dan 17 hits en scoorde in totaal 11 runs. Dankzij een grandslam in de tweede inning was aangewezen slagman Luis Rengifo in dit duel opeens 4 RBIs rijker. Naamgenoot Luis Campusano deed met 3 binnengeslagen runs nauwelijks voor hem onder.
San Diego had er nu vier op rij gewonnen en negen van de laatste twaalf. In de Diamondbacks, Astros en nu Brewers troffen ze stuk voor stuk tegenstanders op koers voor de play-offs. Tegen Milwaukee werd het zelfs allemaal nog mooier voor San Diego, want ook de laatste van drie duels werd een prooi voor de thuisploeg. Dit keer had Xander Bogaerts wel een belangrijk aandeel. Bij een 0-2 achterstand zette hij de Padres in de derde inning met zijn tiende homerun op het bord. Het werd ook wel weer eens tijd voor een homer van Bogey. Zijn laatste dateerde immers van 10 juli. Overigens was het ook nu weer Luis Campusano die de Brew Crew van Pat Murphy pijn deed. De catcher kwam door met een beslissende RBI-single in de elfde inning.
Deze recente zegereeks heeft San Diego weer helemaal teruggebracht in de strijd om de postseason-tickets. Ze schoven voorbij de D-backs, die zichzelf bij de start van dit weekend terugvonden op een plekje net buiten die plaatsen.
JANSEN VERZAMELT SAVES
Voor de Detroit Tigers begon het leven zonder Tarik Skubal vorige week al met een gewonnen serie in Seattle. Daarmee zat de road trip er voor Kenley Jansen en consorten nog niet op. De ploeg daalde langs de Amerikaanse westkust af naar het zuiden om in San Francisco uit te komen voor een serie van drie tegen de Giants. Bekend terrein natuurlijk voor Jansen, die in zijn tijd bij de Dodgers de nodige robbertjes uitvocht tegen die divisierivaal. In het weekend van 8 augustus kon de Tigers-closer het aanvankelijk vanaf de zijkant volgen. Hij zag de Giants de eerste wedstrijd met 5-2 winnen en vervolgens zijn eigen Tigers uithalen op zaterdag: 8-0.
Zijn inbreng was wel nodig in de zogenaamde rubber game op zondag. Beide teams hadden dus één wedstrijd gewonnen en beide teams hadden ook één run geproduceerd in de eerste acht innings van die laatste wedstrijd. Aan Jansen de taak om het – wat de Giants betreft – daar bij te laten. Hij maakte zijn opwachting in de negende inning bij een 1-1 stand. Vervolgens ging Jansen aan de slag en zette de ene na de andere Giant weg met een strikeout. Osleivis Basabe was z’n eerste slachtoffer, Drew Gilbert sleurde er nog een at-bat van 6 pitches uit maar kon ook na drie slag gaan zitten en hetzelfde lot was Drew Cavanaugh beschoren. In totaal had Kenley Jansen 15 pitches nodig voor 3 K’s. Dit dominante optreden verdiende een resultaat en dat kwam er voor Jansen in de tiende inning. Detroit won met 3-1 en Jansen schreef zijn derde winst van ’t jaar bij.
TWEE UITERSTEN VOOR KENLEY
In die hele vreemde AL Central schoten de Tigers dankzij die overwinningen opeens van plek 4 naar plek 2. Ja, ze moeten het verder stellen zonder twee geweldige startende werpers, maar de hoop op ’t postseason hebben ze nog niet opgegeven. Sterker nog, na de serie tegen Cleveland deze week vonden de Tigers zichzelf zelfs terug op een plek die recht geeft op dat postseason. Voor eigen publiek trokken ze dinsdag de eerste ontmoeting met 6-4 naar zich toe. Kenley Jansen werd die avond afgezet met een 6-3 voorsprong in de negende inning. Met een single en twee walks maakte de closer het echter onnodig spannend. Gelukkig voor Jansen en de Tigers bleef de schade beperkt. Alleen nieuwbakken Guardian Jo Addell wist na een sac fly een run binnen te slaan, waardoor Jansen met de schrik vrij kwam. Hij noteerde zijn veertiende save en had daar 29 pitches voor nodig.
Nadat de Guardians met 6-4 beslag hadden gelegd op de tweede ontmoeting kwam Detroit sterk terug in de derde. De Tigers versloegen de Guardians met 3-0. Een shutout die nog wel even wat meer aandacht verdient, want ’t was voor het eerst sinds 2014 dat een team de tegenstander van scoren hield zonder ook maar één strikeout te noteren. Dit deed Jansen dus ook niet toen hij in de negende inning aan het werk werd gezet. Waar de ervaren closer het eerder deze week nog spannend maakte, daar maakte hij nu korte metten met de Guardians. Slechts 10 pitches had Jansen nodig om de 3-0 winst en zijn vijftiende save naar de finish te brengen. Aangezien Texas Rangers deze week drie van hun vier wedstrijden verloren tegen de Angels zagen die de verrassende Tigers passeren in de wildcard-race. Een race die overigens wagenwijd open ligt, want er staan maar liefst zes teams binnen twee gewonnen wedstrijden van elkaar.
ZELDZAME STREAK VOOR PALACIOS EN RAYS
Tampa Bay Rays was hun road trip begonnen met een perfect sweep in Colorado. De koploper in de AL East trok daarna verder naar het westen waar in Seattle de Mariners op hen wachtten. Een tegenstander die vorig jaar nog op de drempel van de World Series stond, maar nu alles op alles moet zetten om überhaupt de play-offs te halen. Tegen dat gemotiveerde gezelschap begonnen de Rays goed. Richie Palacios stond weer als vanouds op het tweede honk en was 0-for-1 met twee walks en een sacrifice hit. Voor de bezoekers bleek een run in zowel de tweede als derde inning voldoende om uiteindelijk met 2-1 te winnen.
Nipt was het vorige week zaterdag in de tweede ontmoeting opnieuw. Tampa Bay won de vijfde van vijf uitwedstrijden tijdens deze road trip en dit keer hadden ze dat bijna volledig aan Palacios te danken. Bij een 1-1 stand in de zesde inning, twee man uit en alle honken bezet kwam onze landgenoot door met een cruciale 2-run RBI-single. Josh Naylor nam met twee solo homeruns de volledige productie van de Mariners voor zijn rekening, maar moest buigen voor Palacios en de Rays: 2-3. Afgelopen zondag maakten de Rays ook deze sweep compleet door Seattle met 4-1 klop te geven. Palacios werd in de vijfde inning na 1-for-2 aan slag vervangen door Ryan Vilade. Tampa Bay werd dat weekend overigens de eerste ploeg in de American League met 70 overwinningen. In de NL hadden de Brewers, Braves en Dodgers dat aantal al bereikt.
HISTORISCH
Na de sweeps in Colorado en Seattle zat de westerse road trip er voor Tampa Bay nog niet op. In Sacramento wachtten de A’s op de koploper van de AL East. Daar in Sutter Health Park konden de Rays een stukje geschiedenis schrijven. Zij begonnen alvast goed door afgelopen maandag de eerste wedstrijd met 10-6 te winnen. Richie Palacios viel pas laat in en was 0-for-1 in zijn enige AB. Dinsdag startte de international wel en was hij 2-for-4 met 2 runs en een walk. Die runs kwamen tot stand in de vierde en de achtste inning. Telkens na een homerun. Daarvan sloegen de Rays er in totaal zes deze dag. Vanaf de heuvel pitchte starter Nick Martinez een complete game op weg naar de achtste overwinning op rij: 12-4.
Dan dat stukje geschiedenis waar we het over hadden. Daarvoor moesten de Rays ook woensdag de derde ontmoeting winnen. Richie Palacios gaf alvast de voorzet in de tweede inning door zijn team middels een RBI-single op 0-1 te zetten. De Rays-infielder zou later na vier wijd ook nog een run achter zijn naam krijgen op weg naar de negende zege op rij: 8-4. Een bijzondere winstreeks, want deze kwam tot stand door negen uitwedstrijden in het westen te winnen. Alleen Boston Red Sox wist dit in het verleden eens te presteren. Daarvoor moeten we terug tot 1977 toen die achtereenvolgens de toenmalige California Angels, Seattle Mariners en Oakland A’s op een sweep trakteerden.
In de AL East hebben de Rays dankzij deze knappe series zichzelf wat lucht verschaft. De Yankees winnen ook best veel wedstrijden de laatste tijd, maar zagen desondanks de achterstand oplopen tot 6.5 gewonnen wedstrijden.
RAFAELA EN RED SOX MAKEN PAS OP DE PLAATS
Op de laatste dag van juni hadden Boston Red Sox en New York Yankees bijna spiegelende records. Het kwakkelende Boston had op dat moment 37 duels gewonnen en 47 verloren. Daar stond tegenover dat de Yankees er 48 hadden gewonnen en 37 nederlagen leden. Dat het snel kan gaan in Major League Baseball werd vorig weekend wel duidelijk, want de BoSox waren hun aartsrivaal tot op 0.5 gewonnen wedstrijd genaderd. Met een serie tegen de ploeterende Athletics in het vooruitzicht lag het bijna in de lijn der verwachting dat Boston minimaal langszij zou komen bij de Yankees in de AL East. Zeker toen de Red Sox openden met een klinkende 13-1 overwinning in het eigen Fenway Park.
Ceddanne Rafaela moest na die geweldige prestaties in LA tegen de Dogers (natuurlijk) even een stapje terug doen. Tegen de A’s opende de rappe outfielder met 2-for-5, runs in de zesde en zevende inning en een RBI in de vierde. Rafaela en de Red Sox leken zo door te gaan met waar ze al een tijdje mee bezig waren: winnen. Dat het allemaal toch niet zo eenvoudig is, bleek in de twee wedstrijden daarna. Vaker dan hem lief was, weigerde de knuppel van Rafaela dienst en moest hij ’t de rest van dat weekend doen met 1 hit in 10 at-bats. Helaas voor Boston was de All-Star daarmee geen uitzondering. Vorige week zaterdag werd met 3-7 verloren en de derde ontmoeting moesten de Red Sox met 3-4 aan de A’s laten. Aangezien de Yankees twee van hun drie wedstrijden dat weekend wonnen, maakten de BoSox in de divisie weer even pas op de plaats. Met een achterstand van 1.5 gewonnen wedstrijden op NY begonnen zij maandag aan hun serie tegen de Blue Jays.
SWEEP AFGEWEND
In Toronto werden de Red Sox opnieuw met de neus op de feiten gedrukt. Ondanks een 2-for-3 en een RBI van Ceddanne Rafaela verloor Boston maandag met 1-2 in Canada. Met een sac fly en een solo homerun nam de outfielder uit Willemstad ook dinsdag 2 RBIs voor zijn rekening. Helaas mocht ’t opnieuw niet baten. De Blue Jays legden met 5-3 ook beslag op dit duel en trakteerden de BoSox op hun vierde achtereenvolgende nederlaag. Ook woensdag wisten de Red Sox dat tij niet te keren. Rafaela was 1-for-4 in een wedstrijd die Boston met 4-6 aan de Blue Jays moest laten.
Bij vijf nederlagen op rij trokken de Red Sox de streep. Hoewel Toronto deze serie van vier al had gewonnen, trokken de bezoekers de series finale naar zich toe. Een grandslam van Caleb Durbin maakte in de achtste inning het verschil. Rafaela was één van de honklopers die daardoor de thuisplaat kon passeren. De outfielder, die 2 hits noteerde, zorgde in de negende inning opnieuw voor een run. Ondanks dit slaggeweld was een pitcher het verhaal van deze dag. Red Sox-rookie Peyton Tolle stond in zijn acht innings op de heuvel namelijk slechts 2 hits toe en leverde één van zijn beste optredens tot nu toe af. Boston maakte dus een einde aan die 5-game losing streak, maar ligt ondanks die nederlagen comfortabel op koers voor een wildcard in de American League.
RONDJE LANGS DE VELDEN
MISIOROWSKI GOOIT FRANCHISERECORD AAN FLARDEN…
We moeten het voor de verandering maar weer eens hebben over de menselijke vlammenwerper Jacob Misiorowski. Het 23-jarige fenomeen van de Milwaukee Brewers is bezig aan een waanzinnig tweede seizoen in de majors en een belangrijke reden waarom de Brewers kandidaat zijn voor de World Series. Misioroski scherpte dit seizoen al wat snelheidsrecords aan en stootte afgelopen weekend en passant Corbin Burnes van de troon in Milwaukee. In 2021 had de huidige pitcher van de Diamondbacks 145.2 innings nodig om aan 200 K’s te komen. Een franchiserecord voor de Brewers. Tot zondag 9 augustus.
Jacob Misiorowski is the second-fastest pitcher to 200 strikeouts in a season in MLB history 🔥
1. Spencer Strider 123.1 IP (2022) 2. Jacob Misiorowski 129.1 IP (2026) 3. Spencer Strider 130 IP (2023) 4. Randy Johnson 130.2 IP (2001) 5. Gerrit Cole 133.1 IP (2019) https://t.co/XcbTe7hYKnpic.twitter.com/c9XQmhNscE
In de derde inning zette Misiorowski tegenstander Alan Roden van Minnesota Twins weg met drie slag. Op dat moment zijn vijfde van de dag, maar vooral zijn tweehonderdste K dit seizoen. Voor dat aantal van 200 strikeouts had Miz slechts 129.1 innings nodig. Een record dus voor deze franchise, maar in de gehele geschiedenis van Major League Baseball was er maar één pitcher sneller bij die 100 K’s. Drie jaar geleden had Braves-starter Spencer Strider slechts 123.1 IP nodig. De Brewers wonnen die wedstrijd, na een walk-off, met 4-3 van Minnesota en hielden Chicago Cubs in de NL Central op een achterstand van 5.5 gewonnen wedstrijden. Met 75 overwinningen is Milwaukee – ondanks de matige resultaten tegen de Padres – momenteel in het bezit van ’t beste record in Major League Baseball.
…EN OOK JACOB WILSON GAAT DE BOEKEN IN
Voor mensen genaamd Jacob was het een lekker weekend. We kwamen de Athletics al even tegen als tegenstander van Ceddane Rafaela en de Boston Red Sox. Die A’s zijn de laatste tijd niet bezig aan een imposante reeks getuige de 12-game losing streak die ten einde kwam in Boston. Tel daar nog even bij op dat ze opnieuw onderin de AL bungelen en het lijkt een seizoen om snel te vergeten. Toch zal Jacob Wilson daar misschien even anders over gedacht hebben afgelopen zondag in Beantown.
Jacob Wilson made MLB history Sunday, setting the record for consecutive error-free games at shortstop with 111.
The 24-year-old passed Mike Bordick’s 2002 mark and has not committed an error since July 6, 2025.
De 24-jarige kortestop brak tegen de Red Sox namelijk een MLB-record. Voor de 111e keer op rij speelde Jacob Wilson een wedstrijd zonder een defensieve fout te maken op zijn positie. Mike Bordick had dit record sinds 2002 in handen toen hij namens de Baltimore Orioles lang foutloos bleef. Voor de laatste error van Wilson moeten we terug tot 6 juli 2025 toen hij met de A’s tegen de Giants speelde.
PHILLIES HOUDEN HUIS IN FIELD OF DREAMS
Major League Baseball keerde donderdag terug in het Field of Dreams. Aan het begin van dit decennium bracht MLB een hommage aan die gelijknamige film uit 1989 op een plek slechts enkele meters van ’t oorspronkelijke decor. In 2021 waren het de White Sox die de Yankees versloegen op die bijzondere plek. Een jaar later waren het de buren van de Cubs die Cincinnati Reds klopten in dat veld omgeven door maïs. Daarna bleef het een paar jaar stil op het Field of Dreams, maar donderdag mochten Philadelphia Phillies en Minnesota Twins deze traditie weer nieuw leven inblazen.
The hang time on this Kyle Schwarber homer is ridiculous 😳
Niet alleen was dit een wedstrijd tegen een prachtige achtergrond, maar MLB trof het ook nog met twee teams die daadwerkelijk ergens om spelen. De Phillies worden in de wildcard-race van de National League op de huid gezeten door San Diego en Arizona, terwijl Minnesota alle zeilen bij moet zetten om bij te blijven in de American League. Kyle Schwarber had echter geen zin om er een spannend schouwspel van te maken. De aangewezen slagman van de Phillies sloeg de bal twee keer het maïs in voor twee homeruns en 3 RBIs. Daar hadden de Twins niet van terug, waardoor de Phillies dit bijzondere duel uiteindelijk met 7-2 wonnen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 8 een team waar nieuw leven in is geblazen dankzij een hun jonge quarterback: de New Orleans Saints
In 2025 waren de verwachtingen erg laag voor de Saints. Geen cap space en een steeds ouder wordend team waren hiervoor de hoofdredenen. Simpelweg was het talent bij de Saints niet meer wat het vroeger was tijdens de jaren van Drew Brees en Sean Payton. Al jaren zitten de Saints vast in de middenmoot van de NFL. Zelfs NFL personeel was niet onder de indruk van dit team. Het duurde de Saints erg lang om hun nieuwe HC aan te stellen, nadat voormalig HC Dennis Allen was ontslagen.
Uiteindelijk durfde Eagles OC Kellen Moore de uitdaging aan te gaan. Het was duidelijk dat hij zo snel mogelijk zijn team naar zijn hand wilde zetten en besloot een aantal dingen te veranderen. Hij bracht voormalig Chargers HC Brandon Staley mee als DC, en veranderde hiermee het welbekende unieke scheme waar de Saints jaren lang veel succes mee wisten te boeken. Ook wachtte Moore niet lang met de quarterback positie. Louisville’s Tyler Shough was zijn man, ondanks de vele negatieve reacties uit de fanbase. Met een record van 6-11 wist Shough er vijf te winnen nadat hij in Week 9 de starting job overnam van Spencer Rattler. Hiermee bracht hij optimisme terug bij de fans. Nu in 2026 is Shough de vaste QB1 die hoopt de Saints terug te brengen naar de play-offs.
FREE AGENCY
De Saints tekende in dit offseason niet veel spelers van buitenaf. Grotendeels kwam dit door de cap space limitaties waar zij al jaren mee dealen. Met name de ‘dead cap’ is bij de Saints erg hoog. Maar liefst 112 miljoen dollar. Toch was er wel genoeg ruimte voor een grote contractverlenging. Wide receiver Chris Olave werd beloond met een vierjarig contract voor 124 miljoen, waarvan 90 miljoen in guaranteed money. Met het gevoel dat QB Tyler Shough deze franchise weer omhoog kan tillen, was zijn beste wapen voor de lange termijn vastleggen een prioriteit. Verder werden er vooral veel spelers gecontracteerd die vorig jaar ook bij de Saints speelden. Franchise legende Cameron Jordan werd voor één jaar verlengd. De 37-jarige edge rusher lijkt hierdoor zijn carriere te kunnen afsluiten bij het team die hem vijftien jaar geleden op pick #24 koos.
Uiteindelijk werden er nog drie grote contracten aangeboden aan spelers van buitenaf. De grootste van deze drie was aan voormalig Buffalo Bills guard David Andrews. Met een vierjarig contract voor 61 miljoen krijgt hij de taak om Tyler Shough te beschermen. Ook mag hij gaten gaan creëren voor Travis Etienne, die van de Jaguars overkomt. Hij kreeg ook een vierjarig contract. Verdedigend kwam ‘Swiss Army Knife’ LB Kaden Elliss terug op het oude nest na drie jaar bij de rivaal Falcons te hebben gespeeld. Hij zal het gat wat Demario Davis achterlaat moeten vullen. Verder is het tekenen van voormalig Browns cornerback Martin Emerson een goede ‘low risk high reward’signing. Na voor het laatst in 2024 te hebben gespeeld door een gescheurde Achillespees, zou deze talentvolle 26 jarige corner veel meerwaarde kunnen toevoegen aan de Saints defensie.
NFL DRAFT
In de 2026 NFL Draft besloten de Saints met hun acht picks drie wide receivers te kiezen. Een duidelijke commitment naar het maximaliseren van Shough. Als eerst werd op nummer acht Jordyn Tyson geselecteerd. Hij werd door velen gezien als de meest getalenteerde WR uit de draft, zelfs boven Carnell Tate die met pick #4 naar de Titans ging. Zijn injury history was de grootste reden voor teams om toch iemand anders te kiezen, echter was dit voor de Saints geen probleem. Hierdoor viel hij niet zo ver als verwacht werd door draft analysten. In ronde twee en drie kozen de Saints twee spelers uit de staat van de rivaal Falcons. Twee Georgia Bulldogs werden gehaald om de intensiteit te verhogen. Allereerst DT Christen Miller, een grote DT die met power en doorzettingsvermogen zijn tegenstanders domineert. Vervolgens werd TE Oscar Delp gekozen. Een tight end met untapped potential door de aparte manier waarop de Georgia offense werkt.
Op dag drie wisten de Saints ook nog een paar mogelijke steals te vinden. Om te beginnen met North Dakota State WR Bryce Lance. Hij is het jongere broertje van voormalig #3 overall pick Trey Lance, echter is hij heel anders qua atletisch vermogen. Met een frame van 6’3, een 40 yard dash tijd van 4.34 en een productie waar je u tegen zegt, was de vierde ronde een stuk later dan wat vele draft analysts hadden verwacht. In de vijfde ronde werd Ohio State S Lorenzo Styles Jr. gekozen, de oudere broer van Commanders first round pick Sonny Styles. Een geweldige atleet net als zijn jongere broer, maar nog met weinig ervaring als safety wat hem een mogelijke ruwe diamant maakt die DC Brandon Staley mag gaan polijsten.
OFFENSE
In dit offseason hebben de Saints de vloer van de offense flink opgekrikt. Met de toevoegingen van Jordyn Tyson, Travis Etienne en David Andrews lijkt de aanval klaar voor elke verdediging. Naast Chris Olave als WR1 te hebben, biedt Tyson de kans om snel te groeien naar het beste wide receiver paar in de hele NFL. Achter deze twee playmakers is er ook genoeg talent. Zoals eerder benoemd is Bryce Lance een goede toevoeging geweest. Voor de tight end positie is nog steeds Juwan Johnson de nummer één. Al jaren is het een solide speler die een mooi compliment is voor de rest van de offense. Als kers op de taart bestaat het backfield uit twee goede running backs, in Travis Etienne en Alvin Kamara. De Saints hebben in een korte tijd veel weten te verbeteren aan de offense en zullen hoogstwaarschijnlijk hoger eindigen dan de 23ste offense die zij in 2025 waren.
DEFENSE
In 2025 was de Saints defense niet de reden waarom de Saints maar zes wedstrijden wisten te winnen. Ondanks een paar uitschieters tegen de Rams, Bucs en Seahawks was de verdediging bovengemiddeld. Uiteindelijk eindigden zij met de nummer negen defense in de league. Met 44 sacks en 20 takeaways hielpen zij de offense regelmatig, alleen de offense deed daar niets mee. Nu in 2026 zal de defense met een paar andere gezichten starten. Demario Davis is vertrokken naar New York en daarvoor is Kaden Elliss terug gekomen. Alontae Taylor is naar Tennessee gegaan, waardoor de Saints nu 2025 draft pick Jonas Sanker doorschuiven naar de nickel. Het belangrijkste voor deze defensie is de continuïteit die met DC Brandon Staley wordt behouden. Vraag aan een speler wat de voordelen zijn van dezelfde DC hebben en hij geeft antwoorden zoals: De basis is gelegd, er is nu meer tijd voor de details. Al met al hoeft de Saints defense niet veel beter te worden, het moet vooral proberen even goed blijven als vorig jaar en dan zal de nieuwe, verbeterde offense hopelijk in 2026 wel hun steentje bijdragen.
CONCLUSIE
De Saints zijn een team vol met onzekerheden. Er is een hoop talent binnen gebracht, maar veel spelers moeten het nog waarmaken. De hoop die Shough brengt maakt de Saints misschien wel de grootste ‘worst-to-first’ kandidaat in de hele NFL. Gepaard met de zwakke NFC South, en een vierde plaats schema, kunnen zij hypothetisch gezien met maar negen overwinningen bovenaan de South staan en daarmee play-offs spelen. Echter is dat nog te voorbarig. Shough liet met vlagen goed spel zien in 2025, maar dat garandeert geen consistent top spel in 2026. Ook zorgt de cap space situatie ervoor dat de Saints enigszins afhangen van hun topspelers, aangezien goede depth hebben met zo weinig geld erg lastig is. 2026 zal een grote opgave worden voor tweedejaars HC Kellen Moore en zijn staf. Kunnen zij de Saints terug brengen naar de top van de South?
Voorspelling: 8-9
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod.In deel 7: het team dat afscheid nam van haar beste speler: Cleveland Browns.
Het valt niet mee om fan te zijn van de Cleveland Browns. De afgelopen jaren stond er onmiskenbaar talent op het veld, mede dankzij sterke drafts. Maar als je je toekomst vastketent aan een quarterback die een kwart miljard dollar guaranteed opstrijkt, en die presteert vervolgens niet… Dan wordt het een lastig verhaal.
In elk geval is de boel weer eens stevig opgeschud voorafgaand aan het nieuwe seizoen, en niet alleen op het veld. Head coach Kevin Stefanski vertrok en zijn vervanger kwam uit Baltimore in de persoon van Todd Monken. Verder zijn er nieuwe coordinators. Dat betekent dus ook dat defensive coordinator Jim Schwartz niet meer te zien is in Cleveland. Schwartz wist de afgelopen seizoenen regelmatig defenses op poten te zetten die sterk werk leverden. Zijn vervanger is Mike Rutenberg.
FREE AGENCY
Myles Garrett is niet langer te zien in het shirt van de Cleveland Browns. Garrett verbrak afgelopen jaar het single season sack record en werd voor de tweede keer Defensive Player of the Year. Maar ondanks zijn historisch goede spel kon Cleveland zich wederom niet aan de middelmaat onttrekken. Dus ging Garrett naar de Los Angeles Rams, waar hij eindelijk eens om de prijzen gaat spelen. In ruil voor hem kwamen de getalenteerde Jared Verse en drie picks naar Cleveland. Verse is ook meteen de belangrijkste nieuwkomer.
Andere defensieve sterkhouders bleven wel. Zo tekenden secondary sterkhouders Grant Delpitt en Denzel Ward nieuwe contracten.
Wat verder opviel: de gehele offensive line is vertrokken. Jarenlang een van de sterkere units bij de Browns, maar ook op leeftijd rakende. Daarom vertrekken mannen als Wyatt Teller en Ethan Poncic. Hun vervangers kwamen uit free agency en de draft.
NFL DRAFT
Het afgelopen jaar wisten de Browns een aantal sterkhouders bij elkaar te draften. Op dat succes wilden ze dit jaar vanzelfsprekend voortborduren.
Dat begon deze keer in de offensive line. Met hun eerste pick haalden de Browns Spencer Fano, een tackle van Utah. Fano wordt als een de beste tackles uit deze class gezien en moet de quarterback de komende jaren veilig houden in Cleveland. Met de tweede first round pick die de Browns hadden kwam receiver KC Concepcion van Texas A&M. Hij moet als WR2 naast Jerry Jeudy gaan acteren.
De derde pick van de Browns ging ook naar een wide receiver. Denzel Boston van Washington gaat het komende seizoen de nodige snaps zien als WR3. Safety Emmanuel McNeill-Warren van Toledo kwam ook in de tweede ronde.
OFFENSE
Het grootste probleem van de Cleveland Browns is direct ook een allesbepalend probleem. Ze hebben geen beschikking over een goede quarterback. Over Deshaun Watson is alles gezegd en geschreven wat er te zeggen en te schrijven valt. 260 miljoen guarenteed, nauwelijks prestaties. Watson schijnt weer fit te zijn maar de berichten vanuit het training camp van de Browns zijn weinig positief over zijn vorm.
Dan heb je nog Shedeur Sanders. Nog iemand over wie enorm veel gezegt en geschreven is, vooral vanwege zijn achternaam. Het is in de geschiedenis van de NFL niet vaak voorgekomen dat een 5th round pick die vervolgens weinig goeds laat zien op een footballveld zó veel besproken is.
Zoals geschreven is de offensive line helemaal nieuw. Hoe dat in de praktijk gaat uitwerken zal afwachten zijn, daar moet vertrouwen opgebouwd worden. Wel is er een verjoningsslag gemaakt, en dat kan dus alleen maar groeien.
Running backs Quinshon Judkins en Dylan Sampson delen de snaps met elkaar. Beide zijn aardige running backs, die vooralsnog niet in de buurt komen van het niveau van Nick Chubb in zijn hoogtijdagen.
Met tight end Harold Fannin Jr. haalden de Browns vorig jaar een parel binnen via de draft. Het vertrouwen in Fannin is dusdanig groot dat David Njoku mocht vertrekken. Hoe hij in zijn tweede jaar gaat presteren wordt leuk om te volgen.
De wide receivers zijn twee rookies en Jerry Jeudy. Jeudy heeft niet constant kunnen laten zien dat hij een waardige WR1 is, maar de Browns geven hem dit jaar toch opnieuw die rol. Wij zijn benieuwd hoe lang dat duurt. De berichten over KC Concepcion zijn dat hij een goede indruk maakt.
DEFENSE
Defensief staan de Browns er beter voor dan offensief, ondanks het vertrek van Garrett. Jared Verse is niet van hetzelfde niveau, maar nog steeds een uitstekende edge rusher die de komende jaren met wat geluk alleen maar beter wordt. Dat gezegd hebbende: Garrett laat een gat achter wat praktisch onmogelijk te vullen is. Van Verse kan niet verwacht worden dat hij net als Garrett 23 sacks bij elkaar speelt.
Tweedejaars Mason Graham en Carson Schwesinger lieten hun afgelopen rookiejaar al zien waartoe ze in staat zijn. Het leverde linebacker Schwersinger zelfs de DROY prijs op.
In de secondary hebben sterkhouders Denzel Ward (cornerback) en Grant Delpit (safety) net nieuwe contracten getekend. Zij gaan ook komend seizoen de secondary leiden.
Met de nieuwe defensive coordinator Rutenberg gaan we komend jaar ook zien hoe groot de invloed was van Jim Schwarz.
CONCLUSIE
De Browns hebben een aardige basis, mede dankzij enkele goede draft picks. Maar met gebrek aan een goede quarterback en geen échte WR1 zal het wederom een lastig seizoen worden voor de mannen van Todd Monken. Ze zullen beter presteren dan teams als de Dolphins en Cardinals, maar een playoff push lijkt onwaarschijnlijk. In de AFC North zijn ze op het eerste gezicht de zwakste broeders.
Voorspelling: 6-11
Lees hier alle 32-in-32 previews voor het nieuwe NFL-seizoen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 6 het team wiens quarterback na iedere blessure schichtiger werd: de Washington Commanders.
Het team uit de hoofdstad ging van een 12-5 record en NFC Championship Game optreden in 2024, naar 5-12 in 2025. De Commanders hadden het oudste roster, want head coach Dan Quinn en general manager Adam Peters legden de focus op grote namen. Helaas betekende dit weinig roem, veel vergane glorie en weinig kans voor talent. Desondanks mochten beide heren blijven en vertrokken zowel de defensive als offensive coordinator.
Wat overigens niet meehielp, was een franchise quarterback die de draaideur van de ziekenboeg in 2025 wel erg goed leerde kennen. Jayden Daniels had achtereenvolgens last van de rechterknie, rechterhamstring en linkerelleboog, maar leek steeds een terugkeer te forceren. Hierdoor speelde hij uiteindelijk slechts zeven wedstrijden en ligt een RG3-carrièreverloop op de loer. Voor 2026 gaat het bij Washington om twee zaken: verjongen en de fitheid van Daniels.
FREE AGENCY
Waar veel teams actief de markt op gingen om trade partners te vinden, hielden de Washington Commanders zich koest op dat front. In free agency werd echter driftig met contracten gestrooid. Wat direct in het oog springt, is dat de noodzaak om te verjongen serieus werd genomen bij de grootste en langste contracten. Geen enkele van die spelers is ouder dan 30 jaar. Het grootste contract ging naar de 27-jarige defensive end Odafe Oweh die overkomt van de Los Angeles Chargers. Hij ontvangt 96 miljoen dollar over de komende vier jaar, waarvan 68 miljoen gegarandeerd is. Dat lijkt nogal prijzig voor een pass rusher van zijn kaliber, maar Washington heeft de hulp nodig.
Met de verdere terugval en blessure van tight end Zach Ertz was de nood op die positie ook hoog. Daartoe werd Chig Okonkwo (26, TEN) gecontracteerd. Geen spectaculaire aanwinst, maar wel een geschikt target voor Daniels. Deze week kwam daar een tweede bij: Veteraan Stefon Diggs voegde zich bij de groep wide receivers. De overige grote aanwinsten waren allemaal voor de defense. De secondary was in 2025 de slechtste van de league en een algehele groei naar een defense van gemiddelde kwaliteit is al winst. Met linebacker Leo Chenal (KC), DT Tim Settle (HOU), cornerback Amik Robertson (DET), safety Nick Cross (IND) en defensive end K’Lavon Chaisson (NE) zal de defense er komend seizoen compleet anders uitzien.
De grootste impact in free agency was het vertrek van center Tyler Biadasz. Hij tekende bij de Chargers. Nick Allegretti, een pick uit de zevende ronde van 2019, gaat van guard naar center om dit gat op te vangen. Verder vertrok RB Chris Rodriguez Jr. naar Jacksonville, linebacker Jake Martin naar Tennessee en keerde Deebo Samuel terug naar San Francisco. Naast spelers die bij andere teams tekenden, waren er ook een paar grote namen met kleine prestaties die nog geen contract hebben voor 2026: Marshon Lattimore (CB), Bobby Wagner (LB), Zach Ertz (TE), Von Miller (DE) en Austin Ekeler (RB).
NFL DRAFT
De Washington Commanders plukken in 2026 nog de zure vruchten van de focus op het aantrekken van gevestigde namen voorafgaand aan vorig seizoen. In de eerste vier rondes werd maar twee keer gekozen, tegenover vier keer in de laatste drie. Desondanks stelde men een goede draft class samen. Dat begon met de speler die de Commanders nu en in de toekomst het meeste perspectief biedt: Linebacker Sonny Styles (Ohio State). Er werd met geld gestrooid voor de defense in free agency, maar Styles biedt iets anders: talent. Hij staat er op dag één en geldt de komende 10 jaar als steunpilaar in het hart van de defense. Volgens zijn coach bij OSU heeft hij de fysieke vaardigheden, maar ook de mentale drive om het spel tot in perfectie uit te voeren.
In de derde ronde volgde de tweede pick voor Washington: Wide receiver Antonio Williams (Clemson) leek af te stevenen op een, wellicht iets te vroege, rol als WR2, maar de komst van Diggs brengt hem naar de slotpositie. Williams heeft ervaring op de vleugels en door het midden, maar biedt ook opties als blocker. Een veelzijdige wideout met potentie als starter en direct toegevoegde waarde in de rotatie.
Vervolgens werd in de vijfde ronde met hun derde pick gekozen voor een breedteinvestering in de groep edge rushers. Joshua Josephs (Tennessee) kan rekenen op speeltijd, maar is vooral een speler voor de toekomst. Dat geldt ook voor de laatste drie picks, die allemaal naar de offense gingen. Running back Kaytron Allen (Penn State) moet vechten voor een plekje op het roster in een drukbezette groep rushers. Center Matt Gulbin (Michigan State) wordt langzaam ontwikkeld als vervanger voor Allegretti en QB Athan Kaliakmanis (Rutgers) mag QB4 Sam Hartman het vuur aan de schenen leggen in de voorbereidingen.
OFFENSE
Er zijn meerdere factoren die fans van de Washington Commanders angst inboezemen voor het komende seizoen. David Blough is de nieuwe offensive coordinator. In 2022 was hij nog QB3 en sindsdien deed hij weinig relevante ervaring op en behaalde hij even zo min enig relevant resultaat. Tegelijkertijd draagt hij direct een grote verantwoordelijkheid. Hij moet Daniels fit houden én in een positie brengen om succes te behalen. Dat moet hij nu ook nog eens doen zonder de enige sterkhouder van de O-line, Laremy Tunsil. De left tackle scheurde zijn triceps deze week af en dat betekent weinig tot geen speeltijd in het aankomende seizoen. Dat maakt de fundering van de offense zeer wankel. Zeker omdat de O-line vorig seizoen met Tunsil al voldoende problemen had om Daniels te beschermen.
Samuel, Ekeler en Ertz keren niet terug in het rood en goud. Met Diggs, Okonkwo en rookie Williams is er in ieder geval wel gedacht aan targets voor Daniels. Samen met Terry McLaurin vormen zij de voornaamste dreiging door de lucht. Luke McCaffrey, Dyami Brown en Treylon Burks zijn solide wideouts achter hen. Hun effectiviteit hangt desondanks samen met de fitheid van Daniels. De verlenging van Mariota zou de druk daarop echter enigszins verminderen.
Qua running backs wordt het een chaotisch pre-season. Jacory Croskey-Merritt is de logische RB1, maar Rachaad White kwam over van de Buccaneers. Hij zal minimaal de tweede man zijn. Daarnaast bevinden Jeremy McNichols, Jerome Ford en rookie Kaytron Allen zich ook nog op het roster. Van hen lijkt Allen voorlopig de voornaamste kandidaat om de RB3-rol op zich te nemen. Die race zal echter pas op het laatste moment gelopen zijn.
DEFENSE
De Washington Commanders eindigen vorig seizoen als laatste in yards allowed per game. Daarom mag kersverse defensive coordinator Daronte Jones het proberen met een nagenoeg nieuwe groep. In free agency werd flink geïnvesteerd in namen als Oweh, Chenal, Settle, Chaisson en Robertson. Om ook voorzichtig naar de toekomst te kijken, werd de meest waardevolle draft pick gebruikt voor Sonny Styes. Met zijn formaat, snelheid en veelzijdigheid vormt hij direct een belangrijk onderdeel van de Washington defense. Verder vinden we aanwinsten Oweh, Chenal en Chaisson terug als startende linebackers. Rookie edge rusher Josephs kan wellicht een gooi doen naar langere speeltijd.
De D-line is drie man sterk in de defense van Jones en bestaat uit nose tackle Daron Payne en defensive tackles Tim Settle en Javon Kinlaw. Zij keren terug in de hoofdstad. In de secondary is ook sprake van verandering, maar de samenstelling boezemt niet per se angst in. Trey Amos, Mike Sainristil en Amik Robertson zijn de startende cornerbacks. Akhello Witherspoon startte de voorbereiding met de Commanders, maar besloot zijn cleats aan de wilgen te hangen. De overgebleven backs zullen uit een ander vaatje moeten tappen dan vorig seizoen. Op safety is Nick Cross een nieuwe naam terwijl Quan Martin terugkeert. Cross groeit gestaag in zijn NFL-carrière en geldt als een veelzijdige back.
CONCLUSIE
Het wordt in 2026 niet weer een 5-12, maar ook zeker geen 12-5. Dit seizoen staat in het teken van de reset na een 2025 met grote namen die over hun hoogtepunt heen waren. Daniels moet gezond blijven en de defense moet samen groeien tot tenminste een unit van gemiddeld niveau. De fitheid van Daniels is lastig te garanderen zonder Tunsil en de defense zal er niet direct staan. Dat betekent dat de Washington Commanders het komende jaar iets onder gemiddeld zullen presteren.
Voorspelling: 7-10
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 5 het team dat hoopt op John Harbaugh als verlosser: de New York Giants.
Na 18 jaar als head coach werd John Harbaugh vorig jaar ontslagen door de Baltimore Ravens. Harbaugh leidde de Ravens naar 12 play-offoptredens en één Super Bowl. Big Blue aarzelde geen moment en hengelde succesvol naar zijn diensten. Het is de eerste keer dat er sinds Tom Coughlin een authentieke coach voor de groep staat die tevens een bewezen winnaar is. Harbaugh kwam echter niet naar de Giants om samen met Joe Schoen het stuur in handen te houden. Onderhandelingen met de succescoach draaiden daardoor vooral om de controle die hij heeft over de volledige organisatie. Harbaugh trok aan het langste eind en Schoen rijdt mee als passagier. De nieuwe HC begon direct met een grote schoonmaak van de hele football operations afdeling. Wat houdt hem nog tegen met Jaxson Dart under center, Malik Nabers als zijn voornaamste target, en de uiterst onbevreesde running back Cam Skattebo?
FREE AGENCY
De New York Giants haalden hun voornaamste versterkingen uit free agency. Tight end Isaiah Likely (BAL) tekende het grootste contract en verdient 40 miljoen dollar over de komende drie jaar. Hij was de back-up achter Mark Andrews en volgt coach Harbaugh. Ervaren linebacker Tremaine Edmunds komt over van de Chicago Bears en biedt de Giants meer body en kwaliteit in het hart van hun verdediging. De D-line wordt ook versterkt met ervaring door het aantrekken van de 32-jarige nose tackle D.J. Reader. Hij komt over van de Lions en moet het grootste off-season verlies opvangen. Een opmerkelijke aanwinst is punter Jordan Stout, ook van de Ravens. Hij tekende voor drie jaar en 12 miljoen dollar.
Waar de grootste versterkingen via free agency kwamen, was het een trade die de grootste aderlating veroorzaakte. Nose tackle Dexter Lawrence II werd naar de Bengals getrade voor de #10 overall pick in de 2026 NFL Draft. De meest noemenswaardige spelers die in free agency vertrokken gingen allemaal naar de Tennessee Titans van nieuwe head coach Robert Saleh. WR Wan’dale Robinson, CB Cordale Flott en TE Daniel Bellinger tekenden allemaal in de Music City. Verder vertrokken ook safety Dan Belton (Jets) en center Austin Schlottmann die, waar ook anders, bij de Titans tekende.
NFL DRAFT
Na het wegtraden van Lawrence hadden de New York Giants ineens twee picks in de top 10 van de NFL draft. Met hun eerste pick, de #5 overall, kozen ze linebacker Arvell Reese (Ohio State). De verwachting was dat hij op #2 een Jet zou worden, maar die lieten hem aan zich voorbijgaan. Het blijft echter gissen op welke manier de Giants hem willen inzetten. Hij wordt gezien als edge rusher, maar bij Ohio State speelde hij vooral als off-ball linebacker. Met Brian Burns en Abdul Carter op het roster, is de kans groot dat hij in eerste instantie ook die rol zal krijgen. Reese brengt enorm veel veelzijdigheid naar de Giants defense, maar door aanwezige ervaring en talent, waaronder ook Edmunds en Micah McFadden, zou hij zomaar op de bank kunnen beginnen.
Het duurde niet lang voor New York weer een keus mocht maken. Die viel dit keer op het versterken van hun O-line. De beste wide receivers waren niet mer beschikbaar en dus kwam men uit bij Francis Mauigoa (Miami). Van hem wordt verwacht dat hij direct de positie van right guard inneemt. Daar hebben de Giants op dit moment immers geen starter. Het spel van Mauigoa in college gold vooral als dominant en hij wordt door analisten gezien als een All-Pro guard. Dat maakt hem op het eerste oog een geschikte steunpilaar voor Dart.
Na de eerste ronde versterkten de G-Men zich nog vijf keer. In ronde 2 kozen ze cornerback Colton Hood (Tennessee). Hood had gerust in de eerste ronde kunnen gaan en vult de noodzaak van meer breedte in de Giants secondary. Een ronde later spendeerden ze wat draftkapitaal om het gewenste wapen voor Jaxson Dart binnen te halen. Wide receiver Malachi Fields (Notre Dame) is een grote, sterke wideout die complementair is aan Nabers, maar ook aan Darius Slayton en Darnell Mooney, die beiden graag diep gaan.
Voor de laatste drie picks was formaat en kracht ook het devies. Zo werden zowel O-line als D-line versterkt met flinke spelers. Nose tackle Bobby Hamison-Travis komt over van Auburn en OL J.C. Davis (Illinois) zal in de rotatie meedraaien voor de left tackle positie. Tot slot werd linebacker Jack Kelly (BYU) gekozen. Wederom een grote, fysieke speler en ditmaal eentje die direct kan bijdragen aan special teams.
OFFENSE
De nieuwe head coach biedt reden voor optimisme, maar hij is niet de enige. Bij de Giants bestaat de offense al uit drie smaakmakers: Quarterback Dart, wide receiver Nabers en running back Skattebo. Dart liet vorig seizoen in een matig team zien dat hij een serieuze dual threat is. Zodra hij de pocket verlaat, is hij zowel door de lucht als over de grond een dreiging voor iedere defense. Hij was echter niet roekeloos, getuige zijn vijf intercepties in 12 wedstrijden. Met betere coaching en betere wapens, zoals rookie Fields, tight end Likely en Nabers die terugkeert van een zware blessure, kan hij een flinke stap in zijn ontwikkeling maken. Het vertrek van Robinson doet zeer, maar is adequaat opgevangen door het team.
Waar Harbaugh waarschijnlijk naar op zoek is, is het inrichten van een levensgevaarlijke rushing attack. Daar kon hij in Baltimore immers ook over beschikken. Het feit dat de Giants vorig seizoen al een top 5 team was over de grond biedt perspectief. Evenals het feit dat de O-line in het seizoen groeide en ogenschijnlijk alleen maar beter werd. Qua rushing is Tyrone Tracy Jr. een geschikte runner, maar het echte spektakel moet van Skattebo komen. Dat vereist wel dat hij goed hersteld van de zware beenblessure die hij vorig jaar opliep. Fullback Patrick Ricard, die overkwam van de Ravens, zorgt voor extra dreiging over de grond. Waarschijnlijk biedt dat ook voldoende gelegenheid aan de mobiliteit van Dart.
DEFENSE
Als er dan iets is waar de Giants zorgen om mogen hebben, is het de defense. Ondanks een sloot aan talent was het vorig seizoen gewoon slecht. En al helemaal tegen de run. Die run defense kan een nog groter probleem worden indien Reader het gat dat Lawrence achterlaat niet voldoende opvult. De verwachting is wel dat de komst van Edmunds als middle linebacker ook zorgt voor meer weerbaarheid tegen de run.
Als het gaat om pass defense, ziet het er ineens een stuk rooskleuriger uit voor New York. De pass rush is ruim bezet met Brian Burns, Kayvon Thibodeaux, Abdul Carter en de nieuwste aanwinst rookie Reese. Als de nieuwe DC, Dennard Wilson, hen allemaal op het veld kan krijgen, lijkt daar weinig tegen bestand. In de secondary is er vooral sprake van consistentie met CB Paulson Adebo en S Jevon Holland. Ondanks dat zij een minder seizoen kenden. Greg Newsome II is de ander cornerback terwijl de hoop is dat rookie Hood zich snel ontwikkelt tot starter.
Verdedigend moet er een flinke stap worden gezet ten opzichte van vorig seizoen. Er is versterking aangetrokken, maar de run defense blijft een vraagteken. Als daar ook maar enkele verbetering in zit en als de pass rush naar verwachting opereert, zal dat tegen menig tegenstander voldoende zijn.
CONCLUSIE
Na een hopeloos 4-13 seizoen kunnen de New York Giants alleen nog maar omhoog kijken. Ze hebben een bewezen succesvolle head coach, Jaxson Dart heeft een jaar ervaring, de offense heeft meer wapens met een sterkere O-line en alleen het stoppen van de run blijft een zorgenkindje. De defense zal niet hetgeen zijn dat dit team levenskracht moet geven, tenminste niet direct. Desondanks is er voldoende aanwezig om significant meer succesvol te zijn dan vorig seizoen. Het kan zelfs voldoende zijn om mee te doen om de play-offs, maar het is waarschijnlijker dat ze daarvoor nog net tekortkomen.
Voorspelling: 8-9
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
