Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 21 het team dat na 19 jaar een nieuwe coach heeft: de Pittsburgh Steelers.
In januari liet Mike Tomlin weten dat hij na 19 seizoenen vertrekt bij de Pittsburgh Steelers. Een schok voor spelers en fans. Tomlin had ieder seizoen een winning record, bracht zijn teams naar meerdere Super Bowls en won er eentje. De laatste jaren kwam de klad er echter in. De kansloze 30-6 nederlaag tegen de Houston Texans in de 2025 play-offs was de zevende op rij in de eerste ronde. En dat ondanks het feit dat de Steelers de AFC North wonnen. Weliswaar dankzij een slecht seizoen van alle divisiegenoten, maar toch. Het vertrek van Tomlin opende de deur voor tussenpaus Mike McCarthy. Voor hem is het een weerzien met Aaron Rodgers, voor wie dit het laatste jaar in de NFL wordt. McCarthy zal zich daarom vooral richten op de ontwikkeling van rookie quarterback Drew Allar. En wellicht kan hij de reeks van Tomlin doorzetten.
FREE AGENCY
Voor de draft en voordat free agency echt losbarstte, maakten de Pittsburgh Steelers een trade met de Colts. Wide receiver Michael Pittman Jr. kwam over voor twee 2026 picks (zesde en zevende ronde). Overigens kwam tijdens het vorige seizoen safety Kyle Dugger over van de Patriots met een pick uit de zevende ronde voor een pick uit de zesde (beide 2026). Behalve enkele trades tijdens de draft, maakten de Steelers er verder geen.
Het grootste nieuws, zoals vaker de afgelopen jaren, ging om de keuze van Aaron Rodgers. De gevallen elite quarterback maakte uiteindelijk toch bekend zijn carrière bij de Steelers af te ronden. Hij tekende voor 22,5 miljoen dollar, waarvan alleen het halve miljoen niet gegarandeerd is. De andere aanvallende uitgave werd running back Rico Dowdle. Hij kwam over van de Panthers als vervanger van Kenneth Gainwell, die naar Tampa vertrok. Overige grote uitgaven gingen allemaal om het versterken van de, toch al goed bezette, defense. CB Jamel Dean (TB), DL Sebastian Joseph (TEN) en S Jaquan Brisker (CHI) dragen komend seizoen het zwart en geel van de Steelers.
De grootste impact in free agency was het vertrek van veteran guard Isaac Seumalo naar de Cardinals. Mike McCarthy zal daarom schuiven in zijn O-line en hopen op rookies die er snel staan. Naast Gainwell vertrokken verder ook CB James Pierre (MIN), TE Connor Heyward (LV), S Miles Killebrew (TB) en WR Calvin Austin (NYG). Dugger, die vorig seizoen overkwam in een trade, keert niet terug en tekende bij de Bengals.
NFL DRAFT
Als iets het afgelopen seizoen van de Pittsburgh Steelers kenmerkt, is het wel wisselvalligheid. Heel november gooide Rodgers geen pass verder dan 31 yards, maar in december tegen de Ravens gooide hij er vier. De Pittsburgh defense speelde vaak drie fantastische kwarten, om vervolgens in de vierde volledig in te storten. Het leidde tot een 10-7 record die nooit echt op zijn plaats was. Vandaar de flinke oorwassing in de play-offs tegen de Texans.
Qua defense zijn de juiste spelers wel aanwezig, maar de voorspelbaarheid brak hen op. De offense drijft op veteranen, maar heeft wel voldoende talent. Het probleem door de hele selectie heen is leeftijd. De Steelers waren het enige team in de afgelopen vijf jaar waarin ze de top-drie oudste defense en offense hebben. Vorig seizoen was het derde op rij waarin hun defense in de top-vijf van oudste units stond.
De draft bood uitkomst, want Mike McCarthy mocht na afloop 10 rookies verwelkomen. Dat begon in de eerste ronde met offensive tackle Max Iheanachor (Arizona State). Hij heeft nog niet al te veel ervaring op zijn positie, maar de potentie is enorm. Dat vereist veel begeleiding vanuit coaches. De staat van de O-line kan desondanks openingen bieden voor Iheanachor om al vroeg in actie te komen. In de tweede ronde werd wide receiver Germie Bernard (Alabama) gekozen. Hij moet naast DK Metcalf en Pittman zorgen voor breedte op de WR-positie.
Vervolgens werd in de derde ronde wellicht het toekomstige gezicht van de franchise binnengehaald. Quarterback Drew Allar (Penn State) mag onder de vleugels van McCarthy en Rodgers toewerken naar zijn grote kans. De keuze voor Allar is vooral een teken van vertrouwen in het vermogen van McCarthy om quarterbacks te ontwikkelen. Na de mogelijke franchise QB werd gekozen voor een CB, Daylen Everette (Georgia). Een behoorlijk fysieke corner die zowel als slot als op de vleugels kan spelen.
De volgende drie picks waren weer aanvallende versterkingen. OT Gennings Dunker (Iowa), teamgenoot WR Kaden Wetjen (Iowa) en FB Riley Nowakowski verjongen de offense verder. Al deze spelers worden op het uiteindelijke roster verwacht. Ieder van hen biedt dezelfde karakteristiek: Veelzijdigheid op hun posities. Na twee keuzes ter ondersteuning van de defense — DT Gabriel Rubio (Notre Dame) en S Robert Spears-Jennings (Oklahoma) — werd afgesloten met een running back. Eli Heidenreich komt over van Navy. Wederom drie spelers die breed inzetbaar zijn.
OFFENSE
Als er iets genoemd moet worden over deze offense, is het wel de HC-QB-reünie. In 2011 wonnen Mike McCarthy en Aaron Rodgers het duel om de Super Bowl, nota bene van de Pittsburgh Steelers. Rodgers speelt niet meer op dat niveau, verre van. Het was vorig seizoen echter niet zo slecht als de twee deprimerende jaren bij de New York Jets. Rodgers deed voldoende om de Steelers naar divisiewinst te leiden. Tegen de Texans werden in de eerste play-offronde de aanvallende tekortkomingen echter pijnlijk duidelijk.
Desondanks komen de hoofdrolspelers grotendeels terug in Pittsburgh. Met één grote toevoeging in de groep wide receivers: Michael Pittman Jr. Geen uiterst vermakelijke speler, maar altijd productief. Sinds zijn debuut in de NFL speelde hij constant degelijk, ondanks veelvuldige veranderingen in zijn nabije omgeving. Hij speelde in ieder geval nooit samen met een speler als DK Metcalf, één van de weinige receivers die fysiek zijn meerdere is. De samenwerking kan beide spelers potentieel goed doen. Overigens is groot ook een thema als je naar de tight ends kijkt. Zowel Darnell Washington als Pat Freiermuth zijn groot en bieden Rodgers welkome opties als zijn receivers buiten bereik raken.
Het vertrek van Kenneth Gainwell, die een sterk seizoen speelde, kan impact hebben. Pittsburgh handelde echter snel door Rico Dowdle, een andere, meer fysieke back, binnen te halen. Hij vormt een duo met Jaylen Warren die zijn tweede jaar als starter ingaat. De heren running backs zullen opereren van achter een O-line die grotendeels hetzelfde blijft qua namen. In 2026 zal de line echter wel meer leunen op rookie-aanwinsten als Iheanachor en Dunker.
DEFENSE
De defense van de Pittsburgh Steelers stelde onverwacht teleur in het afgelopen seizoen. De basis voor die teleurstelling ligt waarschijnlijk in de voorspelbaarheid. Verdedigend was men vooral slecht tegen de pass (29e) en overall was het de 26e defense in de league. Het turnoversaldo van 12 verbloemde dit nog enigszins, maar 2026 moet beter. Die beterschap moet vooral gevonden worden bij beter spel van de sleutelspelers. Dat begint natuurlijk bij T.J. Watt. De sterspeler miste drie duels door een ingeklapte long en was verantwoordelijk voor slechts zeven sacks in het hele seizoen. Het was de eerste keer dat hij er minder dan 10 had in een seizoen waarin hij tenminste 10 duels speelde. Mocht hij zijn kracht niet hervinden, dan hebben de Steelers een serieus probleem.
Niettemin is er voldoende kwaliteit rondom Watt. Alex Highsmith en Nick Herbig lieten meer sacks dan hem noteren, dus quarterbacks zijn nooit buiten gevaar. De breedte op de D-line is tevens in orde met het aantrekken van Joseph-Day in een groep die geleid wordt door Cameron Heyward. Achter de D-line keren linebackers Patrick Queen en Payton Wilson terug. Jamel Dean en Jaquan Brisker zijn nieuw en versterken de secondary achter hen. Dat is nodig na een seizoen waarin die unit geplaagd werd door blessures en grillige prestaties. Enfant terrible Jalen Ramsey keert ook terug en gaf al aan “hernieuwde energie” te hebben gevonden.
CONCLUSIE
Mike McCarthy is een redelijke optie voor de periode na Tomlin. Hij weet hoe je solide teams bouwt en snapt wat een quarterback nodig heeft. Zowel rookies als veteranen. Kijkend naar het roster is er echter weinig reden om een beter jaar te verwachten dan het vorige. Nieuwe coaches kunnen altijd zorgen voor nieuwe impulsen, maar om 2025 te evenaren, moet wederom erg veel de goede kant op vallen. De ogen zullen vooral gericht zijn op de ontwikkeling van Drew Allar achter de schermen. Voor nu lijkt hij in ieder geval de strijd om QB3 te winnen van Will Howard.
Voorspelling: 9-8
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod.In deel 20: het team dat hoopt dat blessures niet weer alles verpesten: Green Bay Packers.
Met een beetje gevoel voor drama kun je precies aanwijzen waar het seizoen van de Green Bay Packers eindigde afgelopen jaar. Dat was eigenlijk niet in de wild card round tegen divisierivaal Chicago Bears, maar in week 15 van het reguliere seizoen. Toen raakte Micah Parsons geblesseerd. Nadien werden er welgeteld nul wedstrijden gewonnen. Daarvoor liep het team nog als een trein met een record van 9-3-1. Het was niet de enige belangrijke blessure dat jaar. Zo scheurde tight end Tucker Kraft enkele weken voor Parsons óók zijn kruisband. Quarterback Jordan Love miste ook enkele wedstrijden door blessureleed.
Maar goed, een nieuw jaar met nieuwe kansen. Zoals altijd gaan de Packers meedoen in de play-offrace. Het is alleen te hopen dat de belangrijke spelers dit jaar fit blijven, iets wat door de jaren heen moeilijk genoeg blijkt.
FREE AGENCY
Tijdens de afwezigheid van Love verving back-up Malik Willis hem meer dan verdienstelijk. Het leverde Willis een dik contract in Miami op, waar hij de starter mag zijn. Dat kost Green Bay de beste back-up in de NFL. Zijn vervanger kwam in de vorm van Tyrod Taylor. Toch een paar niveautjes minder. Er gingen ook starters weg. Zo vertrok wide receiver Romeo Doubs naar de Patriots, linebacker Quay Walker naar Las Vegas en center Elgton Jenkins naar de Cleveland Browns. Wide receiver Dontayvion Wicks werd naar de Eagles getrade.
De belangrijkste nieuwe naam is DL Javon Hargrave, die van rivaal de Vikings overkwam. Versterkingen als cornerback Benjamin St-Juste en wide receiver Skyy Moore zijn voornamelijk breedteversterkingen.
De Packers deelden wel een aantal dikke contracten uit aan belangrijke spelers dit offseason. Wide receiver Christian Watson tekende een vierjarig contract ter waarde van 110,5 miljoen dollar. Defensive tackle Devonte Wyatt tekende voor drie jaar en 57 miljoen dollar en wide receiver Jayden Reed voor drie jaar en 50,5 miljoen dollar.
NFL DRAFT
Door het traden voor Parsons afgelopen jaar konden de Packers dit jaar niet kiezen in de eerste ronde van de draft. In de tweede ronde kwam cornerback Brandon Cisse van South Carolina. De cornerbackpositie kan wel wat versterking gebruiken, dus het is voor de Packers te hopen dat Cisse zich tot een starter ontwikkelt. In de derde ronde kwam defensive tackle Chris McClellan van Missouri en in de vierde ronde edge rusher Dani Dennis-Sutton van Penn State. Zij zullen rotational spelers zijn in de defensie.
Een andere opvallende pick was die in de laatste ronde. Kicker Trey Smack van Florida kwam. De kicker positie is historisch gezien een zorgenkindje voor de Packers, dus het is te hopen dat Smack die zorgen weg kan nemen.
OFFENSE
Jordan Love nam afgelopen jaar een nieuwe stap in zijn ontwikkeling. Buiten zijn blessure om liet hij wederom zien dat hij de Packers ver kan brengen op goede dagen. Het is te hopen dat hij dit jaar helemaal fit blijft, omdat Tyrod Taylor wel een paar tandjes minder is dan Willis.
Op running back staat Josh Jacobs. Dit offseason kwam hij negatief in het nieuws omdat hij gearresteerd werd op verdenking van mishandeling. Vooralsnog staat hij gewoon op het trainingsveld. Het afgelopen jaar was een minder seizoen voor hem, na een uitstekend debuutjaar in Wisconsin. Dat had mede te maken met een slepende knieblessure, waarvan de hoop is dat dat nu achter de rug is. Ook achter Jacobs zijn de back-ups niet fantastisch, wat betekent dat het ook voor hem belangrijk is fit te blijven.
Na het vertrek van Doubs en Wicks is de rangorde in de wide receiver room van de Packers duidelijk. Watson, Reed en tweedejaars Matthew Golden moeten de ballen gaan vangen. Het is te hopen dat tight end Kraft terugkeert op zijn oude niveau na zijn kruisbandblessure. Dan is het op tight end goed voor elkaar. Back-up Luke Musgrave heeft namelijk ook prima kwaliteiten.
De offensive line is het vraagteken in deze offense. Op right tackle staat geen nieuwe naam. Zach Tom veranderde zijn naam in Zach Bako-Bewele. Hij is een uitstekende tackle en de beste speler in die linie. Sean Rhyan is de vervanger van Jenkins op center. Afgelopen jaar zorgde de matige OL ervoor dat de rungame nooit helemaal lekker liep.
DEFENSE
Defensive coordinator Jeff Hafley werd de nieuwe head coach van Miami. Zijn opvolger is Jonathan Gannon, die weg moest als hc van de Arizona Cardinals. Het belangrijkste wapen van Gannon is onmiskenbaar Parsons. Toen hij zijn kruisband scheurde in week 15 had hij al 12,5 sacks op zijn naam staan. Hij zal niet te snel worden gebracht dit seizoen. De Packers hebben er belang bij dat Parsons topfit is.
Naast Parsons zijn het mannen als Devonte Wyatt en Lukas van Ness die de defense moeten dragen. Het niveauverschil van de defense met en zonder Parsons was soms schrikbarend. Dat gat moet gedicht worden. Op de linebacker posities delen Edgerrin Cooper en veteraan Zaire Franklin de lakens uit.
De safety positie van de Packers is uitstekend bezet. Xavier McKinney, Javon Bullard en Evan Williams zijn een heel sterk trio. Met name McKinney acteert op hoog niveau sinds hij overkwam van de New York Giants.
De cornerback positie is onzekerder. Benjamin St-Juste heeft zijn potentie nog niet kunnen vervullen in de nfl. Dat hij een starter gaat zijn, betekent onzekerheid. Naast hem staan Keisean Nixon en Carrington Valentine. De namen zijn niet denderend, wat betekent dat rookie Cisse zomaar een grote rol kan krijgen als hij zich goed ontwikkelt.
CONCLUSIE
In de sterke NFC North gaan de Packers meedoen, dat is niet te missen. De Bears en Lions zijn de voornaamste concurrenten daar. Dat de Packers uit de playoffs werden gegooid door ‘kleine broertje’ Chicago moet pijn gedaan hebben. Daar zal Green Bay revanche voor willen nemen.
Dat kan. Mits de belangrijke namen fit blijven. Als Parsons, Kraft of Love wederom (langdurig) wegvallen, zal ook dit seizoen snel een verloren jaar blijken.
Voorspelling: 11-6
Lees hier alle 32-in-32 previews voor het nieuwe NFL-seizoen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 19 het team dat nog steeds niet helemaal weet of quarterback Bryce Young de toekomst is: de Carolina Panthers
Met een van de slechtste defenses in NFL geschiedenis in 2024, hadden de Panthers in 2025 een diep dal om uit te klimmen. Onverwachts ging dat makkelijker dan verwacht. In 2025 wisten de Panthers hun lange streak van de play-offs missen te verbreken. Met een record van 8-9 gingen de Panthers als grote underdog de play-offs in, maar lieten zien waarom ze er hoorden. De wedstrijd tegen de Los Angeles Rams ging verloren na een zwaarbevochten strijd, maar de standaard in Carolina was gezet. In 2026 was het doel duidelijk: maak het team rond Bryce Young goed genoeg om hem te kunnen evalueren als mogelijke quarterback van de franchise, en haal de play-offs. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Kunnen de Panthers weer doen verrassen met een play-off berth in 2026?
FREE AGENCY
De Panthers zagen deze free agency periode als een ontzettend goede mogelijkheid om snel beter te worden. Zonder angst gaven zij een van de grootste contracten in de gehele periode aan Eagles pass rusher Jaelan Phillips. Ondanks zijn grote injury history gaven zij hem een vierjarig contract voor 120 miljoen dollar. De hoop is dat hij de slechte pass rush kan optillen naar een verhoogt niveau. En daarmee ook meteen de gehele defense kan verbeteren. Daarnaast wisten de Panthers ook Jaguars linebacker Devin Lloyd weg te krijgen uit Jacksonville. Met Phillips en Lloyd proberen de Panthers hun defensie aan te vullen met sterren die het al hebben bewezen. Beide spelers hebben ervaring met de postseason, wat de ervaring binnen het team ook enorm vergroot. De rest van free agency ging naar het aanvullen van de depth.
NFL DRAFT
Een aantal draft analysts zagen de Panthers draft als een goede, complete draft. Als eerst werd op pick #19 Georgia OT Monroe Freeling gekozen. Een onervaren prospect die de fysieke talenten heeft van een top tackle. Alleen is er nog veel werk aan de winkel als het gaat over zijn techniek. Op dag twee werden Texas Tech DT Lee Hunter en Tennessee WR Chris Brazzell II gekozen. Allebei werden door ‘NFL Insiders’ besproken als mogelijke first round picks voordat de draft begon. Carolina weet beide spelers te kiezen op dag twee en rondde daarmee de eerste twee dagen af met drie spelers die vanaf dag één kunnen leveren. Helaas raakte Brazzell vroeg in training camp geblesseerd aan zijn knie, waardoor hij zijn eerste seizoen zal missen. Op dag drie werden er nog vier selecties gemaakt, waarbij de verwachting is dat een aantal spelers daarvan best snel kunnen bijdragen.
OFFENSE
De Panthers offense, zoals elke NFL offense, hangt af van de quarterback. In 2025 liet Bryce Young een aantal uitstekende momenten zien die de hoop in de voormalige #1 overall pick terug bracht. In 2026 krijgt Young de kans om te bewijzen dat hij niet alleen de big plays kan maken, maar ook een consistente QB1 kan zijn. Met WR Tetairoa McMillan als WR1 heeft Young een top target die hij altijd kan zoeken. Daarnaast is slot WR Jalen Coker een uitmuntende piece die altijd open weet te komen. De aanval heeft wel een tegenslag moeten accepteren met de blessures van LT Ikem Ekwonu en RT Taylor Moton. Met de toevoeging van Freeling in de draft en Walker in free agency is het hopen dat er niet te veel problemen door ontstaan.
De running backs zullen wellicht het meeste werk moeten leveren. Met Chuba Hubbard terug als RB1 is de verwachting dat hij genoeg balans kan leveren om de scheme van OC Brad Idzek te laten werken. Ondanks dat de Panthers offense niet ‘star-studded’ is, hebben zij genoeg wapens om Young de kans te geven zichzelf te bewijzen als de franchise quarterback van de Panthers. De Panthers offense houden twee grote vragen over: Is Bryce Young de toekomst, en wie van alle wapens staat op als een duidelijke nummer 1 speler waar elke week op gerekend kan worden?
DEFENSE
De Panthers hadden in 2025 de 16de defense in de NFL, een stuk beter dan in 2024 waar zij de laatste waren. Een grote reden daarvoor was het corner duo van Mike Jackson en Jaycee Horn. Beide spelers waren uitstekend in 2025 en wisten zelfs een matige pass rush enigszins te verstoppen. Dankzij het verbloemen van de problemen door deze twee corners was de Panthers defense eigenlijk een stuk matiger dan op papier lijkt. Bij elkaar wisten alle spelers maar 30 sacks te halen, wat zij 30ste in de league maakte. Ondanks dat met 15 intercepties de back-end hun taken deden, wist de Panthers defense maar zes fumbles te creëren. Dit verklaart ook goed waarom de Panthers front office het contracteren van Phillips en Lloyd zag als prioriteit.
Door de continuïteit van DC Ejiro Evero, de toevoegingen van Jaelan Phillips en Devin Lloyd en dit CB-duo is er een hoop optimisme in Carolina. De groei die de defensie kan maken in 2026 kan het verschil maken tussen een simpele play-off appearance of een echte run in de NFC. Echter is het nog een hoop ‘what-if’s’ bij deze defensie. Aan de ene hand kan deze defense een enorme stap maken en de top tien in komen. Aan de andere hand kan het ook mislopen door blessures of dat de verwachte groei niet behaald wordt. Realistisch gezien is deze defensie nog te onbewezen om te denken dat het zomaar in de top tien kan belanden, maar dat weten we pas na het seizoen.
CONCLUSIE
Het resultaat van 2026 hangt hoogstwaarschijnlijk af van één man: Bryce Young. Het hele offseason van de Panthers heeft gedraaid om het team zodanig verbeteren zodat Bryce Young op zijn best kan spelen. Door de play-offs te hebben gehaald in 2025 ligt voor dit aankomend seizoen de lat vrij hoog. Nu weer terug zakken naar een middelmatig team is geen optie voor HC Dave Canales en zijn staf. De Panthers hebben goede zaken gedaan om hun roster te verbeteren tegenover 2025 en geven Bryce Young hierdoor ook geen excuses meer. Het is ‘make-or-break’ voor de Carolina Panthers dit seizoen: welke zal het zijn?
Voorspelling: 8-9
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod.In deel 18: het team dat na 1 jaar al lijkt te stoppen met project McCarthy: Minnesota Vikings.
Het was een moeizaam jaar voor de Minnesota Vikings. In de NFC North hadden ze weinig in te brengen tegen de duidelijk sterkere Bears en Packers. Het jaar ervoor was afscheid genomen van Sam Darnold, die prompt een Super Bowl won in Seattle. Zijn vervanger was J.J. McCarthy. Hij miste zijn rookie seizoen door een blessure en kon nu laten zien wat hij waard was. Dat viel vies tegen. Tuurlijk, het was zijn eerste (spelende) seizoen, maar er was ook niet veel om voort te borduren.
Daarom kijken de Vikings alweer verder. Ook de defense kent veel nieuwe namen. In een ijzersterke NFC North wacht wederom een moeilijk jaar.
FREE AGENCY
Kyler Murray mocht vertrekken bij de Arizona Cardinals, waar hij al een tijdje niet meer presteerde. Daarom konden de Vikings hem voor een spotprijs oppikken en de strijd aan laten gaan met McCarthy. De andere aanwinsten springen niet direct enorm in het oog. Wide receiver Jauan Jennings kwam van de Niners en safety Jamal Adams van de Raiders. Van Jennings wordt verwacht dat hij als WR3 gaat acteren. Adams had een rotatiespeler moeten worden, maar raakte al in trainingskamp geblesseerd en zal het hele jaar moeten missen.
Er vertrokken wel enkele belangrijke namen, met name defensief. Defensive coordinator Brian Flores bouwde de afgelopen jaren sterke defenses in Minnesota. Hij moet het dit jaar doen zonder de vertrokken Jonathan Allen (Bengals), Javon Hargrave (Packers) en Harrison Smith (mogelijk met pensioen). Alle drie waren sterkhouders en met hun vertrek rijzen er wel wat vraagtekens rondom de Vikings defense komend jaar.
NFL DRAFT
De Vikings probeerden het gat dat tijdens free agency in de defense viel op te vullen via de draft. Defensive tackle Caleb Banks kwam in de eerste ronde over van Florida. Hij wordt direct in de basis verwacht. Ook de twee picks erna gingen naar defensieve spelers. Linebacker Jake Golday van Cincinnati en DT Domonique Orange van Iowa State worden rotatiespelers. Met hun vierde pick haalden de Vikings een back-up OT in Caleb Tiernan van Northwestern.
OFFENSE
Het project J.J. McCarthy liep vorig seizoen niet lekker. Kevin O’Connell werd al heel voorzichtig tot quarterback goeroe gebombardeerd na zijn werk met Darnold, maar daar kwam niet veel van terecht in het afgelopen seizoen. Overthrows, turnovers, McCarthy had er te veel.
Dat hebben ze in Minnesota ook gezien en daarom kwam Murray. Die heeft tijdens trainingcamp de strijd van McCarthy gewonnen en zal QB1 zijn. Dat zegt misschien wel meer over McCarthy dan over Murray. Murray was bij Arizona de afgelopen seizoenen al niet best. Het wordt maar afwachten wat hij dit jaar gaat laten zien.
De wapens zijn er in principe. Running back Aaron Jones is nog altijd een hele degelijke back die van veel waarde kan zijn. Met Justin Jefferson hebben de Vikings nog altijd een van de beste receivers in de NFL in huis. Maar zelfs Jefferson had afgelopen jaar te lijden on het matige spel van McCarthy. Hij zal uit zijn op revanche. Jordan Addison is de tweede wide receiver, en een goede ook. Maar ook Addison had een minder jaar afgelopen seizoen. WR3 is de nieuwe Jauan Jennings. Tight end T.J. Hockenson is een gewaardeerde oudgediende.
De offensive line is aardig in Minnesota. Christian Darrisaw is een van de beste left tackles in de NFL. Mits hij fit is. De afgelopen seizoenen had hij veel last van blessureleed. De andere tackle, Brian O’Neill, tekende een dik nieuw contract ter waarde van 96 miljoen dollar. Dat laat zien dat de Vikings hem hoog inschatten.
DEFENSE
In Brian Flores hebben de Vikings een uitstekende defensive coordinator. De afgelopen jaren bouwde hij meerdere units die heel goed werk verrichten. Alleen: daar had hij ook de namen voor. Mannen als Danielle Hunter, Jonathan Greenard en de al genoemde Hargrave, Allen en Smith spelen niet meer in het paars. Dat is nogal een aderlating. Maar als iemand een defense kan bouwen, is Flores het.
Andrew Van Ginkel speelt zijn beste football sinds hij van de Dolphins overkwam naar Minnesota en zal dat dit seizoen voort willen zetten. Dallas Turner hoopt stappen te gaan zetten in zijn derde seizoen en een established edge rusher te gaan worden. Als Caleb Banks een goed rookiejaar kent, kan de front van de Vikings zomaar weer erg goed worden.
De linebackers Blake Cashman en Eric Wilson zijn misschien niet de meest in het oog springende namen, maar toch heel degelijk als duo. De secondary kan een zwakke plek vormen, zeker sinds het vertrek van de slimme veteraan Smith. Byron Murphy en Isiah Rodgers zijn de cornerbacks, aangevuld met nieuweling James Pierre. De starting safeties zijn nu Joshua Metellus en Theo Jackson.
CONCLUSIE
De Bears en de Packers zijn de sterke teams in de NFC North en de Vikings tippen niet aan hun niveau. Ook de Detroit Lions zijn nog altijd een sterk team, ondanks een minder seizoen afgelopen jaar. Veel concurrentie dus. En het is heel erg de vraag of de Vikings mee kunnen doen met het team dat nu het veld op gaat. Er zullen voldoende wedstrijden gewonnen worden, daarvoor staat er te veel individueel talent op het veld. Maar of er een serieuze playoff push gemaakt kan worden? Dat is heel erg de vraag.
Voorspelling: 9-8
Lees hier alle 32-in-32 previews voor het nieuwe NFL-seizoen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 17 het team dat de teleurstelling van 2025 zo snel mogelijk wil doorspoelen: de Detroit Lions.
Het vorige seizoen eindigde in een monumentale teleurstelling voor de Detroit Lions. Nadat ze de twee seizoenen ervoor telkens de NFC North wisten te winnen, en in 2023 zelfs de NFC Championship haalden, tuimelden ze in 2025 naar de laatste plaats in hun divisie en haalden ze zelfs helemaal de play-offs niet. Dan Campbell moest het vorig seizoen rooien met twee nieuwe coördinatoren en dat pakte helemaal verkeerd uit. John Morton en Kelvin Sheppard moesten Ben Johnson en Aaron Glenn doen vergeten, maar het tegenovergestelde gebeurde. Zowel de offense als de defense ging erop achteruit. Al speelden blessures daar ook wel hun rol bij. Voor Campbell en GM Brad Holmes moeten de Lions in 2026 hun identiteit terug vinden. Benieuwd of dat lukt in een sterke NFC North.
FREE AGENCY
De eerste actie die Campbell en Holmes ondernamen, was het ontslaan van offensive coordinator John Morton. Hij hield het uiteindelijk slechts één seizoen vol. Zijn vervanger werd Drew Petzing, die hiervoor drie seizoenen OC was van de Arizona Cardinals. Nadien was het tijd om de offensive line bij te spijkeren. Center Cade Mays tekende een driejarig contract na een prima seizoen bij de Carolina Panthers. Daarnaast werden tackle Larry Borom, guard Ben Bartch en center Juice Scruggs binnengehaald voor de breedte. Left tackle Taylor Decker verliet het team na tien seizoenen. Ook Dan Skipper is geen Lion meer. Hij ging in januari met pensioen. Verder viel aan offensieve zijde het vertrek van running back David Montgomery op. Knuckles werd naar de Texans getrade, in ruil voor een 4e ronde pick, een 7e ronde pick en eerder genoemde Juice Scruggs. In zijn plek kwam Isiah Pacheco van de Kansas City Chiefs.
Aan defensieve zijde verlieten een paar gevestigde namen de Motor City. Linebackers Alex Anzalone en Al-Quadin Muhammad trokken beiden naar Tampa Bay. Defensive linemen D.J. Reader (Giants) en Roy Lopez (Cardinals) zochten ook andere oorden op. Cornerback Amik Robertson zal komend seizoen voor de Washington Commanders spelen. Aan inkomende zijde vielen vooral de namen van defensive end D.J. Wonnum (Panthers) en cornerback Roger McCreary (Rams) op. En dan was er nog de case van Terrion Arnold. De eerste ronde-keuze van 2024 werd op 29 juni ontslagen door de Lions nadat bekend raakte dat hij was gearresteerd voor kidnapping en diefstal. Hier wilden de Lions duidelijk niets meer mee te maken hebben.
NFL DRAFT
Ook in de NFL Draft was de offensive line prioriteit nummer één voor de Lions. Met de 17e keuze kozen de Lions offensive tackle Blake Miller uit Clemson. Miller startte 54 games op rij in College en zal meteen een basisplaats opeisen. Verder stond de Draft van Detroit helemaal in het teken van de defense.
Op wide receiver Kendrick Law in de 5e ronde na, gingen alle overige vijf Draft picks naar defensieve spelers. De drie belangrijkste zijn defensive end Derrick Moore uit Michigan, linebacker Jimmy Rolder, eveneens uit Michigan en cornerback Keith Abney II uit Arizona State. Derrick Moore zal met D.J. Wonnum strijden om de rol van tag team partner van Aidan Hutchinson. Rolder en Abney zullen wellicht iets trager gebracht worden, maar zullen DC Kelvin Sheppard keuzestress willen geven van bij de start van het seizoen.
OFFENSE
De offense van de Lions was nog steeds een top-5 unit in 2025 wat betreft scoring en aantal yards, maar toch was de terugval niet te ontkennen na het vertrek van Ben Johnson. Vooral het niveau van de o-line ging sterk achteruit. En laat net dat zo belangrijk zijn voor de identiteit van het team. In 2026 zal de linie er alleszins anders uitzien. Penei Sewell, drievoudig First-Team All-Pro tackle, verhuist naar de blindside van QB Jared Goff. Op RT zal rookie Blake Miller meteen starten. Als center hadden de Lions nieuw aangetrokken Cade Mays voor ogen, maar Mays brak zijn pols tijdens training. Hij mist met zekerheid de start van het seizoen. Juice Scruggs wordt wellicht zijn vervanger. Achter de O-line is backfield nu helemaal van Jahmyr Gibbs. Sonic zag zijn maatje Knuckles David Montgomery vertrekken naar Houston. Isiah Pacheco zal veel meer een back-up zijn dan Montgomery was.
Wat pass catchers betreft, beschikken de Lions nog steeds over enorm veel talent. Amon-Ra St. Brown en Jameson Williams stonden bijden in de top 10 van de NFL in receiving yards. Isaac Teslaa had een wisselvallig rookie-seizoen, maar plukte wel zes touchdowns. Van hem wordt een grote stap voorwaarts verwacht. Greg Dortch werd aangetrokken om de rol van Kalif Raymond over te nemen, zowel in de receiver corps en als return specialist. En dan is er natuurlijk nog tight end Sam LaPorta. Het talent van de vierdejaars kan niet ontkend worden. In 2023 haalde hij als rookie het Second-Team All-Pro en de Pro Bowl. Maar vorig seizoen zag hij de laatste acht games van het seizoen in rook opgaan door een rugblessure. Hij -en de Lions met hem- hoopt op een terugkeer naar zijn oude niveau in 2026.
Deze pass catchers zullen wederom gevoed worden door Jared Goff. Goff heeft nu officieel meer games gespeeld voor de Lions dan voor de Rams. Hij blijft de onbetwiste leider van deze Lions-offense. Mocht er toch iets met de QB1 gebeuren, dan zal Joshua Dobbs overnemen.
DEFENSE
Kelvin Sheppard mocht wel aan boord blijven als DC. Zijn unit kreeg met vele blessures te maken in 2025 en dus krijgt hij een nieuwe kans. De blessures zijn echter nog geen verleden tijd. Zowel Brian Branch als Kerby Joseph liggen op dit moment nog in de lappenmand. Beide safeties halen vermoedelijk de start van het seizoen niet. Ook op de Cornerback-positie zijn er kopzorgen. Terrion Arnold zal niet meer in een Lions-shirt te zien zijn door zijn arrestatie. Veteraan Rock Ya-Sin zal het stokje overnemen, al lijken zijn beste dagen achter hem te liggen. Ennis Rakestraw Jr., in 2024 nog de 2e ronde keuze van de Lions, speelde nog maar amper mee door allerhande blessures. Ook tijdens het meest recente training camp blesseerde hij zich. Haalt Rakestraw wel het finale roster? Roger McCreary staat alvast klaar om zijn plek in te nemen als slot corner.
Bij de linebackers rekent Sheppard op een herhaling van het topseizoen van Jack Campbell. De middle linebacker haalde het First-Team All-Pro en de Pro Bowl vorig seizoen. Naast hem zullen Malcolm Rodriguez en Derrick Barnes de weakside en strongside innemen. De ster van de D-line blijft Aidan Hutchinson. De #2 overall pick van 2022 keerde vorig seizoen terug van een gebroken been in 2024 en deed dat met 14,5 sack en 35 quarterback hits. Beiden het meeste uit zijn carrière. Van de interior linemen wordt verwacht dat ze een stap voorwaarts zetten tegenover vorig seizoen. Aan Tyleik Williams en Alim McNeill om te bewijzen dat het vertrouwen gerechtvaardigd is.
CONCLUSIE
Op papier oogt dit Lions-team nog steeds heel goed. Er is genoeg talent om mee te dingen naar de divisietitel en om van zich te laten spreken in de play-offs. Maar de puzzelstukjes zullen wel goed moeten vallen. De vertimmerde O-line zal veel beter moeten spelen dan in 2025. En in de defensie wordt er gerekend op meer fitheid en dus ook een hoger niveau. Rekenen op minder blessures is in ieder geval een enorm risico in een competitie als de NFL. Wat wel in het voordeel van de Lions spreekt, is het speelschema. Slechts in zeven games komen ze play-off-ploegen van vorig seizoen tegen. En slechts twee tegenstanders buiten hun divisie hadden in 2025 een winning record. Dan Campbell zal in ieder geval weer de beste motivator in zichzelf naar boven moeten halen. Maar laat dat net zijn belangrijkste kwaliteit als Head Coach zijn.
Voorspelling: 10-7
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 16 het team dat voor een vijfde divisietitel in zes seizoenen gaat: de Tampa Bay Buccaneers.
Het was een seizoen met twee gezichten voor de Bucs vorig jaar. Tot hun bye week in Week 9 liep alles op wieltjes voor Todd Bowles en de zijnen. De Bucs hadden zes van hun acht games gewonnen en leken op weg naar een vijfde divisietitel op rij. Maar na de bye week stortte het volledig in mekaar. Tampa Bay won nog maar twee van zijn resterende negen games, waardoor de divisietitel verloren ging en er zelfs geen play-offs werden gehaald. De fans hoopten dat het Todd Bowles de kop zou kosten, maar niets was minder waar. Eigenaar Joel Glazer nam de head coach in bescherming en gaf hem een kans om zich in 2026 te herstellen. Maar hoe realistisch is dat met een ouder wordend roster waarvan de twee grootste namen volgend seizoen naar alle waarschijnlijkheid elders spelen?
FREE AGENCY
Tijdens Free Agency verloor Tampa Bay twee van zijn grootste namen. Na twaalf seizoenen koos Mike Evans voor een avontuur bij de San Francisco 49ers in plaats van zijn carrière te beëindigen in Tampa Bay. LaVonte David ging na veertien seizoenen met pensioen. Beiden zullen voor altijd helden zijn in Tampa Bay en hun vertrek laat grote leegten achter. Ook back-up quarterback Teddy Bridgewater besloot om zijn cleats aan de wilgen te hangen. Naast LaVonte David verloor de defense van de Bucs nog twee starters. Cornerback Jamel Dean en defensive end Logan Hall zochten andere oorden op. GM Jason Licht probeerde het vertrek van de verdedigers voornamelijk in Free Agency op te vangen door het aantrekken van gevestigde namen als Alex Anzalone en Al-Quadin Muhammad van de Lions en A’Shawn Robinson van de Panthers.
Het tussenseizoen van de Bucs was niet vrij van controverse. Quarterback Baker Mayfield verklaarde publiekelijk dat hij het contractvoorstel van de Bucs ontoereikend vond. Een gebrek aan respect zelfs. De kans is dus reëel dat dit het laatste seizoen in Tampa Bay wordt voor Baker, van wie het contract na 2026 afloopt. Vita Vea, nog zo’n publiekslieveling, verzocht om getraded te worden. Hij wil een nieuwe uitdaging. Todd Bowles en Jason Licht hebben nog werk, willen ze de rust doen terugkeren naar de westkust van Florida.
UPDATE: Vita Vea tekende op 19/08 een eenjarige contractverlenging ter waarde van 30 miljoen dollar. Hij blijft dus voorlopig in Tampa Bay.
NFL DRAFT
De Bucs kozen zeven nieuwe spelers in de NFL Draft, waarvan vier verdedigers. Meer zelfs, die vier verdedigers kwamen allen in de eerste vijf picks. Enkel wide receiver Ted Hurst uit Georgia State wurmde zich tussen de verdedigers in de derde ronde. De eerste ronde keuze ging naar linebacker Rueben Bain Jr. uit Miami. De winnaar van de Ted Hendricks Award (de trofee voor beste defensive end in College) moet voor een onmiddellijke verbetering van de pass rush zorgen. In de tweede ronde kozen de Bucs voor linebacker Josiah Trotter uit Missouri. Hij zou zomaar meteen een starter kunnen worden in de sterk gewijzigde verdediging van Tampa Bay. Mocht Vita Vea alsnog vertrekken, dan komen er kansen voor Nose Tackle DeMonte Capehart uit Clemson. Hij ging van het bord in de vijfde ronde. Nog in de vijfde ronde gingen de Bucs voor allrounder Keionte Scott uit Miami die op elke defensieve positie uit de voeten kan. En ook Guard Billy Schrauth ging in de vijfde ronde naar Tampa Bay. Hij zorgt voor breedte langs de O-line.
OFFENSE
Voor de bye week speelde Baker Mayfield op erg hoog niveau. Zijn naam werd zelfs hier en daar geopperd voor de MVP-trofee. Na de bye week ging Baker echter samen met de rest van zijn team kopje onder. Na het seizoen werd er vooral naar de vele blessures gewezen vanuit het front office van de Bucs. Toch moet er ook een flinke dosis ontevredenheid geweest zijn over de offense. Na amper één seizoen mocht Offensive Coordinator Josh Grizzard namelijk al zijn biezen pakken. In zijn plaats kwam Zac Robinson, een telg van de Sean McVay-boom, die vorig seizoen nog de plays callde bij divisierivaal Atlanta. Krijgt hij de Bucs-offense opnieuw aan de praat? Dat zal dan wel zoals gezegd zonder icoon Mike Evans zijn. In de receiving corps rekent OC Robinson op tweedejaars-receiver Emeka Egbuka, derdejaars-receiver Jalen McMillan en ouwe getrouwe Chris Godwin. Al is het bij die laatste al van 2023 geleden dat hij nog eens een volledig seizoen kon afwerken. De X-factor wordt misschien wel de snelle Tez Johnson, die als 7th round rookie vorig seizoen vijf touchdowns wist te vangen.
Het backfield zal gedragen worden door Bucky Irving. Rachaad White verliet de Bucs en zal voor het third down-werk vervangen worden door Kenneth Gainwell. Zac Robinson zal bij de start van het seizoen normaalgezien kunnen rekenen op een volledig fitte offensive line. Beide startende tackles, Tristan Wirfs en Luke Goedeke, alsook beide startende guards, Cody Mauch en Ben Bredeson, mistten meerdere games vorig seizoen vanwege blessures. Als alle vijf de starters fit zijn, dan klaart de hemel voor Baker Mayfield weer op. Van één ding kunnen we alvast zeker zijn. Ondanks spaakgelopen contractonderhandelingen zal Baker zich 200% inzetten om zijn offense opnieuw op hoog niveau te laten draaien.
DEFENSE
De defense van de Bucs heeft een stevige gedaanteverwisseling ondergaan. Vier namen die vorig seizoen nog als starter aan de campagne begonnen, zijn er dit seizoen niet meer bij. Todd Bowles, één van de weinig overgebleven defensieve head coaches in de NFL, zal willen bewijzen dat hij nog steeds een topdefensie op de been kan brengen. Hij zal ook zelf de plays callen als de facto DC. In de front seven zal de leegte die LaVonte David heeft achtergelaten, opgevangen moeten worden door Alex Anzalone en rookie Josiah Trotter. De D-line oogt uitstekend op papier, al valt het af te wachten wie we uiteindelijk op het gras zullen zien. Zal Vita Vea nog steeds het vertrouwde ankerpunt zijn in Week 1 nadat hij afgelopen offseason om een trade vroeg (update: ja, dat zal hij, na het tekenen van een contractverlenging)? En hoe lang blijft Kalijah Cancey fit? In geen enkel van zijn drie seizoenen kon hij alle games spelen.
De pass rush is voor blitz-grage Todd Bowles het paradepaardje van zijn defense. Na een ondermaats 2025 is even “goed” doen simpelweg geen optie. De productie moet dit seizoen komen van first round pick Rueben Bain Jr. en van Yaya Diaby. Ook de van Detroit overgekomen Al-Quadin Muhammad zal hier zijn steentje aan bijdragen. Met zijn elf sacks van vorig seizoen brengt hij de nodige verwachtingen met zich mee. Zoek in de secondary niet meer naar Jamel Dean. Hij trok naar Pittsburgh. In zijn plaats komt tweedejaars cornerback Benjamin Morrison. Zyon McCollum wil laten zien dat zijn zwak seizoen vorig jaar slechts een anomalie was. Jacob Parrish is net als Morrison een sophomore en liet vorig seizoen als rookie erg aardige dingen zien. In tegenstelling tot de cornerbacks, rekent Bowles op de safety-posities wel op ervaring. Tykee Smith begint aan zijn derde seizoen, terwijl voormalig First-Team All-Pro en Super Bowl-kampioen Antoine Winfield na het vertrek van David meer dan ooit de leider zal zijn van deze defensie.
CONCLUSIE
Tot verbazing van velen kreeg Todd Bowles nog een kans in Tampa Bay, ondanks een totale ineenstorting in 2025 en een tweede 8-9-record op vier seizoenen tijd. In diezelfde vier seizoenen zit Bowles nipt boven .500 (35-33) en haalde hij slechts één play-offzege. De selectie van 2026 oogt in ieder geval niet significant sterker dan die van 2025. In tegendeel. Iconen en veteranen verlieten het team en nog andere iconen dreigden in het tussenseizoen met vertrek. De onrust regeert in Tampa Bay en het valt af te wachten of de immer vriendelijke Todd Bowles de juiste man is om de nakende storm te trotseren. Bowles kan zich gelukkig wel optrekken aan het feit dat in de zwakke NFC South een divisietitel en bijhorend play-offticket nooit ver weg is. Toch nijgen we eerder naar een grote reset in 2027 voor de Buccaneers. Zonder Baker Mayfield én zonder Todd Bowles.
Voorspelling:8-9
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 15 het team dat in 2025 het seizoen weggooide en hoopt in 2026 dat niet na te doen: de Indianapolis Colts
De Colts waren een van de meest verrassende teams in 2025. Met het tekenen van Daniel Jones met een ‘one year prove-it deal’ leken de Colts te denken aan een transitiejaar. Herladen voor de toekomst, maar niks was minder waar. De Colts gingen hun Week 11 bye week in met een record van 8-2 en de play-offs leken niet te missen. Toch ging het allemaal mis. Daniel Jones begon blessures op te lopen, en in week 14 ging het helemaal mis. Naast een breuk in zijn been scheurde hij ook zijn Achillespees af. Zijn seizoen was klaar.
Ondanks de geprobeerde ‘Cinderella story’, met het terugkomen van legendarische quarterback Philip Rivers uit retirement, eindigden de Colts het jaar met een record van 8-9. Een triest einde na een exceptioneel begin van het seizoen. In 2026 is de hoop van de fans dat de eerste twee maanden van 2025 het echte Colts-team is. Met een terugkomende Jones en continuïteit rond het team lijkt het ook mogelijk te zijn die niveau weer te halen. Maar heeft de ploeg zich in het offseason voldoende versterkt?
FREE AGENCY
De Colts gaven in de 2025 free agency periode niet veel geld uit. De grootste deal naar een speler van buitenaf was een driejarig contract voor 17 miljoen aan voormalig Jets DE Micheal Clemons. Daarnaast waren er maar twee andere spelers die meer geld kregen dan een vet minimum deal. Titans pass rusher Arden Key en Cardinals LB Akeem Davis-Gaither werden aangetrokken.
De nadruk van de Colts free agency lag dus duidelijk op de defense. Voor de aanval wisten de Colts wel één specifieke speler een langer contract te geven. WR Alec Pierce kreeg een monstercontract: vier jaar voor 114 miljoen dollar, met 84 miljoen guaranteed. De Colts waren actiever op de trade market. Tijdens het reguliere seizoen werden er al twee first round picks opgegeven voor Jets CB Sauce Gardner. Daarnaast werden WR Michael Pittman en LB Zaire Franklin na vele jaren service verstuurd naar andere teams.
NFL DRAFT
In de 2026 NFL Draft maakte de Colts uiteindelijk acht selecties. Door de trade voor Gardner kwam de eerste selection pas op dag twee. Met pick #53 werd Georgia LB CJ Allen gekozen. Een jonge, talentvolle linebacker met uitmuntende leiderschapskwaliteiten. Grappig genoeg was zijn ‘player comparison’ volgens NFL.com voormalig Colts LB Zaire Franklin. In ronde drie werd LSU Safety AJ Haulcy gekozen. Vele draft analysts zagen hem als een second round talent. Hij heeft een neusje voor de bal en is een slimme speler die het spel snel leest.
Op dag drie waren er twee selecties in de vierde ronde. De eerste was Kentucky guard Jalen Farmer. Zijn grote, atletische frame gecombineerd met goede techniek maakte hem interessant voor de Colts. De tweede speler uit de vierde ronde was Oregon LB Bryce Boettcher, een harde downhill style linebacker die op alle vier de downs meteen zal bijdragen. Afsluitend werden er nog twee edge rushers, een running back en een wide receiver.
OFFENSE
De Colts offense in 2025 werkte heel goed omdat zij dominant waren door de lucht. Met de blessure van Daniel Jones verdween die dominantie meteen, waardoor de Colts van een pass first team naar een run first team gingen. Deze grote transitie is wat de Colts in 2026 willen voorkomen. Ondanks een van de beste backs in de NFL te hebben, blijft de specialiteit van deze offense de explosiviteit die zij bezitten. Met het goede scheme van HC Shane Steichen en OC Jim Bob Cooter kunnen explosive plays gecreëerd worden wanneer zij zelf willen. De aanvulling van Jonathan Taylor, die de balans over de grond brengt, maakt de Colts offense ontzettend moeilijk om af te remmen.
Daarnaast heeft de Colts offense ook enorm veel talent die elkaar complimenteren. WR Alec Pierce brengt gevaar in de diepte wat de defense oprekt. WR Josh Downs brengt seperation skills en zekerheid in de korte-tot-middel regionen van het veld. TE Tyler Warren is een versatile weapon die waar de Colts maar willen hem kunnen inzetten. Afsluitend is de Colts o-line nog steeds een van de beste in de NFL, ondanks de veranderingen die de afgelopen paar jaren zijn geweest. Al met al is de Colts offense een goed gestructureerde machine die door coaching en talent tot een van de beste in de league behoren.
DEFENSE
De Colts defensie is nog zoekende. In 2025 waren zij de nummer 23 in de league, wat op papier niet goed genoeg is voor de postseason. Helaas door het missen van de play-offs is dat niet zeker vast te stellen, maar zeker is wel dat er verbetering nodig is voor DC Lou Anarumo’s verdediging. Anarumo bracht in zijn eerste jaar als Colts DC meer duidelijkheid naar zijn spelers en een scheme wat problemen weet te verbloemen.
Kijkende naar de spelers waarmee hij het dit seizoen mag proberen, lijkt het erop dat hij zal afhangen van jonge spelers die snel grote stappen maken en veteranen die hopelijk nog wat extra’s in de tank hebben. Voor de pass rush is de hoop dat edge rusher Laiatu Latu een goede stap zal zetten. Met genoeg flashes in zijn eerste twee jaar zal meer consistente big plays de focus zijn. Daarnaast is voor de back-end de connectie tussen Cam Bynum en rookie AJ Haulcy belangrijk. Een safety duo wat door communicatie en samenwerking de coverage goed regelt kan veel problemen verwijderen.
CONCLUSIE
Door het 2025-seizoen zijn de Colts lastig voor te voorspellen. Als de eerste helft van 2025 weer behaald kan worden, kunnen de Colts zo maar de 1 seed in de AFC worden. Als de tweede helft van 2025 terug komt in 2026, kunnen de Colts zo maar in de top five pick conversation komen. Waarschijnlijk ligt de waarheid in het midden. De Colts hebben nog steeds een erg getalenteerde offense, die met een gezonde Daniel Jones heel goed zijn.
De Colts defense lijkt steeds beter te worden. Met de additie van Sauce Gardner, en een groei van andere jonge spelers, kan de Colts defense richting de top 10 gaan. Echter zijn een aantal dingen gewoon nog steeds onduidelijk. Hoe gezond zal Daniel Jones zijn, en zal hij weer hetzelfde niveau kunnen aantikken? Hoe zal de defense eruit zien als de jonge spelers toch niet snel weten te beginnen. Gecombineerd met een zwaar competitieve AFC South zal 2026 niet makkelijk worden.
Voorspelling: 10-7
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
In deze editie van de MLB Watch nemen we natuurlijk ruim de tijd voor de prestaties van onze landgenoten in de majors. Al vallen die prestaties deze week helaas niet erg mee. Veel beter verging het Joshua Baez bij zijn debuut voor de Cardinals. De debutant had weinig tijd nodig om de honkbalwereld te verbazen. Jacob DeGrom is daar al veel langer mee bezig en de werper bereikte deze week een mooie mijlpaal. Daarnaast staan we op deze plek ook stil bij het overlijden van voormalig pitcher Tommy John.
DUTCH WATCH
WEEK OM SNEL TE VERGETEN VOOR OZZIE ALBIES
Vorige week vertelden we hoe Atlanta twee van de drie wedstrijden won van New York Mets. Daar troffen de Braves een club uit de kelder van de National League. Hoe anders was het in de volgende serie van diezelfde reeks thuiswedstrijden. Met Arizona Diamondbacks kwam er een team op bezoek dat alle overwinningen keihard nodig had om maar in het spoor van de wildcards te blijven. Het komt dan ontzettend goed uit als je startend werper voortreffelijk presteert in de eerste wedstrijd van dat drieluik. Brandon Pfaadt was geweldig voor Torey Lovullo en de Diamondbacks. Ozzie Albies was één van de vele Braves zonder hit met zijn 0-for-3. In totaal wisten de Braves slechts 3 hits te noteren en kwamen met een 0-2 nederlaag nog best goed weg.
Arizona liet in die wedstrijd van vorige week vrijdag dus veel kansen onbenut, maar in de tweede ontmoeting waren de bezoekers al effectiever. Opnieuw kwam Albies niet tot een hit (0-for-4) en moesten de Braves best diep buigen: 3-10. Daarmee hadden de Diamondbacks de serie al gewonnen, maar een sweep konden ze met ’t oog op de wildcards wel gebruiken. Hoewel het lang spannend was, wist de thuisploeg die sweep te voorkomen. Albies bereikte in zijn laatste at-bat van deze serie nog de honken, maar dan wel via vier wijd. Dit gebeurde in de achtste inning nadat Matt Olson met zijn 36e homerun van ’t seizoen de Braves op een 5-2 voorsprong had gezet in de zevende. Arizona blafte nog even in de negende inning, maar beet te weinig om de overwinning in gevaar te brengen: 5-3.
VERKEERDE SWEEP IN TWIN CITIES
Albies moest het nu al vier wedstrijden op rij zonder hit stellen, maar daar kwam in Minnesota verandering in. Atlanta was al jarenlang een angstgegner voor de Twins. Aan onze landgenoot en zijn Braves de schone taak om dat nog even vol te houden. Al in de eerste inning bleek dit afgelopen maandag een groot probleem te worden. De Twins scoorden 4 runs en die bleken achteraf genoeg om de Braves met 4-2 van zich af te houden. Albies was 1-for-4 met een single in zijn eerste at-bat. De infielder was ook 1-for-4 in de tweede wedstrijd, die opnieuw naar Minnesota ging. Nu met 4-1. In deze serie sloegen de Twins al hun frustraties van de laatste jaren tegen Atlanta van zich af. Minnesota noteerde een sweep door ook de series finale met 6-4 naar zich toe te trekken. Albies was 1-for-4 met een double en een sacrifice fly, maar kon daarmee een nederlaag dus niet voorkomen.
Donderdag dreigde een volgende sweep voor de Braves. Voordat zij zich bezig konden houden met de lastige serie tegen Milwaukee moesten Albies en de zijnen nog even langs Chicago voor een inhaalwedstrijd tegen de White Sox. In juni had de koploper van de AL Central de eerste twee duels gewonnen voordat regen voorkwam dat er een derde kwam. Dankzij uitmuntend werk vanaf de heuvel – de Braves-pitchers gaven slechts 1 hit weg – en 2 RBIs van derdehonkman Austin Riley won Atlanta met 2-0. Albies kwam in vier at-bats tot één hit en zette zo zijn bescheiden hitting streak op vier wedstrijden. Na deze tussenstop begon Atlanta met een voorsprong van 5 gewonnen wedstrijden op naaste belager Philadelphia aan ’t drieluik met de Brewers.
XANDER BOGAERTS TOONT IETS VAN VORM
San Diego Padres had de laatste vijf wedstrijden gewonnen en zelfs negen van de laatste twaalf toen ze vorig weekend in het vliegtuig naar Cleveland stapten. Daar werden ze opgewacht door de Guardians, die zelf wanhopig op zoek waren naar goede resultaten. Niet alleen zaten de White Sox hen dwars in de AL Central, maar ook de Tigers en Twins hadden het op hen voorzien. Die Guardians begonnen prima in de eerste ontmoeting van deze serie van drie. Cleveland scoorde de eerste 3 runs op vrijdag 14 augustus, maar zag toen hoe Xander Bogaerts voor de tweede wedstrijd op rij een homerun sloeg. Tussen zijn negende en tiende van ’t jaar zat ruim een maand. Door de rustdag op donderdag zaten er nog twee dagen tussen homeruns 10 en 11 van Bogaerts.
Xander Bogaerts gets the Padres on the board with his 11th HR of the season!
De Oranje-captain haalde uit in de vierde inning met Jackson Merrill op ’t tweede honk. Hij verkleinde de achterstand daarmee tot 3-2, maar zag zijn team een inning later al de leiding nemen. Middels een sac fly zette de kortestop in de zevende inning de zevende run namens San Diego op het bord. Met die 3 RBIs, zijn meest productieve wedstrijd sinds 14 april, had Xander Bogaerts een flink aandeel in de 7-5 overwinning. Zo tikte de zegereeks nu zes wedstrijden aan, maar op 15 augustus stak Cleveland een stokje voor de zevende op rij. San Diego noteerde slechts 1 hit (in de eerste inning) en 1 run in een duel dat met 1-6 verloren ging. Xander Bogaerts maakte met 0-for-3 ook even pas op de plaats.
ZURE BIG APPLE
Met een RBI-single en 2 walks verliep de series finale voor de infielder dan weer een stuk voorspoediger. San Diego trok dankzij een 5-0 winst deze serie naar zich toe. Hoewel het slaggemiddelde van Bogaerts (.223) nog altijd veel te wensen overliet, toonde de viervoudig All-Star met 5 RBIs in de laatste vier wedstrijden zijn waarde voor de ploeg. Die lijn trachtte hij door te trekken in New York, waar een bezoek aan de Mets werd gebracht. Helaas voor de infielder ging hem dit niet best af. Afgelopen maandag waren de runs duur in de eerste wedstrijd en voor Bogaerts de hits zelfs niet te betalen. De kortestop was 0-for-3 met een walk in ’t duel dat met 2-1 naar de thuisploeg ging.
In de tweede ontmoeting verscheen Bogaerts zelfs helemaal niet op de honken. Hij was 0-for-4 aan slag, maar de winst op de Mets maakte veel goed: 5-2. Woensdag eisten de Mets dankzij een 4-2 overwinning de winst in de serie op. Xander Bogaerts was 1-for-2 met een double en een run in de vijfde inning. Hij zette daarmee de Padres op het bord bij een 0-2 achterstand. In de zevende inning werd de kortestop vervangen door Jase Bowen, maar het leverde de Padres uiteindelijk niet de winst op. Na dit drieluik in New York hadden de Padres nog altijd één van de wildcards in handen, maar was het verschil met Arizona minimaal.
JANSEN LACHT, JANSEN HUILT
Met acht zeges in de eerste elf wedstrijden van de maand augustus bracht Detroit Tigers zichzelf helemaal terug in de wildcard-race van de American League. Om daar nog maar een schepje bovenop te doen, de Tigers kwamen zelfs weer in beeld voor de koppositie in hun eigen AL Central. Knap als je weet dat die achterstand ooit 11.5 gewonnen wedstrijden was. En het is nog knapper nu Detroit het zonder Casey Mize en Tarik Skubal moet stellen. Vorig weekend deed zich een uitgelezen mogelijkheid voor om nog dichter naar koploper Chicago White Sox toe te kruipen. De Sox brachten een bezoek aan Detroit en hadden op dat moment een voorsprong van 2.5 gewonnen wedstrijden in de divisie. Een sweep zou de Tigers dus de koppositie opleveren.
Een sweep kwam er inderdaad. Maar dan wel voor de White Sox. Op vrijdag 14 augustus werden de Tigers met 5-9 verslagen. In de dagen daarna was het met respectievelijk 3-4 en 5-7 een stuk spannender, maar werd het voor de Tigers niet per se beter. Deze drie nederlagen op rij hadden geen directe invloed op de stand, want Detroit bleef “gewoon” tweede. Echter liep de achterstand op Chicago wel weer op naar 5.5 gewonnen wedstrijden. Door het verloop van deze wedstrijden viel er voor Kenley Jansen geen eer te behalen. Hij nam dus plaats in de wachtkamer en hoopte op meer succes en speeltijd in de serie tegen Pittsburgh Pirates.
WISSELEND SUCCES…
Dat succes vond Jansen al in zijn eerste poging. Zijn inbreng leek niet nodig toen de Tigers in de zesde inning een 8-1 voorsprong hadden, maar de Pirates brachten die achterstand nog in diezelfde inning terug tot 5-8. Met die marge ging Kenley Jansen aan de slag in de negende inning. Jacob Gonzalez kreeg zijn slaghout nog achter de bal, maar werd een simpele uit op het eerste honk. Esmerlyn Valdez en Bryan Reynolds stonden erbij en keken ernaar toen zij door de Tigers-closer op een strikeout werden getrakteerd. Een razendsnelle outing, die Jansen slechts 8 pitches kostte en hem zijn zestiende save opleverde.
Hoe vergankelijk succes is, werd twee dagen later duidelijk in de series finale. Detroit had de tweede wedstrijd met 1-4 verloren en had nu met ’t oog op de wildcards een goed resultaat nodig. Dat leek ook aanstaande toen de Tigers met een 3-2 voorsprong aan de gelijkmakende negende inning begonnen. Daarin had Jansen de eerste nul al rap te pakken, maar sloeg een solo homerun van Rafael Flores zijn kans op een save aan gruzelementen. Nadat Spencer Horwitz de tweede out van de inning werd, leek Jansen de schade te beperken. Helaas voor hem en de Tigers had Brandon Lowe andere plannen. Zijn solo homerun bezorgde Pittsburgh de winst, Jansen zijn vijfde verlies en wierp de Tigers ver terug in de wildcard-race. Door de goede prestaties van onder andere Minnesota vond Detroit zich na deze serie opeens terug op een achtste plek in die race.
PALACIOS EN RAYS HOUDEN NOG STAND
Na een lange, historische road trip waarin Tampa Bay zowel de Rockies, Mariners als Athletics met een sweep wegzetten, keerden ze vorig weekend eindelijk thuis. Dit gebeurde tegen divisierivaal Baltimore Orioles, dat slechts één van hun laatste vier series gewonnen had. Op vrijdag 14 augustus liet Richie Palacios in het eerste treffen tussen deze divisierivalen zien dat hij die road trip goed verteerd had. Bij een 0-1 achterstand kwam de tweedehonkman in de tweede inning door met een RBI-double naar het rechtsveld. Liam Hicks scoorde vanaf het tweede honk het gelijkmakende punt. In de zevende en achtste inning namen de bezoekers alsnog afstand van de Rays en legden daar een stevig fundament voor de uiteindelijke 6-5 zege.
Palacios was 2-for-4 in dat duel met onder meer dus die double. Een dag later kwam hij opnieuw door met een tweehonkslag. Dit keer kon hij zelf, met wat hulp van de Orioles-defensie, de eerste run namens de Rays scoren. Opnieuw draaide het uit op een spannende clash, maar na extra innings trokken de O’s opnieuw aan het langste eind. Een stuk minder spannend was het in de derde wedstrijd. Palacios maakte laat zijn opwachting als pinch hitter, maar op dat moment stond de latere eindstand van 2-10 al op de borden. Richie Palacios stond afgelopen maandag in de series finale weer vanaf de start in de line-up. Dankzij een 2-run homerun van Jorge Mateo werd zijn single in de vierde inning verzilverd. Ondanks dat leken de Orioles op weg naar een 4-game sweep in Florida. Met 3 runs in de zevende inning wisten de Rays dit te voorkomen. De series finale ging met 7-6 naar de thuisploeg, dat de schade dus beperkte.
YANKEES NADEREN
Palacios had met 4 hits, 2 doubles, 3 runs en een RBI een alleszins redelijke serie achter de rug. Aangezien ook de Yankees dat weekend niet overtuigden, bleef de voorsprong in de AL East voor de Rays intact. Voor Palacios verliep ook de volgende serie best acceptabel. Thuis tegen de Blue Jays was hij 1-for-3 met een run in de vierde inning en een RBI dankzij een sac fly in de achtste. Helaas kon de tweedehonkman daarmee een 5-10 nederlaag niet voorkomen. Er moest dus nog een tandje bij. Dit gebeurde woensdag in de vorm van een 2-run RBI-double in de vierde inning. Chandler Simpson zorgde er met een RBI-single voor dat Richie Palacios ook zelf in die inning nog de thuisplaat over kon steken. In totaal scoorden de Rays 5 runs in die vierde en legden daarmee een goede basis voor de nog krappe 7-6 overwinning.
Richie Palacios gives the Rays a 4-1 lead on his 12th double of the season. Not the best day for Jesús Sánchez in left today. pic.twitter.com/a4ylIrQ1eh
Donderdag hadden zowel Richie Palacios als de Tampa Bay Rays weinig in de melk te brokkelen. De international was 0-for-3, zijn team kwam tot slechts 5 hits en ging met 1-5 onderuit. Dit keer lieten de Yankees niet na om te profiteren. New York was deze week drie keer op rij te sterk voor de Orioles en naderden de Rays in de AL East tot op 4 gewonnen wedstrijden.
ALLES OF NIETS IN BOSTON
In korte tijd noteerden de Boston Red Sox een 15-game winning streak en eentje van 9 wedstrijden. In een American League die nog heel veel kanten op kan, zijn ze daarmee weer volledig terug in de race voor de wildcards. Dat ze ondanks die run van 27 overwinningen in 30 wedstrijden niet onaantastbaar zijn, bleek wel uit die verloren series tegen Toronto en de A’s vorige week. Met het oog op de wildcards is dat geen reden tot paniek. De opgebouwde buffer is voldoende groot om een paar nederlagen te kunnen lijden. Op bezoek bij de Pirates zou het vorig weekend wel lekker voor het zelfvertrouwen zijn als er weer eens gewonnen werd.
Zonder Ceddanne Rafaela gebeurde dat niet in de eerste ontmoeting. Het interleague-treffen op vrijdag 14 augustus werd met 8-4 een prooi voor Pittsburgh. Met Rafaela terug in de line-up hadden de BoSox het op zaterdag veel beter voor elkaar. De international noteerde een tweehonkslag in de achtste inning, maar helaas voor Rafaela stonden daar ook 3 K’s tegenover. De 4-0 overwinning verzachtte die pijn echter wel een beetje. Afgelopen zondag gingen de Red Sox op zoek naar hun eerste gewonnen serie in de laatste drie pogingen. De Pirates hadden andere plannen, want zij trokken die beslissende rubber game in het drieluik met 8-3 naar zich toe. Rafaela besloot deze road trip van zeven wedstrijden zonder hit en was 0-for-4 aan slag met 2 K’s.
HERSTEL
Thuis in de serie tegen Arizona kon het met Rafaela alleen maar beter gaan. Direct in de eerste wedstrijd voegde de rappe outfielder de daad bij het woord. Met 3-for-5, 3 doubles, 2 runs en een RBI deed zijn slaggemiddelde prima zaken. Die RBI noteerde Rafaela in de vierde inning. In zowel de zesde als de zevende liep hij een run over de thuisplaat op weg naar een duidelijke 11-1 overwinning. Een overwinning die de Red Sox na zeven nederlagen in de laatste negen wedstrijden ook wel konden gebruiken. En eentje die dinsdag al een goed vervolg kreeg. Met 1-for-5 en een run was het een stuk minder imposant wat Ceddane Rafaela aan slag liet zien, maar Boston trok wel de winst in deze wedstrijd en daarmee deze serie van drie naar zich toe: 9-4.
Een sweep voor de Red Sox bleef deze week uit. Rafaela scoorde als automatische runner vanaf het tweede honk nog wel een run in de series finale van woensdag, maar tot een hit kwam hij niet in vijf at-bats. Die run kwam ook te laat om de Diamondbacks nog aan het wankelen te brengen. De bezoekers sloten hun road trip af met een 7-6 overwinning. Daarmee stonden ze op één gewonnen wedstrijd van de Padres in zowel de stand van de NL West als die van de wildcards. Met een 6-game winning streak deed Philadelphia Phillies deze week prima zaken in diezelfde wildcard-race. Zij hadden daardoor een kleine buffer van 2 gewonnen wedstrijden op San Diego.
Voor Boston is er in de American League nog weinig aan de hand. De meeste concurrenten lukt het momenteel ook niet om een mooie winstreeks aan elkaar te knopen, waardoor de ploeg van Ceddanne Rafaela voor aanvang van dit weekend nog veilige marge van 5.5 gewonnen wedstrijden heeft in de strijd om de wildcards.
TROMP VINDT EMPLOOI BIJ TITELHOUDER
Nadat Chadwick Tromp besloot zijn contract bij de Orioles te verscheuren, zat de catcher niet lang zonder club. Vorig weekend vond de 31-jarige Oranje-international emplooi bij zijn derde werkgever van dit seizoen. En dat is niet zomaar een werkgever. Bij Los Angeles Dodgers zitten catchers Will Smith en Dalton Rushing (langdurig) in de ziekenboeg. Hunter Feduccia en Ben Rortvedt vullen die vacatures momenteel in, maar blijkbaar hadden ze in LA toch nog behoefte aan een goede, verdedigende catcher. Tromp werd opgepikt door de Dodgers en voorlopig bij het Triple-A filiaal in Oklahoma City gestald.
RONDJE LANGS DE VELDEN
ONVERGETELIJK EN HISTORISCH DEBUUT BAEZ
In 2021 pikte St. Louis Cardinals in de tweede ronde van de draft ene Joshua Baez op. Voor de in Boston geboren outfielder begon toen de lange, zware weg naar de majors. De tiener van toen maakte op zaterdag 15 augustus zijn debuut in Major League Baseball. En Baez zorgde er alvast voor dat niemand die de sport een beetje volgt dat debuut snel zal vergeten. Tegen Chicago Cubs had de nu 23-jarige Amerikaan één pitch van Cubs-starter Matthew Boyd nodig om zijn debuut onvergetelijk te maken. In de eerste inning vinkte Joshua Baez namelijk alvast zijn eerste homerun in de majors af.
Een homerun bij de eerste bal die je in de majors ziet, is wel iets om even bij stil te staan. Althans, dat zou je denken. Baez was echter nog lang niet klaar. In de vierde inning, bij een 3-3 tussenstand, verscheen de debutant opnieuw in het slagperk. Met Boyd nog altijd op de heuvel voor de Cubs was het nu de zesde pitch die over de hekken ging. Twee at-bats in de majors, twee homeruns voor Joshua Baez. Een debuut kan slechter verlopen…alleen was deze debutant nog altijd niet tevreden.
NOG NIET KLAAR
We spoelen even twee innings verder, want in de zesde maakte Baez ten derde male de gang naar het slagperk. Met teamgenoot Alec Burleson op de honken was het voor de derde keer deze dag raak. Na één solo homerun leverde Baez dit keer, net als in de eerste inning, een 2-run homerun af. Waar veel spelers soms dagen, weken zo niet maanden nodig hebben voor drie homeruns in de majors, daar deed Joshua Baez het in zijn eerste drie at-bats. Daarmee presteerde de 23-jarige outfielder iets wat in al die jaren Major League Baseball nog nooit was gedaan. Met zijn 5 RBIs was de debutant daarnaast ook nog cruciaal in de 8-4 overwinning van zijn Cardinals.
Joshua Báez breaks his 0-for-18 cold spell with a line-drive single to center
In de wedstrijden daarna werd duidelijk dat het toch allemaal minder gemakkelijk is dan Baez bij zijn debuut deed voorkomen. Hij haalde nog maar één keer de honken in zijn volgende drie wedstrijden en dat gebeurde via een geraakt werper. Waar hij in zijn eerste wedstrijd geen gebrek aan homers had, daar vlogen daarna de strikeouts hem om de oren. Zes in totaal in die volgende drie duels. Pas in zijn zesde wedstrijd zou de veelbesproken debutant er eindelijk weer in slagen door te komen met een hit. Baez moest het toen wel doen met “slechts” een single.
LEGENDARISCHE TOMMY JOHN OVERLEDEN
Zijn naam is bekend bij honkbalfans van alle leeftijden en pitchers hopen de naam tijdens hun actieve loopbaan niet te horen… Afgelopen weekend maakten de New York Yankees het overlijden van hun voormalig speler Tommy John bekend. John vocht de laatste tijd tegen een vreselijke ziekte en overleed zondag 15 augustus op 83-jarige leeftijd. Onlangs ontbrak hij al op een door de Yankees georganiseerd evenement voor oud-spelers van de club. In wat nu gezien wordt als zijn laatste groet, schreef de voormalig werper toen een dankwoord aan de club, zijn medespelers, de fans en artsen. Tommy John speelde in totaal 26 jaar in de majors en in 8 daarvan droeg hij de pinstripes van de Yankees.
Dat de viervoudig All-Star in dit dankwoord specifiek de artsen benoemd, heeft een goede reden. Hoewel Tommy John dus vier keer gekozen werd voor de ASG en de nodige optredens had in de play-offs kennen wij zijn naam vooral van die operatie. Sinds zijn debuut in 1963 was Tommy John zonder al te veel fysieke ongemakken door zijn carriere gewandeld. Als speler van de Dodgers liep hij in 1974 echter een voor pitchers fatale blessure aan zijn werparm op. De banden van de elleboog waren stuk en voor pitchers betekende dat destijds einde verhaal.
De toen 31-jarige Tommy John nam echter een baanbrekende beslissing. Teamarts Frank Jobe van de Dodgers opperde het plan om ’t kapotte ligament te vervangen door een pees uit zijn andere arm. Aangezien John niets te verliezen had, gaf hij zijn toestemming. Bijna twee jaar na het oplopen van zijn blessure stond Tommy John weer op de heuvel voor de Dodgers. Zijn beslissing zich te laten opereren, zou in de jaren daarna nog vele carrières redden. Zelf zou John nog tot 1989 op het hoogste niveau blijven spelen.
BREWERS LATEN NIETS HEEL VAN MARINERS
Nog een heel klein oranje tintje in deze MLB Watch. Voormalig bondscoach Pat Murphy doet het namelijk ontzettend goed met zijn Milwaukee Brewers. De ploeg gaat ruim aan de leiding in de NL Central, heeft in Jacob Misiorowski een waar fenomeen op de heuvel en afgelopen week evenaarde de Brew Crew een 22 jaar oud Major League-record. Op 31 augustus 2004 veegden de toenmalige Cleveland Indians de vloer aan met New York Yankees. Er stond na afloop maar liefst 22-0 op het scorebord. Diezelfde cijfers prijkten dinsdag ook op de borden in het American Family Field. De eigen fans klapten hun handen stuk voor een masterclass van hun Milwaukee Brewers.
Milwaukee turned this one into a nightmare for Seattle.⚾️
The Brewers crushed the Mariners 22-0, the largest shutout margin since 1888 handing Seattle the worst loss in franchise history.
Nine runs in the eighth. Four Mariners errors. And one of the most brutal scoreboards…
Aangewezen slagman Christian Yelich, outfielder Luis Lara en derdehonkman David Hamilton waren elk goed voor 4 RBIs in deze strafexpeditie. Daarnaast hielden pitchers Kyle Harrison, Shane Drohan, Grant Anderson en Gary Sanchez de tegenstander van scoren. Het was pas voor de tweede keer in de moderne tijd (vanaf 1900) dat er zoveel runs werden gescoord in een wedstrijd waarin de betreffende tegenstander helemaal niet scoorde. In 2004 dus de eerste keer en in 2026 voor de tweede maal. In 1883 maakten de Providence Grays het overigens nog bonter tegen Philadelphia Quakers. De Grays bliezen hun opponent destijds met maar liefst 28-0 van het veld.
DEGROM SNELT NAAR 2000 K’S
Na een moeizaam 2023 en 2024 heeft Jacob DeGrom zich voortreffelijk herpakt. Blessures liepen in die jaren als een rode draad door zijn imposante loopbaan, maar met een achtste plaats in de Cy Young én een selectie voor de ASG was de voormalig grootheid van de Mets weer helemaal het mannetje. De inmiddels 38-jarige werper staat alweer een paar jaar onder contract bij Texas Rangers. Het was dan ook in dat uniform waarin hij deze week een nieuw hoofdstuk aan zijn boek toevoegde, waarvan het laatste hoofdstuk zonder enige twijfel in de Hall of Fame geschreven wordt.
In de nacht van donderdag op vrijdag stond DeGrom op de heuvel tegenover de jonge honden van Washington Nationals. Texas won die wedstrijd met 2-0, maar het belangrijkste gebeurde al helemaal aan het begin. Nadat DeGrom tegenstander Daylen Lile had weggezet met een strikeout stond hij op 1999 K’s over zijn gehele MLB-loopbaan. Op die legendarische 2000e hoefde DeGrom niet lang te wachten. Dat gebeurde namelijk al in de volgende at-bat. Abimelec Ortiz was de “gelukkige” die de 2000e K van Jacob deGrom achter zijn naam kreeg. De toekomstig Hall of Famer had in totaal 1660.1 innings nodig om bij dit aantal te geraken. Hij deed dit in 272 starts sinds hij in 2014 zijn debuut maakte bij de Mets.
In beide gevallen was er één werper net wat eerder bij de 2000. Chris Sale, tegenwoordig furore makend bij de Braves, heeft nog altijd het record wat betreft innings in handen. De veteraan was na 1626 innings bij de 2000 strikeouts. Wat aantal wedstrijden betreft, moet DeGrom alleen Randy Johnson voor zich dulden. De man met de bijnaam Big Unit had 262 duels nodig. DeGrom is de negende nog actieve werper met 2000 strikeouts. Eerder dit seizoen slechtten Kevin Gausman, Sonny Gray en Aaron Nola die grens al, maar die hadden er stuk voor stuk meer innings en wedstrijden voor nodig.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 14 het team dat met een nieuwe head coach een nieuw tijdperk ingaat: Baltimore Ravens.
Het ging op het allerlaatste moment mis, met een gemiste field goal. Rookie Tyler Loop miste en de Pittsburgh Steelers wonnen van de Baltimore Ravens. Met die overwinning pakten ze ook de AFC North en viel Baltimore buiten de playoffs. De gemiste field goal zette zo het vertrek van John Harbaugh in werking.
Harbaugh was maar liefst 18(!) seizoenen de head coach van de Ravens. In die tijd won hij een Super Bowl en werd hij bijzonder geliefd. De waarheid is echter ook dat de afgelopen jaren niks is gepresteerd in de play-offs. Hele overtuigende reguliere seizoenen gingen vaak als een nachtkaars uit. Dat doet pijn in Baltimore, waar het talent al jaren onmiskenbaar aanwezig is.
De vervanger van Harbaugh is Jesse Minter. Minter bouwde het afgelopen seizoen een sterke defense als coordinator bij de Los Angeles Chargers. Het wordt interessant om te zien hoe hij het als head coach gaat doen. Hij heeft in elk geval grote schoenen om te vullen
FREE AGENCY
Een ware soap in Baltimore tijdens het offseason. Maxx Crosby kwam met een megadeal naar de Ravens. Maar: hij kwam niet door de fysieke keuring en de deal ging niet door. Opvallend snel schakelden de Ravens door naar het volgende doelwit. Trey Hendrickson was een free agent en werd (een stuk goedkoper dan Crosby) vastgelegd. Het talent bij Hendrickson is er vanzelfsprekend, maar hij komt ook uit een seizoen waarin hij geplaagd werd door blessures. Het is afwachten of hij zijn oude niveau aan weet te tikken.
Guard John Simpson kwam over van de New York Jets om die positie te verstevigen. Een andere opvallende aanwinst is oudgediende Calais Campbell. Hij mag dit jaar dan 40 jaar oud worden, bij de Cardinals liet hij zien nog altijd van toegevoegde waarde te kunnen zijn.
Een aantal bekende namen (naast Harbaugh) vetrokken uit Baltimore. Center Tyler Linderbaum tekende een dik contract in Las Vegas bij de Raiders. Een behoorlijke aderlating voor de offensive line van de Ravens. Het is nu de taak aan veteraan Ethan Pocic (kwam over van Clevland) om de schoenen van Linderbaum te vullen. Tight end Isiah Likely vertrok in het spoor van zijn oude coach naar de New York Giants. Edge rusher Dre’Mont Jones, een zeer gewaardeerde kracht, vertrok naar de New England Patriots.
Wide receiver Zay Flowers kreeg een dik nieuw contract van vier jaar ter waarde van 140 miljoen dollar.
NFL DRAFT
De Ravens maken gemiddeld gezien eigenlijk al jaren veel goede keuzes in de draft. Dat maakt ook direct dat het interessant is om te kijken welke spelers er dit jaar naar Baltimore komen vanuit college.
In de eerste ronde kozen ze niet spectaculair, maar wel belangrijk. Olaivavega Ioane kwam vanuit Penn State om de guard positie te versterken. Hij zal direct een basisplaats veroveren in de offensive line. In de tweede ronde kwam edge rusher Zion Young vanuit Missouri. Young kan zomaar een buitenkansje blijken. Zeker in Baltimore, waar er veel goede defensieve spelers gedraft zijn de afgelopen jaren.
In de derde ronde kwam wide receiver Ja’Kobi Lane van USC. De Ravens missen naast Zay Flowers nog een echt gevaarlijke receiver. Het wordt interessant om te zien of het Lane lukt om iemand als Rashod Bateman of Devontez Walker voorbij te streven.
OFFENSE
Lamar Jackson is de onbetwiste leider van de offense. De afgelopen twee seizoenen stond er nauwelijks een maat op Jackson. Naast zijn rungame is zijn passing game de afgelopen jaren alleen maar sterker geworden. Er is geen reden om aan te nemen dat hij dit seizoen minder gaat zijn.
Jacksons sterkere passing game kan niet helemaal losgezien worden van Derrick Henry. Henry mag dan al een tijdje meegaan, er zit nog weinig slijtage op de running back. Hij neemt druk weg van Jackson met het gevaar dat hij uitstraalt. Als het Henry dit jaar wederom lukt meer dan 1000 yards te rushen, stijgt hij naar de zesde plek op de all-time lijst van rushing yards. Een testament voor zijn grootse carrière.
De wide receiver room is al jaren een hoofdpijndossier in Baltimore. Met Zay Flowers is er een receiver die zowaar twee jaar achter elkaar meer dan 1000 yards bij elkaar ving. Hij kreeg daarom zijn dikke contract ook. Maar de realiteit is wel dat Flowers als WR1 onderdoet voor veel andere ster receivers. De vraag is of de oorlog met hem gewonnen wordt.
Naast Flowers staan Rashod Bateman en Devontez Walker. Van Bateman kan inmiddels geconcludeerd worden dat hij zijn potentie niet in gaat lossen. Als WR2 is hij desalniettemin een degelijke receiver.
Tight end Mark Andrews begint op leeftijd te raken en dat laat zijn niveau ook zien. Daarom is het des te opvallender dat de Ravens er niet meer aan hebben gedaan om Isiah Likely binnenboord te houden.
De offensive line lijkt met de vertrokken en nieuwe namen de zwakke plek te gaan zijn van deze Ravens. Pocic is duidelijk een mindere center dan Linderbaum en iemand als right tackle Ronnie Stanley vecht bijna jaarlijks tegen blessures.
DEFENSE
Een Ravens defense met Maxx Crosby of een Ravens defense met Trey Hendrickson maakt nogal een verschil. Dat komt vooral omdat het maar de vraag is hoe Hendrickson terugkomt van zijn blessures. Ook hij kon zich afgelopen jaar niet onttrekken aan het drama dat de defense van de Cincinnati Bengals was. Hij zal zich willen revancheren.
Iemand anders die zich zal willen herpakken na blessureleed is Nnamdi Madubuike. De defensive tackle liep in week 2 van afgelopen seizoen een nekblessure op en speelde daarna niet meer. Ook Madubuike is onmiskenbaar getalenteerd, maar we moeten zien hoe hij zich herpakt.
In de linebacker room is Roquan Smith nog altijd de onbetwiste leider. Smith is al jaren een van de beste linebackers in de NFL en zorgt ervoor dat de Ravens defense loopt. Naast hem was Teddye Buchanan in zijn rookiejaar een positeve verrassing. Hij veroverde een basisplek en zal in zijn tweede jaar een nieuwe sprong willen maken. Als dat lukt hebben de Ravens op de linebacker positie bijzonder goed voor elkaar.
Ook de secondary van de Ravens staat. Dat is in de eerste plaats dankzij safety Kyle Hamilton. Hij is sinds hij in de NFL is gearriveerd consistent een van de beste safeties en er is geen reden om aan hem te twijfelen voor dit seizoen. Naast hem wil tweedejaars Malaki Starks een stap zetten dit jaar. Op de cornerpositie is daar nog altijd oudgediende Marlon Humphrey. Hij wordt geflankeerd door Nate Wiggins en Chidobe Awuzie.
CONCLUSIE
De kwaliteit is duidelijk aanwezig bij de Baltimore Ravens, zowel offensief als defensies. Alleen: dat was de afgelopen jaren bijna altijd wel het geval. Onder John Harbaugh lukte het maar niet die laatste stap naar een Super Bowl te zetten. Gaat het nieuwbakken head coach Jesse Minter wel lukken? Het wordt lastig, maar het kan. Dat bewees bijvoorbeeld Mike McDonald bij de Seahawks. Hij volgde de legendarische Pete Carroll op en wist een Super Bowl te winnen in zijn tweede jaar.
In de AFC North doen de Ravens in elk geval mee voor de divisiewinst. Ze zijn op papier beter dan de Browns en de Steelers en op zijn minst gelijkwaardig aan de Bengals. Dus de divisie winnen en de playoffs halen is een realistisch doel. Laten we het voor Baltimore hopen dat het niet weer aankomt op een field goal in de laatste secondes van het seizoen.
Voorspelling: 10-7
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 13 het team dat nog steeds probeert de verliespartij in Super Bowl LI van zich af te schudden: de Atlanta Falcons
2025 zou eindelijk het jaar worden. GM Terry Fontenot had volgens de staf een team gebouwd wat klaar zou zijn om te gaan concurreren in de NFC. Nadat de Falcons 8-9 gingen in HC Raheem Morris zijn eerste jaar, zou jaar twee anders worden. Tweedejaars quarterback Michael Penix Jr. was er klaar voor en zal de Falcons gaan leiden naar de play-offs. Al deze beloftes waren gemaakt door de Falcons, maar er kwam niks van waar. Met een 3-2 start, na een hele knappe overwinning tegen de Buffalo Bills, viel alles uit elkaar. De Falcons eindigde 8-9, na een vier game win-streak, maar eigenaar Arthur Blank was er klaar mee.
HC Raheem Morris en GM Terry Fontenot werden beiden ontslagen. De structuur binnen de organisatie ging op de schop. Er kwam een nieuwe titel in Flowery Branch bij: President of Football. Dit zou de vertrouwenspersoon tussen Blank en de HC en GM worden. Wie beter dan de beste speler in de franchise geschiedenis: Matt Ryan. Al snel startte na de aanstelling van Ryan de interviews voor de HC- en GM-posities. Het bracht voormalig Browns HC Kevin Stefanski en Bears assistent GM Ian Cunningham voort en beide heren werden snel aangenomen. Deze drie mannen hopen de Falcons terug te brengen naar de glorie tijd die Matt Ryan, als speler, wist te brengen in Atlanta.
FREE AGENCY
De 2026 free agency class van de Falcons was niet inspirerend. Er vertrokken 21 spelers en franchise RT Kaleb McGary besloot plotseling met pensioen te gaan nadat hij vorig seizoen nog een extension tekende. GM Ian Cunningham moest in zijn eerste offseason veel gaten gaan vullen met weinig geld. Dolphins QB Tua Tagovailoa tekende een goedkoop eenjarig contract omdat de Dolphins hem nog meer dan 50 miljoen zullen betalen dit jaar. Chiefs RT Jawaan Taylor kreeg vijf miljoen aangeboden voor één jaar. Verder kreeg Eagles WR Jahan Dotson een tweejarige deal voor 15 miljoen. De hoop is dat hij de WR2 rol kan vervullen. Daarnaast keerden TE Austin Hooper en WR Olamide Zaccheaus terug op het oude nest. Bij de defensie werden vooral ‘one year prove-it deals’ uitgegeven. Chargers DT Da’Shawn Hand, Eagles edge rusher Azeez Ojulari en Colts edge rusher Samson Ebukam waren hiervan de grootste namen.
Daarnaast hadden WR Drake London, TE Kyle Pitts, G Matthew Bergeron en RB Bijan Robinson in de ogen van de front office een nieuw contract verdient om de cornerstones van dit team te blijven. Nadat de franchise tag werd gebruikt voor Pitts wisten beide partijen eruit te komen met een driejarige verlenging voor 53 miljoen. London kreeg het grootste contract van de vier namen, met een vierjarig 141 miljoen dollar contract waarvan 100 miljoen guaranteed is. De meest verrassende naam is wellicht Matthew Bergeron. Ondanks dat hij wat flashes heeft laten zien, had niemand verwacht dat hij een vierjarig contract voor 96 miljoen zou krijgen. Dit maakte hem even de hoogst betaalde guard in de NFL. De belangrijkste deal ging naar Bijan Robinson. Hij had nog twee jaar contract over waardoor hij nu op een vijfjarig contract speelt voor 90 miljoen.
NFL DRAFT
De Falcons kwamen de 2026 draft in als een van de teams zonder first round pick. Deze werd gebruikt om in 2025 terug de eerste ronde in te traden voor pass rusher James Pearce Jr.. Met maar vijf picks in totaal moesten de Falcons weer proberen veel uit weinig te halen. Bij de eerste pick ging dit al goed. Met nummer 48 werd Clemson cornerback Avieon Terrell gekozen. Een technische corner die met voetenwerk aan zijn tegenstander blijft plakken. Door velen gezien als een first round talent, echter viel Terrell door zijn atletische tests. Wat deze pick zo bijzonder maakt is dat hij het jongere broertje is van A.J. Terrell, een van de Falcons beste spelers. Dit maakt het de eerste keer ooit dat twee broers starten bij hetzelfde team en dezelfde positie spelen.
Met de selectie in de derde ronde werd Georgia WR Zachariah Branch gekozen. De kleine speedster brengt explosiviteit en een unieke skillset in de Falcons WR room. Branch was ook een speler waarover getwijfeld werd, waardoor hij niet eerder werd gekozen. Bij Georgia bestonden zijn touches vooral uit passes onder vijf yards, wat zijn route tree niet heel uitgebreid maakte. Op dag drie werd er ingezet op defense. In de vierde ronde werd Oklahoma LB Kendal Daniels gekozen. Een voormalig safety die met zijn 6’5 frame de transitie naar linebacker maakt. DC Jeff Ulbrich heeft veel ervaring met deze soort ‘converts’ en mag met Daniels hiermee aan de slag. Als running mate voor Daniels werd in de zesde ronde LSU LB Harold Perkins Jr. genomen. Jaren geleden werd hij als mogelijk top five pick gezien, maar blessures en zijn undersized frame brachten hem naar pick 215.
OFFENSE
Aankomend seizoen zullen de Falcons een nieuwe OC hebben: Tommy Rees. De jonge playcaller is pas 34 jaar oud en zelfs jonger dan sommige spelers die hij zal coachen. Stefanski en Rees brengen een ander scheme dan wat de Falcons de afgelopen jaren hebben gehad. Under center play action keert terug en de running attack zal ook wat gap scheme toepassen. De grootste vraag voor deze offense blijft de quarterback. Met Tua onder contract zal de strijd om QB1 gaan tussen hem en Michael Penix Jr.. De quarterback die het uiteindelijk word zal geen excuses hebben, want wapens hebben de Falcons genoeg. Met Bijan Robinson, Drake London en Kyle Pitts hebben de Falcons een van de meest getalenteerde trio’s in de league. Verwacht word dat Tua het seizoen zal starten, maar Penix heeft een grote kans om zich terug in de starting lineup te spelen als hij honderd procent is.
DEFENSE
Vorig seizoen was de Falcons defense onverwachts best goed. 57 sacks werden behaald, wat het tweede hoogste in de league was. Dat nog een keer halen dit jaar lijkt al heel lastig. Beide first round picks van vorig jaar zullen tijd missen dit aankomend seizoen. #15 overall pick Jalon Walker scheurde zijn kruisband af en #26 James Pearce Jr. wordt voor acht wedstrijden geschorst door off the field problemen. Beiden werden verwacht de volgende stap te zetten en de kern van de Falcons defensie te zijn. Gelukkig is er veel talent op de back-end. Met het tweede jaar van Jessie Bates en Xavier Watts samen hebben de Falcons een uitstekend safety duo. A.J. Terrell is nog steeds een goede CB1, en zijn broertje Avieon kan mogelijk de CB2 plek innemen. Het zal lastig worden om een bovengemiddelde defense te hebben zonder pass rush, maar Jeff Ulbrich gaat het toch proberen.
CONCLUSIE
Ondanks dat de Falcons fans snakken naar eindelijk een keer play-offs lijkt de strategie van de front office eerder gericht te zijn op de toekomst. Met Kevin Stefanski aan het roer lijken de Falcons een stabielere HC te hebben gevonden. Zijn meer serieuze, gedisciplineerde aanpak is exact wat de Falcons spelers nodig hebben nadat jaar op jaar het spel veel te onstabiel is. De strijd om QB1 is nog niet beslist, maar lijkt af te stevenen op Tua in Week 1. De hoop is dat de uitstekende wapens de zwakke quarterback situatie kan verbloemen. Daarnaast heeft de defense nog steeds een aantal uitstekende spelers die game-changing plays kunnen maken. De Falcons hebben helaas te veel ‘what-if’s’ om als definitieve contender te worden gezien. Play-offs zijn mogelijk als de quarterbacks geen ramp zijn, maar dat is misschien te veel gevraagd.
Voorspelling: 6-11 met Tua, 9-8 met Penix.
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
