Home Blog Pagina 320

SportAm 2021 NFL Mock Draft: pick 11 t/m 20

Lars Leeftink
-
0
SportAm 2021 NFL Mock Draft: pick 11 t/m 20

Deze week is het zover: de 2021 NFL Draft. De afgelopen twee maanden hebben we uitgebreid gekeken naar elke positie en de grootste talenten. Deze week staat in het teken van de SportAm NFL Mock Draft. In drie delen (maandag, woensdag en vrijdag) zullen we alle 32 picks in de eerste ronde proberen te voorspellen. In deze mock draft zijn (op een uitondering na) geen trades gebruikt. We gaan verder met pick 11 t/m 20, het gedeelte van de draft waarin alles een stuk minder voorspelbaar wordt.

#11 | NEW YORK GIANTS – JAYLEN WADDLE | WR

Leeftijd: 22 | Lengte: 1.78 m | Gewicht: 82 kg | Junior | Alabama Crimson Tide

We beginnen dit artikel met de Giants. De ploeg uit New York heeft met deze pick vier needs die gevuld zouden kunnen worden. Aan de aanvallende kant van de bal is het mogelijk om Daniel Jones wat extra wapens te geven. Jaylen Waddle en DeVonta Smith zouden dan de overduidelijke keuzes zijn. Ding is echter dat de Giants met Kenny Golladay, John Ross en TE Kyle Rudolph hier al flink geïnvesteerd hebben. Een andere aanvallende optie is de offensive line, en dan vooral de guard/center-positie. Drie spelers vertrekken daar na dit seizoen en het is de zwakste plek van de OL. Zeker een positie die met Daniel Jones als pocket passer en Saquan Barkley als RB een upgrade kan gebruiken. Met Alijah Vera-Tucker als optie is er een goede en multifunctionele OL beschikbaar, maar de OL class is diep en dus is het een need die later ook opgelost kan worden.

Kijken we puur naar de verdedigende kant van de bal, dan is er eigenlijk maar een ding wat de al meer dan prima defense van DC Patrick Graham nodig heeft: pass rush. Zeker na het vertrek van Olivier Vernon ontbreekt het daar wel aan. Een OLB zoals Jeremiah Owusu-Koramoah zou een optie kunnen zijn (zeker qua systeem), maar de Giants hebben toch wat meer pure pass rush nodig. Wat dat betreft zijn Kwity Paye, Jaelan Phillips en Azeez Ojulari hier de beste opties.

PASS RUSHER OF RECEIVER ERBIJ?

Een andere optie zou zijn om terug te traden (zeker als ze voor een pass rusher gaan) met bijvoorbeeld de Patriots, Cardinals of Bears. De value van de pass rushers ligt dit jaar namelijk meer in de 15-30 range dan op #11. Elke pass rusher hier zou dus een reach kunnen zijn. Wij gaan hier dan ook voor een receiver. De vraag is dan: Waddle of Smith? Het wordt volgens ons Waddle. Hij zal samen met Saquan Barkley als RB en Darius Slayton, Kenny Golladay, John Ross II, Evan Engram en Sterling Shepard de offense van Daniel Jones gaan vormen. Wapens te over.

#12 | PHILADELPHIA EAGLES – DEVONTA SMITH | WR

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.85 m | Gewicht: 92 kg | Junior | Alabama Crimson Tide

De Eagles besloten, zoals in het vorige artikel al besproken, hun zesde pick en een 5th round pick in deze draft te traden met de Dolphins voor de #12 pick, een 2021 4th round pick en een 2022 1st round pick. Nieuwe head coach Nick Sirianni heeft op deze plek in de draft drie posities om uit te kiezen.

En nee: volgens ons is QB niet een van die opties. Zeker niet in deze mock draft, waarin de vijf QB’s al gekozen zijn. Carsen Wentz is inmiddels vertrokken naar de Colts en Joe Flacco is aangetrokken als ervaren back-up/stand-in van Jalen Hurts. Hurts lijkt een jaar de kans te krijgen, ook al weigert Sirianni het voorlopig nog om hem officieel de starting role te geven. Als het goed gaat: prima. Als het fout gaat: volgend jaar weer een draft vol met QB’s.

De drie opties volgens ons zijn WR, LB en CB. Op receiver is het duidelijk dat de Eagles een slot receiver missen. Er zijn, wat je ook van de outside receiver vind (Jefery, Fulgham, Watkins, Arcega-Whiteside en Hightower) in ieder geval opties. Op de slot-positie is dat niet zo. In deze mock draft wordt Jaylen Waddle helaas net voor hun weggekaapt, waardoor DeVonta Smith overblijft. Goede nieuws voor de Eagles is dat deze draft vol met fantastische tweede en derde ronde slot-receivers zit. Met Jeremiah Owusu-Koramoah en Micah Parsons kan er hier verder gekozen worden voor een LB, terwijl er met Jaycee Horn en Caleb Farley daarnaast ook nog twee prima value CB beschikbaar zijn die Darius Slay en Avonte Maddox (die een aflopend contract heeft) kunnen aanvullen.

DEFENSE FIRST OF EEN WR?

Voor ons gaat het namelijk tussen DeVonta Smith en Jaycee Horn. Wij kiezen voor een receiver. Wij denken dat Caleb Farley dankzij zijn blessuregeschiedenis nog wat verder zal vallen in deze draft. Jaycee Horn, drie jaar ervaring in de SEC (de sterkste college conference) en amper tot geen blessure en karakter-problemen, zou een prima optie zijn geweest. Maar: wij geven Jalen Hurts echter graag een slot-wapen erbij: DeVonta Smith.

#13 | LOS ANGELES CHARGERS – CHRISTIAN DARRISAW | OT

Leeftijd: 20 | Lengte: 1.96 m | Gewicht: 141 kg | Senior | Virginia Tech Hokies

De Chargers hebben in de eerste vier rondes vijf picks die ze kunnen gebruiken om (vooral) franchise QB Justin Herbert te ondersteunen. Aan GM Tom Telesco en nieuwe head coach Brandon Staley om toe te slaan. Dat kan als eerste met de 13de pick in deze draft.

De Chargers zouden, gezien het feit dat Caleb Farley nog beschikbaar is, voor een cornerback kunnen gaan. Het is dan ook zo’n beetje de enige verdedigende positie die de Chargers (met hun getalenteerde defense) met deze pick zullen overwegen.

Aanvallend gezien zijn er twee overduidelijk opties: WR en OL (vooral guard). Qua receivers is de kans groot dat de drie top receivers bij de 13de pick al wel gekozen zijn. Dat is in onze mock draft ook het geval. Een keuze voor Rashod Bateman of Terrance Marshall zou wel een flinke reach zijn. Ondanks dat het zeker mogelijk is, zou een trade back in dit geval logischer zijn.

HERBERT’S O-LINE VERSTERKEN

Nee: wij gaan voor de offensive line. Justin Herbert moet beschermt worden. Zeker voor de running game als ook voor Herbert zelf is dit van essentieel belang. De beste opties zijn Alijah Vera-Tucker (die zowel guard als tackle kan spelen) en Christian Darrisaw. Wij gaan hier voor Virginia Tech left tackle Christian Darrisaw, die meteen als left tackle zou kunnen starten.

#14 | MINNESOTA VIKINGS – ALIJAH VERA-TUCKER | OG/OT

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.93 m | Gewicht: 142 kg | Junior | USC Trojans

De Minnesota Vikings zullen met deze pick naar een paar positie gaan kijken. Aanvallend gezien is de offensive line met afstand de grootse prioriteit. Twee guards en de right tackle (Brian O’Neill) zijn na dit jaar transfervrij en daarnaast is left tackle Riley Reiff gereleased. En laten we wel wezen: het niveau van deze offensive line is bedenkelijk. Een tackle/guard als Vera-Tucker is wat dat betreft een ideale uitkomst voor de Vikings, terwijl een Teven Jenkins, Samuel Cosmi of Jalen Mayfield (die ook guard kunnen spelen) een reach zouden zijn op deze plek.

Verdedigend gezien hebben de Vikings de laatste jaren vooral veel geinvesteerd in de secondary. Afgelopen offseason kwam daar Patrick Peterson bij. Toch is de safety-positie (Harrison Smith en Xavier Woods zijn na dit jaar transfervrij) een grote need voor na dit jaar. Probleem is alleen dat de beste safety (Trevon Moehring) hier wel een reach zou.

OL OF PASS RUSH?

Tot slot is er ook nog pass rush, want naast Danielle Hunter en Anthony Barr houdt het wat dat betreft ook niet echt over. Kwity Paye, Jaelan Phillips, Azeez Ojulari en Jeremiah Owusu-Koramoah (meer OLB) zouden dan de meest logische opties zijn. Naast OL wordt deze positie (en vooral Phillips en Paye) dan ook veel gemockt. Maar waar gaan wij voor? Wij gaan hier kiezen voor een nieuwe left tackle/guard, oftewel voor de multifunctionele plug-and-play starter Alijah Vera-Tucker.

#15 | DETROIT LIONS (TRADE) – MICAH PARSONS | ILB

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.90 m | Gewicht: 111 kg | Junior | Penn State Nittany Lions

Dankzij onze enige mock draft trade hebben de Detroit Lions dus nu hier de keuze en niet de New England Patriots. Net zoals bij #7 zijn er zat opties om te overwegen. Natuurlijk blijft een slot-receiver een optie. Als ze daar voor kiezen op deze plek, dan zijn Rashod Bateman, Elija Moore, Kadarius Toney en Terrance Marshall Jr de beste opties. Ook offensive line, en dan vooral de guard-positie, zal overwogen worden. Toch is er voor dat laatste qua value niet echt een geschikte pick hier. De Lions missen in deze mock draft wat deze twee posities betreft net de boot. De drie beste slot-receivers zijn al weg en ook de vier beste OL zijn vlak voor hun neus weggepikt. Gevolg? De pick wordt een defensive pick.

Verdedigend gezien zou een extra DT of een LB namelijk een logische gedachte zijn. Christian Barmore zou op 15 echter wel een enorme reach zijn. Op LB zijn zowel Micah Parsons als Jeremiah Owusu-Koramoah nog beschikbaar. En dan is er nog de secondary. Op safety zou Trevon Moehring als free safety (en vervanger van Tracy Walker) geen gek idee zijn. Net zoals bij Barmore zou het echter wel vroeg zijn. Een DT of S tijdens het begin van de tweede ronde zou qua value logischer zijn.

WAT WORDT HET?

Kortom: DT (Barmore), S (Moehring), OL (Jenkins) en WR (Bateman) zouden allemaal op 15 een flinke gok zijn. Een gok die de Lions dankzij hun aantal picks niet per se hoeven te nemen. De linebacker-positie zou hier qua value de beste keuze zijn. De vraag is dan: wordt het Micah Parsons (ILB) of Jeremiah Owusu-Koramoah (OLB). Wij gaan voor Micah Parsons. Zo kunnen Jahlani Tavai en Micah Parsons een mooi ILB-duo vormen en is het aanstaande vertrek van onder meer Alex Anzalone en Jalen Reeves-Maybin al een beetje opgevangen.

#16 | ARIZONA CARDINALS – JAYCEE HORN | CB

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.85 m | Gewicht: 92 kg | Junior | South Carolina Gamecocks

De Arizona Cardinals zullen, zoals vaak het geval is, ook met deze pick op zoek zijn naar receivers. Zeker de slot-positie, waar nu Andy Isabella staat, is nog niet overtuigend ingevuld. Een trade-up voor Jaylen Waddle of DeVonta Smith is dan ook geen gek idee, maar de Cardinals blijven in deze mock draft op #16 en zien vervolgens de drie beste receivers al voor hun neus verdwijnen.

Dan door naar de daadwerkelijke need: de secondary. Zowel de safety (naast Budda Baker) als de cornerback-positie heeft versterking/een upgrade nodig. En dat is in deze mock draft goed nieuws, want op deze plek is zowel Jaycee Horn als Caleb Farley nog beschikbaar. Een match made in heaven zou je zeggen. Andere mogelijkheden? OL (vooral guard) zou kunnen, maar zou gezien de need in de secondary en de beschikbare spelers niet logisch zijn.

RISICO MET FARLEY OF ZEKERHEID MET HORN?

Er gaat een team ergens een keer een risico nemen met het ongelooflijke talent van Caleb Farley. Volgens ons worden dat echter niet de Cardinals. De reden? Jaycee Horn is gewoon een speler met meer zekerheid en stabiliteit. Van Farley is niet bekend hoeveel last hij daadwerkelijk nog heeft van zijn blessures, terwijl Horn drie stabiele jaren in de SEC heeft gespeeld en meestal vs de beste receivers uit die conference stond. Wij verkiezen hier dan ook Horn boven Farley.

#17 | LAS VEGAS RAIDERS – JEREMIAH OWUSU-KORAMOAH | OLB

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.85 m | Gewicht: 97 kg | Senior | Notre Dame Fighting Irish

Met vier picks in de eerste drie rondes kunnen Raiders head coach Jon Gruden en GM Mike Mayock hun selectie flink versterken. De afgelopen jaren is het altijd goed en rond .500, maar net niet goed genoeg om de playoffs te halen. Daar moet komend seizoen verandering in gaan komen.

Wat zijn de opties? Aan de aanvallende kant van de bal hebben de Raiders niet zoveel om over te klagen. De QB is daar, de RB’s zijn daar, de WR zijn daar en Las Vegas beschikt over een top 3 TE. De OL (zowel guard als RT) is dan ook de enige optie qua offense. Spelers als Teven Jenkins en Samuel Cosmi zouden hier kunnen, zeker omdat de need bij de OL zo hoog is. Het is echter ook een positie die in de tweede of derde ronde ingevuld kan worden.

DEFENSE FIRST

Verdedigend gezien kan vooral de defensive tackle-positie een upgrade gebruiken. Christian Barmore valt hier te overwegen, maar zou qua talent en value wel een reach zijn. Op LB zouden Micah Parsons en Jeremiah Owusu-Koramoah een prima fit zijn. Een extra cornerback om Trayvon Mullen en Damon Arnette te ondersteunen was ook een optie geweest, waardoor Caleb Farley ook hier weer overwogen zal worden. Wij gaan echter voor Jeremiah Owusu-Koramoah om de LB-positie te versterken.

#18 | MIAMI DOLPHINS – JAELAN PHILLIPS | DE/EDGE

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.96 m | Gewicht: 120 kg | Senior | Miami Hurricanes

Bij de 18de pick komen we het eerste team tegen dat voor de tweede keer deze draft mag kiezen: de Miami Dolphins. In het vorige artikel kozen we met de zesde pick voor slot-receiver Ja’Marr Chase. De vraag is nu: wat wordt de tweede pick van de Dolphins? Weer offense, of toch defense. We kunnen nu alvast verklappen dat het volgens ons defense wordt. Er is een QB, er zijn (mede dankzij Chase) wapens en de offensive line is al jong en vol met opties. Om daar nog een jonge offensive tackle als Teven Jenkins aan toe te voegen: muah.

DEFENSE FIRST

Zoals misschien inmiddels wel te merken valt heeft de defense sinds pick 14 flink de bovenhand. Volgens ons gaat dat met deze pick vrolijk verder. De vraag is: welke positie en welke speler? De positie lijkt eenvoudig: LB. Vijf van de zeven LB’s die op dit moment op het roster van de Dolphins staan (waaronder Jerome Baker, Duke Riley en Vince Biegel) zijn volgend jaar FA. Dat betekent dat alleen ILB Bernardrick McKinney, SLB Sam Eguavoen en OLB Andrew Van Ginkel volgend jaar nog contract hebben in Miami. Nu Jeremiah Owusu-Koramoah en Micah Parsons door de Patriots en Raiders net voor de neus van de Dolphins worden gekozen, valt die optie weg. Een Zaven Collins zou vervolgens de beste optie zijn.

Maar: wat extra pass rush vanaf de EDGE kan ook geen kwaad. Wij kiezen er dan ook voor om op de 18de plek de eerste pass rusher te laten draften. De vraag is dan: wordt het Jaelan Phillips, Azeez Ojulari of Kwity Paye. Wij kiezen voor Jaelan Phillips. Een risico gezien zij blesssures bij UCLA, maar p[ basis van zijn afgelopen seizoen bij Miami een fantastische aanwinst. De qua talent de beste pass rusher gaat dus naar de Dolphins.

#19 | WASHINGTON FOOTBALL TEAM – TEVEN JENKINS | OT

Leeftijd: 23 | Lengte: 1.98 m | Gewicht: 145 kg | Junior | Oklahoma State Cowboys

Het Washington Football Team. Het zoveelste team dat met QB’s en vooruit traden in verband wordt gebracht. Zoals aan deze mock draft te merken is staat Washington nog steeds op 19, hebben ze niet vooruit getrade en zijn de vijf beste QB’s weg. Andy Dalton en Nick Foles zullen in 2021 de QB’s zijn. Sluit echter niet uit dat de Bears in de tweede of derde ronde een Kyle Trask, Kellen Mond of Davis Mills zullen draften.

Maar goed: QB leggen we met deze pick naast ons neer. Wat blijft er qua needs dan over? RB’s zijn er, WR’s zijn er en de binnenkant van de OL ziet er ook ijzersterk uit. Op right tackle staat Morgan Moses (wat prima is), maar op left tackle staat Cornelius Lucas. Lucas heeft een aflopend contract en is zeker niet onvervangbaar. Dat zou aanvallend gezien, met Teven Jenkins als #1 optie, te overwegen zijn. Zeker met QB’s als Andy Dalton en Nick Foles.

LT OF DEFENSE?

Verdedigend gezien zou OLB (waar nu Cole Holcomb en Khaleke Hudson staan) een optie zijn, met Zaven Collins dan als meest interessante optie. Verder was ook ILB een optie geweest (Jon Bostic en Josh Harvey-Clemson hebben allebei een aflopend contract), maar Micah Parsons is al gekozen en Zaven Collins is een ILB. de best optie op ILB nu zou zijn Jamin Davis. Kortom: het gaat voor ons tussen , Jamin Davis, Zaven Collins en Teven Jenkins. Wij gaan voor het versterken van de left tackle-positie: Teven Jenkins.

#20 | CHICAGO BEARS – CALEB FARLEY | CB

Leeftijd: 22 | Lengte: 1.88 m | Gewicht: 93 kg | Sophomore | Virginia Tech Hokies

De Chicago Bears. Huidige QB’s: Andy Dalton en Nick Foles. Niet zo gek dus dat de Bears in verband worden gebracht met omhoog traden naar bijvoorbeeld pick zeven voor een QB. Wij hebben echter besloten dat het Washington Football Team die pick gaat opeisen, waardoor Matt Nagy en de Bears hier gewoon moeten gaan kiezen. Een QB is op deze plek dan ook niet aan de orde. Wellicht in de tweede of derde ronde (Kyle Trask, Kellen Mond, Davis Mills).

Maar wat is er dan wel aan de orde? Aanvallend gezien zou WR (gezien het feit dat Allen Robinson, Anthony Miller, Marquise Goodwin en Javon Wims volgend jaar FA zijn) een optie kunnen zijn. Dit zal dan echter vooral gaan om een outside receiver (Darnell Mooney staat in de slot), en voor dat soort receivers is deze plek in de draft niet geschikt. Nee: als het offense wordt, wordt het offensive line. En dan vooral een right tackle om Elija Wilkinson mee af te lossen. Samuel Cosmi en Dillon Radunz zijn de overduidelijke opties.

RIGHT TACKLE OF CALEB FARLEY?

Verdedigend gezien zou Christian Barmore (Nose Tackle Akiem Hicks vertrekt volgend jaar) een optie zijn. Er gaat een team ook ergens een keer een risico nemen met het ongelooflijke talent van Caleb Farley. Dat zou het Washington Football Team kunnen zijn. Farley zal moeten bewijzen dat hij van zijn blessures is herstelt en dat hij fit kan blijven (een flink risico voor een 19de pick), maar de need op CB is hoog (net zoals het talent van Farley). Als Desmond Trufant volgend jaar vertrekt, kunnen Jaylon Johnson (die een fantastische rookie-seizoen kende) en Caleb Farley een fantastisch CB-duo vormen. Wij verkiezen dan ook Caleb Farley boven een nieuwe right tackle, die in de volgende ronde ook prima gedraft kan worden.

Photo: Adam Hagy/USA TODAY Sports

LAUdible: is het dilemma van de 49ers een strategie of rampscenario?

Laurens Van Heuverswijn
-
0
LAUdible: is het dilemma van de 49ers een strategie of rampscenario?

Elke maandag schijnt redacteur Laurens zijn eigenzinnig licht op de NFL en het nieuws. Vandaag looft én loutert hij de pre-draft strategie van de San Francisco 49ers.

Je zal maar insider zijn in de NFL in april 2021. Iedereen begrijpt dat de twee eerste picks in de draft vast staan. Trevor Lawrence verhuist samen met zijn gouden lokken naar Jacksonville, Zach Wilson moet met zijn babyface New York zien te trotseren, maar dan? Gevloek. Dat ben ik honderd procent zeker. Want wie Twitter en de sportkanalen in de VS erop naslaat, merkt dat insiders al weken aan één stuk elkaar tegenspreken over wie als derde gekozen wordt door de San Francisco 49ers.

Mac Jones mocht de spits afbijten. Bij de eerste reacties na de trade kwam zijn naam naar boven. Maar dan komt de tweede pro day van Justin Fields. Bijna op maat gemaakt voor de 49ers, met zowel John Lynch als Kyle Shanahan aanwezig. Las Vegas wist het zo goed als zeker: de quarterback van Ohio State wordt de nieuwe QB van de 49ers. Tot deze week Trey Lance opduikt en insiders plots zijn naam scanderen als nieuwe topfavoriet.

Die dans met drie is het gevolg van ofwel een strategie ofwel een rampscenario.

De eerste is mijn favoriet: Kyle Shanahan en John Lynch maakten de trade met één QB in hun hoofd en wisten dat ze die daar zouden vinden. Ze weten echter ook dat de draft na hen begint. De dominosteentjes vallen zodra zij gekozen hebben. Daarom spuien ze zoveel mogelijk mist over hun keuze in de eigen rangen: je vertelt aan de ene dat het Lance is, aan de andere dat het Jones is en een ander maak je wijs dat je Fields kiest. Elke insider heeft meestal een andere bron binnen de franchise, waardoor je allerlei verschillende geluiden hoort. Het duo aan de top wrijft zich in de handen en kan tegelijk enkele loslippige kerels aan de oren trekken.

Een andere reden is een stuk minder positief. John en Kyle swingen nog tussen de drie kandidaten. De ene keer hebben ze veel tape van Fields gezien en weten ze genoeg. Dan bekijken ze Jones of Lance en verandert hun mening opnieuw. Dat is dodelijk als je zoveel munitie opgeeft om naar de derde positie te springen. Sommige artikelen beweren dat Shanahan en Lynch een andere voorkeur hebben, maar het kleinste kind weet dat de coach dan in principe zijn goesting krijgt. In San Fran duikt niet plots een eigenaar op die een quarterback wil draften, zoals het geval was in Washington bij Dwayne Haskins.

Beide scenario’s zijn risicovol voor de 49ers, dat besef ik. Kijk echter naar vorig jaar. Toen traden ze elk van hun zeven originele picks doorheen de drie dagen. Ze kwamen uiteindelijk met vijf rookies én een All-Pro left tackle in Trent Williams thuis.

Lees hier alle columns in de LAUdible serie!

Coverfoto: Tim Warner/Getty Images

Washington Wizards stevenen af op playoffs, problemen in Philadelphia

Thijs Verkuil
-
0
Washington Wizards stevenen af op playoffs, problemen in Philadelphia

Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.

18 APRIL – 25 APRIL

DE STAND

Atlantic Division: 1. Brooklyn Nets (41-20), 2. Philadelphia 76ers (39-21), 3. New York Knicks (34-27), 4. Boston Celtics (32-29), 5. Toronto Raptors (25-35)

Central Division: 1. Milwaukee Bucks (37-23), 2. Indiana Pacers (29-31), 3. Chicago Bulls (25-35), 4. Cleveland Cavaliers (21-39), 5. Detroit Pistons (18-43)

Southeast Division: 1. Atlanta Hawks (34-27), 2. Miami Heat (32-29), 3. Charlotte Hornets (30-30), 4. Washington Wizards (27-33), 5. Orlando Magic (18-42)

IN DE SPOTLIGHTS

10 ZEGES IN 11 WEDSTRIJDEN LEIDEN WIZARDS NAAR PLAYOFFS

De Washington Wizards zijn bezig aan een enorm sterke serie. Van de laatste 11 wedstrijden won de ploeg van coach Scott Brooks er maar liefst tien. Met deze stretch staan ze nu op de tiende plaats in de Eastern Conference, wat ze recht geeft op deelname aan het play-in toernooi aan het einde van het seizoen.

Met wedstrijden tegen de Golden State Warriors, Cleveland Cavaliers en tweemaal de Oklahoma City Thunder, hadden de Wizards niet het meest lastige schema, maar ook die wedstrijden moeten gewonnen. Zo gezegd, zo gedaan.

Zoals verwacht waren Bradley Beal en Russell Westbrook de uitblinkers voor de Wizards. Beal was goed voor 31.3 punten, 5.8 rebounds en 1.8 steals per wedstrijd. Westbrook blijft de triple-doubles maar aaneenrijgen en ook deze week behaalde hij indrukwekkende gemiddeldes: 19.5 punten, 11.4 rebounds en 12.3 assists per wedstrijd.

NEW YORK KNICKS BLIJVEN WINNEN

De New York Knicks staan ondertussen al op de vierde plaats in de Eastern Conference. Onder leiding van sterspeler Julius Randle, wisten de Knicks deze week alle vier de wedstrijden te winnen.

Tegen de New Orleans Pelicans werd de week geopend. In een wedstrijd die naar overtime ging, trokken de Knicks met 112-122 aan het langste einde. Met 33 punten, 10 assists en 5 steals, zette Randle direct de toon voor een sterke week.

Over de gehele week noteerde Randle gemiddeld 30 punten, 9 rebounds en 6 assists per wedstrijd en 4 double-doubles. Naast Randle kende ook RJ Barrett een sterke week. De swingman was goed voor 20.8 punten en 5.8 rebounds per wedstrijd. Barrett kent überhaupt een goed seizoen, maar wordt enigszins overschaduwd door Randle, die dit seizoen zijn eigen grenzen verlegt.

DE TEGENVALLER

NETS PASSEREN 76ERS VOOR EERSTE PLAATS

Het is stuivertje wisselen in de top van de Eastern Conference. Waar de Philadelphia 76ers vorige week nog op de eerste plaats af leken te stevenen, is het deze week weer helemaal anders. Na vier nederlagen voor Philly zijn de Brooklyn Nets voorlopig de nieuwe koplopers.

Philadelphia kende een zeer zware week, met wedstrijden tegen de Golden State Warriors, Phoenix Suns en tweemaal de Milwaukee Bucks. Daarnaast kon coach Doc Rivers in sommige wedstrijden niet beschikken over Joel Embiid en/of Ben Simmons, waardoor het nog lastiger werd.

De Brooklyn Nets profiteerde juist van de misstappen van de Sixers. Met onder andere zeges tegen de Boston Celtics en Phoenix Suns namen zij knap de koppositie over, met een voorsprong van twee zeges. Ook zagen zij Kevin Durant terugkeren, die in zijn eerste wedstrijd tegen Phoenix direct goed was voor 33 punten en 6 rebounds.

SPELER VAN DE WEEK

Bradley Beal is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De guard van de Washington Wizards is zoals gezegd bezig aan een enorm sterke reeks met zijn team en hij is daar één van de dragende krachten van. De Wizards wonnen deze week vier keer en daarin noteerde Beal de volgende gemiddeldes: 31.3 punten, 5.8 rebounds en 1.8 steals per wedstrijd.

In de laatste wedstrijd van de week tegen de Cleveland Cavaliers, kende Beal zijn sterkste wedstrijd van de week. In de 110-119 zege was hij goed voor 33 punten, 6 rebounds en een schotpercentage van 54.2%.

VOORUITBLIK

Er staan weinig echte krakers op de agenda in de Eastern Conference aankomende week. In de nacht van dinsdag op woensdag nemen de Brooklyn Nets het op tegen de Toronto Raptors. En hoewel de Raptors dit seizoen zeker niet zo goed draaien, kent Brooklyn toch altijd veel problemen tegen de ‘Canadezen’. Ook nemen de Philadelphia 76ers het deze week twee keer op tegen de Atlanta Hawks: op woensdag- en vrijdagavond.

Photo: Will Newton/Getty Images

SportAm 2021 NFL Mock Draft: de eerste tien picks

Lars Leeftink
-
1
SportAm 2021 NFL Mock Draft: de eerste tien picks

Deze week is het zover: de 2021 NFL Draft. De afgelopen twee maanden hebben we uitgebreid gekeken naar elke positie en de grootste talenten. Deze week staat in het teken van de SportAm NFL Mock Draft. In drie delen (maandag, dinsdag, woensdag) zullen we alle 32 picks in de eerste ronde proberen te voorspellen. In deze mock draft zijn (op een uitzondering na) geen trades gebruikt. We beginnen in dit artikel met de eerste tien picks.

#1 | JACKSONVILLE JAGUARS – TREVOR LAWRENCE | QB

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.98 m | Gewicht: 99 kg | Junior | Clemson Tigers

De Jacksonville Jaguars hebben cap space, vier picks in de eerste twee rondes, een nieuwe GM (Trent Baalke) en een nieuwe Head Coach (Urban Meyer). Tel daar het al aanwezige talent bij op en de Jaguars zijn dit offseason enorm goed gepositioneerd om een grote stap te zetten. Dit begint allemaal natuurlijk in free agency (waar ze zich tamelijk rustig hebben gehouden), maar de 2021 NFL Draft gaat daar een nog grotere rol in spelen. De eerste pick van de Jaguars staat hoogstwaarschijnlijk in het teken van het draften van een QB.

Tuurlijk zijn er zat andere opties. Zo kunnen de Jaguars ervoor kiezen Gardner Minshew alsnog een kans te geven en met deze pick OT Penei Sewell (als opvolger van Cam Robinson) of een wapen als Kyle Pitts of JaMarr Chase te draften. Ook is er nog de optie om de pick te traden en zo meer picks te verzamelen, maar gezien het al aanwezige aantal picks in Jacksonville lijkt die kans nihil.

VANZELFSPREKEND

Nee: alles en iedereen gaat er al vanuit dat de Jaguars met de eerste pick een QB gaan kiezen. Er was even, nu Urban Meyer (ex-Ohio State) head coach is van de Jags, iets meer twijfel over of Trevor Lawrence wel hun keuze zal zijn. Dit had dan vooral betrekking op ex-Ohio State QB Justin Fields. Toch kiezen wij hier voor de meest getalenteerde QB in een draft sinds Andrew Luck (2012) om de offense van de Jaguars de komende jaren te leiden.

#2 | NEW YORK JETS – ZACH WILSON | QB

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.90 m | Gewicht: 95 kg | Junior | BYU

De Jets zitten in een vergelijkbare situatie als de Jaguars. Veel cap space (vooral uitgegeven aan receivers als Corey Davis), vijf picks in de eerste drie rondes en een nieuwe head coach (Robert Saleh). Dit is de draft waar GM Joe Douglas zijn waarde kan gaan bewijzen. Dit mag hij meteen doen door de tweede pick aan de QB van de toekomst te besteden.

De Jets hadden aan Kyle Pitts kunnen denken en hebben ook behoorlijk veel gaten in de verdediging, maar de need op QB is groter en er is eigenlijk geen verdedigende speler die een tweede pick waard is. De pick traden gaat, gezien het al aanwezige aantal picks dat al in handen is van de Jets, ook niet gebeuren.

WILSON IN GREEN

Kortom: het wordt een QB. Zeker nu de Jets een paar weken geleden de knoop doorhakte en Sam Darnold naar de QB-needy Carolina Panthers stuurde. Daar kregen ze een sixth round pick in deze draft en twee in de volgende draft voor terug. De starting QB op dit moment is…. James Morgan. Precies. Daar moet verandering in komen. De Jets hebben de keuze uit Zach Wilson, Justin Fields en Trey Lance en alle geruchten wijze naar Zach Wilson. Wij gaan daarin mee. Wilson wordt de nieuwe aanvalsleider van gang green.

#3 | SAN FRANCISCO 49ERS – MAC JONES | QB

Leeftijd: 22 | Lengte: 1.90 m | Gewicht: 97 kg | Senior | Alabama Crimson Tide

Op deze plek zouden de Dolphins eigenlijk moeten zorgen voor het eerste offensieve wapen dat van het bord zou gaan. De Dolphins besloten echter (via een omweg) naar de zesde plek terug te traden en zo meer picks te verzamelen. De 49ers besloten van #12 naar #3 te gaan in ruil voor hun #12 pick, een 2022 en 2023 first round pick en een 2022 third round pick. Dit deden de 49ers natuurlijk maar om een reden: een QB.

De 49ers hebben in de eerste vijf rondes maar liefs acht picks (waaronder drie in de vijfde ronde) en kunnen deze zeker aanvallend gezien goed gebruiken om een daadwerkelijk push te maken voor de playoffs. Met deze derde pick zou, naast een QB, alleen Penei Sewell en Kyle Pitts (naast George Kittle, Deebo Samuel en Brandon Aiyuk zou oneerlijk zijn voor iedere defense) logisch zijn. De kans is echter klein dat de 49ers daarvoor al die picks hebben opgegeven.

FIELDS, LANCE OF JONES?

Een QB dus. De kans lijkt gezien de geruchten aannemelijk te zijn dat Mac Jones op dit moment gekozen zal worden, en gezien het systeem van de 49ers en de aanwezige OL zou dat voor Mac Jones ook een hele goede plek zijn om terecht te komen. Daarnaast zijn de 49ers, in tegenstelling tot de Dolphins en vooral de Jets, in win-now modus. Maar: het zou vanuit de 49ers natuurlijk ook een smokescreen kunnen zijn. Vanuit een value en talent standpunt zou de keuze voor Justin Fields of Trey Lance namelijk logischer zijn, zeker ook gezien dat wat ze hebben opgegeven om naar pick drie te traden. Wij gaan uiteindelijk echter toch mee met de geruchten en kiezen voor Mac Jones als concurrent/opvolger van Jimmy Garappolo.

#4 | ATLANTA FALCONS – KYLE PITTS | TE

Leeftijd: 20 | Lengte: 1.98 m | Gewicht: 111 kg | Junior

De draft begins in Atlanta. Ondanks dat het nog alles behalve zeker is welke QB de 49ers op drie gaan kiezen, lijkt deze inmiddels veelgehoorde uitspraak wel te kloppen. De Atlanta Falcons kunnen namelijk veel kanten op. Ten eerste is er de optie om terug te traden. De Falcons hebben vier picks in de eerste vier rondes (wel vier picks in de vijfde ronde) en zouden best wat extra picks kunnen verzamelen door terug te traden. Een prima optie.

Met de vierde pick zelf zijn er echter ook een paar fantastische spelers beschikbaar voor nieuwe head coach Arthur Smith en GM Terry Fontenot. De Falcons kunnen op eigenlijk alle verdedigende posities wel wat versterking gebruiken, maar geen enkele verdedigende speler in deze draft lijkt een vierde pick qua value waard te zijn. Zelfs Micah Parsons en Patrick Surtain II niet.

Dan kom je automatisch uit bij de offense. Ook hier drie opties (RB even buiten beschouwing latende): QB, een aanvallend wapen of versterking voor de OL (vooral guard). Penei Sewell zou voor de laatste optie het meest logische zijn, aangezien hij daar prima uit de voeten kan en natuurlijk ook op tackle kan spelen. Qua wapens zouden Kyle Pitts en Ja’Marr Chase fantastische wapens zijn voor Matt Ryan.

KYLE PITTS OF EEN QB?

En dan is er nog de optie QB. Want hoe lang gaat de stabiele en nooit-geblesseerde Matt Ryan het nog volhouden? Met zijn speelstijl denken wij dat hij het nog wel een tijdje vol kan houden. Mochten de Falcons daar anders over denken, dan zal de discussie gaan tussen Justin Fields (komt uit de omgeving en speelde bij de Georgia Bulldogs) en Trey Lance (wellicht meer upside en pas beter bij de huidige QB-situatie van de Falcons). Wij gaan echter niet voor een QB, maar voor Kyle Pitts. Pitts, de beste speler in deze draft, is gewoon te goed om over te slaan. Matt Ryan krijgt er na Julio Jones en Calvin Ridley een elite wapen bij.

#5 | CINCINNATI BENGALS – PENEI SEWELL | OT

Leeftijd: 20 | Lengte: 1.98 m | Gewicht: 149 kg | Junior | Oregon Ducks

De pick van de Bengals lijkt op papier de meest voordehand-liggende pick van deze draft. We herinneren ons allemaal nog de hits en uiteindelijk ook blessure die QB van de toekomst Joe Burrow het afgelopen seizoen moest verwerken. Vanaf het begin van het seizoen zei zo’n beetje iedereen al dat dit fout zou gaan. En fout zou het gaan.

Burrow heeft een goede kans om aan het begin van het 2021-seizoen weer fit te zijn. Als hij terugkomt moet er een betere OL staan dan vorig jaar. Penei Sewell is (zeker in potentie) de beste OL in deze draft, die ook nog een multifunctionaliteit met zich meebrengt. Want naast tackle kan hij ook guard spelen, en zeker dat laatste hebben de Bengals wel nodig.

PROTECT JOE BURROW!

Tuurlijk zijn er andere opties. Verdedigend gezien hebben de Bengals ruimte voor verbetering op hun LB-positie, vooral MLB/ILB (iets wat Parsons fantastisch zou kunnen invullen). Ook de naam van Ja’Marr Chase wordt vaak genoemd en ook vaak gemockt. Sterker nog: de geruchten worden steeds sterker dat hij de pick van de Bengals gaat zijn. Wij gaan echter dit keer niet meer met de geruchten en kiezen gewoon voor de match made in heaven. Penei Sewell: keep Joe Burrow protected!

#6 | MIAMI DOPLHINS – JA’MARR CHASE | WR

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.83 m | Gewicht: 94 kg | Junior | LSU Tigers

De Dolphins besloten na de trade van #3 naar #12 om met de Eagles te traden. Dit deden ze voor die #12 pick, een pick in de vierde ronde van deze draft en een 2022 first round pick. Op deze manier kwamen ze weer terug in de top 10 en kunnen ze nog steeds een fantastische speler uitkiezen.

Als Kyle Pitts door de Falcons en Bengals wordt overgeslagen, lijkt dat op #6 de no-brainer van de eeuw te zijn. Mocht Penei Sewell op een of andere manier langs de Bengals komen, dan zal hij hier ook een optie zijn. Hoe dan ook: degene die van het trio Pitts/Chase/Sewell over blijft zal een Miami Dolphin zijn. In onze mock draft zijn Pitts en Sewell echter al gekozen.

TUA KRIJGT EEN EXTRA WAPEN

Dan is de keuze op papier heel eenvoudig: Ja’Marr Chase. Chase zou, in een offense die veel RB’s heeft, Mike Gesicki al heeft op TE en drie outside receivers kan opstellen (Will Fuller, DeVante Parker en Preston Williams) een ideale slot receiver zijn. Tuurlijk is een een multifunctionele O-Lineman als Rashawn Slater hier zeker niet uitgesloten, maar Chase is in dit geval gewoon to good to pass up.

#7 | NEW ENGLAND PATRIOTS (TRADE) – JUSTIN FIELDS | QB

Leeftijd: 22 | Lengte: 1.90 m | Gewicht: 103 kg | Junior | Ohio State Buckeyes

De Detroit Lions beginnen met een schone lijn. Franchise QB Matthew Stafford werd getrade naar de LA Rams voor Jared Goff, een 2021 3rd round pick, een 2022 first round pick en een 2023 first round pick. Daarnaast vertrok receiver Kenny Golladay en kwam er zowel een nieuwe head coach (Dann Campbell) als een nieuwe GM (Brad Holmes). Holmes mag meteen aan de bak, want met zes picks in de eerste vijf rondes kan hij meteen flink gaan werken aan de toekomst van de ploeg uit Detroit.

Ten eerst moet genoteerd worden dat deze pick samen met die van de Falcons de grootste kanshebber in de top 10 is om getrade te worden. Vandaar ook dat we hier de enige trade van onze mock draft mogen noteren. De Lions besluiten meer picks te verzamelen en hun zevende pick te traden naar de QB-needy New England Patriots. Die zien namelijk dat Justin Fields nog beschikbaar is.

FIELDS IT IS

Maar is dat ook daadwerkelijk de QB die head coach Bill Belichick kiest? Ondanks dat de upside voor Trey Lance daar is, gaan wij in ieder geval wel voor de meer starter-ready QB in Justin Fields. New England heeft veel geïnvesteerd in de offense en een fantastische defense waar nu mee gewonnen kan worden. Justin Fields weet als geen ander wat winnen is. Het lijkt de perfecte combinatie.

#8 | CAROLINA PANTHERS – RASHAWN SLATER | OT/OG

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.93 m | Gewicht: 142 kg | Senior | Northwestern Wildcast

De Panthers waren op acht lang een team dat in de QB-markt was of zelfs naar voren kon traden om hun QB te kunnen draften. Ook Deshaun Watson werd genoemd. Het werd uiteindelijk Sam Darnold, die zoals eerder vermeld bij de Jets werd opgehaald voor een 2021 6th round pick en een 2022 2nd en 4th round pick. Hiermee zou je denken dat head coach Matt Rhule, OC Joe Brady en splinternieuwe GM Scott Fitterer hun QB hebben uitgekozen. Toch moet er rekening gehouden worden met de optie dat ze alsnog Trey Lance (de enige overgebleven QB in deze mock draft) of een andere QB hier draften. Ook terugtraden is, zeker als Sewell hier niet beschikbaar is, een optie.

Wij gaan daar echter niet in mee, waardoor er nog een paar optie over zijn: OL, WR en CB. Voor de laatste positie zijn Patrick Surtain, Jaycee Horn en Caleb Farley de meest logische gegadigden. Op OL zouden de Panthers er, gezien de onzekerheid op die positie, goed aan doen een multifunctionele OL als Rashawn Slater of Alijah Vera-Tucker te kiezen en niet te gaan voor pure tackle Christian Darrisaw.

VERSTERKING OFFENSIVE LINE

Tot slot: receiver. Met DJ Moore, David Moore en Robby Anderson is er aan de zijkant meer dan genoeg receiving-kwaliteit. Het ontbreekt echter aan gevaar vanuit de slot. Zowel DeVonta Smith als Jaylen Waddle zou de slot-positie fantastisch in kunnen vullen, samen met Christian McCaffrey (incidenteel) en TE’s Ian Thomas en Dan Arnold. Zo voorkomen de Panthers ook dat Sam Darnold hetzelfde overkomt als in New York: een tekort aan wapens. Wij gaan echter toch voor de grootste need: OL. Rashawn Slater it is.

#9 | DENVER BRONCOS – TREY LANCE | QB

Leeftijd: 20 | Lengte: 1.93 m | Gewicht: 102 kg | Sophomore | North Dakota State

De Denver Broncos zagen Drew Lock vorig jaar met nieuwe wapens flink teleurstellen en daarnaast ook nog eens behoorlijk blessuregevoelig zijn. De combinatie van zijn wisselvallige prestaties en het feit dat Trey Lance nog beschikbaar is zorgen ervoor dat QB hier een serieuze optie is. Dit wordt nog eens bevestigd door het feit dat de Broncos samen met de Bears worden genoemd als trade partner voor de Falcons op vier en Deshaun Watson bij de Texans. Plus: volgens gloednieuwe Broncos GM George Patton zijn de Broncos op zoek naar ‘competition’ op de QB-positie.

Aangezien Watson momenteel nergens heen gaat (behalve de rechtbank) moet de keuze hier gemaakt worden. De grootste needs zijn duidelijk: ILB, CB of een QB. Als de Broncos cornerback gaan, zou Patrick Surtain II een no-brainer moeten zijn. Caleb Farley is ook een optie, maar brengt vooral qua blessures en stabiliteit wat meer onzekerheden met zich mee.

EEN QB OF TOCH MICAH PARSONS?

Wanneer Trey Lance wordt gekozen, zet dit de QB-room in Denver flink onder druk. Toch zou Micah Parsons qua need de meest logische keuze. Ondanks dat Parsons zou excelleren als OLB, kan hij zeker ook ILB spelen. Sterker nog: hij is beste ILB beschikbaar in deze draft. En dat is precies de positie waar de Broncos een verdedigende leider nodig hebben. Toch kunnen de Broncos zich volgens ons niet inhouden en draften ze met Trey Lance de QB-competitie voor Drew Lock die ze zo graag willen.

#10 | DALLAS COWBOYS – PATRICK SURTAIN II | CB

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.88 m | Gewicht: 91 kg | Junior | Alabama Crimson Tide

De Dallas Cowboys sluiten de top tien, en dus het eerste Mock Draft-artikel, af. Dit doen ze normaal gesproken met een verdedigende pick. De QB is daar (ook al is het even afwachten hoe Prescott terugkeert van zijn blessure) en de RB’s en receivers zijn daar, waardoor de OL de enige logische plek is om met deze pick aanvallend wat versterking te zoeken.

De meest logische optie, gezien de need op guard, zou Alijah Vera-Tucker zijn. Vera-Tucker kan zowel tackle als guard en center spelen. Toch kunnen dit soort spelers ook in de latere rondes prima opgepikt worden, zeker gezien wat de Cowboys qua OL al in huis hebben.

OLB OF CB?

Nee. Wij gaan voor een verdedigende versterking. De Cowboys kunnen hier nog uit alle verdedigende prospects in deze draft kiezen. De grootste needs lijken bij de D-Line, OLB en secondary te liggen. D-Line op #10 zou een flinke reach zijn en ook een EDGE rushers als Azeez Ojulari, Jaelan Phillips of Kwity Paye zou hier qua value een gok zijn. Ook een safety op #10 is niet aan de orde. In beide gevallen (mocht dit zijn wat ze zoeken) is terugtraden met bijvoorbeeld de Bears het meest logische.

Wij gaan hier echter voor een andere grote need: CB. De keuze tussen Patrick Surtain II, Caleb Farley en Jaycee Horn is daar. Horn zou een prima pick zijn, maar Farley brengt voor een top 10 pick veel onzekerheid qua durability met zich mee. Wij gaan voor Patrick Surtain II, die zich op het hoogste college football-niveau al heeft bewezen en tevens chemistry heeft met voormalig Alabama CB Trevon Diggs.

Photo: Harry How/Getty Images

NFL Weekly: Alex Smith stopt, nieuwe spelregels

Chris Van Dijk
-
0
NFL Weekly: Alex Smith stopt, nieuwe spelregels

De indrukwekkende comeback van Alex Smith duurde maar een jaar. De quarterback van het Washington Football Team heeft zijn carrière beëindigd. Het is uiteraard het belangrijkste nieuws bij de terugkeer van de NFL Weekly. Verder ook nog aandacht voor de nieuwe spelregels en een wel heel bijzondere vangbal van Rob Gronkowski.

Alex Smith zet punt achter loopbaan

Hij overkwam zeventien operaties en raakte bijna een been kwijt. Ondanks alles kwam Alex Smith terug op het veld en loodste hij het Washington Football Team naar de play-offs. Toch zet hij ondanks al het werk een punt achter zijn loopbaan om meer tijd met zijn familie door te kunnen brengen.

Smith maakte het nieuws zelf bekend via een filmpje op Instagram. “Hoewel ik nog genoeg snaps in mij heb en zestien jaar alles heb gegeven voor deze sport kan ik niet wachten om te kijken wat er nog meer mogelijk is”, zo zegt hij in de video. “Maar eerst ga ik wat tijd nemen om te genieten van de wandelingen met mijn vrouw en mijn kinderen hebben geen idee wat ze straks in de tuin te wachten staat.”

Smith werd in 2005 als eerste gedraft door de San Francisco 49ers, waar hij acht jaar voor zou spelen tot hij naar Kansas werd gestuurd in een trade. Hier was Smith vijf jaar lang de starter tot de Chiefs voor Patrick Mahomes kozen als de quarterback. Hij belandde in Washington, waar hij de laatste jaren van zijn loopbaan door zou brengen. Smith werd in zijn indrukwekkende loopbaan drie keer in de Pro Bowl gekozen. Zijn laatste prijs was die van Comeback Player of the Year na het indrukwekkende herstel van zijn gebroken been.

Chiefs traden voor OT Orlando Brown

De Kansas City Chiefs hebben OT Orlando Brown Jr. van de Baltimore Ravens binnen weten te halen. In ruil daarvoor stuurt Kansas vier draftpicks naar de rivaal in de AFC.

De Chiefs konden wel wat versterking op de offensive line gebruiken. Ze hebben deze gevonden in Baltimore, want de Ravens sturen hun Pro Bowler naar Kansas. In ruil hiervoor krijgen de Ravens drie draftpicks in de draft van komende week, waaronder de pick in de eerste ronde. De overige picks die Baltimore krijgt zijn een derde en vierde rondepick in de komende draft en een pick in de vijfde ronde in de draft van volgend jaar.

Kleine regelveranderingen voor komend seizoen

De eigenaren van de NFL hebben een aantal kleine veranderingen in de regels doorgevoerd voor komend seizoen. Er lagen meer plannen op tafel, maar uiteindelijk is het bij een aantal kleine aanpassingen gebleven.

De belangrijkste verandering zit bij de videoscheidsrechter. Er gingen verhalen op om een extra scheidsrechter in het stadion te zetten die de beschikking krijgt over alle beelden van de uitzendingen om zo te helpen om beslissingen te nemen. Hier zien de eigenaren vanaf. De beslissingen moeten op het veld genomen worden, zo is hun mening. Wel kan de videoscheidsrechter aangeven dat een bal die als vangbal gezien wordt toch de grond heeft geraakt. Scheidsrechters kunnen hun beslissing terugdraaien zonder coach’s challenge. Ze kunnen bij subjectieve beslissing echter geen invloed uitoefenen.

Het aantal succesvolle onside kicks moet omhoog. Afgelopen jaar lukte het slechts drie keer om de aftrap te heroveren; het laagste aantal in jaren. De clubs kwamen met een aantal suggesties, zoals een play die vijftien yards moest veroveren, maar dit ging de eigenaren te ver. Wel mogen er nog maar negen spelers van de ontvangende ploeg in de setup zone van 25 yards staan, in plaats van de verplichte elf.

Overig nieuws

  • Clubs krijgen meer mogelijkheden met hun rugnummers. Running backs, wide receivers, tight ends, defensive backs en linebackers mogen nu een nummer onder de tien dragen. Een regelverandering waar Tom Brady in ieder geval fel tegenstander van is;
  • De Carolina Panthers en de Detroit Lions staan ervoor open om terug te traden in de komende draft. Dat zeggen insiders. De Panthers mogen als achtste kiezen, één pick na die van de Lions;
  • Cornerback Justin Layne van de Pittsburgh Steelers is gearresteerd voor het vervoeren van een vuurwapen. De speler werd aangehouden omdat hij meer dan veertig kilometer te hard reed, waarna de agenten zijn wapen vonden;
  • Bij Bears-legende Steve McMichaels is ALS geconstateerd. De 63-jarige Super Bowl-kampioen werd vijf keer gekozen tot All Pro en speelde ook voor de Patriots en de Packers.
  • Rob Gronkowski heeft veel bijzondere ballen gevangen, maar daar kwam dit weekend toch een nieuw hoogtepunt uit. De tight end van de Bucs ving namelijk een pass vanuit een helikopter die op 200 meter hoogte vloog. De vangbal gaat dan ook het Guiness Book of Records in.

Coverfoto: Chris Szagola/Associated Press

2021 NFL Draft DB Prospects: Jaycee Horn, Trevon Moehring en de rest

Lars Leeftink
-
0
2021 NFL Draft DB Prospects: Jaycee Horn, Trevon Moehring en de rest

Nu het reguliere seizoen voorbij is gaat de focus langzamerhand weer op de NFL Draft. En dus zijn er prospects om te bespreken. De komende twee maanden gaat elke positie onder de loep genomen worden. De op papier grootste talenten worden besproken, waarna de rest van de class kort wordt doorgenomen. We kruipen langzaam maar zeker richting de SportAm Mock Draft. De laatste positie-week is aangebroken: de defensive backs. Wat zijn de beste cornerbacks en safety’s van deze draft? Het laatste artikel van de 2021 prospects gaat over de rest van de cornerbacks en alle safety’s in deze draft.

JAYCEE HORN, GREG NEWSOME EN DE OVERIGE CB’S

Jaycee Horn en Greg Newsome II

Horn is van de drie top cornerbacks die in de eerste ronde zeker weten gekozen gaan worden misschien wel het meest ondergewaardeerd. Drie jaar lang heeft hij de beste SEC-receivers lopen verdedigen, en elk jaar weer werd hij beter en beter. Het is vooral man coverage waarin hij uitblinkt. Zo af en toe maakt hij nog te vaak overtredingen, maar dit zal met ervaring alleen maar gaan afnemen. Hij kan verder fysiek gezien elke receiver goed verdedigen en heeft eigenlijk geen moeite met wat voor route dan ook. Net zoals Surtain heeft hij alleen zo af en toe moeite met slant routes, waardoor hij ook meer een outside cornerback is dan een slot cornerback.

Verder is Horn actiever in de run game en als blitzer dan Surtain II. Hij is vergelijkbaar met Farley, maar was statistisch gezien op deze gebieden wat beter. Zijn tackling kan echter, net zoals bij Farley, nog verbetert worden. Net zoals zijn off-man coverage. Ale met al een solide top 20 pick die zeker meer aandacht verdient dan hij in de voorbereid op deze draft heeft gekregen.

Er valt over te discussiëren of de weerstand die Greg Newsome II in zijn tijd in college wel zo goed was, zeker vergeleken met de drie CB’s die een zekere status als first round pick hebben. Toch zou je Newsome II daarmee te kort doen. Zeker als outside man-vs-man cover guy was hij afgelopen seizoen fantastisch. Als onderdeel van die offense noteerde hij een interception en zeven pass deflections (in drie duels!). Het aanvallen van de bal na de catch is zijn grootste kwaliteit. Newsome heeft daarnaast geen lijst aan blessures, ondanks zijn fysiek manier van spelen. Hij is als run defender en blitzer gelimiteerd, een beetje op het niveau Patrick Surtain II. Newsome heeft echter nog geen volledige seizoen achter zijn naam staan vanwege blessures. Is hij een first round pick? Nee. Zeker in de tweede of derde ronde is Newsome echter een prima cornerback om op te pikken.

Eric Stokes en Kelvin Joseph

Eric Stokes verbeterde van zijn 2019 naar 2020-seizoen en is nu een 2nd of 3rd round pick. Hij lijkt op zijn best in zone coverage, simpelweg omdat hij in man coverage nog te vaak zijn handen nodig heeft (en penalty’s incasseert) en daarnaast ook niet het atletisch vermogen heeft op de korte en middle routes. Een stap naar safety zou voor Stokes in potentie ook niet zo’n gek idee zijn, zeker als je ziet hoe goed zijn ball skills en inschattingsvermogen zijn.

Kelvin Joseph gaat met minder dan 20 duels aan ervaring de NFL Draft in. Dat is niet veel, op welke positie dan ook. Daarom is Joseph een project dat in de tweede of derde ronde gekozen kan worden en over een jaar of twee a drie zijn inconsistentie (die in de NFL zeker aanwezig zal zijn) zal wegwerken. Hij zou op safety kunnen spelen, gezien zijn fantastische ball skills en inschattingsvermogen. Toch zal hij in eerste instantie proberen om als cornerback te slagen. Hij heeft ervaring in het verdedigen van onder meer Kyle Pitts en DeVonta Smith. Veel lastiger en leerzamer dan dat gaat het niet worden.

OVERIGE OPTIES

Ifeatu Melifonwu en Aaron Robinson

Ifeatu Melifonwu was in college al behoorlijk underrated en gaat daar in deze draft ongewild vrolijk mee verder. Zijn combinatie van lengte en fysieke coverage is voor elke DB coach in de NFL een droom. Hij is vooral een man-to-man pres coverage DB met weinig ervaring als zone coverage CB. Verder is hij actief in de run en weet staakt hij de actervolging meestal pas als de play echt voorbij is. Probleem is wel dat Melifonwu qua productie pas een jaar echt heeft laten zien wat hij in huis heeft. Dit zal hij over een langere periode moeten gaan bewijzen. Maar: de beelden zijn daar.

Aaron Robinson is een fysieke man-to-man press coverage DB die vooral zijn lengte en wingspan erg mee heeft. De tegenstand waar hij in de AAC tegen speelde was niet per se indrukwekkend, maar wat hij liet zien was dat wel. Zijn draft stock is wat gezakt (vooral omdat andere CB’s nu meer opvallen), maar Robinson is nog steeds een prima pick in de tweede of derde ronde. Hij kan zowel slot als outside cornerback spelen, maar kan nog wel eens verslagen worden bij diepe ballen (vanwege ontbreken explosiviteit). Daarnaast heeft hij weinig tot geen ervaring met zone coverage en is zijn speelstijl daar ook niet bepaald geschikt voor.

Elijah Molden en Asante Samuel Jr

Elijah Molden is de beste run defender van alle CB’s in deze draft class. Daarnaast is hij (vooral als slot DB) extreem goed. Het maakt niet uit of het een receiver of een TE is, zelfs mijn zijn geringe lengte (1.78m) gaat hij de uitdaging aan. De weerstand in de PAC-12 was bedenkelijk, wat ervoor zorgt dat Elijah Molden een prima slot CB keuze zou zijn in de tweede of derde ronde. Geen blessuregeschiedenis, geen problemen buiten het veld en zelfs wat potentie als safety. Een veelvraat dus.

Geen speler in deze CB class is zo spectaculair en fantastisch om naar te kijken als Asante Samuel Jr. Fundamenteel en qua consistentie zijn er zeker nog verbeterpunten, maar de manier waarop hij de bal aanvalt (zowel als run game defender als na de catch) en hij over het veld heen vliegt is aanstekelijk. Zowel voor de spelers op het veld als voor de kijker. Het grootste probleem is dat hij niet al te lang is (onder 1.80m), wat in coverage soms tot een probleem kan leiden. Hij maakt dit echter goed met zijn inzet en positionering (die soms nog beter kan vanwege zijn enthusiasme). Hij heeft verder goede ball skills (drie inteceptions vorig seizoen) en is sowieso een turnover machine. en: amper tot geen blessuregeschiedenis. Al met al een 2nd round prospect met de potentie als first round talent.

SPORTAM CB RANKINGS

TREVON MOEHRING, RICHIE GRANT EN DE OVERIGE SAFETY’S

Trevon Moehring en Richie Grant

Moehring is, samen met Richie Grant, de enige safety die dit jaar een first round pick waard is. In het geval van Moehring is dat vanwege zijn ervaring (twee volledige jaren college), football IQ (herkennen van plays, inschattingsvermogen en het lezen van de QB) en atletisch vermogen (erg explosief, wendbaar en snel). Hij is op zijn best in man-to-man coverage, maar herkent ook als geen ander screen en short passes die hij dan in het backfield al kan ontmantelen. Daarnaast is hij prima in de run, waarin hij zijn inschattingsvermogen en het herkennen van gaten goed laat zien. Zijn pass rush-kwaliteiten zijn misschien wel daar, maar zijn door TCU nooit echt gebruikt. Een rol als free safety zou bij hem dan ook het beste passen. Hoe dan ook: Moehring is een borderline first round pick en zekere second round pick in deze draft.

Richie Grant werd wel als rusher gebruikt en was ook meer in de buurt van de LoS te vinden. Grant is prima als coverage safety, maar blinkt toch vooral uit als hij plays kan inschatten en run defense kan spelen. Zijn tackeling en inschattingsvermogen is fenomenaal en zijn oog voor de bal is unmatched. Grant was in de AAC (bedenkelijk niveau) een turnovermachine en was net zoals Moehring overal op het veld te vinden. Vooral tegen de betere tegenstanders (Cincinnati, Memphis) liet hij zich gelden, wat een goed teken is voor het volgende niveau. Daarnaast heeft hij een jaar meer speelervaring dan Moehring en is hij net zoals Moehring vrij gebleven van blessures. Ook Grant zit tegen de eerste ronde aan, maar zal waarschijnlijk in de tweede ronde gekozen gaan worden als free safety.

Jevon Holland en Hamsah Nasirildeen

Jevon Holland speelde afgelopen seizoen niet, met als resultaat dat net zoals bij Chase hij een beetje buitenbeeld is gevallen. Onterecht, want Holland is nog steeds een soliede 2nd en borderline first round pick in deze draft. Holland is vooral goed als strong safety (maar kan ook als free safety spelen), van waaruit hij zijn goede slot coverage en run defense kan laten zien. Holland is ook een factor als blitzeer en soms zelfs als rusher. De vraag is echter wel hoe hij er nu voor staat, zeker nu er geen draft combine is geweest en hij dat niet heeft kunnen laten zien. Al met al is Holland nog steeds een interception machine (9 interceptions in 27 wedstrijden) die er vaak voor zal zorgen dat je als team de bal terug zult krijgen.

Hamsah Nairildeen is een strong safety met enorm lange armen die hij gebruikt om turnovers te forceren. Vaak toont hij goed inschattingsvermogen en veel geduld in de run game en weet hij het pad van de RB goed te ontdekken en uit te schakelen. In coverage is hij opvallend goed in press coverage en gebruikt hij graag zijn handen. Ook kan hij als blitzer prima uit de voeten, wat hem een prima strong safety maakt. Hij kan zeker nog beter worden in zijn positionering en het afmaken van tackles, maar dit komt met ervaring. En zelfs zonder het afmaken van sommige tackle kwam hij aan de 90 of 100 tackles. Zegt wel genoeg dus. Hij heeft wel een ACL-blessure (2019) achter de rug en speelde de laatste paar maanden amper wedstrijden meer. Iets om rekening mee te houden.

OVERIGE OPTIES

Andre Cisco en Richard LeCount II

Andre Cisco is misschien wel meer een cornerback dan een safety. Hij is alles behalve slecht als run defender, maar blinkt toch vooral uit als coverage DB. Zijn aantal interceptions in drie jaar tijd (13!) laten zien dat hij fantastisch is in het lezen van een play of van de QB. Cisco mag dan ook wel gezien worden als een goede coverage safety. Toch wordt hij soms wel verslagen en kan zijn techniek nog flink verbeteren. Hij zal consistenter moeten worden als run defender wil hij ook daadwerkelijk als safety door het leven gaan. Als pass rusher is hij geen factor, zeker niet zoals Grant dat bijvoorbeeld is. Al met al een prima 2nd of 3rd round pick voor een defense die nog een cover DB/strong safety nodig heeft.

Richard LeCounte III is niet de langste (1.80m), maar is desondanks toch op zijn best als free safety en in coverage. Hij verzamelde op het allerhoogste college-niveau (SEC) zat interceptions en nam het op tegen veel goede receivers. Zijn run game defense is nog wisselvallig en ook in coverage laat hij zeker wel wat steekjes vallen, maar LeCounte heeft wel alles om een leider te worden van een secondary. Een flinke blessurelijst en zijn eerder genoemde lengte zijn de grootste struikelblokken bij LeCounte.

SPORTAM S RANKINGS

Photo: Kevin C. Cox/Getty Images

SportAm Rookie Ladder: Anthony Edwards steelt de show

Ruben Hoppe
-
0
SportAm Rookie Ladder: Anthony Edwards steelt de show

De vorige #1, LaMelo Ball, is nog niet herstelt van zijn polsblessure en dus hebben we een nieuwe koploper. Een aantal rookies hebben zich reeds bewezen en blijken stabiele aanwinsten te zijn voor hun team. Opvallend genoeg speelt slechts een enkeling bij een team dat nog in de running is voor het play-in toernooi. Van onze top vijf speelt alleen Immanuel Quickley nog voor een verlenging van het seizoen. Het is te hopen voor de Charlotte Hornets dat hun rookie snel terugkeert om twee redenen. Ten eerste mist hij anders teveel wedstrijden om in aanmerking te komen voor ROY en ten tweede omdat ze hem keihard nodig hebben om de playoffs te halen.

#1 Anthony Edwards / Minnesota Timberwolves

18.3 pts / 4.4 reb / 2.7 ast / 40% FG / 32% 3FG

De rookie die als eerste gekozen wordt in de draft staat automatisch in het middelpunt van de belangstelling. Velen vroegen zich af of de Minnesota Timberwolves er verstandig aan deden om Anthony Edwards als eerste te selecteren. Al helemaal omdat zij met D’Angelo Russell en Ricky Rubio twee gerenommeerde guards in de selectie hadden. Blessures en het vertrouwen van zijn coach hebben de route voor Edwards gemakkelijker gemaakt. Hij betaald het vertrouwen dagelijks terug en lijkt met de week beter te worden. Als LaMelo Ball niet snel terugkeert zal de ROY award ongetwijfeld naar de #1 draft pick van 2020 gaan.

Opvallend aspect bij de Timberwolves is dat ster D’Angelo Russel, sinds hij terug is van een blessure, als sixth-man gebruikt wordt. Het lijkt hierdoor dat Edwards hoger in de pikorde staat als Russell. Hoe lang coach Saunders hieraan vasthoudt is nog maar de vraag, maar vooralsnog ziet hij het niet zitten om de twee tegelijkertijd te laten starten.

#2 Tyrese Haliburton / Sacramento Kings

12.6 pts / 3.0 reb / 5.1 ast / 47% FG / 42% 3FG

In de laatste acht wedstrijden heeft Tyrese Haliburton zeven keer genoegen moeten nemen met de rol als sixth man. Het lijkt er dan ook sterk op dat coach Luke Walton hem niet langer inzet als starter. Dit hoeft niet perse een negatief effect op de jonge rookie te hebben, aangezien hij al eerder van waarde was in die rol. Het kenmerkt wel het wispelturige beleid van de coach.

Die wispelturigheid zie je ook terug in de recente prestaties van Haliburton. Hij scoort minder makkelijk, zijn schotpercentages zijn omlaag gegaan en je ziet een zekere mate van onzekerheid in zijn spel die we dit jaar nog niet hebben gezien. Momenteel zijn het de verdedigende kwaliteiten die zijn speelminuten rechtvaardigen. Elke rookie kent zijn ups en downs, maar hij heeft al laten zien erg volwassen te zijn en zal snel zijn weg omhoog weer vinden.

#3 Jae’Sean Tate / Houston Rockets

11 pts / 5.4 reb / 2.2 ast / 52% FG / 29% 3FG

Sinds de komst van Kelly Olynyk speelt Jae’Sean Tate voornamelijk op de small forward-positie in plaats van power forward. Het is nu niet zo dat de Rockets er heel veel op vooruit zijn gegaan, maar het kenmerkt de veelzijdigheid van het enige lichtpuntje dat zij dit seizoen kennen.

Tate bewijst verdedigend goed te kunnen switchen en meerdere posities te kunnen dekken. Een skill-set die zeer waardevol is binnen de huidige NBA, waarbij spacing de vaste, veelal ouderwetse, positionering van verdedigers ontmanteld en dwingt tot veranderingen. Hij lijkt dan ook een waardevolle speler voor de toekomst. Het is bewonderenswaardig dat hij elke wedstrijd voorop in de strijd gaat en met inzet zijn team probeert te inspireren hetzelfde te doen. Hopelijk vinden de Rockets de chemie waarmee ze de league verrasten door een tijdje supergoed te verdedigen, maar als Rockets-fan komen er ongetwijfeld heel zware tijden aan.

#4 Saddiq Bey / Detroit Pistons

11.4 pts / 4.1 reb / 1.2 ast / 41% FG / 38% 3FG

Saddiq Bey kende al een sterk rookie-seizoen, maar sinds het vertrek van Blake Griffin krijgt hij meer speeltijd en dus de kans zich beter te ontwikkelen. In de laatste 10 wedstijden scoorde hij negen keer in de dubbele cijfers en driemaal 20 punten of meer. Hij heeft bewezen een go-to scorer te zijn. Zoals het elke rookie betaamt is hij nog wat grillig en soms teveel opzoek naar eigen succes, maar bij een team als de Pistons kom je daar mee weg.

Al met al zullen de Pistons blij zijn met hun rookie, die als 19de geselecteerd werd in de draft. Wat dat betreft presteert hij beter als verwacht, een zogeheten draft steal. Aanvallend heeft hij bewezen van absolute waarde te zijn, verdedigend is er nog werk aan de winkel.

#5 Immanuel Quickley / New York Knicks

11.8 pts / 2.2 reb / 2.1 ast / 39% FG / 39% 3FG

Zoals we al aangaven is Immanuel Quickley de enige rookie in onze top vijf die nog voor de playoffs in de race is. Zijn rol bij de New York Knicks is die van spark-plug vanaf de bank. Samen met Derrick Rose draagt hij zijn team als de starters rusten. Het is inmiddels wel duidelijk dat veteraan Rose de boventoon voert. Als protegé van coach Tom Thibodeau was dat ook wel te verwachten.

Het is wel de ideale situatie om die rol tot in de puntjes te leren. Quickley doet ons denken aan Lou Williams, die maar liefst driemaal de sixth-man award won. Voor nu luidt de opdracht dus sponsen, leren van Rose en als kers op de taart ervaring opdoen in de playoffs.

OPVALLENDE ROOKIES

LaMelo Ball / Charlotte Hornets

Eind april kan LaMelo Ball hoogstwaarschijnlijk zijn comeback maken en zijn Charlotte Hornets helpen de playoffs te halen. Het ziet ernaar uit dat ze in het play-in toernooi zullen belanden. Naast Ball hopen ze natuurlijk ook op de terugkeer van Gordon Hayward. Als hij fit blijft zal hij zijn Rookie of the year Award welverdiend opeisen.

Facundo Campazzo / Denver Nuggets

Nee, Campazzo zal niet meedingen naar ROY credits, maar het is wel interessant om te zien hoe hij het gat dat Jamal Murray achterlaat invult. De verschrikkelijke blessure van Denvers ster dwingt coach Mike Malone een beroep te doen op zijn Argentijnse rookie.

Cole Anthony / Orlando Magic

De Orlande Magic hebben tijdens de laatste trade deadline schoon schip gemaakt. De ideale situatie voor jonge spelers om veel speeltijd te krijgen en zich snel te ontwikkelen. Na een lange blessure is Cole Anthony weer terug en de laatste drie wedstrijden begon hij ook als starter. Wanneer hij niet geblesseerd was geraakt had hij waarschijnlijk in onze top vijf gestaan.

Photo: Jim McIsaac/Getty Images

Dutch Watch: Bogaerts komt op stoom, meer blessureleed

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Bogaerts komt op stoom, meer blessureleed

Een aantal spelers van het Koninkrijksteam hebben niet de meest gelukkige week achter de rug. Waar de knuppel van Xander Bogaerts wakker werd, daar bracht Andrelton Simmons de week grotendeels in quarantaine door. Ook Ozzie Albies en Didi Gregorius moesten even geblesseerd toekijken. Kenley Jansen lijkt zijn vorm van een paar jaar geleden weer helemaal te pakken te hebben. Bij tijd en wijle blaast de closer de concurrentie weg. Over hen en de overige spelers van het Koninkrijksteam veel meer in deze derde Dutch Watch van het seizoen.

Stats: .155/.261/.328, .588 OPS, 7 R, 8 RBI, 55 OPS+, -0.1 bWAR

Ozzie Albies lijkt in de eerste maand van het seizoen de verpersoonlijking van de Atlanta Braves. De tweedehonkman is op zijn zachtst gezegd wat grillig. Hij pakt zijn hits mee, slaat wel degelijk runs binnen, maar er zitten ook veel momenten bij dat goede prestaties achterwege blijven. En net als een hoop ploeggenoten komt hij niet zonder kleerscheuren door de eerste series. Op bezoek bij de Chicago Cubs raakte Albies in de eerste wedstrijd geblesseerd.

Het hield aan slag nog niet over voor Albies. Hij sloot de home stand vorige week af met een .149 batting average en in z’n eerste twee weken was de tweedehonkman goed voor 2 homeruns en 8 RBIs. Op Wrigley Field kwam daar, helaas voor Albies en Braves, niets bij. Daar kon de infielder zelf niet veel aan doen. In de zevende inning kwam hij door met zijn vierde tweehonkslag van deze jaargang en dit leidde tot de vijfde run voor de Braves.

Zijn volgende slagbeurt verliep minder succesvol. Hij bereikte wel weer de honken, maar dit ging ten koste van een pijnlijke kuit. Albies werd geraakt door werper Justin Steele en die HBP kostte hem uiteindelijk de rest van deze serie. Atlanta won het eerste duel met 5-2, kreeg daarna met 4-13 alle hoeken van Wrigley Field te zien om de derde met dezelfde cijfers te winnen.

SNELLE RENTREE

Dinsdag in de Bronx keerde Albies terug in de line-up. In de New York Yankees troffen de Braves een ander team dat in de kelder van hun divisie bivakkeerde. Albies en de zijnen konden in de eerste van twee wedstrijden echter niet profiteren. In zijn tweede plate appearance kreeg Albies vier wijd, maar zijn overige drie eindigden stuk voor stuk in een out. Zonder hun grote ster Ronald Acuna moesten de Braves dit duel dan ook aan de Yankees laten. Met een single in de tweede inning van de twee wedstrijd tilde Ozzie Albies zijn slaggemiddelde weer iets omhoog. De hit zou hem uiteindelijk niet veel brengen, maar dit keer trokken de Braves uiteindelijk wel met 4-1 aan het langste eind.

Stats: .371/.413/.557, .970 OPS, 8 R, 8 RBI, 170 OPS+, 0.7 bWAR

Het lijkt al een eeuwigheid geleden dat de Boston Red Sox met een 3-game losing streak aan het seizoen begonnen. De 9-game winning streak die daarna volgde, bracht Xander Bogaerts en de zijnen aan kop van de AL East. Vorig weekend kwamen die andere Sox op bezoek en mocht Boston zich meten met een powerhouse uit een andere divisie. Na de serie tegen de White Sox volgden voor Xander Bogaerts twee productieve potjes tegen de Blue Jays

Die eerste krachtmeting beviel Xander Bogaerts prima. Boston won die eerste wedstrijd met 7-4 en met 2 RBIs had Bogaerts een belangrijk aandeel in die overwinning. Onze landgenoot was 4-for-5 met tevens zijn vijfde double van dit jaar. Zijn slaggemiddelde tilde hij naar .412. Lang mocht de kortestop daar niet van genieten.

In de doubleheader van zondag kwam Bogaerts weliswaar door met zijn zesde double, maar dat was ook de enige hit in 6 AB’s die dag. Zijn batting average dook met .386 weer onder de .400 en het wachten was nog altijd op die eerste homerun. Voor de Red Sox was de doubleheader evenmin een succes. Beide wedstrijden gingen naar de White Sox. Op Patriot’s Day haalden de BoSox echter hun gram. Zonder Bogaerts werd Chicago met 11-4 verslagen.

EINDELIJK!!! (1)

Het schaap dat over de dam beweegt of eventueel de befaamde theorie van de ketchupfles. Je kunt er allerlei theorieën op loslaten, maar feit is dat Xander Bogaerts in het tweeluik tegen de Blue Jays eindelijk zijn eerste homerun sloeg. En de kortestop liet deze een dag later al volgen door de tweede. Twee jaar geleden timmerde hij de bal 33 keer het stadion uit en de 11 homers van vorig jaar, in 56 wedstrijden, mochten er ook zijn.

Dit seizoen moest X-Man lang wachten op zijn eerste, maar dinsdag was het dan eindelijk zover. Na een double in zijn eerste at-bat betrad hij in de vierde inning het slagperk met twee honken bezet. Met de vierde pitch die hij zag van Hyun Jin Ryu maakte hij niet alleen wat fans op de Green Monster blij, maar zijn team nog veel meer. Met deze 3-run homerun stond Bogaerts aan de basis van een 4-2 overwinning.

Het tweede duel verliep minder voorspoedig. Dit keer nam Toronto een vroege voorsprong, maar maakten de Red Sox het nog spannend. In de achtste inning, zijn vierde slagbeurt, was het opnieuw raak voor Bogaerts. Dit keer moest hij alleen een rondje over de honken maken, maar de achterstand werd teruggebracht tot 4-3. In de negende inning maakten de Blue Jays het echter af: 6-3. Met 8 hits in 19 AB’s heeft Bogaerts een productief weekje achter de rug.

Stats: .296/.322/.426, .748 OPS, 3 R, 10 RBI, 107 OPS+, -0.4 bWAR

Tegen de Mets werden de Phillies in de steek gelaten door de aanval, maar daar was afgelopen weekend tegen de St. Louis Cardinals geen sprake van. Niet in het eerste duel althans. De 11-game hitting streak van Didi Gregorius werd beëindigd in de laatste wedstrijd tegen de Mets, maar de kortestop pakte de draad snel weer op. Helaas voor Gregorius kwam hij niet helemaal ongeschonden uit de serie tegen de Cardinals.

ZIEKENBOEG

De Phillies hadden een flinke draai om de oren gekregen van de New York Mets. Al de opgekropte frustraties kwamen eruit in ’t eerste duel met de Cardinals. In de tweede inning kwam Didi Gregorius door met z’n 14e hit van dit seizoen en deze resulteerde in de tweede run voor Philadelphia. Met de honken bezet kwam hij in deze inning nogmaals aan slag, maar hij was iets te enthousiast op de eerste pitch en werd de derde nul. Met 9-2 werd St. Louis vorige week vrijdag verslagen, maar een dag later was het de beurt aan de Cardinals om uit te halen. Gregorius was al goed voor een walk en een single toen hij in de vijfde inning ook zijn eerste RBI-double van ’t jaar afvinkte. Deze hielp Rhys Hoskins over de thuisplaat, maar hielp de Phillies niet veel. Ze gingen met 9-4 onderuit.

Didi Gregorius was 3-for-9 in zijn eerste twee wedstrijden, met dus een RBI en een run. Dankzij een 2-0 overwinning in de derde ontmoeting ging deze serie naar de thuisspelende Phillies, maar met 0-for-4 kon Gregorius geen potten breken. In de volgende serie, tegen de Giants, werd duidelijk dat Sir Didi een elleboogblessure had opgelopen bij een diving catch. Hoewel de blessure niet ernstig leek, miste hij wel de serie van drie wedstrijden tegen San Francisco. Zonder hun Amsterdamse kortestop wonnen de Phillies alleen de laatste ontmoeting van de Giants.

Stats: 7 G, 8.0 IP, 0-0, 2.25 ERA, 4 SV, 10 K, 6 BB, 1.00 WHIP, 171 ERA+, 0.3 bWAR

Kenley Jansen en de LA Dodgers speelden vorige week de serie waar veel fans met smart op zaten te wachten. De Dodgers heersten de laatste jaren over de NL West, maar de San Diego Padres schuiven zichzelf nadrukkelijk naar voren als grote uitdager. Vorig weekend stonden de teams voor het eerst dit seizoen tegenover elkaar en de twee powerhouses in de NL West stelden niet teleur. Na de Padres volgde voor de Dodgers een serie tegen de koploper in de AL West. De Seattle Mariners –en dat is geen typefout- verbazen vooralsnog vriend en vijand dit seizoen.

Geduld is, volgens het gezegde, een schone zaak, maar veel geduld hoefde Kenley Jansen in deze serie niet te hebben. Al in de achtste inning van de eerste wedstrijd deed manager Dave Roberts een beroep op zijn closer. Met een 5-5 tussenstand was de situatie er niet naar, maar Corey Knebel had het lastig met de batters van de tegenstander. Jansen had 3 pitches nodig om uit de inning te komen, maar in de negende ging het wat stroever. Hij had 10 pitches nodig voor zijn eerste twee nullen, maar Manny Machado dwong vier wijd af en werd vervolgens door Eric Hosmer binnengeslagen voor wat op dat moment de 6-6 betekende. Drie ballen later waren Jansen en de Dodgers uit de inning om in de twaalfde dit duel met 11-6 naar zich toe te trekken.

VINTAGE JANSEN

LA won uiteindelijk twee van de drie wedstrijden tegen de Padres en Jansen werd pas afgelopen dinsdag weer aan het werk gezet. De Mariners hadden het eerste duel in dit tweeluik gewonnen en de Dodgers begonnen met een 1-0 voorsprong aan de negende inning van de tweede ontmoeting. Opnieuw zagen we een ouderwetse Kenley Jansen aan het werk. Met 97 mph haalde zijn fastball snelheden zoals we die lang niet van hem zagen en de closer had slechts 10 pitches nodig om de wedstrijd op slot te gooiden. Hij opende met een flyout en stuurde zijn volgende twee tegenstanders met drie slag terug. Voor Jansen zijn vierde save van het seizoen. In zijn acht innings stond Jansen 2 hits, 2 earned runs en 6 walks toe. Zijn ERA staat na 6 series op 2.25.

Stats: .258/.370/.333, .704 OPS, 8 R, 8 RBI, 104 OPS+, 0.3 bWAR

Met de nederlagen tegen de Pirates in het achterhoofd begon de uitdager in de NL West aan de serie tegen de heersende macht uit LA. Een opsteker was dat Fernando Tatis Jr. terugkeerde in de line-up, maar het wonderkind kon er niet voor zorgen dat de Padres in de stand dichter bij de Dodgers kwamen. Jurickson Profar kwam drie keer in actie tegen de regerend kampioen en hij speelde op vier verschillende posities. Aan slag liet hij met name in de eerste wedstrijd van zich horen.

Profar opende deze serie met een walk in de tweede inning. Vervolgens sloeg hij de bal onder meer in een dubbelspel voor hij in de achtste inning, bij een 5-3 achterstand, opnieuw aan slag kwam. De vierde pitch die hij van Corey Knebel kreeg, sloeg hij voor een double het linksveld in. Wil Meyers en Manny Machado konden scoren na de klap van onze landgenoot en daarmee bracht Profar het evenwicht terug in de wedstrijd. Helaas voor de Friars ging het in de extra innings alsnog mis: 6-11.

De tweede ontmoeting werd ook een prooi voor LA. Vier keer verscheen Profar daarin in het slagperk, maar met een catcher’s interference en twee walks kreeg hij één AB achter z’n naam. Die overigens eindigde in drie slag. In de finale van deze serie was Profar de leadoff hitter voor San Diego. Na een strikeout en twee flyouts promoveerde hij in de achtste inning een error uiteindelijk tot run. Daar had Profar wel de hulp van Eric Hosmer bij nodig. Die run van Profar was uiteindelijk de opmaat tot een 5-2 overwinning voor zijn ploeg.

TELEURSTELLEND

Met één winstpartij in drie wedstrijden verliep de serie tegen de Dodgers teleurstellend. Dit was echter nog niets vergeleken bij de serie die daarna volgde tegen de Milwaukee Brewers. De in potentie sterke slagploeg uit San Diego liep zich stuk op Corbin Burnes en diens kompanen. Profar was 2-for-10 in dit drieluik, waarin hij zijn derde tweehonkslag van het jaar sloeg. Een overwinning op de Brew Crew zat er niet in voor de Friars, waardoor ze deze week vijf van de zes gespeelde wedstrijden aan de tegenstander moesten laten.

Stats: .203/.234/.254, .489 OPS, 7 R, 4 RBI, 40 OPS+, -0.3 bWAR

De Detroit Tigers doen dit seizoen dikwijls denken aan die beroemde doos met chocolaatjes uit Forrest Gump. Je weet simpelweg niet wat je van ze kan verwachten. Vorige week wonnen ze nog knap van de Astros, maar Jonathan Schoop en consorten lieten dit volgen door vier nederlagen in Oakland. Ze sloten hun road trip dan ook in stijl af met drie sweeps. Twee negatieve tegenover één positieve. Helaas kon Schoop ook niet veel betekenen voor zijn ploeg. Dit veranderde dan eindelijk tegen de Pirates.

De infielder bouwde tijdens de series in Cleveland en Houston voorzichtig aan een bescheiden hitting streak, maar in Oakland kelderde zijn batting average weer. Hoewel Schoop het de pitchers niet eenvoudig maakte, was hij 0-for-3 in zijn eerste AB’s. In de negende inning sloeg hij met een sac fly nog een run binnen, maar de A’s hadden de winst op dat moment al binnen: 9-4.

Die productieve out was het laatste wapenfeit van Schoop in deze serie. De Tigers verloren de volgende twee duels zonder ook maar één run te scoren en de international was 0-for-7 in die wedstrijden. Detroit wist in de laatste wedstrijd van deze road trip nog 2 runs te scoren, maar Oakland deed ’t met 3 net iets beter. Schoop kwam in dit duel niet in actie.

EINDELIJK!!! (2)

Jonathan Schoop moest er 51 AB’s op wachten, maar woensdag werd zijn geduld en dat van de Tigers dan eindelijk beloond. Nadat hij in de eerste wedstrijd van de doubleheader tegen de Pittsburgh Pirates na drie wedstrijden weer eens een hit mocht bijschrijven, joeg Schoop in deel 2 voor het eerst deze jaargang een bal de tribunes in. Bij een 1-1 stand in de vijfde inning gaf de infielder het goede voorbeeld. Zijn homerun betekende ’n voorsprong voor de Tigers, die in diezelfde inning wegliepen naar 4-1 en uiteindelijk met 5-2 zouden winnen.

Een paar uur eerder was Schoop al doorgekomen met een RBI-single. Na deze doubleheader stond er een .182 batting average achter zijn naam en 4 RBIs. Dat slaggemiddelde wist hij in de derde en laatste wedstrijd tegen de Buccos nog aardig op te vijzelen. Pas voor de tweede keer sinds Opening Day steeg dit tot boven de .200. Dit had Schoop te danken aan een 2-for-4 aan slag, maar dit hielp de Tigers niet aan een overwinning. Deze ging met 4-2 mee in de koffer naar Pittsburgh.

Stats: .355/.474/.452, .925 OPS, 6 R, 3 RBI, 170 OPS+, 0.5 bWAR

Voor zowel Andrelton Simmons als de Minnesota Twins was het een relatief rustige week. De kortestop testte vorige week positief op het coronavirus en zal pas één dezer dagen weer in actie mogen komen. Simmons was al tijdens de serie tegen de Red Sox het haasje, maar tijdens de road trip waren er meer Twins die positief testten. Minnesota speelde daardoor maar één keer tegen de Angels (10-3 nederlaag) en zag een streep door de overige twee wedstrijden gaan. Afgelopen dinsdag keerden de Twins terug op het veld en moesten in de doubleheader beide wedstrijden aan de A’s laten.

Op het moment van schrijven is nog altijd niet duidelijk wanneer Simmons zijn rentree maakt, maar hij miste deze week wel het spektakelstuk in Oakland. De teams scoorden samen maar liefst 25 runs. Met 13-12 trokken de A’s dit slugfest naar zich toe en boekten daarmee de elfde overwinning op rij.

Coverfoto: Omar Rawlings/Getty Images

2021 NFL Draft DB Prospects: Caleb Farley

Lars Leeftink
-
0
2021 NFL Draft DB Prospects: Caleb Farley

Nu het reguliere seizoen voorbij is gaat de focus langzamerhand weer op de NFL Draft. En dus zijn er prospects om te bespreken. De komende twee maanden gaat elke positie onder de loep genomen worden. De op papier grootste talenten worden besproken, waarna de rest van de class kort wordt doorgenomen. We kruipen langzaam maar zeker richting de SportAm Mock Draft. De laatste positie-week is aangebroken: de defensive backs. Wat zijn de beste cornerbacks en safety’s van deze draft? We gaan verder met misschien wel de grootste gok van de eerste ronde: Caleb Farley.

CALEB FARLEY – VIRGINIA TECH

Leeftijd: 22 | Lengte: 1.88 m | Gewicht: 93 kg | Sophomore

Het is ongelooflijk spijtig dat de blessurelijst van Farley behoorlijk heftig is, want anders was hij gegarandeerd een top 10 pick geweest en had hij bovenaan het CB-lijstje gestaan in deze draft. Aan de speler zelf valt namelijk, op wat kleine dingetjes na, niet veel aan te merken. Na een prima 2018 presteerde hij in 2019 fenomenaal, wat hem samen met Patrick Surtain II en Jaycee Horn bovenaan de CB class van dit jaar nestelde.

THE GOOD: ZONE COVERAGE & MAN-TO-MAN | ALLROUND ROUTE COVERAGE | POSITIONERING | BALL SKILLS

Ten eerste dit: Farley heeft dankzij Virginia Tech ervaring in zowel zone als man-to-man coverage. In zone coverage kan hij zijn misschien wel beste trait (inschattingsvermogen en positionering) fantastisch gebruiken. Virginia Tech gebruikte zone coverage vooral veel in de endzone en dit was dan ook de plek waar Farley dit vooral kon laten zien.


Zoals gezegd is Farley in man-to-man ook fantastisch. Hij is, in tegenstelling tot Surtain, niet echt een press coverage guy. Farley geeft zijn directe tegenstander wat meer ruimte, omdat hij weet dat hij fysiek het meestal niet gaat winnen. Dit maakt hij echter veelal goed met zijn football IQ en positionering, die er meestal voor zorgen dat hij in de juiste positie is om een play te maken. Meestal levert dit, ondanks dat receivers soms ballen vangen, momenten op waar hij verdedigend gezien ondanks de catch alles goed doet en hij het de receiver zo lastig mogelijk maakt.

HANDTECHNIEK

Maar als er dan gevochten moet worden voor positie, schuwt hij daar niet voor weg. Sterker nog: hij excelleert daarin. Daarnaast levert zijn goede positionering en ball skills hem aardig wat picks op. Farley zal straks in de NFL dan ook op een gegeven moment wel in de top tien qua interceptions terug te vinden zijn.


We kunnen hier moeilijk elke route laten zien, maar er is eigenlijk geen route die Farley niet kan verdedigen. Daar waar Surtain bij specifieke routes echt fantastisch is, kan Farley eigenlijk elke route goed verdedigen. Van short passes en slants tot midrange en long balls. Hij is atletisch en snel genoeg (iets wat Surtain een beetje mist) om ook diepe ballen prima te kunnen coveren. Hij kan zelfs TE’s coveren als dat nodig is.

KWALITEITEN ALS BLITZER

Ook kan hij, vanwege zijn atletisch vermogen en explosiviteit, als blitzer fungeren. Dit is iets waar hij dus meer voor gemaakt is dan Surtain. Hij heeft zelfs het vermogen om halverwege de blitz zijn aanpak aan te passen en toch nog een receiver of RB te dekken. Een zeer waardevolle toevoeging aan je defense.

RUN DEFENSE

Tot slot nog een zijn run defense. Ondanks dat zijn tackling (zie the bad) nog een stuk beter kan, zorgt zijn positionering er wel voor dat hij zichzelf in staat brengt om tackles te kunnen maken en RB’s te kunnen tackelen. Ook op dit gebied is hij veel actiever dan Surtain.

THE BAD: KRACHT | TACKLING | BLESSUREGESCHIEDENIS

Zoals in de intro al gezegd valt er op de speler Farley eigenlijk niet veel aan te merken. Technisch gezien zit hij al op hetzelfde niveau als Surtain en hij kan, in tegenstelling tot Surtain, zo’n beetje iedere route en receiver verdedigen. Toch is vooral zijn kracht een aandachtspuntje. In coverage merk je het eigenlijk amper tot niet, maar zeker in tackling en bij het moeten ontwijken van blocks merk je dat hij pure kracht mist. Dit is voor een CB natuurlijk niet zo gek, maar wat extra gewicht en spiermassa toevoegen in de NFL zou geen schande zijn. Als resultaat van het ontbreken van kracht is zijn tackling… wisselvallig at best. Er waren momenten dat het er prima uitzag, maar de momenten zoals hieronder vallen toch meer op.

BLESSURELIJST

Toch is de grootste zorg, en meteen ook de grootse reden waarom hij niet vast in de top tien gemockt wordt, zijn lijst aan blessures. De lijst is niet per se lang, maar wel extreem zwaar. Vroeg in zijn carriere moest hij al een ACL-blessure verwerken, terwijl hij in 2020 mede niet speelde vanwege een ernstige rugblessure. Inmiddels in Farley herstelt. Hij zegt zelf dat teams zich er geen zorgen over hoeven te maken, maar zo werkt het natuurlijk niet. Surtain en Horn zijn hun hele carrière fit geweest, Farley alles behalve. En zoiets wordt meegenomen door teams.

Farley is qua puur talent de beste cornerback in deze draft class, maar delft in veel mocks het onderspit ten opzichte van (voornamelijk) Surtain. Sommige hebben ook Jaycee Horn boven hem staan. Zover gaan wij niet, maar dat Surtain de meer zekere optie is staat vast. Als Farley zijn ernstige blessures achter zich kan laten en fit kan blijven, is hij de beste CB in deze draft class. Als…

Brent Honeywell Jr.: screwball uit een diep dal

Mick van der Nat
-
0
Brent Honeywell Jr.: screwball uit een diep dal

Brent Honeywell Jr. stond op 19 september 2017 voor het laatst op de heuvel in een competitieve wedstrijd. De 1300 dagen die volgden werden gekenmerkt door zware blessures en tegenslagen. Ondanks dat alles maakte eerder hij dit seizoen, op zondag 11 april 2021, zijn Major League-debuut tegen de New York Yankees. Zo belandde de beruchte screwball weer aan de top, vanuit een diep dal.

WEG NAAR DE RAYS

Brent Lee Honeywell Jr. werd op 31 maart 1995 geboren te Carnesville, Georgia. Zijn vader, Brent Lee Honeywell Sr., speelde van 1988 tot 1990 in het Minor League-systeem van de Pittsburgh Pirates. Ook Honeywell Jr. had talent, maar hij werd niet gedraft toen hij klaar was met High School. In plaats daarvan koos hij voor een collegecarrière bij Walters State Community College in Morristown, Tennessee.

Na zijn eerste seizoen — waarin hij 10-3 ging, een ERA had van 2.81 en 102 strikeouts gooide — werd hij in de 2014 Major League Baseball draft in de tweede ronde gekozen door de Tampa Bay Rays. In zijn tijd bij de Walter State Senators verhoogde Honeywell Jr. ook de snelheid van zijn worp. Hij klom van rond de 80 mph, naar soms boven de 90 mph.

START IN DE MINORS

Zijn profcarrière begon bij de Princeton Rays in de Appalachian League (Rookie Ball). Daar gooide hij in 2014 negen wedstrijden (33.2 innings), waarvan hij er acht vanaf het begin op de heuvel stond. 40 strikeouts en een 1.07 ERA gaven hem in 2015 een plek in de selectie van de Bowling Green Hot Rods (Single-A), waarna hij promoveerde naar de Charlotte Stone Crabs (Single-A adv.).

Het seizoen 2015 was voor Honeywell het jaar van zijn doorbraak bij het grote publiek. Hij kwam voor het eerst voor in de top 50 van de preseason prospect rankings van MLB.com (plaats 43) en hij flirtte met een no-hitter in een zeven inning durende doubleheader tegen de Dayton Dragons. Met nog twee nullen te gaan, sloeg Ty Washington (die ondertussen geen honkbal meer speelt), een single waarmee de kans op Honeywell’s eerste professionele no-hitter in rook opging.

Uiteindelijk startte hij 24 wedstrijden en ging hij 9-6. Verder had hij een ERA van 3.18, een 1.051 WHIP, 129 strikeouts en kreeg hij maar vijf homeruns tegen.

TOPJAAR 2017

Toen het MILB honkbalseizoen van 2017 voor de deur stond, begon er wat hype te ontstaan rondom de rechtshandige screwballer. In 2016 had hij zijn ontwikkeling gestaag doorgezet (7-3, 2.34 ERA en 117 K’s) en inmiddels was hij opgeklommen naar de 31e plaats op de preseason prospect rankings van MLB.com. Na één start voor de Montgomery Biscuits (Double-A), sloot hij aan bij de Durham Bulls (Triple-A).

Bij de Bulls verliep zijn verdere ontwikkeling voorspoedig. Honeywell begon op de heuvel voor de Verenigde Staten in de All-Star Futures Game. Hij won uiteindelijk de MVP award, door in twee innings vier strikeouts te gooien en geen run tegen te krijgen. Zijn eerste seizoen bij de Durham Bulls sloot hij af met een 3.63 ERA en 152 K’s. Na dit sterke seizoen steeg hij weer plekken op de prospect rankings en eindigde hij 2018 op de twaalfde plaats. Tevens werd hij door de Tampa Bay Rays toegevoegd aan het 40-man roster.

ELLEBOOGBLESSURE

2018 moest het jaar worden voor Honeywell, maar in Spring Training sloeg het noodlot toe. Een armblessure weerhield hem van meedoen met de grote jongens en na verder onderzoek bleek hij de ulnar collateral ligament in zijn elleboog gescheurd te hebben. Het gevolg: Tommy John-operatie en meer dan een jaar revalideren.

Op 8 juni 2019, terwijl hij nog bezig was met zijn revalidatie, brak Honeywell een botje in zijn geopereerde elleboog. De twee blessures zijn duidelijk aan elkaar gelieerd, want het botje in kwestie is het ankerpunt van zijn gerepareerde UCL. Werper Jarrod Parker brak dit botje ooit twee keer en moest op 29-jarige leeftijd stoppen met profhonkbal.

Weer een jaar later moest Honeywell opnieuw onder het mes, deze keer voor een zenuwdecompressie-operatie en een arthroscopische opschoning van de elleboog. Na deze tegenslagen verdween hij voor het eerst sinds de draft van 2014 uit de prospect rankings.

DEBUUT

Ondanks alle tegenslagen en operaties maakten de Tampa Bay Rays op 10 april 2021 bekend dat Honeywell een dag erna zijn debuut ging maken tegen de New York Yankees. Het werd zijn eerste professionele wedstrijd sinds 19 september 2017 en hij deed het niet onverdienstelijk. In twee perfecte innings gooide hij zijn eerste twee strikeouts op het hoogste honkbalniveau. Giancarlo Stanton en Gleyber Torres kregen allebei drie slag.

SCREWBALLER

De karakteristieke pitch van Honeywell is zijn screwball. Hij leerde deze pitch van zijn vader, die hem op zijn beurt weer had geleerd van zijn neef Mike Marshall. Marshall won in 1974 als reliever de National League Cy Young Award. Bij een screwball werpt de pitcher de bal op een manier waardoor hij in tegenovergestelde richting van een slider of curveball breekt.

In zijn debuut tegen de Yankees gooide Honeywell één screwball (hoewel er later getwijfeld werd of het niet toch een change-up was — zo uniek is de pitch), maar hij werd daarmee wel de enige pitcher in MLB die deze pitch op dit moment gooit. Eerder dit seizoen in Spring Training liet Honeywell Jr. zijn screwball ook al zien. De laatste Major League-pitcher met een screwball in zijn arsenaal was Hector Santiago (White Sox, Angels, Twins, Mets).

HOE NU VERDER?

Direct na zijn debuut kozen de Rays ervoor om hem terug te sturen naar de alternate site. Daar moet hij veel innings gaan gooien, om zo in de toekomst klaar te zijn om meer dan twee innings te gooien.

Wanneer Honeywell Jr. en zijn screwball weer terug zien op de heuvel in MLB, weet niemand. Trevor Richards, een rechtshandige werper, nam de plaats van Honeywell Jr. in de rotation in. Toch ligt het in de lijn der verwachting dat Honeywell dit seizoen nog terugkeert op een MLB-heuvel, als pitchingmaatje van die andere nasty pitcher met golvend haar, Tyler Glasnow.

Voor nu is het devies: innings gooien en zo snel mogelijk die screwball weer op het hoogste niveau laten schitteren.

Coverfoto: Will Vragovic/Tampa Bay Rays

1...319320321...805Pagina 320 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU