Home Blog Pagina 276

Winter is coming: CBA-onderhandelingen brengen MLB-seizoen in gevaar

0

Met de officiële opening van de Free Agency-periode op 7 november en de start van de GM Meetings in Carlsbad, Californië op 9 november is het MLB-off-season inmiddels in volle gang. In tegenstelling tot voorgaande jaren hangt er echter een donkere wolk boven de Amerikaanse honkbalcompetitie; een wolk die een grote invloed kan hebben op de komende weken, de hele winter of misschien wel de start van het nieuwe seizoen. Waarom zijn de nieuwe CBA-onderhandelingen in Major League Baseball zo gevaarlijk?

Al ruim een jaar hangt het als een zwaard van Damokles boven het hoofd van Major League Baseball en de Major League Baseball Player Association (MLBPA): op 1 december om één minuut voor middernacht verloopt de Collective Bargaining Agreement (CBA). Deze ‘honkbal-cao’, die sinds 1968 om de zoveel jaar herzien wordt, is meer dan ooit een punt van contentie in een ingewikkeld topsportarbeidslandschap — en dat terwijl MLB en de spelers vrijwel elke onderhandelingsperiode over elkaar heen rollen.

GOED BEGIN, HALF WERK

Nieuwere honkbalvolgers zullen zich de omvang van dit probleem mogelijk niet realiseren, want de laatste onderhandelingen van eind 2016 verliepen tenslotte uiterst soepel. De decennia aan wantrouwen waar MLB en MLBPA mee te maken hebben gehad, zijn echter niet zomaar weggepoetst. De nieuwe CBA uit 2017 was namelijk pas de tweede arbeidsovereenkomst uit de geschiedenis van de sport die werd getekend voordat de oude verlopen was.

In 1968 is het allemaal nog koek en ei. MLB wordt de eerste professionele sportorganisatie in Amerika die een cao instelt. MLB Commissioner William Eckert en MLBPA President Marvin Miller leiden de beide kampen naar een tweejarige overeenkomst waarin de macht van clubeigenaren wordt beperkt, minimumsalarissen omhoog gaan en de arbitragecommissie het levenslicht zien.

De seizoenen ’68 en ’69 verlopen zonder problemen. De daaropvolgende onderhandelingen zetten echter de toon voor een cultuur van wantrouwen en onhebbelijkheid tussen baseball’s belangrijkste organen.

1970: DE EERSTE SCHEUREN

Het seizoen ’70 begint zonder overeengekomen CBA, maar de spelers zijn bereid tijdens de onderhandelingen te blijven honkballen. Eind mei 1970 is er eindelijk witte rook. Commissioner Bowie Kuhn en zijn co-onderhandelaar Miller zetten de benodigde handtekeningen onder een CBA die tot het einde van het seizoen 1972 geldig zou moeten zijn. Grootste veranderingen: spelers mogen agents inhuren voor hulp bij contractonderhandelingen en ontslagvergoedingen worden verhoogd. De belangrijkste spelerseis — verbeterde pensioenen — wordt echter niet ingewilligd.

In april 1972 zijn de spelers het zat en de eerste staking in het professionele honkbal is een feit. MLB gelast 86 wedstrijden af en teams spelen dat seizoen ‘slechts’ 155 wedstrijden. Het conflict duurt voort tot na het seizoen. Spring Training 1973 begint 17 dagen later dan gepland en er is van beide kanten wel een bak water bij de wijn nodig om het seizoen tijdig te laten beginnen. De spelers krijgen gedeeltelijk hun zin: het pensioenplan wordt herzien en salarisarbitrage ingevoerd. De derde grote eis van de spelers, Free Agency, wordt echter op de plank gelegd.

Executive director van de Major League Baseball Players Association (MLPBA) Marvin Miller (midden), tijdens Spring Training 1972. Miller is in gesprek met Tom Seaver (rechts) en Ed Kranepool (links) nadat de Mets-spelers massaal voor een staking hadden gestemd. (AP Archief)

1976: KRAKEND FUNDAMENT

In 1976 gaat het opnieuw fout. Kort na het verlopen van de vorige (driejarige) overeenkomst, moet er een federale rechtbank aan te pas komen om een paar zaken vast te leggen. De eigenaren, die een rechtszaak over spelersrechten verliezen, trekken de stekker opnieuw uit Spring Training. Na 17 dagen is commissioner Kuhn het zat en beveelt hij de start van het voorseizoen.

De spelers gaan akkoord met het starten van het seizoen zonder CBA. Na maanden van gesteggel, tekenen Kuhn en Miller op 12 juli 1976 een vierjarig contract. Free Agency is een feit, net als clubcompensatie voor het verlies van een speler. Minimumsalarissen stijgen opnieuw, salarisarbitrage wordt verbeterd, het pensioensfonds krijgt een enorme boost en spelers krijgen het recht hun verkoop af te dwingen. Kortom: de CBA is een enorme win voor de spelersvakbond.

1980: DERDE SPRING TRAINING-STAKING OP RIJ

Ook na het seizoen 1979, onderweg naar de volgende CBA, is er gedonder. Lange tijd lijken spelers en bond het niet eens te worden. Een acht dagen durende staking in Spring Training is het gevolg; de derde voorjaarsstaking in een onderhandelingsjaar op rij. Het seizoen begint echter op de afgesproken datum en eind mei 1980 lijken de beide partijen er voor de seizoenen ’80-’83 toch uit te komen. Er wordt wel één duidelijke voorwaarde gesteld: het hete hangijzer (aanpassing van Free Agency) komt begin 1981 opnieuw op de agenda.

Na een radiostille winter en geen intentie van MLB om deze afspraak te honoreren, meldt de spelersvakbond op 21 februari 1981 dat de spelers het werk op 29 mei zullen neerleggen. Deze datum wordt later nog bijgesteld tot 12 juni, maar tevergeefs. MLB en MLBPA komen er niet uit en de spelers staken. Na 50 dagen zonder honkbal en in totaal 712 afgelaste wedstrijden komen de partijen er alsnog uit. MLB splitst het seizoen vervolgens in twee delen en de nieuwe cao, die nu van 1981 tot en met 1984 zal lopen, vervangt de oude.

Spelersvakbondsleider Marvin Miller legt op 16 juli 1981 aan de pers uit waarom de staking van ’81 nog niet voorbij is. (AP Photo/Howard, archief)

1984 EN 1989: ONVREDE GROEIT, BOM ONTPLOFT

Na het aflopen van de CBA in 1984 blijft het opnieuw lang stil. De spelers zijn echter huiverig om opnieuw te dreigen met een staking. Pas in augustus 1985, na maanden van onderhandelen tussen nieuwe commissioner Peter Ueberroth en MLBPA Director Donald Fehr, is er witte rook. Een tweedaagse spelersstaking trekt de boel vlot en een nieuw contract wordt gesloten. Belangrijkste verandering is het opheffen van de Free Agency draft, wat spelers de kans geeft bij iedere club te kunnen tekenen. De CBA zou geldig zijn van 1985 tot en met het seizoen 1989.

Nog voordat deze CBA verloopt, in 1988 om precies te zijn, ontploft de relatie tussen MLB en MLBPA. In 1988 beschuldigen de spelers commissioner Ueberroth van samenzwering met de clubs in 1985, 1986 en 1987 op het gebied van Free Agency. Spelers claimen meer dan $100 miljoen te zijn misgelopen door het niet naleven van de CBA door MLB. De spelers worden uiteindelijk op alle gronden in het gelijk gesteld, maar een nieuwe lockout tijdens Spring Training 1990 is onvermijdelijk.

Met een nieuwe commissioner in de persoon van Fay Vincent en met Donald Fehr nu definitief als hoogste spelersbaas van dienst, volgt er in maart van dat jaar toch een overeenkomst. Als in november de eigenaren met ruim $280 miljoen over de brug komen om hun samenzweringsveroordeling af te kopen, lijkt de weg vrij voor een herstel tussen MLBPA en MLB.

Niets is echter minder waar…

1994: HONKBAL AAN DE BEADEMING

Eind 1993 verloopt de CBA opnieuw en wederom duren de onderhandelingen eindeloos. Acting MLB Commissioner Bud Selig, die tijdens de vorige onderhandelingen nog fungeerde als baas van MLB’s Players Relations Committee, krijgt het direct zwaar te verduren. Het seizoen 1994 begint zonder CBA, maar op 12 augustus van dat jaar zijn de spelers het zat. Ondanks aanmoedigingen van fans om toch door te spelen, is de grootste staking uit de geschiedenis van de sport een feit.

Een maand na de start van de staking annuleert Selig de rest van het seizoen en de World Series. Voor het eerst in 90 jaar zal er in Major League Baseball geen kampioen worden uitgeroepen. Torenhoge favorieten Montreal Expos, Chicago White Sox en regerend kampioen Toronto Blue Jays zien de kansen op een titel als sneeuw voor de zon verdwijnen. Wat volgt is een regelrechte oorlogswinter.

TOT HET BITTERE EIND

Begin december legt clubonderhandelaar Richard Ravitch zijn taken neer. Een week later worden de onderhandelingen helemaal gestaakt. Eind december nemen de eigenaren het unilaterale besluit om een salarisplafond in te stellen, tot woede van de spelers. Als reactie verklaart Donald Fehr begin januari 1995 alle 895 contractloze spelers Free Agents. De eigenaren knipperen niet met hun ogen, maar keuren de inzet van ‘replacement players’ voor het aankomende seizoen goed.

Begin februari trekken de eigenaren hun salarisplafond terug, maar schrappen ze eenzijdig een hele reeks afspraken uit de vorige CBA. Salarisarbitrage, anti-samenzweringsregels en individuele onderhandelingen tussen spelers en clubs zijn in één klap weer van de baan. De spelersvakbond is buiten zinnen en schakelt de Amerikaanse National Labor Relations Board in. De NLRB spant een rechtszaak aan tegen de clubeigenaren en wint deze. Federale rechter (en latere Supreme Court Judge) Sonia Sotomayor herstelt de vorige (verlopen) CBA in ere. De spelers beëindigen hun staking en op 27 april 1995 start het nieuwe seizoen, dat 144 wedstrijden duurt.

Commissioner Bud Selig (links) en MLBPA-voorman Donald Fehr (rechts) verantwoorden zichzelf en de staking die het honkbal in Amerika bijna de das om deed tijdens een congressionele hoorzitting in 1994 (AP Archief)

1996 EN 2002: (IETS) RUSTIGER VAARWATER

De sport krijgt een gigantische trap na van het openlijke geruzie en de stakingen. Fans beginnen hun interesse in de sport te verliezen en MLB stevent op een crisis af. Er is de sport dan ook veel aan gelegen om in rustiger vaarwater te belanden. Dit lukt eind 1996, als ‘al’ op 27 november het tweede spelersvoorstel wordt goedgekeurd door de eigenaren. Er verandert dan ook weinig: revenue sharing en de luxury tax zijn de enige nieuwe elementen. Met de goedkeuring op zak tekenen de vakbond en de clubs in maart 1997 de nieuwe CBA. Tot 2000 is de sport weer onder de pannen. De spelersvakbond krijgt zelfs de mogelijkheid om een eenzijdige optie te lichten voor het seizoen 2001. Het orgaan doet dat uiteindelijk ook.

Toch gaat het in 2002 weer bijna fout. Na bijna een heel seizoen zonder CBA te hebben gespeeld, dreigen de spelers in augustus opnieuw met een staking. Met slechts een paar uur te gaan voor deadline, kiezen Bud Selig (samen met zijn nieuwe rechterhand en latere commissioner Rob Manfred) en Donald Fehr eieren voor hun geld. Naast wat salarisverhogingen, pensioensverhogingen en andere financiële aanpassingen verandert er weinig. All-season interleague play — het hele jaar door wedstrijden tussen teams uit beide Leagues — is de enige concrete sportwijziging. Arbitrage, Free Agency en Draft blijven ongewijzigd.

2006 EN 2011: HET ONMOGELIJKE MOGELIJK

Dan, eind oktober 2006 en met nog twee maanden te gaan voor de CBA verloopt, gebeurt het onmogelijk geachte. MLB en de spelersvakbond kondigen aan dat er een nieuwe overeenkomst klaar ligt die de periode 2007 t/m 2011 moet overbruggen. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat clubs en spelers een nieuwe overeenkomst tekenen voordat de oude officieel is verlopen. Bud Selig en Donald Fehr proosten zowel op 3 november, wanneer de clubs de overeenkomst goedkeuren, als op 6 december, wanneer de spelers hetzelfde doen.

Er verandert, naast de loonsverhogingen en de invoering van de Rule 5 Draft, weinig. Wel opvallend: als onderdeel van de overeenkomst betalen de eigenaren $12 miljoen om hun rol in een nieuw samenzweringscomplot tegen spelers af te kopen. Niemand bekent overigens ooit schuld in deze zaak.

Ook na het seizoen 2011 volgt er snel een nieuwe cao. Nieuwe MLBPA-leider Michael Weiner en commissioner Selig tekenen een overeenkomst die onder meer een tweede wildcardteam aan de playoffs toevoegt. Ook verhuizen de Astros naar de American League, worden draftregels aangepast en dopingcontroles versterkt.

MLB-onderhandelaars Rob Manfred (links) en Bud Selig (midden) presenteren met MLBPA-leider Michael Weiner (rechts) de nieuwe CBA van 2011. (Bebeto Matthews)

2016: NIEUWE COMMISSIONER, NIEUWE MLBPA DIRECTOR

Het vertrek van Selig als commissioner opent de deur voor zijn opvolger en vertrouweling Rob Manfred. In tegenstelling tot Selig heeft Manfred geen honkbalachtergrond, maar een juridisch-financiële. Hij is het zakelijke brein achter het menselijke gezicht van MLB dat Bud Selig altijd was. Manfred heeft geluk, want hij krijgt ook een nieuw gezicht tegenover zich. Oud-speler Tony Clark neemt het stokje over van Weiner.

Het tweetal doet, voor het eerst in de geschiedenis, de onderhandelingen solo. Geen van beide nemen adviseurs mee naar de onderhandeltafel. Het tweetal is ogenschijnlijk bang om voor hun eerste grote examen te zakken, dus komt er in november 2016 een vrijwel ongewijzigd cao-voorstel op tafel. Er verandert in essentie helemaal niets. Voor de tweede keer in de geschiedenis sluiten MLB en MLBPA een nieuwe overeenkomst voordat de oude officieel verloopt. De nieuwe CBA loopt tot december 2021. “Wie dan leeft, dan zorgt” lijkt het mantra.

DONKERE WOLKEN

Die einddatum komt nu met rasse schreden dichterbij. Al ruim twee jaar rommelt het op de achtergrond. Manfred is één van de minst populaire commissioners ooit. Fans zien hem vaak als een robot die alleen maar geld wil verdienen en geen liefde voor de sport heeft. Clark staat in eigen gelederen bekend als een zwak onderhandelaar met te weinig ruggengraat om tegen het juridische geweld van Manfred op te kunnen.

In een tijd waarin spelers veel meer van zich laten horen dan in het verleden en Clark met regelmaat op het matje wordt geroepen, lijkt het onderhandelingspad onderhand meer op een lijdensweg. De eigenaren (bij monde van MLB) en de vakbond liggen mijlenver uit elkaar. De eerste voorstellen voor een nieuwe CBA werden door beide partijen gelijk afgeschoten.

Meerdere pogingen om nader tot elkaar te komen liepen op niets uit. Sterker nog, er is momenteel zo weinig beweging dat de grote bazen (Manfred en Clark) het nog niet de moeite vinden zelf aan de onderhandelingstafel plaats te nemen. MLB Deputy Commissioner Dan Halem zwaait al enige tijd de vlag voor de clubs. MLBPA senior legal officer Bruce Meyer zit namens de vakbond aan tafel.

HANGIJZERS

De grootste problemen lijken te liggen bij de eisen van de spelers en de onwillendheid van de clubs om naar de toekomst te kijken. MLB wil het liefst zoveel mogelijk op de oude voet verder (m.u.v. het invoeren van een DH in de National League), maar de spelers willen zo ongeveer op elk gebied veranderingen zien. ‘Tanken’, het opzettelijk verliezen om geld te sparen en draft picks te verzamelen, is een doorn in het oog van de spelers. Het waarborgen van competitieve integriteit is cruciaal, aldus MLBPA. Hoe meer teams tenslotte geld uitgeven om beter te worden, hoe gunstiger dat is voor de spelers.

Daarnaast wil de vakbond hogere financiële compensaties voor jongere spelers. Terwijl spelers op steeds jongere leeftijd debuteren en belangrijk zijn voor hun clubs, beloont het huidige systeem ze pas veel later in hun carrière, met alle blessurerisico’s van dien.

Service-time manipulatie (het opzettelijk in de minors houden van jonge spelers om hun minimumcontracttijd te verlengen) en de zesjarige periode voordat een speler Free Agent wordt, staan voor de MLBPA hoog op de agenda. MLB’s suggestie voor een harde salarisvloer en dito -plafond, in plaats van de huidige luxury tax, is door de vakbond ook rigoureus van tafel geveegd.

WINTER IS COMING

Met al die verschillen is één ding duidelijk: winter is coming voor de honkbalsport, zowel letterlijk al figuurlijk. Het kunnen zomaar de moeilijkste wintermaanden sinds 1994 worden voor Major League Baseball. Tot het moment dat er duidelijkheid is over de richting die de sport op gaat, zullen er weinig spelers geneigd zijn nieuwe contracten te tekenen. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de clubs. Waarom nú een speler onder de oude regels vastleggen, als de nieuwe regels misschien gunstiger uitvallen?

MLB en MLBPA hebben nog tot 1 december om alle onduidelijkheid weg te nemen. Als deze datum komt en gaat zonder witte (of zelfs grijze) rook, zal het moddergooien tot aan Spring Training doorgaan. Van 6 tot 9 december zijn de GM Meetings in Orlando, Florida. Op 14 januari is de deadline voor teams en arbitration eligible spelers om nieuwe contractbedragen uit te wisselen. Op 31 januari beginnen de arbitragezaken. Dat kunnen er op dit moment zomaar heel veel gaan worden.

Spring Training begint half februari, maar een nieuwe lock-out behoort tot de mogelijkheden. Na jaren waarin de sport langzaam weer aan populariteit begon te winnen, zou een nieuw arbeidsconflict funest kunnen zijn.

Coverfoto: Uncredited/ESPN

Warriors en Clippers op dreef, Pelicans volledig de weg kwijt

0

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


4 november – 11 november


WESTERN CONFERENCE STAND

  1. Golden State Warriors 10-1
  2. Phoenix Suns 7-3
  3. Utah Jazz 8-4
  4. Dallas Mavericks 7-4
  5. Denver Nuggets 7-4
  6. Los Angeles Clippers 7-4
  7. Los Angeles Lakers 7-5
  8. Memphis Grizzlies 6-5
  9. Sacramento Kings 5-7
  10. Portland Trail Blazers 5-7
  11. Oklahoma City Thunder 4-6
  12. San Antonio Spurs 4-7
  13. Minnesota Timberwolves 3-7
  14. Houston Rockets 1-10
  15. New Orleans Pelicans 1-11

IN DE SPOTLIGHT


PAUL GEORGE WIJST CLIPPERS DE WEG

De Clippers begonnen het seizoen bepaald niet indrukwekkend met een 1-4 record na de eerste vijf wedstrijden, maar zijn sinds de start van november op stoom gekomen. Maar liefst zes keer op rij werd er gewonnen en dat alles onder leiding van Paul George. De zevenvoudig All-Star is bij afwezigheid van de geblesseerde Kahwi Leonard de aangewezen man bij de Clippers en maakt dat vooralsnog volledig waar. Met solide spel en gemiddelden van 20+ punten per wedstrijd versloegen de Clippers deze week niet alleen conference-genoot Portland Trail Blazers, maar donderdagnacht ook het sterke Miami nadat een achterstand van 17 punten in de slotfase werd goedgemaakt. Ondertussen kan George worden genoemd in de (veel te vroege) MVP conversatie met gemiddelden van 26,7 punten, 7,8 rebounds en 5,4 assists per wedstrijd.

WARRIORS DOMINEREN

Er staat vooralsnog geen maat op de Warriors dit seizoen. De ploeg uit San Francisco won, net als de Clippers, de laatste zes wedstrijden en verloor na elf keer gespeeld te hebben nog maar een duel. Dit was tegen de Memphis Grizzlies (104-101 op 28 oktober). Deze week vormde niet het zwaarste gedeelte van het schema voor coach Steve Kerr en zijn mannen, maar er werden ook geen fouten gemaakt met overwinningen op respectievelijk de Pelicans, Rockets, Hawks en Timberwolves.

Daarmee gaan de Warriors duidelijk aan de leiding in het Westen met nu al 2,5 wedstrijden voorsprong op naaste belagers Phoenix Suns en Utah Jazz. Uitblinker is wederom Stephen Curry, die avond na avond laat zien waarom men hem de beste schutter aller tijden vind en gemiddeld 27,4 punten per wedstrijd laat aantekenen. Maar het is bepaald geen one-man show. De gehele ploeg draait goed en kent in Jordan Poole en Gary Payton II (zoon van) spelers die op weg zijn een ‘breakout’ jaar.


DE TEGENVALLERS


Onderaan de ranglijst in de Western Conference zijn zowel de Houston Rockets als de New Orleans Pelicans nu al bekende gezichten. De Oklahoma City Thunder liepen deze week enigszins weg in de standings door liefst drie duels op rij te winnen en daarmee naar de elfde plek te stijgen. Voor de Rockets zal het huidige scenario ingecalculeerd zijn. De Pelicans beginnen er ondertussen met de week slechter uit te zien. De terugkeer van Zion Williamson laat op zich wachten en de ploeg van debuterend coach Willie Green is niet bij machte zonder de sterspeler in de buurt te komen van de verwachtingen die er, voorafgaand aan het seizoen, over de ‘Pels’ werden uitgesproken. En met ook Brandon Ingram nog altijd langs de kant met een heupblessure is de laatste plek in het Westen een pijnlijke conclusie na de eerste elf wedstrijden.


SPELER VAN DE WEEK


Paul George is de SportAmerika Speler van de Week in de Western Conference, hoewel Steph Curry ook niet had misstaan. George leidde de Clippers deze week naar vier overwinningen en maakte donderdagnacht indruk met 27 punten, op 44% van het veld, tegen een van de betere verdedigende teams in de NBA, de Miami Heat. ‘P.G.’ bewijst vooralsnog niet alleen zijn waarde als scorer, maar ook als playmaker en maakt daarmee de Clippers een sterker team, een noodzaak in een sterke top-8 van de Western Conference.


VOORUITBLIK


Er zijn ook deze week weer enkele mooie duels. Vrijdag krijgen de Warriors bezoek van een van de topteams uit het Oosten, de Chicago Bulls. Op zondag mogen vervolgens ook de Clippers het laten zien tegen DeMar DeRozan, Zach Lavine en co.

Coverfoto: USA TODAY Sports/Stephen Lew

NHL Power Play Friday: Binnen twee minuten alle ins en outs uit de vier divisies

0

Het wil maar niet rustig worden op de burelen van de verschillende NHL-franchises. Deze week kwam Bob Murray op negatieve wijze in het nieuws en de GM van de Ducks besloot de eer aan zichzelf te houden. Veel mooier nieuws kwam er uit Washington, waar Alex Ovechkin weer een treetje hoger staat op de all-time topscorerslijst. In ons Breaking News zijn er helaas ook weer wat blessuregevallen te melden. In deze Power Play Friday hebben we weer het nodige voor je op een rijtje gezet waardoor je straks weer helemaal op de hoogte bent.

Door: Dennis Bakker en Hans Mulder

BOB MURRAY NEEMT ONTSLAG IN ANAHEIM

En weer is er iemand binnen de NHL in de fout gegaan met zijn gedrag. Gelukkig gaat het niet om fysiek misbruik, maar verbaal misbruik is ook een ernstige zaak. Woensdag kwam het nieuws naar buiten dat Bob Murray ontslag heeft genomen bij de Anaheim Ducks. De executive vice president en general manager zou zich binnen de muren van het Honda Center regelmatig verbaal hebben misdragen tegenover andere leden van de organisatie.

Dit kwam onlangs pas aan het licht en de club is een onafhankelijk onderzoek gestart. In eerste instantie werd Murray (66) op non-actief gezet, maar de voormalig speler van de Blackhawks en interim-coach van de Ducks besloot de eer aan zichzelf te houden. Tevens liet Murray de club weten te gaan werken aan zijn alcoholprobleem.

Het is niet de eerste keer dat een vooraanstaand persoon in de league wordt beschuldigd van verbal abuse. Mike Babcock had er ook een handje van. De succescoach van de Detroit Red Wings kon op een wanstaltige manier tekeer gaan tegen spelers en dat was er mede de oorzaak van dat hij moest vertrekken bij de Leafs. Voormalig Flames-coach Bill Peters kwam eveneens in opspraak en hij had zich ook nog eens racistisch uitgelaten. Twee jaar geleden kwam ook huidig Flames-coach Darryl Sutter even negatief in het nieuws vanwege zijn gedrag in het verleden. Sutter is de enige van dit rijtje die na alle ophef weer een baan in de NHL gevonden heeft.

BREAKING NEWS

PETR MRAZEK VIER WEKEN UIT DE ROULATIE

Toronto Maple Leafs-goalie Petr Mrazek is de komende vier weken uitgeschakeld door een liesblessure. De 29-jarige Tsjech liep de kwetsuur in de seizoensopener tegen Ottawa Senators op, wat hem reeds zes duels aan de kant hield. In de wedstrijd tegen Detroit Red Wings (5-4 overwinning, red.) op 30 oktober kwam de doelman voor het eerst weer in actie.

Na afloop van het duel werd er middels een persbericht bekend gemaakt, dat de goalie naar verwachting minimaal vier weken aan de kant zal staan. Joseph Woll werd diezelfde avond opgeroepen uit AHL, om als tweede doelman te fungeren.

De blessure betekent een flinke valse start voor de Tsjech in Toronto. Op 28 juli tekende hij een driejarig contract in Canada na zijn vertrek bij Carolina Hurricanes. In zijn twee wedstrijden voor Toronto noteerde Mrazek een 4.20 GAA en .877 sv%.

COVID-ZORGEN IN OTTAWA

Waar het COVID-19 spook in Nederland weer aan een opmars bezig is, luiden er ook in Ottawa alarmbellen. Woensdag werden er andermaal spelers aan de uitpuilende COVID-lijst (9 in totaal) toegevoegd. Matt Murray, Alex Formenton en Nikita Zaitsev speelden dinsdag nog tegen Boston Bruins, alvorens op woensdag op de lijst geplaatst te worden. In allerlijl werden Andrew Agozzino, Dillon Heatherington en Lassi Thomson van AHL’s Belleville Senators opgeroepen om het roster rond te krijgen.

Het bestuur in Ottawa is druk in conclaaf met NHL om de wedstrijden van zaterdag en zondag tegen respectievelijk Pittsburgh Penguins en Calgary Flames te verplaatsen. Op het moment van publiceren lijkt het er vooralsnog op, dat de wedstrijden doorgang zullen vinden.

PRICE LAAT WEER VAN ZICH HOREN

Na een maand radiostilte omtrent de afwezigheid van Habs-goalie Carey Price, heeft de 34-jarige Canadees middels een statement op Instagram duidelijkheid gegeven over zijn situatie en afwezigheid. Na een knieoperatie in juli van dit jaar, stond de goalie in de line-up onder de lat voor de seizoensopener op 13 oktober tegen Toronto Maple Leafs. Op 7 oktober kwam het nieuws echter naar buiten, dat de doelman zich met psychische problemen voor onbepaalde tijd terugtrok uit NHL.

Lees het bericht hieronder:

NATHAN MACKINNON EN AVALANCHE

Men was voorafgaand aan het seizoen er stellig van overtuigd, dat het dit jaar eindelijk moest en zou gaan gebeuren voor Colorado Avalanche. Precies een maand na de seizoensopening op 12 oktober, blijft er van die voorspelling weinig argumentatie fier overeind staan.

Andermaal is Nathan MacKinnon subject in een Avalanche-verhaal. De 26-jarige superster miste aan het begin van het seizoen reeds twee wedstrijden na een positieve coronatest. Deze week kwam het bericht naar buiten dat de Canadees de komende drie weken op de tribune moet plaatsnemen met een lower-body injury, die hij zaterdag in de 4-2 nederlaag tegen Columbus Blue Jackets opliep. Tot dusverre noteerde de centre tien punten (één goal, negen assists) in acht wedstrijden.

Met een 5-5-1 record en een Nathan MacKinnon die nog niet heeft kunnen brengen wat men in Colorado van hem verwacht, zullen alle puzzelstukjes de komende maanden goed moeten gaan vallen om überhaupt postseason ijshockey te bewerkstelligen. Een eerste stap in dit proces lijkt reeds gemaakt. Afgelopen nacht werd Vancouver Canucks met 7-1 afgedroogd.

OVERIG NIEUWS

OVECHKIN KOMT OP GELIJKE HOOGTE MET BRETT HULL

Alex Ovechkin is afgelopen maandag in de 5-3 overwinning op Buffalo Sabres op gelijke hoogte gekomen met Brett Hull in het all-time goalklassement. Met 741 doelpunten bezetten beide heren de vierde plaats in het klassement, achter Wayne Gretzky (894), Gordie Howe (801) en Jaromír Jágr (766).

The Great Eight schreef andermaal geschiedenis door in de tweede periode een schot van Dmitry Orlov te touchéren en achter doelman Dustin Tokarski te werken. Het betekende voor de 36-jarige Rus alweer zijn elfde goal van het seizoen en staat met 22 punten (elf goals, elf assists) op een tweede plaats in de NHL, achter een ontketende Leon Draisaitl met 26 punten (twaalf goals, veertien assists). Naast het jagen op records, is het de Rus ook alles aan gelegen om zijn tiende Maurice Richard Trophy (prijs voor topscorer in de NHL) te winnen.

Niet alleen met het scoren van doelpunten bereikt Ovechkin hoogtepunten. In diezelfde wedstrijd tegen Buffalo Sabres, noteerde de Rus tevens zijn 600e assists uit zijn glansrijke Nationals-carrière.

SAM GAGNER SPEELT WEDSTRIJD NUMMER 900

Waar Ovechkin zijn assistenaantal op 600 bracht, zo noteerde Sam Gagner in Detroit wedstrijd nummer 900. De 32-jarige centre bereikte de mijlpaal uitgerekend tegen de franchise die hem in 2007 als zesde overall drafte, Edmonton Oilers. Bijzondere aan dit feit, is dat vader Dave Gagner eveneens de grens van 900 wedstrijden passeerde. Hij speelde tussen 1984 en 1999 946 duels in de NHL. Het leeuwendeel daarvan voor de organisatie van de Stars.

Daarmee scharen senior en junior zich in een bijzonder exclusief gezelschap. In slechts vijf families kunnen zowel vader als zoon ook zeggen dat ze minimaal 900 wedstrijden hebben gespeeld in de NHL. Bobby Hull en zoon Brett voeren deze lijst aan met respectievelijk 1063 en 1269 wedstrijden.

RANGERS LEGGEN PANTHERS AAN DE KETTING

Eén keer hadden ze verloren, de Florida Panthers. Op 30 oktober gingen ze na een shootout ten onder in Boston. Dat wil dus zeggen dat de Panthers aan elk van hun eerste elf wedstrijden minimaal één punt overhielden. Met een 10-0-1 record trok het gezelschap onder leiding van Andrew Brunette naar Madison Square Garden, waar de eveneens sterk gestarte New York Rangers (afgezien van de 6-0 oorwassing in Calgary) op hen stonden te wachten.

Wat de Panthers een paar dagen eerder deden tegen de Hurricanes, overkwam hen nu zelf. Op de shot clock waren zij weliswaar de baas, maar de cijfers die er echt toedoen, waren na veertig minuten meedogenloos: 4-0 voor de thuisploeg. In de laatste 20 minuten schoten de Panthers nog wel op gang, maar een nederlaag werd niet meer voorkomen: 4-3.

SHARKS BLUSSEN RED HOT FLAMES

Wat hebben de Pittsburgh Penguins, de Philadelphia Flyers en de New York Rangers met elkaar gemeen? In de afgelopen weken werden zij stuk voor stuk weggezet door de Calgary Flames en geen van deze teams wist te scoren tegen de bloedhete Flames. Niet voor niets had Calgary zich gemeld in de bovenste regionen van de Pacific Division. Darryl Sutter had het prima op de rails en de thuiswedstrijd tegen de gehavende San Jose Sharks leek dan ook een formaliteit.

De door Covid-19 gehavende Sharks zouden toch geen schijn van kans maken tegen een team dat zeven van de laatste tien wedstrijden won en alleen in de seizoensouverture tegen Edmonton puntloos bleef? Twee periodes lang waren de Flames ook inderdaad (veel) beter, maar vonden ze geen weg voorbij Adin Hill. De Sharks-goalie, goed voor twee assists, werd in de derde periode beloond door zijn teamgenoten. San Jose liet eens te meer zien ook zonder Erik Karlsson, Marc-Edouard Vlasic of Timo Meier te kunnen winnen: 4-1. Zij maakten daarmee een einde aan de knappe 10-game point streak van Calgary.

KONINKLIJKE SERIE KINGS (EN DUCKS)

We blijven nog even in de Pacific Division, want naast de twee topschutters in de league (Connor McDavid en Leon Draisaitl) herbergt deze divisie momenteel ook twee teams in grootse vorm. We deden in oktober nog een beetje lacherig over de Anaheim Ducks. Ze verloren zes wedstrijden op rij en voldeden helemaal aan het beeld dat we van hen hadden. Anaheim zou opnieuw ergers onderaan bungelen.

Met een 6-game winning streak geven de Ducks momenteel alle voorspellers een flinke draai om de oren. Aan de hand van Troy Terry -bezig aan een 13-game point streak– verloor Anaheim voor het laatst op 29 oktober en staan ze momenteel tweede in de Pacific.

Zo hoog staan de LA Kings nog niet, maar in La La Land zijn ze wel bezig aan een nog betere serie. Met Anze Kopitar en Alex Iafallo als meest productieve spelers (en een bij vlagen formidabele Jonathan Quick) hebben de Kings al zeven wedstrijden op rij gewonnen. Net als in Anaheim ging hier overigens ook een 6-game losing streak aan vooraf.

Tijdens de huidige reeks werd onder meer twee keer gewonnen van de Montreal Canadiens en waren de Kings in Ontario met 5-1 te sterk voor de Maple Leafs. De troepen van coach Todd McLellan hebben nog twee zeges nodig om ’t record van de franchise te evenaren. In 2010 werd dit op negen opeenvolgende overwinningen gezet. Met een uitwedstrijd tegen de Jets en een thuisduel met de Capitals in aantocht wordt dit echter geen sinecure.

Cover photo: Perry Nelson/USA TODAY Sports

TNF: Dolphins winnen verrassend van Ravens

0

Alsof het nog niet genoeg verrassingen regende in de NFL hebben nu ook de Dolphins hun stuntzege beet. In het eigen Hard Rock Stadium in Miami legden de Dolphins de Baltimore Ravens over de knie. Vooral de defensie van de Dolphins presteerde ijzersterk en neutraliseerde zo goed als alles wat Baltimore probeerde. Zelfs een quarterback-wissel in het midden van de game kon de Dolphins niet deren op donderdagavond.

Het was opnieuw Jacoby Brissett die aan de game mocht beginnen als startende quarterback bij Miami. Tua Tagovailoa had nog steeds last van een gebroken vinger in zijn linkerhand — zijn werphand — maar zat wel alweer op de bank. Brissett deed het niet onaardig, maar kon op geen enkel moment het verschil maken voor zijn team. Plots bleef Brissett echter op de grond zitten na een sack vroeg in het derde kwart. Hij greep meteen naar z’n knie en coach Brian Flores wist hoe laat het was. Het was tijd om Tua te brengen.

TUA VALT GOED IN

De first overall pick van 2020 leek kennelijk geen last te hebben van zijn gebroken vinger. Hij wierp de Ravens dan wel niet aan flarden, maar hij deed meer dan genoeg om zijn team op voorsprong te houden. Tua eindigde zijn halve wedstrijd met 158 passing yards en een rushing touchdown op de doellijn. Hij wierp ook nog een tweede touchdown, naar zijn guard Robert Hunt, die op fantastische wijze de bal nog in de eindzone duwde. Helaas voor Hunt en de Dolphins werd hij teruggefloten omdat hij niet eligible was als receiver.

Tua’s tegenstander aan de overkant, Lamar Jackson, had intussen een bijzonder moeilijke avond. Hij voltooide net geen 50% van zijn passes en wierp één touchdown, maar ook één interceptie. Ook over de grond lukte het amper voor Lamar. Hij deed in het verleden al vele malen beter dan 39 yards uit 9 pogingen.

DEFENSIEVE MUUR VAN MIAMI

Die off-day van Lamar had wellicht alles te maken met de manier waarop Miami verdedigde. Het viel er absoluut niet aan te zien dat Miami dit seizoen tot de slechtste defensies van de NFL behoort. Brian Flores leek eindelijk zijn succesrecept van afgelopen seizoen teruggevonden te hebben. Lamar werd constant onder druk gezet met blitzes en werd ook vier keer gesackt. Daarnaast forceerden de Dolphins ook nog eens twee fumbles, waarvan één de game in een beslissende plooi legde. Xavien Howard ontfutselde in het vierde kwart de bal van receiver Sammy Watkins en liep er 49 yards mee terug om een touchdown te scoren.

De definitieve klap was toegediend en de Ravens konden deze keer — ondanks een touchdown van Lamar naar Mark Andrews — geen spectaculaire comeback in elkaar knutselen. De Dolphins waren voor een keer opnieuw in een turnover-machine veranderd en maakten de wedstrijd af met een interceptie in de eindzone. Justin Coleman was de gelukkige ontvanger van het souvenir.

Voor de Dolphins betekent deze zege vooral een boost voor het moraal na een dramatische seizoensstart. Ze hebben nu twee keer op rij gewonnen en kunnen misschien wel een rol van scherprechter op zich nemen in de AFC East. De Ravens moeten dankzij deze nederlaag vooral achterom kijken. De Pittsburgh Steelers kunnen mits een zege namelijk de eerste plaats in de AFC North overnemen komend weekend.


Benieuwd naar onze voorspellingen voor de overige wedstrijden van Week 10? Lees ze hier!

Coverfoto: Lynne Sladky/Associated Press

NFL Previews: Week 10

0

Vannacht begint de tiende week van dit seizoen. In de wekelijkse NFL Previews doet een NFL-redacteur van SportAmerika op geheel eigen wijze zijn voorspellingen voor de duels van die week. Zo kan aan het einde van het seizoen opgemaakt worden wie de beste kijk op de competitie heeft. Week 9 zag een heleboel verrassingen. Krijgen we die komende week ook? Ontdek het in deze editie van de NFL Previews!

Baltimore Ravens (6-2) @ Miami Dolphins (2-7)

Hard Rock Stadium| Donderdagnacht | 02.20

Dit seizoen wonnen de Baltimore Ravens drie keer na overtime. Tegen de Miami Dolphins zullen ze dat niet nodig hebben. De equipe van Brian Flores is namelijk één van de slechtste teams in de NFL. Lamar Jackson en zijn receivers kunnen naar hartenlust hun gang gaan. Voorspelling: Ravens

Buffalo Bills (5-3) @ New York Jets (2-6)

MetLife Stadium | 19.00

De Dolphins gaven de Jaguars de defensieve blauwdruk voor de Bills offense. Daar kunnen de Jets geen gebruik van maken, want daar hebben zij de spelers niet voor. Desondanks wordt de terugkeer van offensive linemen Jon Feliciano en Spencer Brown essentieel. De achilleshiel van Buffalo ligt bloot, maar tegen de Jets is dat geen probleem. Voorspelling: Bills

Tampa Bay Buccaneers (6-2) @ Washington Football Team (2-6)

FedEx Field | 19.00

De Buccaneers en het Football Team verschijnen zondag fris aan de aftrap. Beide teams hadden vorige week namelijk hun bye week. Dat betekent echter niet dat ze ineens meer aan elkaar gewaagd zijn. Washington staat dit seizoen tot nu toe het hoogste aantal passing yards per game toe: een heerlijke prooi voor Tom Brady en zijn receivers. Voorspelling: Buccaneers

Atlanta Falcons (4-4) @ Dallas Cowboys (6-2)

AT&T Stadium| 19.00

Ondanks dat de New Orleans Saints nog akelig dichtbij kwamen, wonnen de Atlanta Falcons toch. Dat zien we niet vaak. Wat we dit seizoen ook niet vaak zien, zijn de Cowboys die vrij kansloos tenonder gaan. Deze beide verschijnselen zien we komend weekend niet terug, want Dallas wint. Voorspelling: Cowboys

New Orleans Saints (5-3) @ Tennessee Titans (7-2)

Nissan Stadium | 19.00

De Saints hebben het zonder Jameis Winston nog lastiger dan met hem, alhoewel het record met Winston niet slecht was. De Titans doen het een stuk beter zonder hun difference maker in de offense. Daarom verlengt Tennessee hun win streak van vijf naar zes. Voorspelling: Titans

Jacksonville Jaguars (2-6) @ Indianapolis Colts (4-5)

Lucas Oil Stadium | 19.00

De Jaguars kregen de blauwdruk van de defense om de Bills aanval te stoppen van de Dolphins. Ze konden zelf ondanks de overwinning echter ook geen aanvallende vuist maken. Tegen de Colts — die over de grond en door de lucht gevaarlijk kunnen zijn — is hun defense op geen enkele manier toereikend. Dit wordt het zevende duel op rij waarin Indianapolis meer dan 25 punten scoort. Voorspelling: Colts

Detroit Lions (0-8) @ Pittsburgh Steelers (5-3)

Heinz Field | 19.00

De Lions hebben een 0-8 record, maar zijn niet eens het lachertje van de NFL. Die twijfelachtige eer is alleen de Houston Texans toebedeeld. Ieder weekend hoopt bijna iedere liefhebber dat de Lions van die hatelijke 0 afkomen. Tegen de Steelers gaat ze dat echter niet lukken; alleen al niet omdat ze slechts twee keer van hen wonnen in de 15 ontmoetingen in het Super Bowl era. Voorspelling: Steelers

Cleveland Browns (5-4) @ New England Patriots (5-4)

Gillette Stadium | 19.00

De ontmoeting tussen de Browns en de Patriots is de kraker van de week. Wie had dat vooraf kunnen denken? Voorafgaand aan het seizoen leken de Browns veel verder en hadden de Patriots een gapend gat waar eerst Tom Brady het spel verdeelde. Na negen speelrondes is er qua record geen onderscheid, maar het talent in Cleveland is sterker aanwezig. Voorspelling: Browns

Minnesota Vikings (3-5) @ Los Angeles Chargers (5-3)

SoFi Stadium | 22.05

Justin Herbert tegen de NFC levert dit seizoen gegarandeerd productie op. Ieder duel tegen een NFC-opponent leidde tot minimaal 330 passing yards voor de jonge quarterback. Dat lukt vast ook tegen de Vikings, maar de Chargers defense wordt een probleem. De Vikings hebben namelijk vooral spectaculaire plays nodig om te scoren en dat kan tegen LA. Voorspelling: Chargers

Carolina Panthers (4-5) @ Arizona Cardinals (8-1)

State Farm Stadium | 22.05

De Panthers hebben lang gezocht en vonden eindelijk een reden om Sam Darnold een paar weken aan de kant te houden: een gebroken schouder. Dit betekent waarschijnlijk dat XFL-revelatie Philip “P.J.” Walker under center staat in Carolina. De andere optie is de teruggekeerde Cam Newton, maar dat maakt tegen de Cardinals niet uit, want ongeacht quarterback is dit voor hen een gemakkelijke prooi. Voorspelling: Cardinals

Philadelphia Eagles (3-6) @ Denver Broncos (5-4)

Empower Field at Mile High | 22.25

In de laatste weken is er geen enkel team dat er zo vaak voor kiest om voor een run play te gaan als Philadelphia. De defense van Denver is echter zeer goed opgewassen tegen zowel de pass als de rush. Aangezien de Eagles dit seizoen nog niet wonnen van een team met een winning record lijkt het daarom onwaarschijnlijk dat hen dat wel tegen één van de beste defenses in de league lukt. Voorspelling: Broncos

Seattle Seahawks (3-5) @ Green Bay Packers (7-2)

Lambeau Field | 22.25

Zonder Aaron Rodgers, of misschien wel juist met Jordan Love, is Green Bay een stuk minder gevaarlijk. Het aanvallend onvermogen van de Chiefs was de enige reden dat het daar zolang spannend bleef. Voor dit weekend lijkt het erop dat zowel Aaron Rodgers als Russell Wilson terugkeren under center. Dat belooft een mooie ontmoeting te worden, maar sinds 2010 werd dit duel altijd gewonnen door het thuisspelende team. Voorspelling: Packers

Kansas City Chiefs (5-4) @ Las Vegas Raiders (5-3)

Allegiant Stadium | Zondagnacht | 02.20

Ook tegen de Packers lieten de Chiefs zien nog steeds niet in vorm te zijn. De defense is ondermaats en de offense is niet wat we van ze gewend zijn. De Raiders leken in de nederlaag een flinke klap te hebben gekregen van de situatie rondom Henry Ruggs. Het bezoek van de Chiefs lijkt daarom de perfecte mogelijkheid tot een bounce back game voor Las Vegas. Voorspelling: Raiders

Los Angeles Rams (7-2) @ San Francisco 49ers (3-5)

Levi’s Stadium | Maandagnacht | 02.15

De Los Angeles Rams gingen vrij roemloos tenonder tegen de Derrick Henry-loze Titans. Gelukkig voor hen kan het altijd nog erger, want de 49ers verloren van een team met Colt McCoy als quarterback. Daarmee is San Francisco de perfecte tegenstander om te laten zien dat de nederlaag tegen de Titans een incident was. Overigens is er naast de McCoy-nederlaag nog een reden dat LA dit wint: onder Sean McVay hebben de Rams een 4-1 MNF record. Voorspelling: Rams

Bye week: Houston Texans, Chicago Bears, Cincinnati Bengals, New York Giants.


Stand na week 9

1.Chris van Dijk30-17 (.638)
2.Toon Aerts27-17(.614)
3.Luuk Dokter24-20(.545)

Lees hier de SportAmerika NFL Power Rankings van na week 9.

Coverfoto: Dylan Buell/Getty Images

Wizards bovenaan Eastern Conference, Hawks zoeken naar vorm

0

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


4 november – 10 november


EASTERN CONFERENCE STAND

  1. Washington Wizards: 8-3
  2. Chicago Bulls: 8-3
  3. Brooklyn Nets: 8-4
  4. Philadelphia 76ers: 8-4
  5. Miami Heat: 7-4
  6. Cleveland Cavaliers: 7-5
  7. New York Knicks: 7-5
  8. Milwaukee Bucks: 6-6
  9. Toronto Raptors: 6-6
  10. Charlotte Hornets: 6-7
  11. Boston Celtics: 5-6
  12. Atlanta Hawks: 4-8
  13. Indiana Pacers: 4-8
  14. Orlando Magic: 3-9
  15. Detroit Pistons: 2-8

IN DE SPOTLIGHT


WASHINGTON WIZARDS NIEUWE KOPLOPER

De Washington Wizards staan na elf wedstrijden bovenaan in de Eastern Conference. De ploeg van head coach Wes Unseld Jr. verbaast vooralsnog vriend en vijand met acht zeges en slechts drie nederlagen.

De eerste wedstrijd van de week werd ruim gewonnen van de Memphis Grizzlies: 87-115. Alle starters wisten meer dan 12 punten te scoren en vanaf de bank waren Raul Neto en Montrezl Harrell ook nog goed voor 15 en 18 punten. De center was daarmee topscorer in een uitstekende teamprestatie. In de belangrijkste wedstrijd van de week tegen de Milwaukee Bucks, was het sterspeler Bradley Beal die de Wizards bij de hand nam. Met 30 punten, acht rebounds en vijf assists, leidde hij Washington naar een 94-101 zege.

De week werd afgesloten met een 97-94 zege tegen de Cleveland Cavaliers. Nu was het Kyle Kuzma die met 22 punten en zes rake driepunters topscorer was voor de Wizards. De verschillende topscorers tonen aan hoe sterk de rotation is van de Wizards dit seizoen. Naast Beal als absolute sterspeler, hebben ze met Kyle Kuzma, Montrezl Harrell en Spencer Dinwiddie een stuk sterkere ploeg dan vorig jaar.

BOETES IN MIAMI VOOR MORRIS EN BUTLER

Vorige week stonden de Miami Heat nog in de spotlight vanwege hun uitstekende spel, maar deze week heeft het een hele andere reden. In de verloren wedstrijd tegen de Denver Nuggets deelde Markieff Morris een ferme beuk uit aan Nikola Jokic, om daarna een nog hardere duw te mogen ontvangen van de Serviër.

Met nog ruim twee minuten te gaan in het vierde kwart keek Miami tegen een achterstand aan van 17 punten. Na een gemiste lay-up van Bam Adebayo, waarbij geen fout van Jokic werd gefloten door de scheidsrechters, pakte de center de rebound. Na een paar dribbles wilde Jokic de bal passen, maar ontving op dat moment een harde schouderduw van Morris, die met zijn elleboog daarna nog wat extra venijn toevoegde. Met zo’n grote achterstand leek het al niet meer goed te komen voor Miami, maar het is niet de eerste keer dat Morris een rare actie begaat.

Na de beuk liep Morris weg, maar voor Jokic was het nog niet gedaan. Zonder dat Morris het doorhad, stormde de Serviër hard in de rug van Morris. Sterspeler van de Heat Jimmy Butler wilde verhaal halen bij Jokic, maar werd door veel team officials tegengehouden. Als het aan Butler lag werd het in de catacomben opgelost, want de forward riep duidelijk een aantal keer “bring your ass to the back” naar Jokic.

Ondanks dat er een brancard voor Morris bij werd gehaald, kon hij toch lopend van het veld. Wel kreeg hij een schorsing van een boete van $50.000. Ook Jokic kreeg deze boete met een wedstrijd schorsing. Butler moest $30.000 overmaken aan de NBA.


DE TEGENVALLER


RUIME NEDERLAGEN VOOR DE ATLANTA HAWKS

Na een goede start aan het seizoen, hebben de Atlanta Hawks de afgelopen wedstrijden een stuk minder gepresteerd. De ploeg van head coach Nate McMillan verloor al haar vier wedstrijden deze week, waarvan drie met dubbele cijfers.

Zonder de geblesseerde Donovan Mitchell kwamen de Utah Jazz op bezoek in Atlanta. Dankzij 30 punten voor Jordan Clarkson wonnen de Jazz alsnog ruim: 116-98. Twee dagen later gingen de Hawks op road trip, met de eerste stop in Phoenix. Ondanks een uitblinkende Trae Young (31 punten en 13 rebounds) bleef de zege in Phoenix: 117-121.

De wedstrijd die daarna volgde, tegen de Golden State Warriors, zal de geschiedenisboeken in gaan als één van de beste wedstrijden van Stephen Curry. De sterspeler van de Warriors scoorde 50 punten, gaf 10 assists en pakte 7 rebounds, waardoor de zege naar de Warriors ging. De week werd afgesloten met een 98-110 nederlaag tegen andermaal de Utah Jazz.

Het grootste pijnpunt van de Hawks was de defensie. Met een defensive rating van 120.3, waren ze defensief gezien het slechtste team in de Eastern Conference en de een na slechtste in de gehele NBA.


SPELER VAN DE WEEK


32 punten per wedstrijd en topscorer van de NBA, maar negende van de league qua schotpogingen. Deze week staat symbool voor het enorm effectieve seizoen dat Kevin Durant momenteel heeft. De forward van de Brooklyn Nets heeft dit seizoen vooralsnog één van zijn beste seizoenstarts van het seizoen. Hij scoort het meeste in de NBA en doet dat tegen fantastische schotpercentages van 58.5% van het veld, 40.4% van achter de driepuntslijn en 82.5% van de vrijeworplijn. Durant laat zien waarom hij verkozen is tot de beste speler van de NBA is.

In de wedstrijd tegen de Orlando Magic speelde de forward andermaal heel sterk. In 29 minuten, scoorde hij 30 punten, pakte hij 5 rebounds en mistte hij slechts één schot.


VOORUITBLIK


Na een week volop topwedstrijden in de Eastern Conference, zijn veel teams bezig aan hun eerste echte road trip van het jaar. Gelukkig zijn er zeker nog wat topwedstrijden, want aankomende nacht nemen de Toronto Raptors het op tegen de Philadelphia 76ers en op vrijdag gaan de Milwaukee Bucks op bezoek bij de Boston Celtics. De grootste wedstrijd op basis van de stand vindt plaats in de nacht van volgende week woensdag op donderdag. Dan gaan de Brooklyn Nets op bezoek bij de Cleveland Cavaliers.

Coverfoto: Photo by G Fiume/Getty Images

Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 9

0

Na week 8 namen Julius Groenendaal en Maarten Vrijsen de koppositie over in de Wicked Wood SportAmerika Football Pool. Na week 9 staat Jeroen Berkelaar ineens als enige koploper boven hen. Hij voorspelde twee duels meer goed dan het leidende duo. Berkelaar was met 10 voorspelde duels ook de weekwinnaar. Niemand anders wist zoveel duels goed te voorspellen in deze knotsgekke week. Tot slot nog een eervolle vermelding voor Pieter Verstappen, Andre van Dijk en Julius Groenendaal. Zij voorspelden de MNF totaalscore van 56 correct.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 9
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 9

In week 9 kwam er een reeks van drie weken ten einde waarin minstens twee duels collectief goed voorspeld werden. Laat staan, überhaupt één duel. Er was namelijk geen enkel duel waarbij iedere deelnemer goed zat. Sterker nog: in week 9 werden twee duels collectief fout voorspeld. Niemand verwachtte nederlagen van de Buffalo Bills en de Dallas Cowboys. Tevens was het vertrouwen in de Tennessee Titans tegen de Los Angeles Rams zonder Derrick Henry erg laag. Er waren er slechts drie die Tennessee zagen winnen tegen het team dat dit seizoen all-in gaat. Andere grote verrassingen waren nederlagen van de Bengals, Saints en Raiders.

Iedere week lijkt het er weer op dat er weinig vuurwerk op de velden te zien zal zijn. In week 9 wonnen echter slechts drie van de teams in de top 10 van onze Power Rankings. Met overwinningen van de Falcons, Jaguars, Broncos, Giants en Titans was het de week van de underdogs. Als we naar week 10 kijken, zien we direct een paar duels waar het op voorhand spannend lijkt te worden: Browns vs. Patriots, Vikings vs. Chargers, Eagles vs. Broncos en Chiefs vs. Raiders. Geen van deze duels levert echter een upset op zoals we die zagen in week 9. Lions-Steelers dan maar?

Heel veel succes in de tiende week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!

Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 9
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 9

Lees hier alle artikelen over de Football Pool!

Coverfoto: Derick Hingle/AP Photo

NFL Power Rankings: De week van de underdogs

0

Het was de week van de underdogs in de NFL. Slechts drie van de teams in de top tien van onze NFL Power Rankings van vorige week wisten hun wedstrijd te winnen. Het zorgt voor een nieuwe tombola in de top van de ranglijst. Met een oude bekende terug op de eerste plaats.

1. (3) Arizona Cardinals

Zonder Kyler Murray en DeAndre Hopkins in een divisiewedstrijd. Het had alle voortekenen voor een nieuwe nederlaag, maar de Cardinals domineerden ook dit duel van start tot finish. Nu mogen de Cards er niet vanuit gaan dat iedereen zonder deze sterspelers te verslaan is, maar het moet veel vertrouwen geven voor de tweede helft van het seizoen.

2. (6) Tampa Bay Buccaneers

De Bucs hielden zonder te spelen de leiding in de divisie. De grote vraag voor de Bucs in de tweede helft van het seizoen is of Rob Gronkowski nog in actie kan komen, en zo ja, op welke manier. In de laatste wedstrijd speelde hij maar zes snaps voor hun rugproblemen kreeg; een oude blessure. De kans dat hij zondag speelt lijkt klein. De Bucs zullen vooral hopen dat hij later in het seizoen weer van waarde kan zijn.

3. (2) Green Bay Packers

Jordan Love heeft de afgelopen anderhalf jaar weinig opgepikt van Aaron Rodgers. De quarterback liet er in zijn eerste start zelfs de verdediging van de Chiefs goed uitzien. Gelukkig voor de Packers zou Rodgers op tijd uit quarantaine moeten komen om zondag weer aan de aftrap te mogen verschijnen.

4. (7) Baltimore Ravens

De Ravens hadden de naam vooral goed te zijn als ze op voorsprong komen, omdat ze dan hun running game kunnen gebruiken. Dit jaar kunnen ze ook prima met een achterstand omgaan. Het was zondag al de derde overwinning na eerder in de wedstrijd minimaal tien punten achter gestaan te hebben.

5. (8) Tennessee Titans

No Henry, no problem. Na de blessure van superster Derrick Henry was het vooral de defensie die opstond met vijf sacks en twee intercepties, waaronder een pick-six. De vraag of de Titans ook zonder Henry een kampioenskandidaat zijn, is nog niet beantwoord. Of ze de play-offs gaan halen wel.

6. (1) Los Angeles Rams

Matthew Stafford moet hebben gedacht dat hij weer voor de Lions speelde. Twee intercepties binnen dertig seconden is een prestatie waar zelfs Jared Goff zijn best voor moet doen. De Rams zijn all-in gegaan en hebben opnieuw wat draftpicks van de hand gedaan voor Von Miller. Het lijkt er echter vooral op dat het de aanval is die nog wel wat versterking kan gebruiken.

7. (4) Dallas Cowboys

Mike McCarthy had er tegen de Broncos alles voor over om de uitslag wat draaglijker te maken, zelfs de gezondheid van zijn net herstelde quarterback. Het was totaal onnodig om Dak Prescott in de slotfase op het veld te laten staan. Daarvoor gaat het dit seizoen te goed en is de zege in de divisie al bijna binnen.

8. (5) Buffalo Bills

Normaal zijn het de Jets die van zichzelf verliezen, maar dit keer was het Josh Allen die van Josh Allen verloor. Het is niet zo dat het er niet aan zat te komen, want ook tegen de Dolphins hadden de Bills het de eerste helft lastig. Op bezoek bij de Jets mag Buffalo laten zien iets geleerd te hebben van deze nederlaag.

9. (13) Los Angeles Chargers

Na twee nederlagen waren de Eagles de ideale tegenstander voor Justin Herbert. Net als Derek Carr eerder dit seizoen maakte hij uitstekend gebruik van de zwakke secondary van Philly. Ondanks de prestaties van Herbert bleven de Eagles lang bij, want zelfs een kleuter loopt zonder tegengehouden te worden door de verdediging van de Chargers heen.

10. (16) Cleveland Browns

Het ongelukkige huwelijk tussen de Browns en Odell Beckham Jr. is ten einde. Baker Mayfield lijkt het meest bevrijd na deze scheiding, want we zagen eindelijk weer de aanval die we van de Browns verwachten. Cleveland is helemaal terug in de race om de play-offs, maar een nederlaag van de Patriots zou dan wel een heel lekkere opsteker zijn.

11. (9) New Orleans Saints

Winnen van de Bucs om een week later thuis van de Falcons te verliezen. Het is tekenend voor het hele seizoen in de NFL. De Saints hadden hoop dat Michael Thomas in de aanval het verlies van Jameis Winston voor een deel op had kunnen vangen, maar die hoop kan de prullenbak in. De wide receiver liet deze week weten dit jaar niet meer in actie te kunnen komen.

12. (12) Pittsburgh Steelers

Het duel werd gedomineerd door T.J. Watt en de scheidsrechters, maar door fouten in de aanval konden de Bears terugkomen in het duel. Toch was er nog net genoeg tijd voor Ben Roethlisberger om de ploeg naar de zege te leiden. Een wedstrijd die gewonnen moet worden, want in de AFC is de strijd om de play-offs enorm zwaar en de Steelers hebben één van de zwaarste resterende programma’s in de league.

13. (15) New England Patriots

Na een moeizame start van het seizoen zijn de Patriots in vorm, waarbij ze het vooral buiten Boston goed doen. Tegen de Panthers had Mac Jones één van zijn mindere wedstrijden, maar gelukkig weet Bill Belichick nog steeds hoe hij Sam Darnold moet verslaan. Helaas voor de Pats spelen ze nog maar één keer in de vier jaar tegen hem, in plaats van twee keer in een seizoen.

14. (14) Kansas City Chiefs

De Chiefs winnen wedstrijden met hun defensie. Of hadden het geluk tegen Jordan Love te spelen. Dat zullen de komende wedstrijden uit moeten wijzen. Voor de Chiefs is het wel belangrijk dat Patrick Mahomes een beetje zijn normale niveau gaat halen. Alle tegenstanders die de Chiefs nog krijgen hebben op dit moment de helft of meer van hun wedstrijden gewonnen. Die play-offs blijven dus een vraagteken.

15. (10) Las Vegas Raiders

De Raiders wisten alle problemen rond Jon Gruden goed buiten te sluiten en er op het veld gewoon te staan. Het tragische nieuws rond Henry Ruggs lijkt meer invloed te hebben. Het spel was tegen de Giants niet om aan te zien en vooral de fouten van Derek Carr braken de ploeg op. Aan de andere kant was de nederlaag waarschijnlijk ingecalculeerd, want de Raiders wonnen maar drie van hun laatste negentien wedstrijden na een bye-week.

16. (11) Cincinnati Bengals

Welke nederlaag zal meer pijn hebben gedaan? Die tegen de Jets of de vernedering door de Browns? Nu teams iets meer tijd besteden aan het uitschakelen van Ja’Marr Chase hebben de Bengals het erg moeilijk. Gelukkig heeft Zac Taylor een week extra om iets te bedenken. Lukt dat niet en storten de Bengals verder in, dan zou het wel eens einde verhaal voor hem kunnen zijn in Cincy.

17. (18) Indianapolis Colts

Onder leiding van Carson Wentz scoorde de ploeg in de laatste drie wedstrijden 105 punten. Al is dat voor een groot deel de verdienste van Jonathan Taylor, die zich na de blessure van Henry aan het etaleren is als de beste running back in de league. Als de aanval zo blijft lopen, is de AFC nog niet van de Colts af.

18. (19) Seattle Seahawks

Het was een uitstekende week voor de Seahawks. Een gemakkelijke zege op de Jaguars, Russell Wilson die zondag zijn rentree kan maken en slechts één wedstrijd achterstand op de Falcons, die nu op een play-offplaats staan. Met nog een uitdagend programma is het zeker geen zekerheid dat de Seahawks het halen, maar het is meer dan iedereen in Seattle durfde te hopen na de blessure van hun quarterback.

19. (23) Denver Broncos

Met de trade van Von Miller leken de Broncos het seizoen opgegeven te hebben, maar het tegendeel is waar. De ploeg domineerde tegen de Cowboys, ondanks de blessures in de verdediging. Het was volgens Vic Fangio de enige reden dat Dallas nog een paar touchdowns kon scoren aan het eind; de Broncos waren toen namelijk echt door hun verdedigers heen. Hopelijk krijgen ze een paar spelers opgelapt voor het duel met de Eagles.

20. (24) Atlanta Falcons

Van een 24-6 voorsprong in het vierde kwart naar een 25-24 achterstand. Het verbaast de Falcons-fans niet eens meer. Het zou beter bij Atlanta passen als dit ook de eindstand was geweest, maar Matt Ryan en Younghoe Koo redden de wedstrijd en misschien wel het seizoen van de Falcons, die zichzelf ineens op een play-offplek terugvinden.

21. (20) Minnesota Vikings

De Vikings vinden steeds weer een nieuwe manier om een spannende wedstrijd te verliezen. Nu werd een voorsprong van veertien punten uit handen gegeven. In de verlenging kregen de Vikings de bal na een interceptie op Lamar Jackson, maar nu was de drive na drie plays over. De Vikings hebben de ploeg om de play-offs te halen, maar dan moet het in de slotfase wel beter. Bij de spelers en de coaching staff.

22. (22) Philadelphia Eagles

De verdediging van de Eagles slaagt er veel te weinig in om van het veld te komen. In de tweede helft wisten de Chargers met elke drive te scoren. De aanval hield het duel nog spannend, want drie seconden voor tijd was de stand nog gelijk, maar op deze manier is het lastig winnen in de NFL. Met nog vijf duels op het programma tegen ploegen uit New York en Washington mogen de Eagles stiekem nog wel omhoog kijken.

23. (17) San Francisco 49ers

Is de tijd van Kyle Shanahan in de Bay Area zo goed als over? De ploeg stevent af op het vierde seizoen met een losing record in vijf jaar onder de veelgeprezen hoofdcoach. Zonder een optreden in de Super Bowl zou Shanahan allang ontslagen zijn. Het lijkt er echter steeds meer op dat dit een uitschieter was voor deze groep. Daarvoor is een nederlaag tegen Colt McCoy te veelzeggend.

24. (26) New York Giants

De verdediging maakt de laatste weken indruk in New York. Tegen Sam Darnold lijkt iedereen nog goed, maar in de weken erna kregen ook Patrick Mahomes en Derek Carr maar weinig punten op het bord. De Chiefs wonnen nog wel, maar door de zege op de Raiders is er toch nog wat hoop voor de Giants. De Falcons staan op een play-offplek en hebben maar één overwinning meer. Met wat geluk hebben de Giants Saquon Barkley terug voor de eindfase van het seizoen.

25. (25) Chicago Bears

Justin Fields speelde een prima wedstrijd tegen T.J. Watt. Daar houden de positieve punten voor de Bears voor deze week wel mee op. De ploeg maakte veel te veel onnodige overtredingen. Gedeeltelijk ook door een slecht optreden van de zebra’s, maar ook door eigen stommiteiten. Zoals meerdere keren oplijnen in de neutral zone. Het kostte de ploeg de overwinning tegen de Steelers en het halen van de play-offs wordt op deze manier bijna onmogelijk.

26. (21) Carolina Panthers

Na Teddy Bridgewater lijkt Matt Rhule nu ook Sam Darnold niet aan de praat te krijgen. Pijnlijk, zeker omdat de voormalig Jet volgend jaar nog 19 miljoen dollar krijgt van de organisatie. Oh, en omdat de Panthers ook gewoon Mac Jones of Justin Fields hadden kunnen draften. Deze fout gaat gevolgen hebben aan het einde van het seizoen, maar wordt de schuld bij de coach of de GM neergelegd?

27. (30) Jacksonville Jaguars

Josh Allen had de wedstrijd van zijn leven. Een interceptie, een sack en een veroverde fumble en dat allemaal op zijn beroemdere naamgenoot van de Bills. Hoe knap de prestatie van de verdediger ook was, nog knapper was het dat het ook nog eens genoeg was voor een overwinning. Topploegen zullen de Jaguars nu niet meer zo heel snel onderschatten.

28. (29) Miami Dolphins

De Dolphins wonnen een wedstrijd, maar het ging niet van harte. Met vijf turnovers deden de Dolphins er echt alles aan om dit duel te verliezen. Toch waren de Texans nog slechter. Dat de NFL nog geen excuses heeft gemaakt dat deze wedstrijd uitgezonden is op televisie en mensen geld hebben moeten betalen voor een ticket is echt onbegrijpelijk.

29. (27) New York Jets

De Jets hadden een goed gevoel na de zege op de Bengals. Dat duurde precies vier dagen. Op donderdag deden de Colts tegen de Jets wat ze wilden. Binnen drie kwarten hadden ze al een recordaantal rushing yards. Dat tegen een ploeg die Robert Saleh aanstelde om zijn verdedigende kwaliteiten.

30. (28) Washington Football Team

Chris Blewitt blew it als kicker in Washington. Sorry, not sorry. De kicker die twee van zijn drie field goals geblokt zag worden, is aan de kant gezet in de hoofdstad en Joey Slye is de nieuwe kicker. Verder was het een prima weekend voor de fans van het Football Team, want de ploeg had een bye en kon een keer niet teleurstellen.

31. (31) Detroit Lions

Nog negen wedstrijden om de vernedering van 0-17 te voorkomen, maar van die tegenstanders hebben op dit moment alleen de Bears en Vikings een verliezend record. Dus het gaat nog een flinke opgave worden, zeker omdat er eerst twee uitwedstrijden in de AFC North op het programma staan. Kan Dan Campbell zijn ploeg blijven motiveren om te strijden? Of is de wedstrijd tegen de Eagles een voorbode van wat er nog gaat komen?

32. (32) Houston Texans

De terugkeer van Tyrod Taylor is dus ook niet het antwoord voor de Texans. De verdediging dwong vijf turnovers af, maar zelfs dat was niet genoeg voor het lachertje van de NFL. De manier waarop Taylor vlak voor rust een interceptie gooide, is het bewijs dat de quarterback nog geen bal in het water krijgt als hij in een roeiboot zit.


Lees hier de Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Derick Hingle/AP Photo

College basketbal is back! Vijf dingen die opvielen tijdens de openingsdag

College basketbal is terug. Het seizoen is begonnen en er vielen meteen dingen op. Zo was er de Champions Classic in New York en gingen een paar grote universiteiten meteen onderuit tegen de ‘kleintjes’ van het land. In dit artikel zetten we alles wat opviel op een rijtje.

Duke weer als vanouds, Kentucky zal volgen

Vorig jaar was het niet het seizoen van Kentucky en Duke. De Blue Devils en Wildcats deden beide niet mee aan March Madness, voor het eerst sinds mensenheugenis. Wat vast staat is dat dit geen trend gaat worden. Beide universiteiten speelde dinsdagnacht in Madison Square Garden tegen elkaar in de Champions Classic, de traditionele opening van het seizoen.

Duke won met 79-71 en twee spelers vielen bij de Blue Devils op. Potentiele #1 pick in de 2022 NBA Draft Paolo Banchero scoorde 22 punten en greep 7 rebounds tijdens zijn debuut. De power forward ging 7-11 van het veld en was eigenlijk alleen zoekende naar zijn driepuntschot (0-3). Als hij dit schot consistent aan zijn arsenaal kan toevoegen zijn er vrij weinig mensen die Banchero tegen gaan houden. Ook shooting guard Trevon Keels maakte indruk namens Duke. Hij scoorde 25 punten en ging 10-18 van het veld.

Bij Kentucky vielen point guard Sahvi Wheeler en center Oscar Tshiebwe op. Wheeler scoorde 16 punten en gaf 10 assist bij zijn debuut voor Kentucky. Wheeler speelt altijd vol gas en loopt daardoor soms ook zichzelf voorbij. Dit was terug te zien in zijn turnovers (7). Tshiebwe scoorde 17 punten maar maakte vooral als rebounder indruk. Hij greep er 19, waarvan er 12 aanvallende rebounds waren. Ga er maar vanuit dat Kentucky en Duke dit seizoen in maart gewoon weer aanwezig zullen zijn.

Kansas heeft een enorm sterk roster

Een van de concurrenten van Kentucky en Duke is Kansas, dat in dezelfde Champions Classic speelde tegen Michigan State. De Jayhawks wonnen met 87-74 en waren gedurende de wedstrijd de veel betere partij.

Kansas heeft waarschijnlijk het meest brede team in college basketbal. Topscoorder van dit duel was Ochai Agbaji, die met 29 punten uit de startblokken schoot. Ook David McCormack (10 punten, 2 blocks) en Arizona State transfer Remy Martin (15 punten) speelden goed. Ervaren spelers als Christian Braun en Mitch Lightfoot speelde nog niet eens op niveau, waardoor de Jayhawks zoals altijd weer een universiteit zijn om rekening mee te houden. Verwacht dit seizoen punten van Kansas. Veel punten.

Holmgren is een cheat code

Naast Banchero is de andere grote kanshebber op de #1 pick in de 2022 NBA Draft Chet Holmgren. Zoals in een eerder artikel omschreven heeft Holmgren een bizarre lichaamsbouw en skill set. Hij is lang en dun, maar wat vooral opvalt is zijn wingspan. Iemand met zulke armen zou eigenlijk de bal niet goed moet kunnen handelen, maar niks is minder waar. Holmgren kan alles.

In zijn debuut voor Gonzaga scoorde hij 14 punten, greep 13 rebounds en gaf 6 assists. Maar dan zijn we er nog niet, want met die lange armen is Holmgren van nature een goede schotblokker. Hij noteerde in zijn eerste wedstrijd 7 blocks. Een ongekend debuut, en hij zal dit seizoen een al zo sterk Gonzaga team alleen nog maar sterker maken.

ACC en PAC-12 starten dramatisch

Daar waar het seizoen begint en teams indruk maken, zijn er ook universiteiten die tegen kleine en minder goede universiteiten meteen onderuit gaan. De AAC, BIG East, BIG 12 en SEC zagen al hun teams winnen. In de ACC, BIG TEN en PAC-12 ging het echter meteen fout.

Te beginnen bij de BIG TEN, waar Minnesota met 75-74 verloor van Western Illinois. Nebraska was, in eigen huis, van tevoren -17 punt favoriet. Juist. Dankzij een knotsgekke slotfase wint Western Illinois met een punt verschil.

In de PAC-12 gingen California en Washington pijnlijk onderuit. Washington verloor met 71-64 van Northern Illinois en California ging hard onderuit vs UC San Diego: 80-67.

Toch was de ACC tijdens de openingsdag baas boven baas. Drie universiteiten uit de ACC gingen tegen mindere universiteiten onderuit. Pittsburgh verloor thuis pijnlijk van Citadel (78-63) en Georgia Tech moest in eigen huis een 72-69 nederlaag slikken vs Miami (Ohio) na een spannende slotfase.

Toch was de meest opvallend nederlaag van de eerste dag die van #25 Virginia. In eigen huis werd er met 66-58 verloren van Navy. Virginia staat niet bekend om zijn scorend vermogen, maar de verdediging. Die verdediging was er echter niet en dankzij deze nederlaag gaat Virginia komende maandag het eerste slachtoffer in de AP Poll zijn. Ze hebben wel een voordeel: ze zullen niet de laatste zijn.

Memphis is een dark horse dit seizoen

Tot slot Memphis, dat dit seizoen als #9 aan het seizoen begint en de grote favoriet is in de AAC. Zo begon het ook aan het seizoen, want Tennessee Tech werd in Memphis met 65-89 kansloos gelaten.

Wie vielen er op? Potentiele top 10 picks Jalen Duren en Emoni Bates. Duren is een center en noteerde bij zijn debuut 15 punten en 6 rebounds. Bates, een shooting guard en fantastische schutter, ging op voor 17 punten en schoot 4-7 van achter de driepuntlijn.

Daarnaast zijn er ook nog DeAndre Williams (12 punten) en shooter Lester Quinones (15 punten, 7 rebounds, 3-6 3PT). Memphis is een sterk en breed team met enorm veel potentie om dit seizoen de grote universiteiten te kunnen verrassen. De start is in ieder geval veelbelovend.

FOTO: VINCENT CARCHIETTA/USA TODAY SPORTS

Matt Corral wint eenzijdig duel: Waarom Malik Willis geen QB1 is in 2022 NFL Draft

De vraag die zo langzamerhand toch bijna wekelijk wordt gesteld dit seizoen over de 2022 NFL Draft: wie is nou QB1 in de de komende draft? De afgelopen jaren kwamen er altijd drie QB’s in de top 15 terecht. De vraag is of dat dit jaar ook gaat gebeuren. En zo ja: wie? Twee kanshebbers, Matt Corral (Ole Miss) en Malik Willis (Liberty) speelden afgelopen weekend tegen elkaar.

Matt Corral blijft op weg naar Heisman Trophy en QB1 status

Corral wordt dit seizoen, samen met C.J. Stroud (Ohio State). Kenny Pickett (Pittsburgh) en Bryce Young (Alabama) gezien als de grootste QB-kanshebbers op de Heisman Trophy. Corral is momenteel de grote kanshebbers voor deze prijs, en tegen Liberty trok hij deze lijn door. Corral ging 20-27 voor 324 yards en een touchdown. De benen van Corral, dit seizoen al goed voor 528 yards en 10 touchdowns, waren tegen Liberty niet nodig. Dat deed running back Jerrion Ealy (115 rushing yards en twee TD’s) voor hem.

Toch kent Corral een uitstekende seizoen. Na negen duels staat Corral op 2526 yards (9.3 per attempt), 16 touchdowns en maar twee interceptions. En zeker dat laatste is een enorme vooruitgang ten opzichte van vorig jaar. Toen noteerde Corral in 10 duels maar liefs 14 interceptions. Dat zijn er dus 12 meer dan dit seizoen. Een grote stap vooruit en essentieel voor zijn ontwikkeling als QB1 in de komende draft. Corral liet vs Liberty zien waarom hij de QB1 is in deze draft verdiend. Deze twee fantastische passes waren de hoogtepunten van zijn wedstrijd.

Aan het aantal yards (3337) en touchdowns (29) van vorig jaar na tien duels komt hij niet meer, maar de kans is groot dat Corral zich dit seizoen nog vier keer mag gaan laten zien. Vooral de duels vs #14 Texas A&M en #17 Mississippi State worden nog een goede test, terwijl tussendoor Vanderbilt een blow-out zal worden. Tot slot zal Corral in een bowl game met Ole Miss afscheid nemen van college. Tenminste: daar gaat iedereen vanuit. Corral is een junior, waardoor een terugkeer naar college in 2022 niet uitgesloten kan worden.

Willis maakt het tegen eerste sterke tegenstander niet waar

Dan Junior QB Malik Willis, die door veel mensen dit seizoen ineens als QB1 werd aangewezen. Deels komt dit omdat de andere QB’s, zoals Spencer Rattler, Sam Howell en Kedon Slovis, teleurstellen. Toch werkt ook de situatie van Zach Wilson vorig jaar momenteel in zijn voordeel. Tot afgelopen weekend. Liberty heeft het dit jaar als independent college niet echt tegen sterke tegenstanders opgenomen. Alleen Syracuse was een universiteit met naam, en dat is nog absoluut niet het hoogste niveau in college. Willis ging in dat duel 14-19 voor 205 yards en drie touchdowns en rushde ook nog voor 49 yards. De dual threat QB, die doet denken aan Jalen Hurts, had het tegen zijn eerste echte sterke tegenstander afgelopen weekend echter enorm lastig.

Tegen #16 Ole Miss werd zijn offensive line compleet voor schut gezet en maakte ook Willis zelf fouten. De QB ging 16-25 voor 173 yards en drie interceptions. En twee van die drie interceptions waren, op zijn zachtst gezegd, niet best. Zie hieronder.

Het is zeker niet iets nieuws, want naast Ole Miss is NC State (vorig jaar) de beste tegenstander waar Willis tegen gespeeld heeft. Willis ging in dat duel 13-32 voor 172 yards, twee touchdowns en drie interceptions. Ook toen was het resultaat dus niet echt fantastisch.

Was het afgelopen weekend vs Ole Miss dan alleen maar negatief? Zeker niet. Daar is Willis ook te getalenteerd voor. Deze pass, on the move, is een pareltje. Met afstand het hoogtepunt van de wedstrijd vanuit het oogpunt van Liberty.

Willis heeft in dit duel laten zien dat hij momenteel zeker iets te hoog wordt ingeschat door veel mensen. Het talent is daar en ja de offensive line was een grote oorzaak van de nederlaag van Liberty, maar er zijn grote verschillen tussen waarom Zach Wilson in de vorige draft een top vijf pick was en waarom Willis absoluut niet in de top 15 hoort. Dit is zijn tweede seizoen als starting QB, waarin hij overigens dit seizoen over tien duels in al zijn statistieken (behalve TD’s en yards per attempt) minder presteert dan vorig jaar. Wilson had daarentegen drie jaar ervaring bij BYU (ook een independent universiteit) en speelde daarnaast tegen veel betere tegenstanders dan Willis.

Conclusie: Willis heeft een lange weg te gaan

De kans dat Willis op deze manier terecht gaat komen in de situatie waar Trey Lance in de 2021 NFL Draft terecht kwam, is vrij groot. Willis heeft weinig tot geen ervaring op hoog niveau (überhaupt weinig ervaring als QB) en heeft daarnaast niet tegen middelmatige laat staan goede tegenstanders in college gespeeld. En de duels tegen de enige twee sterke universiteiten waar hij tegen heeft gespeeld, Ole Miss en NC State, speelde hij matig en noteerde hij in totaal zes interceptions.

Toch zal hij de eerste ronde als ruw talent waarschijnlijk wel halen, want hij speelt op een positie waar veel talenten momenteel wisselvallig presteren en er bij NFL-teams veel nood is. Dit zagen we in de 2021 NFL Draft. Teams zijn bereid te reachen voor QB’s. QB is en blijft natuurlijk de belangrijkste en meest waardevolle positie in football, iets wat voor nu in het voordeel van Willis is.