Dag twee van het WJC was een dag van uitersten. Zo excelleerde Finse forward Ville Koivunen en noteerde Zweeds goalie een shutout tegen Slowakije. Uit het Zwitserse kamp kwam er echter een vervelend bericht. Aanvoerder Simon Knak kon na een positieve COVID-test zijn spullen pakken.
OOSTENRIJK – FINLAND (1-7)
Finland heeft vannacht gehakt gemaakt van de leeftijdsgenoten van Oostenrijk. Met een enigszins voorspelde monsterzege pakten de Finnen en passant de leiding in Poule A.
Forward Ville Koivunen was de grote man aan de kant van de Finse equipe. Met twee goals en een assist werd hij verkozen tot First Star van de wedstrijd. Teamgenoot Brad Lambert voegde drie punten toe aan zijn totaal en voert nu met vijf punten het toernooiklassement aan. Teamgenoten Samuel Helenius en Ville Koivunen (vier punten) maken de top drie geheel wit-blauw.
In de aanloop naar de openingswedstrijd tegen Finland, verliep niet geheel vlekkeloos voor de Oostenrijkers. Zo moest de ploeg na een positieve COVID-test in zijn geheel in quarantaine. Dit zag men ook terug in de zestig minuten tegen de Finnen. Er werd slechts negen keer op goal geschoten waarvan Martin Urbanek de puck uiteindelijk achter Juha Jatkola kreeg. Goalie Sebastian Wraneschwitz zag maar liefst 48 schoten op zich af komen.
Aankomende nacht zal Oostenrijk het opnemen tegen Canada. De ploeg van coach Dave Cameron won op Opening Day met 6-3 van Tsjechië en geldt nog altijd als de favoriet voor goud. Finland mag na twee gewonnen wedstrijden een dagje herstellen om het morgen op te nemen tegen Tsjechië.
RUSLAND – ZWITSERLAND (4-2)
Na een defensief dramatische pot tegen Zweden, was Team Rusland uit op revanche in wedstrijd nummer twee. De prooi vannacht vond men terug in de vorm van Zwitserland. In de aanloop naar het treffen met Rusland, kregen de Zwitsers echter een flinke domper te verwerken. Aanvoerder Simon Knak kon na een positieve COVID-test het toernooi verlaten.
Vanaf de start was het doel van de Russen duidelijk. Zwitserland zo snel mogelijk het gevoel geven dat er niks te halen viel. Na zeven minuten was Danila Yurov na een schot van Nikita Chibrikov het meest attent en tikte de 1-0 achter goalie Kevin Pasche. Acht minuten later verdubbelde Dmitri Zlodeyev de score, 2-0. De dominantie van de Russen werd door Pavel Tyutnev verder verduidelijkt, 3-0. Attilio Biasca bracht met nog één minuut te spelen in de eerste periode de Zwitsers voor het eerst dit toernooi op de borden.
Zwitserland hield de schade de rest van de wedstrijd goed beperkt door gedisciplineerd verdedigen. Tot acht minuten voor tijd bleef de score op 3-1, alvorens top prospect Matvei Michkov de Russische formatie haar vierde treffer schonk in een perfect uitgevoerde tegenaanval. De treffer van Fabian Ritzmann in de laatste minuut was er één voor de statistieken.
Rusland mag dinsdag een dag herstellen, om op woensdag de degens te kruisen met Slowakije. Zwitserland mag vanavond weer aan de bak tegen titelhouder USA.
DUITSLAND – TSJECHIË (2-1)
De eerste verrassing van het toernooi werd vannacht door Duitsland bewerkstelligt. In een kwalitatief zwakke wedstrijd won die Mannschaft uiteindelijk in overtime met 2-1 van Tsjechië.
Alexander Blank noteerde beide Duitse treffers. De voor Krefeld Pinguine (DEL) uitkomende centre schoot in overtime vanuit een lastige hoek de winnende treffer achter goalie Jan Bednar. Naamgenoot Jan Mysak noteerde in de tweede periode de enige treffer namens de Tsjechen. Mannen van de wedstrijd waren daarentegen beide goalies. Florian Bugl stopte maar liefst 39 schoten en collega Bednar maakte 30 reddingen. Mede door deze belangrijke overwinning stevenen de Duitsers af op de derde plaats in Poule B. Na een vrije dag op dinsdag wacht opent Tsjechië woensdag de dans in Edmonton tegen Finland en neemt Duitsland het op tegen Owen Power en consorten.
ZWEDEN – SLOWAKIJE (3-0)
Dat Slowakije op de deur van het internationale ijshockey klopt en steeds meer gaat kloppen, werd ook vannacht tegen Team Zweden duidelijk. In een spannende en gelijk opgaande wedstrijd schoten de Slowaken 48 (!) keer op goalie Jesper Wallstedt, maar bleef de teller na zestig minuten op nul treffers staan.
De schotenverhouding aan het begin van de eerste periode was maar liefst 6-0 voor de Slowaken. Desondanks viel de puck bij het eerste schot van de Zweden gelijk goed. In een 5-on-4 verschalkte Theodor Niederbach doelman Simon Latkoczy en tekende hiermee voor de 1-0.
Aan het begin van de tweede periode verdubbelde Albert Sjoberg de voorsprong na goed druk zetten op de Slowaakse blue line. In de één tegen één met Latkoczy, faalde de door Dallas Stars gedrafte (nog geen contract) forward niet. Met een schotenverhouding van 30-19 voor de Slowaken werd de tweede periode afgesloten.
Dat Wallstedt de shutout op zijn naam schreef, was ook grotendeels toe te schrijven aan zijn eigen inbreng. In de derde periode draaiden de Slowaken nog verder de duimschroeven aan wat resulteerde in meerdere powerplay situaties. Desondanks bleef Zweden overeind en maakte Daniel Ljungsman met een empty-netter aan alle aspiraties van Slowakije een einde en bracht de 3-0 eindstand op het scorebord.
Beide teams hebben vandaag een rustdag. Op woensdag neemt Slowakije het op tegen Rusland en staat voor Zweden de clash met Team USA op het programma.
De Miami Dolphins blijven maar winnen. In de Caesars Superdome bonden ze nu ook de gehavende New Orleans Saints aan de zegekar. Voor de Fins al de zevende zege op een rij nadat ze het seizoen met 1-7 waren gestart. De defensie van Miami kon zich uitleven tegen rookie quarterback Ian Book, terwijl de offense deed wat het moest doen. 20-3 was de eindstand.
De avond kon niet slechter beginnen voor meest succesvolle Notre Dame-quarterback (30 zeges) ooit. Al bij zijn tweede pass werd hij onderschept. Nik Needham pakte het leer en kon onverstoord naar de eindzone van de Saints rennen om de pick six te scoren. Het zou een zware avond worden voor Book en de Saints-offense. In totaal konden ze maar 164 yards bij mekaar schrapen. De gedecimeerde O-line kon hun quarterback amper beschermen. Book werd maar liefst acht keer gesackt in zijn eigen stadion.
MIAMI OP RESERVE NAAR WINST
De offense van de Dolphins hoefde eigenlijk niet eens goed te spelen om het verschil te maken. De Saints-defense deed nog wel haar best, maar net als de offense was ook die unit was hard getroffen door een COVID-19-uitbraak. Kwon Alexander, Demario Davis en Malcolm Jenkins waren slechts enkele van de namen die er niet bij waren. Zo had Tua Tagovailoa alle kansen om voldoende yards bij mekaar te gooien en die om te zetten in punten. Tua eindigde zijn avond met 19 uit 26, 198 passing yards en een touchdown. Hij wierp ook wel een lelijke interceptie naar Marshon Lattimore, maar dat leverde de Saints niets op.
De grote man op offense bij de Dolphins was zoals al vaker dit seizoen de rookie Jaylen Waddle. Hij ving tien ballen voor 92 yards en ving ook de enige touchdown van de avond. Het was een achterwaartse flick waarbij de Saints-defensie verrast werd en er geen antwoord op kon formuleren. Waddle waggelde als een pinguïn in de eindzone bij alweer zijn vijfde touchdown van het seizoen. De Dolphins wonnen dus zonder veel moeite van de Saints en werden en passant het allereerste team in de geschiedenis die in eenzelfde seizoen streaks van zowel zeven nederlagen als zeven overwinningen neerzetten. Bovendien werden ze vanochtend wakker als zevende seed in de AFC. De play-offs liggen meer dan ooit binnen handbereik voor Brian Flores en co.
Zoals steeds kan je ook de recaps van de vroege en late wedstrijden nog eens rustig nalezen op onze website.
Het nieuwe jaar staat voor de deur, wat ook een teken is dat ‘preseason’ in college basketball ten einde komt en conference play gaat beginnen. Deze week barst het in alle grote conferences los. Tijd dus om de huidige balans op te maken en te kijken naar hoe het bij de vijf grootste conference voor staat.
ACC
De ACC heeft het tot nu toe buiten conference play enorm lastig gehad. Duke (11-1) heeft gedaan wat er van ze verwacht werd, terwijl ook Miami en North Carolina (9-3) een aardig seizoen draaien. De verrassing tot nu toe, in positieve zin, is Wake Forest (11-1). Daar houdt het qua positiviteit echter ook wel op. De rest van de universiteiten bungelt rond of onder .500, waaronder Florida State (6-4) en Syracuse (5-5). Achter Duke lijkt er in de ACC dan ook een enorm gat te ontstaan.
De grootste concurrent voor de Blue Devils lijkt North Carolina te zijn, dat van tevoren al samen met Duke de grote favoriet was. Op dit moment staat Duke echter op eenzame hoogte in de ACC en mag de conference blij zijn als er tijdens March Madness meer dan vier teams meedoen.
BIG 12
Hoe anders is het seizoen van de BIG 12. Beide alle universiteiten presteerde tot nu toe buiten conference play uitstekend. Eigenlijk doen alleen Oklahoma State (7-4) en Kansas State (8-3) het wat wisselvalliger, en zelfs die universiteiten doen gewoon volop mee. De conference kent met #1 Baylor (11-0) en Iowa State (12-0) twee ongeslagen ploegen. Daarachter doen ook Kansas, West Virginia, Oklahoma en Texas het zoals verwacht prima. TCU en Texas Tech presteren daarnaast met een 10-1 en 9-2 record respectievelijk ook meer dan prima.
De favoriet? Lastig. Kansas en Baylor hebben op papier het meeste talent in huis. Texas zou dan moeten volgen, maar ook West Virginia en Oklahoma hebben genoeg talent in huis om lang mee te doen. En dan zijn er nog de verrassingen: Iowa State, TCU en Texas Tech. De conference is in ieder geval kwalitatief zo goed dat zeker 2/3 waarschijnlijk March Madness zal halen.
BIG EAST
Ook de Big East draait buiten conference play tot nu toe een prima seizoen. De laatste weken ging het wat minder, maar al met al doet de conference het goed. Favoriet Villanova heeft echter al wel vier keer verloren (8-4), zij het van hele goede teams. Verder doen Providence (11-1), Xavier (11-2), Seton Hall (9-1) en DePaul (9-1) het prima. Eigenlijk presteert alleen Georgetown (6-5) in deze conference zeer wisselvallig.
Villanova is nog steeds de favoriet in deze conference, maar met Creighton, Xavier, UCONN, Seton Hall, Marquette en St John’s is er concurrentie genoeg. Daarnaast laat Providence zich tot nu toe ook prima zien. Alleen DePaul, Butler en Georgetown lijken normaal gesproken March Madness niet te gaan halen. Voor de rest is die kans aanwezig of zelfs reëel.
BIG TEN
De Big Ten draait ook een prima seizoen. De favorieten, Michigan State (10-2), Ohio State (8-2), Illinois (9-3), Wisconsin (9-2) en Purdue (11-1) draaien allemaal aardige seizoenen. Daarnaast doen Iowa (9-3), Minnesota (10-1) en Indiana (10-2) het ook prima. Teleurstellend tot nu toen zijn Michigan (7-4), Maryland (6-4) en Rutgers (5-5), terwijl Penn State en Nebraska duidelijk de twee minste teams in de Big Ten zijn.
De favoriet? Lastig. Illinois, Michigan State, Ohio State en Purdue hebben allemaal genoeg kwaliteit in huis. Purdue lijkt echter net wat voor te lopen op de rest. Daarachter is het letten op een eventuele comeback van Michigan en Maryland, en moeten ook Iowa, Minnesota, Indiana en Wisconsin in de gaten gehouden worden. Alleen Penn State en Nebraska zijn normaal gesproken al zeker van het feit dat ze niet aan March Madness mee zullen doen.
PAC-12
Ondanks dat de PAC-12 momenteel voor het merendeel op zijn gat ligt dankzij COVID-19, kent de conference een matig seizoen. Drie universiteiten steken er zoals verwacht bovenuit: USC (12-0), Arizona (11-1) en UCLA (8-1). De onderlingen duels die deze teams zullen spelen zijn om je vingers bij af te likken.
Voor de rest stelt de PAC-12 weinig voor. De beste teams achter deze drie lijken Colorado (9-3) en Utah (8-4) te zijn, en die zullen het al lastig zat krijgen om March Madness te halen. Voor de rest geldt dat er, zoals het er nu voor staat, een wonder moet gebeuren willen ze in maart nog het toernooi mee gaan maken. Dat dit over bijvoorbeeld Oregon (7-6) gezegd moet worden, zegt genoeg.
SEC
Tot slot de misschien wel sterkste conference van allemaal: de SEC. LSU (12-0) is de enige ongeslagen ploeg, maar de rest heeft niet veel meer dan een nederlaag of twee achter zijn naam staan. De enige twee teams die wisselvallig presteren tot nu toe zijn Missouri (6-6) en Georgia (5-7). Tijdens conference play zullen daar Ole Miss, South Carolina en Vanderbilt waarschijnlijk wel bij gaan komen, terwijl ook Mississippi State niet zo goed zal zijn als hun record nu zegt.
Dan blijven er nog steeds veel universiteiten over die March Madness waarschijnlijk wel mee gaan maken. Naast LSU draaien ook Auburn (11-1), Arkansas (10-2), Kentucky, Tennessee, Texas A&M (allemaal 9-2), Alabama en Florida (9-3) een prima tot uitstekend seizoen. Wie de favoriet is, is dan ook niet te zeggen. Al deze teams liggen zo dicht bij elkaar dat het moeilijk is om te zeggen of er een universiteit bovenuit steekt. Toch kan, net zoals in college football, gezegd worden dat de SEC ook in het basketbal er uitstekend voor staat.
Helaas ligt de NHL nog tot zeker dinsdag stil, dus moet er een streep door de wekelijkse High Five. Vorige week ging er ook al een streep door de olympische plannen van de NHL. De league gaat de beoogde break gebruiken om de vele uitgestelde wedstrijden in te halen en dus moeten ze het in Beijing doen zonder de beste spelers ter wereld. Om het leed enigszins te verzachten, duiken wij bij SportAmerika de geschiedenisboeken in. Terug naar het jaar 2010. Terug naar het jaar waarin Sidney Crosby zich onsterfelijk maakte en de Chicago Blackhawks eindelijk weer eens wonnen!
WERELDNIEUWS
Het jaar 2010 is nog maar 12 dagen oud als het arme Haïti wordt opgeschrikt door een zware aardbeving. Ruim 230.000 mensen vonden de dood na de beving met een kracht van 7.0 op de Schaal van Richter. In april legt een actieve vulkaan op IJsland het Europese vliegverkeer enige tijd stil en twee maanden later wonnen Mark Rutte en de VVD de parlementsverkiezingen in Nederland. Diens eerste kabinet werd in oktober 2010 geïnstalleerd. In december van dat jaar begon in Tunesië wat later de Arabische Lente zou gaan heten.
De Winterspelen in Vancouver komen later uitgebreider aan bod. Het ijshockeytoernooi werd een spektakel, maar op de langebaan gebeurde ook iets waar we in Nederland niet over uitgepraat raakten. Sven Kramer begon als topfavoriet aan de 10.000 meter en had het goud voor het grijpen. Een vlaag van verstandsverbijstering bij coach Gerard Kemkers liet hem verkeerd wisselen met diskwalificatie tot gevolg. Arjen Robben weet ook alles over een verkeerde wissel, maar in Zuid-Afrika stuitte de Groninger dit keer op de teen van Iker Casillas. Verder commentaar is waarschijnlijk overbodig…
NHL GOES EUROPE
Op 1 oktober 2009 werd het 93e seizoen van de NHL in gang gezet. De Pittsburgh Penguins begonnen als titelverdediger aan deze jaargang. Met een jonge Sidney Crosby en Evgeni Malkin aan het roer wonnen zij in het voorjaar van 2009 hun eerste Stanley Cup sinds 1992. Of sinds het tijdperk Mario Lemieux en Jaromir Jagr kunnen we misschien beter zeggen. Tegenstander in die Stanley Cup Final waren de Detroit Red Wings. De kampioen van 2008. Wat ze in Motown op dat moment nog niet wisten, was dat bij deze nederlaag heel voorzichtig de magere jaren begonnen voor deze roemrijke franchise.
Natuurlijk hadden Pavel Datsyuk, Henrik Zetterberg en al die andere gevestigde namen in Detroit daar in de herfst van 2009 nog geen weet van. Een dag na de officiële opening van het nieuwe seizoen mochten de Wings in Stockholm aan de bak. In het kader van de Premiere Series werkten ze daar twee wedstrijden tegen de St. Louis Blues af. Iets verderop, in Helsinki, kruisten de Blackhawks en Panthers de degens. Waar in Helsinki de zeges netjes werden verdeeld over de twee teams, daar was in Stockholm St. Louis twee keer te sterk voor Detroit.
BIJTENDE DESERT DOGS
Titelverdediger Pittsburgh kwam heel wat beter uit de startblokken. Crosby en de zijnen lieten zien dat die titel in 2009 niet op toeval gebaseerd was en wonnen 9 van de eerste 10 wedstrijden. Die ene nederlaag werd geleden tegen de toenmalige Phoenix Coyotes, waar ook toen al weinig van werd verwacht. Op 7 oktober 2009 waren de Desert Dogs heel verrassend met 3-0 te sterk voor de Penguins, maar achteraf bleek de schande niet zo groot. De Coyotes haalden de play-offs dat seizoen en waren in de Pacific Division de enige die de San Jose Sharks nog enigszins bij konden benen. Dat was destijds overigens één van de zes divisies, gelijk verdeeld over de Eastern en Western Conference.
In de Western Conference baarden ook de Colorado Avalanche opzien. Daar had een legende afscheid genomen en al in de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen werd zijn rugnummer met pensioen gestuurd. Joe Sakic had nogal wat betekend voor de franchise en bij de eerste kans die zich voordeed kreeg de huidige GM een mooi eerbetoon. Dat ook nog eens gepaard ging met een 5-2 zege op de Sharks. Hoewel de club bepaald geen sterke indruk maakte (vijfde in 2008-2009) een seizoen eerder startten de Avs met 10 overwinningen in de eerste 14 duels. Dit alles aan de hand van jonkies Ryan O’Reilly en Matt Duchene.
MYERS MAAKT NAAM
De wedkantoren hadden destijds geen hoge pet op van de Colorado Avalanche, maar ook de Buffalo Sabres werden niet al te hoog ingeschat. Twee jaar eerder stonden ze nog in de Conference Finals, maar zonder Daniel Briere was het toch een pak minder in Buffalo. Tot oktober 2009. Lindy Ruff wist schijnbaar iets los te maken in de groep en won 8 van de eerste 10 wedstrijden. Dat tempo wisten de Sabres niet vast te houden, maar ze zouden al vrij snel de macht in de Northeast Division grijpen en deze uiteindelijk ook winnen. Met hun 100 punten snoerden Jason Pominville, Thomas Vanek en consorten uiteindelijk iedereen de mond.
Tyler Myers was eveneens een zeer belangrijke kracht. De 19-jarige blueliner uit Houston was een jaar eerder als twaalfde gekozen in de draft, debuteerde in 2009 en legde mede dankzij 11 goals en 48 punten uiteindelijk beslag op de Calder Trophy. Myers, die inmiddels de kleuren van de Vancouver Canucks verdedigt, zou in de jaren die volgden nooit meer aan dat aantal punten komen. Hij liet in die verkiezing voor Rookie of the Year onder meer Jimmy Howard, Matt Duchene, Tuukka Rask en John Tavares achter zich. Laatstgenoemde was in de zomer van 2009 door de Islanders als eerste gekozen in de draft.
GEEN VLIEGENDE START
Daniel Briere kwam net al even voorbij. Hij droeg inmiddels het oranje van de Philadelphia Flyers en hoopte in 2009-2010 een gooi te doen naar de Stanley Cup. Een vreemde gedachte was dit niet, want met Mike Richards en Jeff Carter had John Stevens betrekkelijk jonge scherpschutters in de gelederen, terwijl veteraan Chris Pronger achterin de boel in de gaten moest houden. Daarnaast klopten talenten als Claude Giroux en James van Riemsdyk al voorzichtig op de deur.
John Stevens kon niet lang genieten van deze spelersgroep. Zijn Flyers bleken nogal wisselvallig en wisselden ruime zeges af met kansloze nederlagen. Na 25 wedstrijden (13-11-1) moest Peter Laviolette de verwachtingen waar gaan maken. Het lukte de nieuwe coach overigens maar net zich te plaatsen voor de play-offs. Philadelphia eindigde met 88 punten. Eén puntje minder en het postseason was aan hen voorbij gegaan.
RECORD BRODEUR
In hun divisie regeerden de New Jersey Devils, met een uitblinkende Martin Brodeur, en Pittsburgh met harde hand. Brodeur noteerde in december 2009 zijn 104 shutout en brak daarmee het record van Terry Sawchuk, die dit bijna 30 jaar eerder op 103 zette. Brodeur kwam in z’n loopbaan uit op 125 shutouts en is daarmee nog altijd recordhouder. Sawchuk nog altijd tweede overigens.
In de Eastern Conference verzamelden de Washington Capitals maar liefst 33 punten meer dan de Flyers. De 121 punten waren ruim voldoende voor het winnen van de Presidents’ Trophy. Met Bruce Boudreau aan het roer verpulverden de Caps de concurrentie in de Southeast Division. Wat wil je ook als je verreweg de meeste goals in de league scoort. De Vancouver Canucks tikten dat seizoen bijna de 270 goals aan en hadden daarmee op Washington na de meeste doelpunten. Ze kwamen echter niet in de buurt van de ruim 310 treffers van Alex Ovechkin, Nicklas Backstrom, Alexander Semin en al die andere Caps. Niet vreemd dat zij als favoriet aan ’t postseason begonnen.
FENOMENALE SEDIN
De naam viel al. Vancouver Canucks. Met de broertjes Sedin als blikvangers waren zij een klasse apart in de toenmalige Northwest Division. Met 112 punten eiste Henrik Sedin dat seizoen de Hart Memorial Trophy voor zich op en hield Ovechkin en Crosby achter zich. Voorwaar een puike prestaties. Tegen alle verwachtingen in werd Colorado tweede in de divisie. Calgary, dat Dion Phaneuf in een grote trade naar Toronto verscheepte, eindigde als derde, maar hun 90 punten waren niet genoeg voor de play-offs. Het abominabele Edmonton sloot deze jaargang af met 62 punten. Zij waren daarmee het lachertje van dit seizoen en kregen in het najaar van 2009 ook nog eens te maken met een hardnekkig virus. Ook toen dus al.
BLACKHAWKS RUIKEN BLOED
Vancouver zou in de play-offs te maken krijgen met het sterkste team uit de Central Division. Voor de trotse Chicago Blackhawks was de plek in de Conference Finals in ’t voorjaar van 2009 een bevestiging dat met Joel Quenneville de juiste keuze was gemaakt. Coach Q was in 2008-2009 aangesteld als opvolger van Denis Savard, die al na vier potjes zijn congé kreeg. Het was nogal niet wat waar Quenneville over kon beschikken in The Windy City. Patrick Kane en Jonathan Toews waren jonge twintigers, maar toch ook al gevestigde namen. Duncan Keith was de man vanaf de blauwe lijn en dan waren er nog Patrick Sharp, Marian Hossa en een prima Kris Versteeg. Dit gezelschap zette Detroit op 10 punten op weg naar de divisietitel.
STERRENENSEMBLE IN SAN JOSE
Rest ons nog de Pacific door te nemen. Daar vinden we een andere topfavoriet terug. De San Jose Sharks hadden al jaren een prima team op het ijs staan en voor velen waren zij de gedoodverfde titelkandidaat. Joe Thornton, Patrick Marleau, Dany Heatley, Dan Boyle en Joe Pavelski waren zomaar wat namen op het roster. De eerste drie zouden tijdens de Spelen in Vancouver zelfs een lijn voor Team Canada vormen. Dan was er nog de betrouwbare Evgeni Nabokov onder de lat en alle ingrediënten waren aanwezig voor een derde divisietitel op rij. Op zes punten van Team Teal werden de Coyotes knap tweede. Achter hen pakten de Kings ook een startbewijs voor de play-offs.
In 2008 was de NHL gestart met iets dat zou uitgroeien tot een prachtige traditie. Op de eerste dag van dat jaar troffen de Buffalo Sabres en Pittsburgh Penguins elkaar in het Ralph Wilson Stadium. De Winter Classic was geboren en keerde dus ook in 2010 terug op de kalender. Op de historische grond van Fenway Park waren de Boston Bruins, na OT, met 2-1 te sterk voor de Flyers. Nadat twee keer een bezoekend team de beste was in de Winter Classic was het nu eindelijk de beurt aan de “thuisploeg”.
OLYMPISCHE SPELEN 2010
Wat in 2010 niet op de kalender stond, was de All-Star Game. In de laatste CAO was overeengekomen dat de spelers uit de NHL beschikbaar waren voor de Olympische Spelen. Dat jaar gehouden in Vancouver, waardoor de Canucks noodgedwongen een dijk van een road trip voor de kiezen kregen, zodat alles in en rond het eigen General Motors Place gereed gemaakt kon worden voor het grootste sportevenement ter wereld.
Natuurlijk begon het gastland als dé favoriet voor het goud, maar er waren meer kapers op de kust. Dat bleek al in de eerste ronde. Canada veegde met 8-0 de vloer aan met de Noren, maar had een shootout nodig om een fenomenale Jonas Hiller en diens Zwitsers op de knieën te krijgen. De groepsfase werd afgesloten met de burenruzie tegen de VS.
Een wedstrijd waarin alle spelers elkaar door en door kennen en de Verenigde Staten waren niet van zins de gouden plak zomaar aan Canada te overhandigen. Zij hadden met wat minder moeite van Zwitserland gewonnen en eveneens de Noren op een zware nederlaag getrakteerd. Nu werd ook Canada aan de zegekar gebonden: 5-3.
FAVORIETEN NIET IN DE PROBLEMEN
In groep B waren de Letten kanonnenvoer voor Rusland, Tsjechië en Slowakije. Met onder meer Marian Hossa en Zdeno Chara in de ploeg won Slowakije na een SO van Rusland, maar eindigde desondanks als derde in deze groep. Dat ene punt leverde de Russen uiteindelijk de groepswinst op. Zij versloegen Tsjechië, dat op hun beurt weer van Slowakije won. Of Ovechkin en consorten later nog zo gelukkig waren met die eerste plaats valt te betwijfelen. Door de tussenronde werden zij in de kwartfinale aan Canada gekoppeld.
De twee Scandinavische grootmachten hadden in groep C geen moeite met Wit-Rusland en Duitsland. Zweden en Finland kwamen elkaar pas in de laatste groepswedstrijd tegen en waren toen al zeker van kwalificatie. De Tre Kronor wonnen de stammenstrijd met 3-0, maar lieten zich in de kwartfinale verrassen door Slowakije. Finland daarentegen legde, met goals van Valtteri Filppula en Niklas Hagman, de Tsjechen met 2-0 over de knie. Zij plaatsten zich daarmee voor de halve finale.
GASTLAND KOMT OP GANG
Daarin troffen ze de Amerikanen, die in de kwartfinale de nodige moeite hadden met Jonas Hiller. Alweer. De goalie speelde destijds voor Anaheim en was bij vlagen niet te passeren dat toernooi. Het lukte de VS twee keer en dat was voldoende voor een plek bij de beste vier. Aan de andere kant van het schema vinden we Canada. Zij poetsten Duitsland in de tussenronde met 8-2 van het ijs. Tegen de Russen zou het heel wat lastiger worden in de kwartfinale. Toch?
Na 24 minuten stond er een verbazingwekkende 6-1 voorsprong voor het gastland op het scorebord. Met een goal en twee assist was Dan Boyle één van de drijvende krachten. Canada deed het in de laatste 36 minuten rustig aan en won met 7-3. Deze winst was echter meer dan een zege alleen. Het was een statement. Canada leek warmgedraaid na een moeizame groepsfase.
De Canadezen begonnen als topfavoriet aan hun halve finale tegen Slowakije, maar hier haperde de motor weer een beetje. Een goede eerste periode leverde hen een 2-0 voorsprong op, maar het was de 3-0 van Ryan Getzlaf die als gamewinner de boeken in is gegaan. De Europeanen kwamen namelijk nog akelig dichtbij in de derde periode: 3-2. Die andere halve finale, tussen de VS en Finland, was al na één periode geen wedstrijd meer. De Amerikanen denderden naar een 6-0 voorsprong en konden zich vervolgens sparen voor de finale.
ZINDERENDE EINDSTRIJD
Die finale werd gespeeld op de laatste dag van de Spelen. Het zou tevens één van de hoogtepunten van deze Winterspelen worden. De VS bewees lopende het toernooi een prima uitdager te zijn en de ploeg rook bloed. Zat een tweede Miracle on Ice er echt in? Misschien iets minder heroïsch dan die in 1980, maar legendarisch zou ’t zeker zijn. Dan Canada, gestart als topfavoriet, maar lang niet altijd ging het van het spreekwoordelijke leien dakje. De kwaliteit op het ijs moest echter voldoende zijn om de gouden medaille in eigen land te houden.
Er ontwikkelde zich een prachtig duel tussen twee van de zwaargewichten in het ijshockey. Roberto Luongo en Ryan Miller waren aan elkaar gewaagd, maar zeker ook de skaters die de goalies voor zich zagen. Op de shot clock was het verschil minimaal, maar wel in het voordeel van Canada. Dankzij Jonathan Toews was dit ook het geval op het scorebord. De captain van de Blackhawks had een prachtig moment gekozen voor zijn eerste van het toernooi. Voor Corey Perry was het z’n vierde toen hij na 7 minuten, op aangeven van ploeggenoot Getzlaf, in de tweede periode voor de 2-0 zorgde.
Amerikanen en Olympische Spelen. Het blijft iets fascinerends. De menigte op de tribune was tegen hen, het scoreverloop zat tegen, maar de VS weigerde te capituleren. De aansluitingstreffer van Ryan Kesler gaf hoop, maar dit leek in de derde periode uitgestelde teleurstelling. Amerika joeg op de gelijkmaker, maar dreigde te falen in deze missie. Tot 25 seconden voor tijd opeens Zach Parise zich kroonde tot held van de Amerikaanse natie. Een OT was noodzakelijk en daarin hadden de Amerikanen het momentum na hun late gelijkmaker.
SID THE KID VERLOST
De Canadezen hadden echter Sidney Crosby. Het gehele toernooi lag de superster van de Penguins onder een vergrootglas en tot aan de finale vond hij drie keer het net. Er zullen vast mensen geweest zijn die dit wat karig vonden, maar hen werd na bijna 8 minuten in OT het zwijgen opgelegd. Een pass van Jarome Iginla vond Crosby en de Penguins-captain was er eigenhandig verantwoordelijk voor dat een land van pure euforie ontplofte. Hij verschalkte Ryan Miller, schonk Canada het vurig gewenste goud en wist dat zijn gamewinner voor eeuwig in de boeken staat: 3-2.
CAPS STELLEN WEER TELEUR
Terug na de NHL, want dit ging na de Spelen ook weer gewoon verder. Twee maanden na die succesvolle Spelen gingen de play-offs van start. Washington won de Presidents’ Trophy en was logischerwijs favoriet om hun eerste Cup te winnen. De eerste ronde tegen Montreal begon voortvarend. Ovechkin en Backstrom deden hun werd met respectievelijk 10 en 9 punten prima, maar bij een 3-1 voorsprong in de best-of-7 was al het scorend vermogen opeens verdwenen dankzij een prima Jaroslav Halak. De Canadiens kantelden de serie en wonnen Game 7 in Washington met 2-1.
In die eerste ronde hadden de Red Wings het verrassend moeilijk met de Phoenix Coyotes. Aangezien de Desert Dogs, ondanks hun overnameperikelen, hier het hoger geplaatste team waren, speelden zij Game 7 thuis. Daar lieten de Wings het achterste van hun tong zien en walsten ze aan de hand van Datsyuk en Lidstrom, met elk twee goals, met 6-1 over de Coyotes heen. De Devils en de Sabres waren elk als eerste geëindigd in hun divisie, maar dat telde niet meer in het postseason. De Flyers stuurden de Devils huiswaarts en Boston schakelde Buffalo uit.
GAGNE IN DE SPOTLIGHTS
Die twee teams kwamen elkaar tegen in de tweede ronde. Het werd een serie om niet snel te vergeten. De Bruins namen een 3-0 voorsprong en deelden in Game 4 een flinke tik uit door 32 seconden voor tijd 4-4 te maken. Simon Gagne hield de hoop van de Flyers levend door in OT de winnende te scoren. Pas later werd duidelijk hoe belangrijk die goal was. Philadelphia won vervolgens Game 5 en Game 6. Boston nam in Game 7 een 3-0 voorsprong, maar het geluk van de Flyers was dat er nog lang te spelen was. James van Riemsdyk, Scott Hartnell en Daniel Briere trokken de stand gelijk. De ware heldenrol was opnieuw voor Gagne. Op de PP schoot hij de Flyers in de derde periode naar de Conference Final.
Kennen we de Canadiens nog? Zij die zo verrassend te sterk waren voor Washington? In de tweede ronde moesten ook de Penguins eraan geloven. Weer maakten de Habs het spannend en waren er zeven wedstrijden nodig. In Pittsburgh werd Game 7 met 5-2 gewonnen. Na 25 minuten spelen hadden ze de fans in Steel City al stil door een 4-0 voorsprong te nemen. In het westen was het allemaal wat minder spannend. San Jose had slechts vijf wedstrijden nodig tegen Detroit en Chicago maakte in zes wedstrijden een einde aan het seizoen van de Sedins en hun Vancouver Canucks.
HAWKS EN FLYERS DENDEREN DOOR
Na wat spannende series in de tweede ronde vielen de Conference Finals vies tegen. Voor het eerst sinds 1992 plaatsten de Blackhawks zich voor de Stanley Cup Final. Een sweep tegen de Sharks liet de fans in Chicago dromen van een eerste Cup sinds 1961. Een tijd waarin Stan Mikita en Bobby Hull er nog furore maakten. De finale van de Eastern Conference was al evenmin spannend. Montreal had het kruit verschoten en weinig in te brengen tegen de vliegende Flyers. De Canadiens wonnen Game 3, maar daar bleef het bij. Philadelphia ging op voor hun eerste titel sinds ’75. Toen waren het Bobby Clarke en de Broadstreet Bullies. Nu was het woord aan Claude Giroux, Simon Gagne en al die anderen.
THUISVOORDEEL
In Game 1 van de SCF leken de teams alsnog een All-Star Game te willen spelen. De verdedigende taken werden vergeten met als gevolg een doelpuntenfestival. Troy Brouwer deed het met 2 goals en een assist prima namens Chicago, maar Briere stak ‘m met 4 punten de loef af. Toch was het Brouwer die het laatst lachte. Zijn Blackhawks wonnen nipt met 6-5. Het tweede duel bracht minder goals, maar minstens zoveel spanning. Treffers van Marian Hossa en Ben Eager in de tweede periode legden de basis voor een 2-1 zege van Chicago. Claude Giroux kroonde zich in Game 3 tot goudhaantje door in OT de winnende 4-3 te scoren. Hij hield daarmee de serie levend voor de Flyers en hun situatie verbeterde toen ze Game 4 met 5-3 wonnen.
Met 2 goals en 2 assists werd Dustin Byfuglien de held in de vijfde wedstrijd van deze SCF. In Chicago leidde hij de Blackhawks naar een 7-4 overwinning. De ploeg stond daarmee op de drempel van de titel. Eén overwinning scheidden de Blackhawks nog van eeuwige roem en glorie. Eerst moest er echter nog een wedstrijd in Philadelphia worden afgewerkt en de eerste vijf wedstrijden in de finale gingen telkens naar de thuisploeg.
KANE YOU BELIEVE IT?!
In Game 6 leek die reeks te stoppen. Chicago had diep in de derde periode een voorsprong, maar vier minuten voor tijd trok Hartnell de stand gelijk. Toch zou het goedkomen voor de Hawks. De verlenging was vier minuten oud toen Patrick Kane aan de aandacht ontsnapte en Michael Leighton klopte. Voor Kane was het zijn tiende van de play-offs. Voor de Blackhawks hun eerste titel in meer dan 40 jaar. Dat er 11 jaar later een smet op deze titel kwam te liggen, daar stond niemand in 2010 nog bij stil. Toen vierde Chicago feest en dat zou de stad in 2013 en 2015 opnieuw mogen doen.
We zijn los! Om 20:10 uur Nederlandse tijd schoten Finland en Duitsland het vijfenveertigste WJC in gang. In totaal stonden er vier wedstrijden op het programma en werd er door Team Canada reeds op dag één geschiedenis geschreven. USA won met de hakken over de sloot en Zweden maakte haar favorietenrol in Poule B waar tegen Rusland.
Vlak na het publiceren van de preview van Poule B werd er door het IIHF naar buiten gebracht, dat er voor het tweede jaar op rij geen land zal degraderen na afloop van het WJC. Waar Oostenrijk vorig jaar al door de regeling in de hoogste afdeling bleef, heeft het IIHF besloten deze maatregel wederom in werking te laten treden. Reden voor dit alles is het massaal toegenomen aantal besmettingen en bovendien het Oostenrijkse team wat in zijn geheel in quarantaine is gegaan na een positieve test binnen de selectie.
Wel zal er voor het eerst in de geschiedenis van het WJC in de editie van 2023 een elfde team deelnemen. Deze eer zal het komende jaar toebedeeld zijn aan Wit-Rusland, dat dit jaar het WJC in Divisie 1A won. Desondanks is het doel om tijdens het toernooi in Zweden van 2024 weer terug te grijpen op een deelnemersveld van tien.
FINLAND – DUITSLAND (3-1)
Ondanks het feit dat de tribunes voor 50% gevuld mochten zijn, zat er vrijwel geen toeschouwer op de tribune tijdens de openingswedstrijd tussen Finland en Duitsland. Desondanks maakten beide teams er een leuke wedstrijd van.
Als één van de kanshebbers voor groepswinst in Poule A, begonnen de Finnen aan het WJC tegen Duitsland. Na een aantal goede reddingen van Duitse goalie Nikita Quapp, bracht toekomstig first-rounder in 2022 Brad Lambert de score in de eerste periode op 1-0. Na een aantal reviews van de goal, werd de openingstreffer uiteindelijk op het conto van Samuel Helenius geplaatst. De boomlange Fin (1.99 meter) tikte heel lichtjes de puck in zijn baan richting doel nog aan.
Vrijwel bij aanvang van de tweede periode trokken de Duitsers de stand alweer gelijk. Nog geen minuut na het verlaten van de strafbank scoorde Edmonton Oilers prospect Luca Munzenberger met een laag schot de 1-1. Vier minuten later werd Quapp andermaal door een van richting veranderde puck op het verkeerde been gebracht. De puck kwam spontaan voor de schaatsen van Joel Maatta en benutte het buitenkansje optimaal voor de 2-1 voorsprong.
In de derde periode probeerde Duitsland alles op alles te zetten om de stand gelijk te trekken, maar ontbrak het die Mannschaft aan kracht en kwaliteit om nog enigszins kans te maken op de gelijkmaker. Uiteindelijk beslechtte Samuel Helenius het lot van de Duitsers en liet de 3-1 eindstand hiermee noteren.
CANADA – TSJECHIË (6-3)
Azend op revanche voor de verloren finale tegen Team USA vorig jaar, speelde Canada haar openingswedstrijd in de poulefase tegen Tsjechië. Zo gedreven de Canadezen in de voorbereiding waren, zo tam waren ze in de eerste periode.
Na een vroege treffer van Anaheim Duck prospect Mason McTavish, kregen de Tsjechen het op hun heupen. Na treffers van Michal Gut, een raket van Pavel Novak en een McDavidiaanse beweging van Stanislav Svozil keken de Canadezen plots tegen een 1-3 achterstand aan. Tijd voor head coach Dave Cameron om de koe bij de hoorns te vatten. In de aangevraagde timeout werd het strijdplan volledig omgegooid en na de korte onderbreking werd meteen duidelijk dat dit de gouden zet bleek te zijn.
Na een aantal one-on-one kansen voor de Tsjechen ging de blue line na de onderbreking wat dichter tegen elkaar aan spelen. De Tsjechen kregen hierdoor beduidend minder tijd en ruimte om aanvallend een vuist te maken. Bovendien voerden de Canadezen de aanvallende druk op en dit resulteerde in een aantal powerplay kansen.
Het eindresultaat mocht er zijn. Na een historische hattrick van debuterend 2021 first overall pick Owen Power — hij werd de eerste Canadese verdediger ooit met een hattrick op het WJC — won de equipe van Dave Cameron “relatief eenvoudig” van Tsjechië met 6-3. Bij alle drie de goals van Power was Cole Perfetti de aangever en speelde ook Mason McTavish een multi-point wedstrijd.
USA – SLOWAKIJE (3-2)
Titelverdediger USA mocht het in de openingsronde opnemen tegen “ploeg van de toekomst” Slowakije. Waar men van te voren een eenvoudige overwinning voor The Stars and Stripes verwachtte, was dit allerminst het geval.
Slowakije opende het bal met hoge pressing op de blue line van Team USA. Goalie Drew Commesso (Chicago Blackhawks) had zijn handen vol aan de powerplay mogelijkheden van de Slowaken. Aan de andere kant kreeg ook de ploeg van Nate Leaman een five on three situatie, die men ook meteen wist te benutten. Op aangeven van Jack Peart en Logan Cooley — no-look pass — opende Matt Knies de score voor Team USA. Dat men dodelijk is in een overtal situatie lieten de Amerikanen in de eerste periode andermaal zien. Zo schoot Mackie Samoskevich op aangeven van Matt Coronato kiezelhard de 2-0 tegen de touwen.
In de tweede periode drukten de Amerikanen het gaspedaal verder in en stuurden de Slowaken (nul schoten op doel) negentien minuten lang van het kastje naar de muur. Landon Slaggert bracht de score op 3-0 na een goede actie van verdediger Wyatt Kaiser. Case closed, zou je zeggen.
Niets bleek echter minder waar. In de derde periode waren de rollen plots omgekeerd en kwamen de Slowaken na twee goals van Martin Chromiak knap terug tot 3-2. Mede dankzij een uitblinkende Commesso hielden de Amerikanen stand en boekten zij hun eerste overwinning dit toernooi.
ZWEDEN – RUSLAND (6-3)
De strijd tussen Zweden en Rusland op de openingsdag was er meteen één om naar uit te kijken. Zowel de Scandinaviërs, als de Russen zijn met een sterke selectie naar Canada afgereisd. Uiteindelijk was het Zweden dat de wedstrijd, met uitzondering van het begin van de derde periode, in handen had.
In de eerste periode was het aftasten voor beide teams, met slechts tien schoten op doel. Toch kwamen de Zweden via Oskar Olausson op een 1-0 voorsprong, na goed screenwerk van William Eklund.
In de tweede periode kwam er ook het verwachte vuurwerk. Grote vriendelijk reus Simon Edvinsson kon shorthanded de 2-0 achter doelman Yaroslav Askarov schieten na dramatisch wisselingen bij de Russen. Aanvoerder Emil Andrae breidde de marge uit naar 3-0, na eveneens goed screenwerk. Ditmaal was het Ake Stakkestad die het zicht van de Russische goalie ontnam. De spanning werd in diezelfde periode echter door Fyodor Svechkov weer terug gebracht naar een 3-1 stand.
Met Yegor Guskov als vervanger voor eerste doelman Askarov, probeerde Rusland iets te forceren bij het ingaan van de derde periode. Echter werd deze ingreep vrijwel direct teniet gedaan door twee powerplay goals van de equipe van head coach Thomas Montén. Alexander Holtz tekende voor zowel de 4-1, als de 5-1. Matvei Michkov counterde de marge vrijwel direct. Het 2023 Draft fenomeen schoot binnen de minuut de marge weer terug tot 5-3. Ondanks de pogingen het tij verder te keren, haperde de defensie en bleef Zweden de baas op het ijs. Een empty-netter van Daniel Ljungman liet het scorebord de eindstand van 6-3 noteren.
Weinig spektakel in de zondagavond-games in de NFL. De Pittsburgh Steelers gingen op zoek naar een stunt tegen de Kansas City Chiefs, maar kregen geen deuk in een pakje boter. De divisiestrijd tussen de Las Vegas Raiders en Denver Broncos leverde ook geen zinderende partij op. Spektakel was er wel in Seattle, waar de wedstrijd tussen de Seahawks en de Bears in de sneeuw moest afgewerkt worden. Het waren de Chicago Bears die het best omgingen met de weersomstandigheden. De Dallas Cowboys tot slot hadden geen enkele moeite met het bezoekende Washington Football Team.
CHIEFS HEBBEN GEEN MOEITE MET ZWAKKE STEELERS
Pittsburgh Steelers @ Kansas City Chiefs | 10-36
Travis Kelce geraakte niet tijdig terug van een COVID-19-besmetting en dus moesten de Chiefs het zonder hun superster op tight end doen. Dat deed misschien enkele Pittsburgh Steelers-fans dromen dat een stunt mogelijk was. De Steelers konden namelijk bogen op een meer dan degelijke defense, aangevoerd door T.J. Watt. Het werd echter snel duidelijk dat er voor Pittsburgh helemaal niets te rapen viel in Arrowhead Stadium. Big Ben Roethlisberger (23/35, 159 yards, 1 TD, 1 INT) beleefde opnieuw geen te beste avond en kreeg zijn offense niet over het veld. Dat lukte zijn tegenstander Patrick Mahomes dan weer zonder al te veel moeite. Hij ontleedde de Steelers-defensie en gooide in totaal drie touchdowns.
Mahomes hoefde daarvoor zelfs niet op zijn sterren te rekenen. Kelce was zoals gezegd onbeschikbaar en Tyreek Hill was een non-factor. Mahomes zocht en vond de oplossingen bij maar liefst negen verschillende receivers. Byron Pringle was gisterenavond de belangrijkste, met zes recepties voor 75 yards. Ook defensief waren de Chiefs weer op de afspraak. Ze forceerden -en recupereerden- twee fumbles en een interceptie. De troepen van Andy Reid leverden een totaalprestatie af en lijken steeds meer onder stoom te komen richting de play-offs. De concurrentie is gewaarschuwd.
BEARS VERRASSEN SEAHAWKS IN BESNEEUWD SEATTLE
Chicago Bears @ Seattle Seahawks | 25-24
Het was een prachtig beeld in het Lumen Field in Seattle. Een wit tapijt bedekte het veld. Snow game! De omstandigheden leken ideaal voor de Seahawks om hun fans nog eens te verwennen. Te meer omdat bij de Bears quarterback Justin Fields ontbrak. Hij werd vervangen door Nick Foles. Foles was ooit nog de held van Super Bowl LII, maar die triomf lag intussen toch ook alweer enkele jaren achter ons. Toch zou Foles erin slagen om een stukje van de magie opnieuw te herbeleven. Hij leidde zijn team namelijk tot tweemaal toe terug van een achterstand van tien punten en gooide de beslissende touchdown en 2-point conversion.
De Seahawks klommen dus niet eens maar twee keer op een voorsprong van tien punten. Dat deden ze vooral op de schouders van Rashaad Penny, die opnieuw een meer dan capabele vervanger voor de geblesseerde Chris Carson bleek. Penny rende voor 135 yards en scoorde een touchdown. Quarterback Russell Wilson probeerde ook de bakens te verzetten en wierp twee touchdowns, maar het was dus niet genoeg. Jason Myers die in het vierde kwart een field goal miste vanop 39 yards hielp natuurlijk ook niet. Nick Foles kreeg dus nog een kans diep in het vierde kwart om de onverwachte held te worden en hij maakte het waar. Hij vond de veteraan Jimmy Graham in de eindzone voor een touchdown en kon vervolgens rekenen op een spectaculaire catch van Damiere Byrd om de 2-point conversion om te zetten. En zo werd een wedstrijd zonder play-off-implicaties de leukste partij van zondagavond.
OVERIGE GAMES
Denver Broncos @ Las Vegas Raiders | 13-17: Op papier kon dit best een leuke game worden. Zowel de Broncos als de Raiders maakten nog een reële kans op de play-offs en dus was de spanning in deze divisiestrijd te snijden. Helaas was spanning het enige waar deze game bol van stond. Het niveau was niet erg hoog en zeker de offense van de Broncos gaf helemaal niet thuis. Drew Lock maakte verrassend genoeg geen fouten, maar hij maakte ook niet het verschil voor zijn team. Derek Carr en de Raiders namen het heft in handen in de tweede helft en wonnen verdiend. Las Vegas heeft nog games tegen de Colts en de Chargers om alsnog de play-offs in te glippen. Voor de Broncos lijkt het seizoen erop te zitten.
Washington Football Team @ Dallas Cowboys | 14-56: De Dallas Cowboys hebben geen spaander heel gelaten van hun divisierivalen uit de Amerikaanse hoofdstad. Al van bij het begin van de game werd de toon gezet. Taylor Heinicke wierp een interceptie bij zijn eerste pass van de game. Gelukkige ontvanger was Trevon Diggs die al zijn elfde pick van het seizoen ving. De volgende vijf drives leverden telkens touchdowns op voor de Cowboys. Dak Prescott gooide voor 330 yards en vier touchdowns. De Cowboys-defensie had intussen geen genade met Washington en onderschepte Heinicke nogmaals. Ook de Special Teams deelden in de feestvreugde met een geblokte punt die een touchdown opleverde. De Cowboys stuurden het Football Team met een fifty burger en een serieuze kater terug naar D.C.
Hoe het eraan toeging in de vroege games op zondag, lees je hier.
De Buffalo Bills en de Cincinnati Bengals hebben de koppositie gepakt in hun divisie door hun grootste concurrent te verslaan. De Bills waren te sterk voor de Patriots, terwijl de Bengals de gehavende Ravens versloegen. Hoe ze dat deden? Dat lees je hier, net als de recaps van de overige vroege duels in de NFL op zondag.
BILLS GRIJPEN DE MACHT IN AFC EAST
Buffalo Bills @ New England Patriots | 33-21
De afgelopen weken leek de AFC East zich in het voordeel van de New England Patriots te ontvouwen. De Buffalo Bills bleven inconsistent en de eerste onderlinge ontmoeting werd — in barre omstandigheden — door de mannen van Bill Belichick gewonnen. Buffalo herpakte zich echter en New England ging onderuit tegen de Colts. Met een 8-6 record voor de Bills en 9-5 voor de Patriots stond gisteren de koppositie in de AFC East op het spel. Immers, Buffalo zou bij winst het betere divisierecord hebben en daarmee — ondanks het gelijke record — koploper worden. Het werd een dominante overwinning voor de gehavende Bills. Onder leiding van een ontketende Josh Allen (30/47, 314 yards, 2 TD) lieten ze voor het eerst dit seizoen zien dat ze wel degelijk het complete team kunnen zijn dat iedereen verwachtte.
Allen moest het doen met een houtje touwtje O-line en hij miste twee van zijn voornaamste targets: Cole Beasley en Gabriel Davis. Desondanks nam de jonge quarterback zijn offense op de rug en daarin speelde Isaiah McKenzie een grote rol. De wide receiver maakte de laatste seizoenen vooral zijn opwachting als kick returner, maar vandaag was hij — met 11 uit 12 gevangen passes voor 125 yards en een touchdown — het voornaamste target van Allen. De twee andere touchdowns werden gevangen door Stefon Diggs en Dawson Knox. Running back Devin Singletary scoorde over de grond.
De Patriots konden aanvallend niet meekomen met de Bills. Waar Buffalo het duel eindigde met 428 aanvallende yards, kwam New England niet verder dan 288 yards; 139 door de lucht en 149 over de grond. Running back Damien Harris scoorde — in afwezigheid van Rhamondre Stevenson — drie keer, maar rookie quarterback Mac Jones had een lastige avond. Hij kwam niet verder dan 14 voltooide passes uit 32 voor 139 yards en een interceptie. De Bills defense daagde Jones uit om ze te slim af te zijn, maar hij kwam nooit in de buurt.
Met deze overwinning lijkt het erop dat Buffalo op het juiste moment haar vorm heeft hervonden. Ze hebben de leiding overgenomen in de AFC East van de Patriots en sluiten het seizoen af tegen de Falcons en de Jets. New England moet het opnemen tegen de Dolphins en de Jaguars om de play-offs veilig te stellen.
BENGALS OPNIEUW VEEL TE STERK VOOR RAVENS
Baltimore Ravens @ Cincinnati Bengals | 21-41
De Cincinnati Bengals hebben met veel overtuiging de koppositie in de AFC North gepakt. Voor de tweede keer dit seizoen was de ploeg onder leiding van Joe Burrow veel te sterk voor de divisierivaal. De Ravens hadden dit keer te maken met een uitgedunde selectie, want naast quarterback Lamar Jackson ontbraken er ook veel spelers in de verdediging bij de bezoekers.
Burrow profiteerde optimaal van de verzwakte verdediging, want hij had voor rust al 299 yards bij elkaar gegooid. Uiteindelijk kwam de jonge quarterback uit op 525 yards en vier touchdowns. Bij rust was het al 31-14 en was het duel, net als in Baltimore, al snel gespeeld. Door de overwinning staan de Bengals aan kop in de AFC North en de ploeg heeft nog maar een zege nodig om de divisie te winnen. De Ravens maken nog volop kans om de play-offs te halen, maar hebben dan wel snel wat spelers nodig, want met deze groep gaan ze het zeker niet redden.
TEXANS VERRASSEN GEDECIMEERDE CHARGERS
Los Angeles Chargers @ Houston Texans | 29-41
Ondanks een gedecimeerd roster kwam de nederlaag van de LA Chargers tegen de Houston Texans onverwacht. Met name het feit dat de Texans hun hoogste score van het seizoen noteerde, was opvallend. Het was pas de derde keer dit seizoen dat Houston meer dan 24 punten scoorden. De uitblinkers bij de thuisspelende ploeg waren rookie quarterback Davis Mills en running back Rex Burkhead. Mills voltooide 21 van zijn 27 passes voor 254 yards en twee touchdowns. Burkhead was goed voor 149 yards en twee touchdowns uit 22 pogingen.
Het was een goede prestatie van de mannen van David Culley, maar het verhaal van deze wedstrijd kan niet verteld worden zonder de afwezigen bij de Chargers te noemen. Austin Ekeler, Mike Williams, Jalen Guyton en Corey Linsley waren afwezig. Daardoor moest LA vaker voor een field goal gaan dan het normaal gesproken gewend is. Overigens vervulde Justin Jackson de rol van Austin Ekeler met verve. Hij was zowel door de lucht (8/9, 98 yards) als over de grond (64 yards en 2 TD uit 11 carries) een plaag voor Houston. Desondanks had Justin Herbert (27/35, 336 yards, TD, 2 INT) een lastige avond en kwam Keenan Allen met 35 yards nauwelijks in het stuk voor.
RAMS STOTEN CARDINALS VAN DE TROON IN NFC WEST
Los Angeles Rams @ Minnesota Vikings | 30-23
De Los Angeles Rams zijn na de zege op de Vikings koploper in de NFC West. De ploeg profiteerde optimaal van de nederlaag van de Cardinals van zaterdag. De Vikings hadden tot zondag in elke wedstrijd een voorsprong van minimaal zes punten gehad, maar de Rams domineerden het duel dit keer van start tot finish. Een bijzondere prestatie, want Matthew Stafford gooide maar liefst drie intercepties voor de bezoekers. Die leverden de eerste tien punten van de Vikings op, maar de Rams hadden tussendoor al genoeg marge opgebouwd.
De tweede helft gaf hetzelfde beeld. De Vikings wisten wel in de buurt van de Rams te komen, maar het de bezoekers nooit echt lastig te maken. Hoogtepunt in de tweede helft was de puntreturn voor een touchdown door Brandon Powell van de Rams. Hij breidde de voorsprong uit tot 20-10 en de Vikings kwamen daarna nooit meer dichtbij dan tot zeven punten verschil. Door de nederlaag moeten de Vikings nu echt gaan vrezen voor hun plekje in de play-offs. Een overwinning op de Packers lijkt noodzakelijk om in de race te blijven.
OVERIGE GAMES
Tampa Bay Buccaneers @ Carolina Panthers | 32-6: Ondanks een gebrek aan wapens wonnen de Tampa Bay Buccaneers zonder moeite van de Carolina Panthers. Mike Evans, Chris Godwin en Leonard Fournette ontbraken, maar de Bucs grepen alsnog de NFC South. Aan de kant van Carolina was het wederom een drama op de quarterbackpositie. Cam Newton botste zijn elleboog tegen de helm van een teamgenoot en daarom betrad Sam Darnold het veld. Dat werd geen succes en vervolgens werden Newton en Darnold afgewisseld als man under center. Het onvermogen van de quarterbacks was daarin niet de enige reden. De Bucs defense zette ze namelijk continue onder druk en zodoende noteerden de Panthers geen enkele touchdown.
New York Giants @ Philadelphia Eagles | 10-34: De Eagles hadden het een helft moeilijk met Jake Fromm en de Giants. Halverwege stond het namelijk pas 3-3. In de tweede helft was het een ander verhaal en liep de thuisploeg snel weg. Voor de verandering behaalden de Eagles de meeste yards door de lucht en niet over de grond. Het hoogtepunt was de touchdown pass van Jalen Hurts op Lane Johnson, de offensive tackle van de Eagles. Door de zege hebben de Eagles een winning record en staan ze in ieder geval een weekje op een play-offplek. De Giants zijn door de nederlaag officieel kansloos om de play-offs te halen, maar dat wisten ze al wel even.
Jacksonville Jaguars @ New York Jets | 21-26: De Jaguars en Jets speelden nergens om, behalve een betere draftpositie bij een nederlaag. Dat “geluk” viel Jacksonville ten deel, maar het gebrek aan groei bij Trevor Lawrence (26/39, 280 yards) — tegen één van de slechtste defenses in de league — was zorgwekkend. Zach Wilson (14/22, 102 yards, TD) speelde niet veel beter, maar in tegenstelling tot Lawrence wist hij wel een touchdown te scoren. Gecombineerd met rookie running back Michael Carter was dat voldoende voor de winst.
Detroit Lions @ Atlanta Falcons | 16-20: De Falcons deden zondag iets wat ze dit jaar nog niet eerder hadden gedaan, namelijk winnen in Atlanta. Gemakkelijk ging het niet, want de Lions kregen in de slotminuten nog een kans om met een laatste drive de zege naar zich toe te trekken. Een interceptie van Tim Boyle, die de door corona getroffen Jared Goff verving, maakte een einde aan het duel. Met deze overwinning houden de Falcons kans op een plek in de play-offs. Dan moet er volgende week echter wel in Buffalo worden gewonnen.
Lees hier de recaps van de wedstrijden van Eerste Kerstdag.
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
17 DECEMBER – 26 DECEMBER
WESTERN CONFERENCE STAND
Golden State Warriors 27-6
Phoenix Suns 26-6
Utah Jazz 23-9
Memphis Grizzlies 19-14
LA Clippers 17-15
Denver Nuggets 15-16
LA Lakers 16-18
Dallas Mavericks 15-17
Minnesota Timberwolves 15-17
San Antonio Spurs 13-18
Portland Trail Blazers 13-19
Sacramento Kings 13-20
NO Pelicans 12-21
OKC Thunder 11-20
Houston Rockets 10-23
IN DE SPOTLIGHT
LAKERS VERLIEZEN LAATSTE WEDSTRIJD IN STAPLES CENTER
Het iconische Staples Center heeft een naamswijziging ondergaan en heet vanaf nu de Crypto.com Arena. Na 22 jaar verandert de naam van de arena aan de westkust dus van naam. Crypto.com Arena is niet alleen de thuishaven van de Lakers en de Clippers, maar ook WNBA-team de Los Angeles Sparks spelen er hun thuiswedstrijden. De laatste wedstrijd die er gespeeld werd, was een 110-138 nederlaag van de Lakers tegen de San Antonio Spurs. LeBron James liet in dat afscheid nog maar eens zien dat leeftijd maar een getal is. Hij eindigde het duel met maar liefst 36 punten, wat dus niet genoeg was om een 4e nederlaag op rij te voorkomen.
PELICANS WINNEN VIER OP RIJ
De laagvliegers uit New Orleans winnen voor het eerst dit seizoen 4x op rij. De geplaagde Pelicans missen nog altijd All Star Zion Williamson door een voetblessure, maar Coach Willie Green begint zijn ploeg steeds meer op gang te brengen. All Star Brandon Ingram speelt een grote rol en tikt het niveau aan van zijn Most Improved Player seizoen. Ook rookie Herb Jones is niet meer uit de starting 5 van de Pels te denken. De 2nd round pick van de Pels laat vooral defensief hele leuke dingen zien. De Pelicans zullen echter constanter moeten worden, willen ze kans maken op de Play Offs.
DE TEGENVALLER
VEEL WEDSTRIJDEN AFGELAST
Ook in Amerika zorgt omnicron voor veel chaos en blijft corona het gesprek van de dag. Zeker in deze weken nu er steeds meer spelers niet in actie kunnen komen. Maar liefst 70 spelers zijn deze maand in niet inzetbaar geweest door corona. Hierdoor werden ook maar liefst 7 wedstrijden afgelast. De NBA kiest er bewust voor om aan het schema te houden en niet tijdelijk een pauze in te lasten net zoals de NHL heeft gedaan. Adam Silver zegt op het moment nog niet het nut in te zien van het tijdelijks stoppen van de NBA.
LAKERS VERLIEZEN VIER OP RIJ
De Los Angeles Lakers raakte in de nederlaag tegen de Timberwolves Anthony Davis kwijt aan een knieblessure. Davis zal naar verluid 4 weken uit de roulatie zijn, wat een flinke tegenvaller is voor de kwakkelende Lakers. De Lakers verloren na het verlies van AD ook van de Bulls, de Suns en de Spurs. Het gaat voor de Lakers nog lastig worden om de 6e plek vast te houden aangezien zij nog het zwaarste restende programma hebben van de hele NBA. LeBron zou dus een tandje bij moeten zetten om de Lakers wederom de Play Offs in te loodsen.
SPELER VAN DE WEEK
Karl-Anthony Towns is aan een van de betere periodes bezig in zijn carrière. De center van de Timberwolves kwam deze week 3 keer in actie waarvan zijn ploeg 2 keer aan de winnende kant stond. KAT was zeer belangrijk met 28 punten en 10 rebounds in een 110-92 blow out win tegen de Lakers. De Timberwolves zijn wisselvalig en zullen naar KAT en Edwards moeten kijken als zij de play offs willen halen.
VOORUITBLIK
NBA Christmas staat voor de deur waarin iedereen uitkijkt naar dé topper van het westen op het programma staat. Om 23:00 gaan de Warriors op bezoek bij de Suns in een directe strijd om de eerste plek in het westen. Bij de Suns is Devin Booker weer fit, dus alles wijst op een fantastische strijd. De Lakers spelen voor het eerst in de Crypto.com Arena tegen de Nets om 2:00 en Luka Doncic en zijn Mavericks gaan het om half 5 opnemen tegen de Utah Jazz. Alom spektakel dus op NBA Christmas day!
De Kerstperiode is volgens sommigen de mooiste periode van het jaar. Daar zit ongetwijfeld het bestaan van Christmas Football voor iets tussen. Onze redactie is intussen min of meer bekomen van het feestgedruis en dus is het hoog tijd om een feestelijke editie van de 4-on-4 aan te snijden. Naar welke Kerstgame kijken we het meeste uit? Wie had altijd een Pro Bowl-selectie moeten krijgen en gooit het coronavirus alsnog roet in het eten dit seizoen? Onze redacteuren waanden zich ook nog even Kerstman en deelden enkele cadeautjes uit. Ontdek welk origineel cadeau ze aan wie geven in deze Kersteditie van de NFL 4-on-4!
1. De Kerstkalkoen is intussen verteerd, maar er is nog wel ruimte voor een dessert. Naar welke Boxing Day-game kijken jullie het meeste uit?
Luuk Dokter: “Bills@Patriots natuurlijk! Tegen verwachtingen in heeft New England een goed seizoen. Buffalo valt tegen. Vandaag spelen ze om de AFC East. Een beter affiche bestaat haast niet!”
Toon Aerts: “Helemaal akkoord met Luuk, uiteraard, maar er zijn nog wel twee games om naar uit te kijken. Grijpen de Bengals finaal de macht in de AFC North bijvoorbeeld in een game tegen de Ravens? En wat kunnen de Pittsburgh Steelers tegen de Chiefs zonder Travis Kelce? Genoeg cadeautjes om uit te pakken dus.”
Chris van Dijk: “Chiefs @ Steelers. Ik ben bang dat de Patriots gaan winnen dus daar kijk ik nooit naar uit. Bij de Chiefs is Kelce er niet bij en speelt Kansas tegen een goede defensie. Kunnen ze toch nog winnen en zicht op de nr.1 seed houden?”
Jimmy Driessen: “De masochist in mij wil gelijk Jaguars @ Jets schreeuwen. Oftewel het duel tussen de twee hoogst gedrafte QBs van afgelopen jaar. Men kan hier ook “meest teleurstellende QB rookies van afgelopen jaar” lezen. Maar aangezien ik de kerstgedachte wil vasthouden, kies ik toch voor de divisiekraker tussen de Cincinnati Bengals en de Baltimore Ravens. Beide teams hebben hetzelfde record en de winnaar van deze wedstrijd zet een reuze stap richting de playoffs. Sowieso is de AFC North een divisie waar de spanning te snijden is, want ook de Steelers en de Browns maken nog een kans om de play-offs te behalen. De Baltimore Ravens hebben dit hele seizoen al pech met blessures, maar deze week is het helemaal een probleem. Behalve het ontbreken van zowat de gehele secondary op defense, moeten ze nu ook nog journeyman Josh Johnson als QB opstellen. Franchise QB Lamar Jackson is nog steeds geblesseerd en backup Huntley is op de COVID lijst beland. En wat zou nou een mooier kerstsprookje zijn, dan Johnson die de Ravens naar een winst leidt op boxing day?”
“Matthew Stafford not being in the Pro Bowl and Kyler Murray making it is STUPID!”
2. De Pro Bowl-selecties zijn bekend gemaakt. Zoals elk jaar vallen er weer enkele verrassende namen uit de boot. Wie is de grootste snub dit jaar?
Luuk Dokter: “Het Bills safety-duo: Micah Hyde en Jordan Poyer. En eigenlijk ook Josh Allen die om onbekende redenen Lamar Jackson voor zich moet dulden. Het is een public vote, dus het heeft geen zin om er waarde aan te hechten.”
Toon Aerts: “Cordarrelle Patterson had een selectie verdiend na het compleet reanimeren van zijn carrière. Zowel op running back als op wide receiver is hij week om week één van de gevaarlijkste pionnen in de offense van de Falcons. Hij scoorde al tien touchdowns en dat is bijna 40% van alle offensieve touchdowns van de Falcons dit seizoen! De Pro Bowl mag dan wel een populariteitswedstrijd zijn, Patterson wordt hier toch gepasseerd voor een mooie bekroning van zijn seizoen.”
Chris van Dijk: “Ik heb eigenlijk niet heel veel moeite met de keuzes. Namen als Stafford en Allen worden genoemd, maar dan wordt vergeten dat zij ook hun mindere wedstrijden hebben gehad en ik van de teams meer had verwacht. Als ik iemand moet noemen is het Austin Ekeler die een beter seizoen heeft dan Chubb en Mixon en die zijn wel gekozen.”
Jimmy Driessen: “Leonard Fournette is voor mij de grootste snub. Playoff Lenny had dit jaar Pro Bowl Lenny moeten zijn. Sinds hij het backfield van de Buccaneers veroverd heeft, is hij een zeer belangrijk wapen binnen de ploeg van Bruce Arians. Fournette kan dit jaar in de categorie Yards per carry (4.5) en total yards van scrimmage (1266) uitstekende cijfers voorleggen. En ook in de passing game stelt hij dit jaar absoluut niet teleur. Hij is de reden dat Ronald Jones op het tweede plan is beland, totdat Fournette zelf geblesseerd raakte. Alvin Kamara is natuurlijk een superster, maar is mede door blessures en het ontbreken van enige structuur bij de Saints toch niet de Kamara die we kennen. Daarom had ik Pro Bowl Lenny daar graag zien staan.”
Hey fans, there is still time to ask "Football Fan Santa" what you want for your team this year! 🎅 pic.twitter.com/DHQzjLnXKt
3. Cadeautjes mogen in deze periode natuurlijk niet ontbreken. Welke speler of welk team zou je een pakje willen geven dit jaar? En wat zit daar dan in?
Luuk Dokter: “Dan geef ik de Giants een O-line. Mijn schoonfamilie moet al jarenlang tegen een team aankijken dat de naam New York Giants eigenlijk niet waard is. Met een goede O-line ziet het er volgens mij heel anders uit.”
Toon Aerts: “Na gisteren wil ik graag de Cleveland Browns een nieuwe franchise quarterback cadeau doen. Met Baker Mayfield zullen de Browns geen stappen meer vooruit zetten en dat is bepaald sneu voor een franchise die zichzelf de laatste paar jaar helemaal uit het slop getrokken heeft. Maar als ze echt de stap richting contender willen zetten, dan zal het met een andere quarterback dan Mayfield moeten zijn.”
Chris van Dijk: “Jalen Reagor een paar handen waarmee hij wel ballen kan vangen. Als hij de verwachtingen waar zou maken zouden de Eagles een outsider in de NFC kunnen zijn.”
Jimmy Driessen: “Ik leef mee met iedere Carolina Panthers fan. Ze hebben het dit jaar zwaar te verduren met Sam Darnold, P.J. Walker en verloren zoon Cam Newton die stuivertje wisselen als startende QB. Zelfs nu iedereen fit is, is er totaal geen duidelijkheid over de hiërarchie binnen het team. Ik gun de fanbase een stabiele franchise QB, maar ik vrees dat we daar nog een aantal kerstmissen op moeten wachten.”
More than 300 #NFL players have tested positive for COVID-19 in the past two weeks. But the league's chief medical officer made a significant assertion today: Spread in team facilities is not coming from asymptomatic cases. Only from those with symptoms. https://t.co/Op00QeByj4
4. Helaas heerst er niet enkel een feeststemming in de NFL. COVID-19 blijft als een zwaard van Damocles boven de competitie hangen. Halen we zonder uitstel het einde van het seizoen of gaan ze alsnog op de pauzeknop duwen zoals in de NHL?
Luuk Dokter: “Nee, dit gaat gewoon door. We moeten er toch doorheen en het lijkt me ook van belang dat er maatschappelijk tenminste nog iets normaal is.”
Toon Aerts: “Ik denk het wel. De NFL past intussen en cours de route de regels aan zodat er toch maar voldoende spelers overblijven om de wedstrijden af te werken. Er verschuiven hier en daar misschien nog wel wat games, maar een echte stop zie ik niet gebeuren. We gaan dit seizoen gewoon afwerken als gepland.”
Chris van Dijk: “Het lijkt deze week goed te gaan zonder wedstrijden die verplaatst moeten worden. Dus ik zie niet in waarom we moeten pauzeren. De NFL speelt maar eens per week dus het lijkt erop dat we gewoon door kunnen.”
Jimmy Driessen: “Ik denk dat de geldmachine die NFL heet gewoon op volle toeren blijft doordraaien. Ook doordat er relatief weinig wedstrijden gespeeld worden binnen een seizoen in vergelijking met de andere Amerikaanse sporten. Je ziet het al dat ze binnen de league coulanter zijn geworden aangaande het uitstellen van wedstrijden, maar het seizoen gaat gewoon afgemaakt worden.”
Lees hier de recaps van de Kerstduels van zaterdag 25 december!
Na de playoffs en het All-Star Weekend, zijn de NBA Christmas Day Games misschien wel de belangrijkste wedstrijden van het seizoen. Vijf wedstrijden stonden er op de planning: Atlanta Hawks-New York Knicks, Boston Celtics-Milwaukee Bucks, Golden State Warriors-Phoenix Suns, Brooklyn Nets-Los Angeles Lakers en Dallas Mavericks-Utah Jazz. SportAmerika vat ze voor u samen.
25 DECEMBER
TRIPLE-DOUBLE WALKER LEIDT KNICKS LANGS HAWKS
Terwijl het grootste gedeelte van de Nederlanders nog aan het kerstdiner zat, begonnen de Hawks en Knicks in Madison Square Garden aan de eerste wedstrijd van de dag. Zonder Trae Young, Kevin Huerter, Derrick Rose, Immanuel Quickley en Danilo Gallinari, waren beide teams gehavend. Toch was het een goed begin van de avond.
In het eerste kwart namen de Knicks direct al ruim aan de leiding. Na twaalf minuten stonden de Knicks negen punten voor en in het tweede kwart gingen ze gestaag door. Bij rust stond New York tien punten voor: 51-61. Ook in het derde kwart begonnen de Knicks sterk, waardoor ze uitliepen tot een voorsprong van maximaal achttien punten.
Nadat de zege voor de Knicks zo goed als veilig was, waren de ogen gericht op individuele prestaties. Zo noteerde Kemba Walker zijn eerste triple-double sinds 2014. Met 10 punten, 10 assists en 12 assists, was hij de zevende speler aller tijden met triple-double op NBA Christmas Day. De wedstrijd werd afgesloten met een fenomenale dunk van Obi Toppin, want de forward van de Knicks stal de show met een through the legs-dunk. De eindstand was uiteindelijk 87-101, in het voordeel van de Knicks.
INDRUKWEKKENDE COMEBACK MILWAUKEE BUCKS IN SPEKTAKELSTUK
Na elf dagen in de NBA Health and Safety Protocols, heeft Giannis Antetokounmpo op indrukwekkende wijze zijn comeback gemaakt. De Greak Freak eindigde in een zeer spectaculaire wedstrijd tegen de Boston Celtics met 36 punten, 12 rebounds en vijf assists.
Het waren de Celtics die het sterkst begonnen aan de wedstrijd. Jaylen Brown scoorde veertien punten in het eerste kwart, maar moest aan het einde van het eerste kwart terug naar de kleedkamer, omdat hij een tand brak bij het strijden voor een rebound. Toch liepen de Celtics verder uit naar een maximale voorsprong van 19 punten. Bij rust leidde de Celtics met 62-47.
Milwaukee had de laatste twee jaar niet meer gewonnen als ze vijftien punten of meer achterstonden bij rust, maar daar kwam nu verandering in. Vlak voor het einde van het derde kwart was de achterstand teruggedrongen tot slechts één punt. Aan de hand van de voormalige Milwaukee Buck Jabari Parker liepen de Celtics weer uit: 108-96.
Met nog vijf minuten te gaan kwam Antetokounmpo er weer in en dat veranderde de hele wedstrijd. 12 punten, drie rebounds, één assist en een fenomenaal block op een dunkpoging van Robert Williams III zorgden voor de ommekeer in de wedstrijd. Uiteindelijk was het Wesley Matthews die met 30.3 seconden een driepunter raakte en zo de Bucks de eerste voorsprong van de wedstrijd gaf die ze niet meer weggaven.
CURRY EN PORTER JR. SCHIETEN WARRIORS NAAR ZEGE
De derde wedstrijd van de dag vond plaats in Phoenix, waar de Suns het opnamen tegen de Golden State Warriors. De topper tussen de nummers 1 en 2 uit de NBA werd net als de wedstrijd tussen de Bucks en Celtics in de slotminuten beslist. Uiteindelijk trokken de Golden State Warriors aan het langste eind.
De wedstrijd begon goed voor de Warriors, met rake driepunters van Draymond Green en Stephen Curry. De bezoekers gingen sterk door en na het eerste kwart stond er een 33-27 voorsprong op het bord, waar vooral Green met zes assists een groot aandeel in had. In het tweede kwart liepen ze eerst uit tot een voorsprong van tien punten, maar na 24 minuten leidden de Suns met 58-62
Ook in de tweede helft waren de teams aan elkaar gewaagd. Tot halverwege het vierde kwart waren er zeven lead changes en stond het zes keer gelijk. Uiteindelijk trokken de Warriors aan het langste einde. Niet door Curry die in het vierde kwart alles raak schoot, maar Otto Porter Jr.. De forward scoorde veertien punten in de tweede helft, waaronder tien van de laatste twaalf punten van de Warriors en een assist bij de enige andere score.
Curry eindigde met 33 punten, 6 assists en 3 steals. Draymond Green had bijna een triple-double, met 8 punten, 7 rebounds, 10 assists, 3 steals en 2 blocks, terwijl Porter Jr. in totaal 19 punten scoorde tegen een schotpercentage van 61.5%. Voor de Phoenix Suns was Chris Paul topscorer met 21 punten, terwijl Devin Booker bleef steken op 13 punten.
HARDEN EN MILLS VERSLAAN JAMES IN SPANNENDE WEDSTRIJD
De Brooklyn Nets wonnen vervolgens in een zeer spectaculaire wedstrijd van de Los Angeles Lakers. LeBron James noteerde maar liefst 39 punten, 9 rebounds en 7 assists en zijn teamgenoot Russell Westbrook had een triple-double, maar werden verslagen door James Harden en Patty Mills, die goed waren voor 36 en 34 punten.
In de eerste helft lukte het de Nets regelmatig om de pijnpunten van de huidige Lakers bloot te leggen. Veelal via pick-and-rolls domineerde Harden. Hij had bij rust 23 punten en vond hij zijn ploeggenoten makkelijk, resulterend in zes assists. Mills had 19 punten in de eerste helft. Echter waren ook de Lakers strijdlustig. Na een achterstand van 17 punten aan het begin van het tweede kwart, was bij de rust niet veel over van het verschil: 66-62.
In de tweede helft begonnen de Lakers sterk, want binnen een minuut stonden ze op voorsprong door driepunters van Carmelo Anthony en Wayne Ellington. Het leek een voorbode van een tweede helft die gelijk op zou gaan, maar niets was minder waar. Na een 23-6 run van Brooklyn aan het einde van het derde kwart, gingen de Nets aan de leiding met 102-82.
Als dat niet genoeg was, was het vierde kwart andermaal een garantie voor spektakel. Door een 22-3 run kwamen de Lakers helemaal terug in de wedstrijd. Met 45 seconden te gaan was de stand zelfs gelijk, maar was het Nicolas Claxton die met een poster dunk over LeBron James de Nets op voorsprong bracht die zij niet meer weggaven.
Harden eindigde uiteindelijk met 36 punten, 10 assists en 10 rebounds: een triple-double. Ook Westbrook noteerde een triple-double, waardoor zij na Kemba Walker de tweede en derde speler waren met een triple-double deze nacht. In totaal waren er slechts negen triple-doubles genoteerd in de geschiedenis van de NBA Christmas Games.
UTAH JAZZ SLUITEN CHRISTMAS DAY AF MET ZEGE
Zonder sterspeler Luka Doncic traden de Dallas Mavericks aan tegen de Utah Jazz voor de vijfde een laatste wedstrijd. Het beloofde een zware wedstrijd te worden op bezoek in Salt Lake City. Uiteindelijk dolven ze het onderspit: 116-120.
De bezoekers begonnen sterk aan de wedstrijd. Negen punten voor Kristaps Porzingis bracht Dallas op een 34-24 voorsprong na het eerste kwart. Drie rake driepunters van Mike Conley hielpen de Jazz aan een 22-6 run, die ze terugbracht in de wedstrijd. Aan het einde van de eerste helft was de leiding nipt in handen van de Jazz: 63-65.
In de tweede helft bleef de spanning constant aanwezig en besliste de Jazz het duel eigenlijk pas in de slotfase. Donovan Mitchell, goed voor 33 punten, zorgde er met een late and one voor dat het duel definitief op slot werd gegooid. Bij de Mavericks scoorden Kristaps Porzingis en Jalen Brunson bij afwezigheid van Doncic allebei 27 punten.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
