Ook de derde dag van de Winter Meetings in San Diego staat nu al bol van de actie. Ging het gisteren nog voornamelijk over supersterren Jacob deGrom, Justin Verlander en Trea Turner, was het vandaag de beurt aan Aaron Judge. Na weken van speculatie werd vandaag bekend dat de recordbrekende homerun hitter zijn plek in het outfield in The Bronx voorlopig niet zal verlaten. Naast het grote nieuws rondom Judge harkten de Cubs, (opnieuw) de Phillies, de Giants en de Guardians ook versterkingen binnen. Ook werd de eerste Draft Lottery in de geschiedenis van MLB gehouden. Een round-up van het nieuws lees je hieronder.
ALL STAYS RISEN IN NEW YORK
Het nieuws is op het moment van schrijven nog vers, maar Aaron Judge zal zijn carrière voortzetten bij de New York Yankees. Gisteren werden de San Francisco Giants nog getipt als kanshebber voor de sterke outfielder, maar de Yankees lieten zich niet aftroeven. De 30-jarige Judge ontvangt een 9-jarig contract ter waarde van $360 miljoen van de Bombers.
Source confirms: Aaron Judge in agreement with Yankees, nine years, $360M. First: @JonMorosi.
Judge sloeg afgelopen seizoen .311/.425/.686 in 157 wedstrijden en voerde de Majors aan in homeruns (62), runs (133), RBIs (131), slugging percentage, on-base percentage, OPS+ (211) en total bases (391). Het contract is nog niet bevestigd door de club en Judge moet de medische keuring nog doorstaan.
CUBS SHOPPEN STEVIG
Slechts enkele uren nadat de Cubs Front Office van de eigenaren te horen had gekregen dat ze praktisch ongelimiteerd geld mochten uitgeven, haalden de North Siders meerdere versterkingen naar de Windy City. Cody Bellinger tekende voor één seizoen en $17,5 miljoen, terwijl Jameson Taillon zijn Yankee-pinstripes inlevert voor Cubbie blue. Taillon tekende voor vier seizoenen en ontvangt $68 miljoen voor zijn diensten.
Bellinger (27) lijkt een ‘prove it’ deal te hebben getekend bij de Cubs. Na een tegenvallende periode bij de Los Angeles Dodgers heeft de eerstehonkman/outfielder nu een seizoen de tijd om zijn marktwaarde te herstellen en op zijn 28e opnieuw Free Agent te worden.
De MVP uit 2019 was afgelopen seizoen slechts 1.2 WAR waard, nadat hij .210 met een schamele 19 homeruns en 14 steals verzamelde. Zijn 78 OPS+ was een verbetering van zijn dramatische 44 OPS+ in 2021, maar nog steeds verder onder de maat.
Jameson Taillon heeft zijn carrière, na twee Tommy John-operaties, weer op de rails. De 30-jarige werper gooide afgelopen seizoen een 3.91 ERA bij elkaar voor de Yankees met 151 K’s in 177.1 innings.
HANIGER, WALKER EN BELL VINDEN NIEUW ONDERDAK
Het lijkt achteraf wel alsof de Giants gisteren al wisten dat Judge toch niet naar de Bay Area zou komen, want de club contracteerde alvast outfielder Mitch Haniger. Dat, of ze wilden ze allebei. Hoe dan ook is de voormalig Mariner nu dus een lid van de Giants.
The @SFGiants are signing OF Mitch Haniger to a 3-year, $43.5M deal with an opt out after the 2024 season.
Haniger (bijna 32) zal tot zijn 35e in San Francisco onder contract staan. De Giants hopen van de rechtshandige slugger een gezond seizoen te krijgen, wat de afgelopen jaren geen garantie is gebleken. Ook in 2022 speelde Haniger slechts in 57 wedstrijden, waarin hij 11 homeruns sloeg.
Nadat de Phillies gisteren al huishielden en Trea Turner vastlegden, namen ze vandaag een voorschot op de pitchingproblemen die de club volgend seizoen aan zag komen. Taijuan Walker komt over van de New York Mets, voor een ruime $72 miljoen, verspreid over vier seizoenen. De Cleveland Guardians strikten ex-National en Padre Josh Bell, die voor twee seizoenen en $33 miljoen het eerste honk in Ohio zal bemannen.
DRAFT LOTTERY GEEFT PIRATES #1 PICK
De eerste Draft Lottery in de geschiedenis van MLB verliep gunstig voor de Pittsburgh Pirates. De club verdiende de #1 overall pick in de draft van 2023. De Washington Nationals, Detroit Tigers, Texas Rangers en Minnesota Twins completeren de top 5.
Alle 18 non-playoff teams mochten meedoen aan de draft en hun odds werden gebaseerd op hun record aan het eind van het seizoen. Als zodanig hebben alleen de Twins geprofiteerd van een mazzeltje; de club was ingeschat rond plek 13, maar eindigde als vijfde.
Plek 6-10: A’s, Reds, Royals, Rockies, Marlins
Plek 11-18: Angels, D-backs, Cubs, Red Sox, White Sox, Giants, Orioles, Brewers.
Het was nog niet zo lang geleden dat de NFC East het lachertje van de NFL was. Nu komen de twee topteams in de NFL Power Rankings uit deze divisie en iedereen staat in de top 12. Wie waar staat? Dat lees je in deze editie van de NFL Power Rankings.
1. (2) Philadelphia Eagles
De Eagles kunnen echt op elke manier winnen. Een week na de rushing clinic van Jalen Hurts werden de Titans door de lucht verslagen. Grote man: A.J. Brown die zijn vorige werkgever op zijn nummer zette, waarbij vooral zijn tweede (geldige) touchdownvangbal een bijzonder staaltje was.
2. (3) Dallas Cowboys
De Cowboys hadden totaal geen medelijden met de Colts. In het laatste kwart werden er nog vijf touchdowns gescoord, goed voor 33 punten. De Cowboys zijn precies op het juiste moment in vorm. Maar is het genoeg voor thuisvoordeel in de play-offs of is het gat met de Eagles in de NFC East al te groot?
3. (1) Kansas City Chiefs
Het is voor de Chiefs te hopen dat iemand anders de Bengals uitschakelt in de play-offs. Voor de derde keer in 2022 ging Kansas onderuit tegen Cincy. Er bloeit een nieuwe rivaliteit op in de league tussen Burrow en Mahomes. Met Josh Allen erbij. Wat is de top van de AFC toch heerlijk.
4. (4) Buffalo Bills
De Bills hadden een ideale zondag. Zelf vrij en door de nederlagen van de Chiefs en Dolphins sprongen ze van de vijfde naar de eerste plaats in de AFC. Met meer rust gaan ze nu naar de thuiswedstrijden met de Jets en Dolphins toe. Met als doel de divisie definitief binnen te halen.
5. (6) San Francisco 49ers
De zege op de Dolphins werd overschaduwd door de blessure van Jimmy Garoppolo. De quarterback brak enkele botjes in zijn voet en is de rest van het seizoen uitgeschakeld. Brock Purdy verving de QB zonder problemen. Maar kan Mr. Irrelevant structureel het niveau halen dat past bij een play-offploeg?
6. (8) Cincinnati Bengals
De Bengals kunnen beter tegen de Chiefs spelen dan tegen de Browns. Joe Burrow heeft tot nu toe vier keer tegen de Browns gespeeld en alle vier verloren. Terwijl de laatste drie ontmoetingen tegen de Chiefs werden gewonnen. De Bengals zijn dus extra blij dat de Browns de play-offs niet gaan halen.
7. (7) Minnesota Vikings
Het lijkt erop dat de Vikings alleen maar spannende wedstrijden willen winnen. Tegen de Jets werd een 20-3 voorsprong nog bijna uit handen gegeven. Uiteindelijk was Camryn Bynum de man van de wedstrijd door de beslissende interceptie te vangen in de slotseconden van het duel.
8. (5) Miami Dolphins
Iedereen keek uit naar de eerste echte test voor de aanval van de Dolphins. En die hebben ze niet gehaald. Terron Armstead is zo belangrijk voor Tua, dat bleek tegen de 49ers maar weer. Waarschijnlijk is hij er zondag weer bij, tot grote opluchting van de fans in Florida.
9. (9) Baltimore Ravens
Het moest van diep komen. Lamar Jackson viel met een knieblessure uit en is er waarschijnlijk zondag niet bij. Tyler Huntley wist de Ravens in de slotminuut nog langs de Broncos te leiden, maar kan hij de divisiewinst ook veiligstellen voor de Ravens? Of moet Baltimore nog gaan vrezen dat het opnieuw net naast de play-offs grijpt?
10. (13) Seattle Seahawks
De Seahawks leken door alle blessures van de Rams een gemakkelijke middag te hebben. Daar bleek in de praktijk niets van waar. Uiteindelijk was het DK Metcalf die zijn ploeg naar de zege leidde. Hierdoor staan de Seahawks in ieder geval tijdelijk weer op een wildcardplek. Zit er nog meer in nu Jimmy G. geblesseerd is?
11. (14) New York Giants
Niet verliezen was uiteindelijk belangrijker dan winnen in deze NFC East-confrontatie. Dat bleek wel uit de playcalling na de gelijkmaker van Washington in de reguliere speeltijd en de verlenging. Gaat de tie ze de play-offs in helpen of juist kosten? We gaan het zien.
12. (15) Washington Commanders
Niet verliezen was uiteindelijk belangrijker dan winnen in deze NFC East-confrontatie. Dat bleek wel uit de playcalling na de gelijkmaker van Washington in de reguliere speeltijd en de verlenging. Gaat de tie ze de play-offs in helpen of juist kosten? We gaan het zien.
13.(19) Detroit Lions
De darlings van de league hebben hun goede lijn door weten te zetten. Het was een indrukwekkende zege op de Jaguars. Zo indrukwekkend dat de Lions zondag favoriet zijn in het duel tegen de 10-2 Vikings. Kunnen ze alles nog winnen en de play-offs insluipen?
14. (10)New York Jets
De comeback tegen de Vikings zag er dreigend uit, maar uiteindelijk kon Mike White zijn ploeg niet naar de zege leiden. Een late interceptie besliste het duel met de Vikings. Met wedstrijden tegen de Bills en de red hot Lions in de komende weken moeten de Jets nog flink aan de bak om in de play-offs te komen.
15. (16) Tampa Bay Buccaneers
Hoe vaak moet Tom Brady dit nog doen voor tegenstanders hier hun tactiek op aan gaan passen? Vijftig minuten lang lukte er helemaal niets en vanuit het niets volgden de twee touchdowns en de late zege. De divisiewinst is nog niet binnen, maar de Bucs hebben wel een reuzestap de goede richting in gezet.
16. (12) Tennessee Titans
De eigenaren van de Titans voelden zich blijkbaar zo vernederd door het optreden van A.J. Brown dat ze twee dagen later hun GM Jon Robinson ontsloegen. De glans van het vorig jaar is al weg. De Titans zijn 0-5 dit jaar tegen ploegen die momenteel in de play-offs zouden staan. Ze worden gered door de zwakte van de AFC South, maar dat is voor de eigenaren duidelijk niet meer voldoende.
17. (11) Los Angeles Chargers
De Chargers moeten vrezen dat ze opnieuw buiten de play-offs gaan vallen. Dit jaar zijn er wel blessureproblemen als oorzaak aan te wijzen, maar er komt een moment dat de excuses op zijn. Ook Justin Herbert moet uiteindelijk voor zeges en play-offoptredens gaan zorgen.
18. (17) New England Patriots
De Patriots zijn nog niet helemaal uit de race om de play-offs, maar dan moeten de uitwedstrijden bij de Cardinals en Raiders wel gewonnen worden. Om dit te doen moet het spel wel beter dan tegen de Bills. Zelfs Mac Jones raakte gefrustreerd van het spel en de playcalling van zijn ploeg.
19. (22) Green Bay Packers
Ook in een tegenvallend jaar blijft Aaron Rodgers eigenaar van de Bears. Al liet hij het dit keer bij wat handgebaartjes. Met de byeweek is het afwachten wat de plannen van de Packers zijn. Gaan ze voor Jordan Love aan het slot van het seizoen, of mag Rodgers, waarschijnlijk tegen beter weten in, nog proberen de play-offs te halen?
20. (24)Las Vegas Raiders
Too little, too late? De Raiders wonnen zondag voor de derde week op rij. Met duels tegen de Rams, Patriots en Steelers in de komende weken kan de streak nog wel worden uitgebreid. Maar het einde is lastig en een verrassende play-offplek lijkt er dan ook niet meer in te zitten.
21. (18) Atlanta Falcons
Het is voor de fans om gek van te worden. Goede wedstrijden worden afgewisseld met teleurstellende nederlagen. De Falcons zaten middenin de ‘race’ om de NFC South. Dan mag je niet thuis van de Steelers verliezen.
22. (20) New Orleans Saints
De Saints hadden kansen zat om het duel tegen de Bucs tijdens MNF te winnen. Maar dan hadden ze voor touchdowns moeten gaan in plaats van field goals. Hierdoor bleef er een gaatje over voor Tom Brady. Die moet je hem niet geven. Het seizoen is nu wel definitief over voor de Saints.
23. (23) Cleveland Browns
De terugkeer van Deshaun Watson ging redelijk geruisloos voorbij. Al bracht het spel van de verguisde quarterback niet wat de fans hadden gehoopt. Uiteraard wonnen de Browns wel, want ze speelden tegen de Texans, maar daar zat dus geen enkele aanvallende touchdown bij.
24. (28) Pittsburgh Steelers
Kan het nog? Mike Tomlin heeft, zoals ongetwijfeld bekend, nog nooit een losing record gehad als coach van de Steelers. Met twee zeges op rij staat de ploeg nu ineens op 5-7. Met nog twee duels tegen de Ravens (mogelijk zonder Lamar), Panthers en Browns zijn er zomaar mogelijkheden om op negen zeges uit te komen.
25. (21) Jacksonville Jaguars
Het goede gevoel van de zege op de Ravens was snel weer weg. Trevor Lawrence zei zich dit seizoen nog niet zo kansloos te hebben gevoeld als zondag tegen de Lions. Toch hebben de Jaguars nog een kleine kans om de divisie te winnen. Dan moeten beide duels met de Titans gewonnen worden. Te beginnen zondag in Nashville.
26. (26) Arizona Cardinals
Volgens oud-ploeggenoot Patrick Peterson geeft Kyler Murray alleen om Kyler Murray en verder niemand. Het lukt de Cardinals om zelfs in een byeweek negatief in het nieuws te komen. Het seizoen kan niet snel genoeg afgelopen zijn voor de ploeg uit Phoenix.
27. (25) Chicago Bears
Justin Fields blijft voor de spaarzame hoogtepunten in Chicago zorgen. Zo was er dit keer een run over 55 yards. Alleen lukt het de jonge quarterback niet om dit soort wedstrijden over de streep te trekken. De Bears zijn de enige ploeg in de NFC die officieel de play-offs niet meer kan halen. Kan Fields het jaar wel met een positief gevoel afsluiten? Hij heeft in ieder geval nu de bye om wat fitter te worden.
28. (29) Carolina Panthers
Baker Mayfield is definitief niet de quarterback van de toekomst voor de Panthers. Die strijd heeft Sam Darnold vast gewonnen. Maar de kans is groot dat ook Darnold bezig is aan zijn laatste dagen in Charlotte. De Panthers zijn zich vooral aan het voorbereiden op de draft, in de hoop om misschien nog iemand dwars te zitten in de strijd om de play-offs.
29. (27) Indianapolis Colts
De Colts deden drie kwarten lekker mee tegen powerhouse Dallas, maar uiteindelijk stond de ploeg toch beschaamd op het veld. De ploeg leek weer veel op de puinhopen onder Frank Reich, daar heeft Jeff Saturday maar kort verandering in aan kunnen brengen.
30. (30) Los Angeles Rams
Dit seizoen mogen de Rams vooral genieten van hun Super Bowl-winst van vorig jaar. Zeker door de blessures is het seizoen over. Hoe de toekomst er uitgaat zien in Los Angeles is nog onduidelijk, ook door het gebrek aan draft picks. Maar dat zijn zorgen voor over een paar weken, nu zijn de Rams nog steeds vooral titelverdediger. Met Baker Mayfield onder contract.
31. (31) Denver Broncos
De Broncos verdienen eigenlijk twee noteringen in de Power Rankings. Eén voor de defensie (top 5) en één voor de aanval, die ver onder het niveau van de Texans bivakkeert. Ter illustratie: Carson Wentz heeft dit seizoen meer touchdowns gegooid dan Russell Wilson. En Wentz start al niet meer sinds week 6.
32. (32) Houston Texans
De rebuild van de Texans zou al begonnen moeten zijn, maar er is maar weinig vooruitgang te zien in Houston. De verdediging deed zijn werk tegen de Browns en was zelfs goed voor een safety. Maar de ploeg gaf uiteindelijk een punt-return TD, fumble-return TD en een pick-six op. Op zo’n manier is geen enkel team competitief.
Free Agency in MLB dendert door, de Winter Meetings in San Diego zijn begonnen en dat betekent dat er afgelopen dagen deals gesloten werden. Drie grote namen verdwenen van het bord, onder wie tweevoudig én een drievoudig Cy Young-winnaars. Verder vertrok Trea Turner in een megadeal van elf jaar naar de Phillies. Een update van de off-season-actie in de Majors lees je hieronder.
EVERYTHING IS BIGGER IN TEXAS
In het offseason van 2021 trokken de Rangers al stevig de portemonnee. Corey Seager, Marcus Semien en Jon Gray tekenden deals die samen meer dan $500 miljoen waard waren. Het bleek niet genoeg, want de Rangers eindigden met 68 overwinningen vierde in de divisie. Het besloot daarom wederom de markt op te gaan en kwam dit keer uit bij Jacob deGrom. Uiteindelijk tekende de ace een deal van vijf jaar met een waarde van $185 miljoen.
Hiermee haalden de Rangers een echte ace binnen, hetgeen ze vorig jaar misten. Een gemiddeld ERA van 4.22 in 2022 plaatste de Rangers 22ste van alle teams in MLB. DeGrom daarentegen is sinds 2018 één van de beste pitchers in de majors.
Sinds 2018 heeft hij het laagste ERA van alle pitchers die minmaal zeshonderd innings gooide. Verder staat deGrom vijfde als het gaat om ERA in zijn eerste tweehonderd gestarte wedstrijden sinds de introductie van ER in 1913. Alleen Jeff Pfeffer (2.33), Dutch Leonard (2.39), Tom Seaver (2.41) en Carl Mays (2.47) doen het beter dan Jacob deGrom en zijn ERA van 2.50.
De enige zorg voor de Rangers is de fitheid van de 34-jarige werper. Sinds 2019 gooide hij namelijk geen volledig MLB seizoen meer, omdat hij elk seizoen uitgeschakeld was met blessures.
De Philadelphia Phillies sloegen ook toe op de markt. De National League-winnaar herenigde kortestop Trea Turner met midvelder Bryce Harper. Beide speelden van 2015 tot 2018 ook al samen bij de Washington Nationals. Harper vertrok daar in het offseason van 2018 om een dertienjarig contract te tekenen ter waarde van $330 miljoen. Turner doet nu hetzelfde.
De voormalig Honkbalweek Haarlem MVP werd als vervanger van Corey Seager gehaald door de Los Angeles Dodgers, maar kiest na één jaar voor het grote geld van Philadelphia. Naar verluidt tekende de 29-jarige een 11-jarige deal ter waarde van $300 miljoen, hetgeen hem 40 jaar oud maakt als het contract afloopt. De volledige no-trade clause geeft hem ook nog eens zeggenschap over waar hij eventueel naar toe zou gaan, wanneer een trade ter sprake zou komen.
Turner is sinds 2020 leider in WAR onder alle kortestops. Zijn 15.9 WAR geeft hem een grote voorsprong op nummer twee, Francisco Lindor (13.0 WAR). Xander Bogaerts maakt de top drie compleet met een gedeelde derde plaats samen met Dansby Swanson. Beide spelers hebben een WAR van 12.0. Daarbij sloeg de snelle kortestop in deze tijdspanne ook 61 homeruns en had hij 71 gestolen honken. Dit plaatste hem ook in een exclusief rijtje van spelers die meer dan vijftig in beide categorieën hebben. Alleen Jose Ramirez and Ronald Acuna Jr. behaalde deze nummers naast Turner.
De New York Mets zagen Jacob deGrom dus vertrekken naar de Texas Rangers. Echter werd het gat dat hij achterliet snel gevuld door een andere ace. Justin Verlander, de Cy Young Award-winnaar van de American League van 2022 tekende een contract voor twee jaar, $86 miljoen. In het contract zou ook een optie voor nog één jaar zitten tegen de prijs van $35 miljoen.
Daardoor zal binnen de startende rotatie van de Mets ook een weerzien zijn van bekende gezichten. Max Scherzer, de andere ace van de Mets, speelde met Verlander bij de Detroit Tigers van 2010 tot 2014. In die tijd won ‘JV’ één MVP, één Cy Young en werd hij verkozen tot vier All-Star Games. Tevens behaalden de Tigers gedurende deze periode ook één keer de World Series. In 2012 werd met 4-0 verloren van de San Francisco Giants in de Fall Classic.
Met zijn 39 jaar is Verlander niet meer de jongste. Het gehele seizoen van 2021 miste hij door een Tommy John-operatie, maar toch waren zijn statistieken in 2022 geweldig. Hij startte 28 wedstrijden, won er achttien en verloor er slechts vier. Hij leidde MLB met een ERA van 1.75 en WHIP van 0.829. Ook gooide hij in 175.0 IP, 185 strikeouts. In de Big Apple zal men hopen ook de komende twee jaar deze Verlander te zien. De Mets smachten nog altijd naar hun eerste World Series overwinning sinds 1986 en Justin Verlander moet daarbij gaan helpen.
CASHMAN BLIJFT
Ook de Yankees maakten een deal. De Bronx Bombers deden dit alleen niet voor een speler, maar trakteerden GM Brian Cashman op een nieuw contract. De komende vier jaar zal Cashman aan het roer staan, met aan hem de taak om naar alle waarschijnlijkheid de Yankees op te bouwen na het vertrek van Aaron Judge.
Mocht hij het voor elkaar krijgen om de sterspeler alsnog binnen boord te houden, dan is het begin van zijn nieuwe termijn goed. Als de San Francisco Giants het wel voor elkaar krijgen om de handtekening van Judge op papier te krijgen, dan wordt de taak van Cashman om de Yankees aan de eerste World Series sinds 2011 te bezorgen een stuk moeilijker. De komende weken zullen het pad van de Yankees en Cashman bepalen.
The New York Yankees today announced that the club has re-signed Brian Cashman to a four-year contract through the 2026 season to continue serving as Senior Vice President and General Manager. pic.twitter.com/IPLP31HwVc
Pittsburgh Pirates buitenvelder Bryan Reynolds heeft zijn ploeg gevraagd om hem te traden.
Relief pitcher Chris Martin tekende voor twee jaar, $17.5 miljoen bij de Boston Red Sox.
De Minnesota Twins denken na over een mogelijke trade voor American League batting kampioen Luis Arraez. De deal die de Twins zoeken betreft grote pitching namen.
Clayton Kershaw blijft komend seizoen ook een Dodger. Hij tekende een éénjarige deal voor $20 miljoen.
De Seattle Mariners en Milwaukee Brewers bereikten overeenstemming over een trade betreffend Mariners Jesse Winker en Abraham Toro. Zij vertrokken naar de Brewers in ruil voor Kolton Wong en ongeveer $1.75 miljoen.
De Chicago Cubs zijn in de race om zowel Xander Bogaerts als Dansby Swanson te laten tekenen. Een van beide spelers zal dan wel van positie moeten wisselen.
Met het tekenen van Justin Verlander bij de Mets zoeken de Los Angeles Dodgers naar een andere pitcher. Carlos Rodon wordt daarom in het oog gehouden.
Dusty Baker erkende de interesse van de Houston Astros voor de handtekening van catcher Willson Contreras.
De dertiende week van het NFL-seizoen werd afgesloten met een wedstrijd in de NFC South. De Saints gingen op bezoek bij de Buccaneers. Beide teams spelen een tot nu toe teleurstellend seizoen, maar hebben nog zicht op de play-offs. Eind september wonnen de Bucs de eerste ontmoeting. Ze zullen dit willen herhalen om de voorsprong in de divisie te vergroten.
SAINTS BETER IN MATIGE EERSTE HELFT
De aanval van de Tampa Bay Buccaneers zag er goed uit tijdens hun eerste drive. Tom Brady bereikte keer op keer zijn spelers met meerdere first downs tot gevolg. Daarnaast vonden ook de running backs yards, iets waar de Bucs moeite mee hebben. Sterker nog, geen team rent slechter dan Tampa Bay. Toch had de Saints-D het laatste woord. Een goede tackle tijdens 3rd-and-goal veroordeelde de Bucs tot een field goal. Ryan Succop maakte geen fout en opende de score.
Ook de aanval van de Saints rent de laatste wedstrijden historisch slecht. In de laatste vier wedstrijden renden ze slechts 228 yard bij elkaar. Het laagste aantal yards voor NOLA sinds 1998. De eerste drive was dan ook een 3-and-out. Beide teams hadden overigens moeite om aanvallend wat neer te zetten. Vijf drives na de field goal van Tampa Bay zagen we pas weer een score. Toen vond Andy Dalton met een diepe pass Taysom Hill voor de 30-yard TD en de 7-3 voorsprong.
De Saints hadden daarna de kans om de voorsprong uit te breiden. Na een slechte punt en een goede return van Rashid Shaheed begonnen ze hun drive op de 40-yardlijn van TB, maar een sterke beurt van de Bucs-D en een drop van Chris Olave voorkwamen dit. Toch duurde het niet heel lang voordat New Orleans de bal terugkreeg. Demario Davis onderschepte namelijk een pass van Brady met nog 1:32 minuten op de klok in de eerste helft. De derde INT dit seizoen van zowel Brady als de Saints-D. Jarvis Landry had even later de kans om een touchdown te scoren, maar ook hij haalde de bal niet binnen. Wel schoot Will Lutz een field goal raak. Het bepaalde de ruststand op 10-3 in het voordeel van NOLA.
BRADY LEIDT COMEBACK
De Saints begonnen de tweede helft met de bal, maar moesten punten na een 3-and-out. Niet lang daarna forceerde Cameron Jordan een fumble. Dit leverde New Orleans het balbezit op op hun eigen 32-yardlijn. De aanval van de Saints kwam vervolgens ver op de helft van TB, maar de Bucs-D hield ze tot een field goal. Lutz breidde de voorsprong uit naar 13-3. Beide teams hadden erg veel moeite om in het derde kwart iets weg te zetten, vooral Tampa Bay. De run leverde niks op en Brady bereikte keer op keer niet zijn receivers door inaccurate passes.
Cam Jordan gets his offense the ball back! #Saints
De Bucs schoten zichzelf aan het begin van het vierde kwart meerdere malen in de voet. Eerste belandde een slechte punt in de endzone en later kregen ze een (terechte) defensive pass interference-penalty tegen die de drive van NOLA draaiende hield. De drive leidde uiteindelijk tot een field goal. Na punts over en weer lieten de Bucs toch weer een teken van leven zien. Zeker toen de Saints een defensive pass inteference-penalty tegen kregen. Het bracht TB naar de 1-yardlijn. Een play later gooide Brady een pass naar Cade Otton voor de touchdown. Met nog drie minuten op de klok brachten de Buccaneers op die manier de achterstand terug naar zes punten.
Door een sack van Carl Nassib tijdens 2nd down waren de Saints genoodzaakt te punten na een 3-and-out. Door time-outs kregen de Bucs de bal terug met nog 2:29 minuten op de klok. De Buccaneers verloren de afgelopen 69 wedstrijden waarin ze tenminste acht punten achter stonden in het vierde kwart. Een 6-yard TD catch van Rachaad White met nog drie seconden op de klok bracht hier verandering in. De laterals van New Orleans om een wonder te bewerkstelligen waren onsuccesvol. De winst van Tampa Bay betekent dat zij weer een .500 record hebben, daarnaast verstevigen ze hun leiding in de NFC South.
We gaan alweer de derde maand van het NBA-seizoen in. Genoeg tijd voor teams om zich te laten zien, zowel positief als negatief. Hetzelfde geldt voor de spelers. We hebben alweer een hoop geweldige optredens gezien van de supersterren in de beste basketbalcompetitie ter wereld, maar wie steekt er nu echt bovenuit? Wij zochten het uit.
Om de beste spelers dit seizoen te bepalen kijken we naar drie verschillende statistieken. De eerste is offensive box plus/minus (OBPM). In deze stat wordt gekeken hoe goed een speler aanvallend is. Zijn aanvallende statistieken, aanvallende efficiëntie en positie worden hierin meegenomen. Hetzelfde geldt voor de tweede stat die we uitlichten: defensive box plus/minus (DBPM). Het verschil hier is dat bij deze stat er uiteraard naar defensieve statistieken wordt gekeken. Voor wat extra context: een totale box plus/minus van 4+ is All-Star-gebied, 6+ is een graadmeter voor een All-NBA-seizoen, 8+ voor een MVP-seizoen en 10+ voor een historisch seizoen. Michael Jordan is de leider in career OBPM met 7,17. Voor DBPM is dat David Robinson met 3,05.
De laatste stat die wordt uitgelicht is player efficiency rating (PER). In PER worden alle positieve statistieken, zowel offensief als defensief, meegenomen in een goed afgewogen berekening. Het is misschien wel de beste manier om te bepalen hoeveel impact een speler heeft op het spelletje. De hoogste PER in een carrière werd ook door Michael Jordan weggezet. Hij speelde een rating van 27,91 bij elkaar.
DE OFFENSIEVE JUGGERNAUTS
In de top 15 van spelers met de beste OBPM dit seizoen zien we een hoop usual suspects. Zo vinden we op plek 15 Anthony Davis met een OBPM van 4,8. Davis nam de Lakers in afwezigheid van LeBron James op zijn schouders. Dat is ook te zijn aan de 26,3 punten per wedstrijden die hij dit seizoen scoort. Als we beginnen aan de top 10 zien we op een gedeelde vierde plek een enigszins verrassende naam, Tyrese Haliburton. De derdejaars guard van de Indiana Pacers scoort gemiddeld 19,3 punten per wedstrijd. Daarnaast geeft hij per wedstrijd een league-leading 11,2 assists. Dat levert Haliburton een OBPM van 6,5 op, hetzelfde als Jayson Tatum.
Uiteraard is het altijd baas boven baas. Op plek 3 vinden we de MVP van de afgelopen twee seizoenen, Nikola Jokić. Zoals elk seizoen is hij weer de aangewezen man om de Denver Nuggets naar succes te leiden. Hoewel hij dit seizoen gemiddeld 4,6 minder punten per wedstrijd scoort, geeft hij wel een career-high 8,9 assists. Dit levert Jokić een OBPM op van 7,7 op. Een plekje daarboven zien we Luka Dončić. De 23-jarige Sloveen lijkt soms alles zelf te moeten doen in de Mavs aanval. Zijn 33,8 punten en 8,6 assists per wedstrijd maken dit flink duidelijk. Zijn OBPM van 8,2 is op zichzelf al MVP-waardig.
Dan is er aanvallend een speler die dit seizoen boven iedereen uitstijgt, Stephen Curry. Hij zette in het seizoen 2015-2016 de beste OBPM weg met 10,35. Op plek 2 in die lijst staat Tracy McGrady met een score van 9,83. Plek 3? Wederom Steph Curry. Dit seizoen is zijn OBPM een duizelingwekkende 9,67. Je zou denken dat hem dit nummer 1 oplevert in de MVP-rankings, maar nee. Curry’s 31,7 punten, overigens schiet hij 43,6% van zijn driepunters raak, en 7 assists is slechts goed voor plek vijf in de MVP-rankings. Het is tekenend voor de kwaliteit die ons dit seizoen wordt voorgeschoteld.
DE DEFENSIEVE MEESTERS
Dit rijtje van vijftien spelers ziet er op sommige plekken anders uit. Zo zien we op plek 11 Brook Lopez. Hij staat niet bekend als een geweldige verdediger, toch laat hij dingen zien dit seizoen die we de 34-jarige center nooit eerder hebben zien doen. Zo leidt hij de NBA in blocks met 2,9 geblokte schoten per wedstrijd. Dit levert hem een DBPM op van 2,2. In deze lijst zien we meerdere spelers terugkomen die ook offensief sterk zijn. We zagen Anthony Davis al plek 15 staan op de OBPM-lijst. Op de DBPM-lijst staat hij zevende. Ook Giannis Antetokounmpo staat op beide lijstjes. Dertiende op de OPBM-lijst en vijfde op de DBPM-lijst.
In de top 4 zien we drie spelers die ook in de andere lijst staan, waarvan twee in de top 3. Op plek 4 staat Luka Dončić. Zijn plaatsing op deze laatst maakt duidelijk dat hij de kritiek op zijn verdedigende spel van de afgelopen jaren serieus heeft genomen. Een van de redenen dat hij vierde staat is een career-high 1,8 steals per wedstrijd. Een plekje boven Luka vinden we jaarlijkse MVP-kandidaat Joel Embiid. Ook hij is op de andere lijst terug te vinden, daar staat hij op plek 12. Embiid zijn lengte en kracht maken hem een dominerende verdediger, getuige zijn derde plek en zijn DBPM van 2,9.
De nummer twee is verrassend te noemen. Daar vinden we namelijk Alex Caruso terug. De eye test bevestigd dat Caruso een verdediger is die altijd de volle 100% geeft. De statistieken doen dit dus ook. Daarnaast pikt hij gemiddeld 1,4 keer per wedstrijd de bal af van de tegenstander. Dit alles levert hem een DBPM op van 3,1. De eerste plek is gereserveerd voor Nikola Jokić. Vorig seizoen zette hij een DBPM weg van 4,51. Goed voor de vijfde plek op de single season-lijst. Dit jaar bereikt hij met een rating van 3,5 (nog) niet dezelfde hoogtes, maar ook nu domineert de Joker stilletjes als verdediger.
DE ALL-ROUNDERS
In de PER-lijst zien we een mix van spelers. We zien offensieve, defensieve specialisten en alles daartussenin. Zo vinden we op plek 10 Ja Morant terug. Het offensieve fenomeen van de Grizzlies scoort dit seizoen gemiddeld 28,2 punten per wedstrijd, daarnaast deelt hij een career-high 7,6 assists per game uit. Ook grijpt hij 7,6 rebounds per wedstrijd, tevens een career-high. Dit alles is goed voor een PER van 26,6. Een andere geweldige aanvallende speler is terug te vinden op plek 7. Door onder andere een career-high 31,1 punten per game is Shai Gilgeous-Alexander goed voor een PER van 27,9.
Hoewel Steph Curry een van de beste aanvallende seizoenen bij elkaar speelt valt hij net buiten de top 3. Curry is terug te vinden op een gedeelde vijfde plek met een PER van 28,5. In de top 4 vinden we spelers die aan beide kanten van de bal sterk zijn. Tevens zijn het spelers die al eerder werden uitgelicht. Anthony Davis zijn sterke seizoen wordt nog maar eens bevestigd door een derde plek in de lijst. Hij speelt momenteel een PER bij elkaar van 29,6. Naast zijn sterke aanvallende spel blokt hij gemiddeld 2,3 schoten per wedstrijd. Ook grijpt hij een career-high en league-leading 12,7 rebounds per game.
Op plek 2 staat Nikola Jokić. Vorig seizoen speelde hij de beste PER ooit bij elkaar. Met een PER van 32,85 verbrak hij het zestig jaar oude record van Wilt Chamberlain. Dit seizoen is zijn spel goed voor een PER van ‘slechts’ 31,2. De lijstaanvoerder in PER komt niet als een verrassing. Luka Dončić onderstreept zijn veelzijdigheid met een PER van 31,4.
Al met al laten deze statistieken zien dat er momenteel een historisch goed seizoen zich voor onze ogen ontvouwt. Dončić is momenteel de favoriet voor de MVP-award, maar het NBA-seizoen is een marathon. Één ding is zeker: de komende maanden wordt genieten voor NBA-fans.
Brady Tkachuk is een bijzonder kind. En afgelopen weekend bewees hij weer eens waarom dat zo is. Daarnaast was er een bijzondere mijlpaal voor Patrick Kane en een zoete wraak voor naamgenoot Laine. Heeft er in de Game of the Week een wisseling van de wacht plaats gevonden? En brak Mitch Marner een stokoud Maple Leafs record. Kortom ook deze week weer een bomvolle NHL High Five Monday.
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
HIGH FIVE
BRADY TKACHUK vs NEW YORK RANGERS
De prestaties van de Ottawa Senators vielen nog niet mee dit seizoen, maar Brady Tkachuk kon niet veel verweten worden. Als captain gaat hij voorop in de strijd en niet zelden neemt Tkachuk dit ook letterlijk. Zo ook vrijdag op bezoek bij de New York Rangers. De twee teams hadden elkaar woensdag al getroffen in Ottawa en daar stapten de Blueshirts met een 3-1 zege van het ijs. Zo’n home-and-home wil nog wel eens vuurwerk geven in de tweede wedstrijd en ook dit duel in MSG stelde niet teleur. Mede – of vooral – dankzij Brady Tkachuk.
BRADY TKACHUK GORDIE HOWE HATTY COMPLETE! 🚨
His 100th of his career in his 300th game is a game-tying goal in the final minute. His 10th of the season.
Met zijn eerste van het seizoen wilde Vitaly Kravtsov voor wat rust zorgen bij de geplaagde Rangers. Die ploeg zit er niet heel erg lekker in de laatste tijd en snakt naar goede resultaten. Aangevoerd door hun captain wenste Ottawa daar niet aan mee te werken. Tkacuk stelde Tim Stutzle in staat middels een PPG gelijk te maken in de tweede periode. Even later kon diezelfde Tkachuk vijf minuten gaan zitten na een intens gevecht met Rangers-captain Jacob Trouba.
Dankzij de twaalfde van Mika Zibanejad leek het in de derde periode allemaal goed te komen voor New York. Leek, want in de laatste minuut van regulation maakte Brady Tkachuk zijn Gordie Howe-hatty compleet. Na een assist en een fight dwong de captain met zijn goal een OT af. Zoals gezegd loopt het niet bij de Rangers en zo’n late goal kan dan voor een flinke mentale dreun zorgen. Het kan echter nog erger en weer was het Tkachuk die dit duidelijk maakte. Hij nam de gamewinner voor zijn rekening in overtime en opnieuw deed hij dit in de slotminuut.
PATRIK LAINE vs WINNIPEG JETS
Ondanks een overvolle ziekenboeg proberen de Columbus Blue Jackets er het beste van te maken. Af en toe zien we een glimp van de kwaliteit die de ploeg toch wel bezit en afgelopen weekend was daar weer zo’n moment. De Winnipeg Jets doen het uitstekend in de Central Division, maar waren niet opgewassen tegen de dadendrang van Columbus. Dat uitgerekend Patrik Laine de aanstichter van dit alles was, maakte het extra pijnlijk voor de club uit de provincie Manitoba.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) December 3, 2022
Ruim vier seizoenen (vier seizoenen en één wedstrijd om precies te zijn) droeg Laine het shirt van de Winnipeg Jets. De Fin ontwikkelde zich daar tot een sniper van wereldklasse, maar erg boteren deed het niet meer tussen de partijen. Al vroeg in het seizoen 2020-2021 kwam daar de trade naar Columbus. En wat maanden later de stop door Covid-19. Mede daardoor was Laine nog maar één keer terug in Winnipeg geweest, maar scoren deed hij toen niet. Dit maakte hij vrijdag echter helemaal goed.
Laine again! Second goal of the night for Patrik Laine, finishing Jenner's terrific backhand feed!#CBJpic.twitter.com/Xt6ChNcVSL
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) December 3, 2022
Met pas zijn derde van dit seizoen opende de door blessures geplaagde Laine de score in de eerste periode. Erik Gudbranson, op aangeven van Jack Roslovic, zorgde voor 0-2. Pikant omdat Roslovic betrokken was in de trade van Laine. In de tweede periode had de Fin het vizier wederom op scherp en maakte hij er 0-3 van. Pas in de derde periode, bij een 0-4 achterstand, wist Pierre-Luc Dubois nog iets van eer voor Winnipeg te redden. De Dubois inderdaad die op 21 januari 2021 in ruil voor Roslovic en Laine de gang naar het noorden maakte.
KASPERI KAPANEN vs ST. LOUIS BLUES
We maakten ons toch wat zorgen om de Pittsburgh Penguins. Sidney Crosby en de zijnen bungelden onderaan hun divisie en de 7-game losing streak eind oktober deed het ergste vermoeden. Het was over en uit voor dit roster, gevuld met senioren en verzadigde vedetten. Ook in de NHL is niets wat het lijkt. December is nog maar een paar maanden oud en de Penguins staan weer daar waar we ze ongeveer verwachten. De Devils hebben in de Metropolitan een mooi gaatje geslagen, maar achter hen vormt zich een groep achtervolgers waarin we ook de Penguins vinden.
Afgelopen zaterdag wonnen de Penguins in eigen huis met 6-2 van de St. Louis Blues. Met Sidney Crosby, Jake Guentzel en Evgeni Malkin zijn het de bekende namen die het dit seizoen weer doen voor Mike Sullivan, maar tegen de Blues stond een andere held op. Kasperi Kapanen kwam als speler van de Leafs in 2018-2019 tot 20 goals, maar in Pittsburgh moest je dit seizoen goed zoeken voor een goal. De 26-jarige Fin had er, mede door twee weken afwezigheid, slechts twee tot aan zaterdag. Tegen de ontzettend wisselvallige Blues had Kapanen slechts 30:20 minuten nodig om dit aantal meer dan te verdubbelen.
Kapanen is bezig aan zijn achtste seizoen in de NHL en scoorde vorig jaar pas zijn eerste hattrick. Gelukkig voor de winger uit Kuopio liet de tweede minder lang op zich wachten. Hoewel het slechts een momentopname is, zal Sullivan toch blij zijn dat er ook eens spelers opstaan waarvan hij het niet direct verwacht. Om succesvol te zijn, zullen de Penguins dat ook zeker nodig hebben. Voor de Blues was dit overigens de derde nederlaag op rij en de vijfde in de laatste zes.
PATRICK KANE vs NEW YORK RANGERS
Op de avond waarop de 7-game winning streak van de Seattle Kraken eindigde met een kansloze 5-1 nederlaag tegen de Florida Panthers kwam er ook een einde aan een andere reeks. De Chicago Blackhawks begonnen nog veelbelovend aan 2022-2023, maar wonnen sinds 25 oktober slechts twee keer en voor het laatst op 12 november. Wat volgde was een lange rij nederlagen. Acht om precies te zijn. Er moest een topavond van één van de clubiconen aan te pas komen om uit dit dal te klimmen. En onderweg passeerde de levende legende ook nog eens een schitterende mijlpaal.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) December 4, 2022
Patrick Kane koos een schitterend podium voor zijn 1200e punt in de National Hockey League. De ster van de Blackhawks begon met 1197 punten aan het duel met de Rangers in Madison Square Garden, maar zijn PPG in de tweede periode bracht hem weer een stapje dichter bij die mijlpaal. Een assist op de treffer van Max Domi, wederom een PPG en de 3-0 voor Chicago, hielp Kane naar 1199 punten. Taylor Raddysh was uiteindelijk de man die zijn legendarische ploeggenoot over de drempel hielp. Raddysh veranderde een schot van Kane dusdanig van richting dat de 4-1 tegen de touwen knalde.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) December 4, 2022
Hoe bijzonder de prestatie van Kane is, blijkt wel uit het feit dat hij pas de tweede speler van de franchise is die deze barriere slecht. Stan Mikita tekende in zijn indrukwekkende loopbaan voor 1467 punten. Met 1153 staat Bobby Hull derde op de lijst. Jonathan Toews moet het doen met 866. Kane is ook pas de vijftigste speler in de lange historie van de NHL die deze grens bereikt en pas de vijfde Amerikaan.
Ondanks de overwinning op NY is Chicago nog wel altijd hekkensluiter in de Central. De Rangers, die captain Jacob Trouba voor de tweede keer in twee wedstrijden zagen vechten (nu tegen Jonathan Toews), verloren vijf van hun laatste zes wedstrijden en staan met 27 punten vijfde in de Metropolitan.
ROOPE HINTZ vs MINNESOTA WILD
Verderop kom je onze Game of the Week tegen, maar het duel tussen de Dallas Stars en Minnesota Wild had daar ook geen slecht figuur geslagen. In Big D schoot het zondagavond alle kanten op en daarbij was een hoofdrol weggelegd voor Roope Hintz. De aanvaller van Dallas zette vorige week zijn handtekening onder een vet, nieuw contract.
De beloning volgde zondag in de vorm van zijn tweede hattrick in de NHL. Genoeg voor de overwinning was dit niet, want die ging na een schitterende SO met 6-5 naar de bezoekers. Dit gebeurde niet nadat Jason Robertson zijn point streak naar 18 wedstrijden tilde met een goal in de derde periode.
In de eerste periode leek dit duel er één zoals zo velen. Met z’n zestiende van deze jaargang had Kirill Kaprizov Minnesota aan een voorsprong geholpen, terwijl Marc-Andre Fleury steevast in de weg lag bij schoten van de Stars. Hoe anders verliepen de tweede en derde periode. Eerst was het Minnesota dat binnen drie minuten van 1-1 naar 4-1 liep. En in de derde zelfs naar 5-1. Niets aan de hand. Punten in de tas en op naar de volgende wedstrijd.
OH. 🫢
A chaotic game in Dallas ends with a filthy shootout winner from Frederick Gaudreau. pic.twitter.com/NmZ3C2cDbv
Niet helemaal. In de derde periode gaven de Stars hun tegenstander bijna letterlijk een koekje van eigen deeg. Nu waren zij het die binnen drie minuten drie keer scoorden en zichzelf helemaal terug in de wedstrijd brachten. Het publiek voelde dat de 5-5 in de lucht hing en een paar minuten voor tijd viel deze dan ook. Met zijn derde van de wedstrijd schonk Roope Hintz de liefhebber nog meer om van te genieten in de vorm van een OT en later een SO. Met Mats Zuccarello, Kirill Kaprizov en Frederick Gaudreau bleken de Wild het meest bedreven in dat laatste.
SAVE OF THE WEEK
JOONAS KORPISALO VS WINNIPEG JETS
In het huidige seizoen zijn er weinig hoogtepunten in Ohio te ontdekken. Na de contractverlenging van Patrik Laine en het tekenen van Johnny ‘Hockey’ Gaudreau waren de verwachtingen bij de fanbase van de Blue Jackets hooggespannen. Een klein kwart van het seizoen achter de rug dingt de ploeg van head coach Brad Larsen echter niet mee voor een play-off plaats, maar voor de handtekening van aankomend first overall pick Connor Bedard. Ondanks de keurige statistieken van Gaudreau is het aanvallend bijzonder matig, laat de blue-line steken vallen en is de tandem onder de lat allesbehalve stabiel.
Desondanks komt de Save van de week van de hand van een Blue Jackets goalie. Joonas Korpisalo werd in 2012 door Columbus in de derde ronde van de Entry Draft opgepikt en fungeert reeds jaren als backup goalie in de Nationwide Arena. Onder Sergei Bobrovsky en Andrei Merzlikins blijven de statistieken rond de .900 sv% schommelen. Ook dit seizoen is het nog allesbehalve rozengeur en maneschijn met een huidig sv% van .905 en een 3.51 GAA.
Afgelopen weekend tegen uitblinkers Winnipeg Jets was het echter smullen van de kwaliteiten van Korpisalo. In de eerste periode hield de Fin Columbus op de been met een aantal mooie reddingen en liep het na goals van Patrik Laine (2x), Erik Gudbranson en Gustav Nyquist uit naar een solide 4-0 voorsprong. De furieuze Jets gingen in de derde periode op zoek naar een voorzichtige aansluitingstreffer en met een fabelachtige save weerhield Korpisalo Pierre-Luc Dubois van het scoren af. Een kleine glans op een verder donkergrijs seizoen in Ohio.
Bijzondere vermelding: De categorie Save of the Week behoort in principe toe aan de goalies, maar deze back check van Jared Spurgeon op een breakout van Troy Terry is van de absolute buitencategorie en een vermelding in de Monday High Five is meer dan verdiend.
Op papier de sterkste wedstrijd van het voorbije weekend. De verwachtingen van de fans, neutrale kijker en analytici werden ook ruimschoots waargemaakt. De huidig Stanley Cup houder tegen de absolute ster van het huidige seizoen. Na een gelijk opgaande eerste periode, liet Boston er in de tweede en derde periode geen gras over groeien.
David Pastrnak en Trent Federic waren allebei goed voor twee goals en met een 5-1 overwinning verlengde men in ‘Beantown’ de home game winning streak naar 14 (!) wedstrijden. Een symbolische wisseling van de Stanley Cup wacht?
STAR OF THE WEEK
MITCH MARNER – TORONTO MAPLE LEAFS
Over het algemeen geven we bij SportAmerika de eer van Player of the Week aan de speler met de meeste goals, assists of punten. Maar deze week kiezen we voor Toronto Maple Leafs forward Mitch Marner. De right winger beleeft op zijn zachtst gezegd een seizoen van uitersten. Zo lag hij na een erbarmelijke wedstrijd tegen Arizona Coyotes met head coach Sheldon Keefe in de clinch, die kritiek uitte aan het adres van zijn first-line. Een aantal dagen later werd Marner in de wedstrijd tegen Anaheim Ducks door Keefe op de bank gehouden, wat de geruchtenmolen in Toronto harder en harder liet draaien.
Een kleine maand later wappert de vlag in het kamp Maple Leafs en Marner echter een stuk hoger en prominenter. Met een short-handed goal tegen divisierivaal Tampa Bay Lightning kwam de point streak van de fourth overall van 2015 op negentien wedstrijden, waarmee hij definitief Eddie Olczyk (1990) en Leafs legende Darryl Sittler (1978) uit de recordboeken schoot – achttien wedstrijden –. Zijn race naar het franchiserecord begon op 27 oktober tegen San Jose Sharks en voert hij met 31 punten (tien goals, 21 assists) het klassement van de Leafs in het reguliere seizoen aan.
Naast het feit dat Marner nu de langste, actieve streak in de NHL heeft – Jason Robertson volgt op de voet met 18 –, is hij nog ver verwijderd van het all-time record. Wie anders dan Wayne Gretzky presteerde het om in 1984 51 (!) wedstrijden op rij op het scoreformulier terecht te komen.
‘Crime Dog’ Fred McGriff is door de Contemporary Baseball Era Players Committee, bestaande uit oud-spelers, bestuurders en journalisten, unaniem verkozen tot de Baseball Hall of Fame. De slugger die in zijn 19-jarige carrière net niet de grens van de 500 homeruns (493) doorbrak, was de enige speler op de ballot die meer dan de benodigde 12 stemmen kreeg.
TORONTO BLUE JAYS
McGriff werd gedraft door de New York Yankees, maar nog voor hij één wedstrijd op het hoogste niveau had gespeeld, werd hij door die organisatie betrokken in een trade met de Toronto Blue Jays. Die deal wordt tot op de dag van vandaag gezien als één van de aller slechtste uit de historie van de franchise.
— National Baseball Hall of Fame and Museum ⚾ (@baseballhall) December 5, 2022
De in Tampa geboren eerstehonkman maakte in het najaar van 1986 zijn debuut, maar zou het volgende seizoen pas echt bij de hoofdmacht aansluiten. In totaal speelde McGriff 578 wedstrijden voor de Canadezen, waarin hij tot 125 homeruns, 305 RBI’s en een OPS+ van 153 kwam. In die jaren was hij één van de gevaarlijkste slagmannen in de American League. Hij werd slechts één keer homerun king, maar moest in de andere jaren vooral toezien hoe de tot hun oogballen gedopeerde Jose Canseco en Mark McGwire de mooie sier maakten.
SAN DIEGO PADRES
Samen met de niet zo lang geleden overleden Tony Fernandez ruilden de Blue Jays McGriff vervolgens met de San Diego Padres voor Roberto Alomar en Joe Carter. Die laatste twee zouden in Toronto twee keer de World Series winnen, terwijl McGriff en Fernandez samen met onder anderen de legendarische Tony Gwynn en Gary Sheffield steeds net iets tekort kwamen.
“Taking nothing away from (Jose) Canseco and (Mark) McGwire, but everybody knows they lift weights. I wish I could get Freddie to lift weights. The only things he lifts are candy bars.”
In tweeënhalf seizoen in Zuid-Californië sloeg hij 84 homeruns, waarvan de 35 in 1992 dus genoeg waren om voor de tweede keer een homeruntitel op te eisen. Daarmee werd McGriff in die jaren de eerste slagman in de 20e eeuw die in beide leagues het homerunklassement won.
ATLANTA BRAVES
Gedurende het 1993 seizoen maakte Fred McGriff voor de derde keer een transfer. De Atlanta Braves hoopten met hem het missende puzzelstukje gevonden te hebben en kregen daarin gelijk. Vanaf dag één was hij op stoom in Georgia. In 69 wedstrijden sloeg hij 19 homeruns, 55 punten binnen en kwam hij tot een voor zijn doen ongekend hoog slaggemiddelde van .310. Nooit sloeg hij meer homeruns over een heel seizoen dan dat jaar, maar inmiddels was hij links en rechts ingehaald door medisch opgevoerde types als Matt Williams en Jeff Bagwell.
De Braves wonnen in dat jaar de NL West Division met één gewonnen wedstrijd meer dan de San Francisco Giants van Barry Bonds, maar in de ALCS gingen ze onderuit tegen de huidige divisiegenoot uit Philadelphia, de Phillies. Aan McGriff lag het in die serie niet. Zijn slashline in die zes wedstrijden was .435/.519/.696/1.214 met een homerun en vier RBI’s.
DE STAKING VAN 1994
Uiteindelijk moesten de Braves tot 1995 geduld hebben om hun gouden generatie te verzilveren, want het seizoen ervoor werd door de spelersstaking nooit uitgespeeld. Ook voor McGriff was dat een aderlating, want met 34 homeruns in slechts 113 duels leek de op dat moment 30-jarige slagman zijn persoonlijke record meteen aan te scherpen. In dat eerste anderhalve seizoen in Atlanta deed Crime Dog voor weinig anderen onder.
Het ingekorte jaar na de staking bracht de Braves dus eindelijk succes en die zo lang gewenste World Series-ring, maar voor McGriff was het zijn minste jaar. Hij bleef voor het eerst in acht seizoenen onder de 30 homeruns en zijn OPS+ kelderde van een indrukwekkende 165 naar 119. Wel was McGriff van ongekende waarde in het postseason. In alle drie de series kwam hij tot een slugging van boven de .600 en met vier homeruns en negen RBI’s droeg hij bij aan de nodige runs.
GOING HOME TO TAMPA
Met de oprichting van de Tampa Bay (Devil) Rays kreeg McGriff de kans om te spelen in zijn geboortestad. Samen met onder meer Wade Boggs was hij die eerste jaren het gezicht van een organisatie die bivakkeerde in de onderste regionen van de sterke AL East. Wel sloeg hij in die jaren weer een paar keer meer dan 30 homeruns in een seizoen, al bleef hij ver van de aantallen die zijn generatiegenoot Bonds die jaren liet aantekenen.
De Chicago Cubs hoopten dat hij voor hen kon betekenen wat hij jaren eerder voor de Braves betekend had, maar een tweede ring zat er niet meer in. Toch lieten de 42 homeruns in 195 wedstrijden zien dat de Crime Dog nog allerminst versleten was. In het daaropvolgende seizoen voor de Los Angeles Dodgers was het echter een ander verhaal. Fysieke ongemakken gingen zijn tol eisen en het bleek de aankondiging van het einde.
In 2004 hoopte McGriff in het shirt van zijn geliefde Rays de mijlpaal van 500 homeruns te slechten, maar al na 27 wedstrijden kwam dat laatste avontuur ten einde, slechts zeven rake klappen verwijderd van dat magische aantal en een bijna zekere sleutel tot de Hall of Fame.
COOPERSTOWN
Consistentie was het toverwoord van McGriff carrière. In maar liefst tien seizoenen sloeg hij meer dan 30 homeruns. Dat was ook jaarlijks zijn doel. “I just need five good swings a month”, was gedurende zijn hele loopbaan een soort mantra voor hem. Het hield hem bovendien scherp wanneer het een paar wedstrijden niet wilde lukken. Vijf rake klappen waren bijna altijd nog wel mogelijk.
In het begin van zijn carrière behoorde hij met dergelijke statistieken tot de crème de la crème van het slagmangilde, maar de tijden veranderden. McGwire, Canseco, Sammy Sosa en Bonds stegen naar astronomische homerunaantallen, terwijl McGriff keurig zijn jaarlijkse 30 stuks afleverde. Hoe hoger zij klommen, hoe dieper in hun schaduw McGriff verdween, tot hij bijna vergeten werd.
Op de reguliere ballot bleef McGriff elk jaar ver verwijderd van een uitverkiezing. Nooit kreeg hij meer dan 39% van de stemmen, hoewel er genoeg mensen zich hard maakten voor de in hun ogen schone McGriff die zo geleden had onder snoepende concurrentie. Geheel verrassend was het dus niet dat McGriff uiteindelijk via de Veteran’s Committee alsnog zijn enkeltje Cooperstown te pakken heeft. Unaniem stemden zij hem vannacht de Hall of Fame in.
De NFL had tijdens week 13 vier wedstrijden op het programma tijdens het late tijdvak, waaronder twee toppers. In Santa Clara ontvingen de 49ers de Dolphins. Daarnaast stond in Cincinnati een spannende AFC-matchup op de rol tussen de Bengals en de Chiefs. Ook speelden de Rams thuis tegen de Seahawks en ontvingen de Raiders de Chargers. Tijdens Sunday Night Football namen de Cowboys het thuis op tegen Colts.
49ERS WINNEN MET THIRD-STRING QB
Miami Dolphins @ San Francisco 49ers | 17-33
De eerste play-from-scrimmage leverde gelijk een touchdown op. Na een korte pass van Tua Tagovailoa liep Trent Sherfield om alle verdedigers heen. Zo scoorde Sherfield na tien seconden een 75-yard touchdown om de Dolphins op voorsprong te zetten. De eerste drive van de Niners leverde ook een score op. Robbie Gould zette namens San Francisco met een 47-yard field goal drie punten op het bord. Wel verloor SF QB Jimmy Garoppolo tijdens de drive met een voetblessure. De laatste pick van de draft van 2022, Brock Purdy, nam het van hem over. Plankenkoorts leek Purdy in ieder geval niet te hebben. Zijn vierde pass, een korte worp naar Kyle Juszczyk, zorgde voor een touchdown en de voorsprong.
What a start for Trent Sherfield and the @MiamiDolphins! 😱
Miami zette een goede drive weg aan het begin van het tweede kwart. Het bracht ze op de drempel van de redzone. Uiteindelijk stond de SanFran-D slechts een field goal toe. Een sack van Nick Bosa tijdens 3rd down zorgde hiervoor. Tua stond overigens in de eerste helft veel onder druk. Na anderhalve kwart hadden slechts zeven van de zestien passes een receiver bereikt. Een flinke prestatie van de Niners-D. Zeker omdat alleen Geno Smith dit jaar accurater is dan Tua.
Zijn collega-QB bij SF bleek na tien minuten in het tweede kwart ook niet erg accuraat. Door de vele druk van de D-line van Miami moest Purdy tijdens 4th down scramblen. Hij gooide vervolgens een diepe pass, maar Xavier Rhodes onderschepte de worp. Gelukkig voor de 49ers had het geen gevolgen. Een sack van wederom Bosa zorgde voor een punt. De 49ers sloten de eerste helft uiteindelijk scorend af. Op de rand van de endzone gooide Purdy een korte pass naar Christian McCaffrey. CMC liep vervolgens de endzone binnen en gaf zo zijn team een 17-10 voorsprong.
Na een aantal minuten in de tweede helft stonden de Dolphins op de rand van de redzone. Op zoek naar yards na een aantal penalty’s tegen Miami gooide Tua een pass naar Jeff Wilson, maar deze pass kwam nooit aan. Dit kwam doordat 49er Jimmie Ward zijn beste Superman-imitatie deed en de bal onderschepte. Purdy kwam naarmate de wedstrijd vorderde steeds beter in zijn spel. Dit was te zien door een aantal goede passes van de rookie naar Deebo Samuel. De Niners sloten de drive niet af met een TD, wel breidden ze voorsprong uit naar tien punten met een field goal. SF kreeg de bal daarna bijna direct weer terug. Een slechte pass van Tua naar Tyreek Hill belandde namelijk in de handen van 49er-verdediger Deommodore Lenoir. Gould breidde daarna wederom met een FG de voorsprong uit.
Het liep voor een lange tijd voor geen meter bij Miami, maar daar was na 25 seconden in het vierde kwart niets van te zien. Door zijn snelheid liep Hill helemaal vrij, Tua vond hem met een diepe pass. Hill liep onaangeraakt de endzone binnen en bracht zo de achterstand terug naar zes punten. Na een punt van de 49ers namen de Dolphins risico door ervoor te gaan tijdens een 4th-and-1 op hun eigen 19-yardlijn, maar met succes. Het zou weinig uitmaken aangezien de Dolphins de bal weer aan SF moesten laten door een turnover-on-downs.
De 49ers brachten daarna met een field goal het verschil naar negen punten. De eerstvolgende play van de Dolphins eindigde dramatisch. Een strip-sack van Bosa zorgde voor een fumble. Mede-Niner Dre Greenlaw pikte de bal op en scoorde vervolgens een touchdown. Tua raakte tijdens de sack geblesseerd, dus kwam Skylar Thompson erin. Thompson gooide met zijn eerste pass direct een INT in de handen van Fred Warner. Hierdoor hoefde Purdy alleen nog een paar keer te knielen om de overwinning veilig te stellen.
BENGALS WINNEN SPANNENDE WEDSTRIJD
Kansas City Chiefs @ Cincinnati Bengals | 24-27
De Bengals moesten het tijdens deze wedstrijd wederom stellen zonder Joe Mixon, maar ze misten hem in ieder geval niet tijdens hun openingsdrive. Cincy zette een goede drive weg die werd afgerond met een 4-yard run van Joe Burrow voor de touchdown. Kansas City eindigde hun eerste drive niet zoals gehoopt. De Bengals-D hield zich in de redzone sterk. Wel scoorde Harrison Butker namens de Chiefs een field goal. In de drive na de field goal leek een pass van Burrow onderschept te worden door Juan Thornhill, maar een defensive pass interference maakte de INT ongedaan.
Net na de start van het tweede kwart breidde Cincinnati de voorsprong uit naar 14-3. Tee Higgins ving een pass van Burrow en liet zijn kracht zien door een touchdown te scoren ondanks de pogingen van meerdere verdedigers om hem neer te halen. Met nog een aantal minuten in de eerste helft scoorde Kansas City ‘eindelijk’ hun eerste touchdown van de wedstrijd. Jerick McKinnon ving een korte pass van Patrick Mahomes en liep ermee de endzone in. De dertigste TD-pass van Mahomes dit seizoen. Toch was de eerste helft allesbehalve klaar. Een goede pass van Burrow naar Ja’Marr Chase zorgde voor een 40-yard gain. Een paar plays later waren de Bengals een aantal yards verwijderd van de endzone. Een geweldige tackle van Carlos Dunlap tijdens 4th-and-inches hield Cincy puntloos tijdens deze drive. Wel namen de Bengals een voorsprong van vier punten mee de rust in.
FUMBLE KELCE BLIJKT CRUCIAAL
Na ongeveer een minuut in de tweede helft ving Travis Kelce zijn eerste bal van de wedstrijd. Het bleek een opstapje te zijn naar de volgende score van de Chiefs. Isiah Pacheco liep niet lang daarna de bal binnen en gaf daarmee zijn team de voorsprong. De Bengals hadden daarna de voorsprong weer over moeten nemen, maar de compleet vrijstaande Tyler Boyd liet in de endzone de bal door zijn handen glippen. Wel schoot Evan McPherson de stand gelijk. De Chiefs lieten daarna niet na om een touchdown te scoren. Mahomes eindigde de drive door Jordan-esque over een verdediger te springen voor de touchdown.
In de drive daarna scoorden de Bengals ook, maar wederom vonden ze de endzone niet. Wel bracht de field goal de achterstand terug naar vier punten. De Bengals namen snel daarna de bal weer over. Hun defensie forceerden namelijk een fumble bij Kelce. Het was overigens de zevende wedstrijd op een rij met een turnover voor de Chiefs, de langste reeks onder coach Andy Reid. De Bengals profiteerden volledig van de fumble. Met een korte pass vond Burrow Chris Evans die de bal binnenliep voor de TD. Zo gaf hij Cincy de 27-24 voorsprong. Butker had in de daaropvolgende drive de kans om de Chiefs weer op gelijk hoogte te schieten, maar zijn 55-yard field goal ging wijd.
De Chiefs-O kreeg de bal daarna niet meer in handen. Een aantal first downs zorgde ervoor dat Cincinnati de overwinning veilig stelde. Het betekende de derde overwinning op een rij van de Bengals tegen Kansas City. Door het verlies raakten de Chiefs de #1 seed in de AFC kwijt aan de Bills.
SEAHAWKS WINNEN IN EXTREMIS
Seattle Seahawks @ Los Angeles Rams | 27-23
Het eerste kwart was vermakelijk. De Rams openden de score met een korte TD-run van Cam Akers. Even later ving Tyler Lockett een pass voor de touchdown om de stand gelijk te trekken. LA sloot uiteindelijk de eerste vijftien minuten af met de voorsprong door een field goal. De eerste drive van het tweede kwart leverde voor de Seahawks nog een touchdown op. Deze kwam op naam van Noah Fant. Hij ving een korte pass van Geno Smith in de endzone. De Rams zouden met een achterstand van een enkel punt de kleedkamers opzoeken. Een minuut voor het einde van de eerste helft scoorde Matt Gay namelijk zijn tweede field goal van de wedstrijd.
De Seahawks opende de score in het derde kwart met een field goal van Jason Myers. De FG breidde de voorsprong van de Seahawks uit naar 17-13. De volgende score kwam pas in het vierde kwart. Namens LA bracht Gay met een field goal de achterstand weer naar één punt. Myers bracht even later het verschil weer terug naar vier punten met een field goal. Ook de volgende drive leverde een score op, voor LA welteverstaan. Wederom scoorde Akers een TD na korte run. Het gaf de Rams een voorsprong van drie punten met minder dan drie minuten op de klok. Uiteindelijk nam Seattle de voorsprong weer over met nog 36 seconden op de klok. D.K. Metcalf ving namelijk in de endzone een pass met twee verdedigers om zich heen. De Seattle-D gooide daarna met een INT de wedstrijd definitief in het slot.
De eerste score van de wedstrijd kwam van de defensie van LA. Een pass van Derek Carr werd aangetikt door een Charger. Hierdoor kon Bryce Callahan de bal onderscheppen en ermee naar de endzone lopen voor de pick-six. Na een field goal in het tweede kwart van de Chargers deden de Raiders wat terug. Josh Jacobs liep zijn negende touchdown van het seizoen binnen en zette zo de stand op 10-7 in het voordeel van LA. Een aantal minuten later trapte Daniel Carlson met een 55-yard field goal de stand gelijk. Toch sloten de Chargers de eerste helft met een voorsprong af. Een 34-yard field goal van Cameron Dicker zorgde voor een 13-10 voorsprong. Carlson had zijn team nog op gelijke hoogte kunnen trappen, maar zijn poging ging naast de palen.
Al na 32 seconden nam Las Vegas de voorsprong in de tweede helft. De Raiders hadden dit te danken aan een geweldige vangbal van Davante Adams in de endzone. Diezelfde Adams scoorde even later nog een touchdown na een flea-flicker. Het gaf LV een 24-13 voorsprong. Aan het begin van het vierde kwart breidde LV de voorsprong uit naar twee touchdowns met een field goal. Toch gaven de Chargers niet zomaar op. Justin Herbert gooide een bal diep op Keenan Allen. Allen zorgde met een een knappe vangbal in de endzone voor de touchdown. Na de two-point conversion brachten de Chargers het verschil terug naar een touchdown. Uiteindelijk kregen de Chargers de bal terug met slechts 22 seconden op de klok. Het bleek niet genoeg tijd om terug te komen van de achterstand.
The route. The catch. @tae15adams never ceases to amaze 😱
De Colts openden de score met een field goal, maar de Cowboys sloegen niet lang daarna terug met een touchdown. Die kwam tot stand na een pass van Dak Prescott naar CeeDee Lamb. Lamb leek neergehaald te worden, maar draaide zo dat hij niet de grond raakte. Iets meer dan twee minuten later namen de Colts de voorsprong weer over. Een pass van Matt Ryan bereikte een vrijstaande Ashton Dulin.
De Cowboys namen na bijna vijf minuten in he tweede kwart de voorsprong weer terug in handen. Deze keer liep Tony Pollard de bal binnen met een korte run. Met nog minder dan drie minuten op de klok onderschepte Stephon Gilmore een pass van Prescott. Vervolgens liep Gilmore ermee naar de 19-yardlijn van Dallas. Uiteindelijk leverde de INT een field goal op voor Indy. Net voor het einde van de eerste helft gooide ook Ryan een interception. De Cowboys profiteerden hier volledig van. Een aantal plays later vond Prescott Michael Gallup voor de TD. Het bracht de ruststand op 21-13 in het voordeel van Dallas.
De eerste score van de tweede helft kwam na ruim elf minuten. De Colts rondden hun drive, die meer dan acht minuten duurde, af met een touchdown. WR Alec Pierce ving ondanks de verdediger om zich heen de bal in de endzone. De two-point conversion achteraf was onsuccesvol. Hierdoor bleef Dallas een voorsprong van twee punten houden. De Cowboys lieten er in het vierde kwart geen gras over groeien. De derde play betekende namelijk een touchdown. Weer was het Gallup die een pass van Prescott uit de lucht greep. Zo breidde Dallas de voorsprong uit naar 28-19.
Twee plays later scoorden de Cowboys nog een touchdown. Malik Hooker pikte een fumble op liep ermee de endzone binnen. De two-point conversion daarna was onsuccesvol. Toch betekende de TD een 34-19 voorsprong. In het vierde kwart stapelden de fouten zich op bij de Colts. Een aantal minuten later gooide Ryan namelijk zijn tweede INT van de avond. De Cowboys hadden drie plays nodig voor de volgende TD. Pollard scoorde na een 30-yard run. Dallas wist niet van ophouden. Een aantal plays later onderschepte de Cowboys-D weer een pass. Kort daarop deed Ezekiel Elliott een duit in het zakje met nog touchdown. Na een strip-sack nam Dallas eindelijk de voet van het gaspedaal door Cooper Rush te brengen voor Prescott. Malik Davis had er in ieder geval nog wel zin in. Hij scoorde met een 23-yard run zijn eerste NFL-touchdown. Het bracht de eindstand op 54-19.
Er stonden zondag veel toppers op het menu in de NFL. De Eagles hadden geen enkel probleem met de Titans, terwijl de Vikings de Jets van zich afhielden. De Ravens wonnen ook, maar zullen toch met een slecht gevoel terugkijken op dit duel, want ze verloren Lamar Jackson met een blessure. Lees hier alle recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.
EAGLES OP ALLE VLAKKEN TE STERK VOOR TITANS
Tennessee Titans @ Philadelphia Eagles | 10-35
De Eagles domineerden het duel der divisieleiders tegen de Titans vanaf de kickoff. De ploeg nam onder leiding van Jalen Hurts op de eerste drive een voorsprong, om vervolgens niet meer op achterstand te komen. De quarterback van de Eagles maakte hierbij vooral gebruik van de matige secondary van de ploeg uit Tennessee. Een week na de Packers over de grond verslagen te hebben was Hurts in dit duel goed voor 380 passing yards en vier touchdowns.
Uiteraard ging veel aandacht naar A.J. Brown, die in het offseason door de Titans aan de Eagles werd gegeven in ruil voor een eerste ronde pick. Brown was goed voor 119 yards en twee schitterende touchdowns. Maar niet alleen Brown deelde in de feestvreugde, want DeVonta Smith was goed voor 102 yards en een touchdown. De Titans kozen met hun draftpick voor Treylon Burks. Die ving de eerste (en enige) touchdown van de Titans, maar raakte daarbij geblesseerd en zou verder niet meer in actie komen. De aandacht ging daarna vooral uit naar Derrick Henry, maar de runningback had opnieuw een matige wedstrijd met 30 rushing yards en acht receiving yards. Hierdoor hadden de Titans geen enkele kans in dit duel met de Eagles.
VIKINGS OVERLEVEN COMEBACK JETS
New York Jets @ Minnesota Vikings | 22-27
De Minnesota Vikings hebben een nipte zege geboekt tegen de New York Jets. Na een indrukwekkende eerste helft viel de motor stil in de tweede, waardoor de Jets nog bijna een comeback realiseerden. Het team van head coach Robert Saleh zal zich de vele gemiste kansen nog beklagen. Maar liefst zes keer kwamen de Jets in de redzone in de tweede helft. Slechts één keer konden de Jets daar een touchdown uit puren. De Vikings zullen zich op de borst kloppen dat ze Mike White en co zo vaak wisten af te stoppen. White had een mindere game dan vorige week. Hij haalde weliswaar 369 yards, maar White had daar wel 57 pogingen voor nodig. Bovendien werd hij twee keer onderschept, waarvan één keer helemaal op het einde van de game.
De Vikings waren offensief eigenlijk het mindere team in deze wedstrijd, maar scoorden punten op de momenten dat het telde. In het tweede kwart lieten de Vikes twee rushing touchdowns optekenen. Zowel Dalvin Cook als Alexander Mattison mochten vieren. In de tweede helft, net toen de Jets aan hun comeback werkten, nam niemand minder dan Justin Jefferson hen de wind uit de zeilen met een touchdown-receptie van tien yards. Kirk Cousins speelde een anonieme wedstrijd tegen de formidabele Jets-defense. Wie zich uiteindelijk nog het meest voor het hoofd zal slaan, is Braxton Berrios. Hij had de go ahead-touchdown in zijn armen, maar liet de bal alsnog vallen in de eindzone. De Vikings tellen nu tien zeges en kunnen de winst in de NFC North bijna niet meer ontlopen.
GELIJKSPEL BIJ COMMANDERS TEGEN GIANTS
Washington Commanders @ New York Giants | 20-20 (OT)
De Washington Commanders en New York Giants hebben in hun eerste onderlinge duel van het seizoen gelijkgespeeld. De hele tijd ging het duel al op en neer, want de Commanders namen in het eerste kwart het initiatief met een 10-0 voorsprong, maar onder leiding van Daniel Jones kwamen de Giants op voorsprong. Jones gooide slechts één touchdown en 182 yards, maar was ook de belangrijkste rusher met 71 yards.
In het vierde kwart waren het weer de Commanders die het duel om wisten te draaien. Met minder dan twee minuten op de klok wist Taylor Heinicke wide receiver Jahan Dotson in de endzone te vinden. Hiermee bracht hij beide ploegen weer op gelijke hoogte. In het vervolg en in overtime leken beide ploegen, die nek aan nek lijken te gaan in de strijd om de wildcards, vooral bang dit cruciale duel te verliezen. De Giants kregen in het vierde kwart en de verlenging vijf keer balbezit, de Commanders nog drie keer. De twee teams kwamen tot zes punts en een kneeldown aan het einde van de reguliere speeltijd. Pas op de laatste play van de verlenging gingen de Giants voor de zege, maar de field goal was te ver voor Graham Gano om te maken, waardoor het duel eindigde in een tie.
LIONS WINNEN SLAG DER KATACHTIGEN VAN JAGUARS
Jacksonville Jaguars @ Detroit Lions| 14-40
Wat zich aankondigde als een spannende wedstrijd tussen twee 4-7 teams, is op een eenzijdige afstraffing uitgedraaid. De Detroit Lions grepen de Jaguars van bij het begin naar de keel en lieten hun houdgreep niet meer los. Het begon direct met een fumble van running back Travis Etienne. De Lions recupereerden de bal, marcheerden over het veld en Jamaal Williams – wie anders – rende de eerste touchdown van de game binnen. Nog in het eerste kwart scoorde Amon-Ra St. Brown een touchdown met een afgemeten pass van tien yards van de foutloze Jared Goff. Kicker Michael Badgley deed daar in het tweede kwart nog eens drie field goals bovenop.
De Jaguars konden daar weinig tegenin brengen. Sterker zelfs, het leek helemaal op het einde van de eerste helft goed mis te gaan toen Trevor Lawrence gesackt werd door James Houston. De voet van Lawrence bleef in het veld steken en de tweedejaars leek zich ernstig te blesseren, maar hij keerde gelukkig nog terug na de rust. De doorzetting van Lawrence zou echter niet veel zoden aan de dijk brengen. Hij wierp een touchdownpass naar tight end Evan Engram in het derde kwart, maar daar bleef het bij voor de Jags. De Lions scoorden zelf nog twee touchdowns, waaronder de tweede van de dag voor Amon-Ra St. Brown, en toonden zich zo het veel betere team. De troepen van Dan Campbell hebben nu vier van hun laatste vijf games gewonnen. Er wordt stilaan een mooi verhaal geschreven in de Motor City.
OVERIGE GAMES
Pittsburgh Steelers @ Atlanta Falcons | 19-16: De Pittsburgh Steelers klopten de Atlanta Falcons in een game met twee gezichten. De eerste helft was duidelijk voor Pittsburgh, terwijl de Falcons bijna nog de zege wegkaapten in de tweede helft. Kenny Pickett stond opnieuw goed te spelen voor de rust en bekroonde zijn goede prestatie met een prachtige touchdownpass naar Connor Heyward. De Falcons zetten de Steelers nog stevig onder druk na de koffie, maar Marcus Mariota maakte opnieuw zijn kenmerkende fout. In de drive van de laatste kans gooide hij zijn negende interceptie van het seizoen. Krijgen we na de bye week dan eindelijk Desmond Ridder te zien?
Denver Broncos @ Baltimore Ravens | 9-10: De Ravens en de Broncos hebben wellicht de lelijkste game van het seizoen afgewerkt. Lang zag het ernaar uit dat de defensie van de Broncos Russell Wilson een onverwachte zege zouden bezorgen, nadat Lamar Jackson al vroeg geblesseerd naar de kant moest. Tyler Huntley, zijn vervanger, maakte te veel foutjes en de Broncos leken aan drie field goals genoeg te hebben voor de winst. Tot Tyler Huntley in het absolute slot alsnog zijn duivels ontbond. Hij rondde zelf een goeie drive af met een 2-yard touchdown-run. De Ravens blijven zo aan kop in de AFC North, al zullen ze wel bang uitkijken naar de ernst van Jacksons blessure.
Green Bay Packers @ Chicago Bears | 28-19:Aaron Rodgers is nog steeds de eigenaar van de Bears. Ook in dit rampzalige seizoen wist hij de eeuwige rivaal in eigen huis te verslaan. Hier zag het lang niet naar uit, want na een 55-yard run namen de Bears een 10-0 voorsprong. Chicago wist tot in het vierde kwart de voorsprong vast te houden, maar daarna stokte de score voor de Bears en zette Rodgers onder meer met een tweede touchdown pass naar Christian Watson nog 18 punten op het bord. Dit was voldoende voor de zege, waardoor de Packers de Bears onttroonden als franchise met de meeste zeges in de NFL. Ook zijn de Bears de eerste ploeg in de NFC die officieel uitgeschakeld zijn om de play-offs te halen.
Cleveland Browns @ Houston Texans | 27-14: Alle ogen waren gericht op Deshaun Watson. De fel bekritiseerde quarterback kwam terug na een schorsing voor het aanranden van tientallen vrouwen in Houston. Uitgerekend in die stad mocht hij terugkeren. Op het veld maakte hij nauwelijks indruk, want hij was goed voor maar 131 yards, geen touchdowns en een interceptie. Toch wonnen de Browns ruim, maar dat kwam door de andere facetten in het spel. De Browns scoorden namelijk een punt return, een fumble return, een pick-six en twee fieldgoals. Met 27 punten is dit de hoogste score ooit zonder een aanvallende touchdown. Voor de Texans betekent deze beschamende nederlaag dat zij definitief uitgeschakeld zijn voor de play-offs, al zal niemand hier nog rekening mee hebben gehouden in Houston.
Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
27 NOVEMBER – 3 DECEMBER
EASTERN CONFERENCE STAND
Boston Celtics: 15-4
Milwaukee Bucks: 13-5
Cleveland Cavaliers: 12-7
Indiana Pacers: 11-7
Atlanta Hawks: 11-8
Philadelphia 76ers: 10-9
Washington Wizards: 10-9
Toronto Raptors: 10-9
New York Knicks: 9-10
Brooklyn Nets: 9-11
Miami Heat: 9-11
Chicago Bulls: 8-11
Charlotte Hornets: 6-14
Orlando Magic: 5-14
Detroit Pistons: 5-16
IN DE SPOTLIGHT
KEVIN DURANT REUZE EFFICIËNT IN STERKE WEEK NETS
Met vier overwinningen op rij hebben de Brooklyn Nets de langste winstreak van het moment in de NBA. De ploeg van head coach Jacque Vaughn versloeg deze week de Portland Trail Blazers, Orlando Magic, Washington Wizards en Toronto Raptors. Door deze zeges staan de Nets voor het eerst dit seizoen met een positief record.
Dat de Nets deze sterke week te danken hebben aan een uitblinkende Kevin Durant, zal geen hele grote verrassing zijn. Durant scoorde gemiddeld 33 punten per wedstrijd, samen met 6.5 rebounds en 5.5 assists, maar deed dit vooral tegen enorm hoge schotpercentages: 67.6% vanuit het veld, 47.1% van achter de driepuntslijn en 96% vanaf de vrije worp-lijn.
Met name in de wedstrijd tegen de Orlando Magic was Durant een echte ‘statsheetfiller’. Hij scoorde namelijk 45 punten, 7 rebounds, 5 assists, 2 steals én 2 blocks. Alleen in een wedstrijd voor de Oklahoma City Thunder tegen de Utah Jazz in 2014 wist hij dezelfde of hogere aantallen te halen in alle categorieën. Durant zou later dat jaar de MVP-award winnen, iets waar zijn naam dit jaar opnieuw aan gelinkt wordt. Mochten de Nets én KD zou blijven spelen, zal hij zeker één van de favorieten zijn voor de award.
DE TEGENVALLER
VIJF NEDERLAGEN IN ZEVEN DAGEN VOOR ORLANDO MAGIC
De Orlando Magic hebben de slechtst denkbare week achter de rug. In de NBA komt het namelijk niet tot nauwelijks voor dat een team vijf keer in één week in actie komt, maar de voor de Orlando Magic was dat dit keer wel het geval. Deze loodzware week werd alleen maar erger, doordat de Magic alle vijf de wedstrijden verloren.
Dat Orlando weinig wedstrijden wint, is de laatste jaren wel bekend, maar deze week met vijf (ruime) nederlagen is een geheel andere situatie. Op zondagavond werd de week begonnen in een thuiswedstrijd tegen de Philadelphia 76ers, die aantraden zonder Joel Embiid, Tyrese Maxey en James Harden. Desondanks won Philly ruim: 133-103. Eén dag later speelde Orlando in Brooklyn tegen de Nets, waar de kleinste nederlaag van de week werd geleden: 102-109.
Na één vrije dag stond er een thuiswedstrijd op de agenda tegen de Atlanta Hawks, maar binnen een paar minuten hadden de Hawks voor het eerst de voorsprong die ze daarna alleen maar vergrootte en niet meer weggaven: 125-108. Opnieuw twee dagen later gingen de Magic op bezoek bij de Cleveland Cavaliers, die pas in de derde kwart met een 14-2 run het verschil wisten te maken tegen de Magic: 96-107. De volgende dag werd de zeer pijnlijke week al afgesloten in het eerste kwart tegen de Toronto Raptors. De Raptors wonnen het kwart met veertien punten verschil en de wedstrijd werd uiteindelijk afgesloten met een gat van dertien punten verschil: 108-121.
Het vooruitzicht voor Magic-fans is ook nog niet al te rooskleurig, want met wedstrijden tegen de Milwaukee Bucks, Los Angeles Clippers en Toronto Raptors op de planning, wordt het opnieuw een zware week.
SPELER VAN DE WEEK
Jayson Tatum is voor de tweede keer dit seizoen verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Boston Celtics wist samen met zijn ploeg twee van de drie wedstrijden deze week te winnen en noteerde daarbij ook hele sterke gemiddeldes: 32.7 punten, 8.7 rebounds en 3 assists per wedstrijd. Daarnaast had hij ook een plus/minus van 24.7, het hoogste uit de gehele NBA dit seizoen.
Tatum blonk vooral uit in een 121-134 overwinning tegen de Miami Heat. Hij wist maar liefst 49 punten te scoren, samen met 11 rebounds en 8 driepunters. Voor die 8 driepunters had hij slechts 12 pogingen nodig, iets wat hij nog nooit efficiënter had gedaan. Een enorm sterke wedstrijd voor Tatum, die ook nog eens heel belangrijk was. In de minuten dat hij speelde, wonnen de Celtics met 29 punten van de Heat, iets wat ze uiteindelijk de overwinning bracht.
VOORUITBLIK
Het is maar goed dat Jayson Taum in vorm is, want er wacht een loodzware week voor de Boston Celtics. In de nacht van zondag op maandag, om 0:00 uur, spelen ze tegen de Brooklyn Nets en één dag later alweer tegen de Toronto Raptors. In de Eastern Conference in het verder lastig om mooie wedstrijden te vinden, want de Celtics gaan naar het westen voor wedstrijden tegen de Phoenix Suns en Golden State Warriors en de Milwaukee Bucks staan tegenover Sacramento Kings en Dallas Mavericks
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
