Home Blog Pagina 194

NFL 4-on-4: De rentree van Deshaun Watson

0

Na een jaar vrijwillig uitgezeten te hebben en een veelbesproken schorsing keert Deshaun Watson zondag terug. Ongetwijfeld niet toevallig op bezoek bij de Houston Texans, zijn vorige ploeg. Wat kunnen we van dit duel verwachten? Dat en meer in deze editie van de NFL 4-on-4.

1. Alle ogen zullen zondag gericht zijn op Houston. Deshaun Watson maakt uitgerekend daar zijn rentree. Wat kunnen we van zijn eerste duel verwachten?

Marc Dorenbos: “Ik denk dat Deshaun Watson de wind van voren zal krijgen bij zijn terugkeer in Houston. De fans zullen niet vergeten zijn wat er de afgelopen jaren is gebeurd. Toch is Houston een lekkere eerste tegenstander voor Watson om er weer in te komen. Slechter dan de Texans wordt het op dit moment niet dus wat dat betreft kan Watson een prima wedstrijd neer gaan zetten.”

Seán van Zon: “Ik denk dat er momenteel geen beter team is om je rentree tegen te maken maken dan de Texans. Deshaun Watson zal zijn debuut voor de Browns maken tegen een defensie van XFL-niveau. Naturlijk, hij heeft anderhalf seizoen niet gespeeld, maar daardoor zijn wij ook een beetje de klasse van Watson vergeten. De Browns spelen een verloren seizoen, maar zondag zien we een glimps van wat ze hadden kunnen zijn.”

Chris van Dijk: “Voor de Texans is dit duel hun Super Bowl van het jaar. Hoewel de rol van de club in dit schandaal zeker niet onderbelicht mag worden, zal de aandacht toch uitgaan naar Deshaun Watson. Ik verwacht een redelijk vol stadion, in tegenstelling tot hun vorige wedstrijden, en een gemotiveerd publiek en een opgefokte ploeg. Aangezien Watson bijna twee jaar niet gespeeld heeft en een nieuw team om zich heen heeft, zal het sportief tegen gaan vallen. De Texans gaan dit winnen.”

Luuk Dokter: ”Ik sluit me aan bij Chris. In ieder geval wat betreft het deel dat het sportief een slecht debuut zal zijn. Ik denk namelijk dat Cleveland alsnog te getalenteerd is om van deze Texans te verliezen.”


2. Er staat een heerlijk weekend op het programma. Wat is het duel waar jij het meest naar uitkijkt en waarom?

Marc Dorenbos: “Het duel tussen de Kansas City Chiefs en ‘mijn’ Cincinnati Bengals. Vorig jaar wonnen de Bengals twee keer na hele spannende wedstrijden. Als het net zo spannend wordt als vorig jaar wordt het genieten. De Chiefs en de Bengals zijn beide in vorm en beide zo goed als fit. Ik heb er zin in!”

Seán van Zon: “Helemaal mee eens, Marc! Beide teams zijn aanvallend geweldig. Daarnaast keert Ja’Marr Chase terug. Joe Mixon is nog een vraagteken, maar als hij ook meedoet kan dit weleens een van de wedstrijden van het jaar.”

Chris van Dijk: “Ik verheug me vooral op het duel tussen de Dolphins en 49ers. De aanval van Hill, Waddle en Tua krijgt voor het eerst in tijden weer een echt goede defensie tegen. Kunnen de Dolphins het dan nog steeds? En hoe goed is San Francisco? Ze willen sinds de trade voor CMC wel, maar echt indrukwekkend is het nog niet. Twee Super Bowl-kandidaten tegen elkaar, maar wie van de twee is nu verder? Ik heb er zin in.”

Luuk Dokter: ”Ik heb zin in Redzone. Met zoveel fantastische duels geniet ik graag een avond van alle highlights. Zeker nu de Bills al met speels gemak van de futloze Patriots wonnen. Stiekem kijk ik wel specifiek uit naar Jaguars tegen Lions. Twee teams die ik volgend jaar een flinke sprong zie maken.”


3. Niet voor alle ploegen is het seizoen tot nu toe een succes geworden. Welke coach moet komende weken echt wat presteren om volgend jaar een nieuwe kans te krijgen?

Marc Dorenbos: “Nathaniel Hackett staat stipt bovenaan dit lijstje. Al vraag ik me af of er voor hem nog wat te redden valt. Zelfs als de Broncos nu een paar potjes gaan winnen kun je je afvragen wat Hackett brengt voor dit team. Het is aanvallend allemaal zo ontzettend troosteloos, dat mag je een head coach aanrekenen.”

Seán van Zon: “Hoe heeft Kliff Kingsbury nog in vredesnaam zijn baan als coach van de Cardinals? Ik heb het al eerder in de podcasts besproken, maar waar hij eerder nog zijn seizoenen goed startte en slechte eindigde is dat dit seizoen niet het geval. Er zijn verzachtende omstandigheden. Zo was Hopkins natuurlijk geschorst en zijn veel Cardinals-spelers geblesseerd geraakt, maar nog is het ‘product’ wat Arizona op het veld zet ondermaats.”

Chris van Dijk: “Lovie Smith is voor mij wel de belangrijkste kandidaat. Dat de Texans niet goed zouden zijn, dat wisten we voor het seizoen wel. Maar David Culley werd vorig jaar ontslagen nadat hij het maximale uit de groep had weten te halen. Dit doet Smith duidelijk niet. Davis Mills is aan de kant gezet omdat hij zich niet verder ontwikkelde en de ploeg lijkt de strijd opgegeven te hebben. Verliezen is niet erg, maar als je als coach de kleedkamer niet meer voor je kunt winnen is het klaar. Smith zal moeten laten zien dat hij het nog heeft.”

Luuk Dokter: ”Hackett, Kingsbury en Smith zijn logische kandidaten. Josh McDaniels hoort ook op dit lijstje, maar de Raiders hebben het geld niet om van hem af te komen. Een andere optie is Matt LaFleur. Hij heeft alleen wel erg veel redenen om niet naar behoren te presteren. Ik gun hem een jaar zonder Rodgers om te laten zien dat hij het met Jordan Love wel kan.”


4. De Eagles en Vikings kunnen deze week (met hulp) een plekje in de play-offs veiligstellen. Welke ploeg die nu op een play-offplek staat, zien jullie nog buiten de boot vallen?

Marc Dorenbos: “De Jets zijn op dit moment #7 seed in de AFC en ik denk niet dat ze dat vol gaan houden. Ze worden op de hielen gezeten door onder andere de Chargers. Hun programma, waarin ze nog op bezoek gaan bij onder andere de Bills, Dolphins en Vikings, is ook niet bepaald makkelijk.”

Seán van Zon: “Ik ben het eens met Marc, in de AFC zullen de Jets waarschijnlijk buiten de boot vallen. In de NFC zullen de Giants of Commanders denk ik de play-offs missen. De teams spelen nog twee keer tegen elkaar spelen. De eerste van de twee ontmoetingen is zondag. De Giants hebben een thuisvoordeel en kunnen hiermee een grote stap zetten richting de play-offs. Zondag zal dus cruciaal worden.”

Chris van Dijk: “De Bucs staan nu nog wel op een play-offplek, maar zijn bezig aan een zeer matig seizoen. Ik zie ze de voorsprong die ze nu nog hebben nog wel uit handen geven. Op de slotdag moeten ze op bezoek bij de Falcons. Dit zou wel eens om de divisie kunnen gaan, waarbij de Falcons dit dan winnen.”

Luuk Dokter: ”De voornaamste kandidaten zijn hier al genoemd: In de AFC de Jets en in de NFC de Bucs, Giants of Commanders. Dan zeg ik toch Commanders. Tampa Bay heeft Brady en het sprookje van Daboll bij de Giants is te mooi.”


Lees hier alle previews voor Week 13.

Coverfoto: Nathan Ray Seebeck/USA Today Sports

In Memoriam: Gaylord Perry (1938 – 2022)

0

Op donderdag 1 december werd bekend dat Gaylord Perry is overleden. Perry speelde 22 jaar lang in Major League Baseball, voor acht verschillende teams en won twee Cy Young Awards. De Hall of Famer overleed op 84-jarige leeftijd.

Gaylord Perry werd geboren in Williamston, North Carolina op 15 september 1938. Hij speelde samen met zijn broer Jim Perry allerlei verschillende sporten, waaronder honkbal, basketball en football. Jim zou later ook in de majors gooien. De Perry-broers (529 winstpartijen) moeten alleen Phil Niekro en Joe Niekro (539 winstpartijen) voor zich laten als het gaat om meeste overwinningen door broers in MLB.

SAN FRANCISCO GIANTS

De professionele carrière van Perry begon in 1958 voor de St. Cloud Rox in de Class A van de Northern League. Hij was toen al getekend door de San Francisco Giants voor $90 duizend per jaar. Het duurde slechts vier jaar voor de Giants het aan durfde met hem in MLB. Hij debuteerde op 23-jarige leeftijd tegen de Cincinnati Reds. Naar alle waarschijnlijkheid kwam zijn call-up iets te vroeg, want na slechts dertien wedstrijden en een 5.23 ERA werd hij teruggestuurd naar de Minor Leagues.

Gaylord Perry in een wedstrijd tegen de Cincinnati Reds in 1966 (Diamond Images)

Het zou tot 1966 duren voor hij echt doorbrak. Samen met Juan Marichal werd hij een gewaagde tegenstander voor de Sandy Koufax/Don Drysdale-combinatie van de Los Angeles Dodgers. Met augustus 1966 voor de deur had Perry een record van 20 overwinningen en slechts twee verliespartijen. Uiteindelijk zou hij het seizoen eindigen op 21-8 en werden de Giants tweede achter de Dodgers.

NO-HITTER

Beide jaren na 1966 zouden niet top zijn voor Perry. Toch kreeg hij het voor elkaar om in 1968 een no-hitter te gooien. Twee dagen na zijn 30e verjaardag gingen de Giants op bezoek bij de St. Louis Cardinals en stond de pitching matchup Gaylord Perry tegen Bob Gibson op het programma. Ron Hunt sloeg in de eerste inning een homerun en daar zou het ook bij blijven. De dag erna zou Ray Washburn van de Cardinals, de Giants no-hitten en dat betekende de eerste back-to-back no hitter in één series in de geschiedenis van MLB.

DE MAN OP DE MAAN

Tegenwoordig is er een designated hitter in zowel de National- als de American League, maar eind jaren zestig was daar nog geen sprake van. Net als de meeste pitchers was ook Gaylord Perry geen geweldige slagman. Zijn manager Alvin Dark zou gezegd hebben dat er nog eerder een man op de maan zou staan voor Perry een homerun zou slaan. Op 20 juli 1969 landde Apollo 11 met Neil Armstrong en Buzz Aldrin op de maan en slechts een paar uur na de landing sloeg Perry zijn eerste homerun van zijn carrière.

EERSTE CY YOUNG

In zowel 1970 en 1971 beleefde Perry zeer goede seizoenen. In 1970 won hij zelfs de meeste wedstrijden van de National League en dat terwijl hij de meeste wedstrijden startte en innings gooide in MLB. Het leverde hem een tweede plaats op in de Cy Young award van 1970, een veertiende plaats in de MVP stemming en een All-Star selectie. Tijdens het offseason van 1971 besloten de Giants hem te traden voor kortestop Frank Duffy en Cleveland ace Sam McDowell.

Het bleek een goede zet van de Indians, want in zijn eerste jaar in Cleveland won Perry meteen de Cy Young. Hij startte in 40 wedstrijden en won er 24. Daarmee was hij leider in de American League. Verder gooide hij ook de meeste complete wedstrijden van de AL en had Perry een ERA van 1.92. Dit alles leverde hem zijn eerste Cy Young uit zijn carrière op en een zesde plaats in de MVP stemming. Perry bleef tot de Cy Young Award van C.C. Sabathia in 2007 de enige Indians speler die uitgeroepen werd tot Cy Young winnaar.

1978

De twee seizoenen na zijn top jaar 1972 bleef Perry in dezelfde vorm. Hij werd zevende en vierde in de Cy Young. Toch besloot Cleveland hem in 1975 weg te traden na een conflict met speler/manager Frank Robinson en een bizar slechte start aan het seizoen. Hij kwam terecht in Texas en zou daar twee seizoenen spelen tot de Padres het met hem aandurfde.

1978 was wederom het jaar van Perry. Hij won 21 van zijn 37 wedstrijden en was daarmee leider in de National League. Tevens gooide de dan 39-jarige pitcher in de laatste wedstrijd van het seizoen zijn 3000ste strikeout. Er waren slechts twee pitchers die dit voor Perry deden. Walter Johnson (1923) en Bob Gibson (1974) waren de andere twee pitchers in dit illustere rijtje. Met zijn tweede Cy Young kreeg hij ook nog iets voor elkaar wat niemand in de geschiedenis van de majors tot dan toe had gedaan. Perry werd de eerste speler die in zowel de National- als de American League de Cy Young won.

300 OVERWINNINGEN

Op 40-jarige leeftijd werd hij nog eenmaal verkozen tot All-Star, maar na zijn laatste jaar bij de Padres was het beste van Perry af. Hij speelde nog bij de Rangers, Yankees en Braves, maar na het jaar 1981 besloten de Braves hem toch te laten gaan. Hierom miste Perry voor het eerst in 23 jaar Spring Training. Uiteindelijk vond hij toch nog een team, want de Seattle Mariners gaven hem een kans. Het leverde hem de bijnaam ‘Ancient Mariner’ op en op 6 mei 1982 gooide hij een complete wedstrijd voor zijn 300ste overwinning. Het was de eerste keer dat iemand die mijlpaal haalde sinds Early Wynn in 1963.

HALL OF FAME

Uiteindelijk speelde hij nog één seizoen in MLB. Perry startte zestien wedstrijden voor de Mariners en veertien voor de Kansas City Royals. Daarna besloot hij op 44-jarige leeftijd dat het tijd was om zijn handschoen aan de wilgen te hangen. In totaal gooide hij in 777 wedstrijden, startte er 690, won 314 wedstrijden en had een ERA van 3.11. Naast zijn twee Cy Young Awards, werd hij vijf keer verkozen tot All-Star en behaalde hij twee keer de top tien in de MVP stemming.

Tijdens zijn derde jaar van verkiesbaarheid werd Gaylord Perry verkozen in de Hall of Fame. Hij kreeg 77.2% op zijn ballot. Verder werd zijn rugnummer aan de wilgen gehangen door de San Francisco Giants in 2005.

PITCHING STYLE

Rondom de pitching style van Perry hangen veel haken en ogen. Zelf heeft hij altijd ontkent met de bal gedokterd te hebben. Toch werd hij op 23 augustus uit de wedstrijd gegooid voor dat feit. Het leverde hem een schorsing op van tien dagen. Volgens de overlevering gebruikte Perry altijd vaseline en K-Y Jelly om de bal vet te maken en zo meer grip te krijgen.

Hij gebruikte het ook in zijn voordeel. Zo werd Reggie Jackson na een strikeout een keer zo boos dat hij de wedstrijd uitgegooid. Jackson rende het veld op met een emmer Gatorade en vroeg aan de umpires of Perry ook dat plakkerige goedje mocht gebruiken om op de bal te smeren. Oud-manager Gene Mauch zei dan ook na de toevoeging van Perry aan de hall of fame: “He should be in the Hall of Fame with a tube of K-Y Jelly attached to his plaque.”

Coverfoto: Bettmann / Getty Images

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

0

Deze week leverde de National Hockey League weer veel moois op, maar er waren toch ook zorgen om Kris Letang. Zorgen van andere orde waren er voor Cal Petersen en de LA Kings na de krankzinnige wedstrijd tegen Daniel Sprong en de Seattle Kraken. In Toronto en Tampa Bay schoten Mitch Marner en Steven Stamkos zichzelf de geschiedenisboeken in, terwijl Jason Robertson in Dallas dit voorbeeld volgde. Dit alles en nog veel meer in de eerste NHL Power Play Friday van de maand december!

ROOPE HINTZ NOG LANG EEN STAR

Het is momenteel lekker om fan van de Dallas Stars te zijn. Jason Robertson verlengde onlangs zijn contract, het ijshockey onder Peter DeBoer is fijn om naar te kijken, er wordt gescoord bij de vleet en deze week kwam dan ook nog het nieuws dat Roope Hintz nog heel lang in Big D te bewonderen is. De 26-jarige Fin is bezig aan zijn vijfde seizoen in de NHL en beleefde vorig seizoen zijn definitieve doorbraak met 37 goals en 72 punten. In een team dat over het algemeen relatief weinig scoorde.

Deze jaargang is de rol van Hintz iets minder opvallend, maar dat komt vooral omdat er veel meer verschillende spelers hun weg naar het scoreformulier weten te vinden. De zakelijke Stars van vorig seizoen zijn veranderd in een ware attractie en daar wil Hintz nog wel even deel van uit blijven maken. Hij zette deze week zijn handtekening onder een contract dat loopt tot de zomer van 2031. Hij zal ruim $ 8.4 miljoen per jaar gaan verdienen tijdens deze periode.

DOLENDE PETERSEN OP WAIVERS

Hij moest in de ogen van de LA Kings de opvolger van Jonathan Quick worden, maar Cal Petersen werd deze week op waivers gezet. Vorig jaar september zette de nu 28-jarige Petersen zijn krabbel onder een contract dat hem voor $ 5 miljoen per jaar tot de zomer van 2025 in LA houdt. Dit contract is tot op heden meer een last dan een lust, want Cal Petersen is daarna nog maar zelden zichzelf. Vorig seizoen was het met een .895 sv% al niet geweldig, maar met .868 is het dit seizoen nog beroerder gesteld. Alleen Elvis Merzlikins doet het slechter met een .864 sv%.

Voor de fans was het dinsdag een geweldige wedstrijd, maar voor Petersen kwam de 8-9 nederlaag tegen Seattle bijzonder ongelegen. In zijn laatste twee wedstrijden voor dit duel stond hij in totaal al 7 goals toe en daar kwamen er tegen de Kraken nog eens 4 bij. Op slechts 16 SOG. Hoewel het talent bij Cal Petersen wel degelijk aanwezig is, worstelt de goalie de laatste jaren met zichzelf. Gezien zijn salaris en huidige vorm is hij niet erg interessant voor andere clubs, dus lijkt het voor alle partijen het beste als Petersen in de minors even op zoek gaat naar zichzelf.

GEEN NHL VOOR FORMENTON

Alex Formenton zien we dit seizoen niet in de NHL. De 23-jarige winger was vorig seizoen nog goed voor 18 goals en 32 punten namens de Ottawa Senators, maar kwam er met die club niet uit aan de onderhandelingstafel. Volgens de CAO van de NHL moet een RFA voor 1 december een contract getekend hebben. Is dit niet het geval, dan is de RFA in kwestie niet meer speelgerechtigd dat seizoen.

Aangezien speler en club niet tot een akkoord zijn gekomen, mag Formenton dit seizoen niet in actie komen. De laatste keer dat iets dergelijks gebeurde, was in 2019 toen onder andere Jesse Puljujarvi en de Oilers het niet eens konden worden. In het geval van Formenton, die in totaal 109 wedstrijden in de NHL speelde en 23 keer scoorde, houdt Ottawa de rechten van de speler. Als de partijen tot een akkoord kunnen komen, mag de winger volgend seizoen weer aansluiten.

SCHRIKMOMENT VOOR KRIS LETANG

Woensdag kwam er een zorgelijk bericht over Kris Letang naar buiten. De verdediger van de Pittsburgh Penguins is voor de tweede keer in de laatste acht jaar getroffen door een beroerte. Afgelopen maandag voelde de 35-jarige Letang zich niet goed en werd met “migraine-verschijnselen” naar het ziekenhuis gebracht. Daar bleek echter dat het ging om een beroerte. In 2014 kreeg Letang daar ook al mee te maken, maar stond hij na zo’n twee maanden weer op het ijs.

Na onderzoek in het ziekenhuis bleek dat Letang geen blijvende klachten heeft overgehouden aan deze beroerte en dat ’t ook zijn carrière niet in gevaar brengt. Eerder kwam al wel aan het licht dat Letang is geboren met een heel klein gaatje in ’t tussenschot van de boezems van het hart. Dit hoeft op zich geen probleem te zijn, maar vergroot wel de kans op een beroerte of hartritmestoornissen. Dinsdag was Letang overigens alweer in het stadion toen zijn Penguins met 3-2 (OT) verloren van de Hurricanes.

DE EERSTE…

BEAUTY QUINN HELPT SABRES AAN PRIMEUR

Met een ontzettend jong roster proberen de Buffalo Sabres na 12 jaar weer eens de play-offs te halen. Of dit lukt, is zeer de vraag maar de ploeg van Don Granato is in elk geval leuk om naar te kijken. Af en toe zal de coach ook horendol worden van zijn team, want jeugd is bijna een garantie voor wisselvalligheid. Zo ook afgelopen woensdag tegen de Detroit Red Wings. Met John-Jason Peterka (20), Dylan Cozens (21) en Jack Quinn (21) beschikt Buffalo over de jongste lijn in de NHL en de jonkies lieten in Detroit flink van zich horen.

Cozens scoorde twee keer en zijn maatjes waren elk goed voor een assist. Mede dankzij hen hadden de Sabres een comfortabele 4-1 voorsprong in de derde periode. Comfortabel? Niet echt, want net als tegen de Lightning werd een ruime voorsprong door Buffalo uit handen gegeven. Uiteindelijk moest een shootout de beslissing brengen. Het was voor het eerst in 2022-2023 dat een wedstrijd van de Sabres op een dergelijke manier beslist werd, maar na het zien van de geweldige actie van Jack Quinn hopen we stiekem dat het niet de laatste keer is. Buffalo won: 5-4.

STREAKS

STAMKOS PASSEERT GRENS VAN 1000 PUNTEN

Over illustere rijtjes gesproken. Steven Stamkos was de laatste weken hard op weg naar de ’magische’ grens van 1000 punten en afgelopen nacht tegen Philadelphia Flyers mocht de finishvlag dan eindelijk gezwaaid worden. In de tweede periode vond de captain Ian Cole, die op zijn beurt Nicholas Paul het eindstation maakte en daarmee zijn tweede treffer van de avond noteerde. Stamkos is de eerste Lightning uit de geschiedenis, die de grens van 1000 punten beslecht.

Voor de fans uit Tampa Bay gingen de gedachten ongetwijfeld weer even terug naar 2008, toen de Canadees als first overall in de NHL Entry Draft werd opgepikt. Na de gewonnen Stanley Cup in 2004 (vs Calgary Flames, red.) beleefden de Floridianen matige jaren. Na de lockout van 2004 – 2005 reikte de ploeg nog tweemaal tot de Conference Quarter Final, maar beleefde het in de periode 2007 en 2013 — ondanks het bereiken van de Conference Final in ’10 – ‘11 — tussenjaren.

Onder leiding van Stamkos — die in maart 2014 tot captain werd gebombardeerd — en de in 2009 gedrafte Victor Hedman begon de trein te draaien. Tussen 2014 en 2022 misten de Bolts slechts eenmaal het postseason en bereikte het viermaal (!) de Stanley Cup Finale, met de back-to-back titel in 2020 en 2021 als kroon op het werk.

De 32-jarige Stamkos voorziet de stembiljetten voor een Hall of Fame verkiezing met de dag van meer glans. Als één van de meest toonaangevende offensieve krachten van zijn generatie noteerde hij al zesmaal 40+ goals, eenmaal 50+ en in ‘11 – ‘12 stokte de teller bij exact zestig treffers. Hierbij verdienen onder meer Nikita Kucherov, Martin St. Louis, Vincent Lecavalier en Brayden Point ook de nodige credits.

MITCH MARNER IN ILLUSTER RIJTJE

Het is even wennen dat Mitch Marner de topscorerslijst van de Toronto Maple Leafs aanvoert en niet Auston Matthews. De 25-jarige Marner is furieus uit de startblokken geschoten dit seizoen en is op het moment van schrijven bezig aan een verbluffende reeks. Vanaf 27 oktober tot en met 30 november wist de winger in 18 opeenvolgende wedstrijden minimaal een punt te noteren. Marner heeft daarmee het clubrecord van de Leafs geëvenaard en deelt dit record met Darryl Sittler en Ed Olczyk.

Sittler zette zijn 18-game point streak (33 punten) neer in de eerste maanden van 1978, terwijl Olczyk tussen 2 december 1989 en 8 januari 1990 tijdens zijn streak 28 punten verzamelde. Afgelopen woensdag tegen de San Jose Sharks dreigde de reeks van Marner spaak te lopen, maar een empty-netter vlak voor tijd voorkwam dit. Voor Mitch Marner betekende die treffer zijn 24e punt in die 18 wedstrijden. Zaterdag, als de Maple Leafs het opnemen tegen Tampa Bay Lightning kan de forward het alleenrecht op dit record verkrijgen.

JASON ROBERTSON MAAKT STATUS WAAR

Jason Robertson was vorig seizoen één van de grote blikvangers in Dallas, tekende op 6 oktober een contractverlenging en lijkt daarna de vlucht te hebben genomen naar een andere planeet. Met zijn 41 goals was Robertson vorig seizoen belangrijk, maar als alles goed blijf gaan zal dat aantal verpulverd worden in 2022-2023. De 23-jarige Amerikaan is in elk geval al in het bezig van een clubrecord, want nooit eerder scoorde een speler van Dallas Stars zeventien wedstrijden op rij minimaal een punt. Het oude record stond sinds 1993 op naam van Dave Gagner, die een 13-game point streak noteerde.

In de nacht van donderdag of vrijdag verlengde de forward zijn streak door een hattrick te noteren tegen ‘lijdend voorwerp’ Anaheim Ducks. De manschappen van Peter DeBoer lieten na een gelijkopgaande eerste periode haar blakende vorm andermaal gelden in het tweede en derde bedrijf — waar Jake Oettinger een shutout achter zijn naam schreef —. Het seizoenstotaal van ’JR’ staat nu op 22 treffers, waarmee hij met verve het klassement der NHL aanvoert. Het bijzondere feit dat de forward nagenoeg het hele preseason aan zich voorbij zag gaan, maakt de prestatie wellicht nog indrukwekkender.

Voor het franchiserecord in Texas moet hij zijn streak nog even uitbreiden. Brian Bellows scoorde in 1986 tussen 11 januari en 21 februari in twintig opeenvolgende wedstrijden minimaal een punt. De franchise ging toen echter nog als Minnesota North Stars door het leven.

KRAKEN SCHERPT RECORD AAN

Het is dit seizoen een lust voor het oog om de Seattle Kraken te zien spelen. Het lelijke eendje van vorig jaar scoort dit seizoen gemiddelde 3.78 goals per wedstrijd en moet in die statistiek alleen Boston en Dallas voor zich dulden. Wie veel scoort, wint doorgaans veel wedstrijden en dat geldt ook voor de Kraken.

Deze week versloegen ze de Kings met 9-8, maar in een iets minder groot spektakelstuk legden ze donderdag de Capitals op het rooster. Met zijn tiende van het seizoen besliste Matty Beniers in OT het duel met 3-2 in het voordeel van de Seattle, dat voor de zevende keer op rij won. In de nog prille bestaan van deze franchise is dat een nieuw record.

MAPLE LEAFS HEBBEN SMAAK TE PAKKEN

Na een 4-4-2 start maakten ze zich toch alweer zorgen in Toronto, zoals ze dat al snel doen daar. Sheldon Keefe had al een paar keer de confrontatie gezocht en niet met de minste. Tijdens die reeks pakte hij Mitch Marner een paar keer aan en we mogen inmiddels concluderen dat die boodschap is overgekomen. Marner is bezig aan een heerlijke point streak en de Leafs zijn inmiddels vijf wedstrijden ongeslagen.

Daarnaast wonnen Matthews en de zijnen acht van hun laatste tien wedstrijden en dan moet hun topscorer van vorig seizoen nog op gang komen. Matthews heeft weliswaar al 12 goals, maar de helft daarvan scoorde hij op de PP, dus 5-on-5 mag het nog wel wat beter. Keefe kan tevreden zijn over zijn defensie. Tijdens deze winning streak gaven de Leafs 8 goals op in die vijf wedstrijden (vier uitwedstrijden) en 3 van die treffers werden gescoord door de Minnesota Wild. Onder de lat gaat het toch crescendo, want het beoogde tandem Matt Murray en Ilya Samsonov komen respectievelijk tot een .927 en .924 save percentage.

ARMOE TROEF IN CHICAGO

In Chicago maakten ze er geen geheim van dit seizoen vooral te gaan voor de top draft pick. De Blackhawks hielden uitverkoop, maar begonnen tot hun eigen verbazing nog best goed aan dit seizoen. Vier van de eerste zes wedstrijden werden in winst omgezet, maar daarna veranderden ze al snel in de Hawks die we vooraf verwachtten.

Sinds 27 oktober werd nog maar twee keer gewonnen en woensdag tegen de Oilers (4-5) werd alweer voor de achtste keer op rij verloren. Tijdens die losing streak kreeg de ploeg van coach Luke Richardson maar liefst 40 goals tegen. Het kan overigens nog slechter, want in 2015-2016 verloren de Blackhawks – als titelverdediger – 12 wedstrijden op rij.

Coverfoto: Yong Kim / The Philadelphia Inquirer

TNF: AFC East matchup gewonnen door Bills

0

In de TNF editie van week 13 troffen de Buffalo Bills en de New England Patriots elkaar in een AFC East onderonsje. Het is razend spannend in die divisie, met alle teams op .500 of beter. Dat maakte dit onderonsje tussen de Bills en de Pats erg belangrijk. Buffalo trok uiteindelijk aan het langste eind.

De openingsdrive was voor de Patriots en die zette eigenlijk meteen de toon voor het vertoonde aanvalsspel van de Pats. Na drie plays voor een magere negen yards moest er al gepunt worden. Buffalo wist in hun eerste drive wel punten op het bord te krijgen via een field goal van Tyler Bass. De tweede drive van de Patriots was één van de spaarzame hoogtepunten aan de kant van New England. Cornerback Marcus Jones scoorde tegen de Jets al een punt return touchdown. Tegen de Bills voegde hij daar een receiving touchdown aan toe. Na een korte pass van Mac Jones liep Marcus Jones iedereen eruit en de endzone binnen.

SNEL ANTWOORD BILLS

Het antwoord van de Bills liet niet lang op zich wachten. Het was de gebruikelijke combinatie van Josh Allen en Stefon Diggs. Na een sterke drive van de Bills ving Diggs aan het begin van het tweede kwart een pass over acht yards van Allen. Na wederom een inspiratieloze drive van de Patriots (3 plays, 3 yards) mocht Buffalo weer ten aanval trekken. Aan het einde van een geduldige drive van bijna acht minuten was het tijd voor een beetje magie van Allen. De quarterback speelde de afgelopen weken moeizaam door een elleboogblessure, maar daar was vannacht weinig van te merken. Allen werd naar de zijkant van het veld gedwongen, waar hij vlak voordat hij buiten het veld terecht kwam een pass gooide op Gabe Davis: 17-7.

WEDSTRIJD VROEG BESLIST

Met deze tussenstand gingen de teams ook rusten. Vlak voor rust mochten de Patriots nog een field goal proberen nadat Matthew Judon een fumble van Allen veroverde. Deze werd alleen gemist door Nick Folk van 48 yards. In de tweede helft bleek de wedstrijd wel beslist. De Bills scoorden via Devin Singletary nog een touchdown na een lange drive van negen minuten over 94 yards. Het enige wat de Patriots hier tegenover konden zetten waren een heleboel matige, korte drives en één magere field goal. Dit tot frustratie van Mac Jones.

AFC East blijft ongekend spannend

Met deze overwinning gaan de Bills naar 9-3 en staan ze op het moment alleen bovenaan in de AFC East. De Patriots staan op het moment laatste in dezelfde divisie, maar doen het met een 6-6 record niet eens zo slecht. De AFC East is dus nog lang niet beslist. De komende weken worden erg belangrijk en spannend voor beide teams.


Lees hier alles over de NFL!

Coverfoto: Brian Fluharty – USA TODAY Sports

NFL Previews 2022: Week 13

0

December is aangebroken en dat betekent dat de spanning in de NFL tot ongekende hoogtes begint te stijgen. Wie halen er de playoffs, wie pakken de #1 seeds? Er is nog weinig zeker, dus week 13 belooft weer een heleboel vuurwerk. Lees snel de previews en voorspellingen van SportAmerika!

Buffalo Bills (8-3) @ New England Patriots (6-5)

Gillette Stadium | Donderdagnacht | 02.15

Week 13 wordt afgetrapt met een AFC East onderonsje. De Bills hebben zich enigszins hersteld van de mindere weken, hoewel Josh Allen nog steeds niet de sterren van de hemel speelt. Buffalo gaat op bezoek bij de Patriots, die op Thanksgiving enigszins ongelukkig verloren van de Vikings. De AFC East is ongekend spannend, de Pats kunnen een overwinning zeker gebruiken. Weet Belichick voor de zoveelste keer een team aanvallend te ontregelen in een belangrijke pot? Voorspelling: Bills.

Pittsburgh Steelers (4-7) @ Atlanta Falcons (5-7)

Mercedes Benz Stadium | Zondag | 19.00

De Steelers wonnen op MNF van de Colts met een beetje hulp van Jeff Saturday en zijn time management. Toch mogen de Steelers weer een beetje optimistisch zijn ondanks het moeizame seizoen. Kenny Pickett lijkt zich steeds meer op zijn gemak te voelen. De playoffs zitten er dit jaar niet in voor de Steelers, maar er kan weer naar de toekomst gekeken worden. De Falcons doen dankzij de dramatische NFC South nog steeds mee om een playoffs plekje. Dit is niet te danken aan Marcus Mariota. Mariota doet veel goeds met zijn benen, maar de bal gooien is niet voor hem weggelegd. Reken daar bij op dat Kyle Pitts de rest van het seizoen mist, en misschien is het gewoon tijd om Desmond Ridder alvast te laten wennen aan de NFL. Voorspelling: Steelers.

Denver Broncos (3-8) @ Baltimore Ravens (7-4)

M&T Bank Stadium | Zondag | 19.00

Wat valt er nog te zeggen over de Broncos. Het seizoen wordt met de week treuriger. Afgelopen weekend was daar een nieuw dieptepunt, toen Russell Wilson in het openbaar werd uitgekafferd door een defensive lineman tijdens de wedstrijd. De Broncos gaan op bezoek bij een team dat zo zijn eigen problemen kent. De Ravens verloren afgelopen weekend opnieuw een wedstrijd in het vierde kwart na een ruime voorsprong, de vierde keer dit jaar al. De Ravens hadden de AFC North al zo’n beetje binnen kunnen hebben, als de defensie beter stand zou houden aan het einde van wedstrijden. Tegen de aanvallende onmacht van de Broncos zou je zeggen dat dit toch een keer moet lukken. Voorspelling: Ravens.

Green Bay Packers (4-8) @ Chicago Bears (3-9)

Soldier Field | Zondag | 19.00

De Packers werden tegen de Eagles de vernieling ingelopen. Bovendien kwam Aaron Rodgers niet ongeschonden uit de strijd. Rodgers wil alleen graag spelen tot de playoffs officieel buiten bereik zijn. Daarnaast gaat hij op bezoek bij zijn favoriete tegenstander: De Chicago Bears. De Bears verloren zonder Justin Fields van Mike White en de Jets. Tot overmaat van ramp verloren de Bears ook nog Darnell Mooney en Eddie Jackson voor de rest van het seizoen. Tijd om naar volgend jaar te kijken dus. Voorspelling: Packers.

Jacksonville Jaguars (4-7) @ Detroit Lions (4-7)

Ford Field | Zondag | 19.00

De Jaguars wonnen dankzij een geweldige laatste drive van Trevor Lawrence en gutsy playcalling van Doug Pederson van de Ravens. De Jaguars zijn nog niet fantastisch dit jaar, maar bij vlagen is er een team te zien waar een toekomst in zit. Ze gaan op bezoek bij de Detroit Lions. De Lions maakten het de Bills tot het laatst moeilijk tijdens Thanksgiving, maar er werd wel weer verloren. Toch is er ook reden tot optimisme in Detroit. Zo slecht als vorig seizoen is het al lang niet meer. Met name running back Jamaal Williams verkeert in uitstekende vorm. Voorspelling: Jaguars.

Cleveland Browns (4-7) @ Houston Texans (1-9-1)

NRG Stadium | Zondag | 19.00

Normaal gesproken is dit niet de meest aantrekkelijke wedstrijd van de week, maar toch zal men het er veel over hebben de komende dagen. Deshaun Watson keert na zijn schorsing terug op het veld voor zijn eerste snaps als een Brown. Hij gaat op bezoek bij zijn oude team, de Texans. Dat is een lekkere eerste tegenstander voor Watson, want de Texans zijn dit jaar veruit het slechtste team in de NFL. De vertoning tegen de Dolphins (30-0 achter bij rust) mag gerust genant worden genoemd, en veel reden tot optimisme is er nog niet in Houston. Voorspelling: Browns.

New York Jets (7-4) @ Minnesota Vikings (9-2)

U.S. Bank Stadium | Zondag | 19.00

Mike White is gearriveerd. Hij leidde de Jets met uitstekend spel langs de (zwakke en gehavende) Bears. Zach Wilson zat knarsetanden toe te kijken op de bank. Met een 7-4 record kunnen de Jets nog prima de playoffs halen, met White als quarterback mag dat gerust een sensatie worden genoemd als ze dat lukt. De komende tegenstander is wel even een ander kaliber dan de Bears. De Vikings versloegen de Patriots tijdens Thanksgiving en hebben een uitstekend record. Justin Jefferson heeft het al weken op zijn heupen en met hem kunnen de Vikings ver komen. Voorspelling: Vikings.

Washington Commanders (7-5) @ New York Giants (7-4)

MetLife Stadium | Zondag | 19.00

Het ene team begon het seizoen slecht maar heeft de weg omhoog gevonden, het andere team zit er precies andersom in. De Commanders doen met hun 7-5 record vrolijk mee om de playoffs. De Giants staan er ook nog goed voor, maar overwinningen zijn zeldzamer dan aan het begin van het seizoen. Dit onderlinge duel wordt erg belangrijk in de strijd om een wildcard. De Commanders zijn in betere doen dankzij Taylor Heinicke maar ook zeker rookie running back Brian Robinson. De ster running back van de Giants, Saquon Barkley, is zijn vorm juist weer een beetje kwijt. Gaat momentum de doorslag geven? Voorspelling: Commanders.

Tennessee Titans (7-4) @ Philadelphia Eagles (10-1)

Lincoln Financial Field | Zondag | 19.00

Hoe goed zijn de Titans nu precies? Running back Derrick Henry is één van de beste in de NFL en de defensie is een stugge unit. Toch lukt het de Titans maar niet om van hooggeplaatste teams te winnen. De Bengals deden afgelopen weekend hun overwinning in de divisional round dunnetjes over en echt in gevaar kwam die overwinning nooit. Nu moeten de Titans op bezoek bij de 10-1 Eagles. Waar Tennessee Henry heeft, lieten de Eagles zien te kunnen rennen met het hele team. De offensive line kan voor iedereen ruimte maken, en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt tegen de Packers. Lukt dit tegen de aardige run defense van de Titans opnieuw? Voorspelling: Eagles.

Seattle Seahawks (6-5) @ Los Angeles Rams (3-8)

SoFi Stadium | Zondag | 22.05

De Seahawks gaan als favoriet op bezoek bij de divisieconcurrent LA Rams, dit hadden weinigen verwacht aan het begin van het seizoen. De Seahawks verloren afgelopen weekend een tweede duel op rij, maar tegen deze Rams moet er makkelijk gewonnen kunnen worden. De offensive line is ontzettend zwak en er zitten meerdere aanvallende spelers in de lappenmand. Daar werd deze week ook nog Aaron Donald aan toegevoegd. De Rams zullen allang niet meer rekenen op een repeat van de Super Bowl. Voorspelling: Seahawks.

Miami Dolphins (8-3) @ San Francisco 49ers (7-4)

Levi’s Stadium | Zondag | 22.05

De Dolphins wonnen van de Texans. Dat is geen bizarre prestatie, maar de manier waarop was wederom zeer overtuigend. Tua Tagavailoa staat als een MVP te ballen en de Dolphins kunnen zich dankzij hem en Tyreek Hill en Jaylen Waddle klaar gaan maken voor de playoffs. Tegen de 49ers kan Tua voor een statement win gaan. De 49ers presteren al weken uitstekend. Aanvallend zit het goed in elkaar sinds de toevoeging van Christian McCaffrey, maar met name verdedigend is SF niet te kloppen. Een mooie uitdaging voor Tua en de zijnen dus. Voorspelling: 49ers.

Kansas City Chiefs (9-2) @ Cincinnati Bengals (7-4)

Paul Brown Stadium | Zondag | 22.25

Een herhaling van de AFC Championship game van afgelopen jaar. De Bengals wonnen na een spectaculaire tweede helft van de Chiefs. Ook in het reguliere seizoen werd de wedstrijd tussen deze twee teams een knaller, ook toen wonnen de Bengals. De Chiefs zijn dit jaar weer ouderwets in vorm en zullen de #1 seed in de AFC willen pakken. De Bengals hebben zich hersteld van een zwakke start en doen gewoon weer mee om de playoff plekken. Goed nieuws voor de Bengals: zowel Joe Mixon als Ja’marr Chase lijkt mee te kunnen doen tegen de Chiefs. We mogen dus gerust weer vuurwerk gaan verwachten deze week. Voorspelling: Chiefs.

Los Angeles Chargers (6-5) @ Las Vegas Raiders (4-7)

Allegiant Stadium | Zondag | 22.25

De Chargers komen langzaam maar zeker weer in vorm. Net op tijd, want er moet veel gewonnen worden de komende weken om de playoffs te halen. Justin Herbert kan met de aanval weer de fouten van de verdediging herstellen. De verdediging moet vooral hopen dat Derwin James de komende tijd net zo goed speelt als afgelopen week tegen de Cardinals. De Raiders staan ook weer wat optimistischer in het leven. Running back Josh Jacobs speelde tegen de Seahawks de wedstrijd van zijn leven en is intussen koploper in rushing yards. Het duel tussen LA en LV kan zomaar heel spannend gaan worden. Voorspelling: Chargers.

Indianapolis Colts (4-7-1) @ Dallas Cowboys (8-3)

AT&T Stadium | Zondagnacht | 02.20

Jeff Saturday liet op MNF zien dat hij een stukje ervaring als coach mist door zijn slechte time management in de laatste minuut van de wedstrijd tegen de Steelers. Toch is het experiment Saturday nog niet zo’n ramp als menigeen had voorspeld. In de Cowboys treffen de Colts een tegenstander van voormaat. Matt Ryan, die veel sacks te verwerken krijgt én veel turnovers gooit, zal ongetwijfeld wakker liggen van de angstaanjagende defensie van de Cowboys onder leiding van Micah Parsons. Voorspelling: Cowboys.

New Orleans Saints (4-8) @ Tampa Bay Buccaneers (5-6)

Raymond James Stadium | Maandagnacht | 02.15

Een NFC South onderonsje. De Saints kregen voor het eerst sinds 2001 een shutout te verduren tegen de 49ers. De kansen voor Andy Dalton worden met de week kleiner en kleiner. Zeldzaam lichtpuntje is rookie wide receiver Chris Olave, die een prima debuutseizoen kent. De Buccaneers verloren na OT van de Browns, iets waar Tom Brady niet op gerekend zal hebben. Juist de afgelopen weken was het spel van de Bucs weer wat beter. Toch moet de wedstrijd tegen de Saints gewoon gewonnen worden. Vraag van de wedstrijd: gaan Marshon Lattimore en Mike Evans weer met elkaar op de vuist? Voorspelling: Buccaneers.


Lees hier de Power Rankings na week 12

Coverfoto: Ed Mulholland/USA Today Sports

Booker wint van Bulls, Spurs zakken verder weg

0

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


24 NOVEMBER – 1 DECEMBER


WESTERN CONFERENCE STAND

1: Phoenix Suns: 15-6

2: Denver Nuggets: 14-7

3: New Orleans Pelicans: 13-8

4: Memphis Grizzlies: 12-9

5: Los Angeles Clippers: 13-10

6: Sacramento Kings: 11-9

7: Utah Jazz: 13-11

8: Dallas Mavericks: 10-10

9: Golden State Warriors: 11-11

10: Minnesota Timberwolves: 11-11

11: Portland Trail Blazers: 11-11

12: Oklahome City Thunder: 9-13

13: Los Angeles Lakers: 8-12

14: San Antonio Spurs: 6-16

15: Houston Rockets: 5-16


IN DE SPOTLIGHTS


PHOENIX SUNS

De Suns zijn on fire. Ze wonnen de laatste zes wedstrijden, wat er ook zomaar acht hadden kunnen zijn (verlies tegen de Heat, 113-112, en de Jazz ,134-133). Deze week wonnen de Suns van de Pistons, Jazz, Kings en Bulls. Vooral de prestatie tegen de Bulls was vooral opvallend. Devin Booker was goed voor maar liefst 51 punten in maar 30 minuten speeltijd. Hij speelde het laatste kwart niet eens mee. Ook Ayton was belangrijk met 30 punten en 14 rebounds. Ook hij had daar niet veel tijd voor nodig(31 minuten). Er is niet echt iets waar de Suns in uit blinken dit seizoen, zo staan ze 7e in gescoorde punten, en staan op de zesde plek in het aantal punten wat de tegenstander scoort. Ook in rebounds (16e) en assists (9e) per wedstrijd behoren ze niet tot de elite.


DE TEGENVALLERS


SAN ANTONIO SPURS

Waar het seizoen nog zo goed begon voor de Spurs, is het nu dramatisch. De laatste wedstrijd werd gewonnen op 11 november, tegen de Bucks, maar daarna verloren ze alle negen gespeelde partijen. Zo ging het afgelopen week mis tegen de Pelicans, twee keer de Lakers en ook tegen de Thunder verloren de Spurs. Vooral de tweede wedstrijd tegen de Lakers was een bijzondere. Met 138 gescoorde punten win je vaak de wedstrijd, maar als je 143 punten tegen krijgt verlies je eigenlijk altijd. Dat was nu ook het geval. En daar ligt het probleem ook. De Spurs staan 30e in de NBA als het gaat om punten die de tegenstander scoort. Ook in gemaakte punten bestrijken ze de onderste regionen: 20e. Het lijkt er ook op alsof de Wemby sweepstakes begonnen zijn.


SPELER VAN DE WEEK


Er staat deze week geen maat op Devin Booker. Vier gespeelde wedstrijden, vier gewonnen wedstrijden en dan de belangrijkste speler van het team zijn: Booker doet het. Met 35,8 punten in ruim 36 minuten scoort hij bijna een punt per minuut. Ook de rebounds (7,5) en assists (5,5) zijn voor hem goed te noemen. Zoals al eerder genoemd waren de 51 punten tegen de Bulls zijn hoogtepunt deze week.


VOORUITBLIK


De Kings gaan proberen de draad weer op te pakken na een mindere week. Dat gaat geen makkelijke opdracht worden. Deze week staan wedstrijden tegen de Clippers, Bulls, Bucks en Cavs op het programma. Of ze deze lastige horde allemaal weten te nemen is de vraag, maar twee wedstrijden zouden ze toch zeker moeten kunnen winnen, al is het maar voor de Beam na de wedstrijd.

Coverfoto: Mark J. Rebilas-USA TODAY Sports

College Basketbal Dutch Watch: Edwards start sterk

Het college basketbal-seizoen 2022-23 is inmiddels al een tijdje bezig, en elke maand blikken we terug op de maand en de prestaties van de Nederlanders die actief zijn in college basketbal.

POWER FIVE CONFERENCE

Jesse Edwards en David N’Guessan maken in de power five conferences een hoog aantal minuten, en zijn tijdens deze minuten ook erg productief. Edwards is begonnen aan zijn zoveelste seizoen bij Syracuse en speelt bijna 30 minuten per duel. Als basisklant scoort hij tot nu toe 13.7 PPG, 11.3 RPG en 2.7 BPG. Het zijn prima statistieken.

Voor N’Guessan, die een transfer heeft gemaakt naar Kansas State, is het tot nu toe ook zeker een productief seizoen. De center speelt 23 minuten per duel en scoort 5.3 PPG. Daarnaast noteert hij 5.3 RPG en is hij een belangrijk onderdeel van de rotatie. Het zijn dan ook de enige twee spelers die in de power five actief zijn dit seizoen.

DE REST

Malevy Leons (PF) en Tristan Enaruna (PF) maken van alle Nederlandse de meeste minuten tot nu toe. Met meer dan 30 minuten per duel zijn ze de enige Nederlanders die meer dan 30 minuten spelen per wedstrijd. Leons speelt bij Bradley en scoort 14.9 punten en pakt 7.4 rebounds per duel. Ook noteert hij 1.6 SPG en 1.7 BPG. Namens Cleveland State scoort Enaruna 13.3 PPG, 7.4 RPG en 1.6 BPG. Naast Edwards maakt ook Kenan Sarvan (C van Stony Brook) veel minuten. Met 28 minuten per duel scoort hij 10.7 PPG, 3.7 RPG en 1.4 APG.

Daarnaast spelen Bas Leyte (C van UNC Greensboro), Tyler Patterson (SG van Montana State) en Sekou Sylla (SF van Towson) meer dan 20 minuten per duel. Leyte scoort momenteel 6.7 PPG en weet ook 4.9 RPG te grijpen, terwijl Patterson 4.5 PPG scoort. Sylla komt in 20 minuten tot nu toe niet verder dan 6.9 PPG en 5.9 RPG.

Tot slot nog een paar spelers die boven de tien minuten per duel uitkomen tot nu toe. Jerome Palm (C van Valparaiso), Jacco Fritz (PF van Canisius), Jamie Bergens (PG van Drexel), Rienk Mast (C van Bradley), Ibra Bayu (PF van Valparaiso), Anouar Mellouk (forward van St Bonaventure) en Joryam Saizounou (SG van UNC Greensboro) spelen meer dan tien minuten. Tijdens die minuten maakt vooral Mast (12 PPG, 6 RPG) indruk. De rest heeft amper tot geen impact tot nu toe.

Foto: Bryan Bennett/Getty Images

NFL Power Rankings: Consolidatie aan de top

0

We naderen alweer het einde van het NFL-seizoen. Nog 6 weken scheiden ons van de play-offs. Voor sommige teams lijkt het seizoen nu al voorbij, terwijl anderen de hoop op de eindronde nog niet hebben opgegeven. Intussen lijken de teams aan de top zich wel steeds meer af te scheiden van de rest. Hoe zich dat vertaalt in onze wekelijkse Power Rankings? Dat ontdek je hier!

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs

1. (1) Kansas City Chiefs

De weg naar de 1st seed in de AFC ligt helemaal open voor de Kansas City Chiefs. Net zoals de weg naar de MVP-trofee open ligt voor Patrick Mahomes. Het moet al vreemd lopen, willen beide zaken zich niet manifesteren.

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles

2. (2) Philadelphia Eagles

Na enkele mindere weken, leverden de Eagles opnieuw een sterke prestatie af tegen de Green Bay Packers. Philly ging back to basics en rende maar liefst 363 rushing yards bij mekaar. Ze bewezen zo dat ze nog steeds een mastodont zijn in de NFC en dat ze in polepositie blijven voor de 1st seed in die conferentie.

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys

3. (3) Dallas Cowboys

De Cowboys namen relatief eenvoudig afstand van de New York Giants tijdens Thanksgiving. Na een matige eerste helft stelden de troepen van Mike McCarthy orde op zaken in de tweede helft. De Cowboys zijn nu al een kanshebber voor de Super Bowl. Als nu ook Odell Beckham Jr. zijn handtekening nog zet, dan worden ze een favoriet.

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills

4. (4) Buffalo Bills

Josh Allen heeft duidelijk last van zijn elleboog. Hij mist worpen die hij anders met zijn ogen dicht maakt. Dat hij door de pijn heen beet om de Bills in extremis de zege te bezorgen tegen de Detroit Lions, toont aan wat een doorzetter hij is. Maar zal doorzetting alleen voldoende zijn om de betere teams in de NFL het hoofd te bieden?

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins

5. (5) Miami Dolphins

Toegegeven, er valt tegenwoordig weinig eer te halen met een zege tegen de Houston Texans. Toch toonde de overwinning eens te meer aan wat een gevaarlijke ploeg Miami is. De divisiewinst in de AFC East is een reële en realistische doelstelling geworden voor Tua Tagovailoa, Tyreek Hill en Jaylen Waddle. Aan hen om de komende weken te bewijzen dat ze écht zijn.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers

6. (6) San Francisco 49ers

Aan beide zijden van de bal behoren de 49ers tot de beste ploegen in de NFL. Tegen de Saints was het niet de ongekende weelde aan offensieve wapens die het verschil maakte, maar wel de versmachtende defense. De Saints konden geen enkel punt scoren. Offense wins games, defense wins championships? Het zou zomaar eens kunnen voor San Fran dit seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings

7. (8) Minnesota Vikings

Na de kansloze en pijnlijke afgang tegen de Dallas Cowboys hadden de Vikings voor eigen publiek iets recht te zetten. In Prime Time, op Thanksgiving, kregen Kirk Cousins en co de kans om het schip opnieuw te rechten tegen de New England Patriots. Dankzij een aantal fouten bij de Patriots, maar zeker ook dankzij de onnavolgbare Justin Jefferson, lukte dat. De Vikings zullen een te duchten klant zijn in de play-offs.

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens

8. (9) Cincinnati Bengals

Ze vlogen een tijd lang onder de radar, maar stilaan heeft iedereen het in de mot: de Cincinnati Bengals doen mee. Zonder Joe Mixon en zonder Ja’Marr Chase klaarden Joe Burrow en co de klus op bezoek bij de altijd stugge Tennessee Titans. Een statement win. Het succes van vorig seizoen blijkt al lang geen toeval meer.

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens

9. (7) Baltimore Ravens

Hoeveel excuses moeten we nog verzinnen voor de Baltimore Ravens? Opnieuw werd een ruime voorsprong uit handen gegeven, ditmaal tegen de Jacksonville Jaguars. Defensief krijgt Baltimore de vraagtekens maar niet uitgewist. Met vraagtekens het einde van het seizoen ingaan, is meestal geen goed teken.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets

10. (16) New York Jets

Exit Zach Wilson. Enter Mike White. In East Rutherford zijn ze de middelmaat van Zach Wilson een beetje beu. Mike White mocht het dus proberen en deed het erg goed tegen de -het moet gezegd- zwakke Chicago Bears. Toch is er reden voor optimisme bij de Jets. Het gevoel leeft dat het volstaat om een competente quarterback te zetten die geen fouten maakt om het volle potentieel van de Jets te benutten. Mike White zou wel eens dat ontbrekende puzzelstukje kunnen zijn.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers

11. (13) Los Angeles Chargers

Justin Herbert lijkt verlost van zijn ribblessure. Hij staat de laatste weken steeds beter te spelen. De Chargers zullen de beste Herbie nodig hebben om nog de play-offs te halen. Hij zal namelijk de steken moeten oprapen die zijn defensie systematisch laat vallen.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans

12. (11) Tennessee Titans

De Tennessee Titans zullen voor elke tegenstander een moeilijk te kraken noot zijn. Bovendien is de divisiewinst in de AFC South zo goed als binnen. Maar kunnen ze nog een keer stunten tegen de topteams in de play-offs?

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks

13. (10) Seattle Seahawks

Twee nederlagen op een rij, het voelt bijna onwennig aan in Seattle. Er is nog geen reden tot paniek, want met games tegen de Rams en de Panthers in het verschiet, krijgen Geno Smith en compagnie een gouden kans om zich opnieuw in de play-off-race te mengen.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants

14. (12) New York Giants

De New York Giants zitten in een dip. Ze konden slechts één game uit hun laatste vier winnen en dat was dan nog tegen de afschuwelijke Texans. De play-offs kunnen nog, maar dan zullen de G-men wel opnieuw hun beste speler aan de praat moeten krijgen. Het team zal gaan waar Saquon Barkley hen brengt.

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders

15. (18) Washington Commanders

De Commanders moeten serieus genomen worden, ondanks het erg bedenkelijke “standbeeld” dat ze recent onthulden ter ere van Sean Taylor. Op het veld doen ze het meer dan behoorlijk. Taylor Heinicke houdt voorlopig Carson Wentz op de bank, Brian Robinson Jr. is een veelbelovende running back, maar vooral de defense van de Commanders is de grote kracht. De komende drie weken neemt Washington het tweemaal op tegen de New York Giants. Beide teams zullen wellicht onder mekaar uitmaken wie een Wild Card zal bemachtigen.

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers

16. (14) Tampa Bay Buccaneers

Een nederlaag tegen de Cleveland Browns stond niet in de planning van Tom Brady. Doorgaans is de G.O.A.T. quasi-automatisch na een bye week, maar ditmaal struikelden zijn Buccaneers over de Browns in overtime. Al een geluk dat de Bucs in de NFC South actief zijn, waar een play-offplek zo goed als gegarandeerd is.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots

17. (15) New England Patriots

Mac Jones speelde zijn beste wedstrijd van het seizoen tegen de Vikings. Helaas voor hem konden de defense en de special teams niet hetzelfde niveau halen. Een zeldzaamheid voor Bill Belichicks team en een ongelukkig verlies met een nakende clash tegen de Buffalo Bills op het programma.

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons

18. (17) Atlanta Falcons

Het is intussen voor iedereen in Atlanta en omstreken duidelijk: Marcus Mariota is niet het antwoord op quarterback. Met zijn benen doet hij nog steeds aardige dingen, maar al te vaak maakt Mariota fouten op cruciale momenten. Zo ook tegen de Commanders, waar zijn late interceptie zijn team de zege kost. Wanneer krijgt Desmond Ridder zijn kans?

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions

19. (20) Detroit Lions

Het scheelde niet veel of de Detroit Lions hadden een stuntzege geboekt tegen de Buffalo Bills op Thanksgiving. Geen vier zeges op een rij echter, maar wel nog steeds veel optimisme in en rondom Ford Field. Play-offs zitten er niet meer in. Maar Dan Campbell en co kunnen wel de play-offkansen van de teams die ze nog in de ogen kijken een serieuze knauw geven.

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints

20. (19) New Orleans Saints

Keert Jameis Winston nog terug in de ploeg in New Orleans? Het ziet er steeds meer naar uit. Andy Dalton kon zijn team naar geen enkel punt leiden tegen de 49ers. De kansen voor de Red Rifle worden stilaan schaarser en schaarser.

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars

21. (28) Jacksonville Jaguars

Wat een comeback! Trevor Lawrence liet zien dat met de juiste begeleiding van een competente coach er wel degelijk muziek zit in zijn carrière en in dit team. Doug Pederson lijkt meer en meer het beste naar boven te brengen in Lawrence. Een eindronde komt nog te vroeg voor de Jags, maar het gaat duidelijk de goede kant op in noord-Florida.

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers

22. (21) Green Bay Packers

De blessure van Aaron Rodgers is misschien wel een blessing in disguise voor de Packers. Tijdens zijn korte invalbeurt liet Jordan Love veelbelovende dingen zien tegen de Eagles. Krijgt hij de komende weken volop zijn kans of steekt het ego van Rodgers daar een stokje voor?

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns

23. (27) Cleveland Browns

Komende zondag is het zover. Deshaun Watson maakt zijn debuut in een Browns-shirt na een schorsing van elf games. Tegen zijn voormalige team de Houston Texans dan nog. Een feestelijke gebeurtenis zal dat niet zijn. Desalniettemin zijn we benieuwd hoe goed Watson nog is na bijna twee jaar zonder een bal te gooien.

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders

24. (26) Las Vegas Raiders

Tegen alle verwachtingen in haalden de Raiders de afgelopen twee weken twee zeges op een rij. Tegen de Seahawks liet running back Josh Jacobs maar liefst 303 yards from scrimmage optekenen. Een absurd cijfer. Jacobs, Davante Adams en Maxx Crosby zijn de lichtpuntjes bij de Raiders in een voor het overige teleurstellend seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Chicago Bears

25. (22) Chicago Bears

Zonder Justin Fields op het veld worden de Bears plots heel wat minder aangenaam om naar te kijken. Bovendien liggen nu ook safety Eddie Jackson en receiver Darnell Mooney er voor de rest van het seizoen uit. Voor de Bears kan het niet snel genoeg voorbij zijn.

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals

26. (25) Arizona Cardinals

De wedstrijd van de laatste kans ging verloren voor de Cardinals. Tegen de Chargers kregen de Cards driemaal de bal in het vierde kwart en daar werd helemaal niets mee gedaan. Het einde van het tijdperk van Kliff Kingsbury lijkt nu wel echt nabij.

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts

27. (23) Indianapolis Colts

Ergens is het normaal dat een head coach met nul ervaring op het hoogste niveau fouten maakt. De Colts hadden de kans om de Steelers te verslaan afgelopen maandag, maar Jeff Saturday liet de klok doorlopen, waardoor er niet voldoende tijd meer was om het tij te keren. Hoe dan ook is het Jeff Saturday-experiment voorlopig niet op het complete drama uitgedraaid dat door menig NFL-analist verwacht werd. En dat is op dit moment al veel waard in Indianapolis.

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers

28. (29) Pittsburgh Steelers

Veel belangrijker dan de overwinning tegen de Colts was de rol van rookie quarterback Kenny Pickett in de zege. Pickett speelde een met name prima eerste helft, waarin hij zijn team meermaals over het veld begeleidde. Ondanks het slechte record, heerst er een optimistische sfeer in Pittsburgh. Met Pickett under center kan er weer vooruit gekeken worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers

29. (30) Carolina Panthers

Sam Darnold die zijn eigen fumble opraapt en al rollend een touchdown scoort; veel passender kan een touchdown niet zijn voor een chaotisch team als de Carolina Panthers. Met een sterke defense slagen de Panthers erin om af en toe nog eens een zege uit de brand te slepen, maar ze zullen in Charlotte toch blij zijn wanneer 2022 eindelijk voorbij is.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Rams

30. (24) Los Angeles Rams

Het team dat nog geen tien maanden geleden de Super Bowl won, is volstrekt onherkenbaar geworden. Sean McVay lijkt radeloos en wordt tegenwoordig ook al door zijn eigen spelers omver gebeukt langs de zijlijn. Het is een diepe kloof waarin de Rams zijn gevallen na het beklimmen van de hoogste berg in de sport.

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos

31. (31) Denver Broncos

Let’s… ride?

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans

(32) Houston Texans

Stilaan moeten we ons de vraag stellen of we dit team niet beter uit competitie nemen. Het is zo goed als onmogelijk dat de Texans nog één win halen dit seizoen. Zelfs niet on any given Sunday.


Lees hier de NFL Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Bo Schalbroeck/BoGraphix

NHL At The Rink: Hoe een carrière door mismanagement en pech werd verwoest

0

Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Vorige week gingen we ‘back to the seventies’ met een uitgebreide terugblik op het wonderlijke seizoen 1970 – 1971. Vandaag zoeken we het in een iets recenter hoofdstuk uit de geschiedenisboeken. In de NHL Entry Draft van 2000 ging New York Islanders namelijk voor het eerst in de (professionele) geschiedenis voor een goalie als first overall. Rick DiPietro staat 22 jaar na dato echter te boek als één van de grootste misses ooit. Maar lag dit wel aan de goalie?

De lange geschiedenis van de NHL is tal van Draft busts rijk. Als men de doorgewinterde ijshockeyfan vraagt naar de allergrootste ooit, rolt geregeld de naam van Alexandre Daigle over de lippen. In de Entry Draft van 1993 werd de Canadese centre door Ottawa Senators als first overall opgepikt en beleefde met 51 punten nog een prima rookie season. Daarna kwam er louter zand in de motor en bleef de collectieve herinnering aan Daigle vooral aan zijn bijzondere uitspraak ”I’m glad I got drafted first, because no one remembers number two” bewaard. De nummer twee van ’93? Hall of Famer Chris Pronger.

Toch zoomen we vandaag in op een naam die de gemoederen tot en met het seizoen 2028 – 2029 (!) bezig houdt. New York Islanders vestigde in de Entry Draft van 2000 een primeur, door als eerste franchise ooit een goalie te selecteren — Michel Plasse werd in 1968 door Montreal Canadiens eveneens als eerste geselecteerd, maar dit was de Amateur Draft —. Rick DiPietro maakte de verwachtingen op Long Island nimmer waar, maar bestaat vooral het vraagstuk: Lag dit alles wel aan de kwaliteiten van de Amerikaan?

VOL VERWACHTING KLOPTE HET HART

De verwachtingen voor een glorieuze toekomst kwamen niet zomaar uit de lucht vallen. Op het prestigieuze Quebec International Pee-Wee Hockey Tournament kreeg DiPietro in de editie van 1994 de eer van beste goalie van het toernooi. Bovendien eindigde de Amerikaan als tweede in de strijd om de MVP titel, op een toernooi waar in het verleden ook onder meer Mike Bossy, Wayne Gretzky, Paul Coffey, Steve Yzerman en Mario Lemieux actief waren.

Na een waanzinnig seizoen 1999 – 2000 namens Boston University in de NCAA — All Rookie Team, East’s Rookie of the Year, Beanpot MVP en Eberly Trophy winnaar —, maakte DiPietro ook op het WJC van 2000 behoorlijk indruk. Ondanks een vierde plaats voor de VS won de goalie de Award voor beste goalie van het toernooi.

MIKE MILBURY EN EEN OPEENSTAPELING VAN VRAAGTEKENS

Toenmalig New York Islanders GM Mike Milbury maakte er op zijn zachtst gezegd een potje van op Long Island. Tussen 1995 en 2006 behaalde de ploeg slechts driemaal de play-offs en eindigde het bovendien slechts eenmaal in de top tien van de NHL (2001-2002).

Ten tijde van de Entry Draft van 2000 was die bewerkelijke reputatie echter nog nergens te bekennen. Na een vier jaar durende play-off droogte, was het Milbury alles aan gelegen om de fans te geven waar ze zo naarstig naar snakten: Succes. Toen DiPietro te kennen gaf zijn College intenties te parkeren en zich direct verkiesbaar te stellen in 2000, liet de GM er geen gras over groeien. Alles en letterlijk iedereen moest wijken, om DiPietro het gezicht van de franchise te maken.

Je hebt all-in en je hebt all-in, maar Milbury presteerde het om echt all-in te gaan. Vlak voor aanvang van de Draft werd Islanders starter Kevin Weekes — samen met prospect Kristian Kudroc (eerste ronde, 1999) en een second-round pick — naar Tampa Bay Lightning getrade, in ruil voor de fifth overall pick. Niet veel later maakte Milbury één van de slechtste trades uit de geschiedenis van de NHL. Roberto Luongo (vierde overall in 1997) en Olli Jokinen werden in ruil voor Mark Parrish en Oleg Kvasha naar Florida Panthers gestuurd. Een trade die zelfs bij de betrokken spelers vraagtekens opriep.

Plotseling werden twee (zeer) talentvolle goalies van de hand gedaan, voor een prospect die nog van alles te bewijzen had. Het bleek het ”ideale” recept voor een overdosis aan druk op de schouders van DiPietro, waarbij het zonder ook maar één wedstrijd in de NHL te hebben gespeeld al ’do or die’ was.

ALS BAMBI VOOR DE LEEUWEN

Door het gepruts van Mike Milbury zat er voor head coach Butch Goring niets anders op, dan fresh face Rick DiPietro voor de leeuwen te gooien en startend goalie te maken. Met een roster dat net zo wankelde als een pasgeboren hertje, stond de teller na twintig wedstrijden op een erbarmerlijk .878 sv% en een 3-15-1 record. Backup goalie John Vanbiesbrouck moest de meubelen in ’the Big Apple’ redden, maar faalde eveneens. Niet zo gek als je bedenkt dat het roster slechts één speler (Mariusz Czerkawski) met 30+ goals en bovendien een jonge blue-line (Kenny Jonsson, Zdeno Chara en Roman Hamrlik) met een gemiddelde van -22 telde.

Een tijdelijke stap terug naar de AHL — Chicago Wolves — deed de positie van DiPietro eveneens geen goed. In veertien starts kwam de Amerikaan tot een sv% van .880, maar kon de rookie wat meer in de luwte wennen. Het seizoen 2001 – 2002 bleef hij dan ook actief in de AHL en vond de goalie zowaar wat van zijn ’groove’ terug (.913 sv%).

De tweede ronde voor DiPietro kwam er bij aanvang van het seizoen 2002 – 2003. Met Chris Osgood als nieuwe backup goalie bleek de druk op de schouders van DiPietro nog altijd te hevig. Na slechts tien wedstrijden werd het herhalingsrecept weer uit de kast getrokken: AHL, waar de Amerikaan met een sv% van .924 één van de beste goalies van dat seizoen werd. Chris Osgood deed het overigens niet veel beter en werd tijdens de Trade Deadline in 2003 naar St. Louis Blues gestuurd.

EINDELIJK HET GELIJK VAN MILBURY?

Gesteund door een fabelachtig seizoen in de AHL, leek het seizoen 2003 – 2004 dan eindelijk de doorbraak van DiPietro te worden. Met meer dan vijftig starts, vijf shutouts en een sv% van .911 eindigde DiPietro boven onder meer Nikolai Khabibulin, Olaf Kolzig en Tomas Vokoun. Het jaar na de lockout waren zijn stats ietsjes minder, maar presteerden de Islanders zonder de Amerikaan tussen de palen nog slechter.

HET BAANBREKENDE CONTRACT

Voor het Front Office op Long Island was het duidelijk. Rick DiPietro is na een moeizame opstartfase dan eindelijk zijn verwachtingen aan het inlossen. Nieuwbakken GM en tevens voormalig backup Garth Snow had het stokje van Mike Milbury overgenomen en besloot er net als zijn voorganger geen gras over groeien. De goalie moest en zou het gezicht van de franchise worden, resulterend in het contract der contracten. In september 2006 ondertekende DiPietro een vijftienjarige contract ter waarde van $67.5 miljoen dollar. De langste deal uit de geschiedenis van de NHL. De keuze van GM Snow werd door de analytici en zelfs NHL Commissioner Bill Daly ernstig bekritiseerd.

Aan het begin van de deal leek het nog rozengeur en maneschijn te worden voor DiPietro. In het seizoen 2006 – 2007 speelde de goalie een sleutelrol in de terugkeer naar het postseason en werd hij en passant het seizoen daarop voor de All-Star Game geselecteerd. Helaas voor de Amerikaan bleek zijn uitverkiezing tot All-Star achteraf zijn hoogtepunt in de NHL te worden.

ABONNEMENT OP DE LAPPENMAND

Het kan haast niet anders dan dat de blessureperikelen bij DiPietro ook deels een mentale kwestie waren. In maart 2007 belandde de goalie voor het eerst in de ziekenboeg na een ongelukkige botsing, om vervolgens een heup- en knieoperatie aan zijn strippenkaart toe te voegen. De blessures begonnen zich nadien opeenvolgend op te stapelen en bij aanvang van het seizoen 2012 – 2013, had DiPietro slechts vijftig wedstrijden in vijf jaar tijd achter de kiezen. Na andermaal een forse knieblessure was de emmer voor de goalie vol en protesteerde het lichaam van de Amerikaan dusdanig, dat er een punt achter zijn carrière gezet kon worden.

Ware het niet dat er nog een behoorlijk blok aan het been van de Islanders hing in de vorm van zijn monstercontract. Uit wanhoop kocht de franchise op Long Island het lopende contract van de goalie af, resulterend in een payroll van $1.5 miljoen dollar op jaarbasis tot en met het seizoen 2028 – 2029 (!).

HAPPILY EVER AFTER

Toch zit er aan de terugblik op de verdrietige carrière van DiPietro een gelukkig einde. Nadat de uitrusting definitief aan de wilgen werd gehangen, groeide de goalie uit tot één van de betere commentatoren in de NHL en heeft hij samen met David Rothenburg een veel beluisterde podcast op ESPN New York — DiPietro and Rothenberg —. Sinds juni 2021 is hij toegevoegd aan het Amerikaanse ESPN, om als analist zijn licht op wedstrijden te laten schijnen.

Ieder jaar opnieuw komen er parels uit de koker van de Entry Draft, maar zijn er ook zeker ieder jaar weer behoorlijke busts te ontdekken. In de status waar New York Islanders toendertijd in verkeerde, kun je eigenlijk weinig toeschrijven aan de (on)mogelijkheden van Rick DiPietro. Menig prospect vocht tegen de bierkaai op Long Island en de thuiskomst van de kermissen waren ijskoud.

Alles wat in vandaag de dag overblijft is speculatie. Als hij bij een andere franchise terecht was gekomen, was het dan wel een glansrijke carrière (zonder blessures) geworden? Één ding is zeker: Ondanks het stempel Draft Miss, is en blijft DiPietro de kop van jut door mismanagement.

Coverfoto: Bruce Bennett

Astros contracteren voormalig MVP Abreu; Clevinger naar White Sox

0

Free Agency is bezig in Major League Baseball en hoewel de deals wat traag op gang komen, begint er inmiddels wat schot in de zaak te ontdekken. Afgelopen week rolden er een paar high profile-namen van de markt. Zo legden de regerend kampioenen Houston Astros de MVP uit 2020 voor drie jaar vast en tekende pitcher Mike Clevinger voor één seizoen bij de Chicago White Sox. Een update van de off-season-actie in de Majors lees je hieronder.

RICH GET RICHER

De Houston Astros presenteerden eerder deze week hun nieuwe eerstehonkman/DH voor de komende jaren. Jose Abreu, die bijna een decennium voor de Chicago White Sox uitkwam, tekende een driejarige overeenkomst ter waarde van $58,5 miljoen. Met het aantrekken van de 36-jarige Cubaan hopen de Astros de productie vanaf het eerste honk te verbeteren. Abreu’s landgenoot Yuli Gurriel zag dit seizoen op 38-jarige leeftijd zijn productie kelderen en is een Free Agent.

Er was ruimschoots interesse in Abreu, die van ten minste de White Sox, de Cleveland Guardians en de Boston Red Sox een aanbod kreeg. Geen van de geboden contracten kwamen echter in de buurt van hetgeen de Astros de veteraan boden. Abreu sloeg afgelopen seizoen .304 voor de White Sox met 15 homeruns, 75 RBIs, een .824 OPS en 133 OPS+ in 601 slagbeurten. Hij was 4.2 WAR waard.

Abreu, de AL Rookie of the Year in 2014, geeft Houston een infield vol met All-Stars, MVPs en andere Award-winnaars. Met meervoudig All-Star Alex Bregman op het derde honk, regerend World Series MVP Jeremy Pena op kortestop en voormalig MVPs Jose Altuve en Jose Abreu op respectievelijk het tweede en eerste honk zitten de ‘Stros goed in de slappe was.

GAT IN CHICAGO

Bij de White Sox laat Abreu een gigantisch gat achter. De aanvoerder van het team zal op het eerste honk worden vervangen door Andrew Vaughn, die de afgelopen twee seizoenen noodgedwongen in het outfield speelde. Vaughn wordt daarmee pas de vierde everyday eerstehonkman van de White Sox sinds Hall of Famer Frank Thomas in 1990 (!) op de positie debuteerde. Na Thomas (1990-1998), Paul Konerko (1999-2013) en Jose Abreu (2014-2022) is het nu de beurt aan de 24-jarige Vaughn.

WHITE SOX HENGELEN MIKE CLEVINGER BINNEN

Daags voor het verlies van Abreu versterkte de White Sox overigens al wel hun rotation. De 31-jarige startende werper Mike Clevinger draagt komend seizoen het iconische uniform aan de Southside. Clevinger miste het seizoen 2021 door Tommy John-surgery en keerde in 2022 met gemengd resultaat terug bij de San Diego Padres. De langharige, volgetatoeëerde pitcher kwam uiteindelijk tot 114.1 innings, een 4.33 ERA (4.97 FIP), 91 strikeouts en 35 vrije lopen.

Clevinger had daarnaast een gigantisch homerunprobleem; hij kreeg er in die 114.1 innings maar liefst 20 tegen, slechts één minder dan de 21 die hij in 2018 in 200 innings tegenkreeg. Pitchen in een homerungevoelig thuisstadion lijkt dus niet zo’n heel denderend idee, maar mogelijk denken de White Sox dat pitching coach Ethan Katz Clevinger weer op het juiste pad kan brengen. De deal is nog niet officieel; Clevinger moet zijn medische keuring nog ondergaan. Het contract is naar verluidt voor één jaar en $12 miljoen.

COACHING STAFF

Over White Sox coaches gesproken: nieuwe manager Pedro Grifol maakte gisteren zijn volledige coaching staff bekend. Naast de reeds bekende Charlie Montoyo (bench coach) en de terugkerende pitching coaches Ethan Katz en Curt Hassler keert ook omstreden eerstehonkcoach Daryl Boston terug. De rest van Tony La Russa’s coaching staff is ontslagen.

Atlanta Braves Assistant hitting coach Jose Castro (64) werd benoemd tot nieuwe hitting coach. Charlotte Knights (AAA) hitting coach Chris Johnson wordt zijn nieuwe assistent. Eddie Rodriguez is de nieuwe derdehonkcoach, die de laatste 10 jaar niet in het honkbal heeft gewerkt, maar daarvoor een schat aan ervaring opdeed en een gouden Olympische medaille won als coach voor Team USA in 2000. Mike Tosar komt met Grifol mee van de Kansas City Royals en is nu Field Coordinator. Geoff Head komt over van de Cincinnati Reds om de vernieuwde medische staf voor de White Sox te leiden.

KORT NIEUWS
  • Jacob DeGrom heeft er een nieuwe geïnteresseerde club bij: de Tampa Bay Rays voegen zich bij de Yankees en Rangers als gegadigden voor de ace.
  • De Toronto Blue Jays staan op het punt om voormalig Dodgers- en Marlins-manager Don Mattingly toe te voegen aan de coaching staff. Mattingly (61) moet de nieuwe, ervaren bench coach worden onder John Schneider (42) die in de zomer de managerspositie overnam van Charlie Montoyo en inmiddels een vaste aanstelling heeft.
  • Jeimer Candelario is naar de Washington Nationals vertrokken. De 29-jarige voormalig Tiger tekende voor $5 miljoen.
  • De New York Mets hebben interesse in Carlos Rodon. De linkshandige pitcher geniet interesse van verschillende clubs, nadat hij in 2022 bij de Giants bewees dat zijn 2021-breakout bij de White Sox geen toevalstreffer was. De Mets promoveerden overigens ook Eric Chavez tot bench coach voor Buck Showalter.
  • Veteraan Carlos Santana (36) heeft een contract getekend bij de Pittsburgh Pirates. De Dominicaan verdient het komende seizoen $6,8 miljoen.
  • Meerdere clubs tonen momenteel interesse in Michael Conforto. De outfielder, die in 2022 geen contract had en niet in actie kwam, heeft telefoontjes gehad van de Mariners en Astros.
  • Seattle is sowieso in de markt voor een outfielder, want ook Brandon Nimmo en Andrew Benintendi staan op de shortlist voor de M’s.
  • Justin Verlander heeft afgelopen week een bezoek gebracht aan de Los Angeles Dodgers. De veteraan staat volop in de belangstelling nadat hij zijn opt-out gebruikte na afloop van de World Series. LA heeft ook interesse in Xander Bogaerts, Willy Adames en Alex Reyes.
  • De Minnesota Twins hebben naar verluidt opnieuw een contractaanbieding gedaan richting kortestop Carlos Correa. Correa gebruikte eerder dit off-season zijn opt-out om zijn doorlopende contract bij de Twins af te breken.

Coverfoto: Michael Wyke/Houston Chronicle