Home Blog Pagina 192

MNF: Patriots verslaan Murray-loze Cardinals

0

De Arizona Cardinals mochten het tijdens Monday Night Football opnemen tegen de New England Patriots. De Cardinals komen terug van hun bye, maar verloren vier van de laatste vijf wedstrijden. De Patriots deden het de laatste vijf wedstrijden iets beter, zij wonnen er drie van de laatste vijf. Met winst tijdens MNF kan New England de laatste play-off plek weer overnemen van de Chargers.

KYLER MURRAY VALT UIT MET BLESSURE

De derde play-from-scrimmage eindigde in een drama voor Arizona. Kyler Murray raakte met niemand om zich heen geblesseerd aan zijn knie. Hij kon niet op eigen kracht het veld verlaten. Volgens de eerste berichten heeft hij waarschijnlijk zijn kruisband gescheurd. Zijn vervanger was Colt McCoy. De drive eindigde nog met een scoringskans, maar Matt Prater miste een 50-yard field goal-poging. Ook de Patriots kwamen niet ongeschonden uit het eerste kwart. DeVante Parker verliet geblesseerd het veld. Daarnaast gooide Mac Jones een interception. Isaiah Simmons onderschepte de bal.

De Cardinals openden het tweede kwart door de voorsprong te nemen met een field goal. Door een blessure bij Rhamondre Stevenson moest onder andere rookie Kevin Harris als running back spelen bij New England. Hij pakte zijn kans en scoorde na een aantal minuten de eerste touchdown van de wedstrijd. Zo gaf hij de Pats een 7-3 voorsprong. Arizona zette vervolgens een goede drive weg, maar moest genoegen nemen met een field goal. Ook de volgende score kwam op naam van de Cardinals. Met nog drie minuten te spelen in de eerste helft scoorde James Conner een touchdown met een 10-yard run voor de voorsprong. New England deed nog wel wat terug met een 51-yard field goal van Nick Folk.

PATRIOTS DOMINEREN TWEEDE HELFT

Na bijna vijf minuten in het derde kwart trok Folk de stand gelijk met een field goal. De drive kwam tot de 4-yardlijn van de Cardinals, maar de Patriots kozen voor de field goal met nog twee yards te gaan tijdens 4th down. New England kwam vijf minuten later voor na een scoop and score. Kyle Dugger sloeg de bal uit de handen van DeAndre Hopkins. Raekwon McMillan pikte de bal op en liep onaangeraakt de endzone binnen voor de touchdown. Net voor het einde van het derde kwart gooide McCoy zijn eerste interception van de wedstrijd. McCoy stond onder druk en gooide de bal diep, maar Marcus Jones onderschepte de worp.

In het vierde kwart lieten de Patriots er geen grass over groeien. Mac Jones vond met een goeie worp Hunter Henry voor een 39-yard completion. Een play later liep Pierre Strong zijn eerste touchdown uit zijn carrière binnen. Het gaf New England een 27-13 voorsprong. De verdediging verzaakte vervolgens ook niet door een 3-and-out te forceren. Overigens speelde de verdediging van New England sterk. De Pats-D had in deze wedstrijd zes sacks, vier turnovers-on-downs en ze zorgden voor een INT en fumble. Na de touchdown van NE ging de wedstrijd als een nachtkaars uit. De Cardinals probeerden het nog wel, maar de verdediging van de Pats bleek keer op keer te sterk. Door de winst gaan de Patriots over de Jets heen in de strijd om een wildcard voor de play-offs. Voor de Cardinals is het seizoen zo goed als verloren, zeker met de blessure van Murray in het achterhoofd.


Hier lees je de andere recaps van week 14.

Coverfoto: Ross D. Franklin/Associated Press

NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

0

Een High Five dit keer die verder gaat dan alleen mooie of belangrijke goals. Veel sneller dan verwacht stond Kris Letang namelijk weer op het ijs voor de Penguins. David Perron vinkte zijn 1000e wedstrijd af en zorgde Arizona Coyotes voor een enorme verrassing. Bovendien is het het weekend van de Coyotes, want in onze top vijf vinden we er maar liefst twee terug! De Save komt deze week op naam van Igor Shesterkin, die weer zichzelf lijkt te zijn. Voor onze Star of the Week reizen we naar Edmonton, waar Connor McDavid de grens van 50 punten al gepasseerd is.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGH FIVE

KRIS LETANG vs BUFFALO SABRES

De schrik was vorige week in de NHL wereld bijzonder groot. Voor de tweede keer in zijn leven kreeg Pittsburgh Penguins blue-liner Kris Letang te maken met een beroerte. Op 28 november plaatste men de 35-jarige Canadees dan ook op de indefinitely list, daar er nog geen informatie voorhanden was omtrent de ernst, klachten en gevolgen.

Voor zijn eerste beroerte moet men terug naar februari 2014. Pittsburgh was middenin een uitreeks, toen de blue-liner zich bij de medische staf meldde met dagenlange duizeligheid en misselijkheid. In eerste instantie leek er weinig aan de hand, maar op verzoek van toenmalig GM Jim Rutherford werden er aanvullende testen op de Canadees los gelaten. Niet alleen werd de beroerte geconstateerd, maar kwamen de medici ook achter het feit dat Letang een klein gat in zijn hart heeft — geboorteafwijking —.

De diagnose viel rauw op het dak van de NHL. Letang miste twee maanden van het seizoen, maar oogste lof met het openbaar en bespreekbaar maken van zijn problematiek. Zijn terugkeer in het seizoen 2015 – 2016 was fenomenaal — winst Stanley Cup en Conn Smythe finalist —.

SUPERSONIC HERSTEL

Zo relatief snel zijn herstel van zijn eerste in 2014 was, zo supersonisch herstelde de Canadees van zijn tweede. Amper twee weken na het schrikbarende nieuws stond de 35-jarige Letang afgelopen nacht in de lineup voor de wedstrijd tegen Buffalo Sabres. Onder leiding van de ”Big Three” — Malkin, Crosby, Letang — won de ploeg van head coach Mike Sullivan met 3-1. Meeste tijd op het ijs? Kris Letang met 22:14 minuten. Alsof er nooit iets heeft plaats gevonden.

Afgelopen juli ondertekende de veteraan een zesjarige contractverlenging die hem zijn carrière zo goed als zeker in Pittsburgh laat afsluiten — full no-move clausule —. In totaal stond de blue-liner reeds 963 wedstrijden op het ijs en was Letang goed voor 662 punten (145 toals, 517 assists) en drie (!) Stanley Cup winsten. Bovendien lijkt de voorbije anderhalve week de motor in Pittsburgh ook weer wat van zijn oude glorie te hebben hervonden. Na de double-header tegen Buffalo staat de huidige win streak op vijf wedstrijden en met 36 punten staat men gedeeld tweede in de Metropolitan Division.

DAVID PERRON vs DALLAS STARS

Detroit Red Wings zal ondanks het 3-2 verlies tegen Dallas Stars na afloop toch een kleine versnapering hebben genomen. Forward David Perron kwam in het American Airlines Center namelijk voor de duizendste wedstrijd uit zijn carrière het ijs op geschaatst. Als kers op de taart noteerde Perron in de tweede periode de gelijkmaker op het scoreformulier na een kiezelhard schot van Ben Chiarot.

Ondanks het feit dat de Red Wings de mijlpaal van Perron niet voor eigen publiek konden vieren, lieten de fans in Dallas er geen gras over groeien. Met een staande ovatie en een kleine career recap op het scorebord werd de 34-jarige Perron geëerd.

Perron speelde Junior Hockey in geboorte regio Quebec, waar in eerste instantie de scouts niet stonden te springen om de forward te binden. Pas in zijn tweede eligibility jaar durfde St. Louis Blues het aan om de Canadees aan de franchise toe te voegen — 26e overall, 2007 –. Waar hij onder head coach Andy Murray als een komeet van start ging, zagen tussenpaus Davis Payne en voornamelijk Ken Hitchkock geen brood in de first-rounder. Op 10 juli 2013 werd de Canadees dan ook getrade naar Edmonton Oilers.

Na omzwervingen via Edmonton, Pittsburgh Penguins en Anaheim, keerde Perron in de zomer van 2016 terug op het oude nest. De forward tekende een tweejarig contract, maar werd na één jaar unprotected door Vegas Golden Knights weggekaapt in de Expansion Draft.

DRIEMAAL IS SCHEEPSRECHT

Ondanks het feit dat Perron met Vegas Golden Knights in het expansiejaar direct tot de Stanley Cup Finale doordrong, keerde hij als Free Agent voor de derde maal terug in St. Louis. Onder de vleugels van head coach Craig Berube werd Perron een van de gezichten van de franchise met de Stanley Cup winst in 2019 als kroon op het werk. Met onder meer een game-winning goal in Game 5 tegen Boston Bruins was de Canadees goud waard.

General Manager Steve Yzerman zag afgelopen zomer zijn kans schoon, toen bleek dat Perron zijn waarde op de markt wilde gaan testen. Mede het tekenen van de forward zou de rebuild in Detroit doen versnellen en schotelde ’DP’ een tweejarig contract voor — $9.5 miljoen dollar AAV —. De impact van de 34-jarige Canadees werd direct duidelijk, door in zijn eerste vijf wedstrijden reeds vijf punten te noteren. Met 21 punten (negen goals, twaalf assist) bezet de winger de vierde plaats in het franchiseklassement en de Red Wings de vierde plaats in de Atlantic Division.

LAWSON CROUSE vs BOSTON BRUINS

Het is dit seizoen nog weinig rozengeur en maneschijn in Tempe, Arizona. Ondanks het feit dat iedere wedstrijd tot de nok toe is uitverkocht – hoe kan het ook anders met een stadionnetje met een capaciteit van 5.000 mensen –, zijn de resultaten net zo erbarmelijk als de staat van de franchise zelf. Toch hebben we bij SportAmerika deze week plaats voor maar liefst twee (!) Coyotes spelers.

Te beginnen met winger Lawson Crouse. Boston Bruins was afgelopen vrijdag te gast in het zuiden van de VS en op voorhand leek de ploeg van head coach Andre Tourigny kanonnenvoer te gaan worden voor de succesformatie uit ‘Beantown’. Gesteund met onder meer een negentien (!) winning streak tegen de Coyotes, verliep de wedstrijd in eerste instantie zoals men had voorspeld. Met snel, aanvallend ijshockey werd Arizona van het kastje naar de muur getikt door Brad Marchand en co. Met een schotenverhouding van 46 – 16 zou je denken dat ook dit kwartje richting de ploeg van Jim Montgomery op zou vallen.

Ware het niet dat daar reuzendoder Lawson Crouse om de hoek kwam kijken. De 25-jarige winger werd in 2015 als elfde overall door Florida Panthers gedraft, maar werd echter in de zomer van 2016 – samen met Dave Bolland – naar Phoenix getrade. Dit seizoen heeft de Canadees de wind flink in de zeilen met een totaal van twaalf goals voert hij het franchiseklassement in goals aan (plus drie assists). Met nog veertien seconden op de klok in de derde periode, voltrok Crouse het onverwachte vonnis over Boston. Met zijn game-winning goal kwam er een einde aan een ellenlange losing streak Boston vs Arizona, die zijn oorsprong vond in 2010 (!).

CLAYTON KELLER VS PHILADELPHIA FLYERS

Deze week dus plaats voor twee Coyotes spelers. Naast de game-winning goal van Lawson Crouse, zette Clayton Keller zich afgelopen nacht tegen Philadelphia Flyers in de High Five etalage. In de voorbije zeven jaar bereikte de seventh overall van 2016 menig mijlpaal, maar was de hattrick tegen de Flyers de eerste uit zijn carrière.

Met zijn drie treffers tegen de Flyers maakte de centre direct een einde aan zijn goaldroogte, die terug ging tot 17 november. Het is voor de centre sowieso een feestelijk seizoen, daar hij weer compleet hersteld is van zijn beenbreuk van maart jongstleden. In het onderonsje met San José Sharks brak de jonge Amerikaan zijn onderbeen na een harde botsing met de boarding. In eerste instantie leek er weinig aan de hand voor de centre, maar achteraf bleek dat er na aanvullende scans toch een breuk in het onderbeen geconstateerd werd.

De 24-jarige Keller is één van de ‘corner stones’ bij de Coyotes. Als protegé van het USNTDP werd de doelpuntenmachine – Keller bezit nog altijd het doelpuntenrecord van de Academy met 189 treffers — . Na zijn first-round selectie in de 2016 Entry Draft, verkoos de centre echter een jaar Boston University boven Windsor Spitfires (OHL). In 31 wedstrijden kwam Keller tot een totaal van negentien goals en 21 assists en werd de centre unaniem in het All-Rookie Team verkozen. Bovendien voegde hij drie Player of the Month Awards, All-Star uitverkiezing, Rooke of the Year en een Tim Taylor Award aan zijn prijzenkast toe.

MIKKO RANTANEN VS ST. LOUIS BLUES

Colorado Avalanche heeft de laatste weken het spook genaamd blessures als een rode draad door de franchise lopen. Net als Gabriel Landeskog, Bowen Byram, Josh Manson werd ook superster Nathan MacKinnon geveld door een blessure. Met een upper-body injury zal de centre vier tot zes weken vanaf de zijkant moeten toekijken. Het geeft head coach Jared Bednar alleen nog maar meer kopzorgen. Met zoveel gaten in je lineup, lijkt je top-six ineens op een ‘average’ groep.

Des te fijner is het, dat Mikko Rantanen de meubelen voor de kampioen regelmatig redt. Op zondagavond besliste de Fin in zijn eentje de wedstrijd in nog geen 40 seconden tijd. Met nog negen seconden op de klok trok de Fin de stand in een empty-net situatie in evenwicht, om in overtime al na 29 tellen de game-winning goal (3-2) achter Jordan Binnington te knallen. Zijn drie treffers liet de winger meer dan genoeg zijn stempel op de overwinning voor de Avs , die al vier wedstrijden op rij een ‘L’ achter de scorekaart genoteerd zagen worden. Met Valeri Nichushkin en Artturi Lehkonen terug in de lineup, leunt de kampioen op haar huidige eerste lijn Lehkonen – Rantanen – Nichushkin. En ook in het Central Division onderonsje met St. Louis Blues had de ploeg uit Denver het behoorlijk lastig.

AVS – BLUES OF TOCH GARRY KASPAROV – BOBBY FISCHER?

In een waar schaakspel was het van beide kanten aftasten geblazen. Met een 1-1 op het scorebord leek niets een overtime in de weg te staan, ware het niet dat Colorado op de powerplay een short-handed goal om de oren kreeg. Na een penalty voor Blues forward Brayden Schenn wierp Jared Bednar zijn sterkste powerplay formatie het ijs op, maar viel het kwartje de andere kant op. Brandon Saad onderschepte de play en oog in oog met Pavel Francouz faalde hij met nog 1:36 op de klok niet, 2-1. Notabene de franchise met de slechtste penalty kill van de League leek het vonnis over de kampioen te vellen. De gelijkmaker van Rantanen met nog 0:09 seconden op de klok zoog de energie uit de Blues, die de Fin zijn hattrick in overtime compleet zagen maken.

Dat de Avalanche grotendeels afhankelijk zijn van de Fin, ziet men terug in de scorekaarten. De voorbije vier goals kwamen allen van de stick van Rantanen, die hard op weg is naar zijn ‘career-high’ van 36 – bewerkstelligt in het seizoen 2021 – 2022 –. In 26 wedstrijden noteerde de centre reeds negentien goals en staat hiermee gedeeld vijfde in de League – samen met onder meer Leon Draisaitl en David Pastrnak –. Met een derde stek in de Central Division lijken de Avs nog in geen velden of wegen op de succesformatie van vorig seizoen, maar met respectievelijk twee wedstrijden minder dan de concurrentie is er nog geen man overboord in Denver.

SAVE OF THE WEEK

IGOR SHESTERKIN vs COLORADO AVALANCHE

Hebben ze in New York het lek boven? Van de Rangers werd veel verwacht dit seizoen, maar lekker draaide het nog niet bij de Blueshirts. Aanvallend is er niet veel anders dan vorig seizoen, maar defensief was het nog niet je dat. Al snel wordt dan gekeken naar Igor Shesterkin, de Rus die vorig seizoen zo ontzettend belangrijk was in het succes. Hoe belangrijk hij was, werd de laatste weken wel duidelijk. Shesterkin presteert net een tandje minder en dat is terug te zien in de resultaten.

Op 2 en 3 december verloren de Rangers respectievelijk van Ottawa en Chicago. Geen hoogvliegers dit seizoen en dus vielen er klappen. Zowel letterlijk op het ijs als verbaal in de kleedkamer. Captain Jacob Trouba liet van zich horen en zijn woorden misten hun uitwerking niet. Afgelopen week werd in eigen huis St. Louis verslagen. On the road moesten vervolgens de Knights en Avalanche er aan geloven. Een mentale boost voor het keurkorps van Gerard Gallant en niet in de laatste plaats ook voor Shesterkin.

Slechts één keer dit seizoen zag Shesterkin meer dan 40 SOG op zich af komen. Dat was op 25 oktober in het eigen Madison Square Garden. Tegen de Colorado Avalanche. Afgelopen vrijdag was bijna een kopie van dat duel. In oktober verloren de Rangers na een shootout. Deze keer trokken ze, dankzij een prachtige move van Artemi Panarin, aan het langste eind tegen dezelfde opponent. Die winst – de derde op rij – was er echter nooit gekomen als Shesterkin weer eens ouderwets goed was en met een prachtige save in de slotseconden van OT op de proppen kwam.

GAME OF THE WEEK

NEW YORK ISLANDERS – NEW JERSEY DEVILS

Een wedstrijd tussen twee teams die behoorlijk hun gram aan het halen zijn. De Devils hebben zich tussen de absolute elite genesteld en de Isles laten zien dat ’t matige 2021-2022 een vergissing was. Afgelopen vrijdag stonden de twee rivalen tegenover elkaar in wat een doelpuntrijke wedstrijd zou worden.

Het werd ook een wedstrijd voor de geschiedenisboeken. Jack Hughes ontwikkelt zich meer en meer tot de belangrijkste kracht voor Lindy Ruff. De coach onderstreepte dit nog maar eens door zijn jonge aanvaller de laatste 6.02 minuten van de wedstrijd te geven. De langste shift ooit in de geschiedenis van de National Hockey League.

STAR OF THE WEEK

CONNOR MCDAVID (EDMONTON OILERS)

Tja, het moest er ook eigenlijk wel een keer van komen. Met onze Star of the Week kunnen we telkens de weg van de minste weerstand kiezen en keer op keer de heldendaden van Connor McDavid beschrijven. Bij SportAmerika proberen we echter ook de gewone stervelingen in het zonlicht te zetten, maar deze week is het anders. We moeten wel. Een paar dagen geleden bliezen de Edmonton Oilers met 8-2 de Arizona Coyotes van het ijs. Het zal niemand verbazen dat Connor McDavid daarin een grote rol speelde.

Met 2 goals en 2 assists was de Oilers-captain weer eens van grote waarde voor zijn team. Hoe belangrijk McDavid ook dit seizoen weer voor Edmonton is, wordt al snel duidelijk. Tijdens die wedstrijd, de 27e van het seizoen, slechtte McDavid de grens van 50 punten. Daarmee treedt hij in de voetsporen van Wayne Gretzky, die 35 jaar geleden de laatste was die zo snel aan dat aantal punten kwam. Inmiddels hebben de Oilers 28 wedstrijden gespeeld en staat de teller voor McDavid op 54 punten. Weet hij dit gemiddelde aan te houden, dan zouden er aan het einde van ’t seizoen 158 punten achter zijn naam staan. Zijn record? Dat staat op 123 en stamt uit 2021-2022…

McDavid lijkt dit jaar ook meer voor eigen succes te gaan. Hij scoort in elk geval nog vaker dan anders. Hij sloot het vorige seizoen af met 44 goals, maar de huidige campagne is nog niet halverwege en het fenomeen heeft er al 25 in het mandje liggen. McDavid speelde deze week 3 wedstrijden, scoorde 3 keer en gaf 4 assists. Hij is daarnaast ook nog eens bezig aan een 8-game point streak. Deze begon op 26 november en tijdens deze reeks verzamelde de captain niet minder dan 19 punten.

Coverfoto: Jonathan Kozub

NFL op zondag: Eagles naar play-offs, Cowboys ontsnappen

0

De Philadelphia Eagles zijn na een zege op de Giants als eerste team zeker van de play-offs. De Vikings hadden zich ook kunnen plaatsen, maar gingen onderuit. Toch was dit niet de grootste verrassing, dat was dat de Cowboys bijna van de Texans verloren. Hoe dat ging? Lees hier de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

DALLAS WINT MET PIJN EN MOEITE VAN HOUSTON

Houston Texans @ Dallas Cowboys | 23-27

Op paier leek dit de makkelijkst te voorspellen wedstrijd van het weekeinde. Niets bleek minder waar. De Cowboys kwamen nog op voorsprong dankzij een touchdown van Tony Pollard. Hierna draaiden de Texans de wedstrijd volledig om. Houston, dat de favoriet is voor de #1 pick volgend jaar, kwam nog voor rust op voorsprong dankzij onder meer touchdowns van Dameon Pierce en Amari Rodgers. De Cowboys zetten hier nog een Pollard touchdown tegenover. Door een aantal field goals van beide kanten ging Houston de rust in met een 20-17 voorsprong.

Na rust werd er een stuk minder gescoord. Aan het einde van het derde kwart scoorden de Texans nog een field goal, iets wat de Cowboys ook deden aan het begin van het vierde kwart. De wedstrijd leek in het voordeel van de Texans beslecht te worden toen Dak Prescott zo’n twee minuten voor tijd een interceptie gooide. De Texans wilden echter per se een touchdown scoren, waardoor de Cowboys in staat bleken om Houston te stoppen op 4th & goal. Met ongeveer 30 seconden op de klok wist Dallas vervolgens de voorsprong te pakken dankzij een touchdown van Ezekiel Elliott.

LIONS WINNEN OPNIEUW EN BLIJVEN IN PLAY-OFF RACE

Minnesota Vikings @ Detroit Lions | 23-34

In een bijzonder vermakelijk NFC North onderonsje hebben de Lions de Vikings nog even van een plekje van de play-offs afgehouden. Dankzij het resultaat blijft de ploeg van Dan Campbell zelf ook nog in de race voor het postseason. De Lions pakten de leiding dankzij een touchdown van Jameson Williams. De van een kruisband blessure herstelde rookie ving zijn eerste bal in de NFL en dus ook meteen zijn eerste touchdown. Nog in hetzelfde kwart zorgde Dalvin Cook voor een gelijke stand. Voor rust kwamen de Lions weer op voorsprong dankzij een touchdown van DJ Chark.

Via Josh Reynolds breidden de Lions hun voorsprong na rust uit naar 7-21. Een touchdown van Adam Thielen verkleinde deze voorsprong weer. In het vierde kwart kwamen de Lions dankzij een run van Justin Jackson op een 13-28 voorsprong. De winst voor de Lions kwam niet meer in gevaar. Aan het einde van de wedstrijd stond er een 23-34 stand op het bord. Uitblinkers waren Kirk Cousins (425 yds, 2 td), Justin Jefferson (11 rec, 223 yds) en Jared Goff (330 yds, 3 td).

EAGLES NAAR PLAY-OFFS NA RUIME ZEGE

Philadelphia Eagles @ New York Giants | 22-48

De Eagles hadden geen enkel probleem met hun divisierivaal uit New Jersey. De ploeg domineerde vanaf het begin onder leiding van Jalen Hurts. De quarterback van de Eagles was goed voor twee passing touchdowns en liep zelf ook nog een touchdown binnen. Halverwege het tweede kwart stonden de bezoekers hierdoor al met 21-0 voor.

De Giants konden hier weinig tegenover stellen. Daniel Jones maakte geen fouten, maar slaagde er maar zelden in een goede drive te produceren tegen de sterke Eagles defensie. In het begin van de tweede helft was er een opleving van de Giants, toen ze na een lange drive wisten te scoren op een run van Daniel Jones en zo de stand naar 27-14 brachten. De Eagles scoorden echter op hun volgende drive ook een touchdown, waarna het definitief gespeeld was. De backups brachten de eindstand uiteindelijk op 48-22, waarmee de Eagles zich als eerste ploeg wisten te plaatsen voor de komende play-offs.

JAGUARS HOUDEN PLAY-OFFHOOP NA RUIME ZEGE OP TITANS

Jacksonville Jaguars @ Tennessee Titans | 36-22

De Jacksonville Jaguars mogen blijven hopen op de play-offs. In hun laatste kans was de ploeg van Doug Pederson veel te sterk voor de Titans. Ze deden dit uitgerekend in Nashville, waar ze de afgelopen negen jaar hadden verloren. In de beginfase zag het er ook niet naar uit dat de Jaguars een einde zouden maken aan de serie nederlagen, want onder leiding van Derrick Henry namen de Titans een 14-7 voorsprong.

De Jaguars leken voor rust via twee field goals alleen maar dichterbij te komen, maar namen met nog elf seconden te gaan de voorsprong na een touchdown van Zay Jones. Niet voor het eerst dit seizoen wist de ploeg van Mike Vrabel na rust het duel niet om te draaien. Trevor Lawrence zorgde er met een run en een touchdownpass voor dat de wedstrijd definitief beslist was. Een late touchdown van de Titans kon daar niets meer aan veranderen. Ondanks de derde nederlaag op rij hebben de Titans nog altijd een ruime voorsprong in de divisie. De Jaguars staan nu twee wedstrijden achter. Wel treffen beide ploegen elkaar nog in Jacksonville. Hierdoor hebben de Jaguars nog een kleine kans de Titans te achterhalen.


OVERIGE GAMES

Cleveland Browns @ Cincinnati Bengals | 10-23: Na vier opeenvolgende nederlagen heeft Joe Burrow eindelijk van de Browns weten te winnen. In het AFC North onderonsje was Cincinnati duidelijk de betere. Het scoren kwam pas in het tweede kwart op gang. Dankzij touchdowns van Ja’Marr Chase en Samaje Perine ging Cincinnati de rust in met een 3-13 voorsprong. In het derde kwart scoorden de Bengals een derde touchdown. De Browns zetten hier één TD tegenover, de eerste offensieve touchdown in het tijdperk-Watson. Toch kwam de voorsprong van de Bengals geen moment in gevaar. Aderlating voor Cincinnati is dat edge rusher Trey Hendrickson zijn pols heeft gebroken en waarschijnlijk meerdere weken moet missen.

New York Jets @ Buffalo Bills | 12-20: Het duurde lang voordat de wedstrijd tussen de Jets en de Bills ontbrandde. Vlak voor rust kwam Buffalo op voorsprong dankzij een touchdown van Dawson Knox. De Jets trokken de score na rust nog gelijk, maar hierna trokken de Bills de wedstrijd naar zich toe. Dit leidde tot een comfortabele 7-20 voorsprong in het vierde kwart. Het enige wat de Jets hier nog tegenover wisten te zetten was een geblockte punt voor een safety en een field goal. Met deze nederlaag vallen de Jets buiten de play-offs op het moment.

Baltimore Ravens @ Pittsburgh Steelers | 16-14: De Ravens wisten hun leidende positie in de AFC North vast te houden in dit duel waarbij beide ploegen hun startende quarterback weg zagen vallen. Bij de Ravens was dit Tyler Huntley, die al de geblesseerde Lamar Jackson verving. Voor hem kwam Anthony Brown in de ploeg. Aan de overkant liep rookie Kenny Pickett al vroeg in het duel een hersenschudding op. Invaller Mitchell Trubisky gooide vervolgens maar liefst drie intercepties. Samen met een geblokte field goal zorgde dit ervoor dat de Ravens het duel ondanks de blessures toch naar zich toe konden trekken. De Ravens staan met 9-4 gelijk met de Bengals, maar hebben de onderlinge wedstrijd gewonnen en staan zo bovenaan in de divisie.


Benieuwd naar de recaps van de andere wedstrijden op zondag? Die vind je hier.

Coverfoto: Corey Sipkin/NY Post

NFL op zondag: 49ers fluitend naar overwinning, Chargers schokken Dolphins

0

Er werden drie wedstrijden gespeeld net na de klok van tien in week 13 van de NFL. In Santa Clara nam de nummer één van de NFC West het op tegen de nummer één van NFC South. De 49ers ontvingen namelijk de Buccaneers. In Denver zagen we een AFC West-matchup tussen de Broncos en de Chiefs. De derde wedstrijd ging ook tussen de NFC South en NFC West. De Panthers gingen op bezoek bij de Seahawks. Sunday Night Football schotelde ons Tua vs. Herbert voor. In SoFi Stadium namen de Chargers het op tegen de Dolphins.

49ERS LATEN NIETS HEEL VAN BUCCANEERS

Tampa Bay Buccaneers @ San Francisco 49ers | 7-35

Na een paar goede passes van Brock Purdy bracht een 21-yard run van Christian McCaffrey de 49ers in de redzone. Een play daarna liep Deebo Samuel de bal binnen voor de touchdown na een toss van Purdy. De eerste drive van de Buccaneers eindigde zonder punten. Ryan Succop schoot namelijk een 55-yard field goal mis. De defensie van Tampa Bay deed daarna wel zijn werk door een 3-and-out te forceren. Twee plays later leken de Bucs de score gelijk te trekken met een touchdown, maar een offensive holding-penalty veegde de TD van het bord. Mede hierdoor moest TB de bal weer laten aan de Niners. Net voor het einde van het eerste kwart zorgde een DPI dat de aanval van SF op de 1-yardlijn terecht kwam.

Net na de start van het tweede kwart kwam SanFran op een 14-0 voorsprong. Purdy was de verantwoordelijke door zelf de bal binnen te lopen. Naast de aanval liep ook de verdediging van de 49ers goed in de eerste helft. Ze stonden slechts 78 passing en 34 rushing yards toe in het eerste half uur. Ook de volgende score kwam op naam van het thuisteam. Met een diepe bal vond Purdy CMC in de endzone om de voorsprong uit te breiden. Met nog zo’n vijf minuten op de klok in de eerste helft lieten de Buccaneers eindelijk wat van zich horen. Ze forceerden een fumble bij Samuel en namen zo de bal over. Tijdens de fumble verdraaide Samuel zijn knie en verliet met een blessure het veld.

Tampa Bay benutte de turnover niet. De Bucs kwamen tot de 9-yardlijn van SF, maar Mike Evans wist niet een slechte pass te vangen tijdens 4th-and-goal. Purdy onderstreepte daarna zijn ijzersterke eerste helft met een 32-yard TD-pass naar Brandon Aiyuk. Het zette de ruststand op 28-0.

NINERS NEMEN GAS TERUG

Het tweede kwart begon slecht voor Tampa Bay. Eerst gooide Tom Brady een INT in de handen van Tashaun Gipson. Vervolgens scoorde CMC met een 38-yard run zijn tweede touchdown van de wedstrijd. Hij breidde zo de voorsprong uit naar 35-0. Na de touchdown zou Brady weer onderschept worden. Deze keer door Dre Greenlaw, maar SF profiteerde er niet van. Met nog 2:48 in het derde kwart scoorden de Bucs eindelijk. Brady vond met een korte pass Russell Gage die knap de bal ving met verdedigers om zich heen. De Niners namen in de tweede helft flink gas terug. Ondanks de touchdown walsten ze niet meer over TB heen zoals in de eerste helft, maar dat was ook zeker niet meer nodig.

Een turnover-on-downs na zes minuten in het vierde kwart was tekenend voor het spel van de Buccaneers. Het gaf San Francisco de kans om de back-ups op te stellen. Zo kwam Josh Johnson, die voor afgelopen week nog zonder een team zat, erin voor Purdy. Hun verdediging had er nog zeker wel zin in. Ze forceerden tijdens een 4th-and-1 een fumble en namen zo de bal rond het middenveld over. Een first down door een worp van Johnson stelde de overwinning definitief veilig. Door de winst is Purdy de allereerste QB die in zijn eerste start Tom Brady weet te verslaan en verstevigen de 49ers hun koppositie in de NFC West.

STERKE CHARGERS VERSLAAN DOLPHINS

Miami Dolphins @ Los Angeles Chargers | 17-23

De eerste possession van Miami was een 3-and-out, maar die van Los Angeles duurde veel langer. De Chargers kwamen helemaal tot de 2-yardlijn van de Dolphins, maar de Miami-D hield zich sterk en stond geen touchdown toe. De gehavende secondary van LA startte de wedstrijd goed. Ze verdedigden goed een aantal passes van Tua Tagovailoa en onderschepten hem bijna. Slechts twee van zijn zeven passes in het eerste kwart kwamen aan. Ondertussen hadden de Chargers het minder lastig met de verdediging van de Dolphins, maar ook LA scoorde in de eerste vijftien minuten geen punten.

Dat deden ze in het tweede kwart wel. Met een 33-yard field goal zette Cameron Dicker de eerste punten op het scorebord. Ook de volgende score kwam van de Chargers. De van een blessure teruggekeerde Mike Williams liet zijn klasse zien door knap een pass van Justin Herbert te vangen in de endzone. De Dolphins zetten daarna eindelijk een goede drive weg. Die leek te eindigen na een fumble van Jeff Wilson, maar Tyreek Hill lette goed op en pikte de bal op na een soort scrum. Hill zette vervolgens de naverbranders aan en liep onaangeraakt de endzone in voor een 57-yard scoop and score.

Het schudde ook de verdediging van Miami wakker. Zij forceerden een 3-and-out en een punt. Helaas voor de Dolphins kon de aanval de verdediging niet bedanken door punten te scoren. Het was karakteriserend voor de eerste helft. De aanval van Miami sprokkelde slechts 55 yards bij elkaar in de eerste helft. De aanval van LA bedankte hun verdediging wel door net voor het einde van de eerste helft te scoren. Deze keer lieten de Chargers zich niet stoppen tijdens 4th-and-goal. Austin Ekeler liep de bal binnen en zette zo de ruststand op 17-7.

MIAMI IETS BETER IN TWEEDE HELFT

De Dolphins begonnen de tweede helft met slecht nieuws. RB Jeff Wilson zou niet terugkeren door een blessure. Miami zal zich meer zorgen hebben gemaakt over Tyreek Hill. Hij liep in de eerste helft een enkelblessure op. Gelukkig voor de Dolphins verbeet Hill de pijn en speelde hij in de tweede helft. Na een slechte eerste helft was ook de eerste drive van de Dolphins in de tweede helft een 3-and-out. Op dat moment was Tua 3/17 met zijn passes, erg inaccuraat dus. Miami’s verdediging leek ook een punt te forceren, maar twijfelachtige roughing the passer-penalty gaf de Chargers een nieuwe set downs. Niet veel later kregen de Dolphins toch de bal terug na een punt.

Tua had het duidelijk moeilijk met de zone-D die de Chargers hem voorlegde, maar dat veranderde toen Hill 1-op-1 stond met een verdediger. De verdediger tikte Hill met zijn voeten aan, maar viel zelf. Hierdoor lag de weg open voor Cheetah om een 60-yard touchdown te scoren. Het antwoord van de Chargers liet niet lang op zich wachten. LA bevond zich razendsnel op de helft van Miami na een 55-yard pass van Herbert naar Williams. Uiteindelijk kwam er geen touchdown, mede door een false start-penalty. Wel schoot Dicker een field goal tussen de palen en bepaalde zo de tussenstand op 20-14.

Het duurde daarna weer even voor we een score zagen. Sterker nog, met deze drive snoepten de Chargers bijna negen minuten van de klok. Uiteindelijk rondde Dicker weer de drive af met een field goal. Het gaf de Chargers een voorsprong van negen punten met 2:40 op de klok. Miami had geen time-outs meer en moest dus haast maken. Met nog 1:10 op de klok trapte Jason Sanders een 55-yard FG raak om de achterstand terug te brengen naar zes punten. De daaropvolgende onside-kick was onsuccesvol. Herbert hoefde daarna nog maar twee keer te knielen om de overwinning officieel binnen te halen.

CHIEFS MAKEN HET ZICHZELF LASTIG

Kansas City Chiefs @ Denver Broncos | 34-28

De Chiefs eindigden het eerste kwart met een 6-0 voorsprong door twee field goals van Harrison Butker. Overigens behaalde Travis Kelce in de eerste vijftien minuten de mijlpaal van meer dan 10.000 receiving yards. Zo komt hij in een rijtje van tight ends vol met (toekomstige) Hall-of-Fame’ers zoals Tony Gonzalez en Jason Witten die meer dan 10.000 receiving yards hebben.

Na nog geen minuut in het tweede kwart liet Patrick Mahomes weer wat magie zien. Tijdens een scramble gooide hij een flip-pass naar Jerick McKinnon die vervolgens 56-yard TD scoorde. Ook in het tweede kwart scoorde McKinnon een touchdown. Deze keer na een korte pass van Mahomes. Mahomes was overigens allesbehalve perfect in het eerste half uur. Hij gooide namelijk twee INT’s. Ook de defensie van KC scoorde in de eerste helft. Willie Gay onderschepte knap een pass van Russell Wilson en liep ermee naar de endzone voor een 47-yard pick-six. Wel scoorde Denver nog twee touchdowns in het tweede kwart om de achterstand behapbaarder te maken.

De achterstand werd nog behapbaarder na een touchdown van Marlon Mack aan het begin van de tweede helft. Met een 66-yd touchdown zette hij de tussenstand op 27-21. Toch sloegen de Chiefs laat in het derde kwart terug met een touchdown. Daarnaast verloren de Broncos Wilson door een hersenschudding. Brett Rypien nam het over. Rypien gooide een aantal plays later een korte TD-pass om de achterstand weer terug te brengen naar zes punten. De Chiefs hadden het in de tweede helft een stuk lastiger met de Broncos-D. Zo lastig dat Mahomes zijn derde interception van de wedstrijd gooide met een kleine zes minuten op de klok. Toch kreeg KC de bal razendsnel weer terug. Dit door een INT van L’Jarius Sneed. Een aantal first downs stelden vervolgens de overwinning veilig.

PANTHERS TERUG IN PLAY-OFF RACE

Carolina Panthers @ Seattle Seahawks | 30-24

De Panthers openden de score in deze wedstrijd met een field goal. Ze kregen de bal razendsnel terug nadat Geno Smith een INT gooide met zijn eerste worp van de game. De play daarop leidde direct tot een touchdown. Sam Darnold vond Shi Smith die de voorsprong uitbreidde naar 10-0. In het tweede kwart scoorden de Panthers nog een touchdown en een field goal. Wel deden vlak daarna de Seahawks wat terug door een geweldige vangbal voor de touchdown van Tyler Lockett. Net voor het einde van het tweede kwart scoorde D.K. Metcalf de tweede TD van de Seahawks door een pass van Smith te vangen. Daarmee zette Seattle de ruststand op 20-14 in het voordeel van Carolina.

De eerste score van het tweede half uur kwam van de voet van Michael Dickson. Hij scoorde na een vijf minuten namelijk een 27-yard field goal. De rest van het derde kwart scoorden de teams niet. Sterker nog, de Panthers deden dat pas na acht minuten in het vierde kwart. Een korte run van Raheem Blackshear leverde een voorsprong van 27-17 op. Een field goal met nog twee minuten op de klok stelde de overwinning zo goed als veilig. De Seahawks scoorden nog wel een touchdown, maar hadden met zestien seconden op de klok niet meer de kans om terug te komen.


Benieuwd of we het in onze voorspellingen bij het juiste eind hadden? Klik dan hier.

Coverfoto: Jed Jacobsohn/Associated Press

Topvorm in New York, blessuregolf bij Hawks

0

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


4 DECEMBER – 10 DECEMBER


EASTERN CONFERENCE STAND
  1. Boston Celtics: 21-6
  2. Milwaukee Bucks: 19-6
  3. Cleveland Cavaliers: 17-10
  4. Brooklyn Nets: 16-12
  5. Philadelphia 76ers: 13-12
  6. Indiana Pacers: 14-13
  7. Atlanta Hawks: 13-13
  8. New York Knicks: 13-13
  9. Toronto Raptors: 13-13
  10. Miami Heat: 12-15
  11. Chicago Bulls: 11-14
  12. Washington Wizards: 11-16
  13. Charlotte Hornets: 7-19
  14. Orlando Magic: 7-20
  15. Detroit Pistons: 7-21

IN DE SPOTLIGHT


WINSTREAKS VOOR BROOKLYN NETS EN NEW YORK KNICKS

Zowel de Brooklyn Nets als de New York Knicks hebben haar laatste drie wedstrijden op rij gewonnen. De Nets bevinden zich na een zwakke seizoensstart nu op de vierde plaats in de Eastern Conference, terwijl de stadsgenoot na drie zeges op rij op de achtste plaats staat.

De belangrijkste zege van de Knicks kwam deze week op zondag tegen de Cleveland Cavaliers, die in Madison Square Garden defensief werden gedomineerd. De bezoekers scoorde slechts 81 punten, het minste van alle teams dit seizoen in de NBA. Aan de andere kant scoorde de Knicks ook ‘maar’ 92 punten, maar werd de zege dankzij 23 punten van Jalen Brunson en 18 punten van Julius Randle binnengesleept.

De Brooklyn Nets kende een zeer unieke zege tegen de Indiana Pacers. Door rust en blessures ontbraken de 8 belangrijkste spelers van de Nets: Kevin Durant, Kyrie Irving, Ben Simmons, Nic Claxton, Joe Harris, Royce O’Neale, Seth Curry en TJ Warren. Er waren slechts 9 spelers beschikbaar, maar desondanks wisten de Nets te winnen: 136-133. Een achterstand van 14 punten in het derde kwart werd weggevaagd door Cam Thomas, die maar liefst 21 punten scoorde in het vierde kwart en in totaal 33, een nieuwe career-high.


DE TEGENVALLER


MURRAY, COLLINS EN HUNTER AFWEZIG BIJ HAWKS

De Atlanta Hawks hebben wel eens betere weken gekend. Met drie nederlagen op rij zakten ze terug naar de zevende plaats in de Eastern Conference, maar verloren ze ook belangrijke speler Dejounte Murray met een enkelblessure die hem zeker twee weken aan de kant zal houden.

De ploeg van coach Nate McMillan mistte de afgelopen wedstrijden ook al John Collins en DeAndre Hunter, wat terug te zien was in de wedstrijd tegen de Oklahoma City Thunder. De Hawks hadden geen antwoord op Shai Gilgeous-Alexander die 35 punten scoorde. Twee dagen later viel Dejounte Murray binnen vier minuten uit tegen de New York Knicks, waarna er ruim werd verloren: 89-113.

Een tweede wedstrijd in New York City, tegen de Brooklyn Nets werd ook verloren, waardoor de Hawks nu drie wedstrijden op rij hebben verloren. Murray zal nog wel twee weken toekijken, maar de verwachtingen zijn dat Collins en Hunter snel terug zullen keren en dat kunnen de Hawks wel goed gebruiken. De volgende zeven wedstrijden zijn zesmaal tegen teams met losing records, dus genoeg kansen om de winning spirit terug te vinden.

VRIJE VAL VAN WASHINGTON WIZARDS

Drie weken geleden stonden de Washington Wizards nog op de zesde plaats in de Eastern Conference, maar na negen nederlagen in de laatste tien wedstrijden, zijn de Washington Wizards teruggezakt naar de twaalfde plaats. Aanvallend gaat het oké, maar defensief is het een heel ander verhaal.

Over de laatste tien wedstrijden hebben de Wizards namelijk de achtste offensive rating uit de NBA. Verdedigend is het allemaal een stuk matiger, want met een defensive rating van ruim 119 hebben ze de laagste score uit de hele NBA. Steals en blocks noteren de Wizards nog wel, maar het grootste probleem is heel simpel: schoten worden niet goed genoeg verdedigd.

Want qua rebounding percentage, second chance points of opponent fastbreak points doen de Wizards het allemaal niet heel slecht. Met Bradley Beal, Kyle Kuzma, Kristaps Porzingis, Corey Kispert en Monte Morris hebben de Wizards an sich niet de beste verdedigers in de ploeg, maar wat het team van coach Wes Unseld Jr. laat zien is van een hele andere, negatieve orde.


SPELER VAN DE WEEK


Donovan Mitchell is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De guard van de Cleveland Cavaliers kwam deze week twee keer in actie, waarvan hij één keer wist te winnen met zijn ploeg en één nederlaag leed. Met name in een 102-116 overwinning tegen de Los Angeles Cavaliers blonk Spida uit.

Mitchell scoorde namelijk maar liefst 43 punten tegen een sterk schotpercentage van 63 procent. Daarnaast had hij ook nog eens 6 rebounds, 5 assists én 4 steals. In de minuten dat Mitchell speelde, wonnen de Cavs met 21 punten van de Lakers, dus de impact van Mitchell was erg groot.


VOORUITBLIK


De komende week staat er maar één wedstrijd op de planning tussen twee teams uit de Eastern Conference op play-off plaatsen. In de nacht van vrijdag op zaterdag, om 1:30 uur, gaan de Brooklyn Nets op bezoek bij de Toronto Raptors. De afgelopen vier ontmoetingen waren alle vier spannend, dus hoop op opnieuw een spannende wedstrijd is aanwezig.

Coverfoto: Justin Ford/Getty Images

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

0

Een overvolle ziekenboeg bij de titelverdediger, maar ook de eerste goal van Shane Wright in de National Hockey League. Mitch Marner blijft Toronto en omstreken verbazen met zijn geweldige streak, terwijl Tage Thompson en de Buffalo Sabres een masterclass gaven in Columbus. Dit alles en nog veel meer in de NHL Power Play Friday van SportAmerika.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

BLESSURELEED

OOK MACKINNON MELDT ZICH IN ZIEKENBOEG

De titelhouder krijgt het behoorlijk voor de kiezen dit seizoen. Coach Jared Bednar kan al geruime tijd niet beschikken over captain Gabriel Landeskog en later volgden onder meer Valeri Nichushkin en Bowen Byram de captain naar de ziekenboeg. Deze week viel ook superster Nathan MacKinnon uit in het met 5-2 verloren duel met de Philadephia Flyers. MacKinnon, goed voor 8 goals en 34 punten dit seizoen, greep in de eerste periode naar zijn ribben. De club geeft echter niet meer prijs dan dat het gaat om een upper-body injury.

Er staan inmiddels elf namen op de lijst met blessures en voor Bednar is het elke wedstrijd weer een hele kunst om een representatieve line-up op het ijs te zetten. Het team verloor vijf van de laatste zeven wedstrijden en staat inmiddels op 10 regulation losses. Dit aantal bereikten de Avalanche vorig seizoen pas op 21 februari. Veel zorgen zal het management zich nog niet maken, want de meeste spelers worden al rond of net na de jaarwisseling terugverwacht. Wat MacKinnon betreft, is de verwachting dat hij zo’n vier weken buitenspel staat.

DUCKS ZIEN LUNDESTROM WEGVALLEN

De Anaheim Ducks bungelen onderaan in de National Hockey League en de geplaagde club van Dallas Eakins moet het nu ook nog eens doen zonder één van hun centres. Isac Lundestrom liep vorige week in Dallas tegen een 5-0 nederlaag aan, maar tijdens dat duel blijkt Lundestrom zijn vinger gebroken te hebben. De 23-jarige Zweed scoorde vorig seizoen 15 goals, maar moet het in 2022-2023 doen met slechts één treffer en 5 assists. De verwachting is dat Lundestrom halverwege de maand januari terugkeert in de line-up.

FRIENDLY FIRE TREFT TYLER BERTUZZI

Voor de tweede keer dit seizoen belandt Tyler Bertuzzi met een handblessure in de lappenmand. Zat het probleem in oktober in zijn rechterhand, dit keer is het de linkerhand die 27-jarige winger parten speelt. De Detroit Red Wings meldden deze week dat Bertuzzi geopereerd moest worden en zo’n zes weken uit de roulatie is. Tyler Bertuzzi raakte vorige week geblesseerd toen een schot van ploeggenoot Ben Chiarot zijn hand trof. Vanwege het blessureleed kwam de winger nog maar tot 9 wedstrijden dit seizoen. Alleen op 19 november tegen de Blue Jackets wist hij het net te vinden.

GOLDEN KNIGHTS VOORLOPIG ZONDER PIETRANGELO

Alex Pietrangelo komt voorlopig niet in actie voor de Vegas Golden Knights. Vanwege een ziektegeval binnen zijn familie heeft de 32-jarige verdediger besloten even afstand te nemen van het ijs. De Golden Knights missen daardoor hun meest productieve blueliner, want Pietrangelo was in zijn 23 wedstrijden goed voor 3 goals en 21 punten. Het valt echter te prijzen dat de organisatie hun sterkhouder deze ruimte geeft.

LETANG WEER IN TRAINING

Slechts anderhalve week na zijn tweede beroerte in acht jaar staat Kris Letang weer op het ijs. Het was eind november flink schrikken voor de 35-jarige blueliner toen hij in het ziekenhuis het slechte nieuws te horen kreeg, maar achteraf viel alles gelukkig mee. De specialisten verzekerden hem dat de symptomen vanzelf zijn genezen en de beroerte zelf deze keer veel lichter was dan in 2014. Destijds stond Letang ruim twee maanden aan de kant. Hoewel hij waarschijnlijk nog niet terugkeert in de line-up heeft de routinier de training wel weer hervat.

GOED EN SLECHT NIEUWS VOOR CANES

Frederik Andersen is op de weg terug bij de Carolina Hurricanes. De Deense goalie speelde zijn laatste wedstrijd op 6 november en zocht daarna de ziekenboeg op met een zogenaamde lower-body injury. Het was daarna vooral Pyotr Kochetkov die het doel van de Canes verdedigde. Met een .914 sv% en 2.44 GAA doet de jonge Rus het bepaald niet onverdienstelijk. Het zal straks interessant worden om te volgen wat de club doet met drie NHL-waardige goalies (Antti Raanta is de derde) gaat doen.

Het is niets om je veel zorgen over te maken, maar vanuit Raleigh kwam toch ook vervelend nieuws. Met 11 goals en 27 punten is Sebastian Aho één van de aanjagers van de club. De Fin wordt echter geplaagd door een lower-body injury. Carolina neemt het zaterdag in Long Island op tegen de Isles en het is zeer de vraag of Aho daar van de partij is. Iemand die zeker niet van de partij is, is Ondrej Kase. De Tsjechische winger is al lang out met een hersenschudding, maar traint inmiddels wel weer.

DE EERSTE…

SHANE WRIGHT HEEFT ZIJN EERSTE TE PAKKEN

Er was nogal wat te doen rond de persoon Shane Wright deze zomer. De 18-jarige Canadees zou – ook volgens zichzelf – de first overall in de draft worden, maar de Montreal Canadiens beslisten anders. De Habs gingen voor Juraj Slafkovsky en Wright belandde in Seattle. Als de nummer vier in de draft. Waar Slafkovsky al vrij snel een vaste waarde in Montreal werd, daar stuurden de Kraken hun prospect onlangs even naar de minors.

Al heel rap keerde hij terug in de hoofdmacht en uitgerekend tegen de Canadiens scoorde Wright zijn eerste goal in de NHL. Het was voor de talentvolle aanvaller zijn achtste wedstrijd. Slafkovsky, die al op 4 goals staat, kwam tegen de Kraken niet tot scoren. De Slowaak was wel als aangever betrokken bij de 3-1 van Josh Anderson. Waar de Canadiens maandag nog een 4-0 voorsprong uit handen gaven, daar trokken ze dit duel wel over de streep: 4-2.

WRIGHT TE BEWONDEREN OP AANKOMEND WORLD JUNIOR CHAMPIONSHIP

Voor de doorgewinterde ijshockeyfan is het de komende weken ook uitkijken naar het World Junior Championship. Waar de editie van 2022 — na een afgelasting in december — uiteindelijk in augustus werd afgewerkt, staat nu de editie van 2023 op het programma. Waar SportAmerika de editie van 2023 weer uitgebreid van previews en recaps zal voorzien, is het Canadese roster nu al om van te watertanden. Nadat superster in wording Connor Bedard zijn hotelkamer in Halifax al kon boeken, komt de naam van Shane Wright daar ook nog bij.

Seattle Kraken heeft de centre namelijk “verhuurd” aan Team Canada. De 18-jarige Wright is daarmee wellicht nog meer de blikvanger dan collega Bedard. Voorspelt op de eerste lijn zal Wright er alles aan willen doen om zijn kunststukje bij de U18 te evenaren. Onder leiding van een ontketende eerste lijn won Team Canada de gouden medaille op het WK.

Hiermee stippelt het Front Office in Seattle het te bewandelen pad voor Wright steeds nauwkeuriger uit. Met onder meer een rustige opbouw en inbreng van zijn NHL carrière, was het dan ook niet verrassend dat de centre even pas op de plaats moest maken en terug werd gestuurd naar de AHL. Onderdeel van de toekomstvisie van de centre is dan ook zoveel mogelijk minuten maken en een deelname aan het WJC zal dan ook een welkome boost voor het vertrouwen gaan geven.

Houd de website de komende weken in de gaten! Want naast Wright zullen we nog een aantal andere — inmiddels vaste — gezichten uit de NHL gaan zien en staat de redactie te popelen om de previews van het WJC te publiceren.

THOMPSON EN SABRES VERNEDEREN CBJ

De Buffalo Sabres hebben een losing record, maar dit ligt vooral aan hun defensieve tekortkomingen. Don Granato heeft aanvallend goud in handen en als zijn ploeg het op de heupen heeft, berg je dan maar. Vraag maar aan de Columbus Blue Jackets. Zij ontvingen woensdag de Sabres en binnen acht minuten was die wedstrijd gespeeld. Buffalo scoorde maar liefst vier keer in die eerste minuten, maar was nog lang niet klaar. En in ’t bijzonder Tage Thompson niet.

De aanvaller stond al op 16 goals voor aanvang, maar al in de eerste periode kwam dat totaal op 20 te staan. Thompson werd daarmee pas de vierde speler in de geschiedenis die vier keer scoorde in de eerste periode. Columbus wist niet waar ze het zoeken moesten en gingen met een 6-0 achterstand de eerste intermission in.

In de tweede periode gunden de Sabres de tegenstander ook iets, maar zelf waren ze eveneens drie keer trefzeker. Natuurlijk was Thompson één van de doelpuntenmakers en daarmee evenaarde hij het clubrecord van Dave Andreychuck uit 1986. Op weg naar de 9-4 oorwassing scoorde Peyton Krebs zijn eerste van dit seizoen. Tage Thompson sloot de avond af met 6 punten.

DALPE BEWIJST ZIJN WAARDE

Zac Dalpe scoorde zijn laatste NHL-goal op 19 april 2021. Toen nog in dienst van de Columbus Blue Jackets. Tegenwoordig staat hij onder contract bij de Florida Panthers, want om te zeggen dat hij daar speelt, gaat wat ver. De 33-jarige Canadees pendelt al zijn hele leven tussen de AHL en NHL. Hij speelde deze week zijn 155e wedstrijd op het allerhoogste niveau en zijn eerste van dit seizoen. Tegen de Winnipeg Jets vond hij prompt het net voor wat de tweede goal van de Panthers was. De wedstrijd wonnen ze er niet mee – die ging met 5-2 naar Winnipeg – maar een mooi verhaal is het wel.

STREAKS

COYOTES EN SHARKS IN DE PROBLEMEN

Er leek maar geen einde aan te komen, maar eindelijk is die gigantische road trip van de Arizona Coyotes achter de rug. Tussen 5 november en 7 december speelden de Desert Dogs 14 uitwedstrijden op rij en daarvan wonnen ze er 4. De laatste 6 werden verloren door de ploeg van Andre Tourigny, die inmiddels samen met de Blackhawks de kelder van de Central Division heeft opgezocht. Met 7 goals en 22 punten probeert Clayton Keller er nog het beste van te maken. Lawson Crouse toont zich met 10 goals het meest trefzeker.

In San Jose zijn ze ook vergeten wat winnen is. De Sharks verloren hun laatste vier wedstrijden en zeven van de laatste acht. Het eigen SAP Center bood in vroeger tijden nog wel enig houvast, maar daar is dit seizoen geen sprake van. Team Teal werkte in de eerste maanden van het seizoen 15 thuiswedstrijden af en daarvan werden er slechts 2 in winst omgezet. De Sharks lijken met de al even matige Anaheim Ducks te gaan strijden om de rode lantaarn in de Pacific Division.

MARNER EN LEAFS NIET TE STOPPEN

Het zal voor toekomstige Leafs nog een hele toer worden om het record van Mitch Marner af te pakken. De 25-jarige winger is nog altijd bezig aan een zijn point streak. Deze tikt inmiddels de 21 wedstrijden aan, want ook in de met 5-0 gewonnen wedstrijd tegen de LA Kings vonden we zijn naam op het scoreformulier terug.

Marner nam donderdag in de tweede periode de 4-0 voor zijn rekening. Voor Toronto – inmiddels tweede in de Atlantic op slechts 3 punten van de Bruins – betekende het de zevende overwinning in de laatste acht wedstrijden. Overigens heeft Marner nog wel wat werk te doen om de langste point streak in de NHL in handen te krijgen. Deze staat op 51 wedstrijden natuurlijk op naam van Wayne Gretzky. De langste reeks in de recente geschiedenis stamt uit 2015. Toen verzamelde Patrick Kane 26 wedstrijden op rij minimaal één punt.

Cover photo: Bruce Bennett

Baker en zijn Rams pakken onwaarschijnlijke zege tegen Raiders

0

1 minuut en 45 seconden op de klok. De Los Angeles Rams staan zes punten in het krijt bij de Las Vegas Raiders. De bal ligt op de eigen 2-yardlijn. Als sinds de start van de game zijn de Rams op achtervolgen aangewezen. Op zo’n momenten moet een onverwachte held opstaan. De naam van die held? Baker Mayfield. De voormalige Brown en Panther leidde zijn nieuwe team 98 yards over het veld en wierp de beslissende touchdownpass. Pas op 6 december overgekomen naar de Rams, maar twee dagen later al beslissend. Veel beter kan een verhaal niet geschreven worden.

Baker begon nochtans niet aan de wedstrijd voor de Rams. Coach Sean McVay gaf in de eerste offensieve drive nog de voorkeur aan de licht geblesseerde John Wolford. Toen keken Rams al tegen een achterstand van zeven punten aan, na een touchdown-run van de in hoogvorm verkerende Josh Jacobs. Na die eerste drive had McVay genoeg gezien en bracht hij Baker Mayfield in. Die gooide meteen een pass van 21 yards naar Van Jefferson om in het ritme te komen. Mayfields eerste drive leverde uiteindelijk een field goal op. Op dat moment was het echte alle hens aan dek voor de Rams, want de Raiders hadden tien punten verzameld in hun eerste twee drives.

Ondanks de veelbelovende eerste drive van Baker, was de eerste helft helemaal voor de Raiders. Josh Jacobs kreeg maar liefst 18 keer de bal voor de rust en zou in totaal 99 rushing yards halen uit 27 carries. Jacobs heeft nu al, met nog vier games te gaan dit seizoen, het hoogst aantal touches uit zijn carrière. Het is maar de vraag of de Raiders hun vijfdejaars-running back niet aan het opbranden zijn. Jacobs moest namelijk ook even van het veld met een handblessure, maar kwam later wel terug. Met nog een field goal van Daniel Carlson voor de koffie gingen de Raiders met een 13-3 voorsprong de kleedkamers in.

Slordige Raiders laten Rams terugkeren

Na de rust werd deze wedstrijd kwalitatief een zootje. In het derde kwart werd er niet gescoord. Integendeel, beide teams openden met elk twee punts. De Rams kwamen voor het einde van het derde kwart nog dicht genoeg voor een field goal, maar moesten door penalties 25 yards achteruit, waarna Matt Gay miste vanop 61 yards. De Raiders leken vervolgens de game op slot te gooien na een nieuwe field goal van Daniel Carlson. Ook in deze drive kozen de Raiders voor zes runs. De passing game was zo goed als onbestaande. Derek Carr voltooide slechts 11 van zijn 20 passes en had al een interceptie gegooid in de eerste helft. Hij zou er helemaal op het eind nog één gooien. Davante Adams zag zeven targets, maar ving er slechts drie van voor 71 yards, wat voor een opvallend onopvallende game zorgde van de superster.

In het vierde kwart trok Baker Mayfield zijn superheldencape aan. In een drive van maar liefst 21 plays marcheerden de Rams over het veld, halverwege nog geholpen door een offside penalty van Maxx Crosby. Baker Mayfield wierp de bal 14 keer in deze drive en vond receiver waarvan hij wellicht nog niet eens de naam kende, zoals Tutu Atwell en Ben Skowronek. De verrezen Cam Akers zette de kers op de taart met een 1-yard touchdownrun. Na een 3-and-out was het opnieuw aan Baker om met Mayfield Magic te strooien. Vanop de eigen 2-yardlijn begon hij aan een onwaarschijnlijke drive waarin hij voor ’t eerst dit jaar leek op de veelbelovende quarterback die hij ooit in Cleveland was.

Mayfield Magic

Het moet gezegd, de Raiders schoten in deze drive ook zichzelf in de voet. Amik Robertson beging defensive pass interference en Jerry Tillery veegde een sack op Mayfield van het bord door een oerdomme unsportsmanlike conduct-penalty. Maar Baker zelf deed meer dan zijn duit in het zakje. Hij wierp een fantastische pass over 32 yards naar Ben Skowronek en met nog 15 seconden op de klok, zonder time-outs, gooide hij een beauty over 23 yards naar Van Jefferson in de eindzone. Matt Gay schoot het extra punt tussen de palen en zette zijn team zo voor ’t eerst op voorsprong. Derek Carr probeerde nog wel iets te forceren met tien seconden op de klok, maar gooide een interceptie in de plaats.

De Raiders dropen af, terwijl Baker Mayfield zijn nieuwe head coach in de armen viel. Voor de Raiders, die met dit verlies terugvallen naar 5-8, ziet het er plots erg beroerd uit voor de play-offs. Na drie opeenvolgende zeges zullen de vraagtekens opnieuw bovendrijven, zeker gezien de tegenstander waar Josh McDaniels en co net van hebben verloren. In Los Angeles hebben ze die hoop op de play-offs al lang laten varen. Maar na donderdagavond hebben ze misschien wel hun nieuwe back-up quarterback gevonden.


De previews voor de resterende wedstrijden van Week 14 vind je hier.

Coverfoto: Mark J Terrill/AP

NFL Previews 2022: Week 14

0

De eerste teams zijn officieel uitgeschakeld voor de playoffs. In week 14 kunnen de Eagles, Chiefs en Vikings de eerste teams zijn die een plekje in de eindronde binnen weten te slepen. Er staat aankomende week dus genoeg op het spel. Lees hier de previews en voorspellingen van SportAmerika!

Las Vegas Raiders (5-7) @ Los Angeles Rams (3-9)

SoFi Stadium | Donderdagnacht | 02.15

De Raiders hebben zich opgericht na een verschrikkelijke seizoensstart. Er is zelfs al drie weken niet meer verloren. Het aanvalsspel ziet er een stuk beter uit met dank aan Josh Jacobs en Derek Carr die Davante Adams steeds beter weet te vinden. Las Vegas gaat nu op bezoek bij de aangeslagen Rams. De Rams wisten ook van de Seahawks niet te winnen. Deze week werd Baker Mayfield aangetrokken, maar de kans dat hij de oplossing blijkt te zijn, is nagenoeg afwezig. Voorspelling: Raiders.

New York Jets (7-5) @ Buffalo Bills (9-3)

Highmark Stadium | Zondag | 19.00

Ondanks dat de Jets een prima seizoen hebben, zullen ze alle zeilen bij moeten zetten om de playoffs te halen dit jaar. Mike White wist New York niet naar een overwinning te leiden tegen de Vikings, hoewel de Jets lang mee bleven doen. Nu moeten de Jets op bezoek bij de Bills. De Bills staan intussen weer aan kop in de AFC East en afgelopen week leek Josh Allen weinig last te hebben van zijn blessure. Slecht nieuws voor de Super Bowl ambities van de Bills: Von Miller is officieel out voor de rest van het seizoen. Voorspelling: Bills.

Cleveland Browns (5-7) @ Cincinnati Bengals (8-4)

Paycor Stadium | Zondag | 19.00

De Browns wonnen de eerste wedstrijd met Deshaun Watson, maar het was tegen de Texans en bovendien werd er geen enkele offensieve touchdown gescoord. De Browns gaan nu op bezoek bij de red hot Bengals. Joe Burrow speelt het beste spel van zijn nog jonge carrière. Afgelopen week won Burrow zijn derde wedstrijd tegen Patrick Mahomes. Burrow wist alleen nog nooit van de Browns te winnen: 0-4. Wordt dit weekend de eerste overwinning geboekt? Voorspelling: Bengals.

Houston Texans (1-10-1) @ Dallas Cowboys (9-3)

AT&T Stadium | Zondag | 19.00

De Texans verloren van de Browns, die drie defensieve touchdowns scoorden. Op die manier ga je geen wedstrijden winnen. De Texans zijn ook al officieel uitgeschakeld voor de playoffs. Davis Mills gaat aankomende week weer starten na een paar wedstrijden op de bank. Toch zal Houston met de waarschijnlijke #1 pick een nieuwe quarterback willen draften. De Texans gaan op bezoek bij een ander team uit Texas: de Cowboys. De Cowboys zijn de afgelopen weken ontzettend dominant en lijken een zeer serieuze kanshebber voor de Super Bowl. Afgelopen week werd bekend dat Dallas twijfelt over de fitheid van Odell Beckham Jr. Ook zonder OBJ is Dallas een echte contender dit jaar. Voorspelling: Cowboys.

Minnesota Vikings (10-2) @ Detroit Lions (5-7)

Ford Field | Zondag | 19.00

De Vikings wonnen van de Jets en kunnen deze week een plekje in de playoffs veroveren. De Vikings moeten dan winnen van of gelijkspelen tegen de Lions. Hoe ver de Vikings in de playoffs kunnen komen is vooral afhankelijk van Justin Jefferson en zijn vorm, maar ook wel degelijk van Kirk Cousins. Cousins speelde heel matig tegen de Jets en daardoor had Minnesota het tot het einde lastig. De Lions verkeren in een positief humeur. Afgelopen week werden de Jaguars ruim verslagen. Aanvallend is het bijna het hele seizoen al goed in Detroit, maar ook de verdediging laat zich steeds meer gelden. De toekomst is hoopvol in de Motor City. Voorspelling: Vikings.

Philadelphia Eagles (11-1) @ New York Giants (7-4-1)

MetLife Stadium | Zondag | 19.00

De Eagles wonnen zeer overtuigend van de Titans. A.J. Brown liet tegen zijn oude team zien wat ze missen. De Eagles lieten bovendien zien dat ze naast de rungame ook zeer gevaarlijk zijn in de passing game. De Eagles kunnen dit weekend tegen de Giants met een overwinning of een gelijkspel officieel de playoffs ingaan. De Giants daarentegen moeten alle zeilen bijzetten om een playoff plekje te halen. Afgelopen week werd er gelijkgespeeld tegen de Commanders, wat nog een hele belangrijke uitslag kan blijken in de NFC East. Voorspelling: Vikings.

Baltimore Ravens (8-4) @ Pittsburgh Steelers (5-7)

Acrisure Stadium | Zondag | 19.00

De Ravens wonnen maar net van de verschrikkelijke Broncos. Dat zal Baltimore niet het meeste zorgen baren. Lamar Jackson viel uit en moet mogelijk meerdere weken missen. Nu de in bloedvorm verkerende Bengals aan een opmars bezig zijn zal Baltimore alle zeilen bij moeten zetten om de AFC North binnen te halen. Backup quarterback Tyler Huntley gaat het nu opnemen tegen een divisieconcurrent in de Steelers. De Steelers hebben zich de laatste weken herpakt. Wederom een winning record onder Mike Tomlin is zelfs nog een realistische kans. Tegen de gehavende Ravens liggen er kansen. Voorspelling: Steelers.

Jacksonville Jaguars (4-8) @ Tennessee Titans (7-5)

Nissan Stadium | Zondag | 19.00

De Jaguars verloren kansloos van de Lions, waarmee het goede gevoel van de overwinning op de Ravens meteen weer verdwenen was. Trevor Lawrence leek zwaar geblesseerd te raken, maar dat lijkt nu toch mee te vallen. Toch zal Jacksonville voorzichtig doen met hem, aangezien de playoff-kansen nihil zijn. De Titans gaan de playoffs wel halen in de matige AFC South, maar of ze daar kunnen presteren is zeer de vraag. Na het sterke optreden van A.J. Brown tegen zijn oude team moest general manager Jon Robinson vertrekken. Dat zegt veel over het gemis van Brown in Nashville. Voorspelling: Titans.

Kansas City Chiefs (9-3) @ Denver Broncos (3-9)

Empower Field at Mile High | Zondag | 22.05

De Chiefs verloren van angstgegner Cincinnati afgelopen week. Toch kan KC haar plekje in de playoffs voor dit jaar weer veroveren. Daarvoor moet Miami winnen van de Chargers. De Chiefs zelf moeten winnen van de Broncos. Dit zal geen lastige opgave worden. De Broncos maken dit jaar niemand bang. In Seattle kijkt men elke week met plezier naar Denver, omdat het slechte record de Broncos niet eens een hoge draft pick op gaat leveren. Die is voor de Seahawks. Lets ride blijken allesbehalve profetische woorden. Voorspelling: Chiefs.

Carolina Panthers (4-8) @ Seattle Seahawks (7-5)

Lumen Field | Zondag | 22.25

De Panthers namen deze week afscheid van het mislukte experiment Baker Mayfield. Zonder Mayfield wist Carolina meer wedstrijden te winnen dan met hem. De Panthers komen terug van een bye-week. Ze gaan op bezoek bij de Seahawks. Nu de 49ers Jimmy Garoppolo de komende tijd kwijt zijn, kan Seattle misschien wel de NFC West winnen. Een wereldprestatie, waar niemand op gerekend had. Geno Smith is de onbetwiste nummer 1 under center, en als hij iets minder speelt is daar altijd nog D.K. Metcalf, zoals afgelopen week tegen de Rams. Voorspelling: Seahawks.

Tampa Bay Buccaneers (6-6) @ San Francisco 49ers (8-4)

Levi’s Stadium | Zondag | 22.25

Tom Brady deed maar weer eens wat Tom Brady doet en won een wedstrijd in de laatste seconden voor de Bucs. Buiten de laatste twee drives om was het spel weer niet om aan te gluren. De NFC South wordt zeer waarschijnlijk wel gewonnen, maar in de playoffs zullen de Bucs uit een ander vaatje moeten tappen. Ze gaan op bezoek bij de 49ers. De 49ers kregen een soort van goed nieuws te horen deze week. Jimmy Garoppolo kan mogelijk tegen de tijd dat de NFC Championship game is weer terug zijn. Tot die tijd moet Brock Purdy de kar trekken. Als iemand daar mee kan werken, is het Kyle Shanahan. Voorspelling: 49ers.

Miami Dolphins (8-4) @ Los Angeles Chargers (6-6)

SoFi Stadium | Zondagnacht | 02.20

De 49ers wonnen vrij gemakkelijk van de Dolphins terwijl ze het grootste gedeelte van de wedstrijd met hun derde quarterback speelden. Dat zal zorgen baren in Miami. De Dolphins zijn aanvallend uitstekend over het hele seizoen gezien, maar tegen een defensie als die van SF was het allemaal een stuk minder. De vraag is hoe goed Miami nu echt is. Tegen de Chargers kunnen de Dolphins zich weer herpakken. LA dreigt opnieuw de playoffs te missen en dat zal pijn doen als je een quarterback met het talent van Justin Herbert hebt. De Chargers konden weinig beginnen tegen de Raiders. Tegen Miami moet er uit een ander vaatje getapt worden om nog kans te maken op de playoffs. Voorspelling: Dolphins.

New England Patriots (6-6) @ Arizona Cardinals (4-8)

University of Phoenix Stadium | Maandagnacht | 02.15

De Patriots verloren van de Bills, wat de playoffkansen weinig goeds heeft gedaan. Van de laatste vijf wedstrijden moet New England de meeste absoluut gaan winnen om nog een kans te maken. Wat dat betreft is het goed dat New England op bezoek gaat bij de Cardinals. Arizona beleeft een teleurstellend jaar waarin weinig klaargespeeld wordt. De Pats kunnen dus goede zaken doen. Voorspelling: Patriots.


Lees hier de Power Rankings voorafgaand aan week 14

Coverfoto: Lachlan Cunningham/AP

Bogaerts tekent megacontract, Kenley naar Boston

0

Nadat Aaron Judge gistermiddag de nieuwskoppen domineerde en grote namen als Justin Verlander, Jacob deGrom en Trea Turner eerder in de week een nieuw thuis vonden, denderde het Free Agent-circus tijdens de Winter Meetings de afgelopen 12 uur gewoon door. Koninkrijkssterren Kenley Jansen en Xander Bogaerts tekenden contracten bij nieuwe clubs, Willson Contreras verhuisde naar een aartsrivaal, de Mets bleven actief en de Red Sox haalden een mogelijke nieuwe Japanse ster. De Winter Meetings werdern traditiegetrouw afgesloten met de Rule 5 Draft, waarin de Phillies ontzettend druk waren.

XANDER BOGAERTS TEKENT LAATSTE CONTRACT IN CARRIÈRE

Koninkrijkskortestop Xander Bogaerts heeft eindelijk zijn decenniumdeal binnen. De 30-jarige Arubaanse ster kreeg een hap van het geld dat de San Diego Padres (vergeefs) klaar hadden liggen voor Aaron Judge. De overeenkomst tussen ‘Bogey’ en de Friars is voor maar liefst 11 jaar (dus tot zijn 41e) en heeft een waarde van zo’n $280 miljoen.

Met het aantrekken van Bogaerts lijkt de carrière van Fernando Tatis Jr. op de kortestoppositie voorbij. Nadat Tatis al meerdere keren geblesseerd raakte en zijn armkracht op de tocht staat, gingen de geruchten al langer dat San Diego hun superster naar het linksveld wilde verplaatsen. Het aantrekken van Bogaerts, alsmede het vertrek van Curaçaoënaar Jurickson Profar en outfielder Wil Myers, geeft de Padres de gelegenheid Tatis naar het linksveld te verplaatsen.

STERRENENSEMBLE

Met Bogaerts op kort, geflankeerd door Manny Machado op het derde honk en Jake Cronenworth of Hae-Seon Kim op het tweede honk, hebben de Padres nu een ijzersterk infield. Het eerste honk is momenteel onbezet, na het vertrek van Josh Bell, maar Cronenworth zou die positie in kunnen vullen, met Kim op twee. Een outfield van Tatis, Trent Grisham en Juan Soto geeft de Friars een complete lineup en eentje die mee moet kunnen doen om een World Series-titel.

KENLEY JANSEN VERSCHEEPT NAAR BOSTON

De andere Koninkrijksster die zonder contract zat, Kenley Jansen, zet zijn carrière voort in de stad die Bogaerts net heeft verlaten. Jansen tekende voor twee seizoenen bij de Boston Red Sox, de club die vorig seizoen een vrij dramatische closer-by-committee hanteerde waarbij negen werpers saves hadden, maar niemand meer dan acht.

Met het aantrekken van Jansen hopen de Red Sox stabiliteit in hun bullpen te krijgen. De 35-jarige veteraan gooide afgelopen seizoen voor de Atlanta Braves, na de voorgaande 12 seizoenen in Dodgers-blauw te hebben opgetreden. Hij voerde de league in 2022 aan in Games Finished (54) en Saves (41) en noteerde 85 strikeouts in 64.0 innings. Zijn 3.38 ERA was het op één seizoen na hoogste uit zijn carrière en zijn ERA+ van 121 het op één na laagste, wat vooral aangeeft hoe verschrikkelijk goed de veteraan nog steeds is.

RED SOX LEGGEN JAPANNER YOSHIDA VAST

Naast het vastleggen van Kenley Jansen, haalden de Red Sox ook nog een potentiële Japanse ster naar Major League Baseball. Masataka Yoshida komt over uit de NPB en zal de komende zeven seizoenen het outfield in Boston bemannen. De 29-jarige linkshandige slagman kost de Red Sox $105 miljoen: $90 miljoen aan contract, $15 miljoen voor de posting fee voor zijn oude club, de Orix Buffaloes.

Yoshida behoort al jaren tot de beste spelers in de Japanse competitie. Met 135 homeruns in 781 wedstrijden en een .957 OPS is de slugger een handige speler om erbij te hebben. Het is echter vooral zijn strikezone-discipline die hem een stand-out maakt: slechts 307 strikeouts tegenover 427 walks. Hij beëindigt zijn Japanse carrière met precies 900 honkslagen, 474 RBIs en 425 runs scored.

CARDINALS KIJKEN LANGS RIVALITEIT, HALEN CONTRERAS

Na zijn hele carrière voor de grote rivaal Chicago Cubs te hebben gespeeld, heeft Willson Contreras zijn Cubbie Blue ingeruild voor het Fred Bird-rood van de St. Louis Cardinals. Contreras volgt bij de Cardinals de legendarische Yadier Molina op, die na het afgelopen seizoen met pensioen ging. De 30-jarige achtervanger tekent voor vijf seizoenen bij de Cards en ontvangt $87,5 miljoen.

Contreras moet grote schoenen vullen in St. Louis. De immens populaire Molina verdedigde maar liefst 19 seizoenen de clubkleuren van de Cardinals en wordt over het algemeen beschouwd als één van de grootste spelers uit de geschiedenis van de club. De negenvoudig Gold Glove Award-winnaar, tienvoudig All-Star en tweevoudig World Series-winnaar stopte na het seizoen op 40-jarige leeftijd met honkballen, waardoor de Cardinals een groot gat te vullen hadden.

GM John Mozeliak had al in een eerder stadium aangegeven de catcherspositie zo snel mogelijk te willen invullen. In Willson Contreras heeft de club een waardig opvolger binnengehaald. Contreras sloeg afgelopen seizoen .243 met een .815 OPS (128 OPS+) voor de Cubs en was 3.9 bWAR waard. De Venezolaan was in 2022 voor de derde keer in zijn carrière een All-Star.

METS VOEGEN JOSE QUINTANA TOE AAN ROTATION

De ogenschijnlijke missie van de Mets om zoveel mogelijk pitchers vast te leggen die tijdens het Reagan-presidentschap zijn geboren, ging gisteren onverminderd verder. Met het aantrekken van Jose Quintana (bijna 34 jaar oud) bestaat de rotation in Queens nu voor 80% uit 80’s babies. De linkshandige Colombiaan gooide in zijn carrière voor de White Sox, Cubs, Angels, Giants en splitste vorig seizoen het jaar tussen de Pirates en Cardinals. Vooral voor St. Louis was Quintana waardevol. Hij noteerde voor die club een 2.01 ERA in 12 starts, met 48 strikeouts en slechts 16 vrije lopen in 62.2 innings.

De Mets hopen dat Quintana’s Cardinals-vorm oversteekt naar New York. De club van steenrijke eigenaar Steve Cohen legt $26 miljoen neer, verspreid over twee seizoen voor de lefty. De Colombiaan is voorlopig de nummer-3 starter in de rotation, maar de Mets hebben ook nog interesse in andere Free Agents. Met een salarishuis dat nu al de $280 miljoen per seizoen aantikt, is het echter de vraag hoeveel geld er nog overblijft voor toevoegingen.

PHILLIES PLUNDEREN RULE 5 DRAFT

Traditiegetrouw eindigden de Winter Meetings gisteren met de Rule 5 Draft. In deze draft worden spelers met een bepaald aantal dienstjaren in de Minors beschikbaar gemaakt voor de andere teams. ‘Geblokkeerde’ spelers krijgen zo een kans om alsnog de Majors te halen.

Ter herinnering: spelers die geselecteerd worden in de Rule 5 Draft kosten $100.000. Ze moeten het hele seizoen op het Major League roster van de nieuwe club staan. Wordt een speler van dit roster verwijderd tijdens het seizoen, wordt hij geretourneerd aan de vorige club. De andere club stort $50.000 van de oorspronkelijk ontvangen $100.000 terug.

De Philadelphia Phillies gingen ham in de Minor League portie van de draft, terwijl ze in de Major League-fase een opvallende speler kozen.

RESULTATEN MAJOR LEAGUE-FASE
  1. Nationals: RHP Thad Ward (Red Sox)
  2. Athletics: 1B Ryan Noda (Dodgers)
  3. Pirates: LHP Jose Hernandez (Dodgers)
  4. Reds: OF Blake Sabol (Pirates). Speler is direct naar de Giants getrade voor cash / PTBNL.
  5. Royals: geen keuze
  6. Tigers: RHP Mason Englert (Rangers)
  7. Rangers: geen keuze
  8. Rockies: RHP Kevin Kelly (Guardians). Speler is direct naar de Rays getrade voor cash.
  9. Marlins: RHP Nic Enright (Guardians)
  10. Angels: geen keuze
  11. Diamondbacks: geen keuze
  12. Cubs: geen keuze
  13. Twins: geen keuze
  14. Red Sox: geen keuze
  15. White Sox: RHP Nick Avila (Giants)
  16. Giants: geen keuze
  17. Orioles: RHP Andrew Politi (Red Sox)
  18. Brewers: RHP Gus Varland (Dodgers)
  19. Rays: geen keuze
  20. Phillies: RHP Noah Song (Red Sox)
  21. Padres: LHP Jose Lopez (Rays)
  22. Mariners: RHP Chris Clarke (Cubs)
  23. Guardians: geen keuze
  24. Blue Jays: geen keuze
  25. Cardinals:RHP Wilking Rodriguez (Yankees)
  26. Yankees: geen keuze
  27. Mets: RHP Zach Greene (Yankees)
  28. Braves: geen keuze
  29. Astros: geen keuze
  30. Dodgers: geen keuze

In de tweede ronde van de Draft werden geen spelers gekozen. In de Minor League-fase van de draft duurde deze maar liefst zeven rondes, maar dat kwam vooral door de Phillies. De club koos in elke ronde (!) een speler, terwijl de Mets, Angels, Cardinals, Astros en Twins allen maar tot vier spelers kwamen.

NOAH SONG

De meest opvallende gekozen naam was die van Noah Song, die door de Phillies in de Major League-fase werd gekozen. Song was eigendom van de Boston Red Sox en stamde uit het drafttijdperk van Phillies-baas Dave Dombrowski in zijn tijd in Boston. De werper is een opvallende speler, maar niet alleen vanwege zijn talent als pitcher.

Song is namelijk beroepsmilitair, die honkbalde bij de U.S. Naval Academy en later de opleiding tot gevechtspiloot onderging. Hij kreeg van de Amerikaanse strijdkrachten geen toestemming om zijn dienstplicht te laten schieten voor een honkbalcarrière, dus is de inmiddels 25-jarige werper met de 100 mph fastball nog steeds niet actief in het professionele honkbal. De Phillies hopen dat Song de kans om prof te worden alsnog dit seizoen krijgt. Voorlopig mag de club hem op de Military List zetten. Zo hoeven ze in Philly geen rekening te houden met het Major League roster.

Coverfoto: Omar Rawlings

NHL At The Rink | Dutchies : De opmerkelijke loopbaan van Matt Murray

0

Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Vorige week was er aandacht voor de toch wel mislukte loopbaan van Rick DiPietro en deze week staat opnieuw een goalie in de spotlights. Dit keer één met Nederlandse roots!

In deze rubriek zetten we NHL-spelers in de schijnwerpers die een link met Nederland hebben. Niemand anders dan Daniel Sprong mocht de eerste in dit rijtje zijn, maar deze week hebben we aandacht voor een actieve speler van wie de link minder duidelijk of bekend is. Een speler ook die in het recente verleden back-to-back Stanley Cups won en jarenlang het ijs mocht delen met legendes als Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Marc-Andre Fleury.

Tegenwoordig probeert hij tijdens trainingen de schoten van Auston Matthews en Mitch Marner te keren. Met meer dan 250 wedstrijden in de NHL is het de hoogste tijd om hem in de spotlights te zetten: Matt Murray.

ACHTERGROND

Bij Daniel Sprong is het natuurlijk overduidelijk. Het vlaggetje achter zijn naam en z’n geboorteplaats geven zijn afkomst al weg. In het geval van James van Riemsdyk, Steve Yzerman, Kris Versteeg of Joe Nieuwendyk verraadt de achternaam een link met ons kikkerlandje. Murray klinkt niet Nederlands en is het dan ook niet. De in 2018 overleden vader van Matt Murray kwam uit Schotland. Jim Murray trouwde met Fenny Seinen, een vrouw uit Nederland. Het stel vestigde zich in het Canadese Thunder Bay in de provincie Ontario. Daar kwam op 25 mei 1994 zoon Matt ter wereld.

Hoewel beide ouders niet zijn opgegroeid met ijshockey werd Matt naar goed Canadees gebruik op het ijs gezet met een stick. De kleine Matt ging echter niet, zoals veel van zijn leeftijdsgenootjes, oefenen op trucjes en scoren. Nee, al vrij snel werd duidelijk dat Fenny Seinen een erg talentvolle goalie op de wereld had gezet. Als tiener kwam Matt Murray bij de Thunder Bay Kings terecht in de U15 AAA-competitie in Ontario. Na een moeizaam 2007-2008 ontwikkelde het talent zich in de jaren daarna tot een goalie die ook voor de vertegenwoordigende teams mocht uitkomen.

TALENT TOONT ZICH

In 2010 verruilde Murray zijn Kings voor de Greyhounds uit Sault Ste. Marie. Die club had hem opgepikt in de tweede ronde van de Priority Selectie voor de OHL. Murray verloor daar aanvankelijk meer wedstrijden dan hij won, maar hij hield er in april 2012 wel een uitnodiging voor Canada U18 aan over. Het WK van die leeftijdsgroep werd dat jaar gehouden in Tsjechië en daar maakte de wereld voor het eerst kennis met Matt Murray.

Team Canada moest genoegen nemen met een bronzen medaille, maar Murray (.910 sv% en 2.72 GAA) werd verkozen tot één van de beste goalies van het toernooi. Op dat toernooi kwam er nog een goalie in actie die toen al naam maakte voor zichzelf. Ene Andrei Vasilevskiy verdedigde het doel van Rusland, maar moest in de kwartfinale buigen voor Murray en Team Canada. Zij verloren echter op hun beurt in de halve finale van Team USA, waar Seth Jones één van de blikvangers was.

TEAMGENOOT VAN CROSBY

Een paar maanden na dat WK in Tsjechië werd Vasilevskiy door de Tampa Bay Lightning als negentiende gedraft. Matt Dumba, een ploeggenoot van Matt Murray tijdens het toernooi, werd als zevende opgepikt. De Minnesota Wild zagen (en zien) het wel zitten in de ijzersterke blueliner. Ook voor Murray was er interesse. Hij moest, zoals wel vaker met goalies, wel even geduld hebben. Halverwege de derde ronde, als 83e overall, was het Pittsburgh die een einde aan de spanning in huize Murray maakte. Colton Parayko en Frederik Andersen hoorden even na Murray het verlossende woord.

Vlak na zijn achttiende verjaardag werd Matt Murray dus onderdeel van een NHL-franchise. En niet de minste! Sidney Crosby was destijds al captain van de club, die drie jaar eerder nog de Stanley Cup gewonnen had. De jonge Murray kon ook van relatief dichtbij meemaken hoe één van de beste goalies van zijn generatie zich dag in dag uit voorbereidde en trainde. Niemand minder dan Marc-Andre Fleury was de onbetwiste starter voor de Penguins en aan Murray de taak daar verandering in te brengen.

MUUR MURRAY

Voor tiener Murray aan die rol mocht gaan denken, was er eerst de AHL. Daar werd hij in 2014-2015 een vaste waarde voor de Wilkes-Barre/Scranton Penguins. Een seizoen eerder mocht hij één keer proeven aan dat niveau, maar de organisatie wilde hun goalie nu wat vaker op een groter podium zien. Na de draft was Murray nog even bij de Greyhounds gebleven en die weg der geleidelijkheid zou z’n vruchten af gaan werpen.

Voor de familie Murray werd 2014-2015 een seizoen om niet snel te vergeten. Voor de WBS Penguins evenmin. Onder coach John Hynes draaide de goalie een uitstekend seizoen en met name de maand maart staat in het collectieve geheugen gegrift. Laten we beginnen met zijn stats aan het einde van het jaar. De goalie met Nederlandse roots kon een indrukwekkend .941 sv% en 1.58 GAA overleggen aan het einde van zijn reguliere seizoen, waarin hij 40 wedstrijden speelde. Oh ja, hij hield ook nog eens 12 keer de nul!

Een belangrijk deel daarvan verzamelde hij in de maand maart. In 2012 hield Barry Brust namens de Abbotsford Heat 268:17 minuten de nul in de AHL. De goalie vestigde daarmee een nieuw record. Drie jaar later werd dit record door Matt Murray verpulverd. Op 8 maart 2015 scoorde Dana Tyrell voor de Springfields Falcons in de slotminuten van het duel met de WBS Penguins. Het was de eerste tegengoal voor Murray in meer dan 304 minuten. Die goal van Tyrell voorkwam een vijfde opeenvolgende shutout voor Murray en zijn Penguins. Wel verbrak hij het oude record met bijna 36 minuten.

In de play-offs legden de Pens het in 2015 af tegen de Manchester Monarchs, de toenmalige AHL-club van Los Angeles. Desondanks leverde het Murray wel de nodige individuele prijzen op. Hij werd verkozen tot beste rookie van de AHL en de prijs voor beste goaltender belandde ook op de schoorsteenmantel in Thunder Bay, Ontario. Met alle respect voor de AHL, maar dit alles viel in het niet bij wat Murray een jaar later zou overkomen.

DROOM KOMT UIT

Dat je na zo’n seizoen op de radar staat van de hoofdmacht zal duidelijk zijn. Op 15 december 2015 kwam het gehoopte verzoek. Matt Murray mocht zich voor het eerst melden in Pittsburgh. Vier dagen later, op 19 december, maakte hij zijn debuut. Murray zag 26 schoten op zich afgevuurd worden en 2 daarvan vonden het net. Zijn .923 sv% was niet genoeg voor de winst, want die ging met 2-1 naar de Canes. Twee dagen na zijn debuut zou Pittsburgh de Blue Jackets met 5-2 verslaan en had Matt Murray zijn eerste winstpartij te pakken in de NHL.

Je debuut maken is al geweldig, maar voor Murray werd het nog mooier. Marc-Andre Fleury had laat van een hersenschudding en in de play-offs mocht opeens Murray zijn opwachting maken. Backup Jeff Zatkoff had in de eerste ronde tegen de Rangers de eerste twee wedstrijden gespeeld, maar in Game 3 kreeg de rookie zijn kans. En deze greep Matt Murray met beide handen aan. Hij leidde de Penguins naar de overwinning in Game 3, noteerde zijn eerste shutout in Game 4 en was vervolgens niet meer weg te denken uit de line-up.

ROOKIE REDT PENS

De pers vroeg zich al af of die rookie met de Schotse en Nederlandse vlag op zijn helm de natuurlijke opvolger van Fleury zou zijn. In de play-offs van 2016 deed Murray in elk geval zijn stinkende best om daar een bevestigend antwoord op te geven. Met Murray onder de lat versloegen Crosby en de zijnen in de tweede ronde het Washington van Alex Ovechkin en zelfs in de zenuwslopende Conference Finals tegen Tampa Bay bleef Murray goed overeind. Af en toe moest Fleury bijspringen, maar in de allesbeslissende Game 7 was het Matt Murray die het fort bewaakte en de Penguins kans gaf het duel met 2-1 te winnen.

Coach Mike Sullivan durfde zijn rookie goalie ook op het allerhoogste in het diepe te smijten. Murray stelde hem niet teleur. In de Stanley Cup Final tegen de San Jose Sharks kwam de halve Nederlander met een .920 sv% op de proppen en was het er mede verantwoordelijk voor dat Pittsburgh voor het eerst sinds 2009 weer de Cup won. Een geweldige prestatie van Murray, maar het zadelde Sullivan en het management wel met een luxeprobleem op. Wat nu te doen met Marc-Andre Fleury?

HISTORISCH

Het antwoord was even simpel als logisch. In 2016-2017 werden de wedstrijden verdeeld tussen Fleury en Murray, die officieel nog altijd een rookie was. De jongeman uit Thunder Bay kwam 49 keer in actie, waarvan 47 keer als starter. Zijn .923 sv% bewees dat zijn eerste jaar in de NHL geen toeval of geluk was en net als een jaar eerder mocht Murray zich met de Penguins melden in de play-offs. Dit keer had hij echter niet het alleenrecht onder de lat. Samen met Fleury leidde hij Pittsburgh naar de Stanley Cup Final, maar die werd wederom het terrein van Matt Murray.

Met de Nashville Predators als tegenstander wist Murray opnieuw te overtuigen. Pittsburgh opende de finale met twee overwinningen voor eigen publiek, maar in Nashville trokken de Predators de stand gelijk. Met 9 tegengoals in die twee wedstrijden zou een jonge goalie van de leg kunnen raken. Niet Matt Murray.

Hij herpakte zich met twee shutouts op rij en werd zo de eerste goalie in de geschiedenis van de National Hockey League die twee keer als rookie de Stanley Cup won. De Calder ging in beide jaren overigens aan zijn neus voorbij. In 2016 was deze voor Artemi Panarin, terwijl Auston Matthews er in ’17 mee vandoor ging.

NIET ALLES GOUD WAT ER BLINKT

In de zomer van 2017 verkaste Fleury naar de splinternieuwe Vegas Golden Knights en was Murray – nog altijd maar 23 – definitief de starter voor de Penguins. Na twee succesvolle jaren kon het eigenlijk alleen maar minder gaan en zo geschiedde dan ook. Murray maakte 45 keer als starter zijn opwachting, moest genoegen nemen met een .907 sv% en met zijn team vond hij z’n Waterloo in de tweede ronde van de play-offs. Het Washington van Alex Ovechkin was in zes wedstrijden te sterk. Later zou blijken dat Pittsburgh verloor van de later kampioen, want de Capitals bleken in de SCF te sterk voor Fleury en de Knights.

Tijdens die laatste play-offs kampte Murray aanvankelijk met een blessure en helaas voor de goalie zou dat als een rode draad door zijn volgende jaren in de NHL gaan lopen. Zo liep hij in 2017-2018 zijn tweede hersenschudding op tijdens zijn korte verblijf in de League. Ook kwam er in de play-offs van dat seizoen een einde aan een lange shutout streak. Murray had ruim twee wedstrijden de nul gehouden in 2017, maar een jaar later maakte Shayne Gostisbehere een einde aan die reeks in Game 1 van de eerste ronde.

Helaas was Murray ook in 2018-2019 even uit de roulatie met wederom een hersenschudding. Hij keerde al wel vrij snel terug, maar kon in de play-offs niet voorkomen dat Pittsburgh kansloos met 4-0 onderuit ging tegen de Islanders in de eerste ronde. Een paar maanden na die uitschakeling won Murray al vroeg in het seizoen zijn honderdste wedstrijd in de NHL. De goalie had daar slechts 166 wedstrijden voor nodig. Slechts zes sluitposten hadden dat sinds 1967 beter gedaan.

NADEREND AFSCHEID

Voor het eerst sinds zijn debuut in de NHL sloot Matt Murray een seizoen af onder de .900. Het seizoen 2019-2020 kenmerkte zich natuurlijk door die corona-stop. De campagne werd eerder afgebroken en voortgezet met een postseason-format in twee bubbels. In de zogenaamde kwalificatieronde moest Pittsburgh zich ten koste van Montreal zien te plaatsen voor de eerste ronde. Tot verrassing van velen legden Murray en consorten het af tegen de Canadiens. Na een matig optreden in Game 3 werd Matt Murray aan de kant gehouden voor Game 4. Het baatte de Pens niet, want een foutloos optreden van Carey Price leidde tot de eliminatie van Pittsburgh.

Die teleurstellende Game 3 (4 GA en een .871 sv%) in de bubbel van Toronto bleek voor Murray de laatste wedstrijd in het shirt van de Penguins. Als toekomstig RFA besloot de club hem in oktober 2020 te betrekken in een trade naar de Ottawa Senators. De talentvolle goalie, tweevoudig winnaar van de Stanley Cup, ging van een contender naar een team in opbouw. Met de Penguins had hij in 2017 nog de handen vol gehad aan de Senators in de Eastern Conference Final, maar daarna ging het snel bergafwaarts in de Canadese hoofdstad. Murray zag het echter wel zitten, want al vrij snel na de trade tekende hij daar een lucratief ($ 25 miljoen) contract voor vier seizoenen.

BLESSURES BLIJVEN

Nog steeds was de wereld in de ban van corona, dus werd het debuut van Murray voor Ottawa uitgesteld tot 15 januari 2021. Tevreden zal de goalie niet zijn over zijn eerste seizoen, want met 3.38 noteerde hij het hoogste GAA in zijn NHL-loopbaan. Ook zijn .893 sv% viel niet mee. De overige Senators deden het niet veel beter getuige de zesde plaats in de tijdelijke North Division. Snel vergeten dat seizoen, want in 2021-2022 kon het alleen meer beter gaan. Toch?

Ottawa, nog altijd in rebuild modus, verloor 10 van de eerste 13 wedstrijden en Murray verloor op zijn beurt z’n eerste zes duels. Slechts zelden zagen de Senators-fans de goalie die zoveel indruk maakte als rookie in Pittsburgh en de club besloot hun beoogde starter eind november 2021 zelfs op waivers te zetten. Een andere club hapte niet toe, waardoor Murray voor het eerst sinds jaren weer in de AHL terecht kwam. Slechts twee wedstrijden, want daarna pakte hij de draad weer op in de hoofdmacht.

Slechts 20 wedstrijden zou Murray vorig seizoen spelen voor de Senators. Begin maart liep hij wederom een hersenschudding op tijdens een botsing met ploeggenoot Nikita Zaitsev. Het luidde zijn einde in Ottawa in, want vervanger Anton Forsberg deed het dusdanig goed dat het management besloot Matt Murray van de hand te doen. Eenvoudig bleek dat nog niet. Buffalo Sabres had wel oren naar de halve Nederlander, maar Murray had de mogelijkheid die trade te blokkeren.

TERUG NAAR EEN CONTENDER

In de zomer van 2022 kwam een trade er alsnog. De goalie, die in twee seizoenen Ottawa tot slechts 47 wedstrijden, een .900 sv% en ruim 3.2 GAA kwam, mocht het gaan proberen bij één van de grootste clubs in de NHL. In Toronto voorzag men het vertrek van Jack Campbell en Murray moest dat gat gaan opvullen. Vanaf de buitenkant gezien een opmerkelijke beslissing van de Maple Leafs, maar coach Sheldon Keefe en GM Kyle Dubas kenden Murray nog van zijn tijd bij de Greyhounds.

De eerste shutout voor Toronto

De pechduivel laat Murray echter ook in Toronto niet met rust. Hij opende het seizoen met een nederlaag tegen de Canadiens, maar belandde al snel in de ziekenboeg met een liesblessure. Op 15 november maakte Murray zijn rentree en boekte hij, met een keurig .946 sv% zijn eerste overwinning van dit seizoen. De tegenstander in die wedstrijd? Zijn oude liefde uit Pittsburgh.

GOOD OLD MURRAY…?

Die prestatie gaf hem blijkbaar vertrouwen, want Matt Murray lijkt weer zichzelf de laatste weken. De goalie helpt de Maple Leafs aan de broodnodige overwinningen. Op ’t moment van schrijven, noteert hij een .932 sv% en 2.34 GAA. Hij moest in Toronto de oplossing worden voor het keepersvraagstuk en voorlopig gaat dit de zoon van Fenny Seinen goed af. In de nacht van dinsdag op woensdag slaagde hij er in elk geval in de sterke Stars van scoren te houden.

Of hij deze vorm kan doortrekken, zal de toekomst uitwijzen. De goalie heeft het lang niet altijd gemakkelijk. Hij wordt door fans en media natuurlijk gezien als de man die als rookie twee keer de Cup won. Dat schept verwachtingen en brengt druk met zich mee, maar Murray kan hoe dan ook altijd rekenen op steun van zijn Nederlandse moeder. Op Twitter laat zij geen mogelijkheid onbenut om te benadrukken hoe trots ze op Matt (en zijn broer Michael) is. En wat ons betreft, is dat volledig terecht.

Cover photo: Charles LeClaire/USA TODAY Sports