De eerste dag van de Sweet Sixteen leverde weinig verrassingen op. Kansas State en Gonzaga gingen door naar spectaculaire duels, terwijl UCONN domineerde tegen Arkansas. Florida Atlantic, dat stevig underanked was, versloeg als #9 de nummer #4 van de East regio, Tennessee.
EAST REGION
#7 MICHIGAN STATE – #3 KANSAS STATE: 93-98 (OT)
Michigan State en Kansas State hebben afgelopen nacht voor het meest vermakelijke en spectaculaire duel van March Madness 2023 tot nu toe gezorgd. Beide teams vochten had voor een plek in de Elite 8 komende zaterdagavond, maar uiteindelijk waren het de Wildcats van Nederlander David N’Guessan die zouden winnen. Het was een wedstrijd met twee gezichten. Kansas State sloot de eerste helft af met een 38-44 voorsprong, maar zag deze voorsprong in de tweede helft verdwijnen. Beide teams waren aan elkaar gewaagd en zouden (door een 44-39 tweede helft van Michigan State) uiteindelijk naar overtime gaan. In overtime bleek Kansas State met 11-16 het sterkst te zijn.
Bij Kansas State waren het Markquis Nowell en Keyontae Johnson de uitblinkers. Johnsons scoorde 22 punten, terwijl Nowell uit zou komen op 20 punten, 19 assists en 5 steals. Een ongekende wedstrijd dus van Nowell. N’Guessan voegde zelf 11 punten toe aan het geheel van Kansas State. De topscorer speelde echter voor Michigan State. A.J. Hoggard noteerde 25 punten en 6 assists, terwijl Joey Hauser er 18 punten aan toe zou voegen. In de volgende ronde neemt Kansas State het op tegen Florida Atlantic, dat haar status als underanked team waarmaakte door Tennessee te verslaan in de Sweet Sixteen.
OVERIG DUEL
#9 FLORIDA ATLANTIC – #4 TENNESSEE: 62-55
WEST REGION
#3 GONZAGA – #2 UCLA: 79-76
Het tweede duel dat veel spektakel opleverde, ging tussen Gonzaga en UCLA. Zoals verwacht waren beide teams enorm aan elkaar gewaagd, maar niet op de manier zoals verwacht werd. Iedereen dacht waarschijnlijk dat beide teams constant bij elkaar in de buurt zouden blijven en er veel lead changes zouden zijn, maar niks bleek minder waar. Na een dominante eerste helft ging UCLA met een 33-46 voorsprong de rust in. In de tweede helft bleek hier al snel niet veel meer van over te zijn. Gonzaga won de tweede helft met 46-30 en won uiteindelijk het duel dankzij een diepe driepunter van Julian Strawhter.
Het was echter sterspeler Drew Timme die de kar trok bij het team dat wederom hoopt een lange run in het toernooi te maken. Met 36 punten en 13 rebounds was Timme op zijn best, terwijl hij van Strawther (16 punten en 10 rebounds) dus op het juiste moment genoeg steun kreeg. Bij UCLA was Jaime Jaquez Jr met 29 punten en 11 rebounds bijna net zo goed als Timme, terwijl Amari Bailey goed was voor 19 punten en 5 assists. Het was echter niet voldoende. In de volgende ronde speelt Gonzaga tegen UCONN, dat met speels gemak won van Arkansas in de Sweet Sixteen.
Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
16 MAART – 22 MAART
WESTERN CONFERENCE STAND
Denver Nuggets 48-24 (divisie gewonnen)
Memphis Grizzlies 44-27
Sacramento Kings 43-29
Phoenix Suns 38-33
Los Angeles Clippers 38-35
Golden State Warriors 37-36
Oklahoma City Thunder 36-36
Dallas Mavericks 36-36
Minnesota Timberwolves 36-37
Utah Jazz 35-36
Los Angeles Lakers 35-37
New Orleans Pelicans 35-37
Portland Trail Blazers 31-40
San Antonio Spurs 19-53 (uitgeschakeld voor de playoffs)
Houston Rockets 18-54 (uitgeschakeld voor de playoffs)
IN DE SPOTLIGHT
THUNDER TREKKEN GOEDE VORM DOOR
Het team dat momenteel in vorm is in de Western Conference zijn de Oklahoma City Thunder, die onder leiding van Shay Gilgeous-Alexander bezig zijn aan een opvallende opmars. Oklahoma City is 8-2 tijdens de laatste tien duels en won vijf van de laatste zes duels van onder meer de Suns en Clippers. Het team staat nu zevende en maakt serieus kans om zich direct voor de playoffs te plaatsen. Het zou een fantastische prestatie zijn.
DE TEGENVALLERS
TRAIL BLAZERS MISSEN VORM
Vorige week stonden de Trail Blazers van Damian Lillard ook al onder dit kopje, en helaas voor de fans van Portland is er niet veel verandering in gekomen. Het team is 2-8 tijdens de laatste tien duels en is bezig met een zes game losing streak. Er werd verloren van de Celtics, 76ers, Pelicans, Knicks, Celtics en Clippers. Allemaal goede teams, maar met een 31-40 record en vier duels achterstand op een play-in plek moeten er wel duels gewonnen gaan worden wil het team de playoffs nog halen.
WARRIORS NOG STEEDS MATIG ON THE ROAD
De Golden State Warriors hebben het hele seizoen al moeite om wedstrijden te winnen buiten San Francisco, en ook de afgelopen week bleek het lastig. Drie van de laatste vier duels, allemaal uit, werden verloren. Alleen de Rockets werden verslagen, maar nederlagen tegen de Clippers, Hawks en Grizzlies zorgen ervoor dat het team momenteel zesde staat in de Western Conference en alles behalve zeker is van een direct plaats in de playoffs. De regerend kampioen is nu 8-29 in uitwedstrijden.
SPELER VAN DE WEEK
De SportAmerika Speler van de Week is Stephen Curry. Ondanks dat zijn team de afgelopen tijd niet zo lekker gaat, gaat het met Curry zelf prima sinds zijn terugkeer. Hij scoorde 31 punten vs de Hawks en 30 punten vs de Rockets, maar het hoogtepunt waren zijn 50 punten vs de Clippers. Zijn team verloor dit duel, maar zijn prestatie was fantastisch.
VOORUITBLIK
Komende week gaan onder meer Warriors – Mavericks, Thunder – Clippers, Suns – Kings en Timberwolves – Warriors Genoeg om naar uit te kijken dus in de Western Conference, waar het achter de drie topteams enorm spannend is in de strijd om de directe playoff-plekken en de seeds voor het play in-toernooi.
Wie dit scenario voor het slot van de World Baseball Classic had geschreven, zou beschuldigd worden van overtrokken romantiek. Het kwam uiteindelijk neer op een match-up van gelegenheids-closer Shohei Ohtani en Amerika’s beste speler, Mike Trout. Het was de Japanner die het rechtstreekse duel won en daarmee de titel voor een derde keer naar Tokio bracht.
TURNER
Zoals zo vaak de laatste dagen was het Trea Turner die de Amerikanen op weg hielp. De nieuwe kortestop van de Philadelphia Phillies sloeg een fastball van Japans starter Shota Imanaga ver de tribunes in het linksveld in. Het was alweer de vierde homerun in de laatste drie wedstrijden voor Turner. Als hij dit volhoudt zijn de 300 miljoen dollar die de Phillies de komende elf jaar gaan betalen een koopje.
Zoals de Amerikanen konden rekenen op hun MVP van dit toernooi, kon Japan hun lot meteen in de handen leggen van één van hun toppers. Munetaka Murakami laat deze weken zien dat hij zich als tweevoudig MVP uit de Japanse competitie kan meten met de beste spelers uit de Major League.
Dan had hij het vannacht iets makkelijker. Merrill Kelly is niet meteen de eerste Amerikaanse pitcher waaraan je denkt als je een starter voor een finale moet aanwijzen, maar hij was wel de keuze van Mark DeRosa. De Japanse slugger had geen enkel probleem om een fastball van de rechtshandige pitcher van de Arizona Diamondbacks de tweede ring in te bonjouren.
Nog in dezelfde inning komt Japan ook op voorsprong. Kelly blijft worstelen met de Aziatische slagmannen en incasseert honkslagen van Kazuma Okamoto en Sosuke Genda. Na een vrije loop voor Yuhei Nakamura zit Kelly’s dag er na iets meer dan 1.1 inning op. Hij laat de honken vol achter voor zijn vervanger Aaron Loup. Die slaagt er niet in om zijn ploeg ongeschonden uit de inning te krijgen.
Loups pitch is wat aan de binnenkant, maar Lars Nootbaar weet hem het veld in te krijgen, al levert het niet meer dan een rollertje naar het eerste honk op. De Japanse-Amerikaan is daarmee de tweede nul, maar niet voordat Okamoto de winnaar van 2006 en ’09 op voorsprong heeft gebracht in deze finale.
Kyle Schwarber has homered in the NL Wild Card game, AL Wild Card game, NLDS, ALDS, NLCS, ALCS, the World Series, and now the World Baseball Classic championship game. Has yet to homer in the Super Bowl. pic.twitter.com/BMgfg651v9
Nadat Okamoto in de vierde en Kyle Schwarber in de achtste inning solo shots hebben uitgewisseld, komt alles aan op de laatste slagbeurt. Ondanks dat Ohtani in 2016 voor het laatst als closer gebruikt was, koos de Japanse manager Hideki Kuriyama, die zeven jaar eerder toevalligerwijs ook Ohtani’s manager was, er toch voor om zijn superster op dit beslissende moment de bal te geven.
De Japanner moet er duidelijk nog even inkomen tegenover Jeff McNeil. De catcher dwingt een vrije loop af en zorgt er zo voor dat een mogelijke winning run in het slagperk verschijnt. Met Mookie Betts, Trout en Paul Goldschmidt krijgen drie MVP’s de kans om de wedstrijd in het voordeel van Team USA te kantelen.
Het eerste gevaar wordt echter snel de kop in gedrukt. Betts produceert een gemakkelijk stuiterballetje naar het tweede honk en de Japanners draaien een vloeiend dubbelspel zoals we dat van ze gewend zijn.
OHTANI V. TROUT
Daarmee hebben de Amerikanen nog één kans om de hoop op een titelprolongatie in leven te houden en het is de match-up waarvan je hoopt dat die zou komen: Trout versus Ohtani. De twee teamgenoten van de Los Angeles Angels kennen elkaar door en door, maar stonden vanzelfsprekend nog nooit tegenover elkaar op een moment dat het erom gaat.
Ohtani probeert de Amerikaan weg te blazen met fastballs van boven de 100 mijl per uur. Trout heeft er geen antwoord op, maar blijft wel rustig en laat ook drie wijdballen lopen, waardoor we volle bak krijgen. Juist op dit moment kiest Ohtani er niet voor om nog eens met een van zijn kogels te komen, maar een bal die wegdraait van Trout. De Amerikaan trapt met open ogen in de val. Zijn knuppel verplaatst niks anders dan lucht, terwijl catcher Nakamura de winnende bal in zijn handschoen vindt.
Na de eerste twee WBC-titels heeft Japan dus nu al haar derde eindzege te pakken, twee meer dan Amerika en de Dominicaanse Republiek. Hoewel de ploeg kon rekenen op sterke optredens van ontbloesemende fenomenen als Murakami en Roki Sasaki, was het toch keer op keer de grootste internationale superster die de sport rijk is, die zijn ploeg bij de hand nam. Ohtani werd vanzelfsprekend uitgeroepen tot MVP van het toernooi.
2026
Na afloop van de finale kon commissioner Rob Manfred aankondigen dat er ook in 2026 een World Baseball Classic zal worden gehouden. Hoewel er in Amerika altijd getwijfeld lijkt te worden aan het belang van dit internationale toernooi, was deze editie groter dan ooit met meerdere instant classics. Nog nooit kwamen er zoveel toeschouwers naar de WBC en er werd door miljoenen gekeken naar de wedstrijden. Bovendien genoten de spelers van de atmosfeer en lieten al verschillende topspelers weten graag terug te komen over drie jaar. Dat belooft wat voor volgende edities.
Drie offensive tackles lijken gegarandeerd de eerste ronde te gaan halen, terwijl er ook op guard wel wat kanshebbers zijn voor de eerste dag. Centers lijken het dit jaar niet te gaan halen. De vraag is of het er meer worden en zo ja hoeveel en wie? De best beschikbare offensive tackles van 2023.
JOHNSON
Paris Johnson Jr speelde het afgelopen seizoen left tackle voor Ohio State, waar hij de opdracht kreeg om CJ Stroud te beschermen en een belangrijke rol te spelen in de productieve run game van de Buckeyes. Dit deed hij in beide gevallen uitstekend. Johnson heeft lengte, gewicht, atletisch vermogen en goed voetenwerk om in de NFL een goede left tackle te zijn die niet makkelijk verslagen wordt. Johnson speelt op een agressieve manier en creëert in zijn eentje gaten in de run game. In pass protection laat hij goed voetenwerk en atletisch vermogen zien om snelle en atletischer pass rushers tegen te kunnen houden.
Er zijn een paar puntjes van kritiek. Johnson, die ook flink wat ervaring heeft op right guard, heeft maar een jaar ervaring op left tackle en zal vooral qua handtechniek nog stappen moeten zetten om vooral zichzelf niet in de problemen te brengen. Daarnaast zou functionele kracht ook een aandachtspunt moeten zijn, zodat hij niet verslagen kan worden door power rushes en ook in de NFL in de run game gaten kan blijven creëren. Al met al allemaal dingen die vooral met ervaring en hard werk prima opgelost kunnen worden. Johnson is een tackle die meteen zou kunnen starten in de NFL en met wat ervaring een pro bowler kan worden. Hij zou ook prima op guard uit de voeten kunnen.
SKORONSKI
Dan Peter Skoronski, die drie jaar speelde als left tackle en Rashawn Slater op een prima manier zou vervangen. Wat duidelijk is, is dat Skoronski zijn kwaliteiten vooral liggen in de run game. Skoronski creëert gaten voor running backs en weet zich goed te positionering in welke scheme dan ook. In pass protection laat Skoronski al zien dat hij stappen heeft gezet en zijn balans goed weet te houden.
Toch zijn er redenen om te denken dat Skoronski wellicht een betere guard dan tackle gaat zijn in de NFL. In pass protection, iets wat hij in het systeem van Northwestern niet enorm veel hoefde te doen, was hij zeer wisselvallig en inconsistent. Hij werd verslagen op verschillende manieren, kracht, snelheid en techniek, en had het lastig in bepaalde duels. Er waren wel degelijk goede momenten en hij zal zich in de NFL wel staande kunnen houden op die positie, maar de vraag is of het de positie is waar hij het best tot zijn recht komt.
Skoronski is niet zo atletisch en wendbaar als de andere twee top tackles in deze draft class. Daarnaast mist hij ook lengte en vooral wingspan om technische pass rushers het lastig te maken. Combineer dit met zijn kwaliteiten als runner en de pure kracht die hij al bezit, en een verplaatsing naar guard zou niet zo gek zijn. De vraag is dan wel hoe hij daar zal presteren, want in college speelde hij alleen maar tackle. Toch zorgde het systeem van Northwestern ervoor dat hij al als een soort derde guard speelde. Al met al lijkt zijn toekomst in de NFL te liggen op guard.
JONES
Dan naar de Anthony Richardson of Darnell Washington van de offensive tackle class: Broderic Jones. Niet geheel toevallig ook vanuit Georgia. Jones speelde afgelopen seizoen als left tackle van het kampioenschapsteam en maakte indruk tijdens de combine. Jones is de grootste atletische freak van deze draft class met bizar veel potentieel op zowel tackle als guard. Veel teams in de NFL zullen hem vooral als tackle zien, gezien zijn atletische vermogen. Jones is een fantastische run blocker die ook in motion met zijn atletische vermogen funcioneel kan blocken. Zijn grootste verbetering zit hem in pass protection.
Aangezien Jones nog niet al te veel snaps als left tackle achter de rug heeft, waren zijn pass protection snaps soms wat wisselvallig. De vraag is vooral of zijn voetenwerk en wendbaarheid goed genoeg gaat zijn om in de NFL ook snellere en atletische rushers tegen te houden. Qua lichaamsbouw is er geen reden waarom hij dit, met meer ervaring, niet zou kunnen. Het zal vooral een kwestie zijn van ontwikkelen en consistenter worden qua voetenwerk en handtechniek om een erg goede left tackle te worden. Werkt dit niet, dan kan Jones ook prima naar guard toe. Al met al heeft Jones waarschijnlijk de meeste upside van deze draft class, maar is hij ook de grootste gok.
OVERIGE OT CLASS
Als we het over upside hebben moeten we het ook over Anton Harrison hebben. Harrison speelde de afgelopen jaren voor Oklahoma als left tackle en maakte indruk. Harrison is een prima atletische verschijning die alle fysieke tools in huis heeft om een goede run blocker en pass protector te zijn. In run blocking zal hij niet per se fantastisch zijn in space, maar rondom de line of scrimmage kan hij prima running lanes voor de running back creëren. Daarnaast heeft Harrison ook al vergevorderde handtechniek, iets wat hij zeker in pass protection laat zien.
Hij zal misschien nog wat functionele kracht moeten toevoegen om echt met overtuiging gaten te creëren op NFL-niveau, en daarnaast is zijn voetenwerk in pass protection nog niet consistent genoeg, waardoor hij zichzelf in de problemen brengt. Zijn kick backs zijn niet snel en explosief genoeg, waardoor hij zichzelf in een nadelige positie brengt ten opzichte van de rusher of niet snel genoeg bij snelle rushers is. Toch is dit, gezien zijn atletische vermogen, prima aan te pakken. Net zoals zijn functionele kracht. Gezien het feit dat hij nog maar 21 jaar is als hij zijn debuut in de NFL maakt (een jaar jonger dan de rest van de top offensive lineman), zullen veel teams richting het einde van de eerste ronde interesse hebben. Harrison heeft wellicht de meeste upside van alle OL in deze draft class. Een prima concurrent van Jones in ieder geval.
Verder zijn Darnell Wright, Dawand Jones en Blake Freeland ook zekerheidjes op dag twee van de draft, met daarachter nog een paar tackles die de potentie hebben om op de tweede dag gedraft te worden en waarschijnlijk op dag drie goed in de markt zullen liggen. Denk dan aan Tyler Steen, Warre McLendon, Jaelyn Duncan en Matthew Bergeron.
GUARDS
Op het gebied van de guard-positie zijn Skoronski, O’Cyrus Torrence en Cody Mauch de beste opties die een goede kans maken op de eerste ronde. Zeker Skoronski en Mauch kunnen ook op tackle spelen.
Daarachter hebben we onder meer Ryan Hayes, Emil Ekiyor Jr, Andrew Voorhees, Nick Broeker en Steve Avila die interessante picks zijn tijdens de tweede dag. Hayes kan zowel op tackle als op guard uit de voeten, terwijl Broeker dat ook kan en Avila naast guard ook op center kan spelen. Hou verder ook Wanya Morris, Chandler Zavala en Antonio Mafi in de gaten.
CENTERS
Op center zijn er een paar interessante namen. De meest complete center lijkt Joe Tippmann te zijn, die lengte en atletisch genoeg is om zowel in pass protection als in run blocking een belangrijke rol te spelen. Alle andere centers hebben specifieke kwaliteiten in huis. Wat opvalt is dat alle centers in deze draft class veel ervaring als starter hebben. Centers zoals John Michael Schmitz, Steve Avila, Jarrett Patterson en Ricky Stromberg zullen vooral goed zijn in schemes waar ze vooral kunnen run blockers kunnen fungeren en niet veel ruimte weg kunnen geven. Als pass protectors zijn ze inconsistent vanwege het missen van kracht, armlengte of techniek/atletisch vermogen.
Luke Wypler, Olusegun Oluwatimi, Alex Forsyth en Brett Neilon zijn juist weer centers die op hun best zijn als ze hun atletisch vermogen en techniek kunnen gebruiken in pass protection en in outside zone schemes waarin ze kunnen blocken on the move. Het ontbreekt bij deze spelers aan kracht om in de run game echt gaten te creëren of 1vs1 te winnen tegen defensivel lineman of nose tackles. Vooral Avila, Patterson, Forsyth en Stromberg hebben ook ervaring op guard en brengen multifunctionaliteit met zich mee als center en guard.
SPORTAM 2023 OL CLASS RANKINGS
Foto: Joe Robbins/Icon Sportswire via Getty Images
Alfred Hitchcock himself had het niet spannender kunnen maken. Japan en Mexico maakten afgelopen nacht in een schitterend gevecht reclame voor de World Baseball Classic. Underdog Mexico leek opnieuw te verrassen, maar op het laatste moment greep Samurai Japan de macht. Zij wonnen met 6-5 en zijn in de gedroomde finale de tegenstander van Team USA.
Japan plaatste zich donderdag al ten koste van Italië voor de halve finale, maar dat betekende niet dat Shohei Ohtani als starter de heuvel beklom. De 21-jarige Japanse sensatie Roki Sasaki kreeg van manager Hideki Kuriyama het vertrouwen. Benji Gil gaf de bal aan Patrick Sandoval. De pitcher die vorig seizoen 27 wedstrijden startte voor de Angels en tot een 2.91 ERA kwam.
Sasaki begon meer dan uitstekend aan deze halve finale. Randy Arozarena en Joey Meneses konden in de eerste inning na drie slag gaan zitten, terwijl ook Alex Verdugo de honken niet bereikte. Met de snelheid van de pitches zat het ook wel goed, want de jonge Japanner tikte tot vijf keer toe de triple-digits aan.
Wat zette Sandoval hier dan tegenover? De Mexicaan deed het zelfs nog een tandje beter met 3 K’s in de eerste inning. Lars Nootbaar, Kensuke Kondoh en Ohtani keerden stuk voor stuk onverrichter zake terug naar hun dug-out.
SASAKI BUIGT ALS EERSTE
Zo dominant als in de eerste inning waren de twee starters daarna niet, maar pas in de vierde werden de eerste runs gescoord. Sasaki leek betrekkelijk snel en eenvoudig aan zijn drie nullen te komen, maar bij 2 out kwamen Rowdy Tellez en Isaac Paredes door met een single. Luis Urias was al belangrijk met een hit in de kwartfinale en ook Japan maakte kennis met de slagkracht van de Mexicaan. De fans in het linksveld mochten vechten om een souvenir, maar veel belangrijker waren de 3 runs die deze homerun opleverde.
Sandoval werd hier en daar wel geraakt, maar echt pijn konden de Japanners hem niet doen in de 4.1 IP. Jose Urquidy nam ’t in de vijfde inning van hem over en wist de tegenstander eveneens lang van scoren te houden. In de zesde ging dit met het nodige kunst- en vliegwerk. Ohtani kwam door met een single en na twee keer vier wijd stroomden vervolgens de honken vol. Met 2 out kreeg kortestop Sosuke Genda zijn knuppel tegen de bal, maar werd alsnog de derde nul. Urquidy en Mexico ontsnapten en konden opgelucht adam halen.
Met Urquidy nog altijd op de heuvel stevenden de Mexicanen af op een snelle zevende inning. Met 2 out en Kondoh op het eerste honk was het aan JoJo Romero om de klus te klaren. Hij opende met vier wijd voor Ohtani en die walk bleek ontzettend duur. Masataka Yoshida was meedogenloos en met zijn tweede homerun van deze WBC bracht de outfielder het evenwicht terug op het scorebord. Niet alleen raakte Mexico de voorsprong kwijt, maar ook het momentum wisselde van kant.
Lang dreunde die klap niet na, want al in de achtste inning greep Mexico het initiatief terug. Een tweehonkslag van Arozarena zette Japan onder druk. Met een RBI-double herstelde Verdugo de voorsprong, maar daar bleef het niet bij. Met 2 out en twee honken bezet zette Paredes zijn knuppel tegen de bal voor een RBI-single. Jarren Duran scoorde vanaf het derde honk en Meneses probeerde vanaf twee eveneens te scoren. In plaats van een run werd hij echter de belangrijke derde nul. Toch herstelde Mexico zich knap. Dankzij 2 runs hadden zij weer de voorsprong: 5-3.
ALS EEN JOJO…
Zij die dachten dat Japan daarmee mentaal gebroken was, kwamen bedrogen uit. In de gelijkmakende achtste inning kregen ze de kans om iets terug te doen. Een sacrifice fly van Hotaka Yamakawa liet Takumu Nakano scoren vanaf het derde honk. Verder dan die ene run kwam de favoriet niet, dus moest het voor Japan gebeuren in de negende inning. Taisei Ota nam deel 1 voor zijn rekening door de Mexicanen van scoren te houden. De werper droeg het over aan de slagploeg, die minimaal één run moest scoren om extra innings af te dwingen.
Giovanny Gallegos deed al goede dingen voor Mexico dit toernooi, maar de eerste de beste bal van de closer werd nu door Ohtani geraakt voor een tweehonkslag. De Japanse meester deed wat hij moest doen, maar nu lag het lot in handen van zijn ploeggenoten. Voor Gallegos werd het echt precair toen Yoshida met vier wijd op de honken belandde. Hij werd vervangen door de rappe Shuto en die wissel wierp zijn vruchten af.
GEDROOMDE FINALE
Nog altijd wachtte Gallegos op de eerste nul, maar helaas voor hem en de Mexicanen zou die er nooit komen. Munetaka Murakami keek het twee pitches aan en zette toen zijn bat tegen de bal. Zijn tweehonkslag zal voor altijd in de boeken gaan als de double die Japan naar de finale bracht. Ohtani en Shuto scoorden en dwongen daarmee Mexico op de knieën. De tweevoudig kampioen (2006, 2009) neemt het in de nacht van dinsdag op woensdag (00.00 uur Nederlandse tijd) op tegen titelverdediger Team USA. De World Baseball Classic krijgt daarmee de gedroomde finale.
Aan de horizon gloort het postseason, dus de wedstrijden worden belangrijker en belangrijker. De Winnipeg Jets sloegen afgelopen weekend een aanval af, Owen Tippett greep zijn moment tegen Buffalo en dat gold zeker ook voor Igor Shesterkin en de NY Rangers. De Blueshirts komen op het juiste moment in vorm en voor de tegenstanders is dat erg slecht nieuws. Deze NHL High Five neemt je mee terug naar de mooie momenten van de laatste dagen in de NHL, dus ga er maar even goed voor zitten!
HIGH FIVE
OWEN TIPPETT vs BUFFALO SABRES
De laatste maand van het reguliere seizoen is onderweg. Voor een aantal teams betekent dit niets meer, terwijl anderen elke wedstrijd benaderen als hun laatste strohalm. Hoewel er voor de eerste groep niet veel op het spel staat, kunnen ze wel de spreekwoordelijke bananenschil zijn voor de tweede groep. Afgelopen vrijdag wierpen de Philadelphia Flyers zich op als party-poopers. Met in de hoofdrol Owen Tippett snoepten zij 2 erg belangrijke punten af van de Buffalo Sabres.
Tot vrijdag wonnen de Flyers slechts twee van hun laatste twaalf wedstrijden. Het is een understatement om te zeggen dat ze niet met al te veel vertrouwen aan het duel met de high-scoring Sabres begonnen. De 1-0 van Owen Tippett na een kwartier in de eerste periode veranderde daar waarschijnlijk niet veel aan. Buffalo is een team dat ruim 3,5 goals per wedstrijd scoort, dus die scoringsdrift zouden ze ook wel gaan botvieren op de Flyers in Philadelphia.
De Sabres zijn echter ook een erg jong team en dat staat bijna synoniem aan wisselvallig. Buffalo zakte door de ondergrens in Philly en één van de talenten van Philadelphia imponeerde. Tippett werd als tiende gekozen in de draft van 2017, maar door de Panthers als wisselgeld gebruikt in de Giroux-trade. Dit seizoen komt zijn talent voor het eerst écht naar de oppervlakte.
Tegen de Sabres scoorde Tippett zijn eerste hattrick in de NHL en zette hij zijn totaal aan goals op 21. De Flyers wonnen met 5-2 en voor hun tegenstander wordt de situatie richting de wildcards met de dag penibeler. Zeker nadat de Sabres zondag kansloos met 7-0 verloren van de Bruins.
MORGAN RIELLY vs CAROLINA HURRICANES
Twee teams die al aan het finetunen zijn voor de play-offs. En daar elk met hooggespannen verwachtingen aan beginnen. De Hurricanes strijden nog met de Devils om de titel in de Metropolitan, maar voor de Maple Leafs ligt alles wel in de plooi. Zij kennen zelfs al maanden hun eerste tegenstander in die play-offs, want dat gaat zonder twijfel Tampa Bay worden. Vrijdag kregen we een voorproefje van waar de powerhouses toe in staat zijn. Al was het wel even wennen aan de shirts van de Leafs, want die kleurden in verband met St. Patrick’s Day eens niet blauw-wit.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) March 18, 2023
De Canes moeten verder zonder de zwaar geblesseerde Andrei Svechnikov en vrijdag werd tegen een ander topteam duidelijk dat dit niet eenvoudig wordt. In de eerste periode waren de Leafs heer en meester en drukten dit ook uit op het scorebord. Mitch Marner en Auston Matthews zijn bekende namen op het scoreformulier in Toronto, maar Zach Ashton-Reese is dat niet. Met pas zijn zesde van ’t seizoen opende de voormalig Penguin de score. Marner (de 25e) en Matthews (nummer 32) volgden ’t voorbeeld in de eerste 20 minuten.
Een knappe goal van Martin Necas bracht Carolina terug in de tweede periode, maar weer was het Zach-Ashton Reese die hen de wind uit de zeilen nam. Met eveneens een knappe goal trouwens. De mooiste van de avond – al valt daar altijd over te discussiëren – moest toen nog komen. Morgan Rielly is ook geen gekende goalgetter, maar hij rondde in de derde periode toch bekwaam af. Met zijn vierde van ’t seizoen bepaalde Rielly de eindstand op 5-2. Toronto bevestigt dat ’t van grote teams kan winnen, maar het voor hen zo belangrijke examen begint pas over een maand.
NEAL PIONK vs NASHVILLE PREDATORS
Er stond heel veel op het spel zaterdag in de Bridgestone Arena van de Nashville Predators. De thuisploeg zou bij winst de druk nog verder opvoeren op tegenstander Winnipeg, terwijl de Jets op hun beurt juist afstand konden nemen in de strijd om de wildcards. Alle ingrediënten voor een spannende (en nerveuze) tweestrijd waren aanwezig en de teams stelden ons niet teleur. De Predators leken de wildcard-race in het westen nog spannender te maken, maar in OT hielp een blueliner de thuisploeg uit de droom.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) March 18, 2023
Een voormalig 6th overall zette na ruim vijf minuten de trein in gang. Cody Glass werd gekozen door de Vegas Golden Knights nog voor deze franchise ook maar één wedstrijd had gespeeld. Inmiddels is Glass alweer bezig aan zijn tweede seizoen in Nashville, maar nog altijd is het wachten op zijn échte doorbraak. Mogelijk dat deze tiende van ’t seizoen hem helpt weer stappen te zetten. Nikolaj Ehlers is daar nog even van verwijderd, maar met zijn achtste bracht hij in de derde periode wel het evenwicht terug.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) March 18, 2023
Na die gelijkmaker ging het opeens hard. Luke Evangelista was dolblij met zijn derde, maar die vreugde was maar van korte duur. Adam Lowry schoot Winnipeg halverwege de derde periode weer langszij en hielp zijn team daarmee aan minimaal een punt. De grote aanval was daarmee afgeslagen, maar voor de Jets werd het nog veel mooier.
De OT was nog geen minuut oud toen Neal Pionk de puck tegen het net werkte voor de 3-2 overwinning van de Jets. Mede dankzij opnieuw 2 assists van Josh Morrissey sloeg Winnipeg de aanval van Nashville af en lopen ze zelfs nog een punt uit op deze concurrent.
EVANDER KANE & SEBASTIAN AHO
Helaas komt Evander Kane te vaak voorbij in negatieve zin, maar regelmatig laat de aanvaller ook zien dat hij een zeer, zeer begenadigde ijshockeyer is. Afgelopen zaterdag schitterde de voormalig speler van onder meer Buffalo en San Jose voor de Edmonton Oilers. Net als tegenstander Seattle mogen de Oilers nog altijd kijken naar de titel in de Pacific Division en met een Kane in vorm is die kans voor Edmonton toch net wat groter.
Op bezoek bij de Kraken wonnen de Oilers hun derde wedstrijd op rij en de zevende van hun laatste negen. Evander Kane nam de helft van de productie voor zijn rekening in dit met 6-4 gewonnen duel. Het was zijn achtste hattrick in de NHL, zijn vijfde namens de Oilers en zijn eerste na zijn terugkeer van die vreselijke blessure eerder dit seizoen.
Sebastian Aho brak zaterdag voor de vierde keer in zeven seizoenen door de grens van 30 goals. De Fin deed dit dankzij z’n zevende hattrick in de League, zijn tweede van dit kalenderjaar en zijn derde van ’t seizoen. Die hattrick was ook hard nodig om de Flyers van zich af te slaan. Pas in OT kregen de Canes deze tegenstander op de knieën en liepen ze in de Metropolitan Division uit op de Devils, die diezelfde dag met 4-2 verloren in Florida.
JESPER BRATT vs TAMPA BAY LIGHTNING
Afgelopen week was een test voor de jonge, relatief onervaren New Jersey Devils. Hoe hielden de jonge honden van Lindy Ruff zich tegen de geslepen vossen van Jon Cooper. Drie keer troffen ze elkaar, de Devils en de Lightning. Eerst twee keer in New Jersey en dan zondag nog een keer in Florida. Die twee thuiswedstrijden verliepen niet naar wens. Tampa Bay won twee keer, waarvan één keer na OT. Toen zaterdag ook nog een 4-2 nederlaag volgde tegen de Panthers begonnen ze zich in NJ toch wat zorgen te maken.
De start in Tampa nam die zorgen bepaald niet weg. De sluwe Lightning nam dankzij goals van Nikita Kucherov en Alex Killorn de regie in handen, maar werden in de tweede periode flink om de oren geslagen. New Jersey had nog geen zes minuten nodig om deze wedstrijd helemaal op de kop te zetten. Jesper Bratt, net als een hoop andere Devils bezig aan zijn beste seizoen ooit, gaf Andrei Vasilevskiy twee keer het nakijken en trok de stand gelijk.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) March 20, 2023
Nico Hischier bracht de kleur helemaal terug op de wangen van de Devils door een derde puck achter de Russische goalie te schieten. Voor de Zwitser was het zijn dertigste in 2022-2023. De Devils-captain is bezig aan zijn zesde seizoen en tikt voor het eerst de grens van 30 goals aan. Dit lukte ook Jesper Bratt. Door de 4-2 van Nolan Foote werd Jon Cooper gedwongen zijn goalie te wisselen voor een extra skater en daar profiteerde Bratt optimaal van.
Met zijn eerste hattrick in de NHL bereikte ook hij de 30 goals. En na drie nederlagen wonnen de Devils eindelijk weer eens. Hun achterstand op leider Carolina bedraagt één punt, maar de Canes hebben twee wedstrijden minder gespeeld.
SAVE OF THE WEEK
IGOR SHESTERKIN vs PITTSBURGH PENGUINS
Na zijn geweldige 2021-2022 kennen we allemaal de kwaliteiten van Igor Shesterkin. Bijna in zijn eentje dirigeerde de Russische sluitpost de Rangers naar de Eastern Conference Final, maar hij weet ondertussen ook hoe moeilijk het is om dat niveau vast te houden. De concurrentie moet nu maar even stoppen met lezen, want we hebben slecht nieuws voor hen. Over de laatste twee weken noteert Shesterkin een .942 sv% in de vijf wedstrijden die hij speelde, kreeg hij gemiddeld 1.76 goals tegen en de Rus won al zijn duels.
Dat Shesterkin zijn vorm van vorig jaar weer aantikt, bewees hij afgelopen zaterdag tegen de Penguins. Pittsburgh heeft nog altijd alle punten nodig in de strijd om de wildcards, nam Shesterkin in totaal 33 keer onder vuur, maar de goalie wilde van geen wijken weten. Zijn ploeggenoten beloonden de Rus voor zijn inspanningen met een klinkende 6-0 overwinning.
Dat het met de vorm in MSG wel goed zit, bewezen de Rangers zondag eens te meer. Een dag na de klinkende 6-0 tegen Pittsburgh wasten de Blueshirts ook de Predators de oren. Met blueliner K’Andre Miller in een glansrol had New York aan een kwartier genoeg om het door blessures geteisterde Nashville op een dikke nederlaag te trakteren.
Niet minder dan 6 goals scoorden de Rangers in de eerste 15 minuten. Een franchiserecord. Miller was goed voor 2 goals en 2 assists. Met zijn 32e van dit seizoen bepaalde Chris Kreider de eindstand in de tweede periode op 7-0. Deze shutout kwam op naam van Jaroslav Halak en was de vierde zege op rij voor de Rangers.
GAME OF THE WEEK
CALGARY FLAMES – DALLAS STARS
Vorig jaar was dit een affiche in de eerste ronde van de play-offs. Het was ook min of meer de doorbraak van Jake Oettinger, die een ongelooflijke sta-in-de-weg was voor de oppermachtig geachte Flames. Dit jaar kunnen de teams elkaar opnieuw treffen in de eerste ronde, maar liggen de verhoudingen totaal anders. Calgary moet nog flink aan de bak om een wildcard te bemachtigen en Dallas mikt op de titel in de Central.
Een maand of elf geleden heersten de blauwe lijnen, maar afgelopen zaterdag was dit totaal anders. Calgary en Dallas maakten er een geweldig duel van en laten we – op basis van deze ontmoeting - hopen dat de twee elkaar straks weer treffen in een best-of-7. Voor Jason Robertson was er nog een mooie primeur, want hij is de eerste speler voor de franchise met back-to-back 40-goal seasons.
STAR OF THE WEEK
BARRETT HAYTON (ARIZONA COYOTES)
Als we denken aan de Arizona Coyotes, dan gaat het (nu de grote kanonnen weg zijn) al snel over Clayton Keller, Nick Schmaltz, Lawson Crouse of Karel Vejmelka. De laatste week is er echter een new kid on the block die zijn neus nadrukkelijk tegen het venster drukt. Nou ja, helemaal nieuw is Barrett Hayton niet, want hij is al bezig aan zijn vierde seizoen in de NHL. Toch lijkt de 22-jarige voormalig fifth-overall dit seizoen zijn definitieve doorbraak te beleven. Vorig jaar stokte de teller bij 10 goals en 24 punten. Dit seizoen gaat de centre uit Ontario daar dik overheen.
Barrett Hayton was als junior en in de minors een goalgetter pur sang. Zo vond hij in 2015-2016 als tiener 39 keer het net namens de U16 van de Toronto Red Wings. In 2019 was Hayton captain van Team Canada op de WJC U20. Tijdens dat toernooi noteerde hij 6 goals en 12 punten in 7 wedstrijden. Hij speelde op dat moment al in de organisatie van de Coyotes, die hem in de draft van 2018 op hadden gepikt.
In Arizona moesten ze even geduld hebben met het talent. Vorig seizoen klopte hij met 10 goals al op de deur, maar nu lijkt Hayton pas echt los! Hij is bezig aan een 7-game point streak en verzamelde 12 punten in die wedstrijden. Daarvan noteerde hij er 8 in de laatste week. Voor ons is dat een reden om dit talent van de Desert Dogs eens in het zonnetje te zetten.
Na een overwinning van Team USA tegen Venezuela versloeg Amerika vannacht Cuba. Het sterrenensemble was veel te sterk voor Cuba en versloeg het team met een klinkende 14-2 overwinning. Daarmee kan de ploeg van Mark DeRosa zich opmaken voor de tweede WBC-finale op een rij.
In een uitverkocht LoanDepot Park was het de vraag of Cuba de Verenigde Staten kon verrassen. Op dag elf kwam Team USA aan de hand van een grand-slam van Trea Turner terug van een achterstand tegen Venezuela. Roenis Elias was de startende werper voor Cuba en bij Team USA kreeg de veteraan Adam Wainwright de bal. Wainwright kwam al vroeg in de problemen. De eerste drie Cubanen die aan slag kwamen sloegen alle drie een single en daarmee kwam Alfredo Despaigne aan slag met volle honken en nul uit.
CUBA STRIKES FIRST, GOLDSCHMIDT REPAREERT SCHADE
Despaigne kreeg het voor elkaar om met de volle honken een vrije loop af te dwingen en daarmee scoorde Cuba als eerste. Cuba kon echter niet nog meer profiteren van de vroege honklopers en door een ground out van Ariel Martinez bleef het bij 1-0. Mookie Betts kwam als eerste aan slag voor Team USA en opende met een double. Mike Trout werd vervolgens de eerste nul, maar Paul Goldschmidt zou de wedstrijd doen kantelen. Een four-seam fastball aan de binnenkant van de plaat raakte hij perfect en zo kwam Team USA op voorsprong.
Trea Turner was de grote man door zijn grand slam tegen Venezuela, maar tegen Cuba liet de kortestop vanuit de negende plaats in de slagvolgorde ook zien nog altijd in vorm te zijn. In de tweede inning sloeg hij wederom een homerun. In de innings die volgden, bleef Team USA maar scoren. Van de derde tot de vijfde inning scoorde de Verenigde Staten elke inning tweemaal en zo liep de voorsprong op tot 7-1. Andy Ibanez sloeg voor Cuba nog via een RBI-single de tweede run over de plaat.
In de zesde inning was het weer raak voor Turner. Met drie man op de honken sloeg hij zijn vierde homerun van de World Baseball Classic. Daarmee is hij nu de speler met de meeste homeruns in de WBC-geschiedenis van Team USA. Ook kwam hij gelijk met Wladimir Balentien (2017) en Adrian Beltre (2006) op de tweede plaats in het all-time homerun klassement van de World Baseball Classic. Seung Yuop Lee is nog altijd leider met vijf homeruns. Hij behaalde dat totaal tijdens het toernooi van 2006.
Trout mocht ook nog meedingen in het RBI-feestje. Hij sloeg na een single van Betts een double, waarop de outfielder van de Dodgers kon scoren. Het was pas de eerste hit van Trout tijdens de wedstrijd, die verder een vrij teleurstellende wedstrijd speelde. DeRosa haalde vervolgens de midvelder van de Los Angeles Angels van het veld en bracht Cedric Mullins erin als pinch runner.
KERS OP DE TAART VAN MULLINS
Diezelfde Mullins zou uiteindelijk de einduitslag bepalen. Hij sloeg met twee nullen op het bord een homerun en scoorde zo de 14-2. Aaron Loup kwam vervolgens op de heuvel voor Miles Mikolas om de negende inning vol te maken. Alfredo Despaigne sloeg vervolgens zichzelf in een dubbelspel en zo bereikte Team USA voor de tweede maal op rij de WBC-finale.
Amerika is dus de eerste finalist en zij zullen vannacht met veel interesse gaan kijken naar de tweede halve finale. Daarin staan Mexico en Japan tegenover elkaar. Om 00:00 Nederlandse tijd begint de wedstrijd. Bij Mexico zal Patrick Sandoval op de heuvel acteren als starter en bij Japan gaan de honneurs naar Roki Sasaki. Gaat Team USA een kans krijgen om revanche te halen voor de verloren groepswedstrijd tegen Mexico, of staat een echte honkbalklassieker tegen Japan te wachten?
Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
12 MAART – 18 MAART
EASTERN CONFERENCE STAND
Milwaukee Bucks: 50-20 – X
Philadelphia 76ers: 48-22
Boston Celtics: 49-23 – X
Cleveland Cavaliers: 45-28
New York Knicks: 42-30
Brooklyn Nets: 39-31
Miami Heat: 38-34
Atlanta Hawks: 35-35
Toronto Raptors: 35-36
Chicago Bulls: 33-37
Indiana Pacers: 32-39
Washington Wizards: 32-39
Orlando Magic: 29-42
Charlotte Hornets: 22-50 – O
Detroit Pistons: 16-55 – O
IN DE SPOTLIGHT
MILWAUKEE PLAATST ZICH VOOR PLAY-OFFS, CHARLOTTE EN DETROIT OUT
De Milwaukee Bucks hebben zich als eerste ploeg in de NBA definitief geplaatst voor de play-offs. In de nacht van dinsdag op woensdag werd de plaatsing definitief, nadat de Bucks op bezoek bij de Phoenix Suns wonnen met 116-104. Het was tevens de vijftigste overwinning van het seizoen voor de Bucks, iets dat ze voor de zeventiende keer doen in franchise history. Later in de week plaatsten ook de Boston Celtics zich voor de play-offs. Boston heeft de tiebreaker tegen de Miami Heat in handen, waardoor ze niet meer zijn te achterhalen door de nummer 7.
Aan de andere kant betekent het ook dat er nu teams zijn die al uitgeschakeld zijn van deelname aan de play-offs. Voor de Detroit Pistons en Charlotte Hornets is de achterstand deze week onoverkomelijk geworden op de nummer 10 positie, die recht geeft een play-in wedstrijd. Voor beide teams hing dit al lang in de lucht en was er een achtste wereldwonder nodig om zich alsnog te plaatsen. Dit bleef uit, waardoor hun seizoen nu enkel voor des keizers baard is.
In het midden van de Eastern Conference is het nog wel heel spannend. De New York Knicks lijken directe plaatsing te gaan halen als nummer vijf, met vier overwinningen voor nummer zeven, de Miami Heat, en nog tien wedstrijden te spelen. Voor de Brooklyn Nets op plek 6 is het een stuk spannender, met maar één zege voorsprong. Ook het laatste play-in ticket op plek 10 wordt heel spannend. De Chicago Bulls, Indiana Pacers en Washington Wizards staan allemaal binnen één zege van elkaar.
EMBIID OP RAMKOERS VOOR EERSTE MVP
Joel Embiid heeft zichzelf de afgelopen wedstrijden gebombardeerd tot topfavoriet voor de MVP-award aan het einde van het seizoen. De center van de Philadelphia 76ers heeft met zijn team acht wedstrijden op rij gewonnen, scoorde negen wedstrijden op rij minimaal dertig punten en noteert fenomenale gemiddeldes. Hij leidde de NBA met 36.3 punten per wedstrijd en had daarbij ook nog 8.9 rebounds, 5 assists én 2.6 blocks.
De prestaties van de Kameroense Fransman hebben hem nu virtueel de leiding gegeven in de MVP-race. In de meest recente update van de MVP Ladder op de website van de NBA, staat Embiid voor het dit seizoen bovenaan. De masterclass die Embiid gaf op bezoek bij de Cleveland Cavaliers was één van de belangrijkste argumenten die voor hem spraken. Hij scoorde 36 punten, pakte 18 rebounds, had 4 blocks, was foutloos in 10 vrije worpen en had schotpercentage van 63.2%.
Deze ontwikkeling van Embiid tijdens het seizoen is niet iets dat zomaar uit de lucht komt vallen. Vorig jaar leidde hij de NBA ook al in punten, maar ook toen speelde hij iedere maand wat meer minuten en koppelde hij dit aan meer punten en meer rebounds per wedstrijd. Ook dit jaar is dat weer zo. 27.9 punten per wedstrijd in oktober, 34.1 in november en 35.4 in december. In januari en februari scoorde hij minder punten, maar schoten de rebounds weer omhoog. In maart scoort Embiid dus weer als vanouds met ruim 36 punten gemiddeld. De stijgende lijn is dus goed te zien bij de center van de Sixers en zoals het er nu naar uit ziet, leidt dat waarschijnlijk naar zijn eerste MVP trofee.
DE TEGENVALLER
LONZO BALL OPNIEUW ONDER HET MES
De Chicago Bulls zullen het opnieuw langer moeten doen zonder Lonzo Ball. De point guard viel op 22 januari 2022 uit in de wedstrijd tegen de Golden State Warriors en werd sindsdien al twee keer geopereerd aan zijn linkerknie. Afgelopen donderdag kwam het nieuws dat hij opnieuw geopereerd moet worden en dat hij mogelijk zelfs het gehele 2023-2024 seizoen zal missen.
Met Ball begonnen de Chicago Bulls vorig jaar sterk aan het seizoen en stonden vlak voor de All Star-break zelfs eerste in de Eastern Conference. Het was zijn eerste jaar in Windy City, maar de match leek direct perfect. Met 13 punten, 5.4 rebounds en 5.1 assists per wedstrijd had hij mooie gemiddeldes, maar hij hield de ploeg vooral defensief bij elkaar. Na het wegvallen van Ball zijn de Bulls als een kaartenhuis ineengestort. Ze verloren in de eerste ronde van de play-offs en ook dit jaar draaien de Bulls niet goed.
Voor Ball zelf is het natuurlijk ook een enorm slecht jaar. Eerder kwamen er al verhalen naar buiten dat hij na zijn operaties niet meer pijnvrij kon traplopen, laat staan rennen. Door de aanhoudende problemen is besloten dat Ball opnieuw onder het mes zal gaan, om kraakbeen te transplanteren in zijn linkerknie. Door de afwezigheid die Ball al heeft gekend, in combinatie met de operatie en de revalidatie die gaan komen, bestaan er zorgen bij de Bulls of hij zelfs nog terug kan komen als NBA speler. Ball ligt nog tot en met het seizoen 2024-2025 onder contract in Chicago.
SPELER VAN DE WEEK
Fred VanVleet is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De point guard van de Toronto Raptors kende een hele belangrijke week met zijn team. De Raptors wonnen namelijk van de Denver Nuggets, Oklahoma City Thunder en Minnesota Timberwolves. Hierdoor blijven daarmee volop in de race voor de achtste plaats die recht geeft op een beter play-in ticket. Als een echte point guard leidde VanVleet de Raptors naar de zeges, met gemiddeld 27.7 punten, 6.7 assists en 3 steals per wedstrijd: het meeste van de Raptors in alle categorieën.
Vooral in de wedstrijd tegen de Nuggets blonk hij uit. VanVleet scoorde 36 punten, gaf 7 assists en pakte ook 3 steals. Daarnaast deed hij dit heel efficiënt, want acht van de twaalf driepuntspogingen waren raak. De Raptors wonnen uiteindelijk relatief makkelijk: 110-125.
VOORUITBLIK
Met de play-offs die steeds dichter bij komen, wordt de strijd voor de play-off tickets steeds heviger. De komende week staan er dan ook meerdere belangrijke wedstrijden op de agenda. Zo spelen de Cleveland Cavaliers en Brooklyn Nets op dinsdag én donderdag tegen elkaar in New York City. Op woensdag gaan de New York Knicks op bezoek bij de Miami Heat in een heel belangrijk duel om de zesde plaats. En op zaterdag staat er opnieuw een kraker op het schema, want dan spelen de Brooklyn Nets een uitwedstrijd in Miami. Het wordt weer een heerlijke en hele belangrijke week!
Op Dag 11 moesten Team USA en Venezuela uitmaken wie van de twee het in de halve finale mag gaan opnemen tegen de Cubanen. In een spannende clash leken de nog perfecte Zuid-Amerikanen het thuisland uit te schakelen, maar dat was buiten één machtige swing van Trea Turner gerekend. Met een grand slam kantelde hij de wedstrijd en zo mogen de Amerikanen zich weer gaan opmaken voor een WBC-halve finale.
In Amerika was na de ogenschijnlijk ernstige blessure van Edwin Diaz de discussie weer opgelaaid of de beste spelers uit de Major League dergelijke risico’s moeten nemen voor een toernooi als de World Baseball Classic. De terughoudendheid waarmee het toernooi verwelkomd wordt door de media en een deel van het publiek is absoluut niet terug te zien in de verbetenheid die het nationale team op het veld toont.
"That was probably the loudest game I've played, ever." – @treavturner
Onder anderen de gewezen MVP’s Mike Trout, Mookie Betts en Paul Goldschmidt willen koste wat kost winnen en dat was vannacht te zien. In een bijzonder spannende aangelegenheid tegen een Venezolaanse ploeg die al hun wedstrijden – waaronder die tegen Puerto Rico en de Dominicaanse Republiek had gewonnen – hadden gewonnen, moest de overwinning in de achtste inning uit het vuur gesleept worden.
BARD
Op dat moment keek Team USA tegen een achterstand van 7-5 aan. Die score was vooral te wijten aan een zwak optreden van reliever Daniel Bard. De pitcher van de Colorado Rockies had in het verleden al last van controleproblemen en die speelden vannacht in de vijfde inning weer in alle hevigheid op. Hij begon die slagbeurt met vijf pitches op Gleyber Torres, waarvan er slechts één over de plaat ging.
Daniel Bard drills Jose Altuve in the left hand and Altuve goes down and is removed from the game
Nadat Andres Gimenez de honken had bereikt dankzij een infield single, konden beide honklopers opschuiven door een wilde worp van Bard. Hierna ging het van kwaad tot erger. Hij raakte Jose Altuve met een worp aan de binnenkant vol op diens rechterhand, waarna een tweede wild pitch en een tweede maal vier wijd volgden. Het optreden van Bard kostte de Amerikanen uiteindelijk vier runs en – erger nog – hun voorsprong.
ARRAEZ
De grote man aan de kant van Venezuela was Luis Arraez. De binnenvelder die tegenwoordig uitkomt voor de Miami Marlins staat bepaald niet bekend om zijn power. In zijn carrière sloeg hij slechts 14 homeruns, maar vannacht stond er een ander mens. Of het te maken heeft met het spelen voor het eigen land of misschien stonden de sterren perfect afgesteld voor hem. Hoe het ook zij, er stond geen maat op Arraez.
In de eerste inning had hij een Amerikaanse voorsprong van 3-0 teruggebracht tot een marge van één met een homerun die ook Altuve over de thuisplaat bracht. Zes innings later herhaalde hij dat kunstje met een harde klap die op de foutpaal belandde.
TURNER
De tijd begon te dringen voor de Amerikanen, maar gelukkig voor hen beschikken ze over een lineup die van boven tot onder angst inboezemt. Nadat de ploeg een slagbeurt eerder al goede kansen had gekregen, draaiden ze in de achtste inning de duimschroeven nog eens flink aan. Dit keer brak het Venezolaanse verzet.
De linkshandige José Quijada was de man geweest die het vorige gevaar de nek om had gedraaid, maar nu zou het tij keren. Tim Anderson dwong vier wijd af, waarna pinch hitter Pete Alonso enig fortuin had dat zijn klap in het gras tussen het binnen- en buitenveld landde. Een geraakt werper op J.T. Realmuto later en de honken stonden vol voor Trea Turner.
TREA TURNER GRAND SLAM 😱
Team USA take a two-run lead in the top of the eighth inning over Venezuela.
Silvino Brancho werd door manager Yadier Molina ingebracht om dit keer als reddende engel op te treden. Brancho heeft weinig ervaring in de Major League, maar wist al wel eens Turner uit te maken. Dat lukte hem dit keer niet. Zij pitch bleef hangen midden over de plaat en Turner miste zijn kans niet. Hij sloeg de bal de tweede ring achter het linksveld in. Omdat closer Devin Williams vervolgens na een openings-double van Ronald Acuna Jr. de deur dichtgooide, mag Amerika zich opmaken voor een halve finale in Miami tegen Cuba, dat al enige tijd zeker is van hun plek in de halve finale.
Afgelopen nacht werd de eerste kwartfinale aan de “Amerikaanse” kant van het schema gespeeld. Mexico, de verrassende winnaar van Poule C, nam het in Miami op tegen Puerto Rico. De fans kregen waar voor hun geld en meer dan dat zelfs! Deze kwartfinale had alles in zich wat de sport zo mooi maakt met Mexico als uiteindelijke winnaar. De Mexicanen zijn dinsdag in de halve finale de volgende tegenstander van topfavoriet Japan.
MEXICANEN HERSTELLEN ZICH KNAP
De Mexicanen hadden in hun groep onder meer Team USA achter zich gelaten, dus Puerto Rico was gewaarschuwd. Daar kwam dan nog eens bij dat Julio Urias het bal opende namens Mexico. Hoewel Urias de wedstrijd opende met een strikeout voor Francisco Lindor kende de Dodgers-starter toch een koude start. Vier wijd voor Enrique Hernandez werd door Emmanuel Rivera afgestraft. Zijn sac fly naar het rechtsveld was genoeg om Hernandez vanaf het derde honk te laten scoren.
Urias had op dat moment twee nullen te pakken, maar de grootste problemen moesten voor hem nog komen. Met Nelson Velazquez op de honken dreunde Javier Baez de bal het stadion uit voor een 3-0 voorsprong. Nog altijd was het leed niet geleden voor Mexico, want Eddie Rosario volgde het voorbeeld van Baez. Back-to-back homeruns hielpen Puerto Rico al in de eerste inning aan een comfortabele 4-0 voorsprong. Pas bij Christian Vazquez, de nummer zeven in de batting order, was Urias uit de inning.
STROMAN HEEFT CONTROLE
Marcus Stroman kreeg de bal namens Puerto Rico en had heel wat minder moeite om uit zijn eerste inning te komen. Three up, three down en Stroman zette zijn slagploeg weer aan het werk. Urias bleek over een kort geheugen te beschikken, want van zijn haperende start was in de tweede inning niets meer te merken. Hij kreeg nog een steuntje in de rug toen Isaac Paredes de Mexicanen op het bord zette met een solo homerun.
Urias had de smaak te pakken en hield het 4 innings uit op de heuvel. Stroman daarentegen mocht wel beginnen aan de vijfde inning, maar moest daarin wel een tweede run toestaan. Een RBI-single van Alex Verdugo stuurde Alek Thomas over de thuisplaat voor de 2-4. Na die zo dramatisch verlopen eerste inning keerde het geloof terug bij Mexico. Hun werpers hielden de sterke slagploeg uit Puerto Rico in toom en legden het lot daarmee in handen van de slagploeg.
Die ging aan het werk in de zevende inning. Met Alexis Diaz op de heuvel voor Puerto Rico kwam Austin Barnes door met een double en kregen Randy Arozarena en Alex Verdugo vervolgens vier wijd. Jorge Lopez mocht de puinhoop opruimen en dat leek zowaar te lukken. Joey Meneses en Rowdy Tellez konden snel gaan zitten, maar weer was het Paredes die Puerto Rico pijn deed. Zijn 2-run single liet Barnes en Arozarena scoren. Mexico was uit het diepe dal van die 4-0 achterstand gekropen en had zich weer naast Puerto Rico genesteld.
COMEBACK COMPLETE!
Lopez moest die tegenvaller snel van zich afschudden, want Verdugo stond nog altijd op het derde honk. Eén foutje zou een voorsprong voor de Mexicanen betekenen. Dat foutje kwam en het was Luis Urias die profiteerde met een RBI-single. Alex Verdugo passeerde de thuisplaat en maakte de comeback van de Mexicanen compleet. Van 0-4 was het nu 5-4 en werd Puerto Rico in de achtervolging gedwongen.
Na die moeizame eerste inning hadden de Mexicaanse werpers deze wedstrijd aardig onder controle. Urias gaf 5 hits op en zijn relievers in totaal slechts 3. Veel kansen kreeg Puerto Rico dus niet, maar in de negende inning voerden ze toch nog één keer de druk op. Cristian Vazquez kwam, met 0 uit, door met een single en zag Lindor even later hetzelfde doen. Van paniek was echter geen sprake bij closer Giovanny Gallegos. Met 2 uit en 2 honken bezet zette Gallegos Enrique Hernandez weg met drie slag.
UP NEXT
Voor Mexico kon het feest beginnen, want zij plaatsen zich voor het eerst voor de halve finale. Puerto Rico kan de wonden likken. Zij wisten die ruime voorsprong niet over de streep te trekken en zijn toeschouwer bij de halve finales. Mexico speelt in de nacht van maandag op dinsdag (00.00 uur Nederlandse tijd) tegen Japan. Een dag eerder speelt Cuba tegen de winnaar van de kwartfinale tussen Team USA en Venezuela. Die wedstrijd wordt zondag (00.00 uur Nederlandse tijd) gespeeld.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
