Home Blog Pagina 152

Dutch Watch: Bogaerts van de nul, blessure voor Albies

0

Het was de week van de fysieke ongemakken. Ozzie Albies belandde op de IL vanwege een hamstringblessure, terwijl Jurickson Profar hard in aanraking kwam met de muur in LA. Wat resultaten betreft, hadden de Team Kingdom-spelers weinig te klagen. Hoe dat precies zit, lees je vanzelfsprekend in deze Dutch Watch.


OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

457 AB, 122 H, 75 R, 28 HR, 90 RBI, .267 BA, .327 OBP, .514 SLG, .841 OPS

Ozzie Albies was al de meeste productieve speler op zijn positie, maar de tweedehonkman bewees vorig weekend tegen de Mets dat ’t altijd nog een tandje beter kan. Velen hadden in april verwacht dat dit een serie was tussen twee contenders in de NL East, maar de ploeg uit NY is in geen velden of wegen te bekennen. Het was de laatste halte voor Albies en de Braves op een lange road trip, maar eenmaal thuis in Atlanta troffen ze die andere ploeg uit New York.

WEERGALOZE OZZIE

Ozzie Albies verliet Pittsburgh vorige week met een 9-game hitting streak in zijn bagage. Aangekomen in New York had hij 3 AB’s nodig om die tiende af te vinken. Zijn single in de vijfde inning hielp de Braves aan hun vierde run, maar in zijn enthousiasme werd Albies uitgetikt op het tweede honk. Met 7-0 zette Atlanta de divisierivaal aan de kant, maar dit was nog niets vergeleken met de slachting die de Braves een dag later aanrichtten.

Afgelopen zaterdag speelden de teams een doubleheader en de Mets zullen met name deel 1 snel willen vergeten. Albies daarentegen zal zich dit duel nog lang heugen. Het begon voor hem met een 2-run single in de vierde inning. Vervolgens was er een 2-run homerun in de zevende en met een 2-run RBI-single in de negende besloot Albies zijn bijzonder productieve middag in Queens. De tweedehonkman was 3-for-6 met een homerun en 6 RBIs. Het resultaat voor de Braves? Een meer dan klinkende 21-3 overwinning.

In de tweede wedstrijd trapten Albies en de Braves het gaspedaal opnieuw in. Het gevolg was een 6-0 overwinning en 2 RBIs voor de infielder. Met een single in de vierde inning breidde hij zijn hitting streak uit naar 12 wedstrijden, maar zijn belangrijkste moment kwam in de negende inning. Met zijn 28e homerun van deze jaargang bepaalde Albies daarin de eindstand op 6-0. Het was voor hem zijn laatste wapenfeit, want in de series finale op zondag eindigde zijn hitting streak. De tweedehonkman was 0-for-3, verloor met 6-7 en haakte in de slotfase af met een hamstringblessure.

TEGENSLAG

Die blessure bleek ernstig genoeg om Albies aan de kant te houden tegen de Yankees. De Braves zetten hun tweedehonkman op de 10-day IL waardoor hij pas in de loop van volgende week weer beschikbaar is. Door die blessure komt er ook een einde aan de reeks van 117 opeenvolgende wedstrijden die Albies dit seizoen speelde. Hij was één van de spelers die nog geen wedstrijd miste. Zonder onze landgenoot legden de Braves de bezoekende Yankees overigens drie keer over de knie.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

438 AB, 119 H, 55 R, 12 HR, 41 RBI, .272 BA, .346 OBP, .400 SLG, .745 OPS

Met drie overwinningen in de eerste vier wedstrijden begon augustus nog goed voor de Padres. Daarna stortte het kaartenhuis echter weer in, waardoor de Friars vorige week met een 4-game losing streak begonnen aan de serie in Phoenix tegen de Diamondbacks. Net als San Diego ook een team dat wel wat goede resultaten kon gebruiken. Over goede resultaten had de volgende opponent niks te klagen. Het team met ’t beste record in de American League bracht een bezoek aan Petco Park en ’t was voor Xander Bogaerts en de zijnen een uitdaging om de Baltimore Orioles te stoppen.

VINTAGE BOGEY

Hits waren er wel voor Xander Bogaerts in de eerste negen dagen van augustus, maar hij moest tot 11 augustus wachten op zijn eerste RBI van de maand. In de woestijn van Arizona harkte hij er die dag maar liefst 3 binnen. Zijn eerste AB, in de tweede inning, ging de tribunes in voor zijn twaalfde homerun. Met Manny Machado aan boord leverde dit 2 runs op. Daar bleef het niet bij voor de kortestop, want een RBI-single in de negende inning bracht Juan Soto over de thuisplaat. Tussen die klappen door zat Bogaerts ook niet stil, want hij besloot de avond met 4-for-5. En niet onbelangrijk, een 10-5 overwinning.

Voor de Padres was het een broodnodige zege na vier nederlagen op rij, maar veel meer dan een opleving was het niet. De knuppel van Bogaerts (0-for-3 met een walk) zweeg op zaterdag, maar getuige de 0-3 nederlaag was hij niet de enige. Met 2-for-5 was Xander Bogaerts beter in de series finale. Helaas voor de Padres leidden die hits niet tot runs. Die hadden ze goed kunnen gebruiken, want met 4-5 ging ook dit duel naar de thuisploeg.

KNAPPE SERIE

Maandag 14 augustus zal voor Padres-starter Yu Darvish altijd een bijzondere dag blijven, maar zijn teamgenoten zullen de 4-1 nederlaag tegen Baltimore snel willen vergeten. Xander Bogaerts (1-for-2 met een walk) was verantwoordelijk voor één van de vier hits van de thuisploeg. De tweede ontmoeting verliep veel beter voor de Padres. Al in de eerste inning legden zij de basis voor een klinkende 10-3 zege. Bogaerts bereikte na vier wijd de honken en scoorde in die eerste inning na een grandslam van Gary Sanchez.

In de vijfde inning tekende de kortestop voor zijn twintigste double dit seizoen. Aanwinst Garrett Cooper liet hem zijn tweede run van de wedstrijd scoren. Mede dankzij een RBI-single van Bogaerts werd ook de series finale een prooi voor San Diego. Bij een 1-1 tussenstand in de derde inning passeerde Ha-Seong Kim de thuisplaat na een hit van zijn kortestop. De Padres versloegen ’t beste team in de AL met 5-2 en keken daarna tegen een achterstand van 4.5 gewonnen wedstrijden aan in de strijd om de wildcards.


KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

40.1 IP, 28 SV, 2.90 ERA, 34 H, 14 BB, 48 K, 14 R, 13 ER, 1.120 WHIP

In de eigen AL East zijn de Boston Red Sox door Baltimore en Tampa Bay op grote achterstand gezet, maar een wildcard kan nog altijd toegang geven tot het postseason. Deze weken kan de ploeg van Kenley Jansen prima zaken doen. Vorig week troffen ze de matige Royals en deze week volgden de ook al niet al te beste Tigers en Nationals. Ideaal om een sprong te maken in de stand. En voor Jansen zouden er genoeg kansen moeten liggen om het aantal saves flink op te vijzelen.

De closer moest daarvoor wel wat geduld hebben. Op vrijdag 11 augustus schreeuwde de tussenstand (5-2 Boston) om Kenley Jansen, maar die was tegen de Royals al drie keer in actie gekomen. Nu was het aan Chris Murphy om de zege veilig te stellen en dit ging de rookie prima af. Na een 2-6 nederlaag op zaterdag was het zaterdag wel de beurt aan de Oranje-international. Met een 6-3 voorsprong op zak ging Jansen op zoek naar zijn 27e save.

TE WEINIG GEPROFITEERD

Zijn optreden ging niet helemaal van een leien dakje. Infielder Zack McKinstry van de Tigers opende de negende inning met een single. Miguel Cabrera en Isan Diaz konden echter al snel gaan zitten, maar desondanks kwam McKinstry wel op het derde honk terecht. Hier gingen wat fouten en een balk aan vooraf, maar met twee nullen op het bord kon Jansen niet veel meer gebeuren. Dat bleek ook wel, want Jake Rogers werd de derde en laatste nul in deze wedstrijd. Boston had twee van de drie wedstrijden gewonnen en Jansen had zijn ERA teruggebracht tot 2.97.

Al in de volgende wedstrijd, op dinsdag 15 augustus, schroefde Jansen zijn ERA nog verder terug. Zijn Red Sox hadden het niet gemakkelijk in Washington, maar begonnen wel met een 5-4 voorsprong aan de negende inning. Na een paar keer knipperen met de ogen was Kenley Jansen klaar. Slechts 5 (!) pitches had de closer nodig tijdens dit optreden en daar zat ook nog een strikeout voor Jake Alu tussen. Ildemaro Vargas en Blake Rutherford toonden zich iets te enthousiast en gingen na respectievelijk een popfly en een flyball zitten.

Die krappe zege was de enige keer dat de Red Sox als winnaar van ’t veld stapten in de hoofdstad van de VS. De twee overige wedstrijden gingen naar de Nationals waardoor Jansen niet meer in actie kwam. Door die nederlagen is het gat met de derde wildcard nog altijd 3.5 gewonnen wedstrijden ten opzichte van de Toronto Blue Jays.


JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

140 AB, 31 H, 13 R, 4 HR, 18 RBI, .221 BA, .257 OBP, .379 SLG, .635 OPS

De Pittsburgh Pirates hebben alle hoop op ’t postseason al lang en breed in de ijskast gezet. De Bucs bereikten voor het laatst de play-offs in 2015, maar gingen toen onderuit in de Wild Card Game. Twee jaar eerder stonden ze voor het laatst in een NLDS. Destijds legden ze de Cardinals het vuur aan de schenen, maar gingen wel onderuit na de maximale vijf wedstrijden. Dit seizoen leken ze eindelijk weer eens over de drempel te stappen, maar nu het einde van ’t reguliere seizoen nadert staan ze “gewoon” weer met lege handen.

Toch gaat het elk seizoen wat beter in Steel City. De goede seizoenstart gaf de fans hoop voor de toekomst, maar of Josh Palacios deel uitmaakt van die toekomst valt nog te bezien. De outfielder kwam vorige week in de serie tegen de Reds niet aan spelen toe. Een beetje vreemd is dat wel, want tegen de Braves een week eerder speelde hij in twee van de vier wedstrijden een complete game. Nu moest hij wachten tot de serie tegen de Mets om weer eens van zich te laten horen.

ZELDZAAM OPTREDEN

De Pirates hadden één van de drie duels met Cincinnati gewonnen en het eerste met de Mets verloren. Ze konden dus wel weer eens een goed resultaat gebruiken, maar daarvoor moesten ze dinsdag niet bij Palacios zijn. De international was 0-for-3 aan slag en noteerde twee strikeouts. Hij maakte de wedstrijd niet vol omdat later bleek dat hij last had van een buikvirus. De laatste wedstrijd tegen NY (3-8 voor de Mets) miste Palacios eveneens, waardoor hij deze week slechts tot één wedstrijd en 3 AB’s kwam.


JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

403 AB, 97 H, 50 R, 8 HR, 39 RBI, .241 BA, .320 OBP, .370 SLG, .690 OPS

De competitieplannen had het deze weken even niet zo goed voor met de Colorado Rockies. Er stond een lange road trip gepland die begon in St. Louis en via Milwaukee eindigde in Los Angeles bij de Dodgers. Jurickson Profar en consorten waren nog goed begonnen met twee zeges tegen de Cardinals, maar op bezoek bij de Brewers ging het al minder voorspoedig. Het moeilijkste moest op dat moment nog komen. De Dodgers hebben de wind aardig in de zeilen de laatste tijd. Als vanouds hebben ze daardoor de koppositie in de NL West weer stevig in handen.

VERVELENDE BOTSING

Dankzij zijn achtste homerun van dit seizoen was Profar met een goed gevoel naar de westkust vertrokken. Op donderdag 10 augustus opende hij de serie tegen LA weliswaar met een single in de derde inning, maar productief was de outfielder helaas niet. Colorado stond de Dodgers slechts 2 runs toe, maar dat was er net één te veel. LA won met 2-1 en leek daarna wakker te worden. De favoriete Dodgers legden namelijk met 6-1 beslag op de tweede wedstrijd in deze serie van vier.

Jurickson Profar was 0-for-4 in dat duel, maar vooral de 3 strikeouts zullen pijn gedaan hebben. In de met 1-4 verloren derde wedstrijd ontbrak de international in de line-up. Niet alleen aan slag had hij ’t zaterdag moeilijk, want ook defensief liet Profar was steken vallen. Dit probeerde de outfielder zondag goed te maken. In de tweede inning zette hij Mookie Betts de voet dwars met een knappe catch, maar kwam hij ook hardhandig in aanraking met de muur.

Profar kon de wedstrijd niet vervolgen en later bleek dat hij zijn knie heeft verdraaid. Zijn Rockies konden een sweep niet voorkomen, want LA won ook die laatste wedstrijd: 8-3. Yankees-captain Aaron Judge maakte begin juni op soortgelijke wijze kennis met de muur in Dodger Stadium. Hij miste daarna bijna twee maanden vanwege een blessure aan zijn teen.

SNELLE RENTREE

Profar kwam er veel beter af, want hij stond deze week alweer op het veld. De eerste – met 6-4 gewonnen – wedstrijd tegen de D-back liet Profar nog schieten, maar dinsdag maakte hij als pinch hitter zijn opwachting in de negende inning. Arizona had zojuist een 3-5 achterstand omgezet in een 8-5 voorsprong, maar ondanks een single van Profar bleven de Rockies het antwoord schuldig.

Hoewel zijn knie nog niet 100% was, begon Profar woensdag wel in de starting line-up voor de derde en laatste wedstrijd tegen de Diamondbacks. Bij een 2-1 achterstand kwam de linksvelder in de vijfde inning door met zijn 24e double van ’t jaar. Voor de Rockies werd ’t een productieve inning, want de 2-1 achterstand werd omgebogen tot een 3-2 voorsprong. Voldoende voor de winst was ’t niet, want die ging met 9-7 naar Arizona. Jurickson Profar maakte de volle negen innings niet vol, want na zeven innings kwam er een einde aan zijn werkdag.

Cover photo: Denis Poroy

NFL 32-in-32 | Detroit Lions: Vechten voor de play-offs

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 17 het team dat voor het eerst sinds 2017 de play-offs in wil: Detroit Lions.

De Detroit Lions timmeren aan de weg. In de afgelopen twee jaar heeft head coach Dan Campbell het team gevormd naar zijn eigen karakter: blijven vechten, nooit opgeven. Het afgelopen jaar miste Detroit net de play-offs. Op de laatste speeldag wonnen de al uitgeschakelde Lions van divisierivaal Green Bay Packers, waardoor deze ook de play-offs misten. Dat zegt eigenlijk alles over de instelling van de Lions. Dit jaar zal in een verzwakte NFC North moeten leiden tot de eerste play-off plek sinds 2017. Alleen de New York Jets hebben de play-offs al langer niet gezien.

FREE AGENCY

In free agency raakte Detroit twee running backs kwijt: Jamaal Williams en D’andre Swift. Met name het verlies van Williams zal zich laten merken, hij rushte vorig jaar niet minder dan zeventien touchdowns bij elkaar. Voor Williams en Swift kregen de Lions David Montgomery terug. De vrij teleurstellende first round pick cornerback Jeff Okudah vertrok ook, naar de Atlanta Falcons.

Safety C.J. Gardner-Johnson kwam naar Detroit toe. De secondary sterkhouder tekende een voor Detroit zeer gunstig eenjarig contract ter waarde van acht miljoen dollar. Hij moet de kwetsbare secondary van de Lions gaan leiden. Cornerback Cameron Sutton kwam over van de Pittsburgh Steelers. Als backup quarterback kwam veteraan Teddy Bridgewater naar The Motor City. Hij zal plaatsnemen achter Jared Goff. Verder werd wide receiver Marvin Jones jr. aangetrokken.

NFL DRAFT

De draft van de Lions deed menig wenkbrauw fronsen. In de eerste ronde besloot GM Brad Holmes van plek 6 naar plek 12 te traden. Vervolgens kozen de Lions op die plek Alabama running back Jahmyr Gibbs. Gibbs is talentvol, maar op die plek absoluut een reach. Vervolgens kozen de Lions met hun tweede pick in de eerste ronde op plek 18 linebacker Jack Campbell (Iowa). Wederom: een talentvolle speler, maar een reach op die plek. Bij Detroit zelf waren ze overigens meer dan tevreden met deze picks.

Op plek 45 kozen de Lions Alabama safety Brian Branch. Branch was zeer belangrijk in de Alabama secondary en kan zomaar eens een steal blijken als hij zich kan ontwikkelen met spelers als Gardner-Johnson en Kerby Joseph voor zich. Een andere opvallende pick was quarterback Hendon Hooker in de derde ronde. Hooker viel vorig jaar op door met Tennessee Alabama te verslaan, maar scheurde niet lang erna zijn kruisband. Hooker is een klein gokje dat zomaar eens mooi kan uitpakken voor Detroit.

NFL 32-In-32 Detroit Lions
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

De offense van de Lions draaide vorig jaar als een trein. De aanval eindigde in de top 10 in zowel totaal gescoorde punten, passing yards per game als rushing yards per game. Een knappe prestatie, zeker gezien het feit dat er op het eerste gezicht geen absolute supersterren in de aanval spelen.

Quarterback Jared Goff is een degelijke en betrouwbare speler. De voormalige #1 pick zal nooit hoge uitschieters maken, maar echt grote fouten blijven hem meestal ook bespaard. Goff heeft het geluk te opereren achter één van de beste offensive lines in de NFL. Penei Sewell begint pas aan zijn derde jaar als right tackle, maar is nu al één van de beteren in de NFL op die positie. De beste speler in de offensive line is center Frank Ragnow, die al jaren op hoog niveau acteert.

Zoals gezegd leverde de offense veel touchdowns in met het vertrek van Jamaal Williams. Williams wordt nu vervangen door David Montgomery en draft pick Gibbs. Montgomery en Gibbs zullen beide genoeg snaps gaan spelen. Gibbs kan bovendien een meerwaarde zijn als receiving back.

Op de wide receiver positie hebben de Lions met Marvin Jones jr. ervaring toegevoegd. De #1 receiver is Amon-ra St. Brown. De receiver begint aan zijn derde jaar en liet vorig jaar zien dat hij een absolute steal was voor Detroit. De Lions hopen dat hij zich dit jaar zo stormachtig blijft ontwikkelen. Minpunt voor de offense is de schorsing van Jameson Williams door het wedden op wedstrijden. Williams miste vorig jaar ook al het grootste gedeelte van het seizoen vanwege een blessure. De tight end positie boette gedurende het vorige seizoen aan kwaliteit in toen de Lions T.J. Hockenson naar de Vikings dealden. Rookie Sam LaPorta zal hem dit jaar moeten vervangen.

DEFENSE

De defense van de Lions liet vorig jaar met regelmaat de aanval in de steek. Waar de offense in de bovenste regionen van veel lijstjes eindigde, was dit voor de defense precies andersom. Zo lieten de Lions de meeste totale yards per game toe afgelopen seizoen (392,4). Met de versterking van onder andere Gardner-Johnson en Sutton zal dat dit jaar anders moeten. Er bestaat in Detroit bovendien goede hoop dat de #2 pick van vorig jaar, Aiden Hutchinson, zich door blijft ontwikkelen. Kerby Joseph liet zich in zijn rookie jaar ook positief zien op de safety positie.

Naast bovengenoemde namen heeft de verdediging van Detroit niet veel te bieden. Tot de beste units in de NFL zullen ze aankomend jaar dan ook niet gaan behoren. Maar, als de aanval blijft functioneren als afgelopen jaar en de verdediging iets beter kan presteren, kunnen de Lions veel games naar zich toe gaan trekken aankomend jaar.

CONCLUSIE

Met het vertrek van Green Bay Packers quarterback Aaron Rodgers naar de New York Jets, is een belangrijke divisieconcurrent van de Lions verder verzwakt geraakt. Aankomend jaar maken de Lions dan ook een goede kans om eindelijk weer eens de play-offs te gaan halen. Om dat te bereiken zal de verdediging dit jaar sterker voor de dag moeten komen dan afgelopen jaar. Met de free agency signings die zijn gedaan, moet dat zeker tot de opties behoren. Er is reden voor optimisme in Detroit.

Voorspelling: 10-7


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Junfu Han/USA Today Network

MLB Out Of The Park: Fernandomania, problemen voor Franco en meer

0

Het was weer een drukke week in Major League Baseball en helaas niet altijd in positieve zin. Zo zit Wander Franco van de Tampa Bay Rays privé flink in de problemen, terwijl de Yankees sportief steeds verder afglijden. Positiever nieuws kwam er uit San Diego waar Yu Darvish een nieuw record zette. In deze MLB Out Of The Park hebben we weer het nodige nieuws voor je verzameld, waardoor je weer helemaal bij bent!

AMERICAN LEAGUE

WANDER FRANCO IN ZWAAR WEER

De Tampa Bay Rays moeten het mogelijk enige tijd doen zonder Wander Franco. Hun All-Star kortestop heeft zichzelf behoorlijk in de nesten gewerkt en is voorlopig (gedwongen) uit de line-up gehaald. Op social media doken geluiden om dat Franco een ongepaste relatie gehad zou hebben met een minderjarig meisje in zijn vaderland. Volgens onbevestigde geruchten zou het gaan om een toen 13-jarig meisje terwijl Franco op dat moment zelf 17 was. De infielder uit de Dominicaanse Republiek ontkent de aantijgingen. Een bericht op Instagram waarin hij dit uit, is inmiddels verwijderd.

Afgelopen maandag werd duidelijk dat Major League Baseball een onderzoek is gestart. Franco zal zeker de 6-game road trip van de Rays missen, die in San Francisco begonnen is. Logischerwijs zal het van ’t onderzoek afhangen of en wanneer de kortestop terugkeert in de line-up. Dat dit onderzoek grotendeels gedaan wordt in de Dominicaanse Republiek zal ’t niet eenvoudiger maken. De Tampa Bay Rays willen niet al te diep op de materie in gaan.

De nu 22-jarige Wander Franco is bezig aan zijn derde seizoen in de majors. Twee jaar geleden werd hij achter teamgenoot Randy Arozarena en Luis Garcia van de Astros derde in de Rookie of the Year-verkiezing in de American League. Net als de rest van de Rays schoot de kortestop uit de startblokken in 2023 met 5 homeruns en 17 RBIs in maart en april. Zijn prestaties aan slag leverden hem vorige maand een eerste uitnodiging voor de ASG op.


YANKEES WETEN VRIJE VAL NIET TE STOPPEN

Voor het eerst in bijna 30 jaar zijn de New York Yankees halverwege de maand augustus in het bezit van een losing record. In 1995 noteerde de trotse franchise begin september een 60-61 record en dat is precies waar ze nu ook op staan. De serie in Atlanta was misschien wel symbolisch voor de periode waarin de Yankees op dit moment zitten. Zij wisten in drie wedstrijden slechts 3 runs over de thuisplaat te brengen en die scoorden ze allemaal in de met 11-3 verloren eerste wedstrijd.

In zowel de tweede (0-5) als de derde (0-2) hielden de Braves hen van scoren. New York heeft op het moment van schrijven vijf wedstrijden op rij verloren en staat voor het eerst dit seizoen onder de .500 grens. Daarmee zijn ze tevens het enige team in de divisie dat meer wedstrijden verloren heeft dan dat ze gewonnen hebben.

De huidige 5-game losing stream doet hun kansen voor het postseason logischerwijs ook geen goed. Na het drieluik in Atlanta is de achterstand in de wildcard 6.5 gewonnen wedstrijden. De Yankees dreigen voor het eerst sinds 1995 de play-offs te missen en daarnaast loopt hun run van 30 winning seasons op rij nu serieus gevaar. Toronto, de nummer drie in de AL East, is momenteel de trotste bezitter van die laatste wildcard in de American League.


NATIONAL LEAGUE

OPNIEUW FERNANDOMANIA IN LA

Eigenlijk kon het niet, want de regels binnen de club lieten het niet toe. Toch gebeurde het afgelopen weekend en iedereen was ’t er wel over eens dat het veel te lang had geduurd. Geen enkele speler van de LA Dodgers zal ooit nog rugnummer 34 dragen. Dat nummer behoort voor altijd toe aan Fernando Valenzuela. Een Mexicaan die aan het begin van de jaren tachtig voor een gigantische hype zorgde en onbewust een brug sloeg tussen het Amerikaanse deel van de stad en de Latino’s in LA.

Als ESPN een documentaire (Fernando Nation) over je maakt, dan weet je dat je iets bijzonders hebt gepresteerd. En bijzonder was het zeker! In 1980 dook de iets te zware Mexicaan wel eens op vanuit de bullpen, maar een jaar later moest hij ’t als starter proberen. De cijfers zijn eigenlijk te goed om te geloven, maar Valenzuela zette ze toch echt op het bord. In al zijn eerste acht starts hield hij ‘t 9 innings vol.

Vijf keer gooide hij daarin een complete game shutout en na die achtste start had hij een 0.50 ERA. Deels omdat hij op die 14 mei 2 earned runs moest toestaan. Hallucinerende statistieken, die hem aan het einde van de rit logischerwijs veel prijzen opleverden. Fernando won de Cy Young, werd Rookie of the Year, ging naar zijn eerste ASG én won dat jaar met de Dodgers de World Series.

DODGERS NEMEN JUISTE BESLISSING

Zes seizoenen op rij mocht de Mexicaan naar de ASG, pakte onderweg nog een paar Silver Slugger Awards, maar heel voorzichtig verdween de dominantie die hij in zijn eerste jaren had. In ’91 vertrok hij bij de Dodgers, maar de fans vergaten hun Mexicaanse legende nooit. Valenzuela hield het 17 jaar vol in de MLB, maar alleen in LA was hij echt fenomenaal.

Helaas voor de leftie te weinig voor een plekje in de Hall of Fame. Dat laatste was in LA dan weer een vereiste om het rugnummer van een speler met pensioen te sturen. Gelukkig zijn ook in Los Angeles niet alle regels in beton gegoten, want afgelopen weekend kreeg Fernando Valenzuela het eerbetoon dat hem toekomt.


GEEN VOORSPRONG IS VEILIG

De Washington Nationals komen we niet vaak tegen in deze rubriek. En natuurlijk heeft dat een reden. De wereldkampioen van 2019 bakt er niet veel meer van de laatste jaren, maar afgelopen zondag lieten ze zowaar eens op een positieve manier van zich horen. In hun serie tegen de Oakland Athletics hadden de Nationals de eerste twee wedstrijden al gewonnen. Een sweep leek na acht innings in de derde ontmoeting ver weg, want Oakland had een bijzonder comfortabele 7-2 voorsprong.

Trevor May dacht de A’s eenvoudig in veilige haven te loodsen, maar kwam akelig bedrogen uit. Van de eerste vier batters bereikten drie de honken en vanaf daar ging het helemaal fout. Singles, errors en walks deden de A’s de das om en de Nationals scoorden maar liefst 6 innings in de negende inning.

Washington won met 8-7 en deed de laatste plaats in de NL East zelfs heel even over aan de Mets. Op dat moment waren de twee trotse franchises uit New York hekkensluiter in hun betreffende divisies. En voor Washington was ’t de eerste keer in vier jaar dat ze zo’n ruime achterstand goed wisten te maken in de negende inning.

MARLINS PIJNIGEN YANKS

Het is al bijzonder dat één team van zo’n achterstand terugkomt, maar diezelfde zondag kregen de Miami Marlins dit ook voor elkaar. Zij leken in eigen huis tegen de Yankees op weg naar een nederlaag, maar net als de Nats draaiden ook de Marlins het volledig om in de negende inning. De Yankees begonnen met een 7-3 voorsprong aan die laatste inning, maar Clay Holmes en Tommy Kahnle wisten zich er geen raad mee.

Holmes zag de honken vollopen na vier batters, waarna het defensief fout ging bij de Yankees. Het kostte hen op dat moment 2 runs, maar een 2-run RBI-triple van Luis Arraez maakte het veel erger: 7-7. Kahnle werd ingebracht om de brand te blussen. Dit kwam te laat voor de Yankees. Met twee honken bezet kwam Jake Burger door met de single die een einde maakte aan deze wedstrijd: 8-7. Het was voor het eerst in ruim twee jaar dat de Yankees een wedstrijd verloren waarin ze een voorsprong van minimaal 4 runs hadden. Zij dreigen voor het eerst sinds 2016 de play-offs te missen.


BACK-TO-BACK-TO-BACK

We blijven nog even bij de Marlins, want zij lieten deze week de spierballen aardig rollen. Op bezoek bij titelhouder Houston sloegen de Fish in de achtste inning drie homeruns op rij. Jorge Soler, Luis Arraez en Josh Bell deden daarmee iets wat pas één keer in de geschiedenis van de franchise was gedaan. Bijna 25 jaar geleden, op 26 augustus 1998, volgden Cliff Floyd en Kevin Orie het voorbeeld van Derrek Lee. Miami versloeg de Astros met 5-1 voor hun vijfde overwinning in de laatste zes wedstrijden.


DARVISH GRIJPT RECORD

Op 18 april 2008 gooide Hideo Nomo zijn laatste ballen in de MLB. Tegen de Oakland A’s tekende de toen 39-jarige Japanner voor 1 strikeout. Dat was zijn 1918e op het hoogste niveau in de VS en een record voor Japanse werpers in de majors. Ruim 15 jaar hield dit record stand, maar afgelopen maandag was het Yu Darvish die Nomo van de troon stootte.

In de zesde inning zette hij Ramon Urias van de Orioles weg met drie slag. Het was zijn laatste strikeout van de wedstrijd, maar voor Darvish wel een heel belangrijke. Hij heeft nu de meeste K’s achter zijn naam van alle Japanse pitchers in de geschiedenis van Major League Baseball. De vorige recordhouder maakte dit kunststukje van dichtbij mee, want Nomo is werkzaam binnen de organisatie van de Padres.

Darvish begon zijn avontuur in de majors in 2012 bij de Texas Rangers. In zijn eerste drie seizoenen schopte hij het telkens tot de All-Star Game. Via de Dodgers (2017) en Cubs kwam hij in 2021 bij de Padres terecht. Dat jaar mocht hij opnieuw naar de ASG, maar hoopt hij ook nog eens de World Series te winnen. Dit jaar lijkt die droom in duigen te vallen, maar Darvish heeft in Californië nog een contract tot 2029. Overigens was die wedstrijd tegen de Orioles er één om verder snel te vergeten. Baltimore won namelijk met 4-1.


DODGERS ONVERSLAANBAAR

De Diamondbacks mochten even dromen en misschien hadden de Giants ook ergens nog wel de illusie er dit seizoen met de NL West vandoor te gaan. Niet voor het eerst bewijzen de LA Dodgers dat ook in Major League Baseball dromen vaak bedrog zijn. De troepen van manager Dave Roberts zijn bezig aan een onvoorstelbaar goede maand augustus en hebben de divisietitel inmiddels weer voor het grijpen.

Van de vijftien wedstrijden deze maand verloren de Dodgers er welgeteld eentje. Met onder meer Mookie Betts (81 RBIs en 31 homeruns) en Freddie Freeman (83 RBIs) als aanjagers is LA bezig aan een 10-game winning streak. Wat echter vooral in het oog springt, is dat de Dodgers in de 15 wedstrijden deze maand slechts drie keer meer dan 4 runs te slikken kregen. Nu ze ’t vanaf de heuvel én defensief op orde hebben, lijkt niets een tiende divisietitel in de laatste elf jaar in de weg te staan.

Overigens moeten de liefhebbers het eerste weekend van september even omcirkelen in de agenda. De red hot Dodgers brengen dan een bezoek aan Atlanta voor een treffen met het beste team in baseball.


CUBS JAGEN OP WILDCARD ZONDER STROMAN

Zonder hun beste pitcher – in de eerste seizoenshelft althans – jagen de Chicago Cubs op een onverwachte wildcard. Met een 28-37 record op 13 juni was ’t postseason ver weg, maar de bewoners van Wrigley Field herpakten zich knap en mogen heel stiekem zelfs dromen van de divisietitel. In de nacht van woensdag op donderdag kreeg dat vertrouwen een extra boost toen Christopher Morel in de negende inning met een walk-off 3-run homerun de wedstrijd tegen de gehate White Sox besliste.

Die klap betekende niet alleen het einde van de wedstrijd (4-3), maar ook dat de Cubs drie van de vier wedstrijden in de serie naar zich toetrokken. Zij wonnen 20 van de 30 wedstrijden in de tweede seizoenshelft en hebben nog maar een achterstand van 2.5 gewonnen wedstrijden op divisieleider Milwaukee. Komt er dan alleen maar goed nieuws uit Wrigley Field? Nee, dat zeker niet!

De club moet het namelijk voorlopig stellen zonder starter Marcus Stroman. Met een 2.96 ERA in 19 starts was de pitcher uitstekend bezig tijdens de eerste maanden van het seizoen. Dat ERA schoot omhoog naar 10.13 in zijn laatste vier wedstrijden. De Cubs-ace bleek te kampen met een heupblessure, die hem na 31 juli aan de kant hield.

Stroman was echter op de weg terug toen hij afgelopen weekend last kreeg van een breuk in zijn rib. Die blessure werpt hem terug en het is nog onduidelijk of en wanneer Stroman dit seizoen terugkeert. Javier Assas zal zijn plek in de starting rotation opvullen. Met een 2.70 ERA in augustus doet de 26-jarige Mexicaan dit voorlopig alleraardigst.

Cover photo: Orlando Ramirez/USA TODAY Sports

NFL 32-in-32 | Arizona Cardinals: het dieptepunt bereikt?

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 16 het team dat in anderhalve jaar een enorme vrije val heeft ingezet: de Arizona Cardinals.

Het zag er zo mooi uit anderhalf jaar geleden. De Cardinals wonnen onder aanvoering van Kyler Murray de eerste zeven wedstrijden van het seizoen in 2021. De ploeg leek op weg om serieus mee te kunnen gaan in de strijd om de Super Bowl. Maar van die hoop is al niets meer over. Na de superstart verloor de ploeg in de eerste ronde van de play-offs en vorig jaar wist de ploeg nog maar vier wedstrijden te winnen. Het betekende het einde van Kliff Kingsbury in Phoenix. Door de blessure van Murray, die zeker de eerste maanden van het komende seizoen nog zal missen, lijkt het nu al zeker dat dit jaar niet veel beter zal worden.

OFFSEASON

Na het teleurstellende seizoen besloten de Cardinals schoon schip te maken. Deels gedwongen, want J.J. Watt en Rodney Hudson zetten een punt achter hun illustere loopbaan. Het was het begin van een exodus uit de woestijn. Zach Allen ging na een goed seizoen naar de Broncos en Byron Murphy koos voor de Vikings. Maar de meeste aandacht ging uit naar het vertrek van DeAndre Hopkins. De ploeg kon geen tradepartner vinden die het salaris van de voormalige ster over wilde nemen, waarna de ploeg gedwongen werd om Hopkins te releasen.

Dat de weg van de Cardinals voorlopig niet omhoog leidt, is ook in Phoenix duidelijk. Er werden dan ook geen grote namen aangetrokken als vervangers voor de vertrokken veteranen. Alleen linebacker Kyzir White kreeg van de nieuwkomers een salaris van meer dan 5 miljoen dollar per jaar. De overige nieuwe aanwinsten moeten de gaten dichten die er nu zijn, maar zijn meer korte termijn pleisters dan het begin van een rebuild. Het zal komend jaar niet zichtbaar zijn op het veld, maar nieuwe General Manager Monti Ossenfort, afkomstig van de Titans, lijkt in ieder geval de juiste weg te zijn ingeslagen.

NFL DRAFT

De strategie van de Cardinals is duidelijk. Bouw de ploeg op vanuit de draft en niet via free agency. Tijdens de afgelopen draft wist Ossenfort de eerste stappen in dit proces te zetten. De ploeg had de derde pick, maar liet de Texans hier flink voor betalen om van zes naar drie te klimmen. De Cardinals kozen met deze zesde pick voor offensive tackle Paris Johnson, terwijl het voor de toekomst nog meer picks op wist te pikken.

Johnson zal het seizoen waarschijnlijk als left guard beginnen, maar Johnson heeft alles in zich om een bouwsteen voor de toekomst te zijn. En met een quarterback die terugkomt van een zware knieblessure is het belangrijk een goede offensive line te hebben. Daar lag dan ook terecht de eerste focus van de Cardinals.

Met de twee volgende picks werden gaten in de verdediging gedicht. In de tweede ronde werd gekozen voor edge rusher B.J. Ojulari, terwijl in de derde ronde cornerback Garrett Williams werd geselecteerd. De laatste pick is een beetje een risico, omdat ook Williams een knieblessure heeft opgelopen en de hele zomer heeft moeten revalideren. Hierdoor lijkt hij meer tijd nodig te gaan hebben om op NFL-niveau te komen. Maar goed, tijd hebben de Cardinals wel, want dit seizoen gaan ze toch weinig potten breken.

OFFENSE

De voortekenen voor de ineenstorting van de Cardinals kwamen al in de zomer van vorig jaar. Quarterback Kyler Murray kreeg een flinke contractverlenging, maar de clausule dat hij minimaal vier uur per week zelf film van wedstrijden moest bekijken, sprak boekdelen. Dit kwam er in het seizoen uit. Al voor Murray met zijn knieblessure naar de kant moest, was de aanval van de Cardinals niet om aan te zien. En dat was nog met Hopkins.

Het belooft weinig voor dit jaar. Colt McCoy zal het jaar waarschijnlijk beginnen als de quarterback. Murray zal nog maanden moeten revalideren en het is maar de vraag of de Cards het risico met hem gaan nemen als ze met maar een of twee overwinningen kansloos onderaan staan als Murray weer fit genoeg is om het veld op te gaan.

Tot die tijd zal het vooral overleven worden. Als ze al wedstrijden weten te winnen zal dat vooral van de rungame moeten komen. De offensive line ziet er goed uit, met best wat talent. James Connor is op zich een prima running back. De belangrijkste overige wapens zijn Marquise Brown en Zach Ertz, waarbij de laatste ook terugkomt van een knieblessure. Het is dan ook een veilige voorspelling dat de aanval van de Cardinals niet al te vaak voorbij zal komen tijdens NFL Redzone.

DEFENSE

Na Kingsbury kozen de Cardinals voor een defensieve coach. Jonathan Gannon kwam over van de Eagles om voor het eerst op eigen benen te staan. Hij heeft flink wat werk te verzetten en mag nu bewijzen dat hij ook zonder talent een goede verdediging neer kan zetten. Meevaller voor Gannon is dat hij kan beschikken over Budda Baker. Baker is misschien wel de enige speler die zich al bewezen heeft op NFL-niveau, was ontevreden over de terugval van de Cardinals en vroeg om een trade. Arizona weigerde en met een flinke bonus op zak lijkt Baker zich nu te schikken in de situatie en een Cardinal te willen blijven.

Het voordeel van het vertrek van veel sterkhouders is dat het ruimte geeft voor nieuwe spelers om zich te ontwikkelen. Jonge spelers als Zaven Collins mogen komend jaar laten zien of ze die stap kunnen maken. Het grote voordeel voor de Cardinals is dat ze niets te verliezen hebben en dus kunnen ze uitgebreid het jonge talent evalueren. Met een nieuwe GM en een nieuwe coach zal de ploeg tijd gegund worden. Het enige risico is dat het verdedigend zo slecht is, dat de selectie snel gedemotiveerd zal zijn. Want zeker quarterbacks zullen de wedstrijden tegen de Cardinals omcirkelen om hun passingkunsten op bot te vieren.

CONCLUSIE

De Cardinals gaan de strijd aan met de Bucs om wie het slechtste record in de NFL heeft en wie als eerste in de komende draft mag kiezen. Arizona heeft door de trade met de Texans ook de eerste ronde pick van die ploeg voor komend jaar. Het is een serieuze mogelijkheid dat de Cardinals daarom komend jaar als eerste en tweede mogen kiezen in de draft. Met de eigen pick zal dat wel een zekerheid worden, want dit is het slechtste roster in de NFL.

De bookmakers in Las Vegas hebben de over/under voor de Cardinals op 4,5 overwinning staan. Hoe ze denken dat deze ploeg meer gaat winnen dan het team van vorig jaar is een beetje een raadsel. Het kan zo maar dat de overwinning in week 1 van het preseason het hoogtepunt van het Cardinals-seizoen wordt.

Voorspelling: 1-16


FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Cardinals: Jasper Groot.

“Ik verwacht een grote tankbeurt. De selectie is ondermaats en de nieuwe GM is druk bezig met het opruimen van al het puin dat Steve Keim heeft achtergelaten. We schrijven dit seizoen bijvoorbeeld 21 miljoen dollar af op D-Hop. Iedereen wordt geloosd voor cap space. Kyler Murray is intussen meer bezig met zijn Kill/Death-ratio dan met football.

Er is ook wel een silver lining. Volgend jaar hebben we naast onze eigen eerste ronde pick ook de first rounder van Houston. Dus we picken 1 en 2 in de draft. In 2027 winnen we de Super Bowl!

Maar voor dit seizoen -en je mag me quoten- houd ik volledig rekening met 0 wins.”


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Matt York/AP

NFL 32-in-32 | Washington Commanders: Exit Dan Snyder

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 15 het team dat onder een nieuwe eigenaar eindelijk stappen in de juiste richting wil gaan zetten: Washington Commanders

Jaren achtereen zijn de Washington Commanders een voorbeeld van hoe het niet moet als NFL franchise: matige teams, met matige resultaten, behaald in een ronduit erbarmelijk stadion. De naam die vaak naar voren kwam als hoofdschuldige aan deze situatie was die van eigenaar Dan Snyder. Snyder verkocht de franchise deze zomer -eindelijk, volgens zowat iedereen- aan een groep onder leiding van investeerder Josh Harris. Onder Harris hoopt Washington een nieuwe weg in te slaan.

FREE AGENCY

In free agency namen de Commanders afscheid van twee quarterbacks die afgelopen jaar stuivertje wisselden under center. Het experiment Carson Wentz mislukte overduidelijk, hij is op dit moment nog zonder team. Taylor Heinicke kende enkele degelijke potjes in Washington, maar hij gaat zijn kunsten nu vertonen in Atlanta bij de Falcons.

In plaats van Wentz en Heinicke kwam quarterback Jacoby Brissett terug. Brissett kende afgelopen jaar een degelijk seizoen bij de Browns als tijdelijke vervanger van de geschorste Deshaun Watson. Brissett zal nu met tweedejaars Sam Howell gaan strijden voor de starterplek. Een andere belangrijke beslissing was het verlengen van het contract van DL Daron Payne. Payne tekende een vier-jarig contract ter waarde van 90 miljoen dollar.

Een andere interessante beslissing was de keuze voor de nieuwe offensive coordinator. Eric Bieniemy kwam over van de Kansas City Chiefs. In KC zijn veel lovende verhalen over Bieniemy te horen, hoewel hij niet zijn eigen plays callde. Dat gaat nu bij de Commanders wel gebeuren. Bieniemy kan nu gaan bewijzen hoe goed hij is zonder Patrick Mahomes.

NFL DRAFT

Tijdens de draft deed Washington geen gekke dingen. Met de eerste twee picks werd de secondary versterkt. Cornerbacks Emmanuel Forbes (Mississippi State) en Jartavius Martin (Maryland) kwamen. De twee daaropvolgende picks werden aan de offensive line gespendeerd. Al met al kozen de Commanders geen knallers van namen, maar de picks die werden gemaakt deden ook weinig wenkbrauwen fronsen. Het grootste vraagteken in Washington is de quarterback, maar de Commanders konden simpelweg niet hoog genoeg kiezen om een nieuwe franchise ster binnen te halen.

NFL 32-in-32 Washington Commanders
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Wie gaat de starting quarterback worden? Dat is de vraag voorafgaand aan dit seizoen. Het is voor de Commanders al jaren geleden (2017, Kirk Cousins) dat er maar één quarterback speelde gedurende het seizoen. Onzekerheid under center speelt veel teams vaak parten, dat geldt net zo goed voor de Commanders. Dit jaar zal de strijd gaan tussen tweedejaars Sam Howell en de meer ervaren Jacoby Brissett. Het is op dit moment nog totaal niet zeker wie er gaat starten. Howell liet vorig jaar in zijn enige potje tegen de Dallas Cowboys zien dat hij potentie heeft, maar als vijfde ronde pick heeft Washington ook geen grootse investering in hem gedaan. Brissett komt net van één van zijn beste seizoenen in Cleveland, waar hij het verdienstelijk deed als vervanger van Watson. Voor beide quarterbacks valt een argument te maken waarom zij zouden moeten starten.

De meest opvallende naam in de aanval is die van wide receiver Terry McLaurin. Scary Terry is de beste speler in de Washington aanval. De afgelopen drie seizoenen ving hij steeds meer dan 1000 yards bij elkaar, en dat met vrij matige quarterbacks. Het is een interessant gedachtenexperiment wat McLaurin zou kunnen met een iemand die consequent degelijke ballen naar hem gooit, maar het ziet er niet meteen naar uit dat we dat dit jaar gaan zien.

Op de running back positie namen de Commanders afscheid van J.D. McKissic. De nummer 1 op die positie is tweedejaars Brian Robinson. Robinson miste vorig jaar een deel van het seizoen nadat hij in de voorbereiding was neergeschoten, maar liet na zijn razendsnelle terugkeer bij vlagen zien talent te hebben.

De offensive line is behoorlijk vernieuwd. Door nieuwe spelers of positieveranderingen is de OL bij de start van het nieuwe seizoen op vier plekken veranderd. Dit gaat ongetwijfeld ten koste van de kwaliteit van de aanval, zeker omdat er hoe dan ook een quarterback under center staat die zal moeten wennen. Een plek van zorgen dus voor de Commanders.

DEFENSE

De defense is duidelijk de sterke unit van Washington. Met name de defensive line met Daron Payne, Montez Sweat, Jonathan Allen en Chase Young is van hoge kwaliteit. Een opvallende beslissing afgelopen jaar was dat de fifth year option van voormalige #2 pick Chase Young niet werd gelicht, waardoor hij nu aan zijn laatste contractjaar begint. Young is in potentie een van de beste edge rushers in de NFL, alleen sukkelde hij de afgelopen twee jaar veel met blessures. Young zal zich dus moeten gaan laten zien dit jaar, om een payday te verdienen.

De secondary van de Commanders werd in de draft versterkt met onder andere first round pick Emmanuel Forbes. Forbes lijkt op een basisplek te kunnen rekenen in een secondary die het vorig jaar zeer aardig deed. Washington eindigde op de vierde plek als het ging om het toegestane aantal passing yards per game (191.3). Dat er toch weinig werd gewonnen lag dan ook vooral aan de moeizaam lopende aanval.

CONCLUSIE

De Commanders hopen een nieuwe weg in te slaan onder de nieuwe eigenaar. Of dat gaat lukken is vooral afhankelijk van de prestaties van de quarterback, wie dat ook gaat zijn. In de matige NFC zit er in principe een play-off-plek in voor Washington. Nadeel is dat de NFC East wel sterk is. Vorig jaar wisten concurrenten Philadelphia Eagles, Dallas Cowboys en New York Giants allen de play-offs te halen.

Dit jaar lijkt in ieder geval de laatste kans te worden voor head coach Ron Rivera. Rivera wist de afgelopen jaren niet bepaald te overtuigen, en nieuwe eigenaren houden ervan om schoon schip te maken. Als de Commanders naast een play-off-plek grijpen dit jaar, is de kans op exit Rivera meer dan aannemelijk.

Voorspelling: 5-12


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: John McDonnell/The Washington Post

NFL 32-in-32 | New York Jets: Nieuwe hoop

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 14 het team dat er in slaagde Aaron Rodgers binnen te halen: de New York Jets.

De Jets zijn wel wat gewend. De ploeg heeft al sinds 2010 de play-offs niet meer gehaald. De langste droogte in de NFL. En toch kan de franchise nog steeds nieuwe dieptepunten bereiken. Zo bleek afgelopen seizoen in de wedstrijd tegen de Jaguars. Na vier plays waren de fans het spel van quarterback Zach Wilson al zat en begonnen ze hem uit te fluiten. Niet veel later werd Wilson uit zijn lijden verlost. Uitgerekend tegen Trevor Lawrence. De quarterback die de Jets hadden kunnen hebben als ze niet laat in 2020 twee betekenisloze wedstrijden hadden gewonnen. Voor de leiding het teken dat het roer (weer) om moest.

FREE AGENCY

Het vertrouwen in Wilson was weg. Dus moesten de Jets op zoek naar een nieuwe quarterback. Die ze uiteindelijk vonden in Green Bay. Aaron Rodgers werd verleid om naar de Big Apple te komen. Goedkoop was het niet om de bijna 40-jarige toekomstige Hall of Famer naar New York te halen. Niet alleen omdat er een aantal draftpicks naar Green Bay werden gestuurd, maar ook omdat Rodgers wat vrienden uit Wisconsin mee wilde nemen.

Daarom gaven de Jets receiver Allen Lazard een vierjarig contract voor 44 miljoen dollar. Ook kwam Randall Cobb mee van de Packers en werd voormalig coach Nathaniel Hackett vastgelegd als de nieuwe offensive coordinator. Tegenover al deze aanwinsten stonden ook een paar vertrekkende spelers. Receiver Elijah Moore, die vorig seizoen meerdere malen zijn frustratie liet horen, werd voor straf naar de Browns gestuurd. Verder zullen de Jets vooral het vertrek van defensive linemen Sheldon Rankins en Nathan Shepherd gaan voelen.

NFL DRAFT

De draft verliep voor Jets-begrippen redelijk rustig. Normaal mogen de Jets vroeger in de draft kiezen en hebben ze ook regelmatig meerdere first round picks. Dit jaar niet. Door de trade voor Rodgers gingen de Jets zelfs nog wat terug op dag 1. Uiteindelijk kozen ze voor edge rusher Will McDonald IV. Scouts verwachten dat hij dit jaar vooral in passing situaties een echte meerwaarde kan zijn voor de toch al goede verdediging van de Jets.

In de tweede ronde haalden de Jets center Joe Tippmann naar New York. Deze positie op de offensive line was een duidelijke zwakte het afgelopen jaar. En met hun nieuwe ster-quarterback is een goede o-line zeker geen overbodige luxe. Tippmann heeft het in zich om deze positie de komende jaren te vervullen, maar de vraag is of hij er al week 1 kan staan. Verder is het natuurlijk de vraag of Breece Hall fit terug kan komen, en zo ja wanneer. Running back Israel Abanikanda is een mooi alternatief voor als Hall nog niet kan spelen, of om ervoor te zorgen dat de back rustig gebracht kan worden.

OFFENSE

Het was zelfs voor de leken duidelijk dat de aanval vorig jaar het grote probleem van de Jets was. Zie het roemloze aftreden van Wilson. Dat terwijl de Jets de aanvallende rookie van het jaar Garrett Wilson hebben. Deze Wilson won de prijs alleen omdat ploeggenoot Hall in oktober een knieblessure opliep en niet meer in actie kon komen. De kwaliteit en potentie is er dus. En nu hebben de Jets ook de quarterback om deze talenten te gebruiken.

Dat is natuurlijk de theorie. Rodgers is ook de jongste niet meer en als de Packers hadden geloofd dat Rodgers nog jaren op MVP-niveau mee zou kunnen doen, dan hadden ze hem waarschijnlijk niet naar New York laten gaan. Gelukkig hoeft Rodgers niet op dat niveau te spelen om deze ploeg succesvol te laten zijn. Met Hall, Wilson, Lazard, Cobb en Mecole Hardman hebben de Jets voldoende playmakers om mee te spelen. De offensive line heeft een paar goede spelers. De enige vraag is of het ook in de breedte goed genoeg is om een heel seizoen mee te kunnen draaien.

DEFENSE

Laat het bouwen van een verdediging maar aan Robert Saleh over. In 2021 was de verdediging van de Jets nog één van de minste, afgelopen jaar stonden ze in de top vijf. Het ging zo goed dat door deze verdediging de Jets halverwege het seizoen nog in de play-offrace zaten. Uiteindelijk stortte de ploeg in, maar dat kwam door de aanval. De verdediging bleef op niveau en Sauce Gardner won terecht de titel voor de verdedigende rookie van het jaar. Gardner behoort nu al tot de kandidaten om dit jaar ook defensive player of the year te worden.

De grote vraag is of de Jets het hoge niveau vast kunnen houden. Door het vertrek van Shepherd en Rankins is de verdediging in het midden van het veld kwetsbaar. De Jets moeten vooral hopen dat Quinnen Williams het hele jaar fit is, want hij zal onmisbaar blijken te zijn in het hart van deze verdediging.

CONCLUSIE

Als de Jets vorig seizoen Aaron Rodgers hadden gehad hadden ze eenvoudig de play-offs gehaald. Zelfs als Rodgers een minder jaar zou hebben als afgelopen jaar. De verwachtingen in New York zijn dan ook hooggespannen. En misschien dat het voor het eerst in decennia wel terecht is. Rodgers, Lazard en Cobb weten hoe het is om voor een play-offticket te spelen. Hun ervaring gekoppeld aan het jonge talent van Wilson (Garrett, uiteraard), Hall, Gardner en Williams maken de Jets een team om naar uit te kijken.

De enige valkuil is het schema aan het begin van het seizoen. In de zes wedstrijden voor de bye spelen ze onder meer tegen de Bills, Cowboys, Chiefs en Eagles. Wat gebeurt er als Rodgers en de Jets er niet gelijk staan en deze wedstrijden verliezen? De pers in New York is heel anders dan in Green Bay. Kan Rodgers er dan mee omgaan? Of wacht de Jets een seizoen vergelijkbaar als dat van de Packers afgelopen jaar? Waar het op het laatste moment ook net niet lukte om de play-offs te halen. De Jets lijken op papier de kwaliteit te hebben om een rol van betekenis te spelen in de AFC en ver in de play-offs te kunnen komen. Een zekerheid is het echter niet.

Voorspelling: 11-6


FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Jets: Henk Kiel.

“Vorig jaar ging mijn droom dan eindelijk in vervulling, voor het eerst in mijn leven zat ik in Metlife Stadium. Over de wedstrijd hoef ik het niet te hebben, maar de ervaring was onbetaalbaar.

In die wedstrijd werd eens te meer duidelijk dat Zach Wilson niet de man is die ons naar successen gaat leiden. En zo liep daar ineens ene Aaron Rodgers op Florham Park rond. De Jets was de enige club waar hij naar toe wilde. En hij is hier maar voor 1 ding: De Super Bowl winnen. Dat doel alleen al is even wennen voor een fan van toch het lachertje van de NFL de laatste jaren. Dat we, mits iedereen fit, een eind gaan komen, is wel duidelijk. Maar dat iemand als Dan Orlovsky bij de aankondiging van A-Rod direct de rest van de AFC East oversloeg is me veel te kort door de bocht.  Buffalo en Miami zijn minimaal even grote contenders.

Grootste wapen is de defense, die is echt elite, of toch zeker één van de beste in de NFL. Ze kunnen zo ongeveer 2 Defensive Lines opstellen die even goed zijn. En de CB positie met Sauce en DJ Reed is nu al legendarisch. Voor mij als fan van defensive football wordt het weer smullen.

Achilleshiel wordt de Offensive Line. Guard Alijah Vera-Tucker is de grote leider van de line en komt terug van een blessure. Er wordt nu al druk gespeculeerd of hij toch maar op tackle moet spelen, omdat de rest nog niet voldoet. Dat zegt genoeg over het gebrek aan diepte op OL. Waar de DL wel een blessure kan opvangen, is de OL zonder blessures al kwetsbaar. En dus zal A-Rod al zijn kwaliteiten moeten aanspreken om niet vaker dan hem lief is naar de grond te moeten. Lukt dat, ja dan is alles mogelijk. Hoe dan ook: de Jets doen weer mee!”


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Stacy Revere/Getty Images

NFL 32-in-32 | Green Bay Packers: Love or hate?

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 13 het team dat met een nieuwe quarterback een lange periode van stabiliteit achter zich laat: de Green Bay Packers.

Jarenlang was Aaron Rodgers de quarterback van de Green Bay Packers, de leider van een team dat vaak de play-offs haalde maar vaak ook net niet goed genoeg bleek te zijn om door te stoten naar de Super Bowl en deze dan ook te winnen. Na afgelopen seizoen was daar dan het afscheid dat al een tijdje in de lucht hing. Nu Rodgers bij de Jets nog op jacht gaat naar een ring, beginnen de Packers aan een nieuwe periode met een nieuwe QB (Jordan Love) en een jonge groep receivers die begeleid worden door een ervaren coaching staff, running back-groep en offensive line.

FREE AGENCY

De meest belangrijke gebeurtenis was de trade van Aaron Rodgers, wat er eigenlijk voor zorgde dat het offseason van de Packers echt begon. Naast Rodgers zijn er nog meer aanvallende sterkhouders vertrokken. Wide receivers Allen Lazard en Randall Cobb besloten met Rodgers mee te gaan naar de Jets, waardoor de groep receivers ineens een stuk jonger werd. Daarnaast vertrokken er ook een paar tight ends. Marcedes Lewis en Robert Tonyan Jr besloten naar de rivaal te gaan: de Chicago Bears. De offensive line verloor verder geen spelers en bleef zo intact, net zoals de running back-groep omdat Aaron Jones een nieuw contract kreeg. Aan de offense werd echter ook geen versterking toegevoegd via free agency.

Verdedigend gezien besloot safety Adrian Amos ook naar de Jets te gaan, terwijl DL Jarran Reed naar de Seahawks vertrok en Dean Lowry naar de Vikings ging. LB Krys Barnes ging naar de Cardinals. Verder hebben Vernon Scott (S) en Jonathan Garvin (EDGE) momenteel geen team. Toegevoegd aan het team werden vooral een paar strong safety’s om Amos te vervangen: Tarvarius Moore (49ers) en Jonathan Owens (Texans).

Verder vervingen de Packers ook nog kicker Mason Crosby. De Packers sloegen qua aanwinsten dan ook vooral toe tijdens de draft.

NFL DRAFT

Met de dertiende pick in de eerste ronde besloten de Packers hun defensive line en pass rush te versterken met Iowa EDGE/DE Lukas Van Ness. De focus ging in de tweede ronde vervolgens naar offense. TE Luke Musgrave en WR Jayden Reed werden tijdens die ronde gedraft. In de derde ronde gingen de Packers voor nog een tight end: Tucker Kraft.

In de latere rondes kozen de Packers voor Colby Wooden (DL), Sean Clifford (QB), Dontayvion Wicks (WR), Karl Brooks (DL), Anders Carlson (kicker), Carrington Valentine (CB), Lew Nichols (RB), Anthony Johnson Jr (FS) en Grant DuBose (WR).

NFL 32-in-32 Green Bay Packers
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Wie kijkt naar de offense, ziet een jonge groep die nog niet zoveel ervaring hebben met elkaar. Op quarterback staat er, na jaren Rodgers, weer eens een andere speler. Love zal de touwtjes nu echt in handen krijgen, en zowel voor de fans als voor de coaches en zijn teamgenoten zal het een groot vraagteken zijn hoe hij gaat presteren. Op een paar preseason duels en een uitwedstrijd tegen de Kansas City Chiefs na heeft hij nog amper gespeeld als starter. Hij krijgt echter met Aaron Jones en AJ Dillon een prima running back-duo om op te kunnen leunen.

Ook de offensive line zal weer tot de beste tien offensive lines van de NFL gaan behoren. Josh Myers zal de center zijn, waarbij hij op guard geflankeerd wordt door Elgton Jenkins en Jon Runyan. David Bakhtiari zal op left tackle spelen, terwijl op right tackle Zach Tom en Yosuah Nijman strijden voor het laatste plekje in de basis.

De grote vraag is hoe snel Love ritme op kan bouwen met zijn jonge en onervaren receivers. Christian Watson liet tijdens de tweede seizoenshelft van vorig seizoen zien een groot wapen te kunnen zijn. Ook Romeo Doubs had zo zijn momenten. Van deze twee receivers wordt veel verwacht, terwijl daar rookie Jayden Reed (slot receiver) bij is gekomen. Op tight end zullen Musgrave en Kraft samen met Josiah Deguara (vooral gebruikt als fullback) de snaps gaan verdelen, waardoor Love genoeg wapens heeft. Ze zijn echter nog jong, waardoor wisselvalligheid op de loer ligt.

DEFENSE

Verdedigend gezien heeft Green Bay dan weer veel ervaring in huis. De defensive line lijkt op het oog wat dun, maar wordt weer geleid door Kenny Clark en Preston Smith. Ook Rashan Gary keert terug, maar de Packers zullen het na zijn ernstige blessure rustig aan gaan doen met hem. Wat dat betreft wordt er veel verwacht van T.J Slaton (nose tackle), Devonte Wyatt, rookie Van Ness en Kingsley Enagbare om voor pash rush en run defense te zorgen. Dat laatste is al jaren een probleem van de defense van de Packers.

Ook het linebacker-duo De’Vondre Campbell en Quay Walker zal daar een belangrijke rol in gaan spelen. Het duo staat vast voor komend seizoen, iets wat vorig seizoen ook al het geval was. Zij zullen de secondary uit de brand helpen waar nodig en proberen de run defense dit seizoen beter op orde te krijgen.

Dat is een uitdaging, aangezien de Packers vaak met vijf a zes defensive backs spelen. Jaire Alexander en Rasul Douglas zullen samen met Eric Stokes ook dit seizoen weer een sterk trio vormen op cornerback. Onder meer Keisean Nixon en Shemar Jean-Charles zijn ook nog aanwezig, terwijl op safety de Packers hopen op een Darnell Savage die zijn vorm terug gaat vinden op free/full safety. Op strong safety gaan Rudy Ford en aanwinsten Owens en Moore de snaps verdelen nu Amos vertrokken is.

CONCLUSIE

Al met al lijkt de conclusie dat de verwachtingen van de Packers in 2023-24 bijgesteld moeten worden. De verdediging ziet er op papier sterk uit, zeker wanneer Gary volledig fit is. De run defense zal echter een probleem blijven gezien de scheme van het team en de kwaliteiten binnen de selectie. Aanvallend gezien zal de wisselvalligheid toenemen. Een jonge QB met jonge receivers zijn daar namelijk de aanwezige ingrediënten voor.

Er zal een belangrijke rol weggelegd zijn voor coach Matt LaFleur om zijn QB en offense goed te coachen, terwijl de ervaren offensive line Love genoeg tijd moeten gaan geven. De twee running backs zullen ook betrouwbaar en productief moeten zijn mocht de passing game niet werken. Dit zal gedurende het seizoen namelijk geheid gaan gebeuren, gezien alle veranderingen. De Lions lijken op het oog meer kwaliteit in huis te hebben in de NFC North, terwijl de Vikings ook lastig te verslaan zullen zijn. Voor de Bears eindigen moet zelfs dit Packers-team echter wel lukken. Gezien het relatief makkelijke schema zullen de Packers ergens tussen 7-10 en 10-7 kunnen eindigen. Maar de verwachtingen liggen duidelijk lager dan tijdens de voorgaande jaren het geval is geweest.

Voorspelling: 8-9


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Patrick McDermott/Getty Images

Dutch Watch: Palacios imponeert, Bogaerts en Padres verliezen terrein

0

De trade deadline ligt achter ons, teams zijn de 110 wedstrijden gepasseerd en dus wordt de druk op de teams in de race voor de play-offs steeds groter. Ozzie Albies en de Braves hoeven zich weinig zorgen te maken. Hoe anders is dat voor Xander Bogaerts en Kenley Jansen. Zij zijn gedwongen tot een achtervolging, maar zullen zich niet kansloos voelen. Hoe ’t hen en de overige internationals verging, heeft SportAmerika voor je samengevat in deze Dutch Watch.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

441 AB, 116 H, 71 R, 26 HR, 81 RBI, .263 BA, .320 OBP, .506 SLG, .826 OPS

Wat kunnen we nog zeggen over Ozzie Albies dat nog niet gezegd is? Aanvallend is hij één van de beste spelers op zijn positie. En momenteel zeker de meest productieve. Defensief staat de 26-jarige tweedehonkman uit Willemstad eveneens zijn mannetje getuige zijn .989 fielding percentage. Slechts 5 errors staan er achter zijn naam na 110 wedstrijden. Met zijn Atlanta Braves gaat het in de tweede seizoenshelft wat moeizamer, maar nog altijd in het bezit van één van de beste records in de MLB hoeven ze geen moment te vrezen voor hun postseason-ticket.

Met de nodige hits – en twee overwinningen op de Angels – was Albies prima aan augustus begonnen. Afgelopen weekend was ’t op Wrigley Field voor hem een weerzien met zijn maatje Dansby Swanson. De kortestop tekende een lucratief contract bij de Cubs en doet ’t daar zeker de laatste tijd niet slecht. De eerste wedstrijd van deze serie wilden de Cubs zo snel mogelijk vergeten. Albies was 1-for-5 met een double (zijn twintigste) en een run in de vierde inning. Dat was ook de inning waarin de Braves met 7 runs de basis legden voor de 8-0 overwinning.

In de eerste inning van de tweede ontmoeting kregen de Braves een koekje van eigen deeg. De Cubs sloegen 5 runs binnen, maar mede dankzij de 25e homerun van Ozzie Albies maakte Atlanta het nog spannend. Bij 6-8 stokte de achtervolging echter. Albies had de smaak te pakken, want in de series finale kwam hij in 3 van zijn 5 at-bats door met een hit. In de vijfde inning leverde dit een run en een 3-2 voorsprong op, maar die bleef niet lang staan. Chicago bewees ook een serie te kunnen winnen van het beste team in baseball, want de Cubs trokken met 6-4 aan het langste eind.

LASTIGE BUCS

Atlanta kreeg in Pittsburgh de kans om de nederlagen in Chicago recht te zetten, maar zo eenvoudig bleek dat nog niet. De Pirates hebben de smaak weer een beetje te pakken en dwongen afgelopen maandag de Braves op de knieën. Bij een 0-6 achterstand in de vierde inning sloeg Albies zijn 26e homerun, maar veel plezier had hij er niet van. De koploper in de NL East verkleinde de achterstand nog wel, maar moest de zege aan de thuisploeg laten: 6-7.

Spannend bleef het daarna ook en wat ook bleef, waren de hits van Ozzie Albies. De tweedehonkman had inmiddels een 6-game hitting streak in de boeken staan en tilde de streak in de derde inning van de tweede ontmoeting naar zeven wedstrijden. Die single resulteerde in een belangrijke run op weg naar een late 8-6 overwinning. Met 3-for-5 en 2 RBI-singles had Albies eveneens een flinke vinger in de pap in de met 6-5 gewonnen derde wedstrijd.

Met een single in de eerste inning tilde Albies zijn hitting streak donderdag naar negen wedstrijden. Austin Riley hielp zijn collega over de thuisplaat voor een 1-0 voorsprong. De Braves zouden uitlopen naar 4-0, maar dat bleek tegen de stugge Bucs niet genoeg. Voor Ozzie Albies bleef het bij die ene hit en zijn Braves moesten de wedstrijd uiteindelijk met 7-5 aan Pittsburgh laten. Veel pijn doet het ze niet, want de voorsprong in de NL East bedraagt nog altijd 9.5 gewonnen wedstrijden op de Phillies.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

415 AB, 110 H, 52 R, 11 HR, 37 RBI, .265 BA, .339 OBP, .388 SLG, .727 OPS

Xander Bogaerts had zich wat meer voorgesteld van zijn eerste jaar in San Diego. Op hun beurt hadden de Padres waarschijnlijk ook op wat meer productiviteit van hun kortestop gerekend. De laatste jaren behoorde Bogaerts, mits fit, steevast tot de beste spelers op zijn positie, maar helaas is daar dit seizoen geen sprake van. Het is een beetje de middelmaat die regeert, zoals dat voor meer spelers in dat uniform geldt. Ondanks dat maken de Padres nog altijd kans op een wildcard. Vorig weekend konden ze aan zichzelf en de honkbalwereld bewijzen daar ook recht op te hebben, want de Dodgers kwamen voor vier wedstrijden naar Petco Park.

Met singles in zijn eerste twee AB’s begon Xander Bogaerts goed aan het lange weekend tegen LA. Die hits waren echter alleen goed voor zijn slaggemiddelde, want naast zijn 2-for-5 leverde het niets op. De Padres als team hielden ook niets aan dit duel over, want met 10-5 waren het de Dodgers die zegevierden. Op 5 augustus sloegen de Padres terug. Dankzij een 8-3 overwinning brachten ze het evenwicht terug in deze serie. Bogaerts was 1-for-4 aan slag, maar wist de thuisplaat niet te passeren.

In de vierde inning van de derde wedstrijd kwam Bogaerts opnieuw door met een single. Net als zijn voorgaande hits resulteerde ook deze niet in een run, terwijl de Friars ze juist zo goed konden gebruiken. Voor de tweede keer in drie dagen moest San Diego buigen voor de grote rivaal. Dit keer met 2-8. Het vervelendste moest op dat moment echter nog komen voor de Padres.

Na hun 5 runs in de derde inning leken ze afgelopen maandag op weg naar een mooie overwinning. Niets bleek echter minder waar, want in de vierde en zesde inning sloegen de Dodgers maar liefst 13 runs bij elkaar. Met 0-for-4 moest Bogaerts lijdzaam toezien hoe de series finale met 13-7 naar LA ging.

HET WINNEN VERLEERD

Vlak na de All-Star break stond Bogaerts 11 wedstrijden droog wat RBIs betreft, maar ook in augustus wil het nog niet zo vlotten. Tegen de Dodgers lukte het niet en dus moest ’t in Seattle maar gebeuren. Ze troffen de Mariners echter op een beroerd moment, want de thuisploeg had al vijf wedstrijden op rij gewonnen. Dinsdag tegen de Padres kwam daar een zesde bij. Bogaerts was verantwoordelijk voor één van de slechts 3 hits van San Diego in dit met 2-0 verloren duel.

Deze winning streak helpt Seattle terug in de race om de wildcards, maar doet San Diego in de National League juist pijn. Die pijn voelden ze woensdag nog wat meer, want met 6-1 ging ook deze wedstrijd naar de Mariners. Xander Bogaerts was 1-for-4 maar zag zijn team dus ook voor de vijfde keer in zes duels verliezen. Zelf wachtte hij ook na dit tweeluik in Seattle nog altijd op zijn eerste RBI van augustus.


KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

38.1 IP, 26 SV, 3.05 ERA, 33 H, 15 BB, 47 K, 14 R, 13 ER, 1.252 WHIP

Voor het eerst sinds 2012 dreigt Kenley Jansen de play-offs te missen. Met nog een maand of twee te gaan in het reguliere seizoen zijn z’n Boston Red Sox nog niet kansloos, maar de druk wordt wel steeds groter. Vorig weekend kon de traditieclub een goede slag slaan door de Toronto Blue Jays in een rechtstreeks duel pijn te doen, maar andersom gold natuurlijk hetzelfde. Daarna brak voor de BoSox een eenvoudiger programma aan. Op papier dan. Dit begon deze week met een serie van vier tegen de Kansas City Royals.

De serie tussen Boston en Toronto werd de serie van debutant Davis Schneider. Met 9 hits in 13 at-bats was de 24-jarige infielder een plaag voor de Red Sox-pitchers en Schneider had dan ook een belangrijk aandeel in de drie overwinningen van de Blue Jays. Voor de verliezende partij komt een sweep altijd ongelegen, maar voor de Red Sox kwam deze wel heel slecht uit. Kenley Jansen kwam in geen elk duel in actie en zag ’t gat naar de wildcards groter en groter worden.

Na bijna een week rust mocht de international afgelopen maandag opdraven in de eerste wedstrijd tegen Kansas City. Vanwege een 2-2 tussenstand in de negende inning zat de 25e save er nog niet in, maar ’t was belangrijk de Royals van scoren te houden. Jansen gaf zijn tegenstanders eigenlijk geen schijn van kans. Drew Waters kon gaan zitten na een flyball waarna Dairon Blanco en Kyle Isbel elk op een strikeout werden getrakteerd. Een prima outing (13 pitches) voor de closer en dankzij een grandslam van Pablo Reyes werd hij even later ook nog beloond met zijn derde win van ’t jaar: 6-2.

SOORT VAN JUBILEUM

Voor de Red Sox telt momenteel elke overwinning, dus kwam de nederlaag (3-9) afgelopen dinsdag erg ongelegen. In de derde ontmoeting maakte Jansen voor de tweede keer in deze serie zijn opwachting. Bij een 4-2 voorsprong startte de closer prima met een strikeout, maar een homerun van Freddy Fermin bracht Kansas City terug in de wedstrijd. Het was voor Jansen de vierde homerun die hij moest toestaan dit jaar en de derde na 29 juni.

Heel even leek hij van slag, want Edward Olivares werd met vier wijd op de honken gezet. Daarna ging het echter rap. De ingezette pinch runner werd gepakt bij ’t stelen van het tweede honk en Matt Duffy werd de derde en laatste nul voor Jansen. Hij had daarmee zijn 25e save te pakken en Boston greep een broodnodige 4-3 overwinning.

Het werd een drukke serie voor Kenley Jansen, want Alex Cora deed donderdag opnieuw een beroep op zijn closer. Bij een 2-0 voorsprong kon Jansen zich weinig permitteren, maar hij was niet op een foutje te betrappen. MJ Melendez en Edward Olivares werden met drie slag opzij gezet, terwijl Freddy Fermin tussendoor de defensie aan het werk zette. Jansen had zijn 26e save te pakken en Boston won drie van de vier duels met Kansas City. In de stand om de wildcards hebben de Red Sox na deze reeks een achterstand van vier gewonnen wedstrijden op Toronto.


JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

137 AB, 31 H, 13 R, 4 HR, 18 RBI, .226 BA, .262 OBP, .387 SLG, .649 OPS

Waar de Pittsburgh Pirates zich als franchise zich al lang en breed hebben neergelegd bij opnieuw een rol in de marge, daar staat er voor Josh Palacios nog wel degelijk iets op het spel de laatste maanden. De outfielder kreeg een nieuwe kans in de hoofdmacht en het is nu zaak deze met beide handen aan te grijpen. Palacios begon uitstekend tegen de Phillies, maar had tegen de Tigers weinig in te brengen. Met series tegen de Brewers en de Braves werd het deze week niet eenvoudiger. Al kun je ook zeggen dat hij zich juist tegen deze tegenstanders kan onderscheiden.

Op 3 augustus begon voor Pittsburgh de serie in Milwaukee, maar het is de vraag of de Bucs daar wel van op de hoogte waren. Zij kregen ze die dag aan alle kanten om de oren en verloren met maar liefst 14-1. Palacios kwam pas in de zevende inning in de ploeg en noteerde een single in zijn enige at-bat. Een dag later mocht de Oranje-international starten en kwamen de Bucs veel beter uit de verf.

Palacios noteerde die dag één hit, maar dat was wel een hele beste. Bij een 6-3 voorsprong in de zesde inning ramde hij de vierde pitch die hij zag weg voor zijn derde homerun van dit seizoen. Een mooi moment voor de outfielder, zeker ook omdat Pittsburgh zich met een 8-4 zege revancheerde voor de oorwassing van een dag eerder. Wat Josh Palacios op dat moment nog niet wist, was dat die homerun zijn laatste hit in deze serie zou worden. Hij dwong in de derde ontmoeting nog een vier wijd af, maar was verder 0-for-8 in zijn at-bats. Dat de Pirates in deze serie van vier nog twee zeges wisten te kapen, is een prestatie van formaat.

FLASHING THE LEATHER

Pittsburgh had hun laatste vier series niet verloren en mochten vanaf maandag proberen de Braves het vuur aan de schenen te leggen. Dit ging hen in de eerste ontmoeting erg goed af met een 7-6 zege als gevolg. Palacios speelde een minimale rol in de negende inning, maar maakte dat dinsdag in de tweede wedstrijd helemaal goed. Niet alleen sloeg de outfielder in de vijfde inning zijn vierde homerun van dit seizoen, maar defensief liet hij ook zijn klasse zien met een prachtige vangbal.

De Pirates kochten niets voor de heldendaden van hun outfielder, want Atlanta ging er met een 8-6 zege vandoor. Vanuit de dug-out keek Palacios woensdag machteloos toe hoe de Braves ook de derde wedstrijd wonnen. In de vierde en laatste wedstrijd van deze serie maakte Palacios weer zijn opwachting in de starting line-up. Met de Pirates was hij met 7-5 te sterk en zelf was de outfielder verantwoordelijk voor een run in de derde inning. Hij werd geraakt door pitcher Bryce Elder en bij een 0-4 achterstand zou Palacios (0-for-4) één van de 3 runs die inning scoren.


JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

388 AB, 94 H, 49 R, 8 HR, 39 RBI, .242 BA, .324 OBP, .374 SLG, .698 OPS

De Colorado Rockies zijn in het bezit van ’t slechtste record in de National League. En het zal voor Jurickson Profar en de zijnen een hele toer worden om daar nog verandering in te brengen. Voor de veelzijdige outfielder zijn de laatste maanden nog wel degelijk van belang. Zijn contract loopt aan ’t einde van dit seizoen af en Profar moet dus nog een contract verdienen voor 2024. Hoewel hij niet bezig is aan een slecht seizoen zal er toch nog wel een schepje bovenop moeten om ergens onderdak te vinden.

Vorige week openden de Rockies hun road trip bij de teleurstellende St. Louis Cardinals. Tot een hit kwam ’t niet bij Profar in zijn eerste twee AB’s, maar dankzij twee keer vier wijd was hij wel goed voor 2 runs. In de derde kwam hij door met een RBI-single die Colorado op 7-1 bracht. Een hit, een RBI, 2 walks, 2 runs en een 9-4 overwinning. Je kunt slechter aan een serie beginnen en helaas voor Profar ging het daarna inderdaad wat minder.

In de vijfde inning van het tweede duel tekende de international nog wel voor zijn 23e double van dit seizoen, maar met 6-2 ging de winst naar St. Louis. Het was echter Colorado dat in deze clash der laagvliegers aan het langste eind zou trekken. Zonder Profar wonnen zij zondag de series finale met 1-0.

LEST BEST

In Milwaukee keerde de outfielder weer terug in de line-up, maar een succes werd dat afgelopen maandag niet. De Brewers haalden met 12-1 flink uit en met 0-for-4 deelde Profar in de malaise. Na de tweede wedstrijd wachtte Jurickson Profar nog altijd op zijn eerste hit in deze serie. Onze landgenoot was 0-for-3, maar de Rockies revancheerden zich voor het pak slaag van een dag eerder. Colorado trakteerde Milwaukee op een 7-3 nederlaag. Ze hadden daar tien innings voor nodig en in die extra inning waren het de walks die de Brewers de wedstrijd kostten.

Jurickson Profar bewaarde het beste voor het laatst. Met zijn achtste homerun van 2023 opende hij de score in de vierde inning. In de zevende inning was hij met een RBI-single opnieuw belangrijk. Met die run kwam Colorado namelijk op gelijke hoogte met de Brewers: 5-5. Weer moesten extra innings de beslissing brengen en dankzij een run van Profar kwamen de Rockies op 6-5. Helaas voor de Rockies was dit niet genoeg, want met 7-6 trok Milwaukee aan het langste eind.

Cover photo: Kevin D. Liles

NFL 32-in-32 | Tennessee Titans: De laatste kans?

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 12 het team dat er nog een laatste keer voor wil gaan: de Tennessee Titans.

Na drie jaar op rij de AFC South te hebben gewonnen kwam er afgelopen jaar een einde aan de hegemonie van de Titans. Na een redelijke start van het seizoen stortte de ploeg van coach Mike Vrabel in het tweede gedeelte van het seizoen in. Mede door blessures verloor het team de laatste zeven wedstrijden van het seizoen. Hierdoor misten de Titans de play-offs. Met een ouder roster leek een rebuild op komst. Maar Vrabel lijkt zich klaar te maken om een laatste run uit deze groep te willen persen.

FREE AGENCY

De Titans leunden afgelopen jaar flink op een wat oudere selectie en door de opgelopen blessures bleek al snel hoe dun de selectie van Tennessee eigenlijk was. Vooral in de aanval was versterking nodig. De veelbesproken trade van A.J. Brown naar de Eagles zorgde ervoor dat quarterback Ryan Tannehill te weinig wapens had om de bal naar te gooien. Dat, in combinatie met een slechte offensive line, zorgde ervoor dat hier de prioriteiten voor de Titans lagen.

Als extra wapen wisten de Titans uiteindelijk DeAndre Hopkins over te halen naar Nashville te komen. Hopkins (31) lijkt na een teleurstellend jaar in Arizona uit op revanche. Op de offensive line werd Andre Dillard binnengehaald. De offensive tackle heeft in de afgelopen jaren zijn pick in de eerste ronde van de draft nooit echt waar kunnen maken. De vraag is of hij zelfs beter gaat zijn dan Nate Davis, de guard die de Titans verliet voor de Bears. Ook Taylor Lewan, lang een vertrouwd gezicht op de o-line, verliet de club. Het is dan ook de vraag of de Titans zich wel echt aanvallend hebben weten te versterken.

Verdedigend was er vorig jaar weinig mis met de Titans. Deze unit hield de ploeg vaak lang in wedstrijden en zelfs in de strijd om de AFC South. De defensie werd nog sterker, want vroeg in free agency werd Jeffery Simmons vastgelegd. Hij zal voor nog meer kwaliteit en diepte in de verdediging van de Titans zorgen.

NFL DRAFT

Als de aanval van de Titans komend seizoen echt beter wordt, komt dat voor een belangrijk gedeelte door de draft. Alle zes de picks werden aan aanvallers gespendeerd. Wat gezien het voorgaande verhaal niet onlogisch is. In de eerste ronde werd Peter Skoronski geselecteerd. De OT van Northwestern zal direct gaan starten, waarbij zijn beste plek zal gaan bepalen hoe de rest van de line eruit zal gaan zien.

Met de tweede keuze in de draft lijken de Titans een klein beetje voor te sorteren voor het geval het seizoen toch tegenvalt. Will Levis lijkt namelijk de quarterback van de toekomst te worden. En komend seizoen de backup. Vorig jaar om deze tijd was iedereen in Tennessee lovend over draftpick Malik Willis, maar na de blessure van Tannehill had Vrabel snel door dat Willis niet de man voor de toekomst is. In de belangrijke laatste wedstrijd van het seizoen was Joshua Dobbs de starter, wat eigenlijk ook gelijk het einde van de loopbaan van Willis in Tennessee leek te betekenen.

De spelers die verder nog in de draft werden opgepikt zijn er vooral voor de breedte. Zo zal running back Tyjae Spears ervoor moeten zorgen dat Derrick Henry wat meer rust krijgt. Ook op dag drie kozen de Titans voor spelers op posities waar de nood het hoogst is en waar de selectie hopelijk wat meer diepte krijgt.

NFL 32-in-32 Tennessee Titans
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Het dramatische aanvalsspel van de Titans kostte offensive coordinator Todd Downing na afloop van het afgelopen seizoen zijn baan. Aan opvolger Tim Kelly de taak om de aanval weer op de rit te krijgen. De grote hoop in Nashville is dat Hopkins de ploeg naar een hoger niveau weet te halen. Treylon Burks, de rookie die vorig jaar werd gedraft als vervanger van Brown, liet bij vlagen zijn talent zien, maar ook hij had last van blessures.

Tegenstanders zullen zich meer op Hopkins moeten richten, waardoor er voor Burks meer kansen zullen komen en hij de kans krijgt om verder te groeien. Verder blijft de aanval afhankelijk van Henry. De Hall of Fame-running back had afgelopen jaar de meeste carries in de NFL, ook al miste ook King Henry een wedstrijd. Henry is inmiddels al 30, en wordt steeds afhankelijker van zijn offensive line. Een lijn die vorig jaar bij de ondersten in de league hoorde en niet heel veel beter lijkt te zijn geworden.

DEFENSE

De verdediging van de Titans was afgelopen seizoen de beste tegen de run. Tegenstanders kwamen niet verder dan 3,4 yards per run. Daar staat tegenover dat de ploeg wel kwetsbaar was als de tegenstanders voor de pass kozen. En helaas voor Tennessee blijft de NFL een passing league. Vooral in de secondary zullen de Titans beter voor de dag moeten komen. De unit slaagde er niet vaak genoeg in om turnovers af te dwingen. Hierdoor konden aanvallen wel worden vertraagd, maar niet vaak genoeg worden afgestopt.

Maar uiteindelijk zal de verdediging de aanval moeten dragen dit jaar. Opnieuw. Hoewel de meeste aandacht uit is gegaan naar aanvallende versterkingen, zeker in de draft, heeft de defensie wel nieuwe impulsen gekregen. Zo kwam cornerback Sean Murphy-Bunting, winnaar van een Super Bowl met de Bucs, naar de Titans. Ook werden Arden Key en Azeez Al-Shaair gehaald. Bij de 49ers hadden beiden een beperkte rol, maar misschien dat ze met hun ervaring in San Francisco en minder concurrentie in Tennessee een stap in hun loopbaan kunnen zetten.

CONCLUSIE

De Titans waren anderhalf jaar geleden nog de nummer-1 seed in de AFC en leken ook afgelopen jaar op weg naar een eenvoudige titel in de AFC South. Tot de ploeg ingehaald werd door blessures en de Jaguars op de laatste speeldag met de divisietitel ervandoor zag gaan. Toch is die potentie er nog steeds. Tannehill, Henry en Hopkins worden er niet jonger op, maar weten wel wat er gevraagd wordt op dit niveau en Vrabel is een top-10 coach in de league. De Titans lijken dan ook de enige concurrent van de Jaguars voor de divisietitel.

Neemt niet weg dat het moeilijk is om (het einde van) vorig seizoen helemaal te vergeten. De ploeg won zeven wedstrijden, maar geen van die geklopte ploegen haalde de play-offs. De Titans zijn minder goed dan twee seizoenen geleden en de vraagtekens over de breedte van de selectie zijn terecht. Deze lijken ook niet minder te zijn geworden. De Titans lijken er nog een keer voor te willen gaan, maar bij een tegenvallende start van het seizoen kan de rebuild wel eens al tijdens het seizoen ingezet worden. Het zwaartepunt van het programma lijkt op voorhand voor de bye te liggen, dus hou de Titans in de eerste weken goed in de gaten.

Voorspelling: 7-10


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Mark Zaleski/Associated Press

NFL 32-in-32 | Carolina Panthers: Een nieuwe start

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 11 het team dat de “Matt Rhule era” snel wil vergeten en nu omhoog durft te kijken: De Carolina Panthers.

Het grote nieuws in Charlotte was uiteraard de blockbuster trade met de Chicago Bears voor de eerste pick in de 2023 draft. Hetgeen de fans hun favoriete receiver, D.J. Moore, zag zien vertrekken. Maar ook hoop gaf dat een nieuwe rookie QB het team eindelijk weer naar de playoffs zal brengen. Toch was dat niet het échte verhaal van dit offseason. Dat zat hem namelijk bij een beslissing die eigenaar David Tepper maakte.

FREE AGENCY

Voor het grote nieuws in free agency moeten we vooral buiten het veld kijken. Daar zat namelijk de beslissing van David Tepper in. Als steenrijke eigenaar, één van de rijksten, wil je dat voordeel graag uitbuiten. Vanwege de salary cap is de invloed van geld enigszins beperkt, maar toch zijn er andere mogelijkheden. Coaches vallen niet onder de salary cap en dat deed Tepper besluiten een blanco cheque te trekken voor nieuwe Head Coach Frank Reich. Hij mocht een sterrenteam aan coaches samenstellen waarbij geld geen rol speelde. En het moet gezegd worden, dat is aardig gelukt.

Ejiro Every is de nieuwe Defensive Coordinator, na een sterk jaar in Denver. In LA werd Thomas Brown al getipt als potentiële nieuwe HC, maar werd door Reich binnen gehengeld als nieuwe offensive mind voor de Panthers. Voeg daar namen aan toe als Duce Staley, Josh McCown en Shawn Jefferson en het moge duidelijk zijn dat geld geen rol speelde bij het samenstellen van de staff. En er is nóg een manier waarop geld een rol kan spelen bij het managen van het team, daarover meer bij de defence.

NFL DRAFT

Na de trade met de Bears begon het grote circus voor de Panthers rondom het selecteren van hun nieuwe rookie QB. Uitvoerige analyse wees uit dat Bryce Young de beste optie was volgens de coaching staff. Ondanks zijn wat tengere postuur gelooft het team heilig dat Young de potentie heeft om uit te groeien tot een superster.

Daar heeft hij wel hulp bij nodig. D.J. Moore vertrok immers. Dus wachtte Scott Fitterer niet lang met het selecteren van offensieve versterking. Van Jonathan Mingo wordt niet verwacht dat hij Moore op gaat volgen, maar wel dat hij direct in zijn eerste jaar een rol kan gaan spelen. De pick in de derde ronde, DJ Johnson, deed de wenkbrauwen fronsen. Er werd immers omhoog getrade door de Panthers voor een speler die bij velen een stuk lager op het draft board stond. Tot slot zou Chandler Zavala, guard, wel eens direct kunnen gaan spelen vanwege de blessure van Austin Corbett.

NFL 32-In-32 Carolina Panthers
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Er veranderde nogal wat in de offense van Carolina dit offseason. Ga maar eens na, de belangrijkste playmakers deze tijd vorig jaar waren Christian McCaffrey, D.J. Moore en Robbie Anderson. Haastig werd na de trade van Moore gezocht naar alternatieven om de nieuwe QB wel mogelijkheden te geven. Ervaren krachten DJ Chark en Adam Thielen werden aangetrokken, evenals tight end Hayden Hurst. De running back room werd versterkt met Miles Sanders.

Oftewel, een compleet nieuwe quarterback en playmaker group. Wat wel overeind bleef was de talentvolle offensive line. Alle vijf spelers keren terug en zullen het fundament moeten vormen waar deze offense op kan bouwen. Als de OL nog een stapje kan zetten in pass protection, heeft het de potentie een top-5 OL te zijn in de NFL.

De wide receiver groep is breed, zonder uitgesproken nummer één. Tijdens training camp viel vooral de directe band op tussen Chark en Young. Mits fit, zou Chark een belangrijke rol kunnen vervullen in deze offense. Om écht succesvol te worden, zullen met name de jonkies een flinke stap moeten maken. Van het trio Terrace Marshall Jr., Mingo en Shi Smith, zal er iemand op moeten staan om aanvallend een vuist te kunnen maken dit seizoen.

DEFENSE

Dan de absolute kracht van dit team: de defense. Het verhaal hier is heel anders dan bij de offense. Bijna iedereen werd binnenboord gehouden. Tijdens het offseason werden onder andere Vonn Bell (Safety), Shy Tuttle (Defensive Tackle) en recent Deion Jones (Linebacker) en Justin Houston (EDGE) aangetrokken. Daarnaast komt Jeremy Chinn terug van een blessure. Daarmee oogt de selectie compleet en uiterst gevaarlijk voor elke tegenstander. Een mogelijke zwakte zit in de Cornerback groep. Starters Jaycee Horn en Donte Jackson zijn blessuregevoelig. Het is maar de vraag als zij wegvallen of C.J. Henderson en Keith Taylor dit jaar wél volwaardige vervangers zullen zijn.

Maar met sterkhouders als Derrick Brown, Brian Burns, Shaq Thompson en Horn, gaat Evero elke offense moeten kunnen frustreren. Opvallend weinig nieuws komt naar buiten over de contractverlengingen van Burns en Brown. En dat is nou precies waar Tepper wederom een verschil kan maken. Als rijke eigenaar is gegarandeerd salaris veel minder een probleem. Verwachting is dan ook dat beide spelers verlengd zullen worden, wellicht niet met het hoogste salaris ooit, maar wel veel guaranteed.

Tot slot, de wildcard bij de Panthers defense luistert naar de naam Frankie Luvu. De linebacker had vorig jaar de meeste tackles for loss in de NFL. Als alle aandacht van de offensive line uit gaat naar namen als Burns, Houston en Brown, kan hij wel eens degene zijn met het meeste aantal sacks aan het eind van dit seizoen.

CONCLUSIE

Offensief is Carolina een groot vraagteken. Er zal nog veel fout gaan met al deze nieuwe spelers. Maar ze kunnen leunen op hun defensie en hun zeer ervaren coaching staff. Wees dan ook niet verbaasd als de Panthers, in deze zwakke NFC South divisie, zomaar in jaar één onder Reich er met de divisietitel vandoor gaan. In Charlotte durft iedereen weer een beetje te dromen na een het grote Rhule-fiasco.

Voorspelling: 9-8


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Jim Dedmon/USA Today Sports