Home Blog Pagina 151

Dutch Watch: prachtige rentree Kieboom, Bogey goes yard!

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: prachtige rentree Kieboom, Bogey goes yard!

Ozzie Albies is op de weg terug van zijn hamstringblessure, maar kwam deze week nog niet in actie. Wie dat wel deed, was Carter Kieboom. De infielder van de Washington Nationals maakte zijn seizoensdebuut en zal dit niet snel vergeten! Ook Xander Bogaerts en Josh Palacios waren bij vlagen goed bezig voor respectievelijk de Padres en Pirates. Helaas kwam er uit Boston minder goed nieuws, want Kenley Jansen raakte geblesseerd aan zijn hamstring.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

464 AB, 122 H, 57 R, 14 HR, 44 RBI, .263 BA, .335 OBP, .397 SLG, .732 OPS

De tijd dringt voor de San Diego Padres. Het aantal resterende wedstrijden neemt af en in het geval van de Friars geldt dat ook voor de kansen op de play-offs. Vorige week joeg Xander Bogaerts zijn eerste homerun van deze maand het stadion uit. Deze week hoopte hij te bevestigen dat dit geen opleving was. Dat zou dan moeten gebeuren tegen de Arizona Diamondbacks. Niet alleen een divisierivaal, maar ook een team dat in de race is voor één van de wildcards. In de serie die volgde, troffen de Padres in de Miami Marlins een volgende concurrent.

Xander Bogaerts kon zich de laatste serie tegen de D-backs nog prima herinneren. Dat die pas een paar dagen geleden was, had daar niet veel mee te maken. Veel belangrijker was dat we in die wedstrijden de “oude” Bogaerts weer zagen. Op 11 augustus was hij 4-for-5 met onder meer een homerun en 3 RBIs. Zes dagen later, op 17 augustus, was de vorm veel minder goed. Bogaerts was 0-for-3 met een opzettelijke vier wijd in de negende inning. Dat de Diamondbacks met 3-1 aan het langste eind trokken, maakte de matige dag compleet.

Helaas voor de kortestop was dat teleurstellende optreden aan slag geen uitzondering vorig weekend. San Diego won vrijdag de tweede wedstrijd met 4-0, maar Bogaerts was 0-for-4. Op zaterdag werkten de teams een doubleheader af in verband met de verwachte overlast door orkaan Hillary. Het eerste deel, met 4-6 verloren door de Padres, zal Bogaerts snel willen vergeten. Een paar uur later nam hij echter enigszins revanche voor zijn 0-for-4 door in de vijfde inning zijn dertiende homerun van dit seizoen te slaan. Helaas voor de infielder bracht ’t de Padres niets. Zij gingen met maar liefst 1-8 de bietenbrug op en zagen de D-backs dus uitlopen in de wildcard-stand.

BOGEY PLAYS LONG BALL!

Tegen de D-backs moest Bogaerts tot de laatste wedstrijd wachten op zijn eerste en enige hit, maar tegen de Marlins had hij deze al in zijn eerste AB te pakken. Zijn single in de eerste inning zette geen zoden aan de dijk, maar dat deerde de Padres niet. Gedragen door de 4 RBIs van Ha-Seong Kim openden zij dit drieluik met een 6-2 overwinning. Afgelopen dinsdag kwamen de Friars niet verder dan 3 hits en geen enkele run. De Marlins hadden aan één productieve inning genoeg om het duel met 3-0 naar zich toe te trekken.

De Padres haalden woensdag hun gram in de zogenaamde rubber game. Xander Bogaerts was 1-for-4 maar die ene hit was wel van groot belang. Met Manny Machado op de honken tikte de kortestop zijn veertiende homerun het stadion uit. Tussen 16 juli en 11 augustus stond hij droog op dat gebied, maar zijn klap tegen de Marlins was alweer zijn derde long ball van deze maand. San Diego zegevierde met 4-0, maar in de strijd om de wildcards schoten ze er niet veel mee op. Na deze serie was de achterstand – op de Reds in dit geval – nog altijd zes gewonnen wedstrijden.

KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

41.2 IP, 29 SV, 2.81 ERA, 35 H, 15 BB, 50 K, 14 R, 13 ER, 1.200 WHIP

De Boston Red Sox mogen dan een winning record hebben, maar moeten nog wel een flinke sprong maken om ’t postseason te bereiken. Toch zullen de fanatiekste Red Sox-fans een glimlach moeilijk kunnen onderdrukken. Bij de aartsrivaal uit New York gaat het namelijk nog vele malen beroerder. Voor het bezoek van de Red Sox hadden de Yankees hun laatste vijf wedstrijden verloren. Kenley Jansen en de zijnen wilden maar wat graag het gewonde dier een volgend zetje geven. Na ’t bezoek aan The Bronx volgde opnieuw een krachtproef. In Houston wachtten de Astros op één van hun concurrenten voor een wildcard.

Eén keer kwam Jansen in actie tegen de Nationals, want de Red Sox wisten ook alleen die ene wedstrijd in dat drieluik te winnen. Tegen de Yankees verscheen Jansen ook maar één keer op de heuvel. De eerste (8-3) en tweede (8-1) verliepen dusdanig soepel voor Boston dat de inbreng van hun closer niet nodig was. Heel anders was dat afgelopen zondag. De twee rivalen maakten er een prachtig schouwspel van, maar een RBI-double van Justin Turner zette Boston in de negende inning op een 6-5 voorsprong.

De druk stond er dus vol op bij Kenley Jansen en dat werd niet minder na de tweehonkslag van Greg Allen. Toen de tweede pitch van Jansen ook nog eens DJ LeMahieu raakte, gingen de mensen in NY geloven in een overwinning. Uitgerekend tegen Aaron Judge herpakte Jansen zichzelf. De superster werd met drie slag weggezet en Gleyber Torres overkwam hetzelfde. Ben Rortvedt was de laatste hoop voor de Yankees. De 25-jarige catcher raakte de bal goed, maar helaas voor de thuisploeg niet goed genoeg. Een flyball maakte van hem de derde nul en gaf Jansen zijn 29e save van dit seizoen. Boston vertrok met een sweep uit Yankee Stadium, waar de thuisploeg hun achtste nederlaag op rij leed.

TEGENSLAG

In Houston troffen de Red Sox een concurrent voor één van de wildcards. De Astros kunnen in de AL West weliswaar de Rangers nog achterhalen, maar als Boston zijnde kun je maar beter het zekere voor het onzekere nemen. Dat betekent zoveel mogelijk wedstrijden in Texas winnen, maar met twee nederlagen (4-9 en 3-7) begon deze serie van vier slecht voor de Red Sox. Afgelopen woensdag, bij een 4-4 stand in de negende inning, mocht Kenley Jansen pas voor het eerst zijn opwachting maken.

De outing duurde slechts 3 pitches. Jon Singleton sloeg een bal het linksveld in, maar deze werd goed verwerkt door de defensie. Kenley Jansen voelde echter iets in zijn hamstring en nam geen risico. Nick Pivetta en Josh Winckowski maakten het karwei af vanaf de heuvel. Zij zagen in de tiende inning Adam Duvall een 3-run homerun slaan. Die tik kwamen de Astros niet meer te boven, zodat Boston met 7-5 won.

GUNSTIGE BERICHTEN

Volgens de eerste berichten valt de blessure van Jansen gelukkig mee. Zonder hun closer waren de Red Sox donderdag een paar maten te groot voor de Astros. Boston legde de titelverdediger met maar liefst 17-1 over de knie. Voor Houston was ’t een evenaring van de grootste nederlaag in de clubhistorie. Zij verloren voor het laatst in 2011 met zo’n groot verschil. Toen waren de Rockies de boosdoener.

CARTER KIEBOOM (3B, Washington Nationals)

7 AB, 3 H, 2 R, 1 HR, 1 RBI, .429 BA, .429 OBP, 1.000 SLG, 1.429 OPS

Op 3 oktober 2021 speelde Carter Kieboom zijn laatste wedstrijd. Zijn club was op dat moment al bezig met een rebuild en de Amerikaan met Nederlandse roots moest één van de bouwstenen worden van een nieuwe formatie. Geen vreemde gedachte, want de infielder was in 2016 immers in de eerste ronde gedraft door Washington. Helaas moest Kieboom bijna twee jaar wachten op een volgend optreden in de Major League Baseball. Hij miste heel 2022 vanwege een Tommy John-operatie, was eerder dit jaar op de weg terug maar werd teruggeworpen door een buikspierblessure.

Afgelopen dinsdag was daar echter de dag waar Kieboom ontzettend lang naar heeft uitgekeken. In Yankee Stadium maakte de derdehonkman zijn langverwachte rentree. Zijn Nationals zijn al lang en breed kansloos voor de play-offs, maar willen nog wel fungeren als party-poopers van andere teams. Met Kieboom in een hoofdrol was dat precies wat gebeurde in New York. Kieboom stond als negende genoteerd in de batting order, kwam in de derde inning voor het eerst aan slag. En zorgde voor een terugkeer om nooit te vergeten.

De tweede bal die hij zag, nam hij diep voor een homerun en een 1-0 voorsprong. Het was weliswaar zijn enige hit in 3 AB’s, maar daar maalde niemand om. De voormalig first-rounder was terug en dat zouden ze met name in New York weten. Dat de Nats ook nog eens met 2-1 wonnen, maakte de avond compleet. Zonder Kieboom zagen de Nationals hoe Aaron Judge met 3 homeruns de hoofdrol opeiste in de tweede wedstrijd. New York won met 9-1 en maakte zo een einde aan de 9-game losing streak.

PLAAG VOOR YANKS

Voor de Nationals was dat pas hun derde nederlaag in de laatste elf wedstrijden en donderdag bewezen ze dat dit geen toeval is. Met Kieboom opnieuw in de line-up, nu als vijfde in de batting order, werden de Yankees met 6-5 verslagen. Met 2-for-4 liet de derdehonkman zijn knuppel opnieuw spreken. Zijn double in de zevende inning bleek de aanzet tot een sterke inning voor Washington. Mede dankzij Carter Kieboom werd een 1-3 achterstand omgezet in een 5-3 voorsprong. De Nationals wonnen uiteindelijk met 6-5 en maakten duidelijk dat ’t lek in NY nog lang niet boven is.

JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

159 AB, 33 H, 15 R, 5 HR, 23 RBI, .208 BA, .249 OBP, .371 SLG, .620 OPS

Josh Palacios waant zich af en toe in een duiventil. Dan weer staat de outfielder in de starting line-up, dan weer doet hij dienst als invaller en op een ander moment verdwijnt hij zelfs voor een volledige serie uit de line-up. Des te belangrijker is het dan ook om de kansen die hij krijgt met beide handen aan te grijpen. Ook met het oog op de toekomst, want daar zijn de Pittsburgh Pirates voornamelijk mee bezig. Afgelopen week mocht Palacios zich laten zien tegen de Twins en Cardinals. Het was tegen die laatste club dat de Oranje-international een statement maakte.

Bij een 5-1 achterstand maakte Palacios vorige week vrijdag in de negende inning zijn opwachting tegen de Minnesota Twins. Na 6 pitches en drie slag kon hij onverrichter zake terug naar de dug-out, maar in de tweede ontmoeting kreeg hij kans op revanche. Josh Palacios speelde een gehele wedstrijd, maar kwam in 4 AB’s niet tot een hit. Zijn Bucs namen wel wraak voor de 1-5 nederlaag, want met 7-4 schreven de bezoekers de tweede wedstrijd op hun naam.

ONTKETEND

Voor Palacios was de derde wedstrijd in de serie bijna een kopie van de eerste. In de negende inning als pinch hitter naar het slagperk bij een achterstand (0-2) en na een strikeout weer gaan zitten. Palacios kreeg de laatste tijd nogal wat K’s te slikken. Vijf in zijn laatste vijf optredens om precies te zijn. Tegen divisierivaal St. Louis zette de man uit Brooklyn zichzelf in de eerste wedstrijd op de kaart. Nog niet zozeer in zijn eerste AB’s, maar vanaf de vierde inning was Palacios niet meer te houden!

Pittsburgh had al een 5-0 voorsprong in die inning, maar met 2 uit en 2 man op de honken maakte Palacios daar in één klap 8-0 van. Hij was echter nog niet klaar na zijn negende homerun, want in de achtste inning was het opnieuw raak. Een 2-run RBI-double van Josh Palacios maakte er 10-1 van en bracht het aantal RBIs op 5. Zijn meest productieve wedstrijd in de majors tot nu toe hielp de Bucs aan een klinkende 11-1 zege.

Helaas kon Palacios zijn meer dan uitstekende optreden geen vervolg geven tegen de Cardinals. Zijn club won afgelopen dinsdag ook de tweede wedstrijd, maar Palacios bleef 0-for-4. De Bucs sloten het eerste deel van deze homestand af met een 4-6 nederlaag. Josh Palacios kwam vijf keer aan slag, maar moest het zonder hit stellen. Zijn slaggemiddelde zakte naar .208 en dat is het laagst sinds zijn eerste wedstrijden voor de Pirates begin mei.

JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

414 AB, 98 H, 51 R, 8 HR, 39 RBI, .237 BA, .317 OBP, .365 SLG, .682 OPS

Gelukkig viel het allemaal mee met de blessure van Jurickson Profar en kon hij deze week weer “gewoon” zijn wedstrijden spelen voor de Rockies. Dat ’t nog niet helemaal van harte ging, bleek wel tijdens de serie tegen de White Sox. Hier en daar ging het nog wat moeizaam, maar in de serie tegen de Rays ging het al beter.

Op vrijdag 18 augustus maakten de bezoekers uit Chicago kennis met de “kracht” van Coors Field. Het stadion staat bekend als hitter friendly en de Rockies bewezen waarom. De thuisploeg walste met 14-1 over de White Sox heen en Jurickson Profar liep de zesde run binnen. Even daarvoor was de outfielder doorgekomen met zijn 25e double van dit seizoen. Hij maakte die wedstrijd niet vol, want na acht innings mocht Profar (1-for-4) gaan zitten. Dat was dan weer precies de inning waarin hij in de derde wedstrijd zijn opwachting maakte.

KANSLOOS IN TAMPA

De international had de 11-5 overwinning van zaterdag bekeken vanuit de dug-out en ook de series finale ging grotendeels aan hem voorbij. In zijn enige at-bat kon hij na 5 pitches en een strikeout opnieuw richting diezelfde dug-out wandelen. Tegen de Tampa Bay Rays kon Profar deze week weer op volledige wedstrijden rekenen. In de eerste wedstrijd van die serie van drie zette hij met een sac fly in de tweede inning de Rockies op het bord. Aan slag was Profar 0-for-2 met een walk in een wedstrijd die Colorado snel wil vergeten. Met 12-4 trokken de Rays in eigen huis aan het langste eind.

Afgelopen woensdag maakten de Rockies het een stuk spannender. Pas in extra innings moesten ze met 5-6 buigen voor de Rays. Profar bereikte twee keer de honken, maar alleen in de negende inning deed hij dit via een honkslag. Het bleek zijn enige hit in deze serie, want in de derde en laatste wedstrijd mocht hij alleen in de negende inning de gang naar het slagperk maken. Met een 3-5 achterstand, één uit en één honk bezet had de pinch hitter vast stoute plannen, maar Pete Fairbanks gaf hem eigenlijk geen kans. Aan de stand veranderde niets meer waardoor Colorado deze road trip startte met drie nederlagen in Florida.

Cover photo: Katherine Frey/The Washington Post

NFL 32-in-32 | Minnesota Vikings: Net zo gelukkig als vorig jaar?

Marc Dorenbos
-
0
NFL 32-in-32 | Minnesota Vikings: Net zo gelukkig als vorig jaar?

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 23 het team dat dit jaar wel succes wil behalen in de play-offs: de Minnesota Vikings.

Wie vorig jaar puur naar het record van de Minnesota Vikings keek, dacht dat het team van Kevin O’Connell een van de beste ploegen in de NFL was. Wie de wedstrijden van de Vikings zag, wist wel beter. Minnesota trok veel wedstrijden pas in de tweede helft naar zich toe en in sommige gevallen ging dat met meer geluk dan wijsheid. In de play-offs gingen de Vikings er dan ook meteen uit in de wild card ronde tegen de New York Giants. Dit jaar wil Minnesota zo’n vreugdeloze exit voorkomen.

FREE AGENCY

De Vikings verloren een aantal belangrijke spelers in free agency. Running back Dalvin Cook werd gereleased en heeft intussen getekend bij de New York Jets. Betrouwbare receiver Adam Thielen vertrok naar de Carolina Panthers. Edge rusher Za’Darius Smith had afgelopen jaar 10 sacks, maar speelt intussen bij de Cleveland Browns. Ook defensive tackle Dalvin Tomlinson speelt intussen in Cleveland. Tight end Irv Smith jr. vertrok naar de Cincinnati Bengals. Ervaren cornerback Patrick Peterson speelt nu bij de Pittsburgh Steelers. Linebacker Eric Kendricks ging naar de Los Angeles Chargers.

De Vikings kregen er niet veel voor terug. Tight end Josh Oliver kwam over van de Ravens en zal back-up zijn achter T.J. Hockenson. Byron Murphy kwam van de Cardinals en gaat Peterson vervangen. Saints linebacker Marcus Davenport en Packers DE Dean Lowry moeten de defensie van de Vikings versterken.

NFL DRAFT

In de eerste ronde kozen de Vikings voor USC receiver Jordan Addison. Addison moet Thielen vervangen als #2 receiver naast Justin Jefferson. In zowel de derde als de vierde ronde werd de cornerback-room van de Vikings uitgebreid, met Mekhi Blackmon (USC) en Jay Ward (LSU). Blackmon wordt samen met Byron Murphy en Akayleb Evans de starting cornerback. De laatste drie picks van de Vikings gingen naar een defensive tackle (Jacquelin Roy, LSU), een quarterback (Jaren Hall, BYU) en een running back (DeWayne McBride, UAB).

BO SCHALBROECK/BOGRAPHIX

OFFENSE

Als je naar de offense van de Vikings kijkt, is de eerste naam waar je je op richt die van Justin Jefferson. Jefferson won afgelopen jaar de Offensive Player of the Year award na een seizoen met 1809 receiving yards en 8 touchdowns. Hij begint nu pas aan zijn vierde seizoen en zijn plafond lijkt nog niet bereikt. De #2 en #3 receivers zijn rookie Addison en K.J. Osborn. Op tight end beschikken de Vikings sinds vorig jaar over T.J. Hockenson. Hockenson kende een uitstekend (half) eerste seizoen bij de Vikings. Alleen Travis Kelce had meer receptions als tight end sinds Hockenson naar de Vikings ging.

Degene die de ballen naar Jefferson & co moet gooien, is Kirk Cousins. Cousins gooide vorig jaar voor ruim 4500 yards en 29 touchdowns. Het probleem is dat hij ook 14 intercepties gooide, iets wat alleen Dak Prescott en Davis Mills slechter deden. Cousins zal het aantal intercepties omlaag moeten brengen om de wedstrijden van de Vikings minder spannend te maken dan afgelopen seizoen. De offensive line waarachter Cousins plaatsneemt is middelmatig. Een lichtpuntje is dat voormalige first round pick OT Christian Darrisaw afgelopen seizoen liet zien dat hij over kwaliteiten beschikt. Het is aan hem om dat dit jaar te bevestigen.

Op de running back positie is Minnesota met het vertrek van Dalvin Cook erop achteruit gegaan. De snaps zullen nu naar Alexander Mattison en Ty Chandler gaan. Beide running backs hebben nog niet bijzonder veel laten zien in de NFL. Het lijkt er dus op dat de Vikings ook dit seizoen voornamelijk met de passing game aan de slag gaan.

DEFENSE

Met het vertrek van Za’Darius Smith, Dalvin Tomlinson, Eric Kendricks en Patrick Peterson is Minnesota veel kwaliteit en ervaring kwijtgeraakt in de defense. Pass rusher Danielle Hunter en safety Harrison Smith moeten de kar nu gaan trekken voor de Vikings defensie. Waar de Vikings veel verbetering kunnen gebruiken, is in het stoppen van de run. Afgelopen jaar werden de Vikings 23e in rushing touchdowns allowed en 22e in yards per carry allowed. Dat moet dit jaar beter als de Vikings de ambitie hebben eenzelfde record als afgelopen jaar te halen. Minnesota werd ook 21e in totaal aantal sacks. Dat aantal was dus al aan de lage kant, en nu is men in Za’Darius Smith een belangrijk aandeel daarin ook nog eens kwijt.

Wat de defense van Minnesota wel kan helpen, is de aanstelling van Brian Flores als defensive coordinator. Flores was in het verleden al defensive assistant bij de Patriots en afgelopen jaar bij de Steelers, terwijl hij ook een tijdje head coach is geweest bij de Dolphins. Met Flores hoopt Minnesota de defense behoorlijk te verstevigen.

CONCLUSIE

De Vikings hebben met Jefferson, Addison en Hockenson meer dan genoeg aanvallende vuurkracht. Het grootste vraagteken is ook dit jaar weer de defense, die veel kwaliteit en ervaring heeft ingeleverd. In een NFC North zonder Aaron Rodgers, moeten de Vikings in principe weer voor de divisiewinst gaan. De Bears en Lions zijn ook dit jaar weer sterker geworden dus een zekerheid is dat niet. In Minnesota zullen ze niet alleen de play-offs willen halen, maar daar ook een betere indruk achter willen laten dan afgelopen jaar.

Conclusie: 9-8

Lees hier alle artikelen in onze NFL 32-in-32-reeks!

Coverfoto: Andy Clayton-King/AP Photo

NFL 32-in-32 | Baltimore Ravens: gerenoveerde aanval

Marc Dorenbos
-
0
NFL 32-in-32 | Baltimore Ravens: gerenoveerde aanval

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 22 het team dat een aantal belangrijke offensieve moves maakte in free agency: de Baltimore Ravens

Het begon op een soap van Aaron Rodgers-achtige proporties te lijken, maar uiteindelijk kwam het allemaal goed tussen Lamar Jackson en de Baltimore Ravens. De voormalig MVP tekende een vijfjarige deal ter waarde van 260 miljoen dollar en blijft dus nog jaren under center staan in Baltimore. De Ravens hopen nu dat Jackson een heel seizoen fit kan blijven, zodat er een aanval kan worden gedaan op de AFC North.

FREE AGENCY

De verlenging van Jackson was de belangrijkste move die de Ravens sloten in het offseason, maar het was zeker niet de enige deal die men maakte. Een andere grote verlenging was die van Roquan Smith. De linebacker tekende een vijfjarig contract ter waarde van 100 miljoen dollar. Ook werd wide receiver Odell Beckham jr. gehaald als nieuw wapen voor Jackson. Het is ruim een jaar geleden dat OBJ zijn laatste wedstrijd in de NFL speelde, toen hij zijn kruisband scheurde in Super Bowl LVI. Andere wapens die werden gehaald zijn running back Melvin Gordon en wide receiver Nelson Agholor. Voormalige #1 pick Jadeveon Clowney tekende een 1-jarig contract om meer diepte in de pass rush te verzorgen. De blessuregevoelige secondary van de Ravens kreeg versterking in de vorm van cornerbacks Ronald Darby en Rock Ya-Sin.

De belangrijkste namen die de Ravens kwijtraakten, waren cornerback Marcus Peters (Las Vegas Raiders) en veteraan edge rushers Calais Campbell (Atlanta Falcons) en Justin Houstons (Carolina Panthers). Ook guard Ben Powers (Denver Broncos) en tight end Josh Oliver (Minnesota Vikings) vertrokken.

NFL DRAFT

In de eerste ronde kozen de Ravens ervoor om Lamar een wapen te geven. Wide receiver Zay Flowers kwam naar Baltimore. Flowers heeft zich in het preseason al in positieve zin laten zien. Met name zijn routerunning zorgt voor positieve berichten. Flowers lijkt dan ook veel snaps te gaan spelen naast OBJ en Rashod Bateman. In de derde ronde kozen de Ravens voor Clemson linebacker Trenton Simpson. Simpson zal in eerste instantie achter Roquan Smith en Patrick Queen plaatsnemen. Met de overige vier picks koos Baltimore achtereenvolgens EDGE Tavius Robinson (Ole Miss), cornerback Kyu Blue Kelly (Stanford), OT Malaesala Aumavae-Laulu (Oregon) en OG Andrew Vorhees (USC).

NFL 32-In-32 Baltimore Ravens_1
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Met het vastleggen van Jackson is de belangrijkste positie in de offense voor de komende jaren veilig gesteld. De talenten van Jackson door de lucht en over de grond zijn bekend. De afgelopen twee seizoenen werd Lamar evenwel geplaagd door blessures. Twee jaar geleden miste Baltimore daardoor de play-offs en afgelopen jaar moest back-up Tyler Huntley spelen in de play-off-wedstrijd tegen de Bengals. Met een fitte Jackson kan Baltimore altijd meedoen voor de divisiewinst in de AFC North.

Met het aantrekken van Beckham en Flowers heeft Jackson er twee wapens bij gekregen. De derde wide receiver die veel snaps gaat spelen, is Rashod Bateman. Bateman heeft onmiskenbaar talent, maar ook hij worstelde veel met blessures sinds de Ravens hem gedraft hebben. Op tight end kunnen de Ravens gebruik maken van een van de beste spelers op zijn positie: Mark Andrews. Afgelopen seizoen was Andrews nog de leading receiver van Baltimore.

De running back snaps worden verdeeld tussen J.K. Dobbins en Gus Edwards. Lamar Jackson zal zelf ook veel de benen gebruiken. De rushing kwaliteiten van Lamar zijn bekend in de NFL. De offensive line waarachter Jackson plaatsneemt, is een van de beste in de NFL. Left tackle Ronnie Stanley is een uitstekende passblocker, maar hij sukkelt al sinds 2019 met blessures. Center Tyler Linderbaum was vorig jaar als rookie meteen van grote waarde. De enige verandering ten opzichte van vorig jaar in de OL is left guard Ben Cleveland, die Ben Powers vervangt.

DEFENSE

Met het vertrek van Justin Houston en Calais Campbell verloor Baltimore 15 van de in totaal 48 sacks van afgelopen jaar. Met het aantrekken van Clowney lijkt dit gat niet meteen gevuld. Het wordt dus interessant om te zien hoe de Ravens pass rush zich ontwikkelt dit seizoen. Met Roquan Smith en Patrick Queen bezit Baltimore twee uitstekende linebackers. Smith kwam vorig jaar over van de Bears en beviel zo dat hij zijn megaverlenging tekende dit offseason.

De secondary van Baltimore is op papier sterk, alleen is ze tevens blessuregevoelig. Zo is cornerback Marlon Humphrey recent geopereerd, wat de reden is dat Ronald Darby werd gehaald. Rock Ya-Sin moet de vertrokken Marcus Peters doen vergeten. Met Marcus Williams en Kyle Hamilton hoeft Baltimore zich op de safety positie geen zorgen te maken. Hamilton was in zijn rookie jaar meteen van enorme waarde in de Ravens defensie. Als hij zich door weet te ontwikkelen, kan hij dit jaar een van de beste safeties in de NFL zijn.

CONCLUSIE

De Ravens willen dit jaar weer eens de AFC North winnen. Of dit mogelijk is, hangt af van de fitheid van Lamar Jackson. Nu hij extra wapens in de offense heeft, zijn er aanvallend gezien de kansen om zich te meten met de beste quarterbacks in de NFL. Rondom de defense zijn er vragen, nu er qua sacks-aantallen veel is weggevallen en gezien de blessuregevoeligheid in de secondary. Voor de Ravens geldt wat voor alle ploegen in de AFC North geldt: iedereen kan van iedereen winnen en in principe kan elke ploeg de divisie pakken.

Voorspelling: 10-7

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Jessica Rapfogel/USA TODAY Sports

MLB Out Of The Park: record voor J-Rod, White Sox laten koppen rollen, blessure Ohtani

Hans Mulder
-
0
MLB Out Of The Park: record voor J-Rod, White Sox laten koppen rollen, blessure Ohtani

Dat Julio Rodriguez wederom een Seattle Mariners record te pakken heeft zal voor veel mensen geen verassing zijn. Hij was en fuego tegen de Kansas City Royals en dat betaalde zich uit. Verder ging de misère bij de Chicago White Sox en New York Yankees verder en leidde dat tot ontslagen in de ‘Windy City’. Er kwam positiever contract nieuws uit Washington waar de gevestigde orde wel mocht blijven zitten. Dit alles en meer lees je in de MLB Out Of The Park editie van deze keer.

AMERICAN LEAGUE

RED HOT J-ROD ZET NIEUW RECORD

Veel spelers zouden tevreden zijn als ze halverwege de maand augustus een slaggemiddelde van .256 konden overleggen. In Seattle besloot een 22-jarige outfielder uit de Dominicaanse Republiek vorige week echter dat het altijd nog een paar tandjes beter kan. Dat Julio Rodriguez een meer dan begenadigde speler is, wisten we al. Wat hij vorige week echter presteerde, is zelden vertoond en goed voor de geschiedenisboeken. Tegen de Royals en Astros gaf J-Rod een volledig nieuwe betekenis aan het begrip “tough out”. Simpelweg door praktisch niet out te gaan…

Tussen 4 augustus en 8 augustus was Rodriguez al goed voor negen hits in 18 at-bats. Dit was in een periode waarin de Mariners het ook aardig op de heupen hadden, want zij wonnen acht wedstrijden op rij. Het bijna logische gevolg hiervan was dat ze zich weer meldden in de debatten om de wildcards. Een week geleden besloot hun jonge ster er nog een schepje bovenop te doen. In de eerste twee duels met Kansas City was hij 3-for-10. Met vier RBIs in de eerste wedstrijd, die overigens wel met 6-7 verloren ging.

Op 16 augustus was Julio Rodriguez vier-uit-zes aan slag met twee RBIs. Op ’t eerste oog niets bijzonders, maar een dag later pakte hij uit met vijf hits in vijf AB’s en ook nog eens vijf RBIs. Onder meer door een drie-run homerun in de achtste inning. Beide wedstrijden werden gewonnen door Seattle, maar dat was “slechts” tegen Kansas City. J-Rod bewees echter op 18 augustus dat hij ook tegen een topteam tekeer kan gaan. Met een solo homerun had Rodriguez een belangrijk aandeel in de 2-0 overwinning op de Astros, maar het was vooral zijn vier-uit-vijf die tot de verbeelding sprak.

Julio Rodriguez wist dat hij dertien-uit-zestien was in zijn laatste drie wedstrijden toen hij zaterdag aan het duel met de Astros begon. Een reeks waarvoor je superlatieven tekort komt, maar op 19 augustus schreef J-Rod historie. Bijna een eeuw geleden, in 1925, had Milt Stock namens de Brooklyn Robins een serie van vier wedstrijden waarin hij zestien hits noteerde. Dat record verbleekte bij wat Rodriguez deed. Uitgerekend tegen de angstgegner uit Houston legde J-Rod beslag op een nieuw record. Hij ging vier-uit-zes en kwam zo uit op zeventien hits in vier wedstrijden. Het was overigens de enige keer in die reeks dat hij verstoken bleef van een RBI, maar dat mocht de pret niet drukken. Seattle won namelijk met 10-3.

Die ongekende 17-uit-22 tussen 16 augustus en 19 augustus tilde het slaggemiddelde van J-Rod naar .278. Zijn geweld aan slag verdrong dus ook een stokoud record, maar veel belangrijker is dat de Mariners aan de hand van hun jonge ster bezig zijn aan een enorme opmars. Was het record van de M’s op 1 augustus nog 55-52 nu ruim drie weken later staat dit op 70-55. Een postseason-ticket behoort weer serieus tot de mogelijkheden. Mede door de sweep tegen de Astros afgelopen weekend. Seattle trok dit seizoen zelfs zeven van de negen onderlinge wedstrijden naar zich toe. Het was voor het laatst in 2018 dat de Mariners over een geheel seizoen beter presteerden in de onderlinge duels.

ROLLENDE KOPPEN BIJ DE WHITE SOX

Het is tot nu toe een dramatisch seizoen voor de Chicago White Sox. De gedoodverfde kampioen van de American League Central staat 16.0 wedstrijden achter op de Minnesota Twins en heeft een record van 49-77. Er moest iets gebeuren en executive vice president Ken Williams en general manager Rick Hahn werden geslachtofferd. Daarmee kwam er een einde aan een van de langste periodes als MLB front office managers in de huidige tijd.

Williams kwam bij de White Sox in 1992 als een scout en zou zich uiteindelijk opwerken tot executive vice president. Beide ontslagen heren wonnen met de White Sox in 2005 een World Series, maar zouden dat niet herhalen. Ondanks het verschrikkelijke seizoen lijkt de positie van manager Pedro Grifol wel veilig voor volgend seizoen. Verschillende journalisten melden dat hij ook met de scepter zal zwaaien in 2024.

Het is niet alleen op bestuurlijk gebied een rotzooi bij de White Sox. Al eerder kwam er nieuws naar buiten dat er geen regels waren en dat verschillende spelers sliepen in de bullpen terwijl de wedstrijd bezig was, maar na wederom een verlies en het ontslag werd het teveel voor de analisten van de White Sox. Na een interview met Eloy Jimenez, waarin hij aangaf dat er binnen de spelersgroep totaal niet over het ontslag gesproken was gingen Ozzie Guillén en Scott Podsednik geheel los. Vooral het gebrek aan standaarden, werklust en het ontbreken aan verantwoordelijkheid zorgden voor irritatie bij de voormalige spelers.

GEMENGDE GEVOELENS IN HOUSTON

De Houston Astros verloren afgelopen weekend met 10-3 van de Mariners, maar voor Jose Altuve was ’t een gedenkwaardige wedstrijd. De 33-jarige tweedehonkman uit Venezuela werd in dat duel de derde Astro in de geschiedenis die de grens van 2000 hits slechtte. Jeff Bagwell en Craig Biggio gingen hem voor, maar geen van hen had zo weinig wedstrijden nodig als Altuve. De achtvoudig All-Star, winnaar van zes Silver Sluggers en twee wereldtitels noteerde zijn 2000e hit na slechts 1631 wedstrijden. Daarmee is hij ook de eerste speler die in of na 2011 debuteerde met 2000 hits. En de tiende speler uit Venezuela.

Altuve reserveerde zijn plekje in de geschiedenis in de vijfde inning bij een 5-2 achterstand. Met 3-for-5 kon de infielder terugkijken op een goede wedstrijd, maar als team zakten de Astros door de ondergrens. Seattle trakteerde de regerend kampioen op een sweep en verkleinde de achterstand op Houston tot 0.5 gewonnen wedstrijd. Voor de Astros was ’t aanleiding om de koppen even bij elkaar te steken tijdens een teammeeting.

Met vijf divisietitels in de laatste zes jaar zijn de Astros gewend geraakt aan succes. Vorig seizoen was het gat naar de nummer twee in de divisie, de Mariners, maar liefst 16 gewonnen wedstrijden. Dit seizoen moet Houston de Texas Rangers voor zich dulden en zitten de Mariners hen op de hielen. Met nog meer dan een maand te gaan in het reguliere seizoen is er voor de Astros nog niet veel aan de hand. Wat runs per game (4.90) staan ze zevende en het gezamenlijke ERA van de pitchers (3.84) is goed voor de vijfde plaats in de MLB. Bovendien is hun resterende programma op papier niet overdreven zwaar.

YANKEES BLIJVEN VERLIEZEN

Slechts 0.5% kans hebben de New York Yankees volgens FanGraphs op het halen van de playoffs dit seizoen. Met 17.0 wedstrijden achterstand in de divisie en een record van 60-65 ziet het er verre van rooskleurig uit voor de Bronx Bombers. Door een homerun van CJ Abrams in de achtste innings tijdens de eerste wedstrijd van de series tegen de Washington Nationals verloren de Yankees hun negende wedstrijd op rij. Voor veel franchises is dat al een zeer negatief record, maar bij de Yankees was dat al niet meer gebeurd sinds 1982.

Door die losing streak staan de Bronx Bombers nu dik laatste in de American League East. Hun eeuwige rivaal, de Boston Red Sox, wonnen de vorige series door een sweep en hebben nu een voorsprong van 6.5 wedstrijden op de laatste plaats. Mochten de Yankees die plaats tot het einde van het seizoen vasthouden, dan zou het de eerste keer zijn sinds 1990.

Tevens zouden de New York Yankees van 2023 ook een record van de Yankees van 1992 kunnen breken. Sindsdien wonnen zij elk jaar meer wedstrijden dan zij verloren, maar door een record van 60-65 lijkt dat record uit de boeken geschreven te gaan worden. Bij de White Sox zijn de koppen al gaan rollen, maar de Yankees zouden zomaar de volgende organisatie kunnen worden waar dat gebeurt.

CAPTAIN JUDGE REDDER IN NOOD

Wie anders dan de captain voorkwam dat de losing streak van de Yankees de dubbele cijfers bereikte. Aaron Judge nam zijn team aan de hand en was bijna in zijn eentje verantwoordelijk voor de 9-1 overwinning. Judge tekende voor zijn eerste 3-homer game en sloeg maar liefst 6 runs over de thuisplaat. Eén van die drie homeruns was een grandslam in de tweede inning. Het was de vijfde keer in zijn loopbaan dat Judge de bal weg timmerde met alle honken bezet.

Dankzij de zege op de Nationals zetten Judge en de Yankees ook een streep door hun afspraak met de geschiedenis. Het is nog tot daar aan toe dat je de langste losing streak in 42 jaar noteert, maar voor een tiende nederlaag op rij moesten we in het geval van de Yankees helemaal terug naar 1913.

PITCHER OHTANI NIET MEER IN ACTIE IN 2023

Een slechte dag voor de honkballiefhebber, maar voornamelijk voor Shohei Ohtani en de LA Angels. Tegen de Cincinnati Reds was het Japanse fenomeen de starter namens de thuisploeg, maar moest al na twee innings de wedstrijd verlaten. Ohtani, goed voor 10 wins in 23 starts en een 3.14 ERA, miste al een wedstrijd vanwege een vermoeide arm. Die klachten waren er tegen de Reds ook en manager Phil Nevin besloot zijn superster te vervangen.

Een paar uur na het duel kwam het bericht naar buiten dat Ohtani een scheurtje heeft in zijn ulnair collaterale ligament, een band die de binding vormt tussen de ellepijp en de bovenarm. General manager Perry Minsian verklaarde dat de Angels Ohtani dit seizoen niet meer als werper zullen gebruiken. De Japanner kampte in 2018 met een soortgelijke blessure en onderging in de herfst van dat jaar een Tommy John-operatie.

HOE NU VERDER?

Dat behoort ook nu tot de mogelijkheden. Dit zou betekenen dat de pitcher Ohtani minimaal één seizoen mist en dat heeft dan weer gevolgen voor zijn free agent-status na dit seizoen. Voor de speler enorm vervelend, maar de franchise zal zich ook nog wel eens achter de oren krabben. Ondanks de nodige geruchten besloot Minasian zijn ster niet van de hand te doen tijdens de laatste trade deadline. De Angels hadden op dat moment nog zicht op de play-offs, maar in augustus zakte de ploeg volledig door de hoeven. Ze wonnen 5 van de 21 wedstrijden deze maand en zullen voor het negende jaar op rij de play-offs missen.

Overigens had Ohtani als slagman al wel zijn punt gemaakt voor hij gewisseld werd. Met Luis Rengifo op het eerste honk sloeg Shohei Ohtani in de eerste inning zijn 44e homerun van dit seizoen. Het kon niet voorkomen dat de Angels die wedstrijd met 9-4 aan de Reds moesten laten. Het tweede deel van deze doubleheader ging eveneens naar Cincy. Ohtani was de aangewezen slagman (1-for-5) in dit met 3-7 verloren duel.

NATIONAL LEAGUE

BIJZONDERE MIJLPAAL VOOR BRAVES

De Atlanta Braves zijn aardig bezig dit seizoen, maar de franchise heeft natuurlijk ook een geweldig verleden. Afgelopen vrijdag werd dit nog eens onderstreept, want de 4-0 overwinning op de San Francisco Giants betekende de 11.000e overwinning in de geschiedenis van deze franchise. Daarmee is het de vijfde franchise in de historie van Major League Baseball die deze bijzondere mijlpaal bereikt. De Giants, Dodgers, Cubs en Cardinals gingen de Braves voor.

Deze franchise was in 1876 één van de oprichters van de National League, maar ging destijds nog door het leven als de Boston Red Stockings. Als de Boston Beaneaters wonnen ze in 1892 hun eerste World Series. In 1912 werd de franchise Braves gedoopt, maar nog altijd speelden ze hun thuiswedstrijden in Boston. Na een kort verblijf in Milwaukee (1953-1965) verhuisde de club in 1966 naar Atlanta. Daar moesten ze tot 1995 wachten op hun eerste wereldtitel. Pas 26 jaar later mocht daar een tweede aan worden toegevoegd.

Andere traditierijke franchises als de Yankees (10.663 wins), Red Sox (9863) en Athletics (9246) zijn nog wel een paar jaar verwijderd van deze mijlpaal.

MARTINEZ BLIJFT BIJ DE NATIONALS

Op contractueel gebied was er ook nog goed nieuws. Manager Dave Martinez van de Washington Nationals tekende bij. In 2019 won hij met de franchise de World Series en hij zal nu blijven tot 2025. Een twee-jarige verlenging lag op hem te wachten na een prima seizoen. Ook general manager Mike Rizzo is dichtbij een contractverlenging. Bij beide heren liep het contract aan het einde van het seizoen af, maar de Nationals zijn er op tijd bij. In totaal won Martinez 378 wedstrijden met de Nats en verloor hij er 455.

Voorafgaand aan het seizoen waren de Washington Nationals gedoemd om laatste te eindigen in de National League East. Mede door het goed gebruiken van rookies en een implosie van de New York Mets ziet het er toch een stukje beter uit. Slechts 0.5 wedstrijden staan de Nats achter op de Mets en dat met een record van 58-68. Om de rebuild zo goed mogelijk op de rails te houden koos de franchise dus voor dezelfde route als degene waar zij nu al op zaten. Het zal interessant worden wie de race om de rode lantaarn wint in de NL East en vooral hoe de Nationals er volgend jaar voor staan.

Coverfoto: Peter Aiken

Alles wat je moet weten over het CFB-seizoen 2023-24

Lars Leeftink
-
0
Alles wat je moet weten over het CFB-seizoen 2023-24

Het is weer zover: American Football is terug. Terwijl de echte NFL-wedstrijden nog even op zich laten wachten, begint komend weekend in college de competitie alweer met ‘week 0’, eigenlijk gewoon onderdeel van week 1. Er is tussen de draft en de start van het nieuwe seizoen veel gebeurd. Tijd om het allemaal eens op een rijtje te zetten. Wie zijn de favorieten, wat zijn de beste spelers, hoe zit het met de conferences en de aanpassingen daarvan en wie zijn de grootste talenten richting de 2024 NFL Draft?

CONFERENCE REALIGNMENTS

Er is veel aan de hand op gebied van de conferences en universiteiten die van conference wisselen. Dit begon eigenlijk vorig jaar en is dit jaar doorgegaan. Een paar van deze wijzigingen worden pas in 2024 of 2025 doorgevoerd, maar een paar zullen ook vanaf dit seizoen al doorgevoerd worden.

Houston, UCF en Cincinnati komen vanaf komend seizoen uit in de BIG 12, als vervangers van Texas en Oklahoma. Deze twee teams gaan pas in 2024 richting de SEC, maar hun vervangers doen dus vanaf komend seizoen al mee in de BIG 12. Daardoor zal de Big 12 dit seizoen dus drie teams meer hebben dan voorgaande jaren het geval was. Wanneer Texas en Oklahoma in 2024 vervolgens vertrekken, zullen Colorado, Arizona, Arizona State en Utah de conference komen versterken.

In de American Athletic Conference zijn Charlotte, Florida Atlantic, North Texas, Rice, UAB en UTSA toegevoegd om het verlies van onder meer Houston, UCF en Cincinnati op te vangen. De conference heeft nu dus drie extra universiteiten in een poging bij de power five-conferences te komen.

OVERZICHT

In de BIG Ten, ACC, SEC en PAC-12 is er verder geen verandering aan de universiteiten die in de conference gaan spelen. Voor hun zullen de veranderingen vooral effect hebben vanaf 2024 en daarna. Kortom: dit zijn de conferences en de universiteiten die ze er de komende seizoenen bij gaan krijgen.

SEC: Oklahoma en Texas (vanaf 2024)

BIG 12: BYU, UCF, Cincinnati en Houston (vanaf 2023), Colorado, Arizona, Arizona State en Utah (vanaf 2024)

BIG Ten: USC, UCLA, Oregon en Washington (vanaf 2024)

AAC: Charlotte, FAU, North Texas, Rice, UAB en UTEP (vanaf 2023)

ACC en PAC-12: geen aanwinsten, alleen maar universiteiten weg vanaf 2024

REGELWIJZIGINGEN

Ook voor komend seizoen zijn er weer wat wijzigingen doorgevoerd in de regels. Zo wordt de klok niet meer stopgezet na elke first down, behalve tijdens de laatste twee minuten van het tweede en vierde kwart. Dit om het tempo van de wedstrijd te verhogen. Er mogen niet meer dan twee time-outs achter elkaar gebruikt worden door een team. Het doel is om de college football-duels, die langer duren dan de gemiddelde NFL-wedstrijd, korter te maken.

COACHING CHANGES

Net zoals elk seizoen zijn er een paar grote namen head coach geworden of van universiteit veranderd. Luke Fickell, jaren succesvol met Cincinnati, is daar wellicht de grootste van. Hij krijgt de komende jaren de taak om Wisconsin weer naar de top van college football te brengen. Scott Satterfield komt van Louisville over en moet bij Cincinnati zijn vervanger worden.

Een andere grote naam, Deion Sanders, is de nieuwe head coach van Colorado geworden. Verder hebben onder meer Matt Rhule (Nebraska), Huge Freeze (van Liberty naar Auburn), Jeff Brohm (van Purdue naar Louisville) en Jamey Chadwell (van Coastal Carolina naar Liberty) een nieuwe baan gevonden.

TRANSFER PORTAL QB

In de transfer portal was het afgelopen zomer ook weer een drukte van jewelste. Alleen al op het gebied van quarterbacks was het druk. Sam Hartman ging van Wake Forest naar Notre Dame als grootste naam, terwijl Devin Leary van NC State naar Kentucky ging om Will Levis op te volgen. Shedeur Sanders is de nieuwe QB van Colorado, terwijl Hudson Card van Texas naar Purdue is gegaan en Brennan Armstrong van Virginia naar NC State ging om daar Leary op te volgen.

DJ Uaigelelei is vertrokken bij Clemson en zal het komende seizoen QB zijn van Oregon State, terwijl Graham Mertz naar Florida gaat om daar de startende QB te zijn. Spencer Sanders wordt bij Ole Miss de nieuwe QB, terwijl Kedon Slovis naar BYU is gegaan en Cade McNamara vanuit Michigan naar Iowa ging.

2024 NFL DRAFT

In 2023 ging het veel over de quarterbacks en de defensieve spelers. Voor de 2024 draft zal er wat meer afwisseling in de posities aanwezig zijn, maar zullen alle ogen toch vooral weer op twee quarterbacks gericht zijn. Caleb Williams (USC) is al vaak vergeleken met Patrick Mahomes en is voor nu de grote favoriet voor de eerste pick, terwijl Drake Maye (North Carolina) vorig seizoen veel indruk maakte. Achter deze twee wordt er vervolgens vooral naar Quinn Ewers (Texas) gekeken, terwijl er altijd spelers zijn die gedurende het seizoen boven komen drijven.

De overige offensieve posities zijn ook prima gevuld. Op running back kijkt iedereen vooral naar TreVeyon Henderson (Ohio State), Blake Corum (Michigan), Raheim Sanders (Arkansas) en Braelon Allen (Wisconsin), terwijl qua receivers de twee receivers van Ohio State (Marvin Harrison Jr en Emeka Egbuka) concurrentie krijgen van Xavier Worthy (Texas), Rome Odunze (Washington) en Malik Nabers (LSU). Wat tight ends betreft zijn alle ogen dit seizoen gericht op Brock Bowers (Georgia), die er als enige echt bovenuit stijgt. Wat offensive tackles betreft gaat de aandacht uit naar Olu Fashanu (Penn State), Joe Alt (Notre Dame) en JC Latham (Alabama), terwijl qua guards en centers Cooper Beebe (Kansas State) en Doonovan Jackson (Ohio State) een kans maken om de eerste ronde te halen.

DEFENSE

Verdedigend gezien barst de 2024 draft ook van het talent. Bij de defensive lineman kijkt iedereen vooral naar Maason Smith (LSU) en Jer’Zhan Newton (Illinois), terwijl qua pass rushers vooral Jared Verse (Florida State), Dallas Turner (Alabama), J.T. Tuimoloau (Ohio State) en Bralen Trice (Washington) populair zijn. De linebacker class is dit seizoen ook niet heel denderend, terwijl in de secondary vooral namen als Kool-Aid McKinstry (Alabama), Kalen King (Penn State) op de lijst van scouts staan.

Top tien prospects: 1: Caleb Williams | 2: Marvin Harrison Jr | 3: Brock Bowers | 4: Jared Verse | 5: Drake Maye | 6: Dallas Turner | 7: Olu Fashanu | 8: Joe Alt | 9: Emeka Egbuka | 10: Kool-Aid McKinstry

FAVORIETEN

Vanuit de ACC wordt er dit jaar vooral veel verwacht van Florida State en Clemson, terwijl ook North Carolina en Miami vaak genoemd worden. De vraag is echter of hier een potentiële playoff-kandidaat tussen zit. Zeker Clemson en North Carolina hebben de QB ervoor, maar de vraag is of het team in zijn geheel goed genoeg gaat zijn. Vanuit de BIG 12 worden vooral Texas en Oklahoma genoemd, terwijl de universiteiten die het vorig jaar goed deden (TCU en Kansas State) ook populair zijn. Texas wordt echter vooral genoemd als playoff-kandidaat, met Quinn Ewers als QB.

Vanuit de BIG Ten gaat het, zoals elk seizoen, tussen Ohio State en Michigan. De rest van de conference is niet erg sterk, met Penn State en Wisconsin als uitzonderingen. Gaat het de PAC-12 dan in 2023-24 lukken om een playoff-team af te vaardigen? USC is de absolute favoriet in de conference dankzij QB Caleb Williams. Toch gaan ze het niet makkelijk krijgen, met Washington, Utah, UCLA en Oregon als uitdagers.

Toch kunnen we er ook dit jaar weer niet omheen: de SEC is de sterkste conference met de meeste kanshebbers voor de playoffs. Alabama en Georgia moeten dan natuurlijk meteen genoemd worden, alhoewel beide teams wel vraagtekens hebben op QB aan het begin van het seizoen. Verder zijn LSU, Texas A&M, Ole Miss, Arkansas, Tennessee en Kentucky ook team die hoog aangeschreven worden.

Al met al mogen Georgia, Michigan, Ohio State en Alabama als de grote favorieten gezien worden. Teams als LSU, USC en Florida State kunnen echter verrassend voor de dag komen en misschien wel meer bereiken dan verwacht, terwijl Penn State, Clemson, Washington, Notre Dame en Texas altijd kwalitatief goede teams hebben.

Foto: John E. McGillen / USC Photography LLC

NHL At The Rink: band in Boston langzaam ontmanteld

Hans Mulder
-
0
NHL At The Rink: band in Boston langzaam ontmanteld

Over zo’n anderhalve maand gaat het weer los in de NHL, maar in deze NHL At The Rink blikken we vooral terug. Niet op het vorige seizoen, maar voornamelijk op de carrieres van David Krejci en Patrice Bergeron. De Tsjech en Canadees zijn in de loop der jaren uitgegroeid tot legendes in Boston, maar besloten hun schaatsen en stick afgelopen zomer voorgoed op te bergen. Daarom is het de hoogste tijd om terug te blikken op (bijna) twee decennia succes in Beantown.

A PART OF THE BAND PLAYS ON

We beginnen deze ode met Patrice Bergeron. Niet alleen omdat hij de laatste drie seizoenen de captain was. En daarvoor al sinds 2006 alternate captain. Ook niet omdat hij de meest gedecoreerde speler van de twee is met onder meer zes keer de Selke Tropy, een Mark Messier Leadership Award en een King Clancy Memorial Trophy in de prijzenkast. Bergeron begon simpelweg drie jaar eerder in de NHL en had al ruim 150 wedstrijden op zijn naam voordat David Krejci in 2006 zijn entree maakte.

Zoals zijn naam al doet vermoeden, werd Patrice Bergeron op 24 juli 1985 geboren in het Franstalige deel van Canada. Dat de kleine Patrice al vlot op ’t ijs stond, mag dan ook geen verrassing zijn. Met de kennis van nu is het echter wel verrassend dat Bergeron pas in de vijfde ronde van de QMJHL-draft van 2001 werd gekozen. Als junior viel de centre niet direct op vanwege zijn scorend vermogen, maar hij zorgde er altijd wel voor dat hij gemiddeld tot minimaal een punt per wedstrijd kwam.

Veel tijd spendeerde Bergeron niet in de QMJHL, want al in 2003 plukten de Bruins hem op. Als 45e in de draft die geldt als één van de sterkste in de historie van de NHL. Zo werden onder meer Marc-Andre Fleury, Brent Burns, Zach Parise, Ryan Getzlaf, Corey Perry en Eric Staal gekozen in de eerste ronde. Een aantal van hen weet zelfs nu nog een heel hoog niveau aan te tikken. Al een paar maanden na die draft debuteerde Patrice Bergeron in het Walhalla van ’t ijshockey. Op 8 oktober 2003 zette hij z’n eerste stappen in de NHL. Tien dagen later, tegen de LA Kings, was daar zijn eerste goal.

DIRECT IMPACT

Zijn eerste seizoen op het hoogste niveau sloot Bergeron af met 16 goals en 39 punten in 71 wedstrijden. Onder de jonge Mike Sullivan wonnen de B’s de toenmalige Northeast Division, maar vlogen ze er in de eerste ronde van de play-offs uit tegen aartsrivaal Montreal. Bergeron scoorde een goal en gaf 3 assists in die serie, die over de volledige zeven wedstrijden ging. Wat echter vooral in t oog sprong, was zijn plus/minus rating van +5. Aanvallend uitstekend, maar verdedigend ook meer dan goed. Iets was in de loop der jaren kenmerkend werd voor de speler Patrice Bergeron.

Na zijn debuutjaar moest Bergeron vanwege de lock-out even wachten op zijn tweede seizoen in de NHL. Hoewel de Bruins in 2005-2006 teleurstelden met een vijfde plaats in de divisie was ’t voor Bergeron een prima jaar. Met 31 goals en 73 punten zette hij zich tussen de elite binnen de NHL. Definitief, zo bleek later. Op ’t WK van 2006 verzamelde de centre van Boston 14 punten. Alleen Sidney Crosby deed ’t beter met 16 punten, maar onder meer Anze Kopitar, Alex Ovechkin en Evgeni Malkin moesten met minder genoegen nemen. Het was inderdaad een sterk bezet WK…

ZOEKEN NAAR SUCCESFORMULE

De Bruins bevonden zich in die jaren in een schemergebied. Ze hadden het tijdperk Ray Borque (captain tussen 1987 en 2000) afgesloten. Helaas voor de Hall of Famer zonder Stanley Cup, al won hij die in 2001 op 40-jarige leeftijd wel met de Avalanche. Van Joe Thornton werd verwacht dat hij de franchise naar nieuwe successen ging leiden, maar halverwege ’t eerste decennium van deze eeuw werd Jumbo naar San Jose getrade. Voor beide franchises een beslissing met verregaande gevolgen. De Sharks meldden zich in de top…en gek genoeg de Bruins ook.

In Beantown legden ze de basis voor een team dat bijna twee decennia tot de elite zou behoren in de National Hockey League. Bergeron was er al. Zdeno Chara werd captain. Claude Julien werd aangesteld als coach en in de derde ronde van de draft in 2004 werd een jonge Tsjech opgepikt. David Krejci ontpopte zich bij HC Ocelari Trinec als puntenmachine, maar moest tijdens de draft nog wel geduld hebben tot de derde ronde. Hij kreeg van de Bruins alle gelegenheid (ook al vanwege een lock-out) om te wennen aan Noord-Amerika, want pas in 2006-2007 debuteerde de Tsjechische centre in de NHL.

BAND WORDT GEVORMD

Phil Kessel liep er inmiddels ook rond, een jonge Milan Lucic was al gedraft en ene Tukka Rask stond ook al op het roster. Al was op zijn positie veteraan Tim Thomas natuurlijk nog de grote man in Boston. Steentje voor steentje bouwden de B’s aan een team dat de NHL moest gaan regeren. Waar Bergeron bijna vanaf z’n debuut zijn aanwezigheid liet merken, daar had Krejci wat meer tijd nodig. In zijn eerste jaar kwam de Tsjech tot slechts 6 wedstrijden. Dat werden er al 56 in 2007-2008, maar daarna was Krejci ook daadwerkelijk vertrokken. Met de regelmaat van de klok kwam zijn puntentotaal boven de 60 uit en ontwikkelde David Krejci zich tot een zeer gewaardeerde kracht in de machine van de Bruins.

Het volgende belangrijke puzzelstukje werd gedraft in 2006. En weer niet in de eerste ronde. Ook Brad Marchand moest wachten tot de derde ronde voor hij zijn naam hoorde. Niet minder dan 70 spelers gingen hem zelfs voor. Onder wie Phil Kessel. En Jonathan Toews. Brad Marchand moest tot 2009 wachten op zijn debuut, maar was ook al snel niet meer weg te denken uit de line-up. Die line-up was vakkundig in elkaar geknutseld en in 2010-2011 stond het als een huis. Jonge spelers als Krejci, Bergeron en Marchand aangevuld met veteranen als Mark Recchi, de toen al 33-jarige Chara en later nog Tomas Kaberle.

STANLEY CUP IN BEANTOWN

Het leidde in het voorjaar van 2011 tot een gigantisch volksfeest in Boston. Bijna veertig jaar moesten de fans er op wachten, maar de Cup van Lord Stanley kwam terug naar Beantown. Voor het eerst ook na het tijdperk Bobby Orr en Phil Esposito en nog zoveel meer legendarische namen uit 1972. Het was in 2011 de Cup van Tim Thomas. Met een .940 sv% was de goalie praktisch niet te passeren. Het was echter ook de Stanley Cup van David Krejci (12 goals en 23 punten in 25 wedstrijden), Patrice Bergeron (20 punten) en Brad Marchand (19 punten). De stukjes pasten in elkaar. De puzzel van de B’s was compleet.

Claude Julien had een team samengesteld dat niet alleen talentvol was, maar ook nog eens zeer moeilijk te bespelen. De Big Bad Bruins deden hun bijnaam alle eer aan, want twee jaar na het grote succes meldden ze zich opnieuw in de Stanley Cup Final. Waar ze in 2011 de Canucks in zeven wedstrijd klopten, daar liepen de Bruins zich nu stuk op de Chicago Blackhawks. Nog zo’n team dat al puzzelend tot grote successen kwam. Chicago versloeg Boston in zes wedstrijden. Ondanks de 26 punten van Krejci, die zijn bijnaam Playoff Krech dankte aan die optredens. Niemand twijfelde er na die verloren finale echter aan dat de Bruins hun kansen nog wel zouden krijgen op een volgende Cup.

LEIDERS

Die kansen kwamen er ook zeker. Af en toe werd er een onderdeel van de motor vervangen, maar de Bruins-machine draaide vrijwel jaarlijks op volle toeren. Claude Julien werd in 2016-2017 vervangen door Bruce Cassidy. Hij bracht weer wat van de ouderwetse schwung terug die in de nadagen van Julien wat verdwenen was. En Cassidy bouwde nog altijd op spelers als Bergeron, Krejci en Marchand. Bergeron was in ’t geheel misschien wel de belangrijkste speler van allemaal. De centre zette nooit duizelingwekkende getallen qua goals of assists op het bord, maar was oh zo cruciaal voor het systeem. Niet voor niets won Bergeron zes keer de Selke voor beste defensieve aanvaller in de NHL.

Net als Bergeron werd David Krejci in Boston een zogenaamde alternate captain. Ook hij was een leider op en naast het ijs. De Tsjech was ook niet de man die constant 80 punten of meer op jaarbasis noteerde, maar Krejci wist dat het vuile werk minstens zo belangrijk was. In tegenstelling tot Patrice Bergeron is David Krejci niet overladen met individuele prijzen. De Tsjech, die in 2021 voor het eerst afzwaaide in de NHL, kreeg echter wel de waardering die hem toekwam. Niet alleen in Boston, maar in de gehele NHL. En in Tsjechië niet te vergeten.

Tijdens de laatste Winterspelen wilde Krejci uitkomen voor zijn vaderland. Dat kon niet als speler van de Bruins, dus trok de Tsjech naar Olomouc om daar indruk te maken. Na die Spelen, die niet het zo gewenste goud opleverden, trok David Krejci terug naar Boston. Voor “slechts” $ 1 miljoen aan jarsalaris hielp de centre landgenoot David Pastrnak aan een monsterlijk goed seizoen. Pasta, één van de nieuwe onderdelen binnen de motor, kwam in 2022-2023 tot 61 goals en 113 punten. Hoe belangrijk Krejci voor hem was, bleek wel uit het gegeven dat Pastrnak hem zijn grote broer noemde.

EINDE VAN EEN TIJDPERK

In 2021 zei hij de NHL al eens vaarwel, maar twee jaar later doet Krejci dat definitief. Hij is inmiddels 37, maar met 16 goals en 40 assists konden we niet zeggen dat de sleet er bij hem op zat. Krejci bracht in totaal 16 seizoenen door in de NHL en altijd bleef hij zijn Bruins trouw. De Tsjech speelde 1032 wedstrijden, scoorde 231 goals en verzamelde in totaal 786 punten. Daarmee moet hij slechts vier landgenoten voor zich dulden. Dat Jaromir Jagr daarvan de beste is, zal niemand verbazen. De beste Tsjechische ijshockeyer aller tijden speelde 1733 wedstrijden in de NHL en kwam tot een geweldig totaal van 1921 punten.

Ook bij Bergeron waren er al eerder twijfels of hij z’n carriere wel een vervolg moest geven. Vorig jaar tekende hij desondanks nog bij, maar nu staat er echt een punt achter. De nu 38-jarige Canadees kan terugblikken op een meer dan indrukwekkende loopbaan. Hij verdedigde 19 seizoenen de kleuren van de Bruins, zijn enige club in de NHL. In 1294 wedstrijden scoorde de drievoudig All-Star 427 goals en kwam hij tot een totaal van 1040 punten. Op de all-time topscorerslijst bezet Bergeron daarmee de 79e plaats. Ongetwijfeld zal hij in de (nabije) toekomst een plekje krijgen in de Hall of Fame.

TOEKOMST IN BOSTON

De Bruins raakten in de loop der jaren Chara al kwijt, verloren Tim Thomas én diens natuurlijke opvolger Tukka Rask, maar nu verliezen ze in één klap twee van de betere two-way forwards in de league. Het is een groot gemis voor de franchise, maar wel één die onvermijdelijk is. Net als bijvoorbeeld de Blackhawks en Sharks kenden de B’s bijna twintig jaar lang veel succes, maar dat komt ook met een prijs. Hoge draft picks gaan dan voor langere tijd aan je neus voorbij, waardoor de spreekwoordelijke magere jaren een bijna logisch gevolg zijn.  

Met Pastrnak, Marchand, McAvoy, DeBrusk, Ullmark en Swayman loopt er nog genoeg talent rond in Beantown. Het is bijna niet te doen om spelers als Bergeron of Krejci 1-op-1 te vervangen, maar met Pavel Zacha en Charlie Coyle gaan ze toch een poging wagen. De 26-jarige Zacha was vorig seizoen, zijn eerste in Boston, goed voor 21 goals en voor hem zal nu een grotere rol weggelegd zijn. Daarnaast kunnen ze hopen op de productie van een James van Riemsdyk.

Het zal allemaal een tandje minder zijn, maar zelfs zonder twee van de belangrijkste bandleden zullen de Bruins nog een rol van betekenis spelen. Of ze nog een serieuze kandidaat voor de Cup zijn, is dan weer zeer de vraag.

ANDERE PENSIONADO’S

  • Darren Helm (loopbaan van 2008-2023, Cup met Red Wings (2008) en Avalanche (2022)
  • Michael Stone (loopbaan van 2012-2023)
  • Patric Hornqvist (loopbaan tussen 2009-2023, 2x Cup met Penguins (2016, 2017)
  • Thomas Greiss (loopbaan tussen 2008-2023, Jennings Trophy in 2019 voor laagste GAA)

Cover photo: Chris O’Meara/AP Photo

NFL 32-in-32 | Tampa Bay Buccaneers: Verder zonder GOAT

Marc Dorenbos
-
0
NFL 32-in-32 | Tampa Bay Buccaneers: Verder zonder GOAT

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 21 het team dat ondanks het pensioen van Tom Brady nog altijd kans maakt op de playoffs: Tampa Bay Buccaneers

De Tampa Bay Buccaneers zitten in een interessante situatie. Normaal gesproken zou je zeggen dat het na het pensioen van Tom Brady tijd is om helemaal opnieuw te beginnen als team. Maar de Bucs zitten in de NFC South, een divisie waar alle teams van een behoorlijk matig niveau zijn en dus ook elk team een kans maakt om de divisie te winnen en de play-offs in te gaan. Ondanks dat de Bucs op quarterback een enorme jas uitdoen, is er aanvallend en met name verdedigend nog genoeg kwaliteit om de NFC South te winnen.

FREE AGENCY

Het pensioen van Brady was de belangrijkste wijziging in het team van Tampa Bay. Brady ging vorig jaar al met pensioen, maar keerde weer terug voor nog een jaar. Het afgelopen seizoen kon je zien dat vadertje tijd Brady langzaam maar zeker had gevonden. Nu is Brady weer met pensioen en het lijkt er niet op dat hij nog eens terugkomt. Naast Brady werden kicker Ryan Succop en running back Leonard Fournette gereleased. Met name Fournette was zeer belangrijk in het jaar dat de Bucs de Super Bowl wonnen, maar hij was afgelopen jaar duidelijk over zijn top. Guard Shaq Mason werd getrade naar de Houston Texans.

Als mogelijke vervanger van Brady kwam Baker Mayfield over van de Los Angeles Rams. De voormalig #1 pick is een behoorlijk niveau minder dan Brady. Dat Mayfield maar net de strijd om de starterjob gewonnen heeft van Kyle Trask, zegt heel veel. Running back Chase Edmonds kwam over van de Miami Dolphins en kicker Rodrigo Blankenship werd binnengehaald. Blankenship stond voor het laatst onder contract bij de Cardinals. De gebrilde kicker ging de strijd aan met Chase McLaughlin in training camp, maar werd gisteren finaal weer doorgestuurd. Safety Ryan Neal kwam over van de Seahawks, hij zal een starterplek krijgen in de secondary van de Bucs.

NFL DRAFT

De Bucs konden acht keer kiezen tijdens de afgelopen draft en hadden dus alle ruimte om hun selectie te verstevigen. Met hun eerste pick koos Tampa Bay de defensive tackle Calijah Kancey van Pittsburgh in de eerste ronde. Kancey is een fysiek monster, maar het is nog niet helemaal duidelijk of hij als DT of als edge rusher gaat opereren. Op dit moment staat hij als DE op de depth chart van de Bucs. De tweede pick ging naar guard Cody Mauch. Mauch verkreeg wat bekendheid nadat bekend werd dat hij van tight end naar OG was gegaan mede dankzij een toename in gewicht van 40 kilo. Mauch zal gaan starten als guard voor de Bucs.

In de derde ronde werd linebacker YaYa Diaby toegevoegd. De Bucs konden in de vijfde ronde twee keer kiezen. Daarin werden center SirVocea Dennis en tight end Payne Durham binnengehaald. In de zesde ronde kozen de Buccaneers nog driemaal. Cornerback Josh Hayes, wide receiver Trey Palmer en EDGE Jose Ramirez werden gekozen.

NFL 32-In-32 Tampa Bay Buccaneers
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Wie wordt de starting quarterback van de Bucs? De vraag is vandaag (22 augustus) pas beantwoord. Baker Mayfield en Kyle Trask streden om het antwoord op die vraag en uiteindelijk haalde de ervaring het van het jeugdig geweld. Baker zal het seizoen starten als quarterback van de Bucs. Brady doen vergeten, zal hoe dan ook quasi onmogelijk zijn. De offense in Florida zal minder soepel gaan lopen dan het de afgelopen jaren heeft gedaan. Baker zal plaatsnemen achter een degelijke offensive line. De OL van de Bucs heeft belangrijke veranderingen ondergaan. Zo gaat Tristan Wirfs left tackle spelen terwijl hij de afgelopen seizoenen een van de beste right tackles in de NFL was, een gok dus. Center Ryan Jensen is weer helemaal terug nadat hij bijna het volledige vorige seizoen miste met een blessure. De OL gaf de afgelopen jaren weinig sacks weg omdat Brady gemiddeld binnen iets meer dan twee seconden de bal gooide. Van Mayfield kan dit niet verwacht worden, dus zal de OL moeten laten zien waar ze van gemaakt zijn.

De belangrijkste wapens van de Bucs staan op wide receiver. Mike Evans gaat beginnen aan zijn negende seizoen. Hij ving nog nooit minder dan 1000 yards bij elkaar. Ook Chris Godwin is een betrouwbare receiver. De #3 receiver zou normaal gesproken Russell Gage zijn. Gage raakte echter zwaar geblesseerd, waardoor rookie Trey Palmer een grotere rol zal krijgen in de offense. De tight end is Cate Otton. Op running back zullen tweedejaars Rachaad White en de ervaren Chase Edmonds de bal voornamelijk krijgen.

DEFENSE

De defense van de Bucs is de sterkhouder van het team. De eerste ronde pick, Kancey, gaat waarschijnlijk een plek in de defensive line veroveren. Vita Vea zal ook dit jaar als defensive tackle functioneren. Als rusher is Vea zeer sterk, als run stopper heeft hij het moeilijker. Logan Hall complementeert de voorste linie van de Bucs. De linebacker groep van de Bucs kent een aantal grote namen. Lavonte David is ondanks zijn 33 jaar nog altijd een van de beste spelers van de NFL op zijn positie. Devin White is met zijn snelheid van grote waarde, maar in coverage komen zijn gebreken naar boven. De overige starters zijn Shaquil Barrett en Joe Tryon-Shoyinka complementeren de starters.

De secondary van Tampa Bay kan dit jaar weer rekenen op cornerback Jamel Dean. Tegen de verwachtingen in tekende hij een vierjarig contract ter waarde van 52 miljoen dollar. De andere starter cornerback is Carlton Davis. De safeties zijn Antoine Winfield jr. en Ryan Neal. Op de safety positie mogen de Bucs dus niet klagen. Met name Winfield is een van de betere safeties in de NFL. Hij zal leiding moeten geven aan de secondary van de Bucs.

CONCLUSIE

De Bucs gaan in de offense een lastig seizoen tegemoet door het gebrek aan kwaliteit op quarterback. Desondanks is er aanvallend gezien nog genoeg talent. De defense zal de reden zijn dat de Bucs nog genoeg potjes weten te winnen. Omdat alle teams in de NFC South zo aan elkaar gewaagd zijn, is een plek in de play-offs meer dan realistisch voor Tampa Bay. Of ze in de play-offs potten kunnen breken, is een andere vraag.

Voorspelling: 8-9

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Richard Rodriguez/Getty Images

NFL 32-in-32 | Miami Dolphins: Terugkeer van Tua

Marc Dorenbos
-
0
NFL 32-in-32 | Miami Dolphins: Terugkeer van Tua

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 20 het team waarvan de quarterback een zwaar jaar achter zich wil laten: de Miami Dolphins.

De Miami Dolphins begonnen vorig jaar zeer voortvarend aan het seizoen. Onder nieuwe head coach Mike McDaniel wist de aanval met Tua Tagovailoa, Tyreek Hill en Jaylen Waddle hoge ogen te gooien. De klad kwam er in toen Tua gedurende het seizoen meerdere hersenschuddingen opliep. Er werd zelfs korte tijd gevreesd voor zijn carrière als NFL-speler, maar hij is nu weer terug. Zonder Tua gingen de Dolphins afgelopen jaar onderuit tegen de Buffalo Bills in de play-offs. Met zijn terugkeer hoopt Miami een volgende stap te zetten onderweg naar play-off succes.

FREE AGENCY

De grootste deal van de Dolphins was het binnenhalen van cornerback Jalen Ramsey. In ruil voor tight end Hunter Long en een derde ronde pick kwam Ramsey naar Miami. Ramsey tekende meteen een nieuw driejarig contract ter waarde van 55 miljoen dollar. Voorlopig kan Miami nog niet genieten zijn kwaliteiten. In het preseason raakte Ramsey geblesseerd aan zijn knie. Hij werd meteen geopereerd en de verwachting is dat hij tot december buitenspel staat. Als vervanger haalden de Dolphins Eli Apple.

Naast de twee cornerbacks haalden de Dolphins aanvallende versterkingen in wide receiver (voorheen Robbie) Chosen Anderson en quarterback Mike White. De belangrijkste spelers die de Dolphins kwijtraakten, waren tight end Mike Gesicki (New England) en DE Melvin Ingram (nu nog free agent).

NFL DRAFT

Vanwege een straf van de league konden de Dolphins niet in de eerste ronde kiezen tijdens de afgelopen draft. In totaal beschikte Miami zelfs maar over vier picks. In de twee ronde werd cornerback Cam Smith gehaald. Daar werden running back Devon Achane, tight end Elijah Higgins en OT Ryan Hayes nog aan toegevoegd.

NFL 32-In-32 Miami Dolphins
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

De Dolphins beschikken over misschien wel het beste wide receiver duo in de NFL. In ieder geval zijn Tyreek Hill en Jaylen Waddle het snelste duo. Hill en Waddle waren afgelopen jaar de drijvende krachten achter de Miami offense met respectievelijk ruim 1700 en ruim 1300 receiving yards. Als Tua volledig fit terugkeert van zijn blessures, is de razendsnelle aanval van de Dolphins er weer een om rekening mee te houden. Running backs Jeff Wilson en Raheem Mostert zijn twee verdienstelijke renners van de bal.

Op de tight end positie is Miami in Mike Gesicki aanzienlijke kwaliteit verloren. Met vijf touchdowns was hij afgelopen seizoen van waarde. De nummer 1 tight end dit jaar is voorlopig Durham Smythe. De meest zorgelijke plek in de Miami aanval is de offensive line. Ondanks dat Terron Armstead vorig jaar werd toegevoegd, stond de OL absoluut niet stevig. Het is te hopen voor Tua en zijn gezondheid dat ze het dit jaar beter doen. Met Mike White is er in ieder geval een back-up quarterback die heeft bewezen dat hij mee kan komen op het niveau van de NFL indien nodig.

DEFENSE

Met Jalen Ramsey en Xavien Howard hadden de Dolphins een cornerback duo dat zich op papier met iedereen kon meten. In het afgelopen seizoen had de secondary het bij vlagen lastig, dus de komst van Ramsey was zeer welkom. Daarom is zijn blessure ook zo zuur voor de Dolphins defense. De secondary wordt compleet gemaakt door safeties DeShon Elliott en Jevon Holland. Met name Holland heeft de potentie in zich om een leider te worden achterin de defensie. Afgelopen jaar was een minder jaar voor hem na zijn geweldige rookie seizoen, maar het talent is er nog steeds.

De linebacker groep van de Dolphins is uitstekend, met David Long jr., Jerome Baker, Jaelan Phillips en de vorig seizoen van de Broncos overgekomen Bradley Chubb. Bij de defensive tackles valt de naam van Christian Wilkins het meest op. Wilkins is een sterkhouder in de defensie. Met name in het stoppen van de running game, kan hij heel veel betekenen voor Miami.

CONCLUSIE

De Dolphins hebben een sterk team, maar zullen desalniettemin alle zeilen bij moeten zetten om de play-offs te halen. De AFC in zijn geheel is ijzersterk, maar de AFC East is dat in het bijzonder. De Bills zijn al jaren een uitdager en dit jaar komen de New York Jets daar ook bij. Van de New England Patriots moeten de Dolphins in principe gewoon twee keer winnen. Veel zal afhangen van hoe Tua terugkomt van zijn blessures en of hij fit weet te blijven. Met hem en zijn razendsnelle receivers kunnen de Dolphins zomaar ver komen.

Voorspelling: 11-6

Lees hier alle artikelen in onze NFL 32-in-32-reeks!

Coverfoto: AP Photo/Mark J. Terrill

NFL 32-in-32 | Seattle Seahawks: Er is leven na Russell Wilson

Toon Aerts
-
0
NFL 32-in-32 | Seattle Seahawks: Er is leven na Russell Wilson

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 19 het team dat zich zonder veel moeite wist aan te passen aan het leven zonder Russell Wilson: de Seattle Seahawks.

Vorig jaar namen de Seattle Seahawks na liefst tien jaar afscheid van hun franchise quarterback. Russell Wilson, die de Seahawks een Super Bowl titel had geschonken, werd naar de Denver Broncos gestuurd in ruil voor een karrenvracht aan picks. Tegen de verwachtingen in zouden de Seahawks de grote winnaar van die trade gaan worden (althans, op korte termijn). Terwijl Wilson worstelde in Denver, draaiden de Seahawks een prima seizoen, met negen wins, vier Pro Bowlers en een trip naar de play-offs. Daar willen ze in 2023 op voortbouwen.

FREE AGENCY

Het was een druk offseason voor Pete Carroll en GM John Schneider. Ondanks het goeie seizoen 2022, werden er heel wat nieuwe spelers aangetrokken. Het grootste contract werd gepresenteerd aan defensive end Dre’Mont Jones. Jones kwam over van Denver en zal de komende drie seizoenen ruim 51 miljoen dollar gaan verdienen. Verder op de D-line kwam ook Jarran Reed erbij. Hij tekende een deal voor twee seizoenen ter waarde van 9 miljoen dollar. Maar misschien de belangrijkste naam die binnen gehaald werd -tenminste, op sentimenteel vlak- is Bobby Wagner. Wagner maakte deel uit van het legendarische Legion of Boom dat in 2013 Super Bowl XLVIII won. Hij haalt ook nog steeds een hoog niveau, want haalde vorig seizoen nog het Second-Team All-Pro.

De O-line kreeg bovendien ook nog wat versterking met de komst van center Evan Brown van de Lions. Hij tekende een éénjarig contract van ruim twee miljoen dollar. Veel spelers verlieten ook Seattle, al zijn alle sterkhouders van vorig seizoen wel gebleven. De belangrijkste vertrekkers zijn linebacker Cody Barton en running back Rashaad Penny. Tot slot was er nog de contractverlenging voor quarterback Geno Smith. Geno deed het verrassend goed als vervanger van Russell Wilson en zag die prestaties beloond met een nieuw driejarig contract ter waarde van 75 miljoen dollar.

NFL DRAFT

Net als in 2022 konden de Seahawks ook in 2023 nog optimaal profiteren van de Russell Wilson-deal tijdens de NFL Draft. Net als vorig jaar hadden de Seahawks zowel in de eerste ronde als de tweede ronde een extra pick van de Broncos. Die pick in de eerste ronde was zelfs de vijfde keuze, vanwege de belabberde prestaties van Denver vorig seizoen. Velen vroegen zich af of de Seahawks dit jaar al voor een quarterback van de toekomst zouden gaan, maar Carroll besloot om Geno Smith volop het vertrouwen te geven en het team rondom hem te versterken. Er werd verrassend genoeg zelfs helemaal géén quarterback gedraft.

Wie kwam er dan wel naar Seattle? Met de vijfde keuze gingen de Seahawks voor cornerback Devon Witherspoon uit Illinois. Hij zal meteen op veel speeltijd kunnen rekenen. Dat geldt ook voor nieuwe wide receiver Jaxon Smith-Njigba uit Ohio State. Hij werd met Seattles eigen eerste ronde pick (#20) gekozen en zal met D.K. Metcalf en Tyler Lockett één van de gevaarlijkste wide receiver-groepen van de league vormen. Later in de Draft trokken de Seahawks spelers aan die weliswaar nog niet meteen zullen starten, maar wel meteen impact zullen hebben op het team. De belangrijkste namen daarbij zijn linebacker Derrick Hall (#37, Auburn), running back Zach Charbonnet (#52, UCLA) en guard Anthony Bradford (#108, LSU).

NFL 32-In-32 Seattle Seahawks -2
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Het was met een bang hart afwachten hoe de offense van de Seahawks zou presteren zonder quarterback Russell Wilson. Geno Smith werd aangetrokken als “tussenpaus”, maar hij deed het zo goed in 2022 dat hij zelfs een contractverlenging kreeg. Pete Carroll is helemaal overtuigd van Geno en wil met hem door de komende drie seizoenen. Logisch, want Geno bleek één van de meest consistente quarterbacks van de NFL vorig seizoen -hij voerde de NFL aan in completion percentage– en schopte het tot de Pro Bowl. Dat hij zo accuraat was, had ongetwijfeld ook te maken met de wapens rondom hem. DK Metcalf en Tyler Lockett vormden vorig seizoen al één van de gevaarlijkste duo’s in de NFL en daar komt dit seizoen nog de getalenteerde Jaxon Smith-Njigba bij. Van een dodelijke drietand gesproken!

De O-line werd versterkt met center Evan Brown. Dat was nodig, want deze unit was het zorgenkindje van de Seahawks vorig seizoen. Charles Cross en Abraham Lucas, beiden rookies vorig jaar, keren terug op de tackle posities en willen tonen dat ze een stap vooruit kunnen zetten. Verder in de offense oogt de toekomst rooskleurig. Kenneth Walker III rende als rookie meer dan 1000 yards bij mekaar in 2022 en krijgt dit seizoen ondersteuning van rookie Zack Charbonnet. Op tight end wil de 25-jarige Noah Fant eindelijk helemaal doorbreken.

DEFENSE

Dat de Seahawks vooral in de defense investeerden tijdens Free Agency, mag geen verrassing zijn. De defensie van Seattle was matig in 2022. De D-line werd voor tweederde vervangen, met de komst van defensive ends Dre’Mont Jones en Jarran Reed. Zij zullen DT Bryan Mone flankeren. In het hart van de defensie keerde Bobby Wagner terug naar het oude nest. Hij zal de interior verdedigen, terwijl er aan de buitenkant uitgekeken wordt naar Uchenna Nwosu, die vorig jaar persoonlijke records vestigde in zowel aantal tackles en sacks. Kan hij dit seizoen bevestigen?

De secondary van de Seahawks oogt bijzonder sterk. Tariq Woolen was als rookie een schot in de roos en krijgt dit seizoen assistentie van de vijfde pick in de draft, Devon Witherspoon. Op de safety-posities is het afwachten op welk niveau strong safety Jamal Adams kan terugkeren nadat hij al in de eerste wedstrijd van vorig seizoen zijn quadriceps scheurde. Met Quandre Diggs hebben de Seahawks alvast een drievoudige Pro Bowler op de free safety-positie.

CONCLUSIE

Vorig jaar was een verrassend goed jaar voor de Seahawks. Weinigen hadden gedacht dat Pete Carroll en de zijnen een positief record zouden halen, laat staan de play-offs. Dat ze daarin ten onder gingen tegen de San Francisco 49ers, was allerminst een schande. Gezien hun afgelopen offseason, mogen de fans in Seattle hoopvol zijn voor nóg meer dit seizoen. Alle sterkhouders zijn gebleven en via free agency en de draft werd het team aardig versterkt. Vooral de defense ging erop vooruit. Bovendien zijn de Seahawks nu al bezig met de toekomst. De offense -op de quarterback na- is jong en vol talent.

Alles wijst er dus op dat de Seahawks zullen kunnen bevestigen dit seizoen. Dat gevoel wordt nog eens versterkt, wanneer we naar het speelschema van de Seahawks kijken. Bovendien opereert Seattle in de NFC, waar het afdwingen van een plek in de play-offs sowieso wat makkelijker is dan in de zware AFC. En eens in de play-offs, dan kan alles. Optimisme alom dus in het noordwesten van de VS!

Voorspelling: 10-7

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Jane Gershovich/Getty Images

NFL 32-in-32 | Pittsburgh Steelers: Op jacht naar play-off-zege

Marc Dorenbos
-
0
NFL 32-in-32 | Pittsburgh Steelers: Op jacht naar play-off-zege

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 18 het team dat in de loodzware AFC North op jacht gaat naar de play-offs én de eerste play-off-overwinning sinds 2016: de Pittsburgh Steelers

Ook dit offseason overheerst de rust in Pittsburgh. Head coach Mike Tomlin begint aan zijn zeventiende seizoen als Steelers coach. In al zijn seizoenen is Tomlin nog nooit onder de .500 gekomen met zijn teams. Toch zou hij die streak ongetwijfeld inruilen voor een overwinning in de play-offs. De laatste keer dat Pittsburgh een play-off wedstrijd won was in 2016, toen ze de Cincinnati Bengals in de wild card ronde versloegen.

FREE AGENCY

De Steelers voegden ervaring toe aan zowel de offense als defense. Wide receiver Allen Robinson kwam over van de Los Angeles Rams na een mislukt seizoen daar. Pittsburgh hoefde alleen een seventh round pick op te geven voor de ervaren receiver. De defense kon cornerback Patrick Peterson verwelkomen, die een free agent was na zijn tijd bij de Minnesota Vikings. Peterson moet de secondary van de Steelers gaan versterken. Tegenover deze toevoegingen stond het vertrek van cornerbacks Ahkello Witherspoon en Cameron Sutton, linebacker Myles Jack en safety Terrell Edmunds.

Een andere belangrijke deal voor de Steelers was het verlengen van linebacker Alex Highsmith. De defensieve sterkhouder tekende een verlenging van vier jaar ter waarde van 68 miljoen dollar. Highsmith tekende afgelopen seizoen voor 14.5 sacks, een persoonlijk record.

NFL DRAFT

De praktijk zal het natuurlijk moeten laten zien, maar op het eerste gezicht was de 2023 draft van de Steelers uitstekend. In de eerste ronde werd de zwakke offensive line versterkt door Broderick Jones van nationaal kampioen Georgia te draften. In de tweede ronde kwam Joey Porter jr. naar Pittsburgh. Porter jr. zou zomaar eens een steal kunnen blijken. Wat deze pick nog mooier maakt voor de Steelers fans is het feit dat de cornerback de zoon is van Joey Porter sr., die een Super Bowl won met Pittsburgh.

Een andere opvallende pick was Georgia tight end Darnell Washington in de derde ronde. Washington is een opvallende verschijning door zijn enorme fysieke kwaliteiten. Als pass catcher maar ook als blocker kan hij een wapen worden voor de Steelers offense. De overige draft picks waren DT Keeanu Benton, edge Nick Herbig, cornerback Cory Trice en OT Spencer Anderson.

NFL 32-In-32 Pittsburgh Steelers
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Vorig jaar begonnen de Steelers met Mitch Trubisky als quarterback, maar hij werd na enkele weken vervangen door rookie Kenny Pickett. Dit jaar wordt Picketts eerste volledige seizoen under center voor Pittsburgh. Pickett zal achter een versterkte offensive line gaan spelen. De OL was de afgelopen jaren een zorgenkindje in Pittsburgh, maar met de toevoeging van Jones en free agent guard Isaac Seumalo moeten deze zorgen voorbij zijn.

Pickett kan werken met prima wapens. De running back is Najee Harris. Harris is zeer getalenteerd, maar in zijn eerste twee seizoenen is het hem nog niet gelukt om meer dan 4 yards per carry gemiddeld te rennen. Als wide receivers staan naast Robinson George Pickens en Diontae Johnson op papier. Het wordt met name interessant hoe Pickens zich dit jaar gaat ontwikkelen. Vorig jaar liet hij bij vlagen al zien tot bijzondere dingen in staat te zijn en dat zet hij tot nu toe door tijdens het training camp.

Als nummer 1 tight end heeft Pittsburgh de beschikking over Pat Freiermuth. Freiermuth liet zich de afgelopen twee seizoenen zien als een uitstekende vanger van de bal. Zijn (voorlopige) backup is dus Darnell Washington. Op papier heeft Pittsburgh in ieder geval genoeg wapens. Het grootste probleem van de offense kan dan ook zomaar de offensive coordinator zijn. Vorig jaar scoorden de Steelers maar 18 punten gemiddeld per wedstrijd en volgens critici kwam dat door de gebrekkige coaching van Matt Canada. Toch is Canada dit jaar ook nog OC. Het is aan hem om het ongelijk van zijn critici te bewijzen.

DEFENSE

De Steelers defensie hoopt dit seizoen weer een vol jaar gebruik te kunnen maken van T.J. Watt. De voormalig defensive player of the year miste vorig jaar een deel van het seizoen met een blessure, wat de pass rush van de Steelers behoorlijk aantastte. Naast Watt beschikt de defensie met Cameron Heyward, Alex Highsmith en Minkah Fitzpatrick over meer sterren. Het grootste vraagteken voor de Steelers is de secondary. Safety Fitzpatrick heeft zich bewezen als Pro Bowler en All-Pro safety, maar met het vertrek van safety Terrell Edmunds en cornerback Cameron Sutton is er overduidelijk aan kwaliteit ingeboet. Het is altijd afwachten hoe een rookie, in dit geval Porter jr., het gaat doen. De andere cornerback is veteraan Patrick Peterson, maar voor hem beginnen de jaren ook te tellen. In de NFL waar passen steeds belangrijker wordt, is het voor een succesvol seizoen van belang dat de secondary haar mannetje staat.

CONCLUSIE

De Steelers hebben de middelen om mee te gaan doen om een play-offplek in de AFC. De grootste vraagtekens zijn hoe OC Matt Canada en de secondary het gaan doen. Verder zitten de Steelers in de AFC North in een bijzonder zware divisie. Met de Cincinnati Bengals, Baltimore Ravens en Cleveland Browns zijn er in principe drie teams die de divisie allemaal zouden kunnen winnen. Maar de teams van Mike Tomlin doen altijd mee voor een play-offplek, en dat zal dit seizoen niet anders worden.

Voorspelling: 9-8

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Kim Klement Neitzel/USA TODAY Sports

1...150151152...803Pagina 151 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU