De Las Vegas Raiders hebben een grote stap gezet richting de #1 pick in 2026. In het duel met mede-laagvlieger New York bleken ze een paar maten te klein. Later op de avond gaven de Bears en 49ers een football-masterclass terwijl de Bills en Eagles worstelden in lastige weersomstandigheden. Lees hier alle reviews!
Raiders op pole position voor #1 pick in 2026
New York Giants @ Las Vegas Raiders | 34-10
Het was qua affiche niet het meest enerverende duel in het late window op zondag. De implicaties van de ontmoeting tussen de twee teams met negen opeenvolgende verliespartijen waren echter groot. Het team dat verloor, zou plots een veel grotere kans maken op de #1 overall pick in 2026. De Giants wonnen in de recente geschiedenis twee keer eerder een duel dat hun kansen op die pick in Week 17 deed vervliegen. Ook in 2025 lukte ze dat. De pick hebben ze nu dus ook niet, maar het optreden van quarterback Jaxson Dart, nu en over het gehele seizoen, zal hen voldoende vertrouwen geven voor de toekomst.
Las Vegas zal blij zijn met het oog op de draft, maar tegen New York leek het er niet op dat ze hun kansen actief saboteerden. Sterker nog, ze zetten vier fourth downs om in first downs en kwamen in het derde kwart terug van 20-0 naar 20-10. Het was echter onvoldoende tegen deze Giants. Na de 20-10 kregen ze namelijk direct een 95-yard kick-return touchdown om de oren. Aanvallend kwam er weinig van de grond, getuige de twee intercepties van Raiders QB Geno Smith en het feit dat Kenny Pickett de tweede helft op zich nam. Die eerste pick is hard nodig.
Jaxson Dart, op zijn beurt, greep deze wedstrijd met beide handen aan om zich te profileren als de New York Giants franchise quarterback voor de komende jaren. Hij voltooide meer dan 70% van zijn passes en liep zelf twee touchdowns binnen. Het was qua passing niet spectaculair, waarschijnlijk een bewuste keuze met de gehavende O-line, maar wel goed en verzorgd. Dat biedt vertrouwen met goed draftkapitaal in het achterhoofd. Ondanks dat het niet de eerste pick zal zijn.
OVERIGE DUELS
Philadelphia Eagles @ Buffalo Bills | 13-12: Op bezoek in Buffalo begonnen de Eagles voortvarend aan het duel met de gastheren. Een geforceerde fumble leidde tot een Jalen Hurts touchdown en de Bills kwamen er de eerste helft niet aan te pas. In de tweede helft voltooid Hurts echter geen pass meer en was het aan de defense te danken dat de winst over de streep werd getrokken. Het feit dat Josh Allen de two-point conversion verknoeide, komt volledig op het conto van de unit van Vic Fangio. Overigens is de verliespartij wel het minste van de zorgen voor Buffalo. Allen lijkt serieus last te hebben van een enkelblessure dus de verwachting is dat zowel hij als James Cook rust krijgen in de seizoensafsluiter tegen de Jets.
Chicago Bears @ San Francisco 49ers | 38-42: In het laatste duel van de zondag trakteerden de Bears en 49ers de kijkers op een ouderwetse shootout. De scores gingen continue gelijk op met gelijke standen bij 7, 14, 21, 28 en 35 punten. San Francisco hield steeds de overhand dankzij een uitstekend optreden van quarterback Brock Purdy (24/33, 303 yards, 3TD, INT, 2 rushing TDs) en een ontketende Christian McCaffrey (23 carries, 181 yards, TD). Richting het eind van het vierde kwart kwam Chicago op 38-35, maar niet veel later stond het 38-42 voor SF. Caleb Williams en de zijnen hadden 2:15 minuten om het duel om te draaien, maar kwamen net tekort. Beide teams hebben defensief wat opknapwerk te verrichten en de Niners blijven zicht houden op de #1 seed.
Lees hier de nabeschouwing van de vroege games op zondag!
Het NBA-seizoen is voor veel teams inmiddels meer dan dertig wedstrijden oud, waardoor we richting de helft van het seizoen gaan. Een update uit de grootste en beste basketbalcompetitie in de wereld.
STAND EASTERN EN WESTERN CONFERENCE
TEAMS IN VORM
Momenteel ontbreekt het een beetje aan een lange winning streak in de NBA. De langste is die van Los Angeles Clippers, die in het Westen vier zeges op rij hebben geboekt. Dit onder meer door 55 punten van Kawhi Leonard tegen Detroit Pistons. Verder zijn San Antonio Spurs ook in vorm met acht zeges in hun laatste tien duels. Spurs staan nu op de tweede plaats in het Westen en zijn in duel met Denver Nuggets achter de nog steeds dominante Oklahoma City Thunder. Tot slot Phoenix Suns, die ook vier van hun laatste vijf duels wonnen en inmiddels op de zevende plaats staan in de conference.
In het oosten wonnen Boston Celtics zeven van hun laatste tien duels, waardoor ze – vooral door goede prestaties van Jaylen Brown – op de derde plaats in de Eastern Conference te vinden zijn. Ook Brooklyn Nets hebben hun ritme gevonden met zeven zeges in de laatste tien duels. Ze staan nog steeds op de dertiende plaats, maar hebben nu wat meer zicht op de play-in gekregen. Tot slot New York Knicks, die het meest in vorm zijn van alle teams in het Oosten. Met acht zeges in hun laatste tien duels staan Knicks inmiddels stevig op de tweede plaats met nog maar 1,5 duels achterstand op Detroit Pistons (zijn 7-3 in hun laatste tien duels).
TEAMS UIT VORM
In het Westen weten de eigenlijk momenteel alleen Sacramento Kings nog niet echt waar ze het moeten zoeken. Met zeven nederlagen in de laatste tien duels staat Sacramento op de veertiende plaats met zeven duels achterstand op een plek in de play-in. Het seizoen van de Kings verloopt nog allesbehalve soepel. Verder hebben New Orleans Pelicans, die laatste staan in de Western Conference, drie duels op rij verloren. De Nederlaag van de Kings tegen Portland Trail Blazers deed in Sacramento het meeste pijn.
In het Oosten verkeren twee teams in dramatische vorm. Atlanta Hawks, die goed begonnen aan het seizoen, hebben zes duels op rij verloren en verloren acht van hun laatste tien duels. Hiermee zijn ze afgezakt naar een tiende plaats in de conference. Toch is er nog altijd baas boven baas dankzij Indiana Pacers, die acht duels op rij hebben verloren en laatste staan in de Eastern Conference. Vaak waren dit kansloze nederlagen, maar die tegen de Knicks deed vooral pijn.
Dag drie van het World Junior Championship 2026 bracht voor het eerst dit toernooi slechts twee wedstrijden. Gelukkig voor de Europese kijker waren het niet alleen twee Europese clashes, maar ook nog eens op redelijk goede tijdstippen te kijken. Het bal werd geopend door Zweden en Zwitserland, die spannender werd dan het in eerste instantie werd gedacht. De avond werd afgesloten door een regelrechte oorwassing van Finland op lijdend voorwerp Letland.
ZWEDEN – ZWITSERLAND (4-2)
Op voorhand was het vrij duidelijk dat Zweden op papier vrij gemakkelijk aan het langste eind met Zwitserland zou gaan trekken. De Zwitsers maakten in de openingsronde geen indruk en Zweden op haar beurt was op afspraak in het onderonsje met Slowakije op Opening Night. Na zestig minuten stapte Tre Kronor ook als winnaar van het ijs, maar gemakkelijk ging het allesbehalve.
Een wat verrassende tactiek van Zwitserland betaalde zich niet direct uit, want Zweden vond binnen de minuut al het net na een mooie move van Eric Nilson (Anaheim Ducks). De hoge forecheck en het agressieve spel in de neutrale zone betaalde zich uiteindelijk toch uit voor de rood-witten. Via Beni Waidacher kwamen de Zwitsers dubbel en dwars verdiend langszij.
In de tweede periode eenzelfde spelbeeld, maar veranderde de mindset van Zweden in een meer aanvallend spelprincipe. Desondanks waren er maar een spaarzame momenten te noteren in het tweede bedrijf, waarvan één in een Zwitserse treffer resulteerde. Lars Steiner schoot met een kiezelhard schot de puck achter goalie Love Harenstam, waarmee Zwitserland met een voorsprong de tweede kop thee opzochten.
Time to wake up Sverige! En dat deden de geel-blauwen ook. De laatste twintig minuten stoven de Scandinaviërs als een stier op een rode lap over het ijs en via treffers van Viggo Bjorck en een dubbele van Lucas Pettersson, stond er na zestig minuten een (enigszins geflatteerde) 4-2 overwinning op het scorebord.
FINLAND – LETLAND (8-0)
Wat krijg je, als je een outsider tegenover een team dat nog geen 24 uur eerder een sensationele maar fysiek loodzware overtime tegen toernooifavoriet Canada achter de kiezen heeft? Inderdaad. Een oorwassing.
Vanaf de eerste minuut was het éénrichtingsverkeer en liet Finland de Letten alle hoeken van het ijs zien. Als door een wonder bleef het na twintig minuten “slechts” bij 3-0 na Finse treffers van Emil Hemming, Jasper Kuhta en Max Westergaard. De tweede periode was zo niet nog eenzijdiger en was de schotenverhouding over de tweede twintig zestien om één. Andermaal Emil Hemming en Joona Saarelainen maakten er 5-0 van, waarmee de Letten nog meer dan zwijnden.
In het derde bedrijf probeerde Letland uit alle macht nog iets van de wedstrijd te maken, maar was de batterij simpelweg leeg. Roope Vesterinen, Heikki Ruohonen en Lasse Boelius bepaalden de eindstand uiteindelijk op maar liefst 8-0. Een uitslag waar Letland achteraf zeker niet over mag klagen gezien de duizelingwekkende 27 schoten op doel tegenover maar vier van de Letten.
Er stond veel op het spel in de matchups van week 17 in de NFL in het vroege window. Zo konden zowel de NFC South als de AFC North beslist worden. Toch gebeurde niet wat we misschien van tevoren hadden verwacht. Lees er alles over in de recap van de vroege games van week 17 in de NFL!
SEAHAWKS MAKEN NA HALFTIME HET VERSCHIL IN NORTH CAROLINA
Seattle Seahawks @ Carolina Panthers | 27-10
De Panthers kregen als eerste de bal, waarbij Ja’Tavion Sanders op de eerste drive meteen geblesseerd raakte. Bovendien kon Bryce Young zijn team niet naar een score leiden. Dat lukte aan de andere kant ook niet, want het werd een defensieve strijd in Carolina. Uiteindelijk wist Jason Myers kort voor het einde van het eerste kwart wel 0-3 op het bord te zetten. Bij rust zou het slechts 3-3 staan, mede door een slordige beurt van de Seahawks. Na een fumble van Sam Darnold, namen de Panthers de bal over. Toch kwam daar alleen een field goal uit, door sterk spel van de Seahawks defense.
De bezoekers kregen de bal als eerste in het derde kwart en ze kregen ook meteen een cadeautje. De Panthers kickoff kwam namelijk niet in de landing zone, waardoor ze op hun eigen 40 yardlijn mochten beginnen. AJ Barner haalde meteen een first down op de play erna, dus het leek alsof de Seahawks wakker waren. De plays erna werden alleen maar gekker. Darnold gooide een interception in de end zone. Toch leek de bal terug te komen, want Michael Jackson leek met zijn voet buiten de end zone te komen. De call bleef echter staan, waardoor de Panthers de bal kregen. Op de eerste play erna fumblede Chuba Hubbard de bal, waarna de Seahawks een touchdown leken te scoren. DeMarcus Lawrence was echter ‘down by contact‘, waardoor Seattle ook terug moest. Uiteindelijk was het Zach Charbonnet die de eerste touchdown van de avond scoorde, 10-3.
Zo was de wedstrijd eindelijk los in Carolina en voor de thuisploeg niet op een goede manier. Op de volgende drive leverden ze de bal namelijk opnieuw in. Julian Love wist de bal te onderscheppen, zodat Seattle opnieuw in de red zone stond. AJ Barner scoorde de volgende touchdown, waardoor Seattle uitliep naar 17-3 binnen tien minuten in het derde kwart.
Met het vierde kwart dat begon, hadden de Panthers de bal in hun bezit. Young hield de bal aan het einde van een goede drive en besloot zelf te rennen. Met zijn 10 yard touchdown zorgde hij voor aansluiting bij de Seahawks, 17-10. Toch mocht dit niet meer baten voor de thuisploeg. Myers kon zijn field goal poging tussen de palen schieten, 20-10, met nog vijf minuten te gaan. Aangezien Carolina wel voor een touchdown moest spelen gezien de geringe tijd, gingen ze ervoor op 4th down. Ze konden echter geen nieuwe set of downs krijgen, waardoor Seattle meteen in kansrijke positie overnam. Charbonnet liep de doodsteek voor de Panthers binnen, waardoor Carolina volgende week in een rechtstreeks duel met de Bucs speelt voor de NFC South én een ticket voor de play-offs.
STEELERS VERLIEZEN DEFENSIEVE STRIJD IN CLEVELAND
Pittsburgh Steelers @ Cleveland Browns | 6-13
De Steelers kwamen al snel op 0-3 achterstand, omdat Shedeur Sanders zijn team in field goal range kreeg. Andre Szmyt schoot de poging binnen, waarna de Browns de bal alweer terugkregen. Het lukte de Steelers niet om iets te doen op hun eerste drive. Sanders vond Harold Fannin Jr. met een diepe bal die eigenlijk achter hem terechtkwam. Fannin wist echter zich te herpositioneren en zo onaangeraakt de end zone in te rollen, 0-10.
In het tweede kwart kwam Pittsburgh wel wat meer tot leven. Eerst scoorden ze via Chris Boswell een field goal, waarna Sanders een interception gooide. Hij werd van achteren geraakt, waardoor de bal in de lucht vloog en de Steelers defense de bal overnamen. Toch kwam hieruit opnieuw niets, waardoor de achterstand 3-10 bleef. Boswell zou alleen nog een field goal scoren, waardoor het erg close bleef bij het ingaan van halftime, 6-10.
Na rust mochten de Steelers meteen beginnen met de bal in de hand, maar ze moesten punten. Ook de Browns speelden niets klaar, waarna Pittsburgh de ereste kans op punten kreeg aan het begin van het vierde kwart. Boswell miste echter een 54 yard field goal, waardoor ze nog steeds achterstonden. Met nog twee minuten te gaan kregen de Browns na veel drives met punts de bal terug en konden ze de wedstrijd uitspelen voor hun vierde winst dit seizoen. Szmyt scoorde een 33 yard field goal om de leiding naar één touchdown uit te breiden met nog 1’40” te spelen.
Uiteindelijk kon Aaron Rodgers zijn team niet naar de overwinning leiden met een game winning drive. Op de laatste play richting de end zone leek er nog een pass interference te zijn op Marquez Valdes-Scantling, maar de refs hielden de vlagjes op zak. Zo moeten de Steelers volgende week thuis aan de bak tegen de Baltimore Ravens voor een plek in de play-offs en winst in de AFC North.
TREVOR LAWRENCE NEEMT JAGUARS BIJ DE HAND
Jacksonville Jaguars @ Indianapolis Colts | 23-17
Het leek driemaal scheepsrecht te worden voor Philip Rivers als quarterback voor de Colts. Na zijn terugkeer was hij op weg deze wedstrijd, zijn derde, om te zetten in winst. En dat tegen divisiegenoot Jacksonville. Na een field goal en een Jonathan Taylor touchdown, stond het al snel 0-10 voor de thuisploeg. Halverwege het tweede kwart deed Trevor Lawrence iets terug met een tochdown run, 7-10, maar daar bleef het bij. De defense van de Colts zette continu druk op Lawrence, waardoor hij weinig tijd kreeg om iets met de bal te doen. Dit resulteerde keer op keer in punts, zodat er geen punten op het bord kwamen. Met 7-10 zou het na halftime nog spannend worden.
Dat bleek wel op de eerste drive van de Jaguars. Het was opnieuw Lawrence die in de red zone ging rennen en zo de touchdown binnenrende. Voor het eerst in de wedstrijd stond Jacksonville voor, 14-10. Ashton Dulin had vervolgens na zijn eerste return opnieuw een goede kickoff return. Hij rende de bal 55 yards op de helft van de Jaguars, waardoor Rivers meteen goede veldpositie had voor zijn drive. Een catch van Josh Downs leek teruggefloten te worden, omdat hij niet twee voeten binnen de lijnen had, maar de challenge van de Jaguars leverde niets op. Nadien leek Indy een touchdown te scoren met Taylor, maar die werd teruggehaald door holding van Tyler Warren. De play erna was er pass interference van de defense en vanaf de 5 yardlijn vond Rivers Mo Alie-Cox voor de touchdown, 14-17.
Toch waren het de Jaguars die met zeven minuten te spelen aan de leiding gingen. Cam Little scoorde twee field goals voor de 20-17 leiding. Bij één daarvan had Rivers eerst een interception gegooid aan het begin van het vierde kwart. De Colts hadden nog wel tijd om de leiding weer over te nemen, maar uiteindelijk bleven ze steken op de 48 yardlijn van de Jaguars. Met nog 4 seconden te gaan kwam Riley Leonard in het veld. De Colts probeerden namelijk een hail mary richting de end zone, waar Rivers niet meer toe in staat wordt geacht. Helaas voor Leonard en de Colts werd de bal gevangen door de defense, waardoor de wedstrijd voorbij was.
BUCCANEERS OPNIEUW ZWAK, DOLPHINS PROFITEREN
Tampa Bay Buccaneers @ Miami Dolphins | 17-20
De Buccaneers gingen het duel in met de hoop dat de Panthers zouden verliezen van de Seahawks. Maar het was natuurlijk belangrijk om ook zelf te winnen. De start was alvast veelbelovend. Baker Mayfield vond Chris Godwin in de end zone, 7-0 voor de bezoekers. Quinn Ewers, die Tua Tagovailoa is voorbijgegaan als quarterback, deed meteen iets terug. Hij gooide een diepe bal op Theo Wease Jr., die de bal binnenliep voor een 63 yard touchdown. De eerste van Ewers in de NFL. Zo was het alweer snel gelijk en konden Mayfield en co. opnieuw beginnen, 7-7.
In het tweede kwart kwamen ze echter nergens en zo kon Riley Patterson de Dolphins zelfs op voorsprong zetten, 7-10. Kort voor rust werd het nog erger voor Tampa Bay, want Ewers gooide zijn tweede touchdown. Greg Dulcich ving de bal half zwevend in de lucht en zo was het 7-17 bij rust en moesten de Bucs nog aan de bak, aangezien de Panthers gelijkstonden bij rust.
Bucs niet overtuigend op hun drives
Na rust scoorden de Bucs en Dolphins beide een field goal aan het einde van het derde kwart en het begin van het vierde kwart. Dit was niet genoeg voor Tampa Bay, aangezien hun divisie op het spel stond en ze bij verlies afhankelijk waren van de Panthers. Met 10-20 en nog negen minuten te gaan, leek het er sterk op dat dit ook het geval zou zijn.
Chris Godwin zorgde met minder dan twee minuten te gaan in het vierde kwart nog voor een kans. Hij rende 59 yards over midfield, waarna Baker Mike Evans vond in de end zone. Helaas voor de Bucs ging de onside kick naar Miami, waardoor ze met 17-20 verloren. De Panthers verloren echter ook van de Seahawks, waardoor er volgende week een rechtstreeks duel om de divisie en play-offs volgt!
TYLER SHOUGH ZORGT VOOR SAINTS COMEBACK EN WINST
New Orleans Saints @ Tennessee Titans | 34-26
De Titans leken thuis weinig moeite met de Saints te krijgen. Cam Ward liet goede dingen zien aan de bal, waaronder een bijzondere touchdown van “Chic” Chigoziem Okonkwo. Hij draaide zich vrij uit een tackle en kon zo de bal binnenlopen na een goede pass van Ward. Zo liepen ze al snel uit naar 0-13, waarbij de Saints pas halverwege het tweede kwart warm werden. Vooral Chase Young, die met nog vier minuten te gaan de bal uit de handen van Ward pakte en vervolgens een touchdown scoorde. Nadat er al een field goal op het bord stond, was het opeens 10-13. Toch hadden de Titans wat lucht bij rust, want Ward gooide een touchdown op Elic Ayomanor. Zo stond het 10-20 bij halftime.
Toch kwamen de Saints helemaal terug in de wedstrijd, mede door goed spel van Tyler Shough. Chris Olave opende het derde kwart met een touchdown, waarna de Titans afwisselend met de Saints nog field goals scoorden. Twee voor de thuisploeg, één voor de bezoekers, waardoor het 20-26 stond aan het begin van het vierde kwart. Kevin Austin Jr. ving echter een Saints touchdown met nog zes minuten te gaan, waardoor ze 27-26 voorkwamen.
Audric Estime zorgde zelfs voor een voorsprong van acht punten door een geweldige run voor 32 yards. Zo had Ward nog maar drie minuten om te proberen om een touchdown en two point conversion te scoren. Ward leek goed op weg, want hij verlengde de drive met een fantastische duik en pass, maar deze werd teruggedraaid. Uiteindelijk kwamen de Titans niet meer in de buurt van de end zone, waardoor ze thuis verloren van de Saints, 34-26.
OVERIGE GAMES
New England Patriots @ New York Jets | 42-10: De Patriots hadden geen kind aan de Jets. Ze scoorden via Austin Hooper al snel een touchdown en liepen even snel verder uit. Bij rust stond het al 35-3, onder andere door Rhamondre Stevenson die over de grond en door de lucht touchdowns scoorde. Daarna waren het Stefon Diggs en Hunter Henry die eveneens nog touchdowns scoorden, met alleen een Nick Folk field goal voor de Jets tussendoor. Vervolgens scoorden de Patriots nog een touchdown en konden de Jets he-le-maal niets inbrengen. Toch scoorde Breece Hall in garbage time nog een touchdown, waardoor de eindstand 42-10 werd.
Arizona Cardinals @ Cincinnati Bengals | 14-37: De Bengals begonnen sterk aan hun duel met de Cardinals. Ja’Marr Chase, Chase Brown en Joe Burrow zorgden ervoor dat ze meteen konden scoren. Het was de eerste score voor Chase sinds week 7 tegen de Steelers, 0-7. Hij zou later nog een touchdown scoren, nadat Samaje Perine voor de Bengals en Michael Wilson voor de Cardinals er nog tussen zaten. Evan McPherson schoot ook nog een field goal raak, nadat hij een extra punt had gemist. Zo was het al 7-23 bij rust. Brown liep in het derde kwart nog twee scores binnen, waarna Trey McBride voor de Cardinals wat terugdeed in de laatste twee minuten. Zo haalde hij wel het record voor meeste receptions als tight end binnen, maar verloor Arizona kansloos on the road.
De samenvattingen van de twee games op zaterdag vind je hier!
Het college basketbal-seizoen is inmiddels twee maanden oud en we gaan beginnen aan conference play, het serieuze werk. Zeker twee Nederlandse basketballers lijken dit seizoen serieus kans te maken op niet alleen March Madness, maar ook de titel.
Vijf Nederlandse spelers komen momenteel in college basketbal boven de twintig minuten per duel uit. De meest bekende naam hiervan is Rienk Mast, waarschijnlijk ook de beste Nederlandse speler in college momenteel. Met bijna 29 minuten per duel noteert hij 17.0 PPG, 6.8 RPG en 2.9 APG. De center is een belangrijke speler voor Nebraska gebleken, dat 12-0 en als #13 van het land gaat beginnen aan conference play straks.
Ook Youri Fritz van Northeastern en Jerome Palm van UMKC spelen meer dan 25 minuten dit seizoen per duel. Fritz is als forward met 12.8 PPG, 5.5 RPG en 1.3 SPG belangrijk voor Northeastern, dat met een 4-7 record nog geen fantastisch seizoen kent. Center Palm speelt bij UMKC 27 minuten per duel en noteert hierin 9.2 PPG, 7.5 RPG en 3.7 APG. Ook met Kansas City (3-11) gaat het echter niet heel fantastisch.
Top 10 Non-HM Euro Seniors in NCAA D1:
1. 🇩🇪 Lamin Sabally 2. 🇫🇷 Yaphet Moundi 3.🇨🇭 Niko Rocak 4. 🇬🇧🇮🇹 Giovanni Emejuru 5. 🇮🇹 Leonardo Bettiol 6. 🇷🇸 Veljko Ilic 7. 🇳🇱 Youri Fritz 8. 🇵🇱 Kacper Klaczek 9. 🇫🇷 Franck Yetna 10. 🇧🇾 German Plotnikov pic.twitter.com/aJbBG7m8Jx
Meer dan twintig minuten per duel zijn er verder nog voor Anouar Mellouk, forward van Morehead State, en Timo George, forward van Portland. Mellouk noteert 7.4 PPG en 3.7 RPG, terwijl George komt tot 12.7 PPG en 4.9 RPG. Zowel Portland (7-7) als Moreahead State (6-7) draaien nog geen fantastisch seizoen tot nu toe.
Verder zijn er nog een paar namen die meer dan vijftien minuten per duel spelen: Emmanuel Ugbo, Dwayne Aristode en Latif Diouf. Alle drie zijn dit forwards bij hun universiteit. Ze komen allemaal niet boven de tien punten en vier rebounds per duel uit. Ugbo speelt bij Washington State (6-8), Aristode bij Arizona (12-0) en Diouf bij Chattanooga (6-7). Vooral Aristode speelt dus bij een grote universiteit behoorlijk wat minuten vanaf de bank en mag hopen op een titel in college dit seizoen, gezien de 12-0 start van zijn team.
Voor de tweede week op rij spelen er vier ploegen op zaterdag. Dat betekent natuurlijk een garantie voor spektakel! De Texans wisten Herbert af te remmen voor een belangrijke win. De Ravens domineerden de Packers defense door een dominante wedstrijd van Derrick Henry. Lees er alles over in de recaps van NFL op zaterdag!
TEXANS DEFENSE STOPT HERBERT AF
Houston Texans @ Los Angeles Chargers | 20-16
Met de play-offs on the line reisde de Texans af naar Los Angeles om te proberen hun derde jaar play-offs achter elkaar veilig te stellen. Met een win streak van zeven voelden de Texans zich goed voor deze wedstrijd. Zelfs tegen de talentvolle Chargers.
De eerste helft was merkwaardig. Met zeven punts, één gemiste field goal, drie intercepties en twee hele diepe touchdown passes was het chaos in LA. Een van deze diepe touchdown passes kwam in de eerste drive van de wedstrijd. Na twee goede runs van Woody Marks was het 3rd and 1, de perfecte kans voor een deep shot. C.J. Stroud vond rookie wide receiver Jayden Higgins voor een touchdown van maar liefst 75 yards! De man coverage van de Chargers pakte niet uit waardoor Higgins op een post route door het midden vrij kwam.
Nadat de Chargers offense met een three and out op deze score reageerde, wist Stroud nog eens een diepe bal te gooien voor een touchdown. Deze keer was het rookie Jaylin Noel die vrij kwam. Op een vergelijkbare play als die van Higgins wist Noel afstand tussen hem en de verdediger te creëren op een post route. Na zes minuten stonden de Texans al 14-0 voor, en dit veranderde pas aan het einde van het tweede kwart. Twee touchdowns voor de twee voormalige Iowa State teamgenoten!
In het tweede kwart kregen de Chargers de aanval nog steeds niet op de rit. Uit twee intercepties kwam er alleen één field goal op het scorebord. De eerste van Stroud kwam op een tipped pass, waarbij Derwin James op het juiste moment op de juiste plek stond. Met een turnover op de eigen helft wisten de Chargers alleen er drie punten uit te halen.
Al snel kwam de tweede interceptie van de wedstrijd, maar deze was op naam van Justin Herbert. Vanaf de Chargers 13 yard line wist Herbert zijn ploeg naar de Texans 14 yard line te brengen dankzij een 60 yard catch van Quentin Johnston. Met een simpele ‘four verts’ playcall kwam Johnston door zijn snelheid langs zijn verdediger. Met een goed geplaatste bal van Herbert stonden de Chargers ineens in de red zone. Punten kregen zij echter niet, nadat rookie tight end Oronde Gadsden de bal uit zijn handen liet glippen. Hierdoor kon Azeez Al-Shaair de bal gemakkelijk vangen.
Ondanks dat de Chargers geen punten uit de vorige drive wisten te halen, gaf Stroud snel de bal terug. Deze keer was het Elijah Molden met de interceptie. Molden las Stroud volledig en dook voor de receiver waardoor hij de tweede interceptie van Stroud op zijn naam kreeg. Echter met nog maar 50 seconden in de helft zou het lastig worden voor Herbert om nog iets te kunnen doen. Toch lukte hem het wel, maar hij werd teleurgesteld door zijn kicker Cameron Dicker. Dicker miste een 32 yard field goal die hij had moeten scoren. Beide teams gingen rusten met een stand van 14-3.
Chargers weten net niet de comeback te voltooien
De eerste helft die vol zat met splash plays kon niet worden vervolgd in de tweede helft. De eerste drie drives, waarvan twee van de Chargers en één van de Texans, eindigde allemaal in three and outs. Dit is tevens te danken aan de goede defense die beide ploegen hebben. Met name de Texans wisten met vijf sacks en acht TFLs de Chargers offense af te stoppen. De Chargers defense had niet deze soort cijfers, maar wist op de momenten waarbij het telde Stroud van zijn plek af te krijgen om fouten te forceren. Met nog een field goal van de Texans en een Chargers TD van Gadsden begon het laatste kwart met een stand van 17-10, nog alles voor te spelen dus!
Na twee punts wisten de Texans nog een field goal te scoren, nadat zij op hun eigen 45 yard line mochten beginnen. Hierdoor was al snel de kans op een comeback verkeken, ondanks dat de Chargers nog zes minuten ervoor hadden. Omarion Hampton wist nog wel voor de Chargers te scoren, maar na een gemiste extra punt en goede clock management van de Texans was de wedstrijd voorbij.
Dankzij de overwinning in LA hebben de Texans zich officieel geplaatst voor de play-offs en is er nog kans om hun seeding te verbeteren. Met een win volgende week tegen de Colts en nog één loss van de Jaguars is het mogelijk om de AFC South te winnen en op te schuiven naar een wedstrijd met thuisvoordeel. Daarentegen hadden de Chargers al een play-off plek verzilverd, maar is deze alleen voor een Wild Card. Het winnen van de AFC West is niet meer mogelijk.
DERRICK HENRY NIET TE STOPPEN IN RAVENS WIN
Baltimore Ravens @ Green Bay Packers | 41-24
De tweede wedstrijd van NFL op zaterdag zag ‘The Battle of the Backup Quarterbacks’. Door Lamar Jackson zijn rugblessure startte Tyler Huntley voor de Ravens terwijl Jordan Lovemet een hersenschudding en schouderblessure moest toekijken. Voor hem stond Malik Willis in de plaats.
Zoals de score laat zien was er in deze wedstrijd veel aanvallend spektakel. Het eerste kwart zag alleen maar touchdowns. Als eersten waren het de Ravens die zes punten scoorden. Toekomstige Hall-Of-Famer Derrick Henry scoorde zijn eerste TD van de avond, maar zeker niet zijn laatste. Met in totaal vier touchdowns was Henry niet te stoppen voor de Packers defense. Ondanks dat de Packers defense niemand wist te stoppen, was Malik Willis wel voorbereid. Met twee passes, waarvan de eerste van 40 yards en de tweede van 39, scoorden de Packers al snel. Met een goed werkende Ravens offense die afstoomde richting de Packers end zone kwam het eerste kwart tot een einde.
In het tweede kwart trokken de Ravens snel een gat. Met 13 unanswered points stonden de Ravens 20-7 voor dankzij twee field goals en Henry’s tweede TD run. In de tussentijd kwakkelde de Packers offense voort met een turnover on downs en een fumble van Willis. Pas met nog minder dan vier minuten te gaan in de eerste helft kwamen de Packers weer op het scorebord. Deze keer was het niet Willis zijn arm, maar zijn benen die de 22 yard touchdown maakte. Deze punten werden al snel teniet gedaan dankzij Henry’s derde touchdown van de avond. Beide teams zochten de kleedkamer op met een stand van 27-14.
Green Bay weet het tij niet te keren ondanks snelle start
Wat Packers HC Matt LaFleur zijn ploeg heeft verteld in de rust werkte blijkbaar, want aan het einde van het derde kwart kwamen de Packers terug naar een tussenstand van 27-24. Met een field goal in de eerste drive en de tweede rushing touchdown van Malik Willis in de tweede begon het momentum van de wedstrijd te draaien. Echter daar leek het op, maar niets was minder waar. Al snel hierna wisten de Ravens hun vierde touchdown te scoren. Deze keer was het een pass van Huntley naar wide receiver Zay Flowers. 34-24.
Met nog tien minuten te spelen hadden de Packers nog kans totdat Malik Willis ook geblesseerd raakte en de wedstrijd moest verlaten. Tijdens een mogelijke scoring drive blesseerde Willis zijn schouder, waardoor Clayton Tune het overnam. Tune wist niet af te maken wat Willis had begonnen en gooide een interceptie naar Marlon Humphrey. Vervolgens scoorde Henry nog zijn vierde TD waardoor de wedstrijd gespeeld was. Jammer dat deze spannende wedstrijd zo moest eindigen. Eindscore: 41-24.
In deze wedstrijd lieten de Ravens zien waarvan zij gemaakt zijn. Met nog steeds kans op de play-offs via een AFC North divisie-win spelen zij volgende week nog steeds ergens voor als de Steelers deze week nog verliezen. In Week 18 spelen beide ploegen tegen elkaar wat voor een regelrecht spektakel kan gaan zorgen! Dankzij het gelijke spel van de Packers in Week 4 tegen de Cowboys hebben de Packers al hun play-off ticket binnen, maar zonder Love en Willis lijkt ver komen in de play-offs meer een droom dan een realiteit.
Lees hier de recaps van NFL op Kerstmis, en de Week 17 previews hier!
Dag twee van het World Junior Championship 2026 alweer. En wat voor een dag! Na de zakelijke en keurige overwinning van Slowakije op Duitsland, kreeg het publiek twee heerlijke vervolgen voorgeschoteld. Canada kreeg met hangen en wurgen angstgegner Letland op de knieën en mazzelde USA op haar beurt tegen Zwitserland. Tsjechië had als slotstuk een stuk minder moeite met Denemarken.
SLOWAKIJE – DUITSLAND (4-1)
Het treffen tussen Slowakije en Duitsland was in speelronde twee al direct een wedstrijd met meerdere belangen. Het allerbelangrijkste voor beide teams was vooral zichzelf revancheren na respectievelijke nederlagen tegen Zweden en USA. Hoewel het aantal schoten redelijk in evenwichtig bleef, was het geen minuut een close game en werd het een one-man show.
Vanaf de startende face-off deelde Slowakije de lakens uit en was het één man die de wedstrijd bepaalde: Tomas Chrenko. De aankomend 2026 Entry Draft prospect sloeg tot driemaal toe in de eerste twee periodes, waarvan twee op de powerplay.
Dustin Willhoft bracht halverwege de derde periode nog iets van spanning terug in de wedstrijd, maar Adam Belusko deed met een empty-netter uiteindelijk nog een duit in het zakje en daarmee een keurig nette strik om de eerste Slowaakse overwinning van het toernooi.
CANADA – LETLAND (2-1 OT)
Er is in de afgelopen weken al een hele hoop geschreven over de daverende stunt van Letland op Canada vorig jaar in de groepsfase van het WJC 2025. Twaalf maanden later stonden de Letten op het randje van eenzelfde stunt, ware het niet dat de rood-witten nu uiteindelijk in overtime wakker werden.
Enigszins controversieel kwam de openingstreffer halverwege de tweede periode tot stand, nadat Martins Klaucans na een hit op Zayne Parekh een game misconduct van de arbitrage kreeg. Na uitvoerig bestudering van de beelden (achteraf), bleek de gegeven ‘hit to the head’ grotendeels niet te kloppen. De druiven werden echter nog een flink stuk zuurder, daar de Canadezen op de vijf minuten durende powerplay via Cole Reschny op voorsprong kwamen.
In de derde periode werden aan beide kanten de duimschroeven flink aangedraaid, maar hield Canada de razende Letten veelvuldig in de eigen zone onder controle. Grote uitblinker Nils Roberts Maurins hield zijn doel echter keurig schoon en met nog iets minder dan twee minuten op de klok kwamen de Letten via Rudolfs Berzkalns zelfs langszij.
Overtime! Een overtime die al in een vroeg stadium door Michael Hage beslist werd. De Montreal Canadiens prospect schoot een geweldige one-timer binnen en enigszins met schaamrood op de kaken maar met een opgeluchte blik verlieten de Canadezen dit keer wel als winnaar het ijs.
USA – ZWITSERLAND (2-1)
Team USA had na een prima overwinning op Duitsland in de openingsronde (6-3, red.) nog behoorlijk wat huiswerk te doen. De ploeg van head coach David Carle kreeg de treffers van onze oosterburen iets te makkelijk te verwerken en het treffen met Zwitserland was een uitstekende kans om defensief het een en ander bij te schaven.
Waar op voorhand het duel een beetje in de ’telraam’ categorie ingedeeld werd, was de wedstrijd an sich een stuk spannender dan men van te voren had gedacht. Grote smet op de uiteindelijk feestvreugde van de Amerikanen was het afvoeren van Cole Hutson. De Capitals-prospect blokte in de tweede periode een schot met zijn hoofd, maar moest uiteindelijk met een brandcard linea recta richting ziekenhuis.
Brodie Ziemer schoot de Amerikanen vroeg in de tweede periode op voorsprong, na goed voorbereidend werk van James Hagens. Het antwoord van de Zwitsers kwam halverwege via Basile Sansonnens. Lang konden de Zwitsers niet van de gelijke stand genieten, want nog voor het verstrijken van het tweede bedrijf schoot Will Zellers de 2-1 tussen- (en tevens eind)stand op de scoreborden.
TSJECHIË – DENEMARKEN (7-2)
Tsjechië is deze editie één van de schaduwfavorieten op een medaillerun. De Europeanen gingen in een spectaculaire openingsronde met 5-7 op de knieën tegen Canada en troffen in Denemarken een prima opponent om het vertrouwen weer wat op te poetsen. De Scandinaviërs zijn de gedoodverfde “favoriet” om na de promotie vorig seizoen direct weer af te dalen naar divisie 1A. Ondanks de uitslag anders doet vermoeden, weerden de Denen zich vannacht uiterst krachtig tegen Tsjechië.
De ‘walk in the park’ kwam in de eerste periode nog niet echt van de grond. Hoewel Tsjechië via treffers van Vojtech Cihar en Matej Kubiesa uiteindelijk met een voorsprong aan de eerste kop thee gingen, hadden de Denen via een treffer van Tristan Petersen recht op meer dan een 1-2 achterstand. Denemarken haalde een verrassend hoge forecheck uit de hoed en zeker de eerste vijftien minuten had Tsjechië het hier lastig mee.
In de tweede periode ontvouwde zich eenzelfde beeld. Tsjechië vergrootte vroeg in de tweede via Vaclav Nestrasil de marge weer tot twee, maar opnieuw hadden de Denen via Oliver Larsen een antwoord. Het moment voor de Tsjechen om de duimschroeven aan te draaien, wat direct resultaat opleverde. Adam Jiricek en Stepan Hoch brachten Tsjechië in veilige haven. In het laatste bedrijf was de tank van de Denen leeg en schoten Tomas Galvas en Richard Zemlicka voor de statistieken de zesde en zevende treffer op de borden.
We zijn los! Het World Junior Championship van 2026 is ein-de-lijk van start en wat viel er op dag één direct een hoop te noteren. “Traditiegetrouw” openden Slowakije en Zweden het bal en schotelden een heerlijke wedstrijd voor. Een comeback van Duitsland werd net niet beloond, wasten de Finnen de oren van debutant Denemarken en maakten Tsjechië en Canada er een doelpuntenfestijn van.
ZWEDEN – SLOWAKIJE (3-2)
Het was gisteravond aan Slowakije en Zweden de eer om het World Junior Championship van 2026 in gang te schieten. Beide teams hebben stiekeme medaille-aspiraties, waardoor het duel direct op het scherpst van de snede werd aangevangen.
Onder toeziend oog van Peter Forsberg werd het een wedstrijd van de special teams. Anton Frondell liet er vanaf de startende face-off teen twijfel over bestaan, waarom Chicago Blackhawks de Zweedse parel maar wat graag aan haar franchise afgelopen juni toevoegde. Met een goal en een assist op Victor Eklund (beide op de powerplay), namen de blauw-gelen een comfortabele 2-0 voorsprong in de tweede periode.
Slowakije rechtte haar rug en kwam met het verstrijken van de markt op 2-1, door een prima goal van Tomas Pobezal. Na een afgekeurde goal van Viggo Bjorck (goalie interference), kwamen de Slowaken zelfs langszij. Tobias Pitka onderschepte de puck in de Zweedse D-zone en vond op zijn beurt Tobias Tomik, die de stand halverwege de derde gelijk trok.
Tre Kronor zette nog één keer aan en zag haar initiatief beloond worden. Aankomend top pick in de 2026 Entry Draft Ivar Stenberg besliste de wedstrijd binnen de zestig minuten en gaf daarmee Zweden de eerste overwinning van het toernooi.
FINLAND – DENEMARKEN (6-2)
Geografisch gezien was het treffen tussen Finland en nieuwkomer Denemarken op papier de leukste wedstrijd van de openingsdag. Hoewel het verschil vooraf (en tijdens de wedstrijd) duidelijk werd, kwamen de Denen met een flinke dosis vertrouwen het ijs op.
Enig aspiratie op een resultaat werd al vrij snel de kop in gedrukt. Roope Vesterinen en Onni Kalto vonden binnen drie minuten allebei het net, waarmee er op de tribunes figuurlijke telramen te voorschijn kwamen. Het gebrek aan aanvallende impulsen werd echter door een uitstekende treffer van William Bundgaard teniet gedaan, 2-1. Oliver Suvanto bracht de marge voor Finland niet veel later echter weer tot twee.
In de tweede periode kwam het krachtsverschil pas echt naar voren en mochten de Denen van geluk spreken dat Finland het gaspedaal niet volledig naar beneden drukte. Treffers van Aatos Koivu, Joona Saarelainen en een tweede juichen voor Vesterinen bepaalden de tussenstand na 40 minuten op 6-1.
De Finnen vonden het in de derde periode wel best en de eretreffer van Anton Linde was voornamelijk voor de statistieken.
USA – DUITSLAND (6-3)
Het was voor aanvang van het toernooi al een wedstrijd, waarbij er zomaar eens een telraam van stal gehaald diende te worden. Met een top heavy Amerikaanse formatie stond een monsterscore tegen onze oosterburen niets in de weg. Desondanks werd de wedstrijd een stuk spannender dan de uitslag doet vermoeden.
Dat de Amerikanen dit “varkentje wel even zouden wassen” was overigens geen gekke gedachte. In het directe treffen in aanloop naar het WJC vorige week, veegden de Amerikanen genadeloos de vloer aan met onze oosterburen (8-0). Gebrand door een flinke dosis revanchegevoelens leek het voor de Duitsers exact diezelfde kant op te vallen.
Binnen een kwartier namen de Amerikanen een comfortabele 3-0 voorsprong, na treffers van Max Plante, Chase Reid en Will Horcoff. Seal the deal, zou je zeggen. Timo Kose bracht aan het einde van de eerste periode de marge terug tot twee en aan het begin van de tweede schoot Simon Seidl de tweede Duitse treffer tegen de touwen. Een rollercoaster volgde, want de treffer van Will Zellers (4-2) werd andermaal gecounterd door Duitsland (Lenny Boos).
Het tankje van de Duitsers begon langzaamaan wat op te geraken en nog voor het verstrijken van het tweede bedrijf brachten Will Zellers en Cole Eiserman de tussen- (en tevens eind)stand op 6-3 in het voordeel van Team USA.
CANADA – TSJECHIË (7-5)
Save the best for last! Wat een waanzinnige afsluiter van de openingsavond. Canada opende het toernooi als duidelijke topfavoriet, waardoor je geneigd bent te denken dat alles minder dan de gouden medaille als falen beschouwd zal worden. Zeker in de Noord-Amerikaanse media.
Ergens in het achterhoofd van de Canadezen zal ongetwijfeld de twee kwartfinale busts tegen Tsjechië in 2024 en 2025 hebben gespeeld, want in de openingsfase was het volgas ijshockey van beide kanten. Brady Martin brak na een klein kwartier de ban, werden de Tsjechen brutaler en zagen zichzelf beloond worden via Tomas Poletin en bracht Brady Martin niet veel later Michael Hage in stelling, 2-1.
Tsjechië rook echter bloed in het tweede bedrijf en zette Canada met de rug tegen de muur. Vojtech Cihar en Petr Sikora schoten de Tsjechen zowaar op voorsprong, ware het niet dat Flames-oogappel Zayne Parekh met een uitstekend schot de stand weer in evenwicht bracht, 3-3.
Stoelriemen vast, want de derde periode werd finger lickin’ good. Met maar liefst vier treffers in zes minuten schoot de wedstrijd werkelijk waar alle kanten op. De tweede treffer van Parekh bracht de Canadezen weer op voorsprong, maar knalde Tomas Poletin zijn tweede (en Tsjechië haar vierde) treffer op het scorebord. Tij Iginla en Ethan MacKenzie gaven Canada niet veel later eindelijk wat extra ademruimte, maar Tomas Galvas hield de wedstrijd met nog vijf minuten nog altijd in leven. Met het verstrijken van de markt schoot Philadelphia Flyers ’top boy’ Porter Martone de Canadezen dan ein-de-lijk in veilige haven, 7-5.
De jeugd heeft de toekomst. Een veelgehoorde uitspraak die louter waarheden bevat. Het is weer december. Bij menig ijshockeyliefhebber gaat er dan vrijwel direct een lampje branden. Het World Junior Championship staat weer voor de deur. De uitgelezen kans, om de sterren van de toekomst aan het werk te zien. SportAmerika neemt je mee in een rondje langs de deelnemende landen. Wie zijn er (top)favoriet? Wie moet je met speciale aandacht volgen? Gisteren was het de beurt aan Poule A, vandaag zetten we Poule B in het SportAmerika zonnetje.
TEAM CANADA
Here we go! Het stempel ‘topfavoriet’ hing de laatste paar edities als een zwaard van Damocles boven Team Canada. De ijshockey juggernaut is met twintig gouden medailles met afstand de koploper in de medaillespiegel, maar eindigden de roodhemden in zowel 2024 als 2025 buiten het podium. Tot tweemaal toe werd Tsjechië de reuzendoder in de kwartfinale en prikte de Canadese bubbel genadeloos door. Om nog wat extra zout in de wonden te strooien was het pas voor het eerst sinds begin jaren ’80, dat Canada twee keer op rij buiten de medailles viel.
Al voor de editie van 2025 in gang werd geschoten lag er al een bom onder het Canadese team. Om wat voor reden dan ook werden onder meer Zayne Parekh, Michael Misa en Beckett Sennecke thuis gelaten. Op zijn zachtst gezegd is de rest historie voor wat betreft dat trio. Desalniettemin zorgde het bij de Canadese bond voor de nodige aardverschuivingen. Vrijwel het gehele Canadese Front Office werd eruit gekegeld, vertrok head coach Dave Cameron en in zijn kielzog alle assistenten en bleef alleen Director of Hockey Operations Benoit Roy aan.
Met een schone lei, een nieuwe staf en één van de diepste Canadese rosters in jaren staat vrijwel niets of niemand een ticket naar de Final in de weg. Grootste tegenstander? Canada zelf.
JUGGERNAUT NA JUGGERNAUT
Waar je ook op het aanvallende roster van Team Canada kijkt. Je likt je vingers erbij af. Het is al een flink (positief) teken aan de wand dat San Jose Sharks prospect Michael Misa (2nd overall 2025) af mag reizen naar Saint Paul, Minnesota. De 18-jarige forward speelde tot dusverre “slechts” zeven wedstrijden in de NHL en is hij de gedroomde kandidaat van nieuwbakken head coach Dale Hunter als ‘1C’. Misa won het voorbije seizoen de MVP-Award in de Canadian Hockey League en is het een kwestie van tijd alvorens hij in de tandem met Celebrini bij de Sharks de hele NHL aan gort gaat spelen.
Volgende twee namen in het rijtje zijn zonder twijfel Porter Martone (Philadelphia Flyers) en Gavin McKenna. Beide zijn het elite spelmakers vanaf de wing positie, al gloreert Martone ook met name op de forecheck en de hits. Zoals bekend is McKenna nog altijd de gedoodverfde first overall pick van 2026, maar heeft het Noord-Amerikaanse journaille wat twijfels gezien zijn lakende productie in de NCAA (Penn State University). In de ogen van SportAmerika wat vreemd, als je bedenkt dat McKenna als kersvers achttienjarige moet opboksen tegen oudere (en fysiek sterkere) tegenstanders én daarbij meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld noteert.
Over de gehele linie is werkelijk waar iedere forward in staat om een goal te maken, maar vervolgen we onze aanvallende reis bij Michael Hage (Montreal Canadiens) die net als vorig seizoen bij de University of Michigan (NCAA) lights out is. Hage won in zijn vuurdoop vorig seizoen de NCAA (B1G) Rookie of the Year Award en werd en passant in het All-Rookie Team opgenomen. Hage mag zich overigens opmaken voor zijn allereerste Youth toernooi namens Team Canada.
DIEP, DIEPER, DIEPST
Het blijft feest op de aanvallende linies, want Tij Iginla (Utah Mammoth) is de volgende op het lijstje. De zoon van Flames-legende Jarome kan eigenlijk alles wat een moderne centre moet beheersen: Schieten, scoren, hitten en blocken. Zeker in de defensieve zone staat Iginla ook meer dan zijn mannetje en gaat naar alle waarschijnlijkheid head coach Cameron kiezen voor Iginla op ‘3C’. Cole Beaudoin (eveneens Utah) van hetzelfde laken een pak. De Canadees werd in de editie van 2025 vooral gebruikt op de penalty-kill, maar als je een derde Utah-lijn kan vormen met Beaudoin – Iginla en Caleb Desnoyers (Ja, ook Mammoth) kun je als head coach gerust achterover leunen op je bench. Desnoyers is na de terugkeer van zijn blessure aan het begin van dit seizoen één van de absolute juggernauts in de QMJHL en is in absolute topvorm.
Zijn we er dan? Nee! We hebben nog Cole Reschny (Calgary Flames), Jett Luchanko (Philadelphia Flyers), Braeden Cootes (Vancouver Canucks). “Vierde” lijn? Brady Martin (Nashville Predators), Sam O’Reilly (Tampa Bay Lightning) en Carter Bear (Detroit Red Wings). Ga er maar aan staan als tegenstander.
ZAYNE PAREKH IN TOWN
Op de blauwe lijn kregen de Canadezen de laatste week eveneens heugelijk nieuws tot zich. Respectievelijk Calgary Flames en Pittsburgh Penguins gaven groen licht over het uitlenen van Zayne Parekh en Harrison Brunicke. Hiermee krijgt het defensieve roster van Team Canada een gigantische boost.
Parekh is zoals bekend de nieuwe cornerstone van Calgary en brengt een flink pak aanvallende impulsen met zich mee. Hoewel de Canadees een aantal weken uit de roulatie was met een blessure, gaat hij (mits volledig fit) logischerwijs de rol van ‘quarterback’ op de powerplay tot zich nemen. Brunicke kreeg na een waanzinnig WHL-seizoen een kans in het preseason, waar hij eveneens van zich liet spreken. Head coach Dan Muse gaf de blue-liner een kans op het NHL-roster, maar zakte uiteindelijk af richting de AHL.
Kashawn Aitcheson (New York Islanders) en Cameron Reid (Nashville Predators) zijn de volgende op het lijstje. In de Inside the Franchise serie op het Youtube-kanaal van de Islanders (aanrader!) stond het Front Office uitgebreid stil bij de Entry Draft en met name de bereidheid om Aitcheson aan haar Farm toe te voegen. ‘Aitch’ is een fysiek beest op de blauwe lijn en geeft de Canadezen de hardheid achterop. Let vooral ook op aankomend 2026 top pick Keaton Verhoeff, die serieus meedingt in de strijd om de first overall selectie.
Just a reminder to everyone out there that Zayne Parekh is a good hockey player.
De voorbije jaren was de positie onder de lat het onderwerp wat het meeste stof deed opwaaien. Dit jaar ligt die discussie echter niet als eerste op tafel. Het trio Carter George (LA Kings), Jack Ivankovic (Nashville Predators) en Joshua Ravensbergen (San Jose Sharks) zijn alle drie bezig aan een ijzersterk seizoen en wordt het bijna een kwestie van kop of munt om de 1A goalie aan te wijzen.
Carter George is bij Owen Sound Attack één van de beste goalies in de OHL, gaan de cijfers van Ivankovic door het dak onder de lat bij de University of Michigan (NCAA) en is Joshua Ravensbergen op zijn beurt de bepalende kracht in de WHL bij Prince George Cougars.
Van het trio lijkt het het meest waarschijnlijk dat George de voorkeur krijgt als startend goalie. In de editie van 2025 was hij eveneens de starter en noteerde hij uitstekende cijfers.
GOUD IS HET ENIGE DAT TELT
Het is vrij simpel. Alles minder dan een gouden medaille zal als een mokerslag aankomen bij de Canadezen. De ploeg van head coach Dave Cameron is het beste, meest diepe en gebalanceerde roster van het aankomende WJC en scheelt het vooral een slok op een borrel dat er in aanloop naar het toernooi geen schermutselingen achter de schermen plaats vinden. Wat SportAmerika betreft kan Canada louter verliezen de aankomende anderhalve week.
TEAM FINLAND
Gisteren beschreven we Team Duitsland een beetje als de ‘Heen en Weer’ van het U20 ijshockey, maar Finland kan er op haar beurt ook wat van. In 2014 wonnen de blauw-witten goud, om vervolgens in 2015 ternauwernood aan degradatie te ontsnappen. In 2016 wonnen ze… Goud! In 2017? Degradatiestrijd. Sinds 2018 is het echter een stuk stabieler bij Suomi en finishten de Finnen nimmer lager dan een vijfde plaats.
Deze jaargang is het roster echter niet van het juggernaut gehalte, zoals we dat in de voorgaande edities zagen. Debet aan deze “downgrade” is het niet beschikbaar stellen van Konsta Helenius, die van Buffalo Sabres zijn minuten moet maken bij Rochester Americans in de AHL. Desalniettemin hebben we ook bij Finland een pareltje op het roster.
AANVALLEND NIET DIEP, MAAR INTERESSANTE TOP-SIX
Bij een beschouwing van het Finse roster wordt het op de aanvallende linies direct interessant. Montreal Canadiens prospect Aatos Koivu — neefje van Mikko Koivu — speelt al sinds jaar en dag de sterren van de hemel in het nationale tricot en was de MVP in de World Junior Summer Showcase afgelopen april. De forward is met name op de powerplay een ijzersterke asset en heeft na een redelijk jaar bij TPS (Liiga) met een goed WJC een goede kans op een uitnodiging van de Canadiens als het einde van het seizoen nadert.
Aan zijn zijde vinden we zonder twijfel Max Westergard (Philadelphia Flyers) terug. In november was de forward lights out tijdens het U20 Five Nations toernooi, waar hij in drie wedstrijden tien punten noteerde (onder meer tegen aankomend concurrenten Zweden en Zwitserland). Dit seizoen schommelt de prospect tussen de U20 en de senioren van Frölunda HC — de franchise waar Rasmus Dahlin as we speak zijn conditie op peil houdt –, maar kan head coach Lauri Mikkola niet om de kwaliteiten van Westergard heen.
Achter dit duo hebben we nog de tandem van Everett Silvertips (WHL) Julius Miettinen (Seattle Kraken) – Matias Vanhanen, waar de ogen vooral op Miettinen gericht zullen zijn. De Fin is onzettend groot, maar desalniettemin razendsnel en is op dit moment hard op weg om de grens van 100 punten te doorkruisen. Vanuit Dallas komen onder meer Atte Joki en Emil Hemming nog op de top-six erbij, waar bij doorgewinterde volger Emil Hemming (first-round 2024) allicht een belletje doet rinkelen.
PARELTJES OP DE BLAUWE LIJN
Op de blauwe lijn hebben de Finnen weinig reden tot kopzorgen. Aron Kiviharju (Minnesota Wild) is al sinds jaar en dag de beste blue-liner van zijn leeftijdscategorie en lijkt qua spel en impact op (niet qua plafond) Quinn Hughes. Kiviharju is in de eigen zone de baas over de situatie, ijzersterk op de transitie en is de quarterback op de powerplay. Naast hem Daniel Nieminen, die zich op mag maken voor zijn tweede WJC U20 en kan op meerdere vlakken uit de voeten.
Veeti Vaisainen (Utah Mammoth) is een belangrijk wapen op het roster van Medicine Hat Tigers (WHL) en is na zijn vuurdoop vorig jaar deze editie toe aan een belangrijkere rol op het roster van de Finnen. Naast Lasse Boelius (Anaheim Ducks) gaat de meeste aandacht vooral uit naar 2026 top prospect Juho Piiparinen. De jonge blue-liner stond twee weken geleden al in het zonnetje in onze NHL Highlights en is júist van onschatbare waarde in de eigen zone. Het lijkt de jaren een trend dat een blue-liner zoveel mogelijk punten moet harken, maar Piiparinen is defensief een no-brain pick aankomende zomer.
Between the pipes is er de terugkeer van golden boy Petteri Rimpinen (LA Kings). De goalie werd in de editie van 2025 uitgeroepen tot beste goalie van het toernooi — wat met een 5-2-0 record en .933 sv% allesbehalve onterecht was — en vormt samen met Kim Saarinen (Seattle Kraken) en Patrik Kerkola het trio aan goalies onder de lat. Op moment van schrijven moet er nog op het roster gesnoeid worden, maar het heeft er alle schijn van dat dit trio ook alle drie een plekje op het roster krijgt.
GEEN DARK HORSE, GEEN GRIJZE MUIS
Finland is het aankomende toernooi op papier het vijfde beste team. Met het niet afreizen van Konsta Helenius hebben de Finnen een serieuze knauw te verwerken gekregen, maar is het roster nog altijd in staat om het de top vier het vuur aan de schenen te leggen.
Is het genoeg voor goud? Nee, dat is te hoog gegrepen. Doen de Finnen mee in de strijd om de medailles? Jazeker! Vorig jaar reikte Finland ook tot de finale en was het op twintig seconden verwijderd van de gouden medaille.
TEAM TSJECHIE
Aangekomen bij onze dark horse van dit toernooi. Tsjechië is de recente jaren één van de meest in het oog springende namen in het internationale ijshockey. De Tsjechen wonnen in 2024 een gouden medaille op het WK en op het WJC U20 checkte de selectie nu driemaal op rij een medaille als ruimbagage in.
Je zou haast denken dat na de gloriejaren die achter ons liggen er nu stevig pas op de plaats gemaakt dient te worden qua diepte maar bovenal sterkte. Niets is echter minder waar. Team Tsjechië begint de editie van 2026 met één van de beste rosters ooit en is de kans op een medaille sterk aanwezig.
GEBALANCEERD OP DE FRONT
Het zwaartepunt van het Tsjechische roster ligt niet op de aanvallende linies. Desalniettemin zijn er behoorlijk wat namen die grote impact gaan hebben de aankomende anderhalve week. Om te beginnen is daar Chicago Blackhawks prospect Vaclav Nestrasil, die met zijn lengte van bijna twee meter een absoluut powerhouse is in de aanvallende zone. Ondanks zijn lengte heeft de Tsjech nog uitstekende kwaliteiten als spelmaker.
Petr Sikora (Washington Capitals) zal aan zijn zijde fungeren als ‘1C’. De 19-jarige Tsjech is een van de spelers die in de editie van 2025 er ook bij was en liet daar met meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld meer dan van zich spreken. Het top trio wordt afgemaakt door Adam Benak (Minnesota Wild), die hard aan het stijgen is in de all-time rankings van de Tsjechische jeugdrankings. De pijlsnelle forward domineert de OHL namens Brantford Bulldogs en heeft reeds het all-time record te pakken voor Tsjechiè op de Hlinka Gretzky Cup.
Dan hebben we nog een alleraardigste prospect bij de Tsjechen met het oog op de NHL Entry Draft van 2026. Adam Novotny speelt sinds dit seizoen in de OHL (Peterborough Petes) en liet er vanaf het begin geen gras over groeien. De forward ‘loopt’ meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld en klimt hard in de top twintig rankings van aankomende zomer. Vojtech Cihar (LA Kings) is óók nog een naam om in de gaten te houden.
Adam Novotný with another three-point night (2G, 1A) — his third in his last five games.
He’s back! Adam Jiricek (St. Louis Blues én broertje van Minnesota Wild David) mag zich op gaan maken voor zijn derde en laatste WJC U20. De Tsjech is dit seizoen lights out in de OHL (eveneens Brantford Bulldogs) en won en passant in november de OHL Defender of the Month Award. Jiricek is een finger lickin’ two-way blue-liner die in iedere zone de leiding neemt.
Naast hem vinden we Radim Mrtka (Buffalo Sabres) terug. De trouwe Sabres volgers zullen hem allicht kennen van ijzersterke optredens in de Buffalo Sabres Prospect Game en dito minuten in de AHL, maar de neutrale volger kent Mrtka misschien nog wel van de voorbije Entry Draft. Mrtka werd als negende overall gedraft door Buffalo, maar had in het interview een kop als een oorwurm.
Om Brantford Bulldogs andermaal in het zonnetje te zetten, hebben we ook nog een potentiële first-rounder op de blauwe lijn bij de Tsjechen. Vladimir Dravecky maakt zich op voor zijn eerste WJC U20, maakte vorig seizoen al de overstap naar de SHL in Zweden (Rögle BK), maar beleeft in de OHL dit seizoen pas echt zijn break out. Hoewel de prognoses Dravecky begin tweede ronde inschalen aankomende zomer, durft de NHL-redactie van SportAmerika de Tsjech in de eerste ronde te fietsen. Let naast dit trio ook op Max Psenicka (Utah Mammoth), Jakub Fibigr (Seattle Kraken) en sleeper Tomas Galvas (die tot tweemaal toe niet werd gedraft).
Between the pipes eveneens genoeg reden tot juichen. Ondanks het “vertrek” van Jakub Milota (Nashville Predators) hebben de Tsjechen met Michal Orsulak een adequate vervanger. De goalie is in de WHL namens Prince Albert Raiders lights out, maar heeft in de U17 en U17 van Tsjechië nog geen duizelingwekkende cijfers genoteerd. Achter hem zullen Ondrej Stebetak en Matyas Marik vechten om de rol van backup.
SLEEPER VOOR FINALE
Laten we maar met de deur in huis vallen. Tsjechië is deze jaargang de dark horse van SportAmerika. Hoewel het roster het qua diepte aflegt tegen de aanwezige toplanden, is er genoeg kwaliteit aanwezig om in de kruisfinales voor het derde jaar op rij voor een stunt te zorgen.
De Tsjechen nemen één van de beste rosters van de laatste jaren mee en dat geeft na drie medailles op rij genoeg brandstof om op jacht te gaan naar haar vierde plak. Grootste vraagteken allicht is de positie onder de lat, maar met de aanwezige blue-line wordt de crease prima ontlast.
TEAM LETLAND
Letland is over het algemeen niet een land waar de neutrale volger heel erg enthousiast van wordt. De Letten kregen in 2022 wat “hulp” van Rusland om in de hoogste afdeling te blijven en deden met één overwinning op een naast concurrent in de poule precies genoeg om in de topdivisie actief te blijven.
Het toernooi van 2025 daarentegen werd een campagne om nooit meer te vergeten. De prognoses waren ook in de editie van ’25 niet anders dan anders: Survival. In de openingsronde trof het direct Team Canada aan, dat met het uitpuilende roster de topfavoriet voor goud was en de Letten “wel eens even” als kanonnenvoer zouden gaan gebruiken.
Niets bleek echter minder waar. Aan het begin van de derde periode keken de Letten tegen een 3-1 achterstand aan en had vrijwel iedereen vrede met deze “plichtmatige” Canadese overwinning. Letland rechtte nog één keer haar rug en met twee razendsnelle goals forceerden de Letten een overtime, waarna het feest door Eriks Mateiko pas echt compleet werd gemaakt in de shootout. In de degradatiekraker tegen Duitsland bewerkstelligden de Letten andermaal een fenomenale comeback, waarmee voor het eerst in de historie een plek in de kruisfinales een feit was.
Was de kwartfinale tegen Zweden dan uiteindelijk het eindstation? Ja en nee. Ja, de Letten gingen uiteindelijk ten onder tegen Tre Kronor, maar dat Letland van een 3-0 achterstand terug kwam tot 3-2 was al een prestatie op zichzelf. Om nog maar te zwijgen over de hachelijke laatste minuten voor de goal van de Zweden.
HELD MATEIKO MAAKT PLAATS
De held van 2025 Eriks Mateiko is inmiddels te oud om nog deel te mogen nemen, maar kunnen zijn schoenen door een aantal bekende én nieuwe gezichten opgevuld worden. Te beginnen met Bruno Osmanis, die geheel tegen de verwachting in geregeld buiten het roster werd gelaten vorig seizoen. De Let is reeds jaren actief in Zweden en speelt dit seizoen afwisselend tussen de U20 en de HockeyAllsvenskan bij IF Bjorklöven, waar hij overigens uitstekende cijfers noteert. En passant bombardeerde head coach Artis Abols Osmanis tot captain van de Letten deze editie.
De nummer één centre Daniels Serkins is naast Osmanis een andere eye-catcher op de front linies. De Let speelt zijn wedstrijden in de Zwitserse NL bij SC Bern, die hem op haar beurt al vroeg uitleende aan EHC Basel (SL). Naast onder meer Kristers Ansons, Markuss Sieradzkis en Roberts Naudins, gaat de meeste aanvallende aandacht uit naar top prospect Olivers Murnieks. De Let was twee weken geleden al onderwerp van gesprek in onze NHL Highlights en staat in de draftprognose van SportAmerika in de top twintig van de 2026 first-round picks.
NIEUWE LETSE CORNERSTONE IN AANTOCHT
Laten we maar direct met de deur in huis vallen. Letland heeft in Alberts Smits een nieuwe all-time recordhouder voor Entry Draft positie in haar gelederen. De blue-liner is zo goed als locked in de top tien aankomende zomer en gaat daarmee het huidige record van Zemgus Girgensons (14e overall, 2012) uit de boeken gummen. Het mooiste aan Smits is het feit dat hij — in tegenstelling tot menig modern blue-liner — júist excelleert in zijn eigen zone. Hoewel geen aanvallende juggernaut beschikt Smits over uitstekende stick handling en is zijn passing goed verzorgd. De net achttien geworden blue-liner is een vaste waarde bij Jukurit (Liiga).
Na Smits is het uiteraard een A-B-C’tje om bij Darels Uljanskis (Anaheim Ducks) uit te komen. De Let is één van de belangrijkste en tevens meest ervaren spelers van het roster en noteert uitstekende cijfers bij Flint Firebirds (OHL). Het wordt voor de blue-liner alweer zijn derde toernooi in de U20. Harijs Cjunskis en Krisjanis Sarts zijn eveneens namen die terugkeren op het WJC. Zowel Cjunskis als Sarts zijn ijzersterk in de eigen zone.
Between the pipes hebben we met recht een wisseling van de wacht. Alle drie de goalies van de vorige editie zijn inmiddels de leeftijdsgrens gepasseerd, waarmee er een nieuw trio aan de start verschijnt. Mikus Vecvanags (Montreal Canadiens) is van het drietal de enige gedrafte goalie, maar worstelt hij met zijn vorm in de QMJHL bij Newfoundland Regiment. Nils Roberts Maurins worstelt op zijn beurt met de vorm in de USHL bij Omaha Lancers — al heeft dat vooral met het waardeloze roster te maken — en is Ivans Kufterins op de weg terug in de WHL bij Kamloop Blazers.
TWEESPRONG
Het is nooit goed om terug te kijken naar prestaties uit het verleden, maar als er één ding is wat de Letten inmiddels wel hebben bewezen is dat je nooit een team moet onderschatten.
Ten opzichte van vorig jaar hebben de Letten wel een klein jasje uit gedaan, maar herbergen de Europeanen nog altijd wat ruwe parels op het roster. De poule met Canada, Finland en Tsjechië is ook geen walk in the park, waarmee de blik van Letland vooral richting Denemarken zal gaan. Een win tegen de Scandinaviërs zou een ticket voor de kruisfinales al zo goed als veilig stellen, wat de toekomst van het Letse (jeugd)ijshockey alleen maar ten goede zal komen.
TEAM DENEMARKEN
Het jeugdijshockey in Denemarken zit de laatste jaren in een klein wakje. De Scandinaviërs hadden een decennium geleden nog de beschikking over onder meer Oliver Bjorkstrand en Nikolaj Ehlers, maar sinds 2020 degradeerden de Denen drie maal op rij bijna naar divisie 1B, maar was het in 2025 eindelijk weer raak en promoveerde het terug naar de hoogste U20 jeugdafdeling. Met een 5-4 overwinning op Oostenrijk, verschafte Denemarken zichzelf een ticket richting Minnesota.
GEMIS LINUS RORTH FLINKE ADERLATING
Op de front linies kregen de Denen direct een flinke knauw te verwerken. Top prospect Linus Rorth was de absolute Deense smaakmaker op het WJC U18 vorig seizoen, maar zette een blessure al vrij vroeg een dikke streep door het WJC U20. Taak aan head coach Martin Struzinski om dit gat in de lineup creatief op te vangen.
Een van de namen die dit zou kunnen en wellicht zelfs moeten doen is die van Florida Panthers prospect Mads Kongsbak Klyvo. De fourth-round pick van 2025 is de enige draftee op het roster van de Denen — én onderdeel van de Tkachuk – Huberdeau trade –, nam vorig seizoen de ploeg al bij de hand in divisie 1A, maar door meerdere blessures maakte de aanvallende oogappel nog geen minuut dit seizoen. Klyvo lijkt op tijd fit voor het WJC, maar zonder wedstrijdritme is het maar de vraag in welke mate de forward van waarde gaat zijn.
— On the Cover of Lethal Weapon – Eddie 🇵🇷 (@demorizi_eudy) July 23, 2025
Verschuift de aandacht daarmee direct richting William Bundgaard en Oliver Green, die qua spel absolute tegenpolen zijn. Waar Bundgaard met name als aanvallende powerhouse ingezet wordt moet Green het als kleinere centre van zijn puck handling hebben. Voordeel voor head coach Struzinski is wel dat de vier lijnen op elk gebied inzetbaar zijn, waarmee de Denen de forecheck, powerplay, transitie en defensieve zone coveren.
BLUE-LINE GAAT HET ZWAAR KRIJGEN
Uiteraard staan er bij de Denen op de blauwe lijn geen koekenbakkers op het ijs, maar eerlijkheidshalve dient gezegd te worden dat Denemarken op papier kanonnenvoer gaat zijn voor de toplanden.
Het eerste paar wordt zonder twijfel gevormd door Jeppe Kramer en Jesper Bank Olesen. Beide blue-liners speelden een glansrol in de U20 Showcase van afgelopen november en is Kramer inmiddels een vaste waarde in de hoogste herenafdeling in Denemarken (Herlev Eagles). Bank Olesen zal het aanvallende gedeelte voor zijn rekening nemen, maar is het nog maar de vraag in hoeverre de Denen aanvallend een vuist gaan maken.
Plafond technisch is de beste blue-liner Markus Jakobsen, die bij Sioux Falls Stampede (USHL) meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld noteert. Hoewel het voor het eerst is, dat de Deen zo goed produceert, zullen de scouts Jakobsen met argusogen in de gaten houden. Let daarnaast ook op Viggo Damgaard en Frederik Rundh.
Between the pipes zal het druk worden de komende anderhalve week. Het trio Anton Emil Wilde Larsen, Patrick Tiedjen en Tobias Renner Christensen gaan geen duizelingwekkende cijfers noteren, maar van het trio verdient Larsen de meeste aandacht. De goalie noteerde een geweldig 4-0-0 record tijdens het WJC U18 (1A) vorig seizoen en mits hij steady optredens op het U20 kan neerzetten, kan de Deen zich zomaar sneaky in de Entry Draft van 2026 fietsen.
SURVIVAL MODUS AAN
Team Denemarken is op papier de gedoodverfde “favoriet” om na de promotie direct weer af te zakken naar divisie 1A. Op geen enkele linie herbergt het roster een absolute A-ster en is het vooral hopen op een lights out optreden van de goalies, dan wel een sneaky OT-overwinning in de groepsfase.
Desalniettemin leggen de Denen het op papier tegen elk ander land in de groepsfase af, waardoor je geneigd bent de Scandinaviërs met potlood al in het degradatieduel in te vullen. Mochten de Denen het overleven, hebben ze wel als voordeel dat meer dan de helft van het roster volgend jaar terug mag keren op het WJC van 2027.
Drie wedstrijden stonden op het kerstmenu van de NFL. De Cowboys wonnen een divisietreffen van de Commanders en de Vikings schakelden de Lions uit met een ijzersterk defensiefoptreden. De Broncos wonnen op Arrowhead tijdens mogelijk de laatste thuiswedstrijd van Travis Kelce.
COWBOYS WINNEN DIVISIETREFFEN
Dallas Cowboys @ Washington Commanders | 30-23
Het treffen tussen de Dallas Cowboys en Washington Commanders had qua play-offimplicaties niet heel veel om het lijf. Beide ploegen uit de NFC East zijn al uitgeschakeld. De Cowboys openden de score met hun openingdrive. Tight end Jake Ferguson haalde een pass van Dak Prescott met één hand binnen. Aan de andere kant leidde journeymanJosh Johnson, die de geblesseerde Marcus Mariota verving, Washington naar een field goal. Een drive met maar liefst drie 4th downs die werden binnengehaald leidde tot een tweede Dallas touchdown, op naam van Javonte Williams.
Ook de derde drive van de Cowboys leverde een touchdown op. De catch and run van maar liefst 86 yards op naam KaVontae Turpin zorgde voor de zes punten. Een touchdown van Commanders rookie Jacory Croskey-Merritt en een field goal van Dallas zorgden voor een ruime voorsprong voor de Cowboys bij rust: 24-10.
Wedstrijd wordt nog spannend
Na punts van beide teams om de tweede helft te starten was het wederom Croskey-Merritt die de wedstrijd spannend maakte. Hij rende de bal voor een touchdown van maar liefst 72 yards. In dat derde kwart voegden beide teams nog een field goal toe aan hun totaal. Het laatste kwart startte met een 27-20 voorsprong voor Dallas.
De Commanders kregen de kans langszij te komen nadat Brandon Aubrey een zeldzame field goal miss op zijn naam kreeg. 58 yards is alleszins geen makkelijke afstand, maar het been van Aubrey is dusdanig goed dat het toch verbazing wekte. Toch kwamen beide teams niet meer verder dan nog eens allebei een field goal, waardoor de Cowboys de wedstrijd naar zich toe trokken.
LIONS UITGESCHAKELD VOOR PLAY-OFFS
Detroit Lions @ Minnesota Vikings | 10-23
De Vikings traden aan met Max Brosmer als quarterback omdat J.J. McCarthy opnieuw een blessure had. Aan de andere kant hadden de Lions hun eigen problemen, zo was left tackle Taylor Decker geblesseerd. De Lions moesten winnen in Minnesota om de play-offkansen levend te houden. De eerste noemenswaardige play na drie punts om de wedstrijd te starten was een fumble recovery van Vikings-linebacker Andrew Van Ginkel. De snap bij de Lions ging fout, waarna Van Ginkel op de bal dook en Minnesota vervolgens direct een touchdown kon scoren via Aaron Jones.
Aan het begin van het tweede kwart ging het weer mis voor de Lions. Ditmaal kreeg Jahmyr Gibbs een optater, waarna de bal loskwam en door Byron Murphy werd veroverd. Dit keer konden de Vikings geen punten uit de herovering slepen. Aan de andere scoorden de Lions wel. Na een lange drive waarin net aan een 4th & 1 werd binnengehaald gooide Jared Goff de bal vervolgens naar rookie Isaac TeSlaa op 4th & goal: 7-7.
Twee Lions picks in derde kwart
Het niveau van de wedstrijd werd in de tweede helft niet bepaald hoger. Na wederom enkele punts was het eerste noemenswaardige dat Goff een interceptie gooide in de handen van Murphy, die dus ook al een fumble recovery op zijn naam had staan. Deze pick leidde tot een Lions field goal. Het eerste wat Goff deed na de field goal was nog een pick gooien, nu naar Harrison Smith. Dit leidde tot een tweede field goal en een 13-7 voorsprong voor Minnesota.
Het vierde kwart begon eens niet met een pick die door de Lions werd gegooid, maar de derde fumble van de wedstrijd was aan de beurt. De bal kwam los bij een sack op Goff en Jalen Redmond veroverde bal. Dat leverde dit keer geen punten op voor Minnesota. Na weer enkele punts kwamen de Lions dichterbij via een field goal. Lang duurde dit niet: de Vikings vergrootten de voorsprong via een Jordan Addison rushing touchdown van 65 yards. Na een vierde Lions fumble, waarvan de derde door Goff, veroverde Van Ginkel voor de tweede maal de bal. Dit leverde een field goal op en zorgde eveneens voor de laatste punten van de wedstrijd.
Met de pijnlijke nederlaag in Minnesota zijn de Lions uitgeschakeld voor de play-offs. Dat betekent automatisch ook dat divisierivaal Green Bay Packers wél mee gaan doen om de Super Bowl.
BRONCOS WINNEN OP ARROWHEAD
Denver Broncos @ Kansas City Chiefs | 20-13
De Denver Broncos gingen al naar de play-offs, terwijl de Kansas City Chiefs al uitgeschakeld waren. Zoveel had het divisietreffen dus niet om het lijf, behalve dat Denver nog in de race is voor de #1 seed. Mogelijk was dit het laatste thuisduel van legendarische Chiefs-tight end Travis Kelce. De geruchten dat hij er mee gaat stoppen worden steeds sterker sinds de Chiefs zijn uitgeschakeld voor de play-offs.
De Broncos kwamen halverweg het eerste kwart op voorsprong via een Wil Lutz field goal. Na een vruchteloze Chiefs drive gooide Bo Nix een interceptie. Deze kwam knap tot stand: Kristian Fulton sloeg een pass van Nix weg, in de handen van Nick Bolton. Deze interceptie leverde de Chiefs een touchdown op. Quarterback Chris Oladokun, na zware blessures voor Patrick Mahomes en zijn vervanger Gardner Minshew de starter, gooide bal naar Brashard Smith voor zes punten. Na een tweede Broncos field goal gingen de teams rusten met een 6-7 voorsprong voor de Chiefs.
Broncos trekken wedstrijd naar zich toe
Na rust breidden de Chiefs hun voorsprong via een 53-yard field goal van Harrison Butker uit naar 6-10. Vlak voor het vierde kwart startte, pakten de Broncos de leiding over van KC. Bo Nix rende de bal uiteindelijk zelf binnen voor de touchdown. Een tweede Butker field goal zorgde voor een gelijke stand met nog 8 minuten op de klok.
De Broncos staken het veld over en kwamen uiteindelijk uit op een 4th & 2 met nog 2 minuten op de klok. Ze besloten ervoor te gaan in plaats van de field goal te kicken. Doordat Chris Jones offsides sprong, kregen ze de 1st & goal in hun schoot geworpen en konden ze nog wat meer tijd van de klok afsnoepen. Uiteindelijk bereikte Nix RJ Harvey voor de voorsprong en ook de eindstand.
Lees hier de previews voor de voorlaatste speelweek!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
