We zijn los! Het World Junior Championship van 2026 is ein-de-lijk van start en wat viel er op dag één direct een hoop te noteren. “Traditiegetrouw” openden Slowakije en Zweden het bal en schotelden een heerlijke wedstrijd voor. Een comeback van Duitsland werd net niet beloond, wasten de Finnen de oren van debutant Denemarken en maakten Tsjechië en Canada er een doelpuntenfestijn van.
ZWEDEN – SLOWAKIJE (3-2)
Het was gisteravond aan Slowakije en Zweden de eer om het World Junior Championship van 2026 in gang te schieten. Beide teams hebben stiekeme medaille-aspiraties, waardoor het duel direct op het scherpst van de snede werd aangevangen.
Onder toeziend oog van Peter Forsberg werd het een wedstrijd van de special teams. Anton Frondell liet er vanaf de startende face-off teen twijfel over bestaan, waarom Chicago Blackhawks de Zweedse parel maar wat graag aan haar franchise afgelopen juni toevoegde. Met een goal en een assist op Victor Eklund (beide op de powerplay), namen de blauw-gelen een comfortabele 2-0 voorsprong in de tweede periode.
Slowakije rechtte haar rug en kwam met het verstrijken van de markt op 2-1, door een prima goal van Tomas Pobezal. Na een afgekeurde goal van Viggo Bjorck (goalie interference), kwamen de Slowaken zelfs langszij. Tobias Pitka onderschepte de puck in de Zweedse D-zone en vond op zijn beurt Tobias Tomik, die de stand halverwege de derde gelijk trok.
Tre Kronor zette nog één keer aan en zag haar initiatief beloond worden. Aankomend top pick in de 2026 Entry Draft Ivar Stenberg besliste de wedstrijd binnen de zestig minuten en gaf daarmee Zweden de eerste overwinning van het toernooi.
FINLAND – DENEMARKEN (6-2)
Geografisch gezien was het treffen tussen Finland en nieuwkomer Denemarken op papier de leukste wedstrijd van de openingsdag. Hoewel het verschil vooraf (en tijdens de wedstrijd) duidelijk werd, kwamen de Denen met een flinke dosis vertrouwen het ijs op.
Enig aspiratie op een resultaat werd al vrij snel de kop in gedrukt. Roope Vesterinen en Onni Kalto vonden binnen drie minuten allebei het net, waarmee er op de tribunes figuurlijke telramen te voorschijn kwamen. Het gebrek aan aanvallende impulsen werd echter door een uitstekende treffer van William Bundgaard teniet gedaan, 2-1. Oliver Suvanto bracht de marge voor Finland niet veel later echter weer tot twee.
In de tweede periode kwam het krachtsverschil pas echt naar voren en mochten de Denen van geluk spreken dat Finland het gaspedaal niet volledig naar beneden drukte. Treffers van Aatos Koivu, Joona Saarelainen en een tweede juichen voor Vesterinen bepaalden de tussenstand na 40 minuten op 6-1.
De Finnen vonden het in de derde periode wel best en de eretreffer van Anton Linde was voornamelijk voor de statistieken.
USA – DUITSLAND (6-3)
Het was voor aanvang van het toernooi al een wedstrijd, waarbij er zomaar eens een telraam van stal gehaald diende te worden. Met een top heavy Amerikaanse formatie stond een monsterscore tegen onze oosterburen niets in de weg. Desondanks werd de wedstrijd een stuk spannender dan de uitslag doet vermoeden.
Dat de Amerikanen dit “varkentje wel even zouden wassen” was overigens geen gekke gedachte. In het directe treffen in aanloop naar het WJC vorige week, veegden de Amerikanen genadeloos de vloer aan met onze oosterburen (8-0). Gebrand door een flinke dosis revanchegevoelens leek het voor de Duitsers exact diezelfde kant op te vallen.
Binnen een kwartier namen de Amerikanen een comfortabele 3-0 voorsprong, na treffers van Max Plante, Chase Reid en Will Horcoff. Seal the deal, zou je zeggen. Timo Kose bracht aan het einde van de eerste periode de marge terug tot twee en aan het begin van de tweede schoot Simon Seidl de tweede Duitse treffer tegen de touwen. Een rollercoaster volgde, want de treffer van Will Zellers (4-2) werd andermaal gecounterd door Duitsland (Lenny Boos).
Het tankje van de Duitsers begon langzaamaan wat op te geraken en nog voor het verstrijken van het tweede bedrijf brachten Will Zellers en Cole Eiserman de tussen- (en tevens eind)stand op 6-3 in het voordeel van Team USA.
CANADA – TSJECHIË (7-5)
Save the best for last! Wat een waanzinnige afsluiter van de openingsavond. Canada opende het toernooi als duidelijke topfavoriet, waardoor je geneigd bent te denken dat alles minder dan de gouden medaille als falen beschouwd zal worden. Zeker in de Noord-Amerikaanse media.
Ergens in het achterhoofd van de Canadezen zal ongetwijfeld de twee kwartfinale busts tegen Tsjechië in 2024 en 2025 hebben gespeeld, want in de openingsfase was het volgas ijshockey van beide kanten. Brady Martin brak na een klein kwartier de ban, werden de Tsjechen brutaler en zagen zichzelf beloond worden via Tomas Poletin en bracht Brady Martin niet veel later Michael Hage in stelling, 2-1.
Tsjechië rook echter bloed in het tweede bedrijf en zette Canada met de rug tegen de muur. Vojtech Cihar en Petr Sikora schoten de Tsjechen zowaar op voorsprong, ware het niet dat Flames-oogappel Zayne Parekh met een uitstekend schot de stand weer in evenwicht bracht, 3-3.
Stoelriemen vast, want de derde periode werd finger lickin’ good. Met maar liefst vier treffers in zes minuten schoot de wedstrijd werkelijk waar alle kanten op. De tweede treffer van Parekh bracht de Canadezen weer op voorsprong, maar knalde Tomas Poletin zijn tweede (en Tsjechië haar vierde) treffer op het scorebord. Tij Iginla en Ethan MacKenzie gaven Canada niet veel later eindelijk wat extra ademruimte, maar Tomas Galvas hield de wedstrijd met nog vijf minuten nog altijd in leven. Met het verstrijken van de markt schoot Philadelphia Flyers ’top boy’ Porter Martone de Canadezen dan ein-de-lijk in veilige haven, 7-5.
Cover photo: Allison Kennedy Davies
