De jeugd heeft de toekomst. Een veelgehoorde uitspraak die louter waarheden bevat. Het is weer december. Bij menig ijshockeyliefhebber gaat er dan vrijwel direct een lampje branden. Het World Junior Championship staat weer voor de deur. De uitgelezen kans, om de sterren van de toekomst aan het werk te zien. SportAmerika neemt je mee in een rondje langs de deelnemende landen. Wie zijn er (top)favoriet? Wie moet je met speciale aandacht volgen? Poule A bijt vandaag oud en vertrouwd het spits af.
Met de maand december in volle gang is het morgen tijd voor het volgende grote ijshockeyevenement op de kalender: Het World Junior Championship 2026. Vorig jaar wonnen de Amerikanen haar zeven gouden medaille en schreven ze bovendien geschiedenis door voor het eerst sinds de eerste editie van 1974 back-to-back als winnaar uit de bus te komen. In een spannende finale dolven de Finnen het onderspit en versloeg Tsjechië de geel-blauwe Zweedse equipe in de strijd om het brons.
Net als iedere editie begint ook de editie van 2026 traditioneel op tweede kerstdag. Ondanks dat het dit jaar de mijlpaal van vijftig edities bereikt, is het pas de zevende keer in de historie van het toernooi dat het in de Verenigde Staten wordt georganiseerd. Na 1982 is de plaats van handelen dit jaar Saint Paul, Minnesota. Het is voor de Amerikanen op vele gebieden nu al een interessante editie, daar ze voor het eerst sinds 2007 een ‘hattrick’ kunnen bewerkstelligen maar nog veel belangrijker zou het de eerste maal goud op eigen bodem betekenen.
EDITIE 2025: KATER VOOR CANADA, TEAM USA WINT BACK-TO-BACK GOUD
Waar van te voren een “walk in the park” werd verwacht voor diverse teams, zat de eerste week van het WJC vol verrassingen. Op Opening Night gingen alle wedstrijden zoals verwacht naar de usual suspects (inclusief een 4-0 poetsbeurt van Canada op Finland). Nauwelijks bekomen van de tweede kalkoen stond het toernooi op 27 december echter direct op zijn kop. Team Letland kreeg in de prognoses vooraf vrijwel unaniem het stempel ‘kanonnenvoer’, maar zorgden de Letten voor een daverende verrassing door Canada met 3-2 (SO) te kloppen.
Desalniettemin waren alle usual suspects wederom van de partij in de kwartfinales. Poule A werd zoals verwacht door Team USA, dat louter een OTL tegen Finland (3-4) diende te slikken in de vier poulewedstrijden, maar wonnen met duidelijke cijfers van Duitsland (10-4), Letland (5-1) en Canada (4-1). In haar kielzog stootten ook Finland, Canada en Letland door naar de kruisfinales.
In poule B was het Tre Kronor wat de klok sloeg. Als schaduwfavoriet voor het goud lieten ze er in de “zwakkere” tweede groep geen twijfel over bestaan. Onder aanvoering van Detroit Red Wings prospect Axel Sandin Pellikka bleef de Zweedse formatie met overwinningen op Slowakije (5-2), Kazachstan (8-1), Zwitserland (7-5) en Tsjechië (4-2) geheel foutloos.
ULTIEME OT-GOAL BESLUIT WJC 2025
Door de verrassende derde plaats van Team Canada lagen alle kaarten op tafel voor de gedroomde finale tussen de twee kemphanen uit Noord-Amerika. Een gewaarschuwd mens telt voor twee zou je zeggen, ware het niet dat Tsjechië net als in de editie van 2024 als winnaar uit de bus zouden komen (4-3). Weg gedroomde finale, weg medaille.
De buren uit de Verenigde Staten waren echter wel opgewassen tegen de immense druk van de publieke opinie. In de kwartfinale veegden de ‘Stars and Stripes’ Zwitserland van het ijs (7-2), kregen zij wél Tsjechië op de knieën (4-1) en maakte Teddy Stiga de remontada tegen de Finnen — 1-3 achter met nog drie minuten op de klok in de derde periode — in overtime uiteindelijk compleet.
EDITIE 2026: POULE A
TEAM USA
Om maar direct in de ultieme kerstsfeer te komen, trappen we deze preview uiteraard af met de titelverdediger. Team USA heeft na een vlekkeloze editie (op de nederlaag tegen Finland in de poule na) andermaal een flink aantal sterkhouders binnen haar gelederen en is het de mannen van head coach David Carle er alles aan gelegen om voor het eerst in de Amerikaanse WJC geschiedenis een back-to-back te bewerkstelligen.
Zoals zojuist vermeldt hebben de Amerikanen meerdere vlakken om voor te knokken in de editie van 2026. De twee meest in het oog springende zijn zonder twijfel het feit er voor het eerst goud op eigen bodem gewonnen kan wonnen én er voor het eerst sinds de mid-jaren ’00 weer een ‘gouden hattrick’ – Team Canada tussen 2005 en 2009, toen maar liefst vijf maal op rij — genoteerd kan worden.
Hoewel de Amerikanen onder leiding van head coach David Carle ten opzichte van vorig seizoen aan kwaliteit op iedere linie hebben moeten inleveren, keren er desalniettemin negen ‘golden boys’ terug op het roster en zijn ze de belangrijkste gegadigde (samen met de buren uit Canada) op een gouden plak.
TERUGKEER JAMES HAGENS
Op het moment van schrijven is het roster nog niet gefinaliseerd, maar valt het daarentegen lastig onder stoelen of banken steken dat de Amerikanen andermaal top heavy het toernooi in Saint Paul aanvangen. Met maar liefst acht first-round picks én een potentiële top vijf draft pick van 2026 zijn de ‘Stars and Stripes’ loaded.
Op de voorkant behoeft het weinig verrassing dat James Hagens (Boston Bruins) als de echte superster het team voor een tweede maal aan de hand mag nemen. De Amerikaan was in de vorige editie één van de absolute smaakmakers van het toernooi en was lange tijd een belangrijke gegadigde voor de first overall pick van 2025. Uiteindelijk ging de Boston College speler als zevende overall richting het zwart-geel van Boston Bruins, die hun nieuwe aanvallende oogappel lekker in de NCAA laten rijpen.
Rondom Hagens zullen (naar verwachting) Teddy Stiga (Nashville Predators), Brodie Ziemer (Buffalo Sabres), Cole Eiserman (New York Islanders) en Trevor Connelly (Vegas Golden Knights) mede de top-six vormen. Het zestal wordt (wat SportAmerika betreft) gecompleteerd door William Horcoff. De first-round pick van Pittsburgh Penguins (2025) is een juggernaut in de NCAA namens Michigan Wolverines en zal na een bronzen run met Team USA U18 vorig seizoen nu met niets minder dan goud genoegen nemen. Afhankelijk van de positionele voorkeur van Hagens dingt ook Max Plante (Detroit Red Wings) mee naar een rol op de top-six.
ANDERMAAL EEN HUTSON DIE DE KLOK SLAAT
De blauwe lijn van de Amerikanen is niet zo diep als de gouden campagnes van 2024 en 2025, maar desalniettemin hebben de blauwhemden op de voorkant genoeg finger lickin’ materiaal. Uiteraard zijn de ogen dan met name gericht op Cole Hutson (Washington Capitals). De defensieve regisseur van 2025 (en broertje van Lane) speelde met elf punten in zeven wedstrijden (drie goals, acht assists) een gouden rol voor head coach David Carle en is ook in de NCAA (Boston University) dit seizoen op de brommer.
Zijn vaste partner in crime is net als bij het WJC U18 E.J. Emery (New York Rangers), die met zijn stay at home kwaliteiten ogen laat rollen bij de University of North Dakota in de NCAA — waar hij onder meer teamgenoot is van Canadezen Cole Reschny en Keaton Verhoeff –. Let overigens ook op de zeventienjarige Chase Reid, die op moment van schrijven een serieuze kandidaat is voor een top vijf pick aankomende zomer.
Between the pipes is het stuivertje wisselen na het “te oud worden” van Trey Augustine. Deze jaargang gaat de strijd om de 1A status tussen Caleb Heil (Tampa Bay Lightning), Nicholas Kempf (Washington Capitals) en AJ Reyelts. Hoe gek het ook moge klinken, maar van het trio heeft de undrafted Reyelts de beste cijfers. In de WHL bij Penticton Vees noteert de 19-jarige sluitpost een 2.56 GAA en .904 sv%.
GEEN TOPFAVORIET, WEL EEN HELE GROTE SCHADUW
Het staat eigenlijk met potlood in de sterren geschreven. Een historische hattrick voltooien op notabene eigen bodem. Toch kun je niet onder stoelen of banken steken dat de Amerikanen minder loaded zijn dan de voorbije twee edities. Tel daar het duizelingwekkend goede roster van Team Canada bij op, waarmee je als Team USA (samen met poulegenoot Zweden) bent aangewezen op een naaste achtervolging.
Vlak de Tsjechen en de Finnen niet uit maar op papier is het directe onderonsje met Zweden op oudejaarsdag al een potentiële Vorentscheidung, wie er uiteindelijk begin januari in de strijd om het goud tegen Canada zal gaan aantreden.
TEAM ZWEDEN
Zoals zojuist vermeldt is Team Zweden wellicht wel dé outsider voor WJC-goud aankomend toernooi. De Scandinaviërs herbergen één van de beste rosters van de voorbije jaren en hebben na de vierde plaats in 2025 — na een marathon shootout tegen Canada — genoeg brandstof in de revanchetank om eens flink uit te halen op Amerikaanse bodem.
De meeste aandacht gaat zonder discussie uit naar de aanvallende linies bij Tre Kronor. De geel-blauwe equipe bulkt van het high-end talent op de voorkant en wordt met name gekenmerkt door het duo Anton Frondell – Ivar Stenberg. Frondell (Chicago Blackhawks) is zoals bekend de third overall pick van afgelopen zomer en speelt dit seizoen de pannen van het spreekwoordelijke dak bij Djurgardens IF in de SHL.
Speaking of SHL. De ultieme Zweedse oogappel is zonder twijfel Ivar Stenberg. De forward stond een aantal weken geleden al centraal in onze NHL Highlights en is nog altijd hard op weg naar Zweedse geschiedenis. In 25 wedstrijden Frölunda HC staat de puntenteller van de rookie op reeds 24 punten en is het all-time record van Daniel Sedin uit 1999 (42 punten) een meer dan reële mogelijkheid. Aankomende zomer is hij een van de belangrijkste kandidaten voor de first overall pick van 2026.
Naast Victor Eklund (New York Islanders) en de gebroeders Wilson (Vancouver Canucks) en Viggo Bjork (top prospect 2026 Entry Draft) is het in de aanvallende linies vooral uitkijken naar de verrichtingen van het pak second-round picks. Lucas Pettersson (Anaheim Ducks), Milton Gastrin (Washington Capitals) en Jack Berglund (Philadelphia Flyers) zullen allen een plek op de top-six bemachtigen.
BLUE-LINE OOK REDELIJK GEBALANCEERD
Het paradepaardje van de Zweedse equipe lag de laatste edities met name op de blauwe lijn. Ook op het WJC van 2026 herbergt het Zweedse roster een aantal interessante namen. Voor SportAmerika is Alfons Freij nog altijd de meest in het oog springende naam. In de Draft Previews van de 2024 Entry Draft was de Zweed de ultieme dark horse voor een hoge draft pick, maar kwam uiteindelijk in de second-round bij Winnipeg Jets terecht.
Naast hem verschijnt Sascha Boumedienne (eveneens Winnipeg Jets) op het ijs. De first-round pick van 2025 speelt in de NCAA bij Boston University geregeld als partner in crime van Cole Hutson en is een excellente stay at home blue-liner, maar wel eentje die in de turnover geregeld punten bij elkaar sprokkelt. Verder zullen ook Sahlin Wallaneius (San Jose Sharks) en Viggo Gustaffson (Nashville Predators) een belletje doen rinkelen.
Between the pipes gaat het tussen Herman Liv (undrafted), Mans Goos (Dallas Stars) en Love Harnestam (St. Louis Blues). Van het trio — toevalligerwijs alle drie dit seizoen actief in de Hockey Allsvenskan — heeft Liv de beste papieren op zak. De 19-jarige goalie noteerde tot op heden een uitstekend .915 sv% bij Almtuna IS, waar hij overigens aan is uitgeleend door SHL-franchise Örebro HK.
DARK HORSE VOOR DE FINALE
Ja. Team Zweden is wat SportAmerika betreft samen met Team USA de belangrijkste kandidaat om het vuur aan de schenen van Canada te leggen. Hoewel de namen van het Amerikaanse roster in de breedte allicht meer belletjes doen rinkelen, vlakken wij de Scandinavische formatie allesbehalve uit.
De poulefase komen de blauw-gelen moeiteloos door, maar is het op oudjaarsavond D-Day in een direct onderonsje met Team USA. Als Canada haar divisie “gewoon” wint, verschaft de winnaar van dit rechtstreekse duel zichzelf een makkelijkere route richting Gold Medal Game. Ieder WJC heb je verrassingen. Laat het dit jaar maar Zweden zijn.
TEAM SLOWAKIJE
Slowakije is een van de landen die altijd een beetje under the radar blijft. De laatste jaren stopte de zo gewenste run al in een vroeg stadium, zo ook in de editie van 2025. In de media kregen de Slowaken stiekem al het stempel ‘Maple Leafs’ opgespeld, daar het andermaal in de eerste ronde van de kruisfinales strandde. Deze jaargang is het roster op diverse vlakken flink door elkaar gehusseld, wat voor Slowakije bij de bookies in ieder geval minder druk met zich mee laat brengen.
Werp je een blik op het roster valt direct de afwezigheid van aanvallend klepper Dalibor Dvorsky (St. Louis Blues) op. De first-round pick van 2023 was in de voorbije edities de aanvallende kapstok voor de Slowaken en was op maar liefst vier (!) WJC-toernooien actief – al werd zijn eerste WJC direct na kerst geannuleerd door COVID-besmettingen bij diverse landen –.
In totaal keren er slechts zes spelers terug op het roster van 2026, waarvan drie namen de aanvallende core zullen vormen. Jan Chovan (LA Kings), Tomas Pobezal en Tomas Tomik waren er vorig jaar ook al bij en zullen de ogen met name op Chovan gericht worden. De multi-inzetbare forward werd afgelopen zomer in de zesde ronde van de Entry Draft opgepikt en maakt dit seizoen zijn minuten in de OHL bij Sudbury Wolves (achttien punten in 29 wedstrijden). Detroit Red Wings prospect Michal Svrcek is ook een zekerheide op de top-six, niet in de eerste plaats omdat de winger na een puike start bij Brynas IF U20 (U20 Nationell in Zweden) direct naar de hoofdmacht in de SHL werd gepromoveerd. Met het oog op de Entry Draft zijn aanvallende pijlen vooral op Tomas Chrenko en Adam Nemec (broertje van Devils blue-liner Simon) gericht.
BLUE-LINE WAT SHAKY
Op de blauwe lijn zal het vooral om de prestaties van Luka Radivojevic draaien. De achttienjarige Slowaak mag zich opmaken voor reeds zijn derde WJC U20 en maakte in Zweden de voorbije jaren grote indruk. Sinds dit seizoen is de ‘powerplay quarterback’ een vast onderdeel van Boston College, waar hij op de powerplay unit met onder meer James Hagens en Dean Letourneau (beiden Boston Bruins) de dans leidt.
Als partners in crime voor de Slowaakse blauwe oogappel zullen Michal Capos en Patrik Ruszynak met hun fysieke spel de kastanjes uit het vuur halen. Alternative captain Adam Belusko is met zijn negentien jaar een van de “oudste” gezichten van het roster en zijn Filip Kovalcik en Adam Goljer potentiële Entry Draft picks van aankomende zomer.
Between the pipes hebben de Slowaken het (bijna ouderwets) uitstekend voor elkaar. Michal Pradel is de eye-catcher van het (op moment van schrijven trio), die voor zijn derde WJC U20 staat. In de afgelopen editie moest de 18-jarige Detroit Red Wings prospect nog genoegen nemen met een positie als derde goalie, maar promoveert hij – mede ook door een uitstekende optredens in de USHL – tot eerste goalie bij de Slowaken. Alan Lendak (speelde op het vorige WJC nog twee duels) en Roberto Leonardo Henriquez (vader afkomstig van de Dominicaanse Republiek) zullen de strijd aangaan voor de positie van ‘1B’.
Op papier is het roster van de Slowaken een pak(je) minder dan die van 2024 en 2025, maar als de Slowaken in een ritme komen tref je ze niet graag in een kruisfinale ontmoeting. Taak aan niewbakken head coach Peter Frühauf (voormalig assistent bij zowel de U20 als de hoofdmacht van de Slowaken) om het ontbrekende puzzelstukje genaamd Dalibor Dvorsky te vervangen.
TEAM ZWITSERLAND
Het Zwitserse ijshockey is op een interessant kruispunt aanbeland. Waar de senioren in de top vijf van de IIHF-ranking geposteerd staan, ligt het ijshockey bij de jeugd op zijn gat. In de voorbije vier WJC-edities eindigden de Zwitser niet hoger dan een zevende plaats in de eindrangschikking en als klap op de vuurpijl degradeerde de U18 richting Division 1A. Met in het achterhoofd de pittige poule, wordt het een nek-aan-nek race met Duitsland om de degradatiezone te ontlopen.
Waar de front linies bij onder meer de Verenigde Staten en Canada het paradepaardje zijn, ligt het zwaartepunt bij Zwitserland juist meer op de linies daarachter. Desalniettemin zijn er behoorlijk wat namen die op zowel korte- als lange termijn een belletje doen laten rinkelen. Jamiro Reber, Lars Steiner en Jonah Neuenschwander is het trio forwards wat de trouwe WJC-volgers allicht al kennen. Alle drie speelden ze al eens het WJC U20 en zijn met name Steiner (top prospect 2026 Entry Draft) en Neuenschwander (top prospect 2027 Entry Draft) de eye-catchers op de aanvallende linies.
Lars Steiner is een no-brainer op de eerste lijn. De forward maakt dit seizoen zijn minuten in de QMJHL bij Rouyn-Noranda Huskies, maar miste door een blessure bijna een maand. Sinds zijn terugkeer noteert de forward echter bijna een punt per wedstrijd gemiddeld en is hij (mits alles fit blijft) een zekerheid in de eerste ronde van de 2026 Entry Draft. Jonah Neuenschwander is (zeker qua leeftijd) misschien nog interessanter. De nog altijd slechts zestienjarige Zwitser mag zich alweer voor zijn tweede (!) WJC U20 opmaken en is bij EHC Biel-Bienne (NL) al goed voor zes punten in achttien wedstrijden. Let daarnaast ook op Paul Mottard, die in Finland bij Ilves U20 de regisseur van het roster is.
BLAUWE LIJN AARDIG OP ORDE, MET NEERLANDS BLOED
De blauwe lijn bij de Zwitsers is prima verzorgd. De naam die bij de meeste mensen een belletje doet rinkelen is Washington Capitals prospect Leon Muggli (2e ronde, 2024). Muggli mag zich opmaken voor zijn derde (en laatste) WJC U20 en had dit seizoen bij de Hershey Bears (AHL) de wind flink in de zeilen, maar gooide na twee duels een forse blessure roet in het eten. Desalniettemin heeft het er alle schijn van dat de blue-liner weer fit genoeg is om als captain zijn ploeg aan de hand mee te nemen.
Ludvig Johnson (Utah Mammoth) en Basile Sansonnens (Vancouver Canucks) zullen Muggli’s waarschijnlijke partners in crime worden. Zowel Johnson als Sansonnens zijn stay at home blue-liners, maar heeft qua fysiek Johnson net dat streepje voor. Desalniettemin is het spel van Sansonnens zonder twijfel goed genoeg voor een plek op het tweede paar, waar hij vergezeld kan en zal worden door Mischa Geisser en Gian Meier.
Om het verdedigende feestje compleet te maken, herbergt het Zwitserse roster zelfs een Nederlander. Guus van der Kaaij speelt al sinds 2019 in Zwitserland en bezit tevens de Zwitserse nationaliteit. Dit seizoen werkt hij zijn wedstrijden af in de QMJHL, waar hij ploeggenoot is van Lars Steiner bij Rouyn-Noranda Huskies. In 25 wedstrijden staat de teller voor de Nederzwitser op elf punten (nul goals, elf assists).
GOALIES BOPPE
Between the pipes hebben de Zwitsers weinig reden tot klagen. Met Christian Kirsch (San Jose Sharks) en Elijah Neuenschwander (Anaheim Ducks én broer van Jonah) beschikt head coach Jan Cadieux over een van de beste goalie-tandems op het aankomende WJC. Kirsch noteerde vorig seizoen weliswaar een 1-3-0 record, maar in de oefenwedstrijden voorafgaand aan de editie van 2026 (die op moment van schrijven in volle gang zijn) is de goalie lights out. Neuenschwander is op zijn beurt de startend goalie in de tweede divisie van Zwitserland (EHC Chur) en speelde in acht wedstrijden tot dusverre een .904 sv% en 2.66 GAA klaar.
Het wordt een zware kluif voor de Zwitsers om de degradatiezone te ontlopen, maar als de defensie levert zit er her en der zomaar een stuntje in om de kruisfinales te bereiken. Normaal gesproken is één overwinning voldoende om deze te bereiken, iets wat allesbehalve onmogelijk is.
TEAM DUITSLAND
Duitsland was jarenlang in het jeugdijshockey hetgeen FC Volendam is tussen de Eredivisie en de Eerste Divisie: ‘De Heen en Weer’. Tussen 2002 en 2012 was het vaste prik voor de Duitsers om te promoveren en de editie daarop weer te degraderen. Tussen 2016 en 2019 verbleven de oosterburen zelfs vier edities op rij in Division 1A.
In onze NHL At The Rink serie beschreven we ooit eens uitgebreid hoe de omslag in Duitsland is gemaakt voor wat betreft het jeugdijshockey. Het beoogde resultaat sorteerde in ieder geval behoorlijk wat effect, want sinds de terugkeer in de topdivisie in 2019 zijn de Duitsers nimmer gedegradeerd – al moest het in de voorbije degradatiekraker tegen Kazachstan diep gaan — . Als klap op de vuurpijl herbergen de Duitsers in de editie van 2026 één van de beste en diepste rosters sinds 2000.
INTERESSANTE NAMEN OP DE FRONT
Nee. Duitsland gaat in geen enkel scenario meedoen om de medailles, maar aanvallend zijn er zeker een aantal bekende (en tevens terugkerende) namen die de trouwe volger doet laten opveren. Zowel David Lewandowski (Edmonton Oilers) als Maxim Schäfer (Washington Capitals) zijn forwards die in de editie van 2025 multi-points wedstrijden noteerden en ook in de Canadian Hockey League bij respectievelijk Saskatoon Blades en Chicoutimi Sagueneens meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld ‘lopen’. Schäfer is een interessant project daar hij met zijn fysiek allesbehalve op een pijlsnelle forward lijkt, maar dit wel is.
Als we ons vizier echt op de toekomst richten, kunnen we niet om Max Penkin heen. De 16-jarige Duitser is één van de absolute speerpunten voor de 2027 Entry Draft en maakte dit seizoen op zestienjarige leeftijd reeds zijn debuut bij Adler Mannheim in de DEL. Bij de U20 van Mannheim verzamelde de centre reeds 21 punten in zestien wedstrijden en wordt hij in de Duitse media al voorzichtig tot ‘Draisaitl 2.0’ omgedoopt. Hou alsjeblieft een slag om de arm en temper de verwachtingen, maar het journaille kan in deze wel eens gelijk hebben.
Hou daarnaast ook de ogen gericht op Elias Schneider, die samen met Penkin uit mag gaan maken wie de 1C van de Duitsers gaat worden. De 18-jarige forward maakte deze zomer de sprong naar Canada en noteert in de QMJHL namens Shawinigan Cataractes uitstekende cijfers (23 punten in 25 wedstrijden).
ACHILLESHIEL ACHTEROP
De blauwe lijn van de Duitsers is (in tegenstelling tot naaste concurrent Zwitserland) juist wél de achilleshiel van het roster. Het ontbreekt onze oosterburen niet perse aan kwaliteit, maar vooral aan diepte om echt serieus met de vuist op tafel te slaan in poule A. Centraal in het blauwe middelpunt is de terugkerende Carlos Händel (Montreal Canadiens), die in de editie van 2025 al solide was en dit kalenderjaar behoorlijk indruk maakte als captain van de U18.
Hoewel de Duitsers niet de sterkste blue-line bezitten, hebben ze wel de meest fysieke van het pak. Louter Max Bleicher komt onder de 1.85 meter uit, waarmee head coach Tobias Abstreiter zijn skills als spelmaker zal willen benutten op de powerplay. Zeker na een ijzersterk U18 WC. Max Hense en Fabio Kose zullen het met name van hun defensieve spierbundels moeten hebben en zal ook vooral het killen van de aanvallende combinaties prioriteit nummer één zijn.
Between the pipes een trio namen, die bij het grote publiek onbekend zullen zijn. Linus Vieillard is de beoogd nummer één tussen de palen, zeker na zijn prima optredens tijdens het WJC van 2025. Sinds zijn komst in Noord-Amerika bij Spokane Chiefs (WHL) kijken steeds meer scouts richting zijn prestaties. Hoewel de cijfers niet direct lights out zijn (.895 sv%), was hij regelmatig de reden waarom de Chiefs in close games de overwinning uit het vuur sleepten.
Voor de positie van backup gaat het tussen Lukas Stuhrmann en Lennart Neiße. Stuhrmann was de startend goalie bij het WJC U18 van 2025 en maakte daar veel indruk. Net als Vieillard heeft de Duitser echter de pech bij een abominabel roster actief te zijn (Roki U20, Finland). Neiße was in 2025 al actief als backup en presteert in de huidige tweede divisie in Duitsland meer dan behoorlijk Lausitzer Füchse.
ZWARE DOBBER, MAAR STUNTJE IS MOGELIJK
Duitsland gaat geen enkele rol van betekenis spelen in poule A en zal alle zeilen bij moeten zetten om Zwitserland achter zich te houden. Desalniettemin heeft de redactie van SportAmerika vertrouwen in onze oosterburen. De defensie zal met het aanvallende geweld van Team USA en Zweden flink getest worden (zie de 10-4 nederlaag tegen de VS van vorig jaar), maar blijven we bij ons standpunt dat her en der een stunt niet is uitgesloten.
Ja. Wat ons betreft verlengen de Duitsers ook deze editie haar verblijf op het hoogste U20 niveau met nog een jaar.
Cover photo: International Ice Hockey Federation
