Voor Game 5 ging deze halve finale weer terug naar Florida. De Tampa Bay Lightning willen daar de grip op deze serie terugkrijgen, want die raakten ze in Game 4 toch wel kwijt. Die wedstrijd verliep geheel naar wens voor de New York Islanders en zij hopen er in Tampa Bay stiekem met de overwinning vandoor te gaan om het daarna in eigen huis af te kunnen maken. Welk team aan het langste eind trekt, lees je natuurlijk bij SportAmerika.
Barry Trotz kon zaterdag tevreden zijn. De coach zag zijn ploeg bij vlagen domineren, maar vooral de zeldzame foutjes van de Lightning afstraffen. Langzaam maar zeker lijkt er iets van een patroon te ontstaan. In de eerste ronde namen de Islanders vanaf Game 4 het heft in handen tegen de Penguins. Een ronde later gebeurde hetzelfde tegen de Bruins. Beide tegenstanders leken drie wedstrijden met het fysieke geweld van de Isles mee te kunnen, maar haakten daarna af.
Daarom wordt Game 5 in deze serie ook zo interessant. Af en toe waren er barstjes te zien in het pantser van de titelverdediger. Toch lijkt Tampa Bay te sterk om onder de druk van de Islanders te bezwijken. Aanvallend kent deze ploeg zijn gelijke niet en daarvoor mogen ze onder andere Brayden Point dankbaar zijn. De 25-jarige Canadees heeft al een dijk van een regulier seizoen achter de rug, maar in de play-offs toont hij dat het altijd beter kan. Al zeven wedstrijden op rij wist Point te scoren. Van zijn 12 goals in totaal scoorde Point er 6 op de levensgevaarlijke powerplay.
DE HEADLINES
Waar Brayden Point schitterde, daar hield Steven Stamkos zich nog gedeisd in deze serie. Daar bracht hij in deze Game 5 al heel snel verandering in. Binnen een minuut stuurde hij Semyon Varlamov het bos in voor een 1-0 voorsprong. De Lightning probeerden hun tegenstander te overrompelen en in de eerste periode lukte dit ook aardig. Halverwege deze periode schoot Yanni Gourde, enigszins fortuinlijk, de 2-0 achter Varlamov. Voor de goalie was het klaar nadat Alex Killorn na ruim een kwartier ook nog de 3-0 scoorde.
Ook in de tweede periode werd het gaspedaal flink weggedrukt door de Lightning. Na een minuut of vijf moest er een speler van de Isles naar de strafbank en Steven Stamkos liet hen daarvoor de rekening betalen. Met het inbrengen van Ilya Sorokin hoopte Trotz zijn team wat te motiveren of in elk geval de Lightning te stoppen. Geen van de twee lukte. Ondrej Palat en Alex Killorn maakten er laat in de tweede periode ook nog 5-0 en 6-0 van. De defensief zo sterke Islanders werden door de thuisploeg onberispelijk op het rooster gelegd.
Brayden Point wachtte nog op zijn goal, maar de aanvaller kon deze al vroeg in de derde periode afvinken. Tampa Bay begon de periode met een lange powerplay en Point scoorde voor de achtste wedstrijd op rij: 7-0. De lijdensweg voor New York was nog altijd niet voorbij. Ryan Pulock redden in Game 4 de meubelen voor de Islanders in de slotseconden, maar via zijn schaats ging nu de 8-0 achter Sorokin. Een historische nederlaag voor de bezoekers en een gigantisch statement van de titelverdediger. Toch levert het hen ook maar één zege op, maar wel één die hen dichtbij de SCF brengt.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Tussenstand in de serie: Tampa Bay leidt met 3-2
De Tampa Bay Lightning waren duidelijk niet onder de indruk van de nederlaag in Game 4. Ze lieten in Game 5 even zien dat er met hen niet te spotten valt, maar zullen ook beseffen dat de Islanders deze vernedering recht willen zetten. Donderdag (02.00 uur Nederlandse tijd) hopen de Isles, gesteund door de eigen fans, een zevende wedstrijd af te dwingen. Het zelfvertrouwen zal een flinke knauw gekregen hebben, maar het is Barry Trotz wel toevertrouwd om deze ploeg weer klaar te stomen. Brayden Point begint donderdag aan zijn eigen jacht. Hij scoorde nu acht wedstrijden op rij in het postseason. In de historie van de NHL deed alleen Reggie Leach het in ’76 namens de Flyers beter met een 10-game scoring streak.
De Conference SemiFinals zijn gespeeld. Na twee Game Sevens is duidelijk geworden wie het tegen elkaar gaan opnemen in het Oosten. In het Westen is de eerste Conference Finals wedstrijd al gespeeld.
WESTERN CONFERENCE
GAME 1 | #4 LOS ANGELES CLIPPERS – #2 PHOENIX SUNS: 114 – 120
Zonder sterkhouders Chris Paul (health and safety protocol) en Kawhi Leonard (blessure) begonnen de LA Clippers en Phoenix Suns aan de Western Conference Finals. Voor de Clippers de eerste in maar liefst 51 jaar. Zonder Paul en Leonard was het vooraf de vraag hoe de wedstrijd zich zou ontvouwen. Het antwoord daarop is simpel: het was een spektakel. De intensiteit was vanaf het eerste moment hoog en beide teams gingen volle bak.
Tot aan de rust ging het redelijk gelijk op. Na het eerste kwart stond er een 21-21 tussenstand op het bord en met een 54-57 stand gingen we de rust in. Zoals verwacht deed Paul George het goed voor de Clippers, maar de verrassing van de avond was toch wel DaMarcus ”Boogie” Cousins. In maar acht minuten scoorde hij maar liefst 11 punten en werd actief gezocht om offense te creëren. Devin Booker en DeAndre Ayton deden met 11 en 14 punten belangrijk werk.
Met vier minuten gespeeld in de tweede helft kwamen de Suns op hun grootste voorsprong van de wedstrijd tot dat moment door een jumper van Booker: zeven punten. Even leek het erop of de Suns weg liepen, maar George dacht daar anders over. Na een 16-2 run was de voorsprong voor de Clippers zes punten. Het derde kwart was sowieso het kwart van bovengenoemde heren: Booker scoorde 16 opeenvolgende punten voor de Suns (18 totaal), en George was goed voor 16. We gingen het vierde kwart in met een gelijke stand: 93-93. In het vierde kwart gingen de Clippers en Suns verder waar ze gebleven waren: de wedstrijd spannend houden. Boogie deed daar aan mee door in nog geen 12 minuten vijf fouten te hebben. Daardoor hadden de Clippers weer een mannetje minder in de aanval. Cousins had echter wel het hoogtepunt van de wedstrijd:
DeMarcus Cousins slams down a huge one-handed dunk over Dario Saric, while drawing contact, as the Clippers battle the Suns in Game 1 of the West finals. #nbaplayoffs2021pic.twitter.com/m0Pbh468qJ
Met nog tweeënhalve minuut te gaan in het vierde kwart gaf Booker een alley-oop assists aan Mikal Bridges en zorgde er zo voor dat hij zijn eerste triple-double uit zijn carrière kreeg. Hij was de eerste voor de Phoenix Suns die dat deed sinds Steve Nash in 2005. Die alley-oop betekende ook een voorsprong van negen punten. Normaal zou dat genoeg zijn, maar met de grote voorsprongen die deze playoffs weggegeven worden wist je het maar nooit.
Ook bij deze wedstrijd had die voorsprong teniet gedaan kunnen worden. Door twee buckets van Rajon Rondo was het verschil in een keer weer vijf punten. De Clippers bleven terug komen, mede door belangrijke offensive rebounds. In de laatstepositiehadden ze er zelfs twee. Daardoor kreeg de held van Game 6 tegen de Jazz, Terance Mann, de mogelijkheid om de voorsprong terug te brengen tot twee punten. Na een time-out scoorde Booker met een dunk en was de wedstrijd gespeeld. Zo nemen de Suns zonder Paul een 1-0 voorsprong.
EASTERN CONFERENCE
GAME 7 | #5 ATLANTA HAWKS – #1 PHILADELPHIA 76ERS : 103 – 96
De tweede Game 7 in de Eastern Conference was er, net als die van gister, een die bol stond van de spanning. De Hawks begonnen goed en bouwden een 7-2 voorsprong op die vooral tot stand kwam door Kevin Huerter. De Sixers kwamen rustig op gang en langzaam maar zeker kwamen ze terug in de wedstrijd.
Na het eerste kwart hadden ze een voorsprong van drie punten: 25-28. Bijna alle punten van de Sixers kwamen op het conto van Joel Embiid (11), en Tobias Harris (9). Bij de Hawks kwam Huerter tot negen punten. Verrassend was dat Trae Young maar vier punten had die hij allemaal van de vrijeworp lijn scoorde. Hij miste al zijn zes pogingen uit het veld. In het tweede kwart was het verhaal voor de Sixers voornamelijk turnovers (10) en slechte ball movement. Toch profiteerden de Hawks er niet optimaal van omdat ze zelf vier turnovers hadden in het tweede kwart. Met een 48-46 stand in het voordeel van de Hawks zochten de teams de kleedkamer op.
Ook in het derde kwart bleef de wedstrijd spannend. Uit de 10 lead changes en 10 ties blijkt dat wel. Het verhaal voor de Sixers bleven de turnovers (4), maar ze kregen Kevin Huerter ook niet onder controle. Na drie kwarten had hij 19 punten. De Hawks kregen qua puntenproductie niet veel van Young (2-16, 1-8 3FG), maar gingen wel met een voorsprong van vijf punten het laatste kwart in. Ook in het vierde kwart bleef het spannend. Vooral omdat Young zijn schoten maar bleef missen. Ook de turnovers van de Sixers droegen bij. Vooral de turnover van Embiid aan het einde van de wedstrijd was kostbaar. Toen de Sixers probeerden om de Hawks op de vrijeworp lijn te stoppen en dat mislukte was de wedstrijd gespeeld.
"I don't know how to say it – but I thought the turning point was we had an open shot, we missed and we made one free throw."
Bij de Sixers waren Embiid en Harris de belangrijkste bijdragers. Embiid had 31 punten en 11 rebounds. Groot minpunt van hem waren de 8 turnovers, die hij voor de tweede wedstrijd op rij had. Harris had 24 punten en 14 rebounds, maar schoot maar acht van zijn 24 pogingen raak. Bij de Hawks was Huerter belangrijk met 27 punten. Young was, mede door de fouten die aan het eind op hem werden gemaakt, toch nog goed voor 21 punten en 10 assists. Hij schoot maar vijf van zijn 23 pogingen raak.
Niet veel mensen hadden verwacht dat de Montreal Canadiens met een 2-1 voorsprong in de serie aan Game 4 zouden beginnen. Misschien is het ook niet helemaal terecht, want in Game 3 werden ze grote delen van de wedstrijd weggespeeld door de Vegas Golden Knights. Die hebben nu in het Bell Centre van Montreal een overwinning nodig om niet met een 3-1 achterstand terug naar Sin City te gaan. Of de mannen van Peter DeBoer daar in slagen, lees je hieronder.
Het was voor Marc-Andre Fleury geen fijn weerzien met de Canadiens. Er leek voor de Knights helemaal niets aan de hand in de derde wedstrijd. Tot hun doorgaans zo betrouwbare goalie gruwelijk in de fout ging. Flower rommelde wat met de puck, verloor hem en Josh Anderson hapte gretig toe. De Knights, die op dat moment de wedstrijd al binnen hadden moeten hebben, kwamen deze tik niet meer te boven en verloren in OT. Opnieuw door een goal van diezelfde Josh Anderson.
De Canadiens moeten het de rest van deze serie zonder Dominique Ducharme doen. De coach testte vrijdag positief op het coronavirus en moet zo’n veertien dagen in quarantaine. Ducharme had beide vaccinaties gehad, maar de tweede was nog maar een paar dagen geleden waardoor deze nog niet de volledige bescherming bood. Luke Richardson zal de komende wedstrijden aan het roer staan. Hij zal zijn mannen opdragen Alex Pietrangelo beter in de gaten te houden. De verdediger van de Knights is al goed voor drie goals in deze serie.
DE HEADLINES
Zijn fout werd Fleury niet in dank afgenomen, want niet hij maar Robin Lehner mocht starten in Game 4. Ook een goalie die iets goed te maken had, want bij zijn laatste optreden verloren de Knights met 7-1 van de Avalanche. Veel tijd om te wennen aan de omstandigheden kreeg Lehner niet. De Canadiens besloten aanvallend uit een ander vaatje te tappen dan een paar dagen eerder en zetten Lehner en de Knights onder druk. In de problemen kwamen zij echter niet.
Aan het wedstrijdbeeld veranderde aanvankelijk niet veel. De Canadiens zochten vaker de aanval en probeerden het Lehner moeilijk te maken, terwijl de Vegas Golden Knights vooral op zoek waren naar zichzelf. Halverwege de wedstrijden zaten ze wat shots on goal betreft nog niet in de dubbele cijfers. Middels een powerplay hoopten de Knights op wat momentum, maar het tegendeel gebeurde. De PK was wederom voortreffelijk voor de Habs en Paul Byron beloonde dit met een goal. Oog in oog met Lehner liet hij de goalie kansloos.
In de derde periode voerden de Knights de druk op en dit bleef niet zonder resultaat. Niet voor het eerst in deze serie was het een verdediger die het moest doen. Brayden McNabb had nog niet gescoord, maar zijn gelijkmaker was ongelooflijk belangrijk. Het gaf de Knights de energie om een versnelling hoger te schakelen en dit wierp in OT al snel zijn vruchten af. Nicolas Roy, een aanvaller dus, liet zien dat de Canadiens in de verlenging wel degelijk te kloppen zijn.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 2-2
Op social media ging zondag al een mooie vergelijking rond. Het postseason in 2021 verliep exact gelijk aan dat van 1993. Het jaar waarin de Canadiens voor het laatst de Cup wonnen. Roy zorgde er in Game 4 voor dat die vergelijking vanaf nu mank gaat. Het zal de Habs niet van de wijs brengen. Daarvoor is deze ploeg te stoïcijns. De Vegas Golden Knights beseffen dit ook. De favoriet in deze serie moet diep gaan om met deze vastberaden tegenstander af te rekenen. Woensdag (03.00 uur Nederlandse tijd) krijgen ze in het eigen Las Vegas de kans om weer op voorsprong te komen. Dan staat Game 5 op het programma.
De NFL stond afgelopen week vooral in het teken van Juneteenth. Deze nieuwe Amerikaanse feestdag staat stil bij de afschaffing van de slavernij in de Verenigde Staten. Dat en meer in deze editie van de NFL Weekly.
NFL IN TEKEN JUNETEENTH
19 juni 1865 is een memorabele dag in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Op die dag werden de laatste slaven in het land wettelijk bevrijd. Een jaar later werd Juneteenth voor het eerst gevierd in Galveston, Texas. Lang was het een dag die vooral in de Afro-Amerikaanse gemeenschap werd gevierd, maar president Joe Biden heeft er voor dit jaar officieel een feestdag van gemaakt. Commissioner Roger Goodell had eerder al aangekondigd dat alle NFL-kantoren zaterdag dicht zouden blijven om deze gebeurtenis te vieren.
Today marks Juneteenth: the date on which enslaved people in America were finally emancipated in 1865.
On this day we celebrate freedom while also recognizing the critical work in front of us to continue to combat racism in our society. pic.twitter.com/bjgvUWK1Rw
De NFL en de spelersvakbond hebben nieuwe COVID-protocollen opgesteld voor het nieuwe seizoen. Hierin wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen spelers die volledig gevaccineerd zijn en de spelers die dat niet zijn. Zo moeten spelers zonder vaccinatie zich dagelijks laten testen, moeten ze mondkapjes dragen en mogen ze niet eten op de club. Voor spelers die wel gevaccineerd zijn vervallen al deze restricties.
The NFL and NFLPA have agreed to updated COVID-19 protocols for 2021 training camp and preseason, per source.
How different will life by for vaccinated and unvaccinated players? From the memo that just went to clubs: pic.twitter.com/8yMPW0JBWZ
Niet alle spelers zijn het eens met het nieuwe protocol. Zo heeft Cole Beasley van de Buffalo Bills al laten weten liever met pensioen te gaan dan zich te laten vaccineren. De receiver heeft al laten weten dat hij zich niet aan alle regels zal gaan houden. “Ik ga gewoon naar buiten. Als er mensen bang voor mij zijn dan moeten ze wegblijven, of zich laten vaccineren. Ik neem ook geen medicijnen voor mijn been dat niet gebroken is, dus ik neem het risico ook met COVID.” Volgens Beasley zijn veel spelers het met hem eens, maar zijn het geen veteranen en durven ze zich daarom niet uit te spreken.
OVERIG NIEUWS
Tom Brady denkt na over het einde van zijn loopbaan. Bucs GM Jason Licht had in een interview aangegeven dat de quarterback wel tot zijn vijftigste door kon gaan. Brady heeft echter aangegeven dat dit zelfs voor hem wel erg lang is. Zijn doel is spelen tot zijn 45e en dat bereikt hij als hij zijn tweejarige contract uitdient;
Pete Carroll denkt dat de Seahawks en Jamal Adams wel uit een contractverlenging gaan komen. De safety miste het minikamp, waardoor mensen bang waren dat Adams ontevreden zou zijn. Volgens Carroll is dat niet het geval en gaan de Seahawks het na dit jaar aflopende contract verlengen;
Marcus Cannon heeft een knieoperatie ondergaan. De nieuwe tackle liep de blessure op tijdens de eerste activiteiten van de Houston Texans. Volgens de club gaat het om een kleine ingreep en zou Cannon fit moeten zijn voor het trainingskamp;
Allen Robinson maakt zich klaar om onder de franchise tag te gaan spelen. De wide receiver van de Bears wil graag een langer contract, maar de speler en club zijn er in de onderhandelingen nog niet uitgekomen. De Bears hebben tot 15 juli de tijd om Robinson langer te binden, anders zal hij onder de franchise tag spelen en na komend jaar opnieuw free agent zijn;
Komend seizoen is mogelijk het laatste seizoen voor Calais Campbell. De 34-jarige defensive lineman van de Baltimore Ravens overweegt om na veertien seizoenen een punt achter zijn loopbaan te zetten. “Het is zeker iets waar ik over nadenk. Ik had gezegd vijftien jaar te willen spelen. Dat zou ik nog steeds willen, maar we moeten kijken of ik dat nog in me heb.”
Zoals ze op de Amerikaanse televisie zo mooi kunnen zeggen: het zijn de mooiste twee woorden in basketbal: Game 7. Om het nóg mooier te maken kan daar ook nog het woordje overtime bij. Dus, dachten de Nets en Bucks: daar gaan we voor! Een game 7 om jaren lang te herinneren was het resutaat.
De eerste Game 7 van de Eastern Conference Semifinals was een waar spektakelstuk. In de eerste Game 7 overtime sinds 2006 (Dallas Mavericks – San Antonio Spurs in de Western Conference SemiFinals, winst Dallas) trokken de Bucks dus aan het langste eind. Toch ging het niet makkelijk en was het de gehele wedstrijd spannend. Dat was toch vooral te danken aan met name twee spelers van de Bucks: Khris Middleton en Jrue Holiday. Beide spelers schoten erg slecht in de eerste helft. Hoe slecht vraag je je dan af? Een gezamenlijke 4-22, met 6 gemiste driepunters uit 6 pogingen. En toch was de grootste voorsprong voor de Nets in de eerste helft maar 10 punten. Vooral Brook Lopez en Giannis Antetokoumnpo hielden de Bucks in de wedstrijd met 12 en 15 punten. De ruststand was 47 – 53 in het voordeel van de Nets.
De eerste minuten na rust draaiden de Bucks de wedstrijd compleet om. Een 7-0 run zorgde voor de voorsprong. Het was één van de in totaal 20 lead changes die de wedstrijd kende. De hele tweede helft bleef ook spannend, maar dat was nog niet het hoogtepunt van de wedstrijd. In de laatste seconden van het vierde kwart hadden de Bucks de bal met een voorsprong van twee punten. Door een shot clock violation met nog zes seconden te gaan kregen de Nets echter dé kans om de wedstrijd gelijk te trekken of te winnen. De go-to-guy? Kevin Durant.
Als je heel goed naar de beelden kijkt zie je dat zijn grote teen net de driepuntlijn raakt en het dus een tweepunter was. Durant zei achteraf dat zijn eerste gedachte was dat hij een driepunter raak schoot en dat hij het seizoen van de Bucks had beëindigd. Hij kreeg vervolgens op de bank pas te horen dat het een tweepunter was.
Na dit hoofdgerecht kregen we nog een dessert van 5 minuten. Toch waren beide teams in overtime wat minder op schot dan gehoopt. In totaal werden er acht punten gescoord in vijf minuten. Dat is niet veel, maar de spanning maakte alles goed. Met nog 40 seconden te gaan, bij een 111-111 stand, was het Middleton die zijn kans greep:
Dit schot bleek uiteindelijk de game-winner te zijn. Toch was de kans dat hij raak schoot niet zo groot. Middleton schoot sowieso een laag percentage in deze series: 60-147 (40%). De belangrijkste van de hele serie ging er echter wel in. Durant kreeg daarna nog een kans, vergelijkbaar met het schot waarmee hij overtime af dwong. Het resultaat: een air ball.
Ondanks die misser had hij maar liefst 48 punten, wat het hoogste aantal punten ooit is in een Game 7 (oude record stond op 47). Het enige getal wat bij KD nog hoger was dan zijn punten waren zijn gespeelde minuten: 53. Ook Giannis speelde de sterren van de hemel: 40 punten en 13 rebounds. Met die cijfers behaalde hij zijn vijfde opeenvolgende wedstrijd met minstens 30 punten en 10 rebounds. De laatste Buck die dit voor elkaar kreeg was Kareem Abdul-Jabbar in 1974.
Doordat KD en Giannis allebei 40 punten scoorden kwamen ze ook in een zeer select rijtje te staan: zij zijn de eerste spelers sinds 2008 die tijdens game 7 in dezelfde wedstrijd 40+ punten scoren.
Direct na de wedstrijd zei Giannis: “Het is een geweldig gevoel dat we door zijn naar de Easten Conference Finals, maar het werk is nog niet klaar. We zijn pas op de helft.” Om maar aan te geven wat het doel is van de Bucks: kampioen worden.
Voor de Nets zit het seizoen er op, maar er vallen genoeg dingen uit de serie te halen. Zo speelden Durant, James Harden en Kyrie Irving maar 43 seconden samen en kwam de bank op belangrijke momenten niet goed uit de verf. Ook de terugkeer van Durant naar zijn ‘oude’ niveau is positief te noemen, zo blijkt uit onderstaande stats
🚨 KD APPRECIATION POST 🚨
➖ Comes back from ruptured Achilles ➖ Avg 26.9 PPG, 7.1 RPG, 5.6 AST ➖ Put up first 45-15-10 playoff game ever ➖ SCORED THE MOST PTS EVER (48) IN A GAME 7
Zo had Durant zijn derde 40+ punten wedstrijd deze playoffs. In vergelijking: de Nets hadden maar drie andere 40+ punten wedstrijden sinds de oprichting van het team. Door die 48 punten ging zijn gemiddelde score in Game 7 ook nog eens naar een verbluffende 36,2 punten per wedstrijd, waarmee hij bovenaan het lijstje staat. Op nummer twee en drie staan grootheden LeBron James (34,9 per wedstrijd) en Michael Jordan (33,7 per wedstrijd). Durant heeft van zijn vijf Game 7-wedstrijden er 3 gewonnen.
Het luidruchtige Nassau Coliseum kon de Islanders in Game 3 niet aan de zege helpen. Om niet te ver achterop te raken, zal dit in Game 4 wel moeten gebeuren. Met name aanvallend zal de thuisploeg dan uit het bekende andere vaatje moeten tappen. Of dit hen dit is gelukt, lees je natuurlijk weer bij SportAmerika.
Barry Trotz moet met een list komen in Game 4 en die list zou zomaar naar de naam Oliver Wahlstrom kunnen luisteren. De jonge aanvaller viel geblesseerd uit in de eerste ronde tegen Pittsburgh, was al enige tijd fit, maar pas vrijdag werd zijn rentree besproken door z’n coach. Trotz moet ook wel iets. Aanvallend brengt zijn ploeg veel te weinig tegen de machtige Tampa Bay Lightning. De coach wees daarbij ook naar Anthony Beauvillier, die voor het laatst scoorde in Game 1 tegen de Bruins. Daarna volgden acht wedstrijden zonder goal.
De Tampa Bay Lightning hebben nu al vier uitwedstrijden op rij winnend afgesloten. In Brayden Point hebben ze de topschutter qua goals, Nikita Kucherov verzamelt de meeste punten en Andrei Vasilevskiy heeft een meer dan uitstekend save percentage (.935). We kunnen gerust concluderen dat Jon Cooper het goed op de rit heeft. General manager Julien BriseBois heeft ‘m geholpen door met wat slimmigheidjes de cap space wat op te rekken. Op de lange termijn zal ’t nadelig zijn voor de club, maar voorlopig liggen ze op koers voor prolongatie van hun titel.
DE HEADLINES
De laatste tonen van het volkslied waren nog niet verstomd of de Lightning zetten Semyon Varlamov alweer aan het werk. Op de shot clock leek het daardoor weer veel van hetzelfde. Tampa Bay die de aanval zocht en de Islanders met de rug tegen de muur parkeerden. Helemaal juist was dit niet, want de thuisploeg deed ook aanvallend wel degelijk mee. De grootste kansen waren zelfs voor hen, maar een goal zat er niet in. Aan de andere kant van het ijs hield ook Varlamov z’n doel schoon.
Josh Bailey was degene die de impasse doorbrak. Bij Tampa Bay was de organisatie even zoek en de aanvaller van de Islanders vond een piepklein gaatje voorbij Vasilevskiy. Die goal gaf de Isles vertrouwen. Dit vertrouwen kreeg nog eens een boost toen Mathew Barzal later in de tweede periode voor de 2-0 zorgde. De Islanders kregen meer en meer controle over deze wedstrijd. Het dak ging van het oude Nassau Coliseum en toen Matt Martin de derde scoorde, kreeg ook de fundering het zwaar te verduren.
Wie anders dan Brayden Point kreeg het stadion even stil. Met zijn twaalfde van het postseason zorgde hij voor wat kleur op de wangen van de Lightning. Een paar minuten later maakte Tyler Johnson het serieus interessant door de 3-2 achter Varlamov te schieten. Een echt slotoffensief van de Lightning kwam, mede door een powerplay voor de Isles, niet van de grond. Met een 2-2 stand in deze serie gaat het circus weer terug naar Florida voor Game 5.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 2-2
Er is iets van een patroon aan het ontstaan. De New York Islanders keken zowel tegen de Penguins als de Bruins tegen een 2-1 achterstand aan in de serie en daarna wonnen ze drie wedstrijden op rij. Tampa Bay zal er dinsdag (02.00 uur Nederlandse tijd) in Game 5 alles aan doen om te voorkomen dat ze die kans ook nu krijgen. Net als de vorige tegenstanders van de Isles maakten ook de Lightning in Game 4 zeldzame foutjes. Of dit incidenten waren of dat ook Tampa Bay bezwijkt onder de fysieke druk van de Islanders zullen we de komende dagen merken. De fans in Long Island weten in elk geval dat deze serie nog terugkeert naar het Coliseum.
De tweede ronde loopt op zijn einde.Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 6 van de semifinals in de NBA playoffs.
WESTERN CONFERENCE
GAME 6 | #1 UTAH JAZZ – #4 LOS ANGELES CLIPPERS: 119 – 131
Ondanks de ACL-blessure van Kawhi Leonard hebben de Los Angeles Clippers zich weten te plaatsen voor de Conference Finals. Game 5 werd in Utah verrassend gewonnen, waarna het karwei in game 6 afgelopen nacht afgemaakt kon worden. Dit leek echter in de eerste helft niet te gaan gebeuren.
De Jazz, onder leiding van een ontketende Donovan Mitchell en Jordan Clarkson, stonden met rust op een gegeven moment 25 punten voor. De serie leek dan ook op weg naar een game 7 in Utah. In de tweede helft veranderde de zaak compleet. De voornaamste reden: Jazz turnovers, Paul George, Reggie Jackson en…. Terance Mann.
Jawel, Terance Mann. De tweedejaars speelt sowieso al meer dan prima in de playoffs, maar besloot daar bij afwezigheid van Kawhi Leonard nog maar een schepje bovenop te doen. Mann scoorde uiteindelijk 39 punten en schoot zeven driepunters raak. Samen met Paul George (28 PTS, 9 REB, 7 AST) en Reggie Jackson (27 PTS, 10 AST) zorgde hij ervoor dat de voorsprong van de Jazz in het vierde kwart als sneeuw voor de zon verdween. De Clippers kwamen vervolgens vlak voor tijd op voorsprong en gaven deze niet meer weg.
De turnovers van de Jazz (16 om 6 voor de Clippers) hielpen ook mee aan het verdwijnen van deze enorme voorsprong. Donovan Mitchell (39 PTS, 9 REB, 9 AST, 9 3PT) deed alles wat hij kon, maar het was niet voldoende. De Clippers gaan door naar de conference finals, waar ze de Phoenix Suns tegen zullen komen. Het seizoen van de Jazz gaat op deze manier (onnodig) als een nachtkaars uit.
EASTERN CONFERENCE
GAME 6 | #1 PHILADELPHIA 76ERS – #5 ATLANTA HAWKS: 104-99
We krijgen twee keer een game 7 in de conference semifinals, en twee keer is het in de Eastern Conference. Nadat de Bucks en Nets al een game 7 (aankomende nacht) nodig gaan hebben, gaan ook de 76ers en Hawks dit weekend een game 7 tegen elkaar spelen. De Hawks wonnen game 5 in Philadelphia dankzij een fenomenale comeback, maar konden het vervolgens in eigen huis tijdens game 6 niet afmaken.
De eerste helft ging eigenlijk gelijk op. De Hawks begonnen fantastisch en wonnen het eerste kwart (22-29). De 76ers reageerde vervolgens in het tweede kwart met een 25-22 zege. Daardoor was het duel met ingang van de tweede helft nog enorm spannend. Zo spannend dat de emoties bij Joel Embiid en John Collins even hoog opliepen.
In het derde kwart waren de 76ers duidelijk beter. Dit was dan ook het kwart (33-25) waarin de 76ers uiteindelijk de beslissende voorsprong pakte. Ondanks verwoede pogingen van de Hawks in het vierde kwart om de serie in eigen huis te beslissen, wonnen de 76ers.
Tobias Harris (24 PTS), Joel Embiid (22 PTS, 13 REB) en Seth Curry (24 PTS) waren de uitblinkers bij de 76ers. Wederom was Ben Simmons (6 PTS, 9 REB, 5 AST) amper een factor. Bij de Hawks was natuurlijk Trae Young de sterspeler. Met 34 PTS, 5 REB en 12 AST deed hij wederom alles wat hij kon. Het was dit keer echter niet genoeg voor de zege. Daar kreeg hij net niet genoeg steun voor van John Collins en de rest van het team. Een game 7 moet dus de beslissing gaan brengen.
Op het moment dat het sprookje van de Montreal Canadiens voorbij leek, trokken ze nog maar weer eens een nieuwe blik vastberadenheid open. Dominique Ducharme en zijn mannen verbazen dit postseason vriend, vijand en zichzelf met hun manier van spelen. Ze wisten in Game 2 zelfs het thuisvoordeel af te snoepen van de Vegas Golden Knights. Om die zege in de woestijn te verzilveren, is een overwinning in Game 3 geboden. Of dit is gelukt, lees je natuurlijk hieronder.
Meer dan elf jaar is het geleden dat Marc-Andre Fleury in Montreal een wedstrijd in de play-offs speelde. Op 10 mei 2010 verloor Flower met de Pittsburgh Penguins in Montreal en kreeg hij vier goals om zijn oren. Twee dagen later, in Pittsburgh, vlogen de pucks hem weer aan alle kanten op zijn oren en zat zijn wedstrijd er al na 25 minuten op. Fleury was toen nog maar een jonge goalie van 25 jaar. Nu keert de veteraan terug in zijn eigen Quebec, de provincie waar hij ruim 36 jaar geleden geboren is.
Cole Caufield is nu zo’n jonge speler. Nog een paar jaar jonger dan Fleury toen was zelfs. Ducharme deed aanvankelijk geen beroep op de rookie in de play-offs, maar met Caufield op het ijs zijn de Canadiens een heel stuk gevaarlijker. Om het gevaar van de Habs in de dammen, zullen de Golden Knights hem in de gaten houden. Caufield verzamelde tijdens de laatste vier wedstrijden telkens minimaal één punt. Of de Canadiens ook Chandler Stephenson in de gaten moeten houden, is een vraag die pas op het laatste moment beantwoord werd. De aanvaller haakte geblesseerd af voor Game 2 en was lang een twijfelgeval.
DE HEADLINES
Ondanks twee vaccinaties kreeg Dominique Ducharme vrijdag een positieve coronatest terug. De coach moest Game 3 aan zijn assistenten laten en de wedstrijd thuis volgen. Ducharme zag de PK van de Canadiens twee keer afrekenen met een powerplay van de Vegas Golden Knights. Fleury had in de eerste periode alle tijd om het Bell Centre goed te bekijken, want hij kreeg nauwelijks iets te doen. Collega Carey Price had het heel wat drukker, maar al te lastig was het allemaal niet. Dat kwam pas in de tweede periode.
Die periode was nog geen vier minuten oud toen Nicolas Roy de puck voor zijn stick kreeg en van dichtbij Price klopte. De Knights wisten die voorsprong nog geen minuut vast te houden. Slechts 38 seconden waren verstreken na de openingstreffer toen Cole Caufield het evenwicht terugbracht. Het was pas het vijfde SOG voor de Canadiens. Na 20 minuten hadden ze Fleury nog maar acht keer aan het werk gezet. Vegas daarentegen zocht veel sneller de weg naar Price, maar was pas bij de 31e doelpoging opnieuw succesvol. Alex Pietrangelo was al vroeg in de derde periode de gevierde man op een schot dat Price had kunnen hebben.
Aanvallend had Montreal nog weinig in de melk te brokkelen, maar dat moest veranderen om weer langszij te komen. Van harte ging het allemaal niet, maar ze kregen hulp uit onverwachte hoek. Marc-Andre Fleury verknoeide het voor de Knights en Josh Anderson pakte het cadeautje uit. Was deze goal van Anderson belangrijk, de volgende was nog veel belangrijker. In de noodzakelijke OT werd hij helemaal het mannetje. Hij kreeg de puck van Paul Byron en schoof deze in het doel. Het was pas zijn derde in het postseason. Vegas mocht dan de sterkere zijn, maar Montreal was de gelukkige van de twee.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Tussenstand in de serie: Montreal leidt met 2-1
De Vegas Golden Knights zullen deze dreun even moeten verwerken. Zij waren het toch die de meeste SOG (45-27) hadden? Het was toch Vegas die de touwtjes in handen had? Misschien is dit allemaal waar, maar de Canadiens hebben een portie onverzettelijkheid in de ploeg om heel hard U tegen te zeggen. Carey Price heeft het prima naar zijn zin, ze hebben wat jonge gasten die zich nergens iets van aantrekken en als Josh Anderson nu ook nog gaat scoren, wordt het helemaal een gevaarlijk gezelschap. Peter DeBoer heeft twee dagen om zijn mannen mentaal voor te bereiden op Game 4. Deze wordt maandag (02.00 uur Nederlandse tijd) in Montreal gespeeld.
In 2020 werd er niet gespeeld in de Minor Leagues, maar dit jaar kan het contingent aan jonge Nederlandse prospects hun route naar de MLB vervolgen. Niet al onze landgenoten wisten meteen goede sier te maken, maar zij die daar wel in slaagden, lichten we er hieronder kort uit.
COLLINS
Wie de eerdere edities van onze Minors Report NL in 2019 gelezen heeft (Deel I en II), is bekend met de naam van Darryl Collins. In zijn eerste seizoen maakte de Spijkenisser een goede indruk. Het leverde hem een mooie 23e plek in de Prospect Top 30 van de Kansas City Royals op. Een leemte in zijn tabellen was dat hij nog geen homerun had geslagen in Amerika. Daar hoefde hij dit seizoen gelukkig niet lang op te wachten. Al halverwege juni staat de teller op drie homeruns, één minder dan het aantal honken dat hij stal. Met een slashline van .305/.402/.429 en een OPS van .830 kan hij ongeveer dezelfde cijfers voorleggen als twee jaar geleden, toen nog op een lager niveau. De outfielder speelt nu namelijk bij de Columbia Fireflies in de Low-A East.
Nog een bekende naam in onze serie: Sherten Apostel. Waar de andere prospects uit deze lijst hun heil meestal buiten Amerika moesten zoeken, verbleef de derdehonkman vorig jaar op de alternate site van de Texas Rangers en mocht hij zelfs debuteren in de Major League. Dit jaar speelt hij zijn wedstrijden een paar treetjes lager, bij de Frisco RoughRiders in de Double-A Central. Na een moeizame eerste maand herpakte Apostel zich in juni. Zijn slaggemiddelde krabbelde op van onder de Mendoza-line naar een respectabel .245, waarbij hij met vier homeruns en zes doubles ook de nodige power etaleerde. Met een OPS van .771 heeft hij inmiddels Collins al bijna in het vizier.
WILSON
Apostel is niet de enige koninkrijksspeler die sinds de maandwisseling een hogere versnelling weet te vinden. Izzy Wilson, de eerste nieuweling in deze rubriek, deed het zelfs nog straffer. In dienst van de Rocket City Trash Pandas waren zijn vijf homeruns en vier gestolen honken al lang niet slecht, maar zijn batting average van .147 mocht nog wel wat de lucht in. De 24-jarige outfielder (ooit een van de top prospects in de Braves-organisatie) zal zich dat ook gerealiseerd hebben en ging de afgelopen tijd als een beest tekeer.
In juni kwam hij tot dusver tot .410/.477/.897 als slashline. Om verwarring te komen, dat laatste gemiddelde is niet zijn OPS, maar zijn slugging. De jonge speler van Sint-Maarten, die al leek te zijn afgeschreven bij de Braves en via de Rays terecht kwam in het farm system van de Angels, voert nu met 11 rake klappen het homerunklassement aan in zijn divisie en mag stilletjes aan dromen van een omweg naar de majors.
ROBBERSE
Na Collins is Sem Robberse de tweede speler in deze lijst die debuteerde in de Nederlandse Hoofdklasse. De oud-speler van Quick uit Amersfoort sluit naadloos aan op de twee bovenstaande prospects, in de zin dat ook hij langzaam op gang kwam. Zijn statistieken over het hele seizoen zien er dus nog niet heel denderend uit, maar kijkend naar zijn laatste twee starts is er zeker reden tot optimisme. In totaal kwam hij daarin namelijk tot negen innings, waarin hij slechts drie honkslagen en één run incasseerde. Hij gooide daarbij een keer vier wijd tegenover 14 strikeouts. MLB.com nam hem als 25e op in hun Prospect Top 30 van de Toronto Blue Jays. Robberse is de jongste pitcher in die lijst.
Hoe zou het zijn met Sem Robberse. De jonge pitcher tekende in 2019 een profcontract bij de Toronto Blue Jays. Hij vertelt in deze video van de Walk Off Podcast o.a. over de coronaperiode in wat zijn eerste volledige profseizoen had moeten worden: https://t.co/tULEkXedpS
Hadden we deze lijst eind mei opgesteld, dan had de naam van Aldrich De Jongh waarschijnlijk bovenaan geprijkt. De Curaçãoënaar kende namelijk een vliegende start aan het seizoen, maar zag zijn vormpeil sindsdien stevig kelderen. In juni was hij in 16 slagbeurten goed voor één schamele honkslag. Hopelijk vindt hij dus die vorm van de openingsmaand snel terug, want daarin liet hij twee triples, drie homeruns en een OPS van 1.106 noteren. De Rancho Cucamonga Quakes (ik zweer dat we deze namen niet zelf verzinnen) kunnen in de Low-A West zijn slagkracht wel weer gebruiken. De affiliate van de Dodgers verdedigt daar namelijk een kleine voorsprong van 1,5 wedstrijd op hun concurrent uit de Padres-organisatie, Lake Elsinore Storm.
EERVOLLE VERMELDINGEN
De 24-jarige Edmond Americaan maakte binnen het farm system van de Chicago Cubs al na een maand spelen promotie van de Myrtle Beach Pelicans in de Low-A East naar de South Bend Cubs in de High-A Central. Hij heeft het tot nu toe moeilijk om aan te pikken bij het nieuwe niveau, maar sloeg al wel een homerun en twee triples. Ceddanne Rafaela zal het waarschijnlijk nooit van zijn power moeten hebben, maar op de honken is hij een groot gevaar. In 31 wedstrijden stal hij al 11 honken. Hij komt namens de Red Sox-organisatie uit in de Low-A East, waar dus Collins en eerder ook Americaan speelden.
Wat homeruns betreft, moesten we ook deze week weer voornamelijk naar Xander Bogaerts en Jonathan Schoop kijken. Laatstgenoemde heeft een hele dikke streep gezet onder zijn matige eerste maanden en is de laatste tijd in bloedvorm. Kenley Jansen mocht ook een paar keer opdraven en lijkt weer op het niveau waar we een paar jaar geleden zo gewend aan zijn geraakt. Over hen en de andere spelers van het Koninkrijksteam kun je weer alles lezen in deze Dutch Watch.
Met twee nipte nederlagen namen Ozzie Albies en de Braves afscheid van de City of Brotherly Love. Het gezelschap zette hun road trip daarna voort in Florida, waar een bezoek aan de Marlins wachtte. Atlanta kon wel wat goede resultaten gebruiken, want in de NL East hadden ze al genoeg averij opgelopen. Helaas voor de ploeg was ook de productie van Albies wat stilgevallen. De hits kwamen nog wel, maar hij moest hard werken voor zijn RBIs.
Onze landgenoot begon prima aan het drieluik in Miami. Zijn eerste slagbeurt leverde hem een RBI-single op. Vanaf het derde honk kon Ronald Acuna Jr. de score openen. Diezelfde Acuna Jr. passeerde de thuisplaat nadat Albies in de derde inning doorkwam met een RBI-double. Met 2-for-4, 2 RBIs en een walk kon de serie niet heel veel beter beginnen voor de tweedehonkman. Dat er met 4-3 verloren werd, was echter een grote tegenvaller. In de tweede ontmoeting was er een klein primeurtje voor Albies. Helaas niet van de positieve soort. Voor het eerst dit seizoen sloeg hij een bal in een dubbelspel. Ozzie Albies was 0-for-4 en de Braves leden opnieuw een kleine nederlaag: 4-2.
Atlanta begon prima aan de series finale op zondag, maar Albies droeg niet veel bij aan de uiteindelijke 6-4 overwinning. Hij moest tevreden zijn met een hit in de tweede inning en een 1-for-5 dit duel. Door zijn 3-for-13 in Miami gaf zijn slaggemiddelde na deze wedstrijden .256 aan. Dat is lager dan zijn gemiddelde over z’n gehele carrière, want dat staat op .276.
RUNS GENOEG, MAAR GEEN WINST
In de twee thuiswedstrijden tegen de Red Sox zetten de Braves een trend van de laatste tijd door. Ze verloren en deden dat opnieuw nipt. Het verschil met de wedstrijden tegen de Phillies en Marlins was echter wel dat Atlanta veel runs scoorde. Maar liefst 16 runs sloegen de Braves binnen tegen Boston en ze verdeelden dit netjes over beide duels. In geen van de gevallen was het genoeg.
Aan het begin van deze maand was Albies bezig aan een mooie reeks wedstrijden waarin hij telkens minimaal één run binnensloeg. Dat lijkt echter al weer lang geleden. Afgelopen dinsdag was Albies in de eerste inning goed voor een single en dit bleek zijn enige hit in 10 AB’s tegen de Red Sox. Wat RBIs betreft staat de kleine infielder nu al vier wedstrijden op rij droog. Zijn 1-for-10 deed z’n slaggemiddelde ook geen goed. Dit daalde naar .250 en is daarmee het laagst in twee weken.
De Boston Red Sox leven weer helemaal op dit seizoen, maar voorlopig moeten ze de koppositie in de AL East even aan de Tampa Bay Rays laten. Dat ze wel een grote voorsprong op de aartsrivaal in de pinstripes hebben, zal slechts een doekje voor het bloeden zijn. Dat het goed gaat in Boston is mede te danken aan Xander Bogaerts. Het buitenaardse is er de laatste weken wel een beetje af, maar de kortestop behoort nog altijd tot de elite.
Ook het lichaam werkt niet altijd mee, zelfs niet bij Xander Bogaerts. Vorig weekend speelde zijn knie op, waardoor hij de eerste twee wedstrijden tegen de Toronto Blue Jays aan zich voorbij moest laten gaan. Vanaf de kant zag hij zijn ploeg één keer winnen en een keer verliezen. Voor de derde wedstrijd van de vier stond Bogaerts weer op papier. Dat hij terug was, maakte hij al in de tweede inning duidelijk met een solo homerun.
Het was voor de twaalfde keer dit seizoen dat hij een bal het stadion uitsloeg. Het was een zeldzaam hoogtepuntje voor de BoSox, die keihard met 18-4 verloren. Heel anders verliep de laatste wedstrijd, die Boston met 2-1 won. Bogaerts was 0-for-3 met een walk in dit duel.
DOUBLES FOR DOUGH
Bogaerts en de Red Sox maakten deze week een tussenstop in Atlanta voor twee wedstrijden tegen de Braves. Met 1-for-6 hield de kortestop zich tegen Toronto nog een beetje in, maar daar was in Georgia geen sprake van. Dinsdag, in de eerste ontmoeting, hield Bogaerts het bij één hit. Deze leverde in de vijfde inning echter wel direct een run op. Zijn dertiende homerun van het jaar zette Boston op een 6-4 voorsprong. Het schoot daarna nog alle kanten op, maar uiteindelijk wonnen de BoSox met 10-8.
Een dag later stond diezelfde eindstand op het bord. Opnieuw mocht Bogaerts in de vijfde inning een RBI bijschrijven, maar dit keer gebeurde dat via een double. Al ging de defensie van de Braves ook niet geheel vrijuit. Het was voor Xander Bogaerts niet zijn eerste double van de wedstrijd en evenmin zijn laatste. Hij zou deze avond drie keer doorkomen met een tweehonkslag en zijn seizoenstotaal daarmee op 20 brengen. Hij is daarmee pas de zesde speler in de majors die dit aantal haalt in 2021. Dankzij z’n 3-for-5 steeg het slaggemiddelde weer naar .325.
Vorige week konden we het heugelijke nieuws brengen dat Didi Gregorius weer op het veld stond. Weliswaar in de minors, maar het begin was er in elk geval. Helaas verliep ’t toch niet helemaal naar wens. De Amsterdammer bleef last houden van zijn elleboog en last weer een hele korte pauze in. Volgens manager Joe Girardi is de kans groot dat die pijn blijft en Gregorius er mee om moet leren gaan.
Iets meer duidelijkheid kwam er in de loop van deze week. Gregorius lijkt te kampen met pseudogout, een soort jicht. Gelukkig voor de kortestop dus geen hele ernstige blessure, maar wel een vervelende. De Phillies verwachten dat hij later deze week de draad weer oppakt in de minors.
De LA Dodgers zijn hun dipje weer te boven en met wedstrijden tegen Pittsburgh en Texas konden ze ook in de NL West wat orde op zaken stellen. Later deze week kregen ze bezoek uit Philadelphia. Het ging niet altijd even gemakkelijk, maar dan is het lekker als je een closer hebt die je om een boodschap kunt sturen. Kenley Jansen is dit seizoen bij vlagen ouderwets en liet ook tegen de Rangers en Phillies zien dat Dave Roberts nog altijd op hem kan rekenen.
Drie dagen nadat hij zijn veertiende save had veiliggesteld, moest Kenley Jansen weer de heuvel op. De Dodgers hadden in eigen huis de Texas Rangers in de eerste wedstrijd op een 12-1 nederlaag getrakteerd, maar kregen in de tweede met diezelfde cijfers een pak op de broek. Met een 5-0 voorsprong in de derde wedstrijd leek er voor de Dodgers geen vuiltje aan de lucht. Die dekselse Rangers wisten niet van opgeven en scoorden 2 runs tegen Phil Bickford. De reliever moest het strijdtoneel verlaten toen er ook nog eens twee honken bezet waren.
SWEET SIXTEEN
Jansen moest gaan puinruimen, maar dit ging niet vanzelf. Willie Calhoun zorgde met een RBI-single voor de 5-3 en na nog een single stonden de honken vol. Met twee snelle nullen trapte Jansen op de rem, maar de derde nul kostte hem 9 pitches. Het kostte meer moeite dan gehoopt, maar zijn vijftiende save was een feit. Net als de zege van de Dodgers.
Veel tijd om bij te komen kreeg Jansen niet van zijn manager. Na zijn outing op zondag mocht hij op maandag aan de bak tegen de Phillies. Dit keer was het zijn taak om een 3-1 voorsprong over de streep te trekken. Jansen hoefde nu geen rommel van een ander op te ruimen en wilde snel naar huis. Vier pitches had hij nodig voor de eerste twee nullen, maar Jean Segura gaf zich niet zo snel over. Na vijf ballen moest ook de tweedehonkman zijn meerdere erkennen en zat de werkdag van Jansen er al op. Negen pitches had hij nodig voor zijn zestiende save en z’n ERA daalde naar 1.63. Met z’n 16 saves schurkt hij overigens aan tegen de top van de majors.
Natuurlijk zijn er nog heel veel wedstrijden te spelen, maar als we nu de stand van de NL West bekijken, hadden de Padres er toch zelf ook meer van verwacht. Natuurlijk, de ploeg heeft een winning record. Ruimschoots zelfs. Dat ze achter de Dodgers staan, was misschien ook wel ingecalculeerd. Ze hadden er echter geen moment rekening mee gehouden dat ook de Giants zich nog in de debatten mengen. Jurickson Profar zou zijn team graag hogerop willen helpen, maar de veelzijdige international krijgt steeds minder speeltijd van Jayce Tingler.
Neem nou afgelopen weekend. San Diego ging op bezoek bij de New York Mets, maar alleen in de eerste van drie wedstrijden stond Profar bij de eerste negen op het papier. Hij was 0-for-15 in zijn laatste AB’s, dus Profar kon wel weer eens een hit gebruiken. Die kwam er niet. Jurickson Profar was 0-for-3 en was nu al zeven wedstrijden op rij niet meer doorgekomen met een hit. Daarbij verloren de Friars ook nog eens met 2-3. Zaterdag ging ook de tweede ontmoeting verloren (1-4) maar Profar speelde alleen de achtste inning. Z’n enige slagbeurt eindigde in een strikeout.
Tijdens de derde en laatste wedstrijd mocht onze landgenoot in de zevende inning opdraven. Hij dwong vier wijd af en werd middels een homerun binnengeslagen door Fernando Tatis Jr.. De superster sloeg met één klap vier runs binnen en hielp de Padres daarmee aan de broodnodige overwinning: 7-3.
WACHTEN WORDT BELOOND
Eindelijk mocht Profar deze week weer wat hits bijschrijven. Het doorgaans hitter friendly Coors Field was daar ook een mooi decor voor. Dit gebeurde nog niet in de eerste van drie duels. Profar kreeg slechts één AB om zich te tonen en die eindigde in de negende inning in een strikeout. Dinsdag vond Profar zijn naam terug in de starting line-up en prompt kwam hij door met een double. Zijn zevende tweehonkslag resulteerde in een run en een 4-0 voorsprong op dat moment. Het was nog slechts de tweede inning, dus de Rockies hadden nog tijd zat om terug te knokken. En dat deden ze. Jurickson Profar was 1-for-2 met een walk, maar ging met 8-4 de bietenbrug op.
Na tien wedstrijden zonder hit en een slaggemiddelde dat naar .216 dook, was het nu tijd voor een hele bescheiden hitting streak. In de derde wedstrijd kwam Profar door met een single in de derde inning. Hij mocht opnieuw de gehele wedstrijd spelen, maar zag de thuisploeg de bezem pakken. San Diego ging met 8-7 onderuit en namen met een sweep afscheid van Mile High City.
Het hield allemaal nog niet over voor Jonathan Schoop dit seizoen. De infielder had het moeilijk in de eerste maanden, maar timmert er sinds eind me vrolijk op los. Na vorige week stond Schoop op 10 homeruns en de helft daarvan sloeg hij in de maand juni. Het is echter bij lange na niet genoeg om de Tigers een rol van betekenis te laten spelen in de AL Central. Detroit moet de motivatie halen uit het feit dat ze Minnesota onder zich willen houden in de divisie. Afgelopen weekend konden ze de borst nat maken, want de White Sox kwamen langs voor een serie van drie wedstrijden.
De Tigers verkochten hun huid duur in de eerste wedstrijd. Ze keken tijdens de negende inning tegen een 4-2 achterstand aan, maar een 2-run homerun van Daz Cameron dwong extra innings af. Daarin ging het alsnog mis voor de werkgever van Jonathan Schoop, die 1-for-4 met een walk was in deze wedstrijd. Het duel van afgelopen zaterdag zullen ze in Detroit en omstreken rap willen vergeten.
Het werd een pijnlijke bedoening voor de Tigers. Voor Jonathan Schoop zowel letterlijk als figuurlijk. Schoop werd in de derde inning op zijn hand geraakt door White Sox-starter Dylan Cease. Hij kon wel verder en maakte daardoor van dichtbij mee hoe de Tigers met 15-2 op het rooster werden gelegd. Zondag werd met 4-1 verloren. Schoop had toch te veel last van zijn hand en bleef in de dug-out.
NIETS AAN DE HAND
Als hij in de serie tegen de Royals al last had van zijn hand, was dit in zijn prestaties in elk geval niet terug te zien. Schoop draaide zijn persoonlijke thermostaat een maand geleden naar standje red hot en de Tigers vaarden daar deze week opnieuw wel bij. Op 14 mei stond er een slaggemiddelde van .197 achter de naam van Jonathan Schoop. Na de drie wedstrijden tegen Kansas City stond dit op .272. De international was 6-for-14 en liet zich in elk duel gelden.
Het drieluik begon met een cadeautje van de Royals, want door hun error mocht Schoop zich begeven naar het eerste honk. Het zou leiden tot een run en in de negende kwam er voor Schoop nog een run bij. Hij was 1-for-5 met een double, 2 runs en een RBI. Daarbij wonnen de Tigers ook nog eens. Dinsdag waren er 2 RBIs voor onze landgenoot. Met het eerste honk bezet sloeg Schoop in de derde inning zijn elfde homerun van het seizoen. Hij leidde daarmee zijn team naar een 4-2 zege. Met 2-for-4 deed hij het aan slag goed, maar woensdag deed hij ’t nog beter. Drie keer kwam hij door met een single, maar productief was hij hier niet mee. Voor zijn slaggemiddelde was dit uiteraard wel goed. Voor de derde keer op rij won Detroit en weer was het nipt: 6-5.
Over de Minnesota Twins valt nog altijd niets positiefs te melden. De club was de laatste jaren vaak verwikkeld in een strijd om de koppositie. Nu is er opnieuw een felle strijd, maar dan om de rode lantaarn vooral niet in handen te hebben. Vorige week zorgde Andrelton Simmons met een 7-game hitting streak voor nog wat licht in de duisternis. Helaas moeten we verklappen dat de technisch vaardige kortestop die mooie reeks deze week zag eindigen.
Dat gebeurde al bij de eerste de beste wedstrijd van het weekend. De Houston Astros brachten een bezoek aan Target Field en Jose Urquidy hield Simmons en de Twins vrij eenvoudig in bedwang. Met 0-for-4 zag Simba zijn mooie serie eindigen. Meer geluk had hij in ’t tweede duel. Hij moest wel tot de zevende inning wachten op zijn eerste hit in deze serie.
Met z’n zevende double van ’t seizoen zette Simmons de Astros onder druk en een homerun van Jorge Polanco deed even later de rest. Minnesota versloeg de tegenstander met 5-2 en Simba was 1-for-3 met ook nog een HBP. De rubber game zullen ze in de Twin Cities snel willen vergeten. Houston blies Simmons en consorten met 14-3 van het veld. Onze landgenoot was 0-for-2 met een walk en werd na acht innings gewisseld.
WEER DIE ENKEL
In Seattle ging het niet veel beter voor Simmons. Hij had zijn batting average aardig opgevijzeld dankzij z’n hitting streak, maar de 0-for-4 in de eerste wedstrijd hielp niet mee. Daarbij verloren de Twins ook nog eens van deze middenmoter uit de AL West. Die 4-3 nederlaag was maar kinderspel bij het pak slaag dat Minnesota dinsdag te wachten stond. Zonder Simmons legden de Mariners de bezoekers op de pijnbank: 10-0.
Onze landgenoot verscheen wel weer op het veld voor de derde en laatste wedstrijd van deze serie. Helaas voor Simba duurde dit niet lang. Opnieuw speelde zijn enkel op en na twee AB’s (0-for-2) en vier innings vond Rocco Baldelli het welletjes. Vanaf de kant zag de kortestop zijn ploeg dit duel met 7-2 winnen. De kwetsuur lijkt op het eerste oog niet ernstig, maar de Twins wilden geen onnodig risico nemen.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
