Home Blog Pagina 279

De SportAmerika 2021 CFB Playoff Rankings 1.0

Lars Leeftink
-
0
De SportAmerika 2021 CFB Playoff Rankings 1.0

In de nacht van dinsdag op woensdag gaat het playoff comité voor het eerst dit seizoen haar playoff rankings bekendmaken. Het is niet veel meer dan een tussenbalans, omdat het zwaarste gedeelte van het schema voor de meeste ploegen nu pas komt en er nog veel zal veranderen. Dit is hoe de playoff rankings volgens ons moeten zijn.

1 | GEORGIA BULLDOGS | 8-0

Tja. Wat moet er nog over de Bulldogs gezegd worden? Een historische goede defense en een offense die ondanks alle blessures van belangrijke spelers nog steeds fantastisch scoort en staat te spelen. De zege op Clemson (10-3)tijdens week 1 was de enige moeizame zege, want de overige tegenstanders werden kansloos gelaten. Daarbij zaten dikke zeges op Arkansas en Florida en #12 Auburn.

Het programma van Georgia is, op zijn zachtst gezegd, niet erg lastig meer. Missouri, Tennessee, Charleston en Georgia Tech. Tennessee lijkt het lastigste karwei, vooral omdat deze wedstrijd een uitduel zal zijn. Kortom: de enige mogelijke nederlaag die voor de playoffs realistisch lijkt, is in de SEC Championship game vs (waarschijnlijk) Alabama. Speaking of which.

2 | ALABAMA CRIMSON TIDE | 7-1

Alabama heeft dit seizoen al een wedstrijd verloren (bij #13 Texas A&M), maar toch zetten we ze voor drie ongeslagen universiteiten. Waarom? strength of schedule. Alabama heeft gespeeld vs Florida, Miami, Ole Miss, Mississippi State en Tennessee en daar overtuigend van gewonnen. Cincinnati komt niet in de buurt van dit schema, terwijl Oklahoma dat ook niet voor elkaar krijgt en daarnaast niet overtuigend zijn duels wint.

Alleen Michigan State zou nog in de buurt kunnen komen qua strength of schedule, maar ook bij de Spartans ontbreekt het naast Michigan aan echt goede wins. Kortom: de Crimson Tide zullen volgens ons tweede staan vanwege hun zware schema. Het wordt er de komende weken niet makkelijker op voor Alabama, met LSU, Arkansas en Auburn op het programma.

Zeker het laatste duel, bij Auburn, is een belangrijke. De Iron Bowl van dit seizoen zou wel eens kunnen gaan beslissen wie er naar de SEC Championship game vs Georgia gaat. En of Alabama voor de playoffs al zijn tweede los moet gaan slikken.

3 | OKLAHOMA SOONERS | 9-0

Vanaf hier wordt het interessant. Sinds Caleb Williams het als QB overgenomen heeft van Spencer Rattler is de offense van Oklahoma niet meer te stoppen. De defense blijft echter het grootste probleem. Een probleem dat ervoor zorgt dat de Sooners in bijna al hun duels het tot het laatste moment spannend houden of een comeback nodig hadden.

Over het algemeen is het schema van de Sooners wat zwaarder geweest dan die van Michigan State, maar de Spartans kunnen schermen met twee indrukwekkend zeges. Iets wat Oklahoma niet kan. Er werd door de Sooners gewonnen van Texas, TCU, Texas Tech, TCU en West Virginia, allemaal teams die .500 of daaronder zijn. Goede zeges, maar geen geweldige. Die heeft Michigan State wel.

Kortom: Oklahoma heeft overal het zwaardere schema gehad, maar Michigan State heeft de twee indrukwekkende zeges. Waarom kiezen we dan voor de Sooners op 3? Heel simpel. De naam. Oklahoma doet de laatste jaren bijna standaard mee om of aan de playoffs, terwijl Michigan State voor het eerst sinds een hele lange tijd weer serieus meedoet. Hoe triest het ook is, dat (en het geld wat er mee gemoeid is) telt wel mee in zo’n ranking. Beide universiteiten zijn gewaagd aan elkaar, maar wij kiezen hier voor de Sooners op drie.

Oklahoma mag zich, nadat ze komend weekend hun bye hebben gehad, daadwerkelijk gaan bewijzen. De Sooners spelen de laatste drie duels uit bij #14 Baylor, thuis vs Iowa State en uit vs #11 Oklahoma State. Veel zwaarder kan op dit moment in de BIG 12 niet. Prima schedule boosters, maar dan moet je ze natuurlijk wel allemaal winnen…

4 | MICHIGAN STATE SPARTANS | 8-0

Michigan State gaat dus volgens ons op de vierde plaats terecht komen. De Spartans maken, vooral onder leiding van RB Kenneth Walker III, veel indruk dit seizoen en hebben alles en iedereen verrast. Vooral de zeges op Miami (38-17) en Michigan afgelopen weekend (37-33) zijn goed voor hun strength of schedule.

De rest van het schema is echter niet zwaar geweest. Het waren of FCS-universiteiten of teams die ver onder .500 zitten. En dat is waar de Sooners hun voordeel hebben. Het nog komende schema gaat er echter voor zorgen dat ze zich nog genoeg kunnen bewijzen.

De Spartans moeten nog naar Purdue en Ohio State en thuis vs Penn State. Als ze die ook allemaal winnen zijn de playoffs wel zeker. Bij een nederlaag zal Michigan State toch weer naar de concurrentie moeten gaan kijken. Toch is het feit dat Michigan State meedoet om de playoffs al een overwinning op zich voor de universiteit.

5 | CINCINNATI BEARCATS | 8-0

Tot slot Cincinnati. Het arme Cincinnati. Het lijkt ook dit jaar qua schema weer niet goed genoeg te zijn. De Bearcats hebben eigenlijk alleen een fantastische zege bij #8 Notre Dame op hun naam staan, maar verder zijn het allemaal zeges op matige teams. Hun schema is zelfs zo matig dat je er niet gek van op moet gaan kijken als Oregon en Ohio State nog voor de Bearcats worden gezet.

De rest van dit seizoen wordt het niet echt veel zwaarder. Alleen SMU kan nog een goede zege worden, maar de rest van het programma is tegen universiteiten die onder .500 zitten. Kortom: Cincinnati moet ongeslagen blijven, hopen dat Houston en SMU een goed seizoen draaien om hun strength of schedule te versterken, hopen dat Oklahoma nog een duel of twee verliest en daarnaast moeten Michigan State en Ohio State nog gaan morsen. Dan is er, wellicht, een kans.

DE OVERIGE KANDIDATEN

Voor ons komt Oregon op zes, met Ohio State op zeven. Waarom? Head-to-head. Oregon won van en bij Ohio State, dus het zou gek zijn als de Buckeyes ineens voor de Ducks staan in de rankings. Daarnaast heeft Ohio State ook (nog) niet een veel beter strength of schedule dan Oregon.

Vervolgens is het Notre Dame op acht en Oklahoma State op negen. De Fighting Irish verdienen het misschien wel om voor Oregon en Ohio State (en misschien wel Cincinnati) te staan (hebben zeges op Purdue, Wisconsin, USC en North Carolina), terwijl Oklahoma State concurrent Baylor met 24-14 versloeg en dus op basis van head-to-head voor de Bears staat in de rankings.

De top tien wordt wel afgesloten met Baylor, dat dus verloor van Oklahoma State maar verder dit seizoen zeges boekte op Texas, #17 BYU en Iowa State. Dankzij hun betere strength of schedule staan de Bears voor Michigan in onze rankings. Wake Forest blijft net voor Auburn (omdat ze 8-0 zijn en Auburn 6-2), terwijl Ole Miss wel voor BYU staat omdat het schema van de Red Rebels zwaarder is geweest dan dat van BYU en hun nederlagen beter zijn. Bij deze onze volledige top 15.

1: Georgia

2: Alabama

3: Oklahoma

4: Michigan State

5: Cincinnati

6: Oregon

7: Ohio State

8: Notre Dame

9: Oklahoma State

10: Baylor

11: Michigan

12: Auburn

13: Wake Forest

14: Ole Miss

15: BYU

Foto: Tony Walsh/UGA

MNF: Chiefs ontsnappen met krappe zege op Giants

Chris Van Dijk
-
0
MNF: Chiefs ontsnappen met krappe zege op Giants

De Kansas City Chiefs hebben maandagavond een krappe zege geboekt in de race om de play-offs. Het was in eigen huis tegen de Giants echter verre van overtuigend. Een late field goal van Harrison Butker betekende uiteindelijk het verschil voor de Chiefs, die met een 20-17 overwinning ontsnapten.

De ogen waren in het primetime duel vooral gericht op Patrick Mahomes en de aanval van de Chiefs. Het tot nu toe teleurstellende seizoen wordt voor de Chiefs vooral gekenmerkt door turnovers. De ploeg had voor het duel al zeventien keer de bal verloren, het meest van alle ploegen in de NFL.

In het begin van het duel bleek al snel dat die trend zich zou doorzetten. Mahomes leidde zijn ploeg in de eerste drive over het veld, maar het balbezit eindigde met een interceptie. De quarterback gooide de bal op de helm van Jerick McKinnon en de bal vloog de lucht in en geheel in stijl van het seizoen van de Chiefs werd de bal gevangen door Julian Love.

De Giants deden weinig met de interceptie, want Daniel Jones gooide direct een eigen interceptie, waardoor de Chiefs onmiddellijk in de redzone stonden. Dit keer wist Mahomes Tyreek Hill wel in de endzone te vinden, waardoor de Chiefs als eerste een voorsprong namen.

DIEPE PASS OP JOHN ROSS

Toch kwamen de Giants in het begin van het tweede kwart langszij. De defensie van de Chiefs leek maandag niet meer zo lek als in de eerste wedstrijden van het seizoen, maar toch bleek de ploeg moeite te hebben met het verdedigen van de lange bal. Daniel Jones, die door de blessures van Saquon Barkley en Kenny Golladay veel minder opties tot zijn beschikking had, vond regelmatig een receiver diep.

De Giants maakten hierbij vooral gebruik van Daniel Sorensen, de verdediger van de Chiefs die duidelijk de zwakke plek in de defensie is. Zo kwamen de Giants in scoring range door een pass over 50 yards naar John Ross, die door Sorensen zelfs niet met een overtreding kon worden afgestopt. Niet veel later leverde dit voor de Giants de gelijkmaker op.

DERRICK GORE TOUCHDOWN

De Chiefs konden hier weinig tegenover zetten. Mahomes begon met zeven completions op rij, maar zakte daarna ver weg. De lange bal is het hele seizoen al verdwenen uit de aanval van Kansas City, maar ook op de korte ballen had Mahomes weinig succes. Zijn langste pass over de hele wedstrijd was er een op Mecole Hardman voor 24 yards. De rest bleef allemaal onder de twintig yards.

Vaak lukte het de Giants dan ook om een punt af te dwingen, op een goede touchdown drive van de Chiefs na. Tekenend voor het spel van de Chiefs was dat de laatste vijf plays allemaal runs van Derrick Gore waren, en dat dit de meest succesvolle manier van aanvallen voor de Chiefs was.

FUMBLE TRAVIS KELCE

De tweede helft was het beeld niet veel anders. Beide ploegen hadden moeite om te scoren. De Giants deden voor rust via een field goal nog iets terug en kwamen in het vierde kwart zelfs op voorsprong. Opnieuw ging daar een turnover van de Chiefs aan vooraf. Dit keer was het tight end Travis Kelce die in de fout ging. Na een catch verloor hij de bal en de fumble kon worden opgeraapt door de Giants.

Het was de tweede en laatste turnover van de Chiefs in dit duel, maar het had nog erger kunnen zijn. Aan een nieuwe interceptie van Mahomes ging namelijk een verdedigende overtreding vooraf en Mahomes verloor de bal nog een keer door een lelijke fumble. Die kon hij echter zelf oprapen. Jones profiteerde van het korte veld en zag dat Evan Engram verdedigd werd door Sorensen. De tight end had nog geen bal gevangen in de wedstrijd, maar kwam nu wel net genoeg vrij voor een touchdown en de voorsprong voor de Giants.

KRAPPE ZEGE

Toch lieten de Chiefs zich door de verrassende achterstand in eigen huis niet uit het veld slaan. De laatste twee drives leverden namelijk punten op. Geen touchdowns dit keer, maar twee field goals van Butker. De Giants konden hier niets meer tegenover zetten en de defensie van de Chiefs deed genoeg om de ploeg een krappe zege te bezorgen.

Door de overwinning staan de Chiefs op 4-4. De komende weken zal het spel van de ploeg echter een stuk beter moeten zijn om echt mee te blijven doen om de play-offs. De Packers, Raiders en Cowboys zijn de volgende tegenstanders van de ploeg van Andy Reid, die zich ondertussen meer zorgen om zijn aanval dan om zijn verdediging moet gaan maken. Voor de Giants (2-6) zit het seizoen er wel op en is het vooral te hopen dat Barkley en Golladay snel terugkomen.

Lees ook de recaps van de vroege en de late duels op zondag.

Coverfoto: Ed Zurga/AP

NHL High Five: bijzondere momenten van het afgelopen weekend

Dennis Bakker
-
0
NHL High Five: bijzondere momenten van het afgelopen weekend

Het was een moeilijke week voor de NHL, maar gelukkig leverden de wedstrijden ook veel mooie momenten op. Zo keerde één van de beste spelers ter wereld terug op het ijs en is er in Anaheim een nieuwe all-time topscorer. Wat noordelijker leverden de Sharks een bijzondere prestatie en dat kan ook zeker gezegd worden over de goalies. Deze week was het zo lastig om er één save uit te lichten, dat we maar hebben besloten om de mannen onder de lat te eren met maar liefst drie Saves of the Week.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ALEKSANDER BARKOV vs DETROIT RED WINGS

Zonder dat ze er zelf veel aan konden doen, waren het roerige dagen voor de Florida Panthers. Met Joel Quenneville aan het roer won de ploeg de eerste zeven wedstrijden van het seizoen, maar opeens was de ervaren succescoach vertrokken. Andrew Brunette werd naar voren geschoven als interim en zonder overdreven veel voorbereiding moest hij zich maar zien te redden tegen de Detroit Red Wings. Zo’n 24 uur na het vertrek van Quenneville stond namelijk alweer een bezoek aan Motown op ’t menu voor de nog ongeslagen Florida Panthers.

Met goals van Eetu Luostarinen en Aleksander Barkov was er niets aan de hand voor de bezoekers in de eerste periode. De ene Finse centre opende de score en de andere Finse centre verdubbelde de marge namens de bezoekers. Niets aan de hand. Een achtste overwinning op rij leek een formaliteit, zou je denken. Het liep iets anders. De Detroit Red Wings zijn dit seizoen (nog) niet die laagvlieger van de laatste jaren. Dat zou ook de koploper in de Atlantic snel genoeg merken.

In de tweede periode maakte routinier Sam Gagner het weer spannend in de Little Caesars Arena. Pius Suter had als rookie vorig jaar naam gemaakt in Chicago met 14 goals, maar stond in Detroit nog op die hatelijke nul. Daar bracht de Zwitser in de slotfase van de derde periode verandering in. Daarmee stelde hij in elk geval een punt veilig voor de Red Wings, maar de thuisploeg wilde meer.

Zij wilden die scalp van de ongeslagen Panthers. De ploeg uit Florida is echter niet voor niets ongeslagen. Het is nogal een getalenteerd gezelschap en dat werd eens te meer duidelijk tijdens OT. Met een prachtige pass bracht Jonathan Huberdeau zijn captain in stelling en Barkov stelde niet teleur. Alex Nedeljkovic werd geklopt en de Panthers hadden hun achtste overwinning op rij: 3-2. Overigens leden ze een dag later in Boston hun eerste nederlaag van dit seizoen.

ALEX DEBRINCAT vs CAROLINA HURRICANES

Het zijn geen fijne weken om speler of fan van de Chicago Blackhawks te zijn. Op het ijs is het al pet en achter de coulissen ging vorige week een beerput open. Jeremy Colliton is inmiddels bezig aan zijn vierde seizoen als coach, maar is ook nog altijd maar 36 jaar. Als jonge coach moet hij zijn team door deze orkaan zien te loodsen. De zwarte week werd afgesloten in Raleigh met een wedstrijd tegen de ongeslagen Carolina Hurricanes. Je kon je een eenvoudiger slotstuk van een bizarre week wensen…

De Chicago Blackhawks kwamen echter verrassend goed uit de startblokken. Tegen een team dat nog maar 8 tegengoals incasseerde, wisten de Hawks in de eerste tien minuten toch al twee keer het net te vinden. Brandon Hagel en Adam Gaudette zetten de bezoekers uit Chicago twee keer op voorsprong, maar schudden tegelijkertijd de Hurricanes wakker. In de tweede helft van de eerste periode nam de koploper in de Metropolitan Division het heft in handen. Jordan Staal, Derek Stepan en Jesperi Kotkaniemi lieten de fans in de PNC Arena alsnog met een goed gevoel aan de eerste intermission beginnen.

Sebastian Aho en Andrei Svechnikov stuurden de Canes al vroeg in de tweede periode naar veilioge haven. Met een 6-2 voorsprong op het bord vond Carolina het wel prima en de Blackhawks waren niet bij machte om deze tegenstander echt pijn te doen. Halverwege de derde periode veerden de mensen toch nog even op. Alex DeBrincat besloot eens op avontuur te gaan en sneed op de powerplay als het bekende mes door de boter. Ook in de afronding faalde hij niet. Zijn mooie treffer was een heel klein doekje voor het bloeden, maar zorgde wel voor een kleine glimlach op de gezichten van de fans. En dat konden ze wel even gebruiken.

TIMO MEIER vs WINNIPEG JETS

Baby Sharks tututu Baby Sharks… Na een sterke seizoenstart, waarin de Sharks de eerste vier wedstrijden wonnen, liepen ze aan tegen drie nederlagen op rij. Bij de Winnipeg Jets was juist het omgekeerde het geval. De Jets begonnen niet bijster goed en verloren twee weken geleden onder meer in San Jose. Afgelopen zaterdag gingen de Jets, met een 4-game winning streak op zak, opnieuw op bezoek bij de Sharks. Dit keer troffen ze echter een line-up die op veel plekken anders was dan in de eerste ontmoeting. Ook in de hoofdstad van Silicon Valley ontsnapten ze niet aan het coronavirus en maar liefst vijf spelers van de Barracuda, het AHL-filiaal, moesten aantreden in de hoofmacht.

De normale line-up is al veel jonger dan we de laatste jaren gewend waren. Door de Covid-gevallen stonden er tegen de Jets 7 spelers op het ijs van 23 jaar of jonger. Zo ontbraken onder meer captain Logan Couture (geen Covid), Marc-Edouard Vlasic, Jonathan Dahlen, Radim Simek, Andrew Cogliano en Erik Karlsson.

Als dit duel een blik in de toekomst van de Sharks geeft, dan zit het met die toekomst wel goed. Een goal van Tomas Hertl zette San Jose op voorsprong, maar het was aan Connor Hellebuyck te danken dat Winnipeg nog lang zicht had op een vijfde zege op rij. Het onervaren grut uit Californië trok enthousiast ten aanval, maar vergat zichzelf met meer dan één goal te belonen.

Het oh zo bekende deksel op de neus volgde in de derde periode. Wie anders dan Kyle Connor prikte de gelijkmaker achter James Reimer. Voor de gehavende Sharks was het heel eenvoudig om vanaf dat moment het hoofd te laten hangen, maar daar kozen ze niet voor. In OT kregen ze een powerplay en daar had de ploeg van waarnemend hoofdcoach John MacLean op gewacht. Na 67 seconden maakte Timo Meier een einde aan dit enerverende duel op deze voor de Sharks zo chaotische dag: 2-1. Daarmee kwam een einde aan de winning streak van de Jets en boog Winnipeg voor de tweede keer dit seizoen het hoofd voor deze tegenstander.

JESPER BRATT vs PITTSBURGH PENGUINS

Het was de wedstrijd van De Comeback, maar het werd de wedstrijd van Jesper Bratt. Maar laten we eerst maar bij het begin beginnen. De Pittsburgh Penguins kregen in september het vervelende bericht dat Sidney Crosby zich liet helpen aan zijn slepende polsblessure. Door deze operatie zou de Penguins-captain de start van het nieuwe seizoen missen en was eigenlijk niet helemaal duidelijk wanneer Crosby terug zou keren. De geluiden waren de afgelopen week al hoopgevend, maar een paar keer werd de rentree uitgesteld. Crosby stond wel weer op het ijs, maar nog niet tijdens wedstrijden. Tot afgelopen zaterdag. Tegen de New Jersey Devils maakte de superster zijn langverwachte rentree.

Zonder onder meer Crosby en Evgeni Malkin begonnen de Penguins met een 3-2-2 record aan het duel. Met zijn vierde van het seizoen fleurde Danton Heinen na ruim 12 minuten de terugkeer van Crosby op. De New Jersey Devils zijn dit seizoen niet het lelijke eendje van de laatste jaren en sloegen hard terug. Met de eerste pauze in zicht maakte Andreas Johnsson gelijk. De tweede periode dreigde doelpuntloos te verlopen, maar Jimmy Vesey had andere plannen. De 28-jarige Amerikaan uit Boston zette New Jersey short-handed op voorsprong.

Lang mochten ze daar niet van genieten, want al vroeg in de derde bracht Brock McGinn het evenwicht terug. Crosby maakte ondertussen op het oog probleemloos zijn vlieguren. De captain kwam uiteindelijk tot bijna 20 minuten, maar ook een -3 rating. Dat geeft al aan dat de Penguins meer tegentreffers moesten incasseren. Dit gebeurde in de laatste drie minuten. Met een prima penalty shot legde Jesper Bratt goalie Tristan Jarry in de luren voor wat later de gamewinner bleek te zijn. Met een empty-netter in de slotminuten velde Johnsson met zijn tweede definitief het vonnis.

TROY TERRY vs MONTREAL CANADIENS

Van de Anaheim Ducks werd niet al te veel verwacht. De club zit middenin een rebuild en de jonge gasten moeten nog maar bewijzen dat ze kunnen aanpikken bij het niveau dat van hen wordt gevraagd. Talenten worden vaak alleen beter met goede begeleiding van ervaren rotten. Wat dat betreft kunnen ze in Anaheim Ryan Getzlaf wel om een boodschap sturen. De 36-jarige centre is al jaren captain in Orange County en was nog maar net 22 toen de club de eerste en enige Stanley Cup won. Getzlaf was zelfs al van de partij toen deze franchise nog als de Mighty Ducks door het leven ging…

Een tweede Cup zal de olympisch kampioen van 2010 met de Ducks waarschijnlijk niet meer winnen. Getzlaf kan echter nog wel werken aan persoonlijke doelen en één van die doelen werd zondagavond gehaald. De Anaheim Ducks hadden zes wedstrijden op rij verloren. In eigen huis wonnen ze voor het laatst op Opening Night toen de Winnipeg Jets werden verslagen. Zondagmiddag (plaatselijke tijd) kregen de Ducks een uitgelezen mogelijkheid om weer eens twee punten bij te schrijven. De Montreal Canadiens waren na de nederlaag in LA een avond eerder aangeschoten wild en zouden ook in Anaheim onderuit gaan.

Getzlaf was al in het bezit van een olympische titel, een Stanley Cup en wat wereldtitels als junior. Sinds dit weekend is hij ook de Duck met de meeste punten in de geschiedenis van deze franchise. In zijn 1111e wedstrijd noteerde Ryan Getzlaf zijn 989e punt. Dit gebeurde in de derde periode bij een 2-2 stand. De captain zette Troy Terry aan het werk, die bekwaam afrondde. Met deze assist passeerde Getzlaf Teemu Selanne op de all-time topscorerslijst in Anaheim. The Finnish Flash speelde in totaal 15 seizoenen in Anaheim, speelde 966 wedstrijden voor de franchise en kwam daarin tot 457 goals en 988 punten. Getzlaf scoorde 279 goals en was 710 keer betrokken als aangever.

SAVES OF THE WEEK

Inderdaad. Deze week het meervoud saves. Bij SportAmerika besteden wij ook graag aandacht aan de mannen onder de lat. Het afgelopen weekend stapelden de mooie saves elkaar op, des te meer redenen om er deze week drie op te nemen in de High Five.

JACOB MARKSTROM VS PITTSBURGH PENGUINS

De term en fuego is normaal gesproken al toepasselijk in Calgary, maar geldt op dit moment helemaal voor Flames doelman Jacob Markstrom. Niet alleen in Calgary, maar ook in onze High Five kunnen we niet om de doelman heen. De 31-jarige Zweed is dit seizoen ongenaakbaar. Met een .957 sv%, 1.29 GAA en een 7-0 record, is de Flame uit Calgary met afstand de beste doelman in de League op dit moment.

Eerlijkheidshalve moeten we vermelden dat de onderstaande redding van afgelopen donderdag dateert. Echter was hij van een dusdanige schoonheid, dat hij niet alleen als save of the week, maar wellicht zelfs als save of the year gezien kan worden.

In de tweede periode bij een 1-0 voorsprong heeft Drew O’Connor de puck voor het intikken. Met alles wat Markstrom in zich heeft, werpt hij zich voor het schot en weet de puck met zijn stick uit het doel te houden. Niet alleen weerhoudt hij de Penguins van het scoren, maar legt hij met de redding de basis voor zijn tweede shutout van het seizoen (met 45 (!) reddingen, red)  . En passant noteerde JM afgelopen zaterdag tegen Philadelphia Flyers andermaal een shutout. In totaal heeft de doelman nu met drie shutouts de meeste van alle goalies in NHL dit seizoen.

De Flames branden dit seizoen tot nu toe in volle glorie. Na acht wedstrijden staat de ploeg uit Calgary op 6-1-1 en voert het de lijst aan in de Pacific Division.

ILYA SOROKIN VS NASHVILLE PREDATORS

Voor de tweede week op rij, verdient Islanders-goalie Ilya Sorokin een plaats in de High Five. Waar hij vorige week back-to-back shutouts noteerde tegen respectievelijk Arizona Coyotes en Vegas Golden Knights, liet hij zaterdag tegen Nashville Predators andermaal van zich horen.

En op wat voor een moment. In de dying seconds van de over-time schuift de 26-jarige Rus zijn linkerbeen naar de hoek, om de puck met een uiterste krachtinspanning uit de hoek te tikken. Het uiteindelijke verlies na een shoot-out doet echter niets af aan deze fabelachtige save.

De Rus is dit seizoen en fuego. In zeven wedstrijden noteert de Rus een .931 sv% en 2.26 GAA. De vooraf als favoriet bestempelde Islanders, stellen tot dusverre teleur met een 3-2-2 record. Verdedigend staat het vrij solide met achttien tegentreffers. Aanvallend zal er met slechts zeventien doelpunten uit een ander vaatje getapt dienen te worden.

IGOR SHESTERKIN VS SEATTLE KRAKEN

Ook doelman nummer drie in onze High Five komt van Europese bodem. De 25-jarige Igor Shesterkin sluit deze week de rij van saves. Afgelopen nacht wonnen de Rangers met 3-1 bij Seattle Kraken en zorgde de Russische doelman voor één van de hoogtepunten dit weekend.

Bij een 1-0 stand hoeft Jaden Schwartz de puck feitelijk alleen nog maar in het doel te schuiven. De halve seconde die de 29-jarige Canadees nodig heeft om zijn stick van rechts naar links te verplaatsen geeft Shesterkin precies genoeg tijd om zijn rechterbeen naar de hoek van het doel te dirigeren. Bekijk de beelden hieronder:

De Russische doelman noteert tot dusverre een .947 sv% en een 1.70 GAA. Niet alleen zijn save tegen Seattle Kraken is noemenswaardig. Afgelopen vrijdag tegen Columbus Blue Jackets noteerde de doelman zijn eerste shutout van dit seizoen – 31 reddingen –.

Eervolle vermelding: Darcy Kuemper vs Minnesota Wild

Cover photo: Ringo H.W. Chiu/Associated Press

NFL op zondag: Patriots sterker dan Chargers, Saints kloppen Bucs

Toon Aerts
-
0
NFL op zondag: Patriots sterker dan Chargers, Saints kloppen Bucs

De vroege games op zondag leverden al een aantal verrassingen op en ook in de late games verliep niet alles zoals verwacht. Zo wonnen de Patriots op bezoek bij de Los Angeles Chargers en ook in New Orleans stond er een surprise op het menu. De Saints hielden knap de Tampa Bay Buccaneers af. Ze haalden ondanks een blessure van Jameis Winston de zege tegen de regerende Super Bowl kampioen. Lees hier alle verslagen van de late wedstrijden op zondag!

PATRIOTS BEZORGEN CHARGERS TWEEDE NEDERLAAG OP RIJ

New England Patriots @ Los Angeles Chargers | 27-24

De New England Patriots mogen nog steeds hopen op de play-offs in de AFC. Op bezoek bij de LA Chargers maakte vooral de defense het verschil voor Bill Belichick en co. Het leek wel eerder op een thuiswedstrijd met al die Patriots-fans. Voor twee spelers van de Patriots was dit een zogenaamde revenge game. Tight end Hunter Henry en safety Adrian Phillips namen het op tegen hun vorige werkgever. Vooral voor Phillips zou het een prettige terugkeer naar het oude nest worden. Hij ving een interceptie en scoorde een pick-six die de game in een beslissende plooi wierp.

Beide teams hadden er tot de interceptie van Phillips vroeg in het vierde kwart een spannende pot football van gemaakt. Ze scoorden elk een touchdown in het eerste kwart; beiden een rushing touchdown. Justin Herbert wierp vervolgens een touchdown naar Keenan Allen, maar de Patriots kwamen via field goals van Nick Folk opnieuw in de wedstrijd. In het vierde kwart ging het dan mis voor Justin Herbert, die zijn tweede interceptie van de avond gooide. Nick Folk diepte de voorsprong uit met een vierde gelukte field goal. De Chargers konden hierna nog wel zelf een touchdown scoren, maar dat was onvoldoende om de Patriots nog van de zege te houden. Na deze game kijken beide teams tegen een reeksje aan. De Pats pakten hun tweede zege op rij, terwijl de Chargers twee keer achter elkaar verliezen.

SAINTS HOUDEN ZEGE THUIS TEGEN BUCCANEERS

Tampa Bay Buccaneers @ New Orleans Saints | 27-36

Zelfs een blessure van quarterback Jameis Winston weerhield de New Orleans Saints er niet van een behoorlijke stunt neer te zetten tegen de Tampa Bay Buccaneers. Winston bleef namelijk op het veld liggen na een tackle van Devin White in het tweede kwart. Uiteindelijk moest hij van het terrein gedragen worden. Hij zou niet meer terugkeren. Zijn vervanger was Trevor Siemian en die deed het behoorlijk tegen de stugge defense van Tampa Bay. Hij leidde zijn team zelfs naar een voorsprong van zestien punten in het derde kwart.

Dat kon Tom Brady niet zomaar laten gebeuren. Hij zette de turbo aan en wierp drie touchdowns om zijn team opnieuw aan de leiding te brengen. De Saints accepteerden echter geen nederlaag tegen de divisierivalen en marcheerden opnieuw over het veld. Brian Johnson, die de geblesseerde Will Lutz verving, schoot met een field goal zijn team opnieuw op voorsprong. Brady kreeg echter nog voldoende tijd om alsnog de game-winning drive in elkaar te knutselen. Uiteindelijk zou het echter spoken voor Brady in de Superdome; toepasselijk op Halloween. P.J. Williams onderschepte een slechte pass van Brady en liep de bal in de eindzone voor een pick-six. Game over voor Tampa Bay, die zich op deze manier allesbehalve verzekerd weten van de winst in de NFC South.

OVERIGE GAMES

Dallas Cowboys @ Minnesota Vikings | 20-16: De Cowboys moesten het rooien zonder quarterback Dak Prescott op bezoek bij de Vikings. Cooper Rush was zijn vervanger. Zelfs zonder de superster under center hielden de Cowboys echter gelijke tred met de Vikings. Offensief oogde Minnesota niet altijd even slagkrachtig. Rush gooide dan wel een interceptie en verloor een fumble, maar toch knutselde hij een prima drive in mekaar op het einde van de game die de Cowboys de zege opleverde. Amari Cooper was de man die de beslissende touchdown-pass ving in de endzone. Als de Cowboys nu ook al zonder Prescott gaan winnen, moeten we stilaan rekening met ze gaan houden voor de prijzen.

Washington Football Team @ Denver Broncos | 10-17: In een weinig hoogstaande partij konden de Denver Broncos en het Washington Football Team geen afstand nemen van elkaar. Pas diep in het tweede kwart werd namelijk de eerste touchdown gescoord, na een pass van Teddy Bridgewater naar Melvin Gordon. Gordon scoorde in het vierde kwart zijn tweede touchdown van de avond en stelde de zege van de Broncos veilig. Gordon werd nog bijna de anti-held. In het absolute slot verloor hij de bal en gaf zo het Football Team nog een ultieme kans. Taylor Heinicke kon het cadeau echter niet verzilveren en zo wonnen de Broncos dan toch de wedstrijd.

Jacksonville Jaguars @ Seattle Seahawks | 7 – 31: De Jacksonville Jaguars behoren zonder twijfel tot de slechtste teams in de NFL in 2021. Het duurde tot diep in het vierde kwart tot de Jags hun eerste punten van de game op het bord konden zetten. In de daaropvolgende onside kick sloegen ze er dan weer in om de verdediging — in de persoon van Travis Homer — de bal helemaal tot in hun eindzone te laten retourneren. Geno Smith (20/24, 195 yards, 3 total TD) beleefde intussen een prettige avond under center, voornamelijk geholpen door zijn receivers Tyler Lockett en D.K. Metcalf. Metcalf haalde overigens zijn beste Randy Moss-imitatie boven bij zijn eerste touchdown, waarbij hij de bal van boven het hoofd van Shaquill Griffin weg griste. Niet te verdedigen.

Lees hier de verslagen van de vroege games van zondag.

Coverfoto: Meg Oliphant/Getty Images

NFL op zondag: Jets verrassen Bengals, Steelers de Browns

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Jets verrassen Bengals, Steelers de Browns

De Cincinnati Bengals zijn de koppositie in de AFC na een week alweer kwijt. Dat gebeurde door een nederlaag tegen de Jets, die verrasten met hun tweede zege van het jaar. De Titans behielden wel de leiding in hun divisie, door na verlenging van de Colts te winnen. Lees hier alle verslagen van de vroege wedstrijden in de NFL op zondag.

WENTZ ROLT RODE LOPER UIT VOOR TITANS

Tennessee Titans @ Indianapolis Colts | 34-31 (OT)

De Indianapolis Colts hadden tegen de Tennessee Titans recht op meer, maar quarterback Carson Wentz deed op cruciale momenten niet wat hij moest doen. Diep in het vierde kwart was de stand gelijk. Wentz moest gooien vanuit zijn eigen endzone, maar faalde op dramatische wijze waardoor de Titans een pick-six scoorden. In de drive daarna leidde hij zijn team nog wel naar overtime, maar ook daar gooide hij een slordige interceptie. Die leidde uiteindelijk tot de winnende field goal van Tennessee. De Colts quarterback eindigde het duel met 27 voltooide passes uit 51 pogingen voor 231 yards, drie touchdowns en de twee cruciale intercepties.

Vanuit het perspectief van de Titans was het een heel andere wedstrijd. Ze kwamen snel op een 14-0 achterstand, maar wisten dat bij rust te reduceren tot een 17-14 achterstand. De defense schutterde vaak, maar zorgde ook voor de twee meest belangrijke Tennessee plays van de wedstrijd: de intercepties. Die waren ook nodig, aangezien ze 161 penalty yards aan de broek kregen. Aanvallend was het vooral A.J. Brown die de klok sloeg voor Tennessee. De Colts wisten Derrick Henry namelijk vakkundig in toom te houden, maar daardoor had Brown dikwijls vrij spel. Brown haalde de 155 yards en scoorde één touchdown.

STEELERS VERRASSEN BROWNS ONDER LEIDING VAN WATT

Pittsburgh Steelers @ Cleveland Browns | 15-10

De Steelers leken in de problemen te komen toen Chris Boswell met een hersenschudding het veld moest verlaten. De kicker hield bij een fake field goal de bal iets te lang vast en werd hard naar de grond gewerkt. Hierdoor moesten de Steelers er steeds voor gaan in de rest van het duel, zoals al snel bleek bij een two-point conversion van de 12-yard lijn na een penalty.

Die was niet succesvol, maar het brak de Steelers uiteindelijk niet op. Vooral T.J. Watt was weer een plaag voor de offensive line van de Browns. De strijd om Defensive Player of the Year gaat dan ook tussen hem en Myles Garrett, die tegen de Steelers opnieuw goed was voor een sack. Baker Mayfield kreeg kansen om het duel naar zich toe te trekken, maar een fumble recovery van wie anders dan Watt bracht de Steelers uiteindelijk de zege.

JIMMY G GEEFT NOG NIET OP

San Francisco 49ers @ Chicago Bears | 33-22

De laatste weken wordt het verlangen naar rookie quarterback Trey Lance steeds groter in de Bay Area. Tegen de Chicago Bears snoerde 49ers quarterback Jimmy Garoppolo echter al zijn criticasters de mond. Hij speelde één van zijn beste wedstrijden in het 49ers tricot en was daarmee essentieel voor de overwinning. Jimmy G gooide voor 322 yards en rende zelf twee van de drie touchdowns van de avond binnen. Eén van die touchdowns kwam na een 83-yard pass op Deebo Samuel die neerging bij de 1-yard lijn. Kicker Joey Slye scoorde de overige 12 punten. Overigens duurde het wel tot de tweede helft voor San Francisco hun eerste touchdown scoorde en in het vierde kwart namen ze definitief afstand van Chicago.

De Chicago Bears zullen balen van deze verliespartij, maar het optreden van rookie quarterback Justin Fields is hen ongetwijfeld meer waard. Hij voltooide 19 uit 27 passes voor 175 yards, één touchdown en één interception. Daarnaast liet hij zijn gave als dual-threat quarterback zien door voor 103 yards en een touchdown te rushen. De Bears lieten Fields vrijuit spelen, waardoor zijn atletisch vermogen ten volle werd benut. Het was niet voldoende voor de overwinning, maar het biedt Chicago veel perspectief.

SENSATIONELE ZEGE JETS OP BENGALS

Cincinnati Bengals @ New York Jets | 31-34

Met zeventien punten in het vierde kwart hebben de Jets een sensationele zege geboekt op de Bengals. Een week nadat Cincy nog oppermachtig was in Baltimore liet de ploeg zich nu verrassen door de Jets. Hoewel niet goed, leek er tot het vierde kwart weinig aan de hand voor de bezoekers. Symbool voor het grote verval stond Ja’Marr Chase. Hij ving een touchdown, maar was uiteindelijk goed voor slechts 32 yards.

De Jets — die zelfs back-up Mike White voor een paar plays kwijtraakten en met back-up back-up Josh Johnson moesten spelen — profiteerden in het vierde kwart optimaal. Met minder dan vijf minuten te gaan kwamen de Jets terug tot 31-26, waarna de eerstvolgende pass van Joe Burrow werd onderschept. Een nieuwe touchdown en een trick play voor de two-point conversion bezorgden de Jets de tweede zege van het seizoen.

OVERIGE DUELS

Carolina Panthers @ Atlanta Falcons | 19-13: Panthers quarterback Sam Darnold verbeterde zich iets ten opzichte van zijn dramatische optreden van vorige week. Door een wide receivergroep met butterfingers lukte het hem echter niet om een touchdown drive op te zetten. Overigens bracht hij Carolina wel vlakbij de endzone, maar toen moest hij het veld verlaten met een hersenschudding. Atlanta had grote problemen zonder wide receiver Calvin Ridley, want de Panthers defense had Kyle Pitts stevig in de tang. Een interceptie door Stephon Gilmore gooide de wedstrijd in het slot.

Philadelphia Eagles @ Detroit Lions | 44-6: De Eagles waren niet van plan de eerste ploeg te worden die van de Lions zouden verliezen. Vanaf het eerste kwart waren de bezoekers oppermachtig. Vooral over de grond wisten de Lions de Eagles niet af te stoppen, gezien de 236 rushing yards en vier touchdowns. De zes punten die de Lions scoorden kwamen diep in garbage time.

Miami Dolphins @ Buffalo Bills | 11-26: de Miami Dolphins waren vastberaden om niet weer een 35-0 nederlaag te lijden tegen de divisierivaal uit Buffalo. Tegelijkertijd leken de Bills de Dolphins te onderschatten. Bij rust stond het namelijk 3-3; een passende stand voor een draak van een wedstrijd. Na rust kwam de arm van Josh Allen los. Daarvoor had hij namelijk slechts 80 passing yards tegenover 125 voor Tua Tagovailoa. Allen eindigde het duel met 249 yards, Tua met 205. Even kwamen de Dolphins dichterbij toen ze een touchdown scoorden plus een two-point conversion. Het was echter nooit echt spannend.

Los Angeles Rams @ Houston Texans | 38-22: Met deze eindstand lijkt het of de Texans er nog iets van een duel van hebben kunnen maken, maar het was nooit een strijd. De Rams scoorden al hun punten in de eerste drie kwarten, de Texans allemaal in het laatste kwart, toen het allang gedaan was. De Rams hebben te veel wapens voor veel ploegen en voor de Texans al helemaal.

Lees hier de 4-on-4 van zondag.

Coverfoto: Sarah Stier/Getty Images

Dubbele comeback houdt Astros’ hoop in leven

Sander Grasman
-
0
Dubbele comeback houdt Astros’ hoop in leven

De Atlanta Braves konden vannacht in het eigen Truist Park de World Series beslissen en begonnen sterk, maar dankzij een geweldige comeback hielden de Houston Astros hun hoop op een nieuwe titel in leven. Dinsdagnacht wordt de serie hervat in Texas met een 3-2 voorsprong voor de Braves.

Het wil deze playoffs nog niet echt lukken met Framber Valdez. Toch bood zijn geweldige optreden in Game 5 van de ALCS enige hoop dat het ook in het vijfde duel van de World Series weleens goed zou kunnen komen met de 27-jarige Dominicaan. Die hoop kon al snel de kast in, want dankzij een grand slam van Adam Duvall keken de bezoekers al in de eerste inning tegen een 4-0 achterstand aan.

COMEBACK #1

De Astros gingen niet bij de pakken neer zitten en vochten zich meteen terug in de wedstrijd. Yuli Gurriel sloeg een honkslag en werd in scoringspositie gebracht door een vrije loop voor Kyle Tucker. Dat bracht de slumpende Alex Bregman in het slagperk, maar hij produceerde op dit belangrijke moment zijn tweede hit van deze World Series, een double. Een sac fly van Martin Maldonado was vervolgens genoeg om de achterstand te halveren.

Een inning later pakten de Texanen gelijk de draad weer op. Een fout van Dansby Swanson bracht openingsslagman Jose Altuve op de honken en andermaal betekende een vrije loop, ditmaal voor Michael Brantley, dat de Astros al vroeg in de inning een scoringskans creëerden. Alsof het volgens een voorgeschreven verliep was ook het vervolg hetzelfde als een inning eerder. Op een pitch van reliever Jesse Chavez, die net rookie starter Tucker Davidson was komen vervangen, tekende Carlos Correa met een tweehonkslag de 4-3 aan. Een groundout van Gurriel zorgde vervolgens zelfs voor een gelijke stand.

FREEMAN

Daarmee was de goede start van de thuisploeg dus helemaal weggepoetst, maar die beten op hun beurt ook al snel van zich af. Freddie Freeman, mogelijk bezig aan zijn laatste duel in Atlanta als speler van de Braves, want na dit seizoen is hij free agent, kwam als eerste aan slag en sloeg de bal de tribunes achter het rechtsveld in. Slechts een paar minuten nadat de eerste voorsprong was verdwenen, stond er een nieuwe op het bord.

COMEBACK #2

De Astros waren echter los en het was weer de onderkant van de lineup die doorkwam op de belangrijke momenten. Honkslagen van Correa en Gurriel werden gevolgd door een opzettelijk vier wijd voor Bregman. Met twee man uit zou de zwakke slagman Maldonado de derde nul moeten worden, maar A.J. Minter wist de plaat niet te vinden: vier wijd en opnieuw een gelijke stand.

Marwin Gonzalez mocht vervolgens het eerdere goede voorbeeld van pinchhitter Zack Greinke volgen en deed dat ook. Zijn honkslag bracht twee punten over de thuisplaat en de Astros voor het eerst deze nacht op voorsprong. De marge van twee zou in het restan van de wedstrijd alleen maar verder worden uitgebreid. Weer waren het Maldonado en Correa die de punten binnensloegen, waarna de bullpen de slagploeg van de Braves in toom wist te houden.

UP NEXT

De World Series krijgen dus een vervolg in Houston. Wie de thuisploeg die wedstrijd naar de heuvel zal sturen is nog niet duidelijk, maar tegen wie ze het moeten opnemen inmiddels wel. Brian Snitker kiest in Game 6 namelijk voor Max Fried. Hij mag zich dus revancheren voor zijn nederlaag in Game 2. De eerste pitch wordt iets na enen in de Nederlandse nacht van dinsdag op woensdag gegooid.

Coverfoto: Yi-Chin Lee / Houston Chronicle

NFL 4-on-4: De trade deadline nadert

Toon Aerts
-
0
NFL 4-on-4: De trade deadline nadert

Er is nooit gebrek aan nieuws in de NFL. Zeker niet met de trade deadline in aantocht. Teams die nog een deal willen maken, zullen dat voor aanstaande dinsdag moeten klaren. Onze redacteuren voorspellen wie er nog van team verandert en ze laten uiteraard ook hun licht schijnen op de geruchten rond Deshaun Watson. Gaat hij of gaat hij niet naar Miami? Verder kijken ze naar de situatie in Seattle. Zitten Pete Carroll en Russell Wilson ook volgend jaar nog op dezelfde tandem? Tenslotte zou het geen 4-on-4 zijn als we onze glazen bol niet even bovenhalen. Welke teams halen de play-offs en de first seed in de AFC en NFC? Je leest het allemaal in deze editie van de NFL 4-on-4!

1. De trade deadline is komende dinsdag. De verwachting is dat er tegen die tijd een doorbraak komt in een mogelijke verhuis van Deshaun Watson naar Miami. Begrijpen jullie dat de Dolphins er mee doorgaan en zullen ze ultiem gelijk krijgen?

Chris van Dijk: “Ik verwacht niet dat Watson al deze week een nieuwe ploeg krijgt, maar dat dit pas na het seizoen wordt opgelost en dat hij dan waarschijnlijk naar Miami gaat. Of het verstandig is, zullen we waarschijnlijk pas na zijn rechtszaken en eventuele schorsing weten. Ik vind wel dat hij zo lang hij niet veroordeeld is, zou moeten mogen spelen.”

Lars Leeftink: “De Dolphins moeten er niet aan willen beginnen en wel om twee redenen. Een team dat voor Watson trade, moet een team zijn dat nagenoeg klaar is om voor de play-offs mee te doen. De Dolphins hebben te veel gaten — running game, OL en defense in zijn geheel — om zoveel picks voor een QB weg te geven. Ten tweede: niemand weet of en zo ja wanneer Watson gaat en mag spelen. Gewoon niet doen.”

Toon Aerts: “Nee, eerlijk gezegd begrijp ik dat niet, tenzij de Dolphins over informatie beschikken die wij niet kennen met betrekking tot de rechtszaken tegen Watson. Waarom je je franchise met iemand zou linken die mogelijk zelfs een gevangenisstraf boven het hoofd hangt? Het is mij een raadsel. Bovendien lijken de Panthers nu ook weer in de running. Er zijn er dus wel meer waarvan het morele kompas wat op tilt slaat dezer dagen.”

Luuk Dokter: “Ik sluit me volledig aan bij Lars. De Dolphins zijn er in geen enkel opzicht klaar voor om zoveel op te geven. Zeker niet voor een speler met lijken in de kast. Watson maakt bijna ieder team beter, maar net als Matthew Stafford kan hij niet in zijn eentje een team dragen.”

2. Een trade van Deshaun Watson staat min of meer in de sterren geschreven, maar welke grote of verrassende move mogen we daarnaast nog verwachten?

Chris van Dijk: “We hebben al een trade gezien voor een Super Bowl MVP deze week — Joe Flacco naar de Jets — dus ik weet niet of het veel groter gaat worden dan dit. Misschien dat de Cardinals nog een vervanger gaan halen voor J.J. Watt die de rest van het seizoen moet missen. Misschien dat de Jets John Franklin-Myers wel af willen staan in ruil voor een draft pick of iets dergelijks.”

Lars Leeftink: “Ik heb het gevoel dat Brandon Cooks bij de Texans — zo’n beetje de enige speler met waarde op dat roster — nog wel getrade wordt. Waar naartoe? De Saints en Raiders kunnen wel een Cooks gebruiken, of wellicht… de Packers?”

Toon Aerts: “Allen Robinson vindt misschien wel een nieuw thuis. Hij zit in zijn laatste contractjaar bij de Bears en het lijkt er niet op alsof dat huwelijk nog een lang leven beschoren is. Dan kunnen de Bears maar beter proberen om er nog wat voor terug te krijgen.”

Luuk Dokter: “Ik noem een running back: Melvin Gordon III. Bij de Broncos doet Javonte Williams het goed en daarom kunnen ze maar beter iets krijgen voor Gordon. In de NFL is er altijd een RB-needy team, dus dat zie ik wel slagen.”

3. Pete Carroll verklaarde na maandag dat Russell Wilson de reden is waarom hij zo lang al op post is in Seattle. Is dit seizoen het laatste seizoen dat we beide heren samen bij de Seahawks aan het werk zullen zien?

Chris van Dijk: “We horen al een tijd dat Wilson niet gelukkig zou zijn in Seattle en weg zou willen, maar zo gemakkelijk is het niet om in deze league over te stappen. Als Carroll zijn lot gekoppeld heeft aan Wilson, denk ik dat ze volgend jaar nog een keer terugkeren.”

Lars Leeftink: “Het begint er wel steeds meer op te lijken, maar ik denk dat beide heren ook volgend jaar gewoon in Seattle zitten.”

Toon Aerts: “Ik denk dat het nu echt wel de laatste rechte lijn is voor die twee. Ik vermoed zelfs dat geen van beide volgend jaar nog in Seattle zal zijn. Russell Wilson gaat een exit forceren en dan gaat Pete Carroll het zelf ook voor bekeken houden.”

Luuk Dokter: “Beide heren zijn de laatste jaren essentieel geweest voor de successen van de Seahawks, maar op een gegeven moment is de magie uitgewerkt. Zeker vanuit het perspectief van een head coach. Met Wilson hield het dit seizoen al niet over en zonder hem lijken de play-offs ver weg. Ik denk daarom dat Carroll volgend jaar niet meer de head coach is.”

4. Zowel de AFC als de NFC zijn razend spannend op dit moment, zonder duidelijke front-runners voor de #1 seed. Tijd om nog eens een gokje te wagen: wie halen de byes binnen in januari?

Chris van Dijk: “De Bills hebben het geluk in een zwakke divisie te zitten met een relatief eenvoudig schema. Ik verwacht dan ook wel dat de Bills met de nummer 1 seed in de AFC aan de haal gaan. In de NFC is het wat lastiger, maar daar heeft Tampa een relatief eenvoudige divisie. Omdat ze vorig jaar achter de Saints eindigden, hebben ook zij een gunstig schema. Het is misschien wat saai, maar de Bills en Bucs zijn mijn antwoorden op dit moment.”

Lars Leeftink: “De Bills in de AFC en de Buccaneers in de NFC. Linksom, rechtsom, rechtdoor of achteruit. Ze zitten beide in een zwakke divisie en hebben mede hierdoor een makkelijker programma dan veel van de andere concurrenten voor deze plekken. Wie pakken de tweede plaatsen en dus de andere bye dankzij het nieuwe playoff format? De Rams in de NFC en de Titans in de AFC. De Titans hebben een gunstig schema en divisie, de Rams zijn gewoon goed. Erg goed.”

Toon Aerts: “Ik vind voornamelijk de AFC echt heel onvoorspelbaar. Zeker met de Chiefs die zichzelf niet zijn. Het zou wel wat zijn als de #1 seed in de AFC uit de AFC North komt. Waarom dan niet een sprookje uit Cincinnati? De Bengals halen de first seed in de AFC! In de NFC ga ik wel voor een voorspelbare naam. Daar halen de Buccaneers nog de eerste plek.”

Luuk Dokter: “Ik ga net zo saai zijn als Chris. De Bills hebben één van de meest eenvoudige speelschema’s en de Bucs zijn het meest complete team in de NFC. Daarbij spelen ze inderdaad ook in een relatief zwakke divisie. Deze twee teams pakken daarom de first seeds. Ten opzichte van het huidige play-off picture noem ik twee verrassingen: de Atlanta Falcons en de Indianapolis Colts gaan de play-offs in.”

Lees hier de recap van het zinderende duel tussen de Cardinals en de Packers van afgelopen donderdag.

Coverfoto: Steph Chambers/Getty Images

Swanson, Soler slaan Braves naar drempel World Series-titel

Jasper Roos
-
0
Swanson, Soler slaan Braves naar drempel World Series-titel

De Atlanta Braves zijn na de vierde World Series-wedstrijd van de serie nog maar één winstpartij verwijderd van de titel. De club van Ozzie Albies won vannacht met 3-2 van de Houston Astros en is daarmee op een 3-1 voorsprong gekomen in de best-of-7. Komende nacht kan Atlanta een kroon zetten op hun ongelooflijke postseason en hun eerste titel pakken sinds 1995. De Georgianen versloegen toen in de finaleronde de Cleveland Indians.

Net als Game 3, toen Atlanta met 2-0 won, was de vierde wedstrijd in de serie een spannende affaire. De Braves verrasten met hun startende pitcher. Dylan Lee, die in het reguliere seizoen slecht vijf innings achter zijn naam had staan, opende het duel vanaf de heuvel. Dat plan pakte niet goed uit, want Lee had moeite met het vinden van de slagzone. Altuve opende het duel in de eerste inning met een single. Michael Brantley volgde met een vrije loop en één uit later kreeg ook Alvarez vier wijd.

EERSTE HELFT VOOR HOUSTON

Na 10 wijdballen en vier slagballen van Lee had manager Brian Snitker genoeg gezien. Hij bracht Kyle Wright in de wedstrijd. Wright hield de schade beperkt. Slechts een RBI-groundout van Carlos Correa volgde en de Braves keken slechts tegen een 1-0 achterstand aan na een moeizame eerste inning.

Die achterstand werd in de vierde inning verdubbeld, door (wie anders dan) Jose Altuve. De kleine infielder sloeg alweer de 23e postseason-homerun uit zijn carrière, deze op het werpen van Wright. Die 2-0 voorsprong, hoe klein ook, leek vijf innings langs onoverkomelijk groot voor de slagploeg van de Braves.

Het gevaarlijke collectief werd vier innings lang onder controle gehouden door Zack Greinke, de veteraan die deze playoffs nog weinig actie had gezien wegens aanhoudende pijntjes. Greinke en reliever Ryne Stanek kregen in vijf innings slechts vier honkslagen tegen en gooiden nul keer vier wijd.

HET TIJ GEKEERD

Het was echter de derde reliever uit de normaal gesproken solid Astros-bullpen die de Braves terug in het zadel hielp. Brooks Raley verving in de zesde inning Stanek en hij zag twee slagmensen het honk bereiken: een double van postseason-held Eddie Rosario werd gevolgd door een vrije loop voor Freddie Freeman. Phil Maton moest puinruimen voor Houston, maar de veelgebruikte reliever kwam niet zonder kleerscheuren door de inning. Rosario scoorde op een single van Austin Riley en het gat was verkleind tot één run.

In de zevende innings sloegen de Braves echter definitief toe. Cristian Javier verving Maton op de Houstonse heuvel en hij kon de boel niet dichthouden. Back-to-back solohomeruns van Dansby Swanson (pas zijn eerste van dit postseason) en pinch-hitter Jorge Soler zetten Truist Park in Atlanta in vuur en vlam, zeker met de wetenschap dat ‘The Nightshift’ — de bijnaam die de Braves-bullpen zichzelf heeft gegeven — klaarstond om het stokje over te nemen.

Relievers Tyler Matzek, Luke Jackson en Will Smith hielden de boel drie innings lang potdicht: één honkslag tegen, nul keer vier wijd, twee keer drie slag. Het hielp ook dat de Braves-verdediging opnieuw van zich liet spreken, deze keer in de vorm van Eddie Rosario.

NIEUWE GEZICHTEN MET EEN IMPACT

De homerun van Soler en de vangbal van Rosario bewezen ook in Game 4 weer dat de trade deadline-aankopen van Atlanta van cruciaal belang zijn voor de Georgianen. Waar die andere belangrijke aankoop, Joc Pederson, het in de World Series lastig heeft, hebben Rosario (.313 slaggemiddelde) en Soler (1.345 OPS) op belangrijke momenten een bijdrage geleverd.

Atlanta piekt op het juiste moment en is nu nog slechts één overwinning verwijderd van een World Series-titel. Komende nacht (02:15 uur Nederlandse tijd) staan de ploegen nog één keer in Atlanta tegenover elkaar, voordat het circus terugreist naar Houston. Er is de Braves alles aan gelegen om in eigen huis een einde te maken aan de World Series en hun eerste titel sinds ’95 te vieren.

UP NEXT

Framber Valdez (1-1, 6.35 ERA in de playoffs) is al aangewezen als de startende werper voor Houston. Zijn tegentander op de heuvel is op dit moment nog onbekend. Na het gebroken been van Charlie Morton is niets meer zeker in de rotation bij Atlanta, getuige ook het starten van Dylan Lee in Game 4.

Coverfoto: Yi-Chin Lee

NBA 4-on-4: Circus Ben Simmons, MIP Ja Morant en zorgen om Lakers?

Niels van der Veen
-
0
NBA 4-on-4: Circus Ben Simmons, MIP Ja Morant en zorgen om Lakers?

Het seizoen is dan officieel onderweg. De eerste wedstrijden zijn gespeeld en er is al een hele voorzichtige splitsing op te maken. Zo gaat het bij de Warriors, Bulls, Jazz Knick en Hornets bijzonder goed, terwijl de Pistons en Pelicans het moeilijk hebben. Ook bij de Sixers en Lakers gaat het niet allemaal van een leien dakje. Kortom: Genoeg te bespreken met onze redacteuren in deze 4-on-4 Early Season editie

De situatie in de ‘’City of Brotherly Love’’ is dit moment niet zo liefdevol tussen Ben Simmons en de rest van de Sixers. De organisatie houd voet bij stuk, en datzelfde geld voor Simmons. Superster Joël Embiid heeft al meerdere keren van zich laten horen. Van zeer kritische tot vergevingsgezinde uitspraken, maar of die het tij doen keren is maar de vraag. De grote vraag blijft: blijft Simmons in Philly, of is hij echt op weg naar de uitgang, en zo ja waar gaat hij heen?

Thijs Verkuil: Ben Simmons blijft gewoon voorlopig in Philadelphia. Natuurlijk leek het een soap met een script dat nog beter was dan in Goede Tijden, Slechte Tijden, maar ook daar komt het allemaal weer goed. Het team en organisatie hebben Simmons gesproken ne het is allemaal weer goedgepraat. Het enige waar ik enigszins bang voor ben, zijn de reacties van de fans, maar in de ‘’City of Brotherly Love’’ komt dat wel goed, toch?

Thijs Lanen: Simmons was ‘not mentally ready’ om voor de Sixers te spelen. Doc Rivers hoopt hem nog altijd zo snel mogelijk terug te zien in een Sixers tenue. Rivers zegt dat Simmons de afgelopen 3 dagen is komen opdagen voor trainingen, maar als hij net zo actief op die trainingen was als op de foto’s die we voor het seizoen zagen, dan kan hij beter wegblijven. Simmons zit met zijn gedachten niet bij de Sixers en al helemaal niet bij het winnen met de Sixers. Een herstart zou voor beide partijen het beste zijn, mits de Sixers er nog wat voor kunnen vangen. Adrian Wojnarowski, een van de meest betrouwbare bronnen binnen de NBA, stelt dat de Nets Harden willen traden voor Simmons. Een trade waar beide teams beter van worden in mijn ogen!

Tim Hartog: Op weg naar de uitgang is hij zeker. Als Simmons ook nog maar een minuut in het tenue van de Sixers speelt is dat simpelweg om zijn trade value op te krikken. Gelukkig houdt GM Daryl Morey voet bij stuk en ligt de bal dus letterlijk bij Ben. Ik zelf zou Simmons graag naar de Timberwolves zien vertrekken. Daar kan hij dan kartrekker worden van een team met een aantal interessante jonge spelers, ook als een tweetal daarvan in een trade naar Philly vertrekt.

Niels van der Veen: Om te beginnen zijn wij in deze situatie allemaal verliezers. Een speler als Simmons zie je niet of nauwelijks en de potentie die hij heeft is ongeëvenaard. Maar juist dáár zit het probleem: potentie heb je, maar je moet het nog wel benutten en dat gebeurt niet. De fans van de Sixers hebben het jaren lang kunnen zien ontwikkelen (of juist niet, het is maar net hoe je het ziet) en nu is de maat vol. De fans van de Sixers zullen het niet meer accepteren als hij gaat spelen, tenzij hij ineens 40% raak schiet van achter de driepunts lijn. Dat zie ik echter niet gebeuren.

Omdat de eerste onderhandelingsronde van Morey niet succesvol verliep zal hij wachten tot bepaalde teams wanhopig worden en meer bieden dan ze eigenlijk zouden willen. In januari, vlak voor het sluiten van de transfermarkt, zal er toch een bom barsten denk ik. Ik sluit niet uit dat het een blockbuster trade word met bijvoorbeeld Irving voor Simmons. De Nets hebben genoeg aanvallende opties om te zorgen dat Simmons dat niet hoeft te doen en de Sixers hebben de perfecte Point guard match voor Embiid. De andere kandidaat zullen de Timberwolves zijn. Met Edwards als superstar in the making kan dat een interessante optie zijn.

Nu er in het seizoen vier wedstrijden gespeeld zijn die je al een heel voorzichtige splitsing in de NBA. De undefeated teams en de teams die nog niks hebben gewonnen. De Bulls zijn een van de undefeated teams. Nu waren de verwachtingen sowieso wel hoog na het offseason wat ze gedraaid hebben, maar niemand had verwacht dat ze hun beste start in 25 jaar gingen draaien. Maar gaat dit goede spel zo door en wat is de sleutel tot het succes?

Thijs Verkuil: De Bulls zijn ‘for real’. Het offseason was goed, maar het spel van de ploeg is ook direct op hoog niveau. Ze hebben vier spelers die aanvallend de ploeg kunnen leiden met Lonzo Ball, Zach LaVine, DeMar DeRozan en Nikola Vucevic, maar ook de core er om heen speelt heel solide spel. Ook verdedigend hebben ze de kwaliteiten om het voor iedereen lastig te maken, dus ik zie de Bulls het voorlopig wel volhouden. Dat playoff-ticket kan alvast geboekt gaan worden.

Thijs Lanen: De sleutel voor het succes van de Bulls is de mentaliteit en het zelfvertrouwen van Lonzo Ball. Bij de New Orleans Pelicans was Lonzo een alles of niets speler die niet altijd evenveel zelfvertrouwen uitstraalde. Met een Triple Double tegen diezelfde Pelicans lijkt Lonzo uitstekend aan het seizoen begonnen bij zijn nieuwe werkgever, echter moet Lonzo ervoor zorgen dat hij consistent blijft in zijn spel. Willen de Bulls de volgende stap zetten naar contenders, dan zal Lonzo een consistenter seizoen moeten hebben dan we van hem gewend zijn.

Tim Hartog: Aanvallend, en zelfs verdedigend enigszins, ziet het er vooralsnog goed uit. Het optimisme dat er in Chicago heerste voorafgaand aan dit seizoen blijkt niet ongegrond. Wel mag worden aangetekend dat voor de Bulls een fase aanbreekt met play-off teams als tegenstander. De start was bemoedigend, Lonzo Ball doet het erg goed, maar de komende twaalf wedstrijden gaan laten zien uit welk hout dit Bulls team is gesneden.

Niels van der Veen: Dat de Bulls het goed zouden doen hadden de meeste mensen wel verwacht, maar ik ben toch niet zo enthousiast als de meesten hier. Als je ziet dat de vier overwinningen kwamen tegen de Pistons (2x), Pelicans en Raptors zie je meteen dat we het niet over de teams hebben die mee zullen strijden om de knikkers. De volgende wedstijden (Knicks, Jazz, Celtics, 2x Sixers en de Nets) gaan ons laten zien hoe ze het doen tegen de grote jongens. Als ze die wedstrijden goed doorkomen kan dat alleen maar komen door een fenomenale Lonzo Ball. Hij heeft eindelijk de juiste infrastructuur binnen de organisatie: Alles klopt van de coach tot zijn medespelers. Mochten ze na serie wedstrijden alsnog boven .500 staan veranderd mijn enthousiasme.

Nadat grote namen als Carmelo Anthony, Russel Westbrook en (in zekere zin) Dwight Howard richting Los Angeles vertrokken kwam al snel de vraag hoe de spelers onderling zouden gaan. Na een slechte voorbereiding (0-5) en verlies tegen de Warriors in de openingswedstrijd loopt het allemaal niet helemaal top bij het sterren ensemble in LA. Dat was ook al goed zichtbaar toen Howard en Davis het aan de stok kregen met elkaar. Gaat dit team alles weer op de rit krijgen, en blijven de grote namen allemaal in LA, of gaan er toch nog een paar weg getraded worden?

Thijs Verkuil: Niks aan de hand in Los Angeles. Dit zijn allemaal (voormalig) supersterren en die moeten even hun rol aftasten. In ‘The Last Dance’ smulde iedereen van Jordan die ploeggenoten ook hard aanpakte en hun zo testte. Nu gebeurt dat enigszins ook bij de Lakers, dus dit hoort allemaal bij het teamproces. Misschien vinden er nog wat trades plaats, maar de grote namen blijven allemaal in LA. Zodra iedereen weer beetje terug in het ritme komt, geen last meer heeft van pijntjes enzovoorts, komt het gewoon goed.

Thijs Lanen: Een van LeBron zijn bijnamen is niet voor niets LeGM. Zodra het niet naar de wensen van King James loopt is niemand zeker van zijn plaats. Davis is een zekerheidje als 2e man aan de zijde van LeBron, maar de rest moet zich toch echt achter de oren gaan krabben of ze veilig zitten wanneer de Lakers begin februari niet stevig op een playoffs plek staan.

Tim Hartog : Het lijkt mij waarschijnlijker dat dit samen blijft. Met straks Trevor Ariza, Talen Horton-Tucker en Kendrick Nunn terug in de rotatie, en een goede coach in Frank Vogel, denk ik vooral in de tweede seizoenshelft dat de Lakers wel zullen presteren naar de verwachting. Van zowel LeBron als Westbrook is bekend dat zij met nieuwe ‘co-stars’ even moeten wennen. Dat geldt met dit bijna geheel nieuwe roster dan zeker voor dit seizoen.

Niels van der Veen: Los Angeles: City of Stars. Het is niet de eerste keer dat LeBron een super team om zich heen heeft (Miami en Cleveland) en daar is het altijd goed gekomen. Dat zal dit keer ook wel zo zijn. Hij heeft wel de status om te bepalen wie er blijven en wie niet, maar dat gaan niet de sterren zijn. Die zullen wel blijven. Westbrook is te belangrijk voor de Lakers in de wedstrijden dat LBJ niet speelt in het reguliere seizoen.

Na de ‘grote’ namen doet ook Ja Morant het heel goed. Hij was tegen de Lakers al goed voor 40 punten en 10 assists, en heeft over 3 wedstrijden al een gemiddelde score van 35 punten per wedstrijd. Grote mannen statistieken, ondanks zijn leeftijd kun je zeggen. Wat kunnen we dit seizoen van hem en de Grizzlies verwachten en is hij kandidaat voor een individuele award?

Thijs Verkuil: “MIP! MIP! MIP!”. Eén van de meest explosieve spelers in de hele NBA, maar nu ook nog met een goed schot. Morant heeft met de Grizzlies een enorm jonge ploeg met veel potentie, maar die potentie moet er ook altijd nog uit komen. Voor de point guard lijkt dat geen probleem, want hij scoort nu ruim elf punten per wedstrijd meer dan vorig seizoen en doet dat tegen fantastische schotpercentages, bijna zo’n 10% hoger op tweepunters, driepunters en vrije worpen. De vele turnovers zijn misschien een klein probleem, maar als hij dat nog onder controle krijgt, strijden de Grizzlies zeker mee om de playoffs en Morant voor de prijs van Most Improved Player.

Thijs Lanen: Morant in een soort Iverson rol bij de Grizzlies is allesbehalve saai om naar te kijken en zal ongetwijfeld voor veel spectaculaire dribbles en dunks zorgen. Als iedereen fit blijft kunnen de Grizzlies zich weer opmaken voor een seizoen waarin de playoffs halen zeker mogelijk is. Ik verwacht dan ook dat ze 6e zullen eindigen in het westen. Wat Morant betreft zie ik zeker een most improved player als ik hem zo aan t werk zie!

Tim Hartog : Deze statistieken zijn wat mij betreft geen toeval. Ja is een spectaculaire speler en de absolute leider van de Grizzlies. Net als vorig seizoen hebben die een core van leuke, jonge spelers. Ik zie Memphis als vooral een gevaarlijke klant voor de play-in in het Westen. Maar Ja Morant wordt dit jaar een All-Star.

Niels van der Veen: Alleen maar lof zo te lezen over Ja, maar daar doe ik graag nog een schepje boven op. Niet alleen MIP is te halen voor Morant, maar ik durf te zeggen dat hij aan het eind van het jaar een All-Star én een All-NBA speler is. De Pelicans zullen stiekem wel spijt hebben met hun keuze voor de altijd geblesseerde Zion. Morant leid de Grizzlies denk ik niet direct naar de playoffs, maar een zevende plek zou moeten lukken met het team wat ze bij elkaar hebben geharkt.

Cover foto: Tim Nwachukwu/Getty Images/AFP

Braves op voorsprong dankzij masterclass vanaf de heuvel

Hans Mulder
-
0
Braves op voorsprong dankzij masterclass vanaf de heuvel

Voor aanvang van Game 3 werd Hank Aaron geëerd door de Atlanta Braves. Eén van de beste hitters uit de historie van de MLB overleed dit jaar. Het waren echter de pitchers die de dienst uitmaakten op de koude vrijdagavond in Atlanta. Starter Ian Anderson gaf het goede voorbeeld en zijn relievers volgden. Slechts twee runs waren voldoende voor de Braves om op een 2-1 voorsprong te komen in deze World Series.

Dat was voor iedereen even wennen. Van ’t droge en warme Minute Maid Park naar ’t natte, koude Atlanta. Ian Anderson was de eerste die met deze omstandigheden te maken kreeg. Ondanks twee walks in de eerste inning kende de jongeling weinig problemen. Luis Garcia, de starter van Houston, deed ’t nog wat beter. Hij stond na twee innings al op vier strikeouts, maar moest in die tweede inning ook de eerste hit van de wedstrijd incasseren.

Het was ook diezelfde Garcia die als eerste een run moest toestaan. Na vier wijd voor Eddie Rosario en een single van Freddie Freeman was het Austin Riley die zijn Braves op voorsprong zette. Daarmee waren de problemen voor Houston nog niet voorbij. Jorge Soler dwong een walk af en daarmee had Atlanta alle honken bezet met slechts één uit. Garcia herpakte zich echter fenomenaal en zette Adam Duvall en Travis d’Arnaud probleemloos aan de kant.

PITCHERS BLIJVEN DOMINEREN

Voor de Astros was het nog altijd wachten op de eerste hit. Daar kwam ook in de vierde inning geen verandering in. Met twee keer vier wijd was Anderson niet foutloos, maar de walks deerden hem tot dit moment niet. Ook nu kwamen de Astros niet verder dan het tweede honk. Na 3.2 IP kwam er voor Garcia een einde aan zijn werkdag. Blake Taylor nam het over, zag Rosario een single slaan, maar Freeman werd de derde uit van deze inning.

Anderson op zijn beurt werd gewoon weer naar de heuvel gestuurd voor de vijfde inning. De 23-jarige werper bleef in de regen stoïcijns zijn werk doen en hield de Astros opnieuw van de honken. Een ijzersterk optreden van Ian Anderson, maar na vijf shutout innings haalde Brian Snitker hem uit de wedstrijd en gaf de manager de bal aan reliever A.J. Minter.

Het was de Astros weliswaar een ander gezicht, maar het resultaat bleef hetzelfde. Voor het eerst in meer dan 50 jaar kwam een team door de eerste zes innings van een World Series-wedstrijd zonder de tegenstander ook maar één hit toe te staan. In 1969 waren de Mets de laatste die dit presteerden.

EINDELIJK DIE HIT

Luke Jackson voegde daar nog weer een inning aan toe, waardoor de Astros na zeven innings nog altijd op die hatelijke nul stonden. De werpers van de Braves waren na de zevende inning bezig aan een combined no-hitter, maar met Tyler Matzek op de heuvel was daar in de achtste eindelijk de eerste hit voor Houston. Met een wat fortuinlijke single bereikte Aledmys Diaz het eerste honk. De pinch hitter voerde de druk nog verder op door het tweede honk te stelen en door te gaan naar drie na een error van catcher Travis d’Arnaud. Tyler Matzek had in deze play-offs al voor hetere vuren gestaan en bleef ook nu fier overeind.

SMITH KLAART DE KLUS

In de achtste inning trok de Braves-catcher de aandacht opnieuw naar zich toe. Dit keer in positieve zin. Met al twee nullen op het bord joeg Travis d’Arnaud de bal het stadion uit voor een solo homerun. Met deze klap en de 2-0 voorsprong gaf de catcher zijn closer wat ruimte. Will Smith waardeerde de geste, maar maakte geen fout in de negende. De Astros tekenden dankzij Alex Bregman nog voor een tweede hit, maar verder dan dat liet Smith het niet komen. Net als zijn collega’s domineerde de closer de slagploeg van Houston en deze pitching masterclass hielp de Braves aan een 2-1 voorsprong in deze World Series.

UP NEXT

Oude tijden herleefden in Atlanta. Vroeger waren het John Smoltz en Tom Glavine die vanaf de heuvel domineerden. De nieuwe helden heten Ian Anderson, A. J. Minter en Tyler Matzek. In Game 4 (zondag 02.08 uur Nederlandse tijd) wordt er opnieuw het nodige gevraagd van de armen. Vooraf werd al verwacht dat dit een bullpen game werd, maar na het wegvallen van Charlie Morton komen de relievers nog meer onder druk te staan. Zack Greinke krijgt de bal van Dusty Baker en mag proberen de Astros langszij te brengen.

Coverfoto: Elsa/Getty Images

1...278279280...804Pagina 279 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU