De NHL Conference Finals zijn nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 24 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2022 op de agenda. De komende maand draaien we je vast warm met een dagelijks profiel van de potentiële first rounders volgens SportAmerika. Vandaag aandacht voor blue-liner nummer vijf: Seamus Casey.
2021 – 2022 TEAM: USNTDP U18 (USHL) GEBOORTEDATUM: 8 januari 2004 GEBOORTEPLAATS: Miami, Verenigde Staten LENGTE/GEWICHT: 178cm / 78kg SCHIET: Rechts POSITIE: Verdediger DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan University of Michigan – NCAA)
Geboren onder de rook van de American Airlines Arena in Miami, werd in eerste instantie basketbal de sport die de kleine Casey ging beoefenen. Aan de zijde van zijn vader ging de net zes geworden Amerikaan als verjaardagscadeau mee naar Tampa Bay. Op 12 januari 2010 werd de kleine Seamus op slag verliefd op ijshockey. In een weergaloze pot tussen Tampa Bay Lightning en Washington Capitals zag de familie Casey de 19-jarige Steven Stamkos, Victor Hedman en routinier Martin St. Louis gehakt maken van de Caps (7-4, red.).
Op dertienjarige leeftijd belandde de verdediger bij Compuware AAA, om na een jaar Florida Alliance U16 AAA vertegenwoordigd te hebben vanaf het seizoen 2020 – 2021 voor het USNTDP uit te komen. Vooral in het seizoen 2021 – 2022 is de blue-liner op dreef. In 65 wedstrijden noteerde Casey 46 punten (dertien goals, 33 assists). Op het WK U18 afgelopen april/mei had de Amerikaan met zes punten (drie goals, drie assists) een belangrijk aandeel in de zilveren medaille.
AANVALLEND GEEN POWERHOUSE
Als het op aanvallende intenties aankomt, is Seamus Casey een blue-liner die voornamelijk als laatste man fungeert. Veel inzicht gecombineerd met een nauwkeurige passing — 93% gecompleteerde passes, leider in de USNTDP rankings — maakt hem een ideale ”quarterback” met het opzetten van aanvallen in de zone. Bovendien is de Amerikaan erg behendig op schaatsen en verrast hij menig blue-liner met een offensieve rush.
Toch zijn de schoten van de Floridiaan nog niet van het niveau NHL. Gezien het feit dat Casey over het algemeen als laatste man fungeert, zijn de afstandsschoten de meest gebruikelijke variant. Deze missen op dit moment nog echter behoorlijk wat richting maar belangrijker nog kracht. De spaarzame keren dat de blue-liner op doel schiet (slechts 17 schoten in vijf geregistreerde wedstrijden), belandt slechts 59% tussen de palen.
DEFENSIEF OUTSTANDING
Defensief is de achttienjarige Amerikaan één van de beste uit de Class of 2022. Vooral in het afstoppen van rushes staat er geen maat op Casey. Met 44% slagingspercentage doet hij het verreweg beter dan het gemiddelde (35,5%). Bovendien positioneert hij zich dusdanig goed, dat een forward nauwelijks een aanval door het centrum kan opzetten.
Toch twijfelt men of de blue-liner met zijn geringe lengte van 1.78 meter een top of the bill blue-liner kan worden. Zeker gezien het feit dat de snelheid en beweeglijkheid enigszins ontbreken. De jonge Amerikaan kan prima uit de voeten op schaatsen, maar het niveau NHL is nog van een andere orde.
VERWACHTING
De Draft Rankings van Casey liggen wijdverspreid van top tien tot derde ronde. Grootste punt van ”zorg” zal voor menig scout zijn geringe lengte/fysiek in combinatie met een gebrek aan topsnelheid. Al zegt dit natuurlijk niet alles (Hallo Cale Makar, Adam Fox). Desondanks schatten wij bij SportAmerika de blue-liner op een first-round Draft in. De Amerikaan heeft meer dan voldoende upside om een stabiele kracht in de NHL te worden, zeker op de powerplay. Op plaats 25 in de Draft zou de verdediger zich een Maple Leaf mogen gaan noemen. Een franchise die de Floridiaan als gegoten zou zitten.
De NHL Conference Finals zijn nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 25 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2022 op de agenda. De komende maand draaien we je vast warm met een dagelijks profiel van de potentiële first rounders volgens SportAmerika. Vandaag een teamgenoot van Jagger Firkus bij Moose Jaw Warriors: Denton Mateychuk
2021 – 2022 TEAM: Moose Jaw Warriors (WHL) GEBOORTEDATUM: 12 juli 2004 GEBOORTEPLAATS: Winnipeg, Canada LENGTE/GEWICHT: 180cm / 88kg SCHIET: Links POSITIE: Verdediger DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
De gelijkenissen tussen Denton Mateychuk en Jagger Firkus zijn behoorlijk treffend. Beide zagen het levenslicht in Canada en staan na een ijzersterk seizoen in de Western Hockey League en uitblinkende in de CHL Top Prospects Game — waar hij captain was bij Team White — flink hoger in de Draft rankings. Bovendien spelen ze samen bij de Moose Jaw Warriors en zijn ze uit een echte sportfamilie afkomstig.
De tienjarige verdediger trapte zijn carriere af in het Brick Invitational Tournament namens Winnipeg Jr. Jets. Samen met onder meer Conor Geekie en Owen Pickering — die later deze maand aan bod komen — viel hij dusdanig op, dat de verdediger vanaf het seizoen 2017 – 2018 voor Eastman Selects U15 AAA uit kwam. Zijn goede spel in de U15, U17 en de U18 leverde hem een first-round verkiezing op in de 2019 WHL Draft. In 65 wedstrijden noteerde de blue-liner een totaal van 64 punten (dertien goals, 51 assists). En passant won hij met Team Canada U18 goud op het WK.
FAST AND FURIOUS
Het allergrootste wapen van Mateychuk is zijn snelheid en beweeglijkheid. Zowel vooruit, als achteruit ontwikkeld de blue-liner een enorme snelheid en kun je gerust spreken van de beste schaatser van de gehele 2022 Entry Draft. Mede hierdoor is de verdediger een spelmaker in aanvallend opzicht. Naast zijn snelheid beschikt de Canadees ook over een uitstekende stick handling en passing. In combinatie met een groot inzicht is Mateychuk een niet te missen kracht als het op het opzetten van aanvallen aankomt, zeker op de powerplay.
Niet alleen zijn “quarterback-kwaliteiten” worden geprezen. Ook zijn schoten hebben kracht en richting in het pakket. Zijn kiezelharde schoten worden veelvuldig omgezet in een reboundtreffer van één van de forwards. Desondanks kan de blue-liner met een versterking van het bovenlichaam nog meer kracht in zijn schot ontwikkelen.
Countdown to the #2022NHLDraft continues with WHL defenceman Denton Mateychuk! Currently the consolidated #14 prospect, he's in the conversation to be the third defenceman off the board after Simon Nemec and David Jiricek. Exciting offensive blueliner who had elite 5v5 production pic.twitter.com/N3ItpU1yi3
Vanwege zijn snelheid en beweeglijkheid is Mateychuk in de defensieve zone nagenoeg onklopbaar. Zijn grote reach geeft forwards nauwelijks de kans om door het centrum de aanval op te zetten. Bovendien is zijn poke checking ook van hoog niveau. Met zijn inzicht is Matey veelvuldig de tegenpartij een stap voor en creëert in de turnover veelvuldig high danger chances. Desondanks zal de Canadees in zijn algemeenheid nog moeten werken aan zijn kracht, daar hij bij een powerhouse in de aanval af en toe ondergesneeuwd raakt.
VERWACHTING
Het plafond van Mateychuk is ontzettend hoog. Als de Canadees aan zijn verbeterpunten gaat werken, kan hij uitgroeien tot een absolute leider op de blue-line. Zeker op de powerplay en met het opzetten van aanvallen zal hij onmisbaar blijken voor een franchise. Het ligt in de lijn der verwachting dat de 17-jarige verdediger nog één of twee jaar in de Minors (WHL / AHL) actief blijft.
Binnen de prognose van SportAmerika zou Mateychuk als 26e overall bij Montreal Canadiens belanden. De Habs vergaarden de first-round pick in de Tyler Toffoli trade afgelopen februari. Met de Remont(real)ada die is ingezet, zou het een ideale franchise zijn voor de Canadees.
In de avond van 12 juni 1970 gooide pitcher Dock Ellis van de Pittsburgh Pirates een no-hitter. Uiteindelijk wonnen de Pirates met 2-0 van de San Diego Padres, maar de no-hitter zou om andere redenen bekend worden. Ellis gaf later toe onder invloed te zijn van Lysergeenzuurdi-ethylamide, ofwel LSD. Een legende met een legendarisch verhaal: Dock Ellis en zijn drugs-gestuurde hallucinerende topprestatie.
On June 12, 1970, 50 years ago today, Lucy was in the Sky with Diamonds and Dock Ellis was on the mound with no hits allowed. pic.twitter.com/ot8zajwDRM
Dock Phillip Ellis Jr. werd op 11 mei 1945 geboren in Los Angeles, California. Al vroeg in zijn leven begon hij met drinken en het gebruiken van drugs. Hij speelde als kortestop bij een lokaal semi-professioneel team, maar weigerde uit te komen voor het team van zijn High School. Ellis besloot wel te gaan spelen voor een college-team en ging naar Los Angeles Harbor College.
Daar speelde hij net zo lang voor tot de Pittsburgh Pirates hem een contract aanboden, omdat de Pirates tekenbonussen gaven van zestigduizend dollar. Dat bedrag zou hij echter nooit ontvangen. Na het stelen van een auto kreeg hij een voorwaardelijke straf. Uiteindelijk tekende de 19-jarige Ellis een contract van vijfhonderd dollar per maand en een tekenbonus van $2500 bij de club.
Van 1964 tot 1968 speelde de pitcher in de minors van de Pirates. Zijn avontuur begon bij de Kinston Eagles en hij zou daarna ook uitkomen voor de Columbus Jets, Asheville Tourists en Macon Peaches. Ellis werd in 1966 al eens door de Pirates opgeroepen naar de majors, maar speelde niet en moest daarom tot juni 1968 wachten op zijn debuut. Hij debuteerde uiteindelijk vanuit de bullpen, maar werd al snel overgeheveld naar de startende rotatie. Hij eindigde het seizoen met zes overwinningen, vijf verliespartijen en een 2.50 ERA.
NO-HITTER
In zijn tweede seizoen in de majors zou Ellis de meest memorabele start uit zijn carrière maken. Nadat de Pirates op 11 juni naar San Diego waren gevlogen, besloot hij op bezoek te gaan bij een vriend in Los Angeles. Later maakte de pitcher bekend die dag meerdere keren LSD gebruikt te hebben. Op 12 juni stond zijn volgende start op het programma, maar Ellis was dit vergeten. Hij nam dus gerust nog wat LSD tot zich…. tot het moment dat zijn vriendin hem herinnerde aan zijn avondverplichting. Stoned vloog Ellis terug naar San Diego.
Mede met hulp van reflecterende tape op de vingers van catcher Jerry May zag hij de tekens en gooide hij zes strikeouts. Wel gooide hij acht vrije lopen en raaktehij één Padre. Hierdoor plaatste MLB zijn no-hitter op de vierde plek van slechtste no-hitters aller tijden.
In een interview gaf Ellis later toe dat hij op een moment dacht te pitchen tegen legendarische artiest Jimi Hendrix, die met een gitaar zijn pitch probeerde te raken. Ook dacht hij dat president Richard Nixon de plaatscheidsrechter was en dook hij uit de weg van een bal die totaal niet in zijn buurt kwam. Voetnoot: niets van het verhaal is te bewijzen is en er is geen beeldmateriaal van de wedstrijd.
BESTE PERIODE
Na zijn no-hitter was het vervolg van het seizoen een worsteling voor de dan 25-jarige pitcher. Hij eindigde het jaar met dertien overwinningen en tien verliespartijen in dertig gestarte wedstrijden. Wel gooide hij negen volledige wedstrijden, waarvan vier shutouts. Hoewel Ellis in 1970 veel ups-and-downs kende, werd 1971 het beste seizoen uit zijn carrière.
De Pirates versloegen in zeven World Series-wedstrijden de Baltimore Orioles en wonnen daarmee de titel in ’71. Ellis eindigde als vierde in de Cy Young Award-verkiezing, met 31 gestarte wedstrijden (19-9), elf complete games, twee shutouts, 137 K’s en een 3.06 ERA. Ook werd hij verkozen tot de All-Star Game. Het zou een memorabele All-Star Game worden, waarin voor het eerst in de geschiedenis van de sport twee niet-blanke pitchers de wedstrijd startten. Zelf startte Ellis ook wedstrijd één in de Fall Classic. Hij werd na 2.1 IP van de heuvel gehaald met vier earned runs, waaronder twee homeruns, achter zijn naam.
AVONTUREN NA PITTSBURGH
De jaren na de World Series-overwinning waren voor Ellis wisselvallig. Uiteindelijk vertrok hij uit Pittsburgh via een trade naar de New York Yankees. Die trade kwam niet zomaar tot stand, want de Pirates wilden van de pitcher af. Na meerdere werkweigeringen van Ellis — hij wilde niet pitchen vanuit de bullpen — werd Ellis dertig dagen geschorst door de Bucs.
Op 11 december 1975 werd hij dan ook echt getraded in een deal waarbij ook Ken Brett en Willie Randolph naar de Bronx Bombers vertrokken. De Pirates kregen pitcher Doc Medich voor het drietal terug. In zijn eerste jaar bleek Ellis een goede match met de Yankees. Hij won in 1976 liefst 17 wedstrijden en had een 3.19 ERA. De Yankees haalden zelfs de World Series. Ellis startte wedstrijd drie vanaf de heuvel en verloor deze, waarna de Cincinnati Reds de Yankees sweepten. United Press International riep hem vervolgens aan het eind van het seizoen uit tot AL Comeback Player of the Year.
Na wederom een conflict vertrok Ellis ook bij de Yankees. Hij speelde voor vier teams in een periode van twee jaar (Oakland Athletics, Texas Rangers, New York Mets en Pittsburgh Pirates). Hij sloot zijn carrière in 1979 af bij de franchise waar hij ook begon: de Pittsburgh Pirates. Ellis startte uiteindelijk 317 wedstrijden in de majors. Hij won 138 wedstrijden, verloor er 119, had 1136 strikeouts en een 3.46 ERA.
VOORVECHTER
Dat Dock Ellis een kleurrijk karakter was, bleek al uit zijn drugsgebruik, maar hij zou wel vaker op een bijzondere manier het nieuws halen. Zo probeerde hij in 1974 alle slagmannen van de Cincinnati Reds te raken met zijn pitches. Dit, omdat hij vond dat de Pirates zich niet moesten laten intimideren door de Big Red Machine. Manager Danny Murtaugh haalde hem nog binnen één inning van de heuvel met een wel heel bijzondere statline: 0 IP, 0 H, 1 R, 1 ER, 1 BB, 0 K en 3 HBP. Verder vergeleek hij Texas Rangers-manager Billy Hunter met Hitler, omdat die alcoholgebruik verbood tijdens vluchten met het team. Ook verbrandde hij meerdere papieren in het clubhuis van de Oakland A’s, waardoor de sproeiers aansprongen.
Hoewel zijn acties niet altijd positieve reacties opleverden, probeerde Ellis ook zijn steentje bij te dragen om MLB te verbeteren. Zo was hij een voorvechter van Free Agency en werd hij daarom ook getraded door de Yankees. Verder sprak hij zich vaak uit tegen het geïnstitutionaliseerd racisme binnen de sport en de rechten van zwarte spelers.
Na zijn carrière kickte Ellis af van de drugs en werd raadgever voor drugsgebruikers. Hij deed zijn werk ook in gevangenissen in Pittsburgh en California en startte een lesprogramma op voor mensen die veroordeeld waren voor het rijden onder invloed.
Begin 2007 werd levercirrose bij de pitcher geconstateerd en werd hij op de lijst gezet voor een levertransplantaat. Zonder zorgverzekering betaalden veelal oude vrienden uit het honkbal zijn rekeningen. Vlak voor een transplantatie kon plaatsvinden kreeg Ellis ook hartproblemen en dat maakte transplantatie onmogelijk. Hij stierf op 19 december 2008 op 63-jarige leeftijd. MLB verloor hiermee misschien wel één van de meest bijzondere pitchers uit de geschiedenis van de sport. Zijn verhaal zal echter voor altijd voortleven als de man van de LSD no-hitter.
Plaatsen de Tampa Bay Lightning zich voor het derde jaar op rij voor de Stanley Cup Final? De titelverdediger ziet er bij vlagen weer indrukwekkend uit tegen de Rangers en bij winst in Game 6 zijn zij de tegenstander van de Colorado Avalanche. De Stanley Cup Final zal, afhankelijk van de uitkomst van Game 6, op woensdag of zaterdag beginnen. Ook die kun je natuurlijk volgen bij SportAmerika!
EASTERN CONFERENCE FINAL
Tien series op rij hebben de Tampa Bay Lightning al gewonnen in de play-offs en nu staan ze op drempel om ook de elfde te winnen. De Bolts wonnen de laatste drie wedstrijden in deze ECF en de laatste twee overwinningen volgden pas in de slotfase. Dat Andrei Vasilevskiy in zes van de laatste zeven wedstrijden waarin de Lightning de serie konden winnen een shutout noteerde, zal het vertrouwen niet doen toenemen bij de Rangers. Toch raken de Blueshirts niet snel in paniek. Tegen Pittburgh (3-1) en Carolina (3-2) stonden ze immers ook achter.
CAPTAIN STAMKOS BESLISSEND VOOR BOLTS
Gerard Gallant wilde wat forceren en besloot voor Game 6 zijn KID-lijn uit elkaar te halen. Zo kwam Alexis Lafreniere op de lijn met Mika Zibanejad terecht en begon Chris Kreider op een lijn met Filip Chytil. Aanvallend wierp dit geen vruchten af. De lijn van de laatste wedstrijden werd doorgetrokken. Geen moment had kreeg je het idee dat de Bolts de controle kwijt waren. Zij kregen ook de grootste kans in de slotfase van de eerste periode, maar Igor Shesterkin hield zijn doel schoon. Zoals Vasilevskiy dat aan de andere kant deed.
Halverwege de tweede periode moesten de Bolts een domper verwerken. Victor Hedman moest even naar de kant na een hoge check van Lafreniere. Heel snel daarna volgde een enorme opsteker. Wie anders dan Steven Stamkos nam zijn team bij de hand en joeg de 1-0 voorbij Shesterkin. Het zadelde de Rangers op met een enorm probleem. Zij scoorden verreweg hun meeste goals op de powerplay, maar de Lightning wenste daar niet meer aan mee te werken. Al in de serie tegen Carolina was het 5-on-5 niet goed wat de Blueshirts lieten zien.
In de derde periode werd meer en meer duidelijk dat de lucht uit de longen van de Rangers was geslagen. Ze kwamen nauwelijks nog aan aanvallen toe en het was (weer) aan Shesterkin te danken dat ze in de wedstrijd bleven. Al die saves werden zeven minuten voor tijd nog belangrijker. Toch weer op de PP schoot Frank Vatrano de gelijkmaker tegen de touwen. Het gevoel van geluk duurde niet lang, want weer was daar Steven Stamkos. Op curieuze wijze herstelde de captain al heel snel de voorsprong. Deze klap zorgde voor de definitieve knock-out. Voor het derde jaar op rij staan de Tampa Bay Lightning in de Stanley Cup Final. En dat mag een historische prestatie heten.
UP NEXT:
Voor het eerst in bijna veertig jaar staat een team drie jaar op rij in de Stanley Cup Final. Halverwege de jaren tachtig presteerden de Edmonton Oilers dit als laatste franchise. Tot nu dus. De kracht van de Lightning kondigde zich al jaren aan en komt er nu ook daadwerkelijk uit. Vorig jaar kon de concurrentie nog wijzen naar dat foefje met Kucherov en de LTIR, maar nu zal iedereen moeten toegeven dat er gewoon ook een ijzersterk collectief staat. Een collectief dat nauwelijks zwakke punten kent en in de SCF waarschijnlijk nog sterker wordt als Brayden Point terugkeert. De Stanley Cup Final zal in de nacht van woensdag op donderdag beginnen in Denver.
De Rangers dan, wat kunnen we over hen zeggen? Zij kwamen dit seizoen ontzettend sterk uit de trade deadline. De basis voor het succes was echter daarvoor al gelegd. Chris Drury had als GM al een team geformeerd dat zich met de beste teams in het oosten kon meten. Dit deed hij hier en daar door slimme trades, maar vooral door goed te draften. Het overgrote deel van de kern van dit roster ligt nog voor langere tijd vast in The Big Apple, dus we hebben het laatste nog niet gezien van deze groep. De uitschakeling zal even pijn doen, maar voor de fans komen er mooie jaren aan. Al is het voor hen wel zaak om minder afhankelijk van Shesterkin te worden.
De NHL Conference Finals zijn nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 26 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2022 op de agenda. De komende maand draaien we je vast warm met een dagelijks profiel van de potentiële first rounders volgens SportAmerika. Vandaag een van de kleinste prospects, maar ook een prospect met één van de mooiste namen: Jagger Firkus.
2021 – 2022 TEAM: Moose Jaw Warriors (WHL) GEBOORTEDATUM: 29 april 2004 GEBOORTEPLAATS: Irma, Canada LENGTE/GEWICHT: 178cm / 70kg SCHIET: Rechts POSITIE:Winger DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Ondanks dat zijn naam anders doet vermoeden, is Jagger Firkus geboren en getogen in Canada. Opgegroeid in het dorpje Irma in de staat Alberta — waar onder meer ook huidig Kraken speler Carson Soucy vandaan komt — begon de Canadees al op vierjarige leeftijd met ijshockey.
Na een enkel seizoen U15 AAA bij Lloydminster Heat, stapte de winger over naar Lloydminster Bobcats — waar ook Scott Hartnell actief was –. In zowel de U15, als de U18 reeg de tengere Firkus de punten aaneen. Vanaf het seizoen 2020 – 2021 speelt de forward in de Western Hockey League en was hij afgelopen seizoen namens Moose Jaw Warriors goed voor 80 punten (36G, 44A) in 64 wedstrijden.
OP NAAR DE STERREN EN DAAR VOORBIJ
Firkus is één van de prospects die het hardst is gestegen in de Draft rankings. Na een ijzersterk seizoen bij Moose Jaw Warriors, was zijn prestatie in de CHL prospects game er één van de buitencategorie. Tijdens de voorbije NHL Draft Combine stond hij op het lijstje van 26 van de 32 franchises, om nader met elkaar kennis te maken. Gesteund door een dodelijke precisie en een top twee ranking in U18 goals (achter fenomeen Connor Bedard) in de WHL is een first-round pick zo goed als een zekerheidje.
De stick handling van de watervlugge winger is fenomenaal. Met de puck aan het spreekwoordelijke touwtje is hij een nachtmerrie voor menig blue-liner. Bovendien heeft Firkus een meer dan uitstekende backhand, waarmee de winger tweehandig uit de voeten kan. Hoogtepunt afgelopen seizoen was zijn feilloze “Michigan“.
Toch heeft Jags aanvallend nog een aantal verbeterpunten. De belangrijkste is zijn rol als spelmaker. Veelvuldig is de Canadees teveel aan het “breien” en zoekt de moeilijkste oplossing in de aanvallende zone. Zijn passing is uitstekend, maar een verkeerd aangespeelde puck leidt in veel gevallen tot een HDA.
FYSIEK GROOTSTE VRAAGTEKEN
Je kunt er niet omheen. Jagger Firkus is met zijn 1 meter 78 en zeventig kilo niet de meest imposante verschijning op het ijs. Toch is zijn defensieve inbreng prima op orde. De Canadees maakt optimaal gebruik van zijn inzicht en positioneert zich optimaal in de defensieve zone. Bovendien is zijn poke check met een kleine reach ruim voldoende.
Desondanks ligt defensief wellicht zijn grootste verbeterpunt. Fysiek is er nog veel werk aan de winkel, maar is zijn omschakeling het grootste vraagteken bij de scouts. De aanvallende intenties zorgen er veelvuldig voor, dat de aanvaller bij een turnover niet direct in de verdediging schiet en hiermee de tegenstander net genoeg tijd geeft om een “overtal”situatie uit te kunnen buiten.
VERWACHTING
In de jeugdcompetities speelde Firkus zowel als centre, als op de vleugel. Gezien zijn lengte ligt het in de lijn der verwachting dat de Canadees zich zal moeten richten op een NHL-carriere als winger. Er zijn uiteraard uitzonderingen in de personen Sidney Crosby — 1.80m — en Wayne Gretzky — 1.83m –, maar Firkus heeft daar niet de upside voor als centre. Bovendien is zijn defensieve verantwoordelijkheid op de vleugels minder en kan hij met zijn snelheid en creativiteit van waarde zijn in een turnover.
Er zijn er in de aankomende Draft maar weinig, die een beter schot hebben dan de Firkus. Zeker op een powerplay is dit een dodelijk wapen. Qua potentie kan de Canadees uitgroeien tot een solide top zes aanvaller met 30+ goals seizoenen.
Binnen de Draft prognose van SportAmerika zal Jagger Firkus als 27e overall bij Arizona Coyotes belanden. De ploeg uit Phoenix vergaarde de pick vanuit Montreal in de Christian Dvorak trade. Overigens was de oorspronkelijke pick van Carolina Hurricanes, die Jesperi Kotkaniemi middels een offer sheet overnamen van de Habs.
DeGolden State Warriors hebben de vierde wedstrijd van de NBA Finals gewonnen. Na de zege voor de Boston Celtics in Game 3, hebben de bezoekers revanche genomen en de stand weer gelijk getrokken na vier wedstrijden: 2-2.
WARRIORS – CELTICS: 107-97
De Golden State Warriors hebben teruggeslagen na de nederlaag in Game 3. In de vierde wedstrijd van de NBA Finals namen ze in Boston revanche op de Celtics door te winnen: 107-97. Met maar liefst 43 punten en 10 rebounds was Stephen Curry de grote uitblinker aan de kant van Golden State.
Na de ruime nederlaag begonnen de Warriors voor het eerst deze play-offs met Otto Porter Jr. in de basis, in plaats van Kevon Looney. Desondanks begon de thuisploeg net als in Game 3 sterk aan de wedstrijd. Binnen drie minuten stonden de Celtics weer zeven punten voor, maar nu wisten de Warriors wel gepast te reageren. Met twaalf punten in het eerste kwart bracht Curry de Warriors helemaal terug in de wedstrijd en was de achterstand aan het einde van het eerste kwart teruggebracht naar één punt: 27-28.
Het tweede kwart kwam wat langzaam op gang, want ruim twee minuten lang wisten beide teams niet te scoren. Het was Jordan Poole die met twee driepunters Golden State weer op voorsprong schoot en de droogte beëindigde. Lang duurde het niet voordat de Celtics ook weer begonnen te scoren. Met iets minder dan vier minuten te gaan kwam de thuisploeg weer op voorsprong, dankzij een score van Marcus Smart. Deze voorsprong werd in de laatste minuten uitgebreid, want bij rust stond het 49-54.
TWEEDE HELFT
Ook in de tweede helft bleven de teams aan elkaar gewaagd. Scores van de Splash Brothers brachten de Warriors weer op gelijke hoogte in het begin van het derde kwart. Daarom kon een reactie van de Celtics niet uitblijven en kwam die opnieuw van Marcus Smart. Een rake driepunter, een steal op Draymond Green en een open lay-up: 54-59 Celtics.
— Celtics on NBC Sports Boston (@NBCSCeltics) June 11, 2022
Volledig in de stijl van de wedstrijd gaven de Warriors niet op en bleven ze zelf ook klappen uitdelen aan de Celtics. Met name Stephen Curry was hier verantwoordelijk voor, met 14 punten in het derde kwart. Met drie minuten te gaan schoot hij de Warriors op gelijke hoogte en twee minuten later bracht hij de Warriors zelfs weer op voorsprong met een driepunter.
Maar opnieuw gaven de Celtics niet op, want direct in het vierde kwart was het Derrick White die de thuisploeg weer op voorsprong bracht met een driepunter. Deze voorsprong werd uitgebouwd naar vijf punten met zeven minuten te spelen, maar toen raakte de klad erin bij de Celtics en begonnen de bezoekers juist weer te scoren. Slechts zes punten scoorden de Celtics in de laatste zeven minuten en 32 seconden, terwijl Chef Curry alleen al goed was voor tien punten. Een driepunter van Klay Thompson, die eindigde met 18 punten, bracht Golden State op voorsprong die ze niet meer uit handen zouden geven.
De 43 punten en 10 rebounds van Curry stalen de show bij de uitploeg, maar ook Andrew Wiggins was erg belangrijk. Met 17 punten en 16 rebounds noteerde hij een onvervalste double-double. Bij de Celtics begon Jayson Tatum sterk met 12 punten in het eerste kwart, maar hij bleef steken op 23 punten. Jaylen Brown scoorden er 21 en Marcus Smart nam 18 punten voor zijn rekening.
Game 5 van de NBA Finals is in de nacht van maandag op dinsdag, opnieuw om 3:00 uur Nederlandse tijd.
ATKINSON NIEUWE HEAD COACH HORNETS
Ondertussen hebben de Charlotte Hornets hun head coach voor 2022-23 gevonden. Kenny Atkinson, voormalig head coach bij de Brooklyn Nets, zal vanaf komend seizoen de Hornets naar de play-offs moeten leiden. Het afgelopen seizoen was hij assistent bij de Warriors, terwijl hij daarvoor ook als assistent werkzaam was bij de LA Clippers. Met een enorm jong en getalenteerde team zullen de Hornets in 2022-23 de stap naar de play-offs willen zetten. Het afgelopen seizoen eindigde het seizoen van de Hornets in het play-in toernooi.
De NHL Conference Finals zijn nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 27 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2022 op de agenda. De komende maand draaien we je vast warm met een dagelijks profiel van de potentiële first rounders volgens SportAmerika. Na drie blue-liners en een winger is het nu de beurt aan de eerste centre: Marco Kasper.
2021 – 2022 TEAM: Rögle BK (Swedish Hockey League) GEBOORTEDATUM: 8 april 2004 GEBOORTEPLAATS: Innsbruck, Oostenrijk LENGTE/GEWICHT: 185cm / 85kg SCHIET: Links POSITIE: Centre DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Oostenrijk staat over het algemeen niet bekend om de vele prospects die het land rijk is. Toch leverde het met onder meer Thomas Vanek — 5e overall, 2003 –, Michael Grabner — 14e overall, 2006 — en Marco Rossi — 9e overall, 2020 — drie first rounders af. De vierde die zich naar alle waarschijnlijkheid in dit rijtje mag voegen is Marco Kasper.
Geboren in Innsbruck kreeg de jonge Marco het ijshockey met de paplepel ingegoten. Vader Peter speelde voor diverse teams in de Oostenrijkse ICE Hockey League en was tussen 1995 en 2003 tevens op WK’s en de Olympische Spelen van Salt Lake City actief.
Marco voegde zich op jonge leeftijd bij Klagenfurter AC en maakte op dertienjarige (!) leeftijd reeds zijn opwachting in de U18. Nadat de nog altijd piepjonge Kasper de punten aaneen reeg (135 punten in 52 wedstrijden), koos de Oostenrijker voor een avontuur in Zweden. Rögle BK was overtuigd en bond hem voor meerdere jaren aan de club.
Dit seizoen was de 18-jarige centre een vaste waarde in de SHL — meeste punten van alle spelers onder de achttien — en won hij met Rögle voor het eerst in de historie de Champions Hockey League. Bovendien was de jonge Oostenrijker afgelopen maand met Oostenrijk actief op het WK in Finland (nul goals, twee assists).
WATERVLUG IN BEIDE RICHTINGEN
De jonge Oostenrijker zijn schaatskwaliteiten zijn bovengemiddeld. Zowel voorwaarts, als achterwaarts behaalt Kasper een hoge snelheid en is hij bovendien met zijn korte draaicirkel een plaag voor de defense van de tegenstander. Samen met een goed uithoudingsvermogen en fysieke kracht — die alleen maar zullen verbeteren — is hij reeds onmisbaar op de first-line van Team Oostenrijk.
Zijn grootste kracht ligt hem vooral in zijn veelzijdigheid voor het doel. Met het vermogen om medespelers moeiteloos in stelling te brengen, maar bovendien ook zelf doelpunten te maken maakt hem een complete forward. Zijn gevoel voor positionering geeft hem regelmatig de kans om als eerste op rebounds te reageren. Toch mist zijn schot nog enige richting en kan er ook qua kracht nog het een en ander worden bijgeschaafd.
IN DE VERDEDIGENDE ZONE OOK KLASSE
Ook zijn defensieve taken voert de Oostenrijker met verve uit. Zijn positionering geeft hem een stap voorsprong op de forwards van de tegenpartij. Met een grote stick reach is zijn poke check van absolute klasse. Samen met zijn acceleratie en snelheid is de Oostenrijker binnen no-time in de aanvallende zone om de turnover te ondersteunen. Groot voordeel als centre is zijn carrièrepercentage gewonnen face-offs (79%!).
VERWACHTING
Marco Kasper zit gebakken voor wat betreft first-round. Hij heeft lengte, kracht en een flinke dosis inzicht om een stabiele kracht in de top zes van een franchise te worden. Als de Oostenrijker zijn schot zowel qua richting, als kracht nog kan verbeteren zien wij hem zomaar uitgroeien tot een first-liner. Als 28e overall zou de centre bij Buffalo Sabres belanden, die de 2022 first-round pick van Florida Panthers overnamen in de Devon Levi – Sam Reinhart trade.
Deze week maakte Didi Gregorius zijn rentree en ging Xander Bogaerts opnieuw aardig tekeer met zijn knuppel. Helaas kunnen we dit niet zeggen over Andrelton Simmons. Het blijft behelpen met de infielder van de Chicago Cubs, die bij zijn nieuwe club geen vaste waarde is. Over hen en de andere spelers van Team Kingdom kun je alles lezen in deze editie van de Dutch Watch.
Het was Ozzie Albies in mei niet gelukt een homerun te noteren, maar vorig weekend trok hij met de Braves naar Coors Field. Daar kreeg de infielder vier wedstrijden de kans de bal eindelijk weer eens het stadion uit te rammen. Na die serie vloog de titelhouder terug naar Atlanta voor een serie tegen Oakland, net als de Rockies bepaald geen hoogvlieger in hun betreffende divisie. Dit schema kwam de Braves goed uit, want zij hebben wins nodig. Veel wins.
Het lange weekend in Colorado begon goed voor Albies en de Braves. Zijn eerste AB leverde niets op, maar in de derde kwam Albies vorige week donderdag door met zijn dertiende double van dit seizoen. Twee innings later volgde zijn tweede hit van de dag. In beide gevallen kwam er een homerun van Travis d’Arnaud aan te pas om Albies over de thuisplaat te krijgen. De catcher was in dit met 13-6 gewonnen duel goed voor 6 RBIs. Onze landgenoot was 2-for-5 met 2 runs.
Albies (0-for-2) sloeg de tweede wedstrijd, na tien innings met 3-1 door de Braves gewonnen, grotendeels over. Zaterdag hadden de Braves opnieuw extra innings nodig om de tegenstander op de knieën te krijgen. Albies was 1-for-5 in het met 6-2 gewonnen duel. De maand juni was inmiddels al vijf dagen onderweg en Ozzie Albies wachtte nog op zijn eerste RBI.
PRODUCTIEF WEEKJE
Zondag, in de vierde ontmoeting, mocht hij er in één klap twee noteren. Zijn single in de eerste inning hielpen Dansby Swanson en Austin Riley binnen voor wat op dat moment een 3-0 voorsprong betekende. Dankzij de 8-7 zege wonnen de Braves hun vijfde wedstrijd op rij en trakteerden ze de Rockies op een sweep.
Het vervelende voor de titelverdediger is dat ook de New York Mets niet al te veel wedstrijden inleveren. Daardoor was het van groot belang dat de Braves ook thuis tegen de A’s hun plicht deden. Ozzie Albies kwam dinsdag in de eerste ontmoeting door met zijn veertiende double van dit seizoen. Meer dan dat zat er voor de infielder niet in, maar de Braves boekten wel hun zesde overwinning op rij. Dankzij drie solo homeruns werd Oakland met 3-2 verslagen.
Atlanta had woensdag even de tijd nodig om op gang te komen. In de vijfde en de zevende inning ging de thuisploeg echter volledig los. En ook Ozzie Albies liet zich niet onbetuigd. De A’s werden met 13-2 compleet van het veld geblazen en met 4 RBIs had de tweedehonkman een belangrijk aandeel in die zege.
In de vierde inning was een sac fly voldoende om Dansby Swanson te laten scoren. Bij een 8-2 voorsprong in de zevende maakte Albies een einde aan een vervelende streak. Met Austin Riley en Matt Olson op de honken sloeg hij zijn eerste homerun sinds 23 april en z’n zevende in totaal. Het was z’n enige officiële hit in dit duel en het zou z’n slaggemiddelde op .248 zetten.
Gekeken naar het slaggemiddelde behoorde Xander Bogaerts lang tot de vijf beste spelers in de MLB. Die ereplekken moet de kortestop nu even laten gaan, maar met een average van rond de .320 kun je nog altijd gerust thuiskomen. De competitieplanner van de majors is lief voor de Boston Red Sox deze weken, want na series tegen Baltimore en Cincinnati stond er vorig weekend een drieluik tegen Oakland op het menu. Na deze serie bleven de Red Sox in Californië, want de geplaagde Angels waren de volgende tegenstander.
In zijn tweede at-bat tegen de Athletics liet Bogaerts zijn spierballen weer eens rollen. Hij sloeg zijn zesde homerun van ’t jaar in de vierde inning met niemand aan boord, maar het zette Boston wel op een 1-0 voorsprong. Zijn veertiende tweehonkslag van deze jaargang leverde meer op. De Red Sox hadden al een 5-2 voorsprong in de negende inning, maar de double van Bogaerts maakte er 7-2 van. De runs van Kevin Plawecki en Rafael Devers waren tevens de laatste van de wedstrijd.
Met 8-0 ging ook de tweede ontmoeting naar de bezoekende Red Sox. Bogaerts was 2-for-3 met een walk en 2 runs in deze wedstrijd. Zijn runs scoorde de kortestop in de vierde en achtste inning. Met 4 hits in 9 AB’s zat zijn slaggemiddelde weer in de lift, maar daar kwam zondag verandering in. Bogaerts was 0-for-4, maar scoorde nog wel een run nadat hij middels een fout de honken bereikte. Dankzij de 5-2 zege maakte Boston de sweep compleet en wonnen ze voor de vierde keer op rij.
PIJNLIJKE SCHOUDER…?
Op bezoek bij de Angels kwam aan het licht dat Xander Bogaerts al een tijdje speelt met een pijnlijke schouder. Hij kwam op 20 mei in botsing met Alex Verdugo en sindsdien speelt hij door de lichte pijn heen. Daar was maandag niet veel van te merken, want in de derde inning kwam hij door met zijn vijftiende double van dit seizoen. Op dat moment stond het al 1-0 in het voordeel van Boston en achteraf bleek dat ook de eindstand te zijn.
Dinsdag was Bogaerts opnieuw 1-for-4, maar werd hij eerder naar de kant gehaald. Later bleek dus dat dit was vanwege zijn lichte schouderblessure. De Red Sox wonnen in extra innings met 6-5 en bezorgden de Halos hun dertiende nederlaag op rij. Een dag later volgde nummer 14 al. Xander Bogaerts stond “gewoon” in de line-up, was 1-for-4 en zag zijn team in de zesde inning de enige run van de wedstrijd scoren. De series finale liet Bogaerts donderdag aan zich voorbij gaan. Dit werd vooral voor de Angels een historisch duel, want na 14 nederlagen wonnen zij eindelijk weer eens: 5-2.
Didi Gregorius is terug! Afgelopen zondag maakte de kortestop zijn comeback. Nog niet in de starting line-up, maar belangrijk was de geboren Amsterdammer wel! Daarover later meer. Hij speelde zijn laatste wedstrijd op 4 mei en een maand later is hij hersteld van zijn knieblessure. Natuurlijk zal Gregorius kijken naar zaken als statistieken, maar hij zou het ook wel fijn vinden als hij een keer een langere tijd fit blijft.
Rob Thomson, die de ontslagen Joe Girardi (voorlopig) vervangt, was zondag voorzichtig met zijn Amsterdamse kortestop. Pas in de negende inning werd Gregorius ingebracht, maar de wereldkampioen van 2011 liet zich direct gelden. Met een 6-7 achterstand en één honk bezet sloeg Gregorius een single op de eerste de beste bal die hij na ruim een maand zag. Bryson Stott deed vervolgens de rest door, met twee honken bezet, de bal weg te slaan voor een homerun en een 9-7 overwinning.
PHILLIES OP STOOM
Op dinsdag 7 juni speelde Gregorius voor het eerst sinds 4 mei weer een complete wedstrijd. Al in zijn eerste AB bewees hij dat ’t met de snelheid wel goed zat. Een diepe bal in het outfield promoveerde hij tot een driehonkslag. Zijn eerste triple van het seizoen. Alex Bohm en Bryson Stott kregen het niet voor elkaar Gregorius vanaf drie binnen te krijgen, maar voor het resultaat maakte die uiteindelijk niet uit.
De Phillies wonnen hun vijfde wedstrijd op rij en versloegen de Brewers met 3-2. In de tweede ontmoeting schoten de bezoekers uit Philadelphia behoorlijk uit hun slof. Milwaukee was nog altijd koploper in de divisie, maar werd door de Phillies met 10-0 van het veld geslagen. Met 0-for-4 bleef de bijdrage van Gregorius beperkt in de geweld.Dat was donderdag bepaald niet het geval.
NET GEEN CYLCE
Door de Brewers met 8-3 te verslaan wonnen de Phillies hun zevende wedstrijd op rij. Met 3-for-5 liet Gregorius zich aan slag van zijn beste kant zien. Met 0 uit en twee honken bezet kwam Sir Didi in de tweede inning door met een single. Het lukte Nick Castellanos echter niet te scoren vanaf twee. In de vierde inning was daar zijn tweede triple in drie wedstrijden. Die klap bleef zonder gevolgen, want de volgende drie slagmensen kregen hun kortestop niet over de thuisplaat.
Met twee honken bezet noteerde Gregorius in de vijfde inning zijn vijfde double van dit seizoen. Rhys Hoskins kon er vanaf het tweede honk 3-1 van maken, maar de ogen waren daarna gericht op Didi Gregorius. Hij had nog een paar AB’s voor zijn cycle, maar helaas bleef de benodigde homerun uit. En ook een andere hit. Hij vijzelde zijn slaggemiddelde wel op, want dat ging van .274 naar .306.
Een trip naar Denver. Kenley Jansen zal er gemengde gevoelens bij hebben. Op sportief vlak gaat het daar vaak best goed. Wat zijn gezondheid betreft, bewaart de closer minder goede herinneringen aan Mile High City. Gelukkig ligt dat nu achter hem en concentreert hij zich met de Braves op het winnen van wedstrijden. Het werden tegen de Colorado Rockies spannende potjes en dus mocht Kenley Jansen aan de bak.
De Braves openden hun serie in Denver met een afgetekende 13-6 overwinning en hadden daar hun closer dus niet nodig. Hoe anders werd dit in de volgende dagen. Vrijdag nam A.J. Minter, bij een 0-0 stand, de negende inning voor zijn rekening. De Braves scoorden in de tiende en dus werd Jansen aan het werk gezet om deze 3-0 te verdedigen. C.J. Cron begon de inning op het tweede honk. Kenley Jansen wist hem daar aanvankelijk te houden, maar na drie slag voor Brendan Rodgers kwam Yonathan Daza door met een single. Genoeg om Cron binnen te slaan, maar meer dan die ene run stond Jansen niet toe. De 3-1 zege betekende zijn dertiende save.
Twee dagen later volgde de veertiende al. Bij een 8-4 voorsprong in de achtste inning gaf Will Smith een 2-run homerun op, waardoor de stand aanleiding gaf om alsnog Jansen te brengen in de negende. Charlie Blackmon ontving de closer met een solo homerun, waardoor het nog onnodig spannend werd. Het was pas de tweede homerun die de werper te slikken kreeg. Kenley Jansen raakte niet in paniek en had tijdens dit optreden slechts 12 pitches nodig om de overwinning over de streep te trekken. Het maakte tevens de sweep compleet.
Tegen de Athletics mocht Kenley Jansen direct weer aan de bak. Zijn teamgenoten lieten hem met een 3-2 voorsprong aan de negende inning beginnen, maar van enige spanning was geen sprake bij de closer. Het werd namelijk zijn kortste outing van dit seizoen. Voor Elvis Andrus en Ramon Laureano had Jansen in totaal slechts vijf pitches nodig. Beide spelers werden in het outfield uitgevangen. Jed Lowrie werd de derde en laatste nul. Hij zag drie ballen en elk daarvan was een strike.
Jurickson Profar reisde met een 6-game hitting streak naar Milwaukee en dus was er voor Bob Melvin geen reden een andere leadoff hitter aan te wijzen. Hoewel het niet alles goud was wat er blonk tegen de Brew Crew was Profar ook tegen deze opponent weer belangrijk voor de Friars. Het was de laatste serie van de road trip en bij terugkomst in Petco Park wachtten de New York Mets de Padres op.
De Padres gingen vorige week een lang weekend Milwaukee tegemoet en deze begon voor Jurickson Profar niet al te best. De outfielder presteert doorgaans goed in uitwedstrijden, maar bleef op donderdag 2 juni 0-for-5. San Diego opende de serie van vier wedstrijden met een 4-5 nederlaag. Een dag later kreeg Profar zijn revanche al. Met het tweede honk bezet en twee man uit kwam de linksvelder door met een RBI-single die Trent Grisham de 2-0 liet scoren. Diezelfde Grisham kwam in de vijfde inning opnieuw de thuisplaat over na een single van Profar, die met 3-for-5 en 2 RBIs een belangrijk aandeel in de 7-0 overwinning had.
Een aandeel had Profar ook in de met 4-0 gewonnen derde wedstrijd. Jose Azocar kon vanaf het derde honk scoren na een groundout van de Oranje-international. Zijn productieve out betekende op dat moment een 2-0 voorsprong. Voor de tweede keer in drie dagen bleef Profar overigens zonder officiële hit. Dit maakte hij wederom een dag later goed. De outfielder sloot deze serie af met 2 hits in 5 AB’s en tekende tevens voor een run en een RBI. Zijn binnengeslagen run, de 27e van dit seizoen, bracht in de vijfde inning het evenwicht in dit duel terug: 1-1. De Padres zouden uiteindelijk in de tiende inning met 6-4 aan het langste eind trekken.
PROFAR BLIJFT LEVEREN
Eenmaal terug in San Diego begon de serie tegen de Mets niet goed voor de Padres. Profar daarentegen kon terugkijken op een goede eerste wedstrijd. Onze landgenoot was 3-for-4 met een double in de eerste inning, een RBI-single in de derde inning en een single en run in de achtste inning. Al deze bedrijvigheid hielp de thuisploeg niet aan een overwinning, want deze ging met 11-5 naar de New York Mets.
De Padres zouden nog wel degelijk aan hun trekken komen en werden dinsdag door Profar op het juiste spoor gezet. De zesde pitch die hij zag van starter Taijuan Walker ging diep voor zijn zevende homerun van dit seizoen. Zijn volgende drie AB’s waren minder spectaculair, maar leverden Profar wel drie keer vier wijd op. De derde walk, in de zevende inning, resulteerde in de zesde run van San Diego, die met 7-0 wonnen.
Het werd nog erger voor de Mets. En nog mooier voor Jurickson Profar. Afgelopen woensdag, in de derde en laatste wedstrijd tegen New York, mocht de outfielder nog 3 RBIs aan zijn totaal toevoegen en tilde z’n 2-for-4 zijn slaggemiddelde naar .252. Zijn eerste AB (vier wijd) bracht dit keer minder spektakel, maar leverde opnieuw de eerste run van de wedstrijd op.
Zijn single in de vierde inning bracht twee teamgenoten binnen en een double in de vijfde zette de Padres op een comfortabele 8-0. Een homerun van Jake Cronenworth later bracht Profar binnen en de stand op 11-0. Na negen innings gaf het scorebord 13-2 aan. Jurickson Profar stond na dit duel op een mooi aantal van 32 RBIs.
On the road again. Jonathan Schoop en de Detroit Tigers mochten de koffers weer pakken, maar de bestemming was niet zo aantrekkelijk. Er werd een bezoek gebracht aan de New York Yankees, die dit seizoen als een razende tekeer gaan in de AL East. Het werd voor Schoop dus lastig zat om zijn stijgende lijn door te trekken. Dat zou beter moeten lukken in Pittsburgh, want daar waren de Pirates later deze week de tegenstander.
Er viel voor Schoop en consorten weinig eer te behalen in The Big Apple. De Tigers scoorden in drie wedstrijden welgeteld 4 runs en dit ook nog eens in één wedstrijd. Met respectievelijk 13-0 en 3-0 gingen de eerste twee wedstrijden simpel naar de Yankees. Schoop kwam alleen in de eerste wedstrijd door met een single, maar zijn 1-for-7 over die duels deed zijn slaggemiddelde geen goed. Dit liep terug naar .196. Zondag, in de derde en laatste wedstrijd, was Schoop 0-for-4. Zijn ploeg boog pas na tien innings voor de Bronx Bombers: 4-5.
Lang bleven de Tigers niet in Pittsburgh, maar het werden wel twee mooie dagen voor Detroit. Met 2 uit en Willi Castro op het eerste honk was Jonathan Schoop dinsdag verantwoordelijk voor de gelijkmakende run. Zijn tiende double bracht de stand op 1-1, maar verder dan deze ene hit kwam de infielder niet. Na de drie nederlagen in New York werd het weer eens tijd voor een overwinning en dat gebeurde ook. Detroit opende dit tweeluik met een 5-3 zege.
— Bally Sports Detroit (@BallySportsDET) June 8, 2022
Na de 2-for-4 op woensdag komt voor Jonathan Schoop de .200 weer in zicht. Productief was hij echter niet met deze hits. Zijn Padres zetten pas in de late innings hun tanden in de Pirates. De bezoekers wonnen opnieuw en vertrokken met een 3-1 overwinning uit Steel City. Jonathan Schoop zal vooral opgelucht zijn dat hij aan slag weer aan de beterende hand is. Na een moeizame april (.145 BA) volgde al een veel betere maand mei (.221 BA).
Andrelton Simmons moet zo langzamerhand gaan vrezen voor een bijrol bij de Chicago Cubs. Vorig seizoen zette zijn slaggemiddelde al een serieuze dalende trend en dat zet zich door in het Cubbie Blue. De kortestop kan nog altijd teren op zijn defensieve kwaliteiten, maar aan slag zal er ook geleverd moeten worden. En dat gebeurt veel te weinig. Tegen de St. Louis Cardinals werd het niet eenvoudig daar iets aan te doen. Dat werd anders tegen de Baltimore Orioles.
Vijf keer maar liefst stonden de Cubs en de Cardinals afgelopen weekend tegenover elkaar. In drie van die duels maakte Andrelton Simmons zijn opwachting en alleen vorige week vrijdag speelde hij een gehele wedstrijd. Hij was 0-for-4 in dit optreden, dat met 14-5 ruim verloren werd. Een dag later speelde hij alleen het tweede deel van de doubleheader. Na 2 slagbeurten en zes innings zat zijn korte werkdag er al op. Nadat de Cubs het eerste deel met 6-1 wonnen, ging dit deel van de doubleheader met 7-4 naar de bezoekende Cardinals.
WEINIG ACTIE
Op zondag 5 juni was er slechts een defensieve rol weggelegd voor Simmons in de elfde inning. Hij kon niet voorkomen dat de Cardinals 2 runs scoorden en er met een 5-3 zege vandoor gingen. Aan slag was de kortestop dit weekend 0-for-6 waardoor zijn slaggemiddelde zakte naar een bedenkelijke .178. Dat werd er in Baltimore niet beter op. Maar ook niet slechter. De Cubs zouden hier twee wedstrijden spelen, maar door de regen werd er woensdag niet gespeeld. Dinsdag bleef Andrelton Simmons aan de kant en zag zijn Cubs met 9-3 onderuit gaan.
SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl.De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.
In het westen is de finalist bekend, maar in het oosten ligt het wagenwijd open. De best-of-7 tussen de New York Rangers en de Tampa Bay Lightning is verworden tot een best-of-3. Twee teams die het beste in elkaar naar boven lijken te halen en niet schrikken van een achterstand. Toch zal één team na Game 5 op matchpoint staan. Wie dat is, dat lees je bij SportAmerika!
EASTERN CONFERENCE FINAL
De Tampa Bay Lightning kozen hun momenten in Game 4. Ze namen Igor Shesterkin alleen onder vuur als ze wisten dat het schot een goede kans maakte. Zij vonden het niet erg dat de Rangers lang de baas waren op de shot clock. Tampa Bay was immers de baas op het ijs! De serie keert voor Game 5 terug naar Madison Square Garden. In hun eigen huis lijken de Rangers dit postseason nog net een stukje sterker. Alleen de allereerste wedstrijd van de play-offs, in de eerste ronde tegen de Penguins, ging daar verloren. En dan nog pas in 3OT.
VOLGENDE MENTALE DREUN
Met Filip Chytil “gewoon” in de line-up probeerden de Rangers de draad weer op te pakken na twee nederlagen. Hij was het ook die de eerste grote kans van de wedstrijd kreeg, maar de Tsjech plaatste de puck net naast het doel van Vasilevskiy. Zo’n grote kans was een zeldzaamheid in de eerste periode, want beide teams hadden defensief hun zaakjes goed op orde. Zo hielden de Rangers hun tegenstander op slechts 3 SOG in 20 minuten.
Geholpen door een powerplay voerden de Bolts de druk op in de tweede, maar Shesterkin en de Rangers waren niet onder de indruk. Zij kregen even later ook een powerplay, maar de eerste goal viel pas daarna. Vasilevskiy zag er niet goed uit op een schot van Ryan Lindgren, die de Blueshirts op voorsprong schoot. Die stand haalde het einde van de periode niet. Ook namens de Lightning was het een blueliner die scoorde, want Mikhail Sergachev profiteerde optimaal van al het verkeer voor de neus van Shesterkin.
Die gelijkmaker kwam niet uit de lucht vallen, want de Rangers waren de grip op de wedstrijd wat verloren. Dat zette zich door in de derde periode, maar de grootste kansen waren wel voor de thuisploeg. Net op het moment dat de Rangers begonnen te denken aan de voorsprong, was het opnieuw Ondrej Palat die hen pijnigde. Een schot van Sergachev werd door hem van richting veranderd en wederom gebeurde het in de slotminuten. Deze 1-2 deed en doet pijn in New York, waar de 1-3 van Brandon Hagel ter kennisgeving werd aangenomen.
UP NEXT:
De psycholoog in Gerard Gallant hoeft zich de komende dagen niet te vervelen. De manier waarop Game 4 werd verloren was al een tik, maar de nederlaag in Game 5 zal zeker voelen als een rechtste directe. In deze serie betekende dit de eerste nederlaag voor een thuisspelend team en voor de Rangers kon het niet op een slechter moment komen.
Zij hebben nu drie wedstrijden op rij verloren en staan zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) met de rug tegen de bekende muur. Gallant heeft goals nodig van zijn team en als het even kan ook 5-on-5. Zijn grote namen scoren wel, maar doen dit voornamelijk op de PP. Daar kunnen de Rangers nu niet langer alleen maar op vertrouwen.
De NHL Conference Finals zijn nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij uiteraard ook vooruit naar de sterren van de toekomst. Over 28 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2022 op de agenda. Sinds maandag draaien we je vast warm met een dagelijks profiel van de potentiële first rounders volgens SportAmerika. Vandaag een verdediger die veel weg heeft van (aankomend) superster Moritz Seider. Eén van de beste verdedigende blue-liners van deze Draft: Lian Bichsel.
Nr. 29 | LIAN BICHSEL
2021 – 2022 TEAM: Leksands IF (SHL) GEBOORTEDATUM: 18 mei 2004 GEBOORTEPLAATS: Wolfwil, Zwitserland LENGTE/GEWICHT: 196cm / 102kg SCHIET: Links POSITIE: Verdediger DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Ondanks het feit dat men in het ijshockey zich over het algemeen vastpint aan goals, assists en punten, blijft het aloude gezegde van Football-legende Bear Bryant fier overeind staan: “Defense wins championships”. Wat te denken van de ontembare tandem Cale Makar – Devon Toews? Of Hurricanes duo Tony DeAngelo en Jaccob Slavin? Dit jaar hebben de franchises de keuze uit één van de beste (verdedigende) blue-liners van 2022: Lian Bichsel.
BREAKOUT SEIZOEN IN ZWEDEN
De 18-jarige Zwitser is dit seizoen één van de beste U18 spelers in de Swedish Hockey League. Met 29 wedstrijden achter zijn naam (één goal, twee assists) staat de boomlange verdediger derde in de SHL-klassementen voor spelers onder de achttien.
Bichsel beleeft dit seizoen zijn breakoutseason en is één van de dragende krachten op de blue-line van Leksands IF. Toonaangevend was zijn aandeel in de Champions Hockey League, waarin de Zwitser in twee wedstrijden met een treffer, negen blocks, drie hits en een 59.62% Corsi — percentage puckbezit met Bichsel op het ijs — het toernooi afsloot. Extra imposant gezien het feit dat de tiener vooral in de eigen zone actief was gedurende zijn shifts.
Desalniettemin heeft Big Bichs ook aanvallend redelijk wat upside. In de Zweedse U20 Liga noteerde hij in elf wedstrijden drie goals en vier assists, wat hem in xPTS op de tweede plaats in het verdedigersklassement zou doen laten eindigen. Zijn overstap naar Leksands IF verdiende de Zwitser echter in eigen land. In de U20 van Biel-Bienne was hij met zestien jaar de jongste in de gehele League, maar noteerde 28 punten (vijf goals, 23 assists) in 45 wedstrijden.
Bichsel is een terugkerende gast op het Zwitserse juniorenroster. Met een WK U20 en meerdere U18 WK’s, is de blue-liner één van de defensieve smaakmakers in het Zwitserse ijshockey. Op het 2021 U18 WK eindigde Big Bichs in de top drie verdedigers van zijn team.
BIG BOY BICHSEL
Geroemd om zijn krachtige schot en oog voor de beslissende pass is er echter één ding waar de blue-liner echt in uitblinkt: Zijn fysiek. Met een lengte van 1.96 meter en 102 kg is hij één van de langste en fysieke prospects op de komende Draft Market. Qua spel toont de Zwitser veel gelijkenissen met Detroit Red Wing Moritz Seider, die eveneens het gebruiken van zijn fysiek niet schroomt en daarbij ook nog eens onder de radar bleef bij menig scout. Bovendien heeft Bichsel het voordeel dat hij met zijn lange armen en stick menig puck kan veroveren.
Zijn er dan minpunten te ontdekken bij de 18-jarige Zwitser? Jazeker. Bovenop zijn fysieke spel beschikt Bichsel over een korter lontje dan gemiddeld. In de Champions Hockey League kreeg hij na een charge op het hoofd van een medespeler een game misconduct penalty. Zijn fysieke gesteldheid maakt hem bovendien wat lomp in zijn beweegbaarheid en is op dit moment nog erg kwetsbaar in turnovers.
VERWACHTING
Met Washington Capitals en Vancouver Canucks hebben reeds twee franchises aangegeven de Zwitser op de Draft-lijstjes te hebben genoteerd. Hiermee zou Bichsel rond de twintigste overall uitkomen. Kijkt men naar SportAmerika’s inschatting van 29e overall, zou de blue-liner in Edmonton belanden. De Oilers zullen Big Bichs graag aan het Farm System toe willen voegen. Veel zal bovendien ook afhangen van zijn ontwikkelingen tijdens de voorbije NHL Draft Combine. Wij zijn in ieder geval overtuigd.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
