Home Blog Pagina 222

MLB Rookie Watch 2022: week 17-18

Mick van der Nat
-
0
MLB Rookie Watch 2022: week 17-18

De Rookie Watch is weer terug van weggeweest. In de afgelopen twee weken was het weer raak met een aantal rookies die uitstekend presteerden. Zo was Steven Kwan niet te stoppen en gooide Graham Ashcraft bijna een volledige wedstrijd. Verder nog zes andere rookies in willekeurige volgorde.

STEVEN KWAN (Cleveland Guardians)

Stats: .345 (20-uit-58), HR, 3 2B, 5 BB, 2 RBI, .845 OPS

Hij was even uit de picture, maar de afgelopen twee weken liet Steven Kwan zien dat hij zijn vorm uit de eerste weken van het seizoen nog steeds in zich heeft. Toch was niet alles wat er in week 17 en 18 gebeurde positief voor Kwan. Hij raakte geblesseerd aan zijn voet en is daarom de komende tijd uitgeschakeld. Dat maakte zijn twintig hits in 58 slagbeurten niet een minder knappe prestatie. Hierdoor bezit de 24-jarige linksvelder op dit moment de langste hitstreak van MLB met achttien wedstrijden. Verder sloeg hij nog één homerun, drie doubles en kwam hij vijf keer op het honk met een vrije loop.

Naast zijn uitstekende vorm aan de aanvallende kant liet hij ook zien op defensief gebied zijn mannetje te kunnen staan. In de laatste wedstrijd van de series tegen de Tampa Bay Rays kwam Rookie of the Year winnaar van 2021 Randy Arozarena aan slag. Hij sloeg een single door het binnenveld en Brandon Lowe meende daarop te kunnen scoren vanaf het tweede honk. De arm van Kwan dacht daar toch echt heel anders over en met een perfecte aangooi op de thuisplaat werd het scoren voorkomen. Na de aangooi van Kwan zouden de Rays helemaal niet meer scoren en zo wonnen de Guardians de wedstrijd met 5-3.

REID DETMERS (Los Angeles Angels)

Stats: 19.0 IP, 25 K’s, 2 ER, 12 H, 6 BB

Uit het niets kwam Reid Detmers al eerder in het nieuws. Op 11 mei gooide de rookie in zijn elfde start de twaalfde no-hitter uit de geschiedenis van de Los Angeles Angels. In de afgelopen twee weken liet de in Nokomis, IL geboren pitcher zien dat hij een goede toekomst tegemoet kan gaan bij de Angels. Uiteindelijk gooide Detmers 19.0 innings in drie verschillende starts. Hij stond daarin tegenover de Atlanta Braves (5.0 IP), Texas Rangers (7.0 IP) en Seattle Mariners (7.0 IP). In totaal liet hij 25 keer drieslag noteren en was daarmee lijstaanvoerder van alle rookies in week 17 en 18. Verder kreeg hij slechts twee earned runs, twaalf hits en zes vrije lopen tegen.

De beste start van de 23-jarige linkshander kwam tegen de Texas Rangers. Het was de enige wedstrijd van zijn drie starts waarin hij niet een gewonnen wedstrijd kon bijschrijven. Daarentegen was het wel zijn vierde quality start in vijf wedstrijden tijd. Zeven keer werd een speler van de Rangers met een K naar de dugout gestuurd, maar hij kreeg wel zes hits, één earned run en één vrije loop tegen. De wedstrijd tegen de Rangers werd uiteindelijk verloren door de Angels, maar aan de prestaties van Detmers kan het niet gelegen hebben.

JOSE MIRANDA (Minnesota Twins)

Stats: .388 (19-uit-49), 3 HR, 2 2B, 3 BB, 15 RBI, 1.067 OPS

Met negentien hits uit 49 slagbeurten, waaronder drie homeruns, twee doubles, drie vrije lopen en vijftien RBI’s behoorde Jose Miranda tot de best presterende rookies van de afgelopen twee weken. In de eerste wedstrijd van de series liet hij ook zien clutch te kunnen zijn. Met een 3-2 achterstand in de tiende inning hadden de Twins een hit nodig om de gelijkmaker op het bord te krijgen. Miranda kwam aan slag en leverde. Teamgenoot Gio Urshela was daarna aan slag en hij sloeg een walkoff homerun, waarbij Miranda dus ook over de plaat kwam.

Ook kreeg Jose Miranda een bijzonder record op zijn naam in de afgelopen twee weken. In de eerste wedstrijd van de series tegen de Toronto Blue Jays kwam Miranda aan slag tegen pitcher Alek Manoah. Met volle honken raakte Manoah hem op zijn arm waardoor de eerstehonkman zijn derde RBI via geraakt werper kon bijschrijven. Alleen Marty Cordova bracht in de clubgeschiedenis van de Twins zo vaak op deze manier een medespeler over de thuisplaat. Een pijnlijk maar toch leuk record om bij te schrijven.

GRAHAM ASHCRAFT (Cincinnati Reds)

Stats: 20.2 IP, 12 K’s, 4 ER, 17 H, 4 BB

Drie keer stond Graham Ashcraft op de heuvel als starter in de afgelopen twee weken. Hij startte twee keer tegen de Miami Marlins en één keer tegen de Milwaukee Brewers. Dit leidde tot één overwinning en twee no decisions. Hij gooide twaalf keer drieslag en kreeg zeventien hits, vier earned runs en vier vrije lopen tegen. Zeker augustus blijkt tot nu toe een goede maand te zijn voor Ashcraft. Hij kreeg pas één earned run tegen. Daarmee staat zijn ERA voor de maand augustus op 0.64.

In zijn tweede wedstrijd tegen de Miami Marlins gooide de 24-jarige rechtshander zijn beste start uit zijn nog korte MLB-carrière. Hij wierp bijna een volledige wedstrijd, maar werd toch echt met 8.1 innings achter zijn naam van de heuvel gehaald. Na afloop van de wedstrijd stond hij de pers te woord, maar Ashcraft was vooral te spreken over zijn teamgenoten. Met name de goede sfeer in het clubhuis gaf hem de motivatie voor zijn prestatie. Naar alle waarschijnlijkheid staat Ashcraft weer op de heuvel in de series tegen de Chicago Cubs. Het is dan aan hem om zijn goede vorm verder te zetten.

ADLEY RUTSCHMAN (Baltimore Orioles)

Stats: .357 (15-uit-42), 5 2B, 13 BB, 2 RBI, 1.002 OPS

Hij was aanwezig in de laatste editie van de Rookie Watch, maar wederom heeft Adley Rutschman zijn plaats weten te bemachtigen in de Rookie Watch. Met dertien vrije lopen was de catcher van de Baltimore Orioles leider van alle rookies in dat klassement. Verder sloeg hij vijftien hits in 42 slagbeurten, waaronder vijf doubles.

De hype die rondom Rutschman hing voor het seizoen lijkt hij steeds meer waar te gaan maken. Zowel aanvallend als verdedigend laat de catcher zien een rijzende ster te zijn. Een series kort na de All-Star break tegen de New York Yankees staat hier symbool voor. Eerst sloeg hij een 100 mph fastball van Gerrit Cole richting het buitenveld voor een double. Daarna gooide hij Isiah Kiner-Falefa uit, terwijl hij het honk probeerde te stelen en als laatste had de 24-jarige een fantastische frame-actie voor de laatste nul in de tweede wedstrijd. Dat Adley Rutschman een serieuze kanshebber is voor de titel Rookie of the Year stond al vast, maar de kans dat hij hem ook gaat winnen wordt steeds groter.

ANDRE PALLANTE (St. Louis Cardinals)

Stats: 16.0 IP, 14 K’s, 3 ER, 15 H, 3 BB

Andre Pallante is de enige nieuwe naam in de Rookie Watch van deze week. De rechtshandige St. Louis Cardinals pitcher gooide 16.0 innings. Hij deed dit in drie verschillende wedstrijden, namelijk tegen de Toronto Blue Jays, Washington Nationals en New York Yankees. Hij kreeg hierin vijftien hits tegen, drie earned runs en drie vrije lopen, maar gooide ook veertien strikeouts. Twee van de drie wedstrijden (Nationals en Yankees) die hij startte sloot hij af met een overwinning. Het seizoenstotaal van Pallante staat nu op vijf overwinningen en vier nederlagen.

Verreweg de beste wedstrijd die Pallante gooide in de afgelopen twee weken – en misschien wel zijn carrière – was zijn start tegen de Washington Nationals. Daarin stond de 23-jarige 8.0 innings op de heuvel. Hij kreeg hier slechts vijf hits in tegen en één vrije loop. De acht keer drieslag die hij gooide was het hoogste drieslag aantal wat hij tot nu toe gooide in MLB. Het totaal van de wedstrijd tegen de Nationals lag zelfs hoger dan alle strikeouts die hij gooide in de hele maand april (7).

MJ MELENDEZ (Kansas City Royals)

Stats: .278 (15-uit-54), 4 HR, 4 2B, 7 BB, 13 RBI, .923 OPS

In de Rookie Watch van 9 en 10 kwam MJ Melendez al voorbij. De catcher die de toekomst voor die positie in handen heeft bij de Royals, was de nummer twee op de ranglijst van alle rookies als het gaat om homeruns. Melendez mocht in week 17 en 18 vier keer alle honken raken nadat een bal over de hekken was verdwenen. Verder sloeg hij vier doubles, kwam hij zeven keer op het honk met een vrije loop en had hij 13 RBI’s. Zijn slaggemiddelde was .278 in 54 slagbeurten en een OPS van .923.

De laatste series van week 17 en 18 voor de Kansas City Royals was tegen de Boston Red Sox. MJ Melendez is lijstaanvoerder in de slagvolgorde bij de Royals en dus kwam hij in de laatste wedstrijd van de series als eerste aan slag. De eerste pitch die hij zag van Nathan Eovaldi sloeg hij over de hekken en zo gaf hij de Royals een kickstart. Het zou niet bij deze homerun blijven in die series. Ook in de laatste wedstrijd mocht Melendez alle honken aanraken. Dit keer sloeg hij een bal van Kutter Crawford het veld uit voor een drie-run homerun.

GEORGE KIRBY (Seattle Mariners)

Stats: 15.0 IP, 19 K’s, 3 ER, 11 H, 2 BB

George Kirby is de laatste man op de Rookie Watch van deze week. De pitcher van de Seattle Mariners gooide tegen de Texas Rangers, Houston Astros en Los Angeles Angels. Zijn totaal aantal gegooide innings na deze drie wedstrijden stond op 15.0. Kirby gooide negentien keer drieslag, maar kreeg uiteindelijk elf hits, drie earned runs en twee vrije lopen tegen.

Van zijn negentien strikeouts gooide Kirby het grootste gedeelte in zijn laatste start. Deze was tegen de Los Angeles Angels. Op acht verschillende momenten in 6.0 gegooide innings stuurde Kirby een Angels speler terug met drieslag. Vooral zijn 4-seam fastball bleek een probleem voor de Angels. Zes van de acht K’s kwamen via die pitch. De fastball van Kirby blijkt een echte strikeout pitch te zijn. 53 van zijn 81 K’s kwamen via die worp, wat neerkomt op 65.4% van de gevallen. Een pitch die zeker leuk is om in de gaten te houden.

Coverfoto:Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

NFL 32-in-32 | Washington Commanders: Vast in middelmatigheid

Luuk Dokter
-
0
NFL 32-in-32 | Washington Commanders: Vast in middelmatigheid

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 8 de franchise waar de verkeerde keuzes zich opstapelen: de Washington Commanders.

Baker Mayfield en Jimmy Garoppolo waren nog beschikbaar, maar de Washington Commanders kozen de man die er eigenhandig voor zorgde dat zijn Indianapolis Colts de play-offs misliepen: Carson Wentz. Het kostte hen twee derde ronde picks, waarvan er één een tweede kan worden indien Wentz meer dan 70% speelt, en een tweede ronde swap in 2022. Het is exemplarisch voor een organisatie waarvan de eigenaar, Dan Snyder, in opspraak raakte door seksueel wangedrag en waarvan de DC, Jack Del Rio, de Capitoolbestorming van 6 januari 2021 bagatelliseerde. Twijfelachtige keuzes binnen en buiten het veld laten dit team niet ontsnappen aan de middelmatigheid. Om nog één duit in het zakje te doen: Van de zwaar ondermaatse defensie uit 2021 keren de zeven verdedigers met de meeste snaps gewoon weer terug; geen recept voor succes.

FREE AGENCY

Het grootste, doch twijfelachtige, wapenfeit van de Commanders was het traden voor quarterback Carson Wentz. In free agency werden daar weinig inspirerende spelers aan toegevoegd. Het lijkt erop dat er maar weinig zijn die interesse hebben om naar de hoofdstad te trekken. Immers, Andrew Norwell, Trai Turner en Efe Obada werden aangetrokken, maar zij kenden head coach Ron Rivera nog uit Carolina. De vierde aanwinst is wide receiver Alex Erickson. Hij komt ook van de Panthers, maar was daar niet tegelijkertijd met “Riverboat Ron”. Van deze vier free agents lijkt alleen Andrew Norwell een rol te krijgen als basisspeler. Hij vervangt Brandon Scherff.

Het vertrek van Scherff was overigens ook de grootste headline in de Washington free agency. De guard tekende voor drie jaar bij de Jacksonville Jaguars en verdient in die periode net geen 50 miljoen dollar. DT Tim Settle vervolgt zijn carrière in Buffalo terwijl DE Matthew Ioannidis naar Carolina trekt en Kyle Allen de backup wordt van Davis Mills in Houston. Tight end Ricky Seals-Jones gaat bij de New York Giants proberen zijn carrière nieuw leven in te blazen.

NFL DRAFT

Aangezien er in free agency weinig spelers overgehaald konden worden om naar Washington te verhuizen, moesten de grote versterkingen in de draft worden gezocht. De draft begon voor de Commanders met pick nummer 16. Hier kozen ze voor wide receiver Jahan Dotson (Penn State). Een reach, want de verwachting was dat hij pas richting het eind van de eerste ronde gekozen zou worden. De verwachting is echter wel dat hij direct een bijdrage heeft als wapen voor Carson Wentz.

Door het vertrek van Settle en Ioannidis moesten de Commanders wat doen aan de breedte van hun groep defensive tackles. Daarom kozen ze Phidarias Mathis (DT, Alabama) in de tweede ronde. Geen essentiële toevoeging aan de selectie, maar wel een slimme met het oog op de toekomst. Daron Payne, een pick uit 2018, zou volgend seizoen namelijk een stevig contract moeten krijgen.

In de derde ronde werd de groep running backs uitgebreid met Brian Robinson Jr. (Alabama). Een stevige RB die ook ingezet kan worden voor de laatste paar yards. Overigens was Robinson waarschijnlijk ook een ronde later nog beschikbaar geweest. Daar viel nu de keuze op safety Percy Butler (Louisiana), een investering in de breedte van de positie.

De vijfde ronde draaide om aanvallende versterkingen. Eerst koos men quarterback Sam Howell (North Carolina), een interessant project, en daarna training camp standout Cole Turner (TE, Nevada). De draft werd afgesloten met twee picks in de zevende ronde: Chris Paul (G, Tulsa) en Christian Holmes (CB, Oklahoma State).

NFL 32-in-32 2022 - Washington Commanders
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Waar Taylor Heinicke in 2021 under center stond, is die eer in 2022 toebedeeld aan Carson Wentz. Zijn komst is in principe een upgrade, maar er is geen enkele reden om aan te nemen dat Wentz terugkeert naar zijn MVP-niveau van 2017. Desondanks zal Terry McLaurin blij zijn met de komst van de quarterback. Het vergroot immers het aantal kwalitatief goede passes dat hij krijgt ten opzichte van Heinicke. Dat is echter niet voldoende om als WR1 een productief seizoen te draaien. Daar heeft hij namelijk ook enkele bliksemafleiders voor nodig. Na een teleurstellend seizoen van Curtis Samuel en Dyami Brown moet rookie Jahan Dotson die rol op zich nemen. Overigens geldt dat ook voor tight end Logan Thomas, mits hij goed terugkeert van zijn knieblessure.

De groep met running backs is goed gevuld in Washington. Antonio Gibson is daarbij de meest aansprekende naam, gevolgd door J.D. McKissic. In de draft kregen zij een collega: Brian Robinson Jr. Het resultaat is een trio dat elkaar goed aanvult. Gibson als allround back, McKissic die ook als receiver uit de voeten kan en Robinson voor de short yardage. Het is een lichtpuntje voor de Commanders. Vorig seizoen kwamen de overwinningen voor Washington namelijk vooral wanneer de focus op de running game lag en dat was nog zonder de aanwezigheid van Robinson Jr.

Qua O-Line heeft Washington met het vertrek van Brandon Scherff aan kwaliteit moeten inboeten, maar Andrew Norwell is een redelijke vervanger. Het feit dat tackles Charles Leno Jr. en Sam Cosmi terugkeren, evenals center Chase Roullier, draagt bij aan de continuïteit en dat maakt deze O-Line een degelijke unit.

DEFENSE

Aanvallend moet het dus heel iets beter gaan voor de Washington Commanders, en datzelfde geldt voor de defense. Nu is die verwachting niet per se ingegeven door kwaliteitsinjecties, maar vooral door het feit dat de kans klein is dat er wederom een dergelijk slecht jaar volgt. Overigens kan een terugkeer op volle sterkte van het duo op de flanken, Chase Young en Montez Sweat, deze verdediging nog wel iets verder helpen dan dat. Naast Sweat en Young bestaat de D-Line uit defensive tackles Jonathan Allen en Daron Payne. Dat maakt het een goede unit. Het gevaar zit hem alleen in de breedte. Na rookie Phidarian Mathis wordt de spoeling namelijk dun.

Op de linebacker positie missen de Commanders gewoonweg kwaliteit, alhoewel Cole Holcomb een sterk 2021 kende. Dat is echter niet voldoende om de hele groep te dragen. In de secondary ligt dat, ondanks het vertrek van de veelzijdige Landon Collins, iets anders. Kendall Fuller speelde een goed 2021 en het safety-duo, Kamren Curl en Bobby McCain, keert terug. Toch is hier ook sprake van wat twijfel, getuige de twee versterkingen voor de secondary in de draft.

CONCLUSIE

Wentz in plaats van Mayfield of Garoppolo, in de draft reachen voor een wide receiver en running back, niet doorselecteren in een hopeloos slechte defense. En dan noemen we nog niet eens het hopeloos verouderde stadion. Het ziet er niet goed uit voor de Commanders. Goed, Wentz is een verbetering ten opzichte van Heinicke, maar het zal waarschijnlijk niet leiden tot een team dat ineens een positief record neerzet. In het meest positieve geval doen ze, dankzij het relatief eenvoudige speelschema, nog even mee om de wildcard tickets, maar het gevolg is een draft pick halverwege de eerste ronde. Daarmee blijven de Commanders steken in de middelmatigheid.

Voorspelling: 6-11

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Washington Commanders: Wilco.

“Een nieuw seizoen, een nieuwe naam, een nieuwe QB, maar gaat dat het verschil maken? Persoonlijk zijn mijn verwachtingen weer vrij laag. Met Wentz haal je wel een voormalig MVP-kandidaat op de meest belangrijke positie. De afgelopen jaren kwam hij echter niet meer uit de verf en was hij een redelijk belangrijke schakel in het niét behalen van de playoffs in Indy. Tijdens camp regent het ook intercepties van de beste man; het wekt geen vertrouwen.

Aan de andere kant is de O-Line van Washington vaak redelijk stabiel. Weliswaar speelt Scherff nu voor meer geld in Florida, maar dat lijkt redelijk opgevuld te worden door wat veteranen. De X-factor moet dit jaar zitten in de receiving core. Scary Terry heeft naast een nieuw contract ook weer meer buddies op veld gekregen die gevaarlijk zijn. Daardoor zal de gemiddelde defense minder op hem focussen. Curtis Samuels is eindelijk weer fit, Docton (first round pick) is een soort Terry 2.0 in camp en heel veel mensen zijn extreem verrast door Cole Turner. De 5th rounder uit Nevada op de TE positie is naam aan het maken elke keer als hij op het trainingsveld staat.

Aan de D zijde zal veel ook afhangen van de recovery van Chase Young. Als hij op niveau terug kan komen, is het een bovengemiddelde D die af en toe een splash play heeft.”

Voorspelling: 6-11 (bonus: Rivera wordt ontslagen en Sam Howell eindigt als startende QB)

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Scott Taetsch/Getty Images

NFL 32-in-32 | Chicago Bears: Een franchise in limbo

SportAmerika
-
1
NFL 32-in-32 | Chicago Bears: Een franchise in limbo

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 7 één van de orginal founders van de NFL die al enkele seizoenen in een staat van limbo verkeert: de Chicago Bears.

Door: Marc Derix

Inspiratieloos spel, een veelbelovende quarterback die voor de leeuwen werd gegooid en een defense die al vrij vroeg uitcheckte. Het gevolg: een 6-11 record. Tel daarbij nog een dumpster fire van een end-of-season persconferentie bij op en het vertrouwen van de Chicago faithful was op een all-time low. GM Ryan Pace en HC Matt Nagy werden ontslagen en front office guru Bill Polian werd aan het hoofd gezet van een zoektocht naar een nieuwe GM en HC. Hoe staan de Bears er een ruime maand voor de start van het reguliere seizoen nu eigenlijk voor?

FREE AGENCY

De Bears waren overduidelijk sellers tijdens free agency. Nieuw aangenomen GM Ryan Poles erfde één van oudste rosters in de league. Vooral de zorgvuldig samengestelde defense was de laatste twee seizoenen lang niet altijd fit en de back-loaded contracten begonnen te zwaar op de salary cap te drukken.

Khalil Mack werd daarom voor een tweede ronde pick naar de Los Angeles Chargers gestuurd. De verjongingskuur aan de defensieve kant van de bal zorgde er tevens voor dat Danny Trevathan, Eddie Goldman, Akiem Hicks, Alec Ogletree, Christian Jones, Tashaun Gipson en Deon Bush hun locker in Halas Hall uit mochten ruimen.

Allen Robinson II en de Bears kwamen — na een franchise tag in 2021 — niet tot overeenstemming over een nieuw contract. Hij voegt zich het komende seizoen bij het sterrenensemble van de LA Rams. Ook de vaak geblesseerde human joystick, Tarik Cohen, keert niet terug in het nieuwe seizoen.

Tweedejaars quarterback Justin Fields moest afgelopen seizoen te vaak rennen voor zijn leven. Lucas Patrick, Michael Schofield en Riley Reiff komen daarom de offensive line versterken. Met het vastleggen van Byron Pringle en N’Keal Harry hopen de Bears een verzwakt receiver corps een nieuwe impuls te geven.

NFL DRAFT

Ryan Poles kreeg de taak om het roster te verjongen. Hij kreeg hiervoor in zijn eerste draft slechts zes picks tot zijn beschikking; zonder een first rounder. Door slim handelen van Poles eindigden de Bears op zaterdagavond uiteindelijk toch met een totaal van 11 gedrafte spelers.

De Bears hebben op alle posities meer diepte nodig, maar er zijn drie posities die extra aandacht verdienen: offensive line, receiver en defensive back.

Die laatste positie werd met de eerste pick van de Bears in de tweede ronde meteen aangepakt. Cornerback Kyler Gordon (Washington) is een veelzijdige corner, die zowel slot als outside corner kan spelen. De Bears’ tweede pick was ook een upgrade voor de secondary. Safety Jaquan Brisker (Penn State) zal in een verzwakte safety groep waarschijnlijk een startende rol gaan opeisen.
In de derde ronde kreeg Justin Fields er eindelijk een deep threat bij. Wide receiver Velus Jones Jr. van Tennessee rende tijdens de combine een 4,31 40-yard dash, dus de snelheid is er. Hij zal waarschijnlijk ook punt- en kick-off returns voor zijn rekening gaan nemen.

Offensive linemen Braxton Jones (Southern Utah), Zach Thomas (San Diego State), Doug Kramer (Illinois) en Ja’Tyre Carter (Southern) zullen Fields meer ruimte in de pocket moeten geven en ervoor moeten zorgen dat de run game eindelijk consistent begint te lopen.

Daarnaast zullen edge rusher Domique Robinson (Miami OH), running back Trestan Ebner (Baylor), safety Elijah Hicks (California) en punter Trenton Gill (NC State) hun opwachting in Chicago mogen gaan maken.

NFL 32-in-32 2022 - Chicago Bears
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Alle ogen zullen ook dit jaar weer gericht zijn op Fields. Ryan Poles en de nieuwe HC Matt Eberflus zien hem (voorlopig) als de franchise quarterback van de Bears. Hij zal dan nog wel wat stappen moeten maken. Fields had afgelopen seizoen nogal wat moeite met ball security, wat dodelijk is als de aanval bij jou moet beginnen. Met Trevor Siemian en Nathan Peterman als zijn backups, zal zijn positie echter niet snel in gevaar komen.

In Luke Getsy hebben de Bears een nieuwe OC gevonden. Tot vorig seizoen was hij de quarterback coach en passing game coordinator van Aaron Rodgers in Green Bay, dus hij is een bepaalde benchmark gewend. Het wordt interessant om te zien hoe hij de sterke kanten van Justin Field — een goede arm en snel en wendbaar uit de pocket — om kan zetten in een efficiënt game plan.

Tijdens de eerste week van training camp kampt de O-line meteen met pijntjes. Center Lucas Patrick heeft een handblessure opgelopen en wacht nog op zijn rentree. Tackle Teven Jenkins is wederom geblesseerd, nadat hij vorig jaar ook al het training camp gemist had. Hij lijkt volgens de Chicago media daarnaast te kampen met maturity issues. Er is zelfs sprake van dat de tweede ronde pick van 2021 op het trade block ligt. Nieuwelingen Riley Reiff en Michael Schofield zien er vooralsnog heel solide uit.

Dan het receiving corps. Darnell Mooney, Byron Pringle, Equanimeous St. Brown, Dante Pettis, N’Keal Harry, Velus Jones Jr en Dazz Newsome. Het zijn geen namen die je meteen oppikt in je Fantasy Football Team. De consensus is dan ook dat de Bears in het preseason veel te weinig hebben gedaan om Fields van vertical threats te voorzien. Fields is wél lovend over zijn connectie met Darnell Mooney. Van die combinatie zal dan ook het meeste gevaar moeten komen.

Op running back vinden we David Montgomery, Khalil Herbert en Trestan Ebner. Het ontbrak de Bears in 2021 aan fatsoenlijke blocking, waardoor de running game te weinig opleverde. We zien Montgomery daarom ook niet terug in de preseason lijstjes van top running backs in 2022. Iets wat Montgomery (naar eigen zeggen) voldoende ammunitie geeft om zijn criticasters de mond te snoeren.

DEFENSE

Ook de defense heeft een nieuwe coördinator. Matt Eberflus wist Alan Williams, zijn defensive backs coach bij de Indianapolis Colts, te overtuigen om met hem avontuur bij de Bears aan te gaan. De Bears gaan terug naar een 4-3 defense in een Cover-2 stijl, iets wat de Bears de nodige succesen heeft opgeleverd onder Lovie Smith.

Williams krijgt de taak om Eberflus z’n H.I.T.S.-filosofie te introduceren; Hustle, Intensity, Takeaways, (playing) Smart. Het is een systeem om te meten of ze de juiste dingen doen en in welke gebieden ze nog tekortschieten. In Indianapolis zorgde dit ervoor dat de Colts defense meerdere seizoenen tot de top 10 in run defense, takeaways en scoring behoorde.

Een belangrijk stukje in de puzzel en misschien wel de beste speler in de defense is LB Roquan Smith. Hij speelt dit jaar het laatste jaar van zijn rookie contract. Nadat hij in zijn rookie season ook al een hold-out was, vanwege guaranteed money en bepalingen over eventuele schorsingen in zijn contract, staat hij nu opeens op de PUP-lijst. Iets wat een meerjarig contract zeker kan verhelpen. Als hij speelt zijn Nicholas Morrow en Jaylon Johnson zijn mede-linebackers.

DE Robert Quinn bevindt zich eveneens in het laatste jaar van zijn contract, maar is wel op komen dagen. Quinn, die vorig jaar nog het single season sack record van de Bears verbrak, zal waarschijnlijk ook aan zijn laatste Bears seizoen beginnen. Hij heeft aangegeven graag te willen blijven, maar hij is ondertussen 32 en weet ook dat de NFL business is. In de loopgraven krijgt hij dit seizoen steun van DE Trevis Gipson, NT Angelo Blackson en DT Justin Jones.

Kyler Gordon lijkt een goede indruk bij de coaches en zijn teamgenoten achter te laten. Hij wordt zowel als cornerback en nickelback uitgeprobeerd en lijkt op beide posities meer dan redelijk uit te de voeten te kunnen. Jaquan Brisker laat ook een goede eerste indruk achter. Hoe beter hij speelt, des te beter zal mede-safety Eddie Jackson uit de verf komen. Het zou mooi zijn als hij kan terugkeren naar zijn Pro-Bowl vorm.

CONCLUSIE

Vraagtekens omringen dit team. Is Justin Fields echt zo goed? Kan hij in zijn sophomore year de stap vooruit maken? Heeft hij daar wel de support cast voor? Kan een defense zonder échte supersterren wel potten breken? Waar spelen de Bears in de toekomst eigenlijk? In een wederom gerenoveerd (en overdekt) Soldier Field? Of in een shiny nieuw stadion op de oude renbaan van Arlington Heights?

Door slim te handelen heeft Ryan Poles volgend seizoen, in het tweede jaar van de rebuild, zo’n 100 miljoen dollar in cap space en waarschijnlijk een top 5 pick. Dat is werkbaar. Een rebuild heeft tijd nodig; er wordt daardoor dit seizoen nog niets van ze verwacht. Toch is er hoop. Een mooi maar gevaarlijk iets. Het zal al een opgave worden om het resultaat van vorig jaar te evenaren, maar we geven Fields nog even het voordeel van de twijfel.

Voorspelling: 7-10

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Robin Alam/Icon Sportswire

Dutch Watch: lekkere week voor Profar, Phillies zwaaien Gregorius uit

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: lekkere week voor Profar, Phillies zwaaien Gregorius uit

De trade deadline ligt achter ons en alle landgenoten bleven op hun post. Xander Bogaerts verdedigt dus nog altijd de kleuren van de Red Sox en begon augustus met een homerun. Dat deed ook Jurickson Profar, maar de speler van de Padres had het toch al op zijn heupen deze week. Andrelton Simmons werkt aan zijn herstel, maar zal dit voorlopig even in de minors doen. Voor de eveneens geblesseerde Ozzie Albies en Carter Kieboom is de weg terug naar de majors nog wat langer. En dan was er nog heel slecht nieuws voor Didi Gregorius.

SEIZOENSSTATS: 372 AB, .312/.387/.459, .815 OPS, 58 R, 46 RBI, 28 2B, 9 HR, 7 SB, 133 OPS+

Xander Bogaerts heeft een clausule in zijn contract die hem de mogelijkheid geeft na dit seizoen te vertrekken uit Boston. Dit maakte de trade deadline op 2 augustus voor alle partijen net wat interessanter. De Red Sox beweerden bij hoog en laag dat ze hun kortestop niet wilden laten gaan, maar onder druk wordt alles vloeibaar, toch? Het huwelijk tussen Bogaerts en Boston bleef ook na 2 augustus in stand en de kortestop vierde dit woensdag met een homerun tegen de Astros.

Na een moeizame start van dit seizoen gloorde er in juni opeens hoop voor de Boston Red Sox. Xander Bogaerts en de zijnen gingen winnen en de play-offs lagen binnen handbereik. En toen was daar in juli die vrije val. Boston won slechts 8 van de 27 wedstrijden en de hoop bleek eens te meer een uitgestelde teleurstelling. Xander Bogaerts richtte zich echter aan het einde van de maand op en hoopte die lijn door te trekken in de serie tegen de Brewers.

Op 29 juli had Bogaerts weinig in te brengen tegen Brandon Woodruff en diens relievers. De kortestop was in dit eerste duel 0-for-4 en zag daarmee een 6-game hitting streak eindigen. Aan de hand van hun starter opende Milwaukee deze serie met een 4-1 overwinning. Met een RBI-single in de zevende inning toonde Bogaerts afgelopen zaterdag beterschap. De infielder was deze dag 1-for-3 en kreeg twee keer opzettelijk vier wijd. De Red Sox wisten dit niet af te straffen en leden opnieuw een nederlaag: 4-9.

HELPENDE HAND

Een sweep konden de Red Sox zondag voorkomen en wederom bleek Bogaerts de parachute die de ploeg nodig had. De kortestop was 2-for-5 en goed voor 2 RBIs. Met 2 uit en 2 honken bezet kwam Bogaerts in de vijfde inning door met een double die 2 runs opleverde. Hij bracht daarmee het evenwicht terug in dit duel en het gaf de Red Sox tevens het broodnodige zelfvertrouwen. Boston scoorde 5 runs in die betreffende inning en legde de basis voor een 7-2 overwinning.

Ook in Beantown gebeurde het nodige rond de trade deadline, maar Xander Bogaerts bleef op zijn post. Met zijn Red Sox won hij op 1 augustus, een dag voor de deadline, verrassend met 3-2 van de Houston Astros. De kortstop zelf leverde aanvallend geen bijdrage. Na een 0-for-4 en 2 K’s zag hij zijn slaggemiddelde dalen naar .313. Ook na de tweede ontmoeting was het feest op Fenway Park.

De Red Sox zegevierden dinsdag met 2-1, maar bij deze overwinning keek Bogaerts alleen maar toe. Op hem werd geen beroep gedaan. Op 3 augustus pakten de Astros eens flink uit. Zo kwam onder meer aanwinst Trey Mancini door met een homerun. Houston sloot het bezoek aan Boston af met een 6-1 overwinning en die ene run kwam op naam van Xander Bogaerts. Zeven AB’s op rij resulteerden in een out, maar zijn laatste slagbeurt maakte iets goed.

Hij haalde flink uit en zijn bal vloog het linksveld uit voor zijn negende homerun van het seizoen. Nog altijd niet het aantal dat we van hem gewend zijn, maar mogelijk zorgt het verstrijken van de trade deadline voor wat rust in zijn hoofd. Bogaerts weet dat hij nu hoe dan ook het seizoen afmaakt in Boston en zal er alles aan doen om de Red Sox van die laatste plaats in de divisie te krijgen.

SEIZOENSSTATS: 214 AB, .210/.263/.304, .567 OPS, 17 R, 19 RBI, 9 2B, 1 HR, 1 SB, 60 OPS+

De Philadelphia Phillies jagen op een wildcard in de National League. Een serie in Pittsburgh tegen de Pirates kwam voor Didi Gregorius en de zijnen dan ook als geroepen. Om onder meer de Cardinals van zich af te houden of de druk op de Padres op te voeren, zou een sweep tegen de Buccos ideaal zijn. Vanaf 2 augustus, de dag van de trade deadline, volgde dan een korte serie tegen de Atlanta Braves. De wereldkampioen is nog in de race voor de titel in de NL East, maar kan altijd nog leunen op de riante voorsprong in de race om de wildcards.

Voor de Phillies begon de serie van vier vorige week donderdag uitstekend. De ploeg liep simpel uit naar een grote voorsprong en de RBI-single van Didi Gregorius in de zevende inning leek alleen leuk voor de statistieken. Zijn single naar het rechtsveld hielp Nick Castellanos vanaf het tweede honk over de thuisplaat voor een 8-0 voorsprong.

Gregorius, 1-for-4 deze donderdag, kon zelf ook niet weten hoe belangrijk zijn 19e RBI van het seizoen zou zijn. In de negende inning kwamen de Pirates namelijk nog akelig dicht in de buurt en bleek Gregorius voor de winnende run te hebben gezorgd in deze 8-7 overwinning. Het tweede duel liet de kortestop grotendeels aan zich voorbij gaan, maar in de derde was hij opnieuw belangrijk.

PLOTS AFSCHEID

Hij tekende in de zevende inning voor zijn enige hit in vier AB’s, maar vanaf het tweede honk scoorde de Amsterdammer in de tiende inning dit keer zelf de winnende run: 2-1. Philadelphia zou al deze vier ontmoetingen inderdaad winnen, maar in de 8-2 zege van zondag droeg Gregorius aanvallend niets bij. Hij was 0-for-5 dit duel en 2-for-13 in deze serie. Zijn slaggemiddelde duikelde naar .214 en dat is het laagste sinds 13 april (.158).

In het tweeluik tegen de Atlanta Braves werd dit slaggemiddelde er niet beter op. De kortestop heeft het al een tijdje moeilijk en in Atlanta moest hij het doen met één hit in 8 AB’s. De Braves bliezen de tegenstander dinsdag met 13-1 weg. Een dag later sloegen de Phillies met 3-1 terug, maar meer dan een single in de vijfde inning was voor Gregorius niet weggelegd. Zijn batting average daalde naar .210, maar dit bleek niet zijn grootste zorg.

Aan slag presteert de geboren Amsterdammer de laatste tijd niet en in Philadelphia moesten ze ruimte maken voor de van een blessure herstelde Jean Segura. Gregorius werd het kind van de rekening. Met nog een paar maanden te gaan in zijn contract werd de kortestop donderdag door de organisatie op straat gezet. Kwam dit als een verrassing? De Phillies hebben goede (betere?) alternatieven en in Philaldelphia was Gregorius aan slag geen schim van de speler die hij in New York was. De kortestop moet nu op zoek naar een nieuwe werkgever en gezien zijn huidige vorm kon dat nog best lastig worden.

SEIZOENSSTATS: 39.1 IP, 5-0 (24 SV), 3.43 ERA, 0.992 WHIP, 2.53 FIP, 16 R, 15 ER, 11 BB, 54 K, 124 ERA+

 Zijn ERA is wel eens beter geweest, maar verder behoort Kenley Jansen ook in zijn nieuwe uniform “gewoon” tot de elite onder de closers in de MLB. Dat zijn ERA nog altijd wat aan de hoge kant is, komt voornamelijk door zijn stroeve debuut voor de Braves, waarin hij 3 earned runs toestond. Afgelopen week moest Jansen twee keer aan de bak tegen de Arizona Diamondbacks en trof hij met Atlanta in de Philadelphia Phillies een rivaal uit de NL East.

Op 31 mei had Kenley Jansen voor het laatst iemand met 4 wijd op de honken gezet. In juni gaf hij wat hits en runs weg, maar geen enkele walk. Hetzelfde gold voor juli. Tot vorige week vrijdag. De Braves genoten van een 5-2 voorsprong op het moment dat Jansen aan ’t werk werd gezet.

Daulton Varsho begroette de closer met een triple, maar de volgende twee batters konden met een strikeout gaan zitten. Wat Jansen bijna twee maanden niet gebeurde, gebeurde nu snel achter elkaar. Geraldo Perdomo en Josh Rojas kregen elk vier wijd, waardoor alle honken bezet waren.

De voorsprong kwam nu serieus in gevaar en de pitch count was ook al aardig opgelopen. Jansen wist zichzelf tegen Jordan Luplow echter bewonderenswaardig te herpakken. Hij had slechts 3 pitches nodig om Luplow met drie slag weg te zetten en daarmee de 5-2 zege én zijn 24e save veilig te stellen.

WEINIG ACTIE

Zaterdag wonnen de Braves met 6-2 en was de inzet van Jansen niet nodig, maar hoe anders was dit in de series finale van zondag. Bij een 0-0 stand in de negende inning zat een save er voor de closer niet in, maar Jansen werd vanzelfsprekend wel geacht de Diamondbacks van scoren te houden. Hij had 7 pitches nodig voor zijn eerste twee nullen. Christian Walker stribbelde wat tegen, maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven.

Alek Thomas dwong een walk af, maar zou daar weinig plezier van beleven. Hij werd gepakt bij een poging het tweede honk te stelen. In de gelijkmakende negende inning verzekerde Austin Riley de Braves van de sweep, een 1-0 overwinning en de vijfde overwinning voor Kenley Jansen dit seizoen. Zijn ERA daalde naar 3.43 en daarmee begint de closer aan de belangrijke serie tegen de NY Mets. Tegen Philadelphia (13-1 winst en 1-3 nederlaag) kwam Jansen namelijk niet in actie.

SEIZOENSSTATS: 376 AB, .255/.352/.426, .777 OPS, 62 R, 47 RBI, 24 2B, 12 HR, 5 SB, 126 OPS+

 De prestaties en de ambities van de San Diego Padres liepen in juli niet synchroon. Waar de LA Dodgers de ene overwinning na de andere boekten, daar struikelden de Friars vaker dan hen lief was. Jurickson Profar deed echt zijn best wel, maar kon toch ook niet voorkomen dat zijn Padres steeds verder achterop raakten in de strijd om de divisietitel.

Met de trade deadline in zicht onderstreepte de franchise de ambities nog maar eens en bloeide Jurickson Profar helemaal op. De veelzijdige infielder had het ontzettend naar zijn zin tegen de Minnesota Twins en bleef tegen de Rockies het gaspedaal intrappen.

Met 4 hits in drie wedstrijden sloot Jurickson Profar in Detroit de road trip af, maar tijdens de home stand die volgde kwam onze landgenoot pas echt op gang. Op 29 juli hield hij zich nog in tijdens de eerste wedstrijd tegen de Twins. Profar was 0-for-2, maar tekende wel voor 2 walks en een run. Zijn Padres hadden geen enkele moeite met de bezoekers uit Minnesota en wonnen met 10-1.

Een dag later hing de vlag er heel anders bij. De Padres dreigden met grote cijfers onderuit te gaan, maar een homerun van Profar in de negende inning gaf de score een wat dragelijker aanzien. Met C.J. Abrams en Ha-Seong Kim op de honken joeg Profar voor de tiende keer een bal het stadion uit. Hij bepaalde daarmee de eindstand op 4-7.

PLAAG VOOR PITCHERS

De series finale werd zondag door de Padres met 3-2 gewonnen en weer speelde Jurickson Profar een belangrijke rol. Nadat hij tussen 16 juni en 25 juli geen enkele homerun sloeg, was het nu opeens twee dagen op rij raak. Dit keer hoefde de outfielder ook niet te wachten tot de negende inning, want in de derde inning zette hij met z’n solo homerun de Padres op een 1-0 voorsprong. In de zesde inning scoorde Profar, na een single, opnieuw een run. Met 4 hits in 11 AB’s, 4 RBIs, 3 runs en 2 homeruns kon Jurickson Profar terugkijken op een goede laatste serie in de maand juli.

EN DOORRRR…

De Oranje-international begon aan augustus zoals hij juli was geëindigd. Profar opende tegen de Rockies namelijk met het slaan van hits, een RBI en voor de derde wedstrijd op rij een homerun! Zijn twaalfde van het seizoen kwam al bij de tweede pitch die Antonio Senzatela deze dag gooide. In de vijfde inning zou Profar ook nog tekenen voor zijn 22 double van het seizoen. Onze landgenoot was 2-for-4 in dit met 4-1 gewonnen duel.

Twee hits is mooi, maar dinsdag bewees Profar dat het nog veel beter kan. In San Diego was men bezig met de komst van onder meer Juan Soto en Josh Bell, maar in het eerste deel van de doubleheader deed Jurickson Profar statistisch niet voor die supersterren onder. De linksvelder noteerde een meer dan uitstekende 5-for-6 in de met 13-5 gewonnen wedstrijd. Twee keer kwam hij door met een double en in de zevende inning resulteerde dit in 2 runs. Austin Nola en Trent Grisham konden scoren na zijn tik in het rechtsveld. Profar zelf werd even later door Jorge Alfaro over de thuisplaat geholpen.

Ook in het tweede deel bleek Profar een tough out voor de Rockies. Met slechts een run was hij minder productief, maar door zijn 2-for-4 aan slag klom zijn slaggemiddelde naar .261. Met 3-2 werd ook deze wedstrijd door de Friars in winst omgezet. Nog altijd was deze serie niet ten einde, want er volgden ook nog een vierde én een vijfde duel. In die twee wedstrijden bewees Jurickson Profar ook maar gewoon een mens van vlees en bloed te zijn. Woensdag (9-1 winst) was hij 0-for-4 en donderdag (3-7 nederlaag) besloot Profar de week met 0-for-4 en een walk in de vijfde inning.

SEIZOENSSTATS:  376 AB, .207/.244/.311, .556 OPS, 36 R, 28 RBI, 16 2B, 7 HR, 5 SB, 59 OPS+

In de laatste volledige seizoenen was Jonathan Schoop altijd wel goed voor minimaal 20 homeruns. Voor de laatste keer dat hem dit niet lukte, moeten we helemaal terug naar 2015. Om in 2022 aan die 20 dingers te komen, zal Schoop in de tweede seizoenshelft flink benen moeten maken. Met nog ruim twee maanden te gaan, heeft hij zelfs de dubbele cijfers nog niet in zicht.

Schoop wist zelfs in de gehele maand juli nog geen homerun te slaan, maar op bezoek in Toronto kreeg hij nog de kans daar verandering in te brengen. Na die serie vlogen de Tigers naar Minneapolis voor een serie tegen een oude werkgever van Jonathan Schoop.

Het laatste weekend van juli brachten de Tigers door in Toronto. Niet erg aantrekkelijk, want een team als Detroit weet bij voorbaat dat ’t winnen van een wedstrijd daar al lastig wordt, laat staan de serie van vier. Gewonnen werd er vorige week donderdag dan ook niet, maar desondanks kon Jonathan Schoop met een redelijk gevoel terugkijken op dat eerste duel.

Bij een 1-4 achterstand in de zevende inning sloeg de infielder namelijk zijn eerste homerun in de maand juli. Zijn laatste dateerde van 21 juni toen hij in Boston “yard” ging. Het was aan slag overigens het enige wapenfeit van Schoop, die 1-for-4 was en met 3-5 onderuit ging.

TEGEN OUDE BEKENDEN

De tweede ontmoeting werd verrassend door de Tigers met 4-2 gewonnen. Jonathan Schoop was 0-for-3 met een walk in de achtste inning. Met twee honken bezet kwam Schoop zaterdagmiddag (plaatselijke tijd) door met een RBI-single in de zesde inning. Jeimer Candelario kon vanaf het tweede honk scoren en de Tigers op een 3-1 voorsprong zetten. De 27e RBI van Schoop hielp Detroit niet aan de zege, want die ging uiteindelijk met 5-3 toch naar de thuisploeg. Toronto won de vierde wedstrijd met 3-1, maar Jonathan Schoop kwam daarin niet in actie.

De rust pakte voor Schoop niet voordelig uit, want hij opende de serie tegen zijn oude club met 2 K’s en 0-for-4. Detroit boog in extra innings pas het hoofd voor de titelkandidaat in de AL Central. Afgelopen dinsdag zag het er voor de international al veel beter uit. In de vijfde inning leverde zijn zestiende double van ’t seizoen een run op voor de Tigers.

Vanaf het eerste honk kon Willi Castro scoren op de klap naar het linksveld. Schoop zelf werd door Riley Greene over de thuisplaat geslagen en diezelfde combinatie was in de zevende inning opnieuw goed voor een run. Middels vier wijd kwam Schoop op de honken en Greene deed de rest. De Tigers wonnen met 5-3.

De vreugde bleek van korte duur, want de series finale ging woensdag met 4-1 naar de thuisploeg. Schoop kon het zijn oude team geen moment lastig maken en werd drie keer met drie slag naar de dug-out gestuurd. Zijn 1-for-10 in deze serie zorgt ervoor dat z’n slaggemiddelde daalt naar .207.

SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl. De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

NFL 32-in-32 | Carolina Panthers: Mayfield laatste kans Rhule

Ton de Vries
-
0
NFL 32-in-32 | Carolina Panthers: Mayfield laatste kans Rhule

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 6 het team waarbij de coach onder grote druk staat om eindelijk te presteren: de Carolina Panthers.

In een seizoen waarin de Panthers eindelijk hoopten weer aansluiting te gaan vinden met de play-off teams, stond het offseason vooral bol van negatieve zaken buiten het veld. Eigenaar David Tepper besloot de stekker uit een megaproject te trekken in Rock Hill, SC. Een enorme bouwput achterlatend waar niks meer mee gedaan kan worden. Diezelfde eigenaar was de belangrijkste drijfveer in de jacht op Deshaun Watson. De Panthers zaten misschien wel het langst van alle teams achter de polariserende quarterback aan. Ook daar trok Tepper uiteindelijk op het laatste moment de stekker uit. Matt Rhule en vooral Scott Fitterer moesten daarna de scherven bij elkaar vegen om toch iets van het team te maken in aanloop naar dit, voor de hoofdcoach, cruciale seizoen.

FREE AGENCY

Natuurlijk was de belangrijkste aanwinst Baker Mayfield. Fitterer wachtte lang met de trade, maar toen er uiteindelijk een deal op tafel lag, die wel heel gunstig was voor de Panthers, besloot hij de voormalig nummer één draft pick binnen te halen. Is Mayfield dan eindelijk de top QB die de Panthers al zo lang zoeken? Waarschijnlijk niet, maar een verbetering ten opzichte van Sam Darnold is het ongetwijfeld.

Om welke QB dan ook een beetje een kans te geven moest de O-Line stevig verbouwd worden. Dat lukte vrij aardig. Nieuwbakken Super Bowl winnaar Austin Corbett werd gehaald, evenals center Bradley Bozeman. Door het draften van een nieuwe left tackle, waarover later meer, zien we ineens de contouren van een mogelijk drastisch verbeterde O-Line.

Wat niet lukte was het opvangen van het vertrek van Haason Reddick. De speler met de meeste sacks vorig jaar vertrok naar de Eagles en eigenlijk werd er weinig voor teruggehaald. Daardoor ligt er komend seizoen wel erg veel druk op de schouders van Brian Burns. Ondanks dat, was Fitterer tamelijk succesvol en haalde hij onder andere ook nog running back D’Onta Foreman en safety Xavier Woods binnen.

NFL DRAFT

De draft was bij voorbaat ingewikkeld voor de Panthers. Vanwege de trades voor Darnold en C.J. Henderson beschikten ze dit jaar slechts over één pick in de top 100. Wel viel het board gunstig voor Fitterer in de eerste ronde. Left tackle was absolute noodzaak en op plek zeven kon de tweedejaars General Manager kiezen uit alle drie de top tackles in deze draft. “Homegrown” Ickey Ekwonu werd de keuze. Hij moet na vele jaren de matig gevulde positie van left tackle weer glans gaan geven in Charlotte.

Dan hadden de Panthers natuurlijk ook nog hun oog op de QB’s in de draft. Door een trade met New England wisten ze Matt Corral (Ole Miss) te selecteren in de derde ronde. De verwachting is dat Corral rustig gebracht zal worden en voorlopig de back-up is van Mayfield.

Andere noemenswaardige spelers in de draft waren linebacker Brandon Smith (Penn State) en EDGE Amare Barno (Virginia Tech). Ondanks dat deze spelers respectievelijk in de vierde en vijfde ronde werden verkozen, is er aankomend seizoen naar verwachting toch al een rol voor ze weggelegd.

OFFENSE

Misschien wel de belangrijkste aanwinsten dit offseason waren die direct naast het veld. In Carolina besloten ze het roer flink om te gooien wat betreft de coaching staff. Getalenteerde jonge coaches moesten plaats maken voor coaches met veel (hoofdcoach) ervaring. Zo werd Ben McAdoo de nieuwe offensive coordinator. Misschien niet de “rockstar OC” die beloofd was, maar wel een man met ervaring.

En ja, ook dit jaar draait alles om de vraag: Blijft Christian McCaffrey blessurevrij? Om wellicht zijn workload iets beter te kunnen managen, heeft McAdoo nu ook Foreman tot zijn beschikking. Dat zou de sleutel kunnen zijn om duurzamer met CMC om te gaan.

Verder is de belangrijkste wijziging, naast de komst van Mayfield natuurlijk, die van de offensive line. Op papier zou er een mooie offensive line kunnen ontstaan door de free agency aanwinsten en Ekwonu. Belangrijkste targets blijven DJ Moore en Robbie (dit jaar Robbie en niet meer Robby) Anderson. Achter die twee wide receivers zullen Rashard Higgins en Terrace Marshall Jr strijden om plek drie. De tight end positie blijft een minpunt. Ian Thomas en Tommy Tremble zullen niet direct elke defense schrik aanjagen.

DEFENSE

Vorig jaar begon de defense van Phil Snow uitstekend aan het seizoen. Echter stortte het in het tweede deel van het jaar als een kaartenhuis in elkaar. Een beetje het probleem van dit team de afgelopen twee jaar. Andere teams passen zich aan aan de Panthers, maar bleek lastig voor Matt Rhule en zijn team.

Het meeste talent van dit team speelt aan de defensieve kant van de bal. Met name Brian Burns (OLB), Derrick Brown (DL) en Jeremy Chinn (S) kunnen uitgroeien tot topspelers op hun positie. Ondanks dat Stephon Gilmore niet werd verlengd, is de secondary op papier toch behoorlijk goed gevuld. Veel zal wel afhangen van tweedejaars cornerback Jaycee Horn. Kan hij dit jaar wel fit blijven? Aangevuld met spelers als Donte Jackson, C.J. Henderson en Xavier Woods zou de passing defense potten moeten kunnen breken.

Zoals eerder benoemd ligt de uitdaging om genoeg druk op QB te zetten. Burns zal dit niet alleen kunnen, dus moeten EDGE spelers als Yetur Gross-Matos en Marquis Haynes een stap zetten. Veel wordt in die rol ook verwacht van veelzijdige speler Frankie Luvu, een positieve verrassing vorig jaar. Niet alleen aan de zijkant zijn er vraagtekens, ook de interior is wat dun bezaaid. Derrick Brown moet daar hopen op steun van Matt Ioannidis, overgekomen van de Commanders, en Bravvion Roy. Dat is mogelijk onvoldoende om sterke run teams af te kunnen stoppen.

CONCLUSIE

Misschien wel de grootste uitdaging dit seizoen voor de Panthers is het loodzware schema. In het begin liggen er nog wel wat kansen maar gedurende seizoen krijgen ze vele topteams tegenover zich. En dat maakt het er niet makkelijker op voor Rhule, die natuurlijk de druk voelt om te presteren. In college wist hij altijd zijn team op de rit te krijgen in jaar 3, lukt dat dit jaar ook voor de Panthers?

Waarschijnlijk niet. Het team zal, net als vorig jaar, wel eens aardig kunnen beginnen. Maar het schema en de divisie (met de Bucs en de Saints) zijn niet in hun voordeel. Risico voor de Panthers bestaat om “stuck in the middle” te eindigen. Net te veel winnen waardoor een goede draft pick er niet in zit, maar ook net niet genoeg voor de playoffs.

Echter, de belangrijkste overwinning voor dit team zou zijn als de eigenaar zich wat minder met het team zou gaan bemoeien. Sinds zijn komst heeft hij zich bepaald nog niet populair gemaakt bij alles en iedereen in Carolina. Hij zal moeten leren de mensen te vertrouwen die verstand hebben van het spelletje en zich op de achtergrond te houden. Dat is de enige juiste weg omhoog voor de Panthers.

Voorspelling: 5-12

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Carolina Panthers: Joshua.

“Aan alles merk je dat de Panthers nog in een opbouwfase zitten. De afgelopen paar drafts is er sterk ingezet op het opbouwen van een ijzersterke defense. In het Super Bowl jaar van 2016 was de D vaak de unit die de lastige wedstrijden over de streep trok. Het lijkt alsof de Panthers dit in 2022 (en verder) weer willen opbouwen. De offense laat nog te wensen over en zeker de QB tombola is een grote onzekerheid. Ook de inzet van CMC is wisselvallig. Na zijn sterke start vanuit zijn rookie contract is het inmiddels niet meer wat het geweest is.”

“Na het verlaten van Cam is de QB class ook zeer wisselvallig en de komst van Baker Mayfield is voor mij nog een groot vraagteken. Er is teveel geld uitgegeven aan QB’s en dat drukt op de rest van het team. Toch kan het wel een upside worden dit seizoen met het roster wat er staat. De D lijkt verder te bouwen op de weg die is ingezet en de offense kan maar zo verassen als CMC gezond blijft. Het is alleen de grote vraag of het playbook van Carolina verder gaat dan “dump to CMC”. Mocht Baker rustig blijven en Ickey zijn stempel kunnen drukken, kan het maar zo een verassend seizoen worden. De SB winnen we niet, een wildcard moet haalbaar zijn.”

Voorspelling: 9-8 (verliezen in de Wildcard Round van de Seahawks)

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Griffin Zetterburg/USA Today Sports

NFL 32-in-32 | Houston Texans: Verlost van de molensteen

Toon Aerts
-
0
NFL 32-in-32 | Houston Texans: Verlost van de molensteen

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 5 het team dat zich in het voorjaar ontdeed van zijn franchise quarterback: de Houston Texans.

2021 was geen leuk seizoen voor al wie zichzelf nog Houston Texansfan durfde te noemen. Al meteen na het einde van het seizoen 2020 begon de ellende, toen de grote ster van het team, Deshaun Watson, aangaf niet meer voor de Texans te willen spelen en dus een trade-verzoek indiende. Die trade kwam echter nooit tot stand, omdat Watson zwaar onder vuur kwam te liggen. Hij werd door 30 vrouwen beschuldigd van aanranding en 24 slachtoffers spanden ook effectief een burgerlijke rechtszaak aan. De geïnteresseerde teams wilden zich niet verbranden en zetten een stap terug. Tot niemands verrassing speelde Watson geen enkele minuut in 2021, ondanks dat hij niet formeel geschorst werd.

Zonder echte sterren in het team, werd het een zwaar seizoen voor Houston. David Culley deed wat hij kon, maar geraakte niet verder dan vier overwinningen. Het koste hem aan het eind van het seizoen al na één jaar zijn job. Sinds 18 maart 2022 kunnen ze in Houston echter eindelijk weer naar de toekomst kijken. Die dag wierpen de Cleveland Browns de Texans een gigantische reddingsboei toe.

FREE AGENCY

De belangrijkste transactie die de Texans dit offseason verwezenlijkten, was van uitgaande aard. Deshaun Watson kreeg een jaar na zijn verzoek eindelijk zijn zin en verkaste richting de Cleveland Browns. De Browns betaalden een premiumprijs en gaven drie eerste ronde picks, een derde ronde pick en twee vierde ronde picks op om Watson naar Cleveland te halen. In Houston haalde de hele franchise opgelucht adem. Het dossier dat als een molensteen om de nek van het team hing, was van de baan, ook al liepen de Texans zelf de nodige imagoschade op. GM Nick Caserio kon de markt op om het nieuwe tijdperk van de Houston Texans vorm te geven.

Vooreerst werd een nieuwe head coach aangesteld. De keuze viel op de ervaren Lovie Smith, die in 2006 de Chicago Bears naar de Super Bowl loodste. Smith was in 2021 al defensive coordinator bij de Texans en is dus geen onbekende. Ook de nieuw aangetrokken spelers hebben de nodige ervaring, duidelijk een vereiste voor Caserio. Cornerback Steven Nelson, right guard A.J. Cann, running back Marlon Mack en defensive end Mario Addison hebben allen al minstens vijf jaar in de NFL gespeeld. Zelfs de nieuwe back-up quarterback, Kyle Allen, heeft in die rol al de nodige kilometers op de teller. Bovendien hebben geen van deze spelers een hoop geld gekost. De keuze voor goedkope jongens die het klappen van de zweep kennen, was een duidelijke strategie van de Texans om de jonge talenten te omringen, zonder ze eventuele speelkansen te ontnemen.

NFL DRAFT

Mede dankzij de trade van Watson hadden de Texans maar liefst negen draft picks te spenderen dit jaar, waarvan twee in de eerste ronde en nog eens twee in de tweede ronde. Wat een verschil met vorig jaar, toen Houston slechts vijf picks had en pas in de derde ronde voor het eerst aan bod kwam. De vier eerste picks van deze Draft hadden in theorie allemaal kunnen starten dit seizoen. Hadden, want intussen kreeg John Metchie III, de wide receiver die als 44ste gekozen werd, het slechte nieuws te horen dat hij leukemie heeft. Hopelijk kan de jonge receiver in 2023 wel zijn debuut maken in de NFL.

De overige drie top draft picks zullen normaliter wel op veel speeltijd kunnen rekenen. Zeker cornerback Derek Stingley, als derde gedraft uit LSU, en guard Kenyon Green, als vijftiende gekozen uit Texas A&M, zijn in principe meteen basisspelers. Ook safety Jalen Pitre uit Baylor maakt zonder twijfel deel uit van de toekomst van de Texans. In de latere rondes gingen de Texans voor jongens met upside die dit seizoen vooral voor diepte op hun respectievelijke posities moeten zorgen. Linebacker Christian Harris uit Alabama, running back Dameon Harris uit Florida en defensive tackle Thomas Booker uit Stanford hebben allen het potentieel om op termijn een starter te worden in de NFL. Bovendien mag er gerust wat vertrouwen zijn in Nick Caserio, die met zijn vijf late picks van vorig seizoen er toch in slaagde drie starters voor zijn team te kiezen.

NFL 32-in-32 2022 - Houston Texans
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

De aanval van de Texans behoorde in 2021 tot de slechtste van de NFL. Ze totaliseerden de minste yards per game van allemaal en ook qua gescoorde punten deden maar twee teams slechter. Zeker de run offense was een klein drama, met nog geen 84 rushing yards per game. De interior run blocking was dus aan een upgrade toe en die kwam er in de vorm van rookie Kenyon Green, die op left guard zal spelen en A.J. Cann die de nieuwe right guard wordt. Ook de running back room zelf kreeg een nieuw likje verf. Marlon Mack hoopt in Houston zijn carrière nieuw leven in te blazen, nadat zijn opmars in 2020 gefnuikt werd door een achillespeesblessure. De ervaren Rex Burkhead en rookie Dameon Pierce vervolledigen de experimentele run offense.

Quarterback Davis Mills was één van de lichtpuntjes in een duister 2021 bij de Texans. De derde ronde draft pick viel in voor de geblesseerde Tyrod Taylor en deed het zo verdienstelijk dat de Texans besloten met hem door te willen gaan als starter in 2022. Een ander lichtpuntje in de offense van de Texans was wide receiver Brandin Cooks. Cooks haalde voor het tweede seizoen op rij 1000 receiving yards en heeft het duidelijk naar zijn zin in Houston. Hij tekende afgelopen winter een nieuwe tweejarige deal en wordt ongetwijfeld opnieuw het speerpunt van de aanval.

DEFENSE

Niet alleen offensief was het een seizoen om snel te vergeten, ook defensief waren de prestaties niet om over naar huis te schrijven. Met name de run defense, want deze was de slechtste van de hele competitie. Ook aan deze zijde van de football moest Nick Caserio dus aan de slag. Op papier zullen er alvast drie nieuwe starters te zien zijn dit jaar ten opzichte van vorig seizoen. Top draft pick Derek Stingley in de secondary natuurlijk, maar ook aanwinsten Steven Nelson op cornerback en Rasheem Green op defensive end.

Over het linebacker-korps waren ze in Houston kennelijk wel tevreden, ondanks de matige run defense. Alle drie de starters, Neville Hewitt, Christian Kirksey en Kamu Grugier-Hill, tekenden begin dit jaar een contractverlenging. Het is bij de Texans vooral uitkijken naar het effect dat de rookies zullen hebben op de evolutie van de defense. Safety Jalen Pitre, linebacker Christian Harris en defensive tackle Thomas Booker leunen nu al bij een basisplaats aan en kunnen die misschien al wel in de loop van dit seizoen veroveren, mochten ze boven verwachting presteren.

CONCLUSIE

De zucht van opluchting kon tot ver buiten Texas gehoord worden, toen de Cleveland Browns kwamen aankloppen voor Deshaun Watson. De Texans konden eindelijk aan de rebuild beginnen denken. Die is dit off-season helemaal ingezet met een stevige Draft en met de keuze om Davis Mills een volwaardige kans te geven als startende quarterback. De kans dat dit roster meteen mee zal doen om de knikkers is echter klein. Daarvoor zijn er nog te veel zwakke plekken op het roster. Wellicht komen de Texans aan het eind van de rit aan ongeveer hetzelfde aantal overwinning als vorig seizoen. Al zal de teneur dan anders zijn dan vorig seizoen. Er is nu namelijk een duidelijk plan voor de toekomst.

Voorspelling: 4-13

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Houston Texans: Tom.

“Het lijkt eindelijk weer de goede kant op te gaan voor de Texans. Vorig seizoen, toen ik ook de Fanzone deed, zag het er heel somber uit. Het team had weinig talentvolle spelers, weinig draft kapitaal en een superster quarterback die niet meer voor het team wilde spelen en in het midden zat van meerdere rechtszaken. De Texans eindigden vorig seizoen met een record van 4-13 wat goed was voor de derde pick in de NFL draft. De beste cornerback van de draft, Derek Stingley, werd met deze pick gekozen. In de rest van de draft werden veel gaten gevuld en had het team over het algemeen een erg goede draft.”

“Vooruitkijkend naar het nieuwe seizoen verwacht niemand een serieuze run voor de playoffs en is er voornamelijk veel enthousiasme over de nieuwe rookies. Quarterback Davis Mills had een indrukwekkend eerste seizoen en zal dit jaar moeten laten zien of hij een definitief antwoord op die positie kan zijn. Het team heeft serieuze stappen gemaakt ten opzichte van vorig jaar, maar het is nog niet genoeg om een rol van betekenis te spelen als het gaat om de strijd voor de Super Bowl. Ik verwacht dat het team een beter seizoen dan de vorige draait en dat ze het jaar met 6-11 afsluiten.

Voorspelling: 6-11

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Matt Patterson/AP Photo

NHL Offseason Update: Klingberg een Duck, Sharks presenteren Quinn

Hans Mulder
-
0
NHL Offseason Update: Klingberg een Duck, Sharks presenteren Quinn

Na de storm halverwege de vorige maand zijn we nu in wat rustiger vaarwater beland. Uit de vijver met free agents vond John Klingberg een nieuwe club, maar er werden deze week toch voornamelijk contracten verlengd. En de San Jose Sharks kwamen natuurlijk eindelijk officieel met hun nieuwe coach op de proppen. Na deze korte update ben je weer helemaal op de hoogte van het reilen en zeilen in de sterkste ijshockeycompetitie ter wereld.

QUINN MOET SHARKS SUCCES BRENGEN

Het was zo ongeveer het slechtst bewaarde geheim in de NHL. Door vrijwel alle volgers werd David Quinn een paar weken geleden al naar voren geschoven als de nieuwe coach van de San Jose Sharks, maar vorige week dinsdag was er pas de officiële presentatie. Voor de 56-jarige Quinn wordt het zijn tweede kans als head coach in de NHL. Tussen 2018 en 2021 debuteerde hij bij de rebuilding New York Rangers op het hoogste niveau. Een groot succes werd dit niet, maar het drie keer missen van de play-offs kan toch ook niet geheel op het conto van Quinn worden gezet.

In San Jose krijgt de voormalig USA Hockey Development Coach of the Year (2003) van Mike Grier een volgende kans. Hoewel de twee nooit officieel samen hebben gewerkt bij Boston University delen ze wel een verleden daar. Nadat Bob Boughner door de club werd ontslagen, kwam de naam van Quinn al snel naar voren als belangrijke kandidaat.

De Amerikaan was verantwoordelijk voor Team USA tijdens de laatste Winterspelen en het WK dit jaar. In beide gevallen leverde het de Amerikanen geen medaille op. Met de Sharks wil Quinn weer de gang maken naar het postseason, maar of dat al in zijn eerste seizoen lukt valt te betwijfelen. Quinn tekende in de Bay Area een contract voor drie seizoenen.

CONTRACT TALK

MANGIAPANE EN KYLINGTON BLIJVEN FLAMES TROUW

Met Johnny Gaudreau en Matthew Tkachuk zagen de Calgary Flames deze zomer 82 goals vertrekken ten opzichte van vorig seizoen. Andrew Mangiapane was 35 keer trefzeker voor de kampioen van de Pacific Division en was eveneens RFA. De 26-jarige winger koos echter voor een langer verblijf in Calgary. Mangiapane zette dinsdag zijn handtekening onder een driejarig contract, dat hem jaarlijks $ 5.8 miljoen oplevert.

Oliver Kylington besloot zich ook langer aan de Flames te verbinden. De 25-jarige blueliner uit het Zweedse Stockholm brak vorig seizoen door met 9 goals en 31 punten in 73 wedstrijden. Kylington speelde gemiddelde ruim 18 minuten per wedstrijd. De verdediger tekende een contract voor twee seizoenen en mag per jaar $ 2.5 miljoen op zijn rekening bijschrijven.

KLINGBERG EEN DUCK

Waarschijnlijk pakte het voor John Klingberg anders uit dan vooraf gedacht. Vanwege een gebrek aan cap space zat een langer verblijf in Dallas er niet in voor de blueliner, maar waar kwam hij dan wel terecht? Pas afgelopen weekend kwam het antwoord. Ruim twee weken nadat free agency losbarstte, vond Klingberg in de Anaheim Ducks zijn nieuwe club. De Zweed tekende voor één seizoen en zal $ 7 miljoen gaan verdienen.

Jim Nill moest in Dallas keuzes maken deze zomer. In Jake Oettinger, Roope Hintz en Jason Robertson heeft hij nog altijd belangrijke RFA’s en financieel was het praktisch onmogelijk om aan Klingberg vast te houden. De wil was er wel, maar de weg kwam er niet. Na acht seizoenen, 552 wedstrijden, 71 goals en 374 punten kwam er een einde aan diens verblijf in Big D.

Anaheim krijgt in Klingberg een verdediger die goed uit de voeten kan op de PP. Vorig seizoen was Klingberg goed voor 41 assists en bijna de helft daarvan kwam tot stand op de powerplay. Met de Zweed in de gelederen hopen de Ducks, die ook Ryan Strome en Frank Vatrano al strikten, na vier jaar weer eens de play-offs te halen.

RANGERS HOUDEN VAST AAN KAKKO

Kaapo Kakko werd drie jaar geleden met veel bombarie aangekondigd bij de New York Rangers, maar de jonge Fin voldoet nog niet helemaal aan de verwachtingen. Kakko was belangrijk voor Finland tijdens het gewonnen WK in 2019, maar bij de Rangers kan hij zijn stempel nog maar zelden drukken. Vorig seizoen noteerde de Fin 7 goals en 18 punten in 43 wedstrijden voor New York. Een blessure weerhield hem ervan meer wedstrijden te spelen. In het postseason maakte Kakko deel uit van de gevreesde KID-lijn met Alexis Lafreniere en Filip Chytil, maar in Game 6 van de ECF tegen Tampa Bay deed Gerard Gallant geen beroep op Kaapo Kakko.

SIEGENTHALER VERBINDT LOT AAN DEVILS

Op de scoreformulieren komen we de naam van Jonas Siegenthaler zelden tegen, maar de 25-jarige Zwitser is op andere manieren wel heel belangrijk voor de New Jersey Devils. Siegenthaler is meer dan man van het vuile werk. De voormalig second-rounder (door Washington) behoort tot de betere spelers als het op blocks en hits aankomt en dat is het management in New Jersey, dat Andrew Brunette aan de staf toevoegde, niet ontgaan. Siegenthaler verlengde deze week zijn contract met vijf seizoenen en gaat jaarlijks ruim $ 3 miljoen verdienen. Na Dougie Hamilton (2028) en John Marino (2027) is Siegenthaler de derde verdediger in het bezit van een langjarig contract.

FLYERS VERLENGEN MET TIPPETT

Het was nogal een omslachtige deal op 19 maart van dit jaar. Claude Giroux was de grootste naam in de trade tussen de Florida Panthers en de Philadelphia Flyers, maar voor de Flyers was het ook om Owen Tippett te doen. Een 23-jarige winger die in de draft van 2017 als tiende werd gekozen. De Canadees speelde vorig seizoen al 21 wedstrijden voor zijn nieuwe club en kwam daarin tot 6 goals en 18 punten. Afgelopen vrijdag zette Tippett zijn handtekening onder een nieuw contract. Hij blijft tot de zomer van 2024 verbonden aan de Flyers en zal jaarlijks $ 1.5 miljoen gaan verdienen.

PENGUINS HOUDEN HEINEN AAN BOORD

Danton Heinen verdedigt ook in 2022-2023 de kleuren van de Pittsburg Penguins. De 27-jarige winger zette vorige week z’n krabbel onder een éénjarig contract wat hem $ 1 miljoen oplevert. Voor de Penguins een fijn contract. Heinen was vorig seizoen goed voor 18 goals en nestelde zich daarmee tussen onder meer Erik Haula, Jamie Benn, Ondrej Palat, J.T. Compher en Mason Marchment. Stuk voor stuk spelers die voor veel meer geld op de loonlijst van hun betreffende club staan.

General manager Ron Hextall heeft daarmee zijn roster aardig in de verf gezet. Hij wist in een eerder stadium Kris Letang, Evgeni Malkin en Bryan Rust al langer aan zich te binden. Veel bekende namen en een bak aan ervaring dus. Pittsburgh wist ook Jeff Petry nog te strikken in ruil voor Mike Matheson, waardoor de blauwe lijn nog weer een tikje ouder is geworden.

MATHIEU JOSEPH LANGER IN OTTAWA

In maart van dit jaar stuurden de Tampa Bay Lightning winger Mathieu Joseph naar de Ottawa Senators in ruil voor Nick Paul en een fourth-round pick in 2024. Met 4 goals en 12 punten in slechts 11 wedstrijden maakte Joseph indruk in de Canadese hoofdstad. Dit was logischerwijs ook GM Pierre Dorion niet ontgaan en hij legde Joseph een nieuw contract voor.

De 25-jarige winger, die met de Lightning één Cup won, zette zijn krabbel onder een verbintenis die hem tot medio 2026 een Senator maakt. Joseph zal jaarlijks bijna $ 3 miljoen gaan verdienen en daarmee maakt hij financieel een flinke sprong ten opzichte van zijn vorige contracten.

KADRI NOG NIET ONDER DE PANNEN

De eerste weken van free agency zijn niet onopgemerkt voorbij gegaan, maar één van de allergrootste vissen in de vijver is nog altijd niet aan de haak geslagen. Met 28 goals en 87 punten heeft Nazem Kadri zijn beste seizoen ooit achter de rug. Dit werd ook nog eens bekroond met het winnen van de Stanley Cup. In 2016 tekende Kadri een contract dat hem in Toronto $ 4.5 miljoen per jaar opleverde. Drie jaar later verscheepten de Leafs hem naar Colorado, waar Kadri uitgroeide tot een sterkhouder.

Zijn contract liep deze zomer af en Kadri zit nog altijd zonder club. Na zo’n sterk seizoen zal hij meer salaris verwachten dan de $ 4.5 miljoen die hij de laatste jaren ontving. Voorlopig lijken vraag en aanbod behoorlijk ver uit elkaar te liggen. Mogelijk wacht Kadri op het moment dat de Avalanche de financiele ruimte hebben om hem vast te leggen. Daarvoor zal Chris MacFarland nog even aan de bak moeten. De Flames, die Johnny Gaudreau en Matthew Tkachuk verloren, zitten mogelijk op het vinkentouw en dat geldt ook voor de New York Islanders. Beide teams kunnen wel wat aanvallende stootkracht gebruiken en hebben ook de middelen om Kadri binnen te hengelen.

MEER VISSEN IN DE VIJVER

Nazem Kadri is niet de enige grote naam die nog zonder club zit. Verdediger P.K. Subban en aanvallers Phil Kessel en Patrice Bergeron hebben het gewenste contract ook nog niet voorbij zien komen. Laatstgenoemde werd lang in verband gebracht met de Montreal Canadiens, maar in Quebec moeten ze hun uiterste best doen om onder de salary cap te blijven. De kans is groot dat Bergeron “gewoon” in Boston blijft, maar dan zal er wel wat ruimte gemaakt moeten worden.

Phil Kessel was jarenlang een garantie voor goals, maar net op het slechtst denkbare moment tekende hij voor zijn minst productieve seizoen in jaren. In dienst van de Coyotes stokte de teller vorig seizoen bij 8 goals. Daar stonden overigens wel 44 assists tegenover. P.K. Subban groeide in Montreal uit tot een publiekslieveling, maar bij de Devils werd hij een financieel blok aan het been. Op zijn hoogtepunt in 2014 tekende hij een meerjarig contract ter waarde van $ 9 miljoen, maar dat is de blueliner al jaren niet meer waard. Hij zal dan ook flink wat water bij de wijn moeten doen om als 33-jarige ergens een contract te verdienen.

HOLTBY ZOEKT CLUB

Braden Holtby is nog één van de weinige goalies op de markt. De Canadees wordt volgende maand 33 en revancheerde zich afgelopen seizoen in het shirt van de Stars enigszins voor twee matige seizoenen in dienst van respectievelijk Washington en Vancouver. Zijn salaris ging gestaag omlaag de laatste jaren. Bij de Capitals pakte hij tot 2020 ruim $ 6 miljoen per jaar. In Vancouver werd dit in de twee volgende seizoenen ruim $ 4 miljoen en Dallas had vorig seizoen “slechts” $ 2 miljoen voor hem over.

Cover photo: Sergei Belski/USA TODAY Sports

Trade Deadline 2022: Minder actie dan verwacht na Soto-deal

Mick van der Nat
-
0
Trade Deadline 2022: Minder actie dan verwacht na Soto-deal

Verreweg de grootste deal van de dag was Juan Soto die de Washington Nationals verruilde voor de San Diego Padres. Eric Hosmer zou eerst betrokken worden bij de trade, maar hij gebruikte zijn gelimiteerde no-trade-clausule, waardoor Luke Voit uiteindelijk onderdeel werd van de trade voor Soto. Hosmer zelf werd naar Boston gestuurd; een club waarnaar hij geen trade kon blokkeren. Hieronder een greep uit de andere opvallende moves

HOSMER WEIGERT DE NATIONALS

Het leek er lang op dat eerstehonkman Eric Hosmer deel zou gaan uitmaken van de Washington Nationals. Echter had de 32-jarige in zijn contract bij de San Diego Padres een no-trade clausule staan die hem de mogelijkheid gaf een trade naar Washington te weigeren. Uiteindelijk werd Luke Voit de vervanger van Hosmer in de deal en stapten de Boston Red Sox in als nieuwe bestemming voor Hosmer.

Hosmer heeft nog altijd $39 miljoen te goed en een groot gedeelte van dat geld zal door de Padres betaald worden. Daarnaast stuurden de Swinging Fryers ook 2B Max Ferguson (hun nummer-11 prospect) en OF Corey Rosier (hun nummer-26 prospect) naar de Red Sox. Met de komst van Josh Bell naast Juan Soto was er namelijk geen ruimte meer op het eerste honk voor Hosmer en dus bleek dit de beste oplossing volgens de Padres.

DODGERS NEMEN GOKJE MET JOEY GALLO

Buitenvelder Joey Gallo verruilde tijdens de vorige trade deadline de Texas Rangers voor de New York Yankees. De productiviteit die hij had bij de Rangers kon hij echter nooit brengen in de spotlights van New York.

In 2021 sloeg hij bij de Yankees .160/.303/.404 met dertien homeruns en 22 RBI. Dit seizoen blijft hij steken op .159/.282/.339 met twaalf homeruns en 24 RBI. Bij de Los Angeles Dodgers zullen ze hopen dat Gallo aan de zuidkust meer in zijn ritme kan komen en namen de gok om hem over te nemen van de Yankees. Minor Leaguer Clayton Beeter stond aan de andere kant van de deal, maar Gallo zal moeten laten zien dat hij zijn productiviteit niet echt verloren is. Hij treft bij LA één van zijn beste vrienden, Cody Bellinger, die ook productiviteitsproblemen heeft.

PHILLIES VERSTERKEN ZICH TEGEN EEN STEVIGE PRIJS

In de luwte van de andere grote deals versterkten de Philadelphia Phillies zich flink. Vlak voor het verstrijken van de deadline kwamen David Robertson en Noah Syndergaard over om de pitching een flinke boost te geven. Daarnaast werd ook buitenvelder Brandon Marsh overgenomen van de Los Angeles Angels. In de deal voor Syndergaard werden Mickey Moniak en minor leaguer Jadiel Sanchez ingezet. Vooral de naam van Moniak is een interessante: de outfielder was in 2016 de first overall draft pick in MLB. De nog steeds pas 24-jarige voormalig top prospect hoopt bij de Angels zijn carrière nieuw leven in te blazen. Minor League-pitcher Ben Brown maakte de overstap naar de Cubs in ruil voor Robertson en ook catching prospect Logan O’Hoppe is nu speler van de Los Angeles Angels.

De 37-jarige Robertson keert hiermee terug naar de franchise waar hij ook deel van uitmaakte in 2019. Toen gooide hij slechts 6.2 innings in zeven wedstrijden met een ERA van 5.40. Daarna raakte hij zwaar geblesseerd aan zijn elleboog, waarbij hij ook onder het mes moest voor een operatie. Robertson keerde in 2021 pas terug in MLB bij de Tampa Bay Rays, maar zal blij zijn dat hij een tweede kans krijgt om zich te bewijzen in Philadelphia.

YANKEES EN METS MAKEN BIJZONDERE KEUZES

Zowel fans van de New York Yankees als de New York Mets zullen met scheve ogen gekeken hebben naar de deals die hun ploegen maakten. Zo vertrok Jordan Montgomery vanuit de Bronx naar de St. Louis Cardinals in ruil voor Harrison Bader. Bader, een midvelder die geboren en getogen is in Bronxville (New York), moet het gat dat Gallo achterlaat opvullen. Bader slaat dit seizoen .256/.303/.370 met vijf homeruns en 21 RBI, maar het is vooral zijn uitstekende defense waarom hij naar New York is gehaald. Dat de Yankees, na eerder al Frankie Montas te hebben gehaald om de gaten in de rotation op te vullen, nu weer een werper wegruilden, is op zijn zachtst gezegd opvallend.

Aan de andere kant maakten de New York Mets bekend getraded te hebben voor Darin Ruf. De aangewezen slagman komt over van de San Francisco Giants, maar de Mets moesten hier wel een hoop voor opgeven. Zo vertrok binnenvelder J.D. Davis en drie pitching prospects. Nick Zwack, Carson Seymour en Thomas Szapucki.

Zwack (29e) en Seymour (28e) plaatsen zich allebei in de top 30 van Giants-prospects. Dat alles voor een Ruf die dit seizoen .216/.328/.373 slaat met elf homeruns en 38 RBI. De Mets zullen de 36-jarige vooral gaan gebruiken tegen linkshandige pitchers, aangezien hij daartegen een .886 OPS heeft. Voor het slaan tegen rechtshandige werpers trokken de Mets namelijk Daniel Vogelbach al aan van de Pittsburgh Pirates. Ruf zal echter wel een versnelling hoger moeten gaan spelen wil hij gaan voldoen aan de hoge eisen van het Mets publiek.

WHIT MERRIFIELD VERHUIST NAAR CANADA, LAAT ZICH VACCINEREN

Misschien wel de meest bijzondere trade van de trade deadline kwam tussen de Kansas City Royals en de Toronto Blue Jays. De Blue Jays namen namelijk de 33-jarige tweedehonkman Whit Merrifield over in ruil voor Samad Taylor en RHP Max Castillo.

De deal is wat vreemd, omdat Merrifield één van de tien Royals was die niet mee konden doen in de series tegen de Blue Jays. Merrifield is ongevaccineerd en voor hem is het op dit moment niet toegestaan om te spelen in Canada. Eerder gaf hij aan zijn prik wel te gaan halen als dit betekende dat hij kon gaan spelen voor een team dat in de race was voor de playoffs. Merrifield heeft echter nu geen keus meer.

KENLEY JANSEN KRIJGT CONCURRENTIE

Kenley Jansen tekende in het offseason een contract bij de Atlanta Braves voor één jaar $16 miljoen. Toch maakten de Braves de keuze om Raisel Iglesias over te nemen van de Los Angeles Angels. Hiervoor kregen de Angels reliever Jesse Chavez en pitching prospect Tucker Davidson terug. Het bleek de laatste deal te zijn voor de Braves die uiteindelijk kunnen terugkijken op een zeer drukke trade deadline. Jake Odorizzi, Ehire Adrianza en Robbie Grossman kwamen allemaal over om te zorgen dat de Braves kunnen strijden voor World Series prolongatie.

Overigens is het voor Jesse Chavez niet de eerste keer dat hij getraded wordt. De eerste keer dat de nu 38-jarige werper van club wisselde, was in 2006 (!) voor werper Kip Wells. Hij is daarna nog maar liefst acht keer verhandeld, voor Akinori Iwamura, Rafael Soriano, Rick Ankiel + Kyle Farnsworth, Liam Hendriks, Mike Bolsinger, Tyler Thomas, Sean Newcomb en nu dus Raisel Iglesias.

Met Iglesias als aanwinst bezitten de Braves twee van de beste closers in de recente geschiedenis. Waar Jansen sinds 2017 185 saves heeft, staat het aantal saves van Iglesias op 150. Alleen Mets closer Edwin Diaz staat tussen de twee heren in. Hiermee zal het als tegenstander van de Braves alleen maar moeilijker worden om in de laatste innings te scoren. Je zou haast kunnen zeggen dat het niet aan de bullpen kan liggen met het oog op de World Series.

OVERIGE DEALS
  • Tyler Mahle is de nieuwe aanwinst van de Minnesota Twins. In ruil terug ontvangen de Cincinnati Reds meerdere prospects.
  • Brandon Drury is ook niet langer onderdeel van de Reds. Hij verruilde Cincinnati voor San Diego en gaat spelen bij de Padres.
  • De Seattle Mariners namen Jake Lamb over van de Los Angeles Dodgers in ruil voor een player to be named later of een geldsom.
  • Naast Mahle dealden de Twins ook voor linkshandige werper Michael Fulmer en Orioles-closer Jorge Lopez. Zij komen respectievelijk over van de Detroit Tigers en Baltimore Orioles.
  • Veteraan Trevor Rosenthal moet de bullpen van de Milwaukee Brewers versterken na het vertrek van Josh Hader. De Giants ontvangen Minor Leaguer Tristan Peters.
  • Alleskunner Brett Phillips werd maandag ge-DFA’ed en moest daarom afscheid nemen van zijn geliefde Tampa Bay Rays. Phillips, die vooral bekend werd door zijn walkoff in de World Series van 2020, is de nieuwe aanwinst van de Baltimore Orioles.

Coverfoto: Gregory Bull/ Associated Press

Legendarische commentator Vin Scully (94) overleden

Jasper Roos
-
0
Legendarische commentator Vin Scully (94) overleden

Vin Scully, ’the voice of baseball’, is gisteren op 94-jarige leeftijd overleden. Scully, die zijn gehele carrière voor de Brooklyn en Los Angeles Dodgers werkte, trok maar liefst 67 seizoenen lang elke dag naar het stadion om verslag te doen van de wedstrijden van ‘zijn’ Dodgers. In 2016 kwam er een einde aan zijn carrière, maar dat weerhield de ‘Dichter des Honkballands’ er niet van zo nu en dan op zijn vers in het leven geroepen Twitter-account een filmpje te plaatsen waarin hij poëtisch de sport die hem zo lief was toesprak. Scully laat — naast zijn familie — een ster op de Hollywood Walk of Fame, een plek in de Baseball Hall of Fame en miljoenen fans achter.

Scully begon zijn commentatorcarrière als college football-commentator, maar maakte binnen een jaar de stap naar zijn grote liefde, het honkbal. In 1950 nam de dan 23-jarige Scully het plekje over van een andere latere Hall of Fame-commentator, Ernie Harwell, als onderdeel van het mediateam van de Brooklyn Dodgers.

Vanaf 1954 was Scully de ‘hoofdcommentator’ van de club. Hij callde wedstrijden waarin Jackie Robinson speelde en bracht op die manier belangrijke maatschappelijke ontwikkelingen bij het grote publiek.

LOS ANGELES ALS NIEUW THUIS

In 1958 verhuisden de Dodgers van Brooklyn naar Los Angeles. Als ‘stem van de club’ kon Scully niet achterblijven, dus toog de 31-jarige commentator mee naar de Westkust. LA, op dat moment een stad zonder enige affiniteit of geschiedenis met honkbal, hing vanaf dag één aan zijn lippen. Scully’s rustige spreekritme, warme stemgeluid, ongelooflijke kennis van de sport en (dan al) uitpuilende koffer met verhalen over spelers en clubs van weleer, maakten hem de ideale persoon om het publiek in LA te onderwijzen in de pracht van het honkbal.

Het publiek omarmde Scully’s uitzendingen, die als gesproken schilderijen door de ether reisden. Als geen ander verweefde de commentator verhalen met zijn play-by-play observaties. Eindeloze, schitterende beschrijvingen van hetgeen er op het veld gebeurde, gekoppeld aan wereldnieuws, honkbalgeschiedenis, persoonlijke ervaringen: Scully’s stijl romantiseerde de sport nog meer dan al het geval was. Het beroep van honkbalcommentator kreeg ineens een cachet dat niet eerder gevoeld was.

In 1964 verscheen in Sports Illustrated al een artikel over Scully’s raketreis naar de top van de honkbalwereld in Los Angeles. Honkbalfans luisterden zó graag naar zijn verhalen, dat ze masssaal transistorradio’s meenamen naar het stadion om niets te hoeven missen van de radio-uitzending. Het resultaat: storing in de uitzendingen, omdat Scully’s stem via al die radio’s door het Coliseum en later Chavez Ravine galmde en door de microfoons weer opgepikt werd.

Scully’s status groeide met de spelers die hij becommentarieerde in Zuidelijk Californië. Van Jackie Robinson tot Sandy Koufax, van Fernando Valenzuela tot Kirk Gibson, van Mike Piazza tot Clayton Kershaw: Vin Scully heeft ze allemaal meegemaakt en bleef de Dodgers trouw. Zelfs een aanbieding in de 1960’s om Mel Allen op te volgen als stem van de New York Yankees was niet genoeg om de commentator uit Los Angeles te krijgen.

SOLO MAAR TOCH NIET

Het unieke aan Scully’s stijl was het feit dat hij de wedstrijden ‘solo’ deed. Althans, in tegenstelling tot laatste paar generaties aan commentatoren, die in duo’s gezamenlijk kletsend de wedstrijd doorkomen, was er in Scully’s booths altijd maar één commentator tegelijk aan het woord. Scully en zijn partners (Jerry Doggett van ’56-’87 en Ross Porter van ’77-’04) wisselden elkaar om de inning af. Scully werkte ook nog met Don Drysdale, die in 1993 in zijn hotelkamer aan een hartaanval overleed, en Rick Monday, de ex-outfielder die vooral bekend staat om het ‘redden van een Amerikaanse vlag’, een televisiemoment waarbij Scully (hoe kan het ook anders) de commentator was.

DE STEM VAN EEN SPORT

Dat fenomeen, het terughoren van Scully’s stem bij zo’n beetje alle grote honkbalmomenten uit de geschiedenis, geeft aan hoe belangrijk de commentator is geweest en voor hoeveel mensen hij daadwerkelijk de stem van een sport was. Hoewel Scully de Dodgers zijn hele carrière trouw bleef, maakt hij wel uitstapjes naar de landelijke broadcasts van NBC en CBS, waardoor zijn stem een nog groter bereik kreeg.

Of het nu gaat om zijn call van de iconische recordbrekende 715e homerun van Hank Aaron (“What a marvelous moment for baseball, what a marvelous moment for Atlanta and the state of Georgia, what a marvelous moment for the country and the world: a black man is getting a standing ovation in the Deep South for breaking the record of an all-time baseball idol!”), de walk-off homerun van Kirk Gibson (“In a year that has been so improbable, the impossible has happened”) of de bal door de benen van Bill Buckner (“Behind the bag! It gets through Buckner! Here comes Knight and the Mets win it!”): Scully lijkt bij ieder historisch honkbalmoment van de laatste 70 jaar aanwezig te zijn geweest.

Een prachtig voorbeeld van Scully’s schilderende manier van een wedstrijd verslaan, is zijn werk rond de perfect game van Sandy Koufax in 1965. Er zijn geen televisiebeelden van deze wedstrijd en qua audio is alleen de laatste inning bewaard gebleven (dankzij Scully, die voorafgaand aan de laatste inning tegen zijn producer zei dat hij die inning moest opnemen, voor het geval dat), maar in die ruim acht bewaarde minuten trekt Scully de luisteraar naar het stadion, naar een plek op de tribune, als onderdeel van een historische dag.

AFSCHEID VAN EEN LEGENDE

In 2016 kondigde Vin Scully zijn afscheid aan. Op 88-jarige leeftijd vond hij het mooi geweest. Op dat moment had de commentator zijn programma al dusdanig verlicht dat hij niet meer altijd meereisde naar uitwedstrijden van de Dodgers. Hij deed regelmatig alleen nog de eerste en laatste drie innings van een wedstrijd en ‘limiteerde’ zijn programma tot zo’n 100 wedstrijden per seizoen.

Vin Scully werd tijdens zijn carrière al geëerd met een plek in de Hall of Fame middels de Ford C. Frick Award (1982). Ook ontving hij de Commissioner’s Historic Achievement Award (2014), de Presidential Medal of Freedom uit handen van president Obama (2016), een ster op de Hollywood Walk of Fame, zijn naam op het commentaarhok bij de Dodgers en zijn microfoon tussen de ‘retired jersey numbers’ van de Dodgers, naast het rugnummer 53 van zijn voormalige commentaarpartner, de te vroeg overleden Don Drysdale.

Op 2 oktober 2016 kwam er een einde aan de carrière van Vin Scully. Hoewel er in latere jaren nog gelobby’d werd om hem voor Dodgerwedstrijden in de World Series terug te halen, bedankte hij altijd voor de eer. “Ik heb er genoeg gedaan“, zo zei hij. Na 67 jaar in de booth, drie perfect games, 21 no-hitters, 25 World Series en 12 All-Star Games had hij daar misschien wel gelijk in.

Coverfoto: video still MLB.com

¡Padre Mio! Soto naar San Diego in blockbuster

Jasper Roos
-
0
¡Padre Mio! Soto naar San Diego in blockbuster

De trade die al enige weken in de lucht hing, het vertrek van Juan Soto bij de Washington Nationals, is rond. De 23-jarige meervoudig All-Star, Homerun Derby-kampioen en MVP-kandidaat verhuist — samen met zijn teamgenoot Josh Bell — van de hoofdstad naar ‘sunny San Diego’. De Padres sturen een ongelooflijk pakket aan prospecttalent terug naar de Nationals, die nu in de laatste jaren Max Scherzer, Bryce Harper, Juan Soto, Anthony Rendon en Trea Turner kwijt zijn geraakt.

Het leek van tevoren een moeilijke taak: een pakket samenstellen dat de waarde van Soto op zijn minst zou evenaren. Hoe vind je tenslotte een vergelijkend pakket voor een superster die (nu al) vergeleken wordt met Ted Williams? Toch waren meerdere teams geïnteresserd: de St. Louis Cardinals, Los Angeles Dodgers en San Diego Padres werden allemaal met regelmaat aan de Nationals en Soto gekoppeld.

ENORME PRIJS

Uiteindelijk gingen de Padres met de Dominicaanse outfielder aan de haal. Het kostte de club wel een absoluut vermogen aan prospects. De deal ziet er als volgt uit:

Washington Nationals ontvangen:

San Diego Padres ontvangen:

  • OF Juan Soto (MLB)
  • 1B Josh Bell (MLB)

Over Soto en Bell kunnen we duidelijk zijn: de Padres worden uitzonderlijk veel beter van het binnenhalen van die twee. Het zwaartepunt in de deal zit hem aan de kant die de Nationals ontvangen.

Mackenzie Gore was tot voor kort een top-5 prospect in baseball en staat over het algemeen te boek als één van de grootste pitchingtalenten in de sport. De 23-jarige Gore debuteerde al in de Majors, maar heeft nog het één en ander te leren.

Robert Hassell III werd in 2020 als achtste overall door de Padres gedraft. De 20-jarige outfielder slaat dit seizoen in Hi-A .299 met 10 homeruns en 20 gestolen honken. Hassell staat 21e in de MLB.com Prospect Top 100.

C.J. Abrams was, net als Gore, tot voor kort een top 100 prospect, maar na zijn promotie naar de Majors is hij nu geen ‘prospect’ meer volgens de letter van de wet. Abrams splitste zijn seizoen tot nu toe tussen AAA El Paso en de Majors. Hij lijkt de Minors ontgroeid, maar moet nog bijleren in de Majors.

James Wood is de nummer-3 prospect van de Padres en de nummer 88 in de Top 100 van MLB.com. De 19-jarige outfielder ramt momenteel Single-A helemaal aan gruzelementen (30 extra-base-hits in 50 wedstrijden) en staat bekend als een supertalent.

Jarlin Susana is een ruwe diamant. Pas 18 jaar, maar gooit nu al 102 mph en maait alles en iedereen neer in de Complex League (Rookie ball). Naar alle verwachtingen duikt Susana over een jaar of twee op in de Top 100.

Even leek ook gevestigde naam Eric Hosmer deel uit te maken van de deal, maar Hosmer gebruikte zijn no-trade-clausule om zijn deelname aan de reis naar Washington te voorkomen.

HOE NU VERDER VOOR DE PADRES?

To infinity and beyond! De Padres gaan er vol voor, de komende jaren. Soto gaat hoogstwaarschijnlijk niet bijtekenen. De ster heeft al aangegeven over tweeëneenhalf jaar Free Agent te willen worden en de grootst mogelijke deal te willen krijgen op de open markt. De Padres kunnen dus nog drie play-offs beschikken over Soto, die momenteel $17.1 miljoen per seizoen verdient en arbitration eligible is tot het einde van 2024.

Over een paar weken keert Fernando Tatis Jr. terug van zijn blessure. Dan hebben de Padres Juan Soto, Manny Machado en Tatis achter elkaar in de line-up. Geen kattenpis, zeker niet na het verlengen van het contract van Joe Musgrove, die gisteren een vijfjarige deal t.w.v. $100 miljoen tekende.

HOE NU VERDER VOOR DE NATIONALS?

Down, down, down, down, down. De club staat te koop, de GM lijkt onderweg naar een andere baan en met het vertrek van Soto en Bell (en Strasburg altijd geblesseerd) heeft de club vrijwel geen ster meer over. De laatste keer dat de organisatie op een manier als deze de ene na de andere sterspeler verkocht, een proces van enkele seizoenen, werd de club opgedoekt. Toen ging het nog om de Montreal Expos. Het is te hopen dat de Nationals niet dezelfde kant op gaan.

Coverfoto: Geoff Burke-USA TODAY Sports

1...221222223...804Pagina 222 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU