Nadat zij in de NLDS al de Atlanta Braves verrasten, bleken de Philadelphia Phillies vannacht in Game 1 van de NLCS ook te sterk voor de San Diego Padres. Vooral startend werper Zack Wheeler kwam geweldig voor de dag. Samen met zijn relievers Seranthony Dominguez en Jose Alvarado gooide hij een shutout en zo volstonden de twee solo shots van Bryce Harper en Kyle Schwarber voor een overwinning: 2-0.
WHEELER
Zack Wheeler maakt tot nu toe indruk in dit postseason. Hoewel hij moest toezien hoe één zwakkere inning hem de zege kostte in Game 2 van de NLDS, was hij in de andere elf innings oppermachtig. Dat een dergelijk niveau vereist is in de playoffs blijkt wel uit het feit dat die ene zwakke inning hem destijds dus fataal werd en hij ondanks een meer dan prima ERA van 2.19 de dag begon met een record van 1-1.
Ook vannacht begon Wheeler weer fantastisch. Juan Soto dwong in de eerste inning nog wel een vrije loop af, maar de Padres moesten vervolgens tot de vijfde inning wachten op een volgende honkloper. In die slagbeurt doorbrak Wil Myers Wheelers no-hitter met een klap door het midden. Hier bleef het vervolgens echter ook weer bij. Uiteindelijk stapte Wheeler van de heuvel af na zeven innings. Daarin gooide hij 8 strikeouts en stond hij dus slechts twee honklopers toe.
DARVISH
Beide keren dat Yu Darvish namens de Padres als starter de heuvel op stapte, gingen de Californians er met de zege vandoor. Op Kyle Schwarber na keerden alle slagmannen van de Phillies in de eerste drie innings met lege handen terug naar de dugout. Schwarbers vrije loop en single bleven daardoor zonder gevolgen voor de Japanse pitcher. Darvish’ vijf strikeouts onderstreepten zijn overwicht in die eerste innings.
Zijn manier van gooien maakt hem echter wel kwetsbaar voor homeruns. Dat bleek wel tijdens zijn eerste optredens in deze playoffs. Hij stond slechts vier runs toe in zijn eerste twee wedstrijden, maar die punten kwamen allemaal voort uit solo shots. Vannacht werd het een herhaling van zetten. Uit het niets zette superster Harper zijn Phillies op voorsprong met een klap die net buiten het bereik van Jurickson Profar in de tribunes achter het linksveld verdween.
SCHWARBER
Kyle Schwarber was vorig seizoen een belangrijke pion in de sterke playoff run van de Boston Red Sox. Er valt genoeg aan te merken op het eendimensionale spel van de linksvelder, maar soms is er niet meer nodig. Schwarber was vannacht een ware angstgegner voor Darvish. Na een vrije loop in de eerste en een single in de derde overtrof Schwarber zichzelf met een machtige swing in zijn derde slagbeurt. Een cutter van Darvish bleef in het midden van de plaat, waarna men op de tweede ring kon vechten om de waarschijnlijk nog narokende bal.
Na acht tandenloze innings drong de thuisploeg in hun laatst slagbeurt alsnog aan. Deels hadden de Phillies dat aan zichzelf te wijten. Profar bereikte het eerste honk dankzij vier wijd, maar leek door een rollertje van Soto meteen weer te sneuvelen. Alec Bohm gooide de bal echter slordig naar kortestop Bryson Stott, waardoor de Padres plots het winnende punt in het slagperk hadden staan. Met Manny Machado en Josh Bell kregen bovendien twee sterke slagmannen de kans de spanning terug te brengen.
Phillies’ closer van dienst, Jose Alvarado, hield beiden echter onder controle. Machado kreeg zijn knuppel nog wel tegen diens sinker, die 100 mijl per uur aantikte, maar het resulteerde in een makkelijke vangbal. Bell was waarschijnlijk wat te gretig op jacht naar een heldenrol. Twee van drie pitches waarnaar hij tevergeefs sloeg waren namelijk buiten de slagzone. Met Bells strikeout kwam er een einde aan een indrukwekkend pitchers duel.
UP NEXT
In Game 2 nemen Balke Snell en Aaron Nola het tegen elkaar op. Snell zette in zijn vorige start de Padres op matchpoint in de NLDS en ook Nola start met het nodige zelfvertrouwen aan deze NLCS. De righty kreeg tot nu toe zelfs nog geen run tegen in de 12.1 innings die hij op de heuvel stond. Mocht hij die lijn – en die van zijn collega Wheeler – voort weten te zetten, dan kunnen de verrassende Phillies weleens met de twee duels in San Diego gaan lopen.
Na hun even knappe als verrassende uitschakeling van de Los Angeles Dodgers zullen de Padres dat willen voorkomen. Dan heeft Snell waarschijnlijk wel hulp nodig van sterspelers als Soto en Machado. Vanavond om 22:30 Nederlandse tijd zullen zij moeten opstaan om hun team op gelijke hoogte te brengen.
Het duurde allemaal wat langer dan gepland, maar de tweede winnaar van de ALDS is ook bekend. Een regenachtige maandagavond in de Bronx betekende dat de wedstrijd één dag uitgesteld moest worden en dat leek het minste effect te hebben op de New York Yankees. De Bronx Bombers versloegen de Cleveland Guardians uiteindelijk 5-1 in de allesbeslissende Game 5.
De Cleveland Guardians kozen als startende werper voor Aaron Civale. Deze beslissing bleek totaal de verkeerde en na 0.1 inning werd hij al van de heuvel geplukt. Het kwaad was toen al geschied, want Giancarlo Stanton joeg een bal 379 feet het rechtsveld in voor een drie-run-homerun. Hierdoor kwam de statline van de 27-jarige Civale er als volgt uit te zien: 0.1 IP, 2 H, 3 ER, 1 BB en 1 K.
Saillant detail is aan de statline van Civale is dat zijn enige nul en strikeout van de wedstrijd homerun koning Aaron Judge was. Diezelfde Judge sloeg alleen een inning later toe tegen Sam Hentgens. Een curveball bleef hangen en werd vervolgens 394 feet het midveld ingeslagen door Judge. Hiermee stonden de Yankees na twee innings al op een 4-0 voorsprong.
NASTY NESTOR
New York Yankees manager Aaron Boone koos voor Nestor Cortes op de heuvel voor Game 5. De 27-jarige Cubaan stelde zeker niet teleur en dat met een verkorte rustperiode. Uiteindelijk gooide hij 5.0 innings, kreeg 3 H, 1 ER, 1 BB tegen en gooide twee keer drie slag. De vroege voorsprong hielp Cortes ook met het onder controle krijgen van de slagvolgorde van de Guardians.
Met zijn overwinning werd Cortes pas de vijfde Yankees pitcher sinds 2000 die op verkorte rust een overwinning in het postseason behaalde. De laatste keer dat het gebeurde was in de World Series van 2009 toen Andy Pettitte in Game 6 op verkorte rust de Philadelphia Phillies versloeg
De vroege achterstand betekende niet dat de Guardians geheel kansloos waren. In de derde inning kwamen de honken vol, maar Cortes hield zich uiteindelijk uit de problemen en kreeg slechts een sacrifice fly van Jose Ramirez tegen.
De situatie ging echter niet zonder horten of stoten voor de Yankees. Na de single van Stephen Kwan moest linksvelder Aaron Hicks het veld verlaten. Een botsing tussen hem en kortestop Oswaldo Cabrera betekende niet alleen einde wedstrijd, maar ook einde seizoen. Een MRI-scan heeft uitgewezen dat de 33-jarige veteraan minimaal zes weken aan de kant zit met een blessure.
Na de vijfde inning was het aan de Yankees bullpen. Jonathan Loaisiga (2.0 IP, 3 H, 2 K’s), Clay Holmes (1.0 IP, 2 K’s) en Wandy Peralta (1.0 IP, 2 H, 1 K) deden hun werk ook goed en hielden het schip schoon. Peralta werd zelfs de eerste pitcher in de geschiedenis van MLB die in alle vijf wedstrijden van een divisie series pitchte.
De goede relief beurten maakte een einde aan een speciaal seizoen voor de Guardians. Voor het eerst sinds 2017 wonnen zij weer eens een playoff wedstrijd en voor het eerst sinds 2016 werd er ook een playoff series gewonnen. Echter staat voor de Guardians een vliegtuig klaar naar Cleveland en voor de Yankees een vliegtuig naar Houston.
UP NEXT
Er werd gisteren na de laatste nul weinig feest gevierd bij de Yankees. Een reden daarvoor was niet lastig om te vinden, want vannacht om 01:30 Nederlandse tijd staat Game 1 van de ALCS al op het programma. Het verschil in ritme tussen de Yankees en Astros is enorm. De Yankees spelen binnen 24 uur hun tweede wedstrijd, terwijl de Astros al sinds zaterdag 15 oktober zich hebben kunnen opmaken voor deze series. Al was de laatste partij van de Astros een achttien inning lang durende slijtageslag.
Interessant gaat de series dus sowieso worden. Jameson Taillon zal de startende werper zijn voor de Yankees, terwijl Astros-ace Justin Verlander aan de andere kant op de heuvel zal staan. Beide heren hebben iets goed te maken. Taillon kreeg in Game 2 van de Yankees-Guardians het verlies toegeschreven, terwijl Verlander in Game 1 tegen de Mariners weg werd geslagen. Wie wint Game 1 en wie gaan we terugzien in de Fall Classic.
De afsluiting van week 6 kwam in de vorm van een wedstrijd in de AFC West. De Los Angeles Chargers namen het in het eigen SoFi Stadium op tegen de Denver Broncos. De Broncos verloren vorige week na overtime van de Colts, terwijl de Chargers wonnen van de Browns.
CHEF RUSS KOOKT EINDELIJK WEER
Los Angeles begon de wedstrijd met de bal, maar Denver scoorde de eerste punten van de wedstrijd. Vanaf 51 yards schoot Brandon McManus raak. Hij zette de Broncos op een 3-0 voorsprong rond het middelpunt van het eerste kwart. De verdediging van de Broncos forceerde vervolgens een 3-and-out. Dit gaf Denver het vertrouwen om de score uit te breiden. Russell Wilson vond een vrijstaande Greg Dulcich voor de touchdown. Overigens was dit de debuutwedstrijd van de rookie tight end. Met zijn tweede catch kon hij dus ook gelijk zijn eerste touchdown in de NFL laten noteren.
Greg Dulcich with a TD in his first NFL quarter! @Greg_Dulcich
Justin Herbert was uiteraard niet blij met de 10-0 achterstand. Hij leidde daarna dan ook zijn team naar de redzone van de Broncos. Na ongeveer zes minuten in het tweede kwart scoorde Los Angeles hun eerste touchdown van de wedstrijd. Austin Ekeler belandde na een soort scrum in de endzone. Nadat LA de bal terugkreeg leken ze al snel weer te moeten punten. Een defensive pass interference gaf LA een hoop gratis yards en een nieuwe set downs. Kort daarna gebeurde dit weer. Overigens zagen we veel flags in de eerste helft. In totaal 10 flags die 146 penalty yards opleverden. De grote boosdoener was Bronco Damarri Mathis, officials vlagden hem drie keer af in de eerste helft voor DPI.
Net voor het einde van de eerste helft trokken de Chargers de stand gelijk. Dustin Hopkins, die duidelijk een bovenbeenblessure had, trapte vanaf 37 yards raak. De Broncos hadden geen time-outs, terwijl er slechts 53 seconden op de klok stonden. Toch bracht een razendsnelle drive Denver naar de redzone. Een roughing the passer-penalty bracht ze nog dichter bij de endzone. Een touchdown scoorden de Broncos niet, wel rondde McManus de beste helft van Denver van dit seizoen af met een field goal.
Nadat hun defense de Broncos afstopte, scoorden de Chargers de eerste punten van de tweede helft. Hopkins schoot de stand gelijk met een 31-yard field goal. Denver zette daarna een drive weg met een aantal first downs, maar LA rechtte de rug. Een sack van Derwin James tijdens 3rd down bracht de bal terug in de handen van Herbert. Uiteindelijk strandde die drive nadat een 4th-and-2 aan het begin van het vierde kwart niet werd geconverteerd. Mathis maakte zijn eerdere fouten goed. Hij sloeg de pass naar DeAndre Carter tijdens 4th down richting de grond.
Denver begon de wedstrijd sterk, maar daar was na vijf minuten in het vierde kwart weinig meer van te merken. Na het balbezit overgenomen te hebben, moesten ze alweer snel punten. De daaropvolgende play van de Chargers bracht chaos. Een pass van Herbert werd getipt, Baron Browning onderschepte de bal en fumblede vervolgens. Gelukkig voor hem en de Broncos sprong hij op tijd op de bal. Hierdoor nam Denver de bal over op de 30-yardlijn van LA. Een sack van Drue Tranquill tijdens third down liet Denver geen andere optie dan een field goal, deze werd gemaakt. Zo kwamen de Broncos weer op een voorsprong van drie punten met nog 8:21 op de klok in het vierde kwart.
Denver hielp daarna Los Angeles door weer wat penalty’s te vergaren. Deze keer vlagden de officials een face mask, unnecessary roughness en DPI af. Weer was het Mathis die de DPI beging. Zelf kregen de Chargers ook een holding penalty tegen. Door deze hold hielden de Broncos LA tot een field goal. Hopkins zette de stand met nog zo’n vier minuten op de klok weer gelijk. Deze wedstrijd leverde uiteindelijk 19 flags op, die flags waren goed voor 240 penalty yards.
Na een sterke beurt van de verdediging kreeg de aanval van Los Angeles de bal terug met nog 1:51 te gaan. Uiteindelijk moest Herbert een Hail Mary gooien, maar zonder succes. Dit betekende overtime.
GEBLESSEERDE HOPKINS MAAKT HET VERSCHIL
McManus won de toss voor de Broncos. Zijn team begon overtime dan ook met de bal. Wilson en de offense deden hier niets, dus moest de bal weggetrapt worden naar de Chargers. Vanaf dat moment was een field goal genoeg voor de winst. Ook de Chargers kwamen niet verder dan een 3-and-out. Denver begon hun drive op de eigen 31-yardlijn. Het doel was de 44-yardlijn van LA, vanaf daar kon McManus een field goal trappen om de wedstrijd te winnen. Wederom legden de Broncos een 3-and-out op de mat, de Chargers daarna deden hetzelfde.
De Broncos verwerkten de daaropvolgende punt van de Chargers niet goed. Hierdoor nam Los Angeles de bal over op de 29-yardlijn van Denver. Een knappe pass van Herbert – hij had meerdere verdedigers om zich heen – gaf de geblesseerde Hopkins de kans de wedstrijd te winnen met een 39-yard field goal. Hij viel om tijdens zijn poging, maar scoorde wel. De Chargers hebben door deze winstpartij een record van 4-2, de Broncos gaan naar 2-4.
In de serie ‘Excentriekelingen’ kijken we naar sporters van wie het achtergrondverhaal misschien nog wel specialer is dan de indrukwekkende resultaten die ze op de velden neerzetten. De Excentriekelingen zijn de spelers die mediatraining negeren, die gewoon zichzelf zijn en die hun eigen leven leiden. In aflevering 3 van deze serie staat oud-NBA speler Metta Sandiford-Artest aka Metta World Peace aka Ron Artest centraal.
19 november 2004, The Palace of Auburn Hills, net buiten Detroit, Michigan. Het is de eerste keer dat de Pistons en Pacers elkaar weer ontmoeten sinds de Eastern Conference Finals van het vorige seizoen. Hierin versloeg Detroit en Indiana in zes wedstrijden; uiteindelijk zouden de Pistons ook de NBA Finals winnen. Op deze avond in 2004 maakten de Pacers het Detroit een stuk lastiger. Sterker nog, Indiana stond 15 punten voor met minder dan een minuut op de klok.
Piston Ben Wallace nam geen genoegen met zo’n groot verlies en probeerde met een lay-up het verlies wat dragelijker te maken. Indiana’s Ron Artest liet dit niet gebeuren en gaf Wallace tijdens zijn lay-up een harde duw, die op zijn beurt Artest een zwiep terug gaf. Er volgde wat duw- en trekwerk, wat geschreeuw: niets wat de NBA niet eerder had gezien.
Artest ging op de scorer’s table liggen terwijl de referees bespraken wie bestarft werd en waarvoor. Daarna brak los wat we nu kennen als The Malice at the Palace. Iemand gooide een beker drinken naar Artest, die bijna direct de tribune op vloog om zijn aanvaller terug te pakken. In alle chaos viel hij echter de verkeerde persoon aan. Artest’s ploeggenoot Stephen Jackson sprong ook de tribune in om zijn maatje te helpen. Een gigantisch gevecht was het gevolg. Toen Artest eindelijk van de tribunes werd gehaald, kwam hij twee Pistons-fans tegen, die hij ook aanviel.
Met de situatie uiteindelijk relatief gekalmeerd, verlieten de Pacers de court. Pistons-fans ‘zwaaiden’ ze uit door popcorn, drinken en zelfs een metalen stoel hun kant op te smijten. Uiteindelijk was Artest de speler die de meeste hoon over zich heen kreeg. Het gevolg was een schorsing voor de rest van het seizoen, 73 wedstrijden, inclusief de play-offs, zonder salaris. Ook kreeg hij een voorwaardelijke gevangenisstraf van een jaar aan zijn broek. Daarnaast werd Artest veroordeeld tot een taakstraf van 60 uur, een boete van $250 en het volgen van een cursus woedebeheersing.
TE GROTE SCHOENEN
Ron Artest groeide op in de Greenbridge Houses, het grootste socialehuisvestingscomplex in de VS, gelegen in Queens, New York. Artest had een lastige kindertijd, waarin hij als 12-jarige onder meer een vriend doodgestoken zag worden tijdens een wedstrijd. Hij blijft echter op het rechte pad. Na een succesvolle carrière in high school vertrok Artest naar St. John’s University in New York. Artests well-rounded arsenaal en sterke defensieve spel sprong in het oog van NBA-scouts.
Na een aantal succesvolle jaren draftten de Chicago Bulls Artest met de 16e pick in de NBA Draft van 1999. De Bulls hadden ook de eerste pick in de draft, die gebruikten ze om Elton Brand te selecteren. Brand was een oud-teamgenoot van Artest; ze speelden samen in misschien wel het beste AAU-team ooit. Chicago was gewend op basketbalgebied alles te winnen; het seizoen ervoor eindigden de Bulls nog als kampioen. Hoewel Artest werd benoemd tot de All-Rookie Second Team en Brand tot Co-Rookie of the Year wonnen de Bulls in 1999-2000 slechts 17 wedstrijden. De jonge Bulls hadden veel moeite om Michael Jordan &consorten te vervangen.
Overigens zouden Jordan en Artest in 2001 elkaar ontmoeten tijdens een trainingskamp waar His Royal Airness aanwezig was om weer fit te worden. Hij kwam dat seizoen namelijk terug van zijn pensioen. Jordan maakte snel kennis met het fysieke spel van Artest. Tijdens een scrimmage verdedigde Artest Jordan zo ruw dat deze een aantal ribben brak. “Ik dacht dat ik Michael Jordan had geblesseerd”, vertelde Artest later. “Ik voelde me er slecht over en kwam twee dagen mijn huis niet uit”. Jordan bleek er minder mee te zitten. Hij belde Artest op om te zeggen dat zulke dingen nou eenmaal onderdeel zijn van basketbal en er geen kwaad bloed tussen beide was.
ALL-STAR EN ANDERE AWARDS
Hoewel Artest elk seizoen een beetje beter werd, stuurden de Bulls hem na tweeëneenhalf relatief onsuccesvolle jaren naar de Indiana Pacer. Daar werd hij steeds beter. Na de trade duurde het wel even voor hij zijn echte kunnen liet zien. In zijn eerste volledige seizoen bij Indiana, dat van 2002-2003, werd Artest benoemd tot het All-Defensive Second Team, nadat zijn hoogste gemiddelde points per game uit zijn carrière noteerde.
Qua persoonlijke prijzen was het seizoen erna het beste uit zijn carrière. In dat jaar werd Artest benoemd tot Defensive Player of the Year, All-Defensive First Team en All-NBA Third Team. Daarnaast kozen coaches hem tot All-Star reserve. Zijn statistieken waren ook meer dan prima. Artest scoorde gemiddeld 18.3 punten per wedstrijd, pakte gemiddeld 5.3 rebounds en had 2.3 steals per wedstrijd. Hij hielp de Pacers aan 61 wins, de meeste in de NBA dat seizoen. Uiteindelijk zou het seizoen dus stranden in de Eastern Conference Finals.
Na de terugkeer van zijn schorsing die hij kreeg na The Malice at the Palacewilde Artest al snel weg. Hij vroeg een trade aan. Zowel teamgenoot Jermaine O’Neal als Pacers-President Larry Bird voelden zich “bedrogen” door Artests verzoek. Hij zou uiteindelijk na 16 wedstrijden getrade worden naar de Sacremento Kings. Dat seizoen werd hij voor de tweede keer gekozen als onderdeel van het First Team All-Defense. Na drie jaar Kings werd hij getrade naar de Houston Rockets. In zijn enige seizoen daar werd hij voor de tweede keer benoemd tot Second Team All-Defense.
LA’s LIGHTS SHINE BRIGHTEST
Na het 2008-2009 seizoen was Artest een free agent. Hij sloeg een lucratievere deal van de Rockets af en koos ervoor om te tekenen bij de Los Angeles Lakers. Artest koos voor rugnummer 37. Artest droeg het nummer als een ode aan Michael Jackson. De zanger overleed kort daarvoor, zijn legendarische album Thriller stond ooit 37 weken op nummer 1. Artest werd al snel de beste verdediger die de Lakers hadden. Met spelers als Kobe Bryant en Pau Gasol om zich heen kon Artest zich meer focussen op het verdedigen van de tegenstander.
Met zijn verdedigende kwaliteiten hielp Artest LA naar een record van 57-25, het beste percentage in het Westen. In game 5 van de Western Conference Finals tegen de Phoenix Suns tipte Artest de game-winner in de basket en in de wedstrijd erna scoorde hij 25 punten. Een plek in de NBA Finals was aanstaande. De Lakers wonnen uiteindelijk deze 7-game series van de Boston Celtics. Na de overwinning noemde Lakers-coach Phil Jackson hem de ‘MVP van game 7‘.
In de zomer 2011 veranderde Artest zijn naam naar Metta World Peace. Artest bleek volop van die zomer te hebben genoten, hij kwam namelijk met overgewicht aan op het trainingskamp. Nieuwe Lakers-coach Mike Brown was hier zo ontevreden over dat hij van Artest een reservespeler maakte. Artest speelde dat seizoen 26.9 minuten per wedstrijd tegenover 33.8 minuten in het kampioenschapsseizoen. Daarnaast had hij veel last van blessures. Het bleek het begin van het einde van Artests carrière te zijn.
Hij zou nog voor de Knicks spelen, ook speelde hij kort in China. Toen hij in China speelde veranderde Artest zijn naam voor een korte tijd naar The Panda’s Friend. Tegenwoordig gaat Artest door het leven als Metta Sandiford-Artest, Sandiford is de achternaam van zijn vrouw.
Uiteindelijk keerde hij voor het seizoen 2015-2016 terug bij de Lakers maar speelde slechts 60 wedstrijden in twee seizoenen. Na het seizoen van 2016-2017 stopte hij met NBA-basketbal. Ondertussen lijkt hij zijn wilde dagen achter zich te hebben gelaten. Hij is iemand die zich inzet voor een betere mentale gezondheid bij mensen. Iets waar hij zich in 2016 tegen Sports Illustrated ook al over uitsprak. Ook heeft hij een management bedrijf dat atleten helpt met hun belastingen.
Zijn wilde dagen mogen dan wel over zijn, maar fans zullen nooit de passievergeten die Ron Artest belichaamde. Of was het nou Metta World Peace?
Meer lezen uit de serie ‘Excentriekelingen’? Klik dan hier.
De NHL is weer begonnen en dus is het op maandag weer tijd voor onze NHL High Five! Deze week komen direct al twee van de grootste supersterren aan bod, maar is er ook aandacht voor een grote, aangename verrassing. Naast de goals en de Save of the Week hebben we vanaf dit seizoen ook onze Game of the Week. We trappen af met de altijd beladen Battle of Alberta. Ga er maar lekker voor zitten. De NHL is weer begonnen!!!
CONNOR MCDAVID vs VANCOUVER CANUCKS
Laten we het nieuwe seizoen beginnen met de beste speler van dit moment. Op Opening Night, in Noord-Amerika dan, dreigde voor Connor McDavid en de Edmonton Oilers een koude start. De bezoekende Canucks namen in Rogers Place brutaal een 3-0 voorsprong, maar achteraf bleek dat McDavid, Draisaitl en de overige Oilers gewoon een periode later waren begonnen dan Vancouver. In de tweede periode werd, mede dankzij een goal van McDavid, de achterstand al weggepoetst en in de derde stelde Edmonton helemaal orde op zaken.
Met zijn eerste hattrick van het seizoen, in dus de eerste wedstrijd van het seizoen, liet McDavid er geen misverstand over bestaan wie ook dit seizoen de grote man is. Dat McDavid een hele grote meneer is, geven zijn cijfers natuurlijk ook weer. Zijn tweede goal van de avond, de uiteindelijke gamewinner, was ‘t 700e punt in de NHL-loopbaan van Connor McDavid. Hij speelde tegen de Canucks zijn 488e wedstrijd. Een gemiddelde van 1.4 punten per wedstrijd inderdaad.
In de geschiedenis van de NHL bereikten slechts vijf spelers sneller de grens van 700 punten. Dat Wayne Gretzky (317) de snelste is, zal niemand verbazen. Super Mario Lemieux staat met 363 wedstrijden tweede in dat rijtje. Peter Stastny (457), Mike Bossy (469) en Jari Kurri (483) waren ook net iets sneller dan Connor McDavid. Sidney Crosby moet zijn plekje nu afstaan, want de superster van Pittsburgh had negen wedstrijden meer nodig voor hij bij de 700 was. Oh ja, Edmonton opende dit seizoen met een 5-3 overwinning.
VALERI NICHUSHKIN vs CHICAGO BLACKHAWKS
De winnaar van de Stanley Cup werd op woensdag 12 oktober nog eens in het zonnetje gezet. In de Ball Arena werd de banner met het kampioensjaar naar de nok van het dak gehesen en leek de wedstrijd tegen de Chicago Blackhawks even bijzaak. Helemaal vanzelf ging het deze avond niet voor de regerend kampioen maar gelukkig voor de Avalanche waren de special teams op dreef. Colorado versloeg de rivaal uit de Central Division met 5-2 en vier van de goals werden gescoord op de powerplay.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) October 13, 2022
Het waren eens niet de usual suspects die Colorado naar de overwinning leidden. Nathan MacKinnon, Cale Makar en Mikko Rantanen vonden zichzelf wel terug op het scoreformulier, maar geen van de drie wist het doel te vinden. Valeri Nichushkin en Artturi Lehkonen lukte dit wel. Elk twee keer zelfs. Andrew Cogliano was verantwoordelijk voor de eerste treffer van ’t seizoen en scoorde tevens de enige goal 5-on-5.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) October 13, 2022
Nichushkin en Lehkonen zetten met hun treffers niet alleen deze feestelijke avond, maar ook hun nieuwe contracten meer luister bij. De Rus is begonnen aan zijn vierde seizoen in Denver en tekende op 11 juli een contract dat hem tot de zomer van 2030 bij de Avalanche houdt. Twee dagen later verbond Lehkonen zich tot medio 2027 aan de club uit Denver. Die contracten kwamen niet uit de lucht vallen want met 9 goals (Nichushkin) en 8 goals (Lehkonen) speelden beide spelers een belangrijke rol in het zo succesvol verlopen postseason.
KAAPO KAKKO vs MINNESOTA WILD
Bijna. Bijna stonden de New York Rangers vorig seizoen in de Stanley Cup Final. Tegen iedereen die het maar wilde horen, vertelden de Blueshirts dat ze eigenlijk voor op schema liepen, maar in de Conference Final scheelde het niet veel of ze hadden de Lightning op de knieën gekregen. Om de volgende stap te zetten, wordt in The Big Apple gekeken naar de jeugd. Nog meer gekeken naar de jeugd is misschien beter, want coach Gerard Gallant zag in de play-offs de zogenaamde KID-lijn al bij tijd en wijle uitblinken. Het is nu aan Alexis Lafreniere, Filip Chytil en Kaapo Kakko om te bewijzen dat zij daadwerkelijk de toekomst van de Rangers zijn.
De jonge Fin werd in 2019 met een hoop bombarie als tweede gekozen in de draft, maar we kunnen hem nog niet op enige regelmaat betrappen. Het ene moment is het alles. Een ander moment is hij een healthy scrath in Game 6 van de Eastern Conference Final. Deze week liet Kakko op bezoek bij de Minnesota Wild weer eens een glimp van zijn klasse zien. Hij danste door de defensie van de thuisploeg en deponeerde de puck uiteindelijk in het netje. Een schitterende goal en op dat moment de 6-2 voor New York.
De hoofdrol was echter weggelegd voor (waarschijnlijk) de beste speler van de Rangers. Artemi Panarin had al 2 assists achter zijn naam in de eerste periode toen hij vlak voor het verstrijken van diezelfde periode er 0-3 van maakte. De Russische vedette besloot deze wedstrijd met 4 punten, want hij was ook nog als aangever betrokken bij de eerste goal van Vincent Trocheck. Nadat ze hun eerste wedstrijd al met 3-1 te sterk waren voor de Lightning wonnen de Blueshirts hun tweede duel met 7-3 van de Wild. Op bezoek bij de Winnipeg Jets (1-4) raakten ze vrijdag hun ongeslagen status kwijt.
JASON ROBERTSON vs NASHVILLE PREDATORS
Uiteindelijk zette Jason Robertson dan toch zijn handtekening onder een nieuw contract in Dallas en de Stars varen daar wel bij. Onder de nieuwe coach Peter DeBoer openden de Stars het seizoen met twee wedstrijden tegen de Nashville Predators. Waar vorig seizoen de goal voor Dallas ontzettend duur waren, daar vlogen de pucks in de eerste week van het seizoen uit alle hoeken en standen binnen. En natuurlijk liet Robertson bij vlagen zien waarom ze hem de komende vier seizoenen een slordige $ 7.7 miljoen per jaar betalen.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) October 16, 2022
De Nashville Predators waren met een goed gevoel én 4 punten teruggekeerd uit Praag. In hun eerste wedstrijd in Noord-Amerika zagen ze echter Mason Marchment en rookie Wyatt Johnston de hoofdrol opeisen. Twee spelers van de Stars, want die schoten de Preds keihard met 4-1 van hun roze wolk. Marchment was goed voor 2 treffers en voormalig first-rounder Johnston scoorde zijn eerste goal in de NHL. Met een assist hield Robertson zich nog aardig gedeisd.
Daar kwam zaterdag, toen beide rivalen uit de Central weer tegenover elkaar stonden, verandering in. Deze keer waren het de gebruikelijke namen die Dallas aan de overwinning hielpen. Roope Hintz was met 2 goals en een assist de grote man, maar ook Robertson verzamelde 3 punten. Hij scoorde na drie minuten in de derde periode zijn eerste goal van dit seizoen. En eentje die er mocht zijn! Mason Marchment bepaalde, met zijn derde van het seizoen alweer, de eindstand op 5-1 in deze ontmoeting. De ploeg die vorig seizoen zo moeilijk tot scoren kwam, was nu al negen keer trefzeker in 120 minuten ijshockey.
SIDNEY CROSBY vs TAMPA BAY LIGHTNING
Of de “oude” Pittsburgh Penguins nog een contender zijn? Als we kijken naar hun eerste wedstrijden van het seizoen heeft het daar alle schijn van. De Pens pakten de volle buit in hun eerste twee wedstrijden en danken dat niet in de laatste plaats aan hun captain. Sidney Crosby is vorige week begonnen aan zijn achttiende seizoen in de NHL en nam tegen de Arizona Coyotes de eerste goal van 2022-2023 voor zijn rekening. Pittsburgh versloeg de Yotes met 6-2, maar dit nam iedereen ter kennisgeving aan. Het waren immers de Coyotes maar.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) October 15, 2022
Dat Crosby het ook nog steeds kan tegen sterke tegenstanders bleek afgelopen zaterdag wel. Nadat Steven Stamkos, met ook alweer zijn vierde van ’t seizoen, de score namens de Bolts had geopend, nam Crosby de regie over. Op schitterende wijze nam de captain zelf de 1-1 voor zijn rekening. In de derde periode was Crosby goed voor assists op de goals van respectievelijk Jake Guentzel en Bryan Rust.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) October 16, 2022
Samen met Artemi Panarin voert Crosby de topscorerslijst aan. Beide supersterren verzamelden 6 punten in de eerste dagen van dit seizoen. Daar moet wel even bij worden aangetekend dat Panarin 3 wedstrijden speelde en Crosby slechts 2. De Penguins wonnen hun tweede wedstrijd eveneens met 6-2 en de sleet lijkt er bij de “oudjes” dus nog niet op te zitten. Na Washington, dat na drie wedstrijden op 2 punten staat, beschikt Mike Sullivan over het oudste roster in de NHL. De ploeg van Ovechkin is gemiddeld 30.7 jaar oud tegenover de 30.3 van de Penguins.
SAVE OF THE WEEK
CARTER HART vs VANCOUVER CANUCKS
Wij zijn de eerste om toe te geven dat we bij SportAmerika ook geen hoge pet op hadden van de Philadelphia Flyers. Voorlopig bewijzen de mannen van John Tortorella echter ons ongelijk. We zijn pas net aan dit seizoen begonnen, maar toch. De Flyers hebben twee wedstrijden achter de rug en zijn nog ongeslagen. Eerst werden de Devils vorige week met 5-2 over de knie gelegd en zaterdag was het de beurt aan de Vancouver Canucks.
De bezoekers uit het westen van Canada schoten zaterdag uit de startblokken. Kyle Burroughs en Conor Garland zetten Vancouver in de eerste periode op 2-0. Bij beide treffers zag Carter Hart er niet goed uit, maar de goalie herpakte zich op magistrale wijze. Hart schudde die matige eerste periode van zich af en was in de volgende veertig minuten niet te passeren. Vancouver was lang de bovenliggende partij in dit duel, maar met een paar schitterende saves hield Carter Hart zijn Flyers in de wedstrijd. En de beloning bleef niet uit.
Halverwege de tweede periode was de storm uit Vancouver al wat gaan liggen. De 1-2 van Tony DeAngelo, met zijn eerste voor de Flyers, kwam dan ook op een prima moment. Nog voor het einde van de tweede 20 minuten was het opnieuw feest in Philly. Shorthanded prikte Scott Laughton de gelijkmaker binnen. Tegen de Oilers gaven de Canucks een 3-0 voorsprong uit handen en dit keer bleek een 2-0 ook niet veilig. Zeven minuten voor tijd werd het echter nog erger voor de bezoekers. Travis Konecny was tegen de Devils al belangrijk met 2 goals en bepaalde nu de eindstand op 3-2. Hart en de Flyers bogen niet na die 0-2, maar knokten zich helemaal terug. Precies zoals Tortorella het graag ziet.
GAME OF THE WEEK
In de tweede ronde van de play-offs kregen de Calgary Flames klop, dus had de kampioen van de Pacific Division iets goed te maken. Mede dankzij de eerste goal van Nazem Kadri voor zijn nieuwe werkgever kregen de Edmonton Oilers aanvankelijk alle hoeken van het eigen Rogers Palace te zien.
Chiefs tegen de Bills was de headliner van zondagavond, maar ook Sunday Night Football had weer een mooi affiche voor ons in petto. Tijdens SNF namen de Cowboys het op tegen de ongeslagen Eagles. Eerder op de avond kwamen de Panthers in actie tegen de Rams, ook speelden de Cardinals uit tegen de Seahawks.
ALLEN VERSLAAT MAHOMES
Buffalo Bills @ Kansas City Chiefs | 24-20
De rematch van de instant classic van de play-offs van vorig seizoen begon met een sterke en goed gebalanceerde drive van de Bills. Dit was het geval tot Isaiah McKenzie een toss van Josh Allen niet goed ving en fumblede. Darius Harris pikte namens de Chiefs de bal op en nam dus het balbezit over. Ook Kansas City zette een sterke drive weg, maar de defense die de meeste turnovers in de league produceert hield zich sterk. Rookie cornerback Kaiir Elam onderschepte Patrick Mahomes namelijk in de endzone.
Na geen score in het eerste kwart openden de Bills het tweede kwart met een field goal. Tyler Bass maakte geen fout en schoot Buffalo naar een 3-0 voorsprong. Daarna liet Patrick Mahomes met een scramble en een goede pass wat Mahomes magic zien. JuJu Smith-Schuster ving die pass, draaide weg van zijn verdediger en scoorde de touchdown. De Bills probeerden gelijk zelf een touchdown te scoren, maar werden gestopt toen McKenzie een pass van Allen niet ving op 4th-and-goal.
De Bills leken richting de two-minute warning de bal terug te krijgen, maar een defensive holding-penalty hield de bal in de handen van Mahomes. In de eerste helft zagen we wel vaker (twijfelachtige) flags, zes tegen de Bills en vier tegen de Chiefs. Die zesde penalty voor Buffalo deed vooral zeer. Een false start zorgde ervoor dat Buffalo zijn laatste drive van de eerste helft begon op de eigen 2-yardlijn. Allen voorkwam ternauwernood een safety en gooide zijn team met een goede pass uit deze penibele situatie. Kort daarop nam Buffalo de voorsprong met een TD-pass van Allen naar Gabe Davis. KC zette daarna een snelle drive weg om een lange field goal te proberen. Harrison Butker schoot raak vanaf 62 yards en zette zo de ruststand op 10-10.
BUFFALO HOUDT MAHOMES IN BEDWANG
Butker had ook de kans om de score in de tweede helft te openen, maar zijn kick ging wijd. De Bills lieten het vervolgens niet na om de voorsprong te nemen. Stefon Diggs kwam 1-tegen-1 te staan tegen een rookie cornerback en Allen erkende deze mismatch. Diggs ving de pass in de endzone en zette zo zijn team op een 17-10 voorsprong. De gelijkmaker liet niet lang op zich wachten. Deze keer vond Mahomes Mecole Hardman in de endzone voor een touchdown.
De Chiefs startten het vierde kwart door de Bills te stoppen tijdens 4th down. Het gaf de aanval de kans om een drive te starten rond de 50-yardlijn. Mahomes leek even los te komen tijdens 3rd-and-long, maar hij werd op tijd getackeld. Een field goal gaf KC wel de voorsprong. Nadat de scheidsrechters nalieten Chris Jones terug te fluiten voor pootje haken van Allen, kreeg Kansas City de bal terug. De Bills-verdediging hield zich vervolgens sterk en forceerde een 3-and-out.
De aanval van de Bills moest daarna goed de tijd managen. Punten scoren was een must, maar de bal te vroeg teruggeven aan de Chiefs een doodzonde, zeker met de play-offs van vorig jaar in het achterhoofd. Een geweldige hurdle van Allen gaf de Bills een first down in de redzone met nog 1:54 op de klok. Twee plays later vond hij Dawson Knox in de endzone voor de touchdown. Wel gaven de Bills de Chiefs — die nog twee time-outs hadden — één minuut en vier seconden om een touchdown te scoren. De verdediging van de Bills maakte uiteindelijk het verschil. Taron Johnson onderschepte Mahomes. Hierdoor kregen de Chiefs de bal niet meer in handen.
EAGLES NAAR 6-0
Dallas Cowboys @ Philadelphia Eagles | 17-26
Beide defenses lieten aan het begin van de wedstrijd hun kracht zien en een aantal punts was het gevolg. De Cowboys-verdediging was de eerste die boog. Philly converteerde een 4th-and-3 op de helft van Dallas. Kort daarna zorgde een neutral zone infraction-penalty tegen diezelfde verdediging voor een 1st-and-goal op de 5-yardlijn van Dallas. Philadelphia benutte de nieuwe set drives direct. Miles Sanders liep de bal binnen om zijn team aan het begin van het tweede kwart op voorsprong te zetten.
De Eagles kregen na de touchdown de bal weer snel terug. James Bradberry tipte een pass van Cooper Rush de lucht in, teamgenoot C.J. Gardner-Johnson intercepte vervolgens de bal. Ook deze drive zou Philly een touchdown scoren. A.J. Brown ving een pass van Jalen Hurts net achter de line-of-scrimmage en liep de bal de endzone binnen voor een 15-yard touchdown. Daarna gokten de Cowboys tijdens 4th-and-inches op een conversion, maar het pakte slecht uit. Rush vond met zijn pass geen teamgenoot, zo mocht Philly de bal overnemen op de 35-yardlijn van de Cowboys. Dallas rechtte de rug en stond geen touchdown toe, maar wel een field goal van Jake Elliott.
De aanval van de Cowboys werd vervolgens weer in de kiem gesmoord. Wederom gooide Rush een interception, deze keer onderschepte Darius Slay een pass van hem. Voor deze wedstrijd scoorden de Eagles gemiddeld 18,4 punten in het tweede kwart, vandaag overtroffen ze dat. Met zijn tweede field goal zette Elliott de Eagles op een 20-0 voorsprong. Een goede kick-off return van KaVontae Turpin gaf daarna Dallas de kans om punten op het bord te zetten voor het einde van de eerste helft. Na een teruggedraaide touchdown moesten de Cowboys uiteindelijk genoegen nemen met een field goal.
EAGLES OP DE PROEF GESTELD
Aan het begin van de tweede helft toonde de aanval van Dallas een teken van leven door een sterke drive op de mat leggen. Na een aantal minuten bevonden ze zich dan ook in de redzone. Ezekiel Elliott rondde de drive af met een korte run voor een touchdown, zo liet hij de achterstand slinken naar 10 punten. Vanaf dat moment leek het momentum te verschuiven in het voordeel van de Cowboys, zeker toen de verdediging na een all-out-rush Hurts sackte tijdens 3rd down. Met het nieuw opgedane vertrouwen lieten de Cowboys weer een sterke drive zien. Ook deze drive eindigde voor Dallas met een touchdown. Deze keer scoorde Jake Ferguson nadat hij een pass van Rush ving. De touchdown van Ferguson, zijn eerste in de NFL, bracht de achterstand terug naar drie punten met nog een kwart te gaan.
De Eagles waren niet van plan om hun ongeslagen status zomaar uit handen te geven. Na een drive van 7:30 minuten ving de vogelvrije DeVonta Smith een pass van Hurts in de endzone. De two-point conversion achteraf was onsuccesvol en zo kwam de tussenstand op 26-17. De Eagles vlogen daarna hoog in de wolken. Gardner-Johnson onderschepte namelijk Rush voor de tweede keer deze wedstrijd. Philly snoepte hierna iets meer dan twee minuten van klok, maar de Eagles moesten wel punten. De Cowboys gaven niet op en probeerden snel een scorende drive op te zetten, maar de Philly D hield zich sterk en hield Dallas tot een field goal-poging. Brett Maher trapte deze mis waardoor alle hoop op een comeback voor Dallas vervloog. De winst zorgt ervoor dat de Philadelphia Eagles voor het eerst sinds 2004 weer 6-0 zijn.
OVERIGE GAMES
Carolina Panthers @ Los Angeles Rams | 10-24
De Rams waren erg magertjes in de eerste helft qua offense; ze scoorden slechts 7 punten. Wat niet meehielp, was het verliezen van OT Joseph Noteboom, ook gooide Matthew Stafford zijn achtste INT van het jaar. Panther Donte Jackson liep met de interception naar de endzone voor een pick-six. Gelukkig voor Los Angeles zette de door P.J. Walker geleidde offense van Carolina slechts één field goal op het bord in het eerste half uur.
Door een field goal en touchdown in het derde kwart gingen de Rams met een 17-10 voorsprong de laatste 15 minuten in. Opvallend moment in de tweede helft: De Panthers stuurden Robbie Anderson naar de kleedkamer na een discussie met één van zijn coaches. Het verzwakte een toch al zwakke aanval van de Panthers nog meer. De Panthers zouden daarna niet meer scoren terwijl de Rams nog wel een touchdown op het bord zetten.
Arizona Cardinals @ Seattle Seahawks | 9-19
Het was geen goede eerste helft voor beide offenses. Beide quarterbacks waren accuraat, Kyler Murray gooide 8/13 en Geno Smith 10/15, maar beide teams scoorden geen touchdown. De Cardinals scoorden slechts drie punten in de eerste helft. De Seahawks kwamen aan het einde van het tweede kwart dicht bij de endzone, maar moesten genoegen met een field goal. Hun derde van de eerste helft.
Na een field goal van de Seahawks scoorde Arizona door een goede play van hun special teams. Aan het einde van het derde kwart moest Seattle punten vanuit hun eigen endzone. Punter Michael Dickson had niet eens tijd om de bal weg te trappen. Een Cardinal stripte de bal uit zijn handen en een teamgenoot sprong erop voor de touchdown. Een TD-run aan het begin van het vierde kwart van Kenneth Walker III zorgde voor een voorsprong van 19-9 voor Seattle. Dit zou tevens de eindstand zijn.
Door de eerste bye week van het seizoen had het vroege window slechts acht duels. Van deze acht duels eindigden drie duels met een verrassende winnaar. De New York Jets wonnen eenvoudig van de Green Bay Packers, de Giants waren net te sterk voor de Ravens en SF verslikte zich in Atlanta. In Cleveland verraste New England wederom met fourth round rookieBailey Zappe. Lees hier alle recaps van de vroege duels op zondag.
JETS TREKKEN STERKE LIJN DOOR TEGEN PACKERS
New York Jets @ Green Bay Packers | 27-10
Er zijn weinigen die deze headline voor het begin van dit seizoen voor mogelijk hielden. In een duel waarin de defense van de New York Jets absoluut domineerde, werd het echter wel waarheid. Aan de kant van de Jets D was Quinnen Williams de absolute uitblinker. De defensive tackle was een plaag voor Green Bay’s interior en haastte zich meermaals het backfield in. Williams was goed voor twee sacks (van de vier in totaal) en bereikte Aaron Rodgers driemaal. Hij was ook instrumenteel in een geblokkeerde field goal.
De aanval van Green Bay werd gelimiteerd tot 278 yards. Men was niet in staat om drives vast te houden en was te afhankelijk van een perfect optreden van de quarterback. Die werd het nog eens extra lastig gemaakt door receivers die hem nauwelijks de ruimte gaven voor een geschikte worp. Waar de aanval slecht was, waren de verdediging en special teams zo mogelijk nog slechter. De Jets waren goed voor 179 rushing yards en een field goal en punt werden geblokkeerd. De geblokkeerde punt resulteerde zelfs in een touchdown voor New York.
Om deze overwinning alleen toe te schrijven aan het volledig falen van iedere Packers unit zou de Jets echter tekort doen. Er is een sterk team gebouwd dat in staat lijkt om mee te doen om de play-offs. Vooral rookies Ahmad ‘Sauce’ Gardner en Breece Hall zijn aanwinsten die tegen Green Bay in het oog sprongen. Hall had 20 carries voor 116 yard en een touchdown. Gardner stond slechts één catch toe.
RAVENS VERLIEZEN OOK IN EXTREMIS VAN GIANTS
Baltimore Ravens @ New York Giants | 20-24
Wat voor de buren geldt, geldt ook voor de New York Football Giants. Niemand verwachtte een 5-1 record na zes speelrondes. Na jaren van negatieve records schijnt de zon weer voor Big Blue. Het is voor het eerst sinds 2009 dat de Giants een 5-1 of betere start van het seizoen hebben. Dat komt grotendeels op het conto van head coach Brian Daboll en general manager Joe Schoen. Zij zijn dit seizoen namelijk begonnen met een rebuild zonder te veel competitiewaardigheid op te geven. Hoe Daboll het doet, blijft een grote vraag. Hij heeft namelijk de beschikking over een quarterback die zijn fifth-year option niet gelicht zag en een defense die niet naar behoren presteert.
Die defense, onder leiding van voormalig Ravens DC Wink Martindale, deed tegen Baltimore echter voldoende. Het verschil werd met anderhalve minuut op de klok gemaakt door rookie Kayvon Thibodeaux. Hij ontfutselde Lamar Jackson de bal die door een teamgenoot werd opgepakt. Toch waren er ook zorgen. Immers, Kenyan Drake, de tweede running back van de Ravens, kon naar hartelust runnen. Met 119 yards in 10 carries en een touchdown haalde hij bijna meer dan het dubbele van zijn voorgaande vijf duels.
Ravens quarterback Lamar Jackson kreeg de passing game niet van de grond zonder Rashod Bateman op het veld. Dat zijn O-line niet in topvorm was, hielp hem daarbij ook niet mee. De interception en fumble in het vierde kwart waren illustratief voor zijn ongelukkige optreden.
OVERIGE GAMES
New England Patriots @ Cleveland Browns | 38-15: Bailey Zappe blijft imponeren bij New England. In zijn tweede wedstrijd als starter voltooide hij 24 van zijn 34 passes voor 309 yards en twee touchdowns. Hij had wel een fumble, maar dat mocht de Patriots niet deren. Voor de Browns betekende het de derde verliespartij op rij. Jacoby Brissett had zijn slechtste optreden van het seizoen en verloor de bal driemaal. Dat kwam deels door zijn kwaliteiten, deels door de coaching van Kevin Stefanski, maar grotendeels door een uitstekende Patriots defense. Het grote vraagteken in New England is nu de man under center na de terugkeer van Mac Jones.
San Francisco 49ers @ Atlanta Falcons | 14-28: De verrassende overwinning van Atlanta op SF kwam door een efficiënte passing en een veelzijdige running offense. Marcus Mariota voltooide 13 van zijn 14 passes voor 129 yards en twee touchdowns. Hij was ook goed voor 50 rushing yards en één rushing touchdown. Caleb Huntley (59) en Tyler Allgeier (51) brachten het totaal aantal rushing yards naar 168. Een grote factor was het aantal blessures in de 49ers defense. Desondanks speelde de Falcons D ook een grote rol, getuige de shutout in de tweede helft.
Jacksonville Jaguars @ Indianapolis Colts | 27-34: De gedachten van de Colts zullen nog wel even naar week 18 van 2021 zijn gegaan. Aan winst op de Jaguars hadden ze voldoende om de play-offs te halen. Het team, met tot dan toe, slechts twee wins zegevierde en Indy mocht de wonden likken. Ditmaal leek het wederom de verkeerde kant op te gaan. Jacksonville nam snel een voorsprong van 11 punten, maar dat bleek uiteindelijk onvoldoende. Matt Ryan (42/58, 389 yards, drie touchdowns) speelde zijn beste wedstrijd van het seizoen en bekroonde dat met een diepe touchdown pass op third-and-13 met slechts 23 seconden te gaan.
Minnesota Vikings @ Miami Dolphins | 24-16: De Miami Dolphins blijven quarterbackproblemen houden. Vorige week viel Skylar Thompson in voor de vervanger van Tua Tagovailoa, Teddy Bridgewater. Deze week waren de rollen omgedraaid. Thompson startte, maar moest na een blessure vervangen worden door Bridgewater. Het werd een topwedstrijd voor de Vikings defense, maar zelfs tegen de third string quarterback waren het aanvallende fouten van, onder andere, Jaylen Waddle die Miami de das om deden.
Cincinnati Bengals @ New Orleans Saints | 30-26: Joe Burrow en Ja’Marr Chase keerden terug naar het stadion waar zij in 2020 het college football kampioenschap grepen met LSU. De heren wisten elkaar zeven keer te vinden voor 132 yards en twee touchdowns. Ondanks die performance leek het er lange tijd op dat de winst naar de Saints zou gaan. Zij namen immers de leiding, maar gaven de Bengals een kleine 2:30 minuten om de winst te pakken. Zo geschiedde en Andy Dalton kreeg niet de revanche waar hij wellicht op hoopte.
Tampa Bay Buccaneers @ Pittsburgh Steelers | 18-20: Tegen Buffalo maakte Kenny Pickett zijn eerste start in de NFL. Hij speelde daarin niet geheel onverdienstelijk, maar toch kwam zijn offense niet verder dan drie punten. Tegen de Buccaneers van Tom Brady ging het beter. De rookie voltooide 11 van zijn 18 passes voor 67 yards en een touchdown. Halverwege het derde kwart moest hij er echter uit met een hersenschudding en nam Mitchell Trubisky het over. Die speelde zowaar nog beter dan de rookie (9/12, 144 yards, één touchdown) en leidde Pittsburgh naar de overwinning. Bij Tampa Bay ging het vooral mis in de redzone. Onder leiding van een ongeïnspireerde Tom Brady (25/40, 243 yards, één touchdown) kwam men niet verder dan 18 punten.
Met de rug tegen de muur en nog één verliespartij verwijderd van uitschakeling in de playoffs gaven de Yankees de bal aan ace Gerrit Cole. Zijn missie: New York behoeden voor een vroegtijdig vertrek tegen de Cleveland Guardians. Cole verdiende elke cent van de $36 miljoen die hij dit jaar overgemaakt krijgt terugen loodste zijn team naar een beslissende Game 5
Na het ongelooflijke einde van Game 3, waarin Cleveland in de negende inning een achterstand goedmaakte, was het do or die voor de Yankees in het vierde duel. Gerrit Cole tegen Cal Quantrill, met voor New York hun playoffleven op het spel.
New York kwam goed uit de startblokken. Gleyber Torres sloeg een lead-off hit en stal het tweede honk, waarna Anthony Rizzo hem over de thuisplaat sloeg voor een 1-0 voorsprong. In inning nummer twee was het opnieuw Harrison Bader die de Yankees verder hielp. Met alweer zijn derde homerun van de playoffs sloeg de ‘nieuwe Yankee’ de uitspelende ploeg op een 3-0 voorsprong.
IN C(ONTR)OLE
De eerste twee innings van de wedstrijd was Gerrit Cole ‘in control’, maar in inning drie liet zijn veld hem een beetje in de steek. Met lopers op de honken sloeg Jose Ramirez een pop-up naar het outfield waarop Josh Donaldson zijn outfielder Aaron Hicks voor uit de weg had moeten gaan. De tegenwoordig defensief zwakke Donaldson miste de bal en Steven Kwan scoorde. New York had het geluk dat Ramirez zelf ook niet helemaal wakker was. De All-Star werd op het eerste honk uitgegooid na slecht honklopen.
Josh Naylor bracht de Guardians een inning later opnieuw een run dichterbij. Zijn homerun tegen Cole ging gepaard met veel misbaar. De grens tussen het vieren van je homerun en je misdragen werd nadrukkelijk opgezocht, maar Cole zelf leek het weinig te deren.
Josh Naylor just rocked the baby around the bases and called Gerrit Cole “his little fucking son” while rounding 3rd.
Het was voor Cole makkelijker om zijn schouders na de wedstrijd op te halen, aangezien zijn team de wedstrijd won. Giancarlo Stanton sloeg in de zesde inning Aaron Judge over de plaat met een sacrifice fly. Yankees-relievers Clay Holmes (1.0 IP, 1 BB, 2 K) en Wandy Peralta (1.0 IP, 1 K) completeerden het uitstekende duel van Cole (7.0 IP, 6 H, 2 R, 2 ER, 1 BB, 8 K). De Yankees trokken aan het langste eind en mogen nu in eigen huis proberen alsnog Cleveland uit te schakelen.
UP NEXT
Cleveland geeft de bal maandagavond (01:00 uur Nederlandse tijd) aan Aaron Civale (5-6, 4.92 ERA). New York stuurt Jameson Taillon (14-5, 3.91 ERA) naar de heuvel. Win or go home voor beide ploegen. De winnaar neemt het in de ALCS op tegen de Houston Astros.
“In a year that has been so improbable, the impossible has happened”. Het waren de legendarische woorden van Vin Scully in 1988 toen de Los Angeles Dodgers de World Series wonnen. In 2022 gaan die woorden meer op voor de San Diego Padres, die afgelopen nacht tegen alle verwachtingen in de Dodgers uitschakelden. LA, dat dit seizoen met afstand de beste ploeg in Major League Baseball was en maar liefst 111 wedstrijden won, ging kopje onder in en tegen San Diego. PETCO Park trilde op zijn grondvesten: de Padres gaan naar de NLCS.
De Dodgers waren goed begonnen aan de NLDS tegen de Padres, met een winstpartij in Game 1 (5-3). San Diego stelde echter orde op zaken in de duels die volgden. Game 2 eindigde in een overwinning (eveneens 5-3), Game 3 werd 2-1 en dus hadden de Padres in Game 4 de kans om de serie in eigen huis naar zich toe te trekken.
Om dat te bewerkstelligen gooide manager Bob Melvin ‘local boy’ Joe Musgrove op de heuvel. De starter nam het op tegen zijn Dodgers-collega Tyler Anderson. Beide werpers gooiden uitstekend, maar Anderson was nét een tikje scherper (5.0 IP, 2 H, 0 ER, 2 BB, 6 K) dan Musgrove (6.0 IP, 6 H, 2 ER, 3 BB, 8 K).
Freddie Freeman was de man die de Dodgers in de derde inning op 2-0 sloeg. Met Mookie Betts en Trea Turner op de honken sloeg Freeman de bal het rechtsveld in voor een 2-RBI double. Will Smith zette in de zevende inning LA op 3-0 via een sac fly en het leek dat de Dodgers een poging wilden wagen de serie terug naar Los Angeles te krijgen.
DOORBRAAK
In de tweede helft van de zevende inning braken de Padres echter door de Dodgers-pitching. Relievers Tommy Kahnle en Yency Almonte konden de Padres-aanval niet stoppen. Een vrije loop voor Jurickson Profar en singles van Trent Grisham en Austin Nola zetten de eerste run op het bord voor de thuisclub. Ha-Seong Kim en Juan Soto sloegen de volgende twee runs over de plaat, wat de stand gelijk maakte.
Grote man werd echter Jake Cronenworth. De infielder, eigenaar van ‘The Crone Zone’, kon reliever Alex Vesia prima aan. Cronenworth sloeg Kim en Soto (die gratis het tweede honk mocht stelen van de Dodgers, die simpelweg niet opletten) over de plaat en San Diego stond ineens (weer) 5-3 voor.
SUAREZ EN HADER
De achtste en negende innings waren vervolgens voor het totaal onaantastbare relieverduo Robert Suarez en Josh Hader. Beide werpers hebben hun ups-and-downs gekend tijdens dit seizoen, maar op het allerbelangrijkste moment zijn de twee ongenaakbaar.
Een pop-out, fly out en strikeout maakten de achtste inning een eitje voor Suarez en Josh Hader liet er geen twijfel over bestaan of de Padres een goede keus hadden gemaakt om hem rond de trade deadline over te nemen van de Milwaukee Brewers: strikeout voor Betts, strikeout voor Turner, strikeout voor Freeman.
Met de overwinning plaatste San Diego zich voor de National League Championship Series. Langst-dienende Padre Wil Myers trok met zijn vrouw na de wedstrijd het centrum van de stad in en kocht rondjes voor elke bar die ze binnenliepen. Het moge duidelijk zijn: San Diego is klaar voor de volgende ronde.
Wil Myers and his wife Maggie are out in downtown San Diego, buying shots for everyone in every bar they enter and thanking fans, high-fiving and celebrating. What a moment for the longest-tenured #Padres player. pic.twitter.com/MgwicXJ9n4
Op 18 oktober spelen de Padres nu tegen de Philadelphia Phillies, in een best-of-five NLCS. Inzet: een plek in de World Series. De vermoedelijke startende werpers voor San Diego in de eerste drie wedstrijden zijn Yu Darvish, Blake Snell en Joe Musgrove. Voor Philadelphia lijken Zack Wheeler, Austin Nola en Ranger Suarez de aangewezen personen.
Coverfoto: K.C. Alfred/The San Diego Union-Tribune
Zagen we eerder in deze playoffs al een slijtageslag van 14 innings tussen de Cleveland Guardians en Tampa Bay Rays, nu deden de Houston Astros en Seattle Mariners daar nog een schepje bovenop. Maar liefst 17 innings stond het 0-0 tussen beide ploegen. Rookie kortestop Jeremy Pena werd de Texaanse held. Hij sloeg de enige run op het bord in inning nummer 18. De Mariners werden daarmee uitgeschakeld; Houston staat in de ALCS.
Normaal gesproken betekent een wedstrijd van 18 innings een lange recap, maar niets is in dit geval minder waar. Sterker nog, er werd meer tijd besteed aan het wisselen van pitchers dan aan honkbal. Maar liefst 18 werpers kwamen tijdens die duel in actie: 10 voor Seattle, 8 voor Houston. Luis Garcia, een starter in de rotation van Houston, gooide de laatste 5.0 innings voor de Texanen, terwijl voor Seattle Robbie Ray de laatst dienstdoende werper was. Ook Ray is van huis uit geen reliever.
Starters Lance McCullers (6.0 IP, 2 H, 2 BB, 7 K) gooide een uitstekende wedstrijd, maar zijn tegenstander George Kirby (7.0 IP, 6 H, 0 BB, 5 K) ging gelijk met hem op. Kirby schakelde de gevaarlijke bovenste helft van de Astros-slagvolgorde volledig uit. Jose Altuve ging 0-uit-8 en zag zijn OPS voor de playoffs dalen tot .059 — inderdaad: nul-negenenvijftig. Yordan Alvarez ging 0-uit-7.
EINDELOOS
Met de beide pitching staffs die de respectievelijke offenses onder controle hielden en de beide offenses die een aardig contingent lopers op de honken achterlieten (14 voor Houston, 10 voor Seattle) leek het duel eindeloos. Inning na inning ging voorbij met minimale actie en in de 16e inning werd het record voor langste postseasonwedstrijd zonder runs verbroken.
Telkens als één van beide ploegen aan leek te zetten, bloedden de rallies dood. Had Houston een paar lopers op het honk, dan pitchte de Seattle bullpen zichzelf uit de problemen. Zetten de Mariners een loper in scoringspositie, dan sloegen ze de belangrijke hit niet.
Uiteindelijk moest het wel uit een onverwachte hoek komen. Rookie kortestop Jeremy Pena sloeg in de 18e inning eindelijk de eerste run op het bord. Een pitch die hij niet eens zo hard weg leek te slaan verdween in centerfield over de muur en bracht Houston op 1-0 voor. Seattle kon die klap niet te boven komen en zag een halve inning later hoe de Astros hun plek in de ALCS op het veld vierden.
UP NEXT
De Mariners zijn uitgeschakeld, maar de Astros moeten nog even door. Zij weten nog niet tegenover wie ze komen te staan in de volgende ronde. De winnaar van de serie tussen de Guardians en Yankees krijgt te maken met Houston.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
