Home Blog Pagina 197

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

0

Het leek deze week af en toe op een aflevering van M*A*S*H* in de National Hockey League. Met name in Columbus is de ziekenboeg aardig gevuld en helaas voor de Blue Jackets gaat het daarbij niet om modale spelers. In Toronto werden zes nieuwe namen aan de rijkelijk gevulde Hall of Fame toegevoegd, staan we wederom stil bij een aantal noemenswaardige toppers en floppers en was John Tortorella weer de John Tortorella zoals wij die kennen.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

BLESSURENIEUWS

PECHDUIVEL BEZOEKT COLUMBUS

Het is bepaald nog niet het seizoen van de Columbus Blue Jackets. De ploeg houdt zich op in de onderste regionen van de Eastern Conference, maar dat is momenteel niet eens de grootste zorg in Ohio. De ene na de andere valt daar geblesseerd uit en deze week waren het niet de minsten. Patrik Laine kampt met een enkelblessure en is ongeveer een maand niet beschikbaar. Het is al de tweede keer dit seizoen dat de Finse sniper in de ziekenboeg beland. Eerder dit seizoen werd hij geplaagd door zijn elleboog. Dit slechte nieuws kwam een paar dagen nadat ook Jakub Voracek al op de IR werd geplaatst.

Het is vervelend dat Columbus Laine en Voracek moet missen, maar defensief is de ploeg er veel slechter aan toe. Zach Werenski, misschien wel de belangrijkste speler, verliet vorige week geblesseerd het duel met de Flyers. De blueliner liep een zware blessure aan de schouder op en keert niet terug in 2022-2023. Nick Blankenburg, die zich ook ontwikkelde tot een belangrijke kracht op de blauwe lijn, heeft zijn enkel gebroken en zal ook een maand of twee uit de roulatie zijn.

HERSENSCHUDDING VOOR CHABOT

Ook in Ottawa viel een sterkhouder weg. Afgelopen zaterdag maakten de Flyers en Senators er een ouderwetse matpartij van en tijdens dat duel liep de Senators-verdediger een hersenschudding op. Chabot staat daardoor minimaal een week buitenspel. De Senators, die na een 7-game losing streak eindelijk weer wat wedstrijden wisten te winnen deze week, hopen hun belangrijke kracht in de loop van volgende week weer op het ijs te zien.

MUZZIN LANG UIT DE ROULATIE

Ook in Toronto zijn er zorgen om een verdediger. Jake Muzzin raakte op 17 oktober, in de wedstrijd tegen de Coyotes, geblesseerd maar pas deze week drong de ernst van die kwetsuur door. De ervaren blueliner kwam in de tweede periode van dat duel in botsing met Clayton Keller en hield daar een zware nekblessure aan over. De Maple Leafs lieten weinig los over de klachten, maar maakten deze week bekend dat de situatie van Muzzin pas in februari opnieuw bekeken zal worden. Het lijkt aannemelijk dat de 33-jarige blueliner dit seizoen niet meer in actie komt.

Muzzin wordt de laatste maanden achtervolgd door fysiek ongemak. Zo speelde al vroeg in de voorbereiding zijn rug op en liep hij in de laatste maand van vorig seizoen twee keer tegen een hersenschudding aan. Jake Muzzin heeft bij de Maple Leafs, dat ook T.J. Brodie even moet missen vanwege een buikspierblessure, nog een contract tot de zomer van 2024. De voormalig speler van Los Angeles verdient jaarlijks ruim $ 5.6 miljoen.

WILD EVEN ZONDER FLEURY

Lichtelijke paniek in de Amerikaanse State of Hockey. Helemaal crescendo gaat het nog niet met de Minnesota Wild, maar de prestaties van Marc-Andre Fleury vertoonden de laatste wedstrijden in elk geval een stijgende lijn. Des te vervelender is het dan ook dat Flower nu minimaal een week moet toekijken met een zogenaamde upper-body injury. De veteraan onder de lat liep de blessure afgelopen dinsdag op in het met 1-2 verloren duel met de Nashville Predators.

Een blessure komt altijd ongelegen, maar zeker Dean Evason kan het even niet gebruiken. De 24-jarige Filip Gustavsson heeft zich nog geen solide starter getoond en het AHL-filiaal in Iowa biedt ook geen oplossing voor de lange termijn. Mede door de aanwezigheid van Kirill Kaprizov werd er veel van de Wild verwacht dit seizoen, maar voorlopig beweegt de ploeg zich in de grijze middenmoot van de Western Conference. Zo wist Minnesota dit seizoen nog geen streak van meer dan twee gewonnen wedstrijden te fabriceren, maar heeft het geluk dat ook de concurrentie in de Central erg wisselvallig is.

CANADIENS MOETEN DROUIN WEER MISSEN

Jonathan Drouin slaagt er maar niet in een volledig seizoen fit te blijven. In 2018-2019 speelde de voormalig third overall weliswaar 81 wedstrijden, maar in elk van zijn andere seizoenen miste de technisch vaardige Drouin door verschillende blessures (veel) wedstrijden. Ook in 2022-2023 zal Drouin weer de nodige duels missen. Deze week werd bekend dat de winger op 5 november, zijn Candiens speelden tegen de Knights die dag, een upper-body injury heeft opgelopen. Ruim een week later is Drouin door de club op de IR geplaatst. Hij zal vier tot zes weken buitenspel staan.

De nu 27-jarige Jonathan Drouin is bezig aan zijn negende seizoen in de NHL en moet eigenlijk nog altijd zijn belofte inlossen. In de draft van 2013 werd hij na Nathan MacKinnon en Aleksander Barkov als derde gekozen, maar waar de andere twee uitgroeiden tot supersterren daar worstelt Drouin vooral met zichzelf en zijn lichaam.

In 439 wedstrijden voor Tampa Bay en Montreal scoorde de forward 75 goals. Dit staat in schril contrast met de 246 goals van MacKinnon of de 224 van Barkov. Overigens loopt het contract van Drouin na dit seizoen af. Hij staat nu voor $ 5.5 miljoen op de loonlijst, maar de kans is groot dat hij bij een nieuw contract water bij de wijn moet doen.

HALL OF FAME

Afgelopen maandag was het wederom tijd voor de jaarlijkse inauguratie van de nieuwe Hockey Hall of Famers. Henrik Sedin, Daniel Sedin, Roberto Luongo, Daniel Alfredsson, Herb Carnegie en Riikka Sallinen kregen allen een plekje in de ijshockey eeuwigheid.

Dat er dit jaar een flinke scheut Vancouversaus over de HoF zou worden gegooid, was reeds bekend. De gebroeders Sedin en Roberto Luongo zijn één van de meest toonaangevende Canucks spelers aller tijden. Gedurende het eerste decennium van deze eeuw droegen ze de Canadese franchise op de schouders en wonnen zes divisietitels, back-to-back Presidents’ Trophies (2011 en 2012) en kwamen tot op één schamele overwinning van de Stanley Cup in het seizoen 2010 – 2011.

RECORDS, RECORDS, RECORDS

De gebroeders Sedin werden als tweede en derde overall in 1999 door Vancouver opgepikt en speelden beide hun zeventienjarige carrière in het shirt van de Canucks. Na de eerste vijf jaar in de luwte gerijpt te zijn, braken ze vanaf het seizoen 2006 – 2007 definitief door. Met de piekjaren rond 2010 — Henrik won zowel de Hart Memorial Trophy als de Ted Lindsay Award in 2009 – 2010 — sloten de Zweedse forwards hun carrières af met zo’n beetje ieder franchiserecord. In zowel het aantal goals (Daniel – 393), punten (Henrik – 1070), wedstrijden (Henrik – 1330) en assists (Henrik 1330) prijkt de naam Sedin bovenaan de lijst. Om de cirkel rond te maken kregen de broers de HoF plaquettes uit handen van voormalig Canucks GM Brian Burke, die de broers in 1999 in de Draft oppikte.

Roberto Luongo kwam eveneens uit de Canucks koker. De voormalig goalie werd in 2006 in een trade met Florida Panthers betrokken en spendeerde acht seizoenen in Vancouver. Mede met Luongo onder de lat groeide de franchise van grijze muis tot contender uit. Net als de gebroeders Sedin, heeft ook Luongo een aantal franchiserecords op zijn naam staan. Zo prijkt zijn naam bovenaan het klassement wins (252) en shutouts (38). Bovendien won de Canadees — samen met backup Cory Schneider — in het seizoen 2010 – 2011 de Jennings Trophy voor het beste sv% van de NHL. Als grondlegger van de Butterfly techniek, kreeg Luongo uit handen van Dominik Hasek zijn plaquette.

CARNEGIE, SALLINEN EN ALFREDSSON EVENEENS ‘HALLIES’

Herb Carnegie krijgt post mortem zijn welverdiende uitverkiezing in de Hall of Fame. Vanaf zijn pensioen in 1954 tot aan zijn laatste adem in 2012 gaat hij de boeken in als een voorvechter voor acceptatie en diversiteit (van donkere spelers) in de ijshockeywereld. Bovendien stond Carnegie in de jaren ’40 en begin jaren ’50 zelf ook op het ijs en staat hij bekend als één van de beste spelers aller tijden, die nooit in de NHL uit kwam.

Riika Sallinen is op het gebied van het vrouwen ijshockey over de breedte gesproken één van de beste Europese speelsters aller tijden. In de Finse Elite League noteerde ze 514 punten (240 goals, 274 assists) en is ze bovendien de eerste vrouwelijke speelster uit Europa, die in de Hockey Hall of Fame is opgenomen.

Daniel Alfredsson is eveneens een Canadese legende, maar dan één in Ottawa. In zijn achttienjarige carrière was hij dertien jaar als captain van de Senators actief. Ondanks dat hij na zijn laatste jaar in de NHL als speler van Detroit Red Wings afzwaaide, ging de Zweed als franchiseleider in goals (426), assists (682) en punten (1108) met pensioen.

VOLGEND JAAR DRIE ‘NEWBY’S IN TOWN

Voor de ‘Class of 23’ zullen er drie nieuwe namen op de lijst verschijnen. Corey Crawford, Henrik Lundqvist en Justin Williams zijn verkiesbaar en lijken bij het grote publiek ook alle drie no brainers te worden. Goalies Crawford en Lundqvist maakten furore in respectievelijk Chicago en New York en Justin Williams staat in de geschiedenisboeken bekend als ‘Mister Game 7’. Het record van Williams in Games 7 is 8-1 en heeft daarin de meeste punten en goals van allemaal bij elkaar gespeeld (vijftien punten, zeven goals).

STREAKS

SYMPATHY FOR THE DEVILS

Voor het eerst in vijf jaar wisten de New Jersey Devils weer eens te winnen in Toronto. Yegor Shartangovich kroonde zich donderdagavond tot matchwinner door in OT de winnende 3-2 achter de teruggekeerde Matt Murray te schieten. De Maple Leafs hadden vijf van hun laatste zeven duels gewonnen, maar waren niet opgewassen tegen de jonge garde van coach Lindy Ruff.

Hij zag zijn Devils voor de elfde keer op rij winnen. Voor de New Jersey Devils, die hun laatste nederlaag leden op 24 oktober tegen de Capitals, is ’t de langste winning streak sinds 2005-2006. Met 22 punten is Jesper Bratt nog altijd de grote man, maar Jack Hughes zit ’m met 19 punten op de hielen.

Met 28 punten doen de Devils het uitstekend, maar in de Eastern Conference is er altijd nog baas boven baas. De Boston Bruins wonnen donderdag met 4-1 van de Philadelphia Flyers en voor de B’s was dit de vijfde zege op rij. En hun twaalfde overwinning in de laatste dertien wedstrijden. Mede dankzij een ontketende David Pastrnak (9G, 17A) hebben de Bruins een meer dan uitstekend 15-2-0 record. Op dit moment het beste in de NHL.

In de St. Louis Blues hebben we een team dat wekelijks in deze rubriek opduikt. Zowel in positieve, als in negatieve zin. Craig Berube zag zijn team het seizoen openen met een 3-game winning streak, vervolgens werden er acht op rij verloren, maar na de 5-4 zege op Washington staat de teller alweer op vijf overwinningen op rij. Het was overigens ook de tweede wedstrijd op rij dat de Blues vijf keer de weg naar het doel vonden. En de derde keer in deze reeks. Niet slecht voor een team dat tot voor kort zo moeilijk tot scoren kwam.

FLYERS EN SABRES TERUG OP AARDE

Ook voor de lange losing streaks moeten we in het oosten zijn. De Philadelphia Flyers verrasten vriend en vijand door vijf van de eerste zeven wedstrijden te winnen, maar de laatste weken voldoen ze aan het beeld wat de volgers van hen hadden. De troepen van John Tortorella verloren hun laatste vijf duels en scoorden daarin slechts 10 goals. Vier daarvan in de met 4-5 verloren wedstrijd tegen de Blue Jackets. Na de pikstart zitten de Flyers nu even in de bekende hoek van de klappen, maar juist op die momenten stelt hun coach nooit teleur.

Vijf op rij verliezen is vervelend, maar het kan altijd nog beroerder. Het is algemeen bekend dat de Buffalo Sabres in een overgangsfase zitten en dat gaat met vallen en opstaan. De laatste tijd wordt er echter voornamelijk gevallen. Buffalo opende deze jaargang met zeven zeges in de eerste tien wedstrijden, maar daarna leed de ploeg van Don Granato louter nederlagen. Eén van de jongste rosters in de NHL is nu bezig aan een 7-game losing streak. Tijdens deze serie scoorden de Sabres slechts 17 goals. Dat ’t anders kan, bewezen ze in die eerste tien duels. Daarin vonden ze in totaal 43 keer het net.

Cover photo: Bob DeChiara/USA TODAY Sports

Judge, Goldschmidt uitgeroepen tot MVPs

0

Aaron Judge (New York Yankees) en Paul Goldschmidt (St. Louis Cardinals) hebben de Most Valuable Player Awards voor hun leagues gewonnen. Judge pakte de prijs in de American League, Goldschmidt deed hetzelfde in de National League. Beide spelers lieten hun directe concurrenten ruimschoot achter zich; Judge eindigde 130 punten voor Shohei Ohtani (Los Angeles Angels), terwijl Goldschmidt met 89 punten voorsprong op Manny Machado (San Diego Padres) eindigde.

HISTORISCH SEIZOEN EINDIGT MET MVP

De discussie over de MVP-waardigheid van Judge over Ohtani nam naar mate het seizoen vorderde steeds verdergaande vormen aan. Het was uiteindelijk het recordbrekende laatste stukje van het jaar dat het pendulum definitief de kant van Judge op deed zwaaien. Nadat de enorm grote outfielder voorafgaand aan het seizoen nog een contractverlenging bij de Yankees afsloeg, ramde hij zichzelf in zijn walk year een weg naar een homerunrecord en op vijf slaggemiddelde punten na een Triple Crown.

De uitverkiezing van Judge als meest waardevolle speler in de American League markeert de eerste keer sinds Alex Rodriguez in 2007 de prijs nog pakte. Judge is eveneens alweer de 14e verschillende Yankee met een MVP Award achter zijn naam, van een totaal van 21 MVPs die de club heeft gewonnen; geen team behaalde er meer in de geschiedenis van de sport.

PRIJZENKAST

Hoewel de Yankees als team opnieuw naast de prijzen grepen, vult de prijzenkast van Judge zich gestaag. Nadat de outfielder in 2017 ook al de Rookie of the Year Award en de Homerun Derby won en als tweede eindigde in de MVP-verkiezing, kan hij nu dus daadwerkelijk de hoogste individuele eer on zijn conto schrijven.

Judge voerde de Major League aan in in homeruns, RBIs (131), OPS (1.111), OPS+ (211), total bases (391) en gescoorde punten (133). Deze ongelooflijke statistieken waren dus genoeg om zijn twee medefinalisten, Shohei Ohtani en Yordan Alvarez, achter zich te houden. Jose Ramirez (Cleveland Guardians), Alvarez’ ploeggenoot en tweevoudig World Series-winnaar Jose Altuve (Houston Astros), Andres Gimenez (eveneens Guardians) en Rookie of the Year Julio Rodriguez (Seattle Mariners) waren de overige spelers die meer dan 100 punten verdienden. Drievoudig MVP Mike Trout (Los Angeles Angels) eindigde als achtste.

De volledige lijst met punten staat hieronder.

GOOD AS GOLDY

De race was in de National League iets spannender, maar ook aan de ‘oudere kant’ van de Major Leagues werd het uiteindelijk een afgetekende finish. Na twee keer als tweede en één keer als derde te zijn geëindigd, werd Paul Goldschmidt werd met zijn 35 jaar (34 aan de start van het seizoen) dit jaar toch een MVP-winnaar; één van de oudste ooit.

Slechts zeven keer won een oudere speler de MVP Award: Willie Stargell (39), Barry Bonds (37, 38 en 39), Dennis Eckersley (38), Mike Schmidt (37) en Rollie Fingers (35). Daarnaast waren er maar vijf andere spelers die op latere leeftijd dan Goldschmidt hun eerste MVP Award wonnen.

Goldschmidt’s winst betekende de eerste Cardinals-MVP sinds Albert Pujols de prijs won in 2009.

SUPERSEIZOEN

Goldschmidt had oprecht een geweldig seizoen, misschien wel het beste uit zijn carrière. Hij sloeg .317/.404/.578 met een .981 OPS, 180 OPS+, 106 runs, 115 RBIs, 7 steals en 35 homeruns. Zijn SLG, OPS en OPS+ was het hoogste in de NL. Goldschmidt was 7.8 bWAR waard. Hij verdiende eerder ook al een Silver Slugger Award, zijn vijfde. De eerstehonkman hield Manny Machado en ploeggenoot Nolan Arenado achter zich.

Los Angeles Dodgers Freddie Freeman en Mookie Betts, plus Atlanta’s Austin Riley scoorden ook meer dan 100 punten in de MVP-verkiezing. J.T. Realmuto (Philadelphia Phillies) viel net onder die arbitraire grens. De New York Mets waren stemhofleverancier: vijf verschillende spelers kregen MVP-stemmen. De Dodgers (vier spelers) en Braves (drie) leverden ook meerdere spelers af.

Met het uitreiken van de MVP Awards komt officieel een einde aan het honkbalseizoen en begint de winterslaap. De eerstvolgende datum op de agenda is die van de Winter Meetings in San Diego, die van 4 – 7 december gehouden worden.

Coverafbeelding: Yahoo Sports

TNF: Pass-aanval Titans blijkt maatje te groot voor Packers

0

De Green Packers wonnen afgelopen zondag eindelijk weer. Tegen de Dallas Cowboys haalden ze een broodnodige zege binnen. De Tennessee Titans wonnen ook, thuis werden de Denver Broncos verslagen. Ondanks hun winst van afgelopen weekend blijft de nood hoog voor de Packers om te winnen. Er moest tijdens Thursday Night Football gewonnen worden om zicht te houden op de play-offs.

TITANS NEMEN VOORSPRONG IN KOUD LAMBEAU

Het waren de Titans die de eerste klap uitdeelden. Ze begonnen de wedstrijd met de bal en lieten niet na om gelijk te scoren. Na een drive van 83 yards scoorde Dontrell Hilliard na een pass van Ryan Tannehill een touchdown. Het was koud in Green Bay. De eerste sneeuwvlokken van dit seizoen vertoonden zich al in het eerste kwart, maar de Packers lieten zich niet afleiden door de weersomstandigheden. Na vorige week de beste wedstrijd uit zijn jonge carrière te hebben gespeeld, was Christian Watson ook vandaag klaar voor een uitdaging. Hij ving een goedgeplaatste bal van Aaron Rodgers in de endzone voor de touchdown. Het extra punt van Mason Crosby werd wel geblockt.

De touchdown betekende ook direct het einde van het eerste kwart. Daarna had Tennessee lang balbezit, 10:06 minuten om precies te zijn. Toch strandde hun drive net voor de doellijn van Green Bay. De Packers-D hield zich sterk en zo stopten ze de Titans op de 4-yardlijn van GB en forceerden ze een turnover-on-downs. Wel moesten de Packers na een 3-and-out direct punten. De punt van Pat O’Donnell was niet goed en gaf Tennessee een startpositie op de 41-yardlijn van de Packers. Kort daarna doet Derrick Henry wat hem eerder niet lukte, namelijk de bal binnenrennen vanaf de 4-yardlijn. Het gaf de Titans een 14-6 voorsprong, tevens de ruststand.

DERRICK HENRY KAN HET OOK DOOR DE LUCHT

De Packers begonnen de tweede helft met de bal. Na een lange drive moesten ze genoegen nemen met een field goal-poging. Deze keer schoot Crosby wel raak. Ook de Titans hadden daarna prijs. Na een 91-yard drive die slechts drie minuten duurde, scoorden ze hun derde touchdown van de avond. Henry blijkt naast rennen ook nog korte passjes te kunnen geven. Hij vond dan ook met een korte jump-pass Austin Hooper in de endzone voor de TD. De bal gooien werkte vanavond, zeker voor de Titans. Derrick Henry tekende slechts 87 rushing yards op, wel ving hij voor 35 yards. In totaal hadden de Titans 320 passing yards tegenover 88 rushing yards. Overigens schoot Josh Lambo, die de geblesseerde Randy Bullock verving, het extra punt tegen de paal aan. Green Bay sloeg daarna snel terug met een eigen touchdown. Wederom was het Watson, de rookie ving zijn vijfde TD-pass in een week tijd. Ook de two-point try was succesvol, hierdoor stonden de Packers nog maar met drie punten achter.

De Titans lijken eindelijk te hebben geleerd van hun verleden, ze waren dan ook niet van plan om deze voorsprong uit handen te geven. Na een 63-yard drive scoorden ze hun vierde touchdown van de avond. Hooper ving namelijk een pass van Tannehill in de endzone. Na een snelle GB 3-and-out onderschepte Rasul Douglas een worp van Tannehill. Helaas voor de Packers scoorden ze daarna niet meer. Het was het verhaal van het vierde kwart voor Green Bay. Ze kwamen niet door de verdediging van Tennessee heen. Door het verlies lijken de play-offs een stuk verder weg, zeker nu divisiewinst uitgesloten lijkt. Dit is een groot contrast met de situatie van de Titans, het lijkt dat zij de AFC South voor het derde jaar op rij gaan winnen.


Hier lees je de previews van alle andere wedstrijden.

Coverfoto: Patrick McDermott/Getty Images

Kings verpulveren Nets, voormalig NBA-speler opgepakt

0

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


11 NOVEMBER – 17 NOVEMBER


WESTERN CONFERENCE STAND

1: Portland Trail Blazers: 10-4

2: Phoenix Suns: 9-5

3: Denver Nuggets: 9-5

4: Utah Jazz: 10-6

5: New Orleans Pelicans: 9-6

6: Memphis Grizzlies: 9-6

7: Dallas Mavericks: 8-6

8: Sacramento Kings: 8-6

9: LA Clippers: 8-7

10: Minnesota Timberwolves: 7-8

11: OKC Thunder: 7-8

12: GS Warriors: 6-9

13: SA Spurs: 6-9

14: LA Lakers: 3-10

15: Houston Rockets: 3-12


IN DE SPOTLIGHTS


SACRAMENTO KINGS

De Sacramento Kings hebben op 15 november met maar liefst 153-121 van de Brooklyn Nets gewonnen. Normaal is 121 punten genoeg om ruim te winnen. De Boston Celtics staan wat dat betreft bovenaan met meeste punten per wedstrijd in de hele NBA met 120 per duel. Dit keer kwam het niet eens in de buurt van de overwinning. Het was de grootste score van de Kings in bijna dertig jaar. In 1993 maakten ze 154 punten tegen de Philadelphia 76ers. De Kings kozen nu in ieder geval de juiste wedstrijd voor deze monsterscore. Het was de eerste keer sinds 2018 dat ze op de nationale televisiezender werden uitgezonden in de VS.

Het was de vierde overwinning op rij voor de Kings en pas de zevende van het seizoen. Aan de kant van de Nets was Kevin Durant de topscorer met 27 punten. Bij de Kings was het Terence Davis, die op de bank begon, met 31 punten. Vier starters behaalden dubbele cijfers: Kevin Huerter (19), Domantas Sabonis (17), De’Aaron Fox (14) & Harrison Barnes (16). Alleen Keegan Murray kwam niet verder dan vier punten. Hij moest namelijk het veld verlaten na 12 minuten door een rugblessure. Malik Monk en Trey Lyles wisten ook vanaf de bank in dubbele cijfers te scoren. Monk had 15 punten en Lyles 12.


DE TEGENVALLERS


GOLDEN STATE WARRIORS

De Golden State Warriors lijken de vorm ween een beetje terug te hebben. Na vijf nederlagen op rij hebben ze drie van de laatste vijf wedstrijden gewonnen. Toch staan ze deze week onder de tegenvallers. Dat komt door het afgelopen duel met de Phoenix Suns. De Warriors gingen met 130-116 ten onder. Dat klinkt niet als een bijzondere nederlaag. Het gaat erom dat superster Stephen Curry maar liefst 50 punten scoorde. 31 daarvan waren in de eerste helft. Dat is het meeste wat een speler in één helft heeft gemaakt dit seizoen. Na de eerste helft stonden de Suns alleen al voor. Alleen Draymond Green behaalde geen dubbele cijfers wat punten betreft van de starters van de Warriors.

De Phoenix Suns waren als team gewoon veel te sterk in deze wedstrijd. De huidige nummer twee van het Westen had drie spelers met meer dan 20 punten. Het was niet Devin Booker, maar Cameron Payne die de topscorer was van de ploeg met 29. Booker kwam uit op 27. Mikal Bridges was goed voor 23 punten. Op de bank had niemand 10 punten behaald. Torrey Craig en Deandre Ayton eindigden met 13 en 14 punten.

DONTE GREEN

Donté Green? Ja, die speelt al een tijdje niet meer in de NBA. Hij speelde tussen 2008 en 2012 voor het team van de Spotlight deze week, de Sacramento Kings. Verder heeft hij niet meer in de NBA gespeeld, al stond hij wel onder contract bij verschillende clubs. Waarom we het dan dit keer over hem gaan hebben? Donté Green is gearresteerd voor poging tot overval van een benzinestation in Indiana. Werknemers van een ander benzinestation zouden op de hoogte zijn geweest en die hebben de politie gebeld. De 34-jarige voormalige NBA-speler zou ook zijn shirt hebben uitgetrokken, maar was niet gewapend tijdens de overval poging.


SPELER VAN DE WEEK


Vorige week was het Stephen Curry die onze SportAmerika Speler van de Week prijs won. Ook al heeft hij deze week weer goede redenen, onze Speler van de Week is dit keer Shai Gilgeous-Alexander. We hebben het expres nog niet over Thunder gehad in deze wekelijkse recap. De ploeg uit Oklahoma City heeft drie van de laatste vier wedstrijden gewonnen. Shai Gilgeous-Alexander had een groot aandeel met een gemiddelde van 34 punten over die vier duels. Tegen de Raptors was hij goed voor een nobele 20 punten nadat hij vorige week afsloot met 39 punten. Voor de tweede keer dit seizoen kwam hij uit op 37 punten tegen de Knicks. Hij zorgde voor het zelfde aantal in de nederlaag tegen de Celtics.

Gilgeous-Alexander trok de goede vorm nog verder door. Hij zorgde zelfs voor evenveel punten als zijn career-high met 42 in de laatste overwinning tegen de Wizards. Je zou een gratis pedicure moeten krijgen als je heb gekeken naar deze nagelbijter van een wedstrijd. Het eindigde 121-120 voor Thunder. Gilgeous-Alexander maakte de laatste drie punten voor OKC en zorgde daarmee voor de overwinning. De Wizards hadden nog 1,1 seconde maar kregen er geen schotpoging uit.


Nadat we vorige week ons afvroegen of de Trail Blazers bovenin mee konden draaien, hebben ze zelfs de koppositie van de Western Conference bemachtigd. Ze staan de komende duels tegenover de Brooklyn Nets, Utah Jazz, Milwaukee Bucks en Cleveland Cavaliers. Aankomende nacht is het duel pas om 04:00 ’s nachts voor ons tegen de Nets. Voor een duel op een redelijk tijdstip, is er om 21:30 op zondagavond het duel tussen de Knicks en de Phoenix Suns.

De LA Lakers zijn absoluut niet in vorm. Ze hebben pas hun derde overwinning van het seizoen geboekt deze week. Het Paars en Goud staat de komende duels tegenover de Detroit Pistons, San Antonio Spurs en de Phoenix Suns.

Coverfoto: Troy Taormina/US PRESSWIRE via Grizzly Bears Blues

NFL Power Rankings: Geen perfecte ploegen meer

0

Het duurde tot Monday Night Football van Week 10, maar er zijn officieel geen ongeslagen ploegen meer in de NFL. De Philadelphia Eagles gingen voor het eerst dit seizoen onderuit. Niet tegen een ander super team uit de NFL, maar wel tegen de Washington Commanders. Zo zit dit NFL-seizoen nu eenmaal in mekaar. Zoals steeds zijn er weer aardig wat stijgers en dalers in onze wekelijkse ranglijst. Wie staat waar met nog acht weken te gaan in dit knotsgekke seizoen? Je ontdekt het in een nieuwe editie van de SportAmerika NFL Power Rankings!

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles

1. (1) Philadelphia Eagles

Ondanks de verrassende uitschuiver tegen de Washington Commanders blijven de Philadelphia Eagles aan kop in onze Power Rankings. Dat krediet hebben Jalen Hurts en co intussen wel verdiend. Wel zal er gewerkt moeten worden aan de run defense. Er komen namelijk nog heel wat sterke running backs aan waartegen de Eagles het zullen moeten opnemen. Boezemen namen als Derrick Henry, Jonathan Taylor, Saquon Barkley en Aaron Jones Nick Sirianni angst in?

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs

2. (2) Kansas City Chiefs

De offense van de Chiefs is weer helemaal onder stoom. Tegen de Jacksonville Jaguars haalde Kansas City net geen 500 yards en wierp Patrick Mahomes vier touchdowns. Wel is er nog het wekelijkse foutje van Mahomes en oogt de defense niet altijd even stabiel. Desondanks is Mahomes op dit moment de grootste MVP-favoriet en lijken de Chiefs op weg naar de 1-seed in de AFC. En ook de eerste plaats in onze Power Rankings ligt nog in het vizier.

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings

3. (4) Minnesota Vikings

De Minnesota Vikings kwamen als grote overwinnaar uit de game of the year tegen de Buffalo Bills. Na een doldwaas vierde kwart sleepten Kirk Cousins en vooral de onnavolgbare Justin Jefferson de zege uit de brand in overtime. Met deze statement win en een record van 8-1 in de tas mogen we stilaan zeggen dat de Vikings écht gearriveerd zijn dit seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills

4. (3) Buffalo Bills

Op een dikke week tijd zijn de Bills afgezakt van de topfavoriet in de AFC tot de derde plaats in de eigen AFC East. Het kan verkeren. Nederlagen tegen achtereenvolgens de New York Jets en de Minnesota Vikings hebben het vertrouwen in Buffalo geen deugd gedaan. Aan het roer van die vertrouwenscrisis zit Josh Allen, die nu al enkele weken de fouten opstapelt. Als hij die vormcrisis doorbreekt, is er niets aan de hand. Als dat niet lukt, echter…

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins

5. (9) Miami Dolphins

Welke defensie kan tegenwoordig vol vertrouwen zeggen dat ze de flitsende offense van de Miami Dolphins kunnen afstoppen? Het lijkt allemaal automatisch te gaan bij de Fins, nu ook de running game een serieuze upgrade kreeg met de toevoeging van Jeff Wilson. Daarnaast zet Tua Tagovailoa reuzestappen als quarterback door de aanwezigheid van supersterren Tyreek Hill en Jaylen Waddle. Ligt de AFC East voor het grijpen?

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens

6. (6) Baltimore Ravens

De Ravens zullen uit hun bye week komen met wedstrijden tegen achtereenvolgens de Carolina Panthers en de Jacksonville Jaguars op het menu. De AFC North kan over twee weken al in een definitieve plooi liggen.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants

7. (7) New York Giants

Niets zo goed voor het vertrouwen als een wedstrijd tegen de Houston Texans. Saquon Barkley was opnieuw de grote held, al zullen ze in New York toch moeten opletten met zijn workload. Het zou niet voor ’t eerst zijn dat Barkley ten onder gaat aan een blessure. In het voordeel van de Giants spreekt dan weer dat ze al zeven overwinningen beet hebben. Veel zal er dus niet meer nodig zijn om de play-offs te halen.

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys

8. (5) Dallas Cowboys

Mike McCarthy paradeerde Lambeau Field binnen als was hij Julius Caesar. Hij verliet het stadion echter als Vercingetorix. Dak Prescott wierp twee intercepties tegen de Packers en de Cowboys hadden geen antwoord op de running game van Green Bay. Dit kan wel eens een dure nederlaag blijken in de strijd om de NFC East.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers

9. (10) San Francisco 49ers

Op weinig spectaculaire, maar klinische wijze, wonnen de 49ers afgelopen zondag van de LA Chargers. Vooral de defense begint steeds angstaanjagendere proporties aan te nemen. Dit team, met een Jimmy Garoppolo die weinig fouten maakt, kan nog een serieuze brokken maken in de NFC.

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks

10. (11) Seattle Seahawks

München werd een wake-up-call voor de Seattle Seahawks. Ondanks een late comeback, lagen Geno Smith en co toch de hele tijd onder tegen de Tampa Bay Buccaneers. De winst in de NFC West is in ieder geval verre van binnen, want de Seahawks ontmoeten nog de 49ers, de Jets en de Chiefs.

SportAmerika NFL Power Rankings Cincinnati Bengals

11. (11) Cincinnati Bengals

De Bengals krijgen na hun bye week de Pittsburgh Steelers voor de kiezen. Een must-win als ze het sprookje van 2021 willen herhalen.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets

12. (12) New York Jets

Zijn de Jets nu echt gearriveerd? Zondag mogen ze het bewijzen tegen Bill Belichick en de New England Patriots. De eerste confrontatie tussen deze twee ploegen was een vernederende ervaring voor het team van Robert Saleh. Maar intussen zijn wel de Buffalo Bills over de knie gelegd. Het wordt een afspraak met de geschiedenis voor de New York Jets.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans

13. (13) Tennessee Titans

De Titans zijn een vreemde ploeg. Zonder te flitsen, zonder indruk te maken, weten ze toch steeds hun wedstrijdjes te winnen. Geruisloos staan ze opnieuw slechts één game achter op de eerste plek in de AFC. De AFC South zullen de Titans alvast zonder problemen winnen. Maar kunnen ze ook iets betekenen in de play-offs?

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers

14. (15) Tampa Bay Buccaneers

De Buccaneers lijken opnieuw op het juiste pad. Overwinningen tegen achtereenvolgens de LA Rams en de Seattle Seahawks hebben Tom Brady en zijn kornuiten alweer aan de leiding gebracht in de NFC South. Als deze stijgende lijn blijft aangehouden worden, dan zullen ze nog een aardig woordje meepraten in de NFC.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers

15. (14) Los Angeles Chargers

Een winnend record hebben ze nog steeds, maar toch is de sfeer rondom het Chargersteam bedrukt. Zonder Keenan Allen en Mike Williams in de ploeg lijkt Justin Herbert zijn mojo kwijt. Intussen ligt offensive coordinator Joe Lombardi steeds meer onder vuur in LA. Zondag mogen de Bolts hun seizoen nieuw leven in proberen te blazen tegen… de Kansas City Chiefs.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots

16. (16) New England Patriots

Dankzij de nederlaag van de Chargers staan de Patriots momenteel op een play-offplek. En dat zonder zelf te moeten spelen. Bill Belichick zal het graag zien. Zondag wachten de New York Jets. Een overwinning in eigen huis zou betekenen dat de Patriots wel degelijk een reële kans maken om de play-offs te halen.

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers

17. (20) Green Bay Packers

Onze collega Lars Leeftink vraagt er al wéken om en afgelopen zondag is het eindelijk gebeurd. De Green Bay Packers hebben voor de run gekozen. Aaron Rodgers moest maar twintig keer de bal gooien, maar hij deed dat wel met een precisie die we dit seizoen nog niet vaak gezien hebben. Zijn de Packers terug?

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons

18. (17) Atlanta Falcons

We moeten aanvaarden dat de Falcons dit seizoen een team met ups en downs zullen zijn. De nederlaag tegen de Carolina Panthers was een duidelijke down. De divisiewinst in de NFC South is nog niet helemaal verloren, maar wellicht is de wisselvalligheid te groot om daar echt aanspraak op te maken.

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals

19. (21) Arizona Cardinals

Hoe relevant is een overwinning tegen de Los Angeles Rams tegenwoordig? We zullen het zien tijdens Monday Night Football, wanneer de Cardinals de 49ers in de ogen zullen kijken. Op dit moment zijn we nog niet overtuigd dat Kyler Murray en co daar iets kunnen rapen.

SportAmerika NFL Power Rankings Chicago Bears

20. (22) Chicago Bears

Verliezen en toch stijgen in de Power Rankings, het kan! Justin Fields is één van de meest spectaculaire spelers in de NFL de afgelopen weken. Dankzij zijn doorbraak zijn de Bears overigens ook eindelijk leuk om naar te kijken. Kunnen ze er weldra ook overwinningen aan koppelen?

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints

21. (19) New Orleans Saints

Als een nachtkaars is het seizoen van de Saints aan het uitgaan. Waar er in het begin van het seizoen nog hoop was dat er voldoende talent rondliep aan beide zijden van de bal om mee te strijden om een wild card-plek, is die hoop nu gesmolten als sneeuw voor de zon. Andy Dalton blijft maar kansen krijgen, maar vermoedelijk zou het resultaat met Jameis Winston als signal caller niet anders zijn.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Rams

22. (18) Los Angeles Rams

De Super Bowl-kater heeft intussen titanische proporties aangenomen. Niets blijft er nog over van het team dat vorig seizoen beter was dan al de rest. Geen rungame, geen defensie en met of zonder Matthew Stafford ook geen passgame om over naar huis te schrijven. Tot overmaat van ramp verloren de Rams vorig weekend ook nog eens Cooper Kupp. Dit seizoen is voorbij.

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders

23. (24) Washington Commanders

Drie kwarten lang waren de Washington Commanders de betere ploeg tegen de Philadelphia Eagles. Dat is best indrukwekkend. Met Taylor Heinicke als quarterback zit er een vuur in de ploeg dat hen boven zichzelf kan laten uitstijgen. Ook de defense is sterk geëvolueerd de voorbije weken. Het is niet uitgesloten dat dit team alsnog een wild card bemachtigd dit seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions

24. (26) Detroit Lions

Twee zeges op een rij, wat een weelde in Detroit! Bovendien boekte Dan Campbell in Chicago zijn allereerste uitzege ooit als head coach. Voor de play-offs zullen de Lions zeker defensief nog te kort komen. Maar een totale ramp is dit seizoen alvast niet geweest.

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns

25. (23) Cleveland Browns

De terugkeer van Deshaun Watson komt steeds dichterbij. Maar in welke staat zal Watson dit team aantreffen? Het gaat steeds op en af in Cleveland. Tegen de Dolphins vorige zondag ging het ineens steil bergaf. Wat wordt het tegen de Bills?

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts

26. (28) Indianapolis Colts

Jeff Saturday is ongeslagen als head coach in de NFL. Waar de Colts in de aanloop naar zondag nog werden weggezet als clownshow, verstomde die kritiek na de onverwachte zege tegen de Raiders. Saturday heeft alleszins één ding goed door: als je de bal aan Jonathan Taylor geeft, gebeuren er doorgaans goeie dingen.

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars

27. (25) Jacksonville Jaguars

Het seizoen van de Jacksonville Jaguars is een ware rollercoaster. Het valt intussen niet meer te voorspellen welke versie van dit team we week na week te zien zullen krijgen. Één ding staat wel vast: er is voldoende talent om de komende jaren op te bouwen in Noord-Florida.

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers

28. (30) Pittsburgh Steelers

Ondanks de zege tegen de New Orleans Saints lijkt het nog steeds zo goed als onmogelijk dat dit team niet met een negatief record het seizoen afsluit.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers

29. (31) Carolina Panthers

Zondag keert Baker Mayfield terug als starter bij de Carolina Panthers. Panthers-fans houden hun hart nu al vast.

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos

30. (27) Denver Broncos

Het komt wellicht niet meer goed dit seizoen in Denver. Wij dachten dat de Broncos een quarterback verwijderd waren van een Super Bowl. Blijkt dat ze een quarterback verwijderd waren van de totale chaos. Russell Wilson zal alleszins zijn plekje behouden. Maar hoeveel tijd krijgt Nathaniel Hackett nog?

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders

31. (29) Las Vegas Raiders

Spannende wedstrijden verliezen met één score verschil, dat kan altijd gebeuren. Met de eerste paar nederlagen van de Raiders was zonder twijfel een gezonde dosis pech gemoeid. Maar nul punten kunnen scoren tegen de New Orleans Saints en twee weken later verliezen van de volstrekt onervaren Jeff Saturday? Dat is ronduit slecht. Josh McDaniels krijgt voorlopig nog het vertrouwen. Blijkbaar omdat er geen geld meer is om een nieuwe coach aan te trekken…

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans

32. (32) Houston Texans

Hoeveel games zouden de Texans dit seizoen nog kunnen winnen? Één? Twee? Helemaal geen? Ze blijven in ieder geval topfavoriet voor de nummer één pick in de Draft van volgend jaar. En de daarbij horende rode lantaarn in onze Power Rankings.


De Power Rankings van vorige week vind je hier. De previews van Week 11, die kan je dan weer hier lezen.

Coverfoto: Bo Schalbroeck/BoGraphix

Verlander, Alcantara unanieme Cy Young Award-winnaars

0

Justin Verlander van de Houston Astros en Sandy Alcantara van de Miami Marlins hebben afgelopen nacht beiden unaniem de Cy Young Award voor hun respectievelijke league gewonnen. Het is pas de tweede keer in de geschiedenis van Major League Baseball dat twee werpers alle stemmen krijgen en de prijs voor de beste pitcher winnen. De laatste keer was in 1968, toen Detroit Tiger Denny McLain en St. Louis Cardinal Bob Gibson het overkwam. McLain en Gibson werden dat jaar overigens ook allebei uitgeroepen tot MVP’s.

CY YOUNG #3 VOOR JV

Het is voor de 39-jarige Justin Verlander alweer de derde Cy Young Award uit zijn carrière, nadat hij ook in 2011 en 2019 de prijs binnensleepte. In 2012, 2016 en 2018 eindigde hij als tweede, in 2009 als derde. Verlander wint dit jaar de Award nadat hij het hele vorige seizoen niet in actie kwam na Tommy John-surgery, waarbij de pees in zijn elleboog werd gerepareerd. Ondanks zijn hogere leeftijd kwam de werper dus sterker dan ooit terug.

De veteraan ging dit jaar 18-4 in 28 starts (175.0 innings) en gooide 185 strikeouts, een 1.75 ERA en een 0.829 WHIP bij elkaar. Zijn ERA+ van 220 voerde de league aan en hij was 5.9 bWAR waard.

Met de derde Cy Young uit zijn carrière voegt Verlander zich bij illuster gezelschap en ligt hij nog fermer op ramkoers voor de Hall of Fame. Slechts 10 andere werpers wonnen minimaal drie keer de Award: Roger Clemens (7), Randy Johnson (5), Steve Carlton en Greg Maddux (beide 4) en het zestal Clayton Kershaw, Sandy Koufax, Jim Palmer, Max Scherzer, Tom Seaver en Pedro Martinez (allen 3). Daarnaast waren slechts drie andere werpers ouder dan Verlander toen ze een Cy Young wonnen. Clemens (39 en 42 jaar oud), Gaylord Perry (40 jaar) en Early Wynn (39).

VERLANDER VOOR CEASE EN MANOAH

Verlander ontving de volle 210 punten van de stemmers. Dylan Cease van de Chicago White Sox (14-8, 2.20 ERA, 227 strikeouts in 184.0 innings, 180 ERA+, 6.4 bWAR), eindigde met 97 punten als tweede. Toronto’s Alek Manoah (16-7, 2.24 ERA, 180 strikeouts in 196.2 innings, 174 ERA+, 5.9 bWAR) verzamelde 87 punten. De volledige lijst met American League-werpers die punten kregen, staat hieronder.

ALCANTARA MAAKT FAVORIETENROL WAAR

Voorafgaand aan het seizoen behoorde Sandy Alcantara al tot de Las Vegas-favorieten voor het winnen van een Cy Young Award. De 27-jarige Dominicaan loste die verwachting dubbel en dwars in en pakte zijn eerste Cy. Van alle werpers (die niet Shohei Ohtani heten) was hij de meeste bWAR waard: 8.0. Dat getal behaalde Alcantara vooral dankzij het ongelooflijke aantal innings dat hij dit seizoen gooide. Maar liefst 228.2 frames stond de rechtshandige pitcher op de heuvel; het meeste van alle werpers.

Hij kreeg in die 228.2 innings maar liefst 886 slagmensen tegenover zich; ook dat getal was tops in de league. Ook gooide hij een league-leading 6 complete games en evenaarde hij Dylan Cease voor de meeste shutouts (1). Alcantara noteerde ook een 2.28 ERA, 14-9 record, 207 strikeouts en een ERA+ van 178.

FRIED EN URIAS OP RUIME ACHTERSTAND

Ook Alcantara ontving, net als Verlander het maximale aantal van 210 punten. Max Fried van de Atlanta Braves (14-7, 2.48 ERA, 30 starts, 170 strikeouts in 185.1 innings, 164 ERA+, 5.9 bWAR) eindigde als tweede met 72 punten. Julio Urias van de Los Angeles Dodgers (31 starts, 17-7, 2.16 ERA, 166 strikeouts in 175.0 innings, 194 ERA+, 4.9 bWAR) kreeg 66 punten en eindigde op een derde plaats.

De volledige lijst met National League-werpers die punten kregen, staat hieronder.

Na eerder deze week ook de Rookies of the Year en Managers of the Year te hebben zien worden uitgereikt, volgen komende nacht de Most Valuable Players.

Covergraphic: Fox

NFL Previews 2022: Week 11

0

Week 10 leverde, zoals elke week, weer schitterende wedstrijden op. Gaat week 11 hetzelfde brengen? De speelronde begint met een onderonsje tussen de twee #1 seeds van vorig jaar en eindigt met een NFC West onderonsje in Arizona. Lees hier de NFL previews en voorspellingen voor week 11!

Tennessee Titans (6-3) @ Green Bay Packers (4-6)

Lambeau Field | Donderdagnacht | 02.15

Week 11 trapt af met een TNF potje tussen de Titans en de Packers. Tennessee en Green Bay waren vorig jaar nog de #1 seed van respectievelijk de AFC en de NFC. Dit jaar is het in het geval van Green Bay een stuk minder. Afgelopen week werd er gewonnen van de Cowboys, waardoor de playoff hoop nog niet volledig dood en begraven is, maar het gaat wel zwaar worden voor het team van MVP Aaron Rodgers. De Titans doen het dit seizoen prima. Met name als Derrick Henry op stoom blijft, zijn de Titans lastig te verslaan. Ook de Packers ontdekten afgelopen week dat de run game het beste voor hen werkt. Verwacht dus veel werk voor Aaron Jones, A.J. Dillon en Henry. Voorspelling: Titans

Chicago Bears (3-7) @ Atlanta Falcons (4-6)

Mercedes Benz Stadium | Zondag | 19.00

Justin Fields is de afgelopen weken volledig unlocked door de Bears. Ook afgelopen weekend liep Fields weer enorm veel rushing yards bij elkaar. Hij werd zelfs de eerste speler in de Super Bowl era die twee passing touchdowns, twee rushing touchdowns en meer dan 100 rushing yards bij elkaar speelde. Aankomende week gaan de Bears op bezoek bij de Falcons, die niet bekend staan om hun goede run defense. Genoeg redenen dus om weer uitgebreid op Fields te gaan letten. De Falcons verloren afgelopen TNF van de Panthers en zijn bezig aan wederom een glansloos seizoen. Desondanks doen ze nog mee in de NFC South, omdat de overige teams het niet veel beter doen. Voorspelling: Bears

Carolina Panthers (3-7) @ Baltimore Ravens (6-3)

M&T Bank Stadium | Zondag | 19.00

De Panthers wonnen op TNF van de Falcons, maar hoeven zich over dit seizoen weinig illusies te maken. Met name aanvallend is het moeilijk om naar te kijken, hoewel running back D’onta Foreman de rol van Christian McCaffrey meer dan behoorlijk overneemt. Ze gaan op bezoek bij AFC North-leider Baltimore Ravens. De Ravens komen van een bye week af en zullen fris en fruitig beginnen tegen de Panthers. De laatste weken lijkt Baltimore weer een beetje hersteld te zijn van de moeizame potjes die werden gespeeld. Genoeg reden voor vertrouwen in Baltimore dus. Voorspelling: Ravens

Cleveland Browns (3-6) @ Buffalo Bills (6-3)

Highmark Stadium | Zondag | 19.00

De Browns kregen afgelopen week een ongenadig pak slaag van de Dolphins. De Browns zullen niet meer meedoen om de playoffs tegen de tijd dat Deshaun Watson weer mee mag doen, een moment dat steeds dichterbij komt. De defensie van de Browns, op papier een zeer sterke unit, valt dit jaar ook erg tegen, met de 39 punten die de Dolphins scoorden tegen Cleveland als voorbeeld. Tegenstander Buffalo heeft nu twee wedstrijden op rij verloren. Na de Divisional Round tegen de Chiefs verloren de Bills nu ook een iconische wedstrijd, dit keer van de Vikings. Josh Allen was fit genoeg om te spelen, maar hij maakte voor de tweede keer op rij onbegrijpelijke fouten. Tijd voor de Bills om het recht te zetten. Voorspelling: Bills

Washington Commanders (5-5) @ Houston Texans (1-7-1)

NRG Stadium | Zondag | 19.00

De Commanders ontnamen afgelopen maandag de Eagles hun ongeslagen status. Met name de defensie speelde een zeer sterke wedstrijd. Nog meer goed nieuws voor Washington is dat de rentree van Chase Young steeds dichterbij komt, wat een enorme boost kan betekenen. De Texans spelen intussen een treurig seizoen. Ook afgelopen week werd er vrij kansloos verloren van de Giants. Dat er gedoe is rondom Brandin Cooks en zijn vertrekwens helpt ook niet mee. Voorspelling: Commanders

Philadelphia Eagles (8-1) @ Indianapolis Colts (4-5-1)

Lucas Oil Stadium | Zondag | 19.00

De Eagles zijn hun kans op het perfecte seizoen kwijtgeraakt tegen de Commanders. Desalniettemin is Philly nog steeds een zeer sterk team waar veel van verwacht mag worden. Toch zullen de vele turnovers van afgelopen maandag enigszins zorgen hebben gebaard. De Colts wonnen intussen van de Raiders onder de nieuwe (en totaal onervaren) head coach Jeff Saturday. Wat vooral tot tevredenheid in Indy leidt, is dat Jonathan Taylor voor het eerst dit seizoen weer leek op de Taylor van vorig jaar. Als hij zijn vorm door kan trekken. kunnen de Colts nog een beetje glans aan hun seizoen teruggeven. Voorspelling: Eagles

New York Jets (6-3) @ New England Patriots (5-4)

Gilette Stadium | Zondag | 19.00

Een potje tussen twee teams die net terug zijn van een bye-week. Kort geleden stonden de Jets en Patriots ook al tegenover elkaar. Toen liet Bill Belichick de aanval van de Jets weer lijken op het matige team van vorig jaar. Dat potje daargelaten, doen de Jets het dit jaar meer dan redelijk. Ze doen dan ook volop mee in de AFC East. Deze divisie is sowieso heel competitief, aangezien de Patriots onderaan staan met hun 5-4 record. Voor de Pats dus sowieso een belangrijke pot om te winnen, zodat ze mee kunnen blijven doen. Voorspelling: Patriots

Los Angeles Rams (3-6) @ New Orleans Saints (3-7)

Mercedes-Benz Superdome| Zondag | 19.00

De Rams verloren afgelopen week van de Cardinals en moeten zich nu serieus zorgen gaan maken over hun playoff kansen. Dat zou een enorme domper zijn voor de Super Bowl winnaar van vorig jaar. Matthew Stafford zit nog steeds in concussion protocol en tot overmaat van ramp is Cooper Kupp ook meerdere weken uitgeschakeld. De Saints zullen ook meer van hun seizoen verwacht hebben. New Orleans verloor afgelopen week van de matige Steelers, waardoor er geluiden klinken om Andy Dalton weer te vervangen met Jameis Winston. Genoeg stof tot nadenken in The Big Easy dus. Voorspelling: Saints.

Detroit Lions (3-6) @ New York Giants (7-2)

MetLife Stadium | Zondag | 19.00

De Lions wonnen tegen de Bears hun tweede wedstrijd op rij en voor het eerst in tijden, in ieder geval voor het eerst onder Dan Campbell, een uitwedstrijd. Aanvallend leek de ploeg weer een beetje op de ploeg van begin dit seizoen, maar verdedigend kon er weer veel aangemerkt worden. De Giants hadden intussen weinig moeite met de Texans en hebben ongemerkt één van de beste records in de NFL. De ploeg steunt stevig op Saquon Barkley, die ouderwets in vorm is. Aangezien de Lions veel moeite hadden met de run game van de Bears, kunnen we aankomende week weer veel verwachten van Barkley. Voorspelling: Giants

Las Vegas Raiders (2-7) @ Denver Broncos (3-6)

Empower Field at Mile High | Zondag | 22.05

Dit is een wedstrijd tussen de twee meest teleurstellende teams van het seizoen. Zowel de Raiders als de Broncos investeerden stevig in hun team, maar beide teams lijken er eerder op achteruit te zijn gegaan. De Raiders verloren van de Colts en de manier waarop was weer niet fraai. Quarterback Derek Carr stond na de tijd zelfs met tranen in zijn ogen de pers te woord. De Broncos wisten niet te winnen van de Titans. Russell Wilson moest achter een gehavende offensive line bij vlagen rennen voor zijn leven, iets wat niet echt lukte. Van deze wedstrijd hoeven we dus niet veel te wachten. Voorspelling: Broncos

Dallas Cowboys (6-3) @ Minnesota Vikings (8-1)

U.S. Bank Stadium | Zondag | 22.25

Een onderonsje tussen twee van de sterkste teams van de NFC. De Cowboys verloren afgelopen week verrassend van de Packers, maar staan er toch prima voor. Met name de defensie van Dallas is in bloedvorm. De Vikings boekten afgelopen week een statement overwinning op de Cowboys. In een nu al inconische wedstrijd was Kirk Cousins clutch, Justin Jefferson maakte de catch van het jaar en de defensie was zeer sterk. Wat vooral opvalt, is dat de Vikings al hun wedstrijden spannend maken, maar wel weten te winnen. Het is tijd om over de Vikings te gaan praten als één van de beste teams in de NFC en misschien wel NFL. Voorspelling: Vikings

Cincinnati Bengals (5-4) @ Pittsburgh Steelers (3-6)

Acrisure Field | Zondag | 22.25

De Bengals komen terug van een bye-week. Met hun 5-4 record staat Cincy er niet slecht voor, maar drie van de vier nederlagen kwamen tegen een divisiegenoot. Tijd voor de Bengals om hier verandering in te brengen tegen de Steelers. Pittsburgh kon afgelopen week DPOY T.J. Watt weer verwelkomen en er werd spontaan gewonnen van de Saints. Aanvallend zijn er meer zorgen voor de Steelers. Zo is running back Najee Harris een schim van wat hij vorig jaar was. Voorspelling: Bengals

Kansas City Chiefs (7-2) @ Los Angeles Chargers (5-4)

SoFi Stadium | Zondagnacht | 02.20

De Chiefs kunnen na het tweede verlies van de Bills op rij weer beschouwd worden als het beste team in de AFC. Tegen de Jaguars werd er vrij makkelijk gewonnen door Patrick Mahomes en de zijnen. Mahomes lijkt ook dit jaar weer mee te gaan dingen om de MVP titel. De Chargers beleven een moeilijker seizoen. Met name door veel blessures heeft de ploeg van Justin Herbert het lastig. Ook afgelopen weekend werd er niet gewonnen van de 49ers. Daardoor zijn de Chargers nu buiten het playoff rijtje gevallen. Genoeg redenen om dus te moeten winnen van divisieconcurrent Chiefs. Voorspelling: Chiefs

San Francisco 49ers (5-4) @ Arizona Cardinals (4-6)

University of Phoenix Stadium | Maandagnacht | 02.15

De 49ers zijn aan een opmars bezig in de NFC. Het team speelt verfrissend football met een zeer sterke verdediging. Ook afgelopen week werd er gewonnen, van de Chargers. San Francisco staat nu tweede in de NFC West, onder de verrassende Seahawks. Tegenstander Arizona won afgelopen week van de Rams, maar beleeft verder een moeizaam seizoen. De afgelopen weken is het spel wel verbeterd, iets wat gelinkt mag worden aan de terugkeer van Deandre Hopkins. Toch zal men zich in Arizona weinig illusies maken over dit seizoen. Voorspelling: 49ers.


Lees hier de recap van MNF tussen de Eagles en de Commanders!

Coverfoto: Getty Images/Issiah Vazquez

NHL At The Rink: Hoe een brief aan de fans alles veranderde in New York

0

Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Vorige week trapten we de ‘Dutchies’ rubriek af met onze eigen Daniel Sprong. Vandaag een rubriek die voor de vaste volgers geen onbekende is: Farm Reports. Waar wij in februari en maart van dit jaar al een aantal franchises onder de loep namen, is het nu tijd voor de ploeg die een kleine vijf jaar geleden nog een brief naar de fans stuurde en bovendien winnaar werd van onze poll op Twitter: New York Rangers.

Het was een regenachtige dag in New York, die achtste februari 2018. Na een aantal succesvolle jaren met onder meer een Stanley Cup Finale in 2014 – verlies tegen Los Angeles Kings –, trokken de donkere wolken boven ‘The Big Apple’ zich als een steeds dikker wordend pak samen. GM Jeff Gorton zette een definitieve stempel op de staat waarin de franchise New York Rangers zich bevond: CTRL – ALT – REBUILD.

In duidelijke taal liet het Front Office aan haar fanschare weten, dat het tijd was om opnieuw te beginnen. Eerlijkheidshalve begon de reset reeds in de zomer van 2017. Het contract van captain Dan Girardi werd afgekocht en bovendien werd alternate captain Derek Stepan — samen met goalie Antti Raanta — naar Arizona Coyotes getrade. De seventh overall pick van de 2017 Entry Draft en blue-liner Tony DeAngelo bewandelden de omgekeerde weg.

BARRE JAREN

Tussen 2012 en 2015 speelde de ploeg uit New York in totaal twaalf playoff rondes en 76 playoff wedstrijden. Een Stanley Cup Final, twee Conference Finals en een Presidents’ Trophy maakten van de Rangers één van de beste teams uit de NHL. Desondanks wisten de fans inmiddels wel dat het ‘twee voor twaalf’ was in Madison Square Garden. Na Brady Skjei als 28e overall in de 2012 Entry Draft te hebben opgepikt, bleven first rounders tot en met de vergaarde pick in 2017 weg uit New York. Alle chips werden getrade om contender te blijven en de window open te laten. Gevolg? Een gigantische echo in het Farm System.

BUILD BACK BETTER

Jeff Gorton, Chris Drury en John Davidson — die het stokje als President overnam van Glen Sather — pakten de koe bij de horens en ”stripten” het roster volledig tot de grond toe kaal. Waar de termen vanuit het Madison Square Garden vooral ’re-tool’ en ’dynamic rebuild’ inhielden, kon men in New York niet anders concluderen dat de franchise vanaf het fundament opnieuw opgebouwd zou gaan worden.

De drie trade deadlines na het versturen van de brief lieten Jeff Gorton en consorten er geen gras over groeien: Michael Grabner, Nick Holden, Rick Nash, Ryan McDonagh, J.T. Miller, Mats Zuccarello, Kevin Hayes, Adam McQuaid en Brady Skjei werden allen als trade chip ingezet. Laat er geen misverstand over bestaan dat ieder van bovengenoemde namen een moeilijke knoop was om door te hakken, maar de trades van McDonagh en Zuccarello raakten de nauw betrokkenen in het hart.

Heden ten dage is vooral de deal omtrent Rick Nash de jackpot gebleken in New York. Naast Ryan Lindgren en de signing van Ryan Strome — via naamgenoot Ryan Spooner —, werd de vergaarde pick in de Nash deal ’geupspicet’ naar de in bloedvorm verkerende K’Andre Miller.

KATCHING

Na vijf voorgaande jaren zonder een first-round pick en de leegverkoop na ”The Letter”, was het harken geblazen in de Entry Drafts. Met maar liefst negen first-round picks — weliswaar met wat fortuin in de Lottery — raakte de wederopbouw in een stroomversnelling. Lias Andersson (2017), Filip Chytil (2017), Nils Lundkvist (2018), K’Andre Miller (2018), Vitali Kravtsov (2018), Kaapo Kakko (2019), Alexis Lafrenière (2020), Braden Schneider (2020) en Brennan Othmann (2021) werden allen in de top 32 van de Draft binnen gehengeld. Tel daarbij ook nog eens onder meer Jacob Trouba — Neal Pionk deal — en Brendan Lemieux — Kevin Hayes deal — op. Ja, het Farm System werd van not ineens heel erg hot.

EEN BLIK OP DE TOEKOMST

Zoals bekend heeft New York Rangers vandaag de dag één van de jongste, diepste en kwalitatief sterkste rosters in de NHL. Bovendien beschikt men in Manhattan nog altijd over een aantal noemenswaardige prospects in het Farm System. Igor Shesterkin, Alexis Lafreniere, Kaapo Kakko, Adam Fox en Jacob Trouba zijn de voorbije jaren uitgegroeid tot dragende krachten en hebben onder andere Braden Schneider, K’Andre Miller en Filip Chytil zich meer dan gevestigd.

Eén van de meest in het oog springende namen in het Farm System, was die van Zweed Nils Lundkvist. De 22-jarige blue-liner doorkruiste vorig jaar al de grens van 25 wedstrijden om de status rookie te ontspringen, maar desondanks spendeerde hij zijn tijd grotendeels in de AHL. Lundkvist staat te boek als een uitermate beweeglijke speler met bovengemiddeld goede passing. Ondanks zijn geringe lengte (1.80 m) schuwt de Zweed de fysieke duels niet en helpt zijn beweeglijkheid hem om passlijnen te blokkeren en turnovers in te luiden. In september van dit jaar werd de Zweed — in ruil voor Draft Picks — naar Dallas Stars getrade.

Gelukkig beschikken de Rangers ook over een Amerikaanse kopie van Lundkvist. Zac Jones speelde al diverse malen op het hoogste podium en is net als Lundkvist een beweeglijke speler, met uitstekende poke skills. Matthew Robertson maakt het trio aan interessante blue-liners compleet. De Amerikaan is met zijn 1.92 meter een beduidend andere speler en zijn fysieke kracht in combinatie met een grote reach maken van Robertson een veelzijdige blue-liner.

EINDELIJK DAN VITALI KRAVTSOV?

Offensief gezien zijn in de Rankings alle ogen gericht op Vitali Kravtsov. De negende overall van 2018 is weliswaar een speler met een handleiding, maar zijn kwaliteiten op het ijs staan buiten kijf. Veelvuldig lag de Rus in de clinch met het Front Office en weigerde zelf voor Hartford uit te komen in de AHL. Vandaag de dag lijkt de grootste kou uit de lucht en focust de forward zich weer op ijshockey. Op het moment van schrijven herstelt de winger van een hevige griep en speelde tot dusverre dit seizoen slechts zesmaal in het shirt van de Rangers. Desondanks is de kans groot dat Kravtsov eindelijk een rol van betekenis gaat spelen bij de contender uit New York. Als rechter winger schiet hij met scherp en heeft hij bovengemiddelde deke skills.

RED HOT WINGS

Leggen we het gehele Farm System op Manhattan onder de microscoop, is de diepte op de wing posities hetgeen wat het meeste in het oog springt.  Met een veelzijdigheid aan prospects zitten de Rangers de komende jaren gebakken. Naast de bovengenoemde Kravtsov beschikt men ook nog over 2021 first-rounder Brennan Othmann. De 19-jarige Canadees is qua spel een kopie van Brad Marchand en schiet bij de Flint Firebirds (OHL) alles aan flarden. Adam Sykora is de vleugelparel van de 2022 Draft. De 18-jarige Slowaak is op termijn een zekerheid in de top-six en spiegelt zijn eigen spel net als Ohtmann ook aan Boston Bruin Brad Marchand. Vooral zijn kwaliteiten als spelmaker worden geroemd. Ryder Korczak is op papier een centre, maar lijkt als winger beter op zijn plek. “Klein duimpje” Brett Berard zal op termijn ook diepte in New York brengen.

Over de breedte gezien ligt er in het Farm System slechts op één positie een groot gat, de centre. Ondanks het feit dat ze met onder meer Bobby Trivigno en Karl Henriksson redelijke prospects hebben, lijkt het erop dat er niet meer in gaat zitten dan een derde of vierde lijn. Aan de andere kant zitten de Rangers voor wat betreft de centre positie de komende jaren gebakken. Mika Zibanejad en newby Vincent Trocheck liggen vele jaren vast en op de derde lijn is het een kwestie van tijd, voordat third-line centre Filip Chytil zijn krabbel onder een meerjarige deal gaat zetten.

THE TIME HAS COME

Over een kleine drie maanden is het exact vijf jaar geleden dat toenmalig GM Jeff Gorton de brief op de post deed. De voorbije jaren schoten de Rangers op alle facetten van de rebuild met scherp en de window heeft zich na de prachtige run van afgelopen seizoen definitief geopend. Eén ding is zeker. De brief heeft alles veranderd.

Coverfoto: Marty Lederhandler

Terry Francona, Buck Showalter Managers of the Year

0

Nadat maandagnacht de Rookie of the Year Awards werden uitgereikt voor het MLB-seizoen 2022, was het afgelopen nacht de beurt aan de managers. Cleveland Guardians-skipper Terry Francona won de prijs in de American League. Buck Showalter, kapitein van de New York Mets, ging met de eer aan de haal in de National League.

Het winnen van de award door Francona kwam niet als een grote verrassing. De 63-jarige manager leidde afgelopen seizoen zijn Guardians naar een divisietitel in de AL Central, waar de club de vooraf véél sterker geachte White Sox ver achter zich lieten. Francona behaalde 112 punten bij de stemming, liefst 33 meer dan nummer twee Brandon Hyde (Baltimore Orioles) die met 79 punten eindigde. Francona ontving 17 ‘first-place votes’, Hyde kreeg er 9.

Dit is de derde keer dat Terry Francona de Manager of the Year Award wint, nadat hij ook in 2013 en 2016 als Cleveland’s manager de prijs pakte. Hij volgt Kevin Cash (Tampa Bay Rays) op, die de onderscheiding in 2020 en 2021 ontving.

NIET SPANNEND

De race in de American League was sowieso niet erg spannend, want ook het gat tussen Hyde en Mariners-manager Scott Servais, die als derde eindigde, was significant: 79 – 43. Servais ontving één first-place vote. Dusty Baker (Houston Astros) eindigde als vierde met 31 punten, terwijl Aaron Boone (New York Yankees) om wat voor reden dan ook ook twee stemmen kreeg (voor de tweede en derde plaats). Kevin Cash ontving één stem, voor een derde plaats.

Stemmen voor de Manager of the Year Award wordt, zoals bij alle Awards, gedaan voordat de playoffs beginnen.

SHOWALTER PAKT VIERDE MOTY AWARD

Aan de National League-kant won Mets-manager Buck Showalter de Manager of the Year Award. De 66-jarige Floridiaan keerde vorige winter terug als manager in de Major Leagues, nadat zijn aflopende contract in 2018 niet verlengd werd door de Baltimore Orioles. Showalter managede zijn Mets naar 101 winstpartijen in 2022. De club eindigde op de gedeelde eerste plaats in de NL East met de Atlanta Braves en maar liefst 14 wedstrijden voor de latere World Series-finalist Philadelphia Phillies.

In de National League was de stemming spannender dan in de American League, vooral om plekken 2 en 3. Showalter verdiende uiteindelijk 77 punten (8 first-place votes), 20 punten voor Dave Roberts (Los Angeles Dodgers). Atlanta’s Brian Snitker (55 punten) kwam twee punten tekort voor het zilver. Ook Oliver Marmol (St. Louis Cardinals, 44 punten), Rob Thomson (Philadelphia Philies, 36 punten) en Bob Melvin (San Diego Padres, 1 punt) kregen stemmen.

Het is voor Showalter de vierde keer dat hij tot Manager of the Year wordt gekroond. Eerder won hij de prijs in 2014 als skipper van de Orioles, in 2004 namens de Texas Rangers en in 1994 als New York Yankee. Hij volgt San Francisco’s manager Gabe Kapler op, die de Award in 2021 won.

BEIDE LEAGUES

Dankzij de winst is Showalter de achtste manager die de prijs in beide Leagues heeft gewonnen. Tony La Russa (White Sox in 1983, Cardinals in 2002), Davey Johnson (Orioles in 1997, Nationals in 2012), Jim Leyland (Pirates in 1990 en 1992, Tigers in 2006), Lou Piniella (Mariners in 1995 en 2001, Cubs in 2008), Bob Melvin (Diamondbacks in 2007, Athletics in 2012 en 2018), Joe Maddon (Rays in 2008 en 2011, Cubs in 2015) en Bobby Cox (Blue Jays in 1985, Braves in 1991, 2004 en 2005) gingen hem voor.

Coverfoto: Fox

MNF: Commanders ontnemen Eagles ongeslagen status

0

Weinigen zullen het voorspeld hebben, maar de Eagles zijn hun ongeslagen status kwijt. Op MNF verloor Philly van de Commanders. Het team van Ron Rivera wist de Eagles te overtreffen in een vermakelijke wedstrijd.

De wedstrijd begon verschrikkelijk voor Washington. De eerste drive leverde een fumble van Taylor Heinicke op. De quarterback werd gesackt door Josh Sweat, die vervolgens zelf de bal ook veroverde. Hierdoor begon Philly diep op de helft van de Commanders. Na een korte, krachtige drive liep Jalen Hurts de bal zelf binnen, waardoor de Eagles op voorsprong kwamen.

Washington wachtte niet lang met een antwoord. De tweede drive duurde ruim zeven minuten en werd afgerond door een rushing touchdown van Antonio Gibson. Dit betekende een gelijke stand en een zeer vermakelijk begin van de wedstrijd. Dat ging nog even door omdat Philly snel het veld overstak en Hurts een touchdown gooide naar Dallas Goedert. De Commanders konden hier geen touchdown tegenover zetten. Ze kwamen niet verder dan een field goal.

Hierna was het echter de beurt aan Philadelphia om de bal te verspelen. Hurts gooide een interceptie naar Darrick Forrest in de redzone. In de daaropvolgende drive liep Brian Robinson een touchdown binnen voor de Commanders. Na een punt van de Eagles voegde Washington hier voor rust nog een field goal aan toe. Dat bracht de stand op 20-14 in het voordeel van de Commanders.

COMMANDERS GEVEN VOORSPRONG NIET MEER WEG

De Commanders gingen vrolijk verder met het degelijke spel. Na rust voegde het team van Ron Rivera een derde field goal toe aan het totaal. De Eagles wisten in de drive daarop een touchdown te scoren. Hurts gooide over 11 yards een pass naar de jarige Devonta Smith, die de bal binnen wist te halen. Hierdoor kwam de spanning volledig terug in de wedstrijd: 23-21.

Hierna leek het tij volledig te keren voor de Eagles. Heinicke gooide namelijk een interceptie naar C.J. Gardner-Johnson, die niet voor het eerst dit jaar een bal wist te onderscheppen. De Eagles wisten hier niet van te profiteren, integendeel. In hun eigen drive verloor Goedert de bal, waardoor de Commanders zelf weer aan drive mochten beginnen. Dit leverde de vierde field goal van de avond voor Washington op.

Na deze score leverde Philadelphia voor de tweede keer op rij de bal in. Quez Watkins kreeg een fumble op zijn naam, waardoor de Commanders met nog vijf minuten op de klok de bal weer in bezit kregen bij een 26-21 voorsprong. Vervolgens kreeg het publiek drie punts achter elkaar te zien, iets dat niet veel gebeurde tijdens deze vermakelijke editie van MNF. De wedstrijd eindigde met een fumble touchdown van de Commanders, die de bal veroverden nadat de Eagles op een creatieve manier nog tot een score probeerden te komen.

Met deze nederlaag van de Eagles zijn er geen ongeslagen teams meer over in de NFL. Weinigen zullen voorspeld hebben dat de sterke Eagles ten onder zouden gaan tegen de Commanders, maar dat zegt eigenlijk alles over dit vreemde seizoen. De Commanders gaan met deze overwinning naar 5-5 en daarmee staan alle teams in de NFC East op .500 of hoger. De Eagles blijven de divisie aanvoeren, ondanks de nederlaag.


Lees hier en hier de recaps van de wedstrijden van zondag!

Coverfoto: USA Today Sports/Eric Hartline