Home Blog Pagina 164

NHL Play-Offs: Hurricanes klaar met Devils, Stars op matchpoint

0

Om hun serie tegen de Carolina Hurricanes nog weer terug naar New Jersey te brengen, was een overwinning in Game 5 noodzakelijk voor de Devils. Iets verderop in het westen wilden de Dallas Stars wel eens doorpakken, maar de Seattle Kraken blijken in deze play-offs een bijzonder lastige opponent voor iedereen. In onze recap lees je hoe deze duels afgelopen nacht zijn verlopen.


EASTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 5: CAROLINA HURRICANES – NEW JERSEY DEVILS

Met Akira Schmid onder de lat hoopten de Devils deze serie in leven te houden en de jonge Zwitser kon aan het einde van de eerste periode zowaar op wat run support rekenen. Dawson Mercer promoveerde een schitterende aanval tot doelpunt. Niet geheel in lijn met de verhoudingen op het ijs, maar daar hadden de Devils maling aan. In de tweede periode moesten ze echter al snel de gelijkmaker toestaan. Een schot van Jaccob Slavin was daar debet aan: 1-1.

De Devils kregen de Caniacs echter al rap weer stil. Op de powerplay werkte Timo Meier de tweede voor New Jersey binnen. Het gaf de Devils ’t momentum, maar een voormalig ploeggenoot van Meier was het daar niet zo mee eens. In de slotminuut van de tweede periode ramde Brent Burns de 2-2 tegen de touwen.

Voor het eerst in deze serie lukte ’t een team niet een groot gat te slaan met de tegenstander. Eindelijk zagen de fans een spannend duel, dat pas in OT beslist werd. In een wedstrijd waarin beide teams het beste van zichzelf lieten zien, gaf een delay of game uiteindelijk de doorslag. Jesper Fast kreeg de PPG op zijn naam die de Hurricanes naar de Eastern Conference Final bracht.

UP NEXT:

De Hurricanes werden gezien als één van de topfavorieten in het oosten en die status maakt het keurkorps van Rod Brind’Amour helemaal waar. De Islanders werden in zes wedstrijden weggezet en voor de jonge Devils hadden ze slechts vijf duels nodig. Ondanks de nodige blessures is Carolina bezig aan een indrukwekkend postseason, waarin hen nu de winnaar van de serie tussen Florida en Toronto wacht. De Panthers hebben daar een 3-1 voorsprong.

Voor New Jersey zijn de druiven zuur, maar voor hen moet dit ook een leermoment zijn. Fans en management zullen beseffen dat deze Devils de toekomst hebben en met een paar gerichte aanwinsten zal dit een team zijn waar we tot in lengte van dagen plezier aan kunnen beleven. Mogelijk dat ze zelfs een goalie al van het verlanglijstje kunnen strepen, want in deze play-offs bewees Akira Schmid zijn waarde voor de franchise.

Eindstand in de serie: Carolina wint met 4-1


WESTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 5: DALLAS STARS – SEATTLE KRAKEN

Seattle moest het nog altijd toen zonder de geblesseerde Daniel Sprong en zonder de Amsterdammer werden de Kraken overlopen in de openingsfase. Eerst was het Wyatt Johnston die Philipp Grubauer verschalkte. De fans in Dallas konden in één moeite doorgaan met juichen, want Roope Hintz kwam al rap met de 2-0. De Kraken konden vertrouwen putten uit de SOG (14 om 5 in hun voordeel), maar alle goede bedoelingen werden door Joe Pavelski al heel snel in de tweede periode weggenomen. De veteraan zorgde voor een comfortabele 3-0.

Het werd tijd voor een antwoord van Seatte en dat kwam er in de vorm van een goal van Adam Larsson. Een geplaatst schot, maar de schoonheid zat ‘m vooral in de aanval. Jared McCann was er – met zijn eerste van ’t postseason – verantwoordelijk voor dat ’t halverwege de tweede periode opeens weer spannend werd. Hij tikte de 3-2 achter Jake Oettinger. De Kraken maakte jacht op de gelijkmaker, maar in de derde periode maakte Hintz die opgave een stukje zwaarder.

Oog in oog met Grubauer rondde de Fin bekwaam af voor zijn tweede goal en derde punt van de avond. Radek Faksa was degene die vlak voor tijd aan alle onzekerheid een einde maakte. Hij deponeerde de puck in het lege doel voor de 5-2.

UP NEXT:

De Dallas Stars hebben hun eerste voorsprong in de serie te pakken. Zondag (01.00 uur Nederlandse tijd) kunnen zij in Seattle een einde aan ’t sprookje van de Kraken maken. De thuisploeg zal dat een antwoord moeten vinden op de eerste lijn van Dallas. Naast Hintz waren namelijk ook Jason Robertson (3 assists) en Joe Pavelski bij kans ongrijpbaar in Game 5. Seattle werd zeker niet weggespeeld afgelopen nacht en dat zou hen vertrouwen moeten geven voor Game 6.

Tussenstand in de serie: Dallas leidt met 3-2


Cover photo: Jared C. Tilton

MLB Out Of The Park: Goldschmidt goud waard, Verlander debuteert en meer

0

De weken vliegen voorbij in Major League Baseball. Waar sommige franchises al sinds het begin excelleren, hebben andere het juist moeilijk. De St. Louis Cardinals hadden deze week veteraan Paul Goldschmidt nodig voor een glimlach, terwijl Justin Verlander eindelijk debuteerde voor de New York Mets.

AMERICAN LEAGUE

WHITE SOX SCHIETEN UIT HUN SLOF

In de eerste weken van dit seizoen moeten we heel goed zoeken willen we hoogtepunten van de Chicago White Sox tegenkomen, maar deze week was het zowaar eens raak! Tegen alle verwachtingen in bivakkeren de White Sox in de kelder van de AL en afgelopen weekend troffen ze een evenknie uit de National League. Van de Cincinnati Reds werd echter ook wel verwacht dat ze zich zouden ophouden in de krochten van MLB dit seizoen. Chicago was met een 5-4 zege aan het drieluik begonnen om vervolgens met 3-5 onderuit te gaan in ’t tweede duel.

De zogenaamde rubber game in deze serie werd er één voor de geschiedenisboeken. In veel wedstrijden gaat ’t scoren deze White Sox erg lastig af, maar niet afgelopen zondag. Ze versloegen de Reds met 17-4 en 11 van die runs scoorden ze in de tweede inning. Maar liefst veertien batters kwamen aan bod in deze inning, die de meest productieve inning in bijna 16 jaar werd. In augustus 2007 was ’t voor het laatst dat de White Sox 11 runs in één inning scoorden. Nooit eerder deden ze dit overigens in de tweede inning van een wedstrijd.

Met 4 hits en 4 RBI’s (onder meer een 2-run homerun in die historische inning) was Hanser Alberto een plaag voor de vijandelijke pitchers. Gavin Sheets was verantwoordelijk voor 3 RBI’s, die allemaal tot stand kwamen dankzij een 3-run homerun in de tweede. De White Sox konden deze boost voor het zelfvertrouwen goed gebruiken. Niet alleen omdat ze bezig zijn aan een ronduit teleurstellend seizoen, maar ook omdat Eloy Jimenez minimaal een maand uit de roulatie is.


MIJLPAAL VOOR DEVERS

In Boston had men de afgelopen weken al feest met rookie Masataka Yoshida, maar ook kon er hard gejuicht worden voor Rafael Devers. De Dominicaanse derdehonkman debuteerde in 2017 en kreeg al drie seizoen MVP-stemmen, maar tegen de Toronto Blue Jays schreef hij weer een mijlpaal bij.

In de achtste inning van de laatste wedstrijd in de series tegen de Canadezen sloeg hij met een homerun de 11-4 op het scorebord. Het was de 150e homerun uit de carrière van de 26-jarige. Hij sloeg hem in zijn 721e wedstrijd in de Majors en slechts twee spelers deden dat sneller. Ted Williams deed er 664 wedstrijden over en Jim Rice had er 711 wedstrijden voor nodig. Beide heren zijn verkozen tot de Hall of Fame, iets waar Devers alleen nog maar van kan dromen.

400e SAVE VOOR KENLEY

Dat was niet de enige mijlpaal voor een speler van de Boston Red Sox. Een paar dagen na Devers 150e homerun boekte teamgenoot Kenley Jansen namelijk zijn 400e save. De Koninkrijksspelers is daarmee pas de zevende closer die dit aantal behaald. Bijna al die andere in dit exclusieve gezelschap preiken inmiddels in de Hall of Fame of lijken daarnaar op weg. Weinigen zullen bevroed hebben dat de jonge Jansen die als catcher bij de Los Angeles Dodgers terechtkwam nu al die jaren later deze mijlpaal zou bereiken.

Opvallend aan Jansens optreden waarmee hij de grens van de 400 saves doorbrak, is dat hij daarin zijn hardste worp sinds 27 augustus 2016 gooide. “Bij mijn eerste save tikte ik de 99 mijl per uur aan en nu bij mijn 400e weer”, sprak Jansen vol trots na de wedstrijd.

De eerste 350 saves van Jansen kwamen in het shirt van de Dodgers, waarna hij in één seizoen bij de Braves er 41 aan dat aantal toevoegde. Namens de Red Sox verzilverde hij inmiddels al negen van zijn tien kansen. Als Jansen de lijn van de afgelopen seizoenen weet door te trekken, moeten Billy Wagner (422), John Franco (424) en Francisco Rodríguez (437) binnen bereik zijn en ook Lee Smith (478) is niet onhaalbaar. Dat Jansen Trevor Hoffman (601) en Mariano Rivera (652) ook zal bijhalen, lijkt onwaarschijnlijk.

Wil je wekelijks op de hoogte blijven van Jansens prestaties of die van de andere koninkrijksspelers, volg dan onze rubriek Dutch Watch waarin we de week van alle Nederlanders op een rijtje zetten.


NOG MEER BLESSURES VOOR DE ASTROS

Met blessures van Jose Altuve, Michael Brantley en Lance McCullers Jr. kan je spreken van een moeilijk begin van het seizoen. Afgelopen week werd het probleem van de Astros nog wat groter, want ook Luis Garcia moest het veld verlaten. Na slechts acht pitches tegen de San Francisco Giants werd hij van de heuvel gehaald door manager Dusty Baker.

Na de wedstrijd maakten de Astros al bekend dat de Venezolaan naar de 15-day IL ging, maar niet veel later kwam nog slechter nieuws. Garcia moet een Tommy John-operatie ondergaan en mist de rest van het seizoen. Met de veertien tot achttien maanden revalidatieperiode die op dit moment staat voor de operatie is het de hoop dat hij ergens tijdens het volgende seizoen zal terugkeren.

Niet alleen Luis Garcia werd afgelopen week naar de Injured List gestuurd, ook Jose Urquidy moest hetzelfde lot ondergaan. Tegen de Philadelphia Phillies had hij er 5.0 innings opzitten, maar zijn schouder hield het niet langer vol. Net als bij Garcia moest Dusty Baker wederom een van zijn starters van de heuvel halen met een blessure en na de wedstrijd werd Urquidy meteen op de 15-day Injured List gezet. Rookie Hunter Brown vulde al de plek in van McCullers en J.P. France werd opgeroepen om Garcia te vervangen. Vier van de vijf starters die vorig seizoen de Houston Astros aan een World Series-overwinning hielpen zijn er dus niet en dat is zeker geen goed begin van het jaar voor de franchise.


NATIONAL LEAGUE

JV EINDELIJK OP DE HEUVEL

Het geld vloog afgelopen Free Agency over de toonbank bij de New York Mets. Begin december verloor de franchise ace Jacob deGrom aan de Texas Rangers, maar het duurde niet lang voor het een nieuwe ster terug had. Justin Verlander kwam over van de Houston Astros voor twee jaar, $86.7 miljoen. De 40-jarige rechtshandige werper startte echter nog geen wedstrijd voor zijn nieuwe team, want kort voor de seizoensstart verrekte hij een spier in de schouder van zijn werparm.

Dat betekende een trip naar de Injured List slechts een paar uur voor het seizoen begon. Het herstel duurde uiteindelijk een maand en tegen de Detroit Tigers maakte hij eindelijk zijn lang verwachtte eerste start. Hij kwam wat stroef uit de startblokken en kreeg back-to-back homeruns tegen. De Mets zelf scoorden ook niet, waardoor Verlander meteen zijn eerste verliespartij van het seizoen kon bijschrijven.

VOLLE KAART

In Verlanders tweede start ging het al een heel stuk beter. Tegen de Cincinnati Reds stond hij zeven innings op de heuvel, waarin hij zeven strikeouts gooide en slechts één run tegen kreeg. Dat terwijl hij moeizaam begon in The Great American Ballpark. Al in de eerste inning scoorde Jonathan India namelijk de uiteindelijk enige run die Verlander zou incasseren. Daarna kwam JV echter helemaal los en achttien van de laatste negentien slagmannen die hij tegenover zich kreeg, stuurde hij onverrichter zaken terug naar de dugout.

Met zijn eerste overwinning van dit seizoen wierp Verlander zich meteen in een exclusief gezelschap. De Reds waren tot deze week namelijk het enige team dat hij nog niet verslagen had. Slechts twintig pitchers gingen hem voor in het winnen van alle dertig teams in de Major League, waaronder zijn voormalige teamgenoten Zack Greinke, Gerrit Cole en oud-Detroit-maatje en nu mede-Met, Max Scherzer.


GOLDEN OLDIE

De St. Louis Cardinals stellen tot nu toe zeer teleur. De formatie van Oliver Marmol won vorig jaar nog overtuigend de National League Central, maar dit seizoen wilt er nog niet heel veel lukken. Het team verloor al 24 wedstrijden en won er slechts twaalf. Daarmee staat de franchise al negen wedstrijden achter op de Pittsburgh Pirates en staat het zelfs laatste in de divisie.

De laatste series van de week speelden de Cardinals tegen de Detroit Tigers. Game 1 en Game 2 van de series gingen allebei nipt verloren, maar toch werd Game 3 toch gewonnen om een sweep te voorkomen. Grote meneer in de 12-6 overwinning was Paul Goldschmidt. De 35-jarige Redbird nam het team bij de hand en sloeg drie homeruns de tribunes in. Het was de eerste keer sinds 2006 dat er een Cardinals speler drie homeruns in het eigen Busch Stadium over de muur sloeg. De speler die Goldschmidt voorging was niemand anders dan Albert Pujols. Voor Goldschmidt zelf was het ook niet de eerste keer dat hij het voor elkaar kreeg. Het lukte de eerstehonkman al twee keer eerder.


DODGERS EN PADRES TREKKEN NAAR AZIË

De Europese trip van de Cardinals en Cubs moet nog komen, maar MLB richt zich nu al op de buitenlandse trips voor 2024. Volgens ESPN zullen de LA Dodgers en San Diego Padres de nieuwe jaargang openen met wedstrijden in Zuid-Korea. Die wedstrijden zullen dan enige tijd voor de officiële Opening Day gespeeld moeten worden, zodat beide teams ruimschoots de tijd krijgen om te herstellen van die reis.

Het wordt de eerste keer dat een nieuwe MLB-seizoen geopend wordt in het honkbalgekke Korea. Vijf keer werd een nieuwe jaargang afgetrapt in Tokio, maar ook ’t Mexicaanse Monterrey en het Australische Sydney waren sinds 1999 al eens plaats van handeling. In 2019 (Tokio) opende de MLB voor het laatst buiten Noord-Amerika. Destijds namen de A’s en Mariners het tegen elkaar op in Tokio. Ichiro Suzuki nam daar afscheid voor eigen publiek.

LONDON SERIES

Sports Illustrated wist bovendien te melden dat ook de teams die in 2024 naar Europa mogen afreizen inmiddels bekend zijn. De New York Mets en Philadelphia Phillies zouden elkaar namelijk volgende zomer gaan treffen in London Stadium voor de derde editie van de London Series. Over iets minder dan twee maanden is het eerst nog de beurt aan de Cubs en de Cardinals om in Europa de sport verder op de kaart te zetten.

DEBUUT OM NOOIT TE VERGETEN VOOR SCHMITT

Dinsdag 9 mei was al een bijzondere dag voor Casey Schmitt en zijn familie. Op 24-jarige leeftijd mocht de infielder die dag zijn debuut maken in de majors voor de San Francisco Giants. Schmitt werd drie jaar geleden in de tweede ronde van de draft opgepikt als derdehonkman, maar tijdens zijn debuut mocht hij ’t als kortestop proberen. Het liet de debutant koud, want in zijn tweede AB maakte hij van dit debuut er één om nooit te vergeten.

In de vierde inning wist Schmitt wel raad met een sinker van Nationals-starter Patrick Corbin. Zo’n veertig vrienden en familieleden waren getuige van de eerste homerun in de loopbaan van hun Casey Schmitt. Overigens ook zijn eerste hit. De rookie (2-for-4 uiteindelijk) had daarmee een belangrijk aandeel in de 4-1 zege op Washington. Schmitt was de jongste Giant in ruim 37 jaar die een homerun sloeg in zijn debuut. Will Clarke was 22 jaar toen hem dit in ’86 lukte.


Coverfoto: Thearon W. Henderson

NHL Play-Offs: Toronto pakt laatste strohalm, Knights – Oilers weer in evenwicht

0

Langzaam komen de Conference Finals in zicht. Afgelopen nacht kon Florida Panthers zich als eerste franchise plaatsen voor de laatste horde op weg naar de Stanley Cup Final. Toronto Maple Leafs stak hier echter een stokje voor en greep zich vast aan het laatste stukje hoop op de volgende ronde. In Las Vegas trokken de Oilers de stand weer in evenwicht en staat het weer 2-2.

EASTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 4: FLORIDA PANTHERS – TORONTO MAPLE LEAFS

Florida Panthers en Toronto Maple Leafs stonden afgelopen nacht tot de tanden toe bewapend tegenover elkaar op het ijs. De Panthers konden zich voor het eerst sinds 1996 weer eens plaatsen voor de Eastern Conference Final en de Leafs wilden koste wat het kost een vernederende 4-0 sweep vermijden.

Via goals van William Nylander en Mitch Marner won de ploeg van head coach Sheldon Keefe uiteindelijk met 2-1. Een powerplay goal van Sam Reinhart kwam te laat om er een serieuze gooi naar overtime te doen. Vooral in de tweede periode werden de Panthers serieus onder druk gezet en kreeg het negen high danger chances tegen.

UP NEXT

Met een 3-1 tussenstand in het voordeel van Florida is er nog altijd geen vuiltje aan de lucht voor de Floridianen. Sergei Bobrovsky lijkt ein-de-lijk weer de Bobrovsky van voor de ellende en met goed spel had het een aantal delen van de wedstrijd de Leafs in de tang. Game 5 in Toronto staat gepland in de nacht van vrijdag op zaterdag (01:00 uur Nederlandse tijd). Mocht u een nachtbraker zijn.. Kijktip!

Tussenstand: Florida leidt de serie, 3-1.


WESTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 5: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – EDMONTON OILERS

Het regende afgelopen nacht voor het eerst sinds lange tijd in Rogers Place. Echter was het geen regen wat er viel, maar vielen er vuisten. Vegas Golden Knights en Edmonton Oilers zijn aan elkaar gewaagd en lieten dit niet alleen qua spel zien. Met meerdere ordinaire matpartijen werd het duel toch enigszins van haar glans af gedaan.

Toch kunnen we niet ontkennen dat Edmonton afgelopen nacht haar (defensieve) “A” game speelde. Vooral Evan Bouchard bloeide na zijn mispeer in Game 4 gigantisch op. Na de openingstreffer van Nick Bjugstad, verdubbelde de blue-liner op de powerplay de score in de openingsperiode van de wedstrijd. Mattias Ekholm maakte er nog binnen het kwartier 0-3. De ploeg van head coach Jay Woodcroft gooide hiermee de wedstrijd al vroeg in het slot en consoliderend maakte Ryan Nugent-Hopkins er halverwege de tweede 0-4 van. De eretreffer van Nicolas Roy werd er één voor de statistieken.

UP NEXT

De serie is weer in evenwicht! Edmonton liet net als in Game 2 er geen gras over groeien en stuurde Vegas terug haar mand in. Op basis van de eerste vier wedstrijden moet je op dit moment concluderen dat Edmonton de betere ploeg is. Of dit uiteindelijk ook de zege in de serie gaat opleveren.. De puck is rond, de wedstrijd begint altijd weer op 0-0 etc..

Tussenstand: Serie weer in evenwicht, 2-2.

Coverfoto: PHOTO BY ETHAN MILLER

76ers op 3-2, weer triple-double Jokic

0

Net als aan het begin van de play off-series, zijn we terug waar de eerste wedstrijd van de serie werd gespeeld. Ook nu wisten de Philadelphia 76ers weer te verrassen in Boston, terwijl de drie andere thuisspelende teams dit maal het thuisvoordeel wisten te benutten.

EASTERN CONFERENCE

#2 BOSTON CELTICS – 3 PHILADELPHIA 76ERS: 103 – 115

Net als in Game 1 hebben de Philadelphia 76ers de Boston Celtics in TD Garden verrast. Belangrijke factor voor Philadelphia was toen Tyrese Maxey. De guard kende in wedstrijden twee, drie en vier mindere dagen, maar keerde vandaag weer in topvorm. Maxey scoorde namelijk dertig punten, met onder andere zes rake driepunters, en gaf zijn ploeg hiermee een welkome boost. Door deze zege staan de Sixers op 3-2 voorsprong in de serie en kunnen ze het in eigen huis af gaan maken.

Boston begon als thuisploeg nog wel sterk aan de wedstrijd. Twee driepunters van Marcus Smart gaf ze de leiding, maar lang konden ze hier niet van genieten. Met 7:24 te gaan in het eerste kwart, schoot Maxey zijn eerste driepunter van de dag raak. Philadelphia kwam hiermee op voorsprong. Deze voorsprong bleef in het eerste kwart continu rond de vijf punten schommelen. In het tweede kwart namen de bezoekers meer afstand van Boston. James Harden had een zeer rustige avond qua scoren met maar 8 schotpogingen, maar was vijf snelle punten in het tweede kwart. Jayson Tatum probeerde met dertien punten in het tweede kwart Boston in de wedstrijd te houden, maar met tien punten van Joel Embiid en zes van Tobias Harris wonnen de Sixers het tweede kwart ook. Ruststand: 49-58.

TWEEDE HELFT

Na de rust probeerde Tatum opnieuw zijn Celtics op de schouders te nemen. Hij scoorde 16 punten, pakte vier rebounds en gaf één assist. Jammer genoeg voor hem en Boston, lieten zijn ploeggenoten het wat afweten. Zijn teammaten schoten slechts 3 van de 10 schotpogingen raak. De 76ers kwamen een stuk efficiënter uit de kleedkamer: 10 op 18. Hierdoor wonnen de 76ers ook het derde kwart: 23-30.

In het vierde kwart moesten de Celtics een achterstand van zestien punten goed maken om nog te winnen. Het bleek geen sinecure voor Boston, want Philadelphia rekende op drie man in het laatste kwart. Joel Embiid, Danuel House Jr. en Maxey waren verantwoordelijk voor alle scores van de 76ers in de eerste zevenenhalve minuut. Met iets meer dan drie minuten te gaan gooide Maxey opnieuw een driepunter raak, waarna Boston in een timeout vluchtte, de starters wisselde en de witte vlag hees.

UITBLINKERS

Aan de zijde van Philadelphia waren Embiid en Maxey cruciaal. Embiid scoorde 33 punten, pakte 7 rebounds en blockte 4 schoten. Maxey scoorde 30 punten, met onder andere 6 rake driepunters, maar pakte ook 7 rebounds. James Harden had een hele rustige wedstrijd, met maar acht schotpogingen. Toch eindigde hij heel keurig op 17 punten, 8 rebounds en 10 assists. Voor Boston was Jayson Tatum de uitblinker met 36 punten en 10 rebounds. Wel noteerde hij een game low met een plus/minus van -26.

Game 6 van deze serie wordt in de nacht van donderdag op vrijdag, om 1:30 uur Nederlandse tijd gespeeld in Philadelphia.

#5 NEW YORK KNICKS – #8 MIAMI HEAT: 112 – 103

In een absolute do-or-die wedstrijd hebben de New York Knicks een zesde wedstrijd af weten te dwingen tegen de Miami Heat. Het kostte New York wel een enorme inspanning van haar spelers. Jalen Brunson en Quentin Grimes speelden allebei namelijk de volledige 48 minuten. Vooral in het geval van Brunson leidde dat tot een ijzersterke statline. Hij was goed voor 38 punten, 9 rebounds, 7 assists met maar slechts één turnover. Een absolute masterclass, op weg naar een hele belangrijke zege.

Brunson en ‘zijn’ Knicks begonnen wel bijster zwak aan de wedstrijd. New York scoorde maar veertien punten in de eerste twaalf minuten. Julius Randle ging voorop in de malaise. De forward, die voor de wedstrijd werd benoemd tot het All-NBA Third Team, miste in het eerste kwart zes van zijn zeven schotpogingen. Echter wisten de bezoekers hier niet volop van te profiteren. Mede door zeven gemiste driepuntspogingen, bleef Miami steken op 24 punten.

In het tweede kwart bleef Miami ongeveer op hetzelfde niveau acteren. Ditmaal wisten ze 23 punten te scoren, vooral door Bam Adebayo. De center van de Heat scoorde tien punten in het tweede kwart. De Knicks deden er wel een grote schep bovenop, na een heel zwak eerste kwart. Jalen Brunson én RJ Barrett scoorden allebei double digits. Barrett scoorde tien punten, terwijl Brunson er veertien scoorde. Samen scoorden ze al meer dan de gehele Heat-ploeg. Uiteindelijk scoorde New York 36 punten. Een ruime achterstand werd omgebouwd naar een voorsprong van drie punten bij rust.

TWEEDE HELFT

Het derde kwart was voor New York het kwart van hun Big 3. RJ Barrett, Jalen Brunson en Julius Randle waren verantwoordelijk voor alle punten van de Knicks. Barrett en Randle scoorden er 12, terwijl Brunson er tien scoorden. Randle voegde ook nog eens vier assists toe. Het leidde even tot een absolute sprint van de Knicks, waarbij de voorsprong op liep naar negentien punten, maar Miami vocht zich nog degelijk terug. Aan het einde van het kwart was deze achterstand bijna gehalveerd: 84-74.

In de laatste twaalf minuten probeerde Miami nog een comeback te maken, met meerdere rake driepunters van Duncan Robinson en Kyle Lowry. Met tweeënhalve minuut te gaan werd de voorsprong van New York zelfs teruggebracht naar twee punten verschil. Echter waren het Isiah Hartenstein die met een putback dunk de comeback van Miami een halt toe riep. Uiteindelijk waren het vrije worpen van RJ Barrett die het lot van de Heat bezegelde en was een zesde wedstrijd definitief.

UITBLINKERS

In dit blok hoort eigenlijk maar één naam te staan, en dat is die van Jalen Brunson. Zijn statline (38-9-7) was an sich al sterk, maar het moment waarop hij dit doet maakte extra indruk. Verder scoorden enkel Barrett en Randle double digits voor New York, maar wel met mooie cijfers. Barrett noteerde 26 punten en 7 rebounds, terwijl Randle goed was voor 24 punten, 5 rebounds en 5 assists. Bij Miami scoorden vijf spelers minimaal tien punten, waarbij Jimmy Butler, Bam Adebayo en Duncan Robinson de meeste punten verzorgden. Butler eindigde met 19 punten en 9 assists, terwijl Adebayo en Robinson 18 en 17 punten scoorden.

New York krijgt in Game 6 de kans om een zevende wedstrijd in Madison Square Garden af te dwingen. Game 6 wordt gespeeld in de nacht van vrijdag op zaterdag, om 1:30 uur Nederlandse tijd.

WESTERN CONFERENCE

#1 DENVER NUGGETS – 4 PHOENIX SUNS: 118 – 102

Pak de popcorn er maar bij, want deze play off-serie is echt nog niet over. Ondanks dat Nikola Jokic de Denver Nuggets slechts één overwinning verwijderd heeft gebracht van de Conference Finals, is dat zeker nog geen uitgemaakte zaak. Alle wedstrijden deze serie zijn namelijk gewonnen door de thuisploeg en met een wedstrijd in Phoenix in het vooruitzicht, is er een sprankje hoop aanwezig: de kans op een Game 7 is aanwezig.

Deze zevende wedstrijd zou dan ook gespeeld worden in Denver. Daarom zetten de Nuggets direct de toon in het eerste kwart. Michael Porter Jr. miste bijna niet. Hij scoorde 14 punten in het eerste kwart, door vier rake driepunters uit vijf pogingen. Daarnaast begon ook Jokic sterk. Met 5 punten, 5 rebounds en 4 assists legde hij een goede basis voor een latere triple-double. Voor de Suns probeerde Devin Booker de schade te beperken met 12 punten, maar ook hij kon niks doen aan een 35-24 stand na twaalf minuten.

In het tweede kwart reageerde Phoenix wel sterk. Een maximale achterstand van 15 punten werd namelijk omgezet in een voorsprong. Vlak voor het einde van de eerste helft, was het een rake driepunter van Terrence Ross die de Suns op voorsprong bracht. Lang bleven ze niet op voorsprong, want een driepunter van Jokic zette Denver weer snel op voorsprong. Toch was het goede gevoel aanwezig bij Phoenix, want de achter stand van 15 punten, was teruggebracht naar drie punten bij rust: 52-49.

TWEEDE HELFT

Na de rust was het tijd voor opnieuw een masterclass van Jokic. De Serviër scoorde in twaalf minuten maar liefst 17 punten, pakte 3 rebounds, gaf 3 assists en blockte ook nog 2 schoten. Het bracht de Nuggets weer volledig op het rechte spoor en aan de andere kant hadden de Suns dit keer geen antwoord. Booker schoot namelijk maar één van zijn acht schoten dit kwart raak. Hierdoor sprintte Denver opnieuw weg bij Phoenix. De voorsprong van drie punten werd uitgebouwd naar maar liefst zeventien punten.

Met een hels karwei voor de boeg begonnen de Suns aan het vierde kwart. Als er nog een vleugje hoop aanwezig was op een comeback, was die snel vervlogen. Jamal Murray en Bruce Brown scoorden namelijk allebei tien punten in het vierde kwart en lieten de voorsprong zelfs oplopen tot 24 punten. Voor de Suns bleek dit een onoverkomelijke achterstand, waardoor Denver toch met gemak in de tweede helft de overwinning binnen wist te slepen.

UITBLINKERS

Nikola Jokic noteerde alweer zijn vierde triple-double van deze play-offs. De rest van de NBA heeft er samen drie in de play-offs, ter illustratie. De center van de Nuggets noteerde ditmaal 29 punten, 13 rebounds en 12 assists. Ook de wedstrijd van Bruce Brown mag niet onbesproken blijven. Vanaf de bank scoorde hij 25 punten. Bij de bezoekende Suns scoorden Kevin Durant en Devin Booker allebei weer meer dan 25 punten. Durant scoorde er 26, pakte 11 rebounds en gaf 7 assists, terwijl Booker uitkwam op 28 punten, 6 rebounds en 4 assists.

Game 6 van deze heerlijke sterrenstrijd wordt in de nacht van donderdag op vrijdag gespeeld, om 4 uur Nederlandse tijd.

#6 GOLDEN STATE WARRIORS – #7 LOS ANGELES LAKERS: 121 – 106

Met de rug tegen de muur én in een thuiswedstrijd. Dan kon je er vooraf vergif op nemen dat dit nog niet het einde zou zijn van de Golden State Warriors. Want in een voor hun cruciale wedstrijd, blijven de Warriors nog altijd een klasse apart. Ook in de vijfde wedstrijd tegen de Los Angeles Lakers was dit het geval. Geleidt door 27 en 8 assists van Steph Curry, won de regerend kampioen in eigen huis.

Los Angeles kwam als eerste op het bord door een rake vrije worp van Anthony Davis, maar daarna werd het snel duidelijk wat voor dag het werd voor Golden State. Draymond Green schoot zijn eerste driepunter van de serie raak om de Warriors de leiding te geven. Daarna liep de thuisploeg zelfs uit naar een voorsprong van twaalf punten binnen vijf minuten. Davis reageerde wel sterk voor de Lakers. Met dertien punten in het eerste kwart, bracht hij de Lakers terug in de wedstrijd.

Met een stand van 32-28 werd er begonnen aan het tweede kwart. In dat kwart kwamen de Lakers zelfs weer aan de leiding. Met twee rake driepunters en twee vrije worpen gaf LeBron James zijn ploeg de voorsprong. Uiteindelijk scoorde hij dertien punten in het kwart. Echter was het niet genoeg met met de leiding te gaan rusten. Andrew Wiggins scoorde op alle verschillende wijzen elf punten in het kwart en leidde daarmee de Warriors met een 70-59 de rust in.

TWEEDE HELFT

Golden State staat al jaren bekend om hun sterke derde kwarten. Ook ditmaal kwamen ze heel sterk uit de kleedkamer. Een 9-2 run liet de voorsprong op lopen tot achttien punten in de eerste drie minuten na rust. Daarna stokte de motor van de thuisploeg ineens. Het gaf de Lakers kans om terug te komen in de wedstrijd, maar ze wisten hier niet volop van te profiteren. Los Angeles raakte maar 9 van haar 21 schoten en scoorden, net als Golden State 23 punten in het derde kwart.

In het vierde kwart keek Los Angeles bijna de gehele tijd tegen een achterstand van iets meer dan tien punten aan. Een driepunter van Austin Reaves bracht ze halverwege het kwart nog even terug tot negen punten, maar Golden State reageerde. Step back midrange van Steph Curry, driepunter van Steph Curry, step back midrange van Curry en de beslissing. De voorsprong was weer opgelopen naar meer dan dertien punten, waarmee de overwinning en een zesde wedstrijd werd veiliggesteld.

UITBLINKERS

Zoals eerder vermeld was Steph Curry de absolute uitblinker deze wedstrijd. Met 27 punten en 8 assists had hij een keurige statline, maar met name zijn spel in het vierde kwart maakte het verschil voor Golden State. Ook de 25 punten van Andrew Wiggins en de 20 punten-10 rebounds van Draymond Green waren zeer belangrijk voor de Warriors. Bij de Lakers was het King James die eindigde met 25 punten en 9 rebounds. Anthony Davis bleef na dertien punten in het eerste kwart steken op 23 punten.

Voor de Lakers is Game 6 opnieuw een kans om het af te maken, maar dan in eigen huis. Deze wedstrijd wordt gespeeld in de nacht van vrijdag op zaterdag om 4:00 uur Nederlandse tijd.

Foto: Bill Streicher-USA TODAY Sports

NHL Play-Offs: Canes halen uit, Stars trekken stand gelijk

0

Belangrijke wedstrijden in zowel de Eastern als Western Conference. In New Jersey wilden de Devils het evenwicht terugbrengen in hun serie tegen de Carolina Hurricanes, terwijl in het westen de Seattle Kraken op een matchpoint mikten tegen de Dallas Stars.


EASTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 4: NEW JERSEY DEVILS – CAROLINA HURRICANES

Na de acht goals van afgelopen zondag was er geen twijfel wie ’t momentum had en New Jersey was niet van plan dat zomaar te laten glippen. Jack Hughes kreeg de snelle openingstreffer op zijn naam, maar voor de Hurricanes leek dit een wake-up call te zijn. Meer en meer slaagden ze erin de snelheid uit het spel van de Devils te halen met de gelijkmaker van Martin Necas als logisch gevolg. Diezelfde Necas was in de tweede periode verantwoordelijk voor de 1-2.

Halverwege de tweede periode viel ’t stil in New Jersey. Eerst was ’t Brett Pesce met de 1-3. Een paar keer knipperen met de ogen en Jesper Fast had de 1-4 achter Vitek Vanecek gelegd. Voor de goalie was de wedstrijd even later voorbij toen Brent Burns tekende voor de 1-5. Nog altijd waren de Canes niet tevreden. Wie anders dan Jordan Martinook stuurde met zijn vierde punt van de avond de teams de tweede pauze in: 1-6.

Van deze klappen wisten de Devils zich niet te herstellen. Voor de vierde keer in de serie rolde een eenzijdige eindstand uit de bus en drie keer stonden de Canes aan de goede kant van de score. Aan de 1-6 veranderde niets. De Devils waren murw gebeukt en vonden zichzelf nu met de rug tegen de muur.

UP NEXT:

De blauwe lijn stond op voor de Hurricanes in Game 4. Pesce en Burns, met zijn eerste van ’t postseason, plaveiden de weg naar een comfortabele 3-1 in deze serie. Carolina legde de hoge forecheck weer op het ijs en net als in Raleigh hadden de Devils daar ontzettend veel moeite mee. Vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) gaan de Canes voor eigen publiek proberen deze serie al na vijf wedstrijden te beëindigen. Lindy Ruff weet dat dit een loodzware opgave wordt voor zijn jonge Devils, want juist in Raleigh zijn de Hurricanes praktisch niet te kloppen.

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 3-1


WESTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 4: SEATTLE KRAKEN – DALLAS STARS

Een paar hechtingen in zijn gezicht rijker keerde Miro Heiskanen terug in de line-up voor de Stars. Het lukte Dallas om wat druk uit te oefenen op ’t doel van de thuisploeg, maar daar stond Philipp Grubauer zijn mannetje. De Duitse goalie had laat in de eerste periode geen schijn van kans op een goed geplaatst schot van Jamie Benn. Diens tweede van ’t postseason moest de Stars ’t broodnodige vertrouwen geven na de 2-7 oorwassing in Game 3.

Thomas Harley lette goed op bij die goal. Een soortgelijk schot van de Stars-blueliner zette de bezoekers op 0-2 in de tweede periode. Het gaf de krachtsverhoudingen op het ijs goed weer. Voor de Kraken werd het allemaal nog een stukje lastiger toen Max Domi tekende voor de 0-3. Met zijn zesde van de play-offs sloeg Joe Pavelski vervolgens alle lucht uit de longen van Seattle. Dit was voor de veteraan zijn zeventigste postseason-goal in zijn carrière.

Zoals we inmiddels gewend zijn van de Kraken weigeren zij zich zomaar neer te leggen bij een nederlaag. Ze maakten het nog even spannend in de derde periode, maar de zege van Dallas kwam niet in gevaar: 6-3.

UP NEXT:

Peter DeBoer kan tevreden zijn met het antwoord dat zijn troepen gaven na die vernederende Game 3. Dallas was ongrijpbaar off the rush en op deze manier waren ze voor de Kraken een maatje te groot. Deze best-of-7 gaat nu terug naar Big D waar vrijdag (03.30 uur Nederlandse tijd) Game 5 wordt gespeeld.

Mogelijk keert Daniel Sprong dan weer terug in de line-up van Seattle. De Amsterdammer kon afgelopen nacht niet op speeltijd rekenen vanwege een upper-body injury. Bij de thuisclub is Mason Marchment een vraagteken. De aanvaller liep in Game 4 eveneens een upper-body injury op en keerde niet terug op het ijs.

Tussenstand in de serie: stand in evenwicht 2-2


Cover photo: Harry How

Rookie Watch editie III: Japans feestje in Boston

0

In Boston vierde men de afgelopen twee weken vaak feest. De Red Sox hadden een winning streak van acht wedstrijden en rookie Masataka Yoshida had daar een groot aandeel in. Bij de Chicago Cubs liet Hayden Wesneski zich gelden. Verder nog vier andere rookies in willekeurige volgorde.

MASATAKA YOSHIDA (Boston Red Sox)

Stats: .451 (23-uit-51), 5 HR, 4 2B, 5 BB, 15 RBI, 1.324 OPS

Niemand kon zich de afgelopen twee weken meten aan de 29-jarige Yoshida. In 51 slagbeurten had hij een slaggemiddelde van .451. Hij sloeg vijf homeruns, vier doubles, had vijf vrije lopen en vijftien RBI. Te gelijker tijd heeft de linksvelder ondertussen een hitting streak van zestien wedstrijden. In de laatste wedstrijd van de series tegen de Toronto Blue Jays sloeg hij een homerun om de streak in leven te houden. Met zijn eerste slagbeurt tijdens de wedstrijd sloeg hij een fastball van Kevin Gausman net over de muur in het midveld. Daarmee bracht hij zijn seizoenstotaal naar zes homeruns. Alleen James Outman en Josh Jung sloegen er meer. Beide heren staan op acht homeruns.

Masataka Yoshida heeft één groot idool rondlopen in de majors. De net herstelde Bryce Harper is de man waar hij tegen opkijkt en hij noemde zelfs zijn hond naar de superster van de Philadelphia Phillies. Van vrijdag tot zondag speelden de Red Sox een series tegen de Phillies. De series werd 2-1 gewonnen, maar voor Yoshida was er ook nog iets anders om te juichen. Eindelijk kon hij idool Harper ontmoeten en die kwam niet met lege handen. Yoshida ontving twee knuppels en een paar schoenen als dank.


HAYDEN WESNESKI (Chicago Cubs)

Stats: 17.0 IP, 11 K’s, 3 ER, 14 H, 1 BB

Drie starts gooide Hayden Wesneski in de afgelopen twee weken. De Washington Nationals (6.0 IP), Miami Marlins (6.0 IP) en San Diego Padres (5.0 IP) waren de tegenstanders voor de rechtshandige werper. In elke wedstrijd kreeg hij telkens slechts één earned run tegen, waarbij de starts tegen de Nationals en Marlins hem een quality start opleverde. Daarbij kreeg hij veertien hits en één vrije loop tegen. Matt Carpenter (San Diego Padres) was de enige slagman die Wesneski vier wijd liet gooien.

Dat de 25-jarige pitcher een echte strikeout pitch heeft, blijkt wel uit zijn sweeper. In de wedstrijden voor de Marlins gooide hij vijf keer drieslag aan de hand van die pitch. Tegen de Marlins zou hij het nog tweemaal doen, waardoor het totaal sweeper K’s op zeven kwam te staan. Mocht het Wesneski niet lukken om een slagman uit te gooien met zijn breaking ballen heeft hij ook een uiterst effectieve cutter. De pitch is zo rond de 94 mph en blijkt ook zeer moeilijk te raken.


EZEQUIEL TOVAR (Colorado Rockies)

Stats: .340 (16-uit-47), 2 HR, 5 2B, 3B, BB, 11 RBI, .984 OPS

Onderaan in de National League West valt er niet veel te juichen voor de Colorado Rockies. De franchise verloor tot nu toe 21 wedstrijden en staat al 7.0 wedstrijden achter de leidende Los Angeles Dodgers. Er is niet veel om van te genieten, maar dat geeft juist de ruimte aan rookies om zich te tonen. Zo was daar in de afgelopen twee weken opeens Ezequiel Tovar die zijn vorm vond en zestien hits in 47 slagbeurten sloeg. Twee daarvan eindigde over de muur voor een homerun, terwijl hij ook vijf doubles, één triple en één vrije loop achter zijn naam had. Freddy Peralta en de Milwaukee Brewers verloren de eerste wedstrijd van de series met 3-2, één van de runs kwam op naam van Tovar. Hij sloeg in de derde inning een solo-homerun.

In diezelfde wedstrijd zou de kortestop zich ook nog op defensief gebied laten gelden. Rowdy Tellez kwam als eerste aan slag in de negende inning, maar hij zag zijn line-drive precies in de uitgestoken handschoen van Tovar vliegen. De bal die net iets boven de 1 meter 83 lange Venezolaan kwam, kon hij met een sprong toch nog terughalen voor de eerste nul van de inning.


LOGAN ALLEN (Cleveland Guardians)

Stats: 16.2 IP, 19 K’s, 5 ER, 16 H, 5 BB

Dat er elk seizoen wel een goede rookie pitcher rondloopt bij de Cleveland Guardians is geen geheim meer. Vorig seizoen stond Triston McKenzie telkens in de spotlight, dit seizoen lijkt de eer naar Logan Allen te gaan. Hij debuteerde op 23 april tegen de Miami Marlins en zou daarna nog twee keer in actie komen als startende werper. Vanaf het eerste moment kwam hij overtuigend over, want de Marlins waren slechts in staat één earned run over de plaat te slaan. Verder kreeg hij in de 6.0 innings die hij gooide vijf hits en één vrije loop tegen.

Het debuut van Allen verliep dus voorspoedig, maar ook de twee starts die volgde verliepen volgens plan. De Boston Red Sox kregen net als de Marlins acht strikeouts om hun oren. Daarmee werd hij slechts de tweede pitcher in de geschiedenis van de franchise uit Cleveland die dat voor elkaar kreeg. Herb Score verscheen in 1955 voor het eerst in de majors en maakte ook snel furore. Hij won in datzelfde jaar de Rookie of the Year, iets wat de Guardians nu ook wel zouden willen met Allen. De derde start leverde geen acht strikeouts op, maar wel een no decision. In 5.2 innings kreeg hij zeven hits, twee earned runs en één vrije loop tegen.


BRETT BATY (New York Mets)

Stats: .308 (12-uit-39), 2 HR, 3 2B, 4 BB, 4 RBI, .910 OPS

Bij de New York Mets vloog in de afgelopen Free Agency het geld over de toonbank. Toch loopt het seizoen nog niet geheel volgens schema. Rookie derdehonkman Brett Baty werd in de eerste ronde van de draft van 2019 gekozen en vorig seizoen mocht hij al debuteren. Dit seizoen krijgt hij nog meer speeltijd en hij beloont de keuze van manager Buck Showalter. Met twee homeruns en drie doubles was hij een van de weinige lichtpuntjes.

Dat Baty het goed doet, blijkt ook uit zijn positie in de slagvolgorde. Voor de series met de Colorado Rockies had de derdehonkman 25 wedstrijden in MLB achter zijn naam staan. Geen van die wedstrijden stond hij hoger dan de zevende plaats in de volgorde. Tot nu, want de series tegen de Rockies bleek een primeur voor Baty. Tijdens de eerste twee wedstrijden sloeg hij vanuit de zesde positie en tijdens de laatste wedstrijd werd hij zelfs opgeschoven naar plek vijf. Het mocht echter niet baten voor de Mets. De Rockies wonnen de laatste twee wedstrijden en daarmee ook de series.


BRYCE MILLER (Seattle Mariners)

Stats: 12.0 IP, 15 K’s, 1 ER, 4 H, 1 BB

De laatste naam in de derde editie van de Rookie Watch is Bryce Miller. Van de lijst is Miller ook de speler die als laatste zijn debuut maakte in de majors. Pas op 2 mei gooide hij zijn eerste wedstrijd, kort nadat hij de call up vanuit de Minor Leagues had gekregen. Voor het seizoen begon, stond hij als derde prospect geklasseerd binnen de Mariners-organisatie. Hij maakte zijn debuut tegen de Oakland Athletics en gooide daarna ook tegen de Houston Astros. Beide keren stond hij 6.0 innings op de heuvel en alleen tegen de A’s kreeg hij één earned run tegen. Ook gooide hij slechts één keer vier wijd, dat gebeurde dan weer tegen de Astros.

In de twee starts kwam de 24-jarige rechtshandige werper toch tot vijftien strikeouts. Vooral de Oakland Athletics hadden moeite met hem. Tien keer werden zij terug naar de dugout gestuurd met een K. De Astros kregen slechts vijf keer drieslag om de oren. Vooral de fastball van Miller blijkt een probleem voor veel slagmannen. Met een gemiddelde snelheid van 95 mph gooit hij echt hard. Alleen Logan Allen en Mason Miller gooide vaker drieslag dan de pitcher van de Mariners. Een goed begin is het halve werk, maar na de teleurstellende start van de Mariners zal men met hoop uitkijken naar de volgende start van Miller. Zijn volgende start zal naar alle waarschijnlijkheid tegen de Texas Rangers komen.

Coverfoto: Brian Fluharty

NHL Play-Offs: Oilers krijgen deksel op de neus, Chicago wint Draft Lottery

0

Afgelopen nacht was het wederom slechts één wedstrijd die op het menu stond. In Edmonton stonden de Oilers en de Golden Knights voor Game 3 tegenover elkaar. Na de demonstratie in Game 2, kreeg de ploeg van head coach Jay Woodcroft het deksel op de neus en wonnen de Knights met maar liefst 1-5. Toch ging het in de NHL vooral over de NHL Draft Lottery. Generationeel talent Connor Bedard mag zich gaan opmaken voor een avontuur bij Chicago Blackhawks.

WESTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 3: EDMONTON OILERS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Het vertrouwen in Edmonton was groot na de demonstratie in Game 2 tegen de Golden Knights. Met een groots vertoon van (powerplay)macht werd de ploeg van head coach Bruce Cassidy van het kastje naar de muur getikt.

Afgelopen nacht in Game 3 leek zich in de beginfase van de wedstrijd eenzelfde soort scenario te ontvouwen. Na vroege treffers van Warren Foegele en Jonathan Marchessault, kregen de Oilers een aantal opgelegde kansen in de schoot geworpen. De hoge forecheck van Vegas resulteerde in een spervuur aan schoten van onder meer Leon Draisaitl (paal en fabelachtige save Laurent Brossoit).

Het aloude gezegde geldt nog steeds: ‘ Scoor je ze zelf niet, dan maakt de tegenstander ze wel’. Zo geschiedde. Een minuut voor het verstrijken van de eerste periode noteerde Marchessault zijn tweede treffer van de avond. In de tweede periode liepen de Golden Knights — mede door gestuntel van Evan Bouchard — uit naar een zekere 1-5 voorsprong, die niet meer uit handen werd gegeven.

UP NEXT

Deze serie gaat tot het gaatje! Alles proeft, ruikt en kijkt als een serie over zeven wedstrijden. Met een verhitte strijd tussen beide ploegen moet het beste wellicht nog komen. In de nacht van woensdag op donderdag staat Game 4 in Sin City op het programma (04:00 uur Nederlandse tijd).

Tussenstand: Vegas leidt de serie, 2-1.


CHICAGO BLACKHAWKS WINT NHL DRAFT LOTTERY

Chicago Blackhawks mag zich de gelukkige winnaar noemen van de 2023 NHL Draft Lottery. Hiermee staan ze op pole position om generationeel talent Connor Bedard binnen te halen. De laatste keer dat Chicago als eerste haar keuze bekend mocht maken, dateert van het jaar 2007, toen ze zich van de diensten van toekomstig Hall of Famer Patrick Kane verzekerden. Na drie Stanley Cup titels en legio persoonlijke titels, verkaste de winger tijdens de voorbije Trade Deadline richting New York Rangers.

De Hawks hebben zich aan het begin van dit seizoen duidelijk uitgesproken over de weg die ze zijn ingeslagen: Rebuild. Met onder meer het vertrek van Kane en het afscheid van Jonathan Toews, is de gehele ploeg van de gloriejaren niet meer in Chicago actief. Het winnen van de Draft Lottery is een welkome opsteker voor de franchise, die nog altijd de naweeën van het seksueel misbruik schandaal voelt.

Voorafgaand aan de Draft Lottery had Anaheim Ducks met 18,5% de hoogste kans op de first overall pick, nadat ze het reguliere seizoen als laatste afsloten. Alsof de duvel ermee speelt, lopen de Ducks wederom een first overall mis. In 1994 draften de Ducks Oleg Tverdovsky en in 2005 liepen ze Sidney Crosby mis (first overall) en streek Bobby Ryan neer in Anaheim. Toch hoeven de Ducks niet in zak en as te zitten, want met Adam Fantilli als prognostieke nummer twee heeft Anaheim genoeg reden tot juichen.

‘THE NEXT CONNOR MCDAVID’

Over Connor Bedard is de afgelopen jaren al veelvuldig gesproken en geschreven. De 17-jarige Canadees wordt als ‘generationeel’ talent bestempeld en is de eerste speler uit de geschiedenis van de Western Hockey League, die deze stempel heeft gekregen. In 134 wedstrijden namens Regina Pats staat de teller inmiddels op 271 punten (134 goals, 137 assists). Dit seizoen noteert hij McDavidiaanse cijfers met een duizelingwekkend aantal van 143 punten. Als klap op de vuurpijl veegde hij met Team Canada de vloer aan tijdens het voorbije WJC. Hij verbrak en passant “eventjes” de all-time records in aantal doelpunten (zeventien), als punten (36).

EEN VAN DE DIEPSTE DRAFTS IN JAREN

Het draait de aankomende Entry Draft voornamelijk om de weg die Connor Bedard gaat bewandelen, maar de Draft in zijn algemeen kan worden beschouwd als één van de diepste sinds die van 2003 (!). De eerder genoemde Adam Fantilli is een prospect van de buitencategorie, maar Zweed Leo Carlsson, Matvei Michkov en Will Smith zullen uit gaan groeien tot sterren in de NHL.

Coverfoto: NHL.com

Legendarische pitcher Vida Blue overleden op 73-jarige leeftijd

0

Vida Blue won in 1971 niet alleen de Cy Young Award, maar hij werd dat seizoen ook uitgeroepen tot MVP. Hoewel in die playoffs de Baltimore Orioles nog te sterk bleken, zouden Blues Oakland Athletics de daaropvolgende drie World Series winnen. Samen met Ken Holtzman, Dave Hamilton, Blue Moon Odom en Catfish Hunter vormde hij een geweldige rotatie. Blue overleed dit weekend op 73-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

SWINGING’ A’S

Vida Blue was slechts 21 jaar oud, toen hij in 1971 zijn absolute doorbraak beleefde. Dat jaar won hij meteen de Cy Young Award en werd bovendien uitgeroepen tot MVP. Hij speelde in die jaren een belangrijke rol in de kleurrijke ploeg van teameigenaar Charley Finley. Al die karaktervolle spelers leverden hen de bijnaam Swingin’ A’s, maar belangrijker waren hun sportieve prestaties. Drie seizoenen lang domineerden ze en tot op de dag van vandaag is het één van de sterkste ploegen uit de historie van de Major League.

Blue stond bekend om zijn snoeiharde fastballs. Volgens Pete Rose, toch iemand die het in zijn lange carrière opnam tegen een behoorlijk aantal werpers, kon er niemand zo hard gooien als Vida Blue. De pitcher beschikte ook over een prima slider en curveball, maar gebruikte die eigenlijk alleen maar om slagmannen af en toe te verrassen.

Collega Rollie Fingers, Hall of Famer met een opvallend krulsnor en jarenlang de closer van de A’s, zei dat hij voor een start van Blue ging kijken hoe die zich warm gooide en daar al kon zien wanneer Blue onaantastbaar zou zijn.

HOLDOUT

Na zijn goede prestaties hoopte Blue een mooie salarisverhoging in de wacht te kunnen slepen, maar Finley wilde van niks weten. De teameigenaar speelde het spel hard en zocht de media. Blue wilde echter van geen wijken weten. De pitcher kondigde zelfs zijn honkbalpensioen aan en zei aan de slag te gaan bij de Dura Steel Products Company.

Het seizoen startte zonder de grote ster van het voorgaande seizoen en commissioner Buwie Kuhn greep in. Hij dwong de twee partijen tot een samenkomst, waarin een compromis gesloten werd. Het is maar de vraag of de A’s hun successen hadden beleefd als Blue inderdaad in de fabriek was beland.

BAY AREA

Blue won in zijn 17-jarige loopbaan 209 wedstrijden, kwam daarin tot een ERA van 3.27 ERA, en gooide 2.175 strikeouts. Vooral het aantal volledige wedstrijden dat hij gooide is opmerkelijk. Maar liefst 143 keer sloot hij een wedstrijd af die hij ook begonnen was. In 37 wedstrijden daarvan stond hij de tegenstander geen enkele run toe. Hij verdedigde gedurende zijn carrière naast de kleuren van Oakland (1969-77) ook die van de San Francisco Giants (tweemaal, van 1978-’81 en ’85-’86) en de Kansas City Royals (1982-’83).

Hoewel Blue geboren werd in Louisiana als oudste van zes kinderen, groeide hij later dus vooral uit tot een icoon van de Bay Area. Na zijn carrière ging hij aan de slag als analist bij NBC Sports Bay Area, het kanaal dat de wedstrijden van de Giants uitzond.

Coverfoto: AP

Chapman en Acuña winnen Player of the Month

0

In de Major Leagues wordt alweer één maand gehonkbald. Sommige spelers staken net boven de rest uit en die beloont MLB elke maand met verschillende awards. Zo gingen Matt Chapman en Ronald Acuna Jr. met de eerste Player of the Month naar huis. Naast nog drie andere awards werd ook het eerste team van de maand bekend gemaakt.

PLAYER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: MATT CHAPMAN

Voordat het seizoen begon, liet Matt Chapman aan de lokale pers weten dat hij tijdens het offseason een aanpassing had gedaan aan zijn slag. Het seizoen is nu een maand bezig en deze verandering lijkt goed te werken, want de derdehonkman was in de eerste maand en fuego. Hij had 94 slagbeurten in april en kwam daarin tot een .372 slaggemiddelde. Vijftien doubles en vijf homeruns samen met 14 vrije lopen en 20 RBI maakte hem zeer gevaarlijk aan slag. Tevens leidde hij de Majors ook in OPS (1.152), wRC+ (219) en fWAR (2.0).


PLAYER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: RONALD ACUÑA JR.

Waar Chapman in de American League zijn beste beentje voor zette, was Ronald Acuna Jr. geweldig bezig in de National League. Hij miste vorig jaar de helft van het seizoen door een kruisbandblessure, maar laat in de eerste maand terug zien dat hij daar geen last meer van heeft. Hij had een slashline van .352/.440/.546 met negen doubles en vier homeruns. De 25-jarige Venezolaan was niet alleen een gevaar in het slagperk. Op het moment dat hij op de honken kwam maakte hij het leven van menig pitcher moeilijk. In totaal stal hij dertien honken en daarmee was hij leider van de gehele Major League. Ook was er niemand binnen de Majors die zoveel multi-hit wedstrijden had als de rechtsvelder. Net als de gestolen honken sloeg hij ook in dertien wedstrijden meer dan één hit en dat deed niemand beter.


PITCHER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: GERRIT COLE

Bij de New York Yankees verloopt het seizoen nog niet geheel volgens plan. Veel sterren raken geblesseerd, waaronder kapitein Aaron Judge. Echter is er sowieso een lichtpuntje. Het moment dat Gerrit Cole op de heuvel staat als de starter lukt het de Bronx Bombers wel om te winnen. Hij gooide vijf starts in april en kreeg slechts één no decision aangewezen. De andere wedstrijden schreef hij een overwinning bij. In totaal had Cole 34.2 innings gegooid en daarin kreeg hij slechts vijf earned runs in tegen. Geen van deze runs kwam echter vanuit een homerun, want geen enkele speler sloeg nog een homerun tegen de Yankees ace. Hij gooide ook 33 keer drieslag met als hoogtepunt de wedstrijd tegen de Minnesota Twins. Tien keer deelde hij een strikeout uit in de complete game shutout die hij gooide.


PITCHER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: CLAYTON KERSHAW

Zeven jaar geleden won Clayton Kershaw al eens de Pitcher of the Month award. Daarna nooit meer, tot aan de eerste maand van het seizoen 2023. De veteraan is het seizoen spetterend begonnen en neemt de Dodgers bij de hand. In 38 gegooide innings gooide hij 41 strikeouts en boekte hij ook vijf overwinningen. In zijn zes starts kreeg hij elf earned runs tegen en vier homeruns. Het enige smetje van zijn maand kwam in zijn tweede start van het seizoen tegen de Arizona Diamondbacks. Hij kreeg zeven hits tegen waaronder twee homeruns en kreeg daardoor zijn eerste verliespartij van het seizoen bijgeschreven. Dat bleek echter zijn enige misstap, want hij herpakte zich daarna en was geweldig.


ROOKIE OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: JOSH JUNG

Dat het lekker loopt bij de Texas Rangers blijkt wel uit de eerste plaats in de divisie. De franchise is nog altijd de Houston Astros voor, maar belangrijker nog: het spel is ook zeer goed. Rookie derdehonkman Josh Jung heeft daarin een groot aandeel. Hij werd benoemd tot de eerste Rookie of the Month in de American League en dat was meer dan verdiend. Hij was de leider van alle rookies binnen de American League in hits (27), homeruns (zes) en totale honken (44). Daarbij had hij ook een gedeelde eerste plaats in RBI (21). Hoogtepunt voor Jung was zijn grandslam homerun tegen de New York Yankees. In de eerste inning had Nestor Cortes zich al in de problemen gewerkt en hij strafte het geweldig af. Een no-doubt homerun naar het rechtsveld gaf de Rangers al vroeg een 4-0 voorsprong. Uiteindelijk zouden zij met 15-2 winning op de laatste dag van april.


ROOKIE OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: JAMES OUTMAN

Kershaw was niet de enige speler van de Los Angeles Dodgers die door MLB in het zonnetje werd gezet. Rookie midvelder James Outman is al sinds het seizoen begonnen is geweldig in vorm en kan zich nu de eerste Rookie of the Month noemen in de National League. Hij kwam ook al voorbij in de vorige Rookie Watch, maar zou de twee weken die volgden dezelfde vorm vasthouden. Belangrijkste moment uit de maand april voor Outman was tegen de Chicago Cubs. Met een 2-2 gelijke stand sloeg hij zijn tweede homerun van de dag. Het was niet zomaar een homerun, want net als Jung was het een grandslam. Met één nul in de negende inning zou de homerun uiteindelijk ook de beslissing betekenen, want de Dodgers wonnen met 6-2.


RELIEVER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: FELIX BAUTISTA

In Baltimore heeft men de volgende dominante closer gevonden. Felix Bautista kreeg zeven kansen op een save en verzilverde ze allemaal. Daarbij kreeg hij in de maand april slechts één earned run tegen en gooide hij 25 keer drieslag verdeeld over 13.2 innings aan werk. Alleen de Detroit Tigers kregen het voor elkaar om het ERA van de closer te verhogen. Dat de stuff van Bautista moeilijk te raken is, blijkt wel uit de whiff rate die hij heeft. 46.4% van de tijd als de 27-jarige rechtshandige werper een pitch gooit slaat de slagman er vergeefs naar.


RELIEVER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: JOSH HADER

Toen hij verkaste naar San Diego leek Josh Hader het gooien verleerd, maar nu laat hij zien dat dat zeker niet zo is. Tien-uit-tien ging hij op zijn save-kansen en daarmee was hij leider onder alle pitchers. Ook kreeg hij slechts één run tegen in dertien innings aan werk. Die run kwam tegen de New York Mets, toen hij twee vrije lopen uitdeelde en één hit tegen kreeg. Hij kon de save wel bijschrijven, want verder zouden de Mets niet komen. Überhaupt het verkrijgen van een hit tegen Hader blijkt moeilijk, want het lukte slagmensen in april maar vier keer. Daarmee staat het slaggemiddelde tegen Hader op 0.093.


MLB TEAM OF THE MONTH

Niet alle spelers die de individuele awards ontvingen van MLB kregen ook een plekje in het team van de maand. Jung, Outman, Bautista en Hader werden niet opgenomen. Daarbij kregen wel wat andere interessante namen een uitverkiezing. Brandon Marsh nam de Philadelphia Phillies op sleeptouw tijdens de eerste maand. Hij had een slashline van .321/.415/.617 en sloeg zes doubles, drie triples en vier homeruns. De batting champion van vorig jaar, Luis Arraez, zag zijn naam ingevuld worden bij het tweede honk. Dit jaar is hij vrolijk verder gegaan met het slaan van hits, hij sloeg er 36 in 86 slagbeurten.

Koninrijksspeler Xander Bogaerts kende ook een goeie start bij de San Diego Padres, zoals te lezen was in de Dutch Watch. Hij werd uitverkozen tot kortestop van de maand, terwijl Max Muncy als designated hitter werd opgeschreven. Hij had elf homeruns en 22 RBI. Op dit moment is hij leider in het homerunklassement onder alle spelers. Waar Bautista en Hader werden verkozen als Relievers of the Month, ging David Bednar er vandoor met een plekje in het team van de maand. Hij verzamelde acht saves in de maand april voor de Pittsburgh Pirates en was daarmee ook aandeelhouder in de goede start van de franchise. De Pirates gaan op dit moment aan de leiding in de National League Central en zullen hopen die positie nog lang vol te houden.

Coverfoto: Brett Davis

NHL Play-Offs: Panthers en Kraken blijven stunten, Devils slaan terug

0

Een belangrijke zondag voor met name de teams in de Eastern Conference. New Jersey wilde in eigen huis de aansluiting vinden met de tot nog toe oppermachtige Carolina Hurricanes, terwijl in Sunrise de Maple Leafs iets terug wilden doen tegen de Panthers. In Seattle hoopten Daniel Sprong en de Kraken hun tegenstander uit Dallas opnieuw pijn te kunnen doen.


EASTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 3: NEW JERSEY DEVILS – CAROLINA HURRICANES

Het moest harder na de wedstrijden in Raleigh. En het ging harder bij de New Jersey Devils. Met een wat fysieker strijdplan én Vitek Vanacek tussen de palen overrompelden ze de Canes in de eerste minuten. De beloning kwam er in de vorm van goals. Eerst bediende Jack Hughes Timo Meier voor diens eerste van de play-offs en even later was het Hughes zelf die scoorde. Michael McLeod maakte er met een SHG zelfs 3-0 van. En dat alles nog in de eerste periode.

Ook voor het eerst dit postseason meldde Nico Hischier zich op het scoreformulier. De Devils bleven hard werken, maar konden tegengoals van Sebastian Aho en Jordan Martinook niet voorkomen. Het lukte Carolina, ondanks 3 SHG (!), niet om een historische comeback van de grond te krijgen. Daarvoor waren de Devils deze middag (plaatselijke tijd) te vastberaden. Jack Hughes was in deze 8-4 zege goed voor 2 goals en 2 assists, maar ook zijn jongere broertje Luke toonde zich. De blueliner maakte zijn debuut in de play-offs en noteerde 2 assists.

UP NEXT:

Een opmerkelijke serie waarin elke wedstrijd tot nu toe met groot verschil werd gewonnen door de thuisploeg. De Devils hopen dit woensdag (01.00 uur Nederlandse tijd) door te trekken. In Game 3 wisten ze de Canes-code in elk geval te kraken. Ze schroomden het fysieke contact niet en probeerden daarnaast hun snelheid optimaal te benutten. Frederik Andersen werd al vroeg in de tweede periode gewisseld voor Pyotr Kochetkov, maar de verwachting is dat de Deen in Game 4 weer “gewoon” tussen de palen staat.

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-1


GAME 3: FLORIDA PANTHERS – TORONTO MAPLE LEAFS

De Maple Leafs zochten een goede start en Sam Lafferty gaf hen die. Dat dit niet altijd een garantie is op een goede periode bleek daarna wel. Florida kreeg steeds meer grip op de wedstrijd met een verdiende gelijkmaker van Anthony Duclair als logisch gevolg. Ilya Samsonov slikte die tegentreffer, maar moest na de eerste periode geblesseerd het stokje overdragen aan Joseph Woll.

De onervaren sluitpost kreeg hulp van Erik Gustafsson, die min of meer vanuit het niets Toronto weer op voorsprong zette, maar weer konden de Leafs er niet lang van genieten. Carter Verhaeghe hing de bordjes weer in evenwicht. Mede dankzij Joseph Woll bleven de Maple Leafs op de been in de derde periode, waardoor er OT aan te pas moest komen. Daarin trok Sam Reinhart de aandacht naar zich toe. Een slimme play en vooral geduld stonden aan de basis van zijn gamewinner: 3-2.

UP NEXT:

Oef! Wat waren ze in Toronto blij dat ze niet Boston maar Florida kregen in de tweede ronde. Het lachen is de Maple Leafs inmiddels vergaan, want de Panthers kunnen donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) deze serie al beëindigen. Een enorme verrassing als je kijkt naar ’t reguliere seizoen, maar tijdens deze serie is het eigenlijk heel logisch. De Leafs leken zich volledig te concentreren op ’t overleven van die eerste ronde dat ze vergaten dat er veel meer nodig is om de Cup te winnen.

Vreemd is het ook niet dat juist Reinhart de winnende scoorde, want zijn lijn met Eetu Luostarinen en Anton Lundell is een doorn in het oog van Toronto. Sheldon Keefe hoeft zich de komende dagen niet te vervelen. Niet alleen moet hij een goed plan voor Game 4 bedenken, maar elke andere wedstrijd daarna moet ook door zijn Leafs worden gewonnen.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 3-0


WESTERN CONFERENCE 1/2 FINALE

GAME 3: SEATTLE KRAKEN – DALLAS STARS

Als de Dallas Stars dachten dat de overwinning van Seattle op Colorado toeval was, komen ze in deze tweede ronde akelig bedrogen uit. Door de winst in Game 1 hadden de Kraken ’t thuisvoordeel al afgesnoept en aan de Stars om dit te heroveren. Ze hadden echter hun handen meer dan vol aan de fysieke thuisploeg, die vroeg in de tweede periode ook nog eens op voorsprong kwam. De onfortuinlijke Miro Heiskanen kreeg de puck in zijn gezicht en legde ‘m panklaar voor Jordan Eberle.

Met hun sterspeler in de kleedkamer vielen de Stars als een kaartenhuis in elkaar. Binnen de kortste keren tilden Alex Wennberg, Carson Soucy en Matty Beniers de stand naar 4-0. Mason Marchment kwam nog wel met een antwoord, maar dit Seattle was niet meer te houden. Daniel Sprong kreeg slechts 6.36 minuten, maar de Amsterdammer zal ongetwijfeld trots zijn op de prestatie van zijn ploeg. De Kraken poetsten de Stars weg met een zevenklapper en namen dankzij de 7-2 het heft in deze serie weer in handen.

UP NEXT:

De Kraken moeten het nog altijd doen zonder hun topscorer Jared McCann. Hoewel hij wel degelijk gemist wordt, laat Seattle zien dat dit geen probleem hoeft te zijn. Elke lijn draagt hun steentje bij en daarmee trekken ze de lijn van het reguliere seizoen door. Daniel Sprong komt weliswaar weinig in actie, maar is wel een voorbeeld van de kracht van de Kraken. Een speler op de vierde lijn met 21 goals is vrij zeldzaam in de NHL.

Peter DeBoer zal heel snel een antwoord moeten vinden op dit depth scoring van zijn tegenstrever. Seattle was tijdens het reguliere seizoen één van de beste teams 5-on-5 en in de play-offs wordt nu eenmaal minder snel gefloten voor een overtreding. Het is voor de Stars cruciaal dat Heiskanen beschikbaar is voor Game 4. Woensdag (03.30 uur Nederlandse tijd) moet Dallas dan het matchpoint van de Kraken zien te voorkomen.

Tussenstand in de serie: Seattle leidt met 2-1


Cover photo: Jess Starr/The Hockey Writers