Home Blog Pagina 14

NHL Entry Draft 2026 | #6 Carson Carels

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over vijf dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag een prospect die één van de meest complete blue-liners van 2026 is: Carson Carels.

2025-26 TEAM: Prince George Cougars (WHL)
GEBOORTEDATUM: 23 juni 2008
GEBOORTEPLAATS: Cypress River, Canada
LENGTE / GEWICHT: 188 cm / 90 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan University of North Dakota)

Carson Carels komt uit een piepklein dorpje met nog geen tweehonderd inwoners, maar zijn naam is inmiddels bekend bij vrijwel iedere ijshockeyliefhebber. De blue-liner uit Cypress River, Manitoba groeide op tussen de koeien en varkens op de Carels-familieranch, maar al snel bleek dat de jonge Canadees het niveau van de plaatselijke competitie ver oversteeg. Na een sterke periode bij Pilot Mound Academy werd Carels in 2023 geselecteerd door de Prince George Cougars uit de Western Hockey League, die al snel het potentieel in de blue-liner zagen.

Vanaf zijn eerste stappen in de WHL liet Carels zien dat hij over een bijzonder compleet pakket beschikt. Zijn combinatie van mobiliteit, spelinzicht en fysiek lieten de Canadees direct meedraaien in de top van de competitie, maar geraakte zijn ontwikkeling de voorbije twee seizoenen pas echt in een stroomversnelling.

Waar hij vorig seizoen vooral indruk maakte als two-way blue-liner, volgde in het seizoen 2025-26 zijn definitieve doorbraak. Met 73 punten in 58 wedstrijden groeide Carels uit tot één van de meest productieve verdedigers van de WHL.

COMPLETE BLUE-LINER

De linkshandige blue-liner belichaamt vrijwel alles waar scouts vandaag de dag naar op zoek zijn. In defensief opzicht is de Canadees klasse, in de aanvallende zone is de Canadees klasse en ook op de special teams heeft een head coach er alle reden toe Carels in de line-up toe te voegen.

Eén van zijn grootste kwaliteiten is zijn schaatsen. Carels beweegt voor iemand met zijn lichaamsbouw opvallend soepel over het ijs en beschikt over krachtige eerste meters waarmee hij snel snelheid opbouwt. Vooral zijn draaicirkel en beweeglijkheid springen met name in het oog. In een snelle turnover kan de Canadees als geen ander positie houden en tegelijkertijd volledige focus op de puck te houden.

Die mobiliteit maakt hem bovendien een enorme factor in transitie plays. Zodra hij de puck verovert, verandert hij vrijwel direct van blue-liner naar ‘quarterback’. Carels wacht niet af tot een aanvaller zich aanbiedt, maar neemt vaak zelf het initiatief door met puckbezit richting neutrale zone te bewegen.

Met twintig doelpunten en drieënvijftig assists behoorde hij tot de absolute elite onder WHL-verdedigers. Opvallend daarbij is dat zijn productie niet uitsluitend voortkomt uit powerplay-minuten. Integendeel. Een groot deel van zijn punten ontstaat doordat hij voortdurend betrokken blijft bij het spel en op het juiste moment de aanval ondersteunt.

Daarnaast is zijn spelinzicht bovengemiddeld. In plaats van ‘blind’ bij te sluiten in de aanvallende zone, kiest Carels zijn momenten uit. Gesteund door een redelijk schot is de Canadees zowel als aangever en als doelpuntenmaker van toegevoegde waarde.

DEFENSIEVE SPEL OOK PRIMA VERZORGD

Toch ligt de grootste kracht van Carels misschien wel in het feit dat zijn aanvallende impulsen nooit ten koste gaan van zijn verantwoordelijkheden in de eigen zone. De Canadees speelt een volwassen spel en is – zoals eerder genoemd – zijn positionering van grote klasse. Zijn stickgebruik in de duels is met zijn reach uitstekend verzorgd en in combinatie met zijn beweeglijkheid is het ook niet gek te verklaren dat de Canadees één van de minst gepasseerde lijnen in de WHL was afgelopen seizoen.

Sommige scouts zien echter dat Carels op fysiek vlak nog iets consistenter moet worden. Hoewel hij een hit absoluut niet uit de weg gaat, zijn er momenten waarop hij meer gebruik zou kunnen maken van zijn fysiek. Zeker tegen de ‘big boys’ in de NHL en volgend seizoen in de NCAA zal dat een van de meest in het oog springende ontwikkelpunten zijn.

Een ander interessant – maar niet te onderschatten aspect – is zijn inzicht tegenover een hoge forecheck. De Canadees probeert het op sommige momenten wat te ‘mooi’ op te lossen, waar vrouw en kinderen eerst wat meer op de plek zouden zijn.

VOORUITBLIK

Carson Carels behoort zonder enige twijfel tot de absolute top qua blue-liners van de 2026 Entry Draft. Zijn combinatie van schaatsen, spelinzicht, offensieve productie en defensieve betrouwbaarheid maken hem voor NHL-franchises één van de beste en bovendien meest “zekere” keuzes van 2026.

Daarbij kom je direct bij het plafond van Carels uit. Wanneer zijn aanvallende spel zich (nog) verder ontwikkelt, beschikt hij over alle ingrediënten om uit te groeien tot een potentiële face of the franchise in de NHL.

Zelfs als die offensieve groei minder explosief verloopt, blijft er nog altijd een uitstekende top-four blue-liner over die dankzij zijn beweeglijkheid, intelligentie en two-way spel van grote waarde zal zijn voor iedere NHL-franchise.

Cover photo: James Doyle / WHL

NHL Entry Draft 2026 | #7 Alberts Smits

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week na twintig jaar tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over zes dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag een prospect die de voorbije twaalf maanden al veelvuldig de revue passeerde: Alberts Smits.

2025-26 TEAM: Jukurit (Liiga) / EHC München (DEL) – huur
GEBOORTEDATUM: 02 december 2007
GEBOORTEPLAATS: Riga, Letland
LENGTE / GEWICHT: 191 cm / 95 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Jukurit voor het seizoen 2026 – 2027)

Letland heeft de afgelopen jaren steeds vaker bewezen dat het talentvolle hockeyspelers kan voortbrengen en de jeugdacademie behoorlijk in de lift zit. Waar de aandacht vaak uitgaat naar forwards en goalies, lijkt Alberts Smits volgende week de hoogst gedrafte Let ooit te gaan worden en daarmee het huidige record van Zemgus Girgensons uit de boeken gaat schrijven.

Smits maakte al op jonge leeftijd indruk binnen de Letse jeugdacademie. Met zijn lengte, beweeglijkheid en spelinzicht beschikt hij over een profiel dat een hedendaagse blue-liner dient te bezitten. Terwijl veel leeftijdsgenoten hun spel nog vooral baseerden op het fysieke aspect, viel Smits juist op door zijn handelingen met de puck en zijn vermogen om het spel te lezen.

Alberts Smits maakte zowel op het WJC als op de Olympische Winterspelen van 2026 indruk als een van de grootste defensieve prospects van zijn generatie.  Zijn grootste doorbraak kwam echter op de Olympische Spelen van Milaan-Cortina 2026. Als slechts achttienjarige blue-liner speelde hij belangrijke minuten voor de Letse nationale ploeg en weerde hij zich krachtig tegen de absolute A-sterren in Italië. Analisten en scouts prezen zijn volwassen optreden, waarbij hij zelfs werd ingezet op een van de powerplay lijnen van Letland.

MODERNE BLUE-LINER

Het eerste wat opvalt aan Smits is hoe goed zijn speelstijl bij het profiel van een hedendaagse blue-liner in de NHL aansluit. Met zijn lengte beschikt hij over een indrukwekkende reach maar is zijn spel ook vooral een lust voor het oog zónder puck. De Let beweegt (voor zijn lengte)  behendig over het ijs, sluit ruimtes snel af en positioneert zich doorgaans uitstekend in zijn eigen zone. Het maakt hem tot één van de meest begeerde two-way blue-liners van deze Draft Class.

Zijn spelinzicht springt daarbij direct in het oog. Smits leest aanvallen vroeg, anticipeert sterk en weet vaak precies wanneer hij druk moet zetten of juist de afstand moet bewaren om een aanval van de opponent onschadelijk te maken. Mede door dit goede inzicht hoeft de Let zich zelden in spectaculaire bochten te wringen om tot een defensieve oplossing te komen.

Hoewel Smits in eerste instantie bekendstaat om zijn defensieve kwaliteiten, beschikt hij ook over een behoorlijk kwaliteitenpakket in de aanvallende zone. Vooral zijn eerste pass behoort tot de sterkste onderdelen van zijn spel. Met name in de turnover is de Let met zijn passing dodelijk. Zeker in de laatste play-off wedstrijden bij EHC München onderscheidde Smits zich hiermee. In plaats van de puck simpelweg uit de zone te ‘rammen’, zoekt hij actief naar gecontroleerde oplossingen en was het %- puckbezit mét Smits op het ijs het hoogste van de DEL.

Daarnaast heeft de blue-liner een neusje voor op de juiste momenten bijsluiten in de aanvallende zone. Toegegeven. Smits zal nooit uitgroeien tot een puntenkanon, maar de Let beschikt over voldoende aanvallend inzicht om niet alleen 5 v 5 maar ook op de powerplay van toegevoegde waarde te zijn in de line-up.

Smits beschikt over een prima schot, maar mist hierin net de absolute kracht om echt doeltreffend te zijn. Desondanks noteert de blue-liner geregeld assists via een rebound of bank schot.

IJZERSTERK IN EIGEN ZONE

Toch ligt zijn grootste kracht zonder twijfel in de defensieve zone. Smits gebruikt zijn lengte uitstekend in één-op-één situaties. Tegenstanders krijgen weinig ruimte om naar binnen te snijden en worden vaak naar de buitenkant van het ijs gedwongen. Ook rond het eigen doelgebied speelt hij opvallend volwassen. Hij houdt forwards uit gevaarlijke zones, wint veel 1 v 1 duels om de puck langs de boarding en is niet vies van fysieke hits als de situatie daarom vraagt.

Hoewel Smits een goede schaatser is voor zijn lengte, dient zijn acceleratie nog wat van bijschaving te worden voorzien. Tegen zeer snelle forwards heeft hij soms een extra slag nodig om volledig op snelheid te komen.

VOORUITBLIK

Alberts Smits behoort tot de meest interessante Europese verdedigers van de 2026 Entry Draft. De Let combineert fysiek, beweeglijkheid en defensieve betrouwbaarheid met voldoende vaardigheden met de puck om aan beide kanten van het ijs een rol van betekenis te spelen.

Zijn plafond zal grotendeels afhangen van de verdere ontwikkeling van zijn offensieve spel. Kan hij meer aanvallende creativiteit toevoegen aan zijn kwaliteitenpakket ligt een rol als top-pair blue-liner binnen de mogelijkheden. Wat inmiddels wel duidelijk is geworden, is dat Smits veel meer is dan alleen een fysiek sterke blue-liner. Hij beschikt over het inzicht, de rust en de veelzijdigheid waar franchises in 2026 naar op zoek zijn. De NHL-redactie van SportAmerika is in ieder geval fan van het eerste uur!

Cover photo: Tim Austen / IIHF

MLB Watch: Antwone Kelly debuteert, Jansen keer terug en grote namen in lappenmand

0

Een nieuw gezicht deze week in onze Dutch Watch! Antwone Kelly had al wat interlands voor het Koninkrijksteam achter zijn naam, maar tot een debuut in de majors kwam het nog niet voor de jonge werper. Tot vorige week vrijdag! Een dag later keerde mede-international Kenley Jansen voor de Detroit Tigers terug op de heuvel. Helaas hebben we in ons Rondje Langs de Velden ook veel nieuwe blessuregevallen. Met name in Cleveland leek het pechduiveltje niet weg te slaan…

DUTCH WATCH

MOEIZAME WEEK VOOR ALBIES EN BRAVES

Door het slechte weer kende de serie in Chicago een vreemd einde voor Ozzie Albies en de Braves. Ze kregen daardoor wel een dag extra om zich voor te bereiden op de volgende serie. Eentje binnen de eigen NL East en ook eentje die traditioneel nogal gevoelig ligt. De Braves en New York Mets liggen elkaar van oudsher niet zo goed, waardoor het eigenlijk jammer is dat ze elkaar vorig weekend voor ’t eerst dit jaar troffen. Aan de andere kant is het ook weer zo dat we daardoor nog veel van deze rivaliteit gaan merken!

In New York hielden ze wel een beetje hun hart vast. Het kritische publiek daar wist ook wel dat Atlanta uitstekend aan dit seizoen begonnen was. Eigenlijk precies het tegenovergestelde van hun favorieten. Toch waren het de Mets die dankzij solo homeruns van Bo Bichette en Juan Soto een vroege voorsprong namen. Na vier wijd scoorde Ozzie Albies direct daarna de eerste run namens Atlanta, maar zijn beste moment kwam in de achtste inning. Zijn RBI-single liet Michael Harris II scoren in wat voor de Braves een productieve inning werd. Het haalde ’t echter niet bij de geweldige avond die Bichette had. De voormalig Blue Jay stond op voor de Mets, sloeg onder meer twee homeruns en in totaal 6 RBIs over de thuisplaat. Dat hij een belangrijk aandeel in de 7-5 overwinning van de thuisploeg had, is dan ook een understatement.

Ozzie Albies was 1-for-4 in de tweede wedstrijd van dat weekend. Een wedstrijd die met 3-1 naar de Braves ging. De series finale liep voor de bezoekers uit op een teleurstelling. Albies was 0-for-4 in een duel waarin Atlanta weinig te vertellen had. Met 8-1 bleef de winst in New York en hadden de Mets hun rivaal een tweede verloren serie op rij bezorgd. Daar bleef het overigens niet bij voor de Braves. Deze week waren ook de San Francisco Giants hen te machtig.

BALDWIN LAAT SPIERBALLEN ROLLEN

Het had nogal wat voeten in de aarde om in Atlanta inderdaad tot wat duels te komen. Zo werd de eerste ontmoeting op dinsdag al na een paar innings afgebroken en op woensdag hervat. Voordat de regen spelbreker werd, sloeg de van een blessure herstelde Drake Baldwin nog wel eerst een homerun van maar liefst 144 meter (473 ft). Dit seizoen wist nog geen speler de bal verder weg te slaan dan de Braves-catcher. Verdeeld over die twee dagen kwam Albies niet tot een hit. De tweedehonkman was 0-for-4 in die eerste ontmoeting, maar herpakte zich deels in de tweede.

Ozzie Albies was daarin 2-for-5 met een run in de zesde inning. Die run kwam op dat moment bij een 1-5 achterstand. Hoewel de Braves in de negende inning nog wel met een laat slotoffensief kwamen, konden ze een 5-7 nederlaag niet voorkomen. Aangezien San Francisco de eerste ontmoeting al met 7-2 had gewonnen, verloor Atlanta dus opnieuw een serie. Eentje die niet over de volledige drie wedstrijden zou gaan, want de series finale op donderdag werd uitgesteld vanwege slecht weer.

De Braves speelden weliswaar niet donderdag, maar helemaal stil zaten ze ook niet. Met Sean Murphy nog enige tijd in de lappenmand, Drake Baldwin die net terugkeert van een blessure en andere catchers die niet voldoen of voldeden, plukte Atlanta Joey Bart weg uit Pittsburgh. Werper Hunter Stratton bewandelt daarbij de omgekeerde weg. Waar Bart, die in 2020 debuteerde in de majors namens de Giants, geboren is in de buurt van Atlanta, daar heeft Stratton al een verleden bij de Pirates. De pitcher speelde daar tussen 2023 en 2025. Met Bart hopen de Braves eindelijk wat meer slagkracht vanuit de catchers-positie te krijgen als Baldwin daar niet speelt.

KOUDE HERSTART VOOR BOGAERTS

Vorige week vrijdag, in Baltimore, keerde Xander Bogaerts terug van zijn vaderschapsverlof. De aanvoerder van het Koninkrijksteam had twee wedstrijden tegen Cincinnati Reds gemist. Zijn Padres hadden die twee duels eerlijk verdeeld met de bezoekende Reds. De laatste wedstrijd die Bogaerts speelde in die serie noteerde hij voor het eerst in weken een multi-hit game. Wat dat betreft zou je kunnen zeggen dat die pauze net op het verkeerde moment kwam, maar de reden was natuurlijk bijzonder mooi.

In Baltimore pakte Bogaerts de draad direct op met een single in de eerste inning. Later zou de infielder ook nog vier wijd afdwingen, maar scoren deed hij niet voor de Padres. En dat terwijl de ploeg dat zo goed kon gebruiken. Baltimore opende deze serie namelijk met een 7-3 overwinning en trakteerde San Diego zo op de negende nederlaag in de laatste twaalf wedstrijden. Dit verklaarde hoe een team dat een kleine maand geleden nog de NL West aanvoerde nu opeens tegen een ruime achterstand op de Dodgers aankijkt. Goede resultaten waren dan ook zeer welkom en die kwamen er vorig weekend in Camden Yards.

NOG NIET VERLEERD

Met 9-3 werd de tweede ontmoeting een prooi voor San Diego. Bogaerts was 0-for-1 in de zes innings die hij speelde, maar middels een walk en Hit By Pitch bracht hij wel 2 runs over de thuisplaat. Onze landgenoot was 0-for-3 met een walk in de series finale vorige week zondag. Zijn teamgenoten hadden dit keer zijn runs ook niet nodig om te winnen, want met 5-2 ging ook dit duel naar de bezoekende Padres. 

Er was de Padres natuurlijk alles aan gelegen om die goede lijn door te trekken in St. Louis. Daar troffen ze deze week in de Cardinals een concurrent voor één van de wildcards in de National League. Deze Cardinals waren dankzij een 6-game winning streak uitstekend aan juni begonnen en wilden nu deze Frairs een volgende tik uitdelen. Dat lukte alvast in de eerste wedstrijd. Xander Bogaerts was 0-for-3 afgelopen maandag in een duel dat met 3-0 naar St. Louis ging. De Oranje-captain bleef ook in de tweede wedstrijd verstoken van een hit. Hij was 0-for-4 en zag dat zijn team opnieuw niet opgewassen was tegen de Cardinals: 2-3.

Dat Bogaerts het nog niet verleerd is, liet hij zien in de derde en laatste wedstrijd tegen de Cardinals. Met 2-for-4 en een RBI-single in de vierde inning droeg de infielder bij aan de duidelijke 6-1 overwinning van de bezoekers. Een overwinning die ze goed konden gebruiken daar in San Diego, want de ploeg is in een fel duel verwikkeld met de Diamondbacks om de tweede plaats in de NL West. De eerste plek lijkt, bijna traditioneel, al een zekerheidje voor de LA Dodgers.

SKUBAL EN JANSEN INSPIREREN TIGERS NIET

Ruim twee weken nadat Kenley Jansen uitviel tegen de Angels maakte hij vorige week zaterdag zijn rentree bij de Tigers. De geroutineerde closer was hersteld van de bekkenblessure die hem even aan de kant hield en kon weer van waarde zijn voor Detroit. Tijdens zijn afwezigheid wisselden zijn ploeggenoten hele goede resultaten af met veel mindere. Daardoor bleef de achterstand op teams als Cleveland en Chicago White Sox aanzienlijk. Naast de terugkeer van Jansen kregen de Tigers meer goed nieuws, want ook Tarik Skubal keerde deze week terug van zijn blessure. De tweevoudig Cy Young-winnaar domineerde ondanks die blessure het nieuws, want de kans is groot dat hij binnenkort afscheid neemt van deze club en zijn geluk ergens anders zal beproeven.

Skubal was ook de starter in de wedstrijd waarin Jansen zijn rentree maakte. Helaas voor de Tigers kon hun ace zijn stempel niet drukken op het duel met de Guardians. Skubal kreeg 3 runs tegen en Detroit liep eigenlijk vanaf de derde inning achter de feiten aan. Jansen werd in de achtste inning ingebracht om Cleveland van scoren te houden. En om wat broodnodig ritme op te doen. Wat volgde was een enorm dominant optreden van de Oranje-international.

Rhys Hoskins was een rappe eerste nul en zowel David Fry als Travis Bazzana konden vervolgens gaan zitten na drie slag. Dit alles kostte Jansen slechts 9 pitches, maar helaas bleef een beloning uit. Detroit verloor dat weekend beide wedstrijden van Cleveland en won in de volgende serie slechts één van de drie wedstrijden tegen Houston. Dat duel afgelopen maandag werd met grote cijfers gewonnen (9-3), waardoor de inbreng van Jansen niet nodig was. De twee volgende duels gingen elk met 4-2 naar thuisploeg Houston Astros.

ANTWONE KELLY RUIKT AAN GROTE WERK

Een nieuw gezicht in deze MLB Watch. Al kwamen we Antwone Kelly tijdens de World Baseball Classic natuurlijk al tegen toen hij tegen Venezuela op de heuvel stond. Of drie jaar geleden, toen hij als tiener ook al voor Oranje uitkwam. In de nog altijd prille carriere van de pas 22-jarige Kelly zijn dat natuurlijk mooie mijlpalen. Toch beleefde hij vorige week vrijdag zijn mooiste moment tot nu toe. Dat begon al op donderdag toen Antwone Kelly als speler van de Indianapolis Indians op Triple-A een belletje kreeg. Of hij heel snel naar Pittsburgh wilde komen, want de hoofdmacht had hem nodig tegen de Marlins.

Zo’n 24 uur later maakte de pas 22-jarige werper vanuit de bullpen de gang naar de heuvel. Dit gebeurde in de zevende inning, bij een achterstand van 2-6. Met 2 nullen op het bord moest Kelly reliever Wilber Dotel vervangen, die 4 runs had opgegeven in die inning. Antwone Kelly had vervolgens 3 pitches nodig om van Joe Mack, met behulp van de verdediging, zijn eerste out in de majors te maken. Een inning later liep Kelly tegen zijn eerste hits aan. Eerst was er een tweehonkslag van Javier Sanoja en Liam Hicks timmerde vervolgens de bal weg voor een 2-run homerun.

De debutant liet zich niet uit het lood slaan en herpakte zich knap. Met pitches die af en toe richting de 100 mijl per uur gingen of zelfs er net iets over, hield hij de Miami Marlins verder van de honken. Bij zijn debuut stond Kelly uiteindelijk 2.1 innings op de heuvel en had hij 33 pitches nodig om zijn team naar de eindstreep te helpen. Kelly zelf passeerde die eindstreep met zijn eerste strikeout op het hoogste niveau. Jakob Marsee werd het slachtoffer van die dadendrang, die helaas voor Kelly niet beloond werd met een overwinning. Pittsburgh ging met 8-2 onderuit, maar dit debuut smaakte ongetwijfeld naar meer.

PALACIOS EN RAYS VERLIEZEN TERREIN

Na zijn belangrijke RBI-single op 9 juni tegen de Red Sox moest Richie Palacios even in de wachtkamer plaatsnemen. Zonder de veelzijdige infielder wonnen de Tampa Bay Rays ook de laatste ontmoeting van die serie tegen Boston. Ook in de eerste wedstrijd van het volgende drieluik was er geen plak in de line-up voor Palacios. In Los Angeles zag de international zijn team met 3-4 onderuit gaan tegen de Angels. Op zaterdag 13 juni maakte Palacios, na vier dagen zonder actie, weer deel uit van de starting line-up.

Tampa Bay had de eerste wedstrijd van die serie al met 3-4 verloren. Het tweede treffen met de Halos verliep al helemaal niet volgens plan. Althans niet het plan van de Rays. De Angels gaven de bezoekers met 8-0 klop en met 0-for-4 kon ook Palacios hier geen potten breken. Met 1-for-3, een double, een walk en een run verliep de series finale voor hem dan weer wat beter. Die run was één van de acht die Tampa Bay deze zondag scoorde. De gasten sloten dit deel van de road trip af met een 8-3 overwinning, maar moesten inmiddels wel in de achtervolging. Concurrent New York Yankees wint hun wedstrijden namelijk wel, waardoor de Rays nu tweede stonden in de AL East.

Na die wedstrijden tegen de Angels bleven de Rays nog even in LA voor een drieluik tegen de Dodgers. De titelhouder heeft inmiddels een ruime voorsprong te pakken in de NL West en liet ook tegen de Rays zien waarom ze ook nu weer tot de topfavorieten behoren. Hoewel het nipte was, gingen de eerste twee duels met respectievelijk 4-3 en 1-0 naar LA. Palacios maakte pas woensdag in de series finale voor het eerst zijn opwachting. Met 1-for-3 en een RBI-single in de vijfde inning zette Palacios de bezoekers op dat moment op een 2-4 voorsprong. Tevergeefs zo bleek later, want met 5-4 ging ook dit duel naar de Dodgers. Na deze sweep moesten de Rays concurrent New York Yankees in de AL East even laten gaan. De Bronx Bombers begonnen met een voorsprong van 3 gewonnen wedstrijden aan dit weekend.

RAFAELA KAN HET NIET ALLEEN

Vier op rij hadden de Boston Red Sox er inmiddels verloren. Stuk voor stuk tegen rivalen uit de eigen AL East en tegen teams – de Rays en Yankees – die elkaar bestreden om de koppositie in die divisie. Op woensdag 10 juni had Ceddane Rafaela met een 3-run homerun zijn knuppel weer eens laten spreken. Tevergeefs die dag, want de winst was voor Tampa Bay. Twee dagen later had de Oranje-international meer geluk. Of eigenlijk was het gewoon kwaliteit. Thuis tegen de Texas Rangers wonnen de Red Sox weer eens en een hoofdrol was weggelegd voor Ceddanne Rafaela.

In de eerste inning hielp zijn snelheid de BoSox aan hun eerste run. Aan slag was het toen nog niet zo bijzonder wat Rafaela liet zien, maar zijn snelheid compenseerde alles. In de vijfde inning, bij een 2-1 voorsprong, kwam de outfielder door met een RBI-double die Mickey Gasper liet scoren vanaf het tweede honk. Een paar innings later was het opnieuw raak. Met inmiddels een 7-1 voorsprong op het bord maakte Rafaela er met een dreun naar het linksveld in één klap 9-1 van. Met zijn zevende homerun van dit seizoen nam hij Connor Wong mee over de thuisplaat.

Uiteindelijk won Boston dat duel eenvoudig met 10-1. Die overwinning kreeg op zaterdag 13 juni een vervolg en wederom was Rafaela één van de belangrijkste spelers. Bij een 2-2 stand in de zevende inning kwam de outfielder door met een 2-run RBI-single. Die klap zette Boston op 4-2 en vanaf daar keken ze ook niet meer om. Het duel werd met 6-3 gewonnen en Rafaela had inmiddels al 5 hits en 5 RBIs in zijn negen slagbeurten genoteerd. Het was dan ook een tikje teleurstellend dat Rafaela die twee goede wedstrijden liet volgen met een 0-for-4 in de series finale. Boston wist al dat het deze serie van de Texas Rangers gewonnen had, maar de 4-6 nederlaag viel hen toch een beetje rauw op het dak.

Helaas voor Boston werd het er tegen Toronto allemaal niet beter op. Met 2-for-5 en zijn vijftiende double van dit seizoen verging het Rafaela dinsdag nog niet eens zo heel slecht. Echter vertelde de 1-6 nederlaag een totaal ander verhaal. Dit liep een beetje als de bekende rode draad door deze serie. Rafaela kwam in elke wedstrijd wel een keer door met een hit, maar het was niet genoeg om de Blue Jays op de knieën te krijgen. Toronto won de tweede ontmoeting met 3-0 en beroofde de BoSox donderdag van een resultaat door in de negende inning de winnende 4-3 te scoren. Door deze negatieve sweep bleef Boston als enige in de American League nog steken op 29 overwinningen. In heel Major League Baseball begonnen alleen de Rockies met minder zeges aan dit weekend: 28.


RONDJE LANGS DE VELDEN

GUARDIANS VOORLOPIG ZONDER STERSPELERS

Op de dag waarop superster Tarik Skubal terugkeerde van zijn elleboogblessure voor de Detroit Tigers zag tegenstander Cleveland Guardians juist een sterspeler wegvallen. Daniel Schneemann van Cleveland legde met een 2-run homerun de basis voor een 3-1 overwinning van de Guardians op Skubal en zijn Tigers. Een overwinning die na afloop lang niet zo enthousiast werd gevierd als verwacht mocht worden. Cleveland raakte in de vijfde inning namelijk derdehonkman Jose Ramirez kwijt na een swing die niet goed uitpakte.

De 33-jarige infielder is al jaren één van de beste – zo niet dé beste -speler op dit roster. Ramirez werd al zeven keer uitgenodigd voor de All-Star Game en verzamelde tijdens zijn veertien seizoen in de majors (en Cleveland) al zes Silver Slugger-awards. Tijdens dan onfortuinlijke moment vorige week zaterdag brak Ramirez een botje in zijn linkerhand. Aanvankelijk dacht hij defensief nog van waarde te kunnen zijn, maar die hoop vervloog snel. In 2019 kampte de routinier uit de Domincaanse Republiek met een soortgelijke blessure. Destijds was hij na een maand weer terug. Afgelopen dinsdag is Ramirez geopereerd en de verwachting is dat hij tussen de vijf en zeven weken uit de roulatie is.

Met 10 homeruns en 33 RBIs behoort Ramirez ook nu weer tot de meest productieve spelers van Cleveland. De enige met meer homeruns dan de veteraan is diens landgenoot Angel Martinez. Helaas voor de Guardians moeten ze de outfielder voorlopig óók missen. Martinez sloeg in diezelfde wedstrijd een bal tegen zijn voet en ook hij liep daarbij een breukje op. Naar verwachting zal Angel Martinez vier tot zes weken aan de kant staan.

MEER GROTE NAMEN IN DE LAPPENMAND

Hoe goed en geweldig Mike Trout ook is, blessures lopen helaas een beetje als een rode draad door zijn loopbaan. De Angels-outfielder kwam vorig jaar tot 130 wedstrijden, maar vergeleken met de laatste jaren is dat een zeldzaamheid. Ook dit seizoen weet Trout niet uit de lappenmand te blijven. Afgelopen week verloren de Angels van de A’s, maar verloren ze ook hun superster. Zelf denkt de 34-jarige Trout er niet al te lang uit te zijn met een hamstringblessure, maar een scan wees in elk geval een verrekking aan. Voorlopig staat Mike Trout op de 10-day IL dus zal hij hoe dan ook komende week niet in actie komen.

Nog meer fysiek ongemak, maar nu in Kansas City. Bobby Witt Jr. raakte donderdag geblesseerd bij het maken van een defensieve actie en liep daarbij een knieblessure op. De kortestop miste vrijdag het duel met de Cardinals, maar bij de Royals hebben ze goede hoop dat hun sterkhouder zondag alweer van de partij is. De twee teams mogen zaterdag genieten van een zeldzame vrije dag aangezien Ecuador en Curacao in het nabijgelegen GEHA Field spelen voor hun tweede wedstrijd op het WK.

Cover photo: Rich Storry

NHL Entry Draft 2026 | #8 Daxon Rudolph

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over twaalf dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Met nog een week te gaan tot de draft richten we vandaag onze blik op weer een blueliner: Daxon Rudolph!

2025-26 TEAM: Prince Albert Raiders (WHL)
GEBOORTEDATUM: 6 maart 2008
GEBOORTEPLAATS: Lacombe, Alberta, Canada
LENGTE / GEWICHT: 188 cm / 93 kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Rudolph geldt al jarenlang als één van de grootste defensieve talenten uit West-Canada. De rechtshandige blue-liner doorliep de opleiding van Northern Alberta Xtreme en trok al op jonge leeftijd de aandacht door zijn combinatie van hockey-IQ, mobiliteit en uitstekende spel zonder puck.

Zijn reputatie groeide in snel tempo tijdens zijn jaren in de CSSHL. Daar ontwikkelde Rudolph zich niet alleen tot een betrouwbare verdediger, maar ook tot een verrassend productieve aanvallende kracht. Zijn prestaties waren dusdanig indrukwekkend dat de Prince Albert Raiders hem in 2023 als first overall selecteerden tijdens de WHL Prospects Draft.

Na een veelbelovend rookie jaar zette Rudolph afgelopen seizoen een enorme stap voorwaarts. Met 78 punten in 68 wedstrijden groeide hij uit tot één van de meest dominante verdedigers van de gehele WHL. Niet alleen behoorde hij tot de meest productieve blue-liners van de competitie, ook in de play-offs bleef hij een bepalende factor voor Prince Albert.

TWO-WAY MONSTER

Het eerste wat opvalt aan Rudolph is hoe compleet zijn spel inmiddels geworden is. Veel jonge verdedigers excelleren óf in de offensieve zone óf in hun eigen zone. Rudolph behoort tot die zeldzame categorie spelers die op beide vlakken impact maakt.

Met zijn lengte en reach maakt hij het aanvallers bijzonder lastig om gecontroleerd de zone binnen te komen. Zijn gap control behoort zonder twijfel tot de sterkste onderdelen van zijn spel. Rudolph blijft geduldig, dwingt tegenstanders naar de buitenkant en gebruikt zijn stick uitstekend om passlijnen af te sluiten.

Daarnaast leest hij het spel op een indrukwekkend niveau. Vaak lijkt hij al te weten waar de puck naartoe gaat voordat de aanval zich volledig heeft ontwikkeld. Hierdoor onderschept hij regelmatig passes en kan hij snel de omschakeling inzetten. Iets wat ook in zijn WHL-statistieken naar voren komt, daar Rudolph top vijf van de League was op het gebied van onderschepte passes.

OFFENSIEVE MEGASTAPPEN

Hoewel Rudolph jarenlang vooral bekend stond om zijn betrouwbaarheid zonder puck, was zijn breakout in de aanvallende zone één van de grootste verrassingen van het voorbije seizoen.

Met 28 doelpunten behoorde hij tot één van de gevaarlijkste en meest productieve blue-liners van de WHL. Zijn schot vanaf de blauwe lijn is krachtig en nauwkeurig, maar vooral zijn timing springt daarbij in het oog. Rudolph kiest zijn momenten om aan te sluiten in de zone uit en verschijnt als vierde aanvaller in de vijandige zone.

Ook als passer heeft hij enorme stappen gezet. Hij verwerkt de puck snel(ler), houdt het spel voortdurend in beweging en beschikt over voldoende creativiteit om als quarterback op een powerplay te fungeren.

Wat zijn aanvallende productie extra indrukwekkend maakt, is dat deze niet ten koste ging van zijn defensieve verantwoordelijkheden. Waar sommige offensieve blue-liners risico’s nemen die hun ploeg in de problemen brengen verliest Rudolph geen moment zijn defensieve positionering uit het oog.

DEFENSIEF NHL-WAARDIG

Toch blijft de defensieve kant van zijn spel misschien wel zijn grootste paradepaardje. Rudolph verdedigt rushes al erg volwassen voor een speler van zijn leeftijd. Zijn positionering is sterk, hij houdt voldoende afstand om de snelheid uit een aanval te halen en beschikt over een uitstekende poke check waarmee hij veel aanvallen vroegtijdig afbreekt.

Daarnaast speelt hij met een gezonde dosis fysiek geweld. Hij is geen verdediger die constant op zoek gaat naar open-ice hits, maar schuwt fysiek contact absoluut niet. Langs de boarding wint hij opvallend veel duels  en rondom het doelgebied laat hij zich niet van de wijs brengen.

Hoewel Rudolph een sterke schaatser is, mist hij soms nog net die explosiviteit die je bij de absolute top blue-liners in de NHL terugziet. Vooral op de eerste meters kan er nog flinke winst behaald worden. Mits hij ook dit verbetert, is Daxon Rudolph één van de absolute steals in deze NHL Entry Draft.

VOORUITBLIK

Daxon Rudolph behoort zonder discussie tot één van de meest complete blue-liners van de 2026 Entry Draft. De Canadees combineert fysiek en intelligentie met aanvallende productie op een manier die maar weinig prospects in deze Draft kunnen evenaren.

Zijn plafond ligt hoog. Wanneer zijn aanvallende ontwikkeling zich verder doorzet, heeft Rudolph alle ingrediënten in huis om uit te groeien tot een blue-liner die in alle spelsituaties inzetbaar is en uit kan groeien tot een face of the franchise. Zelfs wanneer die aanvallende groei stagneert, blijft er een speler over die dankzij zijn spelinzicht en verdedigende betrouwbaarheid een enorme waarde op ieder NHL-roster gaat zijn.

Wat inmiddels wel duidelijk is geworden, is dat Rudolph veel meer is dan een productieve WHL-verdediger. Hij heeft zich ontwikkeld tot één van de meest complete blue-liners van zijn Draftjaar en behoort daardoor terecht tot de absolute defensieve kleppers van 2026.

Cover photo: Mark Peterson / WHL

NHL Entry Draft 2026 | #9 Adam Novotny

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over acht dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag hebben we na Viggo Björck de tweede Europeaan in ons preview midden: Adam Novotny

2025-26 TEAM: Peterborough Petes (OHL)
GEBOORTEDATUM: 13 november 2007
GEBOORTEPLAATS: Hradec Králové, Tsjechië
LENGTE / GEWICHT: 185 cm / 93 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Left Wing / Right Wing
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Novotny wordt al jaren gezien als een van de meest veelbelovende spelers uit zijn generatie in Tsjechië. Hij doorliep de jeugdopleiding van Mountfield HK en maakte al vroeg indruk door zijn combinatie van fysiek, vaardigheid en volwassen spelinzicht. Terwijl veel spelers van zijn leeftijd nog voornamelijk afhankelijk waren van individuele acties, viel Novotny op door zijn vermogen om wedstrijden op verschillende manieren te beïnvloeden.

In de Tsjechische jeugdcompetities behoorde hij steevast tot de meest productieve aanvallers van zijn leeftijdsgroep. Zijn doorbraak kwam echter vooral op internationaal niveau. Tijdens de Hlinka Gretzky Cup van 2024 liet hij zien dat zijn spel zich ook op het internationale podium staande hield.

Zijn ontwikkeling verliep bovendien sneller dan bij veel leeftijdsgenoten. Nog voordat hij überhaupt draft eligible was speelde hij al minuten in de Tsjechische Extraliga. Hoewel zijn statistieken daar bescheiden bleven, beschouwden scouts die ervaring als een belangrijke stap in zijn ontwikkeling en bovendien potentieel.

De overstap naar Noord-Amerika kon niet lang uitblijven en in zijn eerste seizoen bij Peterborough noteerde hij direct 65 punten in 58 wedstrijden. De Tsjech groeide hij uit tot een van de meest complete en productieve aanvallers van de gehele OHL.

INTERESSANT PROFIEL

Het is niet moeilijk te begrijpen waarom Novotny de aandacht van zoveel NHL-scouts trekt. Met zijn lengte, kracht en speelstijl oogt hij in veel opzichten al als een NHL-speler. Hij schuwt 1 v 1  puckgevechten niet — met name langs de boarding – en is ook allesbehalve vies van een stevige hit.

Novotny combineert kracht met een uitstekend spelinzich. Hij leest situaties goed, begrijpt wanneer hij druk moet zetten en weet vaak precies waar hij zich moet positioneren om gevaarlijk te worden. Daardoor is hij zowel in puckbezit als zonder puck voortdurend betrokken bij het spel. In iedere situatie (ook defensief) staat de Tsjech zijn mannetje en maakte hij het voorbije seizoen gemiddeld één van de meeste minuten in de gehele OHL.

Voor NHL-franchises is dit ook exact waarom de Tsjech zo populair is in de Draft Boarden. Mocht de Tsjech in aanvallend opzicht zich niet bovengemiddeld ontwikkelen, wordt de forward zonder twijfel een absolute ster in een bottom-six rol.

UITMUNTEND SCHOT

Hoewel Novotny een heel veelzijdige speler is, staat zijn schot met afstand op nummer één in zijn scoutingsrapport. De forward beschikt over een harde en bovendien nauwkeurige release die goalies regelmatig verrast. Vooral vanuit de face-off cirkels creëert hij moeiteloos gevaar zonder veel voorbereiding nodig te hebben.

Het maakt hem bovendien een ijzersterke toevoeging aan een powerplay lijn. Waar sommige snipers afhankelijk zijn van perfecte aangeving heeft Novotny slechts een fractie van een seconde nodig om af te drukken. Daarnaast is hij sterk in het vinden van gevaarlijke ruimtes rond het doel. Veel van zijn doelpunten ontstaan niet door spectaculaire acties maar door timing, positionering en het vermogen om op de juiste plek te staan

Toch bezit Novotny meer dan alleen een ijzersterk schot. Zijn spel als passer en spelmaker heeft zich de afgelopen jaren zichtbaar ontwikkeld. Hij ziet open ruimtes goed, maakt doorgaans de juiste keuzes en bezit hij voldoende inzicht en passing skills om regelmatig zijn medespelers in stelling te brengen.

DEFENSIEVE TIJGER

Misschien wel het meest aantrekkelijke onderdeel van Novotny’s spel is wat hij doet wanneer hij de puck niet heeft. Waar menig prospect de defensieve kant wat later in hun carrière ontwikkelen staat dit aspect bij de Tsjech ook zonder twijfel in de top drie van zijn scoutingsrapport.

Hij zet consequent druk op de opponent in puckbezit, ondersteunt zijn verdedigers en is zijn backcheck in de neutrale zone van grote klasse. Gecombineerd met zijn fysieke eigenschappen maakt dit Novotny tot één van de prospects met het hoogste plafond.

Ondanks alle positieve eigenschappen zijn er ook aandachtspunten. Vrijwel niemand twijfelt eraan dat Novotny een NHL-speler kan worden. De vraag is vooral of hij kan uitgroeien tot een echte top-six aanvaller, of uiteindelijk meer richting een betrouwbare middle-six winger groeit.

Hoewel de Tsjech bijzonder fysiek is, laakt het nog wat aan echte top explosiviteit op de eerste meters en is zijn topsnelheid ook geen elite-materiaal.

VOORUITBLIK

Novotny behoort tot één van de meest complete aanvallers van de NHL Entry Draft van 2026. Zo, dat kan maar gezegd zijn. De Tsjech bezit een aantrekkelijk kwaliteitenpakketje en heeft bovendien op meerdere podia (Europees, Amerikaans en internationaal) laten zien een indrukwekkend plafond te hebben.

Zijn toekomst zal grotendeels afhangen van de vraag hoeveel potentie er nog in de offensieve kant van zijn spel is. Kan hij zijn creativiteit en puckvaardigheid verder ontwikkelen, dan ligt een rol als top-six winger binnen de mogelijkheden. Stagneert die ontwikkeling, dan beschikt hij nog altijd over voldoende kwaliteiten om jarenlang een onmisbare schakel in een aanvallende line-up te worden.

Wat in ieder geval duidelijk is geworden, is dat Novotny veel meer is dan alleen een doelpuntenmaker. Hij heeft laten zien dat hij wedstrijden op verschillende manieren kan beïnvloeden en dat zijn spel overeind blijft tegen sterkere tegenstanders.

Cover photo: Robert Lefebvre / OHL Images

NHL Entry Draft 2026 | #10 Nikita Klepov

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over negen dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Nadat Viggo Björck gisteren het Europese bal opende, trekken we vandaag nog wat oostelijker richting Rusland voor Nikita Klepov.

2025-26 TEAM: Saginaw Spirit (OHL)
GEBOORTEDATUM: 27 juni 2008
GEBOORTEPLAATS: Deerfield Beach, Verenigde Staten
LENGTE / GEWICHT: 183 cm / 82 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Right Wing
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Voordat Klepov naar Noord-Amerika trok, gold hij al jarenlang als een van de meest getalenteerde spelers van zijn leeftijd. Hij doorliep een groot deel van zijn jeugdopleiding in Rusland – op jonge leeftijd verhuisde het gezin Klepov van de VS terug naar Rusland –, waar hij op jonge leeftijd opviel door zijn technische vaardigheden en bovenal spelintelligentie. In diverse jeugdcompetities behoorde hij steevast tot de meest productieve aanvallers van zijn lichting en maakte hij ook internationaal indruk.

Toch bleef de vraag bestaan hoe zijn spel zich zou vertalen naar het Noord-Amerikaanse hockey. Die onzekerheid verdween grotendeels tijdens zijn eerste seizoen in de OHL.

Met 97 punten in 67 wedstrijden kende Klepov een van de meest productieve seizoenen van alle draft eligible spelers in Noord-Amerika. Dat hij die cijfers notabene als rookie in de OHL neerzette maakte de prestatie alleen maar indrukwekkender. Waar veel Europese spelers tijd nodig hebben om zich aan te passen aan het kleinere ijsoppervlak en het hogere tempo, leek Klepov zich vrijwel direct thuis te voelen.

EEN SNELLE AANPASSING NAAR HET NOORD-AMERIKAANSE SPEL

De overstap van Europees juniorhockey naar de OHL verloopt voor menig prospect zelden zonder problemen. Het spel is sneller, fysieker en laat minder tijd om beslissingen te nemen. Bij Klepov verliep die overgang echter opvallend soepel.

Vanaf de eerste weken viel op hoe goed zijn vaardigheden aansloten bij de Noord-Amerikaanse speelstijl. Hij heeft uitmuntend spelinzicht, houdt in iedere situatie het overzicht en weet vaak al wat hij gaat doen voordat hij de puck ontvangt. Daardoor bleef zijn spel ook op het kleinere ijs effectief. Naarmate het seizoen vorderde groeide zijn verantwoordelijkheid binnen de ploeg en was hij tegen het einde van het OHL-seizoen de absolute nummer één bij Saginaw.

VISIE EN CREATIVITEIT

Klepovs grootste kwaliteit is zonder discussie zijn rol als spelmaker. De forward speelt met zijn hoofd omhoog en scant constant het ijs naar de juiste oplossing. Daardoor herkent hij ruimtes en passing vaak eerder dan de meeste spelers om hem heen, wat hem de broodnodige tijd en ruimte geeft. Vooral in de transitie komt dat talent nog meer naar voren en brengt hij op snelheid ploeggenoten in stelling.

Klepov beschikt daarnaast over een degelijk schot en een snelle release. Wat hem echter tot een gevreesde forward maakt is zijn vermogen om in vrijwel iedere situatie de juiste keuze te maken tussen een pass of een schot. Een kwaliteit waardoor hij bijzonder lastig te verdedigen is door de opponent.

Zijn puck skills behoren misschien niet tot de absolute elite van deze Draft Class, maar ze zijn goed genoeg om ook te slagen in de NHL. In combinatie met zijn spelinzicht levert dat een speler op die regelmatig meerdere verdedigers naar zich toe trekt en daarmee ruimte creëert voor zijn ploeggenoten. Een niet te onderschatten factor in een top-six rol.

FYSIEK SCHAVEN

Ondanks zijn sterke seizoen zijn er nog altijd aandachtspunten.Het meest genoemde punt betreft zijn spel zonder puck. Hoewel er op zijn inzet niets aan te merken valt, is hij bij puckbezit van de tegenstander een stuk minder dominant en in sommige situaties behoorlijk kwetsbaar. Zijn positionering in de verdedigende zone kan consistenter en soms reageert hij eerder op het spel dan dat hij het anticipeert.

Ook fysiek is er nog ruimte voor ontwikkeling. Klepov beschikt over een degelijk fysiek, maar extra kracht zal hem helpen in 1 v 1 duels om de puck. Een kwaliteit die je in de Minor Leagues nog met creativiteit en inzicht op kunt lossen, maar in de NHL vergt zestig minuten ijshockey ook zeker fysieke arbeid.

VOORUITBLIK

Klepov heeft zich in één seizoen ontwikkeld van een interessante prospect tot een serieuze kandidaat voor de eerste ronde. Zijn puntentotaal springt direct in het oog, maar achter die cijfers schuilt een speler die het spel uitstekend leest, creatief denkt en op hoog tempo beslissingen kan nemen. Hij beschikt over de vaardigheden om aanvallen te sturen en heeft laten zien dat zijn kwaliteiten ook op het kleinere Noord-Amerikaanse ijs overeind blijven.

Tegelijkertijd is zijn ontwikkeling nog lang niet voltooid. Zijn fysieke kracht, defensieve betrouwbaarheid en spel zonder puck blijven belangrijke aandachtspunten voor de komende jaren en dat verklaart ook zeker waarom zijn positie op de Draft Boarden sterk uiteenlopen.

Wat inmiddels wel duidelijk is geworden, is dat Klepov tijdens zijn eerste seizoen in Noord-Amerika veel meer heeft gedaan dan alleen punten harken. Hij heeft bewezen dat zijn creativiteit en spelinzicht zich staande houden in een competitie waarin handelingssnelheid en fysieke duels centraal staan. Bij SportAmerika zijn we overtuigd van zijn plafond en fietsen we de forward de top tien van de Draft in.

Cover photo: Michael Miller/ISI Photos

NHL Entry Draft 2026 | #11 Viggo Björck

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over tien dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag de prospect die de voorbije twaalf maanden één van de meest genoemde van de Draft Class is: Viggo Björck.

2025-26 TEAM: Djurgårdens IF (SHL)
GEBOORTEDATUM: 12 maart 2008
GEBOORTEPLAATS: Stockholm, Zweden
LENGTE / GEWICHT: 175 cm / 82 kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Centre / RW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Met negentien punten in 42 wedstrijden brak Björck dit seizoen door op het hoogste Zweedse niveau. Op papier zijn dat misschien niet de meest indrukwekkende cijfers, maar de context vertelt een ander verhaal. Als achttienjarige kreeg hij niet alleen behoorlijk wat minuten in de SHL, maar groeide hij richting het einde van het seizoen uit tot een van de meest impactvolle centres van Djurgårdens.

VAN WONDERKIND NAAR TOPPROSPECT

Binnen de Zweedse ijshockeywereld is Björck echter al jaren een bekende naam. Lang voordat hij zijn eerste SHL-wedstrijd speelde, gold hij als een van de grootste talenten van zijn generatie. In de jeugdcompetities brak hij meerdere doelpuntenrecords en maakte hij indruk met een combinatie van scorend vermogen en een flinke dosis spelinzicht en geraakte zijn ontwikkeling na de overstap van IFK Täby naar Djurgårdens helemaal in een stroomversnelling. Toch verliep zijn eerste periode in de SHL niet zonder problemen.

In de openingsmaanden had hij zichtbaar moeite met het tempo en de fysieke intensiteit van het professionele ijshockey bij de grote mannen. Tegen volwassen spelers kreeg hij minder tijd met de puck en werden fouten sneller afgestraft. Waar hij in de jeugd nog op puur talent en intuïtie situaties kon oplossen moest hij nu andere, creatievere manieren vinden om impact op het spel te maken.

In plaats van verstoppertje te spelen tijdens wedstrijden liet Björck zich juist aan het front zien. Hij legde niet het meeste risico in zijn spel, hield de puck langer in de neutrale zone en ontweek de fysieke duels zoveel. Naarmate het seizoen vorderde werd hij echter steeds effectiever en impactvoller en twijfelt vrijwel niemand meer aan een toekomst in de NHL.

EXCELLENT INZICHT

De grootste kwaliteit van Björck is niet zijn schot, snelheid of techniek, maar zijn fabelachtige inzicht maken hem tot één van de meest begeerde prospects van 2026.

Waar veel jonge spelers reageren op wat er gebeurt, lijkt Björck vaak al te anticiperen op wat er staat te gebeuren voordat de situatie zich voor doet. Hij scant voortdurend het ijs, verwerkt informatie razendsnel en positioneert zichzelf daardoor bijna altijd op de juiste plek. Voor de voetballiefhebbers onder ons is een vergelijking met Xavi Hernandez (FC Barcelona) hier degelijk op zijn plek.

Net als de voormalig superster van Barcelona is de passing van de Zweed bovengemiddeld. Zelden hoeft Björck zich in spectaculaire bochten te wringen om gevaar te creëren. Vaak ontstaat een kans simpelweg doordat hij een opening ziet voordat een tegenstander diezelfde opening herkent. Daardoor is de jonge Zweed in de voorbije maanden uitgegroeid tot de absolute nummer één centre bij Djurgardens IF. Hij vertraagt wanneer nodig, versnelt wanneer de situatie daarom vraagt en weet precies wanneer en welke pass in de situatie van toepassing zijn.

Zijn visie maakt hem bovendien vaste klant op de powerplay, waar hij het spel kan dicteren vanuit de flank of vanuit het midden van de zone. Met name in de overtalsituaties komt zijn creativiteit zo niet nog beter tot zijn recht. Wat daarbij opvalt is hoe rustig hij blijft onder druk.

Veel jonge spelers verliezen — over het algemeen — snelheid of overzicht wanneer tegenstanders agressief forechecken. Björck lijkt daarentegen nergens van onder de indruk naarmate de ruimtes kleiner en kleiner worden. Hij beschermt de puck, gebruikt zijn lichaam slim en vindt vaak alsnog een oplossing die goed uitpakt.

KLEINE PITBULL

Björck voldoet met zijn 1.78  niet aan het traditionele profiel van een NHL-centre. Allicht ook om die reden is de Draft waarde van de Zweed lastig(er) te bepalen dan de big boys. Hoewel zijn fysiek niet het meest in het oog springt, is het gemak waarmee de Zweed zich staande hield in de SHL van grote klasse. Zijn motor speelt daarbij een belangrijke rol. De forward blijft bewegen, blijft druk zetten en blijft betrokken bij het spel. Die constante activiteit maakt hem waardevol in vrijwel iedere situatie, maar zorgt wel voor een hoog risico met betrekking tot blessures.

Zijn schaatsen blijft het meest in het oog springende ontwikkelpunt. Björck beweegt soepel en efficiënt, maar beschikt niet over de explosiviteit die sommige andere topspelers in deze Draft Class wel hebben. Zijn eerste meters kunnen krachtiger en is ook op pure snelheid niet de meest in het oog springende forward.

Dat hoeft echter geen doorslaggevend probleem te zijn. De NHL kent genoeg voorbeelden van spelers die dankzij hun hockey-IQ een gebrek aan elite-snelheid compenseren. Toch zal het een aandachtspunt blijven zolang hij zich verder ontwikkelt.

VOORUITBLIK

Sommige scouts zien in Björck een toekomstige first-line centre die dankzij zijn spelinzicht een aanval kan dragen. Anderen verwachten eerder een complete second-line centre die in alle situaties inzetbaar is. Dat verschil in inzicht verklaart grotendeels waarom zijn positie op de Draft Boarden varieert van top vijf tot top twintig.

Bij Björck is een groot deel van de aantrekkingskracht juist gebaseerd op wat hij nu al laat zien en kunnen de scouts (buiten zijn fysiek) niet om het feit heen dat de Zweed al een bepalende factor is in één van de beste ijshockeycompetities ter wereld. Getuige ook zijn ijzersterke performances op zowel het WJC als het voorbije WK.

Hoewel wij bij SportAmerika zonder meer overtuigd zijn van zijn huidige en toekomstige plafond plaatsen we Björck op positie elf in de Draft. Waarom? Simpelweg omdat er een karrenvracht aan blue-liners zijn die menig franchise niet zullen negeren. Viggo Björck gaat een “grote” jongen worden.

Cover photo: Steven Ellis

NHL Entry Draft 2026 | #12 Maddox Dagenais

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen nacht na twintig jaar tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over elf dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Nadat gisteren Ethan Belchetz als eerste forward uit de hoed van SportAmerika kwam, staat vandaag een zoon van een oud NHL-er op het menu: Maddox Dagenais.

2025-26 TEAM: Québec Remparts (QMJHL)
GEBOORTEDATUM: 27 maart 2008
GEBOORTEPLAATS: Montréal, Canada
LENGTE / GEWICHT: 193 cm / 89 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Center
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Dagenais groeide op in Montréal en komt uit een echte hockeyfamilie. Vader Pierre Dagenais speelde begin jaren 2000 meer dan honderd NHL-wedstrijden voor onder meer New Jersey Devils, Florida Panthers en Montréal Canadiens. Pierre stond bekend om zijn kiezelharde schot, een kwaliteit die ook bij zijn zoon direct als paradepaardje genoemd kan worden.

Al vroeg behoorde Dagenais tot de meest besproken spelers van zijn leeftijdsgroep in de regio Québec. Niet onlogisch kwam de naam van de jonge Canadees in 2024 als first overall over de lippen tijdens de QMJHL Draft, waar Québec Remparts hem zagen als de onbetwiste aanvalsleider in de QMJHL.

Het eerste seizoen in de QMJHL verliep echter wisselvallig – wat overigens niet ongebruikelijk is bij newbees in de CHL –. De kwaliteiten waren onomstreden zichtbaar, maar vooral in het fysieke én in de uitvoering ontbrak voornamelijk de consistentie. Zijn sophomore jaar werd er echter eentje voor in de boeken.

Met dertig doelpunten en 32 assist in 62 wedstrijden leverde hij niet alleen (veel) betere cijfers af, maar speelde hij ook een grotere – meer centrale — rol op de aanvalslijnen van Québec. Vooral na de jaarwisseling geraakte zijn ontwikkeling in een stroomversnelling en is hij in de Draft borden de laatste maanden behoorlijk gestegen.

POWERHOUSE

Op het eerste oog is Dagenais een klassieke power forward. Zijn lengte, reach en fysieke voorkomen maken hem vooral in de aanvallende zone een welhaast onmogelijk te bespelen opponent. In duels langs de boarding en in het afschermen van de puck scoort de Canadees ontzettend hoog in deze Draft class. Toch ligt hands down zijn grootste kwaliteit in het offensieve gedeelte van zijn spel.

We haalden het schot van pa Dagenais al eerder dit artikel aan, maar het schot van Dagenais junior is nu al NHL-proof. De forward beschikt over een pijlsnelle release en genereert zonder intensieve wind up al ontzettend veel. Interessant om te zien is het feit de forward het voorbije seizoen zijn treffers dan ook vanuit allerlei hoeken en afstanden binnen knalde en is hij op de powerplay een niet te missen schakel.

Voor een speler van zijn omvang beweegt hij bovendien relatief soepel over het ijs. Zijn topsnelheid is bovengemiddeld en hij kan met grote passen snel terrein winnen in transitie. Het is voor de opponerende blue-line een lastig karwei zich op de Canadees in te stellen, daar zijn A-game niet “strookt” met zijn lichaamsbouw. Op de forecheck is Dagenais ook simpelweg top vijf 2026 Entry Draft materiaal.

“TEVEEL VAN HETZELFDE”

Een groot deel van zijn aanvallende impact komt voort uit de fysieke duels en zijn schot. Wat er bij Dagenais vooral nog aan ontbreekt is een stuk variatie in zijn keuzes. Te vaak kiest de Canadees voor het schot, wat hem qua schoten-doelpunten verhouding onderkant middenmoot van de QMJHL liet zijn. Zijn passing is prima verzorgd en ontbreekt het bij de forward ook allesbehalve aan inzicht, maar “acteert” Dagenais nog te veel als een sniper.

Hoewel de topsnelheid aanwezig is, zal er ook nog veel werk gestoken moeten worden in zijn explosiviteit. Als een diesel komt de Canadees wat op gang, om uiteindelijk op snelheid niet te stoppen te zijn. Ditzelfde geldt ook voor zijn defensieve arbeid waar met name de arbeid gestoken dient te worden in het positioneren. Mede door zijn “onoplettendheid” kwamen de directe tegenstanders van Dagenais in de QMJHL het voorbije seizoen tot maar liefst negen treffers.

VOORUITBLIK

Vooruitblikkend op de Draft is Dagenais een interessante speler. De Canadees heeft al behoorlijk wat ‘NHL-ready’ vaardigheden, maar zal er ook nog flink aan een aantal facetten geschaafd moeten worden. Met dat in het achterhoofd is het ook niet vreemd dat de scoutingsrapporten van de collega’s uit Noord-Amerika sterk van top tien tot eind tweede ronde uiteenlopen.

Hoewel de Canadees op moment van schrijven zich nog niet aan een universiteit heeft gecommitteerd, ligt het in de lijn der verwachting dat Dagenais de sprong naar de NCAA zal gaan maken. Tegen oudere tegenstanders kan de forward zijn fysieke kwaliteiten direct tonen en geeft het hem prachtige tools om zijn zwakke punten direct op te poetsen in hands down de beste jeugdijshockey competitie van Noord-Amerika.

Wat SportAmerika betreft wordt Dagenais één van de steals in de bovenste helft van de eerste ronde en mag de uiteindelijke franchise die ‘m oppikt zichzelf flink in de handjes knijpen.

Cover photo: Steven Ellis

Stanley Cup Final 2026: Rod Brind’Amour en Hurricanes hebben eindelijk hun ultieme beloning!

0

Na de winst in Game 5 hadden de Carolina Hurricanes aan The Strip in Vegas hun eerste kans om voor het eerst sinds 2006 de Stanley Cup te pakken. Tegenstander Vegas Golden Knights wilde dit natuurlijk ten koste van alles voorkomen. Coach John Tortorella was er zelfs zo zeker van dat dit ging lukken, dat hij zijn kleding achterliet in Raleigh om alvast voorbereid te zijn op een Game 7…

STANLEY CUP FINAL

(Best-Of-7)

GAME 6: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – CAROLINA HURRICANES

Om te stellen dat Carter Hart geen wereldse Stanley Cup Final speelt, is een understatement. Als eerste goalie in de finale ooit kreeg Hart in de eerste vijf wedstrijden telkens minimaal vier goals om zijn oren. Dat de media riep om Adin Hill voor Game 6 was dan ook niet zo vreemd. Hoewel Tortorella hier en daar wel degelijk – al dan niet gedwongen – wat wijzigingen doorvoerde, hield de Knights-coach vast aan Hart. Het was nu aan de goalie om dat vertrouwen terug te betalen.

Met onder andere Braeden Bowman in de ploeg voor de geblesseerde William Karlsson begon Vegas goed. Met agressief ijshockey probeerden ze vanaf de start de toon te zetten, maar in hun enthousiasme vergaten ze wel na vier minuten Taylor Hall afdoende te verdedigen. De geroutineerde aanvaller heeft het dit hele postseason al op z’n heupen en liet ook nu niet na de puck voorbij Hart te schieten: 0-1. Jaccob Slavin kreeg hier de assist op zijn naam. Een naam die hier wel even genoemd mag worden, want Slavin was met zijn defensieve kwaliteiten deze wedstrijd van groot belang voor Carolina.

Dat de Hurricanes de leiding grepen, was in de eerste periode tegen de verhouding in. Vegas was grotendeels de bovenliggende partij en had ook meer SOG dan de tegenstander. Echter dreigden zij wel vlag voor het einde van die eerste periode op een 0-2 achterstand te komen, maar Carter Hart wist op sublieme wijze zijn eigen fout goed te maken waardoor het 0-1 bleef. Hoe belangrijk die actie van de goalie was, werd in de tweede periode duidelijk. Langzaam, maar heel zeker trok Carolina het initiatief naar zich toe en gaf met name verdedigend nog nauwelijks iets weg.

FOUTLOZE BUSSI

Halverwege die tweede periode werd het harde werken van Carolina beloond met een tweede treffer. Logan Stankoven en Jackson Blake maakten het leven van de Golden Knights zuur en die laatste zorgde voor een buffer op het scorebord: 0-2. Die goal kwam op een moment dat Vegas al een tijdje geen SOG genoteerd had. Pas in de derde periode pakte de thuisploeg dat weer enigszins op, maar vonden ze keer op keer Brandon Bussi op hun pad. Die goalie had in die waanzinnige Game 3 (4-5 Vegas na 2OT) Frederik Andersen vervangen en daarna min of meer de Canes op zijn schouders genomen.

Dit deed Bussi ook in Game 6 op de momenten dat dit van hem werd gevraagd. Een 27-jarige goalie die niet gedraft werd en nergens een kans kreeg. Tot Rod Brind’Amour het in het zag zitten en Bussi bij een Cup-contender voor de leeuwen gooide. Vanaf het begin deed Bussi het uitstekend, maar hij zag aanvankelijk Andersen ook prima presteren in het postseason. Op het moment dat ’t nodig was, stond Brandon Bussi echter klaar. Hij hield zijn Hurricanes in deze Game 6 overeind en zag vlak voor tijd Nikolaj Ehlers het slotakkoord verzorgen. De Deen maakte aan alle onzekerheid een einde met zijn empty-netter en liet Carolina twintig jaar na de vorige Cup weer juichen: 0-3.

UP NEXT

Eindelijk! Eindelijk hebben Rod Brind’Amour en Carolina Hurricanes hun Stanley Cup! De laatste jaren was de club telkens een titelfavoriet om vervolgens steeds vroegtijdig onderuit te gaan. Met wat gerichte versterkingen, bijvoorbeeld een K’Andre Miller en Nikolaj Ehlers, wilden ze opnieuw een greep naar de macht doen. Dit keer met succes. Deze Canes staan bekend om hun vele SOG, maar we mogen ook zeker de sublieme verdediging niet vergeten. Niet voor niets benoemden we Jaccob Slavin en Brandon Bussi al.

Het slechte nieuws voor de concurrentie is ook nog dat dit roster grotendeels nog voor jaren vastligt én de leeftijd heeft om vaker ver door te stoten. Jordan Staal is misschien een uitzondering. De centre zit in de nadagen van zijn imposante loopbaan, maar had met goals in de eerste vijf wedstrijden een enorm belangrijk aandeel in deze Cup. Zijn tweede, want zeventien jaar geleden won Staal ‘m al met Pittsburgh. De veteraan werd voor zijn inspanningen beloond met de Conn Smythe als MVP van de play-offs.

In Vegas zullen de druiven zuur zijn. Het roster is volledig samengesteld voor het hier en het nu en aan de toekomst denken ze daar niet. Dat gaat logischerwijs gepaard met goede resultaten in het heden, maar we kunnen er ook niet omheen dat voor mensen als Mark Stone (34), Tomas Hertl (32) en William Karlsson (33) de tijd begint te dringen. Daarnaast liet deze Cup-finale zien dat het onder de lat niet altijd overhoudt. Vegas heeft niet de middelen (lees: draft picks) om daar zomaar iets aan te doen, maar het front office aldaar heeft veel vaker laten zien met verrassingen uit de hoge hoed te komen. De concurrentie in het westen is dan ook zeker nog niet van deze Knights af!

Eindstand in de serie: Carolina wint met 4-2

Cover photo: Brian Babineau

NHL Entry Draft 2026 | #13 Ethan Belchetz

0

De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over twaalf dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Na twee blue-liners is het vandaag de eerste forward die centraal in het SportAmerika zonnetje staat. De boomlange maar verfijnde Canadees Ethan Belchetz.

TEAM 2025 – 2026: Windsor Spitfires (OHL)
GEBOORTEDATUM: 30 maart 2008
GEBOORTEPLAATS: Oakville, Canada
LENGTE/GEWICHT: 196 cm / 103 kg
SCHIET: Links
POSITIE: LW/RW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Michigan State University)

Sommige spelers vallen op door hun snelheid, anderen door hun techniek. Bij Ethan Belchetz is het onmogelijk om eerst iets anders te zien dan zijn postuur. Met zijn 196 centimeter en 103 kilo behoort de winger uit Oakville tot de grootste en zwaarste spelers van de volledige Draft Class van 2026.

Wat hem echter zo interessant maakt voor NHL-organisaties, is dat achter die indrukwekkende afmetingen veel meer schuilgaat dan alleen fysieke dominantie. Zijn combinatie van kracht, bereik en verrassend verfijnde vaardigheden doet scouts al vroeg denken aan een speler die in Washington al jarenlang een belangrijke rol vervult: Tom Wilson.

VAN OAKVILLE NAAR OHL FIRST OVERALL PICK

Zoals zoveel Canadese jongens groeide Belchetz op met ijshockey als centraal middelpunt. In Oakville — een voorstad ten westen van Toronto — ontwikkelde hij zich al vroeg tot een van de meest opvallende spelers van zijn leeftijdsgroep.

Bij de Oakville Rangers doorliep hij de jeugdopleiding en maakte hij jaar na jaar indruk. Natuurlijk trok zijn lengte direct de aandacht, maar coaches en scouts zagen al snel dat er meer in hem zat dan alleen een imposant fysiek. Belchetz combineerde zijn kracht met een opvallend goed spelinzicht en een neusje voor de goal. Kwaliteiten die steeds nadrukkelijker naar voren kwamen naarmate het niveau en de leeftijd steeg.

Zijn definitieve doorbraak volgde uiteindelijk in het seizoen 2023-24. In de U16 noteerde hij een totaal van 46 goals en 84 punten in slechts 34 wedstrijden. Alsof dat nog niet indrukwekkend genoeg was, voegde hij daar tijdens de play-offs nog eens zestien punten in acht wedstrijden aan toe.

De cijfers maakten hem een van de meest begeerde spelers van zijn geboortejaar en was het geen onlogisch vervolg dat Windsor Spitfires in 2024 in de OHL Priority Selection de forward als first overall binnen hengelde.

Zijn eerste seizoen in de OHL stond eigenlijk vooral in het teken van aanpassen. Toch liet hij met zeventien doelpunten direct zien dat zijn spel ook op dit niveau overeind bleef en beleefde hij ook in de OHL zijn doorbraak in zijn sophomore jaar. In 57 wedstrijden kwam Belchetz tot 34 goals en 59 punten en deelde hij zijn speeltijd met mede onder meer prospects Liam Greentree (New York Rangers) en Jack Nesbitt (Philadelphia Flyers). Lang was de forward op jacht naar de grens van veertig treffers, maar maakte een blessure een noodgedwongen einde aan zijn fabelachtige seizoen.

EEN BEWEEGLIJKE TANK

Belchetz wordt vaak omschreven als een klassieke power forward, maar dat label doet hem eigenlijk tekort. Natuurlijk is zijn fysieke spel een van zijn grootste wapens en is hij voor het doel een constante bedreiging. In de aanvallende zone is hij een absolute sta-in-de-weg voor de neus van vijandige goalies en is hij levensgevaarlijk op de forecheck en in puck battles. Een ander groot voordeel (welhaast logischerwijs) is zijn reach, waar hij in beide zones van het ijs pucks kan afschermen en één van de laagste %- van de OHL noteerde in puckverlies

Hetgeen misschien nog wel het allermeest in het oog springt is zijn meer dan behoorlijke beweeglijk- en snelheid op de schaatsen. Lange tijd gold het als een flink aandachtspunt, maar heeft Belchetz in de voorbije twaalf maanden drie reuzesprongen voorwaarts gemaakt. Zeker in de balans en eerste meters is de Canadees een stuk explosiever geworden. Die combinatie van kracht en finesse maakt hem zo interessant. Hij kan een wedstrijd domineren op manieren die niet altijd zichtbaar zijn in de statistieken, maar beschikt tegelijkertijd over voldoende vaardigheid om ook daadwerkelijk punten op het scorebord te noteren.

RUWE DIAMANT

De lofzang over zijn voorkomen en beweeglijkheid betekent niet dat Belchetz nergens aan hoeft te werken. Zijn grootste aandachtspunt blijft voorlopig zijn spel met de puck. Hoewel hij over voldoende spelinzicht beschikt, ontbreekt het hem soms nog aan precisie wanneer hij creatieve oplossingen probeert te vinden. Te vaak eindigt een pass in niemandsland of belandt de puck bij de tegenstander. Dat maakt zijn spel af en toe frustrerend om naar te kijken, zeker omdat de visie er wel degelijk is.

Daarnaast kreeg zijn seizoen begin maart een flinke tegenvaller te verwerken. Op 3 maart brak Belchetz zijn linker sleutelbeen, een blessure die niet alleen een streep zette door de OHL-playoffs, maar hem ook het WK Onder-18 kostte. Hoewel sleutelbeenblessures tegenwoordig doorgaans goed herstellen, kon de timing nauwelijks slechter. Het voorjaar is traditioneel het moment waarop prospects zich nog eenmaal kunnen bewijzen richting de Draft en de scoutingslijsten voor een laatste keer overhoop worden gehaald.

VOORUITBLIK

Trekken we maar weer de vergelijking met Tom Wilson uit de kast. Net als de Capitals-aanvaller combineert Belchetz een fysieke aanwezigheid met voldoende vaardigheid om meer te zijn dan slechts een enforcer en ‘teringlijertje’. Wilson bouwde in Washington een carrière op van meer dan negenhonderd wedstrijden en groeide uit tot een onmisbare schakel binnen de kampioensploeg van 2018.

Voor zijn verdere ontwikkeling is een overstap naar de NCAA bovendien een logische volgende. Zowel Michigan als Michigan State toonden eerder al interesse en verbond Belchetz zich voor het volgende seizoen aan Michigan State University. Als Belchetz erin slaagt zijn passing en besluitvorming verder te verfijnen, ligt er een toekomst als top-six winger en powerplay-specialist binnen handbereik.

Cover photo: Remo Agostino/Windsor Spitfires