Home Blog Pagina 13

NHL Entry Draft 2026 review: McKenna nieuwe superster in Toronto

0

Na weken van vooruitblikken, voorbeschouwen en speculeren was het in de nacht van vrijdag op zaterdag dan eindelijk zover. In Buffalo mocht iets over 01:00 uur Nederlandse tijd Canadese superster en tevens Leafs-fan Justin Bieber namens Toronto het spits afbijten met de first overall pick. Zoals velen hadden zien aankomen kozen de Leafs voor Gavin McKenna. SportAmerika geniet nog even na van de waanzinnige Draft met een aantal verrassende namen en moves. Graag zetten we alles in vogelvlucht voor je op een rij.

1. Gavin McKenna – Toronto Maple Leafs

Toronto Maple Leafs kreeg de uitgelezen kans om de gedoodverfde nummer één prospect van deze Draft binnen te halen en aarzelde geen moment. Aangekondigd door niemand minder dan Justin Bieber brengt McKenna een uitzonderlijk spelinzicht, spelmakers kwaliteiten en scorend vermogen mee naar Canada. Toronto ziet in de winger een nieuwe cornerstone van de Maple Leafs die op termijn de aanval moet dragen en direct nieuw elan geeft aan een organisatie die zo naarstig op zoek is naar langdurig succes.

2. Ivar Stenberg – San Jose Sharks

San Jose koos op plek twee met Stenberg voor de best beschikbare forward. De Zweedse winger beschikt over uitstekend schaatsen, creativiteit en een volwassen two-way spel. Samen met Macklin Celebrini vormt Stenberg de basis van een (ontzettend diepe) jonge aanval waar de Sharks de komende jaren omheen zullen gaan bouwen. Dankzij zijn opgedane ervaring in de SHL wordt verwacht dat hij relatief snel de overstap naar de NHL maakt.

3. Caleb Malhotra – Vancouver Canucks

De Canucks zagen in Malhotra de ideale centre om hun nieuwe kern vorm te geven. Hij combineert fysiek, spelinzicht en volwassen spel aan beide kanten van de puck. Zijn sterke seizoen in de OHL bevestigde zijn status als een van de meest complete centres van deze draft. Voer voor speculatie was vader Manny als kersvers head coach van de Canucks, maar ook zonder de aanwezigheid van papa Malhotra was Caleb ook ‘gewoon’ in Vancouver beland.

4. Daxon Rudolph – Buffalo Sabres

Op plek vier toch een lichte ‘verrassing’. Waar alle kaarten voor het draften van Chase Reid op tafel lagen, koos Buffalo voor (eveneens blue-liner) Daxon Rudolph. De rechtshandige blue-liner combineert uitstekende mobiliteit met fysiek spel en veel offensieve upside vanaf de blauwe lijn. De Sabres zien hem als een moderne top-pairing blueliner die op termijn een complementair duo kan vormen met Rasmus Dahlin of Owen Power. Het gat aan de rechterkant vullen de Sabres in ieder geval mooi op.

5. Alberts Šmits – New York Rangers

New York Rangers koos voor een van de meest NHL-ready blue-liners van deze Draft. Alberts Šmits ontwikkelde zich de afgelopen jaren met en tegen volwassen tegenstanders in de Finse Liiga en staat bekend om zijn volwassen spel met de puck, sterke positionering en betrouwbare verdediging. New York verwacht dat hij relatief snel kan doorgroeien naar een rol in de top four. Zoals verwacht brak Smits het oude record van Zemgus Girgensons (14e overall, 2012) en werd hij de hoogst gedrafte Let ooit.

6. Carson Carels – Calgary Flames

Calgary voegde met Carels een mobiele blue-liner toe met veel offensive upside. Zijn schaatsen behoort tot de absolute top van deze Draft Class en excelleert de ‘Farmers boy’ in puckdistributie en in transitie plays. De Flames zien hem als een toekomstig puzzelstuk op de blauwe lijn en een belangrijke schakel op de powerplay. Met Zayne Parekh, Simon Nemec en Carson Carels kunnen de Flames wel even vooruit. Mooi detail is het feit Carels een verblijf met zijn familie op de ranch verkoos boven het ‘circus’ in Buffalo.

7. Chase Reid – Seattle Kraken

Seattle investeerde in een blue-liner met het potentieel om uit te groeien tot de nummer één op de ‘achterkant’. Als je dan op zeven nog Chase Reid kunt oppikken, ben je als Kraken spekkoper. De Amerikaan blinkt uit in zijn schaatsen, fysieke aanwezigheid en vermogen om in alle spelsituaties van waarde te zijn. Zijn prestaties tijdens het World Juniors bevestigden dat hij met de druk kan omgaan. Na het mini-debacle met Jason Robertson – die een AAV van $15 miljoen dollar weigerde – voelt dit als een meer dan welkome opsteker voor Seattle.

8. Viggo Björck – Winnipeg Jets

Ook in Winnipeg zullen de fans zich met recht “bacon buyers” noemen. Met Viggo Björck voegen de Jets een energieke centre toe die ondanks zijn bescheiden lengte uitblinkt in puckbezit en creativiteit. Zijn combinatie van snelheid en spelinzicht past perfect binnen de snellere speelstijl die Winnipeg op termijn wil ontwikkelen. De organisatie ziet hem als een toekomstige top-six centre met veel offensief rendement.

9. Keaton Verhoeff – San Jose Sharks

Het spekkopende festijn gaat op negen nog even vrolijk verder. Met hun tweede top-10 pick van de avond – vergaart in de William Eklund trade met Ottawa — versterkten de Sharks (naar verwachting) ook hun blue-line. Keaton Verhoeff is een moderne rechtshandige blue-liner met een indrukwekkende combinatie van fysiek, schaatsen en puck skills. Zijn sterke rookie seizoen in de NCAA liet zien dat hij veel minuten aankan tegen oudere tegenstanders. San Jose ziet hem als een toekomstige eerste paar blauwe lijn die samen met Sam Dickinson de ruggengraat van de defensie moet vormen.

10. Wyatt Cullen – Nashville Predators

Nashville voegde met Cullen een dynamische right winger toe aan de prospect pool. De Amerikaan (notabene Nashville-fan en zoon van voormalig Predator Matt Cullen) behoort tot de snelste forwards van deze Draft en combineert een hoge snelheid met veel creativiteit en bovendien een gevaarlijk schot. De Predators wilden meer pure skill aan hun aanval toevoegen en zien Cullen als een toekomstige top-six winger die offensief het verschil kan maken.

11. Tynan Lawrence – St. Louis Blues

De Blues kozen op elf met Tynan Lawrence voor een complete two-way centre die opvalt door zijn spelinzicht, betrouwbaarheid en volwassen spel zonder puck. Lawrence speelde een sterk seizoen bij Boston University (NCAA) en geldt als een speler die in alle spelsituaties inzetbaar is. St. Louis verwacht dat hij zich ontwikkelt tot een centre die zowel 5 v 5 als op de penalty kill en powerplay belangrijke minuten kan maken.

12. Alexander Command – New Jersey Devils

New Jersey verraste niet zozeer met de speler, maar wel met de timing. Alexander Command is een Zweedse centre die excelleert in zijn two-way spel. Achter Jack Hughes en Nico Hischier hoeft hij niet direct een offensieve hoofdrol te vervullen, waardoor hij zich rustig kan ontwikkelen tot een NHL-waardige top-six speler. Bovendien heeft Command al te kennen gegeven het seizoen 2026 – 2027 in Zweden (Örebro HK, SHL) te willen afwerken.

13. Malte Gustafsson – New York Islanders

Na de jackpot genaamd Matthew Schaefer bouwen de Islanders ook in 2026 gestaag verder aan de blauwe lijn met de selectie van de Zweed Malte Gustafsson. De 1,94 meter lange blue-liner combineert uitstekend schaatsen met fysiek spel en ijzersterke passing. Omdat hij al ervaring heeft opgedaan in de SHL, verwachten de Islanders dat hij relatief snel klaar is voor de overstap naar Noord-Amerika.

14. Oscar Hemming – Columbus Blue Jackets

Columbus Blue Jackets koos op haar beurt voor een klassieke power winger. Oscar Hemming speelt vrij direct ijshockey, zoekt voortdurend de goalie-zone op en gebruikt zijn fysiek effectief in duels om de puck. De Blue Jackets geloven dat zijn combinatie van kracht en scorend vermogen uitstekend past binnen de fysieke identiteit die de organisatie de afgelopen jaren heeft opgebouwd. Al heeft het er alle schijn van dat (op moment van schrijven) Zach Werenski ieder moment kan afzwaaien in Ohio..

15. Nikita Klepov – Anaheim Ducks

De Ducks verkregen deze pick in de Mason McTavish-trade en gebruikten hem voor Nikita Klepov, een van de meest productieve forwards uit de OHL. De Russisch-Amerikaanse winger beschikt over spelinzicht, uitstekende passing en een volwassen two-way spel. Anaheim voegt daarmee opnieuw veel creativiteit toe aan een jonge forward group rond Leo Carlsson en Cutter Gauthier.

16. Maddox Dagenais – St. Louis Blues

Na het afstaan van pick 15 in de McTavish-deal beschikten de Blues nog altijd over een degelijke first-round pick. Met Dagenais kozen ze voor een grote centre met een hard schot, veel fysieke aanwezigheid en een speelstijl die uitstekend aansluit bij de Blues. Na het vertrek van Jordan Kyrou moest St. Louis wel bouwen aan een diepe kern met fysiek, skill en diepte op de centre positie.

17. Ethan Belchetz – Utah Mammoth

Utah betaalde een bescheiden prijs om twee plaatsen omhoog te schuiven in de Draft en verzekerde zich daarmee van de diensten van Ethan Belchetz. De boomlange powerforward combineert zijn fysiek met een NHL-waardig schot en een speelstijl die perfect aansluit bij de identiteit die de Mammoth willen creëren. Belchetz speelt met veel intensiteit, zoekt de confrontatie op en is tegelijkertijd een constante offensieve dreiging. Utah ziet in hem een toekomstige top-six winger die zowel doelpunten als fysiek overwicht kan brengen. Een lichte must gebleken na de serie tegen Vegas Golden Knights afgelopen mei.

18. Oliver Suvanto – Washington Capitals

De Capitals voegen met Oliver Suvanto een complete centre toe aan hun prospect pool. De Fin speelde al tegen de ‘big boys’in de Finse Liiga en staat bekend om zijn sterke two-way spel, spelinzicht en fysieke aanwezigheid. Washington beschikt al over veel talent op de vleugels en ziet in Suvanto als de centre die die groep de komende jaren moet verbinden. Zijn volwassen spel zonder puck maakt hem bovendien een speler die in alle situaties inzetbaar kan worden. Vergeet overigens ook de toevoegingen van Jordan Kyrou en Alex Tuch niet in de Capital.

19. Elton Hermansson – Los Angeles Kings

Op plek negentien kon Los Angeles Kings een van de meest creatieve wingers van deze Draft selecteren. Elton Hermansson maakte vooral indruk tijdens het IIHF U18 World Championship, waar hij met zijn snelheid, skills en spelinzicht uitgroeide tot een van de gevaarlijkste forwards van het toernooi. Los Angeles wilde aanvallende upside toevoegen aan een uitgedunde prospect pool en ziet in de Zweed een potentiële top-six winger.

20. Ilia Morozov – Buffalo Sabres

Na de komst van Daxon Rudolph versterkten de Sabres op plek twintig ook hun centre positie. Ilia Morozov maakte als rookie in de NCAA indruk met zijn combinatie van fysiek, schaatsen en volwassen two-way spel. Buffalo ziet in hem een centre die zowel aanvallend als verdedigend impact kan maken en op termijn een belangrijke rol kan spelen achter of naast Konsta Helenius. Klein voetnoot: Op basis van de huidige depth chart uiteraard. Er staat nog een hoop te gebeuren bij de Sabres.

21. Ryan Lin – San Jose Sharks

De polonaise der eerste ronde San Jose Sharks werd met blue-liner Ryan Lin compleet gemaakt. De rechtshandige offensief ingestelde blue-liner blinkt uit in schaatsen, puckbezit en zijn vermogen om de puck snel uit de verdedigende zone te transporteren. In de draft rankings van SportAmerika kwam Lin als veertiende uit de koker. Met Stenberg, Verhoeff en Lin in de eerste ronde kan er louter een tien met een griffel (andermaal) aan GM Mike Grier uitgedeeld worden.

22. Liam Ruck – Pittsburgh Penguins

Pittsburgh Penguins koos op positie 22 voor snelheid en karakter met de toevoeging van Liam Ruck. De right winger staat bekend om zijn uitstekende schaatsen en onvermoeibare werkethiek. Pittsburgh bevindt zich midden in een transitiefase naar een nieuwe generatie en ziet in Ruck een speler die dankzij zijn veelzijdigheid op termijn zowel in de top-six als in een shutdown-rol van waarde kan zijn. Over tweelingbroer Marcus onderaan meer..

23. JP Hurlbert – Detroit Red Wings

Detroit Red Wings voegde met JP Hurlbert een pure sniper toe aan de organisatie. De Amerikaan was een van de productiefste spelers in de WHL en combineert een uitstekend schot met veel snelheid en een natuurlijke neus voor de goal. De Red Wings zijn naarstig op zoek naar aanvallende diepte en geloven dat Hurlbert zich kan ontwikkelen tot een productieve top-six winger. Cole Eiserman vibes here!

24. Adam Novotný – Vancouver Canucks

Met hun tweede selectie in de eerste ronde koos Vancouver opnieuw voor aanvallend talent. Adam Novotný is een intelligente left winger met een hoog spelinzicht, uitstekende puck skills en veel creativiteit in de aanvallende zone. Met het mogelijke vertrek van zowel Elias Pettersson en Jake DeBrusk hebben de blauwhemden uit het westen van Canada met Novotny een waardig vervanger.

25. Jonas Lagerberg Hoen – Ottawa Senators

Ottawa Senators koos met Jonas Lagerberg Hoen voor een van de grootste high-risk, high-reward prospects van deze Draft. De Zweedse right winger speelde door een knieblessure slechts een handvol wedstrijden, maar liet daarin zijn uitzonderlijke scorend vermogen zien. Met zijn combinatie van fysiek, snelle release en natuurlijke neus voor de goal geloven de Senators dat hij op termijn kan uitgroeien tot een productieve top-six winger. De blessure had ontzettend veel invloed op zijn draftwaarde, maar Ottawa neemt de ‘gok’. Een gok die op Long Island ook wel eens werd genomen..

26. Gleb Pugachyov – Montreal Canadiens

De Canadiens voegden met Pugachyov andermaal extra skill toe aan hun jonge aanvallende groep. De Russische right winger beschikt over uitstekende skills, veel creativiteit met de puck en een gevaarlijk schot vanaf de ‘Ovi-office’. Montreal heeft de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in snelheid en spelinzicht en Pugachyov past naadloos binnen dat gedachtegoed en geeft de Canadezen opnieuw veel offensieve upside.

27. Maksim Sokolovskii – Philadelphia Flyers

Philadelphia Flyers zette in op fysiek en potentieel met het selecteren van Maksim Sokolovskii. De imposante linkshandige blue-liner is met ruim twee meter lengte een fysieke aanwezigheid, maar onderscheidt zich vooral door zijn verrassend goede schaatsen voor zijn postuur. Zijn spel is nog volop in ontwikkeling, maar de Flyers geloven dat hij kan uitgroeien tot een shutdown defenseman met top-four potentieel.

28. Marcus Nordmark – Anaheim Ducks

Met Marcus Nordmark voegden de Ducks opnieuw snelheid en spelinzicht toe aan hun aanvallende diepte. De Zweedse left winger speelt met veel energie, leest het spel uitstekend en is aan beide kanten van het ijs een belangrijke schakel in de line-up.

29. Juho Piiparinen – Vegas Golden Knights

Vegas gebruikte zijn enige first-round pick voor de Finse blue-liner Juho Piiparinen. De Fin staat bekend om zijn uitstekende schaatsen, puckdistributie en vermogen om het spel snel te verleggen. De Golden Knights zien in hem een moderne two-way speler die op termijn minuten kan maken in zowel de top four als op de powerplay.

30. Jack Hextall – Calgary Flames

Calgary sloot haar eerste avond af met de selectie van centre Jack Hextall. Hextall is geen flashy speler met een uitzonderlijke vaardigheid, maar blinkt uit in details. Een hoog werkethiek, sterke face-offs, betrouwbaar spel zonder puck en natuurlijk leiderschap. De Flames zien Hextall als een veilige first-round pick met het profiel van een center die jarenlang een belangrijke rol kan spelen in de middle six.

31. Tommy Bleyl – Nashville Predators

Nashville verkreeg de laatste reguliere first-round pick via een trade met Carolina en gebruikte die voor Tommy Bleyl. De offensief ingestelde blue-liner was een van de productiefste verdedigers in Junior Hockey en beschikt over elite puck skills en uitstekende visie vanaf de blauwe lijn. SportAmerika tipte Bleyl al als een steal en Nashville heeft zonder meer met de blue-liner een potentieel vervanger voor Roman Josi gevonden. You heared it here first!

32. Jaxon Cover – Ottawa Senators

Met de laatste keuze van de eerste ronde investeerde Ottawa Senators opnieuw in aanvallend talent. Jaxon Cover is een winger die snelheid combineert met fysiek spel en een sterk schot. Extra bijzonder aan zijn first round selectie is het feit dat Cover grotendeels zijn jeugd op de Kaaimaneilanden heeft doorgebracht, waar hij noodgedwongen met rollerhockey zijn tijd diende te slechten. Extra saillant: De forward stond pas in 2021 (!) voor het eerst in wedstrijdverband op het ijs.

WAT VERDER TER TAFEL KWAM

  • Het meest besproken verhaal van dag twee 2 was zonder twijfel de dubbelslag van de Pittsburgh Penguins omtrent de gebroeders Ruck. Na het selecteren van Liam (22nd overall), kozen de Penguins een dag later ook zijn tweelingbroer Markus Ruck (39th overall) in de tweede ronde.

    Markus valt op als een intelligente spelmakende centre met sterke puck skills, terwijl Liam juist meer bekendstaat als doelpuntenmaker en winger met een enorme motor. De combinatie maakt het duo direct een van de meest intrigerende prospect-verhalen van deze Draft Class.
  • Chicago Blackhawks kon de gehele eerste ronde op haar “lauweren rusten”, maar was in het allerbegin van de tweede ronde bijzonder bedrijvig. Op plek 34 kozen de Blackhawks voor blue-liner Xavier Villeneuve (upside alert!) en vergaarde het middels een trade ook direct pick 35 (Ryan Roobroeck).
  • New York Rangers viel op door een extreem duidelijke defensieve strategie op dag twee. Met namen als Benjamin MacBeath, Charlie Morrison en goalie Danai Shaiikov werd duidelijk dat de organisatie hun defensieve pipeline bewust opnieuw aan het opbouwen is. Sorteren ze voor op een eventueel vertrek van Adam Fox..?
  • San Jose Sharks had al een fenomenale eerste dag achter de rug, maar lieten ook op dag twee van zich horen. Waar het eerder al hometown-kid Jake Gustafson in de vijfde ronde oppikte, voegde het in de zevende ronde Alexander Karmanov aan haar Farm System toe. Wie?! De in Moldavië geboren blue-liner is ‘slechts’ 2.16 meter en daarmee de langste gedrafte speler ooit.

Cover photo: Bruce Bennett

MLB Watch: Mendoza ontslagen bij Mets, saves voor Jansen en een bijzondere zaterdag

0

Geen Antwone Kelly deze week, maar desondanks viel er meer dan genoeg te beleven. In San Diego stonden Xander Bogaerts en Ozzie Albies bijvoorbeeld tegenover elkaar en Kenley Jansen streepte weer wat saves af. En dan was er nog die wel heel bijzondere Super Saturday vorige week…

DUTCH WATCH

ALBIES EN BRAVES IN MOEILIJKE FASE

De schwung leek er letterlijk en figuurlijk even uit bij Ozzie Albies en de Atlanta Braves. Het team dat vrijwel geen serie verloor, had er na de White Sox, Mets en Giants opeens drie op rij verloren. Een drieluik tegen de Milwaukee Brewers en hun ongelooflijke Jacob Misiorowski is dan niet direct een aantrekkelijk vooruitzicht. Een ongelooflijke Misiorowski, want de jonge starter verliest vrijwel nooit, overlegt voortreffelijke statistieken en gooit waanzinnig hard. Dat laatste merkten de Braves ook, want Misiorowksi tikte maar liefst 54 keer de triple digits (100 mph) aan en zette een nieuw MLB-record door 47 keer 101 mph of harder te gooien. Hartstikke indrukwekkende getallen natuurlijk, maar onder de streep leverde het hem weinig op…

OZZIE WALKS IT OFF!

Mede door een single van Albies kwamen er in de zesde inning scheurtjes in het pantser van de Brewers-ace. Dankzij een 2-run RBI-single van Mauricio Dubon konden Albies en Jorge Mateo scoren en daarmee de wedstrijd volledig kantelen. Die zesde inning bleek er achteraf één teveel voor Misiorowski, want de Braves wonnen met 3-2. Ozzie Albies had dus al van zich laten horen in die eerste wedstrijd, maar in de tweede maakten de Brewers pas echt kennis met de slagkracht van de tweedehonkman. Met een solo homerun zette onze landgenoot Atlanta op voorsprong in de vijfde inning. Milwaukee beantwoordde dit met 2 runs, maar het laatste woord was weer voor Albies.

Met Matt Olson op het tweede honk en één uit op het scorebord greep Ozzie Albies de hoofdrol in deze thriller tussen twee topteams in de National League. Aaron Ashby had Albies al twee strikes gegooid, maar tot een derde kwam het niet. De vierde pitch die de infielder zag, ging heel diep het rechtsveld in voor een 2-run walk-off homerun. Het was de vierde walk-off in de carriere van Albies en deze leverde zijn Braves eindelijk weer eens winst in een serie op: 4-3. Tot een sweep kwam het echter niet. Ondanks een RBI en een run van Albies ging de series finale ruimschoots met 9-4 naar de bezoekende Brew Crew.

WEER NIET IN SAN DIEGO…

Bijna twee jaar geleden wonnen de Braves voor het laatst in San Diego. Vorig jaar beleefde Atlanta daar die horrorstart van het seizoen door er vier te verliezen en ook nu bleek het bezoek aan Petco Park bepaald niet prettig. Afgelopen maandag was Albies 0-for-4 in een ouderwets pitcher’s duel, waarin een solo homerun van Manny Machado voor de enige run zorgde. Met onder meer een RBI-double van onze landgenoot wisten de Braves in de tweede ontmoeting wél te scoren. De 6 runs die zij over de thuisplaat brachten, waren echter niet voldoende. San Diego trok in extra innings ook dit duel – en daarmee alvast de serie – naar zich toe: 7-6.

Ozzie Albies zou, met een single in de vierde inning van de derde wedstrijd, deze serie afsluiten met 2 hits, 2 walks en een RBI in 11 at-bats. De Braves bleven voor het tweede jaar op rij zonder zege in San Diego. Met 5-2 ging namelijk ook de derde wedstrijd naar de Padres, waardoor Atlanta de voorsprong in de NL East gestaag ziet teruglopen. Na het bezoek aan dit deel van Californië hadden ze nog “slechts” 4.5 gewonnen wedstrijden voorsprong op de Phillies. Aan het begin van deze maand bedroeg die voorsprong nog 9.5 gewonnen wedstrijden…

BOGAERTS WINT ORANJE ONDERONSJE

Ze begonnen in Baltimore, reisden vanaf daar door naar St. Louis en vorige week op bezoek bij de Texas Rangers kwam voor Xander Bogaerts en de San Diego Padres het einde van de road trip eindelijk in zicht. Die road trip begon lekker met een gewonnen serie tegen de Orioles, maar de Cardinals bleken over drie wedstrijden te sterk. Net als de Padres waren ook de Rangers verwikkeld in een strijd om de tweede plek in hun divisie. Dit ondanks een losing record, dat na de negatieve sweep tegen de Twins op 35 winstpartijen en 39 nederlagen stond.

Xander Bogaerts had met 2-for-4 die serie in St. Louis goed afgesloten. Hij begon in het Globe Life Field met 0-for-3 aan slag, maar wel een walk in de eerste inning die een run opleverde. Die kwam tot stand dankzij een grandslam van Ty France. De eerstehonkman bezorgde de Padres zo een pikstart en een 5-0 voorsprong. Echter lieten de Rangers nog in diezelfde inning zien dat het beter kan. De thuisploeg kwam met een fenomenaal antwoord en scoorde 6 runs. Texas legde daar ook de basis voor wat later een 9-7 overwinning zou worden. San Diego won het tweede treffen wel. Al hadden ze daar wel extra innings voor nodig. Bogaerts was 1-for-4 aan slag met een walk in dit duel dat met 6-4 naar de bezoekers ging.

Net als in St. Louis was ook nu de derde wedstrijd de beste van Xander Bogaerts. Bij een 0-3 stand in de vierde inning sloeg de kortestop middels een RBI-single Manny Machado binnen voor de aansluiting. Zelf zou Bogaerts nog diezelfde inning de gelijkmakende run scoren. Helaas voor de Padres bleek al dit harde werk voor niets. In de gelijkmakende vierde kwam Texas opnieuw op voorsprong en dit keer stonden ze deze niet meer af: 4-3.

HOW SWEEP IT IS!

Bogaerts en de Padres wonnen dus al hun drie wedstrijden deze week tegen de Braves. Schoten ze daar in de divisie nog iets mee op? Nee, dat dan weer niet. Aangezien koploper LA Dodgers ook hun drie duels in Minnesota wonnen, bleef de achterstand van San Diego steken op 9 gewonnen wedstrijden. Wat Xander Bogaerts betreft, verliep dat drieluik tegen Atlanta niet overdreven geweldig. Hij opende met 0-for-1 en 3 walks in die met 1-0 gewonnen eerste wedstrijd en liet dit volgen door een 0-for-3 met een walk en een run in de tweede.

Het wordt een repeterend verhaal, want ook nu was de derde ontmoeting weer de beste. In die met 5-2 gewonnen series finale nam Bogaerts een RBI-single voor zijn rekening in de vijfde inning. Daarmee tilde hij de stand op dat moment naar 3-0 en een nog wat veiliger buffer. Voor de Oranje-captain was dit zijn dertigste RBI dit seizoen. Bogaerts had hier 75 wedstrijden voor nodig, waardoor hij op koers ligt om zijn aantal van vorig jaar (53 RBIs) minimaal te evenaren. Daarmee blijft de kortestop mijlenver verwijderd van de aantallen die we van hem kennen uit zijn tijd in Boston. In 2019 bijvoorbeeld sloeg Bogaerts daar 117 runs binnen voor de Red Sox.

VINTAGE KENLEY JANSEN!

Met Tarik Skubal en Kenley Jansen kregen de Detroit Tigers weer wat spelers terug uit de ziekenboeg, maar desondanks was deze nog altijd veel te goed gevuld. Toch konden Jansen en de zijnen vorig weekend goede zaken doen in de eigen AL Central. Of anders gezegd, ze konden ervoor zorgen dat ze weer een beetje meespeelden in de debatten. De Guardians en White Sox gingen samen aan kop bij de start van dat weekeinde, maar door toedoen van Kenley Jansen en zijn ploeggenoten kwam daar al snel verandering in.

Op vrijdag 19 juni had Kerry Carpenter met een 2-run RBI-double de Tigers in de zesde inning op een 4-3 voorsprong gebracht. Die hield Detroit vervolgens was tot de negende, waardoor Jansen eindelijk weer eens de kans kreeg om zijn achtste save af te vinken. Zijn laatste dateerde alweer van 10 mei toen Detroit in Kansas City de Royals versloeg. Tegen de White Sox leek hij vastbesloten om de zege én de save rap binnen te slepen. Slechts 3 pitches had Jansen namelijk maar nodig om Sam Antonacci en Andre Benintendi terug naar de dug-out te sturen. Tristan Peters maakte het de Tigers-closers vervolgens nog even lastig, maar na 7 pitches kon ook hij gaan zitten. Na 10 pitches kwam er dus al een einde aan een erg dominant, maar bovenal effectief optreden van Kenley Jansen.

WEER TIEN

Jansen verspilde dus weinig energie tijdens die 4-3 winst van vrijdag en daardoor kon hij een dag later opnieuw in actie komen. Dit keer hadden zijn teamgenoten voor een wat grotere buffer gezorgd. Antonacci had Chicago al in de eerste inning met een solo homerun aan de leiding gebracht, maar vanaf de vijfde inning was het Detroit wat de klok sloeg. Zo kwam het dat Jansen met een 4-1 voorsprong op zak kon jagen op zijn negende save. Het leek bijna een kopie van de eerste ontmoeting, want wederom had Jansen maar een paar pitches nodig om aan twee nullen te komen. Echter zat er nu ook een single en een walk tussen, waardoor het nog even spannend werd. Met twee honken bezet had Drew Romo in theorie de White Sox op gelijke hoogte kunnen brengen, maar in de praktijk werd hij al na 1 pitch de derde en laatste nul: 4-1.

Detroit won – in extra innings – ook de laatste wedstrijd van deze serie, waardoor Chicago de koppositie aan Cleveland moest laten. De Tigers kregen daarna New York Yankees over de vloer. Een serie waarin Kenley Jansen geen innings kreeg en de Tigers alleen de eerste van drie wedstrijden wonnen.

RAYS BLIJVEN IN SPOOR YANKS

De city trip naar Los Angeles leverde Tampa Bay Rays slechts één overwinning in zes wedstrijden op. Na twee nederlagen tegen de Angels waren vervolgens de Dodgers drie keer te sterk voor de titelkandidaat in de AL East. Door die beroerde road trip kregen die aspiraties wel een knauw, dus was het voor Richie Palacios en de zijnen zaak om vorig weekend tegen de Washington Nationals het een en ander recht te zetten. De 29-jarige Palacios is lang niet altijd zeker van zijn plekje in de line-up, maar doet zijn uiterste best het beste te maken van de kansen die hij krijgt. Zo ook vorige week vrijdag tegen de Nats.

In de derde inning hadden de Rays een 0-2 achterstand omgebogen tot een 3-2 voorsprong. Palacios kwam vervolgens in de vierde inning door met zijn zesde tweehonkslag van het seizoen. Na een RBI-single van Taylor Walls wist de rappe Palacios de vierde run namens Tampa Bay te scoren. Dat werd nog uitgebreid tot een 5-2 eindstand waardoor de Rays die broodnodige zege te pakken hadden. Met 0-for-1 en een walk in vijf innings duurde de tweede wedstrijd niet lang voor de in New York geboren Oranje-international. Dat duel ging met 4-3 naar de bezoekers uit Washington. Zonder inbreng van Palacios trokken de Rays de series finale op zondag dan weer naar zich toe met dezelfde cijfers. Dankzij die winst werd de achterstand op de leidende Yankees teruggebracht tot 2 gewonnen wedstrijden.

Aan die achterstand veranderde niet veel in de volgende serie. Nadat de Nationals vertrokken, stond de Rays een drukke week te wachten. Er stonden namelijk vier wedstrijden tegen de Kansas City Royals op het programma. Met 1-for-3 en een run begon Palacios maandag best aardig. Die run scoorde hij na een single in de vijfde inning en blaak achteraf de enige namens Tampa Bay. Aangezien tegenstander Kansas City twee spelers over de thuisplaat bracht, openden zij met een 2-1 winst.

SO NICE HE DID IT….THREE TIMES

Ook de tweede ontmoeting ging naar de bezoekers. Met 1-for-5 noteerde Richie Palacios opnieuw een single, maar dat was bij lange na niet genoeg tegen het geweld van de Royals deze dinsdag. Met 12-5 trokken zij die wedstrijd naar zich toe. Tampa Bay antwoordde woensdag met een 5-3 zege, maar dit deden ze zonder Palacios. De veelzijdige tweedehonkman keerde donderdag terug in de line-up voor de vierde en laatste wedstrijd. Bij de Rays zat duidelijk nog iets in het vat, want met maar liefst 13-2 legden zij beslag op die series finale. Richie Palacios was 2-for-5 en scoorde in de vijfde inning de 7-0.

Deze wedstrijd zal vooral in de boeken gaan als die van Junior Caminero. De derdehonkman van de Rays had het geweldig op de heupen en werkte aardig aan zijn aantal homeruns. Caminero opende met een 2-run homerun in de eerste inning. Vervolgens klapperde hij in de vijfde inning een solo homerun over de muur in het buitenveld en sloot hij in de achtste inning zijn trilogie af met nogmaals een 2-run homerun. Het was voor de nog altijd pas 22-jarige infielder uit de Dominicaanse Republiek de eerste keer in zijn nog prille loopbaan dat hij dit voor elkaar kreeg.

RED SOX BLIJVEN KWAKKELEN

Een homestand die begon met twee overwinningen werd afgesloten met vier nederlagen op rij. Ceddanne Rafaela en de Boston Red Sox stapten dan ook met een chagrijnig gevoel op het vliegtuig naar Seattle, waar tegen de Mariners hun road trip van zes wedstrijden begon. Hoewel zijn team teleurstelde, kon Rafaela individueel wel redelijk tevreden terugkijken op die homestand tegen Texas en Toronto. Hij produceerde 9 hits in die duels, maar helaas werd daar te weinig mee gedaan. Het was dan ook best fijn dat zijn double in de zevende inning vorige week vrijdag kon worden omgezet in een run. Niet dat de BoSox daar de credits voor verdienden, want een wild pitch van Mariners-reliever Luis Castillo liet Rafaela scoren van het derde honk.

Tot dat moment ontwikkelde die wedstrijd zich als een pitcher’s duel, waarin een solo homerun van Caleb Durbin het verschil maakte. Die wild pitch en run leidde achteraf echter de ondergang van Seattle in. Boston scoorde daarna nog 3 runs en legde zo een stevig fundament voor wat uiteindelijk een 6-2 zege werd. Met 5-1 wonnen de Red Sox ook de tweede ontmoeting. Een ontmoeting die Rafaela volledig vanuit de dug-out bekeek. Hij keerde zondag weer terug in de line-up met een 1-for-4 en gestolen honk. Helaas zat een sweep er voor de bezoekers niet in, want met 3-1 bleken de Mariners dit keer te sterk.

BIJNA-CYCLE NIET GENOEG

Vanuit Seattle gingen de Red Sox naar Colorado. Daar, in Coors Field, kregen de BoSox de kans om eens flink aan het slaggemiddelde te werken. Althans, dat zou je denken. Ceddanne Rafaela moest daar namelijk wat geduld voor opbrengen, want hij opende het drieluik met een 0-for-4 aan slag. En een 2-3 nederlaag. Met 1-for-5 en een RBI-single in de zesde inning verliep de wedstrijd van afgelopen dinsdag al een stuk voorspoediger voor de rappe outfielder. Met zijn 33e RBI van dit seizoen sloeg Rafaela teamgenoot Nate Eaton binnen voor wat op dat moment een 5-1 voorsprong was. Boston won uiteindelijk met 5-2.

Dit was ook de enige overwinning die de bezoekers boekten tegen de Rockies. Woensdag ging de zogenaamde rubber game met 8-6 naar Colorado. Daar kon zelfs een aan slag uitstekende Ceddane Rafaela niets aan doen. De international opende met een triple, liet dit volgen door een double in de derde inning en een single in de vierde. Met die laatste hielp hij Connor Wong over de thuisplaat voor een 5-2 voorsprong. Een voorsprong die de Red Sox in de zevende en achtste inning uit handen gaven en zo met een nare smaak terug naar Boston gingen voor een serie tegen aartsrivaal New York Yankees.


RONDJE LANGS DE VELDEN

SUPER SATURDAY IN MAJOR LEAGUE BASEBALL

Zaterdag 20 juni gaat de boeken in als een hele bijzondere in Major League Baseball. We benoemden al die walk-off van Ozzie Albies, maar daar bleef het zeker niet bij. Als we dan even in de NL East van Albies en de Braves blijven, gebeurde daar alleen al meer dan genoeg. In het Citizens Bank Park in Philadelphia stonden de Phillies en divisierivaal New York Mets tegenover elkaar. Dat werd een avond die met name de Phillies-getrouwen zich nog heel lang zullen heugen.

In deze wedstrijd was het namelijk Bryce Harper die voor het eerst in zijn toch al imposante loopbaan een legendarische cycle noteerde. We werken deze even af in chronologische volgorde. Harper begon in de eerste inning met een homerun. Vervolgens was daar in de derde de noodzakelijke double en in diezelfde derde inning ook al de single. Bryce Harper miste toen alleen nog die ontzettend lastige driehonkslag, maar in de vijfde inning vinkte hij ook deze af. De inmiddels 33-jarige achtvoudig All-Star had er 1861 MLB-wedstrijden voor nodig, maar eindelijk had Harper zijn cycle.

Daar bleef het overigens niet bij voor de Phillies, want ook Kyle Schwarber deed een flinke duit in het zakje deze zaterdag. De leeftijdsgenoot van Harper had het zo mogelijk nog beter naar zijn zin. Het begon aan slag nog matig in de eerste inning, maar in de derde was Schwarber niet te houden. In dezelfde inning sloeg hij een solo homerun en een 3-run homerun om er in de zevende inning nog een derde homer aan vast te knopen. Het komt al zelden voor dat een speler drie homeruns slaat, maar twee in dezelfde inning is helemaal een zeldzaamheid. Dat dit duel met grote cijfers (15-3) door de Phillies werd gewonnen, zal nu niemand verbazen.

RAPPE JAKE, PRODUCTIEVE TWINS

Ook in Colorado gebeurde iets bijzonders. En dan hebben we het niet eens over de slechts 3 runs in de wedstrijd tussen thuisploeg Rockies en Pittsburgh Pirates. Zo weinig runs zijn ook redelijk zeldzaam op Coors Field namelijk. Nee, hier was het Rockies-outfielder Jake McCarthy die de aanwezigen versteld liet staan. Zijn lange klap naar het rechtsveld ging niet de tribunes in, maar leidde wel tot een inside-the-park homerun. Dat deze ook nog geslagen werd op de doorgaans ijzersterke Paul Skenes maakte de prestatie extra bijzonder. McCarthy deed dit overigens in de eerste slagbeurt voor zijn Rockies, waardoor hij de eerste speler in 14 jaar werd die namens de Rockies op deze manier een wedstrijd startte. Colorado won dit treffen overigens met 2-1.

Waren de runs in Colorado behoorlijk duur deze zaterdag, dat gold zeker niet voor het duel in Phoenix tussen de Arizona Diamondbacks en Minnesota Twins. De bezoekende Twins scoorden daarin maar liefst 16 runs. Vier daarvan kwamen tot stand dankzij de derde grandslam in de carriere van Byron Buxton. De 32-jarige outfielder timmerde die bal weg in de toch al enorm productieve vijfde inning. Minnesota bracht in die inning namelijk niet minder dan 10 runs op het bord. Ook dat is een aantal dat we niet al te vaak zien in MLB. Arizona deed later nog wel iets terug, maar de overwinning kwam – natuurlijk – geen moment in gevaar: 16-8.

DANSBY SWANSON-SHOW TEGEN METS

We kwamen de Mets al tegen aan de verkeerde kant van het verhaal over Bryce Harper, Kyle Schwarber en de rest van die enorm productieve Phillies. Helaas voor het keurkorps van Carlos Mendoza was daarmee de gifbeker deze week nog niet leeg. Deze week vond namelijk ook Cubs-kortestop Dansby Swanson het nodig om de Mets, in New York nog wel, flink aan te pakken. Dat begon op dinsdag, toen Swanson 4 RBIs voor zijn rekening nam in de met 9-6 gewonnen eerste wedstrijd. De helft van dat aantal sloeg hij over de plaat dankzij een 2-run homerun in de vierde inning.

Gelukkig voor de Cubs, maar tot spijt van de Mets had de kortestop daarmee de smaak te pakken. Woensdag volgde een double-header tussen deze twee teams uit de National League en ging Swanson helemaal als een malle tekeer. Verdeeld over die twee wedstrijden noteerde de infielder in 7 at-bats 4 hits, waarvan er 3 over de hekken gingen. Drie homeruns is op zich al een lekkere prestatie, maar in totaal tekende Swanson in die twee duels voor maar liefst 11 RBIs. Hij bracht daarmee zijn totaal van deze serie op 15 RBIs. Een prestatie die nog nooit iemand geleverd had in een serie over drie wedstrijden tegen de Mets.

Het was ook een prestatie die sinds 2016 niet meer was voorgekomen. Nationals-speler Danny Espinosa was toen de laatste die in een serie van drie duels tegen de Cincinnati Reds tot minimaal 15 RBIs kwam. De toch ook alweer 32-jarige Dansby Swanson heeft daarnaast ook nog een nieuw clubrecord in handen. Niet eerder wist een speler van de Chicago Cubs in drie achtereenvolgende wedstrijden telkens minimaal 4 runs binnen te slaan.

MENDOZA ÉN MINASIAN DE DEUR GEWEZEN

Ze kwamen al een paar keer voorbij in deze editie en we sluiten er ook – soort van – mee af. De New York Mets hebben namelijk afscheid genomen van Carlos Mendoza. In 2024 debuteerde de nu 46-jarige Venezolaan in de majors als manager en leidde de Mets destijds naar de NLCS. Zij moesten toen in zes duels buigen voor de Dodgers. In de twee jaren die volgden, trokken ze in New York behoorlijk de knip, maar bleven goede resultaten uit.

Dit seizoen heeft alleen LA Dodgers een groter salarishuis dan de Mets, maar waar de Dodgers opnieuw de NL West met harde hand regeren, daar staan de Mets troosteloos onderaan in de NL East. De ploeg kende dit jaar al een 12-game losing streak en won onder Mendoza, die zijn team vorig jaar ook al niet zag leveren, slechts 34 van de 81 wedstrijden. Deze week benoemde de clubleiding Andy Green, voormalig manager van de Padres en de laatste jaren werkzaam in de luwte, als interim-manager.

De LA Angels hebben na vijf jaar afscheid genomen van GM Perry Minasian. Zijn taken worden overgenomen door John Mozeliak, die lang werkzaam was voor de Cardinals. Het ontslag van Minasian diende zich eigenlijk al een tijdje aan. Onder zijn leiding lukte het de Angels maar niet om weg te komen uit die kelder van de American League en de GM benoemde in zijn periode maar liefst vijf verschillende managers…

Cover photo: Wendell Cruz / USA Today

NHL Entry Draft 2026 | #1 Gavin McKenna

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over vijf dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag tot slot het grootste talent van allemaal: Gavin McKenna.

2025-26 TEAM: Medicine Hat Tigers (WHL)
GEBOORTEDATUM: 20 december 2007
GEBOORTEPLAATS: Whitehorse, Canada
LENGTE / GEWICHT: 180 cm / 77 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Left Wing / Centre
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Geboren in de ‘outback’ van Canada is het niet vanzelfsprekend dat de term first overall direct valt. Toch is Gavin McKenna de uitzondering op de regel. Afkomstig uit Whitehorse – een regio met nog geen 50.000 inwoners – bleek echter al snel dat er buiten de traditionele ijshockeyregio’s Ontario, Alberta en Saskatchewan een bijzondere jongen het ijs op stapte.

De hoofdstad van Yukon leeft en ademt ijshockey, maar op een veel kleinere schaal. Tijdens de lange winters vormen de lokale arena’s het middelpunt van de gemeenschap en groeien kinderen vrijwel automatisch op met een stick in hun handen. Ook McKenna stond al op jonge leeftijd op het ijs, maar al snel werd duidelijk dat hij zich behoorlijk sneller ontwikkelde dan zijn leeftijdsgenoten.

Coaches merkten niet alleen op dat hij technisch vaardiger was dan andere spelers, maar vooral dat hij situaties sneller leek te begrijpen. Omdat het niveauverschil met leeftijdsgenoten snel te groot werd, speelde hij steeds vaker tegen oudere tegenstanders. Dat zorgde ervoor dat hij al vroeg moest leren omgaan met fysiek sterkere en tactisch slimmere spelers. Achteraf gezien bleek dat een belangrijke stap in zijn ontwikkeling.

FIRST OVERALL IN DE WHL

De Medicine Hat Tigers selecteerden McKenna (logischerwijs) als first overall en haalden daarmee de meest besproken speler van zijn leeftijdsgroep binnen. Voor een franchise die bezig was aan een nieuwe opbouwfase betekende zijn komst veel meer dan alleen extra aanvallende productie. De Tigers zagen in hem een speler om een complete generatie rond te bouwen.

De overgang naar de Western Hockey League verliep opvallend soepel. Veel vijftienjarige spelers hebben tijd nodig om te wennen aan het tempo en de fysieke intensiteit van de competitie, maar McKenna oogste vanaf de eerste wedstrijd lof.

Tijdens het seizoen 2023-24 groeide McKenna uit van veelbelovende prospect naar een van de meest dominante jonge spelers in de CHL. Zijn puntentotalen sprongen direct in het oog, maar niet alleen de pure cijfers verklaren waarom hij zoveel indruk maakte. De onderscheidingen volgden vanzelf binnen zowel de WHL als op CHL-niveau werd hij uitgeroepen tot beste rookie.

Wat misschien nog indrukwekkender is, is de manier waarop hij aan zichzelf bleef werken nadat de aandacht en prestatiedruk toenamen. Waar veel jonge prospects vooral nog vertrouwen op hun natuurlijke talent, werkte McKenna intensief met de videoanalisten samen om aan de minder in het oog springende aspecten van zijn spel te werken. Zijn defensieve spel en verantwoordelijkheden namen toe, zijn spel zonder puck verbeterde zichtbaar en ook fysiek zette hij belangrijke stappen.

SPECIAL KID

Wie naar de statistieken van McKenna kijkt ziet uiteraard een puntenmachine. Zijn meest in het oog springende kwaliteit is zonder twijfel zijn spelinzicht. Dat klinkt haast als een cliché, maar bij McKenna vormt het daadwerkelijk de basis van zijn spel. Hij leest situaties razendsnel en begrijpt hoe blue-liners reageren op bepaalde bewegingen. Vergeet daarbij overigens ook niet zijn blauwe maandag als aanvallende blue-liner in de CSSHL.

Vooral in de aanvallende zone komt zijn inzicht in het bijzonder naar voren. Zijn passing behoort nu al tot de beste onderdelen van zijn spel. Niet alleen vanwege de nauwkeurigheid, maar vooral door zijn timing. Daarnaast beschikt hij over uitstekende skills in de kleine ruimte. Zowel 5 v 5 als op de powerplay blijft hij kalm aan de puck en noteerde hij het voorbije seizoen één van de minste %- puckverlies in de gehele NCAA. Bovendien krijgt zijn schot soms minder aandacht omdat zijn kwaliteiten als spelmaker zo sterk zijn. Toch beschikt hij over een snelle release en een uitstekend gevoel voor timing en produceert hij bovengemiddeld veel goals.

NOG ‘EFFIES’ BEULEN IN DE SPORTSCHOOL

Hoewel zijn schaatswerk bovengemiddeld is, behoort zijn pure explosiviteit niet tot het absolute elite-niveau van een Connor McDavid of Macklin Celebrini. Zijn eerste meters zijn goed, maar niet uitzonderlijk. In de minor leagues vormt dat nauwelijks een probleem maar in de NHL verdwijnen ruimtes sneller en worden wedstrijden op de kleinste details beslist.

Ook fysiek heeft hij nog stappen te zetten.McKenna speelt inmiddels sterker en fysieker dan enkele jaren geleden, maar tegen de ‘big boys’ zal de Canadees meer spiermassa moeten ontwikkelen om dezelfde invloed te behouden langs de boarding en voor het doel. Vooral wanneer wedstrijden fysieker worden.

Een ander punt dat in veel van zijn analyses terug komt is de neiging om altijd de creatieve oplossing te zoeken. Soms kiest McKenna voor een pass terwijl een schot de eenvoudigere en meer logischere optie zou zijn. Belangrijk om te vermelden is het feit dat geen van deze punten wordt beschouwd als een fundamentele tekortkoming.

VOORUITBLIK

Bepaalde Entry Drafts hebben in het verleden de neiging om prospects groter te maken dan ze daadwerkelijk zijn. Toch is het moeilijk om niet onder de indruk te raken van wat Gavin McKenna de afgelopen jaren heeft laten zien.

Iedere stap in zijn carrière heeft de verwachtingen eerder versterkt dan afgezwakt. Zijn productie behoort tot de beste van zijn generatie, zijn spelinzicht wordt als uitzonderlijk beschouwd en zijn ontwikkeling vertoont nauwelijks tekenen van stilstand. In december was de Canadees (ondanks de flinke criticasters aan zijn adres) één van de absolute sterren op het World Junior Championship en is zijn status van toekomstige face of the franchise alleen maar gestegen sinds de jaarwisseling.

Na het vertrek van Mitch Marner en het armetierige seizoen dat Toronto Maple Leafs achter de rug heeft – met bovendien mega veel onrust in het Front Office en op de bank – kwam het winnen van de NHL Draft Lottery als een geschenk uit de hemel. Het draften van McKenna kan ook zomaar betekenen dat Auston Matthews een langer verblijf in Ontario plots wel ziet zitten.

Gavin McKenna, you heared it here first!

Cover photo: Joe Camporeale – Imagn Images

NHL Entry Draft 2026 | #2 Ivar Stenberg

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week na twintig jaar tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Morgen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag de prospect die samen met Gavin McKenna lang heeft gestreden voor de first overall titel: Ivar Stenberg.

2025-26 TEAM: Frölunda HC (SHL)
GEBOORTEDATUM: 30 september 2007
GEBOORTEPLAATS: Stenungsund, Zweden
LENGTE / GEWICHT: 182 cm / 82 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Left Wing / Right Wing
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Ivar Stenberg behoort al geruime tijd tot de absolute top van de Draft Class van 2026, maar zelfs binnen die uitspraak is zijn ontwikkeling gedurende het voorbije seizoen meer dan indrukwekkend te noemen. Waar veel Zweedse prospects hun Draft jaar grotendeels doorbrengen in de juniorencompetities, slaagde Stenberg erin om zich als draft eligible speler reeds te manifesteren binnen de SHL.

Dat is op zichzelf geen vanzelfsprekendheid. De stap van junior ijshockey naar de SHL is normaal gesproken voor de gemiddelde Zweedse prospect een enorme uitdaging. Niet alleen ligt het tempo aanzienlijk hoger, ook de ruimtes worden kleiner en fouten worden genadeloos afgestraft. Toch leek Stenberg zich vanaf het eerste moment thuis te voelen tussen volwassen profs.

Voor de gelouterde ijshockeyvolger klinkt de naam Stenberg overigens bekend in de oren. Ivar is de jongere broer van Otto Stenberg, die in 2023 in de eerste ronde door St. Louis Blues werd gedraft. Net als zijn broer doorliep Ivar de gerenommeerde jeugdopleiding van Frölunda, maar men is ervan overtuigd dat het plafond van Ivar nog vele malen hoger ligt.

SPELINZICHT EN CREATIVITEIT

Wie Stenberg voor het eerst ziet spelen, zal waarschijnlijk met name door zijn techniek versteld staan. Zijn creativiteit en vermogen om verdedigers één-op-één uit te spelen springen onmiddellijk in het oog. Maar wie langer de Zweed in het oog houdt, ziet dat zijn grootste kracht ergens anders ligt. Stenberg beschikt over een uitzonderlijk spelinzicht en lijkt situaties een fractie sneller te lezen dan vrijwel iedereen om hem heen.

Daardoor oogt zijn spel vaak eenvoudiger dan het daadwerkelijk is. Waar andere spelers een extra stap nodig hebben in het controleren van de puck, heeft Stenberg de oplossing meestal al gevonden voordat de situatie zich volledig heeft ontwikkeld. Dat maakt hem niet alleen gevaarlijk als afmaker, maar misschien nog wel waardevoller als spelmaker. Juist die veelzijdigheid maakt hem één van de meest complete forwards van deze Draft Class.

Zijn spel zonder puck is eveneens van hoog niveau. Stenberg lijkt instinctief aan te voelen waar ruimtes ontstaan en is altijd op het juiste moment op de juiste plaats. Daardoor creëert hij voortdurend gevaar, zelfs wanneer hij gedurende een shift relatief weinig puckbezit heeft.

In puckbezit komt zijn creativiteit pas echt tot zijn recht. De winger beschikt over uitstekende sticktechniek in kleine ruimtes en brengt blue-liners met subtiele bewegingen regelmatig uit balans. Daarbij vertrouwt hij niet uitsluitend op pure techniek. Als passer behoort hij zonder twijfel tot de absolute top van deze Draft. Zijn visie is uitstekend en hij herkent passlijnen sneller dan zijn leeftijdsgenoten. In transitie is Stenberg misschien wel op zijn gevaarlijkst. Zodra hij ruimte krijgt in de neutrale zone, versnelt het spel onmiddellijk. Met zijn puckcontrole en overzicht kan hij een tegenstander zowel individueel verslaan als met één pass volledig uit positie spelen.

Ook als afmaker beschikt hij over bovengemiddelde kwaliteiten. Zijn release is snel, zijn schot is accuraat en hij heeft een uitstekend gevoel voor timing rondom het doel. Hoewel hij niet bekendstaat als een pure sniper, bezit hij meer dan voldoende scorend vermogen om op NHL-niveau een constante bedreiging te gaan vormen.

TWO-WAY STUD

Wat Stenberg onderscheidt van veel andere offensieve top prospects, is zijn defensieve mindset. De Zweed zet consequent hoog druk, ondersteunt zijn blue-liners effectief en toont een uitstekend inzicht van positionering in de defensieve zone. Zijn forecheck vormt eveneens een belangrijk onderdeel van zijn spel. Dankzij zijn flinke motor, anticipatievermogen en actieve stick forceert hij regelmatig puckbezit diep in de aanvallende zone. Veel van zijn offensieve kansen ontstaan juist doordat hij tegenstanders onder druk zet en fouten afdwingt.

Fysiek beschikt Stenberg niet over een imposante bouw net als sommige andere uit deze Draft Class, maar hij speelt aanzienlijk fysieker dan zijn eigenlijke fysiek doen vermoeden, blijft goed overeind langs de boarding en is een lastige kluif in 1 v 1 duels om de puck.

Hoewel Stenberg niet tot de absolute elite schaatsers van deze Draft Class behoort, beschikt hij over meer dan voldoende snelheid en explosiviteit om op het hoogste niveau impact te maken. Zijn beweeglijkheid en balans zorgen ervoor dat hij zich uitstekend kan handhaven tegen grotere en sterkere tegenstanders.

VOORUITBLIK

Wanneer de ontwikkeling van de winger zich in hetzelfde tempo blijft voortzetten, beschikt Ivar Stenberg over alle ingrediënten om uit te groeien tot een absolute face of the franchise in de NHL.

Zijn combinatie van spelinzicht, creativiteit, technische vaardigheden en volwassen two-way spel maakt hem één van de meest complete forwards die de afgelopen jaren uit Zweden zijn voortgekomen. Daarbij is het vooral indrukwekkend dat hij deze kwaliteiten al toonde tegen volwassen professionals in de SHL, een competitie waarin jonge spelers zelden zoveel verantwoordelijkheid krijgen en ook daadwerkelijk nemen.

Zelfs wanneer zijn offensieve productie in de NHL uiteindelijk iets lager uitvalt, blijft er nog altijd een speler over die in vrijwel iedere situatie inzetbaar is en op beide special teams waarde kan toevoegen. Dat alleen al geeft hem een bijzonder hoge positie in de Draft rankings.

Cover photo: Michael Erichsen – Bildbyran

NHL Entry Draft 2026 | #3 Chase Reid

1

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over twee dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Op plek drie in de Mock Draft van SportAmerika plek voor de beste blue-liner van het pak: Chase Reid.

2025-26 TEAM: Soo Greyhounds (OHL)
GEBOORTEDATUM: 30 december 2007
GEBOORTEPLAATS: Chesterfield, Verenigde Staten
LENGTE / GEWICHT: 189 cm / 88 kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Michigan State University)

Chase Reid heeft zich in korte tijd tot één van de meest besproken blue-liner van de Entry Draft van 2026 opgewerkt. Waar veel prospects al op jonge leeftijd het stempel top krijgen, verliep de route van Reid aanzienlijk minder rechtlijnig. De Amerikaan werkte zich via verschillende jeugdcompetities omhoog en groeide pas de afgelopen anderhalf seizoen uit tot een potentiële top vijf/tien pick van deze Draft Class.

Dat heeft alles te maken met zijn spectaculaire ontwikkeling bij Soo Greyhounds. In een competitie waarin jonge blue-liners langer nodig hebben om zich aan te passen aan het tempo en de fysieke intensiteit van de OHL, maakte Reid vanaf het directe begin grote indruk. Niet alleen door zijn productie, maar vooral door de manier waarop hij wedstrijden controleert vanaf de blauwe lijn.

Men moet daarin overigens niet zijn achtergrond als forward onderschatten. Veel van de aanvallende instincten die hij tijdens zijn jongere jaren ontwikkelde, zijn nog steeds zichtbaar in zijn spel. Daardoor oogt Reid regelmatig meer als een extra aanvaller dan als een traditionele blue-liner. Tegelijkertijd beschikt hij over de beweeglijkheid en het atletisch vermogen om ook defensief zijn mannetje te staan.

Juist die combinatie maakt hem één van de meest interessante prospects van deze Draft Class. Reid beschikt over een profiel waar een franchise spreekwoordelijk een moord voor zou doen: een moderne blue-liner die het spel kan versnellen, aanvallen kan opzetten en tegelijkertijd ook in de defensieve zone een onneembare veste is.

BEST OF THE BEST

Het spel van Reid begint en eindigt bij zijn schaatsen. De Amerikaan behoort zonder enige vorm van discussie tot de beste skaters van deze Draft Class en gebruikt die vaardigheid voortdurend om het verschil te maken. Zijn acceleratie op de eerste meters is indrukwekkend, terwijl ook zijn korte draaicirkel en wendbaarheid van een bijzonder hoog niveau zijn.

Daardoor creëert Reid met — relatief weinig inspanning — voortdurend ruimte voor zichzelf. Wanneer hij onder druk wordt gezet tijdens puck manoeuvreert de Amerikaan zich met enkele krachtige passen moeiteloos uit benarde situaties. Daarnaast stelt zijn mobiliteit hem in staat om continu aanspeelbaar te zijn, waardoor hij een belangrijke schakel vormt in de opbouw van zijn ploeg.

In puckbezit straalt de Amerikaan rust uit. Reid forceert zelden situaties en lijkt altijd een oplossing achter de hand te hebben. Hij verwerkt de puck snel, leest forechecks uitstekend en weet precies wanneer hij het spel moet vertragen of juist versnellen. Vooral in transitie komt dat uitstekend tot zijn recht. Met één goede pass of een gecontroleerde rush kan hij een complete neutrale zone overslaan en direct een scoringskans creëren.

Offensief beschikt Reid over aanzienlijk meer upside dan sommige scouts aanvankelijk verwachtten. Zijn passing is creatief, zijn visie uitstekend en zijn vermogen om passlijnen te herkennen behoort tot de sterkste aspecten van zijn spel. Op de powerplay fungeert hij regelmatig als ‘quarterback’ en stuurt hij het spel vanaf de blauwe lijn aan.

TWO-WAY UPSIDE

Hoewel zijn aanvallende kwaliteiten geregeld de meeste aandacht krijgen, doet dat soms tekort aan zijn defensieve potentieel. Reid beschikt over een uitstekende reach en gebruikt zijn mobiliteit effectief om aanvallen vroegtijdig te neutraliseren. Desondanks zal zijn positionering op bepaalde momenten nog consistenter moeten worden. Zoals veel jonge offensieve blue-liner kiest Reid af en toe voor een risico dat bij de ‘big boys’ genadeloos afgestraft wordt.

Fysiek beschikt de Amerikaan overigens over een uitstekende basis. Met zijn lengte van 1.88 meter en atletische bouw heeft hij alle ingrediënten om de komende jaren verder uit te groeien tot een complete two-way blue-liner. Hoewel hij niet afhankelijk is van fysiek spel, gaat hij fysiek contact allerminst uit de weg en laat hij zich zelden wegzetten in de verdedigende zone.

VOORUITBLIK

Wanneer zijn huidige ontwikkeling zich blijft voortzetten, beschikt Chase Reid over alle kwaliteiten om uit te groeien tot een defensieve face of the franchise in de NHL.

Zijn combinatie van schaatsen, spelinzicht en offensieve creativiteit geeft hem een bijzonder hoog plafond. Zelfs wanneer zijn aanvallende ontwikkeling uiteindelijk iets lager uitvalt dan sommige scouts verwachten, blijft er nog altijd een blue-liner over die jarenlang een belangrijke rol kan vervullen binnen een eerste paar blauwe lijn.

Juist dat maakt hem één van de meest gewilde verdedigers van de Draft Class 2026. Niet omdat hij één spectaculaire vaardigheid bezit die direct alle aandacht opeist, maar omdat vrijwel ieder onderdeel van zijn spel NHL-potentie uitstraalt. En juist dat soort blue-liners zijn absolute no-brainers in de top tien van de NHL Entry Draft.

Cover photo: Bob Davies

NBA Draft 2026: Dybantsa #1 naar Wizards, Peterson naar Jazz

0

De 2026 NBA Draft is het startschot van het NBA Offseason, met Free Agency en de Summer League die zullen volgende de komende weken. De twee favorieten voor de #1 pick waren al duidelijk, maar afgelopen nacht heeft de eerste ronde daadwerkelijk plaatsgevonden.

Het was geen verrassing dat met de #1 pick uiteindelijk Washington Wizards kozen voor F AJ Dybantsa, die samen met Darryn Peterson wel werd gezien als de meest logische keuze op deze plek. Voor Utah Jazz was het op twee dan ook niet al te lastig om vervolgens voor Peterson te gaan. Cameron Boozer naar Memphis Grizzlies en Caleb Wilson naar Chicago Bulls op #3 en #4 was eigenlijk van tevoren wel duidelijk, net zoals Keaton Wagler op #5 naar Los Angeles Clippers.

Daarna begon de onzekerheid, die door Brooklyn Nets werd geopend. Mikel Brown Jr werd daar wegens zijn upside gekozen, waardoor Darius Acuff Jr naar Sacramento Kings ging en Kingston Flemings naar Atlanta Hawks. Zo was de run op point guards zoals die verwacht was, al binnen de top tien voorbij. Spelers als Yaxel Lendeborg (Golden State Warriors op elf), Aday Mara (OKC Thunder op twaalf) en Nate Ament (Miami Heat op dertien) viel hierdoor wat verder. Zie hieronder de hele eerste ronde.

AP Photo/Adam Hunger

NHL Entry Draft 2026 | #4 Caleb Malhotra

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over drie dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag een speler met een bekende achternaam: Caleb Malhotra.

2025-26 TEAM: Brantford Bulldogs (OHL)
GEBOORTEDATUM: 2 juni 2008
GEBOORTEPLAATS: Toronto, Canada
LENGTE / GEWICHT: 188 cm / 84 kg
SCHIET: Links
POSITIE: Centre
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Boston University)

Caleb Malhotra behoort tot de beste forwards van de Entry Draft van 2026. Dat zijn achternaam bij veel hockeyliefhebbers direct een belletje doet rinkelen is geen toeval. Vader Manny Malhotra speelde jarenlang in de NHL en werd een aantal weken geleden als nieuwe head coach bij Vancouver Canucks gepresenteerd. Hoewel bepaalde elementen van het spelersprofiel van vader Manny ook bij Caleb terugkomen, is de vergelijking niet volledig op zijn plaats. Qua spel verschillen vader en zoon als water en vuur.

Zijn ontwikkeling verliep bovendien niet volgens de ‘standaard’ route die veel Canadese prospects bewandelen. Aanvankelijk koos Malhotra voor de BCHL, waar hij zich – met de druk van pa Malhotra op de schouders — kon ontwikkelen zonder direct de stap naar de CHL te hoeven maken. Uiteindelijk volgde alsnog de overstap naar de OHL en bij Brantford Bulldogs liet hij vrijwel direct zien waarom scouts zo laaiend enthousiast over Malhotra Jr. zijn. In een competitie waarin veel spelers normaal gesproken tijd nodig hebben om zich aan te passen, groeide Malhotra meteen uit tot één van de meest complete forwards in de CHL.

Wat daarbij vooral opviel was niet eens zijn puntentotaal, maar bovenal zijn invloeden gedurende wedstrijden. Malhotra speelde in iedere situatie een belangrijke rol en juist dat vermogen om in verschillende omstandigheden impact te maken vormt één van de belangrijkste redenen waarom zijn Draft prognose de laatste maanden alleen maar is blijven stijgen.

COMPLETE CENTRE

Het spel van Malhotra wordt in de eerste plaats gekenmerkt door zijn uitzonderlijke spelinzicht. De Canadees leest situaties razendsnel en denkt voortdurend al een stap vooruit. Zowel met als zonder puck leest hij het spel dusdanig, dat hij door slim positie te kiezen al veel ‘vuile’ meters overbodig maakt. Die intelligentie komt ook terug in zijn schaatsen. Hoewel Malhotra niet de explosiefste speler van de Draft Class is, beweegt hij bijzonder soepel en efficiënt over het ijs. Zijn beweeglijkheid is technisch goed onderlegd en stelt hem in staat om constant betrokken te blijven bij het spel.

In puckbezit oogt de Canadees rustig. Malhotra eist de puck op en ‘quarterbackt’ er lustig op los in de aanvallende en neutrale zone. Daardoor is hij niet alleen een uitstekende spelmaker maar ook een speler die het tempo van een wedstrijd kan controleren en bepalen. Voor head coaches een niet te onderschatten eigenschap.

Hoewel zijn two-way kwaliteiten vaak de meeste aandacht krijgen, beschikt Malhotra over aanzienlijk meer offensieve upside dan soms wordt aangenomen. Zijn passing vormt zonder twijfel één van de sterkste onderdelen van zijn aanvallende pakket. De centre heeft een uitstekend gevoel voor timing en ziet passlijnen sneller dan. Vooral op de transitie kan hij met één pass een complete blauwe lijn openbreken.

DEFENSIEF OOK UITSTEKEND

Toch ligt de grootste kracht van Malhotra misschien wel in zijn complete spel zonder puck. Waar veel offensieve centres defensief nog (aanzienlijke) stappen moeten maken, beschikt de Canadees nu al over een volwassen verdedigend fundament. Vooral in de neutrale zone komt dat sterk naar voren. Malhotra leest het spel uitstekend en weet precies wanneer hij druk moet zetten of juist afstand moet bewaren. Daardoor dwingt hij tegenstanders regelmatig tot fouten of dirigeert ze vakkundig naar de zijkanten van de aanvallende zone.

Fysiek is er ook niets mis met de Canadese forward. Met zijn lengte van 1.88 meter heeft hij een fysiek dat zich de komende jaren alleen nog maar verder zal ontwikkelen. Hoewel hij momenteel niet afhankelijk is van puur fysiek spel, schuwt hij contact allerminst. Juist die veelzijdigheid maakt hem zo aantrekkelijk voor de aankomende Entry Draft. Malhotra kan worden ingezet op de powerplay, minuten maken op de penalty kill en tegelijkertijd op de sterkste lijnen van een depth chart spelen.

VOORUITBLIK

Wanneer zijn huidige ontwikkeling zich in hetzelfde tempo blijft voortzetten, beschikt Caleb Malhotra over alle ingrediënten om uit te groeien tot een geweldige forward in de NHL.

Zijn combinatie van spelinzicht, two-way spel en ‘quarterback’-kwaliteiten geven hem een bijzonder hoog plafond. Zelfs wanneer zijn offensieve plafond uiteindelijk iets lager blijkt te liggen, blijft er nog altijd een speler over die jarenlang een prominente rol kan vervullen binnen een aanvallende top-six. Mocht zijn aanvallende ontwikkeling zich echter verder blijven doorzetten, dan ontstaat een nog interessanter scenario. In dat geval beschikt Malhotra over de kwaliteiten om uit te groeien tot een complete first-line centre die in alle situaties inzetbaar is en wedstrijden op meerdere manieren kan beïnvloeden.

Juist dat maakt hem één van de meest gewilde forwards van de Draft Class 2026. Niet omdat hij één elite skill bezit die direct van het scherm spat, maar omdat hij vrijwel alles goed doet. En juist dat soort spelers schoppen het het verst in de NHL.

Cover photo: Brandon Taylor/ OHL Images

Antetokounmpo getrade naar Heat, Randle naar Nets

0

Het NBA Offseason is begonnen na het kampioenschap van New York Knicks, en hoe. Milwaukee Bucks hebben Giannis Antetokounmpo getrade naar Miami Heat samen met Bobby Portis en krijgen daar flink wat voor terug. Ondertussen besloten Minnesota Timberwolves cap space te creëren door Julius Randle te traden.

Te beginnen met Antetokounmpo. De kans werd al steeds groter dat hij getrade zou worden. Dit is nu dus gebeurd, waarbij de Bucks ook Portis dus naar Miami sturen. Daarvoor krijgen ze Tyler Herro, Kel’el Ware, Jaime Jaquez Jr., Kasparas Jakucionis, drie first-round picks (waaronder #13 in de 2026 NFL Draft en verder 2031 en 2033), een pick swap in 2030 en een second-round pick in 2033. Bucks beginnen zo definitief aan een nieuw tijdperk, terwijl de Heat op jacht gaan naar een titel.

In de schaduw van deze trade werd Randle door Minnesota Timberwolves naar Brooklyn gestuurd om cap space vrij te maken voor free agency. Ze sturen de #28 pick in de draft van 2026 mee en krijgen daar de #33 pick in de 2026 draft voor terug van de Nets. Chicago Bulls zijn ook nog onderdeel van deze trade en geven niks op, maar voegen met C Nic Claxton wel weer een jonge speler toe aan hun al jonge core.

Foto: Trevor Ruszkowski-Imagn Images

NHL Entry Draft 2026 | #5 Keaton Verhoeff

0

Carolina Hurricanes kroonde zich afgelopen week tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over vier dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2026 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag een blue-liner die heel hoog op het lijstje van ondergetekende staat: Keaton Verhoeff.

2025-26 TEAM: University of North Dakota (NCAA)
GEBOORTEDATUM: 19 juni 2008
GEBOORTEPLAATS: Fort Saskatchewan, Canada
LENGTE / GEWICHT: 193 cm / 98 kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Keaton Verhoeff geldt al geruime tijd als één van de absolute kleppers voor de Entry Draft van 2026. De rechtshandige blue-liner uit Fort Saskatchewan, Canada heeft zich in relatief korte tijd ontwikkeld van een veelbelovend WHL-prospect tot een speler die door veel scouts wordt beschouwd als een potentiële face of the franchise. Dankzij zijn combinatie van fysiek, mobiliteit, spelinzicht en veelzijdigheid vinkt Verhoeff vrijwel iedere checkbox af die een scout tegenwoordig bij het profiel van een blue-liner zet.

Zijn carrière is op zichzelf al een bijzondere reis te noemen. Verhoeff begon namelijk als goalie, alvorens op twaalfjarige leeftijd definitief de overstap maakte naar de blauwe lijn. Hoewel die carrièreswitch inmiddels enkele jaren achter hem ligt, zien veel scouts nog altijd aspecten terug in zijn spel. Zijn vermogen om aanvallende patronen vroegtijdig te herkennen, ruimtes correct in te schatten en situaties te lezen maken zijn defensieve profiel zo niet nog indrukwekkender.

De grote doorbraak volgde bij de Victoria Royals in de Western Hockey League. Daar liet Verhoeff al op jonge leeftijd zien dat hij veel meer was dan een traditionele defensieve blue-liner. Zijn productie sprong direct in het oog, maar minstens zo belangrijk was de manier waarop hij wedstrijden controleerde. Hij maakte minuten in vrijwel iedere spelsituatie en groeide uit tot één van de belangrijkste spelers op het roster.

Na zijn succesvolle periode in Victoria zette Verhoeff de volgende stap met een ‘transfer’ naar de University of North Dakota. De NCAA staat bekend als een competitie waarin jonge spelers zich moeten meten met oudere, fysiek sterkere en meer ervaren tegenstanders en in het begin vooral moeite hebben het tempo bij te houden. Verhoeff was echter vanaf de eerste wedstrijd vertrokken.

COMPLETE PLAATJE

Keaton Verhoeff is één van de meest complete blue-liners van het gehele 2026 pak. Zijn schaatsen vormt daarbij de basis van vrijwel alles wat hij doet.

Ondanks zijn lengte van 1.93 meter beweegt Verhoeff opvallend soepel over het ijs. Zijn eerste meters genereren veel snelheid – wat voor iemand met zijn fysiek behoorlijk indrukwekkend is –. Wat echter het meest opvalt is zijn mobiliteit in alle richtingen. Hij kan snel draaien, van richting veranderen en forwards volgen zonder daarbij controle over zijn positie te verliezen.

Die mobiliteit maakt hem bijzonder effectief in de neutrale zone. Tegenstanders krijgen zelden de kans om met veel snelheid de offensieve zone binnen te komen. Dankzij zijn uitstekende gap control blijft hij voortdurend druk uit oefenen, terwijl hij tegelijkertijd door afstand te bewaren de aanvallen neutraliseert en naar de zijkanten dirigeert.

In puckbezit speelt Verhoeff met rust en vertrouwen. De Canadees beschikt over uitstekende passing, maar voelt ook uitstekend aan wanneer hij zelf moet aansluiten in de aanval. Daardoor fungeert hij regelmatig als de ‘quarterback’ in transitie van verdediging naar aanval.

Zijn spelinzicht is dusdanig ontwikkeld, dat Verhoeff uitstekend onder de druk uit kan spelen. Niet onlogisch had de Canadees één van de hoogste %- puckbezit in de gehele (!) NCAA. In plaats van blind de puck uit de zone te spelen, zoekt Verhoeff actief naar gecontroleerde exits.

OFFENSIEF BEEST

Hoewel Verhoeff vaak wordt geprezen om zijn complete two-way spel, mag zijn aanvallende potentieel zeker niet onderschat worden.

Vanaf de blauwe lijn vormt hij een constante dreiging en heeft hij een uitstekend schot in huis. Met name op de powerplay komt zijn offensieve intelligentie duidelijk naar voren. Hij kan als geen ander de defensieve lijnen doorgronden en ziet passlijnen die andere leeftijdsgenoten (nog) niet zien.

Verhoeff kiest zijn momenten zorgvuldig en voorkomt daardoor dat zijn team defensief kwetsbaar wordt. Die balans tussen aanvallende intensiteit en defensieve verantwoordelijkheid is uitzonderlijk voor een speler van zijn leeftijd. Het gevolg is een verdediger die niet alleen punten produceert, maar ook daadwerkelijk invloed heeft op de manier waarop zijn ploeg aanvallend speelt.

DEFENSIEF ZO NIET NOG BETER

Toch ligt de grootste kracht van Verhoeff hands down bij zijn spel zonder puck. Waar veel jonge offensieve blue-liners defensief nog stappen moeten zetten, behoort Verhoeff juist op beide fronten tot de sterkste spelers van de Draft Class.

Zijn stick speelt daarin een belangrijke rol. Dankzij zijn lengte en reach sluit hij passlijnen effectief af en dwingt hij aanvallers regelmatig naar de zijkanten van de aanvallende zone. Vooral bij het verdedigen van rushes toont hij veel volwassenheid en inzicht. Hij blijft geduldig, houdt zijn positie vast en wacht op het juiste moment om de puck te veroveren.

Ook fysiek heeft Verhoeff alle eigenschappen die nodig zijn voor een carrière in de NHL. Hij heeft een indrukwekkend fysiek (zeker voor zijn leeftijd) en schuwt bovendien fysiek contact niet. Wat hem echter onderscheidt van veel andere grote blue-liners, is dat hij niet afhankelijk is van fysieke kracht.

Voor coaches is dat een bijzonder aantrekkelijk aspect van zijn spel. Verhoeff kan minuten maken op de penalty kill, tegen de beste forwards van de tegenstander spelen en tegelijkertijd een belangrijke rol vervullen op de powerplay. Zo’n type veelzijdigheid is zeldzaam.

Hoewel Verhoeff al zeer volwassen speelt, zoekt de Canadees soms nog te veel de moeilijke oplossing. Met name tegen agressieve forechecks kan dat leiden tot onnodig puckverlies. Op NCAA-niveau blijft dat tot op heden beperkt, maar in de NHL zullen tegenstanders dergelijke fouten sneller afstraffen.

Daarnaast bestaat er nog enige discussie over zijn uiteindelijke offensieve plafond. Sommigen zien een toekomstige puntenmachine vanaf de blauwe lijn, terwijl anderen verwachten dat zijn grootste waarde vooral zal liggen in zijn two-way spel.

VOORUITBLIK

Wanneer de aanvallende ontwikkeling van Verhoeff zich verder doorzet, beschikt de blue-liner over facetten om uit te groeien tot een face of the franchise in de NHL. Zijn potentieel als (powerplay)-quarterback, shutdown-man en minutenvreter zijn voer voor een glansrijke carrière bij de ‘big boys’.

Zelfs als zijn offensieve productie uiteindelijk iets minder uitvalt, blijft er nog altijd een blue-liner over met het profiel van een betrouwbare first-pair D-man. Dankzij zijn uitstekende schaatsvermogen, hoog spelinzicht en volwassen spel is Verhoeff één van de meest complete defensieve prospects van zijn Draft Class.

Cover photo: North Dakota Athletics

NHL Offseason update: Panthers gaan met Brady Tkachuk op titeljacht!

0

Als wij als redactie al dachten even bij te kunnen komen van het seizoen en de enerverende play-offs, dan kwamen wij erg bedrogen uit. Voordat we tijd hadden om een Offseason Tracker aan te slingeren, besloten Florida Panthers en Ottawa Senators zondagavond (Nederlandse tijd) met een Blockbuster van jewelste op de proppen te komen! Brady Tkachuk voegt zich bij zijn broer in Sunrise en gaat daar op jacht naar Stanley Cups!

BROERTJES TKACHUK VOORTAAN SAMEN

Met de Rode Duivels tegen Iran nog een beetje op het netvlies dook opeens het ene push-bericht na het andere op. Eerst waren er nog hardnekkige geruchten, maar nog voordat de Europese nacht inviel, was daar al de bevestiging. Brady Tkachuk verlaat Ottawa Senators om samen met zijn broer voor de Florida Panthers te gaan spelen. Diezelfde Brady Tkachuk inderdaad die een tijd geleden nog kwaad werd omdat de media durfde te speculeren over een eventueel vertrek van de Senators-captain uit Ottawa. Die Brady Tkachuk gaat nu aan de zijde van broer Matthew op jacht naar nog meer Cups voor de Panthers.

Voordat we dieper ingaan op de trade, is het misschien goed om de vraag te stellen of Brady Tkachuk recht van spreken had toen hij die speculaties zo fanatiek wegwuifde. Achteraf gezien natuurlijk niet. Het is logisch dat je als captain niet meegaat in die geruchtenstroom, maar hij maakte zich op dat moment al niet geloofwaardig. Het spreekwoord zegt iets over rook en vuur. En er was al enige tijd een behoorlijke hoeveelheid rook over een eventuele trade van de jongste Tkachuk. Zijn contract loopt tot de zomer van 2028 en de geluiden werden steeds sterker dat hij niet wilde verlengen in Ottawa. Hoewel de vraag gerechtvaardigd is of de Senators niet beter even konden wachten op een beter seizoen (en postseason) van Tkachuk én dus meer waarde, is het niet vreemd dat GM Steve Staios zijn captain in een trade betrok. Zeker niet omdat het wisselgeld erg aantrekkelijk is.

Ottawa ontvangt namelijk drie first-round draft picks voor hun voormalig captain. En een second-round pick. Twee van die first-rounders zijn van dit jaar. Te weten de nummer 9 overall in de draft van komende vrijdag en de nummer 25 overall. Die laatste hadden de Panthers een paar uur eerder nog ontvangen van de Seattle Kraken in een deal die Mackie Samoskevich naar het westen stuurde. De derde first-round pick is die van 2029. Simpelweg omdat de Cats die van 2027 en 2028 al niet meer hadden. De second-round pick in deze blockbuster rond Brady Tkachuk is die van 2027.

PANTHERS BERESTERK!

Kort door de bocht kun je stellen dat Florida voor de jongste Tkachuk hun toekomst op het spel zet. Brady Tkachuk is ontegenzeggelijk een geweldige speler. Eentje die zowel creatief kan zijn, scorend vermogen heeft, maar ook niet vies is van een beukje meer of minder. Eigenlijk een ideale speler voor de Florida Panthers. We gaan er voor het gemak maar even vanuit dat deze Tkachuk zich ook voor langere tijd verbindt aan de Cats. In dat geval ligt de kern van het roster tot in het volgende decennium vast. Dat hoeft niet per se negatief te zijn, maar het gros van het roster loopt tegen of is al over de 30. En dit seizoen gaven de prestaties – of het gebrek daaraan – van Florida aan dat je niet ongestraft hun felle, agressieve type ijshockey kunt blijven spelen. Die fysieke speelwijze vreet energie en bij de ouder wordende spelers zal dat z’n tol eisen. Op den duur.

Wat de korte termijn betreft, plakt Panthers-GM Bill Zito nog maar eens een ster in zijn toch al niet geringe verzamelalbum met supersterren. Matthew Tkachuk (2030). Aleksander Barkov (2030), Anton Lundell (2030), Sam Reinhart (2032), Sam Bennett en Carter Verhaeghe (allebei 2033), Seth Jones (2030), Aaron Ekblad (2033) zijn zomaar wat grote namen die hun toekomst aan die van deze franchise verbonden hebben. Met een salaris dat voor zowel speler als club aantrekkelijk is. Van dit rijtje is Lundell met zijn 24 jaar verreweg de jongste. De 38-jarige Brad Marchand ligt ook nog tot 2031 vast, maar de verwachting is dat die straks onderdeel wordt van een financiële truc.

Zito kan ondanks deze verzameling nog niet achterover leunen. Voor nu staat er namelijk geen (capabele) goalie onder contract bij de Panthers. Zowel het contract van Danill Tarasov als dat van voormalig Vezina-winnaar Sergei Bobrovsky loopt af op 1 juli. Zito heeft daar dus nog wat herstelwerkzaamheden te verrichten, want een beroep doen op de niet overdreven sterke pijplijn met talenten lijkt geen optie voor deze Cats.

OPTIES TE OVER VOOR OTTAWA

Genoeg over de Florida Panthers en hun sterrenensemble. Eigenlijk is het namelijk veel interessanter om in te zoomen op wat Ottawa aan deze trade overhoudt. Als we de geruchten moeten geloven, wilden zij Carter Verhaeghe in deze trade betrekken, maar dat bleek dus tevergeefs. Met die drie first-round picks en die second-round pick kunnen de Senators echter wel degelijk leuke dingen doen. De club heeft al een tijdje geleden afstand genomen van de rebuild, dus lijken die picks op het eerste oog misschien wat vreemd. Dat is het echter allerminst.

Niet alleen heeft Steve Staios met deze draft picks aantrekkelijk materiaal in handen om zaken te doen met bijvoorbeeld een rebuilding franchise als de Vancouver Canucks, maar de Senators-GM kan deze draft picks ook nog eens gebruiken voor een offer sheet. In dat geval doet een club een aanbieding aan een Restricted Free Agent en als deze door de huidige werkgever van die RFA niet minimaal wordt geëvenaard, moeten daar draft picks tegenover staan. Jason Robertson is hier de eerste en voornaamste naam die boven komt drijven. Met behulp van de picks uit de Tkachuk-trade zou Ottawa de Stars-aanvaller kunnen verleiden.

Natuurlijk is het ook mogelijk dat de Senators zelf één of meerdere picks gebruiken. Tijdens de draft lottery werd Florida gekoppeld aan de negende keuze in de eerste ronde. Een top 10-talent dus, dat zomaar in de schoot van Ottawa valt nu. In een draft die overloopt van het defensieve talent zou dit ook zomaar een interessante optie voor Staios en de Senators kunnen zijn. Hoewel ze in Tkachuk dus een speciale speler en een sterkhouder verliezen, is het niet gezegd dat ze er in Ottawa slechter van worden. Met behulp van een goede handelsgeest en dito scouting kunnen de Senators er zelfs op korte termijn al (veel) beter van worden…


WAT ER NOG MEER GEBEURDE

We benoemden hem al even in de trade rond Brady Tkachuk. Mackie Samoskevich, een voormalig first-round pick van de Panthers en inmiddels 23 jaar, werd een paar uur voor de grote blockbuster verscheept naar de Seattle Kraken. In ruil voor de jonge aanvaller stuurde Seattle een first-round pick (nummer 26 komende vrijdag) en een voorwaardelijke second-round draft pick van volgend jaar naar Florida. Dat is een flink pakket als je weet dat Samoskevich straks RFA is, maar de kans is levensgroot dat hij binnenkort een contractverlenging tekent in Seattle.

Met Samoskevich halen de Kraken een speler binnen die paste in de speelwijze van de Panthers. Fysiek sterk, maar ook eentje die kan scoren. Voor met name dat laatste zal hij in Seattle keer kansen krijgen. Door het surplus aan kwaliteit in de aanval bij de Panthers kreeg Samoskevich niet overdreven veel speeltijd. Dit zal veranderen nu hij aan de westkust neerstrijkt.

SHARKS EN LEAFS STUTTEN DEFENSIE

Ook Michael Kesselring mag op huizenjacht aan de westkust. De afgelopen seizoen door blessures geplaagde blueliner heeft in San Jose Sharks een nieuwe werkgever gevonden. De Sharks gaven hun twintigste pick in de eerste ronde op voor de boomlange verdediger, maar kregen naast Kesselring ook de 27e pick terug. Waar zijn verblijf bij de Sabres geen succes was, daar hopen ze in San Jose de Kesselring van Utah (en Arizona) te zien. Daar was de nu 26-jarige Amerikaan van grote waarde op de blauwe lijn. Ook Kesselring zal overigens nog wel een contract moeten ondertekenen, want ook hij is RFA.

Die krabbel is door Darren Raddysh al gezet bij zijn nieuwe club. Met 22 goals en 70 punten (26 daarvan op de powerplay) beleefde Raddysh op 30-jarige leeftijd zijn doorbraak in de NHL. Voor de Maple Leafs was dit reden genoeg om de laatbloeier een vet contract voor te leggen en een fifth-round draft pick naar Tampa Bay te sturen. Op deze manier wisten de Leafs te voorkomen dat Raddysh in de vijver met free agents belandde en zijn ze zo zeker van zijn diensten. Voor de komende acht seizoenen. Voor een jaarsalaris van $ 8.5 miljoen.

DRUK

Op de burelen in Seattle was het druk dit weekend, want de Kraken had ook een nieuw contract voor Bobby McMann in elkaar gezet. Een week na zijn dertigste verjaardag zette de winger zijn krabbel onder een zesjarig contract dat hem jaarlijks $ 5.75 miljoen oplevert. Met 29 treffers, waarvan 19 nog in het shirt van Toronto, beleefde ook McMann een soort van doorbraak. De komende jaren mag hij namens deze jonge franchise bewijzen dat dit aantal goals geen toeval was.

We blijven nog even in de hoek van de contractverlengingen, want tijdens de parade zette Nicolas Deslauriers zijn handtekening onder een nieuw contract bij de Hurricanes. Wat betreft de SportAmerika-redactie was het echter Seth Jarvis die de show stal met een heerlijke quote. Waar de 35-jarige Deslauriers met twee jaar verlengde, houden de Edmonton Oilers de 30-jarige Jason Dickinson nog vijf jaar langer aan boord. De voormalig Blackhawk is niet per se een man van goals of assists, maar kan wel ontzettend waardevol zijn voor het team. Een team dat waarschijnlijk dus onder leiding komt te staan van Mike Babcock, maar definitief is dat nog altijd niet.

Cover photo: Troy Parla