Het is tijd voor deel twee van de SportAmerika 2024 NFL Mock Draft. In deze fase van de draft zijn de offensive lineman, cornerbacks en pass rushers erg populair en vinden er wat trades plaats.
11: LOS ANGELES CHARGERS: TROY FAUTANU | LG/LT (TRADE MET DE VIKINGS)
Na hun trade met de Vikings, waarbij ze de #5 pick weggaven, is de elfde pick de eerste pick waarmee ze een nieuwe speler mogen kiezen. De drie top receivers zijn inmiddels van het bord af, waardoor de focus op offensive line kan. Precies wat Jim Harbaugh, Greg Roman en de coaching staff graag willen. Er zijn twee opties die zowel op tackle als op guard prima uit de voeten kunnen: Troy Fautanu en Taliese Fuaga.
De keuze gaat uiteindelijk uit naar Fautanu, die ook bij de speelstijl past die de Chargers met Roman en Harbaugh in huis hebben gehaald. Het team kan vervolgens zelf bepalen of ze Fautanu op guard of op tackle zetten.
12: PHILADELPHIA EAGLES: QUINYON MITCHELL | OCB (TRADE MET DE BRONCOS)
Vervolgens zijn de Denver Broncos aan de beurt. Net zoals de Vikings en Raiders zullen de Broncos graag naar voren willen traden om een QB in de top vijf te kunnen draften. De Broncos hebben echter met afstand de minste draft capital van de drie, waarbij in deze mock draft de Patriots en Cardinals ook nog eens hun pick behouden en de Vikings naar #5 traden voor de laatste QB van de vier top tier QB’s in deze draft class. De Broncos, die op deze plek in de draft geen QB besluiten te draften, traden terug naar het einde van de eerste ronde om meer picks te verzamelen en tevens in een logischere positie te komen.
Vooral de teams die offensive lineman en cornerbacks willen draften blijken interesse te hebben in deze pick, waarbij de Eagles uiteindelijk het winnende bod doen. De 22ste, 50ste en 210ste van de Eagles gaat naar de Broncos voor de twaalfde pick. Zo gaan de Eagles over aardig wat teams heen die een need op CB hebben (Raiders, Colts, Jaguars enz), terwijl ze hier alle CB’s in de draft nog kunnen kiezen. Het gaat tussen Terron Arnold en Quinyon Mitchell, waarbij ze uiteindelijk gaan voor Mitchell.
13: LAS VEGAS RAIDERS: TALIESE FUAGA | RG/RT
Vervolgens zijn de Las Vegas Raiders aan de beurt, een team dat met een nieuwe GM (Tom Telesco), een ‘nieuwe’ head coach (Antonio Pierce) en een nieuwe coaching staff aan de slag gaat om van de Raiders weer een playoff-team te maken. QB is een plek waar het team wel versterking kan gebruiken, waarbij vooral Jayden Daniels en Michael Penix Jr vaak wordt genoemd. Toch zijn er ook andere posities die versterking nodig hebben. Zo is er op offensive line ruimte zat voor versterking op guard en tackle, zeker aan de rechterkant. Met Fuaga is hier wat dat betreft de ideale speler nog beschikbaar.
Verdedigend gezien lijkt het team al sterk te zijn, met onder meer Christian Wilkins als nieuwe aanwinst. Toch zal het team zeker in de secondary zoeken naar versterking, waarbij er met Arnold nog een uitstekende CB in deze mock draft beschikbaar is. De Raiders gaan uiteindelijk echter voor Fuaga, die ook past bij de speelstijl die Pierce voor ogen heeft.
14: NEW ORLEANS SAINTS: OLUMUYIWA FASHANU | TL/RT
Dan door naar de New Orleans Saints, die met nagenoeg dezelfde organisatie en coaching staff aan 2024 gaan beginnen nadat 2023 niet is gelopen zoals werd gehoopt en verwacht. Aanvallend gezien hebben de Saints, die maar twee picks hebben tijdens de eerste vier rondes, hier eigenlijk alleen OL als optie. Zeker op tackle is er ruimte voor verbetering, met twijfels over de potentie van Trevor Penning en vooral zorgen over de toekomst van Ryan Ramczyk. Olumuyiwa Fashanu zou die probleem, zeker op LT, op kunnen lossen.
Verdedigend gezien ziet het team van de Saints er nog steeds sterk uit. In de secondary is er ruimte voor verbetering, zeker omdat Arnold hier nog beschikbaar is. Toch zou ook pass rush toevoegen met Laiatu Latu of Jared Verse geen overbodige luxe zijn. De Saints gaan uiteindelijk echter voor Fashanu om hun left tackle en wellicht right tackle te versterken.
15: INDIANAPOLIS COLTS: TERRION ARNOLD | CB
De Indianapolis Colts lijken in deze draft twee hele belangrijkste posities als voornaamste focus te hebben: wide receiver en cornerback. De drie beste wide receivers van deze draft zijn waarschijnlijk al weg wanneer de vijftiende pick aan bod komt, dus daarvoor zal het team naar voren moeten traden met bijvoorbeeld de Bears op negen of de Falcons op acht. Brian Thomas Jr zou op deze plek qua receivers het meest logisch zijn.
Wat betreft de cornerbacks is Arnold van de twee top-tier CB’s in deze draft class nog beschikbaar: Arnold. Het team heeft verdedigend verder het merendeel van het team intact weten te houden, waardoor Arnold hier de meest logische keuze is. De Colts picken in deze mock draft dan ook Arnold als versterking voor hun secondary.
16: SEATTLE SEAHAWKS: JACKSON POWERS-JOHNSON | G/C
De Seahawks hebben na deze pick pas weer de 81ste pick, in de derde ronde dus. Het team heeft vooral veel picks op de derde dag van de draft, waardoor terugtaden en wat meer picks verzamelen niet uitgesloten zal worden. Er zijn twee duidelijke needs in Seattle, met dan als hamvraag of die op deze plek in de draft ingevuld kunnen worden: pass rush en guard. Aanvallend gezien is de guard-positie een logische plek om het team te versterken, en Seattle heeft met Jackson Powers-Johnson een guard/center nog tot haar beschikking.
Wat betreft pass rush is Dallas Turner natuurlijk al door de Falcons gekozen in de top tien, maar zijn Laiatu Latu en Jared Verse nog beschikbaar. Hierbij is het afhankelijk of Seattle een technische pass rusher zoekt (Latu) of een fysieke freak (Verse). Er lijkt, gezien de needs van het team, geen reden te zijn voor een trade terug. De keuze valt uiteindelijk op Powers-Johsnon, die als starter RG of C in Seattle meteen kan gaan versterken.
17: JACKSONVILLE JAGUARS: NATE WIGGINS | OCB
Dan de Jacksonville Jaguars, die in de eerste en tweede ronde een pick hebben en verder alleen dag drie picks hebben. Met deze pick lijkt defense de focus te zijn, aangezien het team in free agency en via trades zich vooral op de offense (WR en OL) gefocust heeft. Verdedigend zijn pass rush en cornerback ook hier de grootste needs van het team uit Jacksonville, waarbij versterking in de breedte op DL ook geen kwaad kan.
Wat betreft cornerbacks zijn Cooper DeJean en Nate Wiggins de beste opties, terwijl qua pass rush Latu en Verse er nog zijn. Cornerback is echter met afstand de grootste need die hier ook nog eens goed ingevuld kan worden. De vraag is dan of ze voor de enorme upside en veelzijdigheid van DeJean gaan of voor een CB waarvan ze weten wat ze kunnen verwachten in Wiggins. De keuze valt uiteindelijk op pure outside cornerback Wiggins.
18: CINCINNATI BENGALS: BYRON MURPHY II | DL/NT
De Bengals zullen in 2024 hopen op revanche na de blessure van Joe Burrow en het uiteindelijk teleurstellende seizoen daarna. Het team heeft in de eerste, tweede en derde ronde een pick, waardoor het team prima toe kan slaan. Aanvallend gezien heeft het team eigenlijk niet direct wat nodig, waarbij een offensive tackle als toekomstige vervanger van Orlando Brown Jr of Trent Brown een optie kan zijn. JC Latham, Amarius Mims (RT’s) en Tyler Guyton (LT) zijn dan opties.
Verdedigend gezien hebben de Bengals echter wel wat gaten, zoals veel teams in deze fase van de eerste ronde. De meeste duidelijke is DT na het vertrek van DJ Reader. Met Byron Murphy II en Jer’Zhan Newton zijn er prima opties beschikbaar, waarbij zelfs terugtraden een optie kan zijn. Verder is extra pass rush toevoegen (Latu of Verse) of wat versterking in de breedte op cornerback (DeJean of Kool-Aid McKinstry) geen slecht idee in de AFC. De Bengals gaan uiteindelijk voor D-Line en kiezen voor Murphy II, die een betere allround-speler en vooral run defender is.
19: LOS ANGELES RAMS: LAIATU LATU | EDGE/OLB
Dan de Rams, die voor het eerst sinds 2016 (toen Jared Goff als #1 pick) een pick in de eerste ronde hebben en ook beschikken over een pick in de tweede en derde ronde. Daar waar het team vooral de diamantjes vaak haalt op dag drie, krijgt het team nu dus de kans om al eerder een speler te draften. Een trade down kan echter niet uitgesloten worden, de Rams kennende.
Aanvallend gezien zit het team wel aardig goed. Wat versterking op tackle of guard zou geen overbodige luxe zijn, met Latham, Mims (RT’s) en Guyton (LT) als opties. Verdedigend gezien is de nood echter groter. Een DL als Newton zou prima kunnen nu Aaron Donald gestopt is, maar pass rush is met zijn pensionering ook een plek die versterkt kan en eigenlijk moet worden. Zeker omdat Latu en Verse nog beschikbaar zijn. In de secondary heeft het team met de komst van Tre’Davious White en Darious Williams toegeslagen in free agency. De Rams gaan uiteindelijk voor de technische pass rusher Latu.
20: PITTSBURGH STEELERS | AMARIUS MIMS | RT
De laatste pick in dit artikel is voor de Steelers, die naast deze pick ook nog een pick in de tweede en derde ronde hebben en dus genoeg hebben om te kiezen tijdens de eerste twee dagen. Aanvallend gezien zou OL, en dan vooral tackle, prima versterkt kunnen worden met Latham, Amarius Mims (RT’s) of Tyler Guyton (LT). Verdedigend gezien zit het team, net zoals op de skill-posities aanvallend gezien, al goed in elkaar en zou hooguit de cornerback-positie met McKinstry of DeJean versterk kunnen worden. De Steelers kiezen uiteindelijk voor versterking op OL en kiezen RT en project Amarius Mims.
Game 1 van de eerste ronde in de 2024 NBA Playoffs zitten erop. Zes van de acht duels bleken niet erg spannend te zijn, terwijl alle teams die het eerste duel van de serie thuis speelden, een overwinning zouden boeken. Vooral de Thunder en Knicks kwamen echter goed weg.
EASTERN CONFERENCE
KNICKS VERSLAAN 76ERS TIJDENS GAME 1 DANKZIJ STERK 4Q
De enige wedstrijd tijdens Game 1 van de eerste ronde in de Eastern Conference die spannend was, was die tussen de #2 New York Knicks en #7 Philadelphia 76ers. De 76ers hadden via het play-in toernooi met een fitte Joel Embiid de playoffs gehaald en leken weer het taem van begin dit seizoen te zijn. Gedurende de eerste helft stonden de 76ers eigenlijk ook voor, met vlak voor het eerste kwart zelfs een voorsprong van bijna twintig punten. In het tweede kwart veranderde echter alles, want met een 33-12 kwart gingen de Knicks met een voorsprong van meer dan tien punten de rust in.
In de tweede helft zouden de 76ers vervolgens in het derde kwart een run maken en aan het einde van het derde kwart zelfs weer een voorsprong hebben van rondom de vijf punten. Deze voorsprong konden de 76ers echter ook niet vasthouden, want in het vierde kwart waren het de Knicks die met 32-22 domineerden en met 111-014 uiteindelijk wonnen. De Knicks schoten vooral beter van achter de driepunlijn (46% tegen 34%) en grepen 23 offensieve rebounds die ze tien schoten extra opleverde ten opzichte van de 76ers.
BLESSURE EMBIID
Bij de 76ers scoorde Tyrese Maxey 33 punten, terwijl Embiid 29 punten scoorden met 8 rebounds en 6 assist. Dit deed hij met een knieblessure, die hij opliep tijdens het tweede kwart. De center speelde door en lijkt dit ook in de rest van de serie te gaan doen, maar is dus wederom niet fit in de playoffs. Bij de Knicks scoorden drie spelers meer dan twintig punten.
UITSLAGEN GAME 1
#1 Boston Celtics – #8 Miami Heat: 114-94
#2 New York Knicks – #7 Philadelphia 76ers: 111-104
#3 Milwaukee Bucks – #6 Indiana Pacers: 109-94
#4 Cleveland Cavaliers – #5 Orlando Magic: 97-83
WESTERN CONFERENCE
THUNDER OVERLEVEN NIPT EERSTE AANVAL PELICANS TIJDENS GAME 1
Ook in de Game 1’s van de eerste ronde in de Western Conference was de spanning in drie van de vier duels ver te zoeken. Verrassend genoeg was het duel tussen de #1 Oklahoma City Thunder, de jongste #1 seed in historie van de NBA, en #8 New Orleans Pelicans, het team met het beste record in uitduels, het duel dat het meest spannend was. Tijdens het duel waren de teams ook erg aan elkaar gewaagd, waarbij de eerste echte run pas na rust kwam. Daarvoor wisselden beide teams de leiding vaak uit, waarbij vooral de Pelicans vaak de leiding hadden.
In het derde kwart liepen de Thunder echter uit en gingen ze met een voorsprong van zes punten beginnen aan het vierde kwart. Dit bleek echter niet voldoende, want gedurende het vierde kwart kwamen de Pelicans terug en grepen ze zelfs de leiding. De Thunder konden dit in de laatste minuten echter nog herstellen, waardoor ze het duel nipt wonnen: 94-92.
De Pelicans grepen 18 offensive rebounds en creëerden daarmee elf schoten meer dan de Thunder, iets wat dus net niet genoeg bleek. Bij de Pelicans waren CJ McCollum (20 PTS) – die het laatste schot van de wedstrijd miste – en Trey Murphy III (21 PTS) de uitblinkers, bij de Thunder was het sterspeler Shai Gilgeous-Alexander met 28 punten, 6 rebounds en 4 assists.
OVERIGE UITSLAGEN
#1 Oklahoma City Thunder – #8 New Orleans Pelicans: 94-92
#2 Denver Nuggets – #7 Los Angeles Lakers: 114-103
Met Game 1 in de serie tussen de Carolina Hurricanes en New York Islanders zijn de NHL Play-Offs dan echt begonnen! Vanaf vandaag houdt SportAmerika je dagelijks op de hoogte van de route die de teams afleggen op weg naar de mooiste trofee in de professionele sport!
EASTERN CONFERENCE
GAME 1: FLORIDA PANTHERS – TAMPA BAY LIGHTNING
Florida Panthers heeft in de burenruzie met Tampa Bay Lightning een eerste tik uitgedeeld. De ploeg van head coach Paul Maurice won voor het eerst sinds 1997 Game 1 op eigen grondgebied en kwam mede door een uitblinkende Sergei Bobrovsky fris en scherp aan de start.
Florida vloog vanaf de startende face-off uit de startblokken en kwam via topscorer Sam Reinhart al na zes minuten op voorsprong. De Panthers vingen de serie met het mes tussen de tanden aan en hadden het eerste kwartier de drievoudig Stanley Cup winnaar onder controle. Op driekwart van de eerste twintig minuten begon Tampa Bay tegengas te geven, wat door de gelijkmaker van Brandon Hagel direct resultaat opleverde. De Bolts grepen het initiatief en hielden de Panthers in het restant van de eerste en de volledige twee periode onder de duim. De winnaar van de Atlantic Division kwam tot slechts zes schoten, wat voor de ploeg die by far de meeste schoten van alle teams afleverde een karig aantal is.
Toch greep Florida uiteindelijk de overwinning. Krap een minuut onderweg in de derde schoot Carter Verhaeghe de Panthers op de powerplay weer op voorsprong, waarna Matthew Tkachuk met nog twee minuten te spelen de 3-1 (empty-netter) op de borden noteerde. Tampa Bay haalde vervolgens nog alles uit de kast, maar verder dan een aansluitingstreffer van Steven Stamkos kwamen de Lightning niet meer.
UP NEXT:
In de nacht van dinsdag op woensdag staat Game 2 van de burenruzie op het programma. De face-off zal om 01:30 uur Nederlandse tijd zijn, dus voer voor nachtbrakers. Beide ploegen kunnen positieve punten uit het onderonsje halen. Florida begon en eindigde sterk, maar Tampa Bay kan ondanks de nederlaag ook tevreden terugkijken. Vooral in de tweede periode had de ploeg van Jon Cooper de wedstrijd in handen en smaakt dit logischerwijs naar meer.
Tussenstand: Florida leidt met 1-0
GAME 1: NEW YORK RANGERS – WASHINGTON CAPITALS
Het is op voorhand wellicht de serie die qua kwaliteit roster het verst uit elkaar ligt. Presidents’ Trophy winnaar New York Rangers tegen de “negatieve” Washington Capitals – goal differential van -37 –. Gisteravond om 21:00 uur Nederlandse tijd stonden in Madison Square Garden beide ploegen tegenover elkaar voor Game 1 van de serie. Zonder ogenschijnlijk al te veel moeite liepen de Rangers naar een eenvoudige 4-1 zege.
De opdracht voor Spencer Carbery en zijn ploeg was vanaf seconde één duidelijk: De wedstrijd zo lang mogelijk open houden en vooral in de eigen zone de Rangers zoveel mogelijk naar de zijkanten drijven. In de eerste periode slaagden de Caps daar met vlag en wimpel in. New York tastte overigens ook af en zocht naar openingen in de blue-line van Washington. Veel verder dan zeven schoten op goalie Charlie Lindgren kwamen de Rangers niet.
Aan het begin van de tweede periode vond New York uiteindelijk de opening. Niemand minder dan Matt Rempe – die meer blauwe ogen dan treffers achter zijn naam heeft staan – bracht het thuispubliek na vier minuten in extase. Een treffer die voor de Rangers het startsein was om het gaspedaal tot aan de bodem in te drukken. In krap twee minuten liep de ploeg van Peter Laviolette door treffers van Artemi Panarin en Jimmy Vesey uit naar een comfortabele 3-0 voorsprong. Hoewel Martin Fehervary vrij snel wat terug deed, kwamen de Rangers in het restant nauwelijks meer in de problemen. Chris Kreider bepaalde in de derde de eindstand op 4-1.
UP NEXT:
Als de serie zich zo blijft ontvouwen als in Game 1, zou dit zomaar een regelrechte sweep kunnen worden. De blauwhemden kwamen geen moment in de problemen en met uitzondering van de eerste periode speelde het op het oog op 80%. Toch zal Spencer Carbery vooral uit de eerste twintig minuten moed putten en heeft hij voldoende huiswerk om zijn strijdplan voor Game 2 bij te schaven. In de nacht van dinsdag op woensdag kruisen beide teams opnieuw de degens (01:00 uur).
Tussenstand: New York leidt met 1-0
WESTERN CONFERENCE
GAME 1: WINNIPEG JETS – COLORADO AVALANCHE
Met het reguliere seizoen in het achterhoofd is de serie tussen Colorado Avalanche en Winnipeg Jets één van de meest in het oog springende in de eerste ronde van de play-offs. De Canadezen wipten in de laatste weken nog gauw over Mile High City heen en veegden in het onderlinge duel twee weken geleden (7-0) de vloer met de winnaar van 2022 aan. Gesteund door een 8-game winning streak trok de ploeg van Rick Bowness ten strijde en werd bovendien het publiek getrakteerd op een waar spektakel.
Colorado liet er geen gras over groeien en schoten als een komeet uit de startblokken. In nog geen vijf minuten tijd moest Jets-goalie Connor Hellebuyck maar liefst negen keer ingrijpen. De openingstreffer kon haast niet uitblijven en kwam uiteindelijk op naam van Valeri Nichushkin. Na een onderschepping van Cale Makar pikte de winger de puck op en schoot met uiterste precisie de 1-0 in de winkelhaak. Hoewel het wedstrijdbeeld gelijk bleef, kwam de thuisploeg verrassenderwijs langszij. Josh Morrisey kreeg op de blauwe lijn van Colorado de puck en verraste met een afstandsschot alles en iedereen. Het startsignaal voor een spervuur aan kansen en treffers. Na twintig minuten zesde versnelling stond er een 3-3 tussenstand op de borden.
In de tweede periode ging het iets meer gelijk op en kreeg alleen Adam Lowry het publiek op de banken. Hoe “rustig” de tweede, zo druk werd de derde. Colorado begon de laatste twintig minuten zoals het de wedstrijd opende: Volgas. Toch kreeg de ploeg van head coach Jared Bednar behoorlijk het lid op de neus. Via een bijzondere tweede treffer van Lowry (3x paal) en Kyle Conor stond er na vijf minuten een 3-6 voorsprong voor de Jets op het scorebord.
Het spelbeeld bleef gelijk, Artturi Lehkonen benutte de powerplay, maar Kyle Connor bracht de marge weer tot drie. De Avs haalden nog alles uit de kast om de stand in evenwicht te brengen, slaagden daar door treffers van Cale Makar en Casey Mittelstadt nog bijna in, maar ondanks een schotenverhouding van 46:23 (!) zetten de Jets het eerste kruisje achter de naam in deze serie.
UP NEXT:
Wat. Een. Wedstrijd. Regelmatig oreert de NHL-redactie over reclame voor het ijshockey en deze wedstrijd is een ultiem voorbeeld daarvan. Een beduidend betere ploeg met twee keer zoveel schoten delven het onderspit. Is dit dan het verschil tussen een superster (Hellebuyck) en een “mwah” (Georgiev) tussen de palen? Voor iedere ijshockeyfan was het smullen geblazen en de Jets zullen met een bijzonder goed gevoel aan Game 2 beginnen. Toch zullen de strijdplannen flink op de schop gaan, want beide head coaches nemen behoorlijk wat huiswerk mee.
Tussenstand: Winnipeg leidt met 1-0
GAME 1: VANCOUVER CANUCKS – NASHVILLE PREDATORS
Het was alweer even geleden. Play-off ijshockey in Vancouver. Natuurlijk waren de Canucks actief in de play-offs van het seizoen 2019 – 2020, maar toen werd het seizoenstoetje in een COVID-bubble afgewerkt. De Rogers Arena liet er geen gras over groeien en was de gehele zestig minuten oorverdovend. Zo oorverdovend het aanwezige publiek was, zo aftastend begonnen beide ploegen aan de serie.
Het was overigens ook vooral aan startende goalies Thatcher Demko en Juuse Saros te danken dat de wedstrijd langzaam op gang kwam. Met een schotenverhouding van 6:4 waren de strijdplannen van beide kanten duidelijk. Vancouver sloot het reguliere seizoen wisselvallig af en de Predators hebben under the radar het gevoel voor een verrassing te kunnen zorgen. Het enige lichtpuntje in de eerste periode kwam er in de vorm van een treffer door Jason Zucker.
Koud op het ijs staand kwamen de Canucks in de tweede periode binnen de minuut weer op gelijke hoogte. Elias Lindholm kwam met overtuiging de zone van Nashville in en promoveerde zijn rush tot treffer, 1-1. Het spelbeeld viel meer in het voordeel van Vancouver uit, maar Ryan O’Reilly bracht de Predators op de powerplay wederom op voorsprong.
Toch zetten de Canucks in de derde periode de puntjes op de ‘i’. Na negen minuten bracht Pius Suter de score weer in evenwicht, onmiddellijk gevolgd door de 3-2 van Dakota Joshua. Nashville pakte het initiatief weer terug, maar een empty-netter van andermaal Dakota Joshua bepaalde de eindstand op 4-2 in het voordeel van de Pacific Division winnaar.
UP NEXT:
In de eerste ronde van de play-offs zijn er altijd verrassingen die uit de hoge hoed komen. Ondanks de 4-2 overwinning voor Vancouver is de NHL-redactie er nog niet 100% van overtuigd dat dit een walk-over gaat worden. Nashville had de blauwhemden in grote delen van de wedstrijd onder de duim en zullen vooral uit de eerste veertig minuten vertrouwen putten. Ook hier geldt dat het voor beide head coaches genoeg huiswerk oplevert.
Eind april staat de 2024 NFL Draft op het programma, en omdat we inmiddels alle posities hebben behandeld is het tijd voor de SportAmerika NFL Mock Draft van 2023. In dit artikel de top tien, met veel quarterbacks en de eerste overige positiespelers die van het bord gaan. Er zijn trades in deze mock draft.
#1: CHICAGO BEARS: CALEB WILLIAMS | QB
De Chicago Bears gaan met een andere coaching staf (Shane Waldron als OC en Eric Washington als DC) en met dezelfde GM (Ryan Poles) beginnen aan de draft. In free agency zijn de Bears druk bezig geweest, met als voornaamste move de trade voor Keenan Allen, de trade van Justin Fields naar de Pittsburgh Steelers en het versterken van de binnenkant van de offensive line. Hierdoor is een duidelijk need van het team dat aan het rebuilden is de quarterback-positie. Mocht de keuze hierop vallen, dan is Caleb Williams een no-brainer op deze plek in de draft.
Ook receiver (Marvin Harrison Jr) en offensive line zijn opties. Toch hebben de Bears al twee potentieel prima tackles en hebben ze in free agency de guard en center-positie al ingevuld. Daarnaast is de negende pick een logische keuze om deze need eventueel aan te pakken. De kans is daarom groter dat receiver of OL een grotere focus is met pick negen.
Verdedigend gezien zou extra pass rush naast Montez Sweat geen kwaad kunnen, terwijl in de breedte cornerback ook een optie zou kunnen zijn. Toch zijn dit ook posities die de Bears beter met hun negende pick in kunnen vullen. Er lijkt dus geen twijfel over te bestaan dat de Bears met de eerste pick een QB kiezen, waarbij Williams dan de meest logische keuze is.
#2: WASHINGTON COMMANDERS: JAYDEN DANIELS | QB
Met Adam Peters als nieuwe general manager en Dan Quinn als head coach, Kliff Kingsbury als offensive coordinator en Joe Whitt Jr als defensive coordinator zijn de Commanders klaar om een andere weg in te slaan. Dit hebben ze al gedaan door van hun cap space gebruik te maken en enorm veel spelers te halen tijdens free agency, waardoor naast de coaching staf en front office ook het team amper meer te herkennen is. Met de tweede pick als enige pick in deze ronde zullen de Commanders wel meteen toe moeten slaan.
Ook bij Washington zal QB (Marcus Mariota en Jeff Driskel zijn momenteel de QB’s) de voornaamste en meest logische focus zijn met deze pick. Drake Maye, Jayden Daniels en J.J. McCarthy zijn hier dan de meest logische opties. Een nummer twee receiver naast Terry McLaurin zou ook niet slecht zijn (Harrison Jr of Nabers), terwijl left tackle de enige OL-positie is die Washington in free agency niet heeft aangepakt (Joe Alt als optie hier).
Verdedigend zou extra pass rush en wat hulp in de secondary niet onaardig zijn, maar de focus lijkt met deze pick op offense te liggen, en dan vooral QB. De vraag is dan: welke QB? De Commanders kiezen uiteindelijk voor Daniels ten faveure van Maye, waarbij vooral het systeem waarin de Commanders willen gaan spelen de doorslag gaat geven. Wellicht is de komst van Mariota als QB daar al een kleine voorbode van.
3: NEW ENGLAND PATRIOTS: DRAKE MAYE | QB
Dit Patriots hebben deze draft in elke ronde een pick, waaronder dus de derde pick in de draft. Met nieuwe head coach Jarod Mayo, Alex van Pelt als offensive coordinator en Demarcus Covington als defensive coordinator beginnen de Patriots aan een nieuw tijdperk. Een GM hebben de Patriots eigenlijk niet, alhoewel Eliot Wolff het dichtste bij gaat komen. De vraag is: moet je een nieuw tijdperk beginnen met een nieuwe QB, een andere positie hier kiezen of de pick traden naar een team dat een QB MOET hebben.
Als de Patriots een QB kiezen, dan zijn Maye en McCarthy hier de meest logische opties gezien de voorgaande twee picks. Het team heeft met Jacoby Brissett al een prima back-up die zelfs kan starten als er een rookie QB komt of het team een ‘bridge QB’ zoekt om het seizoen mee door te komen. Mocht dat het plan zijn en de Patriots behouden pick #3, dan is receiver (Harrison Jr) of een tackle (left tackle, Alt) een optie. Verdedigend gezien staat het team er al goed voor, maar versterking qua pass rush en secondary zou geen overbodige luxe zijn. Mocht het team defense willen kiezen, lijkt terugtraden echter een betere optie.
TRADE VALT AF
Al snel valt de optie van een trade af, omdat de Patriots hier toch voor een QB willen gaan en niet het risico willen nemen de komende jaren niet meer zo’n kans te krijgen om een QB te draften. Om deze reden vallen Harrison Jr en Alt (posities die met hun pick begin tweede ronde ook in te vullen zijn) ook af. Het gaat dan tussen QB Maye en McCarthy, waarbij de Patriots uiteindelijk gaan voor Maye. LT zijn er genoeg in de beginfase van deze draft, terwijl er aan het begin van de tweede ronde ook nog erg goede receivers beschikbaar zijn. Dit kan niet van de QB’s gezegd worden, gezien hun populariteit tijdens de draft.
4: ARIZONA CARDINALS: MARVIN HARRISON JR | OWR
Ook de Cardinals hebben tijdens deze NFL Draft in elke ronde een pick – waaronder twee picks in de eerste ronde – waardoor nieuwe GM Monti Ossenfort samen met head coach Jonathan Gannon kansen zat gaat krijgen om het team te versterken. De Cardinals zijn het eerste team in deze mock draft die, dankzij de aanwezigheid van Kyler Murray, hier geen QB zullen overwegen.
De kans dat ze de pick gaan traden lijkt niet heel groot te zijn, gezien het feit dat ze al twee picks in de eerste ronde van deze draft hebben en tevens hier een need kunnen vullen. Dit omdat de Cardinals broodnodig een playmaker op receiver nodig hebben en die met Harrison hier beschikbaar is. Met teams als de Chargers, Titans en Giants hierna, is de kans klein dat ze bij een trade terug nog beschikbaar zijn. Verder heeft het team vooral op guard versterking nodig, maar die positie is hier geen optie.
Waar aanvallend de keuze duidelijk lijkt, is dit verdedigend was lastiger. Versterking qua pass rush en defensive line kan zeker geen kwaad, maar lijkt op vier een reach te zijn. Ook een cornerback lijkt hier een reach te zijn, waardoor een trade back logischer is mochten de Cardinals voor een verdedigende speler willen gaan of kunnen leven met een toekomst zonder Harrison, Nabers en Rome Odunze. De Cardinals kiezen uiteindelijk voor een WR en gaan voor de beste speler in de draft: Marvin Harrison Jr.
5: MINNESOTA VIKINGS: J.J. MCCARTHY | QB (TRADE MET CHARGERS)
Net zoals de twee voorgaande teams beschikken de Chargers in 2024 over een pick in elke ronde. De meest waardevolle is de vijfde pick, waarbij QB net zoals bij de Cardinals vanwege Justin Herbert meteen uitgesloten kan worden. Nieuwe head coach Jim Harbaugh, OC Greg Roman, DC Jesse Minter en GM Joe Hortiz zullen een paar posities met deze pick op het oog hebben, maar ze zullen ook naar QB-neady luisteren als het gaat om trades. Gezien het vertrek van Allen naar de Bears is receiver, en dus Nabers of Odunze, de meest logische keuze. Aanvallend gezien zou verder de OL – en dan vooral RT en de guard-posities – een optie kunnen zijn gezien de potentiële speelstijl en de voorkeur van de coaching staff, maar een trade-back met een QB-needy team zou dan logischer zijn.
Verdedigend gezien zijn de needs wat minder groot. Wat versterking in de breedte qua pass rush zou geen kwaad kunnen, net zoals de secondary wel wat versterking kan gebruiken. Toch lijkt ook in dit geval het traden van de pick een logischere keuze. Kortom: mochten de Chargers hier blijven en hun pick gebruiken, dan is receiver of OL de meest logische optie en zal het waarschijnlijk Nabers of Alt worden.
VIKINGS TRADEN VOOR #5
De Chargers kiezen uiteindelijk, mede ook vanwege de achtergrond en voorkeur van Harbaugh en Roman, om hun pick te traden naar de Vikings, die pick #11 en #23 inleveren + nog een pick in deze draft (vijfde ronde of daarna) of wellicht een pick in 2025. Voor de Vikings, die een QB nodig hebben na het vertrek van Kirk Cousins, is het vrij simpel: Nadat een deal met de Patriots in deze mock draft niet mogelijk bleek, was de vijfde pick de enige optie. Hier blijft er nog maar een QB over: McCarthy.
6: NEW YORK GIANTS: MALIK NABERS | SWR
Met dezelfde head coach en GM, nieuwe coördinators en een pick in elke ronde behalve de zevende ronde gaan de New York Giants aan de slag om hun team beter te maken. Ondanks dat er op QB veel onzekerheid is, lijkt het vertrouwen in Daniel Jones zo groot te zijn dat hier geen QB gekozen gaat worden. Daarnaast zijn de vier beste QB’s in deze mock draft al weg, waardoor de posities überhaupt geen optie meer is en het team ook geen trade offers meer zal krijgen van QB-needy teams. De Giants zijn op zoek naar een WR1, en Nabers en Odunze zouden hier voor New York een prima optie kunnen zijn. Het versterken van de OL, zeker guard en RT, is ook mogelijk.
Verdedigend gezien is er echter ook veel werk aan de winkel voor de Giants. Met de komst van Brian Burns kan pass rush weggestreept worden, maar versterking op DL en vooral in de secondary is zeker een noodzaak. Met Jer’Zhan Newton, Byron Murphy II (DL), Terrion Arnold en Quinyon Mitchell (CB) zijn er opties genoeg. Toch zou in dat scenario een trade terug logischer zijn. De Giants verkiezen hier uiteindelijk Nabers boven Alt, waardoor twee van de drie beste receivers na zes picks al van het bord zijn verdwenen.
7: TENNESSEE TITANS: JOE ALT | LT/RT
Brian Callahan is de nieuwe head coach en gaat samen met nieuwe GM Ran Carthon beginnen aan een nieuw tijdperk voor de Titans. In free agency hebben de Titans al aardig toegeslagen met Calvin Ridley (WR), Tony Pollard (RB) en Lloyd Cushenberry III (C) als voornaamste aanwinsten. Gezien hoe deze draft gegaan is en het feit dat Will Levis het vertrouwen krijgt als QB1, kan QB uitgesloten worden. Aanvallend gezien kan het team hier nog wat versterking vinden op receiver (Odunze) en vooral offensive tackle. Op left tackle heeft het team namelijk nog een opening, en Alt is nog beschikbaar.
Verdedigend gezien kan het team voor DL gaan (Murphy II en Newton) of cornerback naat aanwinst L’ Jarius Sneed (Mitchell en Arnold), maar de keuze gaat uiteindelijk toch tussen Odunze en Alt. Alt is daarmee de eerste, en zeker niet de laatste, offensive lineman die in deze eerste ronde gekozen wordt.
8: ATLANTA FALCONS: DALLAS TURNER | EDGE/OLB
De Falcons worden ook veel genoemd als target voor QB of WR-needy teams om mee te traden. In deze mock draft zijn de vier QB’s echter al gekozen, waardoor de interesse in het naar voren traden flink afneemt. De Falcons, die met deze pick waarschijnlijk defense op het oog hebben, zouden idealiter terug willen traden. De Cowboys, die hulp nodig hebben op WR en OL, overwegen een trade vanwege de aanwezigheid van Odunze.
De coaching staff is in Atlanta niet hetzelfde gebleven, met Raheem Morris als nieuwe head coach. GM Terry Fontenoit bleef wel en bleef verder bouwen aan het team door Kirk Cousins binnen te hengelen. Daardoor is QB tijdens de draft geen need meer en kan de focus op de defense, aangezien de offense er verder uitstekend voor lijkt te staan en het team zelfs de best beschikbare speler – Odunze – niet echt nodig lijken te hebben. Pass rush is al jaren een probleem bij de Falcons, waarbij Dallas Turner, Laiatu Latu en Jared Verse de voornaamste opties zijn. Ook de secondary, zeker aan de buitenkant, kan naast A.J. Terrell wel wat hulp gebruiken (Mitchell en Arnold).
De Falcons slaan een bod van de Cowboys (pick 24 en nog een pick later in de draft) af, omdat #24 waarschijnlijk geen tier 1 pass rusher of cornerback in deze draft op gaat leveren en het team hier de keuze heeft uit alle spelers. De Falcons kiezen uiteindelijk voor Turner, waarschijnlijk het grootste talent – in potentie – aan de verdedigende kant van de bal in deze draft.
9: BUFFALO BILLS: ROME ODUNZE | OWR (TRADE MET DE BEARS)
Dan door naar het eerste team dat in deze draft twee keer aan de beurt is: de Bears. Nadat het team met de #1 al een QB (Williams) heeft gedraft, kan de focus nu op andere spelers. Er zijn geen receivers meer beschikbaar, waardoor aanvallend gezien alleen left tackle een optie is. Alt is echter al weg, waardoor de keuze dan uit zou gaan naar Troy Fautanu of Olumuwiya Fashanu. Verdedigend gezien zijn DL (Newton en Murphy II), pass rush (Latu en Verse) en cornerback (Mitchell en Arnold) hier prima opties.
Genoeg om uit te kiezen dus voor de Bears, die vast en zeker ook aanbiedingen van andere teams zullen krijgen om een trade te maken. Denk aan de Cowboys, Jets, Saints en Seahawks, die vlak na de Bears komen en wellicht een een tackle willen pakken voordat het te laat is. De Bears voeren gesprekken en besluiten, deels ook omdat ze maar maar twee picks hebben in de rest van de draft, om meer draft picks te verzamelen.
De Bills besluiten hun 28ste, maar ook 60ste en 248ste pick van deze draft te traden voor de negende pick van de Bears. De Bears verzamelen twee extra picks, terwijl de Bills hun kans krijgen om de laatste receiver van de drie top receivers in deze draft te kiezen. De Bills hebben na de trade van Stefon Diggs en het vertrek van Gabriel Davis een nieuwe WR nodig en kunnen het zich niet veroorloven om Odunze op negen te laten lopen.
10: NEW YORK JETS: BROCK BOWERS | TE
De Jets, die met dezelfde GM en coaching staff aan het seizoen gaan beginnen, hebben hun grootste aanwinst voor 2024 al binnen: de terugkeer van QB Aaron Rodgers. Verder heeft het team al een fantastische defense staan, waarbij Hassan Reddick de vervanger moet zijn van de vertrokken Bryce Huff. De offense is met Mike Williams ook al versterkt, maar een tight end en een LT ontbreken nog. Hier staan nu Tyron Smith, die op zijn best is als guard. Iemand als Fashanu of Fautanu, waarbij Fashanu ook nog guard kan spelen, zou links van Rodgers geen onoverbodige luxe zijn. Ook Brock Bowers, de beste TE van deze draft, is als beste wapen nog beschikbaar en zal hier voor het eerst echt overwogen worden.
Zoals gezegd zijn er verdedigend gezien niet veel gaten, waarbij vooral de secondary wellicht nog wat versterkt kan worden met Mitchell, Arnold of de veelzijdige Cooper DeJean (kan CB en FS spelen). De Jets focussen zich op offense, waardoor het gaat tussen Bowers en Fautanu. De Jets, die merken dat een LT hier kiezen een reach kan zijn, het gaan gokken met Smith op LT en aanwinst John Simpson op LG, kiezen er uiteindelijk voor om Rodgers nog een extra wapen te geven en tevens voor ‘best player available’ te kiezen: Bowers.
Met Game 1 in de serie tussen de Carolina Hurricanes en New York Islanders zijn de NHL Play-Offs dan echt begonnen! Vanaf vandaag houdt SportAmerika je dagelijks op de hoogte van de route die de teams afleggen op weg naar de mooiste trofee in de professionele sport!
EASTERN CONFERENCE
FIRST ROUND
GAME 1: CAROLINA HURRICANES – NEW YORK ISLANDERS
Het moest een abc’tje worden voor de Carolina Hurricanes, deze eerste ronde tegen New York. Na 95 tellen leek het daar ook op uit te draaien toen Evgeny Kuznetsov een PPG achter Islanders-starter Semyon Varlamov schoot. De forecheck van de Hurricanes was de Isles aanvankelijk te machtig, maar naarmate de eerste periode vorderde, kwam de ploeg van Patrick Roy beter en beter onder die druk vandaan. Het resulteerde zelfs in de gelijkmaker van Kyle MacLean.
Dat er in de tweede periode niet gescoord werd, was te danken aan Frederik Andersen. De Deense goalie was de reden dat de Islanders niet naar een 3-1 of zelfs 4-1 voorsprong liepen. In Raleigh waren het inderdaad de Isles die de lakens uitdeelden. En dat had vooraf niemand verwacht. De Hurricanes waren gewaarschuwd en kwamen in de derde periode beter voor de dag. Stefan Noesen tikte na ruim drie minuten de 2-1 binnen en een empty-netter van Martin Necas velde uiteindelijk het vonnis over de dappere Islanders.
UP NEXT:
Als Game 1 een voorproefje was op wat komen gaat in deze best-of-7 dan mag Carolina de borst nat maken. De Isles bezorgden hen handenvol werk en waren zelfs de baas op de shot clock (34-25). Voor Game 2 (dinsdag 01.30 uur Nederlandse tijd) zal Patrick Roy echter wel een antwoord moeten vinden op Frederik Andersen. En hij zal zijn team op het hart drukken uit de strafbank te blijven. Toch zal de voormalig goalie tevreden zijn met wat hij zag van zijn team. Zijn collega Rod Brind’Amour had waarschijnlijk een dominanter Carolina verwacht, maar zal opgelucht ademhalen na de 3-1 zege.
Tussenstand: Carolina leidt met 1-0
GAME 1: BOSTON BRUINS – TORONTO MAPLE LEAFS
Heel veel wordt verwacht van deze serie tussen de nummers twee en drie van de Atlantic Division. Toch spreken de cijfers uit het reguliere seizoen duidelijk in het voordeel van de Bruins. Vier keer speelden ze tegen de Leafs en vier keer werd gewonnen. Toronto begon helemaal niet zo slecht, maar zag het eerste de beste SOG van de B’s achter Ilya Samsonov verdwijnen. Rookie Johnny Beecher rondde af nadat Jesper Boqvist en Pat Maroon de aanval opzetten. De vierde lijn zette Boston op het juiste spoor en die lijn bleek een handenbindertje voor de Leafs deze avond.
Ook Jake DeBrusk had het prima naar zijn zin. In de tweede periode deden de B’s hun tegenstander opnieuw vroeg pijn. De Leafs dachten terug in de wedstrijd te komen, maar op aangeven van DeBrusk verdubbelde Brandon Carlo de marge. Toronto liep vervolgens tegen wat domme straffen aan en zagen hun hoop op een goed resultaat verdampen in de laatste minuten van de periode. Twee treffers van DeBrusk hielp de Bruins aan een meer dan comfortabele 4-0 voorsprong.
Een shutout zat er voor Jeremy Swayman niet in. David Kampf deed iets terug namens de bezoekers en deed dit al vroeg in de derde periode. Van een remontada was echter geen sprake. Het verdedigen van een voorsprong kun je doorgaans aan de oerdegelijke Bruins wel overlaten. Met een empty-netter van Trent Frederic hadden zij ook het laatste woord: 5-1.
UP NEXT:
Sheldon Keefe had zijn plan klaar en wilde er een fysiek duel van maken. Dat ligt deze tegenstander echter ook wel en misschien nog wel veel beter. Het lukte de Bruins om de steraanvallers van Toronto – waar William Nylander ontbrak – aan banden te leggen en die opdracht zal Jim Montgomery hen dinsdag (01.00 uur Nederlandse tijd) opnieuw meegeven. Voor de Maple Leafs wordt het ook zaak om niet te vaak in de sin bin te belanden. Hun PK is niet geweldig en Boston beschikt over een in potentie goede PP.
Het gaat nu echt om de knikkers in de NHL. Met New York Rangers als de winnaar van de Presidents Trophy, gaan in de nacht van zaterdag 20 april op zondag 21 april (Nederlandse tijd) de play-offs van start. Bij SportAmerika laten we je alvast warmdraaien met uitgebreide previews op de eerste ronde. Gisteren las je al alle ins en outs uit de Eastern Conference. Vandaag is het de beurt aan de Western Conference. Toch hebben we ook nog heel even aandacht voor de definitieve verhuizing van Arizona Coyotes naar Salt Lake City.
DALLAS STARS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS
1e in de Central Division (113 punten) – 4e in de Pacific Division (98 punten)
Wat een laatste speeldag hebben we achter de rug. Mede door het onderlinge puntenverschil was de 82e wedstrijd voor zowel Vegas Golden Knights (vs Anaheim Ducks) en LA Kings (vs Chicago Blackhawks) nog van cruciaal belang. In ogenschouw nemend dat er op papier een “makkelijkere route” veilig gesteld kon worden, leek het voorkomen van een nederlaag voor Vegas Golden Knights gesneden koek. Toch ging de titelverdediger met 4-1 onderuit en zag het concurrent LA Kings in overtime met Chicago afrekenen.
Gevolg? De goudhemden mogen zich opmaken voor een best-of-7 tegen Central Division winnaar Dallas Stars, wat inderdaad een replay is van de Western Conference Final van 2023. De ploeg van head coach Peter DeBoer is één van de meest gebalanceerde in de NHL en heeft — zeker met de LTIR situatie in Sin City — de pech dat het een out-of-the-park roster zal treffen..
NA ACHT JAAR WEER DIVISIETITEL IN TEXAS
Dat Dallas een juggernaut is behoeft geen verdere introductie meer. Koud in het veld in Dallas nam Peter DeBoer (voormalig Golden Knight) aan het begin van vorig seizoen het stokje van Rick Bowness over en leidde zijn ploeg direct naar de Western Conference Final. Hoewel er van te voren hoop op een goed resultaat was, bleek al gauw dat de Texanen na overwinningen op Minnesota Wild en Seattle Kraken waren uitgeblust. Vegas kon ogenschijnlijk op de ‘cruise control’ richting Stanley Cup finale.
Hoe anders hangt de vlag er twaalf maanden later voor. Op aanvallend gebied komt Dallas (nog) beter voor de dag dan het voorbije seizoen. Met acht 20+ doelpuntenmakers op de eerste drie lijnen is de kampioen van 1999 één van de beste ploegen in de NHL en heeft het bovendien met Jake Oettinger weer een goalie die zijn vintage vorm weer heeft teruggevonden. Sinds 1 maart ging de 25-jarige Amerikaan 10-1 en noteerde hij een .941 sv% en een 1.54 GAA. De goalie is van zijn blessure hersteld en met backup Scott Wedgewood heeft het op papier één van de betere tandems dit postseason. De redding van Oettinger in overtime tegen St. Louis ging de hele wereld over.
Na 82 wedstrijden grijpen de Stars na een driekoppige race met Colorado en Winnipeg dik verdiend de titel in de Central Division. Het is voor de Texanen pas de eerste divisietitel sinds het seizoen 2014 – 2015, maar het maakt de honger naar meer er niet minder op. Nadat een aantal weken geleden Winnipeg Jets afhaakte in de strijd om de titel, sloegen de Stars op 7 april in een onderling duel met Colorado (7-4) een redelijk gat.
VEGAS GOLDEN KNIGHTS KLAAR VOOR EEN BACK-TO-BACK
Vraag menig ijshockeyfan naar de franchise die associaties met een boze stiefmoeder oproept en men zal gauw bij Vegas Golden Knights uitkomen. De woestijnbewoners zochten de afgelopen jaren voortdurend naar mazen in de NHL-wetten — met recht overigens — , maar overtroffen dit seizoen wellicht alle voorgaande episodes bij elkaar.
De goudhemden begonnen het seizoen “gewoon” waar het begin juni mee gestopt was: Winnen. Krap een maand onderweg in het seizoen stond er reeds een duizelingwekkend 11-0-1 record op de borden (uitgerekend Chicago Blackhawks won na overtime) en troefde het op vrijwel alle fronten de concurrentie af. Na een gezapige maand november ging de ploeg tot aan de Trade Deadline in maart schommelend door het seizoen.
Het woord is gevallen: Trade Deadline. De voorbije jaren toverde het Front Office de ene na de andere speler (vooral Mark Stone) op de LTIR — al dan niet voor cap space gerelateerde zaken — en de meest gehate wet van allemaal werd ook wederom ditmaal in optima forma benut. In eerste instantie bleef het met alleen de komst van Anthony Mantha rustig in de woestijn, maar werden vervolgens ook nog Noah Hanifin — die begin april zijn contract met acht jaar verlengde — en Tomas Hertl uit de hoge hoed getoverd.
Komen we terug op de prestaties in het gehele seizoen kunnen we niet om Jonathan Marchessault heen. De 33-jarige Canadees doorkruiste met 42 goals voor het eerst in zijn carrière de grens van veertig goals en samen met Jack Eichel en William Karlsson was hij de enige op het roster met 30+ goals.
Vuurwerk! Dat is het eerste woord wat bij de NHL-redactie opkomt bij de gedachte aan deze serie. Mochten alle blessuregevallen aan de zijde van Vegas fit genoeg zijn, hebben de Golden Knights op papier van de twee het beste roster. Bovendien wordt het gesteund door een onderling regulier resultaat van 3-0.
Dallas heeft daarentegen het geluk dat het in tegenstelling tot de Conference Final van 2023 geheel fit aan de start verschijnt. Alle facetten naast elkaar leggend kan dit niet anders dan een serie over zeven wedstrijden gaan worden. Laten we de NHL wereld direct op haar kop zetten door Dallas deze serie uiteindelijk te laten winnen.
Voorspelling: Dallas Stars in zeven wedstrijden
WINNIPEG JETS – COLORADO AVALANCHE
2e in de Central Division (110 punten) – 3e in de Central Division (107 punten)
De Central Division was een aantal seizoenen het “aanhangsel” van de vier divisies. Dit seizoen is de Central onder aan de streep de beste van allemaal. Naast Dallas Stars overtroffen ook Winnipeg en Colorado ruimschoots de grens van 100 punten en eindigt nummer vier Nashville op slechts één punt van de ton-grens. De ontmoeting tussen Winnipeg en Colorado is overigens de allereerste play-off match-up tussen beide teams ooit. Dit geldt overigens voor iedere vorm van franchise die beide ploegen ooit hebben gehad.
Voor beide ploegen zal er bovendien een hoog revanchegehalte meegenomen worden naar het postseason. Waar Winnipeg in 2023 na vijf wedstrijden tegen Vegas Golden Knights redelijk ingecalculeerd afzwaaide, ging titelverdediger Colorado ongenadig op de snufferd tegen Seattle Kraken.
REBUILD? NEE. PLAY-OFFS? JA!
Het voorbije offseason was een kruispunt voor Winnipeg Jets. op 27 juni werd enfant terriblePierre-Luc Dubois — in ruil voor onder meer Alex Iafallo en Gabriel Vilardi — naar Los Angeles Kings getarde en leek het stempel retool/rebuild in Canada definitief gezet. Als klap op de vuurpijl hingen er ook grote vraagtekens boven de hoofden van zowel Connor Hellebuyck, als Mark Scheifele. Nadat beide mannen enkele dagen voor de start van het seizoen identieke zevenjarige verlengingen tekenden, kon de blik richting regular season.
Winnipeg beleefde een ietwat wisselvallige start. Na vier wedstrijden bungelden de Jets met alleen een overwinning op Florida Panthers zelfs onderaan in de Central. Na de overtime overwinning op Edmonton in wedstrijd nummer vijf kwam de motor echter op gang. Tussen november en februari was de ploeg ongenaakbaar en blijkt met name de aanvallende diepte een pluspunt voor head coach Rick Bowness. Na de toevoeging van Tyler Toffoli op Deadline Day is de motor nog iets meer opgevoerd. Bij het ingaan van de play-offs staan de Jets op een win streak van acht wedstrijden, waar met name de onderlinge ontmoeting met Colorado (7-0) in het oog springt.
Onder leiding van Mark Scheifele zal de druk in het seizoenstoetje met name op de schouders van de “jonkies” liggen. Josh Morrisey, Kyle Connor en Nikolaj Ehlers spelen een waanzinnig seizoen en vergeet overigens newbyGabriel Vilardi niet (22 goals, veertien assists). Wat nog veel meer in het oog springt is de waanzinnige tandem tussen de palen. Connor Hellebuyck noteerde een .921 sv% en 2.39 GAA, maar ook backup Lauren Brossoit is op de brommer: .927 sv% en 2.00 GAA.
OP ZOEK NAAR NIEUW EREMETAAL
Colorado Avalanche meldt zich ook dit seizoen weer in de play-offs. Het is voor de zevende keer op rij dat de ploeg uit Denver zich bij de beste zestien van het seizoen mag scharen. Na de Stanley Cup winst in 2022 werd vorig seizoen Seattle Kraken reuzendoder, door na zeven wedstrijden er met de winst vandoor te gaan. Hoewel de manschappen van head coach Jared Bednar niet als topfavoriet aan de start zullen staan, hebben ze met een aantal weergaloze kleppers behoorlijk wat krenten in de pap.
De grootste van allemaal is dit seizoen zonder discussie Nathan MacKinnon. De 28-jarige Canadees speelt het seizoen van zijn leven en eindigde het reguliere seizoen met een puntentotaal van 140, waarmee hij het stokoude record van Peter Stastny uit het seizoen 1981 – 1982 uit de boeken schoot. Bovendien doorkruiste ‘Mac’ de grens van vijftig goals én eindigde hij achter Nikita Kucherov als tweede in de strijd om de Art Ross Trophy. Voeg daar Mikko Rantanen (104 punten) en Cale Makar (90 punten) aan toe en je kunt gerust weer spreken van een juggernaut in Mile High City.
Op zoek naar eerherstel begonnen de Avs voortvarend aan de campagne. Na zes wedstrijden stond er een 6-0-0 record op de borden, maar is het vooral aan een zwakke maand december te danken dat de divisietitel uiteindelijk richting Dallas Stars ging. Grootste pluspunt was zonder twijfel de toevoeging van Casey Mittelstadt, die in ruil voor Bowen Byram tijdens de Trade Deadline het gat down the middle moest zien op te vullen. Het gat wat uiteindelijk tot 26 maart negen duels op rij won. Hoewel de ploeg al lang en breed van de play-offs verzekerd was, zullen de recente nederlagen tegen mede contenders Edmonton, Dallas, Winnipeg en Vegas pijn doen.
PROGNOSE
Ondanks de 7-0 oorwassing van vorige week gaat Colorado Avalanche uiteindelijk met de zege in deze serie aan de haal. Het thuisvoordeel ligt in Canada, maar in een best-of-7 serie zien wij in Colorado een beter roster. Mits MacKinnon, Rantanen en Makar de bloedvorm meenemen naar de play-offs, ruiken ze in de verte de Stanley Cup Final. Toch nog een vraagteken aan de kant van Colorado? Ja! De tandem tussen de palen..
Voorspelling: Colorado Avalanche in zes wedstrijden
VANCOUVER CANUCKS – NASHVILLE PREDATORS
1e in de Pacific Division (109 punten) – 4e in de Central Division (99 punten)
Had menig ijshockeyfan begin oktober gezegd dat de eerste ronde van de play-offs een serie zou worden tussen Vancouver Canucks en Nashville Predators, hadden ze je per direct het café uit gezet. Toch schrijven we zeven maanden later juist deze serie als affiche in de eerste ronde van de Western Conference.
Beide ploegen gingen redelijk blanco het seizoen in, maar al vrij snel werd duidelijk dat Vancouver een behoorlijke kandidaat voor de titel in de Pacific zou worden. De geelhemden uit Tennessee kregen daarentegen het nodige voor de kiezen, maar het nieuwe beleid van GM Barry Trotz en head coach Andrew Brunette werpt al in het eerste jaar haar vruchten af.
QUINN HUGHES LEIDT CANUCKS NAAR DIVISIETITEL
Het was alweer even geleden, dat Vancouver als winnaar uit de bus van een divisie kwam. In notabene de Northwest Division kropen de blauwhemden onder leiding van de broers Sedin in het seizoen 2012 – 2013 voor het laatst op het hoogste schavot. Overigens kun je deze titel ook enigszins met een korrel zout nemen, want na de lockout begon het seizoen pas halverwege januari en kwam men niet verder dan 48 reguliere wedstrijden.
Hoewel de fans in het westen van Canada geen hoge verwachtingen van het huidige seizoen hadden, schoot GM Patrik Allvin in het offseason met scherp. Onder leiding van head coach Bruce Boudreau ontbrak het in ’22 – ’23 vooral aan diepte op de blue-line, iets wat het Front Office met onder meer de komst van Ian Cole en Carson Soucy vrijwel teniet deed. Bovendien poetste Allvin het resterende contract van Oliver-Ekman Larsson van tafel en promoveerde het Quinn Hughes tot jongste captain uit de franchise geschiedenis.
Een beslissing die Vancouver geen windeieren legde. Aan de hand van de 24-jarige Amerikaan werd vanaf speelronde één serieus naar de divisietitel gehengeld. Met 92 punten verpulverde Hughes het franchise record voor aantal punten als blue-liner (dat overigens reeds op zijn naam stond). Bovendien doorkruiste J.T. Miller voor het eerst de grens van 100 punten (103) en schoot Brock Boeser voor het eerst 40 goals tegen de touwen. Om het verhaal compleet te maken werd ook nog eens het contract van Elias Pettersson verlengd.
IJZERSTERKE REEKS LAAT NASHVILLE ZINGEN
U zult wellicht drie keer na moeten denken over deze vraag: Wat heeft de band U2 bijgedragen aan het succesverhaal van Nashville Predators dit seizoen? Antwoord: Een ongeslagen reeks van achttien wedstrijden.
De geelhemden kregen vlak na de All-Star break begin februari een genadeloze oorwassing van divisiegenoot Dallas Stars (9-2, red.), iets wat vooral bij GM Barry Trotz in het verkeerde keelgat schoot. Nadat head coach Andrew Brunette in de media al gehakt maakte van zijn ploeg, deed Trotz er met het cancellen van een geplande trip naar U2 nog een flinke schep bovenop. Gevolg? Play-offs! Na de harde boodschap is Nashville op de brommer gesprongen en niet meer gestopt met rijden. Met een 21-7-3 record — en bovendien achttien ongeslagen wedstrijden achter elkaar — sinds die nederlaag tegen Dallas is de franchise top drie NHL (achter New York Rangers en Carolina Hurricanes).
En dat na een zwakke eerste drie maanden. Op nieuwjaarsdag stond Nashville weliswaar op een 20-16-1 record, maar was de kans op een wildcard tot onder de 10% gedaald. Aan de hand van een ontketende Filip Forsberg (48 goals en tevens franchise record) en Roman Josi (85 punten) hebben de Predators zich opgeworpen tot een behoorlijke dark horse voor een run in het postseason. Met een powerplay percentage van 27.8% hebben de Preds vooral op de special teams een behoorlijke kans de ploeg van Rick Tocchet het vuur aan de schenen te leggen. Naast de usual suspects willen we in het bijzonder Luke Evangelista in het zonnetje zetten. De 21-jarige Canadees werd in 2020 in de tweede ronde gedraft, maar beleefde dit seizoen met 39 punten (zestien goals, 23 assists) toch wel een behoorlijke breakout.
44 FOR FORSBERG!🚨
Filip Forsberg passes Matt Duchene for most goals in a single season in Nashville Predators history. pic.twitter.com/s8PotuAl6t
Als men puur op onderbuikgevoel en previews van het reguliere seizoen zou afgaan, is dit op papier de zwakste serie van de play-offs. Toch heeft de NHL-redactie (lees Dennis) wellicht nog wel het meeste zin in deze heads up. Vancouver zit in een lastige fase en Nashville verschijnt statistisch gezien als één van de beste teams uit de League — sinds de All Star break — aan de start van het onderonsje.
Er zijn ook in het postseason altijd verrassingen in een eerste ronde en als we ergens ons geld op moeten inzetten is het dit affiche. Ons vertrouwen in de seizoenspreview wordt uitbetaald: Nashville gaat doorstoten naar de tweede ronde.
Voorspelling: Nashville Predators in zes wedstrijden
EDMONTON OILERS – LOS ANGELES KINGS
2e in de Pacific Division (104 punten) – 3e in de Pacific Division
Op het gebied van NHL play-offs konden we de laatste jaren regelmatig in oktober al wat zaken met potlood invullen. Toronto Maple Leafs – Tampa Bay Lightning was er zo één. Toch hebben we ook in de Pacific een serie in de eerste ronde, die nu voor het derde jaar op rij plaats vindt: Edmonton Oilers – LA Kings.
Toch werd dit stempel pas anderhalve minuut voor het verstrijken van het reguliere seizoen in beton gegoten. Anaheim Ducks versloeg op de laatste speeldag Vegas Golden Knights, waardoor LA aan een punt genoeg zou hebben om de derde plaats van de ploeg uit Sin City over te nemen. Tegen Chicago leek dit ook geen onmogelijke opgave, ware het niet dat er met nog twee minuten te spelen een 4-3 achterstand op de borden stond. In een 6 v 4 situatie — delay of game penalty Philipp Kurashev — schoot uiteindelijk Viktor Arvidsson de stand in evenwicht.
HEAD COACH WISSEL ZORGT VOOR GESCHIEDENIS
Edmonton Oilers kende op zijn zachtst gezegd een onstuimig begin van het seizoen 2023 – 2024. De Canadezen startten met een erbarmelijk 2-9-1 record en zagen zichzelf een aantal dagen zelfs de rode lantaarn in de League dragen. Voor head coach Jay Woodcroft viel het doek uiteindelijk na een 4-1 overwinning op Seattle Kraken op 11 november. Vervanger Chris Knoblauch was geen onbekende voor met name Connor McDavid — zijn oude coach in de OHL –. Onder leiding van de jonge head coach schoten de Oilers echter met scherp. Na drie overwinningen en drie nederlagen begon de trein op 24 november tegen Washington te denderen, om vervolgens pas op 6 (!) februari te stoppen. In een tijdsbestek van twee maanden verloor de ploeg slechts drie keer en won het 25 wedstrijden. Bovendien noteerde Edmonton met zestien overwinningen op rij een nieuw Canadees record.
Meest in het oog springende naam is uiteraard Connor McDavid. De Canadese legende begon net als de rest van zijn ploeggenoten gezapig aan het seizoen, maar reeg zeker na de coach wissel weer ouderwets de punten aaneen. Afgelopen week voegde hij zich met 100+ assists — samen met Nikita Kucherov — bij het illustere rijtje Wayne Gretzky, Bobby Orr en Mario Lemieux. Met 132 punten in 76 wedstrijden doet ‘McJesus’ wederom weer waar hij voor is aangesteld. In zijn spoor logischerwijs Leon Draisaitl. De Duitser passeerde voor de vijfde keer in zijn carrière de grens van 100 punten (106) en werd na Zach Hyman (54) de speler met de meeste treffers voor de Oilers dit seizoen.
Uiteindelijk strandden de Oilers op slechts vijf punten van Vancouver Canucks, maar gezien het schema aan de andere kant van de Pacific zullen de Oilers hun handjes dichtknijpen met de waanzinnige remontada sinds eind november.
VAN JUGGERNAUT NAAR VRAAGTEKEN
Waar Edmonton in de eerste weken van het seizoen regelmatig een draai om de oren kreeg, deelde LA deze alleen maar uit. De zwarthemden schoten na twee nederlagen uit de startblokken en keken tijdens de kerstdagen tegen een 19-7-4 record aan. Of de kalkoen verkeerd is gevallen zal voor altijd in het midden blijven, maar de prestaties van de Kings gingen samen met de kerstboom de deur uit. Tussen 27 december en de All-Star Break begin februari verloor men veertien keer en won het slechts vier keer.
Voor GM Rob Blake reden genoeg om head coach Todd McLellan — tevens oud Edmonton head coach — van zijn taken te ontheffen. Onder leiding van assistent en huidig interim head coach Jim Hiller ‘clinchten’ de Amerikanen op 11 april tegen Calgary Flames haar definitieve ticket voor de play-offs, maar werd de tegenstander pas in de laatste minuut van het seizoen duidelijk.
Dat LA niet over een McDavid of Draisaitl beschikt is inmiddels wel bekend. Toch hebben de Kings allesbehalve reden tot klagen in de line up. Kevin Fiala is sinds zijn overstap vanuit Minnesota vertrokken, maar is het bij de tweevoudig Stanley Cup winnaar vooral de diepte waar de fans moed uit putten. Met vijf spelers met 20+ goals heeft Jim Hiller goud in handen. Vooral als je bedenkt dat ook Quinton Byfield, Jordan Spence en Alex Laferriere min of meer de definitieve breakout beleven. ‘PLD’ heeft zijn groove nog niet bepaald gevonden bij de Kings en komt niet verder dan 40 punten.
Deze serie lijkt in vrijwel iedere categorie in het voordeel van Edmonton uit te vallen. De Canadezen troeven op iedere linie de Kings af, maar delven tussen de palen daarentegen het onderspit. Cam Talbot speelt het seizoen van zijn leven en werd geheel terecht naar de All-Star Game afgevaardigd. Stuart Skinner leefde vooral na de coach wissel gigantisch op en noteerde uiteindelijk toch nog een .905 sv% en 2.62 GAA.
Gezien het bracket lijkt het voor alle vier de ploegen een uitgelezen kans om door te stoten tot minimaal de Conference Final. Van de vier is Edmonton op papier de sterkste van het stel en is het vooral te hopen dat men niet al te veel moeite hoeft te doen LA aan de kant te zetten. Hoe gek het ook klinkt: Ze hebben nog niet zomaar van de Kings gewonnen.
Prognose: Edmonton Oilers in zes wedstrijden
OVERIG NIEUWS
ARIZONA COYOTES VERHUIST DEFINITIEF NAAR SALT LAKE CITY
De kogel is na vele maanden en jaren van borrelen nu dan definitief door de kerk. Vanaf het seizoen 2024 – 2025 is Arizona Coyotes niet meer. De franchise verhuist met haar inboedel richting het Delta Center in Salt Lake City. Hoewel er nog geen clubkleuren, logo en naam bekend zijn, zal het komende seizoen Utah HC in de NHL actief zijn.
Hiermee komt er een einde aan het jarenlange getouwtrek van eigenaar Alex Meruelo en Gary Bettman, die koste wat het kost de franchise in de lucht wilden houden. Vooral in de persconferentie na de bekendmaking van de herlocatie, spraken de heren elkaar voortdurend tegen over de beweegredenen naar Utah te verkassen.
“Was he losing a bunch of money? You betcha. He was losing a ton.”
Gary Bettman and Alex Meruelo interrupted each other in a strange exchange trying to explain the financial hardship Meruelo has faced owning the team. pic.twitter.com/qWghgWjVOP
Hoewel de Coyotes hiermee verleden tijd zijn, is het nog niet definitief. Mochten de plannen van Meruelo om een groot stuk grond te kopen in Tempe doorgang vinden, behoudt de voormalig eigenaar het recht om het merk Arizona Coyotes onmiddellijk terug te kopen — en bovendien in de toekomst weer te laten instromen in de NHL –.
Hiermee komt er nu dus voorlopig een einde aan Arizona Coyotes. De franchise streek in 1996 vanuit Winnipeg in Arizona neer, om daar tot en met dit seizoen te acteren. Met uitzondering van het seizoen 2011 – 2012 (Conference Final) kwam de ploeg nimmer verder dan de eerste ronde van het postseason. Tussen 2005 en 2009 stond Wayne Gretzky voor het eerst en tot op heden laatst als head coach aan het roer, maar staan de woestijnbewoners vooral bekend om het kerkhof aan uitgebluste spelers. Zo staan onder meer Chris Pronger, Pavel Datsyuk, Marian Hossa, Dave Bolland, Bryan Little en Shea Weber officieel als Coyotes-pensionado in de geschiedenisboeken der NHL.
De New Orleans Pelicans en Miami Heat hebben zich na de laatste play-in wedstrijden weten te kwalificeren voor de NBA Playoffs die zaterdag beginnen. Erg spannend waren de duels niet.
HEAT MAKEN GEHAKT VAN BULLS IN MIAMI
De Bulls, die hiervoor de Hawks op overtuigende wijze hadden uitgeschakeld, waren compleet kansloos tegen de Heat. Na het eerste kwart stond het al 17-34 voor Miami – dat zonder Jimmy Butler speelde – een gat dat in Q2 niet groter werd. In het derde kwart ging het echter weer fout (23-35 derde kwart Heat), waardoor het duel wel beslist bleek te zijn. Het vierde kwart ging gelijk op, maar dit was zeker niet genoeg om het nog spannend te maken: 112-91 Heat.
Tyler Herro was met 24 punten, 10 punten en 9 assist de uitblinker, waarbij hij net een triple double mis zou lopen. Jaime Jaquez was met 21 punten ook goed, terwijl Bam Adebayo en Kevin Loven ook meer dan tien punten scoorden. Bij de Bulls scoorden vijf coureurs meer dan tien punten, met DeMar DeRozan die met 22 punten het hoogste aantal punten had. Miami mag het op gaan nemen tegen het dominante team in de Eastern Conference: de Boston Celtics.
PELICANS VERSLAAN KINGS IN NEW ORLEANS
In de Western Conference kennen de #1 Oklahoma City Thunder ook hun tegenstander: de New Orleans Pelicans. De Pelicans hadden verloren van de Los Angeles Lakers in het duel om de #7 seed, maar besloten dat dit een nederlaag te veel was. Na een eerste kwart waarin de Pelicans en Kings, die van de Warriors hadden gewonnen hiervoor, gelijk op bleken te gaan, was het tweede kwart beslissend. Met een 21-32 tweede kwart namen de Pelicans de touwtjes in handen. In de tweede helft liepen de Pelicans nog verder uit, waarna een late run van de Kings niet genoeg bleek om het echt nog spannend te maken: 105-98.
Bij de Pelicans scoorden zes spelers meer dan tien punten, met Brandon Ingram (24 PTS) als uitblinker. De Pelicans speelden zonder sterspeler Zion Williamson, zoals de Heat dat deden zonder Butler, maar wonnen dus alsnog. Bij de Kings kwamen vijf spelers boven de tien punten uit, waarbij De’Aaron Fox met 35 punten, 7 rebounds, 5 assists en 3 steals de topscoorder van het duel was.
Met een onfortuinlijke Ozzie Albies beginnen we deze derde Dutch Watch van het seizoen. De infielder van de Braves raakte deze week namelijk geblesseerd. In San Diego wil het nog niet zo vlotten voor Xander Bogaerts, terwijl in Boston Kenley Jansen zijn eerste tikken te verwerken kreeg. Toch gebeurde er ook genoeg moois deze week en ook dat is terug te lezen in deze editie!
Met 3 multi-hit games op rij stapte Ozzie Albies vorige week op het vliegtuig naar Miami. Daar troffen ze in de Marlins een tegenstander die teleurstellend aan het seizoen was begonnen. Of zeg maar gerust ronduit slecht met 2 overwinningen in 13 wedstrijden. Op vrijdag 12 april hadden de Braves ook niet al te veel te stellen met de Fish. Albies verlengde zijn streak multi-hit games met 2 singles, een run en een RBI-single naar vier wedstrijden en stapte met een 8-1 overwinning van het veld.
Op zaterdag had Chris Sale het lastiger. De ervaren starter gaf 5 runs op en daar kwam de sterke slagploeg deze avond bij lange na niet aan. Albies tekende in de derde inning nog wel voor zijn vijfde double van ’t jaar maar dat was niet genoeg om de Marlins in verlegenheid te brengen. Zij wonnen hun eerste thuiswedstrijd in 2024 en leken dit zondag al een vervolg te geven. Ozzie Albies kwam voor de zevende wedstrijd op rij tot minimaal 1 hit (1-for-5) maar het was toch vooral Marcell Ozuna die met een beslissende 3-run homerun de aandacht trok in de negende inning met al 2 nullen op het bord. Atlanta sleepte daarmee een 9-7 zege uit het vuur.
Ozzie Albies has been placed on the 10-day injured list with a right great toe fracture after taking this pitch off his front foot in 2nd inning last night. pic.twitter.com/47iQiNfBKr
Op de plek waar de Braves in 2021 hun laatste titel vierden, was Ozzie Albies dit keer minder fortuinlijk. Na Sean Murphy en Spencer Strider werd hij namelijk de volgende speler in de ziekenboeg. Albies werd in de tweede inning geraakt op zijn voet, maar met die HBP hengelde hij wel Jarred Kelenic binnen. De tweedehonkman besloot deze wedstrijd 1-for-3 met een walk en een RBI. Zijn Braves versloegen de Houston Astros met 6-1, maar voor Albies eindigde hier de serie. Zijn grote teen bleek gebroken en dat houdt hem enige tijd uit de roulatie. Atlanta vertrok overigens met een sweep uit Houston.
Een slaggemiddelde van .237 en iets meer dan een handvol RBIs. Het zijn niet de cijfers die we van Xander Bogaerts gewend zijn. De infielder is echter ervaren genoeg om te weten dat het seizoen nog heel lang is en dat het wel goed zal komen. Vorig weekend was daar een prachtige gelegenheid voor, want met de Padres bracht Bogaerts een bezoek aan de LA Dodgers. Hoewel hij op vrijdag 12 april met een productieve out een run binnenbracht, deed z’n 0-for-5 zijn slaggemiddelde geen goed. Dat er na elf innings 8-7 in het voordeel van de Friars op het bord stond, vergoedde heel veel.
Op een voor Bogaerts vrije zaterdag trokken de Dodgers de stand in dit drieluik gelijk met een 5-2 zege. In de series finale was de infielder weer van de partij. Weer wist hij geen hit te noteren, maar wel werd tot drie keer toe vier wijd afgedwongen. Eén van die walks resulteerde in de zevende inning tot een belangrijke run die uiteindelijk leidde tot een 6-3 overwinning. Na dit duel stapten de Friars in het vliegtuig voor een trip naar de andere kant van het land waar de Brewers op hen wachtten.
Alright Padres fans. 🚨Spread the word. 🚨If you are going to the Padres game Friday Night, we are going to do a Standing Ovation for Xander Bogaerts at the plate like they did for Trea Turner. Maybe we can fix him and help him out of his slump at the plate. Share this with… pic.twitter.com/rAQgWsmOYE
Aan de oostkust bleven de Padres hun wedstrijden winnen, maar bleef de knuppel van Bogaerts ook veel te vaak stil. San Diego opende maandag met een 7-3 overwinning. Voor Xander Bogaerts bleef het bij één single in 5 AB’s. Hetzelfde gold voor de wedstrijd van dinsdag. San Diego zegevierde met 6-3, maar hun tweedehonkman kwam niet verder dan een single in de eerste inning. In beide wedstrijd had Bogaerts met een run nog wel een aandeel in de overwinning. De series finale ging woensdag met 1-0 naar de Brewers. Door de 0-for-4 aan slag zakte het slaggemiddelde van Xander Bogaerts naar .200.
Voor Kenley Jansen viel er op 12 april weinig eer te behalen in de eerste wedstrijd tegen de LA Angels. De Red Sox hadden hun eerste drie thuiswedstrijden verloren van de Orioles en de 0-7 tegen Mike Trout en consorten beloofde ook al weinig goeds. Een dag later mochten de fans in Beantown eindelijk de eerste thuiszege (7-2) verwelkomen. Een score waarbij de hulp van Jansen niet nodig was, maar dat veranderde in de derde en laatste wedstrijd van deze serie.
Met een 5-3 voorsprong zette manager Alex Cora zijn closer aan het werk. Niet voor het eerst dit jaar begon Jansen wankel aan zijn opdracht met een HBP voor Logan O’Hoppe. Daarna volgde de eerste hit tegen Jansen dit seizoen. Mickey Moniak was de man die deze eer te beurt viel. Na vier wijd voor Zach Neto liepen de honken vol en had Anthony Rendon aan een sac fly genoeg om de eerste run tegen Kenley Jansen te laten scoren. Die herpakte zich even snel als knap met strikeouts voor Luis Rengifo en Mike Trout. Ondanks die ene run stelde Kenley Jansen daarmee de 5-4 winst en zijn vierde save veilig.
Afgelopen dinsdag gebeurde het onvermijdelijke. Door de vele walks zag het er af en toe al wankel uit bij Jansen en thuis tegen de Cleveland Guardians was daar zijn eerste blown save. Jansen begon met een 6-5 voorsprong aan de negende inning, maar een single, een double en een RBI-single liet die voorsprong verdwijnen. Na de RBI-single van Andres Gimenez herstelde de closer zich nog wel, maar het kon niet voorkomen dat Boston na elf innings met 7-10 verloor.
De Tampa Bay Rays hadden hun twee laatste series gewonnen toen ze vorige weekend de San Francisco Giants ontvingen. De ploeg uit de NL West startte niet grandioos aan de nieuwe jaargang, dus lag een volgende series win voor het grijpen in Tampa Bay. Met een 2-1 overwinning in de eerste ontmoeting werd de eerste stap alvast gezet. Richie Palacios startte opnieuw in het outfield, maar kon met 0-for-4 geen potten breken aan slag.
Hoe anders was dat in de wedstrijd van zaterdag. Voor Palacios ging het nog niet vanzelf in het slagperk dit seizoen, maar tegen de Giants tekende hij dit keer voor 3 hits in 4 AB’s. Daarmee was de international één van de weinige lichtpuntjes in de line-up van Tampa Bay, dat met 11-2 klop kreeg. Het bracht manager Kevin Cash echter niet op het idee om in de serie tegen de LA Angels vaker van de diensten van Palacios gebruik te maken.
Op maandag (0-for-1) en woensdag (defensieve vervanging) kwam hij in de negende inning binnen de lijnen. In de tweede ontmoeting speelde hij wel de volledige wedstrijd, maar deze was dan ook direct goed voor dertien innings. Palacios liet met 2 hits van zich horen, maar vooral die in de dertiende inning was van groot belang. Met 2 uit en een 5-6 achterstand trok hij met een RBI-double (zijn eerste double in 2024) de stand gelijk. Een RBI-single van Ahmed Rosario was even later genoeg om Palacios de winnende run te laten scoren in wat ook de enige overwinning voor de Rays was in deze serie van drie.
Met twee homeruns en een vracht aan RBIs stond Jurickson Profar ze vorige week goed te raken. Hij wist maar al te goed dat het lastig werd die lijn door te trekken, maar in LA tegen de Dodgers kon het geen kwaad het toch te proberen. Na zijn 3-for-3 tegen de Cubs op 10 april volgde een minder imposante 1-for-4 op vrijdag 12 april. Zijn Friars konden het dit keer ook zonder de hulp van Profar, want na extra innings dwongen zij de Dodgers op de knieën.
Ook in de twee volgende wedstrijden was Jurickson Profar telkens goed voor een hit. Met name die op 14 april zal in LA nog wel even nadreunen. Bij een 3-3 stand in de zevende inning en alle honken bezet kwam Profar namelijk door met een 3-run RBI-double. Achteraf bleek het de beslissende klap in de wedstrijd, want met 6-3 ging deze naar de bezoekers uit San Diego. Het zette onze landgenoot op 13 RBIs voor het seizoen en daarmee moest hij bij de Padres alleen Jake Cronenworth (14 RBIs) voor zich dulden.
Met een slaggemiddelde van .321 en hits in 10 van zijn laatste 11 wedstrijden vertrok Jurickson Profar met de Padres naar Milwaukee. Hij opende de serie daar op maandag met 1-for-5 aan slag. Met 1-for-3 en 2 runs liet de eerstehonkman van dienst ook dinsdag zijn aanwezigheid blijken. Met respectievelijk 7-3 en 6-3 werden beide wedstrijden door de Padres gewonnen.
Woensdag kwam er een einde aan zijn 6-game hitting streak. De Brewers wonnen nipt met 1-0 en legden de knuppel van Profar (0-for-3 met een walk) het zwijgen op. Met vier overwinningen in zes wedstrijden kan San Diego terugkijken op een goede road trip. Dit weekend ontvangen ze de Blue Jays om vervolgens naar Denver te vliegen voor een serie van vier tegen de Rockies. Ze beginnen aan die wedstrijden in de wetenschap dat ze tweede staan in de NL West op één gewonnen wedstrijd van de Dodgers.
Ceddanne Rafaela begon het seizoen met 4 hits in zijn eerste drie wedstrijden, maar die put is daarna aardig opgedroogd. De rappe jongeling kwam in zijn 27 at-bats daarna namelijk tot slechts 3 hits. Helaas voor Rafaela veranderde dat vorige week vrijdag niet in de eerste ontmoeting tegen de Angels. Boston verloor met 7-0 en hun talentvolle outfielder was 0-for-3. Na vier wedstrijden zonder hit was daar zaterdag iets van een bevrijding.
Met een RBI-single stelde Rafaela teamgenoot Emmanuel Valdez in staat de vierde run te scoren. Dit alles al in de eerste inning. De BoSox legden daar de basis voor de uiteindelijk 7-2 overwinning. Winst was er zondag ook in de derde en laatste wedstrijd tegen LA, maar met 0-for-4 wist Rafaela dit keer aanvallend geen bijdrage te leveren. Helaas was dit niet anders maandag in de eerste wedstrijd tegen de Guardians. Boston ging met 0-6 onderuit en Rafaela bleef 0-for-3 aan slag.
Ceddanne Rafaela singles on a line drive to center fielder Tyler Freeman. (04/18/2024) Hang: 3.1s | Fielder Distance: 15ft.
In het tweede duel kwam Ceddanne Rafaele in de zesde inning door met zijn tweede double van dit jaar. Hij maakte daarmee onderdeel uit van een bijzonder productieve inning voor de BoSox, die mede dankzij een run van Rafaela een 1-5 achterstand ombogen naar een 6-5 voorsprong. Voor de thuisploeg ging het in extra innings alsnog mis, want er werd met 7-10 verloren. Veel minder runs waren er in de series finale. Boston trok deze met 2-0 over de streep, maar hun jonge outfielder zag na zijn 0-for-3 zijn slaggemiddelde zakken naar .155.
Met een single in de zesde inning tilde Rafaela dat gemiddelde iets omhoog. Hij zou in die inning één van de 2 runs namens Boston scoren, maar voor de derde keer in vier wedstrijden bleken de BoSox niet opgewassen tegen deze Guardians. De Red Sox blijven daardoor steken op 10 overwinningen in 20 wedstrijden en dat .500 record bezorgt hen voorlopig de laatste plaats in de AL East.
Braves-manager Brian Snitker had deze week mooie woorden over voor Chadwick Tromp. De catcher is een uitermate betrouwbare vervanger voor Travis d’Arnaud of in dit geval Sean Murphy gebleken en Snitker schroomde niet dit met de buitenwereld te delen. Die woorden waren niet zozeer gebaseerd op het optreden van Tromp tegen de Miami Marlins afgelopen zondag. De Braves sleepten op het laatste moment een 9-7 zege uit het vuur, maar de catcher moest het in zijn innings doen met een 0-for-3 aan slag.
Een paar dagen later in Houston bewees de international wel degelijk zijn waarde voor deze Braves. Op bezoek bij de Astros had Atlanta de eerste ontmoeting al gewonnen. Met Tromp in de line-up begon de ploeg al met een kleine voorsprong aan de negende inning. Mede dankzij een 2-run RBI-double van de catcher konden Snitker en de zijnen rustig achterover leunen in de gelijkmakende negende. Tromp tilde de stand naar 6-0 waardoor de 2 runs van Houston de Braves geen pijn deden. Hij was 2-for-4 aan slag in dit duel waarbij ook zijn andere hit een tweehonkslag betrof. Met d’Arnaud achter de plaat legden de Braves woensdag ook beslag op de derde ontmoeting.
De Braves vertrokken daardoor met een record van 12-5 terug naar Atlanta voor een series tegen de Texas Rangers dit weekend. Ondanks al hun problemen op het fysieke vlak staan Tromp en consorten met dat record “gewoon” bovenaan in de NL East. Zij hebben een voorsprong van twee gewonnen wedstrijden op de Phillies.
It’s the most wonderful time of the year! Zanger Andy Williams had het over kerstmis, maar voor de ijshockeyfans begint dat zaterdagavond als de eerste ronde van de NHL Play-Offs aanvangen. Zestien teams die elk nog zestien overwinningen verwijderd zijn van eeuwige roem en die fenomenale Stanley Cup. Bij SportAmerika volgen we ook dit jaar de NHL PlayOffs op de voet en blikken we in twee previews vooruit op wat komen gaat. Vandaag trappen we af met de Eastern Conference.
NEW YORK RANGERS – WASHINGTON CAPITALS
1e Metropolitan Division (114 punten) – 4e Metropolitan Division (91 punten)
Een treffen tussen de club die als eerste een ticket bemachtigde tegen ’t team dat zich als laatste plaatste voor de play-offs. De Rangers werden vooraf gezien als één van de topfavorieten in het oosten, maar velen twijfelden over de Capitals. Een oud roster, dat vooral de zinnen zette op het doelpuntenrecord van Alex Ovechkin, Die twijfels zijn er nog steeds nu de Capitals het moeten opnemen tegen de beste ploeg van het reguliere seizoen. Op papier zou dit voor de Rangers een eitje moeten zijn, maar schuilt daarin vaak niet het gevaar?
WE ZIJN DE BESTE!!!
De New York Rangers wonnen 12 van hun eerste 15 wedstrijden, grepen vanaf het eerste moment de macht en stonden deze ook niet meer af. Dat is in het kort ’t verhaal van de Blueshirts in 2023-2024. Duiken we wat dieper in de materie, dan zien we vooral ook een onwaarschijnlijk goede Artemi Panarin. De Russische winger ging voor het eerst door de grens van 100 punten. En dik ook! We doen echter Chris Kreider (39 goals waarvan 7 GWG) en Vincent Trocheck (bijna 80 punten en winst in bijna 60% van de face-offs) tekort als we alleen Panarin noemen.
De winnaar van de Presidents’ Trophy had alleen in januari even een mindere serie. Toen verloren ze vier wedstrijden op rij. Dat werd in februari ruimschoots gecompenseerd met een 10-game winning streak. Het waren vooral de special teams waarin de Rangers uitblonken. De PP behoorde tot de betere in de NHL en de PK was zelfs nog beter. Coach Peter Laviolette zal zich mogelijk wel zorgen maken over de 5-on-5 statistieken. Wat scoring chances of high-danger scoring chances betreft, scoorde zijn team namelijk als een grijze middenmoter. In New York moeten ze ervoor waken dat dit hen niet gaat opbreken nu ’t echt om de knikkers gaat.
OPMERKELIJK VERHAAL
Wat hebben de Sabres, Senators, Coyotes en Kraken met elkaar gemeen? Naast ’t feit dat ze geen van allen de play-offs haalden, zijn al deze teams in het bezit van een (veel) beter doelsaldo dan de Washington Capitals. Hoe raar het ook klinkt met een negatief saldo van -37 leunde de club die het altijd van de goals van Alex Ovechkin moest hebben, dit jaar op de defensie. Spencer Carbery wist dat hij niet het beste roster in de clubgeschiedenis had, maar maakte er wel een erg lastig te kloppen geheel van. In close wedstrijden bleken deze mentaal sterke Capitals namelijk heel moeilijk te verslaan.
The Washington Capitals clinched a playoff berth with a -37 goal differential.
That's the worst goal differential by a #StanleyCup Playoff-bound team since the Whalers (-38) & Canucks (-72) in 1990-91.
En dan te bedenken dat The Great Eight pas in de laatste maanden op gang kwam, Dylan Strome met slechts 67 punten clubtopscorer is en Charlie Lindgren de verrassende starting goalie is. Statistisch gezien behoren deze Capitals niet in de play-offs, maar ze staan er dus wel degelijk. In een waanzinnige strijd om de laatste postseason-tickets lieten ervaren rotten als Ovechkin, T.J.Oshie, Tom Wilson en John Carlson minder steken vallen dan de concurrenten. Dat is knap van de spelers, maar ook een hele prestatie van rookie-coach Carbery.
PROGNOSE
Met een verschil van 23 punten in de stand zou je verwachten dat de Rangers freewheelend naar de tweede ronde kunnen. Natuurlijk zijn de Blueshirts zwaar favoriet in deze matchup, maar in de vier onderlinge wedstrijden wonnen zij toch maar twee keer van Washington. We mogen verwachten dat ze in New York hebben geleerd van de eerste ronde tegen de Devils vorig jaar.
De Rangers waren heer en meester, maar haalden de voet van het gaspedaal bij een 3-1 voorsprong in de serie met alle gevolgen van dien. Als ze dat pedaal nu wel tot de finish blijven intrappen, mag deze best-of-7 eigenlijk geen probleem zijn. Zondagavond 21.00 uur (Nederlandse tijd) staat Game 1 van deze serie op het programma.
Voorspelling: New York Rangers in vijf wedstrijden
CAROLINA HURRICANES – NEW YORK ISLANDERS
2e in de Metropolitan Division (111 punten) – 3e in de Metropolitan Division (92 punten)
So, we’ll meet again… Net als vorig jaar staat ook nu de Sebastian Aho-derby (beide teams hebben een speler met die naam) op het programma in de eerste ronde van de play-offs. Toen was ’t Carolina dat als kampioen van de Metropolitan het opnam tegen de eerste wildcard, de New York Islanders.
Dit keer hadden de Isles geen wildcard nodig maar plaatsten zij zich twee wedstrijden voor het einde van de competitie door in New Jersey van de Devils te winnen. Daarmee stelden de mannen van Patrick Roy de derde plaats in de Metropolitan veilig. Carolina wist zich al veel langer verzekerd van ’t toetje. Zij deden tot ’t laatste moment mee om de divisietitel maar moesten deze aan de Rangers laten.
TIJD OM BELOFTE IN TE LOSSEN
Carolina werd voor het seizoen al genoemd als één van de belangrijkste kandidaten voor de Stanley Cup. De Hurricanes werden echter ook gezien als de keizers van het reguliere seizoen, die in de play-offs constant door de hoeven zakten. Na een moeizame seizoenstart heeft het keurkorps van Rod Brind’Amour zich ontzettend sterk herpakt. Het is dat de Rangers al een aardige buffer hadden opgebouwd, anders was de Metropolitan-titel opnieuw in Raleigh beland.
In vrijwel alle aanvallende statistieken vinden we de Hurricanes terug in de bovenste regionen. Hun Sebastian Aho heeft met bijna 90 punten een prima seizoen, maar ook Seth Jarvis, Martin Necas, Teuvo Teravainen en Andrei Svechnikov doen ’t prima. Tijdens de trade deadline werden ook nog eens namen als Jake Guentzel en Evgeny Kuznetsov aan een toch al goede aanval toegevoegd. Daarnaast draagt de blauwe lijn van Carolina bij aan het succes. Al is dat nauwelijks een verrassing als je daar een Brent Burns of Brady Skjei hebt lopen. Defensief leek het aanvankelijk allemaal wat wankel bij de Canes, maar mede dankzij de terugkeer van Frederik Andersen staat ook dat de laatste weken als een huis.
AAN DE HAND VAN PATRICK ROY
Waar de Hurricanes verwacht werden in het postseason, daar waren de kenners het niet eens over de aanwezigheid van de Islanders. Een betrekkelijk oud roster met weinig scorend vermogen, zo was de algemene tendens. Dat de Islanders onderweg afscheid namen van coach Lane Lambert geeft wel aan dat ’t reguliere seizoen niet altijd over rozen ging. Onder Patrick Roy ging het aanvankelijk niet eens veel beter, maar precies op het juiste moment gingen de Islanders hun wedstrijden winnen. En dat met de slechtste PK in de NHL…
Mathew Barzal, Bo Horvat en Brock Nelson moeten hier voor de aanvallende impulsen zorgen, maar een belangrijke rol is ook weggelegd voor Noah Dobson. De jonge blueliner brak dit jaar definitief door. Wat de Isles de laatste weken ook hielp, was de prima vorm van Semyon Varlamov. Bij de Avalanche was hij in het verleden al goud waard voor Roy en de geschiedenis herhaalt zich op Long Island.
PROGNOSE
Er zat een gat van zo’n 20 punten tussen deze teams na 82 wedstrijden, dus is het overduidelijk dat Carolina zaterdagavond 23.00u (Nederlandse tijd) – met ook nog het thuisvoordeel – als grote favoriet aan deze best-of-7 begint. In de onderlinge confrontaties kwamen de Isles echter als winnaar uit de bus. Zij pakten 5 van de 8 mogelijke punten in die vier wedstrijden en weten dus wel raad met ’t surplus aan talent bij de Canes. We mogen echter verwachten dat de Hurricanes hebben geleerd van fouten uit het verleden en deze horde zonder al te veel problemen nemen.
Voorspelling: Carolina in vijf wedstrijden
FLORIDA PANTHERS – TAMPA BAY LIGHTNING
1e in de Atlantic Division (110 punten) – 4e in de Atlantic Division (96 punten)
Voor de derde keer in de laatste vier seizoenen treffen de twee powerhouses uit Florida elkaar in de play-offs. In 2021 was ’t in de eerste ronde en een jaar later in de tweede. De uitkomst was in beide gevallen hetzelfde. Tot twee keer toe moest de uitdager uit Sunrise het onderspit delven tegen de ploeg uit Tampa Bay. Net als in 2022 – toen de Panthers de Presidents’ Trophy wonnen – beginnen zij als favoriet aan deze serie. Uit ervaring weten zij echter maar al te goed dat dit zeker tegen de Lightning geen enkele garantie geeft.
EERSTE TITEL AL BINNEN!
Na de verloren Stanley Cup-finale ging GM Bill Zito aan de slag bij de Panthers. Met onder meer Dmitry Kulikov, Niko Mikkola en Oliver Ekman-Larsson werd de wankele defensie gestut en legde Zito een stevige basis voor succes. Tel daar nog bij dat Sam Reinhart een weergaloos seizoen heeft, Matthew Tkachuk zichzelf is en Sergei Bobrovsky zijn vorm uit Columbus benadert en je krijgt een levensgevaarlijke combinatie.
Het is ook een combinatie die op allerlei manieren een wedstrijd kan winnen. Spelers als Tkachuk en Nick Cousins kunnen je het bloed onder de nagels vandaan halen, maar diezelfde Tkachuk is ook een zeer begenadigd talent. En dan zouden we een Aleksander Barkov of Carter Verhaeghe nog bijna vergeten. Vorig jaar was het knap dat de Panthers het tot de finale schopten, maar iedereen in de NHL zal het er over eens zijn dat deze editie van de Cats (veel) beter is.
GEVAARLIJKE KLANT
Een team dat in december nog een middenmoter was, is nu in april weer een angstgegner voor een hoop clubs in het oosten. Topscorer Nikita Kucherov was lang degene die alle ballen in de lucht moest houden voor de Lightning, maar richting het einde van het seizoen kreeg de Rus steeds meer assistentie. Captain Steven Stamkos ging beter presteren, Brayden Point pakte zijn puntjes mee en coach Jon Cooper zal vooral tevreden hebben gezien hoe Andrey Vasilevskiy in maart weer helemaal zichzelf was. Niet voor niks wonnen de Bolts negen van hun elf wedstrijden die maand en zetten ze daarin een grote stap richting de play-offs.
Three players in NHL history have scored 40 goals and recorded 100 assists in a single season:
Niemand hoeft de Lightning te vertellen hoe ze zich moeten gedragen in deze tijd van het jaar. Na twee Cups en een verloren finale was er vorig jaar een vroegtijdige uitschakeling tegen de Leafs, maar dat maakt hen nu des te gevaarlijker. Aanvallend behoort dit Tampa Bay nog altijd tot de elite van de NHL. Hoewel ze relatief veel goals tegen hebben gekregen, blijft het defensief best degelijk. En met een Vasilevskiy in vorm kan dit Tampa Bay op een goede dag van elke ploeg in de league winnen.
PROGNOSE
Van de drie onderlinge ontmoetingen verdwenen er twee in de pocket van de Panthers. Met name de wedstrijd van 17 februari zal door Jon Cooper nog wel even worden aangehaald als motivatie voor de Bolts. Die dag boekten de Panthers namelijk een vernederende 9-2 overwinning. Zo groot zal het verschil nu zeker niet zijn. Tampa Bay zit er momenteel veel beter in en Florida moet op z’n hoede zijn voor deze geslepen Lightning. De kwaliteit en diepte van de Panthers zal uiteindelijk de doorslag moeten geven. Zondag (18.30u Nederlandse tijd) is Game 1 in deze serie.
Voorspelling: Florida in zes wedstrijden
BOSTON BRUINS – TORONTO MAPLE LEAFS
2e in Atlantic Division (109 punten) – 3e in Atlantic Division (102 punten)
Voor de derde keer in de laatste vijf seizoenen leek Boston de divisie te winnen. Tot ze op het allerlaatste moment hun eigen glazen ingooiden. De Bruins verloren drie van de laatste vier wedstrijden en zagen Florida vlak voor de eindstreep passeren. Als straf voor die kleine inzinking zijn de Bruins nu veroordeeld tot een eerste ronde tegen de Maple Leafs. Een team waar veel, zo niet alles, dit seizoen draaide om Auston Matthews en zijn poging de grens van 70 goals te halen.
DEGELIJKHEID TROEF
Dat de winnaar van de Presidents’ Trophy vorig jaar ook dit seizoen zo goed presteert, was niet bij voorbaat een zekerheidje. Met Patrice Bergeron en David Krejci stopten twee belangrijke routiniers, maar er bleef nog genoeg over. Zo bleek achteraf. David Pastrnak ramde weer door de slagboom van de 100 punten, Brad Marchand heeft een goed eerste jaar als captain achter de rug en dan is er natuurlijk nog dat ongeëvenaarde goalie-tandem van Jeremy Swayman en Linus Ullmark.
In dat laatste zit ‘m ook de grote kracht van deze Bruins. Met een gemiddelde van 3.21 goals per wedstrijd is het aanvallend niet super, maar traditiegetrouw vangen de blauwe lijn en de goalies dit makkelijk op. Ook de overige aanvallende statistieken zijn niet fameus bij de Bruins. Zo creëren ze niet overdreven veel (grote) kansen en behoort de powerplay evenmin tot de elite. Daar zetten ze echter een gezonde portie werklust, wilskracht en fanatisme tegenover. Zoals we dat eigenlijk wel gewend zijn van de Big Bad Bruins, een franchise die voor het eerst sinds 2019 wel weer eens voorbij de tweede ronde wil komen.
ALLES OP DE AANVAL
Wat de goalies voor de Bruins zijn, is de aanval voor de Toronto Maple Leafs. Naast Matthews hebben ze daar nog Mitch Marner, John Tavares en natuurlijk William Nylander lopen. Stuk voor stuk spelers die een wedstrijd in hun eentje kan beslissen. En dat ook met de regelmaat van de klok doen. Over de aanval zal niemand in Toronto zich dan ook veel zorgen maken. Als je tot de drie meest productieve teams in de NHL behoort, zit dat wel snor.
Auston Matthews ends his legendary regular season with 69 goals 🚨
De defensie daarentegen is al behoorlijk lang een zorgenkindje bij de Leafs. Ook dit seizoen ontstijgen ze op dat gebied de middelmaat niet. Tussen de palen heeft Sheldon Keefe nog wel een harde noot te kraken. Zowel Ilya Samsonov als backup Joseph Woll lijkt niet de stabiele factor waar een echte contender naar op zoek is. Samsonov leek vorige maand (.926 sv%) aan de beterende hand, maar komt in april dan weer niet verder dan een .865 sv%.
PROGNOSE
Een interessante serie tussen de aanval van de Leafs tegen de verdediging van de Bruins. In de onderlinge ontmoetingen was Boston dit seizoen vier keer de sterkste. Twee keer na 60 minuten en twee keer moesten de Bruins even overwerken voor de 2 punten. Daarnaast hebben de B’s het thuisvoordeel in deze best-of-7. Dat laatste zou zomaar eens de doorslag kunnen geven. Het ervaren Boston lijkt op voorhand licht favoriet, maar dat kan in een mum van tijd veranderen als Matthews het op z’n heupen heeft. Deze twee zwaargewichten beginnen in de nacht van zaterdag op zondag 02.00 uur (Nederlandse tijd) aan hun eerste ronde.
Voorspelling: Boston in zeven wedstrijden
OVERIG NIEUWS
GRANATO GAAT, ST. LOUIS MAG BLIJVEN
Na drie seizoenen valt het doek voor Don Granato als coach van de Buffalo Sabres. Na een moeizaam 2021 leken Granato en de Sabres vorig seizoen de weg omhoog te zijn ingeslagen. Het piepjonge Buffalo miste op een haar na de play-offs en zou dit jaar beginnen te oogsten. Niets bleek echter minder waar. Aanvallend kwamen de Sabres niet in de buurt van hun prestaties in 2022-2023 en verdedigend was het eenvoudigweg niet goed genoeg. Een dag na hun laatste wedstrijd kreeg Don Granato te horen dat de club niet meer van zijn diensten gebruik wenst te maken.
Les Canadiens ont choisi d'exercer l'option de prolonger le contrat de Martin St-Louis pour deux années supplémentaires. L'entraîneur-chef sera de retour pour les trois prochaines saisons.
The Canadiens have chosen to exercise the option on Martin St-Louis' contract for two more… pic.twitter.com/MrokM7HKZd
Veel beter nieuws was er voor Martin St. Louis. De 48-jarige coach wist de Montreal Canadiens niet naar de play-offs te loodsen, maar maakte genoeg indruk om een nieuw contract te verdienen. De club besloot een optie te lichten waardoor St. Louis ook de komende drie seizoenen achter de bank van de Canadiens zal staan. Montreal verloor deze week twee thrillers tegen de Detroit Red Wings. In Detroit werd verloren na OT en een dag later in Montreal bleken de Wings beter bedreven in het nemen van de shootouts. Aangezien Washington de Flyers versloeg dankzij een empty-netter vlak voor tijd waren die zeges voor Detroit – waar Daniel Sprong scoorde – niets meer waard.
TWEEVOUDIG CUP-WINNAAR CARTER NEEMT AFSCHEID
Jeff Carter heeft deze week zijn pensioen aangekondigd. De 39-jarige speler van de Pittsburgh Penguins zet na 19 seizoenen NHL een punt achter zijn imposante loopbaan. Carter werd in 2003 door de Flyers gedraft in de eerste ronde, maar vierde zijn grootste successen in Los Angeles. Jeff Carter speelde tien seizoenen in het zilver-zwart van de Kings, scoorde 194 goals en won twee keer de Stanley Cup.
"Who writes this stuff?" 🥹
Jeff Carter finds the back of the net in what would be the final game of his NHL career. 💛 pic.twitter.com/70tZBkXbTA
De laatste vier seizoenen van zijn loopbaan hoopte Carter in Pittsburgh nog een derde Cup aan zijn verzameling toe te voegen. Helaas voor hem en de franchise mocht dat niet zo zijn. Na een knappe achtervolging liepen de Pens deze week de play-offs mis. Woensdag speelde Carter op Long Island zijn laatste wedstrijd in de NHL en wist dit op te luisteren met zijn 442e en laatste goal in de league.
De afgelopen twee nachten hebben de eerste vier duels van het play-in toernooi plaatsgevonden. De Los Angeles Lakers en Philadelphia 76ers hebben zich als #7 geplaatst voor de playoffs, terwijl de Golden State Warriors en Atlanta Hawks klaar zijn en tiende zijn geworden in hun conference.
EASTERN CONFERENCE: 76ERS VERSLAAN HEAT, BULLS STUREN HAWKS NAAR HUIS
In de Eastern Conference hebben de Philadelpia 76ers zich met grootste moeite geplaatst voor de playoffs als de #7 seed. In het tweede kwart namen de Heat de wedstrijd verrassend in handen zonder een fitte Jimmy Butler (blessure, speelde wel door), waardoor ze met twaalf punten voorsprong de rust in zouden. Dit gaat zou gedurende de tweede helft gedicht werden door de 76ers, waarna ze in de slotfase met moeite het duel wonnen: 104-105. Tyler Herro was met 25 punten de speler met het hoogste aantal punten, terwijl bij de 76ers Joel Embiid 23 punten en 15 rebounds noteerde.
De Heat gaan het in een rechtstreeks duel om de #8 seed spelen tegen de Chicago Bulls, die in eigen huis te sterk bleken voor de Atlanta Hawks. Aan het einde van het eerste kwart liepen de Bulls uit naar een voorsprong van bijna tien punten, waarna de Hawks gedurende het duel dichterbij zouden komen. Aan het einde van het derde kwart werd de voorsprong echter weer groter, iets waar de Hawks zich niet meer van zouden herstellen: 131-116. Coby White scoorde 42 punten en was de topscoorder van het duel.
Nacht van vrijdag op zaterdag om 01:00 uur Chicago Bulls – Miami Heat (winnaar naar de playoffs als #8 seed en tegen de #1 Boston Celtics)
WESTERN CONFERENCE: LAKERS #7 NAAR ZEGE OP PELICANS, SEIZOEN WARRIORS TEN EINDE
In de Western Conference namen de Lakers en Pelicans het als #7 en #8 in een direct duel op om als #7 door de te gaan naar de playoffs en tegen de #2 Denver Nuggets te spelen in de eerste ronde. Het duel begon met het constant ruilen van een voorsprong, maar richting het einde van de eerste helft liepen de Lakers weg. In het vierde kwart was er nog een run waardoor de Pelicans op gelijke hoogte kwamen, maar in de slotfase wonnen de Lakers alsnog met 110-106 in New Orleans. Zion Williamson, die geblesseerd uitviel, was met 40 punten de enige speler die boven de 30 punten uit zou komen.
De Lakers zijn dus door, maar de Pelicans mogen nog strijden voor de #8 seed in een direct duel tegen de Sacramento Kings. De Kings maakten in eigen huis namelijk een einde aan het seizoen van de Golden State Warriors, die een rommelig en teleurstellend seizoen hebben gekend. De Kings stonden na het eerste kwart met 22-31 voor en zouden deze voorsprong in de tweede helft verder uitbreiden: 94-118. Met 32 punten en 8 driepunters was Keegan Murray de uitblinker van het duel. Voor Stephen Curry, Klay Thompson, Draymond Green, Chris Paul en de Golden State Warriors zit het seizoen erop.
Nacht van vrijdag op zaterdag 03:30 uur: Sacramento Kings – New Orleans Pelicans (winnaar naar de playoffs als #8 seed tegen de #1 Oklahoma City Thunder)
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
