Net als vorig seizoen gingen de Redskins het seizoen in met Kirk Cousins in de hoop dat ze wederom een gooi konden doen naar de play-offs. Maar ondanks dat de offense op volle toeren liep, bleef de defensie achter en hierdoor kwam de ploeg tekort voor het postseason.
Wat ging er goed?
Zoals het record laat zien, was het een seizoen van ups en downs voor de Redskins. Kirk Cousins was derde in de NFL qua passing yards, Robert Kelley bleek als undrafted rookie een meer dan degelijke runningback, en met Jordan Reed beschikt de ploeg over één van de grootste mismatches in de NFL. Voeg daar left tackle Trent Williams aan toe, en het moge duidelijk zijn dat de gebreken van Washington niet aan de aanvallende kant van de bal lagen.
Wat ging er fout?
Zoals gezegd, zat het aanvallend wel snor, maar verdedigend was het een ander verhaal. Ondanks de toevoeging van Josh Norman, en het goede seizoen van pass rusher Ryan Kerigan, behoorde de verdediging tot de slechtste vijf van de NFL. De ploeg gaf de nodige big plays op en wil het de komende jaren een rol van betekenis gaan spelen in de NFC, dan zal het in dit facet een stuk sterker moeten worden.
MVP
De aanval van de Redskins liep op rolletjes, maar een groot deel hiervan is niet mogelijk zonder de inzet van offensive tackle Trent Williams. De 28-jarige offensive tackle is al jaren vaste prik in de offensive line, en is volgens ProFootballFocus zelfs dé beste offensive tackle van afgelopen seizoen. In een tijdperk waarin bijna elk NFL-team naar betrouwbare offensive linemen op zoek is, is de aanwezigheid van Williams goud waard voor de Redskins.
Rookie of the Year
In de tweede ronde van de NFL Draft kozen de Redskins voor de veelzijdige verdediger Su’a Cravens. De USC-alumnus is een perfect voorbeeld van de moderne ‘hybrid’ safety/linebacker, en ondanks dat hij nog de nodige wedstrijden mistte, en niet altijd in de basis stond, liet hij in beperkte speeltijd wel goede dingen zien. Daarmee is hij ook het lichtpuntje van een draft class die verder niet heel veel indruk maakt.
Verrassing van het jaar
De 28-jarige Mason Foster had vooralsnog een redelijk anonieme carrière, maar nadat hij Tampa Bay verliet voor Washington, en vorig jaar geen bepalende rol speelde, was hij dit seizoen dé leading tackler van de Redskins. Maar daarnaast was hij volgens ProFootballFocus ook één van de beste inside linebackers in de NFL van 2016. De vraag is of Foster ook volgend seizoen dit niveau kan volhouden, maar de slechte aanpak van de defensie lag afgelopen seizoen ieder geval niet aan hem.
Teleurstelling van het jaar
Voor Washington was vooral, zoals eerder genoemd, de prestatie van de Redskins-defensie een grote teleurstelling. Ondanks de aanwezigheid van Josh Norman, Chris Baker en Ryan Kerigan, was het doorgaans een gatenkaas waar tegenstanders keihard doorheen gingen. Jongens als Will Compton en Ziggy Hood bleken simpelweg niet geschikt om in de basis te staan, en zoals eerder geopperd, zal er versterking moeten komen voor de defensie om competitief te worden in de NFC.
Offseason takenlijst
We vallen inmiddels in herhaling, maar het grootste facet wat aangepakt moet worden is simpelweg de defensie. Chris Baker, die nog één van de sterkhouders is, beschikt over een aflopend contract en wanneer hij vertrekt zal er vol geïnvesteerd moeten worden in versterkingen voor de defensive line. Daarnaast kan een extra linebacker geen kwaad – het contract van Will Compton loopt immers af – en zal ook bekeken moeten worden in hoeverre ze tevreden zijn over hun receivers. Zowel DeSean Jackson en Pierre Garcon lopen mogelijk weg, en daar zij in 2016 de meest productieve receivers van Washington waren, zullen de Redskins dit moeten opvangen.
BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE BALTIMORE RAVENS
Foto: Getty Images/Archief
NFL Season in Review – #16 Washington Redskins
World Baseball Classic 2017 preview: Poule C
De poule des doods van dit wereldkampioenschap is zonder twijfel Poule C. Sterker nog, het is zeer goed mogelijk dat de finalisten van het toernooi zich in deze groep bevinden. De gastheer van deze groep is Miami. De staat Florida is sinds het inaugurele toernooi van 2006 altijd gastheer van een poule in de eerste of tweede ronde geweest. Net als in 2013 is Marlins Park in Miami ook voor deze editie aangewezen als speelgrond.
Voor Team USA was Marlins Park in 2013 het Waterloo. Er werd in een bloedstollende wedstrijd met 4-3 van Puerto Rico verloren. Terwijl twee dagen eerder nog met 7-1 werd gewonnen. Voor de Amerikanen kwam de klap tegen Puerto Rico bovenop de kaakslag van Dominicaanse Republiek een dag eerder, 3-1. Team USA bewaart dus alles behalve fijne herinneringen aan Marlins Park en de WBC.
Omdat Dominicaanse Republiek ook voor deze editie bij Team USA is ingedeeld kan worden gesteld dat dé kraker van de eerste ronde in dit stadion plaatsvindt. Naast de twee grootmachten zijn ook Mexico en Canada ingedeeld in Poule C. De wedstrijden vinden plaats van 9 tot en met 12 maart en indien nodig ook op dertiende. De teams in Poule C worden op de volgende pagina’s beschreven.
De beste rookies die niet 'Dak' of 'Ezekiel' heten – #2 Joey Bosa
Hoe zou een top vijf rookies zonder Dak Prescott en Ezekiel Elliott eruit zien? Het duo van Dallas veroverde afgelopen jaar de NFL met hun indrukwekkende optreden in hun eerste jaar. Terecht stonden ze daarom ook samen op het podium tijdens de NFL Honors om de prijs voor Offensive Rookie of the Year in ontvangst te nemen.
Zonder twijfel waren Dak en Zeke de twee beste rookies van afgelopen seizoen, maar ze zijn natuurlijk niet de enige rookies die indruk maakte afgelopen jaar. Tijd dus om de andere talenten in het licht te zetten. Waar in de eerste editie linebacker Deion Jones op de eerste plek werd gezet, blijven we voor de nummer twee van de Without-Dak-and-Zeke-Top-5-Rookies aan de kant van de defense.
#2 DE Joey Bosa – San Diego Chargers (3e gedraft, 1e ronde):
Heel dicht in de buurt van Deion Jones komt defensive end Joey Bosa. De reden dat hij op nummer twee staat is dat hij ondanks zijn indrukwekkende statistieken toch een moeilijk seizoen kende met de Chargers. Fans van de Chargers moesten namelijk lang wachten voordat de third-overall pick in actie kwam.
Het begon in augustus met veel controversie over Bosa’s contract. Hij was de laatste draft pick van zijn class die nog geen contract had ondertekend. Zijn moeder dreigde zelfs nog met een “Eli Manning”, die in 2004 weigerde voor de Chargers te spelen, nadat hij was gedraft, en zo een transfer afdwong na New York. Uiteindelijk ondertekende Bosa op 29 augustus 2016 een contract met de Chargers. Hiermee kreeg hij de grootste bonus van alle rookies in de afgelopen twee jaar.
Zelfs na zijn ondertekening moesten de fans nog geduld hebben. Door een hamstringblessure mistte Bosa de eerste vier weken van het seizoen. Uiteindelijk maakte Bosa zijn debuut tegen AFC West rivaal de Oakland Raiders en maakte hij hier zijn salaris waar. Ondanks dat hij slechts 27 snaps speelde eindigde hij de wedstrijd met twee sacks.
Bosa’s kracht is zijn uithoudingsvermogen en zijn techniek. Tijdens een wedstrijd kan hij de offensive line helemaal gek maken met zijn constante spin en swim moves. Daarnaast blijft hij de hele wedstrijd door gaan en geeft hij de tegenstander geen moment rust. Met zijn explosiviteit en special moves kan hij door een offensive line heen breken. Zo zorgde hij dit seizoen voor maar liefst 10.5 sacks. Hiermee leidde hij de rookies in sacks dit jaar, ondanks dat hij slechts 12 wedstrijden speelde.
Joey Bosa werd tijdens de NFL Honors uiteindelijk verkozen tot NFL Defensive Rookie of the Year. Het is de vraag wat hij nog meer in zijn mars heeft als hij volgend jaar een volledig seizoen speelt in Los Angeles. De spotlights van Hollywood zullen in ieder geval op hem gericht zijn.
LEES HIER HET VORIGE ARTIKEL OVER DEION JONES
Foto: Kurt Jones (Flickr)
30-in-30: Minnesota Twins
Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams, in dertig dagen, met vandaag: Minnesota Twins.
In 2011, 2012, 2014 en 2016 eindigden de Minnesota Twins stijf onderaan in de AL Central-divisie. ‘Rustaaahg‘, riepen ze jarenlang in koor in de Twin Cites, want toptalenten Byron Buxton, Miguel Sano en Jose Berrios zaten eraan te komen.
Het is nu tijd om de weg naar boven in te slaan, tenminste, als je de voorspelling van Baseball Prospectus moet geloven. Zij verwachten dat de Twins komend seizoen 80 (!) wedstrijden gaan winnen. Goed voor een tweede plaats in de divisie.
NUMBERS GAME
De Twins beschikken al meerdere jaren over een aardige groep jonge talenten. Het is slechts een kwestie van tijd dat het balletje een keer goed valt. Kijk naar de 23-jarige Byron Buxton. De tweede keuze in de 2012 MLB Draft speelde in 2016 een belabberde eerste seizoenshelft (.212 slaggemiddelde), maar hij herstelde zich knap na de All-Star break. Een .238/.315/.497 slashline met 9 HR’s, 26 RBI’s, meer walks en minder strikeouts in combinatie met een sterke defense in het outfield.
En Buxton is snel. Razendsnel:
De 23-jarige Miguel Sano is klaar voor een breakout year. Zijn strikeout-percentage is Adam Dunn-zorgelijk (35,8 procent), maar één ding is zeker: hij kan slaan. De geboren Dominicaan heeft een 124 wRC+ over twee seizoenen in de Majors met 43 homeruns in 196 wedstrijden. Nu zijn strikeout-percentage nog omlaag brengen.
Of neem de 24-jarige Max Kepler. In zijn rookie-seizoen timmerde de Duitser zeventien homeruns bij elkaar, waaronder een wedstrijd tegen de Cleveland Indians waarin Kepler de bal drie keer over de hekken sloeg. Wunderbar!
Met talent alleen kom je er niet, zo bleek in 2016. De Twins eindigden onderaan in verschillende verdedigende lijstjes (bijvoorbeeld -49 Defensive Runs Saved, plek 28) met een starting rotation dat, op Ervin Santana na, geen potten kon breken.
JASON CASTRO
Derek Falvey en Thad Levin, de nieuwe Chief Baseball Officer en General Manager, geloven niet in een nieuwe wederopbouw. Ze houden vast aan de jonge talentvolle kern. In een tijd waarin alles draait om statistieken hebben Falvey en Levin achter de schermen juist de data-afdeling een make-over gegeven.
De komst van catcher Jason Castro is het resultaat van het nieuwe beleid van de Twins. Waarom? De 29-jarige Castro is één van de beste pitch framer’s in de Majors en verdedigend een upgrade over Kurt Suzuki. Castro is een meester in het pakken van extra strikes door het plaatsen van zijn handschoen in de slagzone.
Meer strikes vergroot de kans op succes van een pitcher. En extra strikes kunnen de pitchers van de Twins gebruiken. Met een 5.09 ERA en 4.57 FIP behoorden de starting rotation van Minnesota in 2016 tot één van de slechtste in de league.
Jason Castro’s strength as pitch framer in 2016 … picking up extra strikes off outside corner vs RHB (red = good, blue=bad) pic.twitter.com/rNgNgNN1Sq
— Mark Simon (@msimonespn) 23 november 2016
TWEEDE PLAATS KOMT TE VROEG
Brian Dozier is nog altijd een Minnesota Twin. Zijn naam viel vaak in het off-season in mogelijke trades, maar zo zou de vraagprijs en het aantal goede tweede honkmannen in de MLB een deal in de weg staan, schrijft FanGraphs.
De Twins hebben een aanval in huis om het teams lastig te maken. Het helpt als Dozier blijft, al is de kans klein dat de 29-jarige tweede honkman zijn kunststukje van 42 HR’s in 2016 evenaart. Pitching blijft het probleem, maar de Twins zullen niet zo slecht zijn als vorig jaar. Een tweede plaats in de divisie of een Wild Card-ticket komt te vroeg.
Een leuk en talentvol team, een farm system met top prospect Nick Gordon en de eerste keuze in de 2017 MLB Draft in de achterzak. Kijk niet gek op als de Twins in 2018 en 2019 strijden om een play-offticket.
Graphics: Jasper Roos
NFL Top 25 Free Agents: #25-#21, is er een markt voor Jamaal Charles?
Op 9 maart begint officieel het nieuwe kalenderjaar van de NFL. Dat betekent dat we dan het boek sluiten van het seizoen waarin de New England Patriots de overwinnaars waren, en gaan vooruitkijken naar het volgende jaar.
De eerste stap daarin is versterkingen zoeken voor komend seizoen, dan wel via de NFL Draft of via free agency. Met het oog op de aankomende free agency periode gaat SportAmerika de komende vijf dagen de – naar onze eigen mening – 25 meest begeerde free agents op een rij zetten.
#25a Jamaal Charles – runningback – 30 jaar
#25b Adrian Peterson – runningback – 31 jaar
Twee namen die we meer noemen vanwege hun reputatie, desalniettemin wordt het interessant om te zien waar deze twee fenomenen van weleer gaan terecht komen en of ze nog van waarde kunnen zijn voor een NFL-team.
Just passing along. GM on Adrian Peterson: “He’s done. Burst is gone. He’s serviceable now. That’s the best a team could hope for.”
— mike freeman (@mikefreemanNFL) February 28, 2017
In 2016 kwamen Peterson en Charles bij elkaar tot 112 rushing yards, en de vraag is dan ook, aangezien ze voorbij de 30 zijn en van blessureleed terugkomen, of er nog wat in de tank zit. Met name Peterson zal op zoek gaan naar een team waar hij achter een sterke offensive line nog één keer kan laten zien wat erin zit (ook al lijkt een terugkeer naar Minnesota ook niet uitgeloten).
Doug Pederson confirms the speculation on the connection with him and Jamaal Charles is legit. Would explore adding him to Eagles’ roster.
— Mike Garafolo (@MikeGarafolo) March 1, 2017
Voor Charles lijkt een terugkeer naar Kansas City er niet in te zitten, maar wanneer hij fit kan blijven, kan hij voor bijna elk team nog een meerwaarde vormen in het backfield, onder andere bij Philadelphia, dat wanhopig op zoek zal gaan naar playmakers.
#24 Riley Reiff – offensive tackle – 28 jaar
Tegenwoordig lijkt het alsof elk team een offensive tackle nodig heeft, en dat zal iemand als Riley Reiff een goed contract opleveren. Met 28 jaar heeft hij nog genoeg jaren in de tank zitten, maar ondanks dat is hij al wel vijf jaar lang een starter geweest in Detroit.
Afgelopen jaar ging Reiff van left tackle naar right tackle, omdat hij voor de positie van left tackle toch na vier jaar te licht bevonden was. Dat is namelijk ook precies wat Reiff is, geen dominante tackle, maar een degelijke, die elk team dat wanhopig op zoek is naar hulp, best een handje kan helpen.
#23 Pierre Garcon – wide receiver – 30 jaar
Garcon wordt aankomend jaar 31, maar toch zette hij op zijn dertigste zijn op één na beste seizoen neer met 1,041 receiving yards. Er is dan ook niks dat suggereert dat Garcon in 2017 nog steeds niet een productieve receiver kan zijn.
Still no contact between the Redskins and Pierre Garcon. Based on info since season ended, long doubted his return. A week from FA.
— John Keim (@john_keim) March 2, 2017
Wanneer Kirk Cousins in Washington blijft, en die kans lijkt groot, zal hij allicht gaan lobbyen om Garcon te behouden voor de Redskins. Anders kan de ervaren receiver, die in het verleden ook voor Indianapolis uit kwam, altijd kijken naar de Rams of de 49ers, waar twee van zijn ex-offensive coordinator nu de hoofdcoaches zijn.
#22 Kenny Stills – wide receiver – 25 jaar Op Alshon Jeffery en DeSean Jackson na zijn er veel wide receivers die onder de noemer ‘subtop’ geplaatst kunnen worden. Waaronder Pierre Garcon, Kenny Britt, maar ook Kenny Stills. Het enige wat in Stills’ zijn voordeel spreekt is dat hij nog zeer jong is, veel potentie heeft als ‘deep threat’ en in 2016 maar liefst negen touchdowns ving.
Dolphins are unlikely to re-sign WR Kenny Stills. Stills is rumored to be asking for $12M annually. (via Miami Herald)
— NFL Update (@MySportsUpdate) February 28, 2017
Ondanks dat Stills daarnaast bekend staat als iemand die vaak de nodige ballen laat vallen, zal er vast één team zijn dat gokt op de potentie en de touchdowns van vorig jaar. Een mogelijk team hiervoor is Philadelphia, dat dringend op zoek is naar aanvallende dreigingen.
#21 Zach Brown – linebacker – 27 jaar
Zach Brown is nooit een echt grote naam geweest, en afgelopen seizoen tekende hij na vier jaar Tennessee relatief anoniem voor één jaar bij de Buffalo Bills. Wat volgde was een verrassend goed seizoen wat velen verbaasde, onder de hoede van Rex Ryan wist Brown zichzelf in het Pro Bowl-team te spelen. En gezien zijn leeftijd, zal er ditmaal wel genoeg aandacht voor hem zijn.
What I like about Bills free agent LBer Zach Brown is that he’s an effective blitzes. 14 sacks in 5 seasons. pic.twitter.com/SqjnAdR0KL
— Omar Kelly (@OmarKelly) February 7, 2017
Misschien dat sommige teams Brown lager in zullen schatten vanwege zijn succes in een systeem dat er niet meer zal zijn (dat van de gebroeders Ryan), maar feit blijft dat er niet heel veel inside linebackers zijn die basis waardig zijn. Een team als New Orleans, dat dringend alle defensieve hulp kan gebruiken die er is, kan proberen om Brown relatief goedkoop binnen te hengelen.
Foto: Getty Images/Archief
NFL Season in Review – #17 Baltimore Ravens
De Ravens begonnen 3-0, vielen daarna naar 3-4, en dat was vervolgens een beetje het thema van hun seizoen. Met ups en downs ging Baltimore er doorheen, om vervolgens, na een krankzinnige partij tegen aarstrivaal Pittsburgh, de play-offs net mis te lopen.
Wat ging er goed?
Zoals gezegd, begon de ploeg 3-0 en achter een sterke defensie leek de ploeg een geduchte tegenstander voor de gehele AFC. Eric Weddle vervulde de rol van safety met verve, en de defensive line vormde als vanouds een krachtig blok waar vele runningbacks zich op stuk liepen.
Wat ging er fout?
Aanvallend had de ploeg uiteindelijk té weinig stootkracht, en dan met name in uitwedstrijden. Hier viel Joe Flacco weg, en bij gebrek aan genoeg gevaarlijke wapens (de kar moest worden getrokken door veteranen Mike Wallace en Steve Smith) viel daarme alle dreiging ook meteen weg. Ook op de runningback positie was het namelijk dun bezet, en dit zal dan ook direct een aandachtspuntje voor volgend seizoen moeten zijn.
MVP
Vaak lezen we hier voor spelers op zogeheten ‘skill positions’, maar wanneer je door zo’n beetje alle platforms wordt beschouwd als dé beste guard van de NFL, dan verdien je de titel van MVP van je eigen team wel. Marshall Yanda was namelijk wederom de stille kracht vooraan die de Ravens offensive line bij elkaar hield. Het vertrek van Kelechi Osemele zorgde wel voor een wat zwakkere offensive line dan voorheen, maar Yanda was nog steeds goed als vanouds.
Rookie of the Year
De draft class van de Ravens was er ook eentje van ups en downs. Eerste ronde keuze Ronnie Stanley speelde uiteindelijk degelijk als left tackle, terwijl de keuzes hierna – Kamalei Correa en Bronson Kaufusi – met zware blessures uitvielen. Toen was daar echter Tavon Young, cornerback, gekozen in de vierde ronde, die uiteindelijk de meeste snaps zou spelen van alle Ravens-cornerbacks, en nog meer dan verdienstelijk ook als slot-corner. Vele platforms noemden hem één van de beste verdedigende rookies van 2016, en ook ProFootballFocus beoordeelde hem als een meer dan degelijke NFL-starter. Niet verkeerd voor een rookie die zo laat gekozen is.
Verrassing van het jaar
Na afgelopen seizoen leek de carrière van de 30-jarige Mike Wallace een beetje voorbij, na een mislukt avontuur in Miami, verliep een seizoen in Minnesota nog slechter. Maar Baltimore gaf hem in 2016 misschien wel zijn laatste kans en die pakte Wallace met beide handen aan. Het resultaat was 72 receptions voor 1,017 receiving yards waarmee hij de meest productieve receiver van de Ravens was.
Teleurstelling van het jaar
Waar we aan de ene kant vol lof zijn over een receiver, wachten de Ravens nog steeds op de definitieve doorbraak van Breshad Perriman. In 2015 nog in de eerste ronde gekozen, mistte hij zijn eerste volledige seizoen met een blessure. Dit jaar kwam hij terug, maar met 33 receptions voor 499 receiving yards heeft de jonge receiver zich nog niet kunnen manifesteren als een mogelijke opvolger voor Steve Smith. De hoop is dat hij komend seizoen toch kan laten zien dat hij dat in zich heeft.
Offseason takenlijst
Enkel Ricky Wagner (RT) en Brandon Williams (DT) lijken vooralsnog te gaan vertrekken, toch kunnen de Ravens optimistisch het offseason in gaan. De defensie staat goed, en met het terugkomen van rookies Correa en Kaufusi hopen ze dat de pass rush versterkt kan worden in 2017. Wel zijn meer offensive playmakers nodig. Nu Steve Smith vertrekt, blijven Breshad Perriman en Mike Wallace over, en dat is niet genoeg voor Joe Flacco om de offense te leiden. Extra hulp is hier dus dringend nodig.
BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE MINNESOTA VIKINGS
Foto: Getty Images/Archief
World Baseball Classic 2017 preview: Poule B
Als er één plek de naam ’thuishaven van de World Baseball Classic’ verdient, dan is het wel de Tokyodome in de Japanse hoofdstad Tokyo. Het stadion is in alle edities gastheer van een poule in de eerste of tweede ronde geweest en ook in 2017 is dit opnieuw het geval. Dit jaar zal zowel in de eerste als in de tweede ronde in de Tokyodome worden gespeeld.
Het stadion is in het verleden het decor geweest van een aantal historische WBC-wedstrijden. Denk bijvoorbeeld aan Zuid-Korea – Japan 3-2 in 2006, Zuid-Korea – Japan 1-0 in 2009, Nederland – Cuba 6-2 en Cuba – Nederland 6-7, beide in 2013. De grote kraker van 2017 is direct op 7 maart als Cuba en Japan het tegen elkaar opnemen. In 2013 wisten de Cubanen de gastheer nog op eigen veld met 3-6 te kloppen.
Naast Japan en opnieuw Cuba en China is ook Australië in Poule B ingedeeld. De organisatie kiest er daarmee voor om niet de bestaande rivaliteit tussen Japan en Zuid-Korea verder uit te diepen, maar vol in te zetten op nieuwe rivalries met opkomende landen China en Australië. In Poule B wordt van 7 tot en met 10 maart gespeeld en indien nodig ook op de elfde. Op de volgende pagina’s worden de vier landen van Poule B besproken.
De outsiders voor de NBA-titel – #2 Boston Celtics
Vanaf het begin van het seizoen stonden de Golden State Warriors, San Antonio Spurs en Cleveland Cavaliers bij elkwedkantoor hoog op het lijstje als mogelijk winnaar van de NBA-titel. Naarmate het seizoen vordert vallen steeds meer teams af om kans te maken op deze titel, maar er blijft altijd een groep outsiders over die het de gevestigde orde lastig kan maken. Volgens verschillende wedkantoren blijven er zes teams over die nog een kans maken. Het gaat hier om de Houston Rockets, Boston Celtics, Los Angeles Clippers, Toronto Raptors, Washington Wizards en de Utah Jazz.
LEES HIER HET VORIGE ARTIKEL OVER EEN ANDERE OUTSIDER: DE HOUSTON ROCKETS
Boston Celtics
Nadat de New England Patriots deze maand de Super Bowl LI binnen sleepten, zei een paar dagen daarna Tom Brady in het nieuws dat het nu wel tijd werd voor een ander team om ook een kampioenschap naar Boston te brengen. Doelend op de Boston Celtics die elk jaar weer een stap dichterbij komen bij een titel. Met een brok aan talent binnen de selectie en meer dan twee handen vol aan draftpicks de komende jaren lijkt dat een kwestie van tijd.
Upside
De afgelopen jaren is er veel veranderd binnen de organisatie. Allereerst kwam de talentvolle coach Brad Stevens binnen de organisatie. Hij bracht niet alleen rust in de organisatie, maar de eerste jaren lag zijn focus bij goed georganiseerd basketbal wat ten goede kwam van de verdediging. Niet kort daarna kwam de kleine Isaiah Thomas over van de Phoenix Suns. Een geschenk uit de hemel blijkt later. Hoewel hij begon als sixth man bij de Celtics, is hij uitgegroeid tot een mogelijk MVP-winnaar, en ook iemand die vooral in de absolute slotfase goud waard is.
Isaiah Thomas (10.4 PPG) is the only player to score in double figures during the 4th quarter.@celtics x @cavs 8PM/ET on ESPN. pic.twitter.com/7fj7APXtg9
— NBA.com/Stats (@nbastats) March 2, 2017
Wellicht de belangrijkste toevoeging aan de selectie afgelopen zomer was Al Horford. De Celtics hadden vooral moeite om de strijd in de paint te winnen. Tyler Zeller en Kelly Olynyk werden te licht bevonden als basisklant en werden daardoor aan de kant gezet voor Horford. Hierdoor hebben de Celtics nu een goede kern gebouwd waar die met de eerder genoemde draftkeuzes – vergeet ook Jaylen Brown niet, die afgelopen seizoen als derde werd gekozen – verder versterkt kan worden.
Downside
Met onwijs veel draftpicks voor de komende jaren hadden de Celtics een ‘stok om mee te slaan’ net voor de trade deadline. De geruchten gingen dat Jimmy Butler of Paul George mogelijk de overstap zouden maken richting Boston voor een speler in combinatie met een aantal sterke draftpicks. Met Butler of George in de gelederen waren ze minder afhankelijk van de scoringsdrift van Thomas en kon het zich meteen meten met de andere grootmacht in het Oosten, de Cleveland Cavaliers.
General Manager Danny Ainge kwam echter niet tot een trade met de Chicago Bulls, Indiana Pacers of welk ander team dan ook en gaat de play-offs in met het huidige team. Ondanks de geweldige scoringsdrift van Thomas – iets wat afgelopen nacht tegen de Cleveland Cavaliers de beslissende factor was – en de aanwezigheid van Horford, Crowder en Bradley, lijkt het team toch nog een bepalende speler te missen die met Horford en Thomas de welbekende ‘grote drie’ kan vormen.
Conclusie
De vooruitzichten voor de Boston Celtics zijn goed. Niet alleen dit seizoen gaan ze waarschijnlijk ver komen in de play-offs, maar ook de komende jaren zal er gebouwd worden aan een stabiele contender voor de NBA-titel. Met een beetje geluk komt de NBA-titel dit jaar al naar Boston, anders zal het in de komende jaren zeker wel gebeuren. Schrijf de mannen uit Boston in ieder geval nooit af. Dan zijn ze het gevaarlijkst, kijk maar naar de Patriots.
Foto: Getty Images/Archief
WWE Live tour komt in mei naar Europa
De WWE-sterren komen vanaf woensdag 3 mei naar Europa voor de WWE Live tour. Tijdens de elf dagen durende tour vinden er in totaal tweeëntwintig evenementen plaats, waaronder de vierde WWE-show in Rotterdam Ahoy (1992, 2013, 2014), het WWE-debuut in Denemarken & Zweden en twee tv-opnames voor RAW en SmackDown Live in Londen, Engeland.
Het volledige WWE Live touroverzicht ziet er als volgt uit:
• Woensdag 3 mei: Rome, Italië @ Palalottomatica (RAW)
• Donderdag 4 mei: Bologna, Italië @ Unipol Arena (RAW)
• Donderdag 4 mei: Glasgow, Schotland @ The SSE Hydro (SmackDown)
• Vrijdag 5 mei: Dublin, Ierland @ 3Arena (RAW)
• Vrijdag 5 mei: Cardiff, Wales @ Motorpoint Arena (SmackDown)
• Zaterdag 6 mei: Belfast, Noord-Ierland @ SSE Arena (RAW)
• Zaterdag 6 mei: Valencia, Spanje @ Plaza Toros (SmackDown)
• Zondag 7 mei: Liverpool, Engeland @ Echo Arena (RAW)
• Zondag 7 mei: A Coruña, Spanje @ Coliseo de A Coruña (SmackDown)
• Maandag 8 mei: Londen, Engeland @ The O2 Arena (RAW-TV)
• Maandag 8 mei: Bournemouth, Engeland @ International Centre (SmackDown)
• Dinsdag 9 mei: Lille, Frankrijk @ Zenith Arena (RAW)
• Dinsdag 9 mei: Londen, Engeland @ The O2 Arena (SmackDown Live-TV)
• Woensdag 10 mei: Zurich, Zwitserland @ Hallenstadion (RAW)
• Woensdag 10 mei: Birmingham, Engeland @ Genting Arena (SmackDown)
• Donderdag 11 mei: Stutgart, Duitsland @ Porsche Arena (RAW)
• Donderdag 11 mei: Sheffield, Engeland @ Sheffield Arena (SmackDown)
• Vrijdag 12 mei: Luik, Belgie @ Country Hall (RAW)
• Vrijdag 12 mei: Newcastle, Engeland @ Metro Radio Arena (SmackDown)
• Zaterdag 13 mei: Rottedam, Nederland @ Ahoy (RAW)
• Zaterdag 13 mei Stockholm, Zweden @ Hovet (SmackDown)
• Zondag 14 mei: Kopenhagen, Denemarken @ Royal Arena (SmackDown)
© 2017 WWE, Inc. All Rights Reserved.
NFL Season in Review – #18 Minnesota Vikings
De Minnesota Vikings kende een tumultueuze voorbereiding, met het wegvallen van Teddy Bridgewater en de komst van Sam Bradford. Een 5-0 start volgde, maar daarna ging het seizoen als een nachtkaars uit…
BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE INDIANAPOLIS COLTS
Wat ging er goed?
Aan het begin van het seizoen maakten de Vikings een hoop indruk, en dan met name verdedigend. De ploeg was 5-0 na vijf weken en geen enkele ploeg wist meer dan zestien punten te scoren tegen een uitmuntende Vikings-defense. Het was een linie die wederom over genoeg kwaliteit leek te beschikken, en aanvallend was er genoeg stootkracht om overwinningen binnen te slepen met dank aan Sam Bradford en #1 receiver Stefon Diggs.
Wat ging er fout?
Daarna ging het echter fout, in de verdediging vielen een paar cruciale spelers weg, waaronder safety Harrison Smith. Verder was er in aanvallend opzicht een zwakke offensive line die de ploeg tegenhield, en ook voorkwam dat een running game nooit van de grond kon komen. Dit laatste zorgde ervoor dat de Vikings-offense tot één van de zwakste in de NFL behoorde, en daarmee geen vervolg kon geven aan de sterke start.
MVP
Het is lastig om binnen dit team, wat vooral defensief uitblonk, één uitblinker te verkiezen. Maar als er iemand het verdient vanwege zijn staat van dienst en de rol die hij vervult, dan is het Harrison Smith wel. De 28-jarige Smith is als het ware de generaal van de Vikings-defensie die vanuit de secondary de groep leidt, en ondanks dat hij met het nodige blessureleed kampte, speelde hij wederom een prima seizoen binnen een defensie die tot de sterkste in de NFL behoorde.
Rookie of the Year
Ook voor de rookies was het geen makkelijk jaar in Minnesota. Of het een kwestie is van niet goed genoeg zijn, of rustig gebracht worden, zal nog moeten blijken. Echter, in 2016 wist geen enkele rookie meer dan 70 snaps te noteren, en daarom kan er van niemand – inclusief wide receiver LaQuon Treadwell, die werd gekozen in de eerste ronde – gezegd worden dat hij een cruciale rol speelde voor de Vikings.
Verrassing van het jaar
In aanvallend opzicht was het een grote verrassing te noemen dat Adam Thielen aan het einde van de rit de leading receiver van de Vikings was. Ondanks de aanwezigheid van eerste ronde draft keuzes als Cordarrelle Patterson en LaQuon Treadwell, werd de 26-jarige Thielen uiteindelijk de #2 receiver naast Stefon Diggs. Ook is een eervolle vermelding op zijn plaats trouwens voor Daniele Hunter, de defensive end noteerde in zijn tweede jaar maar liefst twaalf sacks, en vormt een formidabel duo met Everson Griffen.
Teleurstelling van het jaar
In sommige gevallen is het lastig om een speler een teleurstelling te noemen wanneer hij er weinig aan kan doen, maar het wegvallen van Teddy Bridgewater was een flinke streep door de rekening van de Vikings. Natuurlijk, Sam Bradford speelde degelijk, maar de Vikings gaven er wel veel voor op, en zijn misschien wel hun potentiële franchise quarterback kwijt aan een desastreuze knieblessure. Daarnaast was ook het jaar van Adrian Peterson met 37 carries, 73 rushing yards en een 1.9 yards per carry er één om snel te vergeten, en de vraag is of we de 32-jarige runningback ooit nog op zijn oude niveau zullen zien acteren.
Offseason takenlijst
Verdedigend zullen de Vikings, mits iedereen fit de voorbereiding doorkomt, er volgend seizoen wederom goed voor staan. Aanvallend heeft de ploeg echter een heleboel vraagstukken op te lossen, beginnend bij de offensive line die in 2016 tot één van de slechtste in de NFL behoorde. Met uitzondering van guard Alex Boone, is ook elke starter van 2016 een free agent dus de line zal er sowieso in 2017 wezenlijk anders uitzien. Daarnaast zal ook de status van Teddy Bridgewater een groot vraagteken vormen. Komt de quarterback ooit nog terug van zijn blessure, of is Sam Bradford nu de quarterback van de toekomst?
Foto: Getty Images/Archief
