Home Blog Pagina 4

NHL 32-in-32 | Buffalo Sabres: Structurele contender of eendagsvlieg?

0

Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag een team dat na 15 lange jaren weer terugkeerde in de play-offs: Buffalo Sabres.

TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026

We moeten het toch nog één keer melden. In 2011 was het voor ’t laatst dat het seizoen voor Buffalo Sabres langer duurde dan de reguliere 82 wedstrijden. Daarna viel een periode van droogte in waarin de fans de ene na de andere oud-speler een Cup zagen winnen, waarin zes coaches zonder succes de troepen leidden en een voormalig icoon moest terugkeren om oude glorie te laten herleven. Lindy Ruff was vorig seizoen de head coach, maar ook de man die in 2011 als laatste de Sabres richting de play-offs leidde. Overigens zag het er vorig jaar aanvankelijk helemaal niet zo rooskleurig uit. Begin december bungelde de club ouderwets onderaan, maar na het vertrek van GM Kevyn Adams leek er plots iets te ontstaan. Buffalo won, knoopte een 10-game winning streak aan elkaar en vond zichzelf opeens terug in de top van de Eastern Conference.

Achteraf was die winstreeks van tien wedstrijden nog maar het begin. De Sabres, lang het lachertje in de league, zetten hun opmars voort en leken vanaf december niet meer te verslaan. Tage Thompson bewees met 40 goals en 81 punten waarom hij tot de gouden Amerikaanse ploeg behoorde, Rasmus Dahlin was ondanks zijn zorgen thuis voortreffelijk bezig en zo kunnen we eigenlijk wel een hele opsomming maken van Sabres-spelers die prima presteerden. Uiteindelijk zal die versie van Buffalo Sabres voor altijd in de boeken staan als het roster dat een einde maakte aan die droogte. Op hun eerste titel moeten ze echter nog altijd wachten. Nadat Buffalo in de eerste ronde zes wedstrijden nodig had om de Bruins te verslaan, beten ze zich in de tweede ronde na zeven wedstrijd stuk op de Canadiens.

DOORPAKKEN….TOCH?

Na een seizoen waarin de fans eindelijk weer konden juichen, is het een kwestie van doorpakken. Althans, dat zou je denken. Diezelfde fans zagen deze zomer vooral mensen verkassen. Van Michael Kesselring vonden ze dat nog niet zo erg. Dat Bowen Byran, Jordan Greenway en de talentvolle goalie Devon Levi vertrokken, hadden ze al meer moeite mee. Het vertrek van Alex Tuch lijkt op het eerste gezicht echter ’t grootste gat achter te laten. De aanvaller scoorde in drie van de laatste vier seizoenen minimaal 33 goals en was van gigantische waarde voor de Sabres van Lindy Ruff. Misschien dat nieuwkomer Conor Sheary iets van die leegte op kan vullen, maar we vrezen er een beetje voor dat een vertrek van Tuch niet is opgevangen door general manager Jarmo Kekalainen. De Finse bestuurder die vorig seizoen nog zoveel complimenten kreeg, lijkt dit offseason de boot volledig te hebben gemist.

Om de vacature van Byram in te vullen, werd Olen Zellweger van de Ducks gehaald. Met Anton Wahlberg en een second-round pick hoefde Kekalainen niet eens diep in de buidel te tasten voor deze talentvolle blueliner. Het is zeker niet zo dat de GM deze zomer stil in een hoekje zat. Zo verlengde Kekalainen de contracten van Peyton Krebs, Beck Malenstyn en publiekslieveling Zach Benson. We sluiten ook niet uit dat Kekalainen vaak onbereikbaar was voor andere managers. Het gonst nog altijd van de geruchten over een mogelijke komst van Connor Hellebuyck naar Buffalo. Een komst waar op het moment van schrijven nog geen sprake van was.

INGELEVERD

Coaches praten niet graag over spelers die er niet (meer) zijn. In dit geval doen wij dat dus maar even, want het is moeilijk voor te stellen dat Lindy Ruff zich aanvallend geen zorgen maakt. Vorig seizoen behoorden de Sabres tot de meest productieve teams in de NHL. Alleen al door het vertrek van Tuch en Byram zijn 44 goals vertrokken. Het is niet dat er door het vertrek van onder meer Tuch helemaal niets overblijft aanvallend gezien. Zo mogen we echt wel mooie dingen, en vooral veel goals, verwachten van Tage Thompson.

De sterke Amerikaan zou nu aan de beste jaren in z’n carriere moeten beginnen, dus kunnen ze in de Atlantic Division hun borst nat maken. Thompson is een zekerheidje voor de eerste aanvalslijn. Wie hem daar gezelschap houdt, wordt gissen. Er zijn een aantal gegadigden, waarvan Josh Doan één van de belangrijkste kandidaten is. De zoon van Coyotes-icoon Shane beleefde vorig seizoen z’n doorbraak in de NHL met 25 goals en 52 punten.

Jiri Kulich is ook een interessante naam op dit roster. De 22-jarige Tsjechische center leek in 2024-2025 door te breken met 15 goals, maar gezondheidsklachten stonden een mooi vervolg in de weg. De voormalig first-rounder bewees in de AHL te kunnen scoren en de Sabres zouden dat ook graag in de NHL willen zien. Josh Norris kan helaas maar al te goed meepraten over fysiek malheur. De voormalig Senator beschikt zonder meer over de kwaliteiten om een top six forward te zijn, maar ook zijn lichaam laat hem wel eens in de steek. Jason Zucker is met zijn 34 jaar ook een optie voor de top six. Zucker was vorig seizoen levensgevaarlijk op de powerplay en scoorde 10 van zijn 24 treffers op die manier.

GIF

Eerder benoemden we al Zach Benson, die met zijn fanatieke en felle manier van spelen is uitgegroeid tot een publiekslieveling. Met zijn 21 jaar is de rek er bij Benson nog niet uit en ook hij zou zomaar richting die top six kunnen kruipen. Lindy Ruff zal ook wat meer vertrouwen op Jack Quinn na diens goede vorige seizoen. De nummer 8 uit de draft van 2020 had wat aanloopproblemen in de league, maar z’n 20 goals en 51 punten geven hem en de organisatie de nodige houvast. Quinn zou de productie van Tuch wat op kunnen vangen, maar Ryan McLeod kan diens defensieve arbeid waarschijnlijk beter compenseren. De net 27-jarige Canadees krijgt elk seizoen wat meer verantwoordelijkheid. Iets wat hem wel ligt. Vorig seizoen was McLeod de meest trefzekere speler op de PK in de NHL met 5 goals.

Ruff heeft op dit roster ook nog spelers als de 22-jarige Noah Ostlund en de wat meer ervaren Justin Danforth en Conor Sheary tot zijn beschikking. De keuze is reuze voor de head coach, maar toch hebben wij bij SportAmerika het gevoel dat er iets mist aan de aanvallende kant van deze line-up.

SUPER RASMUS

Het gemis van Byram zal zich laten voelen op de blauwe lijn, maar met Olen Zellweger heeft Kekalainen een zeer capabele vervanger weten te strikken. Net als bijvoorbeeld Trevor Zegras is ook Zellweger een voorbeeld van een toptalent dat in Anaheim geen of niet op tijd een nieuw contract kreeg. In Buffalo zijn ze maar wat blij met hem, want de rek is er bij deze 23-jarige nog lang niet uit. Wat voor Zellweger deze overstap speciaal maakt, is dat hij dagelijks met Rasmus Dahlin op het ijs mag staan. De Zweed kreeg vorig jaar nogal wat voor zijn kiezen toen zijn vriendin een harttransplantatie moest ondergaan, maar de Sabres-captain deed bijna onverstoorbaar zijn werk op het ijs. Dahlin eindigde uiteindelijk achter Zach Werenski en Cale Makar als derde in de Norris Trophy. Echter had hij wat ons betreft deze prijs wel mogen winnen.

Dahlin is een voormalig first-overall, maar in Owen Power hebben ze er daar nog één van. De Canadese blueliner is nog altijd pas 23 en draagt door die draft een zware last op zijn schouders. Het wordt tijd dat hij die afschudt. Tot nu toe hebben de Sabres nog maar flarden van de ware Power gezien en voor de speler wordt het tijd om die regelmaat te vinden. Een regelmaat die Mattias Samuelsson vorig seizoen bijvoorbeeld wel aan de dag legde. Tot verrassing van velen bleek de 26-jarige Amerikaan over een gezonde portie scorend vermogen te beschikken getuige zijn 13 goals en 28 assists. We verwachten dan ook een plekje in de top 4 wat Samuelsson betreft. Mogelijk dat hij aan Louis Crevier gekoppeld wordt. Crevier behoorde tot het pakketje dat Buffalo van Chicago ontving voor Byram. De 25-jarige Canadees heeft net zijn eerste volledige seizoen in deze league achter de rug.

OP HERHALING

Onder de lat deed Buffalo het vorig seizoen bovengemiddeld goed. Het gemiddelde savepercentage in de NHL lag op .889 en bij de Sabres tikten ze af op .899. Gezien de leeftijd en de potentie lijkt Ukko-Pekka Luukkonen de beoogde starter, maar juist de Fin zakte in de play-offs enigszins door het ijs. Hij startte vijf wedstrijden en kwam daarin niet verder dan een .876 sv%. Met zijn 27 jaar heeft UPL weliswaar de jeugd, maar we kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat heel langzaam, maar toch zeker het geduld bij de franchise een beetje opraakt. Helemaal nu Alex Lyon tijdens de play-offs gewoon prima presteerde.

De 33-jarige Amerikaan was twee jaar geleden in Detroit opeens starter toen bijvoorbeeld een Ville Husso vreselijk tegenviel. Lyon is misschien niet de bekendste of spectaculairste goalie die je ooit tegenkomt, maar stabiel is hij zeker. Grote pieken blijven uit, maar diepe dalen zeker ook. Echter steken wij onze handen er niet voor in het vuur dat de twee genoemde goalies volgende week ook daadwerkelijk bij Buffalo op het wedstrijdformulier staan. De naam van Connor Hellebuyck blijft boven deze franchise hangen en een dergelijke aanwinst zou van dit Buffalo opnieuw een levensgevaarlijke klant in het oosten maken.

VOORSPELLING

Hoewel de Sabres nog altijd een sterke ploeg hebben, vrezen wij dat ze de lijn van vorig seizoen niet door kunnen trekken. Dat heeft grotendeels te maken met het vertrek van Alex Tuch en Bowen Byram, maar toch ook met de veranderde Atlantic Division. Niet voor het eerst in deze previews zul je lezen dat we rekening houden met een Florida dat zint op wraak na dat verloren vorige seizoen. Of een Montreal dat blijft groeien. Buffalo is zeker niet kansloos voor de play-offs. Sterker nog, we verwachten ze er gewoon weer bij eind april. Echter is het bepaald geen sinecure en hadden we stiekem wat meer actie van het front office verwacht.

Kekalainen en de Sabres hebben na de eerste twee weken al wel een idee waar ze staan. Met Minnesota, Dallas, Utah en Florida treffen ze al in de eerste dagen van het seizoen tegenstanders die – net als de Sabres – een gooi willen doen naar de play-offs. Daarna volgen wedstrijden tegen Montreal en Toronto. Een lastige start voor de Sabres, maar wel eentje die veel duidelijkheid schept. Mocht het spel of de resultaten tegenvallen, dan heeft de general manager nog meer dan genoeg tijd om iets aan te passen. Er zal dit seizoen ook wat druk op staan, want eigenlijk kunnen de Sabres het zich niet veroorloven om terug te vallen op de oude, verliezende gewoontes. Dan dreigen ze het verdiende krediet weer snel kwijt te raken.

Cover photo: James Guillory

TNF: Falcons vernederen Packers

0

De Atlanta Falcons waren waarschijnlijk het slechtste team in de NFL tijdens de eerste twee weken van het seizoen. Dat werd rechtgetrokken op Lambeau Field. De weerloze Packers werden gesloopt door Bijan Robinson en Drake London. Het zal voor hoofdbrekens zorgen in Wisconsin.

De Falcons hadden voor het eerst dit seizoen een functionele quarterback in de basis staan. Michael Penix was fit genoeg om te beginnen en dat was op voorhand al een verbetering ten opzichte van Cooper Rush. Penix had wel een valse start. Tijdens de openingdrive gooide hij een interceptie in de handen van Xavier McKinney. Tot een Packers touchdown leidde dit niet, maar het was wel Green Bay dat als eerste op het bord kwam: Christian Watson ving de bal van Jordan Love.

In de daaropvolgende drive trok Atlanta de stand gelijk. Het was Bijan Robinson die de bal binnenliep. Robinson was met 194 rushing yards sowieso ontketend tijdens deze TNF. In het tweede kwart kwamen de Falcons op voorsprong via een field goal. Via een Austin Hooper touchdown gingen de Falcons met een 17-7 voorsprong de rust in.

Packers brengen niks in

Na rust wisten de Packers nauwelijks wat in de melk te brokkelen. De gehavende offensive line kon Jordan Love niet beschermen en de rungame kwam nauwelijks van de grond. Verdedigend was het, zonder Micah Parsons, moeilijk om bij Penix te komen. Doordat de secondary van een te laag niveau is kon Penix de bal plaatsen waar hij wilde. Drake London ving zo 194 yards bij elkaar.

Na een turnover op downs van Green Bay om de tweede helft te starten liep de Falcons nog verder uit. Dit keer was het Brian Robinson die de bal binnenliep. In het vierde kwart scoorden de Falcons nog een field goal en liep Bijan Robinson zijn tweede touchdown van de avond binnen. De Packers konden alleen via een Matthew Golden touchdown wat terugdoen. Doordat de Falcons ook nog een two-point conversion voltooiden eindigde de pot in 35-14 voor de Falcons.

De Packers zullen veel zorgen hebben na drie weken. Nederlagen tegen de Vikings en de Falcons en een zeer moeizame overwinning op de Jets is de oogst. Binnenkort keert Parsons weer terug in de verdediging maar daarmee zijn nog lang niet alle problemen opgelost. Het gaat op deze manier een hele opgave worden om de playoffs te halen.

De Falcons zijn niet ineens een contender in de NFC South, maar ze lijken al een stuk meer op een footballteam met een normale quarterback. Dat moet de fans toch enigszins positief stemmen in Georgia.


Lees hier onze previews!

Coverfoto: Geoff Stellfox / Getty Images

NFL Previews: week 3

0

Het laatste weekend van september is vaak het moment dat we de goede teams van de mindere echt kunnen gaan scheiden. Want de eerste weken blijft het toch altijd maar weer zoeken. Hoe kijken onze redacteuren naar de komende wedstrijden. Lees dat in onze NFL Previews.

Welke ploeg blijft het langst ongeslagen?

Marc Dorenbos: “De Bengals. Ik weet hun schema niet eens precies maar ik ben sinds afgelopen week een believer. Super Bowl we komen er aan!”

Arnold van der Werff: “Ik ga ook voor de Bengals. Ze hebben het gemakkelijkste schedule van de hele NFL in de resterende weken, dus ik zie ze wel lang zonder verlies blijven, beginnend bij de Steelers zonder functionerende QB komende week.”

Toon Aerts: “Ik zeg de Kansas City Chiefs. De magie is op één of andere manier weer terug. Mahomes lijkt herboren. Kenneth Walker is een superster. Dit team gaat voor niets minder dan de #1 seed.”

Timothy Donsen: “Ik ga voor de Bills. Lastige scenario omdat zij in Week 4 en 5 tegen de Patriots en de Rams moeten. Als zij deze ‘gauntlet’ weten te verslaan zullen zij misschien weer worden uitgedaagd tegen de Chiefs in Week 12, ondanks dat zij ook in Week 8 de Ravens tegenkomen. Als er één iemand zijn team zo lang ongeslagen kan houden is het Josh Allen wel.”

Welke ploeg wint als laatste een wedstrijd?

Marc Dorenbos: “Ik zie de Dolphins überhaupt nauwelijks potjes winnen, en die hebben een pittig schema. De Falcons gaan met de terugkeer van Michael Penix nog wel tegen een overwinning aanlopen. Daarvoor is er net genoeg aanvalskracht.”

Arnold van der Werff: “De Chargers. Ze hebben veruit het lastigste schema en zien er echt niet goed uit. Er zijn bovendien weinig aanknopingspunten om te denken dat het snel beter zal gaan.”

Toon Aerts: “Vanwege het schema zou ik de Chargers kunnen zeggen, maar over dat team later meer. Voor deze vraag ga ik dan toch maar voor de Dolphins. Met veel voorsprong (of achterstand, eigenlijk) het slechtste team in de NFL dit jaar.”

Timothy Donsen: “De meest voor de hand liggende keuze is de Chargers, maar de Commanders is ook goed mogelijk. Zij verloren afgelopen week Jayden Daniels weer aan blessure. Verder hebben zij wel een paar leuke wapens maar niemand om je hele franchise voor om te bouwen. De defense is al beter dan vorig jaar, maar is vooral aan het groeien. Ik zie het niet snel gebeuren dat er een Victory Monday in Washington komt.”

Op welke back-up QB moeten we komend weekend extra letten?

Marc Dorenbos: “Vanzelfsprekend Jameis Winston. Zolang hij geen ballen gooit voor jouw team is het een feestje om naar de beste man te kijken. Als je hem op redzone ziet weet je: touchdown of interceptie. Een achtbaan zoals we ze graag zien.”

Arnold van der Werff: “Case Keenum. Het lijkt er alle schijn van te hebben dat hij voor de Bears gaat starten komende week en dat is toch wel even iets anders dan Bagent of Caleb. Het is de vraag of deze doorgewinterde third stringer de Bears kan behoeden voor een nieuwe misstap.”

Toon Aerts: “Wie is eigenlijk de échte back-up in Cleveland? En wie QB1? Het originele plan was volgens velen dat Deshaun Watson twee games op verplaatsing zou krijgen om dan bij de eerste thuiswedstrijd, komend weekend, aan de kant gezet te worden voor Shedeur Sanders. Maar nu heeft die Watson toch wel geen wedstrijd gewonnen voor de Browns zeker?! Ik ben benieuwd of Todd Monken alsnog met zijn plan doorgaat of dat we tegen de verwachtingen in toch nog Deshaun Watson under center zien deze zondag. En mocht het effectief Watson zijn, hoe zal hij ontvangen worden door de thuisfans? Ik vermoed dan toch nog steeds met een striemend fluitconcert. Ik ga er alvast voor zitten!”

Timothy Donsen: “Ik zeg ook Jameis Winston. Vooral omdat het een geweldig leuke gozer is die altijd wel een goede show weet te brengen voor de fans. Hij past bij het soort domme tiener karakter die de Giants hebben gecreëerd met Dart en Skattebo. Of het een 60-yard TD bomb is of een ontzettend domme pick six, je wordt tenminste vermaakt.”

Geef een hot take voor een van de wedstrijden van komend weekend

Marc Dorenbos: “Drew Lock veegt de Commanders totaal van het veld en in Seattle begint helemaal niemand nog over Sam Darnold. Het is de manifestatie van een Lock mvp seizoen en Mike MacDonald blijkt de ‘quarterbacks die klaar leken in de league maar wel ooit heel talentvol waren’ fluisteraar.”

Arnold van der Werff: “De Browns defense zorgt ervoor dat ze in de wedstrijd blijven in hun eerste thuiswedstrijd en Deshaun Watson gooit de gamewinning touchdown op Boston in de laatste twee minuten van de wedstrijd. Hij wordt op de schouders gehesen door de spelers, zodat het thuispubliek hem nóg harder kan zien en zo uitfluiten. Toch staan ze dan 2-1 en is de situatie wellicht beter dan we van tevoren dachten? Of minder erg misschien.”

Toon Aerts: “Ik heb afgelopen nacht bijzonder slecht geslapen en ben wellicht niet helder van geest. Dus opgepast voor deze hot take… De Los Angeles Chargers winnen zondag van de Buffalo Bills! Buffalo zal dit zielige team te veel onderschatten en Justin Herbert snoert de monden van iedereen met een vintage briljante prestatie. De ommekeer wordt zondag ingezet!”

Timothy Donsen: “De Raiders verslaan de Saints en brengen de Saints fans terug naar aarde. Dit zie ik wel gebeuren om twee redenen: De Raiders laten op beide kanten van de bal erg goed spel zien. Het is misschien niet foutloos, maar beter dan origineel verwacht. Reden nummer twee is dat de Saints hype veel te overdreven is. Fans zien hun nu al met 12 wins de play-offs in gaan en dat geloof ik niet. Kirko Chains geeft Falcons fans nog een laatste plezier door de Saints fans stil te krijgen op zondag.”


Lees hier de NFL Power Rankings van deze week.

Coverfoto: Ross D. Franklin/Associated Press

NHL 32-in-32 | Tampa Bay Lightning: Als het goed stormt, kan het flink bliksemen

0

Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die afgelopen seizoen in een zenuwslopende Game 7 uiteindelijk tegen een ouderwetse ‘als je ‘m zelf niet scoort, doet de tegenstander ‘t wel’ aanliep: Tampa Bay Lightning.

Tampa Bay Lightning begon het seizoen 2025 – 2026 met in feite dezelfde verwachtingen als de voorbije jaren: Meedoen om de Stanley Cup. In het reguliere seizoen ging het bij de ploeg van head coach Jon Cooper andermaal voor de wind en eindigde met 106 punten en een 50-26-6 record achter Buffalo Sabres op een tweede plaats in de Atlantic Division. Met een totaal van 286 goals voor en 229 tegen eindigden de Bolts in beide zones in de top vijf van de NHL en verlengde het haar opeenvolgende postseason optredens tot negen op rij.

De drijvende kracht achter het succesverhaal van Tampa Bay was en bleef Nikita Kucherov. De 33-jarige winger noteerde in totaal 130 punten (44 goals, 86 assists) in 76 wedstrijden en stond mijlenver bij de rest van het roster vandaan. Het leidde ertoe dat de Rus voor een tweede maal in zijn carrière de Hart Memorial Trophy in ontvangst mocht nemen en werd slechts de tiende speler uit de NHL-geschiedenis die meerdere seizoenen met minimaal 130 punten afsloot. Dat de Rus op eenzame hoogte stond is wel duidelijk uit de nummers twee (Jake Guentzel) en drie (Brandon Hagel), die respectievelijk 88 en 74 punten bij elkaar sprokkelden.

Tussen de palen was het eveneens weer oud en vertrouwd hosanna. Andrei Vasilevskiy viel de voorbije seizoenen wat terug in zijn stat line, maar had in 2025 – 2026 de wind weer ouderwets in de zeilen. Net als landgenoot Nikita Kucherov leverde een 39-15-4 record, 2.31 GAA en een .912 sv% de Russische goalie eremetaal op. Met 39 wins verzamelde de sluitpost de meeste van alle goalies in de NHL en won hij — na de eerste in 2019 — zijn tweede Vezina Trophy.

Zijn we er dan voor wat betreft individuen? Neen. De reguliere seizoen polonaise ging nog even vrolijk verder en kreeg head coach Jon Cooper na vele jaren (en hands down in sommige seizoenen meer verdiend) eindelijk loon na werken en won voor het eerst in zijn tijdperk bij Tampa Bay de Jack Adams Award voor beste head coach in de NHL. De Bolts hadden op drie linies eremetaal te pakken en wierpen zichzelf under the radar op tot ultieme outsider voor het winnen van de Stanley Cup.

IN HET CANADESE MES

Helaas voor een ieder die de blauwhemden een warm hart toedraagt kreeg de ploeg in de play-offs een flink deksel op de neus. In de eerste rond van de Eastern Conference kruiste het de degens met divisiegenoot Montreal Canadiens en moest het als lichte favoriet iedere wedstrijd tot het gaatje gaan.

Beide ploegen waren flink aan elkaar gewaagd en was het niveau op sommige momenten in de serie om van te watertanden. Tampa Bay ging in Game 6 met een 3-2 achterstand nog even flink op haar strepen staan en mede een waanzinnige performance van Vasilevskiy (1-0 winst) leidde ertoe dat een allesbeslissende Game 7 uitkomst moest bieden.

Op eigen grond, voor eigen publiek begon de ploeg van Jon Cooper furieus aan de zevende ontmoeting, controleerde het grote delen van de wedstrijd — waaronder zelfs een tweede periode waarin de Canadiens nul (!) keer op doel schoten —, maar spatte de bubbel na een treffer van Alex Newhook in de derde periode uiteen. Een typische wedstrijd die je “normaal gesproken” in 99 van de honderd gevallen als winnaar van het ijs laat stappen zorgde er ditmaal voor dat de Bolts voor een vierde keer op rij al na één ronde de reisgidsen mochten gaan uitpluizen.

VERTROUWDE KANONNEN LEIDEN DE AANVALLENDE DANS

Waarom flink aan de sleutel als de aanvallende formule — met uitzondering van Game 7 tegen de Canadiens — doet waar het voor wordt betaald? De forward depth chart van de Bolts is ook in het seizoen 2026 – 2027 aan de bovenkant nauwelijks veranderd. ‘Kuch’, Brayden Point en Jake Guentzel zullen andermaal de eerste lijn gaan vormen en zien met Brandon Hagel en Anthony Cirelli ook op de tweede lijn nauwelijks verandering.

Desondanks pakken we de eerste versterking die op papier zeker speeltijd op de top-six mag verwachten erbij. Ilya Mikheyev tekende in juli een vierjarig contract in Tampa Bay en werd in Chicago vooral geroemd om zijn combinatie van snelheid en aanvallende kwaliteiten op de wing. Het voorbije seizoen noteerde de man uit Omsk achttien treffers en 36 punten en was hij een hele belangrijke schakel voor de Blackhawks op de penalty-kill.

Kijk er overigens niet gek van op dat ook Gage Goncalves zich tot tweede lijn winger gaat opwerpen. De second-round pick van 2020 beleefde het voorbije seizoen een redelijke breakout (elf goals, 22 assists) en geeft Jon Cooper de 25-jarige Canadees tot op heden in het preseason genoeg vertrouwen. De Bolts hebben op de eerste twee lijnen in ieder geval een ideale mix tussen scorend vermogen, snelheid en defensieve arbeid.

WISSELINGEN OP DE BOTTOM-SIX

Op de lijnen drie en vier wisselen de samenstelling wel behoorlijk. Nick Paul werd op 1 juli jongstleden in ruil voor onder meer goalie Dennis Hildeby richting Toronto Maple Leafs getrade, waarmee er na vijf seizoenen een einde komt aan de aanwezigheid van de fysiek sterke forward op het Lightning-roster. Oliver Bjorkstrand trok eveneens de Floridiaanse deuren achter zich dicht en tekende bij New York Rangers. Zijn 32 punten waren misschien niet spectaculair, maar was een ondergewaardeerd schaakstuk op de powerplay van Tampa Bay. Veteraan Corey Perry keert op zijn beurt weer terug bij LA Kings.

Eerder hadden we het al over Ilya Mikheyev — die overigens ook prima op de bottom-six uit de voeten kan —, maar Jeffrey Viel is de meest in het oog springende naam voor op het onderste zestal. De 29-jarige Canadees speelde het voorbije seizoen verdeeld over Anaheim Ducks en Boston Bruins en brengt met zijn fysieke spel en fysieke lichaam de broodnodige grinta mee naar Tampa Bay.

Overall is de aanvallende depth chart van Tampa Bay prima op orde. Aan de top is er nauwelijks iets veranderd en heeft het Front Office met de toevoegingen van onder meer Mikheyev en Viel goed doorgeselecteerd. Iets waar GM Julien Brisebois sowieso de laatste jaren uitstekend in uitblinkt.

CARLSON VOOR RADDYSH OP DE BLUE-LINE

De Lightning zagen op de blauwe lijn de voorbije maanden maar één echte verandering, wat direct ook een significante is. Darren Raddysh — die een fenomenale campagne van 70 punten — verkaste middels een trade richting divisiegenoot Toronto Maple Leafs. ‘Rad’ was met name een belangrijke pion op de powerplay van de Lightning, waarop hij tien treffers en zestien assists noteerde. Het Front Office schakelde vrij snel en verleidde John Carlson tot een tweejarig contract (2 x $8.5 miljoen). Verdeeld over Washington Capitals en Anaheim Ducks noteerde de blue-liner zestig punten in 71 wedstrijden en brengt een vergelijkbaar (rechtshandig) pakket mee naar Florida.

Op papier verandert er derhalve niet erg veel op de blauwe lijn. Victor Hedman is ook komend seizoen de duidelijke nummer één, al kwakkelde de 35-jarige captain het voorbije seizoen met de mentale gezondheid en miste alle zeven play-off wedstrijden (inclusief 22 reguliere) van Tampa Bay. De Zweed maakte openbaar dat hij voortdurend paniekaanvallen ervaart en schrapte zijn speelkalender halverwege maart. Naast hem de vertrouwde diensten van J.J. Moser die sinds zijn komst vanuit Utah — in de Sergachev-trade — geen moment twijfels over zijn meerwaarde heeft gezaaid.

Dat de blauwe lijn goed bezet is geeft een tweede paar Ryan McDonagh – Erik Cernak / John Carlson uitstekend weer. Ja het begrip Vadertje Tijd begint langzaamaan wel te tikken bij de Bolts (Hedman, McDonagh en Carlson zijn allen 36+), maar feit is wel dat McDonagh sinds zijn komst vanuit Nashville als gegoten past in de defensieve formule van Jon Cooper. Maxwell Crozier en Charle-Edouard D’Astous vechten voor een plek op het derde paar.

VASILEVSKIY MET NIEUWE BACK-UP

Between the pipes behoeft de volgorde van de tandem geen aandacht. Vasilevskiy is en blijft na een bounce back jaar 2025 – 2026 de onbetwiste nummer één en heeft Jon Cooper ook geen enkele reden tot wijzigen. De Russische superster krijgt overigens wel een nieuwe back-up achter zich.

Zoals hierboven reeds vermeldt kwam Dennis Hildeby in de Nick Paul-trade richting Tampa Bay en zal met Jonas Johansson uitmaken wie uiteindelijk de tweede goalie wordt. Hildeby noteerde overigens het voorbije seizoen vrij redelijke stats (.914 sv% en 2.86 GAA in twintig wedstrijden) en lijkt op papier de voorkeur te gaan krijgen boven landgenoot Johansson. De 31-jarige Zweed worstelde met zijn vorm en kwam in de schaduw van Vasilevskiy niet verder dan een 3.29 GAA en .884 sv%.

VOORUITBLIK

En dus staan we hier weer. Een nieuwe jaargang, dezelfde ambities en eigenlijk dezelfde conclusie: Tampa Bay Lightning hoort bij de ploegen die we diep in het voorjaar nog steeds serieus moeten nemen. De Bolts hadden hebben na een reguliere campagne van 106 punten weinig reden om de boel overhoop te gooien en doen dat dan ook niet. Waarom zou je immers sleutelen aan een formule die in het reguliere seizoen uitstekend werkt?

Toch hangt er dit keer iets meer spanning rond de ploeg. Vier opeenvolgende uitschakelingen in de eerste ronde beginnen simpelweg te knagen. We weten inmiddels dat Kucherov wedstrijden kan beslissen, Vasilevskiy een serie kan stelen en Jon Cooper van vrijwel iedere wedstrijd een schaakpartij kan maken. Maar we weten óók dat het in april ergens misgaat. En laat dat nou precies het gedeelte van het seizoen zijn waar Tampa Bay uiteindelijk op afgerekend zal worden.

Als onder meer Brayden Point weer richting zijn oude niveau groeit, Hedman (mentaal) gezond blijft en Kucherov zijn gebruikelijke buitenaardse cijfers neerzet, is Tampa Bay opnieuw een ploeg die tot de kanshebbers voor de Stanley Cup gerekend mag worden. De Lightning hoeven niet meer te overtuigen dat ze kunnen stormen, maar laat de bliksem inslaan wanneer het licht het felst brandt.

Cover photo: DIRK SHADD | Times

NFL Power Rankings: eindelijk meer duidelijkheid

0

Twee weken zeggen meer dan een. Dus deze week hebben we eindelijk meer duidelijkheid over de sterkte van de league. Dat betekent traditioneel flinke stijgers en dalers in onze NFL Power Rankings. Bekijk hier wie de meeste plekken wisten te stijgen en in wie wij duidelijk minder vertrouwen hebben.

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills
1. (1) Buffalo Bills

Ook in de tweede wedstrijd maakten de Bills indruk. Op Josh Allen lijkt in de eerste weken in ieder geval geen maat te staan. Een betere start had de ploeg zich in haar nieuwe stadion niet kunnen wensen.

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks
2. (2) Seattle Seahawks

Dit zijn de Seahawks van vorig seizoen. Zelfs zonder Sam Darnold (geblesseerd) en Kenneth Walker (naar de Chiefs) klikt de aanval prima. Dat komt natuurlijk voor een groot deel omdat Jaxon Smith-Njigba nog beter lijkt te zijn dan vorig seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers
3. (5) San Francisco 49ers

Als het niet tegen de Dolphins was geweest dan was het een indrukwekkende overwinning. Maar het zouden de 49ers niet zijn als het niet over blessures zou gaan. Zo vielen Demarcus Robinson en Mike Evans uit met blessures. Het aantal wapens wordt zo wel heel beperkt. Hadden ze nog maar iemand als Brandon Aiyuk op hun roster staan.

4. (6) Cincinnati Bengals

Is dit echt? Voor de tweede week op rij maakte de defensie van de Bengals indruk. Dexter Lawrence lijkt in zijn eentje het verschil te maken. Het zorgt ervoor dat de Bengals er ineens als een compleet en gevaarlijk team uitzien in de AFC.

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs
5. (12) Kansas City Chiefs

Patrick Mahomes heeft geen last meer van zijn knie, dat is wel duidelijk. Travis Kelce lijkt drie jaar jonger te zijn dan vorig seizoen en Kenneth Walker heeft deze aanval een enorme impuls gegeven. De Chiefs zijn terug, daar is geen ontkomen meer aan.

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles
6. (7) Philadelphia Eagles

Twee zeges, maar daar is alles ook wel mee gezegd. Enige andere hoogtepunt was de complete overname van Nissan Stadium. Het leek wel of de helft van het stadion vol zat met Eagles-fans. Die hadden de reis niet voor niks gemaakt, maar het ging een stuk moeizamer dan van te voren verwacht. Hoe gaan deze Eagles eruit zien als ze echt goede tegenstand krijgen? Dat blijft de grote vraag.

7. (8) Los Angeles Rams

Aaron Donald weer terug en een normale voorbereiding deden wonderen voor de Rams. Zelfs zonder Puka Nacua hadden ze weinig problemen met de Giants. En leken de Rams ineens weer op de grote favoriet die iedereen in hen zag in het offseason.

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars
8. (3) Jacksonville Jaguars

Het ging nog een helft goed in Denver, maar daarna begon de aanval voor het eerst te sputteren. Het zorgt ervoor dat de Jags weer even met beide benen op de grond staan. Hoe gaan de Jags komende weken met deze tegenslag om?

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens
9. (4) Baltimore Ravens

Bepaalde problemen lijken toch niet aan John Harbaugh te liggen. Ook onder Jesse Minter vergaten de Ravens dat ze Derrick Henry op hun roster hebben. In de tweede helft leek de runningback vergeten te worden, met als gevolg dat de Saints met een onverwachte comeback konden stunten.

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos
10. (13) Denver Broncos

Dit was een belangrijke tweede helft voor de Broncos. Eindelijk leek de ploeg weer op het team dat vorig jaar zo verraste. Zeker met deze Jaylen Waddle kan de ploeg weer hoge ogen gooien in de AFC.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots
11. (11) New England Patriots

Mike Vrabel wilde zondag niets weten van vragen over Drake Maye. De jonge qb gooide opnieuw een interceptie en de aanval kwam maar tot dertien punten. Met A.J. Brown nog een paar weken uit de roulatie is het toch aan Maye om zijn niveau van vorig jaar weer aan te tikken.

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions
12. (14) Detroit Lions

Het kampioenswindow van de Lions lijkt wel definitief gesloten. Aanvallend kan het team met iedereen meekomen, maar verdedigend is het niet goed genoeg. Meer dan 35 punten per wedstrijd opgeven is ook voor een ploeg met Jahmyr Gibbs in het team onmogelijk te overkomen.

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings
13. (15) Minnesota Vikings

Blitz, blitz, blitz. Het is het recept van de Vikings-defense en het werkt tot nu toe uitstekend. Zo goed dat zelfs met Carson Wentz op qb gewonnen kan worden. Als Brian Flores dit vol kan houden gaan de Vikings zeker meedoen in de strijd om de winst in de divisie.

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers
14. (17) Green Bay Packers

Eindelijk stonden de Packers eens aan de goede kant van een comeback. Al ging het na afloop vooral over het falen van de Jets. Nu een korte week, want de ploeg speelt al op TNF. Wel een wedstrijd die gewonnen moet worden, want thuis onderuit tegen de Falcons zou wel heel veel zeggen over dit team.

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans
15. (10) Houston Texans

Van alle ploegen op 0-2 zullen de Texans zich de minste zorgen maken. De verdediging zag er al een stuk beter uit en aanvallend waren het vooral gemiste kansen. En de afwezigheid van Nico Collins helpt dan ook niet. Maar het neemt niet weg dat er zondag wel gewonnen moet worden om een lichte paniek echt te voorkomen.

SportAmerika NFL Power Rankings Chicago Bears
16. (9) Chicago Bears

De Bears kwamen hard terug op aarde. Tegen een goede defensie bleef er weinig over van de magie van de Bears. Het enige waar het na afloop over ging was Caleb Williams die een dramatische aftocht onderging na een blessure. Achteraf bleek het allemaal erg mee te vallen. Mogelijk kan de qb maandag gewoon al in actie komen.

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints
17. (21). New Orleans Saints

De Tyler Shough experience is real. De manier waarop de quarterback zijn ploeg langs de Ravens leidde was indrukwekkend. Opnieuw een sterk vierde kwart op bezoek bij een goede ploeg. Dit keer leverde het wel een zege op. De Saints gaan hoge ogen gooien in de NFC South.

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders
18. (29) Las Vegas Raiders

Wat een start voor nieuwe coach Klint Kubiak. De zege op bezoek bij de Chargers was indrukwekkend, helemaal omdat het gebeurde zonder de nog geblesseerde Brock Bowers. Het lijkt niet realistisch om dit elke week van deze ploeg te verwachten, maar de Raiders lijken al verder te zijn dan verwacht. De basis staat er voor Fernando Mendoza om in te stappen.

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys
19. (22) Dallas Cowboys

Dit zijn meer de Cowboys die we van te voren hadden verwacht. Is het ook een Super Bowl-kanshebber? De komende twee weken met wedstrijden tegen de Ravens en Texans gaan hier een beter beeld van geven.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers
20. (28) Carolina Panthers

In de eerste twee weken zit er altijd een wedstrijd tussen die nergens op slaat. Maar welke is dat van de Panthers? Die waar ze 59 punten opgeven tegen de Bears, of het dominante optreden tegen de Falcons. Aangezien de laatste met Cooper Rush speelden is het nog te vroeg om deze wedstrijd als maatstaf te nemen.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants
21. (18) New York Giants

Alle optimisme over John Harbaugh is weer weg. Niet zozeer omdat de ploeg onderuit ging tegen de Rams, maar wel omdat quarterback Jaxson Dart al snel uitviel. De knieblessure lijkt ernstig genoeg te zijn dat hij weleens het hele seizoen kan missen. Jameis Winston SZN it is.

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns
22. (31) Cleveland Browns

Baker Mayfield, de Bucs-defense of een twee uur durende onweersbui. De Browns lieten zich zondag nergens door uit het veld slaan en boekte onder leiding van een bijna foutloze Deshaun Watson een knappe overwinning. Is er eindelijk hoop voor de franchise?

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers
23. (16) Pittsburgh Steelers

Wie zou er meer spijt hebben van de hernieuwde samenwerking? Aaron Rodgers of Mike McCarthy. Er lijkt totaal geen klik te zijn in de aanval, waar DK Metcalf ook nog eens een paar gemakkelijke ballen uit zijn handen laat vallen. Het wordt een lang jaar in Pittsburgh.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers
24. (19) Los Angeles Chargers

Twee cupcakes en dan een ongelooflijke zware serie. Dat is het programma van de Chargers. Als je dan die twee cupcakes al verliest kan het wel eens een lang en pijnlijk jaar worden. Dit wordt het eerste team waar grote veranderingen gaan volgen. Dit is niet echt een hot take meer.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets

25. (27) New York Jets

De Jets waren weer de Jets. Op weg naar een zege tegen de Packers deed coach Aaron Glenn daarna vooral heel veel fout. Met als pijnlijk gevolg een nederlaag in OT. Het is een gemiste kans om met 2-0 eindelijk wat hoop aan de Jets-fans te geven.

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers
26. (20) Tampa Bay Buccaneers

Dat nieuwe contract van Baker Mayfield ziet er met de week uit als een slechter plan. Ook Zac Robinson overtuigt nog niet als nieuwe OC. Kan Todd Bowles deze situatie nog omkeren? Als je verliest van de Browns lijkt dit antwoord wel duidelijk.

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders
27. (23) Washington Commanders

De nieuwe blessure van Jayden Daniels baart iedereen in Washington zorgen. Het is al de derde keer dat zijn elleboog uit de kom schiet. Hoelang hij aan de kant zal staan is niet bekend, maar ook als het meevalt zal de vraag blijven: kunnen de Commanders op hem bouwen?

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals
28. (24) Arizona Cardinals

Dit zijn de Cardinals die we allemaal aan het begin van het jaar hadden verwacht. Het grootste probleem in de woestijn? Marvin Harrison Jr. komt al twee weken nauwelijks in het spel voor. Kunnen de Cards geduld houden met wat hun beste receiver zou moeten zijn?

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts
29. (25) Indianapolis Colts

De weg naar beneden lijkt niet meer te stoppen. Buiten Jonathan Taylor zijn er weinig lichtpuntjes. Het wordt tijd voor een grote schoonmaak, want de quarterback van de toekomst is er ook niet. Kijk niet gek op als de Colts snel op zoek gaan naar een nieuwe GM om de rebuild te leiden.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans
30. (32) Tennessee Titans

De Titans zagen er tot twee minuten voor tijd een stuk beter uit dan in de eerste week. Daarna ging het wel heel eenvoudig voor de Eagles, die zo ontsnapten met een zege. Toch zou de grootste zorg voor de Titans buiten het veld moeten liggen: zelfs bij de Chargers zitten er niet zoveel supporters van de uitclub op de tribune.

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons
31. (26) Atlanta Falcons

De druk op Michael Penix Jr. is nu al groot. De quarterback komt donderdag terug van zijn blessure en aan hem de taak om het seizoen van de Falcons te redden. Slechter dan zijn voorgangers kan niet, maar is het genoeg om de Falcons op een echt NFL-team te laten lijken?

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins
32. (30) Miami Dolphins

Kansen en drives afmaken. Dat is het volgende op het to-do lijstje van de Dolphins. De ploeg had maar liefst 21 van zijn eerste 26 snaps op de helft van de tegenstander. Het resultaat: drie schamele puntjes. Hiermee ga je het weinig ploegen lastig maken in deze league.


Lees hier de NFL Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Mike Stewart/Associated Press

NHL 32-in-32 | Montreal Canadiens: Getalenteerd roster legt lat weer hoger

0

Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Met minder dan een week tot Opening Night stellen we vandaag het jongste roster van vorig seizoen aan je voor: Montreal Canadiens.

TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026

In 2025 stonden Montreal Canadiens voor het eerst sinds 2021 weer in de play-offs. Ze hadden daar in Quebec het gevoel dat er wel een streep onder de rebuild kon, maar daarvoor was wel bevestiging nodig. Die bevestiging kwam er vorig seizoen. En hoe! Montreal legde met zes overwinningen in de eerste acht wedstrijden vanaf de start een goede basis en bouwde dit uit naar een goed seizoen. Alleen in november kenden ze even een slechte fase door er vijf op rij te verliezen, maar aan de hand van Nick Suzuki, Cole Caufield, Lane Hutson en Jakub Dobes – om zomaar een paar namen te noemen – hield Montreal vrijwel het gehele seizoen zicht op de divisietitel. Uiteindelijk misten ze deze op slechts 3 punten en was het geslepen Tampa Bay de tegenstander in de eerste ronde.

Eerlijk is eerlijk, het kostte de Habs veel moeite om de Lightning te elimineren. Zoals het hen ook veel moeite kostte om daarna Buffalo uit te schakelen. Met twee series over de volledige zeven wedstrijden leek de tank leeg om ’t ook Carolina nog moeilijk te kunnen maken. Echter was die plek in de Eastern Conference Final precies de bevestiging die general manager Kent Hughes nodig had. Of anders wel de magistrale seizoenen van Nick Suzuki (101 punten) of Cole Caufield (51 goals). Vier jaar geleden gaven ze in Montreal de sleutels aan Hughes in de hoop dat de voormalig spelersmakelaar iets moois kon neerzetten. Inmiddels zijn de Canadiens weer een bepalende factor in de NHL geworden en ziet de toekomst er wonderschoon uit.

KABBELEND BEEKJE

De grote baas was zelf ook van mening dat het raamwerk al was geplaatst en hield zich behoorlijk afzijdig deze zomer. Helemaal stil zat Hughes zeker niet, want nadat de GM eerder al sterkhouders als Caufield, Hutson en Suzuki vastlegde, was het nu de beurt aan Ivan Demidov De talentvolle winger heeft nog één jaar in zijn Entry-Level Contract te gaan. Hij zal daarna met stip stijgen in het salarishuis. In Montreal bleven ze de gekte voor die ontstond na de aanbieding op Leo Carlsson. Zij wisten Demidov voor een zeer schappelijke $ 9.15 miljoen AAV voor acht jaar te strikken. Alex Newhook tekende eerder deze maand eveneens een nieuw contract bij de Habs. De rappe aanvaller ligt daardoor nog tot de zomer van 2031 vast. Dat is een jaar langer dan Zack Bolduc, die eveneens de champagne mocht ontkurken vanwege een langer verblijf.

Het is een beetje sportfan eigen dat ze graag nieuwe, prikkelende namen bij hun favoriete club zien. In Montreal hadden ze zich er al bij neergelegd dat een dergelijk feest deze zomer aan hun neus voorbij ging. Ja, er waren hier en daar wel wat spelers aangetrokken, maar van een Hunter McKown of Brett Berard wordt de achterban – met alle respect – niet warm of koud. Chris Kreider daarentegen is een ander verhaal. De 35-jarige winger zit weliswaar in de (late) herfst van zijn carriere, maar Hughes sloeg snel toe op het moment dat ’t contract van de Amerikaan in Anaheim was verscheurd. Kreider voegt kracht toe aan deze line-up, zijn ervaring komt goed van pas en bij de Rangers bewees de winger een enorme handenbinder op de powerplay te zijn. Een powerplay die vorig jaar overigens toch al tot de beste tien in de NHL behoorde. Met het eenjarige contract kreeg Kreider zijn zin en keerde hij weer terug naar het oosten.

JEUGD HEEFT MOOIE TOEKOMST

We kwamen de namen al even tegen. Nick Suzuki en Cole Caufield. Ondanks dat hij nog altijd slechts 27 jaar is, is Suzuki al sinds 2022-2023 de captain van deze traditierijke franchise. De voormalig draft pick van Vegas Golden Knights heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld tot één van de meest complete spelers in de NHL. Voorbeeld? Suzuki won vorig seizoen de Selke Trophy voor de beste defensieve aanvaller. De captain zette ook nog eens 101 punten op het bord. De captain werd daarmee de eerste Canadiens-speler sinds Mats Naslund in 1985-1986 die de magische grens van 100 punten passeerde. Het goede nieuws voor de fans is ook nog dat hij tot de zomer van 2030 voor een relatief laag bedrag ($ 7.875 miljoen) vastligt.

Zeg je Suzuki, dan zeg je bijna ook al Cole Caufield. De winger is twee jaar jonger dan de captain, maar onderweg om één van de beste pure goalscorers in de NHL te worden. Gesteund ook door een steeds beter roster schakelt Caufield elk seizoen een tandje bij. Dat bracht hem vorig seizoen zelfs meer dan 50 goals. Hij trad daarmee in de voetsporen van Stephane Richer, tot Caufield de laatste speler in het bleu-blanc-rouge met minimaal 50 treffers. Hoe zeldzaam de prestatie van Caufield is, blijkt wel uit het feit dat Richer dit deed in 1989-1990. Het zou zomaar kunnen dat we Kreider terugzien op een lijn met Suzuki en Caufield, maar head coach Martin St. Louis heeft de luxe dat hij nog veel meer goede (jonge) aanvallers tot zijn beschikking heeft. Neem Juraj Slafkovsky. De nog altijd pas 22-jarige Slowaak die vorig seizoen voor het eerst in zijn prille loopbaan tot 30 goals kwam en daarmee de volgende stap in zijn ontwikkeling zette.

OVER DIEPTE NIETS TE KLAGEN

Of Ivan Demidov, die met 19 goals en 62 punten tevreden terug kan kijken op zijn eerste volledige seizoen in de NHL. De 20-jarige winger uit Rusland stoomde zichzelf in de KHL al klaar voor de Noord-Amerikaanse competitie en dit legde zowel Demidov als Montreal geen windeieren. Net als Demidov heeft ook Oliver Kapanen zijn eerste volledige seizoen achter de rug. En net als Demidov stelde ook de 23-jarige Zweed zeker niet teleur. Met 22 goals en 37 punten kon de center deze zomer thuiskomen in zijn geboorteplaats Timra. Hebben we daarmee de jeugdbeweging in Montreal gehad? Niet helemaal, want Zachary (Zack) Bolduc mogen we daar toch ook nog wel toe rekenen met zijn 23 jaar. De voormalig first-round pick van de Blues kwam vorig jaar “thuis” in zijn Quebec. Bolduc won de harten van de fans door in elk van zijn eerste drie wedstrijden te scoren. Dat de productie daarna wat stilviel namen ze maar voor lief.

Talent te over dus in Montreal, maar er lopen ook nog wat spelers die dit stempel van zich af hopen te schudden. Alexandre Texier werd bij de Blue Jackets ooit gezien als grote belofte. Helaas had hij ’t daar moeilijk en bloeide hij vorig jaar in Montreal wat op. Dat hij daar zijn eigen Franse taal kan spreken, heeft er mogelijk mee te maken. Kirby Dach gaat al sinds de draft van 2019 als toptalent door het leven, maar helaas heeft de 25-jarige aanvaller daar nog veel te weinig van kunnen laten zien. Blessures gooiden veel te vaak roet in het eten, waardoor het voor Dach ook fijn zal voelen dat hij ondanks dat fysieke malheur toch een nieuw contract kreeg in Montreal.

ERVARING

Beide spelers kunnen zich opmaken voor een rol in de bottom six. Daar is bijvoorbeeld de ervaren Brendan Gallagher vertrokken (naar Vancouver) waardoor Phillip Danault en Josh Anderson hier nu voor de broodnodige ervaring moeten zorgen. Vorig seizoen was Montreal de jongste ploeg in de NHL en die jeugd heeft nog altijd handvatten nodig. Of mentoren, het is maar welke naam je ’t wilt geven. Met deze Gallagher is overigens wel wat gif uit de line-up verdwenen. Een Josh Anderson zou dit kunnen compenseren, maar Martin St. Louis zal hiervoor mogelijk ook naar een speler als Jake Evans kijken.

JONG BLIJFT HET TOVERWOORD

Vond je de aanval van de Canadiens jong en talentvol, dan heb je de verdediging nog niet gezien. Natuurlijk is Lane Hutson hier het paradepaardje. De Calder-winnaar van 2025 viel in zijn tweede seizoen geen moment stil en bracht maar liefst 78 punten op het bord. Er is nog wel eens wat kritiek op de defensieve kant van zijn spel. Als de 22-jarige Amerikaan dit met goals en assists blijft compenseren dan zal St. Louis er geen moeite mee hebben dat hij verdedigend wel eens een steekje laat vallen. En anders zal bijvoorbeeld Alexandre Carrier een stapje meer moeten zetten om de gaten te dichten. Met Kaiden Guhle uit de roulatie vanwege een operatie geven wij de plek naast Hutson even aan Carrier.

Net als Hutson beschikt ook Noah Dobson over veel aanvallende kwaliteiten. Dat liet hij al zien bij de Islanders en die lijn trok Dobson vorig seizoen moeiteloos door in Montreal. Met zijn 47 punten kwam hij nog niet in de buurt van zijn beste seizoenstotaal van 70 punten uit 2023-2024, maar je moet nog wat ruimte voor verbetering laten. Dobson kan waarschijnlijk op steun rekenen van Mike Matheson. Met zijn 32 jaar is Matheson de senior op de blauwe lijn. Hij zal belast worden met ’t bewaken van de balans. Jayden Struble lijkt voorlopig de belangrijkste kandidaat voor een plekje op het derde defensive pair. Publiekslieveling Arber Xhekaj zal er alles aan doen om zich – letterlijk en figuurlijk – naar dat stekkie naast Struble te vechten. We willen hier toch ook even de naam van David Reinbacher genoemd hebben. De 21-jarige Oostenrijker lijkt voorbestemd om richting AHL te gaan, echter sluiten wij ook niet uit dat Reinbacher zich heel stiekem in de line-up speelt.

LOT IN HANDEN VAN DOBES?

Met de kennis van nu klinkt het heel raar dat Sam Montembeault vorig seizoen de beoogde starter in Montreal was. De Canadees maakte in 2025 nog deel uit van zijn nationale ploeg voor de Four Nations en moest de nieuwe Carey Price worden. Tot een belabberde seizoenstart al deze plannen in de war gooiden en Jakub Dobes zichzelf opeens op pole zag staan. De nu 25-jarige Tsjech had een seizoen eerder al aan het grote werk mogen ruiken, maar de doorbraak bleef uit. Lang hoefde Dobes daar overigens niet op te wachten. Hoewel het af en toe met vallen en opstaan ging, greep Dobes de kans die hem gegeven werd. In het reguliere seizoen was Dobes goed met zijn .901 savepercentage. In de play-offs kon er nog een schepje bovenop. Op de moment dat de Habs ’t lastig kregen, konden ze vrijwel altijd rekenen op hun Tsjechische sluitpost.

Voor aanvang van dit seizoen zijn de rollen dan ook omgedraaid. Dobes is nu de beoogde starter en Montembeault lost hem af waar dat nodig is. Misschien gedijt Montembeault ook wel beter in die rol. Als kind uit Quebec waren de verwachtingen gigantisch en de last op zijn schouders zo mogelijk nog groter. Nu kan de 29-jarige goalie in de luwte werken en ligt de druk bij Dobes. Achter dit duo heeft Montreal in de piepjonge Jacob Fowler en de 30-jarige Kaapo Kahkonen nog meer opties. In een ideale wereld zal Fowler voornamelijk zijn minuten maken in de minors. De groeibriljant kan daar nog wat slijpen aan zijn spel. Kahkonen is de aangewezen persoon om een Dobes of Montembeault te ontlasten mocht daar de nood aan de man komen.

VOORSPELLING

Vorig seizoen grepen de Canadiens net naast de divisietitel in de Atlantic, maar schopten ze het dus uiteindelijk wel tot de Eastern Conference Final. Als we eerlijk zijn, zien we de Canadiens dit seizoen die titel wél winnen. Echter geven we ze minder kans om opnieuw die Conference Final te halen. Niet omdat de Habs er slechter op zijn geworden. Wel omdat zij waarschijnlijk in die play-offs te maken krijgen met wat bloeddorstige Panthers uit Florida. Dat wordt in deze divisie namelijk nog wel een dingetje. Het staat buiten kijf dat Montreal ontzettend getalenteerd is, maar zijn ze in een serie over zeven wedstrijden opgewassen tegen die geslepen Panthers?  

Daarnaast zal er nog meer aandacht zijn voor dit up and coming roster dan vorig jaar al het geval was. Toen was het nog leuk en nieuw dat de Habs weer bovenin meedraaiden. Nu zal dit door de achterban en kritische media geëist worden. Het wordt interessant om te volgen hoe de jonge ploeg en de nog altijd relatief onervaren head coach Martin St. Louis met dat verwachtingspatroon om zal gaan.

Cover photo: David Kirouac/Imagn Images

NHL 32-in-32 | Minnesota Wild: Juggernaut maar toch ook weer niet

0

Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die afgelopen seizoen een van de grootste trades in de recente NHL-geschiedenis optuigde: Minnesota Wild.

Minnesota Wild begon het seizoen 2025 – 2026 met verwachtingen die de voorbije jaren langzaam waren opgebouwd. Nadat de groenhemden meerdere malen de play-offs haalden en daarin nooit kon doorstoten naar de tweede ronde, was de franchise vooral op zoek naar de volgende stap in het proces. In de beginweken leek het echter uit te draaien op andermaal een seizoen in de ‘derde versnelling’ en stond zelfs een aantal dagen de positie van John Hynes ter discussie.

Vanaf de maand november ging het echter crescendo met Minnesota en na een 11-1-2 record in diezelfde maand werden de verwachtingen logischerwijs behoorlijk opgeschroefd. Het team speelde ijzersterk op de 5 v 5 en was het op de blauwe lijn eveneens gestructureerder dan voorheen. En dan kwam daar de 12e van december nog eens bij.

Het is allicht de grootste trade uit de vijfentwintigjarige geschiedenis van Minnesota Wild, toen GM Bill Guerin op 12 december een blockbuster van jewelste aankondigde. In ruil voor onder meer Zeev Buium en Marco Rossi hengelden de groenhemden met succes naar de diensten van Quinn Hughes, die op zijn beurt Vancouver Canucks vaarwel zwaaide. Een trade die Minnesota in een klap op de kaart zette in de Western Conference (en daarbij de gehele NHL).

TOP DOGS LEVEREN

Hughes was vanaf minuut één vertrokken in het groen en ontwikkelde razendsnel een mooie connectie met lijngenoot Brock Faber. In totaal verzamelde Hughes 76 punten en nam tegelijkertijd ook Faber een behoorlijke stap voorwaarts in zijn ontwikkeling en finishte het reguliere seizoen met een career best van 51 punten.

Aan de aanvallende kant van de line-up droegen andermaal Kirill Kaprizov en Matt Boldy de voorwaartse druk op de schouders. Gesteund door het (op dat moment) duurste contract uit de NHL-geschiedenis was de ‘Kirill the Thrill’ er alles aan gelegen om zijn door blessure geteisterde seizoen ‘24 – ‘25 uit de boeken te gummen. De Rus slaagde met 89 punten (45 goals, 44 assists) met verve voor dat examen en deed Boldy met 85 punten (42 goals, 43 assists) niet veel voor zijn collega onder. In hun kielzog was ook Joel Eriksson Ek met 51 punten behoorlijk op de brommer.

Laten we de goalie-situatie overigens ook nog even in het groene zonnetje zetten. Jesper Wallstedt draaide een formidabele bounce-back campagne en was in de tandem met Filip Gustavsson hands down de beste tandem in de NHL. Hoewel er (op moment van schrijven) nog steeds trade geruchten rondom ‘The Wall of Saint Paul’ hangen, liet de Zweed ook in de play-offs zien over topkwaliteiten te beschikken en trok hoogstpersoonlijk wedstrijden tegen Dallas Stars over de streep.

VERSLAGEN DOOR EEN LEGE(RE) BATTERIJ

Minnesota Wild nam in het postseason na acht lange jaren eindelijk afscheid van de ‘vloek light’ door over zes wedstrijden divisiegenoot Dallas Stars te verslaan. Een puike 6-1 overwinning in Game 1 werd afgewisseld met hachelijke momenten in het vervolg van de serie, maar sloegen de Wild in Game 6 dan eindelijk toe. Het betekende voor de Wild de eerste play-off serie overwinning sinds 2015 (!) en bovendien een belangrijke psychologische horde voor de franchise die langzaam richting het ‘Leafs scenario’ aan het toegroeien was.

Helaas voor Minnesota leek de pijp in ronde één al behoorlijk leeggespeeld. In de tweede ronde trof de ploeg van John Hynes divisiegenoot en tevens divisiewinnaar Colorado Avalanche, die in ronde één met een sweep genadeloos de vloer aanveegde met LA Kings. Al na twee wedstrijden keken de Wild tegen een 2-0 achterstand aan in de serie en ondanks een prima 5-1 overwinning in Game 3 leek het er geen moment meer echt in te zitten voor de groenhemden. Streep door de rekening werd uiteindelijk Game 5, die de Wild na een 3-0 voorsprong uiteindelijk in overtime nog uit handen gaven.

Hoewel de pil na de uitschakeling behoorlijk bitter smaakte, putte de gemiddelde Minnesota-fan toch enigszins hoop en inspiratie uit de 2025 – 2026 campagne. Voor het eerst in elf jaar wonnen de Wild weer een play-off serie, voegde het een van de beste blue-liners uit de NHL aan het roster en eindigde het seizoen op een prima aantal van 104 punten. Genoeg reden voor Bill Guerin om de markt te verkennen en (nog) meer kwaliteit toe te voegen.. Toch?

WAAR BLIJFT NOU DIE DIEPTE DOWN THE MIDDLE?

De aanvallende depth chart heeft uiteraard de voorbije maanden het nodige ondergaan. Natuurlijk blijven Kaprizov, Boldy en Eriksson Ek de aanvallende speerpunten in de line-up, maar achter de top-six hebben een aantal ervaren krachten het groen van Minnesota vaarwel gezegd en krijgen een aantal jongere spelers meer verantwoordelijkheid. Desondanks heeft Bill Guerin niet stil gezeten en kwamen er een aantal interessante namen richting Saint Paul.

Blake Coleman is daarbij aanvallend gezien de speler die direct het meest in het oog springt. In ruil voor Jake Middleton en draft picks kwam de 35-jarige Amerikaan (samen met Olli Maatta) over van Calgary Flames en brengt niet alleen Stanley Cup ervaring — twee Cups met Tampa Bay Lightning —, maar ook defensieve en fysieke kwaliteiten met zich mee. Het voorbije seizoen kwam de forward tot 35 punten (twintig goals, vijftien assists) in 69 wedstrijden en geeft hij John Hynes veel flexibiliteit in lijncombinaties.

Maxim Shabanov geeft de Wild op de top-six (op papier) de nodige scoringspower. De 25-jarige Rus tekent voor één seizoen en was een lichtpunt bij New York Islanders, waar hij het voorbije seizoen tot achttien punten in 44 wedstrijden kwam. Michael McCarron streek tijdens de voorbije Trade Deadline vanuit Nashville al neer bij de groenhemden en tekende juni jongstleden een zesjarige verlenging (6 x $3.33 miljoen). De 31-jarige Amerikaanse ‘boom’ heeft zeker op de bottom-six bewezen dat er down the middle ook met andere riemen geroeid kan worden.

IS HET WEL DIEP GENOEG?

Tegenover de nieuwe gezichten staan ook de vertrekken van een aantal serieuze namen. Mats Zuccarello, Marcus Johansson en Vladimir Tarasenko trokken allen de deuren van de Grand Casino Arena achter zich dicht. ‘Zucc’ vertrok voor zeven seizoenen richting Los Angeles Kings, keerde Johansson terug naar Zweden en is Tarasenko op moment van schrijven nog altijd een UFA. Het drietal was vorig seizoen goed voor 53 van de in totaal 268 treffers en eindigde Zuccarello derde in de team rankings.

Daarmee komt er (nog) meer druk op de schouders van onder meer Kaprizov en Boldy te liggen en is het nog maar zeer de vraag of jonkies Danila Yurov en Charlie Stramel het in zich hebben zich tot een productieve forward te ontwikkelen. Het gebrek aan secondary scoring kan in een regulier seizoen nog enigszins worden verbloemd, maar gaat je in het postseason een genadeloze oorwassing opleveren.

BLUE-LINE GOED OP ORDE

Minnesota heeft op de blauwe lijn niet zo bijster veel moves gemaakt, maar was begin juli wel onderwerp van gesprek in een vrij behoorlijke trade. In ruil voor onder meer Olli Maatta en Blake Coleman zag het Jacob Middleton richting Calgary Flames verkassen. De 30-jarige Canadees was in zijn vierenhalf jaar Minnesota een echte under the radar kracht in de eigen defensieve zone, maar de groenhemden krijgen daar nu Maatta voor terug.

De 32-jarige Fin heeft inmiddels meer dan 800 NHL wedstrijden in de benen en was een hele belangrijke schakel in de kampioensploeg van Pittsburgh Penguins, die in 2016 en 2017 back-to-back Stanley Cups wonnen. De laatste jaren kwakkelde de blue-liner met de nodige blessures en is het nog maar de vraag in hoeverre de fitheid zijn vorm in de weg gaat zitten.

Maatta zal in ieder geval in een warm blauw bad terecht komen, waar Quinn Hughes en Brock Faber het dynamische top paar zullen vormen. Jonas Brodin en Jared Spurgeon geven het tweede paar vorm en de ‘vizierloze’ Zach Bogosian bleef eveneens binnenboord. Op het derde paar zal Bogosian afwisselend Maatta en Hunt naast zich vinden, waarbij ook laatstgenoemde een contractverlenging onder de neus geschoven kreeg.

BESTE TANDEM IN DE NHL

De situatie tussen de palen is eveneens fascinerend te noemen. Jesper Wallstedt lijkt op papier de onbetwiste nummer één te worden, maar er blijven toch ook trade wolken rondom zijn persoon hangen. De 24-jarige Zweed noteerde een 2.61 GAA en .915 sv% het voorbije seizoen en beleefde met recht zijn echte breakout in de NHL. En passant startte ‘the Wall of Saint Paul’ in totaal in tien van de elf play-off wedstrijden, wat zijn ‘starterswaarde’ alleen maar verder opkrikt.

In zijn kielzog Filip Gustavsson, die bij menig ander franchise de onbetwiste nummer één zou zijn. De 28-jarige Zweed herstelt op dit moment echter van een offseason operatie aan de heup, wat het Front Office ertoe verleidde Calvin Pickard voor één seizoen binnenboord te halen. Hiermee geeft Bill Guerin zijn andere goalie-oogappel de tijd echt goed te herstellen zonder daarbij roofbouw op Wallstedt te plegen.

VOORUITBLIK

Minnesota Wild is en blijft natuurlijk een regelrechte juggernaut. Simpel. De ploeg heeft een van de beste forwards in Kirill Kaprizov, een van de beste blue-liners in Quinn Hughes en een van de beste goalies in Jesper Wallstedt. Desondanks blijft er omtrent de groenhemden een groot vraagteken hangen en dat is die dekselse diepte down the middle. Natuurlijk wint Joel Eriksson Ek wedstrijden voor je en is Ryan Hartman op ‘2C’ ook geen gekke keuze, maar feit is wel dat na Eriksson Ek er geen “echte” centre actief is in Minnesota. McCarron is daarin allicht de uitzondering op de regel, maar speelt ook geregeld zijn wedstrijden op de wing. Ditzelfde geldt overigens ook voor ‘jonkie’ Danila Yurov.

Wat resteert is een roster die om alle knikkers mee gaat doen, maar in de play-offs op papier en bovendien op moment van schrijven tekort gaat komen. Gedurende de komende maanden zal bovendien duidelijk worden of Quinn Hughes trek heeft in een langer verblijf in Minnesota of dat hij vroegtijdig de handdoek in de ring gooit en met een trade verzoek zal aankloppen bij Bill Guerin.

De window in Minnesota ligt open, maar of die window ook met succes beantwoord kan worden is de grote vraag voor Minnesota Wild in 2026 – 2027.

Cover photo: Matt Blewett-Imagn Images

MNF: Rams winnen gemakkelijk in home opener

0

De laatste wedstrijd van Week 2 bracht een hoop inzichten. De New York Giants namen het op in LA tegen de Los Angeles Rams. Een hoop is er gebeurd in één avond: Allereerst was het de terugkomst van Aaron Donald, die het spelletje niet is verleerd. Ook liet Davante Adams zien dat leeftijd maar een getal is, met een ongelofelijke prestatie. Als laatst zijn de Giants geschrokken door het uitvallen van Jaxson Dart, maar het lijkt mee te vallen. Lees de gekkigheid van Monday Night Football hier!

JAXSON DART VALT UIT IN EERSTE DRIVE

De eerste MNF wedstrijd van John Harbaugh met de Giants liep niet zoals gehoopt. Zijn jonge, getalenteerde QB1 viel al snel uit met blessure en kwam niet meer in actie. Op een third and 8 kwam een van de Rams pass rushers ongelukkig tegen de knie van Dart aan, en meteen was het mis. Naderhand lijkt het er niet op dat hij een zware blessure is opgelopen, maar deze wedstrijd kon hij niet meer afmaken. Backup QB Jameis Winston nam het over. Hij kon niet de spark brengen die de Giants nodig hadden. Het eerste kwart werd voor de Giants puntloos afgesloten.

Voor de Rams was het missen van ster WR Puka Nacua erg teleurstellend. Gelukkig kwam Davante Adams snel op stoom voor ze. De Rams begonnen het eerste kwart niet goed met een three and out in de eerste drive. De tweede drive bracht wel punten. Davante Adams was de hofleverancier van de big play en sloot deze drive af met een geweldige 31 yard TD catch. Adams moest zijn hele lichaam strekken om de lastige pass van Matthew Stafford te vangen, maar wist dit te doen. Vervolgens was er niemand in de buurt die hem het moeilijk maakte richting de endzone. 0-7 Rams, op naar het tweede kwart!

DE DAVANTE ADAMS SHOW DENDERT DOOR

Wat Davante Adams liet zien in het eerste kwart was maar een voorproefje. In het tweede kwart was hij ontketend met bij 100 yards receiving alleen al. Zijn grootste play van de dag liet hij in de eerste drive van het tweede kwart zien. Een diepe bal richting Adams was makkelijk binnen te halen door de grote separation tussen hem en de verdediging. Met nog een aantal YAC yards kwam deze play uit op 64 yards. Snel werd de tweede touchdown pass gegooid. Deze keer naar Kyren Williams.

Voor de Giants bleeft het stroef lopen. In vier drives kwamen er twee punts, één interceptie en een field goal. Zeker de interceptie was verschrikkelijk. Nadat Darnell Mooney voor een 33 yard gain werd gevonden gooide Jameis een ontzettend slechte bal recht in de handen van Trent McDuffie. Er zat waarschijnlijk vijf yards te weinig diepte aan de bal alleen al. De rust in met een tussenstand van 3-14 bood niet veel goeds meer voor de Giants.

TWEEDE HELFT SIMPEL VOOR DE RAMS

De tweede helft is simpel samen te vatten: De Rams scoren in het derde en vierde kwart nog touchdowns. De Giants scoren alleen nog één field goal in het derde kwart. Helaas is deze wedstrijd nooit een echte wedstrijd geweest.

Er zijn wel een aantal conclusies te trekken uit deze Rams overwinning. Nummer één is dat de Rams de teleurstelling van vorige week hebben weten af te schudden en het niveau hebben aan getikt wat van hun was verwacht. Nummer twee is dat leeftijd niet uitmaakt, want Stafford, Adams en Donald bewezen het tegendeel. AD speelde alsof hij nooit was gestopt, met een paar uitstekende flashes. Hij speelde 32 snaps en wist drie tackles waarvan één voor een loss was te registreren. Hij is ook nog steeds zo snel als vroeger. Met een ‘get off‘ van 0.75 seconden deze wedstrijd noteerde hij de derde snelste tijd voor een DT dit seizoen.

Uiteindelijk eindigde deze wedstrijd met een score van 28-6 voor de Rams. Sean McVay wist het beschamelijke potje in Australië uit te wissen en brengt hiermee het seizoen van de Rams weer snel terug op de rit. Daarentegen lijken de Giants een aantal lastige weken te krijgen met het missen van Dart. De hoop is dat Jameis Winston genoeg kan leveren om te winnen, maar iedereen weet dat Jameis zijn limitaties heeft. Een wedstrijd met een aantal geweldige momenten die simpelweg geconsolideerd werden door een dominant Rams team. Volgende week mogen de Rams het opnemen tegen de Broncos in Mile High Stadium. De Giants ontvangen de Titans thuis.


Lees hier de late window recaps van NFL op zondag!

Coverfoto: Los Angeles Rams

NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Is de weg der geleidelijkheid de juiste?

0

Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag hebben we aandacht voor een Original Six-franchise die zich vorig seizoen knap herstelde van een heel slecht jaar: Boston Bruins.

TERUGBLIK OP HET SEIZOEN 2025-2026

Vatten we het vorige seizoen van Boston Bruins samen, dan vallen twee dingen op. Het was vaak alles of niks voor deze Big Bad Bruins én het was ’t jaar van de bevestiging van goalgetter Morgan Geekie. Laten we met dat eerste beginnen. Boston wisselde vorig seizoen hele goede fases, waarin ze zeker vier tot zeven wedstrijden op rij wonnen, af met veel minder fases waarin ze er zomaar een stuk of vijf of meer op rij verloren. Uiteindelijk sloeg de balans door in het voordeel van die overwinningen, waardoor de Bruins na een jaar afwezigheid terugkeerden in de play-offs. Na die dramatische laatste plaats in de Atlantic in 2024-2025 mag dat met recht een knappe prestatie genoemd worden van de debuterende head coach Marco Sturm.

De Duitser zag tot zijn grote vreugde dat Geekie zijn 33 goals van 2024-2025 een uitstekend vervolg gaf. Met name voor de Winterspelen was de nu 28-jarige Canadees bij vlagen een fenomenale afmaker. Geekie tikte uiteindelijk af op 39 goals voor het seizoen en was op dat gebied topschutter van de Bruins. Met zijn totaal aantal punten van 68 kwam de aanvaller echter niet in de buurt van David Pastrnak. Natuurlijk niet, zouden we bijna zeggen. De Tsjechische grootmeester is al sinds jaar en dag één van de allerbeste spelers in de NHL en één van de leiders in Boston. Zowel Geekie als Pastrnak deden ook hun uiterste best in de play-offs. Zij troffen divisiewinnaar Buffalo Sabres in de eerste ronde, maar moesten na zes wedstrijden het hoofd buigen.

GERICHTE VERSTERKINGEN

Na het vertrek van Patrice Bergeron en Brad Marchand gooide general manager Don Sweeney alles niet overhoop in Boston. Hij gaf er de voorkeur aan om zoveel mogelijk van de kern in stand te houden en deze hier en daar te versterken met gerichte aanwinsten. Of dit verstandig is, zal de lange termijn uitwijzen. Feit is dat hij deze zomer in de persoon van John-Jason Peterka zowel snelheid als scorend vermogen aan het roster toevoegde. Hoewel de Bruins met hun 268 goals niets te klagen hadden, scoorden ze minder sterk in een aantal andere offensieve statistieken. Zo creëerden de Bruins relatief weinig scoringskansen. Met zijn snelheid kan de Duitse winger voor meer dreiging en dus meer kansen zorgen. Wat dan weer moet resulteren in meer goals.

Met Ivan Ivan (zo heet ‘ie echt) werd er nog een aanvallende versterking binnengehaald. De 24-jarige Tsjech leek bij Colorado op een dood spoor te zitten, maar bewees in de lagere leagues wel degelijk te kunnen scoren. Of hij ook al op het roster voor Opening Night prijkt in Boston is dan weer de vraag. De kans dat William Borgen die avond op het ijs staat, is veel groter. Hij werd voor twee draft picks overgenomen van de New York Rangers en zal voor meer defensieve zekerheid moeten zorgen. Hetzelfde kunnen we zeggen over Connor Clifton. Hij kwam als free agent over van Pittsburgh en tekende voor twee seizoenen. Zowel Borgen als Clifton zullen TD Garden in Boston waarschijnlijk niet vermaken met veel goals, maar dat is ook niet echt de modus operandi van Boston. Afgezien van ene Charlie McAvoy dan.

ALLE PUCKS WEER OP PASTA?

We roepen al jaren in onze NHL Power Play Podcast dat de vrije val van Boston Bruins dan eindelijk gaat beginnen. Twee jaar geleden dachten we ook (eindelijk) gelijk te krijgen, maar deze teloorgang werd vorig seizoen alweer een halt toegeroepen. Eerlijk is eerlijk, zonder dat er veel ingrijpende veranderingen plaatsvonden is Don Sweeney er in geslaagd een goed product op het ijs te zetten. Ook nu weer. We benoemden al Peterka met zijn snelheid, maar natuurlijk draait alles ook dit seizoen in Boston weer om David Pastrnak. De 30-jarige Tsjech scoorde vorig seizoen weliswaar “slechts” 29 goals, maar noteerde wel voor het vierde jaar op rij een seizoen met minimaal 100 punten. Niet voor niets eindigde Pasta als zesde in de verkiezing voor de Hart Memorial Trophy voor MVP van het reguliere seizoen.

Pastrnak en Geekie zullen waarschijnlijk Elias Lindholm flankeren op de eerste aanvalslijn. De 31-jarige Zweed begint aan zijn derde seizoen in Boston en van de voorgaande twee hadden alle partijen toch net iets meer verwacht dan de respectievelijk 47 punten en 48 punten. In dienst van Calgary was Lindholm af en toe onnavolgbaar. Dat niveau heeft hij in Boston nog niet aangetikt. Pavel Zacha draait het dan juist weer om. Deze 29-jarige landgenoot van Pastrnak was bij de Devils in het verleden een aardige speler. Om te zeggen dat zijn 30 goals vorig seizoen uit het niets kwamen, gaat wat ver maar Zacha liet wel een kant van zichzelf zien die niet veel mensen kenden. En hij bleef ook gewoon zijn defensieve arbeid doen. Een onderdeel van zijn spel waar hij juist wel bekend om staat.

TALENT IS AANWEZIG

Casey Mittelstadt is een mooi voorbeeld van de verjongingskuur die Sweeney voorzichtig heeft doorgevoerd. Dertiger Charlie Coyle werd vorig seizoen richting Colorado gestuurd en de 27-jarige Mittelstadt mocht zijn geluk beproeven in Boston. Net als Peterka overigens een voormalig speler van de Sabres. Mittelstadt is niet die veel scorende center die tegenstanders dol draait, maar wel een enorm waardevolle speler op een roster. Hebben we het over verjonging, dat mogen we Fraser Minten niet vergeten. In Toronto leken ze niet zo onder de indruk van de aanvaller en verpakten hem in een pakketje om Brandon Carlo over te nemen van de Bruins. Bij diezelfde Bruins bloeide Minten vorig seizoen helemaal op. Met 17 goals en 35 punten verdiende de 22-jarige Canadees een nieuw contract. Onlangs tekende hij voor zeven seizoenen bij en mag hij vanaf 2027-2028 jaarlijks ruim $ 7 miljoen bijschrijven op de bankrekening.

Als we de berichten uit Noord-Amerika mogen geloven, vormt Minten een aanvalslijn met twee andere jonkies. Met 15 goals en 33 punten kunnen we stellen dat de 24-jarige Marat Khusnutdinov vorig seizoen zijn doorbraak beleefde. Ook hij is een resultaat van slim handelen. In dat verloren jaar ging de 28-jarige Justin Brazeau richting Minnesota en kwam Khusnutdinov als wisselgeld terug. We zijn ook heel benieuwd of James Hagens een plekje op deze lijn vindt. De seventh-overall van de draft in 2025 scoorde er vorig jaar op Boston College vrolijk op los, mocht al twee wedstrijden (1 assist) ruiken aan de NHL en ging met de VS zelfs naar het WK in Zwitserland.

OPTIES

Voor zijn bottom six heeft Sturm opties te over. Mark Kastelic en Sean Kuraly lijken wel zekerheidjes. Kastelic is hier dan de man die niet vies is om zijn fysiek te gebruiken. Getuige ook zijn 215 hits en 140 strafminuten vorig jaar. Tanner Jeannot is een belangrijke kandidaat voor de vierde of eventueel zelfs derde lijn. Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat Jeannot bij de Predators doorbrak met 24 goals en een toekomst voor zich als top six-forward. Die belofte heeft de inmiddels 29-jarige Jeannot na dat rookie-seizoen in 2021-2022 nooit ingelost. Wat heet, er kwam zelfs een golf van kritiek over Sweeney toen hij deze speler vorig jaar als free agent voor vijf jaar vastlegde en hem $ 3.4 miljoen aan jaarsalaris betaalde. Onder de radar komen we ook nog namen als Michael Eyssimont, Matthew Poitras en Alex Steeves tegen die in die bottom six uit de voeten kunnen.

KWANITEIT BOVEN KWALITEIT?

In Charlie McAvoy heeft Sturm een blueliner die tot de elite in de league behoort. Het slechte 2024-2025 van de B’s hield mogelijk zelfs verband met de lange afwezigheid van deze sterkhouder. Vorig seizoen was McAvoy weer van de partij en zette hij “gewoon” weer 61 punten op de borden. Dat zijn cijfers die Hampus Lindholm in zijn loopbaan nooit wist te noteren, maar de Zweedse dertiger is dan ook verdedigend belangrijk. In 2022-2023 speelde Lindholm na zijn trade uit Anaheim zijn eerste volledige seizoen in Boston. Met 10 goals en 43 assists leek hij wat boven zichzelf uit te steken, want zowel voor als na dat seizoen wist Lindholm dit niet te evenaren of zelfs ook maar te benaderen.

Borgen en Clifton hebben we eerder in deze preview al onder handen genomen. Zij zullen voornamelijk op het huis moeten passen. Een huis dat eveneens bewaakt wordt door de boomlange, ijzersterke Nikita Zadorov. De 31-jarige Moskoviet voerde nu al twee jaar op rij de lijst aan van spelers met meeste strafminuten. En staat gemiddeld toch nog bijna 21 minuten per wedstrijd op het ijs. Achter die viertal wordt het interessant. Sturm kan daar beschikken over Henri Jokiharju, de jonge Frederic Brunet en vooral Mason Lohrei. Van die laatste mag wat meer offensieve dadendrang verwacht worden, zo druppelde al naar buiten tijdens de eerste dagen van Training Camp. Lohrei werd deze zomer af en toe genoemd in trade-geruchten. Niet raar gezien zijn contract dat nog één jaar loopt, maar voorlopig is Lohrei nog een Bruin en is het aan hem om een plek op die drukke blauwe lijn af te dwingen.

BALANCEREN OP DUN KOORD

Met Jeremy Swayman en achtereenvolgens Linus Ullmark en in mindere mate Joonas Korpisalo hadden de Bruins de laatste jaren telkens prima tandems. Swayman is er nog altijd in Boston. Ook hij herstelde zich vorig jaar van een matig 2024-2025. Met onder meer zijn .907 savepercentage en 2.71 GAA eindigde de 27-jarige Amerikaan zelfs als derde in de Vezina Trophy voor beste goalie. Achter Andrei Vailevskiy en Ilya Sorokin. Kijken we naar de statistieken, dan komt dat Swayman ook wel toe. De Bruins gaven voor hun doen namelijk best veel kansen weg, maar konden vaak vertrouwen op hun goalie.

We begonnen de vorige alinea niet voor niets met de twee backups van de voorgaande seizoenen. Dit seizoen heeft Swayman namelijk geen grote naam of bewezen sluitpost achter zich, maar de relatief onbekende Michael DiPietro. Voor de oudere lezers, hij is geen familie van voormalig first-overall goalie Rick DiPietro. Deze DiPietro is inmiddels 27 jaar en met slechts vier wedstrijden in de NHL sinds 2018-2019 kunnen we onmogelijk spreken over een ervaren backup voor Swayman. Met onder meer voormalig Golden Knight Jiri Patera heeft Marco Sturm wel meer opties voor deze positie, maar wij zien geen van die namen in staat om Swayman ook maar een beetje naar de kroon te steken.

VOORSPELLING

Tussen de regels door zou je in deze preview iets van enthousiasme over de werkwijze van Sweeney kunnen lezen. Dat is echter maar deels waar. De general manager heeft inderdaad een verjongingskuur doorgevoerd in Boston, maar het is de vraag of dit op de lange termijn z’n vruchten afwerpt. Boston heeft een diep roster, maar kan niet wedijveren met de topploegen in de Eastern Conference. Ze zouden de play-offs kunnen halen, maar ze zouden evengoed het postseason kunnen missen. Stel dat Swayman ergens onderweg tegen een blessure aanloopt, dan hebben ze al een probleem in Beantown.

De general manager lijkt vooral bang om harde keuzes te maken. Dat de Bruins nu geen titelkandidaat zijn, dat kan. Echter zien we ook niet gebeuren dat de B’s op de lange termijn weer een rol van betekenis spelen. Natuurlijk hebben ze met Pastrnak en McAvoy wat fenomenen in de gelederen. Zij hebben echter niet het eeuwige leven en mede door hun aanwezigheid en de aanwezigheid van meer goede – maar geen top – spelers houdt de Bruins een beetje in niemandsland. Niet goed genoeg om mee te doen voor de echte prijzen, maar veel te goed om kans te maken op een hoge draft pick.

Cover photo: Timothy T. Ludwig/Imagn Images

NFL op zondag: Overtime kraker in Arrowhead

0

De late window van Week 2 bracht weer van alles. Van geweldige plays tot slechte turnovers. Niks nieuws voor een NFL op zondag natuurlijk! Mahomes lijkt weer op zijn oude zelf, de Chargers weten zichzelf niet te overkomen en nog veel meer was er te zien. Lees het allemaal hier in de recaps van de late duels in de NFL op zondag.

VINTAGE MAHOMES WINT OP ZONDAGAVOND

Indianapolis Colts @ Kansas City Chiefs | 30-33

De Patrick Mahomes zoals wij die kennen is weer terug. In overtime wisten de Chiefs aan het langste eind te trekken in een erg spannende wedstrijd. Het trio van Mahomes, Walker en Kelce droeg de Chiefs offense naar de overwinning. Met 381 passing yards en drie touchdowns was Mahomes de hofleverancier van deze drie spelers. Travis Kelce leidde de Chiefs in receiving yards, met 101, en wist ook één van de drie touchdownpasses te vangen. Kenneth Walker daarentegen bleef op nul TDs staan deze wedstrijd, maar was met 117 yards over de grond de balans die de Chiefs offense nodig had.

Voor de Colts is dit een lastige verliespartij om te accepteren. Jonathan Taylor droeg, net als vorige week, de Colts offense. 132 totale yards en twee touchdowns waren niet genoeg. Daniel Jones was deze wedstrijd beter dan vorige week, maar nog niet hetzelfde niveau als vorig jaar. Als laatst verdienen de kickers van beide ploegen een complimentje. Colts kicker Spencer Shrader wist drie field goals en drie extra punten te scoren. Chiefs kicker Harrison Butker overtrof Shrader met vier gemaakte field goals en ook drie extra punten. In overtime werd ook duidelijk hoe belangrijk de kickers waren voor deze wedstrijd, met de game-winning field goal van Butker. De Chiefs van oud lijken terug te zijn, met een nieuwe ‘cast of stars’. Wie gaat de Chiefs hun eerste verliespartij geven?

CHARGERS WEER VERNEDERD

Las Vegas Raiders @ Los Angeles Chargers | 26-14

Zoals verwacht zijn de Raiders hun seizoen 2-0 begonnen en de Chargers 0-2, of had het toch andersom moeten zijn? Na een teleurstellende wedstrijd in Week 1 hebben de Chargers ook Week 2 niet weten te overtuigen. Justin Herbert was ook geen lichtpuntje in dit team. Met 192 passing yards, één touchdown en twee intercepties hielp hij zijn maar naar 14 punten. Ook fumblede Herbert de bal drie keer, echter werd elke keer de bal door een teamgenoot opgepakt. Het had dus zelfs erger kunnen zijn. De Chargers moeten snel oplossingen vinden, want het spel van Herbert en de defense is niet goed genoeg. Herbert speelt te snel ‘hero ball’ wat veel onnodige fouten en intercepties brengt.

Aan de andere kant verdienen de Raiders ook complimenten voor hun spel. Uber-veteraan Kirk Cousins zag er beter uit dan Herbert met 253 passing yards, drie touchdownpasses en één interceptie. De 2-0 start van dit Raiders team is ontzettend knap aangezien niemand had verwacht dat zij enigszins dit jaar iets goeds zouden doen. Vooraf werd door de media vooral besproken dat #1 overall pick Fernando Mendoza beschermd moest worden van de ‘lack of talent’ bij de Raiders. Daarom werd Cousins ook gecontracteerd. Het lijkt er toch op dat de Raiders beter zijn dan verwacht, met dank aan eerstejaars HC Klint Kubiak. Hij heeft een team weten te creëren waarbij hard werken voorop staat, iets waarvan de Chargers nog wat kunnen leren.

OVERIGE GAMES

Jacksonville Jaguars @ Denver Broncos | 13-20: Een enorme schommeling tegenover Week 1 voor beide teams. De Jaguars zagen er onverslaanbaar uit in Week 1 maar zijn terug op aarde. Trevor Lawrence zag eruit als een compleet andere speler deze wedstrijd, met geen touchdowns en één interceptie. De Broncos defense is toch andere koek tegenover die van de Browns. De Broncos zagen er verschrikkelijk uit in Week 1, maar Bo Nix en de offense hebben het terug op de rit weten te krijgen. Met een efficiënte 288 passing yards was Nix prima. Jaylen Waddle werd acht keer gevonden voor 138 yards op weg naar de eerste overwinning van de Broncos dit seizoen. Geen idee na deze wedstrijd wat de identiteit van beide teams is.

Washington Commanders @ Dallas Cowboys | 20-37: Dak Prescott is het seizoen uitstekend begonnen. In deze wedstrijd wist Prescott vier touchdown passes te gooien in een efficiënte 26/31 voor 279 yards. De helft van deze yards kwamen van CeeDee Lamb, die ook twee touchdowns wist te vangen. De Dallas defense was nog steeds niet erg goed, maar omdat de offense zo goed voor de dag kwam hoefde dat ook niet. Bij de Commanders raakte QB Jayden Daniels weer geblesseerd, met een lelijke blessure aan zijn elleboog. Backup Marcus Mariota mocht weer spelen hierdoor. Al met al is deze wedstrijd door de Cowboys gewonnen omdat de offense niet te stoppen was en de defense een paar keer de Commanders wisten te stoppen waardoor er niet genoeg punten werden gescoord door de tegenstander. De Commanders gaan weer een lang seizoen te gemoed vrezen wij.

Seattle Seahawks @ Arizona Cardinals | 31-7: Een zakelijke overwinning van de Seahawks op de Cardinals. De Seahawks defense was als vanouds uitstekend. De Cardinals wisten maar 151 yards in totaal te produceren. Combineer dat met een hele goede dag van Drew Lock en dan kom je uit op een blow-out win van 31-7. Lock gooide voor 235 yards met drie touchdowns. Jaxon Smith-Njigba was weer ontketend voor 155 yards en alle drie de touchdowns. Bij de Cardinals lijkt Marvin Harrison Jr. toch niet te zijn waar ze op hadden gehoopt. Deze wedstrijd had hij maar één target en geen catches, wat erg teleurstellend is voor een voormalige top vijf selectie. Misschien is het beter als de Cardinals Harrison verhandelen naar een ander team voor een frisse start.

Miami Dolphins @ San Francisco 49ers | 13-35: Een uitmuntende Brock Purdy brengt vreugde in San Francisco. Met een statline van 20/22, 287 yards en twee touchdowns is het logisch dat de Dolphins er niet aan te pas kwamen. Samen met de San Fran defense werden de Dolphins ingemaakt. Niet heel gek aangezien iedereen weet dat de Dolphins dit jaar niet willen meedoen om de prijzen. Bij de Dolphins heeft QB Malik Willis het niet makkelijk. De offensive line werkt niet mee, wat ervoor zorgde dat hij vier keer gesackt werd. Toch had Willis een paar goede plays en ziet hij eruit als een waardige quarterback in de NFL. Goed nieuws voor de Dolphins natuurlijk, dat is één zorg minder voor de toekomst.


Lees hier de recaps van de vroege wedstrijden bij NFL op zondag!

Coverfoto: Sam Lutz/Kansas City Chiefs