Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die afgelopen seizoen in een zenuwslopende Game 7 uiteindelijk tegen een ouderwetse ‘als je ‘m zelf niet scoort, doet de tegenstander ‘t wel’ aanliep: Tampa Bay Lightning.
Tampa Bay Lightning begon het seizoen 2025 – 2026 met in feite dezelfde verwachtingen als de voorbije jaren: Meedoen om de Stanley Cup. In het reguliere seizoen ging het bij de ploeg van head coach Jon Cooper andermaal voor de wind en eindigde met 106 punten en een 50-26-6 record achter Buffalo Sabres op een tweede plaats in de Atlantic Division. Met een totaal van 286 goals voor en 229 tegen eindigden de Bolts in beide zones in de top vijf van de NHL en verlengde het haar opeenvolgende postseason optredens tot negen op rij.
De drijvende kracht achter het succesverhaal van Tampa Bay was en bleef Nikita Kucherov. De 33-jarige winger noteerde in totaal 130 punten (44 goals, 86 assists) in 76 wedstrijden en stond mijlenver bij de rest van het roster vandaan. Het leidde ertoe dat de Rus voor een tweede maal in zijn carrière de Hart Memorial Trophy in ontvangst mocht nemen en werd slechts de tiende speler uit de NHL-geschiedenis die meerdere seizoenen met minimaal 130 punten afsloot. Dat de Rus op eenzame hoogte stond is wel duidelijk uit de nummers twee (Jake Guentzel) en drie (Brandon Hagel), die respectievelijk 88 en 74 punten bij elkaar sprokkelden.
Tussen de palen was het eveneens weer oud en vertrouwd hosanna. Andrei Vasilevskiy viel de voorbije seizoenen wat terug in zijn stat line, maar had in 2025 – 2026 de wind weer ouderwets in de zeilen. Net als landgenoot Nikita Kucherov leverde een 39-15-4 record, 2.31 GAA en een .912 sv% de Russische goalie eremetaal op. Met 39 wins verzamelde de sluitpost de meeste van alle goalies in de NHL en won hij — na de eerste in 2019 — zijn tweede Vezina Trophy.
Zijn we er dan voor wat betreft individuen? Neen. De reguliere seizoen polonaise ging nog even vrolijk verder en kreeg head coach Jon Cooper na vele jaren (en hands down in sommige seizoenen meer verdiend) eindelijk loon na werken en won voor het eerst in zijn tijdperk bij Tampa Bay de Jack Adams Award voor beste head coach in de NHL. De Bolts hadden op drie linies eremetaal te pakken en wierpen zichzelf under the radar op tot ultieme outsider voor het winnen van de Stanley Cup.
IN HET CANADESE MES
Helaas voor een ieder die de blauwhemden een warm hart toedraagt kreeg de ploeg in de play-offs een flink deksel op de neus. In de eerste rond van de Eastern Conference kruiste het de degens met divisiegenoot Montreal Canadiens en moest het als lichte favoriet iedere wedstrijd tot het gaatje gaan.
Beide ploegen waren flink aan elkaar gewaagd en was het niveau op sommige momenten in de serie om van te watertanden. Tampa Bay ging in Game 6 met een 3-2 achterstand nog even flink op haar strepen staan en mede een waanzinnige performance van Vasilevskiy (1-0 winst) leidde ertoe dat een allesbeslissende Game 7 uitkomst moest bieden.
Op eigen grond, voor eigen publiek begon de ploeg van Jon Cooper furieus aan de zevende ontmoeting, controleerde het grote delen van de wedstrijd — waaronder zelfs een tweede periode waarin de Canadiens nul (!) keer op doel schoten —, maar spatte de bubbel na een treffer van Alex Newhook in de derde periode uiteen. Een typische wedstrijd die je “normaal gesproken” in 99 van de honderd gevallen als winnaar van het ijs laat stappen zorgde er ditmaal voor dat de Bolts voor een vierde keer op rij al na één ronde de reisgidsen mochten gaan uitpluizen.
VERTROUWDE KANONNEN LEIDEN DE AANVALLENDE DANS
Waarom flink aan de sleutel als de aanvallende formule — met uitzondering van Game 7 tegen de Canadiens — doet waar het voor wordt betaald? De forward depth chart van de Bolts is ook in het seizoen 2026 – 2027 aan de bovenkant nauwelijks veranderd. ‘Kuch’, Brayden Point en Jake Guentzel zullen andermaal de eerste lijn gaan vormen en zien met Brandon Hagel en Anthony Cirelli ook op de tweede lijn nauwelijks verandering.
Desondanks pakken we de eerste versterking die op papier zeker speeltijd op de top-six mag verwachten erbij. Ilya Mikheyev tekende in juli een vierjarig contract in Tampa Bay en werd in Chicago vooral geroemd om zijn combinatie van snelheid en aanvallende kwaliteiten op de wing. Het voorbije seizoen noteerde de man uit Omsk achttien treffers en 36 punten en was hij een hele belangrijke schakel voor de Blackhawks op de penalty-kill.
Kijk er overigens niet gek van op dat ook Gage Goncalves zich tot tweede lijn winger gaat opwerpen. De second-round pick van 2020 beleefde het voorbije seizoen een redelijke breakout (elf goals, 22 assists) en geeft Jon Cooper de 25-jarige Canadees tot op heden in het preseason genoeg vertrouwen. De Bolts hebben op de eerste twee lijnen in ieder geval een ideale mix tussen scorend vermogen, snelheid en defensieve arbeid.
WISSELINGEN OP DE BOTTOM-SIX
Op de lijnen drie en vier wisselen de samenstelling wel behoorlijk. Nick Paul werd op 1 juli jongstleden in ruil voor onder meer goalie Dennis Hildeby richting Toronto Maple Leafs getrade, waarmee er na vijf seizoenen een einde komt aan de aanwezigheid van de fysiek sterke forward op het Lightning-roster. Oliver Bjorkstrand trok eveneens de Floridiaanse deuren achter zich dicht en tekende bij New York Rangers. Zijn 32 punten waren misschien niet spectaculair, maar was een ondergewaardeerd schaakstuk op de powerplay van Tampa Bay. Veteraan Corey Perry keert op zijn beurt weer terug bij LA Kings.
Eerder hadden we het al over Ilya Mikheyev — die overigens ook prima op de bottom-six uit de voeten kan —, maar Jeffrey Viel is de meest in het oog springende naam voor op het onderste zestal. De 29-jarige Canadees speelde het voorbije seizoen verdeeld over Anaheim Ducks en Boston Bruins en brengt met zijn fysieke spel en fysieke lichaam de broodnodige grinta mee naar Tampa Bay.
Overall is de aanvallende depth chart van Tampa Bay prima op orde. Aan de top is er nauwelijks iets veranderd en heeft het Front Office met de toevoegingen van onder meer Mikheyev en Viel goed doorgeselecteerd. Iets waar GM Julien Brisebois sowieso de laatste jaren uitstekend in uitblinkt.
CARLSON VOOR RADDYSH OP DE BLUE-LINE
De Lightning zagen op de blauwe lijn de voorbije maanden maar één echte verandering, wat direct ook een significante is. Darren Raddysh — die een fenomenale campagne van 70 punten — verkaste middels een trade richting divisiegenoot Toronto Maple Leafs. ‘Rad’ was met name een belangrijke pion op de powerplay van de Lightning, waarop hij tien treffers en zestien assists noteerde. Het Front Office schakelde vrij snel en verleidde John Carlson tot een tweejarig contract (2 x $8.5 miljoen). Verdeeld over Washington Capitals en Anaheim Ducks noteerde de blue-liner zestig punten in 71 wedstrijden en brengt een vergelijkbaar (rechtshandig) pakket mee naar Florida.
Op papier verandert er derhalve niet erg veel op de blauwe lijn. Victor Hedman is ook komend seizoen de duidelijke nummer één, al kwakkelde de 35-jarige captain het voorbije seizoen met de mentale gezondheid en miste alle zeven play-off wedstrijden (inclusief 22 reguliere) van Tampa Bay. De Zweed maakte openbaar dat hij voortdurend paniekaanvallen ervaart en schrapte zijn speelkalender halverwege maart. Naast hem de vertrouwde diensten van J.J. Moser die sinds zijn komst vanuit Utah — in de Sergachev-trade — geen moment twijfels over zijn meerwaarde heeft gezaaid.
Dat de blauwe lijn goed bezet is geeft een tweede paar Ryan McDonagh – Erik Cernak / John Carlson uitstekend weer. Ja het begrip Vadertje Tijd begint langzaamaan wel te tikken bij de Bolts (Hedman, McDonagh en Carlson zijn allen 36+), maar feit is wel dat McDonagh sinds zijn komst vanuit Nashville als gegoten past in de defensieve formule van Jon Cooper. Maxwell Crozier en Charle-Edouard D’Astous vechten voor een plek op het derde paar.
VASILEVSKIY MET NIEUWE BACK-UP
Between the pipes behoeft de volgorde van de tandem geen aandacht. Vasilevskiy is en blijft na een bounce back jaar 2025 – 2026 de onbetwiste nummer één en heeft Jon Cooper ook geen enkele reden tot wijzigen. De Russische superster krijgt overigens wel een nieuwe back-up achter zich.
Zoals hierboven reeds vermeldt kwam Dennis Hildeby in de Nick Paul-trade richting Tampa Bay en zal met Jonas Johansson uitmaken wie uiteindelijk de tweede goalie wordt. Hildeby noteerde overigens het voorbije seizoen vrij redelijke stats (.914 sv% en 2.86 GAA in twintig wedstrijden) en lijkt op papier de voorkeur te gaan krijgen boven landgenoot Johansson. De 31-jarige Zweed worstelde met zijn vorm en kwam in de schaduw van Vasilevskiy niet verder dan een 3.29 GAA en .884 sv%.
VOORUITBLIK
En dus staan we hier weer. Een nieuwe jaargang, dezelfde ambities en eigenlijk dezelfde conclusie: Tampa Bay Lightning hoort bij de ploegen die we diep in het voorjaar nog steeds serieus moeten nemen. De Bolts hadden hebben na een reguliere campagne van 106 punten weinig reden om de boel overhoop te gooien en doen dat dan ook niet. Waarom zou je immers sleutelen aan een formule die in het reguliere seizoen uitstekend werkt?
Toch hangt er dit keer iets meer spanning rond de ploeg. Vier opeenvolgende uitschakelingen in de eerste ronde beginnen simpelweg te knagen. We weten inmiddels dat Kucherov wedstrijden kan beslissen, Vasilevskiy een serie kan stelen en Jon Cooper van vrijwel iedere wedstrijd een schaakpartij kan maken. Maar we weten óók dat het in april ergens misgaat. En laat dat nou precies het gedeelte van het seizoen zijn waar Tampa Bay uiteindelijk op afgerekend zal worden.
Als onder meer Brayden Point weer richting zijn oude niveau groeit, Hedman (mentaal) gezond blijft en Kucherov zijn gebruikelijke buitenaardse cijfers neerzet, is Tampa Bay opnieuw een ploeg die tot de kanshebbers voor de Stanley Cup gerekend mag worden. De Lightning hoeven niet meer te overtuigen dat ze kunnen stormen, maar laat de bliksem inslaan wanneer het licht het felst brandt.
Cover photo: DIRK SHADD | Times
favoriet voor de Stanley Cup. De Bolts hebben geen grootse dingen gedaan, maar zijn er wel toe in staat.){kind=link}