Nu elk team ongeveer een kwart van de wedstrijden gespeeld heeft is het voorzichtig tijd om de balans op te maken. In deze 5-on-5 komen een aantal stellingen aan bod waar de NBA redactie antwoord op geeft. Wie zijn de positieve en negatieve verrassingen qua teams, welke speler is het leukst om naar te kijken en welke trades ziet de redactie nog gebeuren?
(Photo: David Richard-USA TODAY Sports)
Het off-season is nog niet eens begonnen, maar de quarterback-carrousel is nu al op gang gekomen. Matthew Stafford vertrok deze week naar Los Angeles om voor Sean McVay te gaan spelen. De omgekeerde route werd bewandeld door Jared Goff, nu de man under center bij de Detroit Lions. De speler waar iedereen nu naar kijkt, is Deshaun Watson. Na wederom een dramatisch jaar in Houston had hij er genoeg van. Watson wil ergens anders naartoe. Wie zijn de kanshebbers om een “blockbuster trade” mogelijk te maken?
De man met de meeste passing yards (4.823) van alle quarterbacks dit jaar wil zijn kunsten ergens anders gaan vertonen. Nadat DeAndre Hopkins voor een appel en een ei naar Arizona vertrok, leek er weinig over voor Watson om naar te gooien. Desondanks gooide niemand meer yards dan hij in het reguliere seizoen. Dat lukte hem ondanks een wederom zwakke offensive line (23e in de NFL, red.). Met 33 touchdowns tegenover slechts 7 interceptions toonde hij aan ook dit jaar weer een stap te hebben gemaakt. Alleen Aaron Rodgers had in het reguliere seizoen een betere passer rating dan Watson.
Kortom, een top vijf QB is op weg naar de uitgang bij zijn huidige team en dus staan de teams voor hem in de rij. De nieuwe coach van de Texans, David Culley, heeft de hoop nog niet opgegeven, maar Watson zelf heeft inmiddels om een trade gevraagd.
Om Watson binnen te halen, zullen teams een flink bod moeten voorbereiden. Houston zou naar verluidt pas tevreden zijn met twee first round picks, twee second round picks en twee jonge defensieve starters. Welke teams, in willekeurige volgorde, maken de meeste kans om deze trade mogelijk te maken?
In eerste instantie lijkt dit wellicht niet de meest logische optie. De Dolphins hebben namelijk een jonge quarterback in de gelederen die vorig off-season zo populair was dat hij de meeste shirts van alle NFL-spelers verkocht. In Miami zijn ze echter nog niet echt onder de indruk van Tua Tagovailoa en dus is dit ineens een heel interessante optie.
Ironisch genoeg kunnen de Dolphins de derde pick in deze draft in de strijd gooien; een pick die ze verkregen uit een trade met de Texans. Behalve die pick hebben de Dolphins nog een first round pick in de 2021 draft. Tegelijkertijd zouden ze Tagovailoa naar Houston kunnen sturen. Daarnaast hebben de Dolphins de cap space om Watson te kunnen betalen. Is een nieuwe titelkandidaat in de maak?
Voor Watson is het een uitgelezen mogelijkheid om mee te groeien met een team dat al dicht tegen de play-offs aan zit. Niet geheel onbelangrijk zijn de lage belastingen in Florida. Die kunnen Watson een hoop geld opleveren. Het enige nadeel is dat de Texans Watson liever naar een team in de NFC zouden willen zien gaan. Desondanks heeft Miami de benodigde assets, waaronder jonge verdedigers met veel potentie, om deze trade mogelijk te maken.
Na een teleurstellend seizoen willen ze er in San Francisco alles aan doen om terug te keren naar de Super Bowl. Het is dan ook geen geheim dat Kyle Shanahan het liefst met een andere QB verder wil dan Jimmy Garoppolo. Met Deshaun Watson worden de 49ers volgend jaar direct een topfavoriet in de NFC. Daarom zouden de 49ers all-in kunnen gaan om Watson naar San Francisco te halen.
De grootste uitdaging voor de 49ers wordt om Garoppolo naar Texas te krijgen. Om dat voor elkaar te krijgen zullen ze met een karrevracht aan picks op de proppen moeten komen. Schrik niet als Houston vier of vijf picks – allen in de eerste of tweede ronde – terug wil om deze trade mogelijk te maken.
Het voordeel voor de Texans is dan wel dat ze Watson vervolgens niet vaak meer tegen zullen komen. Voor Watson zou het heel aantrekkelijk kunnen zijn om, nu zijn topjaren eraan komen, meteen om de prijzen mee te kunnen doen. Dat is mogelijk wel anders bij teams als de Jets of de Panthers.
Een team dat vooral voor de Texans interessant is om een deal mee te sluiten is de New York Jets. Met twee first round picks dit jaar én volgend jaar is er genoeg draft capital aanwezig in New York. Aangezien de Jets ook de race om Trevor Lawrence hebben verloren, zouden ze op deze manier alsnog hun franchise QB kunnen halen. Het zou een fantastische start zijn voor de nieuwe coach Robert Saleh.
Voor Watson liggen de zaken wellicht wat anders. De Jets gaan zeker niet meteen meedoen om de prijzen, daarvoor moet er nog te veel gebeuren voordat dit een topteam is. Daarnaast komt hij dan in een zelfde situatie terecht als bij de Texans; er zijn nauwelijks offensieve wapens. Tot slot zou hij in New York juist veel meer belasting gaan betalen.
Niettemin is dit mogelijk een mooi project voor Watson om in te stappen. Helemaal als hij een klik heeft met Saleh. De Texans zien hem dan weliswaar wel in de AFC blijven, maar als er genoeg picks voor tegenover staan zou die deal gemaakt kunnen worden. Eventueel zou Sam Darnold dan de nieuwe spelverdeler in Houston kunnen worden.
Bijna was Matthew Stafford de nieuwe quarterback van de Panthers. Uiteindelijk kwamen de Rams toch met een betere bieding op de proppen en dus moet Carolina verder zoeken. Eigenaar David Tepper wil een QB die ze naar de Super Bowl kan brengen. Ook heeft hij al laten merken niet bang te zijn om stevige beslissingen te nemen. De achtste pick in de aankomende draft biedt ook geen garantie op het draften van een top-tier QB. Schrik dus niet als Carolina een reusachtige aanbieding gaat doen om de Texans van een trade te overtuigen.
De Carolina defense bulkt van het jonge talent. Wellicht kunnen een aantal van die spelers in een trade betrokken worden. Voor Watson zou het betekenen dat hij terug kan keren naar de regio waar hij successen boekte als college speler. Met spelers als Christian McCaffrey, D.J. Moore en Robby Anderson zijn er ook voldoende wapens aanwezig. Overigens zal Carolina wel iets moeten met Teddy Bridgewater, die ook volgend jaar onder contract staat en flink drukt op het salarishuis.
Ook in Denver zijn er genoeg offensieve wapens aanwezig. Jerry Jeudy, Courtland Sutton en Noah Fant zijn getalenteerde receivers. Ook de offensive line in Denver lijkt prima in orde. Na een matig seizoen is het maar de vraag hoeveel vertrouwen de leiding in Denver nog heeft in Drew Lock.
De Broncos hebben de negende pick in de aankomende draft; aantrekkelijk voor de Texans. Daar zullen flink wat picks aan toegevoegd moeten worden om Watson voor de AFC te behouden. Na een aantal jaren willen ze in Denver graag weer om de prijzen spelen en wie anders dan Deshaun Watson zou ze daarbij kunnen helpen?
Naast deze vijf teams zullen er meer kapers op de kust zijn. Sluit de New England Patriots niet uit. Bill Belichick zal weer om de prijzen mee willen doen en er is cap space genoeg in New England. Ben Roethlisberger keert waarschijnlijk terug volgend seizoen, maar toch zullen ook de Pittsburgh Steelers de situatie nauwlettend in de gaten houden.
In de NFC is Washington ook hard op zoek naar een goede quarterback. De vraag is alleen of Watson daar wil gaan spelen. Hetzelfde geldt voor de Chicago Bears, die mogelijk de markt op gaan. Tot slot zouden ook de Las Vegas Raiders een gooi kunnen doen naar Watson. Derek Carr had een prima seizoen, maar toch wilde het weer niet lukken voor het team van Jon Gruden. Zouden de Raiders Watson naar hun gloednieuwe stadion kunnen lokken?
Coverfoto: Paul Sancya/AP Photo
De Super Bowl is nog maar een weekje verwijderd en de modale footballfan zit al dagenlang op hete kolen voor The Big Game. Hoe is het nou eigenlijk als je op zondag een uniform aantrekt? Hoe gaan teams om met de laatste stappen tegen de Super Bowl? Hoe hard stuurt corona die plannen in de war?
Na het traditioneel vieren van de Championship Game is er bijzonder weinig tijd voor de spelers om de knop om te draaien. Er zijn natuurlijk twee weken in plaats van één naar aanloop van de Super Bowl, maar de tweede week gaat volgens spelers bijzonder snel voorbij. De teams hebben media-obligaties, er zijn meetings en plots is daar de wedstrijd al. De eerste week is cruciaal. Er wordt getraind zoals anders, maar vaak op een fysiek lager niveau.
De concentratie en oog voor detail zijn belangrijker dan fysiek doorduwen, want die twee extra weken zijn toch vooral handig om het lichaam te laten rusten. De trainingen in de eerste week zijn mentaal van groot belang. Als die niet voldoende serieus genomen worden, kunnen sommige spelers die week als een bye week zien. Dat is een dodelijke mentaliteit naar aanloop van de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. De coaches gaan wel een lastige twee weken tegemoet. Zij zijn van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat aan het werk om de laatste hand te leggen aan de voorbereidingen voor de wedstrijd.
In het tussenweekend reizen teams normaal gezien naar de gaststad. Familie en vrienden van spelers komen vaak op woensdag aan, zodat de speler nog even kan genieten van hun gezelschap. Jason Kelce, die Super Bowl LVI won met de Philadelphia Eagles, omschreef de weken vooraf zo aan de Huffington Post. “De coaches drukten ons op het hart dat we op de simpele dingen moesten letten: op tijd gaan slapen, goed eten en goed hydrateren. Eén van de grootste valkuilen voor teams die zich opmaken voor de Super Bowl is spelers die te fired up geraken en op die manier de fundamentele begrippen van de voorbereiding nalaten. Het is ook niet eenvoudig om dat te doen, hoor. De week voor de Super Bowl word je geleefd door de media; het is de ene verplichting na de andere afleiding. Je mag niets lezen of horen van wat de media doet. Ik dacht in de week vooraf vooral aan welke opofferingen ik gemaakt heb in mijn leven om daar te geraken en hoe goed ons team was. Zodra je op het veld stapt, zijn die gedachten weg. Dan is het back to business.”
Het zal niemand verbazen, maar deze Super Bowl wordt stevig in de war gestuurd door de coronamaatregelen van de NFL. Normaal gezien landen spelers het weekend voorafgaand aan de Super Bowl in de gaststad. Ditmaal zullen de Chiefs echter pas op vrijdag aanwezig zijn in Tampa Bay. De Buccaneers verliezen daardoor een klein beetje aan thuisvoordeel, aangezien hun tegenstander een handvol dagen langer dan normaal in de thuisomgeving kan werken. Met 27.500 fans in de tribunes zal de Super Bowl nog steeds een vreemde aanblik hebben, maar de Big Game lokt al jaren miljoenen fans naar de vele activiteiten rondom de wedstrijd.
De NFL Experience, bijvoorbeeld, brengt dit seizoen nog steeds heel wat fan experience zoals het uitstallen van de Lombardi Trophy en tentoonstellingen aan de Riverwalk in Tampa Bay. Er moet echter wel gereserveerd worden en alles gaat outdoor door in plaats van in grote evenementenhallen nabij het stadion. Wie een peperduur ticket voor de Super Bowl bemachtigde en het stadion betreedt, krijgt van de NFL een swag bag. De inhoud? Een N-95-mondmasker, antibacteriële doekjes, hand sanitizer en een veiligheidskaartje. Het Raymond James Stadium zal tot zondag dagelijks grondig gepoetst en ontsmet worden waar mogelijk.
Niet alleen het coronavirus gooide bijna roet in het eten van de NFL. Ook de LA Rams bezorgden hen kopzorgen. Als de Rams de Packers hadden geklopt in de Divisional Round hadden de Buccaneers de Championship Game in eigen huis gespeeld. Amper twee weken voor ze in hun eigen stadion de Super Bowl konden spelen. Een probleem voor de greenkeepers van de NFL, want die leggen naar aanloop van de NFL een volledig nieuw gekweekte grasmat aan in het thuisstadion van de Super Bowl. Dat de Bucs het eerste team is dat de Super Bowl in eigen stadion speelt, bezorgt de NFL ook enkele kopzorgen rond het thuisvoordeel. In het Raymond James Stadium staat het befaamde piratenschip van de Bucs, inclusief luidende kanonnen. De NFL overlegt intern of de Bucs die kanonnen mogen gebruiken, aangezien de Super Bowl een zo neutraal mogelijk terrein moet kennen.
Op maandag voor de grote dag vindt traditioneel een Media Day plaats (denk maar aan “I’m here so I don’t get fined” van Marshawn Lynch), maar dit jaar gaat dat allemaal online door.
Uiteraard hoop je dat alle spelers hun verstand op nul zetten en twee weken lang alles op alles zetten om de Lombardi Trophy omhoog te kunnen hijsen. Door de jaren heen zijn er toch enkele snoodaards die hun slechte gewoontes niet konden onderdrukken in de weken voor de Super Bowl. Eén van de meest opvallende was Eugene Robinson, die zijn laatste nacht voor de Super Bowl niet alleen wilde doorbrengen. De safety van de Atlanta Falcons, die Super Bowl XXXIII tegen de Denver Broncos zouden spelen daags nadien, besloot de rosse buurt in Miami op te zoeken voor een avontuurtje met een prostituee. Hij werd echter opgepakt door een lokale undercover politie-agent, die hem arresteerde. Robinson mocht uiteindelijk nog spelen in de Super Bowl, maar zijn arrestatie van de nacht voordien was groot nieuws op de grote dag. Zeker omdat de vrouw en twee kinderen van Robinson ook aanwezig waren in Miami.
Een andere gekke beslissing was die van Jim McMahon in 1985. De quarterback van de Bears was boos omdat hij zijn bevriende acupuncturist niet mocht meenemen naar de Super Bowl en gedroeg zich een ganse week als een idioot. McMahon kauwde kauwgom en tabak op Media Day, dronk een ganse week stevig door, urineerde publiekelijk en noemde zelfs de vrouwen van New Orleans “sletten”. De pièce de resistance van McMahon was het ‘moonen’ van de pers, omdat die bleven vragen naar een mogelijke bloeduitstorting op zijn kont die hij opliep in een vorige wedstrijd en hem eventueel kon hinderen tijdens de wedstrijd.
De Super Bowl zal een andere zijn dan de afgelopen jaren, zoveel is zeker. Minder fans en een verstoorde voorbereiding kunnen van de wedstrijd een gekke editie maken. Mochten die omstandigheden echter weinig invloed hebben, dan zorgen Tom Brady en Patrick Mahomes wel voor de gekte.
Cover foto: Reddit/u/AlaskanSoccer
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
Atlantic Division: 1. Philadelphia ’76ers (14-6), 2. Brooklyn Nets (13-8), 3. Boston Celtics (10-8), 4. New York Knicks (9-11), 5. Toronto Raptors (7-12)
Central Division: 1. Milwaukee Bucks (11-8), 2. Indiana Pacers (11-8), 3. Cleveland Cavaliers (9-10), 4. Chicago Bulls (7-11), 5. Detroit Pistons (5-15)
Southeast Division: 1. Atlanta Hawks (10-9), 2. Charlotte Hornets (9-11), 3. Orlando Magic (8-12), 4. Miami Heat, 5. Washington Wizards (3-12)
De Philadelphia 76ers hebben een sterke week achter de rug. Eerst werd er weliswaar in het begin van de week zonder sterspeler Joel Embiid verloren van de Detroit Pistons, maar daarna werd er in de grootste wedstrijd van de week gewonnen van de Los Angeles Lakers. De week werd afgesloten met een zege tegen de Minnesota Timberwolves.
Vooral de zege tegen de Los Angeles Lakers zal de Sixers veel deugt doen. In zijn carriere heeft Embiid altijd moeite gehad tegen Marc Gasol, maar deze keer wist ook Gasol niet de Kameroener af te stoppen. In 38 minuten was Embiid goed voor 28 punten en 6 rebounds. Ook Tobias Harris kende een sterke wedstrijd met 24 punten, 7 rebounds en de game-winner. Met 2.4 seconden op de klok schoot de forward een midrange jumper over Alex Caruso raak en zorgde zo voor de zege: 106-107.
Het is andermaal hommeles in Washington. Na 15 wedstrijden hebben de Wizards pas driemaal gewonnen en het lijkt er op dat sterspeler Bradley Beal zich klaar lijkt te maken voor een trade. Afgelopen week zette Beal zelfs een negatief record neer. Hij is namelijk de eerste speler ooit die tien keer op rij verliest in een wedstrijd waarin hij 40punten of meer scoort.
Dat het Beal zelf ook niet helemaal lekker zit, werd de afgelopen dagen goed duidelijk. In de wedstrijd tegen de New Orleans Pelicans scoorde Beal 47 punten, maar werd zijn ploeg ruim afgedroogd. New Orleans wist uiteindelijk te winnen met 106-124, wat Beal duidelijk niet zinde. Zijn houding op de bank in de laatste minuten van de wedstrijd sprak boekdelen. Het lijkt enkel nog de vraag welk team de trekker overhaalt en de guard verlost van zijn lijden in de hoofdstad.
Het blijft een enorm zwaar seizoen voor de Toronto Raptors. De kampioen van 2019 heeft dit seizoen pas zeven keer gewonnen en staan op de twaalfde plaats in de Eastern Conference. In een zware week werd er verloren van de Indiana Pacers, Milwaukee Bucks en Sacramento Kings.
In de eerste weken van het seizoen was vooral Pascal Siakam de gebeten hond bij de Raptors, maar de forward begint langzamerhand meer uit zijn schulp te kruipen. Hij ontbrak tegen Indiana, maar over de twee andere wedstrijden noteerde hij gemiddeldes van 21.5 punten en 6.5 rebounds per wedstrijd.
Vooral defensief lukt het de Raptors echter nog niet de zaken volledig in orde te hebben. De afgelopen week hadden ze een defensive rating van 117.1, wat ze bij de zes slechtste defensieve teams in de NBA plaatste. Er is dus nog genoeg werk aan de winkel om de defensie van Toronto weer op orde te krijgen en tevens hun field goal percentage wat omhoog te krikken. Aan beide kanten van de bal loopt het tot nu toe nog niet lekker.
Trae Young is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De jonge point guard van de Atlanta Hawks kende een zeer sterke week met indrukwekkende gemiddeldes. Hij was goed voor 35.7 punten, 3 rebounds en 8 assists per wedstrijd. Daarnaast schoot hij gemiddeld 13 vrije worpen per wedstrijd tegen een schotpercentage van meer dan 95%.
Met name in de wedstrijd tegen de Washington Wizards toonde Young zijn klasse. Hij was goed voor 41 punten en 5 assists.
Qua onderlinge duels in de Eastern Conference is het aankomende week even doorbijten. Uit de top 5 van de stand komen maar vier teams elkaar tegen. Zo nemen Indiana en Milwaukee het in de nacht van woensdag op donderdag tegen elkaar op en staan in de nacht van zaterdag op zondag de Brooklyn Nets en de Philadelphia 76ers tegenover elkaar. Qua kwantiteit valt het dus mee, maar het zijn qua kwaliteit twee heerlijke wedstrijden.
Top- en coverfoto: Bill Streicher – USA Today Sports
Tot twee keer toe stond hij daar met de Vince Lombardi-trofee. Harald Hasselbach is de enige Nederlander die ooit de Super Bowl wist te winnen. In 1998 en in 1999 was hij met de Denver Broncos de sterkste. Toch deed het hem weinig. “Het hele American football kan me eerlijk gezegd gestolen worden. Ik ben geen fan van mijn eigen sport.”
De in 1967 in Amsterdam geboren Hasselbach is de zoon van een Nederlandse vader en een Surinaamse moeder. Zijn vader is een landbouwkundig ingenieur en om die reden verhuist het gezin regelmatig over de hele wereld. Zo woont Harald in Nederland, Suriname, Kenia en Indonesië voor hij naar Vancouver in Canada verhuist.
Harald is de jongere broer van Ernst-Paul, die een bekende tv-presentator wordt. Zo presenteert hij onder meer Expeditie Robinson en Peking Express, tot hij tijdens de opnames van het programma 71° Noord een auto-ongeluk krijgt. Hij schiet met zijn auto in Noorwegen van de weg en slaat over de kop. De auto belandt op zijn kop in een rivier en Ernst-Paul en productieassistente Leentje Custers komen bij het ongeval om het leven.
Tijdens zijn trektocht over de wereld komt Harald met diverse sporten in aanraking. Hij speelt onder meer voetbal, cricket en hockey en doet aan atletiek. Op zijn middelbare school in Vancouver is Hasselbach een fanatiek bodybuilder. Zo zeer, dat hij opvalt bij de coaches van de American Football-ploeg.
Hasselbach is namelijk bijna twee meter lang, fysiek sterk en kan door zijn achtergrond met verschillende sporten goed rennen. Voor de coaches van de Tsawwassen South Delta is hij daarmee een ideale verdediger. “Ik was een kop groter dan iedereen. Was sterk, omdat ik veel in de sportschool zat en ik kon goed rennen. Dat zeg ik trouwens niet om op te scheppen, hoor”, vertelde hij in De Volkskrant over zijn stap naar het American Football.
Hij speelt zich hier in de kijker van Amerikaanse universiteiten en krijgt net over de grens een beurs aangeboden. Bij de University of Washington mag hij zijn kunsten vertonen, maar echt uitblinken doet hij niet. Hij wordt dan ook niet gedraft door een NFL-ploeg, maar krijgt wel een contract aangeboden van de Calgary Stampeders. Daar speelt hij van 1990 tot 1993 en wordt daarmee in 1992 kampioen van de CFL.
Het spel van de defensive end blijft ook ten zuiden van de Canadese grens niet onopgemerkt. De Denver Broncos tonen interesse en in 1994 waagt hij de overstap naar de ploeg van quarterback John Elway. De ploeg had buiten Elway om geen echte sterren, maar speelde echt als een team. Hasselbach heeft lange tijd geen basisplaats, maar komt wel elke wedstrijd in actie, omdat de verdediging veel rouleert.
In 1998 haalt Hasselbach voor het eerst de Super Bowl. De ploeg komt uit tegen de Green Bay Packers. De Packers zijn favoriet, ook omdat de NFC de voorgaande dertien jaar de Super Bowl heeft gewonnen. Maar Elway flikt het en bezorgt Denver zijn eerste kampioenschap. Hasselbach is die wedstrijd reserve en heeft zo geen grote rol in het duel.
Een jaar later is dat wel anders. De verdediger is uitgegroeid tot basisspeler en mede door zijn inbreng worden de Atlanta Falcons tot negentien punten gehouden. Waaronder twee touchdowns in het vierde kwart toen het duel allang was gespeeld. “Daarom is die tweede specialer”, vertelt hij over zijn basisplaats, “al was de wedstrijd minder spannend.”
Na die wedstrijd belandt Hasselbach bij de Broncos op het tweede plan. De ploeg begint een rebuild omdat Elway een punt achter zijn loopbaan heeft gezet. De defensive end kiest ervoor om naar een andere club te gaan, de Green Bay Packers. Een beslissing waar hij al snel spijt van kreeg. “De slechtste ervaring uit mijn leven”, omschrijft hij zijn tijd in Green Bay. “Ze behandelden me dramatisch. Achteraf hoorde ik dat ze niet eens wisten hoe oud ik was.”
Voor Hasselbach reden om een punt achter zijn loopbaan te zetten. Jarenlang zou hij geen NFL-wedstrijd meer kijken. Tijdens zijn carrière had hij in een interview al laten weten American Football eigenlijk maar niets te vinden. “Het hele American football kan me eerlijk gezegd gestolen worden. Ik ben geen fan van mijn eigen sport. Het enige dat me interesseert is het team waarvan ik deel uitmaak. Daar het maximale uithalen, is de voornaamste drijfveer.”
De Amsterdammer heeft dan ook niets met het leven van de NFL-spelers. Hij kijkt nauwelijks om naar zijn Super Bowl-ringen. “Dat is toch het Nederlandse in mij. Be humble. Spelers die pronken met hun kampioensringen. Walgelijk. Mijn ringen bewaar ik in een zeepbakje en heel af en toe doe ik ze om. Ik kreeg op het vliegveld prompt een upgrade naar first class, een bespottelijk idee eigenlijk. Alsof je zo belangrijk bent.”
Inmiddels is Hasselbach toch weer betrokken bij het American Football. Zijn zoon Terran begon op de middelbare school en de voormalig NFL-kampioen werd gevraagd om de verdediging te gaan coachen. “Op dat niveau is alles nog puur. Die jongens spelen uit liefde voor de sport. Ik probeer dat bij ze te cultiveren.” Terran ging naar de universiteit van Colorado, maar Harald bleef de Regis Jesuit High School trouw en is daar nog steeds de assistent-coach.
Toch merkt Hasselbach de gevolgen van NFL-loopbaan wel. In een openhartig interview met De Volkskrant vertelde hij in 2018 al dat hij “in overtime leeft”. Volgens Hasselbach is de gemiddelde levensverwachting voor een speler op zijn positie 50. Hij is vorig jaar 53 geworden.
De Nederlander merkt al jaren de fysieke tol die het spelen in de NFL met zich mee heeft gebracht. Hij heeft concentratie- en geheugenproblemen. Zo vertelt hij dat hij regelmatig voor de koelkast staat en ondertussen vergeten is wat hij ging pakken. Of dat hij halverwege een wandeling zijn bestemming vergeet.
“Ik heb twaalf jaar professioneel gespeeld, maar er is nooit een hersenschudding bij me vastgesteld. Ik speelde ook nog eens op de meest fysieke positie van het veld”, zo kijkt Hasselbach terug. “Had ik hersenschuddingen? Absoluut. Minstens tien. Tegenwoordig genoeg om het advies te krijgen te stoppen. De populaire term in mijn tijd was: ‘You got your bell rung.’ Je was weleens duizelig, maar daarna ging je het veld weer op. Wie dat niet deed, werd vreemd aangekeken.”
Toch heeft Hasselbach geen spijt van zijn keuze voor de sport. “Dankzij de sport heb ik mijn familie ontmoet en veel geld verdiend.” De twee Super Bowl-overwinningen zou hij dan ook “voor niets” in willen ruilen. Hij heeft zijn lot geaccepteerd. “Ik hoop dat ze iets ontdekken om het proces af te remmen. Want hoe voel ik me op mijn 60e als ik op mijn 50e dit al ervaar? In feite is je brein aan het rotten. Ik heb mijn lichaam altijd getraind om fit te blijven en ben er trots op dat ik dat nog steeds kan doen. Ik kan alleen niets doen om mijn brein te repareren.”
Coverfoto: YouTube still
De Detroit Lions en Los Angeles Rams hebben zondagnacht een straffe blockbuster trade afgerond met hun twee quarterbacks in de hoofdrol. Jared Goff trekt met twee eersteronde-picks en een derderonde-pick onder de arm naar Detroit, terwijl Matthew Stafford de omgekeerde richting maakt.
De Rams stonden al sinds de uitschakeling in de play-offs open voor een verhuizing van quarterback Jared Goff, omdat die een stevig contract meesleepte zonder daar een goed spelniveau aan te koppelen. Uit Detroit kwam ook het nieuws dat Stafford en de organisatie samen beslist hadden om een nieuw team te zoeken. De link tussen LA en Detroit was nog niet gelegd, maar brengt toch een schokgolf teweeg in de NFL. Mogelijk het eerste dominosteentje in een heuse quarterback-carrousel dit offseason.
Detroit krijgt niet alleen Goff, maar ook twee picks in de eerste draftrondes van 2022 en 2023. Dit jaar krijgen ze van de Rams ook een derderondepick. Een stevige prijs voor Stafford en eentje die zal doen nadenken bij teams die willen traden voor Deshaun Watson (Houston Texans).
De centen
De Rams nemen het tweejarig contract van 43 miljoen dollar van Stafford over, terwijl ze 22 miljoen dollar aan dood geld inslikken van het contract van Goff. Diens contract (4 jaar, 106 miljoen dollar) wordt ook overgenomen door de Lions. Zij eten bijna 18 miljoen dollar ‘dead money’ volgend seizoen voor het contract van Stafford. Goff vindt bij de Lions onder meer Brad Holmes terug. De nieuwe GM van de Lions was de baas van college scouting bij de Rams toen die beslisten Goff te draften.
Volgens NFL Network Insiders Ian Rapoport en Tom Pelissero hadden de Lions meer dan zes verschillende aanbiedingen, waaronder een aantal die meer waard waren dan één eersterondepick. Volgens Mike Giardi, nog een werknemer bij NFL Network, waren ook de Patriots één van de geïnteresseerde teams.
Verwacht overigens geen officiële communicatie van de teams: zij mogen deze trade pas officieel maken op 17 maart, de start van het nieuwe NFL-seizoen.
Coverfoto: Paul Sancya/AP
De Houston Texans hebben met David Culley een nieuwe coach gevonden. Hierdoor zijn alle vacatures voor head coach vervuld. Wie vulde zijn vacature het beste? Hieronder onze lijst, van beste naar slechtste keuze.
Het is vreemd om de Jets in welke Power Ranking dan ook bovenaan te zetten. Dit is echter een homerun. Natuurlijk kan het altijd nog fout gaan, het blijven tenslotte de Jets, maar Robert Saleh is op papier een fantastische aanwinst voor de New Yorkers. De defensive coordinator van de San Francisco 49ers was één van de drie meest begeerde assistenten in de league (op de andere twee komen we nog terug). De Jets zijn vanzelfsprekend zeer tevreden met zijn komst.
Saleh was vorig jaar al een veelgenoemde kandidaat nadat de 49ers vanuit het niets de NFC bestormden en aan de hand van een goede verdediging de Super Bowl wisten te halen. Dit jaar heeft hij het misschien nog wel beter gedaan, want ondanks alle blessures bleven de Niners lang een outsider voor de play-offs. Met Mike LaFleur als nieuwe offensive coordinator staat er een fundament om op te bouwen bij Gang Green.
De Jaguars verrasten met hun keuze voor Urban Meyer. Natuurlijk zijn er altijd vraagtekens als coaches overstappen van college football naar de NFL. Er zijn er namelijk genoeg die het niet redden, waaronder Nick Saban.
Toch heeft Meyer zijn voordelen ten opzichte van de andere kandidaten. Hij heeft ervaring om de hoofdcoach te zijn en natuurlijk zijn NFL-spelers anders en volwassener dan studenten. De nieuwe sterquarterback Trevor Lawrence (er is geen twijfel over mogelijk dat ze iemand anders gaan kiezen) komt net uit college, dus Meyer zou goed met hem overweg moeten kunnen.
De Jaguars hebben voor Meyer twee ervaren assistenten aangetrokken, namelijk Joe Cullen van de Ravens als DC en voormalig Seahawk Darrell Bevell als OC. Al met al een prima staf voor misschien wel de meest aantrekkelijke baan voor alle nieuwe head coaches.
De verwachting was dat de Chargers zouden kiezen voor Brian Daboll als nieuwe eindverantwoordelijke. Het was een logische gedachte, gezien de transformatie die Josh Allen in drie jaar onder Daboll doormaakte. Als hij hetzelfde met Herbert kan doen, die een beter rookieseizoen had dan Allen, is the sky the limit.
De Chargers kozen echter niet voor Daboll, de tweede alom genoemde coordinator, maar voor Brandon Staley, de defensive coordinator van de LA Rams. Eigenlijk is dat geen onlogische keuze. De Chargers verloren dit seizoen veel te veel spannende wedstrijden. Herbert hield zijn ploeg in het duel, om vervolgens wekelijks teleurgesteld te worden door de verdediging en de special teams. Oftewel, aanvallend komt het wel goed met de Chargers en als Staley maar een fractie van de defense van de Rams kan creëren, gaan we de Chargers snel in de play-offs zien.
Arthur Smith van de Tennessee Titans was misschien niet de meest genoemde kandidaat om hoofdcoach te worden, maar hij kan een goede fit zijn voor de Falcons. Zeker in combinatie met defensive coordinator Dean Pees aan boord.
Met Matt Ryan en Julio Jones heeft Smith puzzelstukjes in handen voor een explosieve aanval. Bij de Titans heeft hij al laten zien dat hij die op het veld kan zetten. Pees is een ervaren DC, wiens manier van verdedigen goed bij de huidige spelers van de Falcons past.
De grote vraag is of de onervaren Smith met de druk in Atlanta om kan gaan. Hoewel de Falcons af en toe door de soms kolderieke nederlagen het lachertje van de NFL waren, haalde Dan Quinn wel de Super Bowl. Er zijn daarnaast nog genoeg spelers die ervoor zorgen dat de verwachtingen hoog zijn. Rustig bouwen lijkt er niet bij te zijn.
De Eagles waren de laatste van de zeven ploegen die hun hoofdcoach ontsloegen en Philadelphia leek daardoor een beetje achter de feiten aan te lopen. De concurrentie was al in een verder gevorderd stadium met hun interviews. Misschien dat de Eagles daarom uitkwamen bij een naam die nergens anders echt serieus werd genoemd: Nick Sirianni.
Sirianni werkte afgelopen jaren in Indianapolis met Frank Reich. Het is duidelijk dat de Eagles Reich missen. Hij was de offensive coordinator die de Eagles naar de Super Bowl leidde. Het was de periode dat Carson Wentz op zijn best speelde. De hoop lijkt te zijn dat een vertrouweling van Reich de beste kans heeft om datzelfde uit Wentz te halen. Want dat de nieuwe coach met Wentz moet werken, dat heeft de clubleiding wel duidelijk gemaakt. Of daarom betere, meer ervaren kandidaten afgehaakt hebben, zullen we misschien wel nooit weten.
Na Matt Patricia moet het al snel beter zijn, zullen veel Lions-fans hebben gedacht. Ze moeten dan ook wel flink geschrokken zijn van de komst van Dan Campbell. De offensive coordinator van de Saints begon zijn teneur in Detroit opvallend. Tijdens de persconferentie waarin hij werd gepresenteerd vertelde hij dat zijn ploeg “knieschijven van de tegenstanders eraf ging bijten”. Het ging zover dat de NFL al een onderzoek is gestart naar de uitspraken van Campbell. Prima eerste werkdag dus.
De enige reden dat de Lions niet als laatste eindigen, is dat de rest van de staf er wel goed uitziet. Anthony Lynn heeft het als hoofdcoach niet goed gedaan in Los Angeles, maar aanvallend zag het er met Herbert goed uit. Als offensive coordinator lijkt hij dus een prima aanwinst, zeker omdat de Lions hebben aangegeven Matthew Stafford te willen traden en de kans groot is dat Detroit volgend seizoen met een rookie gaat spelen.
De Texans hebben het langst gezocht naar een nieuwe hoofdcoach. Uiteindelijk zijn ze uitgekomen bij David Culley. Culley was de passing game coordinator van de Baltimore Ravens. De ploeg waarvan de spelers dit seizoen meerdere malen openlijk hebben geklaagd over de afwezigheid van een passing game. Eerder was Culley de wide receivers coach in Kansas City in een seizoen dat geen enkele receiver een touchdown wist te vangen.
Dat de Texans de laatste ploeg waren die een nieuwe hoofdcoach aanstelden, betekent niet dat alle goede kandidaten al vergeven waren. Van de drie veelgenoemde coördinatoren heeft alleen Saleh een baan gekregen. Volgens de geruchten in de media heeft Daboll na het mislopen van de baan bij de Chargers zelf gezegd in Buffalo te willen blijven. Dan blijft Eric Bienemy nog over. De offensive coordinator van de Chiefs, die de afgelopen jaren over best een goede aanval beschikten, is bij zes clubs op gesprek geweest, maar heeft nergens een baan gekregen. Ook Leslie Frazier, de DC van de Bills was kandidaat, maar is het dus niet geworden.
Tot frustratie ook van Deshaun Watson. De quarterback van de Texans laat al sinds het einde van het seizoen weten niet tevreden te zijn met het beleid van de club en het feit dat hij er niet in wordt betrokken. Watson wilde dan ook heel graag dat Bienemy naar Houston zou komen. De dag na de bekendmaking van de komst van Culley diende Watson officieel zijn verzoek tot een trade in.
Coverfoto: Nhat V. Meyer/Bay Area News Group
Volgens verschillende bronnen hebben de St. Louis Cardinals de volgende ster toegevoegd aan hun line-up. Drie jaar nadat de club eerstehonkman Paul Goldschmidt in de winter overnam van de Arizona Diamondbacks heeft GM Mike Girsch een volgende corner slugger binnengehaald. Derdehonkman Nolan Arenado (29), die vorig jaar openlijk zijn club en front office in Colorado af- en aanviel, verkast van de Mile High State naar de Show-Me state.
De deal is nog niet door beide clubs bevestigd. Het is dan ook onduidelijk welke spelers de Cardinals naar de Rockies sturen in ruil voor vijfvoudig All-Star en achtvoudig Gold Glove-winnaar. Genoemde mogelijkheden zijn linkshandige werper Austin Gomber, eerstehonkman Luke Baker en outfielder Jhon Torres. Ook sturen de Rockies een substantieel geldbedrag mee naar St. Louis, in de buurt van de $50 miljoen. In 2019 tekende Arenado nog een achtjarige contractverlenging ter waarde van $260 miljoen.
Dit artikel wordt geüpdated zodra er meer details van de trade bekend zijn.
UPDATE 2 FEBRUARI 2021: De prijs voor Arenado is inmiddels bekend. De Cardinals inderdaad de hierboven genoemde Gomber naar Colorado, die wordt vergezeld door prospects Elehuris Montero (3B), Mateo Gil (3B), Tony Locey (RHP) en Jake Sommers (RHP). De club uit St. Louis voegt automatisch een jaar aan het contract van Arenado toe, die nu tot 2027 vastligt voor een som van $214 miljoen. De Rockies betalen daarvan $51 miljoen, inclusief de volledige $35 miljoen die de derdehonkman dit seizoen zal verdienen.
Arenado behoudt zijn opt-out-mogelijkheid na aankomend seizoen en als voorwaarde voor het loslaten van zijn no-trade-clausule om naar St. Louis te kunnen, hebben de Cardinals een tweede opt-out aan zijn contract toegevoegd. Ook na het seizoen 2022 kan Arenado dus eventueel zijn contract afbreken en Free Agent worden.
In een divisie waar niemand ook maar één stap leek te zetten om mee te willen doen om de prijzen, zijn de Cardinals nu in één klap weer NL Central favoriet. De Cubs deden Yu Darvish en Kyle Schwarber van de hand en lijken weinig interesse te hebben in een competitief seizoen (hoewel Joc Pederson gisteren nog wel aan de club werd toegevoegd). De Brewers en Reds hebben geen dollar uitgegeven om hun respectievelijke teams te versterken en de Pirates zijn.. de Pirates.
Met het binnenhalen van Arenado hebben de Cardinals een middle-of-the-order bat erbij waar je ‘u’ tegen zegt. In zijn carrière heeft de ster 39.1 WAR verzameld, 235 homeruns geslagen en een OPS+ van 120 op de kaart gezet. Met een .293 slaggemiddelde en 760 RBI’s is Arenado één van de beste run producers in de National League gebleken, door de jaren heen.
Het enige waar de Cardinals rekening mee moeten houden, zijn de extreme thuis- en uitwedstrijdensplits die Arenado heeft. In Denver, waar de lucht dun is en de bal verder vliegt dan in andere stadions, zijn Arenado’s statistieken (veel) beter dan in uitwedstrijden, zoals de tabel hieronder duidelijk laat zien.
Arenado kost de Cardinals $35 miljoen per jaar tussen nu en 2025. In het laatste jaar van zijn contract, als hij 35 jaar oud is, krijgt Arenado nog $27 miljoen.
Niets. De situatie was al onhoudbaar in Colorado, waar Arenado en de club geen interesse leken te hebben in het uitzitten van eerder nog verlengde samenwerking. Intussen behoren de Rockies al enige seizoenen tot de absolute bodem van de National League, hetgeen natuurlijk niet beter gaat worden wanneer je je beste speler verkoopt. Ryan McMahon neemt vermoedelijk de plek van Arenado op het derde honk over, terwijl er ook nog een zekere Brendan Rodgers bij de club rondloopt. Rodgers is een kortestop en daar hebben de Rockies er nog eentje van, dus misschien schuift men Rodgers naar het derde honk.
Er gaat een gerucht dat eigenaar Dick Monfort het bespaarde geld van het Arenado-contract wil gebruiken om die andere kortestop, Trevor Story, langer aan de club te binden. De vraag is echter: waarom zou Story zich langer aan een club willen binden waar ze hun sterren niet kunnen behouden?
Cover art: ESPN Twitter
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
Northwest Division: 1. Utah Jazz (14-4), 2. Denver Nuggets (11-7), 3. Portland Trail Blazers (9-8), 4. OKC Thunder (8-9), 5. Minnesota Timberwolves (4-13)
Pacific Division: 1. LA Clippers (14-5), 2. LA Lakers (14-6), 3. Phoenix Suns (9-8), 4. GS Warriors (10-9), 5. Sacramento Kings (7-10)
Southwest Division: 1. San Antonio Spurs (10-8), 2. Memphis Grizzlies (7-6), 3. Houston Rockets (8-9), 4. Dallas Mavericks (8-10), 5. New Orleans Pelicans (6-10)
Vorige week hadden we het over de streak van Utah. Een week verder kunnen we het er nog steeds over hebben, want niemand heeft sinds 6 januari van de Jazz weten te winnen. De New York Knicks wonnen die dag met 112-100. Inmiddels heeft Utah 11 wedstrijden op rij gewonnen. Woensdag waren ze namelijk ook te sterk voor Luka Doncic en zijn Mavericks. Donovan Mitchell speelde die wedstrijd niet, maar Rudy Gobert en Joe Ingles scoorden meer dan 20 punten. Daarnaast behaalde Jordan Clarkson zelfs 31 punten vanaf de bank. Afgelopen nacht werden de Mavericks wederom verslagen: 101-120. De fantastische vorm van de #1 in het westen duurt dus voort.
De Los Angeles Lakers hebben deze week minder goed afgesloten dan ze hadden gehoopt. Dankzij de game-winner van Tobias Harris wonnen de 76ers met 107-106 van The Purple & Gold. Daarmee werd de ongeslagen reeks van uitwedstrijden verbroken. Een dag later verloren de Lakers ook van de Pistons. Die pot was een stuk minder close. Detroit maakte ook 107 punten, maar de ploeg van LeBron James kwam niet verder dan 92. Anthony Davis was er in Philadelphia nog bij, maar ontbrak in het duel met Detroit.
Onze Speler van de Week in de Western Conference is Rudy Gobert. Met een gemiddelde van 19.3 punten en maar liefst 17.7 rebounds sinds de vorige Western Conference Recap behaalt de center indrukwekkende cijfers. Daarnaast is zijn team 3-0 deze week. Ook nam de Fransman de wedstrijd tegen de Mavs met 29 punten over toen Mitchell ontbrak.
De Utah Jazz gaat proberen om hun winning streak voort te zetten tegen, wederom, de Mavericks. Aankomende nacht (Nederlandse tijd: 04:00) staan ze opnieuw tegenover elkaar. Het lijkt erop dat Utah het opnieuw zonder Donovan Mitchell moet doen.
De Lakers nemen het een dag later op tegen hun aardsrivaal, de Boston Celtics. Er is geen leukere match-up voor The Purple & Gold om de draad weer op te pakken.
Photo: getty images
In de opmaat naar de Super Bowl blikken we niet alleen terug op het seizoen 2020/2021. Gisteren stonden we al uitgebreid stil bij de geschiedenis van de Super Bowl. Vandaag is het tijd voor onze lijst van de tien meest memorabele Super Bowls in de geschiedenis. Meerdere duels hadden op meerdere posities kunnen staan en het is een ranking gebaseerd op spel, impact en emotie. We beginnen met Super Bowl nummer 43 op plek 10; de zesde Vince Lombari Trophy voor de Pittsburgh Steelers.
Super Bowl 43 was een mooi affiche. Cardinals quarterback Kurt Warner leidde zijn team voor het eerst naar de Super Bowl en de Steelers mochten aantreden voor hun zesde Super Bowl overwinning. Pittsburgh slaagde daarin en daarmee zetten zij op dat moment een record. Het ging echter niet vanzelf. Met nog drie minuten op de klok hadden de Cardinals een 20-7 achterstand omgebogen in een 20-23 voorsprong. Die comeback werd, helaas voor Arizona, niet het memorabele aan dit duel. Iedereen die de wedstrijd heeft gezien, herinnert zich de fabelachtige play waarop Santonio Holmes de bal ving in de hoek van de endzone. Met slechts 35 seconden op de klok was het duel gespeeld. Kurt Warner verloor, maar zijn sterke performance gaf hem het duwtje dat nodig was voor de Hall of Fame. Als Warner ook maar een klein beetje meer tijd had gehad, was dit duel waarschijnlijk anders geëindigd. Net als Super Bowl XIII die we iets verderop terugvinden in deze lijst.
In Super Bowl 34 komen we Kurt Warner wederom tegen. Ditmaal in dienst van de Saint Louis Rams en ditmaal zegevierde hij wel. Bij de Cardinals zat hij in de nadagen van zijn carrière, maar dit was het moment waarop hij zijn naam voor eeuwig vestigde. Ook in dit duel was er sprake van een comeback. De Titans stonden 16 punten achter, maar wisten toch terug te komen. Ditmaal was het wederom niet de comeback waar achteraf over gepraat werd. Dat was namelijk Kurt Warner. Hij werd pas de startende quarterback nadat Trent Green het seizoen niet kon afmaken door een blessure. Het werd een geweldige MVP-performance van Warner. Met maar liefst 414 yards en twee touchdowns wist hij de Titans van zich af te houden. Een ander legendarisch aspect was ‘The Tackle’ van Mike Jones op Kevin Dyson. De tijd was om en de tackle was nodig om de Titans niet terug te laten komen. Dyson kwam één yard tekort. Een passende climax voor de “Greatest Show on Turf”.
De allereerste Super Bowl kan niet in dit rijtje ontbreken. Het is letterlijk de bakermat van de manier waarop wordt vastgesteld wat het allerbeste American Football team in de wereld is. Bij dit duel past een legendarisch citaat van veteran Packers receiver Max McGee tegen collega receiver Boyd Dowler: “Zeg, je kunt niet afhaken in deze wedstrijd. Ik kan niet spelen. Ik was uit tot laat en lag er pas om zeven uur vanochtend in”. Het onvermijdelijke gebeurde: Dowler moest de wedstrijd verlaten met een blessure en McGee was goed voor zeven receptions, 138 yards en een touchdown.
Het was de tweede ring voor Bill Parcells als head coach van de Giants, maar dit duel gaat vooral de geschiedenisboeken in als het startschot van vier tragische Super Bowls voor de Buffalo Bills. Tot op de dag van vandaag is het geen enkel ander team gelukt om vier keer op rij op te mogen draven voor de Vince Lombardi Trophy. Het is daarom ook geen enkel ander team gelukt om het vier keer op rij te verliezen. In deze ontmoeting met de Giants had Buffalo waarschijnlijk de grootste kans op de eindoverwinning. Met slechts enkele seconden op de klok mocht kicker Scott Norwood vanaf 47 yards aanleggen voor de winnende field goal. Het leer verdween echter naast de rechterpaal en een trauma was geboren.
De dertiende Super Bowl was voornamelijk legendarisch door alle ‘eerste keren’. De Steelers werden de eerste franchise die drie keer de Super Bowl wist te winnen. Ook was het de allereerste Super Bowl rematch; Pittsburgh en Dallas hadden elkaar namelijk ook ontmoet in Super Bowl X. Daarnaast was het de eerste keer dat de titelverdediger verloor en dat de verliezende partij meer dan 30 punten scoorde. Tenslotte was het de eerste van twee Super Bowl MVP titels voor quarterback Terry Bradshaw. Eén van de meest memorabele momenten in dit duel was de drop van Jackie Smith en dan voornamelijk de reactie van de verslaggever. Verne Lundquist noemde Smith “de ziekste man in Amerika”. Gezien het uiteindelijke puntenverschil zal Smith zich zeer waarschijnlijk inderdaad zo hebben gevoeld.
Op dit moment wordt dit duel vooral herinnerd als een aanvallende miskleun van Seattle. Waarom kreeg Marshawn Lynch de bal niet? Met minder dan een minuut op de klok kozen de Seahawks ervoor om de bal te passen. Met alle gevolgen van dien. Het werd geen game winning play voor Seattle, maar wel voor Malcolm Butler. Zijn interceptie in de endzone betekende het einde van dit duel. Naarmate de tijd vordert, zal dit duel echter steeds minder om de aanvallende keuzes van Seattle gaan en steeds meer om een fantastische fourth quarter comeback van Tom Brady tegen het ijzersterke “Legion of Boom”.
De meest iconische play was de Philly Special. Nick Foles, de vervanger van Carson Wentz, speelde het duel van zijn leven en bekroonde het met een touchdown catch. Uiteindelijk werd het een aanvallend feest. De meer dan 1.000 offensive yards in dit duel zijn imposant, maar het toont ook het gebrek aan solide defensief spel van beide kanten. Daarom is het lastig om te bepalen waar dit duel in de lijst hoort. Het feit dat dit de eerste Lombardi Trophy voor Philadelphia was, dat Nick Foles eindigde als Super Bowl MVP en dat er zo veel offensief geweld was, brengt dit duel in de top vier.
Gisteren bespraken we de geschiedenis van de Super Bowl. Daarin werd ook aandacht besteed aan de onwelwillendheid van de NFL om verder uit te breiden en de daaropvolgende oprichting van de AFL. De AFL bestond uit nieuwe franchises en in 1969 namen de winnaars van de AFL en NFL het voor de derde keer tegen elkaar op om het beste team vast te stellen. De eerste twee Super Bowls gingen naar de NFL en overall werd de NFL geacht beter te zijn dan de AFL. Dat maakt de overwining van de New York Jets, een AFL team, extra historisch. Onder leiding van Joe Namath werd een lange neus gemaakt naar de Baltimore Colts en de NFL. De perceptie van de AFL veranderde voor eeuwig. Het spel is dus niet wat dit duel memorabel maakt. Immers, Joe Namath passte geen enkele keer in het vierde kwart. De impact op de league was echter ongeëvenaard.
Voor het eerst sinds de Miami Dolphins van Don Shula in 1972 kon een team al haar duels in een seizoen winnen. De New England Patriots hadden onder aanvoering van Tom Brady alle duels in het reguliere seizoen gewonnen. Alleen het belangrijkste duel moest nog winnend afgesloten worden. De New York Giants leken daarvoor de perfecte opponent, aangezien het kwaliteitsverschil met New England groot was. Eli Manning bleek echter het kryptonite voor Brady (ook in 2012 won Manning, red.). De historische helmet catch van David Tyree op 3rd and 5 bleek cruciaal. Enkele plays later maakten de Giants de winnende score.
Je hoeft maar “28-3” te zeggen of de gemiddelde NFL-fan weet waar je het over hebt. Het is de achterstand waar de Patriots tegenaan keken in het derde kwart. Een trauma voor Falcons-fans, eeuwige roem en euforie voor Patriots-fans. Het is de grootste comeback in de geschiedenis van de Super Bowl, of de grootste choke job; het is maar net aan welke kant je staat. Het slechte klokmanagement van Atlanta moet andere prestaties echter niet overschaduwen. Tom Brady (466 passing yards) en James White (139 yards en drie touchdowns) speelden namelijk een fantastisch duel. Hetzelfde geldt voor solo-uitblinkers al Julio Jones die eigenlijk de winnende catch had moeten hebben of de onvoorstelbare catch van Julian Edelman die de droom van de Patriots in leven hield. Uiteindelijk werd deze Super Bowl in overtime beslist. De dramatiek, de epische comeback, het unicum, de individuele uitblinkers en collectieve effort maken dit de beste Super Bowl ooit.
Cover foto: Jeff Roberson/AP
SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.
©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign
