Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 6: de Cincinnati Bengals. Zij mogen zich opmaken voor een stap vooruit in 2021, maar de play-offs halen in hun divisie blijft erg moeilijk.
FREE AGENCY
De pass rush van de Cincinnati Bengals had een boost nodig; zeker toen bleek dat Carl Lawson vertrok naar de New York Jets. De release van Geno Atkins, achtvoudig Pro Bowler en nog steeds free agent, kwam er na vraagtekens over zijn schouderblessure. Ook nam men afscheid van twee wide receivers; elk in een andere toestand. AJ Green kende vorig jaar veel blessures en haalde zijn normale niveau niet meer waardoor hij na een Hall of Fame-waardige carrière een nieuwe start mocht maken van de Bengals in Arizona. John Ross is ook niet langer een Bengal. Hij maakte zijn status als hoge draftpick helemaal niet waar en vertrok als een bust. Cornerback William Jackson III vertrok om een dik contract te tekenen bij Washington en liet niet na om nog even na te schoppen.
Met Trey Hendrickson werd de sack leader van de NFC in 2020 aangetrokken. De defensive end kreeg een vierjarig contract voor 60 miljoen dollar. Naast de D-line kreeg ook de O-line een impuls. De komst van Riley Reiff betekent een ervaren RT om Burrow te beschermen. Chidobe Awuzie, Larry Ogunjobi en Mike Hilton zijn vooral ervaren diepte-transfers.
NFL DRAFT
De Bengals konden door de blessure van Joe Burrow in 2020 opnieuw hoog kiezen in de afgelopen draft. In plaats van te kiezen voor offensive tackle Penei Sewell trokken de Bengals de kaart van WR Ja’Marr Chase. Hij speelde niet in het coronaseizoen in college, maar het jaar ervoor vormde Chase een dodelijk duo met Burrow bij LSU. De keuze voor hem werd dus voornamelijk ingegeven met de aanval van Burrow in gedachten in plaats van zijn gezondheid. In de tweede ronde werd met Jackson Carman toch een tackle aangeworven. In de derde ronde konden de Bengals nog linebacker Joseph Ossai oppikken. Ossai heeft qua postuur en spelstijl veel weg van Carl Lawson, die de Bengals even later verloren aan de Jets.
OFFENSE
Joe Burrow is klaar om vanaf de eerste speelronde opnieuw te starten voor de Bengals. De grote vraag blijft hoe rechtop hij kan blijven staan, aangezien hij vorig jaar achter een gatenkaas van een offensive line plaatsnam. Riley Reiff en Jackson Carman moeten voor de nodige zekerheid zorgen, maar dat is momenteel enkel op papier. Reiff is een upgrade op right tackle terwijl Carman guard zal spelen. Dat de keuze niet naar Sewell ging, was wel een vertrouwenskeuze in Jonah Williams.
De offense moet het voor het eerst in lange jaren doen zonder AJ Green, maar met Ja’Marr Chase haalden de Bengals in principe een absolute kanjer als vervanger. Met Tyler Boyd en Tee Higgins heeft Burrow drie uitstekende receivers voor zich. Reken daar ook Joe Mixon, een versatiele running back, bij en u begrijpt waarom er voor het eerst in jaren echt enthousiasme bestaat over de aanval in Cincy. Drew Sample en CJ Uzomah zijn geen wereld-TE’s, maar zij zijn wel betrouwbaar genoeg.
DEFENSE
In training camp klinken er voorlopig alleen maar positieve noten over de defense: LB Germaine Pratt kon Burrow tegen de grond werken en SS Jessie Bates III ontfutselde de bal van Chase op dag twee. Er werd ook stevig gebouwd aan de defense, want er worden vijf nieuwe namen – Trae Waynes was vorig jaar het hele seizoen geblesseerd – aan de aftrap verwacht.
De pass rush kwam vorig jaar tekort; ook met Lawson in de line-up. Hendrickson was een zeldzame big money move van de Bengals, dus zij geloven absoluut dat Hendrickson zijn 2020-seizoen bij hen kan herhalen in Lawson’s plaats. Atkins werd vervangen door een jongere Ogunjobi, maar die kon in Cleveland nog niet overtuigen. In Cincy hopen ze dat Sam Hubbard een stap vooruit kan maken, ondanks een regressie naar amper twee sacks in 2020. Ossai bleek een steal in de derde ronde. Hij begon als linebacker in Texas, maar zal vooral uitgespeeld worden als edge rusher in de NFL. De verwachtingen rondom linebacker Germaine Pratt zijn ook hoog. Hij kent alvast een opvallend training camp.
Met Jackson en Mackensie Alexander hadden de Bengals vorig jaar een goeie secondary, maar het duo werd ingeruild voor Mike Hilton en Chidobe Awuzie. Hilton is een absolute upgrade in de slot alleszins, maar de Cincinnati Bengals kregen er met Trae Waynes (geblesseerd vorig seizoen) een derde cornerback bij die nog nooit een snap speelde voor dit team. Jessie Bates is geen grote naam, maar de safety was wel een second-team All-Pro en had gecombineerd 15 pass-break-ups en intercepties. Het hoogste aantal in de NFL van vorig jaar. Bates zit overigens in een contractjaar, dus opletten geblazen.
CONCLUSIE
De Cincinnati Bengals hebben sowieso een stap vooruit gezet richting 2021. Er is voor het eerst in vele jaren enthousiasme over de offense en ook in de defense zijn stappen gezet. Het grootste probleem ligt echter niet in Cincy, maar bij de divisie. De AFC North leverde vorig seizoen drie teams in de play-offs. Geen van die teams lijkt erg verzwakt uit het off-season gekomen. De plaatsen zijn daarom bijzonder duur. Het jaar 2021 moet gezien worden als een springplank naar een toekomst met Burrow als superster.
Voorspelling: 6-11
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Carter Kieboom lijkt de rest van dit seizoen een vaste waarde in deze rubriek te worden en dat is natuurlijk alleen maar mooi! Deze week liet de jonge infielder zien dat de Nationals niet voor niets vertrouwen in hem hebben. In dezelfde divisie zijn Ozzie Albies en Didi Gregorius in gevecht op de koppositie. Xander Bogaerts verliest daar juist het zicht op met zijn Boston Red Sox. Jonathan Schoop is nog altijd speler van de Detroit Tigers heeft met zijn club de tweede plaats in zicht. Genoeg te beleven dus in deze Dutch Watch en na het lezen ben je weer helemaal op de hoogte.
Na een road trip van 9 wedstrijden en een 5-4 record mochten de Atlanta Braves afgelopen weekend in eigen huis proberen eindelijk eens boven die .500 te komen. De club voegde tijdens de trade deadline wat stukjes toe aan de puzzel en daarmee gaf Alex Anthopoulos aan dat hij de play-offs nog niet uit het hoofd had gezet. Voor Ozzie Albies veranderde er ook iets in de loop van het weekend. Hij kwam de laatste tijd veelvuldig als tweede aan slag, maar manager Brian Snitker dacht dat Albies de rol als leadoff hitter ook goed zou kunnen invullen.
Na de toch al intensieve road trip moesten de Braves vanuit het vliegtuig direct weer aan de bak. In de Milwaukee Brewers troffen ze niet de gemakkelijkste opponent. De Brew Crew gaat immers aan kop in de NL Central en de Braves merkten al snel dat dit geen toeval was. Atlanta kon een prima eerste inning, waarin ze 4 runs scoorden, geen vervolg geven en verloren met 9-5. Albies begon dit duel met een bescheiden 3-game hitting streak. Dankzij z’n 2-for-5 werd dit uitgebouwd tot vier wedstrijden.
Ozzie Albies is doorgaans de man van de doubles, maar zijn laatste dateerde van 23 juli. Het werd dus weer eens tijd en in de vijfde inning van de tweede ontmoeting loste Albies de verwachting in. Voor de tweede wedstrijd op rij was de infielder 2-for-5, maar dit duel was hij slechts figurant in de show van Dansby Swanson. Met 2 homeruns en 7 RBIs was de kortestop de grote man in de met 8-1 gewonnen wedstrijd. Niet zelden laten de Braves een wedstrijd met veel runs volgen door één waarin nauwelijks gescoord wordt en dit weekend vormde geen uitzondering. Ondanks een 1-for-4 en een run van Albies ging de series finale met 2-1 naar de Brewers.
BRAVES OP DREEF
De Braves bleven nog even in de NL Central, want er werd koers gezet naar S. Louis. Atlanta begon sterk aan deze belangrijke serie van drie wedstrijden en het was Albies die na een walk in de eerste inning de score opende. Aanvallend gezien was dit zijn enige goede actie. Ozzie Albies was 0-for-4 en sloeg de bal twee keer in een dubbelspel. De Braves openden met een 6-1 zege en gaven dit woensdag een vervolg door St. Louis met 7-4 te verslaan. Opnieuw hield het aan slag niet over wat Albies liet zien. De tweedehonkman was 1-for-5, maar zag aanwinsten Adam Duvall en Joc Pederson de kar trekken. Voor het eerst in bijna een maand wisten de Braves weer eens twee duels op rij te winnen.
Er kwam zelfs een derde wedstrijd op rij bij, maar deze kwam op een bijzondere wijze tot stand. Ozzie Albies bleef in drie officiële at-bats verstoken van een hit donderdag, maar kreeg wel een run en een RBI achter zijn naam. Die run scoorde hij al in de derde inning nadat hij middels vier wijd op de honken kwam. Die walk bleek voor de Cardinals een vervelende voorbode op wat komen ging. Bij een stand van 4-4 in de achtste inning liepen maar liefst vier Braves een “gratis” run binnen. De ene walk volgde de andere op en bij één daarvan stond Albies in het slagperk. Atlanta liep, letterlijk, met 8-4 voorbij de Cardinals en heeft weer zicht op de titel in de divisie.
Waar de concurrentie nogal kabaal maakte tijdens de trade deadline, daar hielden de Red Sox zich gedeisd. Boston voegde Kyle Schwarber toe aan het roster, maar de aanwinst komt voorlopig nog niet in actie. Niet voor het eerst dit seizoen waren de ogen afgelopen weekend dan ook weer vooral gericht op Xander Bogaerts. De kortestop voert de BoSox aan in slaggemiddelde, hits en OBP, maar heeft tevens last van zijn pols. Die problemen moest Bogaerts even parkeren, want er stond een belangrijke serie te wachten. Boston strijdt met de Tampa Bay Rays om de koppositie in de AL East en kon in Florida goede zaken doen. Of juist niet.
Met 2-for-5 en 2 runs begon Xander Bogaerts goed aan dit belangrijke drieluik. In zowel de vierde als de vijfde inning kwam de infielder door met een single en in beide gevallen leidde dit tot een run. Helaas voor Bogaerts en de Red Sox schoten zijn ploeggenoten niet te hulp. Tampa Bay opende deze serie met een 7-3 zege. In de eerste inning van de tweede wedstrijd sloeg Bogaerts zijn 16e homerun van het seizoen. Met J.D. Martinez al op de honken was deze goed voor 2 runs en een 3-0 voorsprong. De kortestop was 1-for-2 met een walk en 2 RBIs in deze wedstrijd, maar opnieuw hielp de dadendrang van onze landgenoot zijn ploeg niet aan een overwinning. De Rays waren met 9-5 te sterk en namen de leiding in de divisie over van Boston.
Xander Bogaerts was 3-for-7 in de eerste twee wedstrijden, maar kon deze cijfers geen vervolg geven in de laatste. De Red Sox hadden een zege nodig om een sweep te voorkomen, maar die zege kwam er niet. Met 3-2 ging ook dit duel naar Tampa Bay. Bogaerts was 0-for-3 met een walk en zag zijn slaggemiddelde naar .307 kruipen.
TANDENLOOS TEGEN TIGERS
Het ontvangst in Detroit was hartelijk. Zo hartelijk dat de Tigers besloten Bogaerts en de BoSox een handje te helpen. De kortestop vond zichzelf in de eerste inning dankzij wat defensief gepruts terug op het tweede honk en even later mocht Bogaerts de eerste run in deze serie scoren. Hij kwam in de derde door met een single en in de vijfde inning kreeg Xander Bogaerts vier wijd. In beide gevallen leidde dit niet tot een run en die had Boston juist goed kunnen gebruiken. Detroit won dit openingsduel met 4-2. Met een single en z’n dertigste double van het seizoen verging het Bogaerts woensdag beter. De overige Red Sox presteerden ook beter en dat resulteerde in een 4-1 overwinning.
Met een .310 slaggemiddelde begon Bogaerts donderdag aan de series finale. Deze liep voor Bogaerts en zijn teamgenoten bar slecht af. Detroit nam al vroeg het heft in handen en leidde na vijf innings met 6-0. Bogaerts kwam drie keer aan slag, maar tot een hit kwam de kortestop niet. Hij werd door zijn manager naar de kant gehaald en zag de Tigers uiteindelijk met 8-1 winnen. Voor de Red Sox de zesde nederlaag in zeven wedstrijden.
Ook in Philadelphia hebben ze de hoop op de divisietitel nog niet opgegeven. Dit werd vorige week wel duidelijk tijdens de trade deadline. Met name Kyle Gibson en Ian Kennedy zijn erg bruikbare armen, die van waarde kunnen zijn in de achtervolging op de Mets. Om die achtervolging succesvol te laten zijn, waren goede resultaten tegen de Pittsburgh Pirates wenselijk. Daarna volgde voor Didi Gregorius en de zijnen een serie tegen de Nationals. Afgaande op de deadline is dat dan weer een club die de handdoek alvast geworpen heeft.
Voor de ambitieuze Phillies zouden de bottom dwellers uit de NL Central geen probleem mogen zijn. De Pittsburgh Pirates weigerden zich vorige week echter aan die afspraak te houden. Ze stonden in de eerste wedstrijd slechts één hit toe en waren met 7-0 te sterk voor de ploeg van Gregorius. De kortestop bereikte in de vierde inning het eerste honk, maar deed dit via een walk. Hij was 0-for-3 in zijn AB’s. Tijdens de tweede wedstrijd tegen de Bucco’s ging het niet veel beter met Gregorius en de Phillies. Ze kregen dit keer wel wat runs op het bord, maar met 3-2 moesten ze de zege opnieuw aan Pittsburgh laten. Gregorius was 0-for-4 en zag dat zijn slaggemiddelde de grens van de .200 naderde.
De runs die in de eerste twee wedstrijden zo duur waren, kwamen bij bosjes in de derde. Dit kwam niet in de laatste plaats door een sterk optreden van Gregorius. De kortestop was 3-for-5 met een double en twee singles en hij sloeg 3 runs over de thuisplaat. Zijn slaggemiddelde schoot omhoog naar .212 en Gregorius had een belangrijk aandeel in de 15-4 zege.
HOW SWEEP IT IS
De Philadelphia Phillies begonnen teleurstellend aan de road trip, maar van die teleurstelling bleef in Washington niets over. Gregorius en de Phillies openden deze serie van vier afgelopen maandag met een 7-5 overwinning. Een duel waarin de kortestop 1-for-5 was met een single in de vijfde inning. Het tweede duel mocht de geridderde infielder overslaan, maar zijn afwezigheid deerde Philadelphia niet. Met 5-4 trokken de Phillies opnieuw de winst naar zich toe.
In de derde ontmoeting mocht Gregorius (1-for-5) zijn opwachting weer maken en dat ging niet onopgemerkt. Aan slag was het nog niet veel soeps geweest tot hij in de zevende inning zijn negende homerun van dit seizoen sloeg. Met Rhys Hoskins, zelf ook al goed voor een homerun, op de honken timmerde Gregorius de bal het park uit en zette zijn ploeg daarmee op een 8-3 voorsprong. Het zou uiteindelijk 9-5 worden. De Phillies trakteerden hun rivaal donderdag op een sweep door de laatste wedstrijd met 7-6 te winnen. Gregorius kon aanvallend zijn steentje niet bijdragen. Door zijn 0-for-5 viel zijn slaggemiddelde terug naar .207. Zijn Phillies wonnen de laatste vijf wedstrijden op rij en hebben de Mets nu binnen handbereik.
Kenley Jansen zag afgelopen week de ene na de andere grote naam het vliegtuig naar Los Angeles pakken. De LA Dodgers pakten in 2020 voor het eerst in ruim 30 jaar de titel en ze zijn niet van zins deze zonder slag of stoot af te staan. Met Max Scherzer is de rotation nog beter geworden en met Trea Turner in de gelederen wordt het er ook niet slechter op.
Bijna een week na zijn laatste optreden mocht Kenley Jansen vorige week tegen de Arizona Diamondbacks weer eens aan de slag. Dit keer niet in de negende inning, maar al een inning eerder moest hij de D-backs van scoren zien te houden. Met een 5-5 stand liep de reliever naar de heuvel en met zijn eerste drie pitches zette hij Andrew Young met een strikeout opzij. Daarna dreigde het opnieuw mis te gaan voor onze landgenoot.
Via een double, een walk en een single liepen de honken vol met slechts één uit. Jansen had inmiddels 16 pitches gegooid en had er vervolgens nog eens 10 nodig om uit de inning en de problemen te komen. Met twee strikeouts op rij werden Christian Walker en Carson Kelly aan de kant gezet en had Jansen zijn taak gedaan. De wedstrijd ging overigens later alsnog met 6-5 naar de thuisspelende Diamondbacks.
STROEF
Kenley Jansen moest daarna een paar dagen wachten op zijn volgende optreden. De Dodgers hadden na die 5-6 nederlaag twee keer gewonnen van Arizona, maar begonnen hun home stand met een 3-0 nederlaag tegen de Astros. Er zit nogal wat oud zeer tussen deze teams, dus konden de fans woensdag wel een opsteker gebruiken. Dit gold overigens ook voor Kenley Jansen, die vier dagen rust had gehad. Met een 7-3 voorsprong op zak begon de closer wat roestig aan de negende inning.
Aledmys Diaz sloeg de vierde pitch weg voor een single, maar de klap van Kyle Tucker richtte veel meer schade aan. De outfielder van de Astros sloeg de bal de tribunes in voor een 2-run homerun. Niet alleen deed dit ’t ERA en het zelfvertrouwen van Kenley Jansen pijn, maar de Astros waren ook weer helemaal terug in de wedstrijd. Na de derde homerun die Jansen dit seizoen opgaf, was het gat nog maar twee runs. Na die homerun leek Jansen wakker. Met 17 pitches werden de volgende drie batters op een strikeout getrakteerd en was de 7-5 overwinning een feit. Geen save dit keer voor onze landgenoot en ook zijn ERA van 3.27 geeft weinig reden tot vrolijkheid. Dat hij zich herpakte en de wedstrijd alsnog met drie K’s beslist, is dat zeker wel.
De rol van de Washington Nationals is nog niet helemaal uitgespeeld in de NL East, maar de club lijkt daar anders over te denken. Ze namen afscheid van Max Scherzer en Trea Turner en zetten de deur open voor de jeugd. Voor Carter Kieboom betekent dit goed nieuws, want hij mag de komende maanden laten zien dat hij op de lange termijn wel degelijk van waarde kan zijn in Washington. Deze week mocht Kieboom alvast zijn gang gaan tegen de Cubs en de Phillies. En de infielder kan tevreden terugblikken op die twee series.
Carter Kieboom moest 10 AB’s wachten op zijn eerste hit van het seizoen, maar afgelopen weekend tegen de Cubs ging het opeens snel. Met singles in de tweede en vierde inning van de eerste wedstrijd verdubbelde Kieboom opeens zijn totaal. In de zesde inning dwong de derdehonkman vier wijd af en zou hij even later scoren. Met de Nationals won hij dit duel met 4-3. Met een sac fly in de achtste inning vinkte hij een dag later ook zijn eerste RBI van het seizoen af. Josh Bell kon scoren, maar de RBI van Kieboom voorkwam een nederlaag niet: 3-6.
Carter Kieboom begon zich inmiddels al aardig thuis te voelen in de line-up van de Nats. Na zijn moeizame start in het slagperk kwam hij in de series finale tegen de Cubs opnieuw door met een hit. Zijn single in de vijfde inning bleef zonder gevolgen, maar tilde ’t slaggemiddelde naar .190. Kieboom wist op dat moment nog niet dat dit gemiddelde tegen de Phillies een gigantische sprong zou gaan maken. En de getalenteerde infielder wist ook niet dat hij in de volgende serie opnieuw iets van zijn lijstje kon strepen.
KIE-BOEM!
Tegen de Phillies bleef Kieboom opduiken in de starting line-up van de Nationals. De infielder kreeg meer en meer ervaring op het hoogste niveau. Aan zijn cijfers te zien, voelt hij zich daar ook steeds meer thuis. Zijn eerste twee AB’s tegen Philadelphia waren weinig succesvol, maar in de zevende kwam hij door met een hit. Niet lang na die single kon hij de thuisplaat passeren, maar de echte klappen vielen pas in de negende inning. De Phillies liepen hierin weg naar een 7-3 voorsprong, maar Kieboom pakte nog even zijn moment. Met één honk bezet knalde de bal van zijn knuppel voor zijn eerste homerun. Een mooie mijlpaal voor de derdehonkman, maar helaas kon deze niet bekroond worden met een overwinning: 5-7.
Carter Kieboom scoorde opnieuw een run in de tweede wedstrijd, waarin hij 1-for-3 was. Ook nu was dit niet genoeg voor een overwinning, want die ging met 5-4 naar de bezoekers. De infielder had de smaak echter te pakken, want afgelopen woensdag was het opnieuw raak. In de tweede inning joeg Kieboom zijn tweede homerun de tribunes in voor wat op dat moment een 3-0 voorsprong betekende. De jonge derdehonkman was 2-for-4 in deze wedstrijd, die wederom verloren werd: 5-9.
Manager Dave Martinez weet inmiddels wel wat hij aan Kieboom heeft en dat de jongeling kan slaan, liet hij ook donderdag weer zien. In de tweede inning was daar zijn eerste tweehonkslag van dit seizoen. Dit liet Kieboom in de vierde inning volgen door een RBI-single naar het linksveld. Het betekende zijn zesde RBI van ’t jaar en dankzij z’n 2-for-4 in deze wedstrijd en z’n 7-for-15 in de serie staat zijn slaggemiddelde nu op .306.
De San Diego Padres zaten ook niet stil tijdens de trade deadline. Het toch al sterk bezette infield kreeg er met de komst van Adam Frazier nog een belangrijke pion bij. De voormalig speler van de Pirates kan echter ook uit de voeten in het outfield en daarmee valt deze trade voor Jurickson Profar niet overdreven gunstig uit. Met Jake Marisnick werd nog een outfielder aangetrokken en pitcher Daniel Hudson werd overgenomen van de Nationals. Leuke namen, maar dit alles valt bijna in het niet bij de capriolen die de Dodgers uithaalden vorige week.
Een plek bij de startende negen was al enige tijd een zeldzaamheid voor Jurickson Profar. Toch mocht hij vaak als pinch hitter nog wel opdraven, maar ook dat wordt nu lastiger. Vorige week openden zijn Padres de serie tegen Colorado met een 3-0 overwinning, maar spelen deed Profar niet. In de tweede ontmoeting maakte hij één keer de gang naar het slagperk, maar helaas zonder succes. Een hoge bal naar het linksveld werd gevangen en Profar kon weer gaan zitten.
HOPEN OP MINUTEN
Het manusje-van-alles mocht in Game 3 starten en in de tweede inning, met twee uit, dwong Profar vier wijd af. Zijn volgende twee at-bats eindigden in drie slag, maar in de negende inning kwam hij door met zijn vijftiende double van het seizoen. Austin Nola sloeg zijn ploeggenoot binnen, maar deze run kon een 5-3 nederlaag niet voorkomen. De series finale ging met 8-1 weer naar de Friars, maar Profar bleef aan de kant.
Met dezelfde cijfers wonnen de Padres de eerste van twee wedstrijden in Oakland van de Athletics. Profar kon zich niet tonen tegen zijn oude club, want voor hem was geen rol weggelegd. Dat was wel het geval in de tweede ontmoeting. Met singles in de tweede en vierde inning begon Profar ook goed aan die wedstrijd. In de vierde inning leek hij te gaan scoren, maar dit konden de A’s op het laatste moment voorkomen. Pas later zou blijken hoe belangrijk dit was. Na negen innings stond het 3-3 en in de tiende gingen de Athletics er met de zege vandoor. Dankzij z’n 2-for-4 klom het slaggemiddelde van Jurickson Profar naar .242.
De telefoon verdween vorige week waarschijnlijk maar zelden uit het gezichtsveld van Jonathan Schoop. Richting de trade deadline werd het spannend voor de infielder, maar roodgloeiend bleek de telefoon bepaald niet te staan. De Tigers kregen wel wat aanbiedingen, maar geen was interessant genoeg om te happen. En dus speelt Jonathan Schoop nog gewoon in Detroit en trad hij deze week met die club aan tegen Baltimore en Boston.
Tegen zijn oude liefde uit Baltimore opende Schoop met een RBI-single. Zelf liep hij de tweede run over de thuisplaat en na een double in de derde herhaalde de aangewezen slagman dit kunstje in de derde inning. Zo was Schoop betrokken bij de eerste drie runs van de wedstrijd. Zijn ploeggenoten verdubbelden dit aantal op weg naar een 6-2 zege. Schoop mocht in de tweede wedstrijd weer plaatsnemen op het eerste honk. Een succesvolle onderneming werd het niet. Zijn eerste drie AB’s leverden niets op en in de achtste werd Schoop geraakt door de werper. In die inning scoorde hij de derde run na een wild pitch, maar het duel werd met 4-3 door de O’s gewonnen.
Baltimore bleek ook de sterkste in de derde van vier wedstrijden. Schoop was 1-for-4 met een walk en een single, maar had verder niets in de melk te brokkelen. Zijn Tigers gingen met 5-2 onderuit en dus was het tijd voor revanche in de laatste ontmoeting. Die kwam er ook. Schoop was opnieuw 1-for-4 met een single in de zevende inning waardoor Detroit alle honken in handen kreeg. Er volgend echter geen runs of RBIs, maar wel een 6-2 overwinning. Schoop was 4-for-16 tegen zijn oude werkgever en zag zijn slaggemiddelde uitkomen op .283.
TOCH WEER DIE LONG BALL
Heel stiekem kruipen de Detroit Tigers naar de .500. Aangezien Cleveland daar ook niet ver vandaan zit, komt de tweede plaats in de AL Central zelfs in zicht. Goede resultaten tegen de Red Sox zijn dan erg wenselijk en Schoop en consorten begonnen deze week goed aan die serie. De international moest tot de zevende inning wachten op zijn hit, een double naar het linksveld. Hij zou even later de vierde run namens Detroit scoren en de eindstand op 4-2 bepalen. Wat homeruns betreft, stond Schoop al een paar weken droog. Op 18 juli sloeg hij zijn laatste. Tot hij, wederom in de zevende inning, zijn spierballen liet rollen in de tweede wedstrijd. De Tigers keken tegen een 4-0 achterstand aan toen Schoop (2-for-3) zijn 18e homerun van het seizoen sloeg. Hij nam daarmee de enige run van zijn ploeg voor zijn rekening: 1-4.
Ook in de series finale was Schoop goed voor wat runs. Eerst was er een productive out in de tweede inning die Willi Castro liet scoren. Na een single in de vijfde inning was het even later Schoop zelf die de thuisplaat passeerde en de stand daarmee op 4-0 bracht. Een RBI-single van Schoop in de zesde inning, zijn 64e alweer van dit seizoen, bracht Akil Baddoo binnen voor een 7-0 voorsprong. Door z’n 2-for-5 sluit Schoop de week af met een .287 BA. Daarmee voert hij de Tigers aan, zoals hij dat ook doet bij het aantal homeruns (18), RBIs en hits (119).
Andrelton Simmons maakte van dichtbij mee hoe de Minnesota Twins zich richten op de toekomst en het heden laten voor wat het is. Er werd onder meer afscheid genomen van Jose Berrios en als wisselgeld stroomden de nodige prospects binnen. Prima actie natuurlijk voor de franchise, maar het is de vraag of Simmons hier nog iets aan heeft. Zijn contract loopt immers af na dit seizoen.
Met die bizarre 17-14 tegen de Tigers nog in het achterhoofd begonnen de Twins aan hun serie tegen St. Louis. Op bezoek bij de Cardinals bleken de runs stukken duurder, maar dat lag niet aan Andrelton Simmons. Met 3-for-4 en een RBI-single in de tweede inning begon de kortestop prima aan dit drieluik. Hij zette Minnesota in de tweede inning op voorsprong, maar dit bleek tevens de enige run voor de Twins. De thuisploeg won met 5-1. De tweede wedstrijd werd wel een prooi voor de bezoekers uit Minnesota. Een single in de vijfde inning was het enige wapenfeit van Andrelton Simmons in ’t duel dat met 8-1 gewonnen werd.
De Cardinals trokken het derde duel met 7-3 naar zich toe, maar dit ging niet zonder slag of stoot. Opnieuw was Andrelton Simmons een luis in de pels van de Cardinals, want met ’t tweede en derde honk bezet kwam onze landgenoot in de tweede inning door met een single. Die hit was goed voor 2 runs en een 2-0 voorsprong. Helaas voor de Twins liet het antwoord van St. Louis niet lang op zich wachten. Desondanks kan Simmons met 5 hits en 3 RBIs terugkijken op een goede serie.
Helaas voor Simba kreeg dit geen vervolg in Cincinnati. Hij startte dinsdag in de eerste wedstrijd tegen de Reds, was 0-for-3 en werd na acht innings gewisseld. Zijn ploeg won dit duel met 7-5, maar we zagen Simmons in dit tweeluik niet terug. Of hij slechts een dagje rust kreeg in de met 6-5 verloren wedstrijd of dat er meer aan de hand is, is op dit moment nog niet duidelijk.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 5 het team dat tussen rebuilding en contention in zit: de Philadelphia Eagles.
Er zijn weinig sporten waar de toekomst van een team zo snel kan veranderen. In 2017 wonnen de Eagles de Super Bowl en hoewel quarterback Carson Wentz dat seizoen geblesseerd raakte, zag het er prima uit voor de ploeg. Een jonge, talentvolle quarterback gekoppeld aan een coach die het maximale uit zijn spelers kan halen. De Eagles leken de ploeg om de komende jaren de NFC te domineren.
Een paar jaar later is de situatie compleet anders. Na een dramatisch seizoen namen de Eagles afscheid van Doug Pederson, de coach die de club de Super Bowl bezorgde, en Carson Wentz. Laatstgenoemde werd in ruil voor een tweetal draftpicks naar de Colts gestuurd. De club staat hierdoor op een tweesprong. De Eagles hebben nog steeds veel talent aan beide kanten van de bal, maar ook veel jonge jongens die nog de ervaring missen om echt om de prijzen mee te doen.
FREE AGENCY
De Philadelphia Eagles hadden de afgelopen jaren steeds de play-offs als doel en daar trokken ze ook de portemonnee voor. Met als gevolg dat er nauwelijks cap space in Philadelphia was om in het off-season free agents naar de City of Brotherly Love te lokken. De beste en meest opvallende deal was het aantrekken van safety Anthony Harris.
De grootste prestatie van GM Howie Roseman is dat de voormalig Viking genoegen heeft genomen met een salaris van 5 miljoen dollar. Vorig jaar speelde hij nog onder de franchise tag in Minnesota en verdiende hij meer dan het dubbele. Harris maakte het niet helemaal waar, maar hij is nog steeds een versterking voor een ploeg die het vorig jaar moeilijk had tegen de diepe bal.
Soms is het niet alleen belangrijk welke free agents je aantrekt, maar ook welke spelers je weet te behouden. Voor de Eagles is dit Jason Kelce. De veteraan is nog altijd een zekerheidje op de offensive line. Hij had afgelopen seizoen zijn mindere momenten, maar haalde toch voor de vierde keer de Pro Bowl. Op 34-jarige leeftijd miste hij opnieuw geen enkele wedstrijd, als enige op de offensive line. Met een nieuwe, jonge quarterback is het cruciaal dat je een goede offensive line hebt en daar gaat Kelce een belangrijke rol in spelen.
NFL DRAFT
Voor de draft gingen er geruchten dat de Eagles geen vertrouwen in quarterback Jalen Hurts hadden. Analisten hielden er rekening mee dat ze in de eerste ronde voor een quarterback gingen, maar dit bleek loos alarm. De club koos er duidelijk voor om Hurts in een zo goed mogelijke situatie te brengen zodat de quarterback zich komend seizoen echt kan bewijzen.
In de eerste ronde kozen de Philadelphia Eagles voor wide receiver DeVonta Smith. De speler van Alabama won de Heisman Trophy, maar er blijven vragen of hij niet te klein is. Komend jaar mag hij laten zien dat hij en Hurts in Philly dezelfde connectie kunnen hebben als in Alabama.
In de tweede ronde kozen de Eagles Landon Dickerson. De rookie moet zich in eerste instantie richten op de guard positie, maar zou in de toekomst de opvolger van Kelce kunnen zijn. Dickerson is wat blessuregevoelig, maar wordt qua potentie als één van de beste prospects op de offensive line gezien. Iets later, in de vijfde ronde, wist Roseman nog wat extra aanvallend talent aan de ploeg toe te voegen. Men koos voor Kenneth Gainwell, de running back van Memphis. Hij heeft zeker de potentie om al dit jaar een rol te gaan spelen in de aanval.
Ook verdedigend hebben de Eagles wel wat jong talent aan het roster toegevoegd. Milton Williams (derde ronde) en Zech McPhearson (vierde ronde) zijn hierbij vooral de spelers om op te letten. Williams start misschien niet direct als defensive tackle, maar hij zorgt wel voor meer diepte op die positie. In het verleden is dat geen overbodige luxe gebleken. McPhearson speelt waarschijnlijk wel vanaf het begin een belangrijke rol, want op cornerback hadden de Eagles vorig seizoen ook al problemen en de speler van Texas Tech is dus hard nodig.
OFFENSE
Er zijn aanvallend twee grote vragen voor de Philadelphia Eagles. Is Hurts de quarterback van de toekomst en is Nick Sirianni een goede hoofdcoach? GM Roseman heeft er in ieder geval alles aan gedaan voor beide mannen om zich aanvallend te onderscheiden. Er zijn dan ook zeker wel lichtpuntjes voor de ploeg. Zo liet Hurts in de paar wedstrijden die hij afgelopen jaar mocht starten in plaats van Wentz zien dat hij over talent beschikt en de aanval ook over de grond iets extra’s kan geven. Toch blijven er twijfels over zijn arm en of hij goed genoeg is om van een NFL-team een play-off team te maken.
Om Hurts heen hebben de Eagles een paar jonge playmakers. Eén van hen is Jalen Reagor. De receiver werd vorig jaar door de Eagles in de eerste ronde gekozen en het is een keuze waar afgelopen jaar veel kritiek op was. Dat kwam onder meer omdat Justin Jefferson later in de eerste ronde werd gekozen en in Minnesota een veel beter seizoen draaide. Als het Sirianni lukt om wel het maximale uit Reagor te halen, kan het hard gaan. Zeker als Smith er op het hoogste niveau snel staat. Voeg hier Miles Sanders (RB) aan toe en er staat ineens een jonge basis om verder mee te bouwen.
Dit geldt echter alleen als al deze spelers daadwerkelijk hun potentie weten te halen. Dat is wel een grote als, want afgelopen seizoen hebben de jonkies die er al waren geen onuitwisbare indruk gemaakt. De hoop is hierbij in Philadelphia vooral gevestigd op de nieuwe aanvallende coördinator Shane Steichen. Hij werkte vorig jaar bij de Chargers met Justin Herbert en hielp om hem offensive rookie van het jaar te maken. Als hij ook bij Hurts kan zorgen voor progressie, hebben de Eagles hun quarterback voor de toekomst.
DEFENSE
De Eagles hebben ook in de verdediging talent op hun roster. Darius Slay en Fletcher Cox behoren nog altijd tot de besten op hun positie en zijn dragende krachten voor de verdediging. Als ze fit zijn tenminste, want dat was ook vorig seizoen een groot probleem. Slechts twee verdedigers konden alle zestien wedstrijden in actie komen: Brandon Graham en Alex Singleton. Daarbij komt dat Slay, ondanks zijn potentie, ook vorig seizoen een minder jaar had en de vraag is of hij de ster is die hij was toen hij overkwam naar de Eagles.
Het grootste verlies voor de ploeg was het vertrek van safety Jalen Mills naar de Patriots. Ter vervanging kwam Harris over van de Vikings. Als de nieuwe aanwinst zijn niveau van voor 2020 kan halen, is hij een verdere versterking van de verdediging.
De verdediging eindigde vorig seizoen iets onder het gemiddelde in de NFL, waarbij vooral het stoppen van de run een groot probleem was. De Philadelphia Eagles gaven gemiddeld 125,8 yards per wedstrijd op. Het ligt voor de hand dat nieuwe DC Jonathan Gannon hier als eerste de nadruk op zal leggen.
De verdediging is hierdoor erg afhankelijk van het spel van de defensive line. Als de voorste vier niet voor druk op de quarterback kunnen zorgen, hebben de Eagles verdedigend een probleem. Want zoals gezegd was de ploeg vorig jaar kwetsbaar op de diepe bal. Slechts twee teams hadden een hoger percentage aan vangballen op passes van meer dan twintig meter door tegenstanders.
CONCLUSIE
De Philadelphia Eagles zitten in een opbouwperiode. De ploeg heeft het geluk dat de NFC East niet heel sterk is, waardoor het verschil tussen rebuilden en meedoen om de divisietitel niet groot is. Afgelopen seizoen won Philly maar vier wedstrijden en was het tot in december in de race.
De NFC East lijkt sterker te zijn dan afgelopen jaar en het wordt daarom moeilijk om direct weer mee te doen. Daarvoor moet alles meezitten: Hurts moet de quarterback van de toekomst blijken en de jonge receivers moeten ook weer een nieuwe stap zetten in hun ontwikkeling. Die potentie is er zeker, want op running back heeft de ploeg meer explosiviteit gekregen. Tegelijkertijd kan Hurts met zijn benen ook yards kan pakken en dat zorgt voor een heel andere aanval.
Verdedigend is er een mix van potentie en ervaring, waardoor het mogelijk moet zijn om in veel wedstrijden te blijven hangen. Dan moet het qua blessures echter wel meezitten voor de Eagles, want in de breedte is de selectie niet sterk. De eerste stap die afgelopen jaar is gezet is een kwaliteitsinjectie in de selectie. De Eagles hadden echter zo veel gaten dat dit eerst opgelost moet worden voor de ploeg aan versterkingen in de breedte kan denken.
Realistischer is het dan ook om te verwachten dat de Eagles komend jaar een paar uitschieters zullen hebben met goede wedstrijden en onverwachte overwinningen. Daar zullen echter ook mindere wedstrijden en onnodige nederlagen tegenover staan. Over een heel jaar gaan de Philadelphia Eagles niet meedoen en eindigen ze als laatste in de divisie.
Voorspelling: 7-10
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Philadelphia Eagles: Thomas.
“Voor Eagles fans lijkt het winnen van de Superbowl alweer een eeuwigheid geleden. Een sublieme Wentz, opgevolgd door een onvoorstelbare Foles. Het lijkt een vorig leven, maar hoe ziet de toekomst eruit? Vorige week kwamen de geruchten naar buiten dat de Eagles een trade voor Deshaun Watson najagen. Een uitmuntende speler die de Eagles onmiddellijk terug kan brengen aan de top van de NFC East. Hoe zit het echter met die rechtszaken? Voorlopig zijn het nog geruchten, dus wat als deze trade niet doorgaat? Wat zegt dat over het vertrouwen van de Eagles in Jalen Hurts? Veel vraagtekens. Een ander vraagteken blijkt de gezondheid van de Eagles’ nieuwe hoop in bange dagen: Devonta Smith. Een voorlopig uitstekend rookie trainingskamp liep spaak door een zere knie. Gelukkig lijkt het niet ernstig.”
“Aan de verdedigende kant van de bal is het voorlopig ook koffiedik kijken. Op de defensive line lopen nog altijd supersterren, maar de jaren beginnen te tellen. In de secondary willen Eagles fans vooral zien wat Darius Slay nog kan. Vorig jaar liet hij zien capabel te zijn, maar werd hij bij vlagen ook volledig overrompeld.”
“Dan is er nog de nieuwe hoofdcoach Nick Sirianni. Wie is hij eigenlijk? Krijgt hij alle neuzen dezelfde kant op? Zijn persconferenties zijn tot nu toe nog al eens knullig. Als dat zijn enige zwakke plek is, tekenen we er echter voor.”
“Al met al zijn de verwachtingen op teamniveau niet hoog. Als Eagles fan is het hopen op goed football van de jonge talenten. De veteranen zullen een complete afgang dit seizoen wel kunnen voorkomen, maar met het oog op de toekomst is het vooral belangrijk dat bijvoorbeeld Hurts en Smith goede chemie laten zien. Komt onverwacht de Watson trade toch nog tot stand, dan is het uiteraard een ander verhaal. In dat geval moeten de Eagles meteen meedoen om de prijzen.”
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Dag twee van free agency was zo mogelijk nog drukker en spectaculairder dan de eerste dag. Onder meer de Los Angeles Lakers en Chicago Bulls sloegen toe, terwijl Steph Curry zijn contract bij de Warriors verlengde. Dit was dag twee van NBA free agency 2021.
LAKERS ZIEN NA WESTBROOK OOK ANTHONY EN MONK NAAR LA KOMEN
De Los Angeles Lakers hebben andermaal een grote slag geslagen. Op Draft Day werd Russell Westbrook aangetrokken in een trade en het doel van het offseason was om de core rondom de nieuwe ‘big three’ te versterken. In de eerste twee dagen werden er maar liefst acht spelers vastgelegd voor het aankomende seizoen. De grootste naam die naar LA trekt is zonder twijfel SF/PF Carmelo Anthony, die net als veel nieuwe ploeggenoten slechts voor één jaar tekende en het minimumsalaris zal ontvangen. Verder tekenden ook C Dwight Howard en SG/SF Malik Monk een éénjarige deal voor het minimumsalaris. Eerder deden SF/PF Trevor Ariza, SG/SF Wayne Ellington en SG/SF Kent Bazemore dat ook al.
Meer geld werd er uitgegeven aan SG/SF Talen Horton-Tucker en PG Kendrick Nunn. De pas 20-jarige swingman tekende een driejarig contract, ter waarde van $32 miljoen. Nunn kwam eerder op de dag vrij, nadat de Miami Heat hun bod hadden ingetrokke. Nog geen paar uur later werd een tweejarig contract met de LA Lakers genoteerd. Zijn salaris: $10 miljoen.
Het is aankomend seizoen all or nothing in Los Angeles. 8 van de 12 spelers die er momenteel onder contract staan, zijn 32 jaar of ouder en slechts vier man staat onder contract na dit seizoen.
Lakers age:
37 — Carmelo Anthony 36 — LeBron James 36 — Marc Gasol 36 — Trevor Ariza 36 — Jared Dudley* 35 — Dwight Howard 34 — Wes Matthews* 33 — Wayne Ellington 32 — Russell Westbrook 32 — Kent Bazemore
Ook de Chicago Bulls zijn klaar om een grote stap te maken richting de playoffs. Nadat Lonzo Ball op dag 1 werd aangetrokken via een sign-and-trade en Alex Caruso een driejarig contract tekende, werd de echte grote vis op dag 2 vastgelegd. Andermaal via een sign-and-trade, maar SG/SF DeMar DeRozan komt over van de San Antonio Spurs en tekent een contract van 3 jaar en een totaal salaris van $85 miljoen. In ruil vertrekken Thaddeus Young, Al-Farouq Aminu, een first round pick en meerdere second round picks naar San Antonio. Deze picks zullen niet eerder zijn dan de draft van 2025.
GAY, DRUMMOND EN MILLS BELANDEN BIJ PLAYOFF-TEAMS
Er waren nog een paar andere grote namen die dinsdagavond of in de nacht van dinsdag op woensdag hun nieuwe team vonden. PF Rudy Gay tekende een contract bij de Jazz voor 2 jaar en $12 miljoen. Daar gaat de ervaren forward dus $6 mil per jaar opstrijken. PG/SG Patty Mills, momenteel actief op de Olympische Spelen voor Australie, gaat voor twee jaar en $12 miljoen bij de Brooklyn Nets tekenen. Hij zal daar ongeveer $6 miljoen per jaar verdienen en proberen een ring te winnen. Ook C Hassan Whiteside vond zichzelf een nieuw thuis. Hij tekent een contract bij de Utah Jazz, waar hij de back-up wordt van Derrick Favors. Details over dit contract zijn nog niet bekend gemaakt.
Toch viel C Andre Drummond het meeste op. De center gaat het weer bij een ander team proberen: de Philadelphia 76ers. De voormalig All-Star tekent daar een eenjarig contract en zal daar samen gaan spelen met Joel Embiid. En die zijn elkaar de afgelopen jaren wel eens tegengekomen.
STEPH CURRY TEKENT MEGA CONTRACVERLENING BIJ WARRIORS
Dat Steph Curry vorig jaar indruk maakte en daarmee mogelijk een nieuw contract had verdiend, was wel duidelijk. Tijdens de tweede dag van free agency is het er al van gekomen. De point guard en sterspeler van de Warriors ligt nu vast tot 2027 en verlengt voor $215 miljoen. In totaal krijgt Curry nu sowieso meer dan $200 miljoen, omdat dit deel al gegarandeerd is. Kortom: Curry zal voorlopig geen honger lijden.
Steph Curry will extend his contract off his $45.8 million salary for 2021-22, which means he’s now guaranteed $261 million over the next five seasons. pic.twitter.com/hYiBpI6Eo4
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 4 het team dat in 2020 een bloedhekel kreeg aan het vierde kwart: de Atlanta Falcons.
Als NFL-wedstrijden een minuut of tien korter waren, waren de Atlanta Falcons één van de beste ploegen van de NFC. Oké, dat is sterk overdreven, maar het feit is wel dat Atlanta er in 2020 in slaagde meermaals zeker lijkende overwinningen weg te geven. Het onvermogen om wedstrijden in het slot te gooien, droeg er aan bij dat de Falcons hun slechtste seizoen sinds 2020 beleefden; goed voor een 4-12 record. In het Dan Quinn-tijdperk deed Atlanta het niet eerder zo slecht.
Sterker nog: onder leiding van Quinn werd er in 2020 geen wedstrijd gewonnen. Nadat de Super Bowl-verliezer van 2016 het seizoen met vijf nederlagen was begonnen, vond eigenaar Arthur Blank het genoeg: Quinn én general manager Thomas Dimitroff moesten het veld ruimen. Het werd duidelijk dat Atlanta aan de vooravond van een flinke reset stond. Het 2021-seizoen wordt aangevangen met Terry Fontenot als nieuwe GM en voormalig Titans-OC Arthur Smith als nieuwe hoofdcoach.
FREE AGENCY
“I’m outta there man!”. Of Julio Jones helemaal door had dat hij live in de uitzending zat toen hij gebeld werd door Shannon Sharpe tijdens een aflevering van Skip & Shannon zullen we nooit weten. Het was echter wel duidelijk: de superster-receiver Julio Jones had zijn laatste wedstrijd als lid van de Falcons gespeeld. Niet veel later werd Julio getrade naar de Tennessee Titans en was zijn vertrek een feit. Slecht nieuws? Ja en nee. Julio zien vertrekken doet pijn, maar tegelijkertijd zijn de Falcons een peperduur contract kwijt. Dat was broodnodig gezien het opnieuw gestructureerde contract van Matt Ryan. Hij krijgt een groot deel van zijn 2021-salaris als guaranteed money in 2022 en 2023 uitbetaald.
Julio is natuurlijk onvervangbaar, dat is helder. In Cordarrelle Patterson kwam er wel een andere wide receiver naar Atlanta, maar zijn vaardigheden liggen meer op special teams en in allerlei creatieve rollen dan puur in het zijn van een fantastische ballenvanger. Wat dat betreft zal de aanval meer geholpen worden door de komst van running back Mike Davis. De voormalig vervanger van Christian McCaffrey bij de Panthers krijgt de kans als nummer één bij de Falcons. De verdediging werd versterkt met Duron Harmon (Lions) en Erik Harris (Raiders), die de startende safeties moeten worden.
NFL DRAFT
Hoe stabiel Matt Ryan ook is, het is duidelijk dat de nadagen van zijn carrière naderen. Dat de Falcons met de vierde pick in de NFL Draft een quarterback zouden nemen – of zelfs omhoog zouden traden voor één van de top-QB’s – leek een veilige aanname. Niets bleek echter minder waar. De Atlanta Falcons kozen met hun vierde pick voor Florida Gators’ tight end Kyle Pitts. De TE wordt algemeen gezien als de beste atleet van alle spelers in de draft. Atlanta lijkt dus op voorhand iets speciaals te hebben binnengehaald.
In de tweede ronde koos Atlanta voor safety Richy Grant van de UCF Knights, die een goede kans heeft om zich gaandeweg het seizoen te mengen in de strijd om de startende safetyposities van Harmon en Harris. In latere rondes voegden de Falcons onder meer nog OT Halen Mayfield (Michigan), cornerback Darren Hall (San Diego State) en center Drew Dalman (Stanford) toe. Nog later, maar het benoemen waard: cornerback Avery Williams. Hij liet met goede returns en blocked kicks bij Boise State zien van meerwaarde te kunnen zijn in special teams.
OFFENSE
Dat er het een en ander gaat veranderen bij de Atlanta Falcons is een understatement. Een nieuwe coaching staff, het belangrijkste wapen van het laatste decennium de deur uit en een nieuwe running back die, hopelijk, het gefaalde experiment met Todd Gurley (nog steeds zonder contract voor 2021) kan doen vergeten. Als vervanger van Christian McCaffrey bij de Panthers liet Davis zien sterk te zijn als pure runner én als pass catcher. Die combinatie belooft alvast veel goeds voor de Falcons.
De Falcons kennen echter ook veel vraagtekens. Het wegvallen van Julio slaat een krater in de receiving core van de Falcons. Met Calvin Ridley is er een duidelijke nummer één, maar achter hem maken namen als Russell Gage en Olamide Zaccheaus niet echt indruk. De redding komt wellicht vanuit het tight end-duo. Met Kyle Pitts is het grootste tight end-talent in jaren gedraft en Hayden Hurst liet in 2020 al zien prima te kunnen presteren bij de Falcons.
Het is ondertussen ook bijna traditie dat er vragen zijn over de offensive line. Van de startende vijf linemen vertrokken center Alex Mack en guard James Carpenter. Mack wordt waarschijnlijk vervangen door tweedejaars prof Matt Hennessy, terwijl rookie Jalen Mayfield zal starten als left guard. Talentvol is de groep zeker, maar ook onervaren.
DEFENSE
Hoewel de aanval dus zeker vraagtekens kent, is de verdediging misschien nog wel een moeizamer verhaal. Met Harris en Harmon is er kwaliteit toegevoegd op safety, maar het probleem van de Falcons ligt elders. Atlanta is een team dat al jaren problemen heeft om structureel druk uit te oefenen op de quarterback. Het team voegde vorig jaar free agent DE Dante Fowler toe, maar die stelde teleur. Drie sacks in één seizoen: daar betaal je iemand geen 15 miljoen dollar per jaar voor.
Hoop kan gevonden worden in de aanstelling van Dean Pees. De voormalig defensive coordinator van de Baltimore Ravens en de Tennessee Titans kwam voor de tweede keer terug van zijn pensioen om de verdediging van de Falcons te gaan leiden. Pees staat bekend om zijn creativiteit in het vinden van manieren om druk te zetten op de quarterback.
Lukt dat beter dan voorgaande jaren, dan kunnen er enigszins onverwacht mooie dingen gaan gebeuren in Atlanta. AJ Terrell liet in zijn rookie-seizoen al goede dingen zien als cornerback bij Atlanta. Zijn prestaties zullen alleen maar beter worden als de quarterback van de tegenstander vaker onder druk gezet wordt.
CONCLUSIE
Er liggen zeker kansen voor de Falcons om zich flink te verbeteren ten opzichte van vorig seizoen. Gezien de hoeveelheid ingrijpende mutaties in zowel spelers als coaches is het echter lastig om meer dan een bijrol te verwachten voor Atlanta. Zelfs met Kyle Pitts aan boord lijken de Falcons te weinig wapens aan boord te hebben terwijl beide lines geen zekerheid zijn. De Falcons kunnen wellicht profiteren van de situatie bij de Panthers, waar QB Sam Darnold nu de aanval moet leiden, en bij de Saints, waar Jameis Winston of tóch Taysom Hill de nieuwe QB zal zijn. Met hen kan Atlanta het spannend maken, maar Tampa Bay is veel te ver weg en datzelfde geldt voor een play-offticket voor de Atlanta Falcons.
Voorspelling: 7 – 10
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Atlanta Falcons: Stefan Drenth.
“Als Falcons fan ben je gewend dat je teleurgesteld wordt. Dat zit in onze historie. Voor de liefhebbers: Jon Bois is er op dit moment op Youtube een zeven-delige documentaire over aan het uitbrengen; de eerste staat nu online. Zoek maar op “The History of the Atlanta Falcons” van Secret Base. Aanrader. De vraag is echter wat er daadwerkelijker slechter kan?”
“Sure, de passing offense kan slechter. Aankomend seizoen is het eerste seizoen sinds 2011 dat we Julio Jones niet in het rood-zwart gaan zien. De toekomstig Hall of Famer heeft de omgekeerde tocht gemaakt van nieuwe head coach Arthur Smith. Jones is komend seizoen in Tennessee te bewonderen. Hij wordt in de lineup vervangen door de vierde keuze in de draft: tight end Kyle Pitts. De rookie komt met hogere verwachtingen de league in dan iemand op zijn positie ooit heeft gehad. Niet alleen omdat hij de eerder genoemde Jones moet gaan vervangen, maar ook omdat hij de hoogst gedrafte tight end ooit is. Een positie die sinds de impact van bijvoorbeeld Rob Gronkowski en Travid Kelce meer in de schijnwerpers is komen te staan.”
“Er zijn echter voldoende zaken die moeilijk slechter kunnen. De eerder genoemde Julio Jones is niet alleen uit luxe getrade. Of uit verwachting dat hij niet meer op zijn oude niveau terecht zou komen. De ruil was ook uit noodzaak, aangezien Atlanta één van de weinige teams was die actie moest ondernemen om het salarishuis in orde te krijgen. Een vuile, maar duidelijke taak voor nieuwe GM Terry Fontenat, die overkwam van de grote rivaal uit New Orleans.”
“Niet alleen de GM is nieuw, maar ook de head coach. Arthur Smith, zoon van Fed-Ex oprichter Fred Smith, komt over van Tennessee. Smith is gehaald voor zijn aanvallende instinct. Dat wordt overgenomen van Dirk Koetter. Hij mag na een tweede teleurstellend optreden definitief niet meer het playbook vasthouden. Smith zal echter moeten wennen aan het gebrek aan talent in de running game. In Tennessee had hij de luxe van het gebruik van een mutant genaamd Derrick Henry. In Atlanta moet hij bewijzen dat het succes niet alleen dankzij Henry kwam, maar dat zijn scheme ook bijdroeg aan het historische 2,000 yard seizoen.”
“Wat ook niet slechter kan, is de defense. Die was er in 2020 namelijk niet. Dit jaar mag de 71-jarige Dean Pees, vorig jaar nog de defensieve kompaan van Smith, zijn kunde laten zien bij de Falcons. Aan ervaring geen gebrek. De vraag is echter of hij voldoende kan brengen om van deze defense een NFL-waardige eenheid te maken. Vooral de secondary lijdt aan een totaal gebrek aan kwaliteit. Tweedejaars cornerback AJ Terrell is na een positief rookie seizoen de enige speler die enigszins bekend voor zal komen bij de gemiddelde NFL fan.”
“Al met al hoeven de verwachtingen in Atlanta nog niet super hoog te zijn. De hoop op dit moment is meer gericht op het succes van individuele spelers als Calvin Ridley, Kyle Pitts en Grady Jarrett en de indicatie dat de Smith/Fontenot daadwerkelijk een idee hebben waar ze het over hebben, dan dat men hoop heeft op enig playoff success. Het team zou beter moeten zijn dan het voorgaande jaar waarin Edward Murphy het ultieme bewijs heeft kunnen leveren met zijn theorie, maar verwachtingen kunnen getemperd blijven.”
Voorspelling: 7-10
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Zoals altijd was het een drukte van jewelste in de eerste uren van de NBA free agency. De signings vochten om voorrang bij Woj en Shams, die het flink druk hadden deze uren. De blikvangers van de eerste uren waren toch wel Kyle Lowry, Jimmy Butler en Trae Young. Dat en veel meer in de recap van dag 1.
DE GROTE NAMEN
Zoals gezegd waren de eerste uren druk, dus in deze samenvatting proberen we jullie bij te praten wat er allemaal is gebeurd. Laten we beginnen met de grote namen en dus het grote geld. Zo kreeg Trae Young een max extention bij de Hawks. Hij zette zijn krabbel onder een nieuw contract voor vijf jaar ter waarde van maar liefst $207 miljoen. Jimmy Butler heeft voor een langer verblijf in Miami gekozen, en laten we stellen dat het niet alleen voor het mooie weer is. In vier jaar tijd mag hij $184 miljoen bijschrijven. Bij de Heat wordt hij teamgenoten van goede vriend Kyle Lowry. Via een sign-and-trade kwam hij over van de Raptors. Goran Dragić, Precious Achiuwa en een second-round pick bewandelen het pad de omgekeerde weg. Hij gaat in drie jaar maar liefst $90 miljoen bijschrijven.
Three-year deal in a sign-and-trade for Kyle Lowry, source tells ESPN. https://t.co/BkmFIjAwQp
Dan gaan we even weg bij de Heat, maar we komen zo terug. Eerst gaan we richting het westen, en om precies te zijn naar Oklahoma. Shai Gilgeous-Alexander zette daar namelijk zijn krabbel onder een verlenging bij de Thunder. Ook hij mag een aanzienlijk bedrag bijschrijven: $172 miljoen in vijf jaar tijd. Dan hebben we nog twee contractverlengingen die meer dan 100 miljoen dollar waard zijn over. Om te beginnen met Chris Paul. Hij wilde geen gebruik maken van zijn 44+ miljoen dollar player option en was op zoek naar een langdurig contract. Dit contract vond hij bij de Suns, die hem langer wilde binden na het zo succesvolle seizoen. Vier jaar om precies te zijn met een waarde van $120 miljoen. Als sluitstuk hebben we dan nog Jarret Allen. De big-man van de Cavs mag in vier jaar tijd $100 miljoen bijschrijven op zijn bankrekening.
Phoenix Suns All-Star guard Chris Paul has agreed to stay on a new four-year deal that could be worth as much as $120 million, his agents Steve Heumann and Ty Sullivan of @CAA_Basketball tell ESPN.
Dan gaan we, zoals beloofd, terug naar de Miami Heat. Na het signen van Lowry en het verlengen van Butler spelen ook Duncan Robinson en PJ Tucker volgend jaar in Miami. Robinson blijft vijf seizoenen langer voor $90 miljoen en Tucker speelt de komende twee jaar voor 15 miljoen in het zuiden van Florida.
BALL, CONLEY EN TRENT JR
Volgende grote naam die van tevoren al op veel lijstjes stond was Lonzo Ball. Via een trade is hij voor vier jaar ($85 miljoen) een nieuw lid van deChicago Bulls geworden. In ruil voor Ball kwamen Thomas Satoransky en Garret Temple samen met een second round pick naar de Pelicans, die in een aparte trade DeVonte Graham voor vier jaar ($47 miljoen) aan zich bonden. Als we nog even terug gaan naar de Bulls: fan favorite Alex Caruso is voor vier jaar en $37 miljoen ook een Bull.
De Utah Jazz lieten voor free agency al weten er alles aan te doen om Mike Conley langer aan zich te binden. Ze zien hem als belangrijke schakel om ver in de playoffs te komen. Dat lieten ze ook blijken aan het aanbod wat ze hem hebben gedaan: 3 jaar voor $72 miljoen.
All-Star guard Mike Conley has agreed to a three-year, $72.5M contract to stay with the Utah Jazz, his agents Steve Heumann and Jess Holtz of @CAA_Basketball tell ESPN.
Na het verlies van Lowry wilden de Raptors nog wel iemand behouden. Gary Trent Jr. was daarin topprioriteit. Er lag een driejarig contract voor hem klaar ter waarde van $54 miljoen, waardoor Trent niet lang twijfelde en vlot tekende.
Ook de Kings hebben een mooie deal kunnen slaan. CenterRichaun Holmes heeft een mooi vierjarig contract getekend. De 37e pick van de 2015 draft kan maar liefst $55 miljoen bijschrijven. Om in dezelfde prijscategorie te blijven gaan we door met Spencer Dinwiddie. Hij is met de Wizards bijna in overeenstemming over een driejarig contract ter waarde van $60 miljoen. De Wizards hebben een point guard nodig na het vertrek van Russell Westbrook naar de Los Angeles Lakers.
KNICKS EN MAVERICKS DRUK
Naast de Heat waren ook de Knicks en Mavs erg druk tijdens de eerste uren van free agency. De Knicks tekenden Evan Fornier (4 jaar, $72 miljoen), Derrick Rose (3 jaar, $43 miljoen), Nerlens Noel (3jaar, $32 miljoen) en Alec Burks(3 jaar, $30 miljoen). De Mavs waren druk met Tim Hardaway Jr. (4 jaar, $78 miljoen), Reggie Bullock (3 jaar, $48 miljoen), Sterling Brown (2 jaar, $6 miljoen) en Boban Marjanovic (1 jaar, bedrag onbekend).
Het NFL-seizoen komt er langzaam weer aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers tot de draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 3 het team vergeleken met wie de Titanic een happy end had: de Houston Texans.
Nog niet zo lang geleden stonden de Houston Texans op de drempel van de AFC Championship Game. De ploeg stond met 24-7 voor tegen de Chiefs van Patrick Mahomes. Dat is nu nog altijd minder dan negentien maanden geleden. De ineenstorting in het tweede kwart van die wedstrijd was een voorbode van de implosie van de hele franchise.
Ster wide receiver DeAndre Hopkins werd vorig jaar al voor bijna niets getrade. Dit voorjaar verliet een andere sterspeler het zinkende schip: J.J. Watt vertrok naar de Arizona Cardinals. De enige grote naam die nog over is gebleven is Deshaun Watson. Niet omdat de quarterback graag in Houston speelt, maar omdat hem door zijn ongewenste gedrag tegenover een groot aantal vrouwelijke fysiotherapeuten en masseuses een aantal rechtszaken boven het hoofd hangt. Zijn tradeverzoek is dan ook nog niet ingewilligd. Niemand wil hem hebben zolang ze niet weten of ze hem wel mogen opstellen.
FREE AGENCY
De Texans hebben zich voorbereid op het vertrek van Watson, want in free agency werd Tyrod Taylor vastgelegd. De quarterback raakte afgelopen jaar bij de LA Chargers al na een wedstrijd geblesseerd en verloor zijn basisplek aan sensatie Justin Herbert.
Taylor is de belangrijkste aanwinst in free agency, maar verder werd ook Mike Cannon aangetrokken om de offensive line te versterken en de spelverdeler iets meer tijd te geven een receiver te vinden. Verder kwam ook Phillip Lindsay over naar Houston als aanvallende versterking. De vraag is echter hoeveel snaps hij gaat krijgen, want hij heeft David Johnson en Mark Ingram nog voor zich.
Verdedigend haalden de Texans twee nieuwe starters, waarvan Shaq Lawson weleens de belangrijkste versterking van de ploeg kan zijn. De defensive end kwam over van de Miami Dolphins via een trade. Een deal die voor de verandering wel eens goed kan uitpakken voor de Texans. Lawson zal het verlies van J.J. Watt niet op kunnen vangen, maar in tegenstelling tot de andere spelers in de defensie kan Lawson ingezet worden tegen de pass én de rush.
NFL DRAFT
De beste manier voor een slecht presterende ploeg om zich te verbeteren, is de draft. Helaas hebben de Texans hier te maken gehad met de erfenis van Bill O’Brien en die was niet fijn. Ondanks dat ster receiver Hopkins vorig jaar was verhandeld, hadden de Texans dit jaar geen picks in de eerste twee rondes. Deze gingen namelijk naar de Dolphins als onderdeel van de trade voor LT Laremy Tunsil.
Het was de derde keer in vier jaar dat de Texans geen pick in één van de eerste twee rondes hadden. Door nog wat trades van de nieuwe GM Nick Caserio bleven er uiteindelijk maar vijf picks over. De eerste keuze die Caserio maakte was voor quarterback Davis Mills. Een vrij verrassende keuze, ondanks de situatie rond Watson. De ploeg had namelijk net een tijdelijke vervanger in huis. Met een dramatisch seizoen voor de boeg zijn de Texans bijna verzekerd van een hoge draft pick in de draft van 2022 waar ze wél hun keuze in de eerste ronde hebben.
Gezien het gebrek aan talent hadden de Texans hun eerste pick beter kunnen gebruiken om op een andere positie spelers toe te voegen aan het roster. Spelers die op de langere termijn onderdeel uit zullen maken van de ploeg. Zoals Nico Collins, de wide receiver die de Texans later in de derde ronde kozen. Zeker met de trade van Randall Cobb naar de Packers is er een grote kans dat Collins veel speeltijd gaat krijgen.
Of Brevin Jordan die tijd gaat krijgen moet nog maar blijken. Van de tight end werd verwacht dat hij rond de derde ronde gekozen zou gaan worden, maar hij zakte tijdens de draft. Met een keuze in de vijfde ronde hebben de Texans mogelijk een steal binnen weten te halen. Jordan is echter wel de zesde tight end op het roster, dus het wordt voor de rookie strijden om speeltijd.
OFFENSE
Aanvallend draait het voor de Texans allemaal om die ene vraag: komt Watson met hangende pootjes terug naar Houston en gaat hij spelen of niet? De rest van het roster heeft enorme gaten, maar Watson heeft al laten zien dat hij van niets iets kan maken. Hoewel de Texans vorig jaar een zinkend schip waren bleef Watson op zijn eigen niveau spelen en bewees hij dat hij een top vijf quarterback is. Ongeacht het record van zijn ploeg.
Mocht Watson besluiten terug te keren dan komt hij in een aanval te spelen die minder goed is dan vorig jaar. Will Fuller heeft de ploeg verlaten en echt versterkt heeft Houston zich niet. De belangrijkste moves in free agency en de draft waren het halen van quarterbacks. Spelers die dus bij een rentree van Watson niet op het veld staan.
De rest van de aanval zit vol problemen. Iedereen was sceptisch over David Johnson, omdat hij naar Houston kwam in de ruil van Hopkins, maar hij had nog een redelijk solide seizoen. Goed genoeg om zijn ploeg bij de hand te nemen was het echter niet; en dat geldt ook voor de andere playmakers.
Met Watson under center hebben de Texans aanvallend nog hoop dat de aanval iets kan brengen. Watson is tenslotte een superster die in zijn eentje wedstrijden kan beslissen. Mocht Watson voet bij stuk houden en het seizoen niet in actie komen of toch nog verhandeld worden door de Texans, dan wordt het een heel ander verhaal. Met Taylor of Mills als quarterback heeft Houston met afstand de slechtste aanval van de NFL.
DEFENSE
De Texans zijn druk bezig geweest de afgelopen maanden. GM Caserio heeft vanaf het moment dat hij in januari aangesteld werd tot eind mei 79 transacties gemaakt. Dit leverde de club 49 nieuwe spelers op, waarvan 22 in de defensie. Het is echter lastig om te stellen dat de acties van de nieuwe GM de ploeg ook echt beter hebben gemaakt.
Zeker de defensie is een groot probleem. Watt was niet meer de speler die hij in het verleden was, maar hij bleef een icoon in de stad en aanwinst voor elke defensie. De ploeg heeft hem gratis de deur uit laten gaan om in de nadagen van zijn loopbaan nog om een titel te kunnen spelen. Een mooi gebaar, maar het leverde Houston niets op.
En dat terwijl de verdediging vorig jaar al niet goed was. Volgens Football Outsiders DVOA was de unit de dertigste in de NFL. Eén van de problemen was het gebrek aan intercepties. Slechts drie passes van de vijandelijke quarterbacks werden onderschept. Slechts twee andere teams kwamen tot drie intercepties of minder. Overigens was één van de Texaanse intercepties nog van Watt. Om zijn verlies nogmaals te illustreren.
Shaq Lawson is een goede verdediger en zeker een versterking voor de Texans in vergelijking met de rest van hun roster, maar hij is geen Watt. De enige hoop die de fans van de Texans mogen hebben is dat hun nieuwe DC Lovie Smith meer uit de spelers weet te halen. Het is de enige manier dat de defensie van de Texans niet zakt naar plek 32 in het komende seizoen.
CONCLUSIE
De Texans zijn een waardige opvolger van de Jets en Browns in het lijstje slechtst gerunde franchises in de NFL. Het is een zooitje bij de ploeg uit Texas, zowel op als buiten het veld. De schandalen rond Watson zorgen voor grote vraagtekens. Mag hij komend jaar spelen? Of hangt hem een (lange) schorsing boven het hoofd? Als hij mag spelen, is er dan een club die hem wil hebben? De prijs zal zeker niet zo hoog zijn als in januari werd genoemd, waardoor de Texans ook hier weer lijken te verliezen.
Houston won vorig seizoen vier wedstrijden en dat is het grote bewijs van hoe goed Watson speelde. De rest van het roster is namelijk dramatisch. Dat is dit jaar alleen maar erger geworden. Het is te hopen dat Caserio vooral puin aan het ruimen is en dat hij volgend jaar de tijd krijgt om de ploeg echt naar zijn hand te zetten en iets van beleid laat zien, want daar is nu geen sprake van.
De perikelen rond Watson maken het lastig om een goede voorspelling te doen voor de ploeg. Zelfs met Watson lijkt de kans klein dat de ploeg de vier overwinningen van vorig jaar weet te evenaren. Zelfs nu het seizoen een week langer is. Dit komt mede omdat de Texans één van de zwaarste schema’s in de NFL hebben. De 65-jarige David Culley moest jaren wachten op zijn eerste kans om hoofdcoach te worden in de NFL, maar hij is niet te benijden.
Eigenlijk zijn er maar drie wedstrijden waar de Texans een goede kans hebben om te winnen. Dat is de thuiswedstrijd tegen de Jaguars in week 1 en de twee wedstrijden tegen de Colts. Zij moeten het waarschijnlijk zonder quarterback Carson Wentz doen. De overige wedstrijden zal het kwaliteitsverschil te groot zijn en daarom lijken de Texans bij voorbaat kansloos.
Voorspelling: 1-16
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Houston Texans: Tom.
“Om gelijk maar met de deur in huis te vallen: de Texans staan er ontzettend slecht voor en hebben de grootste kans op de eerste pick in de draft van 2022. Als fan gaat het een zwaar seizoen worden om te kijken. De grootste legende van het team, JJ Watt, is vertrokken na 10 jaar van dominantie. Deshaun Watson lijkt ook niet meer terug te keren na de grote schandalen en rechtszaken rondom zijn naam en het tradeverzoek dat hij deze zomer heeft ingediend. Als fan zie ik de Texans niet meer dan 3 overwinningen halen. Daarom zou ik zelf gokken op een 1-16 seizoen. Het team heeft in de afgelopen vijf drafts slechts tweemaal een pick gehad in de eerste ronde en ziet daar nu de gevolgen van. Een slecht seizoen is in mijn ogen niet te vermijden en een reset is hard nodig.”
“Een trade van Watson zou helpen om een paar hoge draft picks te krijgen voor de komende drafts en het team opnieuw op te bouwen. Gelukkig zijn er zelfs in een slecht seizoen altijd lichtpuntjes en daarom ben ik zelf heel benieuwd hoe de nieuwe draft picks het gaan doen. De twee hoogste picks waren David Mills (quarterback) en Nico Collins (wide receiver); beide gekozen in de derde ronde. Nico Collins lijkt de grootste kans te hebben om snel op het veld te staan. Hij kende een paar indrukwekkende trainingen waarin hij liet zien goede handen te hebben en erg explosief te zijn. Van David Mills wordt weinig verwacht en het lijkt vooral een kortstondige poging om het probleem op de quarterbackpositie op te lossen. Al met al moet er een wonder gebeuren willen de Texans dit jaar in de buurt komen van de playoffs.”
Lees hier alle artikelen in de 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 2 het team waar de vraagtekens groot blijven: de New York Jets.
De New York Jets hebben een lange periode van incapabel beleid en coaching achter de rug. In 2019 werd head coach Adam Gase aangesteld voordat men koos voor general manager Joe Douglas. Douglas moest het doen met de erfenis van Mike Maccagnan: een slechte 2019 NFL Draft en een even zo slechte free agency; Le’veon Bell werd bijvoorbeeld aangetrokken op een monstercontract.
Richting het seizoen 2021 ziet het er allemaal iets anders uit. De Jets hebben geen roster waar je bang van wordt, maar het mislukte huwelijk met Sam Darnold is beëindigd en met Robert Saleh is een talentvolle head coach aangesteld. Ditmaal ogenschijnlijk in samenspraak met general manager Joe Douglas. Voor Douglas geldt dat 2021 en 2022 cruciale jaren worden. Hij zal rookie quarterback Zach Wilson moeten omringen met de spelers die hem in staat stellen om optimaal te functioneren.
FREE AGENCY
In free agency haalde Douglas de best betaalde Jets speler binnen: defensive end Carl Lawson kwam over van de Cincinnati Bengals. Gecombineerd met Quinnen Williams vormt hij een solide inside-outside combo in de Jets defense. Kersverse Jets quarterback Zach Wilson werd voorzien van twee wapens: wide receivers Corey Davis (Titans) en Keelan Cole (Jaguars). Met draft pick Elijah Moore en de al aanwezige Jamison Crowder en Denzel Mims betekent dat goed nieuws voor Wilson. Voor de aanval over de grond werd running back Tevin Coleman (49ers) aangetrokken. Verder werd de defensive line versterkt met Sheldon Rankins (Saints) en de offensive line met Morgan Moses (Football Team).
De vertrekkende spelers zorgen niet voor kopzorgen in New York. De samenwerking met Sam Darnold (Panthers) werd beëindigd en het vertrek van defensive ends Tarell Basham (Cowboys) en Henry Anderson (Patriots) werd adequaat opgevangen. Dat geldt ook voor het vertrek van guard Pat Elflein. Hij voegt zich bij de Panthers, maar met het draften van Alijah Vera-Tucker zijn de Jets goed bezet op left guard.
NFL DRAFT
Met de tweede keuze in de 2021 NFL Draft kozen de Jets voor quarterback Zach WIlson (BYU) als opvolger van Sam Darnold. Na Trevor Lawrence lijkt Wilson het grootste armtalent te hebben – hij is accuraat en gooit snel – en verliest maar beperkt aan kracht als hij eenmaal uit de pocket beweegt. Desondanks bestaat er nog voldoende risico met deze keuze. Wilson is klein van stuk en speelde een fantastisch seizoen tegen twijfelachtige tegenstand in een door COVID beheerst college-seizoen. Joe Douglas had een hoop toekomstig draftkapitaal kunnen binnenhalen door Darnold nog een kans te bieden met geschikte ondersteuning, maar hij koos voor Wilson. Een cruciale keuze voor de toekomst van de franchise en daarmee ook zijn eigen positie.
In de eerste ronde hadden de Jets nog een pick. Met de veertiende keuze haalden ze Alijah Vera-Tucker (USC) binnen. Vera-Tucker was de beste guard in deze draft en de keuze voor hem betekent voor het tweede jaar op rij een offensive lineman in de eerste ronde voor de Jets. Goed nieuws voor Wilson dus. Zeker omdat men in de tweede ronde een tweede cadeautje voor hem koos: wide receiver Elijah Moore (Ole Miss). Hij is dynamisch, snel en was in slechts acht wedstrijden goed voor 86 receptions, 1193 yards en acht touchdowns.
Met de keuze voor running back Michael Carter (North Carolina) in de vierde ronde kwam er een einde aan de reeks aanvallende picks van de Jets. Carter strijdt straks met Tevin Coleman, La’Mical Perine en Ty Johnson om snaps. Met de laatste zes picks koos New York alleen maar verdedigende spelers. In de vijfde ronde waren dit Jamien Sherwood (LB, Auburn), Michael Carter II (DB, Duke) en Jason Pinnock (CB, Pittsburgh). In de zesde ronde ging New York voor Hamsah Nasirildeen (LB, Florida State), Brandin Echols (CB, Kentucky) en Jonathan Marshall (DT, Kentucky). Vooral de keuzes voor de twee cornerbacks zijn opvallend. De diepte op die positie is groot, maar het Jets roster heeft geen overduidelijke starters.
OFFENSE
Vanaf dit seizoen draait de offense enkel en alleen om nieuwe aanwinst Zach Wilson. Hij moet presteren om de huid van zijn general manager en de nabije toekomst van de franchise te redden. Dat betekent dat hij qua wapens en bescherming in staat gesteld moet worden om precies dat te doen. Wilson is namelijk geen zekerheid en met het traden van Sam Darnold – ook geen zekerheid, maar wel potentie – en de magere collegeresultaten en -ervaring van Wilson neemt Douglas een groot risico.
Echter, men heeft een paar goede stappen genomen ter ondersteuning van Wilson. Zo werd met Mike LaFleur een offensive coordinator aangenomen die met het quarterback-vriendelijke West Coast systeem speelt. Wilson heeft daar ervaring mee door zijn tijd bij BYU. Qua targets ziet het er ook goed uit voor Wilson. Corey Davis werd aangetrokken en die zal zich moeten ontwikkelen tot een heuse WR1. Denzel Mims liet zijn potentie zien in 2020, maar moet wel een stap maken om nuttig te zijn voor Wilson. Tenslotte kan draft pick Elijah Moore een enorme aanwinst blijken en daarmee een bedreiging vormen voor veteraan Jamison Crowder. De tight end positie blijft een vraagteken, maar Chris Herndon heeft potentie.
De offensive line blijft een punt van aandacht bij de Jets. De left guard positie is duurzaam bezet met draft pick Alijah Vera-Tucker, maar right guard is met Alex Lewis en Noah Fant alleen op de korte termijn voorzien van kwaliteit. Verder mist de offensive line de zekerheden die een rookie quarterback nodig heeft, op left tackle Mekhi Becton na. Center Conor McGovern is geen uitblinker en juist een rookie QB heeft een stabiele center nodig. Ook op de running back positie heerst onzekerheid. Tevin Coleman kwam over van de 49ers en is bekend met de LaFleur offense. Hij biedt stabiliteit als de jongere honden, La’Mical Perine en Michael Carter, moeite hebben om op gang te komen.
DEFENSE
Qua defensie gaat Saleh voor een grote verandering. Hij laat de Jets defense komend seizoen spelen in een 4-3 in plaats van 3-4 formatie; vergelijkbaar met de Seahawks. Immers, Saleh begon ooit onder Pete Carroll. Ten behoeve van deze formatie werd DE Lawson aangetrokken. Een duurbetaalde kracht, maar de pass rush was vorig seizoen ernstig onder de maat. Lawson in combinatie met Williams is een bedreiging voor iedere offense.
De Jets profiteren ook van de terugkeer van middle linebacker C.J. Mosley. Vorig seizoen liet hij het seizoen schieten als COVID opt-out. Dankzij de versterkte D-line zal hij meer in staat zijn om zijn rol als MLB te vervullen in plaats van het opvangen van offensive linemen. Het wordt een essentieel jaar voor Mosley. In zijn eerste jaar kwam hij door een blessure slechts twee duels in actie, maar liet hij wel zijn kwaliteiten zien. Zijn vijfjarige contract ter waarde van 85 miljoen dollar vereist prestaties.
Het grootste probleem in de Jets defense is de secondary; voornamelijk de cornerbacks. En juist die positie is zeer belangrijk in een Cover 3 defense. New York moet het doen met twee starters met een gebrek aan ervaring: Bryce Hall en Blessuan Austin zijn samen goed voor 23 wedstrijden. De slot corner positie is compleet onzeker dus de cornerbackgroep is dit seizoen een hoofdpijndossier voor Saleh. Een zekerheidje in de Jets defense is free safety Marcus Maye. Hij is de beste verdediger, maar zijn contract loopt af; een must om te verlengen. De strong safety positie is zwak bezet door geconverteerde free safety Ashtyn Davis.
CONCLUSIE
De New York Jets hebben een playoff drought van tien jaar. Dat is twee keer zo veel als de volgende teams in het lijstje: de Bengals, Cardinals en Broncos. Het slechte nieuws is dat de teller zo goed als zeker op elf staat na dit seizoen. De Jets hebben namelijk geen play-off roster en Wilson is niet de Messias. Het roster bevat echter wel een aantal jonge, talentvolle spelers waar de Jets, ongeacht de ontwikkeling van Wilson, nog vele jaren plezier van kunnen hebben. Of Joe Douglas een goede GM en Zach Wilson een potentiële top QB is, moet dit seizoen uitwijzen. Met Robert Saleh is er echter een head coach met de juiste houding en mentaliteit aangesteld, daarom gloort er hoop aan de horizon, maar de toekomst blijft ongewis.
Voorspelling: 5 – 12
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de New York Jets: Henk Kiel.
“Gisteren, zaterdag 7 augustus, was de vuurdoop van Zach Wilson, die 22 werd op de dag dat ene Tom Brady twee keer zo oud werd. Het was zijn eerste training in MetLife met publiek en dat was niet best. Hiermee rijst de vraag of de stap van Utah naar New York geen hele grote is zonder de aanwezigheid van een gerenommeerde back up QB à la Nick Foles. Johnson lijkt mij niet die man. De wide receivers – let op Elijah Moore – plus een versterkte OL bieden in ieder geval mogelijkheden. De huidige coaching staff is er een die de rust bewaart en de jonge spelersgroep de tijd geeft aan de zwakke punten te werken.”
“Waar we wel veel van mogen verwachten, is de DL. Met vooral Carl Lawson en Quinnen Williams mogen we bijna van een elite DL spreken. De pech is dat de secondary zowel diepte als kwaliteit mist. Tja, je kunt nou eenmaal niet alle zwakke punten in één jaar wegpoetsen. Wel kun je je afvragen waarom met de enorme cap space niet op zijn minst een CB als Nelson werd aangetrokken. Het lijkt er echter op dat de Jets wel klaar zijn met die buitensporige contracten; zie ook de tag op Maye die niet leidde tot een nieuw langjarig contract. Die aanpak bevalt me, maar neemt ook risico’s met zich mee. Mijn voorspelling is 4-13. Dat klinkt negatief, maar alleen als alles meezit, is meer mogelijk. De toekomst zie ik echter met vertrouwen tegemoet. Vooral vanwege de nieuwe wind die onder het duo Douglas-Saleh waait. Eindelijk rust in de tent. Alleen dat al is pure winst.”
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 1 het team dat met de eerste pick in de 2021 NFL Draft uiteraard voor Trevor Lawrence ging: de Jacksonville Jaguars
FREE AGENCY
De Jaguars hadden een berg werk op de tafel na afloop van vorig seizoen. Slechts één enkele wedstrijd konden de Jags winnen; de eerste van het seizoen nota bene. Daarom werd head coachDoug Marrone op 4 januari bij het huisvuil gezet. Amper tien dagen later kondigden de Jaguars al zijn vervanger aan. Tot niemands verbazing nam Urban Meyer de handschoen op om het team uit het slop te halen. Ondanks zijn lange staat van dienst in het College Football is dit pas zijn eerste job als head coach op het allerhoogste niveau.
De Jaguars konden nog wel wat meer gebruiken dan enkel een nieuwe coach. Met een behoorlijk gevulde beurs trok men de markt op. Met name de defense had een make-over nodig. De Jags hadden in 2020 de op één na slechtste defensie van het hele pak en dus was een kwaliteitsinjectie broodnodig. De front office investeerde zowel in de front seven als in de secondary. Defensive Tackle Malcom Brown kwam via een trade over van de New Orleans Saints, terwijl Roy Robertson-Harris de Bears verliet en een driejarige deal tekende bij Jacksonville. Voormalig Pro Bowler Shaq Griffin en safety Rayshawn Jenkins werden gehaald om de secondary op te smukken.
Ook aanvallend was het een teleurstellend seizoen voor Jacksonville vorig jaar. Om daar in 2021 verandering in te brengen werd er afscheid genomen van receivers Chris Conley en Keelan Cole. In hun plaats kwam Marvin Jones over van de Detroit Lions. Hij tekende voor twee jaar. Veteraan Carlos Hyde kwam de backfield versterken. De opvallendste nieuwkomer was echter Tim Tebow. De Heisman Trophy-winnaar van 2007 keerde na negen jaar terug naar de NFL. Ditmaal niet als quarterback, maar wel als tight end. Het nieuws bracht de Jaguars alvast voor even in het middelpunt van de belangstelling.
NFL DRAFT
Dankzij hun dramatische seizoen konden de Jacksonville Jaguars rekenen op de eerste pick in de Draft van 2021. Die ging tot niemands verbazing naar de quarterback Trevor Lawrence van Clemson. Lawrence gold als het grootste talent in de draft en kenners zien in hem potentieel één van de beste quarterbacks in de NFL. Een no-brainer dus voor een organisatie die dringend op zoek was naar een nieuw gezicht. De Jaguars hadden verder nog een heleboel draft capital om te spenderen. Nog in de eerste ronde ging de 25e pick naar running back Travis Etienne, eveneens van Clemson. Running back was niet meteen de grootste nood van de Jags, maar een kans om Etienne en Lawrence met elkaar te herenigen in de NFL wilden ze niet laten liggen.
In de tweede ronde mochten de Jaguars opnieuw tweemaal kiezen. De 33e keuze viel op cornerback Tyson Campbell uit Georgia, terwijl de 45e pick naar offensive tackle Walker Little ging. Van ronde 3 tot 6 hadden de Jags nog eens vijf picks. Daarmee kozen ze Andre Cisco (S, Syracuse) in de derde ronde, Jay Tufele (DT, USC) en Jordan Smith (DE, UAB) in de vierde ronde, Luke Farrell (TE, Ohio State) in de vijfde ronde en tenslotte Jalen Camp (WR, Georgia Tech) in de zesde ronde.
OFFENSE
De aanval van de Jacksonville Jaguars heeft een nieuwe leider en zijn naam is Trevor Lawrence. Lawrence zal de Jaguars opnieuw naar hun niveau van 2018 moeten leiden, al lijkt dat dit seizoen nog te hoog gegrepen. Dat Lawrence de starter wordt voor Jacksonville dit seizoen, dat staat vast. Achter hem is er nog een strijd voor de back-up-positie tussen Gardner Minshew en C.J. Beathard. Als Minshew niet meer weg geruild wordt, dan zal hij de back-up zijn van Trevor Lawrence.
Qua wapens mag Lawrence de bal werpen naar voornamelijk D.J. Chark en de nieuw aangetrokken Marvin Jones. Laviska Shenault wordt de derde receiver van dienst. De tight ends liggen niet dik bezaaid in Jacksonville. Draft pick Luke Farrell zou wel eens meteen kunnen starten. Of Tim Tebow het team haalt bij de start van het seizoen valt af te wachten. De kans is echter bijzonder klein dat hij een grote rol van betekenis zal spelen in de offense van de Jaguars.
Het backfield oogt op papier dan weer wel erg interessant. Eerste ronde pick Travis Etienne zal meteen voor de leeuwen gegooid worden en naast hem zal James Robinson zijn verrassende prestaties van vorig seizoen trachten te bevestigen. Dit duo kan rekenen op een O-line die ongewijzigd is na vorig seizoen. Dat is op zich geen slecht nieuws, want deze groep behoorde zeker niet tot de slechtste in de NFL. Zeker center Brandon Linder behoort tot de besten op zijn positie. Hij zal voor de openingen moeten zorgen voor Etienne en Robinson.
DEFENSE
Zoals gezegd was de defense van de Jacksonville Jaguars vorig seizoen op zijn zachtst gezegd ondermaats. Het front office in Jacksonville heeft er in het tussenseizoen alleszins alles aan gedaan om de kwaliteit op te trekken. Dat is deels gelukt. Nieuwe aanwinsten Shaq Griffin, Roy Robertson-Harris en Rayshawn Jenkins komen zo goed als zeker allemaal aan de start op hun respectievelijke posities. Ook Malcom Brown zal als defensive tackle op voldoende minuten kunnen rekenen. In de rookies zien we nog niet meteen starters.
In de front seven zal Robertson-Harris wellicht de gevaarlijkste pass rusher zijn. Het is ook uitkijken naar de evolutie van Taven Bryan. Bryan was een eerste ronde pick in 2018 en is nog altijd maar 25. Hij kan dus nog steeds groeien. Op de edgepositie hebben de Jaguars met Josh Allen en K’Lavon Chaisson twee recente eerste ronde picks die in principe beter moeten doen in 2021 dan in 2020. Ook linebackers Myles Jack en Joe Shobert zijn mannen die de lenteschoonmaak in Jacksonville overleefd hebben. Zeker Myles Jack liet vorig seizoen mooie dingen zien en was volgens PFF de 15e beste linebacker in de NFL.
In de secondary zien we tenslotte Shaq Griffin en Rayshawn Jenkins als zekere starters, naast tweedejaars cornerback C.J. Henderson en safety Jarrod Wilson. Voor de laatste basisplek op cornerback kijken we wellicht naar een duel tussen Tre Herndon en Sydney Jones. Enorm veel diepte hebben de Jaguars echter niet in hun verdediging, ondanks de kwaliteitsinjectie.
CONCLUSIE
Slechter dan 2020 kan haast niet en dat zal ook niet gebeuren. De Jacksonville Jaguars zijn nu een beter team dan een jaar geleden. Ze hebben zowel in free agency als in de draft kwaliteit binnengehaald die hun in staat moet stellen om hun winsttotaal aardig op te krikken. Toch ontbreekt het de Jags aan echte sterren, alsook aan diepte op enkele posities. Op tight end, bijvoorbeeld, is het vruchteloos zoeken naar een topper, terwijl ook in de defensie geen wereldspelers rondlopen. Het is echter een erg jonge ploeg en er zit wel potentieel in. Niet in het minst op quarterback, de belangrijkste positie op het veld. Als Trevor Lawrence meteen kan schitteren, zal de hoop snel terugkeren in Jacksonville, maar een winnend seizoen, dat komt nog te vroeg voor deze groep.
Voorspelling: 6 – 11
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Jacksonville Jaguars: Jan.
“Je kan niet anders dan met een dubbel gevoel terugkijken op het voorbije seizoen van de Jaguars. Enerzijds is er de pijn van het slechtste team zijn en eindigen met een 1-15 record. Anderzijds bracht dat het team net wel in positie om een volledige reset uit te voeren en enorm hoopvol naar de toekomst te kunnen kijken. Dat laatste is eigenlijk ook wel iets wat Jags fans eigenlijk jaar na jaar doen; een sporadische uitschieter daargelaten. Waarom zou dit jaar dan anders moeten zijn?”
“Wel, er zijn meerdere factoren, maar de voornaamste zijn het aanwerven van hoofdtrainer Urban Meyer, één van de allerbeste College Football trainers ooit, en vooral het kroonjuweel, quarterback Trevor Lawrence, de first overall pick uit de afgelopen draft. Lawrence wordt al jaren gehyped als hét volgende generational talent. Rond hem zal de komende jaren stevig gebouwd worden door de volledig nieuwe staf die meekwam. Vooral van defensive coordinator Joe Cullen, gekomen van de Baltimore Ravens, verwacht ik wel heel wat. De defense was het afgelopen jaar bij momenten echt dramatisch en dus is er flink geïnvesteerd in dat deel van het team.”
“Op offense zal het team uiteraard staan of vallen met de prestaties van Lawrence. Er werden behoorlijk wat spelers gehaald om het hem zo comfortabel mogelijk te maken. Dat is ook gewoon waar dit jaar om zal draaien: de overgang van Lawrence naar het NFL-niveau. De eerste signalen uit het trainingskamp zijn alvast bemoedigend. Zelfs zó bemoedigend, dat Meyer de woorden one-year rebuild in de mond heeft genomen. Zelf ben ik wat gematigder. Ik ga uit van minstens twee jaar om een sterke basis te leggen. Het is moeilijk om rustig te blijven onder al de hype, maar ik ga het toch proberen te doen met mijn voorspelling van 5-12.”
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
De MLB Trade Deadline was vrijdag om 16:00 ET (22:00 uur Nederlandse tijd). Waar in de dagen voorafgaand aan de Deadline al wat voorgerechtjes werden geserveerd, inclusief een blockbuster voor Max Scherzer en Trea Turner, ging het vrijdag helemaal los. In één van de meest krankzinnige Deadline Days uit de geschiedenis van de sport verruilden tientallen spelers van club, onder wie meerdere supersterren. In totaal werden de afgelopen week maar liefst 10 spelers getrade die dit jaar All-Stars waren. Hieronder vind je een round-up van de belangrijkste trades van vandaag.
BLUE JAYS HALEN JOSE BERRIOS
De dag begon met een trade voor Twins-werper Jose Berrios. De 27-jarige Puerto Ricaan vertrok naar de Toronto Blue Jays in ruil voor prospects Simeon Woods-Richardson (RHP) en Austin Martin (IF/OF). Vooral Martin is een stevige prijs om te betalen voor Berrios, wiens contract nog wel doorloopt tot en met 2022. De voormalig Vanderbilt-ster was de vijfde overall pick in de Draft van 2020 en staat bekend als een top-50 prospect in de sport. Woods-Richardson was een product uit de Marcus Stroman-trade met de Mets, een paar seizoenen geleden.
OFFICIAL: We’ve acquired RHP José Berríos from the Twins in exchange for SS/OF Austin Martin and RHP Simeon Woods Richardson.
Met Berrios hebben de Blue Jays nu een belangrijke arm toegevoegd aan hun pitching staff, maar tegen een enorme prijs. Op 9.5 wedstrijd achter de Red Sox en op de vierde plek in de divisie is dit een behoorlijk offer voor een seizoen waarin je mogelijk niet eens de playoffs haalt.
Ook Joakim Soria kwam naar de Blue Jays, op de valreep.
WHITE SOX BOUWEN WAANZINNIGE BULLPEN
De Chicago White Sox beschikten al over enkele van de beste bullpenwerpers in de Major League in de vorm van Liam Hendriks, Michael Kopech, Garrett Crochet en Aaron Bummer, maar de Southsiders deden er nog een schepje bovenop. In ruil voor reliever Codi Heuer en infielder Nick Madrigal kwam Craig Kimbrel over van de stadgenoot Cubs. Na een dag eerder ook al Ryan Tepera van de North Siders te hebben overgenomen, maakten GM’s Hahn en Hoyer binnen 24 uur nog een deal. Kimbrel heeft het laagste ERA van alle kwalificerende relievers in baseball en geeft de White Sox een waanzinnige bullpen.
The #WhiteSox have acquired All-Star closer Craig Kimbrel from the Chicago Cubs in exchange for right-handed pitcher Codi Heuer and second baseman Nick Madrigal. pic.twitter.com/mfDsPKy4uq
Heuer, lid van de huidige bullpen, had het zwaar dit jaar, maar toonde in 2020 over een levendige arm te beschikken. Een harde sinker en fastball geven de jonge rechtshandige pitcher een arsenaal om op voort te borduren. Nick Madrigal, de White Sox first round pick in 2018, komt dit seizoen niet meer in actie. Hij scheurde zijn hamstrings eerder dit seizoen. De 24-jarige tweedehonkman sloeg dit seizoen .305 met 30 runs, 21 RBIs en een 114 OPS+ voor de White Sox, voor zijn blessure. De komst van Cesar Hernandez, die ook in 2022 nog onder contract staat, op donderdag maakte Madrigal overbodig.
Kimbrel heeft nog een cluboptie voor $16 miljoen voor 2022.
CUBS ZETTEN UITVERKOOP DOOR, STUREN BAEZ NAAR METS
De leegverkoop bij de Cubs duurde nog even voort, want na Anthony Rizzo en Craig Kimbrel vertrok ook Javier Baez bij de Cubbies. De kortestop werd naar de New York Mets gestuurd, tezamen met werper Trevor Williams, voor top prospect Pete Crow-Armstrong. Ook Crow-Armstrong is, net als Madrigal, momenteel geblesseerd, maar is een outfielder met een ogenschijnlijk behoorlijke toekomst.
BREAKING: The New York Mets are finalizing a trade to acquire shortstop Javier Baez from the Chicago Cubs, sources tell ESPN. Deal is pending medicals.
Baez had aangegeven geen interesse te hebben in een andere positie, behalve wanneer hij met zijn beste vriend Francisco Lindor in New York kon spelen. Hij zou dan met plezier naar het tweede honk gaan. Die wens komt nu uit, terwijl de Mets een stevige stap richting een divisietitel zetten.
KLAP OP DE CUBS-VUURPIJL: OOK KRIS BRYANT VERTREKT
Rizzo weg, Kimbrel weg, Baez weg en als laatste vertrok ook Kris Bryant bij de Cubs. De San Francisco Giants, de verrassing van het huidige seizoen, voegden de superster toe aan hun lineup. Giants-GM Scott Harris werkte in 2016 nog voor de Cubs en won met de club een titel. Die connectie was blijkbaar nog niet verloren gegaan. Met het vertrek van Bryant zijn de Cubs vrijwel leegverkocht en begint de periode van rebuilden van de komende jaren. De beslissing om de ‘core’ na de World Series-titel uit 2016 niet langdurig vast te leggen, breekt de club nu enorm op.
De omgekeerde weg wordt bewandeld door Giants prospects Alex Canario (outfielder, Giants #9 prospect) en Caleb Kilian (pitcher, #30 prospect). De Giants haalden intussen ook nog reliever Tony Watson van de Los Angeles Angels.
BRAVES FIXEN OUTFIELD EN VERSTERKEN BULLPEN
De Atlanta Braves hadden, zeker na de blessure bij Ronald Acuna, outfieldhulp nodig. De club vond die in de vorm van Adam Duvall (Marlins) en Eddie Rosario (Indians). In ruil voor Duvall kregen de Marlins catcher Alex Jackson, terwijl Cleveland genoegen moest nemen met Pablo Sandoval. De Braves hebben zich met de versterkingen verzekerd van enige mate van consistentie in het outfield. Hoewel Duvall en Rosario geen sterren zijn, kunnen de beide spelers een team dat meedoet om de prijzen prima van een goede impuls voorzien.
Op de valreep kwam ook nog Jorge Soler over van de Kansas City Royals, als derde nieuwe Braves-outfielder van de dag. Minor Leaguer Kasey Kalich bewandelde de omgekeerde weg. En passant haalden de Braves ook nog Pirates-closer Richard Rodriguez. Prospects Bryse Wilson en Ricky Devito gaan naar Pittsburgh.
DOMBROWSKI PROBEERT PHILLIES TE VERSTERKEN
Dave Dombrowski, die bekend staat om het volledig aftakelen van elk Minor League-systeem waar hij de baas over is in een poging de MLB-club een titel te bezorgen (zie Marlins, Tigers en Red Sox), begint nu ook in Philadelphia aan zijn werk. De Phillies haalden werpers Ian Kennedy, Kyle Gibson en Minor Leaguer Hans Crouse op bij de Texas Rangers. Naar Texas vertrekken top pitching prospect Spencer Howard, die op plek 27 van de nationale prospect-top-100 staat. Ook Kevin Gowdy en Josh Gessner bewandelen de weg naar Arlington.
De move was opvallend omdat eerder op de dag de Phillies niet bereid waren Mick Abel (de nummer 99 in de Top 100) naar de Cubs te verhandelen voor de beste closer in baseball, Craig Kimbrel. Blijkbaar is de nummer 27 verhandelen voor wat mediumgoede pitchers geen probleem. Philadelphia krijgt ook nog $4 miljoen van Texas.
Overigens haalden de Phillies ook nog Freddy Galvis terug naar de City of Brotherly Love. De infielder kwam over van de Baltimore Orioles.
OVERIGE DEALS
De New York Yankees, al dagen druk bezig zich te versterken, haalden werper Andrew Heaney van de Los Angeles Angels.
De Milwaukee Brewers haalden linkshandige werper Daniel Norris op in Detroit, in ruil voor Minor League-werper Reese Olson. Daarnaast voegde de club ook reliever John Curtiss toe aan de bullpen van de Marlins, in ruil voor catcher Payton Henry.
De St. Louis Cardinals haalden linkshandige werper J.A. Happ, die overkomt van de Minnesota Twins. De omgekeerde weg wordt bewandeld door linkshandige werper Evan Sisk en rechtshandige werper John Gant.
De Cubs stuurden ook nog Jake Marisnick weg, hij naar de San Diego Padres.
Jon Lester werd van de Nationals naar de Cardinals getrade voor outfielder Lane Thomas.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
