Home Blog Pagina 301

Dutch Watch: Kieboom keert terug, wisselend succes landgenoten

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Kieboom keert terug, wisselend succes landgenoten

Deze laatste dagen voor de trade deadline waren vooral voor Jonathan Schoop interessant. Was er nog een team dat hem wegplukte bij de Detroit Tigers? Deze week kon hij in het uniform van de Tigers nog gewoon verder bouwen aan zijn hitting streak. In de line-up van de Washington Nationals kwamen we Carter Kieboom weer tegen en Kenley Jansen herstelde zich van een paar slechte dagen op de heuvel. Dit alles en nog veel meer in deze editie van de Dutch Watch.

SEIZOENSSTATS: 394 AB, .261/.321/.492, .813 OPS, 63 R, 69 RBI, 30 2B, 17 HR, 13 SB, 109 OPS+

Het lukt de Atlanta Braves nog maar niet om boven de .500 te komen, maar toch zijn Ozzie Albies en de zijnen nog altijd in de race voor hun vierde divisietitel op rij. Om hun kansen te verbeteren, was een goede road trip wenselijk. Met series tegen de Phillies en de Mets kregen de Braves deze week wat beter zicht op hun mogelijkheden. De trip begon in Philadelphia, waar ze vier keer speelden tegen de Phillies. Vervolgens reisde het gezelschap door naar de Big Apple, waar de leidende Mets op hun stonden te wachten.

Tegen de Philadelphia Phillies weigerde de knuppel van Albies nogal eens dienst dit seizoen. Tot de serie van vorig weekend was hij 8-for-48 tegen Philadelphia. In de eerste van vier wedstrijden begon de infielder echter aan een inhaalslag. Hij opende in de eerste inning met, hoe kan het ook anders, een double om vervolgens de eerste run van de wedstrijd te scoren. Een single in de derde inning resulteerde eveneens in een run op weg naar een 7-2 zege. Ozzie Albies kwam in de tweede ontmoeting opnieuw door met een double en scoorde de enige run namens Atlanta. Hij was 2-for-5 maar ging met zijn ploeg wel onderuit.

De Braves zijn dit seizoen niet zelden een gevalletje van alles of niets en dat bleek ook weer tegen de Phillies. In Game 2 zwegen de bats en in de derde wedstrijd vloog de ene bal na de andere het stadion uit. Eén van de vijf homeruns kwam op naam van Ozzie Albies. Zijn 16e homerun van het jaar hielp Atlanta aan 3 runs en een 10-1 voorsprong. Daarmee was het nog niet gedaan, want de teller stokte bij 15-3. Hoe anders verliep de laatste wedstrijd. Aaron Nola was meesterlijk namens de Phillies en hield Albies (0-for-4) en de Braves in bedwang: 2-1.

BELANGRIJKE SERIE

Voor de Braves begon hun verblijf in de Big Apple maandag met een doubleheader tegen de Mets. Die drukke dagen zijn doorgaans niet aan Atlanta besteed, maar dit keer begonnen ze met een 2-0 overwinning. Albies noteerde een single in de eerste inning, maar de rest van deze dag zou zijn knuppel zwijgen. Deel twee van de doubleheader ging met 1-0 naar de Mets, waardoor de gastheren de aanval op hun koppositie voorlopig even counterden.

Dinsdag, in de derde ontmoeting, pakten de Braves weer eens uit. Met 12-5 lieten ze de Mets alle hoeken van het eigen stadion zien en Ozzie Albies ging diep. Heel diep. Na een walk in de eerste inning volgde een enorme klap in de tweede. Met één honk bezet en twee uit sloeg de tweedehonkman zijn zeventiende homerun van dit seizoen. Het betekende op dat moment een 4-0 voorsprong voor Atlanta, dat geheel volgens de eigen traditie een dag later aanvallend weer stilviel. De vierde wedstrijd ging, ondanks de 2-for-4 van Albies, met 2-1 naar de Mets. Een knullige nederlagen, want kansen lagen er wel degelijk voor de Braves. De singles van Albies volgden echter op momenten dat er niemand in scoringspositie stond.

Met een 6-3 overwinning sloten de Braves deze zogenaamde rivalry road trip met een goed gevoel af. Ze liepen één wedstrijd in op de Mets en Albies mocht weer een hit en een RBI aan zijn totaal toevoegen. Met een RBI-single in de vijfde inning zorgde de tweedehonkman met de 4-1 voor wat lucht in de gelederen van de Braves. Een inning eerder had hij zelf, na een homerun van Austin Riley, al een run over home plate gelopen.

SEIZOENSSTATS: 355 AB, .307/.370/.515, .885 OPS, 59 R, 53 RBI, 29 2B, 15 HR, 5 SB, 137 OPS+

De Boston Red Sox strijden in de AL East samen met de Tampa Bay Rays om de eerste plaats. Beide teams hebben de New York Yankees inmiddels op grote achterstand gezet, maar voor de mensen in Boston blijven dat desondanks speciale wedstrijden. Afgelopen weekend konden ze hun hart weer eens ophalen, want die gehate Bronx Bombers kwam naar Fenway Park. Een welkome tegenstander voor Xander Bogaerts, die dit seizoen uitstekend presteert tegen de aartsrivaal. Na het vertrek van de Yankees kwam er een andere divisierivaal naar Beantown. Tegen de Toronto Blue Jays konden de Red Sox zich geen fouten permitteren in de jacht op de divisietitel.

Slapeloze nachten bezorgde Xander Bogaerts de werpers van de Yankees dit seizoen. Als onze landgenoot eenmaal het logo van de aartsrivaal zag, ging hij helemaal los. Met een slaggemiddelde dat bijna de .450 aantikte was Bogaerts een plaag voor de Yankees en dat hoopte hij in deze serie van vier door te trekken. Hij kwam door met een single in de zesde inning van de eerste wedstrijd, maar zijn walk in de tiende inning was vele malen belangrijker. Deze leidde uiteindelijk tot de winnende run: 5-4.

WEER DIE POLS

Met een sac fly was Xander Bogaerts opnieuw belangrijk voor de Red Sox in het tweede duel. De kortestop was 1-for-3 met zijn 52e RBI en een 6-2 overwinning. Met een 4-3 overwinning in de derde ontmoeting wisten de Yankees een sweep af te wenden. Bogaerts was 1-for-4 en hij zag zijn slaggemiddelde zakken naar .311. Met 0-for-3 daalde dit zondag nog verder, maar zijn belangrijkste wapenfeit kwam in de achtste inning. Een sac fly liet Enrique Hernandez de winnende run scoren en voor de derde keer in vier dagen wonnen de BoSox: 5-4.

Rond de ASG had Xander Bogaerts last van zijn pols. Dit stak ook deze week weer de kop op, want hoewel de blessure niet ernstig schijnt te zijn, hield manager Alex Cora zijn kortestop de eerste twee wedstrijden wel aan de kant. Pas in de derde in deze serie van vier, Game 2 in de doubleheader op woensdag, deed Cora een beroep op zijn infielder. Twee keer bereikte Bogaerts de honken. In de eerste inning middels een single en met twee honken bezet werd Bogaerts in de vierde geraakt door de werper. Boston versloeg de Blue Jays voor de tweede keer in drie wedstrijden: 4-1.

Deze serie werd door de Red Sox afgesloten met een flinke nederlaag. Donderdag wonnen de Blue Jays voor de tweede keer in een paar dagen en de manier waarop dit gebeurde, zal de fans in Boston nog wel even heugen. Hun Red Sox werden met 13-1 van het veld geslagen. Xander Bogaerts maakte deze oorwassing slechts gedeeltelijk mee. Hij stond slechts drie innings op het veld en was 0-for-2 aan slag. Op het moment van schrijven is nog niet duidelijk of we ons zorgen moeten maken over zijn pols. Met een 4-0 achterstand was Boston nog zeker niet kansloos toen Bogaerts naar de kant werd gehaald.

SEIZOENSSTATS: 191 AB, .209/.263/.382, .645 OPS, 21 R, 28 RBI, 7 2B, 8 HR, 3 SB, 75 OPS+

Met één wedstrijd voorsprong op de Braves begonnen Didi Gregorius en zijn Philadelphia Phillies aan die oh zo belangrijke serie tegen de rivaal. Het was vooral zaak om de serie van vier niet te verliezen en als het even kon de voorsprong in de NL East zelfs uit te breiden. De home stand kreeg daarna een vervolg tegen de Washington Nationals. Heel voorzichtig moeten de Nats hun rivalen laten gaan en in de onderlinge serie kregen de Phillies dus de kans verder afstand te nemen.

Gregorius presteert goed tegen de twee belangrijkste rivalen in de divisie. Tegen de Mets (.286 BA) nog net iets beter dan tegen de Braves, maar daar kon hij vorig weekend aan werken. Met zijn zevende double en zijn eerste triple begon Sir Didi goed aan deze serie van vier. Die triple in de zevende inning leidde tot een run, maar alle inspanningen van de Amsterdammer waren tevergeefs. Atlanta won met 7-2.

MOEIZAAM

Na een dagje rust mocht Gregorius in de derde ontmoeting opnieuw aan de bak. De Phillies hadden Game 2 met 5-1 gewonnen, maar kregen de runs in Game 3 aan alle kanten om de oren. In de achtste inning kreeg Gregorius na een fielder’s choice en een error van Albies nog wel een RBI achter zijn naam, maar het leed was toen al geleden: 3-15. De met 2-1 gewonnen series finale bekeek Gregorius wederom vanaf de kant.

Tegen de Nationals keerde Gregorius “gewoon” terug in de line-up en met 2-for-4 in de eerste wedstrijd hielp hij zijn slaggemiddelde weer de weg omhoog (van .211 naar .217) te vinden. Veel meer dan dat zat er ook niet in, want runs of RBIs leverden deze hits niet op in deze met 6-5 gewonnen wedstrijd. Helaas voor de kortestop kelderde zijn slaggemiddelde afgelopen dinsdag weer. De Phillies verloren met 6-4 en Gregorius was 0-for-4.

Na een verregende woensdag speelden de rivalen donderdag een doubleheader. Met 0-for-3 was deze voor Gregorius weinig succesvol. In ’t eerste deel bereikte hij de honken nadat de pitcher hem raakte. Een paar uur later was er voor hem slechts een rol als pinch-hitter weggelegd. Beide teams wonnen één wedstrijd donderdag. Washington was in de eerste ontmoeting met 3-1 te sterk en Philadelphia won deel twee met 11-8. Met slechts 4 hits in zijn laatste 28 AB’s zit Gregorius even in een dipje.

SEIZOENSSTATS: 39.1 IP, 1-4 (22 SV), 2.97 ERA, 1.297 WHIP, 3.66 FIP, 16 R, 13 ER, 27 BB, 45 K, 131 ERA+

Kenley Jansen zal de eerste week na de ASG zo snel mogelijk willen vergeten. Niet alleen gaf hij drie keer een voorsprong uit handen, maar hij werd ook nog eens uitgejouwd door de eigen aanhang. Het moest voor hem dan ook de week van eerherstel worden. Dat moest ook wel, want veel meer averij konden de Dodgers niet gebruiken. De titelhouder zag deze week bekende gezichten, want net als een week eerder speelde LA tegen de Rockies en de Giants. Voor Jansen de uitgelezen kans dus om te laten zien dat hij deze teams wel degelijk van scoren af kan houden.

Tussen 18 juli en 24 juli schoot het ERA van Kenley Jansen omhoog van 1.24 naar 3.05. Deze beroerde periode begon met een optreden tegen de Colorado Rockies en tegen diezelfde Rockies mocht de closer het afgelopen zaterdag opnieuw proberen. Na zijn drie slechte wedstrijden kreeg Jansen van Dave Roberts niet de kans om even vertrouwen te tanken. Met een 1-0 voorsprong werd hij “gewoon” voor de leeuwen gegooid. Hier is de bal Kenley, zoek het maar uit!

KENLEY KAN HET NOG

Na vier pitches had Jansen al twee nullen te pakken. Het ging crescendo voor de closer, maar Ryan McMahon wilde van geen opgeven weten. Hij maakte er een lange slagbeurt van en dwong een walk af. Verder liet Jansen het niet komen. C.J. Cron werd weggezet met drie slag. Kenley Jansen had voor zijn 22e save 15 pitches nodig. Niet alleen was dit goed voor zijn ERA (2.97) maar bovenal voor het vertrouwen.

De Dodgers wonnen twee van de drie wedstrijden tegen de Rockies en zetten vervolgens koers naar San Francisco voor die belangrijke serie tegen de Giants. Deze liep niet goed af voor de titelverdediger. San Francisco won twee van de drie wedstrijden en liep dus weer uit in de divisie. Kenley Jansen kon alleen maar toekijken. De closer kwam niet in actie tijdens dit drieluik en bleef zo staan op 22 saves.

SEIZOENSSTATS: 12 AB, .083/.267/.083, .350 OPS, 2 R, 0 RBI, 0 2B, 0 HR, 0 SB, 5 OPS+

Aan het begin van dit seizoen maakten we opnieuw kennis met Carter Kieboom en afgelopen week mocht de derdehonkman zich opnieuw bewijzen in de hoofdmacht van de Nationals. Nadat Kieboom in april twee wedstrijden speelde tegen de Braves mocht hij het nu tegen Baltimore en Philadelphia laten zien. In de minors sloeg de infielder dit seizoen .236/.376/.385 en daar koppelde hij tevens vijf homeruns aan. Kieboom wacht nog altijd op zijn eerste hit in de majors dit seizoen.

GEDULD BELOOND

Door de blessure van Jordy Mercer ontstond er een vacature bij de Nationals en het was aan Kieboom om deze in te vullen. Vorig weekend maakte hij zijn rentree in de majors tegen de Orioles en met een HBP mocht Kieboom zich in de achtste inning naar het eerste honk begeven. Trea Turner timmerde even later de bal weg voor een homerun, waardoor Kieboom een run scoorde. Voor Washington mocht dit niet baten, want de O’s wonnen met 5-3. In de laatste wedstrijd tegen Baltimore mocht Kieboom starten op het derde honk. Aan slag was hij 0-for-3, maar hij dwong in de achtste nog wel vier wijd af. Met de honken vol wist Washington niet te scoren en zou ’t uiteindelijk met 5-4 verliezen.

Tegen de Philadelphia Phillies werd het wachten van Kieboom beloond. Twee keer maakte de infielder zijn opwachting en in het tweede duel was daar eindelijk zijn eerste hit van dit seizoen. Na een 0-for-4 op dinsdag kwam zijn single donderdag als geroepen. In de tweede wedstrijd van de doubleheader mocht Kieboom starten op het derde honk. Zijn AB in de eerste inning werd geen succes, maar twee innings later was hij eindelijk van die hatelijke nul. Na wat defensief gepruts van de Phillies scoorde Carter Kieboom de zevende run namens Washington. Deze riante voorsprong bleek niet genoeg, want na acht innings ging dit duel met 11-8 naar de Phillies.

SEIZOENSSTATS: 261 AB, .238/.341/.322, .663 OPS, 36 R, 24 RBI, 14 2B, 2 HR, 10 SB, 89 OPS+

De ambitieuze Padres verliezen heel langzaam wat terrein in de NL West. Jurickson Profar trad met zijn ploeg vorig weekend aan tegen de Miami Marlins en voor de Friars betekende dit een serie die gewonnen moest worden. Voor Profar werd het daarna interessant, want met San Diego bracht onze landgenoot daarna een bezoek aan Oakland. Achter de schermen rommelt het wat bij de Athletics, maar op het veld zijn ze, nets als de Padres, volop in de race voor een wildcard.

Tegen de meeste teams uit de NL East deed Jurickson Profar het zo slecht nog niet, dus mocht de veelzijdige international vorige week starten tegen de Miami Marlins. Hij beschaamde het vertrouwen niet met 2 hits en 2 RBIs in 4 AB’s. Een fielder’s choice in de tweede inning leverde de Padres de eerste run op en in de vierde inning was Profar met een RBI-single opnieuw belangrijk. Hoe belangrijk deze RBIs waren voor de Padres bleek wel in de late innings. San Diego had halverwege een 3-0 voorsprong, maar Miami kwam terug tot 3-2. Zijn goede optreden garandeerde Profar echter geen vaste plek in de line-up. Dat bleek in de tweede ontmoeting. Hij mocht alleen opdraven in de zevende inning, was 0-for-1, maar de Friars wonnen wel weer: 5-2.

PENDELDIENST PROFAR

In de jacht op de Giants en de Dodgers kunnen de Padres alle zeges goed gebruiken, maar in Florida bleef het bij die twee overwinningen uit de eerste twee wedstrijden. De laatste twee uit deze serie van vier verdwenen in de plunjezak van de Marlins. Met 3-2 versloegen de Fish hun opponent in de derde ontmoeting en in de vierde stonden ze de bal aardig te raken getuige de 9-3. Beide keren werkte Profar een complete game af. Hij was in die duels 1-for-6 met een double, zijn dertiende van deze jaargang, in de vierde wedstrijd.

Profar begon het tweeluik tegen zijn oude werkgever uit Oakland als invaller. De Padres wonnen dinsdag thuis met 7-4 van de A’s, maar in zijn ene at-bat kon onze landgenoot geen potten breken. Als centerfielder mocht hij in de tweede wedstrijd wel starten. In de zesde en zevende inning kreeg Profar vier wijd en in de negende kwam hij door met een RBI-double. Jake Cronenworth kon daardoor de tweede run namens de thuisploeg scoren. Dankzij een wild pitch kon Profar even later de vierde run over de thuisplaat lopen, maar dit alles kwam veel te laat. Oakland had de wedstrijd op dat moment al zo goed als binnen en won met 10-4.

SEIZOENSSTATS: 392 AB, .286/.327/.464, .791 OPS, 56 R, 61 RBI, 17 2B, 17 HR, 1 SB, 120 OPS+

Een spannende week voor Jonathan Schoop. Sinds de zomer van start is gegaan, is de infielder ontzettend lekker bezig. Maar is dat voldoende om een trade af te dwingen naar een contender? Voorlopig verdedigt de infielder nog altijd de kleuren van de Tigers en probeerde hij deze week zijn hitting streak verder uit te breiden. Met zijn club kwam hij twee teams tegen die onder de Tigers staan in de divisie. Vorig weekend wilden de Tigers hun tanden zetten in de Royals en

Met een positief gevoel konden Jonathan Schoop en de Detroit Tigers beginnen aan de serie tegen de Kansas City Royals. In de divisie hadden ze al een voorsprong op deze ploeg en dat konden ze afgelopen weekend mooi uitbouwen. Schoop op zijn beurt was bezig aan een imponerende reeks, die aan het begin van ’t weekend op 12 wedstrijden stond. Die streak werd tegen de Royals verder uitgebreid, maar dat gold niet voor de winning streak van de Tigers. Deze stokte namelijk bij 7 toen de eerste wedstrijd met 5-3 verloren ging. Voor Schoop waren met name de zesde en zevende inning van belang. Met een single en een RBI-single tilde hij zijn streak naar 13 wedstrijden.

In de tweede wedstrijd werd er lustig op los gescoord, maar Jonathan Schoop had geen aandeel in één van de 8 runs die door Detroit over de thuisplaat werden geslagen. De eerstehonkman was 1-for-5 en zag Kansas City 9 runs produceren. Schoop was wel productief in de series finale. Zijn hitting streak hing hierin aan een zijden draad, maar in de negende inning perste hij er een double uit. Dit leidde uiteindelijk tot de enige run die de Tigers zouden scoren deze dag. Dat was bij lange na niet genoeg. De Royals wonnen relatief eenvoudig met 6-1.

EINDE AAN DE STREAK

Het lukte de Tigers aanvankelijk niet om in Minnesota voor de ommekeer te zorgen. In extra innings ging de eerste wedstrijd van deze serie met 6-5 verloren, maar dankzij een single in de zesde inning hield Schoop zijn streak wel in leven. Die hitting streak stond op 16 wedstrijden toen Schoop en de Tigers begonnen aan de tweede wedstrijd. Na een RBI-single liep automatic runner Jonathan Schoop in de elfde inning de winnende run over de thuisplaat. Helaas voor de infielder kwam hij niet tot een hit, waardoor de streak eindigde bij 16 wedstrijden.

Wat eindstand betreft had de laatste wedstrijd van dit drieluik meer weg van American Football of Olympisch handbal. De Twins en Tigers verdeelden 32 hits onder elkaar en na negen innings stond er een 17-14 eindstand op het bord. Schoop was daar niet bij betrokken. Een pijnlijke rug hield hem aan de kant en de club beweerde bij hoog en laag dat het niets met de trade deadline te maken had. Hij startte gisteren (donderdag) tegen zijn oude club Baltimore en was in dat duel 2-for-5. Op het moment van schrijven is Schoop nog “gewoon” speler van de Tigers, maar dit kan snel veranderen.

SEIZOENSSTATS: 276 AB, .214/.284/.279, .563 OPS, 32 R, 19 RBI, 9 2B, 3 HR, 1 SB, 60 OPS+

Een pikante serie voor Andrelton Simmons afgelopen weekend. Met zijn huidige team vocht Simba vier duels uit met de club waar hij de laatste seizoenen voor uitkwam. De Minnesota Twins zijn bezig aan een teleurstellend seizoen en ze konden de eigen fans ook niet opvrolijken met wat overwinningen tegen de Angels. De home stand kreeg daarna een vervolg tegen de Detroit Tigers. Nog niet zo lang geleden een team dat Minnesota onder zich wist te houden in de AL Central.

Het werd geen gelukkig weerzien vorige week. Althans niet voor Andrelton Simmons. De kortestop van Curacao speelde vijf seizoenen voor de Angels en kwam in die periode tot bijna 600 hits. Eerder dit seizoen speelden de Twins al een doubleheader tegen de Halos en was Simmons 0-for-5. Nu had hij vier wedstrijden de tijd om tot een eerste hit tegen zijn oude werkgever te komen, maar in geen van de vier duels konden we Simmons op een single of meer betrappen. Hij maakte 12 keer de gang naar het slagperk en even zo vaak keerde hij onverrichter zaken terug. Zijn Twins verging het al niet veel beter. Zij wisten alleen de tweede wedstrijd met 5-4 uit het vuur te slepen en verloren de overige drie duels.

DIP

Tegen de Angels sliep de knuppel van Simmons, maar ook tegen de Tigers zat er nauwelijks leven in het slaghout. Met een single, een walk en een zwaarbevochten 6-5 overwinning sloten Andrelton Simmons en de Twins de eerste van drie wedstrijden af. In de negende inning van ’t tweede duel bereikte Simba in de negende inning nog de honken na vier wijd, maar zweeg zijn knuppel. Dit was woensdag niet anders in de laatste wedstrijd. Zijn teamgenoten kwamen in totaal tot 16 hits en 14 runs, maar de kortestop leverde hier geen bijdrage aan. Simmons was 0-for-4 en zag zijn slaggemiddelde verder dalen. Het staat nu op .214 en zo laag stond ’t dit seizoen nog niet. In zijn laatste 24 AB’s noteerde Andrelton Simmons slechts één hit.

Cover photo: Todd Kirkland/Getty Images

NBA Draft 2021: Cunningham als eerste gekozen, chaos na eerste drie picks

Lars Leeftink
-
0
NBA Draft 2021: Cunningham als eerste gekozen, chaos na eerste drie picks

De 2021 NBA Draft staat voor de deur, en dus is het tijd voor een SportAm NBA . In dit artikel sluiten we de mock draft af met de laatste tien picks van de eerste ronde.

#1 | DETROIT PISTONS – CADE CUNNINGHAM | PG

Zoals eigenlijk van tevoren al wel bekend was, kozen de Pistons met de eerste pick van de nacht voor hun point guard van de toekomst. Een completere speler dan Cade Cunningham in deze draft is er niet te vinden, en hij zal samen met Kilian Hayes (pick van vorig jaar) het gezicht van de toekomst zijn op die positie. Het is nu aan de Pistons om de rest van het team om Cunningham heen te bouwen.

#2 | HOUSTON ROCKETS – JALEN GREEN | SG

Ook de tweede pick stond van tevoren al vast. Jalen Green zal in Houston, zo hopen de Rockets, de komende jaren hun scoring leader zijn. Hij zal samen met Kevin Porter Jr en Christian Wood centraal staan in de nieuwe rebuild van de Rockets. Een fantastisch atleet en scorer met enorm veel ruw talent die met goede coaching consistenter en volwassener moet worden.

#3 | CLEVELAND CAVALIERS – EVAN MOBLEY | C

Met de derde pick, die de Cavaliers hebben proberen te traden, was het voor de Cavaliers vervolgens makkelijk. Evan Mobley was van de big three de enige die nog over was. Gezien het mogelijk vertrek van Jarrett Allen is het niet zo gek dat de Cavaliers voor de beste center in de draft gaan. Een enorm talent dat vooral qua pure scoring en fysiek gezien nog stappen zal moeten maken, maar over een bizarre skill set beschikt.

#4 | TORONTO RAPTORS – SCOTTIE BARNES | SF/PF

De Raptors besloten hier opvallend genoeg te gaan voor Scottie Barnes en niet Jalen Suggs. Barnes is de beste verdediger in deze draft, neemt bakken met energie mee naar de NBA en heeft een enorme inhoud. Aanvallend gezien is echter nog de vraag wat zijn rol (zeker in halfcourt offense) gaat zijn. Het is in ieder geval een opvallende pick, zeker gezien de aanwezigheid van OG Anunoby en Pascal Siakam op zijn positie.

#5 | ORLANDO MAGIC – JALEN SUGGS | PG/SG

De Magic wisten vervolgens wel wat ze moesten doen. Suggs werd door de Raptors in hun schoot geworpen en de ploeg uit Orlando twijfelde niet. Hij zal samen met Markelle Fultz het backcourt van de toekomst moeten gaan worden. Zijn halfcourt offense zal even zoeken zijn, maar verdedigend gezien en in transition nu al een NBA-waardige speler. Hij wordt toegevoegd aan het al aanwezige backcourt-talent in Orlando.

#6 | OKLAHOMA CITY THUNDER – JOSH GIDDEY | SF

De Thunder leken hier te gaan kiezen tussen Jonathan Kuminga en James Bouknight, maar besloten te gaan voor Australier Josh Giddey. De playmaking small forward en beste passer in deze draft gaat dus naar de Thunder, die met hem de small forward van de toekomst halen. Zijn shooting en defense zullen nog beter moeten worden, maar zijn visie en halfcourt offense staan buiten kijf.

#7 | GOLDEN STATE WARRIORS – JONATHAN KUMINGA | SF

De Warriors besloten met deze pick vervolgens de gok te wagen en qua talent de best beschikbare speler te kiezen: Jonathan Kuminga. Er zijn veel vraagtekens over Kuminga en zijn consistentie qua offense, jumpshot en defense, maar de Warriors zijn blijkbaar bereid om met hem te werken aan zijn toekomst. Het zal afwachten zijn hoeveel minuten hij gezien het huidige roster van de Warriors zal gaan krijgen.

#8 | ORLANDO MAGIC – FRANZ WAGNER | SF

Daar waar de Magic met vijf hun small forward (Barnes of Kuminga) hadden kunnen kiezen, kiezen ze op acht voor Franz Wagner. Net zoals Giddey (in mindere mate) een playmaker op de positie, maar aanvallend gezien al wat completer. Goed tijdens de fastbreak en ook verdedigend gezien een prima speler. Wagner zal op small forward het team van wat extra playmaking gaan voorzien.

#9 | SACRAMENTO KINGS – DAVION MITCHELL | PG/SG

De Kings, die alle small forwards voor hun neus zagen verdwijnen en ook de Buddy Hield trade met de Lakers niet door zagen gaan, zaten met deze pick in een lastige situatie. Zij besloten dan ook maar voor zekerheid te gaan en hun depth achter De’Aaron Fox en Hield te verbeteren door de ervaren Davion Mitchell te kiezen. Goede schutter en verdediger (beste backcourt verdediger in deze draft) en je weet precies wat je kunt verwachten. Gaat de Kings meteen helpen tijdens komend seizoen. Hij voegt zich in Sacramento bij Fox, Hield, Tyrese Haliburton en Delon Wright.

#10 | MEMPHIS GRIZZLIES – ZIAIRE WILLIAMS | SF

De Grizzlies traden omhoog voor deze pick en gaan vervolgens voor puur ruw talent. Ziaire Williams werd door veel mensen, zeker na zijn wisselvallige seizoen bij Stanford, gezien als een grote gok waar veel onzekerheid omheen hing. Williams zal consistenter als shooter moeten worden, actiever als verdediger en daarnaast zal er ook flink wat gewicht bovenop moeten. Toch is het pure talent niet te ontkennen.

#11 | CHARLOTTE HORNETS – JAMES BOUKNIGHT | PG/SG

De Hornets kozen met de elfde pick een speler waarvan niet verwacht werd dat hij buiten de top 10 zou vallen. James Bouknight past perfect bij de Hornets. Hij heft enorm atletisch vermogen, kan mee met het tempo van Lamelo Ball en de Hornets en kan de floor spacer zijn die ze nodig hebben. Daarvoor zal hij consistenter moeten worden als shooter, maar zijn atletisch vermogen, aanval naar de basket en defense zijn al op een hoog niveau. Met Bouknight hebben de Hornets er ook een extra ball handler bij.

#12 | SAN ANTONIO SPURS – JOSHUA PRIMO | PG/SG

De eerste grote verrassing van de draft kwam op naam van de Spurs. Primo, die ongeveer werd verwacht aan het einde van de eerste of begin van de tweede ronde, eindigde uiteindelijk in de lottery. Flink wat potentie, goede schutter en boven alles een goede ball handler en playmaker. Een interessante pick van de Spurs.

#13 | INDIANA PACERS – CHRIS DUARTE | PG/SG

De Pacers konden hier, gezien de compleetheid van hun team, gaan voor een ruw talent als Jalen Johnson. Ze besloten met Chris Duarte echter de oudste speler van deze draft (24 jaar!) te draften. Goede schutter en balbehandelaar en zeker ook geen slechte verdediger. Een speler waarvan je eigenlijk, op zijn upside na, moeilijk een zwakte kunt noemen. Hij zal achter Malcolm Brogdon en Carlis LeVert de back-up optie zijn.

#14 | GOLDEN STATE WARRIORS – MOSES MOODY | SG

De Warriors konden met de 14de pick vervolgens met Moses Moody de perfecte fit te kunnen draften. Moody is de 3-and-D speler die de Warriors naast Stephen Curry, Klay Thompson en Andrew Wiggins nodig hebben. Met Moody, die ook wat ball handler en shot creation in zich heeft, hebben ze de speler die dit team nodig heeft.

#15 | WASHINGTON WIZARDS – COREY KISPERT | SG

De Wizards besloten tijdens de nacht van de draft Russell Westbroko naar de Lakers te traden voor onder meer Kyle Kuzma. Met deze 15de pick kiezen de Wizards voor een pure schutter in Kispert. Kipsert is de beste shooter in deze draft en de Wizards hebben het nodig. De status van Bradley Beal lijkt nog steeds onzeker, maar elke schutter die de Wizards op kunnen pikken is mooi meegenomen. Dat doen ze hier dan ook, ondanks het ontbreken aan upside bij Kispert.

#16 | HOUSTON ROCKETS – ALPEREN SENGUN | C

De Rockets besloten omhoog te traden naar 16 om een center te draften. Aangezien de Rockets met de tweede pick kozen voor Jalen Green (en niet Evan Mobley), is het niet zo gek dat de keuze valt op project Alperen Sengun. Sengun is vooral aanvallend gezien een enorm talent met veel potentie. Atletisch en lange center die nog consistenter moet worden in schotselectie en zijn shooting. Verdedigend gezien is er echter nog het meeste werk aan de winkel. Daar zullen de Rockets veel tijd in moeten steken. Het is de tweede pick van de in totaal vier picks die de Rockets in deze eerste ronde zouden maken. Een ongekend aantal.

#17 | NEW ORLEANS PELICANS – TREY MURPHY III | SF

Met Trey Murphy III voegen de Pelicans de shooting toe die de Pelicans zo nodig hebben. Murphy heeft niet veel upside en zal nooit een stek worden, maar heeft eigenlijk ook geen zwakke plek. Hij kan de floor spacen voor de Pelicans en zal daarnaast verdedigend uitblinken.

#18 | OKLAHOMA CITY THUNDER – TRE MANN | PG/SG

Deze pick werd door de Thunder niet getrade en gewoon gebruikt. Met deze pick werd het backcourt, dat momenteel bestaat uit Shay Gilgeous-Alexander, Kemba Walker en Ludentz Dort, versterkt met Tre Mann. Mann is een two guard, kan zowel PG als SG spelen en heeft de kwaliteiten om zijn eigen schot te creëren. Hij kan van zo’n beetje elke plek op het veld schieten en is daarnaast ook verdedigend gezien een prima speler. Hij heeft niet de meeste lengte, maar dat nemen de Thunder dus voor lief.

#19 | CHARLOTTE HORNETS – KAI JONES | PF/C

De meest atletisch power forward/center in deze draft gaat naar de Hornets. Het team trade omhoog (met de Knincks) om Kai Jones te kunnen draften. Een aardige schutter (30% 3PT) maar toch vooral goed rondom de basket, in transition en als verdediger. Net zoals Bouknight een atletische forward waar we veel highlights van mogen verwachten. Een ideale fit met Lamelo Ball.

#20 | ATLANTA HAWKS – JALEN JOHNSON | SF

De Hawks konden hier met onder meer Jaden Springer gaan voor een back-up van Trae Young, maar ze gingen voor het best beschikbare talent op dit punt in de draft: Jalen Johnson. Johnson heeft veel potentie, maar net zoals Ziaire Williams zijn er twijfels over zijn consistentie en defense. Toch is zeker zijn atletisch vermogen en zijn potentie als scorer buiten kijf. De Hawks zijn bereid de gok te wagen.

#21 | LOS ANGELES CLIPPERS – KEON JOHNSON | SG

De Knicks besloten ook deze pick te traden, in dit geval naar de Clippers. De best beschikbare speler op dit moment in de draft was namelijk Keon Johnson, die flink was gezakt in de draft. Dit komt vooral door onzekerheid omtrent zijn halfcourt offense, shooting en consistentie. Zijn elite atletische vermogen en verdedigend talent zijn overduidelijk daar. Als zijn shooting kan verbeteren, is hij een prima 3-and-D speler voor een sterk Clippers-teams.

#22 | INDIANA PACERS – ISAIAH JACKSON | PF/C

De Pacers kregen deze pick, dankzij de trade van Westbrook naar de Wizards en de Wizards die de pick vervolgens door trade, en kozen hier voor Isaiah Jackson. Een fantastische verdediger, speler met atletisch vermogen en vooral effectief rondom de basket. Hij heeft geen jumpshot, maar gezien het roster van de Pacers zal dit ook niet meteen van hem gevraagd worden.

#23 | HOUSTON ROCKETS – USMAN GARUBA | PF/C

De Rockets gaan met deze pick verder met het versterken van hun frontcourt. Ook met deze pick wordt er een Europese speler gekozen. De Spanjaard Usman Garuba is de beste verdediger (blocker) in deze draft en voegt aanvallend vooral wat toe rondom de basket. Een jumpshot heeft hij nog niet echt, maar bij de Rockets krijgt hij wellicht de tijd om zich ook daar te ontwikkelen.

#24 | HOUSTON ROCKETS – JOSH CHRISTOPHER | SF

De Rockets besloten met hun derde pick in de eerst ronde een small forward te draften met veel ruw talent. Christopher heeft alles in zich om een allround small forward in de NBA te worden. Het atletisch vermogen is daar, maar consistentie (aan beide kanten van de bal) en zijn jumpshot zijn de belangrijkste ontwikkelingspunten voor de jonge speler van Arizona State.

#25 | NEW YORK KNICKS – QUENTIN GRIMES | PG/SG

De Knicks besloten hier, na twee trades, dan toch maar te kiezen. Er werd een point guard gekozen, maar die heet niet Sharife Cooper of Jared Butler maar Quentin Grimes. Grimes werd begin tweede ronde voorspelt en gaat dus eind eerste ronde al van het bord. De Knicks hebben met Grimes een scoring guard gekozen die zeker op gebied van playmaking nog kan verbeteren.

#26 | DENVER NUGGETS – NAH’SHON HYLAND | PG/SG

De Nuggets houden van hun scoring guards. Met deze 26ste pick kiezen ze voor een bijna vergelijkbare back-up voor Jamal Murray in Hyland. Hyland is misschien wel de meest spectaculaire speler in deze draft. Verdedigend gezien en qua playmaking kan hij nog verbeteren, maar qua scoring en shooting is Hyland al op een hoog niveau. Schotselectie is daar zijn grootste verbeterpunt.

#27 | BROOKLYN NETS – CAMERON THOMAS | SG

De Nets besloten, zeker na de Landry Shamet trade, om extra shooting en scoring toe te voegen. Cameron Thomas was de best beschikbare speler op dit moment in de draft en voegt precies dat toe. Zijn schotselectie is soms twijfelachtig en verdedigend gezien voegt hij weinig toe, maar over het algemeen is Thomas vooral een schutter en scorer.

#28 | PHILADELPHIA 76ERS – JADEN SPRINGER | PG/SG

De 76ers zochten met deze pick extra shooting en floor spacing en hebben dit met Jaden Springer gevonden. Het was de best beschikbare speler op dit moment in de draft en hij voegt precies toe wat de 76ers nodig hebben. Springer brengt naast zijn shooting ook nog eens wat ball handling en prima defense met zich mee en heeft nog upside voor meer.

#29 | BROOKLYN NETS – DAY’RON SHARPE | PF/C

De Nets hadden met deze pick na hun teleurstellend geëindigde seizoen misschien wat backcourt opties toe kunnen voegen, maar kiezen ervoor om hun frontcourt te versterken met Sharpe. Buiten de basket is het nog een ontwikkelingsproject, maar inside is Sharpe een fantastische finisher en rebounder. Verdedigend zal hij ook meteen wat toevoegen aan het team van de Nets.

#30 | MEMPHIS GRIZZLIES – SANTI ALDAMA | PF/C

De Grizzlies besloten tot slot van de eerste ronde naar voren te traden en Spanjaard Santi Aldama te draften. Een forward met veel scorende potentie en iemand die in college 20 PPG en 11 RPG gemiddeld noteerde. Een prima schutter en speler voor een Grizzlies team dat volgend jaar echt mee wil gaan doen.

Photo: Brian Babineau/NBAE via Getty Images

Trade Deadline-gekte barst los, Dodgers gaan all-in

Jasper Roos
-
0
Trade Deadline-gekte barst los, Dodgers gaan all-in

Met de MLB Trade Deadline in zicht beginnen teams zich links en rechts te versterken voor de stretch run richting de playoffs. Over de afgelopen 36 uur zagen we verschillende organisaties moves maken (zie hieronder), maar afgelopen nacht ontplofte de boel helemaal en mengden meerdere favorieten zich in het tradegeweld. De Yankees, Red Sox en White Sox maakten één of meer moves, maar een ander team spande de kroon. De Los Angeles Dodgers haalden in een paar uur tijd werper Danny Duffy van de Kansas City Royals, plus meervoudig Cy Young Award-winnaar Max Scherzer en All-Star kortestop Trea Turner van de Washington Nationals. Met de trade is een stevige hoeveelheid prospectkapitaal gemoeid en zijn de Dodgers in één klap weer topfavoriet.

Het begon allemaal nog redelijk bescheiden voor LA, met het binnenhalen van Duffy. De linkshandige veteraan, die de laatste maanden veelvuldig geblesseerd is geweest en ook nu nog niet helemaal fit is, komt naar de Westkust in ruil voor een Player to be named later. Het is niet duidelijk hoeveel de Dodgers aan Duffy gaan hebben, maar hij kost nog maar $5.4 miljoen voor de rest van dit seizoen en zijn contract loopt na 2021 af. Outfielder DJ Peters werd Designated For Assignment om zo ruimte te maken op het 40-man roster van LA.

SCHERZER EN TURNER

De absolute klapper kwam echter later in de Nederlandse nacht, toen ineens het nieuws naar buiten kwam dat de Dodgers ook Max Scherzer en kortestop Trea Turner binnen zouden halen. De beide Nationals, supersterren binnen de sport, zouden van LA een absolute juggernaut maken.

Voor de beide spelers moesten de Dodgers diep in de buidel tasten, zowel financieel als qua ruilprospects. Om te beginnen lijkt het erop dat de club de volledige salarissen van beide spelers overneemt. Scherzer (37) krijgt dit seizoen $21 miljoen, waarvan de Dodgers het resterende deel op zich zullen nemen. De 28-jarige Turner verdient dit jaar $13 miljoen en is voor de vierde en laatste keer arbitration eligible in het off-season. LA zal zijn contract waarschijnlijk voor een vergelijkbaar bedrag of iets meer willen verlengen.

Voor de beide spelers krijgen de Nationals vier prospects van de Dodgers terug. Catcher Keibert Ruiz en werper Josiah Gray zijn de twee hoofdprijzen. Ze zijn de nummer 1 en 2 prospect in de Dodgers-organisatie en staan beide in MLB.com’s Prospect Top 50 (#41 en #42, resp.). De twee overige prospects zijn werper Gerardo Carillo en outfielder Donovan Casey, die beide niet in de organizationele Top 30 staan.

COVID-19

Opvallend genoeg zal LA niet direct een beroep kunnen doen op beide spelers. Turner was namelijk onderdeel van de enorme COVID-uitbraak bij de Nationals, waarbij 12 mensen betrokken waren. Zolang Turner in quarantaine zit en herstellende is, mag hij uiteraard niet voor LA spelen.

Overigens maakten de San Diego Padres direct aansluitend ook een move. Na dus misgegrepen te hebben om Scherzer haalde de club een andere National, namelijk Daniel Hudson. Hudson behoort dit seizoen tot de betere relievers in MLB. Hudson staat, net als Turner, op COVID IL, dus Washington lijkt schoon schip te maken. De Nationals ruilen Hudson voor pitching prospect Mason Thompson (third round pick in de draft van 2016) en infielder Jordy Barley van de Padres.

YANKEES GAAN ER TOCH (WEER) VOOR

Ondanks een tegenvallend seizoen en een teleurstellende recente reeks, doen de Yankees wat ze altijd doen: er vol voor gaan. Eerder voegde de ploeg al Rangers-outfielder Joey Gallo aan de gelederen toe; afgelopen nacht kwam daar Cubs-icoon Anthony Rizzo bij.

Voor Gallo (en Joely Rodriguez, die met Gallo meekomt) betaalden de Yankees infielders Ezequiel Duran, Josh Smith, Trevor Hauver en rechtshandige werper Glenn Otto. Om meer en betere prospects te krijgen, betaalt Texas de contracten van zowel Gallo als Rodriguez voor de rest van dit seizoen.

Voor Anthony Rizzo betaalt New York prospects Kevin Alcantara (OF) en Alexander Vizcaino (RHP). De veteraan moet de plek op het eerste honk van de tegenvallende (en veel geblesseerde) Luke Voit overnemen. De 31-jarige lefty slaat dit seizoen .248/.346/.446 met 14 homeruns in 376 slagbeurten.

WHITE SOX VULLEN GAT OP TWEEDE HONK EN IN BULLPEN

Het hing al weken in de lucht dat de White Sox een nieuwe tweedehonkman zochten na het uitvallen van Nick Madrigal, maar een move bleef uit. Een deal voor Arizona’s Eduardo Escobar ging door een medisch struikelpunt niet door en Escobar werd uiteindelijk naar Milwaukee gestuurd. Adam Frazier ging ook aan de neus van de Southsiders voorbij; hij verdween naar San Diego.

Ondanks geruchten dat de White Sox interesse zouden hebben in Colorado’s Trevor Story en Detroit’s Jonathan Schoop, werd het uiteindelijke Cleveland’s Cesar Hernandez die de overstap naar Chicago maakt. Linkshandige Minor League-werper Konor Pilkington (23) vertrekt naar de Indians/Guardians. Hernandez (31) kost slechts $1.8 miljoen in salaris voor 2021 en heeft een cluboptie van $6 miljoen voor 2022. Na een slechte start aan het seizoen OPS’t Hernandez over .900 in de maand juli en is hij een uitstekende verdediger op het tweede honk.

Naast Hernandez plukten de White Sox ook nog reliever Ryan Tepera bij Cubs vandaan. De 33-jarige Texaan is dit seizoen al 1.0 WAR waard en gooide een 2.91 ERA en 0.78 WHIP met 50 strikeouts in 43.1 innings bij elkaar. Hij versterkt een geplaagd bullpengezelschap voor de White Sox, die nog niet uitgedeald lijken.

RED SOX HALEN KYLE SCHWARBER OP UIT WASHINGTON

Terwijl dit artikel in de maak was, haalden de Boston Red Sox ook nog een versterking, in de vorm van Kyle Schwarber. De outfielder staat momenteel op IL met een hamstringblessure en heeft sinds 2 juli geen wedstrijd meer gespeeld. In 72 wedstrijden in 2021 slaat de voormalige Cub .253/.340/.570 met 25 homeruns en 53 RBIs. Het is op dit moment nog onbekend wie er van Boston naar Washington gaan om de trade te completeren.

Dit artikel wordt aangevuld wanneer er meer informatie naar buiten komt.

Coverfoto: graphic FOX

NFL 4-on-4: AR12, COVID, de achilles van Cam Akers en Jerry Jones

Luuk Dokter
-
0
NFL 4-on-4: AR12, COVID, de achilles van Cam Akers en Jerry Jones

We zijn slechts een paar dagen verwijderd van de laatste maand zonder NFL-competitie. Natuurlijk komen de pre-season games eraan, maar die faciliteren vooral de beslissingen omtrent de definitieve rosters. In de NFL 4-on-4 van deze week bespreken onze NFL-redacteurs zaken die het hele seizoen hun uitwerking zullen hebben. De terugkeer van Aaron Rodgers, COVID-protocollen van de NFL, de achilles van Cam Akers, maar ook de strijdbare Cowboys-eigenaar Jerry Jones.

Coverfoto: Benny Sieu/USA Today Sports

MLB Rookie Watch 2021: Week 15

Mick van der Nat
-
0
MLB Rookie Watch 2021: Week 15

Na een korte onderbreking door de All-Star Game begon afgelopen week de tweede helft van het MLB-seizoen. Tanner Houck liet zich in week vijftien meteen van zijn beste kant zien door geen enkel verdiend punt tegen te krijgen en ook Akil Baddoo was en fuego met vier homeruns en dertien RBI’s. Verder nog zes andere rookies in willekeurige volgorde.

TANNER HOUCK (Boston Red Sox)

Stats: 7.2 IP, 11 K’s 3 BB, 3 H, 0 ER

Tanner Houck kan alles bleek in week vijftien. Hij startte één wedstrijd en schreef een save op zijn naam. De save kwam niet op de gebruikelijke manier, want Houck stond drie innings op de heuvel. In de eerste wedstrijd na de break (de dag ervoor werd de wedstrijd door Covid-besmettingen uitgesteld) gingen de Red Sox op bezoek bij de New York Yankees. In de eerste helft van de zevende inning betrad de 25-jarige pitcher het veld. De resterende drie innings gooide hij foutloos en kreeg maar één hit tegen. Tevens stuurde hij drie keer een Yankee speler met drie slag terug naar de dugout, waarmee hij zijn eerste save ooit noteerde.

Zes dagen later speelden de Red Sox weer tegen de Bronx Bombers en dit keer startte Houck de wedstrijd op de heuvel. In de eerste wedstrijd van de series gooide hij 4.2 innings, waarin hij dan wel een run tegen kreeg, maar deze werd niet gescoord als een earned run. Zijn ERA bleef in week vijftien dus 0.00. Houck bleek een probleem voor de Yankees, want acht keer deelde hij drie slag uit. Zes van deze acht K’s kwamen op een slider. Een pitch die hij sinds de break weer veel vaker is gaan gebruiken en het lijkt erop alsof dat zijn vruchten aan het afwerpen is.

AKIL BADDOO (Detroit Tigers)

Stats: .289 (11-uit-38), 4 HR, 3B, 2 BB, 13 RBI, .983 OPS

Ondertussen is hij geen vreemde meer in de Rookie Watch lijst, maar Akil Baddoo zette ook in de afgelopen week weer zijn beste beentje voor. Elf hits uit 38 slagbeurten betekende een slaggemiddelde van .289, waarmee zijn slaggemiddelde over het gehele seizoen nu op .272 staat. Hij kwam bovendien tot vier homeruns, twee vrije lopen, een triple en sloeg dertien lopers over het thuishonk. Hij stal ook nog eens een honk tijdens de wedstrijd met de Minnesota Twins, waarmee zijn seizoentotaal op dertien kwam te staan. Daarmee voert hij die categorie aan onder de rookies.

Een van zijn vier homeruns sloeg hij tegen de Texas Rangers. Met Victor Reyes op de honken ramde hij een curveball van Kyle Gibson over de hekken. Een monsterhomerun waarvan hij op het moment dat de bal zijn knuppel raakte wist dat hij niet binnen het speelveld zou blijven. Het was zijn vierde homerun van de week en zijn negende van het seizoen en dat tegen een pitcher die voor de homerun van Baddoo pas acht homeruns toeliet. Het is in ieder geval een fantastische swing om naar te kijken.

BRAXTON GARRETT (Miami Marlins)

Stats: 11.1 IP, 12 K’s, 4 BB, 11 H, 4 ER

Een nieuwe naam in de lijst. Braxton Garrett maakte twee starts in de afgelopen week en deed dat niet onverdienstelijk. Hij kwam tot 11.1 innings tegen de Philadelphia Phillies (4.1 innings) en San Diego Padres (7.0 innings). Tegen het laatst genoemde team gooide hij zijn beste start tot nu toe. In de wedstrijd met de Swinging Fryers kwam hij tot 7.0 innings, waarin hij tien keer drie slag gooide. Hij kreeg wel twee homeruns tegen, waaronder één van collega-pitcher Ryan Weathers, maar toch wonnen de Marlins met 3-2. Hiermee trok de pitcher geboren in Foley, Alabama zijn winst- en verliespartijen gelijk op 1 om 1.

In de eerdere wedstrijd met de Phillies liet de pitcher al zien dat hij ook op offensief gebied kon bijdragen. Met een 2-0 achterstand kwam hij zelf aan slag en kreeg de bal tussen de binnenvelders door. Eenmaal op de honken werd hij door een double van Starling Marte binnengeslagen en verkleinden de Marlins de achterstand naar één. Uiteindelijk ging de wedstrijd toch verloren met 4-2. Ondanks zijn prestaties aan slag en op de heuvel werd hij na zijn start tegen de Phillies teruggestuurd naar de Minors, maar hij keerde hij voor het duel met de Padres alweer terug in de Majors. Dit verblijf was andermaal van korte duur, want inmiddels komt hij weer uit voor de Jacksonville Jumbo Shrimp in AAA. Wanneer en of hij terugkeert zal de toekomst moeten uitwijzen.

JONATHAN INDIA (Cincinnati Reds)

Stats: .294 (10-uit-34), 2 HR, 2B, 9 BB, 3 RBI, .978 OPS

Als nummer één in de slagvolgorde is het belangrijk zoveel mogelijk op de honken te komen en dat lukt Jonathan India dit seizoen erg goed. Hij noteerde in week vijftien een slaggemiddelde van .294 met tien honkslagen in 34 slagbeurten, maar hij kwam ook negen keer op de honken door een vrije loop. Daarmee was hij leider in die categorie voor rookies in de afgelopen week. Tevens voert hij met 48 ook het rookie-klassement in vrije lopen over het hele seizoen aan. Dat terwijl nummer twee in dat klassement, Dylan Carlson, op gepaste afstand staat met 41 Base on Balls.

Van zijn tien honkslagen eindigde twee ballen over de hekken. Eén van die homeruns kwam in de tweede wedstrijd van de series tegen de New York Mets. Pitcher Robert Stock van de Mets had zijn eerste bal van de wedstrijd buiten de slagzone geworpen, maar na de tweede keken zij al tegen een achterstand aan. India mistte de 4-Seam Fastball op perfecte hoogte voor de slagman niet en 432 feet later kwam de bal neer op het gras boven de muur in het midveld. Reden genoeg voor de Cincinnati Reds om hem alvast de titel van Rookie of the Year te geven op Twitter.

LOGAN GILBERT (Seattle Mariners)

Stats: 8.0 IP, 14 K’s, 3 BB, 9 H, 5 ER

Een Seattle Mariners-pitcher in de MLB Rookie Watch, het gebeurde voor deze vermelding van Logan Gilbert dit seizoen nog niet. Met zijn veertien strikeouts in 8.0 innings (K/9 van 15.8) konden we niet om hem heen. Daarmee gooide hij over deze periode de meeste keren drie slag van alle rookies.

Nooit in zijn nog korte MLB carrière gooide hij meer K’s dan in zijn start tegen de Los Angeles Angels. Negen keer kreeg een Angels-speler drie slag om de oren, terwijl hij ook twee earned runs tegen kreeg, twee vrije lopen weggaf en twee slagmensen raakte. Uiteindelijk schreef hij zijn vierde winstpartij van het seizoen bij na 5.0 gegooide innings en een 7-4 overwinning. Zes dagen later stond hij weer op de heuvel, dit keer maar 2.2 innings tegen de Oakland Athletics. Toch kwam hij toen ook tot vijf K’s. Logan Gilbert is een strikeout-machine de laatste tijd, hopelijk kan hij dit doorzetten.

TYRONE TAYLOR (Milwaukee Brewers)

Stats: .391 (9-uit-23), 2 HR, 3B, 3 BB, 7 RBI, 1.201 OPS

De 27-jarige linksvelder Tyrone Taylor liet zich in week vijftien van zijn beste kant zien. Een .391 slaggemiddelde in 23 slagbeurten en 1.201 OPS betekende dat hij erg productief was. Het leidde tot twee homeruns, drie vrije lopen en een triple. In de slagbeurten waarin hij niet op de honken verscheen, kreeg hij de bal wel in het spel. Maar zes keer lukte het een pitcher hem met drie slag aan de kant te zetten.

Taylor liet zijn kracht zien in de wedstrijd met de Chicago White Sox. Met volle honken gooide Ryan Burr de bal in de bovenhoek van de slagzone, maar Taylor raakte de bal fantastisch. Een no-doubt homerun die in de tweede ring belandde. De bal vertrok met 102.5 mph van zijn knuppel en kwam 401 feet verderop neer. Deze homerun bleek het breekpunt van de White Sox, want in de twee innings die nog volgden scoorden zij maar één keer. De dag daarna herhaalde hij het kunstje tegen werper Carlos Rodon, alleen stond er toen niemand op de honken.

JOHAN OVIEDO (St. Louis Cardinals)

Stats: 9.1 IP, 11 K’s, 7 BB, 8 H, 4 ER

De laatste nieuwe naam in de Rookie Watch van deze week is die van Johan Oviedo. De 23-jarige werper, die geboren werd in de Cubaanse hoofdstad Havana, gooide afgelopen week twee wedstrijden. Daarin kwam hij uiteindelijk uit op 9.1 innings met elf strikeouts, zeven vrije lopen en vier earned runs. Hij deed dit tegen de Chicago Cubs en Cincinnati Reds. Omdat hij maar vier earned runs tegen kreeg zakte zijn ERA voor het eerst sinds één maand terug onder de 5.00. Het staat na deze goede week namelijk op 4.91.

In de wedstrijd tegen de Cubs werd hij naar 5.0 innings van de heuvel gehaald, terwijl er een 4-1 voorsprong voor de Cardinals op het bord stond. Hierdoor had hij, als de zege door zijn teamgenoten zou worden binnen gesleept, zijn eerste overwinning uit zijn MLB-carrière kunnen bijschrijven. Met een staande ovatie van het publiek verliet hij het veld. De Cubs bogen de achterstand echter alsnog om, waardoor Oviedo wederom een no decision kreeg bijgeschreven. Na achttien gestarte wedstrijden wacht de jonge werper dus nog altijd op zijn eerste overwinning in de Majors.

DYLAN CARLSON (St. Louis Cardinals)

Stats: .214 (9-uit-42) 3 HR, 5 2B, 3 BB, 10 RBI, .824 OPS

De tweede Red Bird in de lijst en de laatste speler die deze week wordt uitgelicht. Toch neemt dat niet weg hoe goed Dylan Carlson in vorm was. Een .214 slaggemiddelde ziet er dan wel niet sprankelend uit, maar van zijn negen hits eindigde drie ballen als homerun en vijf als double. Hierdoor sloeg hij maar één single, terwijl hij ook tien RBI’s bij elkaar sloeg. In de laatste wedstrijd van de korte serie met de Chicago Cubs joeg hij een bal letterlijk het publiek in. Het was de eerste slagbeurt van de wedstrijd, maar mede-rookie Adbert Alzolay wist meteen waar hij aan toe was. De Cardinals wonnen uiteindelijk met 3-2.

Ook liet Carlson zien dat hij een sterke arm heeft. In de zevende inning van de eerste wedstrijd tegen de Cincinnati Reds stond er een 5-5 gelijk spel op het bord, toen Aristides Aquino aan slag kwam en Eugenio Suárez op het derde honk stond. Aquino sloeg de bal recht op Carlson af, waardoor hij met zijn vangbal de eerste nul van de inning maakte. De worp die volgde was perfect richting de thuisplaat, waarmee hij de lopende Suárez uitgooide. Twee vliegen in een klap, maar het kon niet voorkomen dat de Reds de wedstrijd uiteindelijk alsnog wonnen.

Coverfoto: Billie Weiss/Getty Images

SportAmerika NBA Mock Draft 2021: de laatste tien picks

Lars Leeftink
-
0
SportAmerika NBA Mock Draft 2021: de laatste tien picks

De 2021 NBA Draft staat voor de deur, en dus is het tijd voor een SportAm NBA Mock Draft. In dit artikel sluiten we de mock draft af met de laatste tien picks van de eerste ronde.

#21 | NEW YORK KNICKS – TREY MURPHY III

SG /SF | 21 jaar | 2,06 M | 93 KG | Virginia Cavaliers | Junior

Nu de Knicks in het vorige artikel volgens ons met de 19de pick een point guard binnenhalen die ze heel erg nodig hebben (Sharife Cooper), gaan ze zich met deze pick waarschijnlijk focussen op het versterken van de small forward-positie. Achter Kevin Knox is er namelijk geen enkele small foward op het roster van de Knicks aanwezig.

Gezien wie er in deze mock draft nog over zijn, zouden Ziaire Williams en Trey Murphy III, die beide ook op shooting guard kunnen, de beste opties zijn. Williams heeft de meeste upside maar is enorme ruw, Murphy heeft minder talent maar heeft meer ervaring en is een grotere zekerheid.

Wij gaan hier voor Trey Murphy III. Van Murphy III hoef je qua scoring geen wonderen te verwachten. Hij kan wel aardig creëren vanuit een dribble, maar is op zijn best als pick and pop speler en als spot up shooter. Hij schoot fantastisch en effectief tijdens zijn afgelopen seizoen bij Virginia (50% FG, 43% 3PT) en is een consistentie driepuntschutter.

Daarnaast stat Murphy ook verdedigend gezien zijn mannetje en kan hij de Kicks en Tom Thibodeau helpen om de volgende stap te zetten. Murphy is geen ster in wording, maar kan als role player heel goed de kleine dingetjes doen en daarnaast zorgen voor spacing on offense en consistentie aan de verdedigende kant van de bal.

#22 | LOS ANGELES LAKERS – MILES MCBRIDE

PG/SG | 20 jaar | 1,88 M | 90 KG | West Virginia Mountaneers | Sophomore

Met deze pick zijn de Lakers, die afgelopen seizoen enorm teleurstelde door in de eerste ronde van de playoffs al uitgeschakeld te worden, aan de beurt om hun selectie voornamelijk in de breedte te versterken. Het is duidelijk waar de needs in Los Angeles liggen: point guard en shooting guard.

Voor hun neus zijn al een paar prima opties gekozen, maar er zijn nog genoeg opties waarmee het backcourt, dat momenteel in Los Angeles geen enkele point guard in huis heeft, te versterken. De beste opties zijn Miles McBride, Ayo Dosunmu en Nah’Shon Hyland. Wij gaan voor de eerste optie.

McBride kan de bal handelen, kan scoren en kan als spot up shooter fungeren. Hij is na twee jaar college een efficiënte en consistente schutter geworden (43% FG, 41% 3PT) die vooral nog wat aan zijn schotselectie moet werken. Verder is hij steeds beter en beter geworden als playmaker (4.8 APG vorig jaar) en zou hij vanaf de bank prima kunnen fungeren als floor general en extra optie voor floor spacing.

Toch is zijn allergrootste kracht nog niet eens genoemd: defense. Daar waar hij soms misschien iets te enthousiast is, is McBride een van de beste perimeter verdedigers in deze draft. Iets wat de Lakers naast zijn aanvallende kwaliteiten prima kunnen gebruiken.

#23 | HOUSTON ROCKETS – KAI JONES

PF/C | 20 jaar | 2,11 M | 98 KG | Texas Longhorns | Sophomore

Nadat de tweede pick besteed werd aan een shooting guard (Jalen Green) gaan de Rockets volgens ons met deze pick hun power forward/center-positie versterken. Kai Jones is de best beschikbare speler in deze mock draft, en gezien zijn potentie hoeven de Rockets hier ook niet lang na te denken.

Kai Jones is na Jarrett Allen en Jaxson Hayes de zoveelste forward/center met enorm veel atletisch vermogen uit Texas. Jones is lang, atletisch en enorm explosief en is vooral rondom de basket heel effectief (58% FG). Het positieve nieuws is echter dat ook zijn driepuntschot al aanwezig is (38%). Hij heeft hier zeker qua mechanics en consistentie nog wel wat te verbeteren, maar hij zit al op een meer dan acceptabel niveau.

Hij zal niet snel zijn eigen schot kunnen creëren en heeft qua verdedigende consistentie en positionering (ook qua rebounds) nog wel wat te verbeteren, maar er zijn weinig speler van 20 jaar of jonger die daar op die leeftijd al foutloos in zijn.

Een frontcourt met Christian Wood en Kai Jones zou, om het zacht uit te drukken, angstaanjagend zijn. Een goede basis voor de Rockets om verder te werken aan hun rebuild.

#24 | HOUSTON ROCKETS – NAH’SHON HYLAND

PG/SG | 20 jaar | 1,90 M | 74 KG | VCU Rams | Sophomore

Na het versterken van het frontcourt en backcourt in deze draft, verdient het backcourt volgens ons nog wat meer aandacht. Zeker in dit gedeelte van de draft zijn er nog een paar leuke point guard/shooting guards over. Ayo Dosunmu en Nah’Shon Hyland zijn de beste opties.

Wij gaan voor Hyland, ook omdat dit een persoonlijke favoriet is van veel mensen in deze draft. Er zijn weinig spelers in deze draft die namelijk leuker zijn om naar te kijken als Hyland. Hyland scoort na wens (20 PPG) en doet dit op vrijwel elk denkbare manier. Hij schiet goed, effectief en consistent (45%) en heeft ook al een prima driepunter met range (37%) die alleen maar beter gaat worden.

Hij zou voor dit Rockets team, dat met John Wall en D.J. Augustin al twee pure point guard heeft, een welkome scoring back-up guard zijn die wellicht de rol van sixth man in verloop van tijd op zich kan nemen.

Verdedigend gezien is Hyland nog een project en ook zijn passing is nog niet fantastisch (2.1 APG), maar de Rockets zullen de tijd krijgen en nemen met het ontwikkelen van een in potentie hele goede scoring guard.

#25 | LOS ANGELES CLIPPERS – ISAIAH JACKSON

PF/C | 19 jaar | 2,08 M | 93 KG | Kentucky Wildcast | Freshman

De Clippers hebben aanvallend gezien weinig te klagen, maar missen eigenlijk zeker op power forward en center wat opties in de breedte. Met deze pick zou dat dan ook, volgens ons, de focus moeten zijn.

Kai Jones en Usman Garuba waren hier een match made in heaven geweest, maar de kans is klein dat die helemaal hierheen zullen vallen. De beste optie daarna is Isaiah Jackson van Kentucky.

Jackson is aanvallend gezien vooral goed rondom de basket (54% FG) en doet aan die kant van de bal wat er van hem gevraagd wordt. Hij is prima in de pick en roll en beschikt over atletisch vermogen om die rol ook goed in te kunnen vullen. Driepunters zullen we Jackson voorlopig niet zien schieten.

Toch blinkt hij vooral uit aan de verdedigende kant van de bal. Het is allemaal zeker nog niet foutloos (wat ook niet kan op 19-jarige leeftijd), maar met 2.6 blocks en zijn atletisch vermogen en rebounding kan hij precies dat toevoegen wat de Clippers naast Serge Ibaka en Ivica Zubac zoeken en missen.

#26 | DENVER NUGGETS – JOSH CHRISTOPHER

SG | 19 jaar | 1,96 M | 97 KG | Arizona State Sun Devils | Freshman

De Nuggets behaalde dit jaar wederom de playoffs, maar schopte het niet ver. Het team mist nu een shooting guard, breedte op small forward en wat extra versterking op center zou ook geen gek idee zijn.

De beste opties met deze pick zijn Josh Christopher en Ayo Dosunmu. Wij gaan voor de eerste optie. Christopher heeft een workout met de Nuggets achter de rug en zou perfect passen naast Jamal Murray, Michael Porter Jr, Aaron Gordon en Nikola Jokic.

Christopher is nog ruw op veel plekken en moet nog werken aan zijn consistentie van achter de driepuntlijn (31% 3PT) en playmaking (1.4 APG), maar is elite in het gaan richting de basket. Combineer dit met zijn atletisch vermogen en balbehandeling en je hebt een in potentie allround aanvallend wapen.

Ook verdedigend heeft Christopher nog veel ruimte om te groeien, maar de Nuggets hebben voorgaande jaren met Michael Porter Jr en Bol Bol al laten zien projecten te willen en durven draften. Daar is Christopher, in mindere mate, er ook een van.

#27 | BROOKLYN NETS – JT THOR

PF/C | 18 jaar | 2,08 M | 92 KG | Auburn Tigers | Freshman

De Nets kende dankzij blessures en covid niet het seizoen waar iedereen op gerekend had. De Bucks bleken in de Conference Finals te sterk, waardoor het seizoen sneller ten einde kwam dan verwacht. Toch zal dit team ook komend seizoen de favoriet zijn.

Dan moet er echter, zeker op power forward en center, wat extra bij. Het merendeel van de goede spelers op deze positie is inmiddels gekozen, waardoor JT Thor en Day’ron Sharpe de beste opties zijn.

Wij gaan voor JT Thor, die beschikt over veel atletisch vermogen en enorm veel ruwe potentie. Het team dat hem draft zal geduld moeten hebben met zijn ontwikkeling. Thor is pas 18, zijn lichaam is zich nog aan het ontwikkelen (moeten nog flink wat kilo’s bij) en ook zijn schot heeft nog veel werk nodig (44% FG, 30% 3PT). Daarnaast is Thor al op enorm hoog niveau qua defense, iets wat de Nets heel erg nodig hebben.

Wat dat betreft is de aanwezigheid van Kyrie Irving, Joe Harris, James Harden en Kevin Durant ideaal voor hem. Hij moet vooral de floor spacen, naar de basket toe gaan, atletisch zijn en verdedigen. Een beetje de Nicolas Claxton rol dus. De rest van zijn game zal zich met tijd ontwikkelen, waardoor dit ook nog eens naast een need een upside pick is.

#28 | PHILADELPHIA 76ERS – ZIAIRE WILLIAMS

SF | 19 jaar | 2,03 M | 83 KG | Stanford Cardinal | Freshman

De 76ers stelde voor het zoveelste jaar op rij teleur in de playoffs en lijken nu misschien wel verder te gaan zonder Ben Simmons. De grootste needs zijn op small forward, power forward en center en betreffen vooral shooting en scorend/creatief vermogen.

Het is eigenlijk bizar dat Ziaire Williams zo ver is gevallen in deze mock, wetende dat hij aan het begin van het proces een top 10 prospect was. Hij had het echter enorm lastig bij Stanford (37% FG, 29% 3PT) en presteerde niet zoals veel mensen hadden verwacht.

Dit had echter deels ook met de matige omstandigheden te maken. Williams is nog steeds een elite scoring prospect die op bijna alle manieren een basket kan creëren. Dat is precies wat de 76ers nodig hebben. Hij kan als back-up van Tobias Harris zichzelf ontwikkelen, zijn lichaam versterken en volwassen laten worden en zijn schot ontwikkelen.

Verdedigen gezien heeft hij potentie, maar lijkt hij vooral extra gemotiveerd te moeten worden. Zijn lichaamsbouw en atletisch vermogen zorgen ervoor dat ook hier de potentie echter groot is. Williams is een veel betere speler dan zijn statistieken bij Stanford doen vermoeden.

#29 | PHOENIX SUNS – JARED BUTLER

PG/SG | 20 jaar | 1,90 M | 88 KG | Baylor Bears | Junior

Tot ieders verbazing haalde de Suns afgelopen seizoen de NBA Finals, waarin ze na zes duels vs de Bucks ten onder gingen. Het team mist vooral wat breedte in het backcourt en frontcourt en zou zeker voor die eerste positie hier wel een prima vervanger voor de vertrekkende Cameron Payne kunnen halen.

Butler heeft drie jaar bij Baylor achter de rug en is elk jaar beter en consistenter geworden. Afgelopen seizoen was hij een top 5 speler in college. Zijn leiderschap, defense en scoring vielen op. Hij kan van elke plek op het veld effectief schieten (47% FG, 42% 3PT en 78% FT) en past zo perfect in het systeem van de Suns.

Zijn prestaties als een passer kunnen nog zeker beter en consistenter, maar met zoveel goede schutters om hem heen zullen assists ook makkelijker te verkrijgen zijn en zal hij snel leren. Het feit dat dit eigenlijk zijn enige echte zwakte is, zegt wel voldoende. Voor een team dat komend seizoen een poging wil wagen de NBA Finals weer te halen is Butler de perfecte fit. Hij kan als back-up PG meteen de rotatie versterken.

Zijn blessuresituatie voorafgaand aan de draft zorgt ervoor dat hij niet de top 20 haalt van deze draft, maar de eerst ronde lijkt een haalbare kaart gezien de needs van de teams in de eerste ronde en zijn kwaliteit en ervaring.

#30 | UTAH JAZZ – AYO DOSUNMU

PG/SG | 21 jaar | 1,96 M | 90 KG | Illinois Fighting Ilini | Junior

De Jazz bereikte de NBA Finals niet, ondanks een fantastisch regulier seizoen. Wie kijkt naar de needs van het team dat volgend jaar weer een poging wil wagen en in deze draft als laatste in de eerste ronde mag kiezen, ziet dat er nul point guards op het huidige roster staan (Mike Conley vertrekt) en er ook op power forward en center in de breedte versterkingen nodig zijn.

Wij kiezen hier voor een point guard die afgelopen seizoen een van de betere spelers in college was: Ayo Dosunmu. De combo guard van Illinois speelde fantastisch en scoorde er op los (20 PPG). Zijn ball handling skills zijn fantastisch (en soms ongecontroleerd en te geforceerd), zijn shooting is prima (49% FG, 39% 3PT) en zal beter worden als hij niet geforceerd wordt om te schieten en de beste optie is in zijn team.

Verdedigend gezien is hij ook een prima speler en staat hij zijn mannetje. Dosunmu is eigenlijk een allround speler met weinig upside. Het ontbreekt bij hem een beetje aan atletisch vermogen en explosiviteit, maar al het andere heeft hij. De Jazz zullen met hem een prima extra ball handler erbij hebben.

Photo: John McCoy/Getty Images

NHL update: Seattle Kraken krijgt vorm, de draft en trades

Hans Mulder
-
0
NHL update: Seattle Kraken krijgt vorm, de draft en trades

Een ontzettend drukke tijd voor de general managers en scouts in de NHL. Vanaf woensdagavond (Nederlandse tijd) kunnen free agents worden vastgelegd, maar ook de afgelopen weken was het al een drukte van belang. De periode ronde de jaarlijkse draft brengt al veel stress met zich mee en daar kwam dit jaar nog eens de expansion draft bovenop. Met een gelikte promo werd vorig jaar de Seattle Kraken al in de markt gezet, maar afgelopen week kon de franchise ook daadwerkelijk aan de slag met een roster. Hoe deze expansion draft verliep en welke talenten waar terecht kwamen tijdens de “reguliere” draft kun je lezen in deze update, waarin we ook wat trades behandelen.

DE GEBOORTE VAN EEN FRANCHISE

Een paar dagen voor de expansion draft op 21 juli moesten alle teams hun lijst met spelers inleveren waaruit de nieuwe franchise kon kiezen. De regels daarvoor waren hetzelfde als toen Vegas een paar jaar geleden hun intrede deed en we weten allemaal hoe dat sindsdien is verlopen. Die weg zou de Kraken ook maar wat graag willen bewandelen en op woensdag 21 juli konden ze hun eerste stapjes zetten.

DE EERSTE AANVALLERS

Na het inleveren van de lijsten vielen een paar dingen op. Eén van de grootste verrassingen was toch wel dat de Canadiens goalie Carey Price geen beschermde status gaven tijdens deze draft. Hoewel Price bepaald niet fit blijkt te zijn en zelfs geopereerd wordt aan zijn knie, zullen ze in Quebec toch even opgelucht adem hebben gehaald toen Chris Driedger en Vitek Vanecek door Seattle werden geselecteerd. De Canadiens verloren uiteindelijk verdediger Cale Fleury aan de Kraken. Yanni Gourde was de grootste naam die door Seattle opgepikt werd in de Atlantic Division, die voor komend seizoen weer in ere is hersteld. Met twee Stanley Cups in zijn bagage verlaat Gourde de Lightning. Hij deed dit echter wel met een blessure en zal de eerste wedstrijden van de franchise moeten missen.

Op de beoogde eerste lijn van de Kraken zal Gourde uiteindelijk gezelschap krijgen van Jordan Eberle en Calle Jarnkrok. Eberle komt over van de Islanders en is een zeer bruikbare kracht. De inmiddels 31-jarige aanvaller is echter nooit de goalgetter geworden die mensen tien jaar geleden in hem zagen. Als jonge twintiger noteerde Eberle namens de Oilers 34 goals en 76 punten in zijn tweede seizoen. Hier is hij daarna nooit meer in de buurt gekomen, maar door de ondergrens zakt Eberle ook zelden. Zijn vertrek komt de Islanders niet slecht uit met het oog op de cap space. Eberle verdient jaarlijks $ 5.5 miljoen.

OPTIES

Calle Jarnkrok is mogelijk zo’n speler die je pas mist als hij er niet is. De Zweed kan op meerdere posities uit de voeten, scoort met de regelmaat van de klok en is daarbij ook nog spotgoedkoop. Jarnkrok stond in Nashville voor $ 2 miljoen op de loonlijst, maar zijn contract loopt wel af in 2022. Ron Francis, de general manager in Seattle, zal dus met hem in conclaaf moeten over een nieuw contract of eventueel Jarnkrok betrekken in een trade. Met Jared McCann, die slechts vier dagen lid van de Maple Leafs was, Joonas Donskoi, Mason Appleton, Colin Blackwell, Morgan Geekie en de ervaren Brandon Tanev heeft coach Dave Hakstol aanvallend de nodige opties.

SOLIDE

Een échte aanvallende topper ontbeert dit roster, maar in de breedte heeft Francis het zeker niet slecht gedaan. Defensief maakte de GM ook keuzes die zeker te billijken zijn. Hier springt de naam van Mark Giordano in het oog. De blueliner is inmiddels 37 lentes jong en was een grootverdiener in Calgary. Hij was echter ook één van de belangrijkste spelers van de Flames en niet in de laatste plaats door zijn leiderschap. Dit zal hij meebrengen naar Seattle. Daar zal hij met Adam Larsson waarschijnlijk het top defensive pair gaan vormen. Voor Edmonton speelde de Zweed vorig seizoen gemiddeld zo’n 20 minuten per wedstrijd.

Vince Dunn is een verrassende naam in dit gezelschap. De St. Louis Blues gaven de Kraken andere mogelijkheden, maar Francis koos voor de jonge Dunn. Twee jaar geleden speelde de blueliner met 12 goals en 23 assists een belangrijke rol in het succes van de Blues. In Dunn hebben de Kraken een verdediger die aanvallend dus ook zijn steentje bijdraagt. Jamie Oleksiak zal Dunn waarschijnlijk gaan bijstaan. Niet de meest spectaculaire speler in de NHL, maar wel solide. Hij werd overgenomen van de Dallas Stars.

Carson Soucy moet Minnesota verruilen voor Seattle en daar mag hij bewijzen dat hij meer in zijn mars heeft dan wat de Wild hem kon bieden. Soucy moest het daar doen met krap 15 minuten per wedstrijd. Met een +22 rating en 17 punten verdien je eigenlijk meer en dat mag hij bij de Kraken gaan afdwingen. Haydn Fleury is met potlood ingevuld als zijn defensive partner. Hij is de broer van de reeds genoemde Cale Fleury. De broertjes zijn geen zekerheidjes in de line-up en zullen flink moeten aanpoten om uit te groeien tot een vaste waarde.

DRAFT 2021

Twee dagen na de expansion draft was het alweer bal in de NHL. Voor 32 jonge ijshockeyers zou op vrijdag 23 juli een droom in vervulling gaan. Op die dag was de eerste ronde van de jaarlijkse draft en zouden de beste jonge spelers onderdak vinden bij een club uit de NHL. Via loting was bepaald dat de Buffalo Sabres als eerste mochten kiezen, daarna was het de beurt aan de Kraken en vervolgens de Anaheim Ducks.

Voor het eerst sinds 2018, toen Rasmus Dahlin werd opgepikt, mochten de Buffalo Sabres als eerste hun keuze maken. Net als met Dahlin besloten de Sabres opnieuw voor een blueliner te gaan. Owen Power, een Canadees van 1.95 meter, moet in de toekomst de defensie in Buffalo gaan verstevigen. Een groot lichaam, maar Power liet bij de University of Michigan zien dat je daarom nog wel een uitstekende schaatser kun zijn. Volgens de scoutingrapporten is de 18-jarige betrouwbaar met de puck en heeft hij oog voor de ruimte. Hij stond bij veel teams hoog op het lijstje en vreemd is dat niet. Bij het afgelopen WK was hij vaste waarde voor Team Canada.

Ook de Seattle Kraken klopten voor hun pick aan bij de University of Michigan. Zij haalden de 18-jarige Matthew Beniers naar hun organisatie. Een dynamische center, die net als Power op het laatste WK aanwezig was. Beniers speelde zes wedstrijden voor Team USA en kwam tot één goal. De center is geen doelpuntenmachine, maar maakt het met zijn snelheid de tegenstander altijd wel lastig. Een doelpuntenmachine was Mason McTavish als junior wel. In de U15 en U18 kwam hij in de buurt van de 50 goals en vorig seizoen in de Zwitserse competitie deed hij het met 9 goals in 13 wedstrijden (op het tweede niveau) ook bepaald niet slecht. De Ducks kunnen hem goed gebruiken.

OPMERKELIJK

Quinn Hughes hadden we al en Jack Hughes kennen we ook al een tijdje. Afgelopen vrijdag maakte het grote publiek kennis met de volgende Hughes. Luke gaat Jack gezelschap houden in New Jersey en is net als Quinn een vaardige blueliner. De Devils maakten van hem de vierde keuze in de draft van 2021. Dat was ongeveer de plek die William Eklund in gedachten had en misschien zelfs nog wel hoger. De naam van de jonge Zweed werd echter “pas” als zevende genoemd en hij mag zich gaan verheugen op een carrière in Teal. Volgens kenners hebben de San Jose Sharks een steal in deze dynamische aanvaller, die in de Zweedse competitie tot één van de betere spelers behoorde.

Vorig jaar hadden we het verhaal van pestkop Mitchell Miller, die als 13-jarige een invalide klasgenoot een stuk snoep uit een toilet dwong te eten. Miller werd destijds gekozen door de Arizona Coyotes, maar toen de verontwaardigde berichten binnenstroomden wisten de Desert Dogs niet hoe snel ze de rechten moesten teruggeven. Dit jaar was er opnieuw ophef over één van de deelnemers aan de draft.

Logan Mailloux stond op het lijstje van veel teams, maar toen bekend werd dat de jonge verdediger tijdens zijn verblijf in Zweden ongevraagd foto’s had gemaakt van een jonge dame die seksuele handelingen verrichtte. Het leverde hem in Zweden een boete op, maar spijt van zijn daden betuigde Mailloux nooit. Hij stuurde het slachtoffer, wiens foto’s hij deelde met teamgenoten, een kort en weinig oprecht berichtje. Met die boete was het voorval in Zweden misschien afgedaan, maar in Noord-Amerika moesten de problemen nog komen. Daar kreeg de media ook lucht van het incident en Mailloux besloot zich een paar dagen voor de draft terug te trekken. Daar trokken de Montreal Canadiens zich dan weer niets van aan. Zij selecteerden de veelbesproken blueliner in de eerste ronde als 31e. Dit verhaal zal ongetwijfeld nog een staartje krijgen.

TRADES

 Het bleef niet bij de expansion draft en de “normale” draft alleen deze week. De nodige spelers en picks wisselden van club. Niet alle trades waren even interessant, maar De Blackhawks en Canucks lieten de spierballen toch wel even rollen. In ruil voor verdediger Adam Boqvist en drie picks, waaronder twee first rounders, namen ze Seth Jones over van de Columbus Blue Jackets. Daarmee hebben de Hawks, die zich ook willen versterken met Marc-Andre Fleury, een meer dan capabele en vooral jongere vervanger voor de naar Edmonton vertrokken Duncan Keith. In Columbus sorteren ze met de draft picks voor op de toekomst en lijken ze het nu even te laten lopen.

Ook de Arizona Coyotes zijn drie picks rijker en verwelkomen tevens Jay Beagle, Antoine Roussel en Loui Eriksson. In ruil hiervoor zetten Oliver Ekman-Larsson en Conor Garland hun loopbaan voort in Vancouver. De Canucks zijn, zonder overdreven veel op te geven, opeens twee potentiële topspelers rijker. Garland bewees al een neusje voor de goal te hebben en Ekman-Larsson leek op weg om zich onder de beste blueliners in de league te scharen. Een andere omgeving zou in dit geval wonderen kunnen doen. Daar hopen de Coyotes zelf ook op, want zij namen Shayne Gostisbehere over van de Flyers. Gostisbehere was als verdediger in 2015-2016 nog goed voor 17 goals, maar haalde daarna nooit meer dat hoge niveau.

Op hun beurt deden de Flyers weer zaken met de Blue Jackets. Jakub Voracek werd met gesloten beurs geruild tegen de iets goedkopere Cam Atkinson. De club die afgelopen seizoen zo teleurstelde was daarmee nog niet klaar. Rasmus Ristolainen moet, in ruil voor Robert Hagg en twee draft picks voor Buffalo, de defensie van de Flyers gaan versterken. Ristolainen was niet de enige die vertrok bij de Sabres, want ook Sam Reihart vond een nieuwe club. De aanvaller gaat in ruil voor een prospect en een first rounder de Florida Panthers van nog meer vuurkracht voorzien.

Cover photo: REUTERS/Ints Kalnins/File Photo

MLB Analyse: Stempel op de Spelen

Lionel Stute
-
0
MLB Analyse: Stempel op de Spelen

Het olympisch honkbaltoernooi is terug. Al is het maar voor even, want na deze editie gaat de sport weer zeven jaar in de koelkast. Het toernooi is dermate lang weggeweest, dat Eddy Alvarez de meeste olympische ervaring van de circa 144 deelnemers heeft. Die ervaring deed hij op… op shorttrack-schaatsen. Een toernooi dat ooit de kern vormde van de internationale expansie van de sport, is nu niet meer dan een ‘one-off’ vol met rariteiten. Bovendien zijn de grote sterren uit de Verenigde Staten zelfs in de moderne tijd nog altijd niet vrijgesteld om hun kunsten te tonen. Desondanks is het toch precies het product geworden dat MLB voor ogen heeft bij de eigen groeistrategie.

WAAR WAREN WE GEBLEVEN?

Honkbal verdween in 2008 van de olympische kalender. Een samenloop van omstandigheden, zoals een ingestelde maximale omvang van het olympisch dorp en een gebrek aan internationale interesse, zorgde ervoor dat de sport voortaan niet langer op het grootste evenement op aarde te aanschouwen was. Andere sporten, zoals BMX, skateboarding en surfen, kregen een kans.

Ook het ontbreken van sterren vormde een probleem. Het aantal spelers met een MLB-verleden was tot dan beperkt gebleven. Slechts Nederlander Rikkert Faneyte, Australiër David Nilsson en Canadees Jason Dickson kennen zowel enige Olympische als MLB-faam. Let wel, dit staat in verhouding tot volle rosters van acht landen per keer op vijf Olympische toernooien. Team USA bracht wel toekomstige sterren als Jason Giambi, Stephen Strasburg en Jake Arrieta mee, maar die waren destijds totaal onbekend.

Het waren echter ook de beginjaren van de internationale expansie die door de grote vier organisaties MLB, NPB, KBO en WBSC was ingezet. Honkbal was internationaal niet zo groot als voetbal, basketbal en hockey, maar moest dat in de komende jaren wel gaan worden. De World Baseball Classic moest nog naam maken na één editie en de Premier12 moest zijn doop nog beleven. Het oude WK en de Intercontinental Cup die volgens de olympische filosofie voornamelijk met amateurs werden georganiseerd, bestonden nog.

CUBA VERSUS ISRAËL

In dat landschap werd Zuid-Korea in 2008 voor het eerst olympisch kampioen. Dat deed het door het ultieme olympische honkballand Cuba te verslaan. Hoe snel het landschap is veranderd, is juist aan de veranderde status van Cuba te zien. Het land dat nooit slechter presteerde dan een tweede plaats — en ook recordhouder is met drie gouden medailles — is er ditmaal niet bij. Sterker nog, vijf van de acht deelnemers van dertien jaar geleden zijn er nu niet bij. De verandering voltrok zich rap.

Wel van de partij zijn namelijk landen als Mexico en Israël, beide debutant op het olympisch honkbalpodium. Dat deze landen hier wel staan en klassieke olympische deelnemers als Cuba, Italië en Nederland niet, heeft alles te maken met de inmenging van met name MLB in het internationale honkbal.

Zo wordt Europa vertegenwoordigd door een land uit West-Azië met een roster vol met Amerikanen die in sommige gevallen zelfs een verleden bij Team USA hebben, dat zijn faam en zelfvertrouwen heeft te danken aan de World Baseball Classic. Landen met een natuurlijke honkbalgeschiedenis, zoals Italië en Nederland, moesten daartegen ruimschoots het onderspit delven tijdens de kwalificatie op het Europees kampioenschap. Mexico plaatste zich dankzij de Premier12 grotendeels in eigen land en met net iets meer MLB-ervaring dan concurrerende landen.

EEN NIEUWE BLIK

Waar de olympische toernooien voorheen dus vooral voor toppers uit amateurcompetities en jonge talenten die de stap naar de Big League nog moesten maken bedoeld was, is het nu een showcase vol voormalige sterren. Het zijn die grote namen van weleer die fans nu de aantrekkingskracht van de spektakelcompetitie moeten bewijzen, met Team USA voorop. Edwin Jackson, Todd Frazier, Scott Kazmir en David Robertson zijn de speerpunten dit jaar een collectief dat verder uit gesjeesde Minor Leaguers en hoog-aangeschreven prospects bestaat.

Natuurlijk, met Ryosuke Kikuchi is waarschijnlijk de beste honkballer van deze generatie die nooit aan de andere kant van de oceaan te zien was wel gewoon aanwezig voor Samurai Japan. Terwijl ook de Zuid-Koreanen hun sterkhouders uit de KBO hebben meegenomen. Dat neemt niet weg dat de rosters van vijf van de zes landen toch wel heel zwaar op MLB-ervaring leunen.

Het is precies wat MLB voor ogen had toen het op zoek ging om ook buiten de landsgrenzen van de Verenigde Staten meer voet aan de grond te krijgen dan alleen de verkoop van Dodger- en Yankee-caps. Daarvoor koos het een strategie die dichter bij internationaal geaccepteerde, dan bij Amerikaanse sporten lag. Bijvoorbeeld door zich meer op een strijd tussen landen te richten en minder op een dominant team van eigen bodem. Andere landen moesten sterker gemaakt worden.

MLB heeft immers geen Dream Team zoals de NBA dat heeft. Al is het alleen al omdat de beste speler van deze generatie en vele daarvoor minstens even zwijgzaam als talentvol is. Niet direct een showboat, zoals de heren basketballers dat zijn. Wat dus werkte voor die sport in Barcelona ’92, zou nooit kunnen werken voor America’s national pastime. Deze sport verkoop je niet met glamour en show, deze sport verkoop je met spanning en strijd.

ENTHOUSIASME AANGEWAKKERD DOOR DE WBC

Wat MLB wel heeft, is de World Baseball Classic. Juist dat toernooi heeft gezorgd voor de op het eerste oog wat afwijkende samenstelling van het deelnemersveld. In de jaren waarin het olympisch podium ontbrak, is het officieuze wereldkampioenschap met rasse schreden op de meest onverwachte plekken in populariteit gegroeid, van Pakistan tot Brazilië en van Mexico tot Israël. Juist landen als Mexico en Israël hebben flink geprofiteerd van de beweging weg van amateurs richting profs en ex-profs.

Over de Dominicaanse Republiek is hetzelfde te zeggen. In het proftijdperk heeft dit land eigenlijk de rol van kleine grootmacht naast Team USA, Japan en Zuid-Korea overgenomen van Cuba. Weliswaar was dit land er al één keer eerder bij, tijdens de inaugurale editie van 1992 in Barcelona. Sinds MLB de hekken die het om zijn gesloten competitie had opgesteld voorzichtig heeft neergehaald, is pas echter pas duidelijk geworden wat de potentie van het kleine eiland is.

Zolang Cuba bovendien het Gallië van de honkbalwereld blijft en geen profs opstelt, zullen we nooit weten welke van de twee buurlanden nu eigenlijk echt het sterkst is. Wel weten we dat de dominante amateurs van weleer zelfs tegen betaalde spelers van vergane glorie en onbekende potentie niet opgewassen zijn. Dit belooft op voorhand dus ook een hoger niveau voor dit Olympisch toernooi ten opzichte van wat er tot 2008 te zien was.

NOG ÉÉN KEER

De grote vraag is natuurlijk hoe het olympisch honkbaltoernooi zich zal verhouden tot de internationale groei van de sport, zeker nu de coronapandemie het ritme van de WBC doorbroken heeft. Zoals het virus juist ook het visitekaartje van het WBC-toernooi, het altijd volle Tokyo Dome, wegneemt. De dansende en zingende supporters die juist zijn toegevoegd aan de sport door de internationalisering, zijn er nu nauwelijks.

Wat mag je er dan eigenlijk van verwachten? Bedenk je dan eerst dat er gelijktijdig ook gewoon in de Major League gespeeld wordt. Schakelen tussen beide competities zou voor de echte liefhebber kunnen aanvoelen als schakelen tussen Manchester City – Liverpool en RKC Waalwijk – Go Ahead Eagles. Buiten de Amerikaanse grenzen is het niveau inderdaad omhoog gegaan, maar het is nog mijlenver verwijderd van de grootste competitie op aarde.

Dit heeft natuurlijk alles te maken met het ontbreken van echte topspelers. Dat neemt niet weg dat er toch nog genoeg overblijft om naar uit te kijken. Nog één keer zien wat oude helden in huis hebben bijvoorbeeld. Wanneer de openingswedstrijd op 28 juli van start gaat, dan zou Japan zomaar Masahiro Tanaka op de heuvel kunnen brengen. De Dominicaanse slagploeg die daartegenover gezet wordt zou Jose Bautista en Melky Cabrera kunnen bevatten. Alsof een MLB All-Star Game van 10 jaar geleden zijn reünie beleeft.

Hetzelfde kan gezegd worden over bijvoorbeeld Ian Kinsler bij Israël, Todd Frazier bij Team USA en Adrian Gonzalez bij Mexico. Genoeg gelegenheden voor de echte liefhebber om nog eens te verdrinken in nostalgie en terug te denken aan de ene home run, die onmogelijke catch of die pitch die niemand zag aankomen. Aangevuld met huidige toppers uit de Japanse NPB en Zuid-Koreaanse KBO kan er toch nog een aardig toernooi ontstaan.

INZICHT IN HET TOERNOOI

Het zal vooral wachten worden op de clash tussen Japan en Zuid-Korea, duidelijk de twee sterkst bezette landen. Die ontmoeting zal in de tweede helft van het toernooi hopelijk tweemaal op het programma staan. Dit heeft alles te maken met het speelschema. De zes deelnemende landen zijn over twee poules van drie verdeeld, met een grootmacht in elke poule. Elk land komt daardoor tweemaal in actie. De eindstanden van de poules koppelen landen vervolgens kruislings aan elkaar.

De nummers drie van beide poules spelen een knock-out-wedstrijd tegen elkaar. De verliezer valt af en de winnaar sluit zich bij de andere vier landen aan in het double elimination toernooi dat de tweede ronde vormt. Daarin kan het nog brons halen door tweemaal te winnen. De vijf overgebleven landen spelen immers tegen elkaar tot vier ervan minimaal tweemaal verloren hebben. De winnaar van goud is het laatste land dat zich staande houdt. Ook dit kennen we van de WBC.

Daarna zal het weer zeven jaar wachten worden op een eventuele terugkeer van de sport op de Olympische kalender van de Spelen in Los Angeles. Daar ligt de ideale kans om de laatste stap, het toelaten van de steeds meer internationaal georiënteerde MLB-sterren, te zetten. Ondanks een stevige lobby moest de sport het namelijk voor Parijs ’24 afleggen tegen breakdancen. Denkend aan de olympische stelling dat een sport zo breed mogelijk te beoefenen moet zijn, kan inderdaad gesteld worden dat zelfs de komst van straatvariant Baseball 5 niet op kan tegen over de stoeptegels rollen in een oversized T-shirt. Er is nog een lange weg te gaan.

Coverfoto: AP Photo

SportAmerika NBA Mock Draft 2021: pick 11 t/m 20

Lars Leeftink
-
0
SportAmerika NBA Mock Draft 2021: pick 11 t/m 20

De 2021 NBA Draft staat voor de deur, en dus is het tijd voor een SportAm NBA Mock Draft. In dit artikel gaan we verder met pick 11 t/m 20. Wie halen de lottery net en wie vallen er net buiten?

#11 | CHARLOTTE HORNETS – KEON JOHNSON

SG | 19 jaar | 1,96 M | 84 KG | Tennessee Volunteers | Freshman

De Charlotte Hornets kende afgelopen seizoen een verrassend goed seizoen, waarin de playoffs helaas net niet werden gehaald. De Hornets overleefde uiteindelijk het play-in toernooi niet. Toch zullen de Hornets blij zijn, want met de elfde pick kan een al sterk en jong roster vol met potentie nog wat sterker gemaakt worden.

Met het mogelijke vertrek van Malik Monk en Devonta Graham en de al aanwezige diepte en talent op de andere drie posities lijkt de voorkeur hier uit te gaan naar een atletische shooting guard die goed kan verdedigen en mee kan in het tempo van de Hornets.

De twee best beschikbare spelers, Davion Mitchell en Keon Johnson, passen perfect in dat plaatje. Beide zijn verdedigend meer dan prima met potentie op meer, beschikken over bizar atletisch vermogen (vooral Johnson) en kunnen perfect mee in het tempo van Lonzo Ball, Terry Rozier en de Hornets.

Wij kiezen hier voor Keon Johnson. Johnson heeft nog veel om aan te werken als het aankomt op shooting, zijn offensive game en zijn jumpshot (27% 3PT), maar met tijd kan hij zeker een prima 3-and-D speler worden. Hij is de meest atletische speler in deze draft, iemand die perfect past in het systeem van de Hornets.

#12 | SAN ANTONIO SPURS – USMAN GARUBA

PF/C | 19 jaar | 2,07 M | 104 KG | Real Madrid Freshman

De Spurs haalde afgelopen seizoen de playoffs net niet en zaten dus voor het tweede seizoen op rij thuis te kijken hoe andere teams in de playoffs actief waren. Toch is er ook een positieve kant aan dit verhaal, want de Spurs kunnen nu met de 12de pick hun team versterken.

De twee duidelijk needs zijn small forward en frontcourt (PF en C). Voor small forward zijn er twee opties: Jalen Johnson en Ziaire Williams. Voor PF en C zijn Usman Garuba, Kai Jones en Alperen Sengun de beste opties.

Laat de best beschikbare speler nou net een power forward/center zijn. Usman Garuba speelde afgelopen seizoen prima voor Real Madrid in de Spaanse competitie, in de EuroLeague en is momenteel actief op de Olympische Spelen. De Spanjaard staat vooral bekend voor zijn defense.

Hij is de beste shot blocker in deze draft, kan goed rebounden en is fysiek op 19-jarige leeftijd al erg sterk. Aanvallend gezien is hij vooral rondom de basket te vinden. Je zult hem (nog) geen midrange of driepunters zien schieten, iets wat in verloop van tijd natuurlijk nog kan komen. Zijn cuts, field goal percentage rondom de basket en offensive rebounding zijn echter fantastisch.

Zijn positionering als rebounder kan nog wel wat beter om (zeker verdedigend gezien) wat meer rebounds te pakken, maar dit komt in verloop van tijd wel. De Spurs hebben met hem een back-up die meteen de rotatie in zou kunnen dankzij zijn ervaring in het buitenland.

#13 | INDIANA PACERS – JALEN JOHNSON

SF | 19 jaar | 2,06 M | 99 KG | Duke Blue Devils | Freshman

De Pacers zitten in een interessante situatie. Na een teleurstellend seizoen, waarin de playoffs met een sterk team niet gehaald werden, bestaat het team ook volgend jaar voor het merendeel uit dezelfde spelers. Er is wel een nieuwe head coach: Rick Carlisle.

Met deze pick kunnen de Pacers het zich veroorloven om te kijken naar spelers die misschien wat ruw qua talent zijn, maar qua upside enorme seiling hebben en kunnne uitgroeien tot een top vijf speler in deze draft. Hun grootste need is breedte op de power forward/center-positie, maar alleen Kai Jones zou hier echt een geschikte optie zijn.

De Pacers lijken het met ons eens te zijn. Uit hun pre draft workouts blijkt dat ze vooral kijken naar PG, SG en SF. En op die laatste positie is, zeker met het aflopende contract van huidige starter T.J. Warren en geen back-up nu op het roster, ruimte voor versterking

Ziaire Williams en Jaylen Johnson passen daarnaast perfect in het eerder geschetste plaatje. Het zijn ruwe diamanten die vroeg in het draft process in de top 10 stonden, maar dankzij hun matige college-seizoen, inconsistentie en wat persoonlijke problemen gezakt zijn naar randje lottery.

Wie kiezen hier voor Jalen Johnson. Johnson is aanvallend gezien een enorm groot talent, beschikt over ideale lengte en gewicht en heeft enorm veel atletisch vermogen. Zijn jumpshot en driepuntschot zullen nog moeten verbeteren, maar zijn talent als scorer staat buiten kijf. Verdedigend gezien heeft hij ook enorm veel potentie, maar zal er vooral aan zijn inzet en consistentie gewerkt moeten worden. Al met al een goede speler om te ontwikkelen terwijl de rest van het roster probeert de playoffs te halen.

#14 | GOLDEN STATE WARRIORS – DAVION MITCHELL

PG/SG | 22 jaar | 1,88 M | 92 KG | Baylor Bears | Junior

De Warriors hebben met hun zevende pick James Bouknight gekozen om de floor spacing te verbeteren en een ball handler toe te voegen aan het backcourt, en deze optie zou hier met de 14de pick ook nog overwogen kunnen worden. Davion Mitchell heeft een workout met de Warriors gehad en zou net zoals Bouknight een prima fit zijn bij de Warriors. Daarnaast is het volgens verschillende big boards de plek waar hij ook gekozen zou moeten worden. Hij is tevens de best beschikbare speler op het bord in deze mock draft.

Een andere optie is hun opties versterken op power forward en center. Zeker op center is het nogal dun bezet. De Warriors staan erom bekend dat ze vooral graag atletische big men in hun team hebben. Wat dat betreft zou Kai Jones, die ook een workout heeft gehad voor de draft, een ideale fit zijn. De vraag is: voor wie kiezen wij?

Wij kiezen hier voor Mitchell. Waarom? Ten eerste is hij, nu al, een fantastische verdediger. Er is waarschijnlijk geen betere verdediger in deze draft op point guard/shooting guard. Daarnaast heeft Mitchell al drie jaar ervaring in college, heeft hij een NCAA-kampioenschap met Baylor gewonnen en zullen zijn schietpercentages vanwege zijn ervaring tijdens zijn rookie-seizoen al prima zijn.

Mitchell is ook een aardige ball handler. Moody en Bouknight, die in ons vorige artikel al gekozen werden, zijn bijvoorbeeld wat langer en hebben wat meer potentie als scorer, maar dat is niet per se wat de Warriors zoeken. Daarnaast zijn beide spelers hier dus niet meer beschikbaar. Mitchell zou een ideale fit zijn en kan de Warriors meteen helpen in de strijd om de titel volgend jaar.

#15 | WASHINGTON WIZARDS – CHRIS DUARTE

PG/SG | 24 jaar | 1,98 M | 86 KG | Oregon Ducks | Sophomore

De Wizards haalden de playoffs vorig jaar, gingen er in de eerste ronde kansloos uit en stelde vervolgens met Wes Unseld Jr een nieuwe head coach aan. Wie er met deze pick ook gekozen gaat worden: hij zal er niet voor zorgen dat het team volgende jaar ineens een kanshebber op het kampioenschap gaat zijn. Een gok op een ruwe diamant als Ziaire Williams zou dus een optie kunnen zijn.

De Wizards zullen verder kijken naar versterking op hun PF en C-positie (Kai Jones, Alperen Sengun en Usman Garuba) en back-ups voor Russell Westbrook en Bradley Beal (Chris Duarte, Tre Mann, Jared Butler, Sharife Cooper, Jaden Springer).

Wij kiezen hier voor de laatste optie. Volgens ons is Chris Duarte dan de beste optie. Hij kan de floor spacen voor Westbrook en Beal, terwijl hij bij hun afwezigheid ook prima de bal kan handelen en schoten kan creëren voor anderen. Daarnaast heeft hij twee jaar ervaring in college (24 jaar!) en een prima verdediger die zijn mannetje zal staan.

Een pure scorer is het niet, maar zijn schietpercentages zijn uitstekend (53% FG, 42% 3PT). Precies wat de Wizards nodig hebben om de floor meer te spacen Beal en Westbrook de ruimte te geven. Duarte is zo’n speler die weinig echte zwakheden heeft en waarvan je weet dat die meteen de rotatie in zou kunnen.

#16 | OKLAHOMA CITY THUNDER – ALPEREN SENGUN

PF/C | 19 jaar | 2,01 M | 107 KG | Besiktas | Freshman

Nadat de Thunder met hun zesde pick Scottie Barnes kozen om hun defense een extra boost te geven, is het met pick 16 (en later ook pick 18) zaak om de best beschikbare speler te kiezen en tegelijkertijd een need te vullen.

Met deze pick doet die exacte situatie zich in deze mock draft voor. Alperen Sengun wordt door veel mensen gezien als de best beschikbare buitenlands center in deze draft. De Turk liet afgelopen seizoen in Turkije en in de EuroLeague zien vooral aanvallend gezien behoorlijk wat potentie te hebben.

Hij moet nog leren een effectieve schotselectie te kiezen en daarnaast moet zijn schot nog consistenter worden, maar de ruwe potentie is zeker daar. De Thunder hebben gezien hun huidige roster de tijd om dit soort spelers te draften en hebben dit in de jaren hiervoor ook al gedaan.

Sengun beschikt over enorm veel atletisch vermogen, maar zal vooral qua gewicht nog wel wat toe moeten voegen om niet door NBA-spelers fysiek gezien aangepakt te worden. Maar goed: hij is nog maar 19 en dit is ook onderdeel van het volwassenheidsproces. Sengun is echter verdedigend gezien niet echt een fantastische speler. Wat dat betreft heeft de Turk nog veel te leren.

#17 | NEW ORLEANS PELICANS – COREY KISPERT

SG/SF | 22 jaar | 2,01 M | 99 KG | Gonzaga Bulldogs | Senior

De Pelicans liepen afgelopen seizoen de playoffs missen , hebben een nieuwe head coach (Willie Green) en hebben duidelijk een need voor shooting. Met Eric Bledsoe, Zion Williamson Steven Adams en Jaxson Hayes in je team, allemaal geen shooters, is Brandon Ingram nu eigenlijk de enige schutter. En een echte schutter is hij eigenlijk ook niet. Dit is simpelweg te weinig en gaat floor spacing-problemen veroorzaken.

Dankzij de trade van de Pelicans met de Grizzlies, die Steven Adams, Eric Bledsoe en een 2022 first round pick samen met de 10de pick naar de Grizzlies lieten gaan voor deze 17de pick en Jonas Valanciunas, zoeken de Pelicans naast een point guard ook nog steeds meer shooting.

Gelukkig voor de Pelicans is de beste pure schutter in deze draft ook met de 17de pick in deze draft nog beschikbaar: Corey Kispert. Kispert heeft er vier jaar in college opzitten en heeft qua upside niet veel te bieden. Kispert schoot afgelopen seizoenen in college echter fantastisch (53% FG, 44% 3PT) en heeft tevens wat ball handling skills. Hij weet als geen ander hoe hij open moet komen zonder de bal te hebben en is zeer effectief.

Dit is precies wat de Pelicans nu nodig hebben. Het merendeel van de mock drafts komt ook uit bij Kispert, en dus zit iedereen hier op een lijn. Ook hebben ze met hem een workout gehad. De vraag is nu alleen nog of de Pelicans het ermee eens zijn of toch gaan voor een andere speler.

#18 | OKLAHOMA CITY THUNDER – TRE MANN

PG/SG | 20 jaar | 1,96 M | 86 KG | Florida Gators | Sophomore

Na Barnes en Sengun gekozen te hebben, gaan de Thunder hier de mogelijkheid krijgen om (in deze mock draft) een ruw talent te draften. Ziaire Williams is namelijk nog beschikbaar.

Toch gaan wij, ook omdat de Thunder al een small forward hebben gekozen en daar tevens al prima opties hebben, voor een guard. Het ging tussen Jared Butler en Tre Mann, maar wij gaan voor de upside van Mann.

Zeker tijdens March Madness blonk Mann uit met zijn scoring en leiderschap. Mann is een fantastische ball handler, heeft enorm veel potentie als scorer en schiet nu al effectief van elke plek op het veld (46% FG, 40% 3PT, 83% FT). Deze percentages zullen in de NBA wat omlaag gaan, maar nog steeds respectabel zijn. Daarnaast is Mann ook een prima passer en playmaker.

Verdedigend gezien heeft Mann zijn momentjes, maar zijn lengte en (vooral) gewicht/niet fysieke manier van spelen helpen hem niet. Daarnaast is de consistentie nog ver te zoeken, iets wat op NBA-niveau beter zal moeten om niet telkens door de tegenstander opgezocht te worden.

#19 | NEW YORK KNICKS – SHARIFE COOPER

PG | 20 jaar | 1,85 M | 81 KG | Auburn Tigers | Freshman

De Knicks verbaasden afgelopen seizoen vriend en vijand door de playoffs te halen en de latere conference finals Hawks flink uit te dagen in de eerste ronde. Toch missen de Knicks nog een point guard. Iemand die kan creëren voor anderen en een floor general kan zijn.

Nu zitten we in het gedeelte van de draft waarin qua prestaties niet veel meer gegarandeerd is, welke speler je ook draft. Toch hebben de Knicks met deze en de 21ste pick een goede kans om point guard en small forward (de twee grootste needs) te vullen. Gezien het board in deze mock draft gaan we hier voor een point guard.

De keuze gaat vervolgens tussen Sharife Cooper en Jared Butler. Vanwege zijn specifieke speelstijl kiezen wij hier vervolgens voor Sharife Cooper. Cooper was vorig jaar in de 12 duels die hij speelde de meest spectaculaire speler om naar te kijken. Er was niemand in college die zo teamgenoten vrij wist te spelen (8.1 APG) als hij. Hij is de beste passer in deze draft class en kan met speels gemak creëren voor anderen.

Het mooie is echter dat hij zelf ook kan scoren (20 PPG) en schieten (40% FG). Hij is fantastisch naar de basket toe en kan ondanks zijn lengte en gewicht prima finishen rondom de basket. Zijn consistentie en schotselectie kunnen nog een heel stuk beter en zijn driepunter moet nog beter worden (23% 3PT), maar dit gaat in verloop van tijd wel komen omdat de range daar is en Cooper nog jong is. Verder mist hij wat lengte en gewicht, wat uitgebuit kan worden door spelers in de NBA. Dit zijn dan ook de redenen waarom hij niet een lotery pick is. Met Cooper halen de Knicks hun mogelijke playmaker en floor general in huis.

#20 | ATLANTA HAWKS – JADEN SPRINGER

SG | 18 jaar | 1,93 M | 92 KG | Tennessee Volunteers | Freshman

Na een fantastisch seizoen van Trae Young en de Hawks, waarin ze de conference finals behaalde, mogen ze met de 20ste pick vroeg kiezen en hun team versterken. Er zijn twee duidelijke needs: back-up point guard en een extra body op PF en C.

Kai Jones zou qua PF en C de beste optie zijn hier, maar gezien de need en ons big board gaan we hier voor de back-up van Trae Young. Wij kiezen hier voor Jaden Springer.

Jaden Springer is nog enorm jong (18 jaar) en beschikt over enorm veel potentie. Voor iemand van zijn leeftijd schoot Springer afgelopen seizoen bij Tennessee al enorm effectief (47% FG, 44% 3PT 81% FT). Hij is niet een playmaker maar vooral een shooter die de floor kan spacen, iets wat de Hawks graag zien.

Springer is niet de beste verdediger, maar beschikt wel over het atletische vermogen en de lichaamsbouw om daar heel goed in te worden. Coaching zal hierin heel belangrijk worden, en dat moet normaal gesproken bij de Hawks wel goedkomen. Een speler die nu al mee kan doen in de rotatie, maar daarnaast ook enorm veel potentie en upside heeft.

Photo: Jamie Squire/Getty Images

Major League Soccer: voetballen in Amerika

SportAmerika
-
0
Major League Soccer: voetballen in Amerika

INGEZONDEN BOODSCHAP

Veel Amerikanen hebben niet veel op met voetbal. In de Verenigde Staten gaat het voornamelijk om honkbal, basketbal en American Football als we het hebben over populaire sporten. Toch begint voetbal (in Amerika ‘soccer’ genoemd) steeds meer voet aan de grond te krijgen. De MLS-competitie bestaat inmiddels uit een kleine dertig teams en de stadions raken voller en voller. De Major League Soccer (MLS) voetbal is via ESPN te volgen. De wedstrijden vinden ’s nachts plaats dus wanneer je de wedstrijden live wilt bekijken is het belangrijk te weten wanneer deze worden uitgezonden. Voor informatie over de MLS, zoals clubs, wedstrijden en actuele stand op voetbal vandaag.

DE OPRICHTING VAN DE MLS

In 1994 vindt het wereldkampioenschap voetbal plaats in de Verenigde Staten. Hierdoor krijgt het nationale voetbal een boost en wordt besloten om een nieuwe Amerikaanse voetbalcompetitie op te starten. Daarnaast vallen de prestaties van het nationale Amerikaanse elftal erg tegen en op deze manier wil men het niveau van dit team verhogen. Er werd namelijk al gevoetbald op competitieniveau in Amerika in North American Soccer League, maar deze competitie houdt in 1984 op te bestaan. In 1996 vinden de eerste wedstrijden plaats in de Major Soccer League die op dat moment bestaat uit tien teams.

DE BEGINJAREN

Als de MLS van start gaat, loopt het publiek niet echt warm voor de competitie. Een oorzaak hiervan is dat bepaalde ‘geamerikaniseerde’ spelregels afwijken van de reguliere spelregels die overal ter wereld worden gehanteerd. Bij een gelijkspel worden er bijvoorbeeld shoot- outs genomen om toch een winnaar aan te wijzen. Ook werkt men met een aftelklok als een helft bijna teneinde is. Daarnaast spelen de teams in de veelal enorme stadions van American Footballteams wat een echte voetbalsfeer niet ten goede komt.

DE OMMEKEER

De plek in de kwartfinale die het Amerikaanse team op het WK van 2002 haalt, blijkt de ommekeer voor de MLS. Ineens komt er weer publiek naar de stadions, waarvan inmiddels een aantal ploegen in echte voetbalstadions speelt. Ook komen er meer clubs bij, onder andere ook uit Canada. Daarnaast wordt de regel ingevoerd dat clubs drie zogenaamde ‘designated’ spelers aan mogen kopen: spelers die een hoger salaris verdienen dan de ‘normale’ spelers. De eerste designated speler in de MLS wordt de Engelse superster David Beckham. Door zijn komst wordt de populariteit van de MLS enorm verhoogd. Overal ter wereld kijkt men nu Amerikaans voetbal op tv.

HOE WERKT DE MLS?

De Major Soccer League is in twee divisies verdeeld: de Eastern Conference met clubs uit het
oostelijk deel van het land en de western Conference met ploegen uit het westen van Amerika. De Eastern Conference bestaat uit veertien teams en de Western Conference uit dertien. De teams spelen in ieder geval twee keer tegen alle ploegen uit de eigen Conference. Daarnaast spelen ze ook nog wedstrijden tegen clubs uit de andere Conference.

DE WINNAARS

Als alle clubs 34 wedstrijden gespeeld hebben, wordt de MLS stand weergegeven De nummers één van beide Conferences winnen het zogenaamde Supporters Shield. De eerste zeven teams van beide Conferences spelen ook nog in een knock- out systeem tegen elkaar om de landstitel: de MLS Cup.

BEKENDE CLUBS UIT DE MLS

Eén van de ploegen van het eerste uur uit de geschiedenis van de MLS is DC United uit Washington DC. De club uit de hoofdstad wint de eerste landstitel van de MLS, later gevolgd door nog drie landskampioenschappen en vier Supporters Shields. De succesvolste ploeg uit de MLS is L.A. Galaxy uit Los Angeles. Dit team wint vijf keer de MLS Cup en vier Supporters Shields. Een relatief nieuw team in de MLS is de New York Red Bulls. Het team heet eerst New York Metro Stars, maar wordt in 2006 verkocht aan het Red Bull-concern. Sinds de overname hebben New York Red Bulls al drie Supporters Shields gewonnen.

BEKENDE SPELERS

De eerste Europese topvoetballer in de MLS is David Beckham. Hij speelt verschillende periodes voor LA Galaxy. Inmiddels is hij eigenaar van een gloednieuw team in de MLS: Inter Miami FC. Een andere bekende topspeler in de MLS is Zlatan Ibrahimovic. Ook hij kwam uit voor LA Galaxy. Op dit moment kent de MLS ook bekende voetballers. De Uruguyaanse aanvaller Diego Rossi speelt voor Los Angeles FC, waar hij een gevreesd aanvalskoppel vormt met de Mexicaan Carlos Vela die onder meer uitkwam voor Real Sociedad. Gonzalo Higuain, oud-topspits van Real Madrid en Juventus, komt uit voor Inter Miami FC. De MLS heeft dan ook een goede mix aan voormalige topspelers en aanstormend talent.

Coverfoto: stock

1...300301302...805Pagina 301 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU