Jaap Stam is ontslagen als trainer van FC Cincinnati. De club uit de Major League Soccer maakte dit afgelopen maandagmiddag bekend. Cincinnati, waar de Nederlandse algemeen directeur Gerard Nijkamp vorige maand vertrok, staat op de voorlaatste plaats in de Eastern Conference. De club pakte slechts drie punten uit de laatste zeven wedstrijden. Tyrone Marshall, trainer van de Onder-19, heeft voorlopig de leiding over het eerste elftal van het collectief uit Ohio.
Cincinnati won dit seizoen slechts vier van de 25 competitiewedstrijden en verzamelde tot nu toe slechts 20 punten. Naast Stam beschikt de club over een nogal Nederlands-getinte selectie. Zo spelen Kenneth Vermeer (ex-Ajax en Feyenoord), Przemyslaw Tyton (ex-PSV), Kamohelo Mokotjo (ex-Feyenoord), Haris Medunjanin (ex-AZ) en Maikel van de Werff (ex-Vitesse) bij de oranje-blauwen. Afgelopen zondag verloor het elftal nog met 4-2 van DC United. Met die nederlaag was de houdbaarheidsdatum van Stam als trainer bereikt.
#FCCincy have relieved head coach Jaap Stam of his duties, effective immediately.
Het onstlag van Stam betekent een nieuw dieptepunt in zijn trainersloopbaan. Voor hij instapte bij Cincinnati leverde zijn laatste trainersklus ook al weinig succes op. In oktober 2019 stapte hij namelijk op als trainer van Feyenoord vanwege tegenvallende resultaten. In maart 2018 werd hij al ontslagen door Reading, waarna hij bij PEC Zwolle een succesvolle periode kende. Stam werd in mei 2020 aangesteld bij Cincinnati en nam zijn assistent Said Bakkati mee. Hij werd binnengehaald door directeur Gerard Nijkamp, die vorige maand dus zelf vertrok.
Naast een nieuwe hoofdtrainer kan de club dus ook opzoek naar een nieuwe algemeen directeur. In de volgende competitiewedstrijd neemt Cincinnati het op tegen Toronto FC, de hekkensluiter van de Eastern Conference. Beide clubs lijken kansloos om de play-offs te halen.
Bijna een jaar na zijn zware blessure keerde Dallas Cowboys quarterback Dak Prescott terug in zijn thuisstadion. Het werd een absolute masterclass die hij afsloot met een uitmuntende passer rating van 143,3. Dat zal Cowboys eigenaar Jerry Jones goed gedaan hebben. Immers, Prescott heeft nog een flinke duit van hem tegoed. Zijn optreden tegen de Eagles — en vorm in de eerste twee duels — rechtvaardigde die contractverlenging. Prescott leidde de Cowboys naar een eenvoudige 41-21 overwinning op de Eagles.
De Philadelphia Eagles kregen het tegen de Cowboys nooit echt lekker op de rails. Bij rust keek Philadelphia tegen een 20-7 achterstand aan en had men al zeven penalty’s om de oren gekregen. Het verschil in aanvallende output na één helft was groot — 261 yards voor Dallas tegenover 121 voor Philly — waardoor de Eagles in de tweede helft voornamelijk de passing game moesten hanteren. Jalen Hurts speelde niet onverdienstelijk (25/39, 326 yards, 2 TD, 2 INT), maar met een totaal aantal van 13 penalty’s en de aanvallende kracht van de Cowboys was het onvoldoende.
DALLAS MAAKT HET VERSCHIL AAN BEIDE KANTEN VAN DE BAL
Bij de Dallas Cowboys ging het gisteravond een stuk makkelijker. Prescott speelde uitstekend (21/26, 238, 3TD) en running back Ezekiel Elliott hervond zijn vorm met 95 yards uit 17 carries voor drie touchdowns. Overigens waren ditmaal niet CeeDee Lamb en Amari Cooper de favoriete targets van Dak. Dat werd namelijk tight end Dalton Schultz. Hij was goed voor 80 receiving yards en twee touchdowns.
Verdedigend werd het verschil gemaakt door een paar jonge honden die de Cowboys de laatste jaren verzamelden. Micah Parsons — first round pick van dit jaar — was een plaag voor zowel Eagles quarterback Jalen Hurts als running back Miles Sanders. Trevon Diggs — het broertje van Bills wide receiver Stefon Diggs en vader van Hard Knocks ster Aaiden Diggs — onderschepte een pass naar DeVonta Smith die hij wist om te zetten in een pick six. Voor Diggs was dit al zijn derde interceptie in 2021. Rookie Osu Odighizuwa liet zich ook niet onbetuigd: 1,5 sacks en één tackle for a loss. Een goed teken voor de Cowboys die vorig seizoen veel defensieve problemen hadden.
JAVON HARGRAVES: LICHTPUNTJE VOOR PHILADELPHIA
De defense was in de eerste twee weken een sterke, constante factor voor de Eagles, maar tegen de Cowboys kregen ze 380 yards en 27 first downs te verwerken. Het was echter niet alleen maar kommer en kwel. Javon Hargrave — een third round pick van de Steelers uit 2016 — speelde de eerste twee weken al sterk en trok die lijn tegen de Cowboys door. Hargrave haalde Prescott tweemaal neer, waaronder een sack-fumble. In totaal oefende hij vijf keer druk uit op de quarterback: de twee sacks en drie hits. Op de momenten dat hij niet in het veld stond, leek de Eagles defense een heel andere unit; voornamelijk tegen de run.
Volgende week mag Philadelphia aantreden tegen de Chiefs. Ondanks dat Kansas City twee keer op rij verloor, wordt het een flinke uitdaging. De defense moet de rug rechten en de playcalling van Nick Sirianni moet drastisch verbeteren. De Cowboys spelen tegen de Carolina Panthers, die willen bewijzen dat de 3-0 start minder soft is dan het lijkt.
Normaal gesproken is het tijdens een CFB-seizoen wel te merken dat er duidelijke favorietenzijn. Van tevoren was dat ook dit seizoen het geval. Meestal zijn dit ook dezelfde namen: Alabama, Georgia, Clemson, Ohio State, Oklahoma enz. Dit jaar hebben al deze teams het toch een stuk lastiger dan de afgelopen jaren het geval is geweest. Hoe staan deze universiteiten ervoor na vier weken?
ALABAMA (4-0)
Gezien het feit dat Alabama zijn starting QB, RB, twee beste receivers, een paar spelers van de OL en hun offensive coordinator kwijt zijn geraakt, doet Alabama het met een 4-0 record meer dan prima. Tuurlijk, zeges tegen Mercer (48-14) en Southern Mississippi (63-14) worden ook wel met het tweede team opgepikt, maar de zeges op Miami en Florida waren wel een bevestiging dat het aanvallend gezien meteen weer goed zit.
Alabama heeft met Bryce Young gewoon weer een fantastische QB in huis die dit jaar mee gaat doen om de Heisman Trophy. Daarnaast is John Metchie III maar al te graag aan de slag gegaan met zijn rol als WR1, terwijl ook transfer Jameson Williams zich tot nu toe probleemloos aanpast. In de running game neemt vooral Brian Robinson Jr na jaren achter Najee Harris te hebben gespeeld nu de honneurs waar. En dat doet hij tot nu toe meer dan prima.
Al met al is de offense gewoon weer ijzersterk en explosief, terwijl we van de defense (die veel ervaring in huis heeft) al weten dat ze dit seizoen erg goed zouden zijn. Alleen Florida liet ze er, dankzij de running game, even wat minder uitzien. Al met al na zoveel veranderingen een prima start dus voor de Crimson Tide, die gewoon weer de grote favoriet zijn dit seizoen.
GEORGIA (4-0)
Op dit moment op het oog de grootste concurrent van Alabama. Ook de Bulldogs zijn 4-0 en hadden daar twee eenvoudige duels tegen UAB (56-7) en Vanderbilt (62-0) tussen zitten. South Carolina werd in eigen huis verder gemakkelijk opzij gezet (40-13) en daarnaast won Georgia dankzij een ijzersterke defensieve prestatie met 10-7 van Clemson.
Daar waar de defense in die wedstrijd de Bulldogs de overwinning opleverde, was het in de andere wedstrijden de offense. En dit is precies wat Georgia zo’n gevaarlijk team maakt. JT Daniels is vooral de laatste twee weken weer bezig met waar hij vorig jaar al aan begonnen was: een ijzersterke offense neerzetten. Het probleem is alleen dat zijn belangrijkste wapens op WR en TE geblesseerd zijn en Georgia aanvallend dus niet op volle kracht is.
Wanneer dat straks ook nog eens het geval is, lijkt Georgia op papier de enige ploeg te zijn die Alabama zowel aanvallend als verdedigend kan matchen. Helaas zal dit pas moeten gebeuren tijdens de SEC Conference Championship game of in de playoffs, aangezien beide universiteiten elkaar tijdens het reguliere seizoen niet tegen zullen komen.
OKLAHOMA (4-0)
Ook de Sooners zijn 4-0, maar een stuk minder overtuigend dan Alabama en Georgia. Niet zo gek dus ook dat Oklahoma in de AP Poll pas op de zesde plek terug is te vinden. Het loopt namelijk nog alles behalve soepel. Western Carolina (76-0) werd overtuigend verslagen, maar daar hield het dan ook wel op.
Het begon al tijdens week 1, waar Tulane met 40-35 met grootste moeite werd verslagen. Tegen Nebraska (23-16) en West Virginia (16-13) was het opnieuw niet overtuigend. Vooral QB Spencer Rattler kan de hype met zijn offense nog niet waarmaken. Naast dat de QB zijn vorm nog niet heeft, loopt ook de running game nog totaal niet.
De defense, wat van tevoren het grootste probleem van de Sooners zou zijn, was echter tegen Nebraska en West Virginia wel goed. Dit is misschien wel het grootste aanknopingspunt voorlopig, want een offense met het talent dat Oklahoma in huis heeft kan bijna niet anders dan ontvlammen de komende weken. En als dat gebeurt en de defense blijft spelen zoals de afgelopen twee weken, dan is ook Oklahoma een mogelijk gevaarlijke tegenstander voor de hierboven genoemde universiteiten.
OHIO STATE (3-1)
De eerste grote universiteit met al een nederlaag op zak. Ook bij Ohio State loopt het nog niet lekker. De Buckeyes gingen tijdens week 2 thuis onderuit vs Oregon en hadden het lastig vs Minnesota (45-31). De laatste twee weken werd er gewonnen van Tulsa (41-20) en Akron (59-7).
Tegen Akron werd er gewonnen zonder QB C.J. Stroud, die in de drie wedstrijden daarvoor een prima indruk maakte. Zeker tegen Minnesota (tweede helft vooral) en Oregon zag de jonge en onervaren QB er goed uit. Gezien het aanwezige talent op RB (TreVeyon Henderson en Master Teague III) en WR (Garrett Wilson, Chris Olave en Jaxon Smith-Njigba) kan ook hier gesteld worden dat de defense het grootste vraagteken is.
De eerste twee weken was deze defense ook vrij dramatisch, maar de afgelopen twee weken zag het er weer wat beter uit. Dit was echter tegen mindere tegenstanders, waardoor de echte tests voor de defense nog zullen komen. Ook voor dit team geldt, net zoals bij Oklahoma, dat deze unit het enige is wat tussen hen en het uitdagen van Alabama en Georgia in staat.
CLEMSON (2-2)
Tja. Clemson. Waar moeten we beginnen. De huidige #25 van de AP Poll heeft na vier weken al twee keer verloren. Tijdens week 1 was Georgia te sterk, wat kan gebeuren. Afgelopen weekend kwam daar echter een nederlaag bij. Op bezoek bij NC State werd er met 27-21 verloren. Vooral de offense, die net zoals bij Alabama gloednieuw is, heeft enorm veel moeite met het scoren van punten.
D.J. Uiagelelei heeft het tot nu toe enorm lastig en de wapens die Travis Etienne en alle receivers die vertrokken zijn naar de NFL moeten vervangen maken het voorlopig niet waar. Daarnaast is starting RB Will Shipley er voorlopig ook nog eens uit. Kortom: het is nog niet het seizoen van de offense van de Tigers.
De defense doet echter wat er van tevoren van verwacht werd: heel weinig punten tegen krijgen. Tot nu toe incasseerde de Tigers na vier duels maar 35 punten, waarvan 27 vs NC State. Deze unit is goed, maar moet zijn sterspeler (DL Bryan Bresee) de rest van het seizoen missen met een ACL-blessure. Kortom: ook daar zijn nu de nodige zorgen. Zeker nu de offense maar niet op gang komt.
Komend weekend wacht Boston College, dat tot nu toe 4-0 is en er aanvallend gezien op los scoort. Kortom: de offense zal zaterdagavond wakker moeten worden om een derde nederlaag te voorkomen. De playoffs worden hoe dan ook al enorm lastig zo niet onmogelijk voor de Tigers.
DE VERRASSINGEN TOT NU TOE
Want daar waar vooral Clemson niet lekker begonnen is, zijn er natuurlijk ook verrassingen. Oregon is geklommen naar de derde plek in de AP Poll en won onder meer al van Ohio State. Het schema is tot nu toe echter behoorlijk zwak geweest, en daarnaast heeft de ploeg verdedigend gezien veel blessureproblemen. De kans is dan ook groot dat Oregon het lastig zal krijgen om op deze plek te blijven staan, al helpt het schema in de PAC-12 wel mee.
Penn State (4-0) staat voorlopig vierde in dezelfde rankings en won onder meer al bij Wisconsin en thuis tegen Auburn. De defense is, zoals alom bekend, een ijzersterke unit. Toch scoort de offense, onder leiding van QB Sean Clifford en WR Jahan Dotson, er lustig op los. Met Indiana, Iowa, Ohio State, Michigan en Michigan State onder meer nog op het programma is het schema van de Nittany Lions echter wel enorm zwaar.
Iowa, de laatste van de drie grootste verrassingen, staat voorlopig vijfde in de AP Poll. Ook de Hawkeyes zijn 4-0 en boekten onder meer al zeges tegen Indiana en Iowa State. Vooral de defense (veel turnovers geforceerd en weinig punten tegen) en de running game onder leiding van RB Tyler Goodson maken indruk. Iowa heeft echter ook een pittig programma, met onder meer Maryland, Penn State en Wisconsin nog voor de boeg.
Dan nog even een shoutout naar #8 Arkansas (afgelopen weekend Texas A&M verslagen), #12 Ole Miss (QB Matt Corral leider van offensive powerhouse), #14 Michigan (defense en running game on fire) en #17 Michigan State (defense en running game zien er goed), die beter presteren dan verwacht.
De twee grote duels van het weekend eindigden beide met een verrassende winnaar. De twee Super Bowl teams — Kansas City Chiefs en Tampa Bay Buccaneers — verloren van respectievelijk de Chargers en de Rams. Verder waren er meerdere duels die in de laatste seconden met een field goal werden beslist. Die van Justin Tucker — 66 yards tegen de moedige Lions — was het meest spraakmakend. Lees hier de reviews van de vroege games in NFL op zondag!
RAMS DEFENSE EN OFFENSE OVERHEERSEN TEGEN BUCS
Tampa Bay Buccaneers @ Los Angeles Rams | 24-34
In de overwinning op de Tampa Bay Buccaneers speelde de defense van de Los Angeles Rams wederom een grote rol. Aaron Donald was zoals altijd een plaag voor de Bucs offense. Over de gehele wedstrijd wist de Rams D hen tot 446 yards te behouden en zo werd dit het 16e duel op rij waarin een tegenstander minder dan 30 punten scoorde tegen LA. Ditmaal waren er geen turnovers, maar de constante druk op de offense was voldoende om de winst veilig te stellen. Donald is standaard een defensieve uitblinker, maar dit keer deed safety Kenny Young een zo mogelijk nog grotere duit in het zakje. Hij was goed voor 10 tackles, een sack en drie flinke tackles for a loss.
Aanvallend lieten de Rams zich echter ook niet onbetuigd. Onder leiding van de nieuwe generaal, Matthew Stafford, zetten ze 34 punten op het bord tegen de regerend kampioen. Stafford beleeft zijn tweede jeugd in Los Angeles. Tegen de Bucs was hij goed voor 27 voltooide passes uit 38 pogingen, 343 yards en vier touchdowns, zonder intercepties. Naast zijn favoriete target, Cooper Kupp (9/12, 96 yards, 2 TD), had good old Desean Jackson ook een sterk optreden. Jackson ving slechts drie ballen, maar daarmee haalde hij wel 120 yards en een touchdown.
Brady en de Bucs hadden een lastige avond. Niet slecht, maar wel lastig. Grotendeels kwam dat op het conto van de Rams, maar het slechte begin (tweemaal een three and out) en slechts zes uit 13 geconverteerde third downs is tegen iedere tegenstander een unicum voor een Brady offense. Daarmee kon de offense de 34 punten tegen niet rechtzetten.
CHARGERS VERRASSEN CHIEFS IN EIGEN HUIS
Los Angeles Chargers @ Kansas City Chiefs | 30-24
De LA Chargers hebben voor een stunt van formaat gezorgd door te winnen van de Kansas City Chiefs in Arrowhead Stadium. Justin Herbert en co kwamen zonder angst naar het kolkende stadion van de Chiefs en hielden de regerende AFC Kampioenen tot 24 punten. Zeker in de eerste helft waren de Chargers dominant en forceerden ze drie turnovers bij de Chiefs. Patrick Mahomes gooide een interceptie en Tyreek Hill en Clyde Edwards-Helaire speelden de bal kwijt. De Chargers zetten daar zelf twee touchdowns over. Keenan Allen en Austin Ekeler vingen de touchdown-passes van Justin Herbert.
Na de rust kwam de offense van de Chiefs alsnog tot leven en kregen we nog een razend spannende pot football. Met twee snelle touchdowns kwam het team van Andy Reid op voorsprong. Onder andere Clyde Edwards-Helaire scoorde en zette zijn fout van de eerste helft recht. De rest van de game werd een offensieve boksmatch en de leiding zou nog drie keer veranderen. Uiteindelijk was het alsnog de defense van de Chargers die het verschil maakte. Ze dwongen Patrick Mahomes laat in het vierde kwart tot een tweede interceptie. Justin Herbert en co konden in de daaropvolgende drive de beslissende touchdown scoren en de onwaarschijnlijke zege binnenslepen. Het is al een zware seizoensstart geweest voor de Chiefs, die zich nu zowaar op de laatste plaats in de AFC West bevinden!
OVERIGE DUELS
Seattle Seahawks @ Minnesota Vikings | 30-17: De Vikings defense hield de rug recht en de offense deed wat het in eerdere weken ook deed: veel scoren. Dat lukte dit keer zelfs zonder de geblesseerde Dalvin Cook. Hij werd vervangen door Alexander Mattison en die deed dat niet onverdienstelijk (112 yards). Overigens moest de defense wel meer dan 400 yards toestaan, maar op de belangrijke momenten hield men stand. Bij Seattle blijft het spook van de tweede helft rondwaren. Tegen de Vikings scoorden ze er nul, vorige week tegen de Titans zes en tegen de Colts in week 1 slechts zeven. Werk aan de winkel.
Green Bay Packers @ San Francisco 49ers | 30-28: De 49ers waren erg dichtbij een overwinning, maar 37 seconden overlaten voor Aaron Rodgers is wel erg riskant. Hij bracht Mason Crosby op 51 yards van de doelpalen en die wist de kans bij een 27-28 achterstand te verzilveren. Davante Adams was met twee catches voor 42 yards cruciaal in deze inhaalrace. Erg netjes gezien de nare hit die hij in het vierde kwart te verwerken kreeg.
Baltimore Ravens @ Detroit Lions | 19-17: De Lions hebben een hartverscheurende nederlaag geleden in het eigen Ford Field tegen de Baltimore Ravens. Met nog een minuut op de klok kwamen de Lions op voorsprong met een field goal, maar dan kon Lamar Jackson zijn team alsnog tot de middellijn krijgen -na een 4th and 19 nota bene- om Justin Tucker een kans te geven om geschiedenis te schrijven. De bal moest 66 yards afleggen om alsnog de zege binnen te slepen voor de Ravens. Het zou de langste field goal uit de geschiedenis van de NFL zijn. De bal reisde door de lucht en viel op de lat… maar stuiterde alsnog binnen! Een dramatische zege voor de Ravens en een dag om nooit te vergeten voor een van de beste kickers in de geschiedenis van de NFL Justin Tucker.
Miami Dolphins @ Las Vegas Raiders | 28-31 (OT): Er was overtime nodig voor de Las Vegas Raiders om de Miami Dolphins opzij te zetten. De Fins, die al voor de 25ste wedstrijd op rij een turnover forceerden, hielden de hele tijd gelijke tred met de ongeslagen Raiders. Ze dwongen zelfs overtime af met een 2-point conversion van Will Fuller. Ook in overtime ging het gelijk op en scoorden beide teams een field goal bij hun eerste poging. Las Vegas kreeg de bal nog eens terug en Daniel Carlson kon met nog drie seconden op de klok de beslissende field goal tussen de palen trappen. Zo blijven de Raiders nog steeds ongeslagen op kop in de AFC West.
Arizona Cardinals @ Jacksonville Jaguars | 31-19: De Arizona Cardinals zijn nog steeds ongeslagen in de NFL. Ze overwonnen de Jacksonville Jaguars in Florida, maar hadden daar wel meer moeite mee dan ze vooraf hadden gedacht. Dé play van de game kwam van de thuisploeg. Matt Prater probeerde een field goal van 68 yards te scoren, maar kwam te kort. Jamal Agnew ving de bal en rende helemaal terug naar de eindzone van de Cardinals om de touchdown te scoren. Een 109-yard field goal return; een Kick Six! Het mocht echter niet baten voor de Jaguars. De Cardinals waren het betere team en Kyler Murray (28/34, 316 yards, INT, 19 rushing yards, 1 rushing TD) was de betere quarterback en dus werd het een logische zege voor de Cardinals.
Washington Football Team @ Buffalo Bills | 21-43:Josh Allen is terug. Tegen de Pittsburgh Steelers en Miami Dolphins haalde hij niet zijn MVP-vorm van 2020, maar dat gebeurde wel tegen het Washington Football Team. Zijn uiteindelijke stat line was uitstekend: 32 voltooide passes uit 43 pogingen voor 358 yards en vier touchdowns. Allen was zeer mobiel en zo vlug als water, waardoor hij — ondanks de sterke Washington D-line — geen enkele sack te verwerken kreeg. Eén van de Bills touchdowns hield hij met een korte rush voor zichzelf. Het Football Team kwam er eigenlijk geen enkele keer aan te pas, behalve tijdens een periode van een minuut bij een 21-0 Bills voorsprong. Antonio Gibson rende voor 73 yards naar een touchdown en een unieke special teams carambole leidde tot een nieuwe touchdown.
New Orleans Saints @ New England Patriots | 28-13: Behalve een eerbetoon aan de gestopte Julian Edelman tijdens de rust hadden de Patriots-fans weinig om blij mee te zijn in Gillette Stadium. De bezoekende New Orleans Saints domineerden de game van start tot finish en haalden een verdiende en overtuigende zege. Alvin Kamara was de grote man bij de Saints met 118 yards from scrimmage en een touchdown. Bij de Patriots was Mac Jones nog foutloos gebleven in zijn eerste twee games, maar dat veranderde tegen New Orleans. Jones gooide drie intercepties en kreeg nooit enig ritme in zijn offense. Een game om snel te vergeten voor de Patriots. De Saints daarentegen herstellen zich na het debacle tegen de Panthers vorige week.
Cincinnati Bengals @ Pittsburgh Steelers | 24-10: Na een verrassende overwinning tegen de Bills in week 1 leden de Pittsburgh Steelers tegen de Cincinnati Bengals hun tweede nederlaag op rij. Vooral de vorm van Ben Roethlisberger begint zorgwekkende vormen aan te nemen. Over de eerste drie duels wist zijn offense slechts 43 punten te scoren en dat is te weinig om een rol van betekenis te spelen in de NFL. Al helemaal niet als met T.J. Watt één van de beste defensieve spelers in de league geblesseerd is. Bij de Bengals ziet het er — ondanks een immer ondermaatse O-line voor Joe Burrow — zonniger uit. Ja’Marr Chase scoorde twee touchdowns en verwees zijn preseason-kritiek daarmee naar het rijk der fabelen.
Indianapolis Colts @ Tennessee Titans | 16-25: Voorafgaand aan het seizoen was dit het duel om in deze divisie naar uit te kijken. Met Carson Wentz in zijn huidige vorm en een slordige Tennessee offense miste het duel echter jeu. Desondanks was Derrick Henry wederom een genot om naar te kijken. Hij was goed voor 113 rushing yards en 31 receiving yards. Hiermee hield hij de Titans dikwijls op het veld. Evenals vorig jaar toont het aan hoe afhankelijk Tennessee van Henry is. Dat is echter geen probleem zolang hij gewoon op het veld staat.
Chicago Bears @ Cleveland Browns | 26-6: Iedere NFL-liefhebber hoopte op het moment dat Justin Fields de leiding over de Chicago offense op zich zou nemen. Dat gebeurde op zondag tegen de Cleveland Browns. Het werd echter een flinke anti-climax, want Fields eindigde het duel met zes voltooide passes uit 20 die goed waren voor slechts 68 yards. De rookie kreeg maar liefst negen sacks te verwerken waarvan de helft van Myles Garrett kwam. Bij de Browns keerde Odell Beckham Jr. terug. De door blessures geplaagde receiver was direct goed voor 77 receiving yards uit vijf gevangen ballen.
New York Jets @ Denver Broncos | 0-26: Is er nog hoop voor de New York Jets? Tegen de Denver Broncos kregen rookie Zach Wilson en zijn trawanten amper iets klaar op offensief vlak. De Broncos haalden meer dan het dubbel aantal total yards dan hun tegenstander. Teddy Bridgewater hoefde niet eens fantastisch te spelen om een makkelijke overwinning thuis te houden. Wilson van zijn kant gooide opnieuw twee intercepties. Er pakken zich donkere wolken samen boven het seizoen van de New York Jets.
Atlanta Falcons @ New York Giants | 17-14: In het vierde kwart keek Atlanta nog tegen een 14-7 achterstand aan, maar een sterke touchdown drive van Matt Ryan bracht de ploegen weer op gelijke hoogte. Hij wist negen van de 10 passes te voltooien en bereikte uiteindelijke tight end Lee Smith in de endzone. In de laatste seconden van de wedstrijd betekende een field goal van Younghoe Koo de winst voor Atlanta.
Lees hier de previews en voorspellingen van week 3!
De franchise loopt al een tijdje mee. Sinds 1882 om precies te zijn. Het bracht grootheden voort als Stan Musial, Bob Gibson en Ozzie Smith. En Albert Pujos sloeg er ook nog wel eens een bal uit daar. Geen van allen is gelukt wat de huidige St. Louis Cardinals voor elkaar hebben gekregen. Zaterdag werden de Chicago Cubs door St. Louis verslagen. Voor de Cardinals betekende dit de vijftiende zege op rij en daarmee zetten zij een nieuw record voor deze roemrijke franchise.
HOE HET BEGON
Op 10 september leden de Cardinals een onnodige 4-2 nederlaag tegen de Cininnati Reds. Niet alleen was het verlies onnodig, maar het kwam ook nog eens bijzonder ongelegen. Natuurlijk komt een nederlaag nooit goed uit, maar als deze geleden wordt tegen een concurrent om een ticket voor de play-offs is het nog net iets pijnlijker. Een dag later revancheerden de Cardinals zich. Aan de hand van Nolan Arenado werden de Reds nu met 6-4 verslagen. Pitcher Miles Mikolas oreerde die avond dat een 2-run homerun als die van Arenado zijn club zomaar het juiste momentum kon geven. Met de kennis van nu sprak Mikolas profetische woorden.
St. Louis won op 11 september en toen op 12 september en vervolgens op elke speeldag daarna. Tot ze afgelopen vrijdag hun veertiende duel op rij wonnen. Het gebeurt niet vaak dat een team zoveel wedstrijden op rij wint. In de lange historie van de Cardinals was dit maar één keer eerder voorgekomen. In 1935, 86 jaar geleden, regen de toenmalige Cardinals ook de ene na de andere zege aaneen. Dat team werd zaterdag door Arenado, Paul Goldschmidt, Harrison Bader, Yadier Molina en hun kompanen uit de boeken geslagen. Op Wrigley Field werden de Chicago Cubs, na een 2-4 achterstand, met 8-5 verslagen. De vijftiende zege op rij.
TEAMWORK
Deze knappe reeks van de Cardinals is als het leven zelf. Er waren tegenslagen te overwinnen, maar ook hoogtepunten te vieren. Zaterdag sloeg outfielder Tyler O’Neill zijn elfde homerun van deze jaargang. De 26-jarige O’Neill piekt daarmee op het juiste moment. Met 7 homeruns en 18 RBIs had hij al een goede maand mei achter de rug, maar in september is O’Neill ongekend productief.
Alleen al in deze maand nadert hij de 30 RBIs, heeft hij dus die 11 long balls en is zijn OPS 1.059. In een serie als deze hoef je het nooit alleen te doen en dat geldt ook voor O’Neill. Goldschmidt noteert in september een slaggemiddelde van .353, Arenado pakt deze maand door met 19 RBIs en 7 homeruns en een Harrison Bader staat ook al op 15 RBIs.
Tijdens die 15-game winning streak scoorden de Cardinals een totaal van 105 runs. Aanvallend (7 keer 8 runs of meer) was er dus niets aan te merken op de ploeg van Mike Shildt. De verdediging stond in al die wedstrijden in totaal 49 runs toe en hun pitchers staan gemiddeld slechts twee walks per wedstrijd toe. Iets wat een probleem was in het eerste deel van ’t seizoen.
NOG MEER HULP
Het slechte nieuws voor de concurrentie is daarbij ook nog dat Jack Flaherty terugkeert van de IL en hetzelfde geldt voor Dakota Hudson. De starter onderging de beruchte Tommy John-operatie en maakte pas in deze serie tegen de Cubs voor het eerst zijn opwachting dit seizoen. Met het postseason in zicht lijkt dus alles op z’n plek te vallen voor Mike Shildt en zijn Cardinals.
PRIMA PIEKMOMENT
Hoe anders hing de vlag er aan het begin van deze maand bij. Met een 68-63 record zat de ploeg niet ver boven de .500. Er kwamen in september series aan tegen onder meer de Reds, de Padres, de Dodgers en de Mets. Stuk voor stuk teams die, net als de Cardinals, ook azen op een wildcard. Of nog meer dan dat. Na vier nederlagen op rij, tussen 4 september en 7 september, leek die wildcard uit het zicht van St. Louis te verdwijnen. En toen was daar op 11 september die klap van Arenado. Die ene homerun die, met de kennis van nu, het seizoen van de Cardinals op zijn kop zette.
Waar de Cardinals het momentum hadden, daar troffen zij concurrenten waar dat momentum ver te zoeken was. De Mets waren bezig aan een vrije val in de NL East en St. Louis liet niet na om dat nog even te vererger. In San Diego zijn ze het noorden al tijden kwijt. Vorig weekend stuurden de Cardinals hen met een sweep nog verder het bos in.
Met elke wedstrijd, met elke overwinning kwam die felbegeerde wildcard dichter en dichter bij. Op 14 september grepen ze de macht in die race na een zwaarbevochten 7-6 overwinning op de Mets. We zijn nu 12 dagen verder en een plek in het postseason is zo goed als zeker. Met nog één week te gaan in het reguliere seizoen is de voorsprong gegroeid naar vijf wedstrijden op de Philadelphia Phillies.
INDIANS IN GEVAAR?
Bijna een week geleden verdienden deze Cardinals al hun eigen alinea in ’t geschiedenisboek over deze franchise. Ze klopten de koploper in hun divisie, de Milwaukee Brewers, met 2-1 en boekten hun tiende overwinning op rij. Iets wat deze franchise twee decennia niet had meegemaakt. In 2001 wonnen ze destijds tussen 9 augustus en 19 augustus 11 wedstrijden op rij. Een knappe prestatie, maar klein bier vergeleken bij de huidige streak.
The Cardinals have a 15-game win streak, their longest since joining the National League in 1892.
It's also tied for the 4th-longest streak in a single season over the last 50 years. pic.twitter.com/JyKXuxzXRM
Vrijdag evenaarden ze al de langste reeks van de franchise, maar de Cardinals zijn nog niet klaar. Slechts drie teams in de historie van de MLB wonnen vaker op rij dan dit St. Louis. Vandaag (zondag) als ze winnen van de Cubs, kunnen ze zelfs alweer een plekje stijgen. In 1977 wonnen de Kansas City Royals 16 wedstrijden op rij. Oakland (20 in 2002) en Cleveland (22 in 2017) zijn voorlopig nog even veilig.
In theorie kunnen ze die serie van de Indians nog evenaren. St. Louis speelt nog zeven wedstrijden tijdens het reguliere seizoen en kan de winning streak in theorie dus nog naar 22 tillen. In de huidige vorm zal de lat echter hoger liggen dan een volgend record. Dan begint het voor de Cardinals pas in het postseason.
Nog maar een paar weken geduld en dan barst de NHL weer in alle hevigheid los. Voor het zover is, komt de ijshockeyliefhebber ook al aan zijn of haar trekken bij SportAmerika. We werpen een blik op de aanstormende talenten in de league en nemen de divisies alvast onder de loep. Voor het zover is, kijken we terug op de eerste dagen van de voorbereiding. Dit leverde voldoende gesprekstof op en bij SportAmerika praten we je even bij.
MINNESOTA TREKT DE KNIP VOOR KAPRIZOV
Het was voor beide partijen de moeite van het wachten waard. Kirill Kaprizov was de grote man bij de Minnesota Wild vorig jaar, maar was tevens een RFA. Over een langer verblijf zwegen zowel club als speler in alle toonaarden. Tot afgelopen maandag. Kaprizov was naar de VS gevlogen en was, zonder medeweten van general manager Bill Guerin, in quarantaine gaan zitten. Tevens had hij een vaccinatie genomen zodat hij, als alles in kannen en kruiken was, geen minuut van het trainingskamp hoefde te missen. Deze maandag nam zijn zaakwaarnemer contact op met Guerin om de plooien glad te strijken.
Het leidde dinsdag tot een mooi contract voor Kirill Kaprizov. De 24-jarige Rus gaat de komende vijf jaar in totaal $ 45 miljoen verdienen. Gemiddeld is dat $ 9 miljoen per jaar, maar het zwaartepunt ligt hier in de drie middelste jaren waarin hij respectievelijk $ 10 miljoen, $ 12,5 miljoen en $ 10 miljoen mag bijschrijven. Niet eerder betaalde deze franchise zoveel geld aan een aanvaller, die overigens pas in de vijfde ronde van de draft kwam bovendrijven. Het hoge salaris komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Kaprizov was vorig seizoen een sensatie in de league en met 27 goals en 51 punten topscorer van de Wild. Volkomen logisch dat de franchise hem aan boord wil houden.
Met het vastleggen van Kaprizov laat Guerin zien dat hij de structuur in Minnesota aan het veranderen is. De franchise stond lang bekend om het defensieve, saaie ijshockey, dat werd gespeeld door overwegend oudere spelers. Mede dankzij Kaprizov was het vorige seizoen leuk om naar de ploeg van Dean Evason te kijken. De nadruk kwam te liggen op de aanval en dat resulteerde in 181 goals, slechts zeven teams in de NHL scoorden vaker. In de play-offs maakten ze het de Golden Knights lastig, maar moesten na zeven wedstrijden toch buigen. De komende jaren moet dit anders. Guerin wil zijn Wild aan een titel helpen en Kaprizov, Jonas Brodin, Joel Eriksson Ek en captain Jared Spurgeon zijn daarvoor de bouwstenen. Zij zijn in het bezit van een langlopend contract.
CHARA TERUG OP LONG ISLAND
De huidige bondscoach van de voetballers maakte ooit een gedichtje toen hij terugkeerde bij Ajax. Ook voor Zdeno Chara is de cirkel rond, maar de Slowaakse blueliner waagde zich niet aan wat poëtische teksten. Chara, de veertig inmiddels ruimschoots gepasseerd, keert dit seizoen terug bij de club die hem een kwart eeuw geleden als 56e oppikte in de draft. De New York Islanders zagen wel iets in die 19-jarige Slowaak en lieten hem op 19 november 1997 debuteren in de NHL. In de legendarische Joe Louis Arena van de Red Wings speelde Chara die dag ruim zeven minuten.
Big Z bleef de Isles tot en met het seizoen 2000-2001 trouw en verkaste daarna naar Ottawa. Bij de Senators ontpopte Chara zich langzaam maar zeker tot de powerhouse die hij later bij de Bruins zou worden. In Boston vierde hij natuurlijk zijn grootste successen, pakte hij de Stanley Cup en won hij de Norris Trophy. Maar liefst 14 jaar verdedigde hij de kleuren van de B’s om vorig jaar te horen te krijgen dat er geen plek meer voor hem was. Chara speelde 1023 wedstrijden voor Boston, ramde 148 keer de puck tegen de touwen en verzamelde in totaal 481 punten.
HERFST VAN CARRIÈRE
Vorig seizoen speelde hij in Washington, maar de Capitals wisten ook wel dat zijn hoogtijdagen al ver achter ‘m liggen. Als 43-jarige kwam de lange Slowaak nog wel tot gemiddeld 18.19 minuten per wedstrijd, maar aan productiviteit heeft hij wel degelijk wat ingeboet. De verwachting is dat hij op Long Island samen met de 16 jaar jongere Scott Mayfield het tweede defensive pair gaat vormen. Of Chara de naar Detroit vertrokken Nick Leddy één op één kan vervangen, valt zeer te betwijfelen.
Met 31 punten en ruim 21 minuten per wedstrijd was Leddy vorig seizoen op Long Island een rots in de branding. Dergelijke cijfers mogen ze van Chara niet meer verwachten. Je kunt het aan Barry Trotz echter wel overlaten om het beste in Zdeno Chara naar boven te halen. De coach staat bekend om zijn defensieve structuur en die jas kon de Slowaak wel eens als gegoten zitten.
DAHLIN WEL, PETTERSSON NOG NIET
Nog meer contractnieuws, want ook in Buffalo legden ze een jonge speler langer vast. Rasmus Dahlin zal ook de komende drie seizoenen de kleuren van de Sabres verdedigen en dat levert de 21-jarige blueliner $ 6 miljoen per jaar op. Dahlin was vorig jaar één van de zeldzame lichtpuntjes in Buffalo met 5 goals en 18 assists. De Zweed werd door Buffalo, dat voorlopig nog de geblesseerde Jack Eichel moet missen en hem tevens de “C” afpakte, als eerste gekozen in de draft van 2018 en debuteerde datzelfde jaar in de NHL. Met 9 goals en 35 punten (in het laatste volledige seizoen) maakte Dahlin naam voor zichzelf. In de Calder Trophy eindigde de Zweed dat jaar als derde achter Elias Pettersson en Jordan Binnington, die St. Louis aan de Cup hielp.
Over Elias Pettersson gesproken, de technisch vaardige Zweed is nog altijd een RFA. Net als teamgenoot Quinn Hughes overigens. Het management van beide spelers kan het met de Vancouver Canucks nog niet eens worden over een nieuw contract. Dit zou uiteindelijk geen probleem moeten zijn, want dit offseason werden de ambities duidelijk. Voor wat, met respect gesproken, klein bier werden Conor Garland, Oliver Ekman-Larsson en Jaroslav Halak naar British Columbia gehaald. De Canucks moesten ook wel, want vorig jaar was het simpelweg huilen met de pet op. Vancouver werd zevende en laatste in de North Division en dat viel ze daar nogal rauw op het dak.
HABS IN LAST
Als de uitdrukking klopt over een goed begin en het halve werk, dan mogen ze zich in Montreal vast voorbereiden op het draaien van overuren. Het offseason was al niet je dat door onder meer het vertrek van Phillip Danault en Corey Perry. In dit rijtje kunnen we ook Shea Weber wel plaatsen, maar de inmiddels 36-jarige captain is echter niet naar een andere club vertrokken.
Na het verlies in de Stanley Cup Final werd bekend dat Weber geplaagd wordt door blessureleed en dat het niet stopt bij één of twee gewrichten. Nu al is zeker dat Weber het seizoen 2021-2022 moet laten schieten en de kans is groot dat we de blueliner voor het laatst in actie hebben gezien. Zijn contract loopt nog door tot medio 2026, maar general manager Marc Bergevin houdt er rekening mee dat Weber z’n laatste duel heeft gespeeld.
DOMPER
Zo’n vaart zal het voor Carey Price nog niet lopen, maar ook de sterspeler van de Canadiens moet de seizoenstart aan zich voorbij laten gaan. De goalie onderging in juli een operatie aan zijn knie. Van hem werd wel verwacht dat hij op tijd fit zou zijn voor het trainingskamp. Tijdens de medische keuring deze week bleek dit niet het geval. Wanneer Price weer op het ijs verschijnt, is voorlopig nog even afwachten.
Price zal in elk geval eerder terug zijn dan ploeggenoot Paul Byron. De winger was vorig seizoen al niet okselfris en is in juli geholpen aan zijn heup. Van Byron wordt verwacht dat hij pas na de jaarwisseling zijn rentree maakt. Tijdens het zo succesvol verlopen postseason was de nu 32-jarige winger goed voor 3 goals en 3 assists. De van St. Louis overgekomen Mike Hoffman moet de vacature van Danault gaan invullen, maar ook hij kwam niet door de medische keuring. Wat hem precies mankeert, is onduidelijk. De club wil slechts kwijt dat het om een lower-body injury gaat.
OVERIG
Onlangs schreven we al over de problemen rond Evander Kane. De NHL heeft hem inmiddels vrijgesproken van alle geruchten rond zijn gokschandaal. Dit betekent niet dat de Sharks hem met open armen ontvangen. Integendeel zelfs. Er loopt opnieuw een onderzoek en weer heeft het te maken met beschuldigingen van zijn (nu nog) vrouw. Anna Kane zegt in een verklaring dat Evander haar tijdens het huwelijk zowel verbaal als fysiek heeft mishandeld. Dit zal door verschillende partijen, waaronder de NHL, worden onderzocht. Tot hier meer duidelijkheid over is, keert Kane niet terug bij de Sharks. Als daar überhaupt al draagvlak voor is…
De Philadelphia Flyers roerden zich deze zomer door onder meer Cam Atkinson, Ryan Ellis en Rasmus Ristolainen aan het roster toe te voegen. Daarmee willen ze de nare smaak, die de Flyers hadden na vorig seizoen, wegspoelen. Helaas voor de club begint de voorbereiding met een tegenvaller. Kevin Hayes, vorig seizoen goed voor 12 goals en 31 punten, moest een operatie aan zien buikspieren ondergaan en zal zo’n twee maanden uit de roulatie zijn.
Kopzorgen zijn er ook in Washington. Daniel Sprong hoopt daar eindelijk eens een constant seizoen te draaien, maar zijn team moet het waarschijnlijk nog wel even stellen zonder Nicklas Backstrom. De Zweedse center, die vorig seizoen met 15 goals en 38 assists topscorer was in de hoofdstad, kampt met een heupblessure. Het is nog niet duidelijk of Backstrom de start van het seizoen haalt. De club heeft hem voorlopig geregistreerd als week-to-week. Overigens is het ook nog niet zeker of Phil Kessel en Devon Toews op hij ijs staan als de NHL in gang schiet.
Week 2 is in de boeken en daarom is het tijd om voortijdige conclusies te trekken. Welke rookie quarterback uit de eerste ronde was de beste keuze? Wat zegt de 3-0 start over de Carolina Panthers en Sam Darnold? Verder bespreekt de NFL-redactie het rumoer rondom Belichick en Brady en upset alerts voor dit weekend. Lees het in de 4-on-4 van deze week!
1. Na de eerste twee weken hebben we ze allemaal in actie gezien. Tijd om de rookie quarterbacks uit de eerste ronde op basis van veel te weinig beeldmateriaal te beoordelen. Wat was de beste keuze? Trevor Lawrence, Zach Wilson, Trey Lance, Justin Fields of Mac Jones?
Jurian Ubachs: “Als we hier draftwaarde aan koppelen, denk ik dat de Patriots met Mac Jones op 15 een stuk meer tevreden zijn dan de Jets met Wilson als tweede pick van de draft. Hoewel Jacksonville lang nog niet draait zoals het zou moeten, is Trevor Lawrence in mijn ogen echter wel verder dan Mac en Zach. Justin Fields en Trey Lance kunnen we nog niet echt beoordelen, want die hebben te weinig gespeeld. Ik ga dan ook voor Lawrence.”
Toon Aerts: “Op basis van de fit met het team en de uiteindelijke positie waar hij gekozen is, ga ik voor Mac Jones. Hij laat zien dat hij nu al een game manager kan zijn, zonder uit te blinken. Dat hoeft ook niet echt als je defense of running game de wedstrijd kan beslissen. Mac hoort bij de Patriots en de Patriots horen bij Mac en het zal alleen maar beter worden.”
Ton de Vries: “Deze is oprecht moeilijk om te beantwoorden. De meesten zitten in enorm lastige situaties. Mac Jones doet het vooralsnog prima en ik kijk erg uit naar Justin Fields als starter deze week. Zowel Lawrence als Wilson zitten in een ontzettend lastige situatie bij een matig team. Ik verwacht dat Lance zondag voor het eerst flink wordt ingezet tegen de Packers.”
Chris van Dijk: “Mac Jones is het makkelijke antwoord, maar niet het juiste. De Patriots hebben in de zomer de portemonnee getrokken om de ploeg te versterken om de play-offs te halen. Ik heb weinig van Jones gezien dat ik denk dat hij het bij de Jets of Jaguars beter zou doen dan Lawrence en Wilson. Dat zijn nog steeds de beste quarterbacks. Het gebeurt te vaak dat we in de NFL teamsucces ophangen aan één speler.”
2. De Carolina Panthers speelden al drie duels en wonnen ze allemaal. Sam Darnold speelde daarin een grote rol. Daarmee lijkt de quarterback-gok van Carolina goed uit te pakken. Hoe “soft” is hun 3-0 start en hoe goed is Darnold eigenlijk?
Jurian Ubachs: “Soft als een gesmolten chocoladereep op een zonnige dag. Kom op zeg: de Jets, de Saints met bad Winston in plaats van de awesome Winston die tegen de Packers speelde en de Texans zonder hun starting QB? Dit zegt mij nog helemaal niets. Nu volgen Dallas, Philly en de Vikings. Als ze na deze stretch géén 3-3 staan, zou het interessant kunnen worden. Tot die tijd neem ik het nog niet al te serieus.”
Toon Aerts: “Darnold maakt elke wedstrijd nog wel zijn foutjes. Een paar fumbles tegen de Texans, een interceptie tegen de Saints, maar toch ziet hij er een pak beter uit dan dat hij er bij de Jets uitzag. Adam Gase had zijn carrière bijna gekelderd, maar het lijkt er toch op dat Darnold nu stilletjes uit die kelder komt geklommen. Verder moeten we de 3-0 in voldoende perspectief plaatsen. Twee van de drie teams die ze geklopt hebben, zijn de Jets en de Texans. Daar moeten we nu ook niet meteen juggernauts van maken.”
Ton de Vries: “Good teams beat up on bad teams. De 3-0 geeft een vertekend beeld, maar de Carolina defense is zeker legit. Phil Snow heeft het op een rij en borduurt voort op een dynamische defensive line. Reddick — al op vier sacks — kan wel eens de steal van free agency blijken te zijn. Darnold speelt degelijk, met name in de tweede helft tegen de Texans toonde hij karakter, vond ik. Hij zal zich nog moeten bewijzen op het moment dat wedstrijden minder voorspoedig lopen.”
Chris van Dijk: “Het had voor de Panthers niet beter uit kunnen vallen. Twee slechte teams in de eerste drie wedstrijden en een Saints team dat door COVID-regels uit elkaar viel. Die wedstrijd had gezien de belangen misschien wel verplaatst moeten worden. Ondanks 3-0 zijn de Panthers geen play-off team; verre van zelfs, gezien de recente blessures.”
Duuuuuhhh! We all know Bill coached Tom Brady hard. This ain’t news. Why do we care what Alex Guerrero is talking bout? Brady was part of the Patriot Way & the Patriot Way worked doe Two decades! Hush!! pic.twitter.com/vYWGzwa8IU
3. Er is weer rumoer rondom Tom Brady en Bill Belichick. De personal trainer van Brady — Alex Guerrero — verklaarde dat Belichick in zijn houding richting Brady nooit veranderde sinds hij een rookie was. Volgens Brady’s vader voelde het winnen van de Super Bowl voor Brady als revanche. Brady zelf zei in een reactie dat hij twintig mooie jaren bij de Patriots heeft gehad. Wat is hier aan de hand? Een storm in een glas water? Of dreef Belichick Brady uit New England?
Jurian Ubachs: “Ik geloof direct dat Belichick Brady al die jaren als een kind bleef behandelen. Dat doen volgens mij veel (oudere) coaches. Of je dat bij de GOAT ook moet doen, weet ik niet, maar ik heb er geen problemen mee. Een coach is een coach, een speler is een speler, maar dat heeft Brady niet uit New England verdreven. Als dat het probleem was, had hij er na vier of vijf Super Bowls toch ook al wel een keer genoeg van? Nee, het werkte gewoon niet meer. De cap-situatie klopte niet, de wapens waren er niet meer: de koek was op. Daar zal Belichicks houding vast aan hebben bijgedragen, maar niet meer dan dat.”
Toon Aerts: “Het is intussen een publiek geheim dat Belichick zijn lot nooit aan dat van Tom Brady heeft verbonden. Met andere woorden: Belichick wou gerust door in New England zonder Brady. Dat was al zo bij de opkomst van Garoppolo en in 2020 kwam het dan eindelijk tot een breuk. Belichick heeft in 2020 gegokt en verloren, maar ik geloof niet dat hij moedwillig Brady uit New England verdreven heeft. Deze twee hebben in 20 jaar tijd een dynastie zonder weerga opgebouwd. Dat doe je niet wanneer de relatie niet optimaal zou zijn.”
Ton de Vries: “Dit is vooral het creëren van een heerlijke hype richting de Bucs – Patriots match-up, denk ik. Het duurt niet lang meer voor ze tegenover elkaar staan op het veld. Ik neem het met een korreltje zout. Alhoewel Brady het meer dan ooit naar zijn zin lijkt te hebben.”
Chris van Dijk: “Het is op zich niet raar dat Belichick en de Patriots al een paar jaar keken naar mogelijke opvolgers en dat hier intern een strijd over is ontstaan. Brady wilde door en Bill wilde zijn opvolger vastleggen. Uiteindelijk geloof ik wel dat Brady het liefst bij de Patriots was gebleven. Alleen dat was geen optie meer.”
4. Tenslotte kijken we vooruit naar de duels op zondag en maandag. Wat zijn jullie upset alerts en waarom?
Jurian Ubachs: “De Rams gaan in eigen huis de regerend kampioen verslaan. De Rams secondary gaat de passing game vertragen en de Bucs uitdagen het over de grond te doen, waar Jones en Fournette weinig te vertellen gaan hebben. Het wordt desondanks een schitterende wedstrijd met prachtig spel van Brady en Stafford, maar die laatste trekt nipt aan het langste eind. Rams win.”
Toon Aerts: “Ik denk dat de winloze Minnesota Vikings zullen winnen van de Seahawks. De offense van de Vikings is erg getalenteerd en de defense van de Seahawks zoekt nog steeds naar zichzelf. Kirk Cousins en co zullen hun seizoen redden en de Seahawks met een stevige portie twijfels opzadelen.”
Ton de Vries: “De Vikings gaan winnen van de Seahawks. Cousins speelt beter dan ooit; een paar domme fouten kost Minnesota twee keer de overwinning. Ik verwacht een shoot-out en heb weinig vertrouwen in de Seattle defense. Daarnaast gaat divisiegenoot uit LA de Bucs verrassen. Sean McVay gaat zich van zijn beste kant laten zien en Bruce Arians voor het eerst sinds lange tijd een nederlaag toedienen.”
Chris van Dijk: “De Packers winnen van de 49ers. Ik weet dat het geen gewaagde voorspelling is, maar de Niners zijn om wat voor reden dan ook een three point favorite. Wie meer juicy picks wil: de Eagles winnen van de Cowboys en Patriots verliezen. Geen idee tegen wie ze spelen, maar ik denk dat ze onderuit gaan.”
Deze week keert een oude bekende terug in deze rubriek. Chadwick Tromp werd door de Atlanta Braves opgepikt bij de San Francisco Giants en komt in die organisatie dus Ozzie Albies tegen, die deze week een mooie milestone bereikte. Met de play-offs in zicht gaat het met de vorm van Xander Bogaerts de goede kant op. Dit kan niet worden gezegd over Didi Gregorius, die zijn knuppel maar niet aan de praat krijgt. Met dit euvel kampt Carter Kieboom de laatste tijd ook. Over hen en de overige spelers van het Koninkrijk lees je weer alles in deze Dutch Watch.
Ozzie Albies en de Atlanta Braves gingen linea recta richting de vierde divisietitel op rij. Zo leek het. Vorige week staken de Colorado Rockies al een stok in het wiel van de Braves en met een road trip die begon in San Francisco werd het er niet eenvoudiger op. Dit vond ook Ozzie Albies, want hij raakte aan de westkust zijn rol als leadoff hitter kwijt. Even dreigden de Braves ook hun koppositie kwijt te raken in de Bay Area, maar uiteindelijk wisten ze de schade nog enigszins te beperken. Van de baai ging het vervolgens naar de woestijn van Arizona, waar de Diamondbacks hen met open armen ontvingen.
PAS OP DE PLAATS
Nadat Pluvius een streep zette door de series finale tegen de Rockies vlogen de Braves met een 2-game losing streak naar San Francisco. Met 3-for-8 had Albies nog niets te klagen tegen de Rockies, maar dit veranderde aan de westkust. Hoewel zijn slaggemiddelde nog best oké was, ging ’t met zijn OBP de verkeerde kant op in zijn rol als leadoff hitter. Toen Ozzie Albies in de Bay Area ook nog eens 0-for-9 was in zijn eerste twee wedstrijden besloot Brian Snitker in te grijpen. Beide wedstrijden werden ook nog eens verloren door Atlanta, waardoor het team nu vier nederlagen op rij had geleden en de Phillies in de NL East zag naderen.
Afgelopen zondag werd Albies op de tweede plaats in de batting order gezet, maar dit leek aanvankelijk geen vruchten af te werpen. Starters Max Fried en Anthony DeSclafani hielden de wedstrijd lang in een wurggreep. Het was Fried die, dankzij een productieve zevende inning, de winst op zijn naam kreeg. Ozzie Albies wist er in zijn laatste at-bat nog een single uit te persen en zodoende niet zonder hit uit de Bay Area te vertrekken. Met een slaggemiddelde van .254 vertrok hij naar Arizona.
SLAGVAARDIG IN DE WOESTIJN
Daar in Phoenix zou Ozzie Albies een mooie mijlpaal bereiken. Eerder dit seizoen scoorden de Braves in eigen huis twee wedstrijden op rij niet tegen de Diamondbacks, maar nu namen ze het er al in de eerste ontmoeting van. De basis voor de 11-4 overwinning werd gelegd in de vijfde inning en het was een RBI-single van Albies die de Braves aan de leiding bracht. In de derde inning was de tweedehonkman al doorgekomen met een double, die zou leiden tot een run. Ozzie Albies was 2-for-5 in deze wedstrijd en naderde dankzij z’n RBI-single de grens van 100. Met een 2-run homerun in de derde inning kwam hij daar dinsdag weer wat dichter in de buurt. Freddie Freeman stond op het eerste honk toen de infielder, na een lange at-bat, hard uithaalde voor zijn 29e homerun.
Afgelopen woensdag sloeg Albies twee vliegen in één klap. Hij opende het bal al met een sac fly in de eerste inning en in de vijfde haalde Albies opnieuw verwoestend uit. Opnieuw nam hij Freeman mee over de thuisplaat en mocht onze landgenoot zijn honderdste RBI bijschrijven. Niet eerder in de lange geschiedenis van de franchise lukte het een tweedehonkman 30 homeruns en 100 RBIs in één seizoen te noteren.
Een bijzonder knappe prestatie van Ozzie Albies, die met de Braves ook nog eens met 9-2 won. Een sweep in de woestijn kwam er niet. Dit lag echter niet aan Albies, want hij was donderdag 3-for-4 met een RBI-double en een run. Met 7-for-17 in deze serie deed zijn slaggemiddelde goede zaken. Dit steeg naar .259. Door de 6-4 nederlaag zagen de Braves de Phillies wel tot op twee wedstrijden naderen.
De Boston Red Sox troffen afgelopen weekend de Baltimore Orioles en tegen deze opponent konden ze zich eigenlijk geen nederlaag permitteren. Na een moeizame laatste week van augustus leek Xander Bogaerts vorige week weer aan de beterende hand. Het zou de BoSox én de kortestop goed uitkomen als hij die lijn deze week tegen de O’s en later tegen de New York Mets door kon trekken. In de strijd om de wildcards, de divisie lijkt vergeven aan Tampa Bay, heeft Boston alle hulp hard nodig en gelukkig kon Bogaerts daar inderdaad voor zorgen.
BOGEY GOES YARD
Met een 3-game hitting streak begon Xander Bogaerts vorige week vrijdag aan het drieluik tegen de Orioles. Die bescheiden streak dreigde al in de eerste ontmoeting spaak te lopen, maar in de achtste inning was daar alsnog de bevrijdende single. Op dat moment stond de eindstand al op het bord. De Red Sox openden deze serie met een 7-1 zege. Aan die overwinning droeg Bogaerts niet veel bij, maar hoe anders was dit afgelopen zaterdag.
In de vijfde inning liet de kortestop voor het eerst van zich horen met een RBI-single. Rafael Devers kon daardoor Boston op een 4-3 voorsprong zetten. Een inning later was het opnieuw raak. De eerste bal die hij zag ging het stadion uit voor zijn 22e homerun van het seizoen. Met ook nog eens twee honken bezet leverde die tik 3 runs op en had Bogaerts met 4 RBIs een belangrijk aandeel in de 9-3 zege.
Met 4 hits in die eerste twee wedstrijden tilde Bogaerts zijn slaggemiddelde weer naar .303. Helaas moest hij in de series finale weer wat inleveren. Met 0-for-3 en een walk liep z’n average ietsje terug naar .301 maar de Red Sox wonnen hun vijfde wedstrijd op rij: 8-6.
STREAK HOUDT STAND
Die mooie streak kreeg een vervolg tegen de Mets. De ploeg uit New York kwam voor twee wedstrijden naar Boston en maakten met name dinsdag kennis met de kracht van Xander Bogaerts. In zijn eerste twee AB’s was daar nog niet veel van te zien. Hij opende met een walk in de eerste en sloeg de bal in een dubbelspel in de derde inning. Daarna was de international los en nam hij de Red Sox aan de hand. Met Kyle Schwarber op het tweede honk sloeg Bogaerts in de vijfde inning zijn 23e homerun van dit seizoen. Hij liet dit in de zesde inning volgen door een 2-run single. Met 2-for-3 was de kortestop deze avond goed voor 4 RBIs en leidde daarmee zijn ploeg voorbij de Mets: 6-3.
Woensdag boekte Boston de zevende overwinning op rij. Opnieuw was er een walk voor Bogaerts in de eerste inning. Ploeggenoot J.D. Martinez sloeg zijn kortestop even later over de thuisplaat. Het was de tweede van de in totaal 12 runs die Boston deze avond scoorde. Na de zesde inning werd Xander Bogaerts, op dat moment 1-for-2 met een walk en een run, naar de kant gehaald. Voor Boston was de buit binnen en Bogaerts kan zich opmaken voor een serie tegen die andere ploeg uit New York. Met het oog op de wildcards een enorm belangrijke serie.
De Philadelphia Phillies hopen in de laatste weken van het seizoen de Atlanta Braves nog te achterhalen. Een goede Didi Gregorius is dan geen overbodige luxe, maar 2021 is bepaald nog niet het jaar van de geboren Amsterdammer. De infielder is inmiddels bezig aan zijn tiende seizoen in de majors en tikt een gemiddeld slaggemiddelde van .260 aan. Daar komt hij in deze jaargang bij lange na niet in de buurt. De eerste maanden waren nog prima, maar nadat jicht bij hem is geconstateerd, zakt het slaggemiddelde steeds verder weg. Deze week speelde Gregorius met de Phillies tegen de Mets en de Orioles en met name tegen die laatste opponent lagen kansen.
BELANGRIJK
Met wat goede resultaten tegen de Mets konden de Phillies deze tegenstander verder op achterstand zetten in de NL East. Met een RBI-double in de achtste inning begon Gregorius vorige week vrijdag in elk geval prima aan die serie in New York. Het betekende zijn 15e double en zijn 48e RBI van dit seizoen. De kortestop zette de Phillies daarmee op 4-1 en die vierde run bleek geen overbodige luxe.
De thuisploeg kwam nog terug tot 4-3, maar verder dan dat kwam het niet. Gregorius had nu in twee wedstrijden op rij minimaal één RBI genoteerd, maar tot een reeks van drie kwam het niet. Tijdens de tweede ontmoeting zweeg zijn knuppel. Door zijn 0-for-4 zakte het slaggemiddelde van de infielder naar .215. Het laagste sinds 27 augustus.
BALEN IN BALTIMORE
Hoewel de tegenstander er zeker naar was, kon Gregorius in Baltimore de weg omhoog niet vinden. Philadelphia opende deze serie thuiswedstrijden met een teleurstellende 2-0 nederlaag en met 0-for-3 kon ook Didi Gregorius geen potten breken. Helaas voor de kortestop was dit een voorbode op wat komen ging. Zijn ploeg knokte zich naar twee nipte overwinningen, maar aanvallend speelde Gregorius geen rol van betekenis. De Amsterdammer bleef zonder hits in dit drieluik en door de 0-for-10 aan slag kelderde zijn slaggemiddelde naar .209.
De grootste druk is na vorige week alvast van de ketel voor de Dodgers. Zij plaatsten zich voor het negende jaar op rij voor het postseason, maar het is nog wel even de vraag of dit gebeurt als winnaar van de NL West of als één van de wildcard-teams. Vorig weekend troffen ze een team dat ook nog aanspraak maakt op een wildcard. In Cincinnati mocht Kenley Jansen opnieuw zijn goede vorm etaleren, maar de closer merkte daar ook dat ’t niet allemaal vanzelfsprekend is. Het gezelschap vloog daarna door naar Denver voor een serie tegen de Colorado Rockies. Een tegenstander die Jansen vanuit het verleden niet altijd even goed gezind was.
PUINRUIMEN
Met een heerlijke 6-game winning streak en een perfecte home stand stapten de Dodgers in Cincinnati uit het vliegtuig. Het nagenieten duurde schijnbaar iets te lang, want de Reds maakten vorige week vrijdag korte metten met de titelhouder. Een dag later moest Kenley Jansen er aan te pas komen om overwinning over de streep te trekken. Met een 5-0 voorsprong leek er niets aan de hand en het was dan ook Alex Vesia die de bal kreeg in de negende inning.
Na twee snelle nullen maakte de reliever het onnodig spannend en moest Jansen puinruimen. De Reds hadden inmiddels gescoord en Vesia liet twee bezette honken achter. Eugenio Suarez trachtte het Jansen lastig te maken, maar de derdehonkman werd na zes pitches met drie slag weggezet. Het leverde Kenley Jansen zijn 34e save op.
Een dag later moest de closer alweer aan de bak. Deze keer kreeg hij de bal voor de gehele negende inning. Jansen begon met een 8-4 voorsprong, maar deze werd door Joey Votto teruggebracht tot 8-5. De veteraan ramde de bal het park uit en Jansen moest voor het eerst sinds 17 augustus een run incasseren. Het zette de international op scherp, want de volgende twee batters werden op een strikeout getrakteerd.
SUCCESVOL OVERWERK
Door toedoen van Votto steeg het ERA van Jansen naar 2.44, maar tegen de Rockies kreeg hij de gelegenheid om dit weer wat terug te dringen. Die kans greep hij dinsdag met beide handen aan. Al tijdens de eerste de beste wedstrijd in Denver werd Jansen aan het werk gezet. Met een 4-4 tussenstand in de negende inning zat een save er niet in, maar de Rockies werden wel van scoren gehouden. Helemaal vlekkeloos verliep deze inning niet, want Sam Hilliard en Trevor Story dwongen vier wijd af. Met 20 pitches had Jansen voor zijn doen een lange outing, maar de beloning was er naar. Zijn ploeg won na extra innings met 5-4 en Kenley Jansen kreeg een win achter zijn naam. Z’n derde van dit seizoen.
Donderdag volgde de vierde winstpartij. Colorado maakt het veel teams erg lastig de laatste tijd en deze serie vormde geen uitzondering. Net als twee dagen eerder moest Jansen opnieuw een gelijke stand bewaken: 5-5. Charlie Blackmon wist de international te raken met een single, maar daarna greep Jansen de macht. Met twee strikeouts en een ground out maakte hij een einde aan deze inning om vervolgens in de tiende zijn team te zien winnen: 7-5. Zijn twee optredens in Denver leverden Jansen geen save op, maar wel twee winstpartijen. Zijn ERA heeft hij nu teruggebracht tot 2.37.
Carter Kieboom liet in augustus zien waarom de Washington Nationals zoveel vertrouwen in hem hebben. In september toont de infielder echter dat ook hij maar een mens van vlees en bloed is. De jonge derdehonkman moet deze maand hard werken voor zijn hits, maar wordt slechts sporadisch beloond. Deze week speelde Kieboom met zijn Nats tegen de road weary Rockies en stapten ze daarna zelf in het vliegtuig voor een bezoek aan de Miami Marlins.
VORMDIP
Het slaggemiddelde van Kieboom is deze maand bezig aan een vrije val. Ook tegen de Rockies kreeg de infielder zijn parachute niet open. Met een single en een run was de eerste wedstrijd zo slecht nog niet. In de overige twee duels was Carter Kieboom 0-for-7 en bereikte hij alleen middels vier wijd de honken. Uiteindelijk prijkte er na dit drieluik een 1-for-12 achter zijn naam en dook zijn gemiddelde verder naar beneden.
Het kwam uit op .215, waar dit ruim een maand geleden nog .270 was. Met de Nationals verloor Kieboom twee van de drie wedstrijden tegen de Rockies. Die ploeg won daardoor elk van de drie series die ze de afgelopen weken afwerkten tegen de teams uit de NL East.
Op bezoek bij de Marlins bereikte Carter Kieboom drie keer de honken in ’t eerste duel. Het hielp zijn slaggemiddelde echter niet, want twee keer gebeurde dit na vier wijd en één keer na een HBP. In de zevende inning strafte Kieboom een walk en een wild pitch af door te scoren. Die zevende run was niet voldoende voor Washington, want na extra innings gingen ze met 8-7 de bietenbrug op. Woensdag, in de met 7-5 gewonnen series finale, mocht Carter Kieboom weer een hit bijschrijven. Hij was daardoor 1-for-7 in deze serie, want in de tweede ontmoeting (7-1 winst) deed Dave Martinez geen beroep op hem.
Vorige week gaf Jurickson Profar ons weer iets om voor te juichen. Deze week hing de vlag er heel anders bij. Dit lag niet alleen aan de Oranje-international als wel aan de resultaten en de bijbehorende frustraties. Met een hoop poeha kondigden de Padres aan een uitdager te willen zijn voor de Dodgers en hun titel. Voorlopig mogen de Friars hun handjes dichtknijpen als ze zich überhaupt al plaatsen voor het postseason. Het loopt niet in San Diego en dat werd op bezoek bij de Cardinals pijnlijk duidelijk.
De verstokte Padres-fan stond het schaamrood ’t afgelopen weekend op de kaken. Nog niet zozeer na de eerste wedstrijd in St. Louis. Ja, deze werd verloren en ruik ook. Jurickson Profar startte en maakte zeven innings vol. Vlak voor hij mocht gaan douchen, kwam de outfielder door met een RBI-single om daarmee de achterstand terug te brengen tot 2-4.
Voor Profar was dit zijn 32e RBI van dit seizoen. Die binnengeslagen run bracht de spanning terug alsmede de hoop in de dug-out van de bezoekers. Een grand slam in de achtste van Dylan Carlson maakte daar abrupt een einde aan. San Diego verloor voor de zesde keer in acht wedstrijden en verloor de grip op het eigen lot.
FRUSTREREND
Dat dit voor frustraties in de dug-out zorgt, werd zaterdag in de tweede ontmoeting duidelijk. Manny Machado gaf en plein public ploeggenoot en superster Fernando Tatis Jr. de wind van voren en tot overmaat van ramp gaven de Friars ook nog eens een 2-0 voorsprong weg. Dit alles maakte Profar mee als toeschouwer. Hij kwam niet in actie in dit duel, dat met 3-2 naar de Cardinals ging. Als pinch hitter maakte hij in de zevende inning van de series finale zijn opwachting. Profar was 0-for-1, maar zag zijn ploeg in de achtste nog wel van zich afbijten. Dit keer op een goede manier. Drie runs in die inning konden een volgende nederlaag niet voorkomen: 7-8.
De bodem van de gifbeker is nog altijd niet in zicht. San Diego sloot een lange, loodzware road trip af met 2 overwinningen en 8 nederlagen, maar mocht vervolgens de San Francisco Giants ontvangen. Ook dit werd geen succes voor de Padres en ook Profar kon zich niet aan de martelgang onttrekken. Hij startte dinsdag in het outfield, kwam drie keer aan slag, maar kon niets voor zijn geplaagde team betekenen.
Na 3 AB’s was het klaar voor Profar en bekeek hij de rest van de wedstrijd vanuit de dug-out. In de tweede ontmoeting kreeg hij ook 3 at-bats, maar nu aan het einde van de wedstrijd. Profar was 0-for-2 met een walk, maar net als dinsdag (5-6) ging ook dit duel (6-8) naar de Giants.
EIND GOED, AL GOED?
De Padres waren inmiddels weer bezig aan een 5-game losing streak, maar met Profar in het outfield kwam donderdag een einde aan die beroerde serie. Manager Jayce Tingler kreeg geen spijt dat hij onze landgenoot liet starten. Profar was in de eerste inning betrokken bij twee gescoorde runs. Met de honken vol werd hij geraakt door de werper en niet veel later kon hij zelf de thuisplaat aantikken na een single van Victor Caratini. Dit alles was niet voldoende om de wedstrijd binnen de reguliere negen innings te beslissen, maar in de noodzakelijke tiende was het opnieuw Profar die zijn team te hulp schoot. Als automatic runner liep hij de winnende run binnen en maakte daarmee een einde aan de losing streak: 7-6.
Met wedstrijden tegen de Rays, de Brewers en opnieuw de Rays was de competitieplanner de Detroit Tigers niet gunstig gezind de afgelopen twee weken. Toch sloegen Jonathan Schoop en de zijnen zich knap door dit deel van hun schema heen. Onze landgenoot liet vorige week tegen de Rays van zich horen met een grand slam, maar afgelopen weekend verliep de serie tegen deze tegenstander heel wat minder succesvol. De Tigers speelden daarna een home stand tegen de White Sox. En die tegenstander lag Schoop dit seizoen wel getuige zijn slaggemiddelde van .295, 4 homeruns en 11 RBIs.
GEEN HERHALING
Twee weken geleden noteerde Schoop in drie thuiswedstrijden tegen de Rays 5 hits in 15 AB’s en daarbij 4 RBIs. Die kwamen tot stand met zijn vijfde grand slam in z’n loopbaan. Vorige week zat het verhaal iets anders in elkaar. Nu werkten de Tigers vier wedstrijden af in Tampa Bay en moest Schoop het doen met 2 hits in wederom 15 at-bats. Over de resultaten van zijn team zal de international niet ontevreden zijn. De Rays begonnen goed aan deze serie van vier, maar de laatste twee wedstrijden waren voor de bezoekers. Het slaggemiddelde van Schoop viel in deze serie iets terug. Hij startte met .278 en vertrok met .275 naar huis voor een serie tegen de White Sox.
Die serie kende niet drie, maar slechts twee wedstrijden. Het derde duel werd afgelast, maar Jonathan Schoop had op dat moment zijn 78e RBI al te pakken. Die noteerde de infielder in de derde inning van het eerste duel. Hij bracht daarmee de achterstand terug tot 2-3. Na negen innings stond er een 4-3 zege op het bord voor Detroit. Afgelopen dinsdag was Schoop 1-for-4 met een walk. Zijn slaggemiddelde bleef daarmee staan op .274 en wederom ging de zege naar de thuisploeg: 5-3. Voor de vierde keer op rij stapten de Tigers als winnaar van het veld en de tweede plaats in de divisie ligt weer binnen handbereik.
De Minnesota Twins konden hun borst afgelopen weekend nat maken. Ze staken de grens over voor een bezoek aan de Toronto Blue Jays, een team dat zich in de tweede seizoenshelft heeft gemeld in de debatten om de wildcards. Dit bezoek werd afgelegd zonder Andrelton Simmons. De kortestop is in afwachting van een vaste verblijfsvergunning en een bezoek aan, in dit geval, Canada zou die procedure vertragen. In Chicago voegde Simmons zich weer bij de ploeg. Daar namen de Twins het op tegen de Cubs.
Zonder Simmons wonnen de Twins alleen de eerste van drie wedstrijden in Toronto. Eenmaal terug in de VS moest Simba nog even geduld hebben. De eerste wedstrijd tegen de Cubs moest hij aan zich voorbij laten gaan, maar deze woensdag was de kortestop erg belangrijk voor zijn ploeg. Een single in de zevende inning leverde niets op, maar een sac fly in de negende des te meer. Nick Gordon kon daardoor de vijfde run namens de Twins scoren en die run maakte precies het verschil. Chicago werd met 5-4 verslagen nadat ze de eerste al met 9-5 hadden gewonnen. Het was voor Andrelton Simmons zijn 31e RBI van dit seizoen.
Het bleef dit seizoen lang stil rond Chadwick Tromp. De catcher maakte vorig seizoen nog wel eens zijn opwachting in de majors namens de San Francisco Giants, maar de koploper in de NL West maakte in 2021 geen gebruik van zijn diensten. Deze week verhuisde Tromp naar een andere koploper. De Atlanta Braves claimden hem van waivers en stallen Tromp voorlopig in Gwinnett bij hun filiaal in de Triple-A.
Vorig jaar deed Tromp het begin augustus goed voor de Giants. Hij begon de maand met homeruns in opeenvolgende wedstrijden en 4 RBIs in twee wedstrijden. Die prestaties bleken niet structureel en de catcher werd weer naar de minors gestuurd. Daar verbleef hij ook het grootste deel van dit seizoen. Een paar keer mocht hij opdraven in de hoofdmacht van de Giants. Op 9 juni resulteerde dit in een homerun tegen de Rangers. In Atlanta kampt Stephen Vogt met een blessure en in Tromp hebben de Braves nu een breedteversterking aangetrokken.
De Carolina Panthers hebben een pyrrusoverwinning geboekt op bezoek bij de Houston Texans. Carolina kende weinig problemen met het team van head coach David Culley, maar het verloor wel twee sleutelspelers aan blessures. Zowel Christian McCaffrey als first round pick Jaycee Horn moesten de wedstrijd verlaten en keerden niet meer terug. Gelukkig voor de Panthers was de tegenstand niet van dien aard dat de blessures voor een ommekeer zorgden. Het team van Matt Rhule deed wat het moest doen en klopte de Texans, maar tegen welke prijs?
Helaas kregen we deze donderdag geen fantastisch kijkstuk zoals we dat de afgelopen twee weken wel kregen. Beide teams zagen er nerveus uit in Prime Time. Voor Houston was dat nog enigszins te begrijpen. Zij hadden immers de rookie Davis Millsunder center staan, nadat vorige zondag Tyrod Taylor zich blesseerde. De derde ronde pick uit de Draft deed het niet onaardig en maakte weinig fouten. De wereld verbazen kon hij nou echter ook weer niet. Hij werd ook niet geholpen door zijn O-line, die vier sacks toelieten op de jonge quarterback. Mills eindigde de game met 168 passing yards en een touchdown.
BLESSURE CMC
Dan deed zijn collega aan de overkant het een stuk beter. Sam Darnold begon eerder aarzelend, maar in de tweede drive van de game begon het te klikken. Darnold zocht en vond D.J. Moore, die de secondary van de Texans alle hoeken van het veld liet zien. Uiteindelijk liep Darnold zelf de bal de eindzone binnen om de eerste touchdown te scoren. Moore zou overigens met afstand het favoriete target zijn van Darnold in deze game. Moore sloot de avond af met 8 catches en 126 reception yards.
Sam Darnold with the KEEPER. @Panthers take the lead!
Nog in het eerste kwart hadden de Panthers de kans om de voorsprong te verdubbelen. Vlakbij de goal line slaagden Christian McCaffrey en Chuba Hubbard er echter niet in om een nieuwe eerste poging te halen en dus ging de bal terug naar de Texans. Niet dat de Texans zelf iets deden met dat balbezit, maar het was wel een gemiste kans voor Carolina. Later in het tweede kwart sloeg echter het noodlot toe voor de Panthers. Na een ren greep McCaffrey naar de achterkant van zijn been. Zonder contact; een slecht teken. CMC verdween in de blauwe tent en kwam niet meer terug het veld op. Het zou gaan om een verrekte hamstring. Het is onduidelijk hoe lang CMC out is, maar na de blessurezorgen van vorig seizoen is dit een nieuwe klap voor de superster van de Panthers.
PANTHERS NEMEN AFSTAND
Na vier opeenvolgende punts konden de Texans op het einde van de eerste helft eindelijk een deftige drive voor elkaar boksen. Met enkele mooie passes stak Mills het veld over tot aan de 1-yardlijn. Daar gooide hij de bal naar een vrijstaande Anthony Miller die het cadeautje met plezier in ontvangst nam. Helaas ging het extra punt naast de doelpalen, waardoor de Texans nooit langszij kwamen.
Na de rust speelden de Panthers een geruststellende voorsprong bij elkaar. De Panthers forceerden eerst nog een punt bij de Texans en gingen vervolgens zelf aan de slag om de eindzone te bereiken. Daar haalde Matt Rhule de trukendoos boven. Tight end Tommy Tremble kreeg de bal via een jet sweep en liep de bal over de doellijn voor een touchdown. De 21-jarige rookie werd daarmee de jongste tight end ooit die een rushing touchdown scoorde. Wat later konden de Panthers een field goal scoren om de Texans nog verder op achterstand te zetten.
In het vierde kwart scoorde Sam Darnold zijn tweede rushing touchdown van de avond en legde daarmee de eindscore vast. Dat Joey Slye daarvoor nog een field goal had gescoord voor de Texans is enkel voor de statistieken belangrijk. Ondanks de makkelijke zege konden de Panthers echter niet onverdeeld gelukkig zijn. Naast CMC moest namelijk ook Jaycee Horn het veld verlaten. De achtste pick uit de afgelopen NFL Draft bleek zijn voet gebroken te hebben. Een overwinning met een zwart randje dus voor de Panthers, die wel nog steeds ongeslagen blijven in deze jaargang van de NFL.
Lees hier de previews van de overige wedstrijden die dit weekend nog op het programma staan!
We beginnen alweer aan de derde week in dit NFL-seizoen. In de wekelijkse NFL previews doet een NFL-redacteur van SportAmerika hun voorspellingen voor de duels van die week. Zo kan aan het einde van het seizoen opgemaakt worden wie de beste kijk op de competitie heeft. Ook in week 3 staan er weer heerlijke potjes op het programma. Daarbij kijken we vooral uit naar welke nog ongeslagen teams hun perfecte rapport kunnen behouden.
Carolina Panthers @ Houston Texans
NRG Stadium | Donderdagnacht | 02.20
De Panthers zijn uitstekend aan het seizoen begonnen. Op enkele foutjes na lijkt quarterback Sam Darnold eindelijk op het talent dat in 2018 gedraft werd door de Jets. De Texans hebben verrassend genoeg al een overwinning beet, maar moeten nu voort zonder quarterback Tyrod Taylor. Met Davis Mills under center, wordt deze game toch een Mission: Impossible voor de Texans. Voorspelling: Panthers
Indianapolis Colts @ Tennessee Titans
Nissan Stadium | 19.00
De Titans staan terug onder mensen en Derrick Henry is opnieuw het monster van weleer. De Colts konden nog niet winnen en Carson Wentz kan maar niet fit blijven. De Titans zullen doorgaan op hun elan en deze game winnen. Voorspelling: Titans
Atlanta Falcons @ New York Giants
MetLife Stadium | 19.00
De Falcons konden vorige week gelijke tred houden met de Tampa Bay Buccaneers, tot de pudding in mekaar stortte in het vierde kwart. De Giants verloren dan weer nipt van het Washington Football Team, maar zullen tevreden zijn geweest met het optreden van Daniel Jones. Eén van deze twee winloze teams zal de nul van het bord vegen en dat zullen Daniel Jones en de Giants zijn. Voorspelling: Giants
Los Angeles Chargers @ Kansas City Chiefs
Arrowhead Stadium | 19.00
De Kansas City Chiefs zijn niet onverslaanbaar. Dat bewezen de Baltimore Ravens. Toch hebben de Chargers het vaak moeilijk met hun divisierivaal en Patrick Mahomes zal iets te bewijzen hebben. In Arrowhead zullen de Chargers het onderspit delven. Voorspelling: Chiefs
Cincinnati Bengals @ Pittsburgh Steelers
Heinz Field | 19.00
De offense van de Steelers moet op z’n zachtst gezegd nog onder stoom komen. De Bengals-defense daarentegen presteert boven de verwachtingen en kunnen misschien ook de Steelers afstoppen. Toch moet de elite-defense van de Steelers sterk genoeg zijn om Joe Burrow -die dit seizoen nog niet echt kon overtuigen- over de knie te leggen. Voorspelling: Steelers
Chicago Bears @ Cleveland Browns
FirstEnergy Stadium | 19.00
Het Justin Fields tijdperk lijkt aangebroken in Chicago. Toch zijn de Browns in principe een maatje te sterk voor de Bears. Zelfs zonder Jarvis Landry zijn er voldoende wapens aanwezig om de Bears te slopen. Zeker in de eigen “Dawg Pound”. Voorspelling: Browns
Baltimore Ravens @ Detroit Lions
Ford Field | 19.00
De Ravens haalden een statement-win tegen de Kansas Chiefs vorige zondag. Dat moet Lamar Jackson en co voldoende vertrouwen en momentum geven om ook de Lions aan de zegekar te binden. Voorspelling: Ravens
New Orleans Saints @ New England Patriots
Gillette Stadium | 19.00
Onherkenbaar zwak waren de Saints tegen de Carolina Panthers. Jameis Winston leek zijn dieptezicht opnieuw kwijt en Alvin Kamara haalde een bedroevende 5 rushing yards. Beide heren krijgen tegen de Patriots kans op eerherstel. Dat wordt niet eenvoudig, want de defensie van de Patriots staat als een huis. Als Mac Jones daarbovenop opnieuw foutloos blijft, wordt het een lastig verhaal voor New Orleans. Voorspelling: Patriots
Arizona Cardinals @ Jacksonville Jaguars
TIAA Bank Field | 19.00
De Cardinals zijn goed. Zeer goed zelfs. De Jaguars zijn slecht. Zeer slecht zelfs. Dit mag niet misgaan voor Kyler Murray en co. Voorspelling: Cardinals
Washington Football Team @ Buffalo Bills
Highmark Stadium | 19.00
De ontstuitbaar gewaande verdediging van het Washington Football Team heeft nog niet gebracht wat er van verwacht werd. Bovendien is Ryan Fitzpatrick nog steeds geblesseerd. Taylor Heinicke krijgt opnieuw de kans om zich te bewijzen, maar tegen de stugge Bills zal hij het ongetwijfeld moeilijk krijgen. Ook Josh Allen moet nog echt ontploffen. Wie weet lukt dat eindelijk in week 3. Voorspelling: Bills.
New York Jets @ Denver Broncos
Empower Field at Mile High | 22.05
Zach Wilson zag spoken tegen de New England Patriots. Dat kan zomaar opnieuw gebeuren tegen de Broncos, ook al moeten ze in Denver Bradley Chubb missen. Teddy Bridgewater van zijn kant ziet geen spoken, maar kansen. En hij grijpt ze. Dat zal hij ook tegen de Jets doen. Voorspelling: Broncos
Miami Dolphins @ Las Vegas Raiders
Allegiant Stadium | 22.05
De Oakland Raiders zijn de positieve verrassing van het seizoen tot dusver. Ongeslagen en al twee stevige teams -de Ravens en de Steelers- over de knie gelegd. Derek Carr leidt bovendien de pass leader rankings na twee speeldagen. Er is geen reden om aan te nemen dat de Raiders hun ongeslagen status behouden tegen een Dolphins-team dat het zonder Tua Tagovailoa zal moeten rooien. Voorspelling: Raiders
Seattle Seahawks @ Minnesota Vikins
US Bank Stadium | 22.25
Goed spelen en toch verliezen, daar weten deze beide teams van mee te spreken. In Minnesota moeten de puzzelstukjes eindelijk eens goed vallen. Dat zal gebeuren tegen de Seahawks, die nog steeds vraagtekens hebben in de defense. Het arsenaal aan wapens van de Vikings zal de zoekende defensie van Seattle uiteindelijk te veel worden. Voorspelling: Vikings
Tampa Bay Buccaneers @ Los Angeles Rams
SoFi Stadium | 22.25
Dit is met voorsprong dé game van het weekend. De twee beste teams in de NFC nemen het tegen mekaar op in het fabelachtige SoFi Stadium. Dit wordt in principe een erg spannende partij en beide teams kunnen winnen. Maar Tom Brady en de Bucs zijn nog net een tikkeltje beter in vorm en zullen dan ook aan het langste eind trekken van deze NFC Championship preview. Voorspelling: Buccaneers
Green Bay Packers @ San Francisco 49ers
Levi’s Stadium | Zondagnacht | 2.20
Ook deze game belooft een nagelbijter te worden. De Packers hebben nog niet hun vorm van 2020 te pakken, maar er zit wel een stijgende lijn in de prestaties. De 49ers hebben twee zeges, maar hebben opnieuw een resem blessures. Zeker de running backs vallen bij bosjes voor Kyle Shanahan. In deze game zal uiteindelijk het thuisvoordeel de doorslag geven. De 49ers zullen het nipt halen. Voorspelling: 49ers
Philadelphia Eagles @ Dallas Cowboys
AT&T Stadium | Maandagnacht | 2.20
Een historische rivaliteit op Monday Night Football, dat kan alleen maar spektakel opleveren. De Eagles presteren beter dan verwacht en hetzelfde kan eigenlijk gezegd worden van de Cowboys. Zowel Jalen Hurts als Dak Prescott behoren tot de betere quarterbacks in de NFL dit seizoen en ze zullen hier een spannend duel afleveren. In de laatste vijf confrontaties tussen deze ploegen was het telkens de thuisploeg die won. Die logica wordt opnieuw gerespecteerd. Voorspelling: Cowboys
Stand na week 2
1.
Luuk Dokter
6-9*
(.400)
2.
Toon Aerts
0-0
(.000)
3.
Chris van Dijk
10-6
(.625)
*toen Luuk zijn eerste voorspelling deed, was TNF nog geen onderdeel van deze reeks
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
