Home Blog Pagina 283

Pacific Division preview: Heeft de ‘division des doods’ vier titelkandidaten?

Ruben De Regt
-
0
Pacific Division preview: Heeft de ‘division des doods’ vier titelkandidaten?

De laatste presesason-wedstrijden zijn gespeeld en nog een dag tot de start van het NBA seizoen! In de aankomende previews blikken wij per divisie vooruit en lichten we alle offseason moves van de teams uit. We sluiten af met de Pacific division.

#1 | Phoenix Suns: 56-26

De Phoenix Suns haalde vorig jaar voor het eerst sinds 2010 de NBA Playoffs. Dat deden ze niet door net op het randje op de achtste plaats door te gaan. Nee: dat deden ze op spectaculaire wijze door eerste te worden in de Pacific Division en tweede in de Western Conference. Daarna schopte ze het zelfs tot de NBA Finals, maar daar waren de Milwaukee Bucks van Giannis Antetokounmpo te sterk. Het zat wel mee in de Western Conference Playoffs wat blessures betreft bij de tegenstanders, maar je moet de bal nog steeds zelf door het net krijgen. Tijdens de Finals zagen we bij Phoenix wel Dario Šarić uitvallen met een zware blessure.

De komst van Chris Paul was een zegen voor de fans van Phoenix. Devin Booker speelde al de sterren van de hemel in de Disney Bubbel, waar de Suns alles wisten te winnen. Dat was alleen toch al te laat en opnieuw werden de Playoffs niet behaald. De op een na langste Playoffs-droogte (op de Kings na) bleef bestaan. Vorig jaar was het een compleet ander verhaal met de nieuwe point guard. In het verkorte seizoen behaalde de Suns 51 overwinningen en 21 verloren partijen.

VERWACHTE LINE-UP PHOENIX SUNS

PG: Chris Paul | SG: Devin Booker | SF: Mikal Bridges | PF: Jae Crowder | C: Deandre Ayton

Het was verder wel een rustige zomer in Phoenix. JaVale McGee, Elfrid Payton en Landry Shamet zijn de aanwinsten, terwijl Jevon Carter en Torrey Craig zijn vertrokken uit het warme Arizona. Behalve dat Šarić nog is uitgeschakeld, is de startopstelling nog hetzelfde. De Suns hebben iets meer diepte toegevoegd, maar behalve bij blessures of load-management kunnen we de vijf bovenstaande heren verwachten aan het begin van de wedstrijd. Daarnaast waren er geen draft picks dit jaar die ze ook daadwerkelijk hebben gehouden. Day’Ron Sharpe werd als 29ste gekozen, maar is getrade naar Brooklyn. RaiQuan Gray werd door de Nets zelf gekozen als 59ste.

#2 | Los Angeles Lakers: 55-27

Bij de Los Angeles Lakers zat het vorig seizoen niet mee in de playoffs. Blessureleed en een bizar goede Devin Booker zorgde voor een uitschakeling in de eerste ronde. De Lakers hebben vervolgens het roster flink uitgebreid met veteranen om het aankomende seizoen voor een kampioenschap te gaan. We zagen Rajon Rondo en Dwight Howard terugkeren, maar nog opvallender: het toevoegen van Russell Westbrook en Carmelo Anthony.

VERWACHTE LINE-UP LA LAKERS

PG: Russell Westbrook | SG: Wayne Ellington | SF: LeBron James | PF: Carmelo Anthony | C: Anthony Davis

Zowel de bank als de starting line-up is versterkt. Wayne Ellington keert terug in L.A, net als Trevor Ariza en Kent Bazemore. Verder zijn de opvallende aanwinsten Kendrick Nunn, Malik Monk en niet te vergeten: Deandre Jordan. Na Texas en New York keert de center terug naar Californië, maar dit keer bij The Purple & Gold.

De Lakers zijn ontzettend druk bezig geweest deze zomer. Alleen de supersterren LeBron James en Anthony Davis waren niet genoeg voor het front office. Vadertje Tijd wordt de laatste jaren vaak genoemd bij LBJ. De 37-jarige zal als LeGM veel betrokken zijn geweest bij de transactions, maar speelt zelf nog altijd de sterren van de hemel. Toch verwachten we dat load-management een rol gaat spelen bij de Lakers. Blessures niet meegerekend zullen ze net als voorheen een aantal verliespartijen incalculeren. Met het oude, maar diepe roster verwachten we ze op de tweede plaats in de divisie.

#3 | Los Angeles Clippers: 45-37

De Clippers schopten het een stuk verder dan hun stadsrivalen in de playoffs. In de Conference Finals werden ze pas uitgeschakeld, maar wel door dezelfde tegenstanders. Het was daarnaast de eerste keer in de geschiedenis van de franchise dat ze de Conference Finals hadden gehaald. De uiteindelijke winnaar Phoenix won ook met 4-2 van de Clippers. Met het aantrekken van Paul George en Kawhi Leonard hadden ze uiteraard op meer gehoopt. The Klaw ontbrak uiteindelijk vanwege een zware blessure die hij in de Conference Semi-Finals had opgelopen. Met een gescheurde kruisband ligt hij er ook nog een groot deel van het aankomende seizoen uit.

VERWACHTE LINE-UP LA CLIPPERS

PG: Reggie Jackson | SG: Eric Bledsoe | SF: Paul George | PF: Marcus Morris Sr. | C: Ivica Zubac

Door load-management en blessures zullen de Clippers in een hoop verschillende opstellingen spelen. Zowel Luke Kennard als aanwinst Justise Winslow kunnen regelmatig in de basis beginnen, al verwachten we met name het 2-PG systeem met Reggie Jackson en Eric Bledsoe. Laatstgenoemde is teruggekeerd bij de Clippers, waar hij tussen 2010 en 2013 speelde. Bledsoe werd in 2010 als 18de gedraft door OKC Thunder, maar werd gelijk getrade. Dit seizoen is hij ook via een trade bij de Clippers gekomen. Jason Preston is dit jaar als 33de gekozen in de draft door Orlando Magic en vervolgens naar LA gestuurd.

#4 | Golden State Warriors: 43-39

Steph Curry heeft de ploeg op zijn rug gedragen het afgelopen seizoen. Het was net genoeg om het play-in toernooi te halen, maar de Golden State Warriors verloren eerst van de Lakers en daarna van de Grizzlies voor hun laatste kans op de playoffs. De afwezigheid van Klay Thompson en het vertrek van Kevin Durant is te voelen in The Bay Area. Andrew Wiggins zit al sinds februari 2020 bij de ploeg, maar heeft nog geen seconde met Klay Thompson op het veld gestaan. Eerst was er de gescheurde kruisband, daarna de achillespees. De Warriors hebben na de verloren finale in 2019 van de Toronto Raptors de playoffs dus niet meer gehaald.

VERWACHTE LINE-UP GOLDEN STATE WARRIORS

PG: Stephen Curry | SG: Jordan Poole | SF: Andrew Wiggins | PF: Draymond Green | C: Kevon Looney

Het is nog niet zeker wanneer Klay Thompson terugkeert. Hij is in ieder geval op de weg terug, maar zal slechts een beperkte hoeveelheid minuten spelen zodra het eindelijk weer mag. Verder is het de Warriors niet heel erg gelukt om de selectie uit te breiden of te versterken. De meest opvallende aanwinsten zijn Otto Porter Jr. en Andre Iguodala die terugkeert na een jaar Miami. Nemanja Bjelica zou wel belangrijk kunnen worden. De center van 2.08m (6’10) verhuis samen met Iguodala vanuit Miami naar San Fransisco. Hij schiet ongeveer 38% vanaf de driepuntlijn. Veel center die de Warriors hebben gehad, waren geen schutters. Hij zou voor meer vloerspreiding kunnen zorgen.

De Warriors hebben wel een paar nieuwe gezichten erbij via de draft. Jonathan Kuminga is als 7de gekozen door Golden State dankzij een trade met Minnesota en Moses Moody is met de eigen draft pick gekozen als 14de. Kelly Oubre Jr. is de meest opvallende speler die Golden State heeft verlaten. Hij zorgde voor een knap aantal hoogtepunten, maar gaat zijn geluk zoeken in Charlotte bij de Hornets.

#5 | Sacramento Kings: 36-46

De Sacramento Kings hebben met grote afstand de langste playoffs-droogte van de NBA. Sinds 2006 hebben ze niet meer mee gedaan. De Charlotte Hornets staan op plek twee en die deden in 2016 nog mee aan de postseason. De Kings lijken eeuwig te rebuilden al hebben ze hier en daar aantrekkelijk basketbal gespeeld. De’Aaron Fox is pas 23, maar speelt wel al inmiddels sinds 2017 voor Sacramento. Ook deze zomer hebben ze er niet heel veel omheen kunnen bouwen.

VERWACHTE LINE-UP GOLDEN STATE WARRIORS

PG: De’Aaron Fox | SG: Buddy Hield | SF: Harrison Barnes | PF: Marvin Bagley III | C: Richaun Holmes

De aanwinsten zien we waarschijnlijk niet al te vaak in de starting line-up. Tristan Thompson zou regelmatig als center kunnen beginnen. Alex Len is de enige andere speler die erbij is gekomen buiten de draft om. De Kings kozen Davion Mitchell als 9de en Neemias Queta als 39ste. Kyle Guy, Hassan Whiteside, Justin James en Delon Wright zijn vertrokken. De Kings hebben daarmee een van de minst opvallende en minst indrukwekkende offseasons gehad van de NBA wat transacties betreft. Het hoogtepunt tot nu toe, wat mogelijk het hoogtepunt van het seizoen gaat worden, is het winnen van de Summer League. Davion Mitchell maakte een goede indruk, maar de beste speler van de Kings is al een point guard.

DIVISION AWARDS

Tot slot de division awards. Tijdens preseason is Curry al helemaal los gegaan. Hij zal het team weer voor een aardige tijd op zijn rug moeten dragen, terwijl de sterren van de andere ploegen genoeg hulp hebben of nog meer aan load-management gaan doen. Kuminga zal best veel minuten krijgen bij de Warriors en dat valt in deze divisie niet voor veel andere rookies te zeggen. Daarnaast is hij niet voor niets al als 7de gekozen door Golden State. Mits hij het hele seizoen aardig gezond blijft en veel gaat spelen is Davis de DPOTY. Er zijn veel mogelijkheden voor 6th man of the year. Zeker omdat het nog voor veel spelers onzeker is of ze veel van de bank moeten spelen. Rondo staat achter Westbrook, maar daar mogen we veel van verwachten als back-up. 2021 kandidaat Monty Williams hebben we in deze divisie als coach van het jaar. Rob Pelinka heeft niet alleen voor de meeste transacties gezorgd, maar ook een van de meest indrukwekkende rosters van de NBA gecreëerd. Hij is de Executive of the Year.

Most Valuable Player: Steph Curry
Rookie of the Year: Jonathan Kuminga
Defensive Player of the Year: Anthony Davis
6th Man of the Year: Rajon Rondo
Coach of the Year: Monty Williams
Executive of the Year: Rob Pelinka

foto: Adam Pantozzi/NBAE via Getty Images

MNF: Derrick Henry en zijn Titans kloppen Bills

Toon Aerts
-
0
MNF: Derrick Henry en zijn Titans kloppen Bills

Monday Night Football heeft opnieuw spektakel opgeleverd. In een duel tussen de Tennessee Titans en de Buffalo Bills waren het verrassend de thuisspelende Titans die aan het langste eind trokken. De grote bezieler van het succes was eens te meer Derrick Henry. De forse running back rende al voor de vijfde game op rij voor meer dan 100 yards en deed er nog eens drie touchdowns bovenop. Heb je wel een verdediging nodig met zo’n formidabel wapen in de aanval?

De start van de wedstrijd was eerder afwachtend. Beide teams namen een uitgebreide studieronde in acht en in de eerste zes drives werden slechts zes puntjes geoogst, via twee gelukte field goals van Bills kicker Tyler Bass. Ryan Tannehill gooide bovendien ook nog een interceptie in het eerste kwart.

VUURWERK IN HET TWEEDE KWART

In het tweede kwart gooiden beide teams de ketens van zich af. De fans waren getuige van maar liefst vier touchdowns, netjes verdeeld over beide teams. Het was Derrick Henry — who else? — die de debatten opende met een fenomenale run van 76 yards, helemaal tot in de eindzone. Het was met een topsnelheid van 35 kilometer per uur zelfs de snelste run uit zijn carrière. De man blijft de wereld verbazen en ook in deze wedstrijd vertolkte hij opnieuw een hoofdrol.

Josh Allen liet het niet aan zijn hart komen en stak meteen daarna het veld over met zijn offense. Hij zocht en vond vervolgens zijn maatje Stefon Diggs die 14 yards verder de touchdown kon scoren. Het ging nu snel over en weer en na een spectaculaire catch van Julio Jones aan de zijlijn trapte kicker Randy Bullock een field goal tussen de palen voor Tennessee. De Titans namen zelfs opnieuw de leiding over met een rushing touchdown van Tannehill, nadat zijn collega aan de overkant een interceptie had gegooid. Nog was het spektakel in het tweede helft niet voorbij. De Bills kregen nogmaals de bal en Allen deed zijn interceptie vergeten met een fantastische drive die eindigde in een bom van 29 yards naar Cole Beasley in de eindzone. De Bills gingen alsnog met een voorsprong de rust in.

DE GROTE DERRICK HENRY-SHOW

Na de koffie lieten beide teams het gaspedaal niet meer los. De Bills breidden hun voorsprong uit met een field goal, maar de Titans namen alweer het stokje over met de tweede touchdown van Derrick Henry. Het zou niet de laatste keer zijn dat Henry de boeman van de Bills-defensie zou zijn. Intussen hadden de Titans eerste ronde pick Caleb Farley verloren aan wat later een gescheurde kruisband zou blijken. De Bills profiteerden en vielen de gehavende secondary van de Titans continu aan. Josh Allen gooide een nieuwe touchdown naar Tommy Sweeney, waarna de Bills de trukendoos bovenhaalden voor een 2-point conversion. Allen gaf de bal aan Isaiah McKenzie, die hem op zijn beurt aan Dawson Knox gaf. Knox gooide de bal naar zijn quarterback Allen die moederziel alleen in de eindzone stond om hem te vangen.

Ondanks de defensieve perikelen wilden de Titans van geen wijken weten. Na een field goal stopten ze de Bills af en kregen ze opnieuw de bal. Het was weinig verrassend opnieuw Derrick Henry die z’n team op zijn schouders nam. Hij nam de football en stak de laatste 13 yards van het veld over om zijn derde touchdown van de avond te scoren. Het was al de zevende lead change van de wedstrijd. Hierna knutselde Josh Allen alsnog een fantastische drive in mekaar, die de Bills tot op de 2 yardlijn brachten. Allen had nog een vierde poging om minder dan een yard vooruit te duiken, maar hij gleed uit en de bal ging niet voorbij de virtuele lijn. Einde aanval en einde wedstrijd voor de Bills! Na deze game staan zowel de Titans als de Bills op een record van 4-2.

Lees hier nog eens de recaps van de late games van afgelopen zondag!

Coverfoto: Mark Zaleski/Associated Press

ALCS: Red Sox blijven hot in Fenway

Sander Grasman
-
0
ALCS: Red Sox blijven hot in Fenway

De ballen vliegen al het hele postseason van de Red Sox’ knuppels af en die lijn werd vannacht moeiteloos doorgezet. Net als in Game 2 nam Boston ook nu weer een 9-0 voorsprong, waarna de zege niet meer in gevaar kwam. Daarmee komt de stand in deze ALCS op 2-1 in het voordeel van de mannen van Alex Cora.

Waar collega Luis Garcia een wedstrijd eerder vanaf de eerste pitch al in de probleem leek, verliep Game 2 aanvankelijk soepeltjes voor starter Jose Urquidy, die zijn debuut maakte dit postseason. In de tweede inning ging het echter helemaal mis. Achtereenvolgens vier wijd voor Alex Verdugo, een double van JD Martinez en een tweede vier wijd, nu voor Hunter Renfroe, zorgde voor een eerste volle honken voor Boston. Dat je een dergelijke kans niet moet geven aan de thuisploeg, daar kunnen Garcia en Jake Odorizzi over meepraten.

GRAND SLAMS GALORE

De schade bleef nog even beperkt, toen in eerste instantie Christian Vazquez en Christian Arroyo beiden met een honkslag slechts één run over de thuisplaat sloegen, maar de andere honklopers zouden snel volgen. Met Bostons derde grand slam van deze serie, een unicum in de playoff-historie, gaf Kyle Schwarber het enthousiaste thuispubliek nog meer reden tot juichen. Na de 8-0 gisteren, stond er nu na twee innings 6-0 op het scorebord.

Die marge liep net als de vorige wedstrijd zelfs weer op tot 9, mede dankzij een 2-run homerun van Arroyo, die daarmee dus ook een belangrijk aandeel had in deze overwinning.

E-ROD

Red Sox’ starter Eduardo Rodriguez kwam slechts één keer in de problemen vannacht. In de vierde inning moest hij toezien hoe Kyle Tucker iets terugdeed namens de Astros. Zijn 3-run homerun was echter nauwelijks meer dan een lapje voor het bloeden. In de overige vijf innings die de Venezolaan op de heuvel stond, kreeg hij alleen een honkslag van Yuli Gurriel te verduren. Met de overwinning zo goed als zeker in de tas kon hij de bal overdragen aan zijn bullpen voor de laatste drie innings.

Waar de bullpen van de Red Sox dus een rustige dag kende, kan dat niet gezegd worden over die van de Astros. Weer moest een starter het strijdperk al voor het einde van de tweede inning verlaten en kwam een groot deel dus op de schouders van een al aardig opgesoupeerde bullpen terecht. Dit keer slaagden de relievers er dan ook niet in om de ontketende slagploeg van Boston in toom te houden. Met homeruns van Martinez en Rafael Devers liep de score nog flink op.

NEXT UP

Aan Zack Greinke de taak om het momentum weer in Texaans voordeel te doen keren. Dan zal hij de slagploeg van de Red Sox, die in de afgelopen zes wedstrijden steeds 10 of meer hits produceerden – inclusief een heel aantal homeruns -, moeten zien af te koelen. Hij neemt het in Game 4 op tegen Nick Pivetta. De pitcher was in de ALDS nog belangrijk vanuit de bullpen, maar krijgt dus nu weer de kans om te starten. De eerste bal zal rond de klok van 4:00 uur in de Nederlandse nacht geworpen worden.

Coverfoto: Red Sox Twitter

In Memoriam: Leo Boivin (1932 – 2021)

Dennis Bakker
-
0
In Memoriam: Leo Boivin (1932 – 2021)

Afgelopen zaterdag overleed oud-verdediger Leo Boivin. De tengere maar zeer wendbare en bikkelharde hipchecker werd 89 jaar. Na een glansrijke carrière bij Boston Bruins (2x) , Toronto Maple Leafs, Detroit Red Wings, Pittsburgh Penguins en Minnesota North Stars werd de Canadees in 1986 opgenomen in de Hockey Hall of Fame.

Boivin werd op 2 augustus 1932 geboren in Prescott, Canada. Het ijshockey maakte hij zichzelf snel meester. Aan de hand van zijn vader — die in de Tweede Wereldoorlog kwam te overlijden — maakte hij al op zevenjarige leeftijd zijn eerste meters op het ijs.

Als Junior maakte Boivin in het seizoen 1948 – 1949 namens Inkerman Rockets zijn debuut in de Ontario Valley Junior Hockey League. Ondanks zijn geringe lengte werd de verdediger veelvuldig geroemd om zijn bikkelharde spel. Het deed Boston Bruins besluiten om hem na één jaar Junior Hockey reeds aan de franchise toe te voegen.

Na twee seizoenen Minor League Hockey voor de Bruins werden zijn rechten in 1950 getrade naar Toronto Maple Leafs.

VAN MAPLE LEAFS NAAR FEARED LINE IN BOSTON

Een jaar rijpen in de American Hockey League bij Pittsburgh Hornets werd ‘Fireplug‘ aan het einde van het seizoen 1951 – 1952 goed genoeg bevonden voor de grote mannen in Toronto. Namens de Maple Leafs groeide de Canadees uit tot een vaste waarde. Alvorens andermaal naar Boston Bruins getrade te worden, noteerde Boivin 22 punten (drie goals, negentien assists) in 128 wedstrijden.

Zijn terugkeer naar Boston legde de verdediger geen windeieren. Als onderdeel en leider van de gevreesde blue-line samen met Allan Stanley, Fern Flaman, Doug Mohns en Bob Armstrong leidde hij de Bruins in 1957 en 1958 naar twee Stanley Cup finales op rij. Beide finales gingen echter tegen recordkampioen Montreal Canadiens verloren. Na de golden fifties werd Bovin het boegbeeld van de rebuild in de jaren zestig. Uiteindelijk werd hij in 1963 benoemd tot aanvoerder.

SAMEN MET HOWE EN DELVECCHIO NAAR DERDE STANLEY CUP FINALE

Een noodgedwongen trade in 1966 deed de Canadees bij Detroit Red Wings belanden. Samen met legendes Gordie Howe en Alex Delvecchio behaalde de ploeg uit Detroit al in het eerste jaar de Stanley Cup finale. Ook in Boivin zijn derde finale was Montreal Canadiens de niet te nemen horde.

Na de NHL Expansion Draft in 1967 belandde de inmiddels 35-jarige verdediger bij nieuwbakken Pittsburgh Penguins. Twee seizoenen Pittsburgh en uiteindelijk twee seizoenen Minnesota deden de Canadees in 1970 besluiten een punt achter zijn carrière te zetten.

POST HOCKEY

Na zijn actieve loopbaan werkte Boivin nog als scout en coach voor Ottawa 67’s. Als interim coach stond hij in de seizoenen 1975 – 1976 en 1977 – 1978 voor de groep bij St. Louis Blues.

Leo Boivin kwam in negentien seizoenen NHL op een totaal van 1.150 wedstrijden, 322 punten (72 goals, 250 assists) en werd hij in 1961, 1962 en 1964 verkozen tot All-Star.

Coverfoto: Twitter – Hockey Hall of Fame

NHL High Five: bijzondere momenten van het afgelopen weekend

Hans Mulder
-
0
NHL High Five: bijzondere momenten van het afgelopen weekend

Het nieuwe seizoen in de NHL is bijna een week oud en er is al genoeg gebeurd om over na te praten. In deze High Five nemen we vijf opmerkelijke, mooie of gedenkwaardige momenten onder de loep. Op de eerste drukke avond van het seizoen mochten we al twee hattricks noteren. In New Jersey hoopt Jack Hughes eindelijk zijn belofte in te lossen. Zijn start mocht er in elk geval zijn. Brad Marchand deed iets bijzonders in Boston en natuurlijk mag Connor McDavid niet ontbreken. De goalies worden dit seizoen ook niet vergeten. Zij worden geëerd met de Save of the Week!

Door Hans Mulder en Dennis Bakker

TYLER BERTUZZI vs TAMPA BAY LIGHTNING

Op de avond van de eerste zege van Seattle, het eerste punt van Cole Sillinger en de achtklapper van de Blue Jackets was er ook de eerste hattrick van het seizoen. Deze eer viel te beurt aan Tyler Bertuzzi van de Detroit Red Wings. Zijn team ontving afgelopen donderdag titelverdediger Tampa Bay. Oftewel een gevalletje David tegen Goliath. De Lightning natuurlijk in de rol van de enorme reus en Detroit de kleine David. Hoe tijden in de NHL kunnen veranderen.

Met een vrij kansloze nederlaag tegen de Penguins waren de Bolts niet overdreven goed aan het seizoen begonnen en ook in Detroit was de start niet je van het. Dylan Larkin opende de score in de eerste periode, maar toen volgde in de tweede het “Kwartier van Bertuzzi”. Het neefje van voormalig Red Wing Todd Bertuzzi maakte voor de coronacrisis net naam als doelpuntenmaker. Tussen 2018 en 2020 scoorde de winger 42 goals in 144 wedstrijden. Allemaal voor de Red Wings.

In die periode scoorde Bertuzzi ook zijn eerste hattrick in de league. Op 1 december 2019 tegen de Wild, om precies te zijn. Hij moest bijna twee jaar wachten op zijn tweede. Al in de eerste wedstrijd, voor Detroit dan, van het nieuwe seizoen werd het geduld van Bertuzzi beloond. Na 18 tellen in de tweede periode lag zijn eerste puck in het netje. Ruim zeven minuten later volgde z’n tweede. Na 12.29 minuten in diezelfde periode had Tyler Bertuzzi zijn hattrick compleet.

De Red Wings leidden op dat moment met 4-1. Na 4.35 minuten in de derde schoot de winger opnieuw met scherp voor de 5-3. Een 3-0, 4-1 en 6-3 voorsprong was voor Detroit echter niet voldoende voor twee punten. Halverwege OT maakte Ondrej Palat met de 7-6 (!) een einde aan dit spektakelstuk.

ANZE KOPITAR vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Tja, Tyler Bertuzzi er is altijd baas boven baas. Afgelopen donderdag kwam die baas uit Los Angeles, of eigenlijk uit Slovenië. Er waren al geluiden over de verbeterde LA Kings en deze avond maakten de Vegas Golden Knights kennis met dat gezelschap. Zelf waren de Knights een paar dagen eerder al aan het seizoen begonnen. Thuis werd ternauwernood gewonnen van de Kraken, maar in ’t Staples Center was er voor hen geen houden aan. Veteraan Kopitar was als een dynamo die ook de overige Kings verlichtte.

De Kings voerden de laatste jaren een verjongingskuur door, maar de lijn van Kopitar tikt samen bijna de 100 aan. De 34-jarige Sloveen wordt omringd door de twee jaar oudere Dustin Brown en nieuweling Viktor Arvidsson (28). Zij zagen Shea Theodore namens Vegas de score openen halverwege de eerste periode, maar goals van Brown en Kopitar stuurden LA met een goed gevoel de eerste intermission in.

In de tweede periode werd het allemaal maar mooier voor de Kings. Aanwinst Phillip Danault kon zijn eerste goal voor z’n nieuwe werkgever snel afvinken. Captain Kopitar tekende voor zijn tweede van de avond halverwege dit duel. De Knights hadden geen antwoord en hadden nog 20 minuten om iets aan de 4-1 achterstand te doen.

Al vroeg in de derde periode was Kopitar voor de vierde keer betrokken bij een goal. Op de powerplay joeg Drew Doughty, op aangeven van de Sloveen, de 5-1 tegen de touwen. Het slotakkoord, voor de Kings althans, kwam weer van hun captain. Niet veel spelers waren tijdens de seizoensouverture goed voor 5 punten. In dit decennium sinds afgelopen donderdag zelfs maar één: Anze Kopitar.

Met de 6-1 maakte hij zijn hattrick compleet en noteerde de centre zijn vijfde punt van de avond. Het was ook zijn vijfde hattrick en zijn eerste sinds 22 maart 2018, toen scoorde Kopitar vier keer tegen Colorado. Het échte slotakkoord was voor Chandler Stephenson, maar diens 6-2 was voor Vegas slechts een klein doekje voor het bloeden.

JACK HUGHES vs CHICAGO BLACKHAWKS

Met de nodige tamtam werd de first overall pick van 2019 geïntroduceerd bij de New Jersey Devils. In datzelfde seizoen maakte Jack Hughes, want over hem gaat het, al zijn debuut in de NHL. Broer Quinn was op dat moment al een vaste waarde bij de Canucks en een drijvende kracht achter de powerplay in West-Canada. Voor Jack verliep de kennismaking met de NHL minder voorspoedig. Hij kwam terecht in een team dat niet draaide, zag zijn eerste seizoen afgebroken worden vanwege de pandemie en speelde in z’n tweede jaar voor overwegend lege tribunes. Zijn oogst in die jaren? Hughes scoorde 18 goals en noteerde 52 punten in 117 wedstrijden. Als junior had hij voor dergelijke cijfers soms nog geen 40 wedstrijden nodig.

Bij de buitenwacht begon de twijfel langzaam toe te slaan. Waren de verwachtingen niet te hoog geweest? Voor aanvang van dit seizoen, zijn derde in de league, zal Hughes ongetwijfeld druk hebben gevoeld op zijn nog jonge schouders. Die druk was er waarschijnlijk ook bij Dougie Hamilton. De blueliner kwam deze zomer voor het lieve sommetje van $ 9 miljoen per jaar over van de Hurricanes. Hamilton schoot de zwaarste last al heel snel van zich af. Na 17 seconden kon hij zijn eerste goal in ’t shirt van de Devils al afvinken.

Jack Hughes had daar langer voor nodig, maar zijn eerste was niet minder belangrijk. Alex DeBrincat had namens de Blackhawks de stand op 1-1 gebracht, maar dankzij Hughes konden de Devils met een goed gevoel de tweede intermission in. Ook die treffer was niet genoeg om de Devils aan twee punten te helpen. Het gerenoveerde gezelschap van coach Lindy Ruff had daar OT voor nodig. In die extra minuten toonde Jack Hughes aan dat hij als speler is gegroeid. Op weg naar de gamewinner bleef de jongeling akelig koel en stuurde hij onder meer goalie Kevin Lankinen knap het bos in.

CONNOR MCDAVID vs CALGARY FLAMES

Natuurlijk heeft ook Connor McDavid zijn plekje in deze rubriek. De beste speler van de wereld van dit moment is alweer aardig onderweg in ’t nieuwe seizoen. In de openingswedstrijd van de Oilers, tegen de Canucks, moest McDavid het doen met “slechts” twee assists. Afgelopen zaterdag speelde hij met Edmonton de immer beladen Battle of Alberta en leidde hij de Oilers eigenhandig naar een 5-2 overwinning.

Derek Ryan mocht de score nog openen namens Edmonton, maar daarna was het woord aan de captain. Op de powerplay, met zijn eerste van het nog prille seizoen, verdubbelde McDavid de marge om in de tweede periode, wederom op de PP, ook maar direct zijn tweede te scoren. Het leek alsof de Oilers heer en meester waren op het eigen ijs, maar een blik op de statistieken vertelt een ander verhaal. Mike Smith had het met 47 shots against veel drukker dan collega Jakob Markstrom, die 32 pucks op zich af zag komen dit duel.

Andrew Mangiapane en Elias Lindholm schoten Calgary terug in de wedstrijd, maar 26 seconden later werd die hoop de grond ingeboord door Jesse Puljujarvi met zijn tweede van dit seizoen. Samen met Leon Draisaitl was hij al betrokken bij de eerste van McDavid en nu tekende de Duitser voor zijn tweede assist. Beide heren zouden ook bij de laatste goal van de avond op het scoreformulier verschijnen. De Flames zetten alles op alles om een aansluitingstreffer te forceren, haalden Markstrom van het ijs, maar met McDavid op het ijs is dit vragen om moeilijkheden. Die bleven dan ook niet uit. Zoals zo vaak had hij het laatste woord en bepaalde hij de eindstand op 5-2.

BRAD MARCHAND vs DALLAS STARS

Het geduld van de Boston Bruins werd aardig op de proef gesteld. Waar het seizoen al op dinsdag werd geopend, daar kwamen de B’s pas op zaterdag voor het eerst in actie. Het werd echter wel een memorabele avond tegen de Dallas Stars. Voor het eerst sinds mensenheugenis stond Tuukka Rask niet op de loonlijst tijdens de seizoensouverture. De 22-jarige Jeremy Swayman kreeg diens erfenis in de schoenen geschoven, maar deed ’t uitstekend met 27 saves op 28 shots.

https://twitter.com/NHL/status/1449525670594363392?s=20

Er was nog iets wat deze wedstrijd bijzonder maakte. Brad Marchand scoorde de eerste goal van het seizoen voor zijn Bruins. Dit is niets nieuws. Dat dit middels een penalty shot gebeurt, is wel bijzonder. Het was pas voor de derde keer in de geschiedenis van de league dat een eerste goal van een jaargang tot stand kwam via een penalty shot. Ruim vijftien jaar geleden had Mats Sundin van de Toronto Maple Leafs de primeur. De treffer viel pas in de slotfase van de eerste periode. Onverdiend was dit bepaald niet, want de Stars hadden aanvallend niets in te brengen in Boston. De bezoekers moesten ruim een kwartier wachten op hun eerste SOG.

Voor Marchand was na die goal de koek nog niet op. Luke Glendening scoorde halverwege de tweede periode de gelijkmaker. Met een 1-1 tussenstand begonnen de teams aan de laatste 20 minuten van de reguliere speeltijd, maar Jake DeBrusk bracht daar verandering in. Dallas moest nu risico’s gaan nemen en in de slotminuten werd Braden Holtby vervangen voor een extra skater. Dit offensief pakte voor de Stars verkeerd uit, maar voor Marchand en de Bruins prima. De geroutineerde aanvaller kon in een leeg net, met zijn tweede van de avond, het duel op slot gooien.

SAVE OF THE WEEK

Niet alleen forwards of verdedigers maken kans in de wekelijkse rubriek van SportAmerika. Ook goalies mogen met een fabelachtige en belangrijke save niet vergeten worden. De doelman die zich als eerste in de High Five mag melden is St. Louis Blues goalie Jordan Binnington.

Voor wie de wedstrijd St. Louis Blues tegen Colorado Avalanche niet heeft gezien.. Kijken! Alles wat er in een ijshockeywedstrijd dient te zitten, vond men terug op het ijs van het Pepsi Center. Na een povere eerste periode waarin alleen Justin Faulk het net vond, werd de tweede een stuk aangenamer. Brayden Schenn en David Perron zorgden ervoor dat halverwege de tweede periode de Blues een comfortabele 3-0 voorsprong voorlegden. Zes minuten voor het einde van de tweede periode deed Andre Burakovsky iets terug voor titelkandidaat Colorado Avalanche.

In de derde periode werd het grotendeels éénrichtingsverkeer. Een cross checking penalty voor Ivan Barbashev luidde het beslissende moment van de wedstrijd in: Met nog vijftien seconden op de (Power play) klok, speelt Cale Makar de puck naar de vrijstaande Mikko Rantanen. Een kiezelhard schot naar de rechteronderhoek werd door vrijwel iedere aanwezige toeschouwer reeds geteld. Met een fabelachtige reflex keerde Binnington echter de inzet van de Fin en bleef het 3-1 in het voordeel van de Blues.

Bekijk de beelden hieronder:

De redding bleek uiteindelijk van onschatbare waarde. Na een tweede doelpunt van David Perron, leek het met 4-1 in de tas te zitten voor de ploeg van coach Craig Berube. De Avalanche trein bleef razen en goals van Tyson Jost en J.T. Compher brachten de spanning volledig terug. Uiteindelijk besliste Ryan O’Reilly het duel met een Empty Netter (5-3).

Eervolle vermelding: San Jose Sharks doelman Adin Hill maakte eveneens een fabelachtige redding tegen Winnipeg Jets. De 4-3 overwinning betekende tevens de eerste win voor de doelman namens de Sharks.

Cover photo: Jess Starr/The Hockey Writers

Rattler heeft een probleem bij Oklahoma en hij heet Caleb Williams

Lars Leeftink
-
0
Rattler heeft een probleem bij Oklahoma en hij heet Caleb Williams

De volgende grote QB. Voorafgaand aan dit seizoen was Spencer Rattler de favoriet voor de Heisman Trophy en werd hij gezien als mogelijke QB1 in de 2022 of 2023 NFL Draft. Na zeven duels lijkt dit allemaal even ver weg. Na weer een teleurstellende wedstrijd vs Texas mocht Caleb Williams het overnemen van Rattler. Dit deed hij tegen Texas al fantastisch, maar afgelopen weekend vs TCU liet hij tijdens zijn eerste echte start daadwerkelijk zien voorlopig de QB1 te zijn bij Oklahoma. De situatie brengt Rattler in een lastig parket.

DE BIZARRE ARM VAN CALEB WILLIAMS

Tegen TCU kwam het wat minder uit de verf, maar vooral tegen Texas liet Williams zien over een bijzonder sterke arm te beschikken. De twee passes hieronder, on the move, zijn daar een goed voorbeeld van. Zijn twee statlines tot nu toe (15-24, 211 yds, 2 TD’s en 88 rushing yds vs Texas en 18-23, 295 yds, 4 TD’s en 66 rushing yds vs TCU) komen namelijk niet alleen tot stand door korte passes, maar ook door dit soort creatieve en out-of-scheme passes.

Maar: pump the brakes. Het mag ook wel duidelijk zijn dat Williams nog veel te leren heeft. Zijn eerste twee duels zijn fantastische verlopen, maar zeker als pocket passer en het lezen van de defense zal Williams nog stappen moeten zetten. Dit is ook niet zo gek, want hij is pas een freshman en heeft geen ervaring op dit niveau. Dit zijn allemaal onderdelen van het zijn van een QB die met meer speeltijd en ervaring zullen komen. Nu Williams de fulltime starter van Oklahoma is, zal hij die ruimte krijgen.

Toch ligt de druk ook meteen hoog. Oklahoma is 7-0 en doet volop mee om de playoffs. De playoffs waarvan verwacht wordt dat Oklahoma die haalt. Williams zal zich, zeker gezien de wisselvalligheid van de defense van de Sooners dit seizoen, amper tot geen fouten kunnen permitteren als de playoffs daadwerkelijk het doel zijn. Wat dat betreft is het een voordeel dat Williams niet alleen op zijn arm hoeft te rekenen.

DE DUAL THREAT KWALITEITEN VAN CALEB WILLIAMS

Want niet alleen heeft Williams een fantastische arm, maar ook nog eens prima atletisch vermogen. Hij is meer een dual threat dan dat Rattler is, omdat hij en een grote atleet is en bereid is dit atletisch vermogen ook te gebruiken. Dit liet hij in zowel zijn start vs Texas als die van afgelopen weekend vs TCU zien.

Zoals alom bekend is, geeft dit een offense een compleet andere en nieuwe dimensie. Williams voldoet aan de blueprint van de moderne QB: kanon van een arm, atletisch vermogen (en dus dual threat) en prima lengte. Een combinatie die ervoor kan zorgen dat Williams over een paar jaar wel eens QB1 in een NFL Draft kan zijn. Zeker als hij onder Lincoln Riley blijft spelen.

HET TOEKOMSTPERSPECTIEF VAN SPENCER RATTLER

Dan naar Rattler. Voorlopig lijkt zijn toekomst niet zo rooskleurig te zijn. Er zal een bizarre terugval van Williams nodig zijn om Rattler nog als starter bij Oklahoma terug te zien. Aangezien Williams een freshman is, is hij voorlopig ook nog niet weg bij de Sooners. Voor Rattler zijn er nu drie opties. Hij kan blijven en strijden voor zijn plek, maar er vanuit gaande dat Rattler niet een back-up zal willen zijn lijkt de transfer portal (optie 2) het meest logische.

Waar hij dan heen kan gaan is echter ook niet duidelijk, want alle grote universiteiten (Ohio State, Georgia, Oklahoma, Alabama) lijken voorlopig prima te zitten op QB. Clemson (DJ Uiagalelei stelt teleur) en Miami (D’Eriq King blessuregevoelig) zouden opties kunnen zijn voor volgend jaar. Het is hoe dan ook geen vooruitgang ten opzichte van een systeem dat de laatste jaren Baker Mayfield, Kyler Murray en Jalen Hurts heeft voortgebracht.

Naast deze twee opties is er ook nog een derde optie: met een mindere status dan voor het seizoen begon de 2022 NFL Draft in gaan. Dat kan hem echter veel geld gaan kosten. Hoe dan ook: het seizoen van Spencer Rattler loopt niet zoals van tevoren verwacht werd en de volgende move is nu aan hem.

PHOTO: KEVIN JAIRAJ | USA TODAY SPORTS

NFL op zondag: Cardinals blijven ongeslagen, Raiders herpakken zich

Luuk Dokter
-
0
NFL op zondag: Cardinals blijven ongeslagen, Raiders herpakken zich

De Arizona Cardinals mochten op bezoek in Cleveland alwaar hen een grote uitdaging wachtte. Het zou uiteindelijk uitlopen op een relatief eenvoudige overwinning voor de mannen van de afwezige Kliff Kingsbury. In Denver namen de Raiders het op tegen hun divisierivaal na een week vol tumult rondom voormalig head coach Jon Gruden. Onder leiding van interim head coach Rich Bisaccia werd ruim gewonnen. Verder hadden de Cowboys en Steelers overtime nodig voor overwinningen op respectievelijk de Patriots en Seahawks.

CARDINALS VERSLAAN GEHAVENDE BROWNS ZONDER KINGSBURY

Arizona Cardinals @ Cleveland Browns | 37-14

In de afgelopen week werd dit duel gezien als de proeve van bekwaamheid voor de Arizona Cardinals. Immers, de Browns hebben zich stilletjes aan in de top van de AFC gevestigd en lieten tegen de Los Angeles Chargers sterk spel zien. Toen duidelijk werd dat head coach Kliff Kingsbury door een COVID-besmetting niet zou kunnen coachen, leek de NFL-wereld zelfs een overwinning van Cleveland te verwachten. Dat was echter buiten Kyler Murray gerekend. De rappe quarterback voltooide 20 van zijn 30 passes voor 229 yards en vier touchdowns (naar drie targets) voor een passer rating van 129. Met een dergelijk optreden neem je de vier fumbles op de koop toe.

Bij de Cleveland Browns stapelen de zorgen zich op. In de kern is het één van de meest talentvolle — zo niet de meest talentvolle — selectie in de League. Blessures spelen de Browns echter parten en dat verergerde tegen de Cardinals. Ze misten hun beide startende offensive tackles, maar ook hun primaire running back Nick Chubb en wide receiver Jarvis Landry. Tegen Arizona liep ook RB Kareem Hunt een blessure op en had Baker Mayfield wederom last van zijn linkerschouder. Overigens was het voor Arizona niet alleen hun offense en blessures van de Browns die de wedstrijd voor hen wonnen. Hun defense hield een offense met grote namen tot slechts 14 punten nadat ze er vorige week nog 42 scoorden.

RAIDERS HERPAKKEN ZICH NA TUMULTUEUZE WEEK

Las Vegas Raiders @ Denver Broncos | 34-24

Vorig weekend gingen de Raiders na een sterke seizoensstart roemloos ten onder tegen de Chicago Bears (20-9). Die nederlaag verbleekte echter bij de openbaring van homofobe, racistische en vrouwonvriendelijke e-mails van head coach Jon Gruden. De vrijdag voor de nederlaag waren die mails gedeeld met de Raiders, de dag na de nederlaag stapte Gruden op. Het voorval had een grote impact op de Raiders selectie, aangezien de groep voor het grootste deel bestaat uit Afro-Amerikanen. Met Carl Nassib hebben ze ook de enige openlijk homoseksuele NFL-speler in de gelederen. Onder leiding van interim head coach Rich Bisaccia werd tegen de Broncos echter afgerekend met de demonen van de afgelopen week.

Quarterback Derek Carr had een goede avond tegen de Broncos. Hij voltooide 18 van zijn 27 passes voor 341 yards en twee touchdowns. Geen enkele keer werd hij onderschept. De twee touchdowns werden gevangen door wide receiver Henry Ruggs III en running back Kenyan Drake. Samen met Josh Jacobs was Drake ook goed voor twee touchdowns over de grond. Bisaccia slaagde erin om zijn team na een moeilijke week optimaal te laten presteren. Getuige de drie interceptions en het sterke optreden van defensive end Maxx Crosby (drie sacks, vijf QB hits en tien pressures) speelde de defense ook met het mes tussen de tanden. Na een 3-0 start betekent dit voor Denver de derde nederlaag op rij. Tegen de Raiders kwam het team van Vic Fangio op alle fronten tekort.

OVERIGE DUELS

Dallas Cowboys @ New England Patriots | 35-29 (OT): Gemakkelijk was het niet, maar tegen de Patriots wonnen de Cowboys hun vijfde duel op rij. Dak Prescott (36/51, 445 yards, 3 TD, INT) speelde wederom uitstekend en maakte het verschil in overtime. In die laatste drive wist Prescott namelijk vijf passes uit vijf pogingen te voltooien, waarvan drie naar zijn favoriete target van de avond: CeeDee Lamb. Lamb ving ook de winnende touchdown via een 35-yard pass van zijn quarterback. Aan de kant van de Patriots had rookie QB Mac Jones (15/21, 229 yards, 2 TD, INT) ook geen onverdienstelijke avond. Eén pass van hem werd onderschept door Trevon Diggs, maar vlak daarna wist hij diezelfde Diggs te verschalken met een 75-yard touchdown pass op Kendrick Bourne. Het was niet voldoende voor de overwinning, maar Jones lijkt zijn belofte in te lossen.

Seattle Seahawks @ Pittsburgh Steelers | 20-23 (OT): De overwinning van de Steelers werd getekend door een ontketende T.J. Watt en het ontbreken van Russell Wilson. Geno Smith had een beter optreden dan zijn invalbeurt van vorige week, maar hij kwam tekort om wat aan de defensieve overmacht van de Steelers — genaamd T.J. Watt — te doen. In overtime was hij beslissend met een flinke tackle for a loss en vlak daarna een tackle op Smith die leidde tot een fumble. Niet veel later mocht kicker Chris Boswell aanleggen voor de overwinning. Ook voorafgaand aan overtime was Watt echter een plaag voor de Seahawks offense. Hij was namelijk goed voor twee sacks, vier QB pressures, twee QB hits, drie tackles for a loss, zes tackles en de forced fumble. De Steelers offense — die inmiddels voornamelijk via Najee Harris loopt — had daardoor genoeg aan 23 punten voor de tweede overwinning op rij.

Lees hier de previews van de vroege duels op zondag.

Coverfoto: David Richard/AP

NLCS: Braves pijnigen Jansen en Dodgers in laatste at-bat

Hans Mulder
-
0
NLCS: Braves pijnigen Jansen en Dodgers in laatste at-bat

Austin Riley bezorgde de Atlanta Braves de voorsprong in de NLCS en dus moesten de LA Dodgers in de achtervolging. Om die achtervolging te leiden, konden Dave Roberts en de zijnen zich geen betere starter wensen dan Max Scherzer. Op 1 oktober 2019, toen nog als speler van de Nationals, kreeg Mad Max voor het laatst meer dan 2 earned runs tegen in de play-offs.

Zijn laatste optreden was in Game 5 van de NLDS tegen de Giants, toen hij 13 pitches nodig had om LA naar de NLCS te begeleiden. Tegenover de 37-jarige Scherzer zet Brian Snitker de 14 jaar jongere Ian Anderson. Hij heeft slechts één loss achter z’n naam staan in het postseason. Dat was in Game 7 van de NLCS in 2020 tegen…de LA Dodgers.

LOS ANGELES DODGERS @ ATLANTA BRAVES

Op de dag dat Brian Snitker 66 werd, moest diens collega Dave Roberts zijn derdehonkman uit de line-up strepen. Justin Turner kampt met een nekblessure, maar de Dodgers verwachten hem terug in Game 3. Vanuit de dug-out zag Turner zijn team ijzersterk openen. Vanaf de eerste pitch had Anderson het lastig en een single van Mookie Betts was een logisch gevolg. Met het eerste honk bezet kwam Corey Seager aan slag en de kortestop had geen medelijden met de jonge starter. Met een homerun bracht Seager de Dodgers aan de leiding. In Game 1 lieten ze de nodige kansen liggen, maar nu sloegen ze bij de eerste de beste mogelijkheid toe.

KORT OPTREDEN ANDERSON

Met slechts 2 runs kwam Anderson in de eerste inning goed weg. Het kostte hem echter wel bijna 30 pitches. Max Scherzer liet daarna zien hoe je batters op relatief eenvoudige wijze aan de kant zet. De veteraan vermaakte zich prima op de heuvel en stuurde de ene na de andere batter onverrichter zake terug naar de dug-out. Adam Duvall was de uitzondering. De outfielder was in de tweede inning de eerste die Scherzer wist te raken, maar zijn ploeggenoten lieten hem achter op de honken.

Al na drie innings eindigde het optreden van Ian Anderson. De jongeling had het lastig op de heuvel, maar de Dodgers wisten na de eerste inning niet meer te profiteren. Jesse Chavez nam de honneurs waar en had slechts een paar pitches nodig om door de vierde inning te komen.

In diezelfde inning kwam er voor de Dodgers een einde aan een mooie reeks. Maar liefst 95 PA op rij werd er geen vier wijd weggegeven, maar bij Austin Riley stokte die reeks. Het was net dat sprankje hoop dat de Braves nodig hadden. Een blik op de kalender was voldoende om te weten wat er nu zou gebeuren. Joc “Joctober” Pederson wandelde richting het slagperk en strafte die walk meedogenloos af. Zijn 2-run homerun bracht de balans terug in deze Game 2.

SCHERZER OOK SNEL KLAAR

Brian Snitker besloot Chavez niet terug te brengen voor de vijfde inning. A.J. Minter nam zijn plaats in, maar opende met vier wijd voor Mookie Betts. Het ging bepaald niet vanzelf voor Minter, maar de man die in Atlanta ooit werd gezien als de opvolger van Craig Kimbrel stuurde zonder schade door de inning. Niet voor het eerst in deze serie lieten de Dodgers twee mensen achter op de honken.

Na een single van Dansby Swanson kwam Dave Roberts in de vijfde inning zijn starter halen. Max Scherzer verbruikte 79 pitches en werd na 4.1 IP vervangen door Alex Vesia. De reliever had zijn handen vol aan Eddie Rosario, die met een single Swanson naar het tweede honk dirigeerde. Vanaf daar nam Vesia de regie over. Ozzie Albies was de derde nul in de inning en Vesia deed geen enkele moeite om zijn vreugde te verbergen. Hij was ongeschonden door de inning gekomen.

DODGERS PAKKEN HUN KANS

Met wat hulp van Tyler Matzek kwam ook Jacob Webb door de zesde inning, maar in de zevende voerden de Dodgers de druk enorm op. Met twee honken bezet, maar ook twee nullen op het bord, moest Luke Jackson het brandje blussen. Justin Turner kwam als pinch hitter in de wedstrijd, werd geraakt door Jackson waardoor de Dodgers alle honken bezet hadden. Voor Jackson en de Braves werd de brand nog erger toen Chris Taylor met een double 2 runs over de thuisplaat sloeg. Eindelijk kwamen de Dodgers door met RISP en moesten de Braves opnieuw in de achtervolging.

In de gelijkmakende achtste inning moest het gebeuren voor Atlanta. Eddie Rosario zag de ballen goed in Game 2 en bereikte opnieuw de honken. Ozzie Albies had nog niet echt van zich laten horen in Game 2, maar zorgde met een RBI-single voor aansluiting. Ron Washington, de third-base coach van de Braves, had hier ook een vinger in de pap door Rosario naar de thuisplaat te sturen. Diezelfde Washington wees even later ook Albies, na een RBI-double van Austin Riley, door naar huis. De Braves wilden van geen wijken weten en weer was Riley belangrijk voor de thuisploeg, die met een 4-4 tussenstand aan de negende inning begon.

EDDIE! EDDIE!

Voorzichtig begon LA weer te denken aan de gemiste kansen, maar ook aan die walk-off in Game 1. De Dodgers wisten de Braves geen pijn te doen in de eerste helft van de inning. Hoe anders was dit in de slagbeurt van Atlanta. Met Dansby Swanson op het tweede honk en twee nullen op het bord moest Kenley Jansen de Dodgers naar de tiende inning leiden.

Eddie Rosario (3-for-4) pakte de eerste de beste bal die Jansen gooide aan, werd door de glove van Corey Seager van richting veranderd en dat was voldoende voor Swanson om te scoren. Weer sloegen de Braves genadeloos toe in hun laatste AB en net als in de NLCS van 2020 staan de Dodgers voor de zware taak om een achterstand van twee wedstrijden goed te maken. Vorig jaar lukte het ze, maar voorlopig hebben de Braves in deze serie de wind in de zeilen.

UP NEXT

Op dinsdagavond (23.07 Nederlandse tijd) gaat deze serie verder in Los Angeles. De managers hebben ook hun starters al bekend gemaakt. Charlie Morton krijgt de bal namens de Braves en Walker Buehler moet proberen de titelverdediger terug in deze serie te krijgen. De 37-jarige Morton opende Game 4 van de NLDS namens zijn ploeg en werd toen na 69 pitches vervangen. Buehler was de starter van LA in Game 4 tegen de Giants. In 4.1 IP stond hij 3 hits toe en kreeg hij 1 earned run tegen. De Braves kennen Buehler nog van vorig jaar. Destijds had Atlanta geen antwoord op de pitches van de nu 27-jarige werper uit Lexington.

Cover photo: Wally Skalij/Los Angeles Times

NFL op zondag: Ravens halen uit, Packers blijven baas

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Ravens halen uit, Packers blijven baas

Het verhoopte spektakel bleef uit in de vroege games van zondag. Enkel in Carolina was er tot op het einde spanning met een game die pas na overtime beslist werd. In Baltimore hadden de Ravens geen moeite met de Los Angeles Chargers. De Ravens wonnen de topper overtuigend. In de NFC North waren de ogen gericht op Justin Fields en de Bears, maar ook hij slaagde er niet in een einde te maken aan de dominantie van Aaron Rodgers. De Packers zetten hun oudste rivalen relatief eenvoudig weg. Lees hier alle recaps van de vroege duels van zondag.

AARON RODGERS TEGEN BEARS: “I STILL OWN YOU”

Green Bay Packers @ Chicago Bears | 24-14

De Packers hebben de aanval van de Bears afgeslagen in de NFC North. De Bears hadden de leiding in de divisie over kunnen nemen bij een overwinning, maar het was uiteindelijk Aaron Rodgers die aan het langste eind trok. Daar zag het in het begin echter niet naar uit, want Justin Fields had Chicago in het eerste kwart de leiding gegeven.

Vanaf het tweede kwart nam Rodgers het heft in handen. Onder meer twee touchdowns bezorgden Green Bay een 17-7 voorsprong. Fields gaf het niet op en bracht de spanning halverwege het vierde kwart terug. Lang duurde dat niet, want de Packers antwoordden opnieuw. Dit keer liep Rodgers zelf de bal de endzone in, waarna hij tegen de aanwezige fans “I still own you” riep. Het was de 22e keer in 27 wedstrijden dat Rodgers de Bears versloeg.

RAVENS DELEN ZWARE TIK UIT AAN CHARGERS

Los Angeles Chargers @ Baltimore Ravens | 6-34

De Baltimore Ravens hebben de macht gegrepen in de AFC. In eigen stadion waren ze vele malen sterker dan de bezoekende Los Angeles Chargers. De Bolts leken op geen enkel moment klaar voor deze game die van start tot finish gedomineerd werd door de thuisploeg. De Ravens wisten dat de Chargers erg matig zijn in het verdedigen van de run en dat hebben ze optimaal uitgebuit. Maar liefst zes verschillende spelers werkten samen om in totaal 187 rushing yards op te stapelen. De eerste twee drives van de Ravens leverden meteen rushing touchdowns op van veteranen Latavius Murray en Le’Veon Bell. Ook de derde soldaat van het veteranenleger van de Ravens, Devonta Freeman, deed zijn duit in het zakje met een rushing touchdown.

De Chargers hadden geen enkel antwoord op dit grondoffensief. Ook aanvallend liep het voor geen meter bij de ploeg van Brandon Staley. Justin Herbert had een off-day en wierp voor minder dan 200 yards, één touchdown en een interceptie. De touchdown kwam er nadat beide quarterbacks elk een interceptie hadden gegooid. Lamar Jackson (167 passing yards, 51 rushing yards, 1TD, 2 INT) speelde zelf ook niet zijn beste game, maar kon terugvallen op zijn running game en een meer dan degelijke defense. Na zeges tegen de Chiefs en de Browns staan de Chargers dus terug met beide voetjes stevig op de grond. De Ravens daarentegen stijgen met deze zege naar de eerste plaats in de AFC en zien er — ondanks de waslijst aan blessures — gevaarlijker uit dan ooit.

CHIEFS LIJKEN EINDELIJK WEER OP ZICHZELF TEGEN WFT

Kansas City Chiefs @ Washington Football Team | 31-13

De Chiefs hebben zich hersteld van de flinke nederlaag tegen de Bills, maar gemakkelijk ging het niet tegen Washington. Halverwege stond de regerend AFC-kampioen nog met 13-10 achter. Na rust was de defensie van de Chiefs een stuk beter, want het Football Team wist geen punt meer te scoren.

In de tweede helft zagen we voor het eerst de Chiefs zoals we ze kennen. Daar waar Patrick Mahomes in de eerste helft nog twee intercepties gooide, was hij na rust bijna foutloos. Drie touchdowns bezorgden de Chiefs uiteindelijk een ruime zege. Bij Washington ging juist na rust alles fout, want de ploeg stortte verdedigend opnieuw in en werd door de tot nu toe matige defensie van Kansas tot hun laagste puntentotaal van het seizoen gehouden.

VIKINGS OVERLEVEN COMEBACK PANTHERS EN WINNEN IN OVERTIME

Minnesota Vikings @ Carolina Panthers | 34-28

De vrije val van de Carolina Panthers duurt voort. Voor de derde week op rij kon het team van head coach Matt Rhule niet winnen. Aan de inzet zal het deze keer echter niet gelegen hebben. De Panthers vochten als leeuwen — of panters, zo je wil — en dwongen overtime af. Daarin hadden de Vikings echter genoeg aan één drive die eindigde in een touchdown-pass van Kirk Cousins naar K.J. Osborn. Het was echter wel een klein mirakel dat er überhaupt overtime nodig was in deze game. De Vikings haalden maar liefst 571 total yards in de aanval. Kirk Cousins gooide 373 yards en drie touchdowns. Toch bleef Minnesota zelf niet foutloos. Justin Jefferson verloor een fumble, een punt werd geblokkeerd en Greg Joseph miste zijn laatste twee field goal-pogingen. Zo bleven de Panthers aanklampen.

De game had nochtans niet slechter kunnen beginnen voor Carolina. De allereerste play van de game was een interceptie van Sam Darnold. Darnold herpakte zich later in de game, maar werd allerminst geholpen door zijn receivers. Zeker Robby Anderson beleefde een verschrikkelijke namiddag. Van zijn elf targets kon hij maar drie ballen vangen. Eén daarvan was echter een touchdown-vangst die de Panthers overtime opleverde. Halverwege het derde kwart stonden de Panthers nog vijf punten voor na een succesvol geblokte punt die Kenny Robinson de eindzone binnenliep. De Vikings reageerden met 16 onbeantwoorde punten en leken lang op weg naar de zege, maar maakten het dus toch nog spannend. Na drie zeges om het seizoen mee te starten, hebben de Panthers er nu drie op een rij verloren. De Vikings gaan de andere richting uit en staan na twee opeenvolgende zeges opnieuw onder de mensen.

OVERIGE DUELS

Miami Dolphins @ Jacksonville Jaguars | 20-23: London blijft de Jacksonville Jaguars goed gezind. De ploeg heeft de meeste overwinningen in de NFL geboekt op Engelse bodem. Tegen de Miami Dolphins maakten de Jaguars een einde aan een serie van twintig nederlagen. Voor de Dolphins was het een pijnlijke nederlaag, want een 13-3 voorsprong werd uit handen gegeven. Het duel leek uiteindelijk uit te draaien op een verlenging, maar een slimme een-na-laatste play van de Jaguars bracht de ploeg in field goal range met een seconde op de klok. Waarna de vers van de straat geplukte kicker Matthew Wright de gevierde man van de Jaguars werd.

Los Angeles Rams @ New York Giants | 38-11: De Rams hadden geen kind aan de gehavende Giants. Los Angeles scoorde maar liefst vier touchdowns in het tweede kwart, waarbij het optimaal gebruik maakte van de fouten van de Giants. Uitblinker bij de Rams was Cooper Kupp, die negen ballen ving voor 130 yards, waarvan twee touchdowns. Voor de Giants is het te hopen dat hun spelmakers snel terugkomen van hun blessures.

Cincinnati Bengals @ Detroit Lions | 34-11: Het wordt tijd om de Cincinnati Bengals serieus te nemen. Op bezoek bij de Lions domineerden ze de eerste helft op defensief vlak en de tweede helft met de offense. Joe Mixon was niet te stoppen met 153 yards from scrimmage. Het was echter vooral weer smullen van de connectie tussen Joe Burrow en rookie WR Ja’Marr Chase. Chase ving vier ballen voor 97 yards en heeft nu al in elk van zijn zes eerste games meer dan 50 passing yards gevangen.

Houston Texans @ Indianapolis Colts | 3-31: De Houston Texans konden hun goede prestatie tegen de Patriots van vorige week niet herhalen tegen de Colts. Indianapolis was heer en meester en veegde de vloer aan met de divisierivalen uit Houston. Carson Wentz (11/20, 223 yards, 2 TD) stond degelijk te gooien en vond vooral een paar keer de herstelde T.Y. Hilton voor enkele grote plays. De boeman voor de Texans was echter running back Jonathan Taylor. Taylor rende 145 yards bij elkaar en scoorde twee touchdowns. Voor Davis Mills ging het met nul touchdowns en twee intercepties terug naar af.

Lees hier de NFL 4-on-4 van gisteren!

Coverfoto: Chris Sweda/Chicago Tribune

NFL 4-on-4: Jon Gruden stapt op

Toon Aerts
-
0
NFL 4-on-4: Jon Gruden stapt op

De NFL daverde op haar grondvesten deze week. Na het uitlekken van een reeks walgelijke e-mails nam Jon Gruden ontslag bij de Las Vegas Raiders. Hoe kijkt onze redactie op deze storm die door de NFL raasde? Moet Jon Gruden nog extra gestraft worden? Komen er nog meer van dit soort verhalen aan de oppervlakte binnenkort? Verder kunnen we niet om de NFL London games heen. Is het een probleem dat het vaak de kleintjes zijn die het kanaal over gestuurd worden? Tot slot halen onze redacteuren nog eens hun glazen bol boven. Blijven de Cardinals ongeslagen? Lees het allemaal in deze NFL 4-on-4!

1. Een stevige bom sloeg in bij de Las Vegas Raiders afgelopen week. Jon Gruden stapte op nadat bekend raakte dat hij zich racistisch, homofoob en vrouwonvriendelijk had uitgelaten in verscheidene e-mails. We zien Gruden wellicht nooit meer terug in de NFL. Is dat voldoende qua straf?

Chris van Dijk: “Misschien dat de NFL hem nog een flinke boete kan geven, maar in hoeverre gaat hij dat voelen? Want dat Gruden voor de rest van zijn leven binnen is, dat lijkt me toch wel duidelijk. De NFL zal nog wel een statement willen maken, maar verder is het prima zo. Zijn loopbaan is duidelijk over.”

Jurian Ubachs: “Ja. Dat Gruden bestraft wordt voor zijn uitlatingen in de e-mails is natuurlijk terecht. Als hoofdcoach ben je een leider en heb je een voorbeeldfunctie. Dat maakt zijn positie als headcoach van de Raiders nu onhoudbaar en dus is het logisch dat hij zijn lucratieve contract moest inleveren. Meer dan dit is niet nodig: het verliezen van een nog jaren doorlopend contract goed voor tientallen miljoenen, dat voel je wel. Daarnaast: hoe walgelijk het ook is, racistische of homofobe taal gebruiken is geen misdaad, dus wat voor straf zou je hier nog bovenop kunnen uitdelen? Nee, het is goed zo.”

Luuk Dokter: “Meer dan dit kan niet en daar houdt het eigenlijk wel mee op. De vooruitgang is dat hier snel mee wordt afgerekend. Alhoewel, de Raiders wisten dit op vrijdag en lieten Gruden zondag coachen. Dat is vrij dubieus. De achteruitgang is dat de NFL ondanks haar vele initatieven nog steeds niet vrij is van dergelijk ongewenst gedrag. Daar is denk ik een hele lange adem voor nodig.”

Toon Aerts: “Zijn carrière is in ieder geval over. Hij zal nooit nog een job krijgen in de NFL, lijkt me en bovendien wordt hij zelfs uit de Ring of Honor van de Tampa Bay Buccaneers geschrapt. Hij is publiekelijk aan de schandpaal genageld en dat is in dit geval zeker voldoende.”

2. Er zijn nog veel meer e-mails onderzocht dan diegene die Gruden uiteindelijk de kop kostten. In totaal zou de NFL over zo’n 650.000 e-mails beschikken uit het onderzoek naar het Washington Football Team. Is Gruden de eerste dominosteen die valt of blijft het hier voorlopig bij?

Chris van Dijk: “Dit is wel heel lastig te zeggen. Maar je moet je veilig voelen om dit soort uitspraken te kunnen doen. Grote kans alleen dat dit minder aansprekende namen zijn, bobo’s op kantoor of zo. Die zullen dan ook wel de consequenties merken, maar dat zal dan minder aandacht trekken als deze e-mails van Gruden.”

Jurian Ubachs: “Koffiedik kijken, maar het zou mij niet verbazen als er nog wel meer naar buiten komt. ‘Soort zoekt soort’, oftewel: als mensen zich veilig wanen binnen een groep gelijkgestemden, zullen ze dingen zeggen die ze publiekelijk nooit zouden zeggen. Best kans dat er nog anderen in hetzelfde bedenkelijke vriendenclubje zaten en die zullen dan ook nog wel aan de beurt komen.”

Luuk Dokter: “Ik kan me dat haast niet anders voorstellen. Gruden is het topje van de ijsberg. Het enige waar ik voor vrees is dat je in deze wereld — ook buiten de NFL — met veel wegkomt, zolang je bankrekening maar goed gevuld is. Volgens mij zien we hier namelijk het verschil tussen een miljonair — Gruden — en een miljardair: Snyder. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de eigenaar van het Washington Football Team veel meer op zijn kerfstok heeft.”

Toon Aerts: “Het is haast niet uit te sluiten dat er nog zaken naar buiten zullen komen. Dat Gruden de enige rotte appel zou zijn in een onderzoek van meer dan 650.000 e-mails, dat lijkt mij onmogelijk. Gruden deed zijn uitspraken duidelijk in een sfeer en een omgeving die dit soort gedrag toeliet. In hoeverre we van eventuele andere zaken op de hoogte zullen worden gebracht, is echter erg onduidelijk. De NFL bezit de e-mails, maar lekte enkel het materiaal dat Gruden nekte. Anderen lijken dus beschermd te worden.”

3. Na een slappe pot tussen de Jets en de Falcons vorige week, vrezen we dit weekend eenzelfde scenario tussen de Dolphins en de Jaguars in de tweede van twee NFL London Games. Moeten we vrezen dat de fans op de duur geen interesse meer zullen hebben om steeds enkel de kleintjes aan het werk te zien in Londen –of later in Duitsland?

Chris van Dijk: “Nee er komen natuurlijk ook vanuit de NFL maatregelen om dit te voorkomen. Zo moeten alle ploegen eens in de acht jaar een thuiswedstrijd buiten de USA gaan spelen. Nu is alleen Green Bay nog nooit hierheen geweest, maar straks ontkomen zij er ook niet meer aan. Dat is ook het voordeel van die zeventiende competitiewedstrijd. In een jaar met negen thuiswedstrijden kunnen ze er dan een in het buitenland spelen. Dat zullen nog steeds geen toppers worden, want die mogen de clubs nog wel blokkeren, maar we gaan elke acht jaar elk team minimaal 1 keer in Europa zien als het goed is.”

Jurian Ubachs: “DUUUUUVAAALLLLL!!!! Wie noem jij kleintjes, vriend!? Alle gekheid op een stokje: het is niet ideaal. In het land der blinden is éénoog koning dus de mensen komen wel en betalen nog fors voor hun kaartjes ook. Maar als de NFL serieus genomen wil worden met de plannen voor games in andere landen, dan moet er zeker een keer wat meer kwaliteit de oceaan over vliegen. Maarja: de stadions van de grote teams zitten wel vol, terwijl in Londen een vol huis trekken voor Jets @ Falcons natuurlijk wel lekker is: zou in de Verenigde Staten niet gebeuren. Er is dus een grotere financiële drijfveer om juist die minder goede teams naar Londen te sturen.”

Luuk Dokter: “Het probleem is niet dat de stadions niet volkomen. NFL-fans uit heel Europa trekken wel naar Londen of waar dan ook in Duitsland om maar iets van de NFL te kunnen proeven op hun continent. Het probleem is echter wel dat deze beunhazen geen nieuwe fans trekken. Juist dat kan de NFL écht een internationaal begrip maken.”

Toon Aerts: “Als NFL-fan vind ik het jammer dat Londen geen onvervalste toppers te zien krijgt. Maar vanuit het oogpunt van de NFL zelf is het natuurlijk te begrijpen. Zij willen hun toppers in prime time in de eigen tijdzone. En de stadions lijken toch gewoon uit te verkopen, ongeacht wie op bezoek komt. Het blijft voorlopig dus nog wel een win-win-situatie voor de NFL.”

4. Tot slot, de glazen bol! De ongeslagen Arizona Cardinals gaan op bezoek bij de Cleveland Browns dit weekend. Zijn de Browns de hindernis te veel voor Kyler Murray en co?

Chris van Dijk: “Het hangt er een beetje vanaf hoe fit Kyler Murray is. Vorig seizoen stortte de ploeg in vanaf het moment dat hij een schouderblessure opliep. Het lijkt erop dat hij kan spelen, dus dan zijn de Cardinals denk ik wel licht favoriet omdat Nick Chubb met een blessure aan de kant moet blijven bij de Browns. En hij is wel een heel groot deel van hun aanval op dit moment.”

Jurian Ubachs: “Nee. De Browns missen Landry nog steeds en ook Nick Chubb speelt dit weekend niet. Dat is net te veel om te winnen van de Cardinals. Ik verwacht alsnog wel een spannende wedstrijd, al was het maar omdat Kyler last van zen schouder heeft. Zijn die problemen groter dan iedereen nu denkt, dan heeft Cleveland natuurlijk ineens wel weer een goede kans. Maar vooralsnog verwacht ik een ‘W’ voor de Cardinals.”

Luuk Dokter: “Gezien de gehavende coaching staff denk ik wel dat de Browns hier aan het langste eind trekken. Bij de Saints zagen we eerder dit seizoen bijvoorbeeld de impact van een grote afwezigheid onder de staff. Dat heeft meer invloed dan menigeen denkt. Daarbij was het überhaupt al een close match-up, nu slaat de balans door in het voordeel van Cleveland.”

Toon Aerts: “Zelfs voor het uitvallen van de halve coaching staff van Arizona geloofde ik al in een stunt -mag je dat wel zo noemen?- van de Browns. Ze missen dan wel Nick Chubb, toch is het een formidabel team dat volgens mij iedereen kan kloppen. Baker Mayfield moet wel foutloos blijven en niet opnieuw als een dief in de nacht verdwijnen, zoals hij tegen de Vikings deed. Toch geloof ik er dit keer in! In de eigen Dawg Pound gaan ze als eersten dit seizoen de Cardinals een halt toeroepen.”

Lees hier de previews van alle duels van dit weekend om je voor te bereiden op de wedstrijden van vanavond!

Coverfoto: Kirby Lee/USA Today Sports

1...282283284...804Pagina 283 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU