De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
EASTERN CONFERENCE RND 1
Is het de vloek van de Presidents’ Trophy? Sinds 2014 vloog de club met het beste record in ’t reguliere seizoen er zes keer in de tweede ronde van de play-offs uit. De Lightning, in 2019, wist de eerste ronde zelfs niet eens te overleven. Tampa Bay verloor dat jaar in de eerste ronde van Columbus. Het was tevens de laatste keer dat de Bolts een serie in ’t postseason verloren. Zij hebben in Game 4 al de kans deze klus tegen de Panthers te klaren. En dan zou de winnaar van de Presidents’ Trophy er dus opnieuw na de tweede ronde al uitliggen.
SWEEP!!!
Slechts vier keer wist een team een 3-0 achterstand goed te maken. De laatste keer in 2014. Florida wil maar wat graag de vijfde worden en zo speelden ze in de openingsfase ook. Het waren pijnlijke cijfers na 20 minuten. Thuisploeg Tampa Bay zette Sergei Bobrovsky slechts 3 keer aan het werk. Daar stonden bijna 20 SOG van de Panthers tegenover. Florida schoot met deze sterke periode niets op. Er stond nog steeds die brilstand op het bord.
Veel veranderde er niet in de tweede periode. Het desperate bleef aanwezig in het spel van Florida, maar die puck kregen ze maar niet voorbij Vasilevksiy. Dit lukte Alex Killorn halverwege de wedstrijd tegen alle verhoudingen in wel, maar zijn tip werd afgekeurd. Dit gebeurde even later opnieuw toen Nikita Kucherov dacht te scoren. Twee keer ging het feest niet door, maar op de bank van Florida was al wel iets van verslagenheid te zien. De treffers telden weliswaar niet, maar zorgden wel voor een deukje in het toch al broze vertrouwen.
Dat werd er in de derde periode niet beter op toen Pat Maroon op curieuze wijze scoorde. Voor de aanvaller was het zijn tweede van dit postseason en dat aantal had Florida nu nodig om een vijfde wedstrijd af te dwingen. Ze hadden in de gehele serie nog maar drie keer gescoord, dus raar is het niet dat het geloof in een goede afloop verdween. Ze kregen nog wel een powerplay in de slotminuten, maar juist daar lagen de problemen voor de Panthers. Verder dan 1 PPG kwam die aanvallend zo sterke team niet in het postseason. Ondrej Palat maakte er middels een EN 2-0 van, maar deze was slechts voor de statistieken.
UP NEXT:
Weer eindigt het avontuur van de Florida Panthers veel te vroeg. Dit roster was gebouwd voor de Stanley Cup, maar liep tegen een Tampa Bay aan dat op het juiste moment weet te pieken. Andrei Vasilevskiy had het druk in deze serie, maar hoefde slechts drie keer te vissen. Zijn Lightning is ’t eerste team sinds de Islanders in de tachtiger jaren dat 10 series in de play-offs op rij wint. En gezien de huidige vorm hoeft het daar niet bij te blijven.
Hoe gaat het nu verder voor de Panthers? Een groot deel van het roster ligt nog wel voor een paar jaar vast, maar al die teleurstellingen zullen toch ook in de hoofden van de aanwezige spelers gaan zitten. Wat draft picks betreft, heeft Bill Zito weinig smaken. In de komende drie drafts heeft hij alleen in 2023 een pick in de eerste twee rondes. Dit jaar en in 2024 begint voor de Panthers de draft pas in de derde ronde. Voor Andrew Brunette zal het ook spannend worden. Hij leidde de club naar de Presidents’ Trophy, maar in het postseason schoot ook hij tekort. Gezien de prestaties, of het gebrek daaraan, op de PP zullen wijzigingen in de staf niet uitblijven.
Eindstand in de serie: Tampa Bay wint met 4-0
WESTERN CONFERENCE RND 1
Jordan Binnington heeft een knieblessure overgehouden aan de botsing met Nazem Kadri in Game 3. In St. Louis weten ze nu al dat hij hoe dan ook in deze tweede ronde niet meer speelt, maar mogelijk ook daarna niet. Mochten de Blues deze ronde overleven. In St. Louis is Kadri de gebeten hond. In de hoofden van de Blues-spelers zal er op het ijs dus ongetwijfeld nog een rekening te vereffenen zijn. Dat is ook de plek om het te doen en niet via bedreigingen, waar Kadri na afloop van Game 3 mee te maken kreeg.
UITGEREKEND KADRI!
Gesteund door het eigen publiek ging St. Louis op jacht naar de 2-2 in de serie. Niet voor het eerst dit postseason hielp David Perron een handje. Met alweer zijn achtste van deze play-offs klopte hij Darcy Kuemper voor de 1-0. Voor de Avalanche was dit het sein om de ene na de andere aanvalsgolf richting Ville Husso te sturen en al snel in de tweede periode was daar de gelijkmaker. Erik Johnson schoot de 1-1 tegen de touwen. De ervaren blueliner kon niet weten dat hij hiermee de sluizen opende.
Vijf minuten na die 1-1 stond het 4-1 in het voordeel van Colorado. Husso en de Blues wisten even niet waar ze het zoeken moesten en extra pijnlijk voor de fans was, dat Nazem Kadri twee van de drie goals voor zijn rekening nam. Devon Toews tekende voor die andere. In de slotminuten van de tweede periode hielpen Perron en Pavel Buchnevich de Blues terug in de wedstrijd. Twee keer was de powerplay van St. Louis succesvol, maar nog altijd was er die achterstand.
Halverwege de derde periode kreeg Colorado weer wat meer lucht. Nazem Kadri stond op 2 goals voor deze Game 4 en vertrok met 5 treffers achter zijn naam. Hij maakte zijn hattrick compleet met de 5-3. Met de moed der wanhoop moest St. Louis weer jagen op de aansluiting, maar in plaats daarvan bepaalde een empty-netter van Mikko Rantanen de eindstand op 6-3. Voor de Fin pas zijn eerste deze play-offs.
UP NEXT:
De St. Louis Blues hadden in Game 2 het idee met deze Colorado Avalanche te kunnen wedijveren. Het was maar schijn, want deze opponent is een maatje te groot voor de mannen van Craig Berube. Donderdag (02.00 uur Nederlandse tijd) kunnen de Avs in eigen huis al een einde aan deze serie maken. Een fenomenale Ville Husso, die zijn topvorm nog niet heeft in het postseason, zou kunnen helpen. De historie kiest echter de kant van Colorado. In meer dan 60% van de gevallen wint het thuisspelende team Game 5 in de play-offs. Als een zege hen ook nog de serie op kan leveren, is dit zelfs in 64% van de gevallen.
De Miami Heat hebben de cruciale uitwedstrijd in de series gewonnen. Daardoor hebben ze het thuisvoordeel in de serie weer terug. De Warriors staan met een been in de NBA Finals door de derde wedstrijd te winnen in en tegen Dallas.
HEAT – CELTICS: 109-103
19 steals, 33 punten na 24 turnovers van je tegenstander, een voorsprong van 25 punten én het uitvallen van je belangrijkste speler (Jimmy Butler) na de eerste helft. Er gebeurde genoeg in de derde wedstrijd tussen de Celtics en de Heat. De Heat trokken aan het langste eind: 109-103.
De wedstrijd was van groot belang voor de Heat om hun home court advantage terug te krijgen. Nadat de Heat uit de startblokken geschoten waren en met een voorsprong van 21 punten (39-18) het tweede kwart in gingen, was de honger nog niet over. De Heat bleven gas geven en zagen de voorsprong groeien naar 25 punten. Dit was met nog drie minuten te gaan in de eerste helft. Toch kwamen de Celtics sterk terug. De thuisploeg scoorde de laatste 10 punten van de periode en gingen met een achterstand van 15 punten rusten.
De serie punten die de Celtics scoorden was niet het enige slechte nieuws voor de Heat, want niet Jimmy Butler maar Victor Oladipo begon de tweede helft. Vrij snel kwam het nieuws naar buiten dat Butler niet meer zou spelen door een knieblessure. Toch was alles niet koek en ei voor de Celtics, want vrij snel na rust bleef Marcus Smart op de grond liggen na een botsing met Kyle Lowry (die terugkwam van een blessure). Smart moest naar de kleedkamer geholpen worden door zijn enkelblessure. Enkele minuten later kwam Smart met veel gejuich weer het veld op, en schoot meteen een driepunter raak, waardoor de achterstand nog maar 10 punten was.
Na Butler en Smart waren de (kortstondige) blessures niet voorbij. Want weer een aantal minuten later ging Jason Tatum naar de grond, en moest ook hij naar de kleedkamers geholpen worden. Ook hij kwam snel weer terug.
Echt een spannende wedstrijd werd het pas nadat Jaylen Brown bij een 93-80 achterstand het op zijn heupen kreeg. Hij scoorde 10 van de Celitcs 12 punten op rij en met nog 2:40 te gaan waren er van de 25 punten achterstand nog maar een over. Toch kwamen de Celtics niet langszij omdat Miami zeven opeenvolgende punten scoorde.
Zoals gezegd waren de Celtics slordig met de bal. Zo had Brown zeven turnovers, Tatum er zes en had Smart er vier. Tatum had het sowieso moeilijk in de wedstrijd. Met maar 10 punten (3-14FG) was het zijn slechtste wedstrijd uit deze playoffs. Brown (40) en Horford (20) waren scorend belangrijk. Bij de Heat waren het Bam Adebayo (31PTS, 10REB, 4STL) en P.J. Tucker (17PTS, 3STL)
Game 4 is dinsdagnacht in de TD Garden om 2:30 uur.
WARRIORS – MAVERICKS: 109-100
Met een 109-100 zege van de Warriors staan ze op een 3-0 voorsprong in de series. Nog nooit is een 3-0 voorsprong uit handen gegeven in de NBA Playoffs. Het record van teams die 3-0 voor hebben gestaan is 146-0. Een vrij grote sample size dus. De Warriors gaan proberen om daar 147-0 van te maken, terwijl de Mavericks gaan proberen de eerste ooit te zijn die het gaat lukken.
De Warriors begonnen sterk aan de wedstrijd en mede door aanvallende rebounds hadden ze snel een voorsprong van 12 punten te pakken. Aan de driepunters zou het niet hebben gelegen, want halverwege het tweede kwart schoten ze maar 2/12 3FG. De Mavs schoten niet veel beter, maar de voorsprong slonk wel wat. Aan het eind van het eerste kwart was de voorsprong van de Warriors nog maar drie punten. Luka Doncic scoorde in de buzzer een verre driepunter. Die driepunter was maar één van de dertien rake driepunters die de Mavs uiteindelijk raak zouden schieten. In het tweede kwart viel Otto Porter Jr. uit voor de Warriors met een voetblessure. Hij was in de eerste twee wedstrijden goed voor 10,5 punten en schoot 82% van zijn schoten raak, een flink gemis dus. De Mavericks sloten wel aan, met een ruststand van 48-47, in het voordeel van Golden State.
In het derde kwart kwamen de Warriors, zoals wel vaker de afgelopen jaren, sterk uit de startblokken en vergrootte ze hun voorsprong naar 10 punten. Curry scoorde 11 punten in het derde kwart. De Warriors pakten daardoor hun grootste voorsprong (78-64) met een rake driepunter van Curry in de laatste minuut. De enige reden dat de Mavs bijbleven, waren de punten die Spencer Dinwiddie scoorde. Hij was goed voor 10 punten in zeven minuten.
Het laatste kwart moesten de Mavs flink aanpoten om de achterstand weg te poetsen en een voorsprong te pakken. Dé man daarvoor was Doncic, die tot dat moment goed was voor 19 punten. In het vierde kwart ging echter de turbo aan bij de Sloveen. Hij schoot efficiënt van het veld (6-9FG), driepunters (3-5 3FG), en van de vrije worp lijn (6-8FT) wat resulteerde in 21 punten. Toch was hij ook toeschouwer bij deze monster dunk van Andrew Wiggins.
Eerst werd een offensive foul gefloten, maar na een coach challenge van Steve Kerr werd die beslissing teruggedraaid en telde de twee punten alsnog. Even daarna was Wiggins ook goed voor een offensive rebound. Hij dunkte de bal na een gemist schot van Stephen Curry. Toch was de voorsprong niet groot genoeg om de wedstrijd rustig uit te kunnen spelen. Dinwiddie scoorde een driepunter met nog 1:15 te gaan in de wedstrijd om zo de achterstand te verkleinen naar vijf punten. Het verschil werd echter snel weer acht omdat Jodan Poole een driepunter raak schoot met nog iets minder dan een minuut te gaan. Daarna was de spanning wel weg en bleef er een voorsprong van negen punten over. Door de overwinning bereidde ze de reeks met achtereenvolgende series met minstens een uitoverwinning uit tot 26, wat een NBA-record is.
Voor de Warriors was het uitvallen van Porter Jr. het enige smetje van de wedstrijd, al mag het percentage driepunters wat raak geschoten wordt wel iets omhoog. Het verschil in offensieve rebounds (14 om 7) is iets om bij stil te staan. Mede daardoor scoorden de Warriors 18 second chance points, waar de Mavs bleven steken op vier. Curry was wel weer ouderwets op dreef: 31 punten (10-20 FG, 5-10 3FG, 6-6FT) en 11 assists. Wiggins had een playoff career-high met 27 punten en 11 rebounds(waarvan 6 aanvallend). Verder waren Klay Thompson (19), Draymond Green (10) en Poole (10) goed voor de dubbele cijfers.
Bij de Mavs liep het dus allemaal niet zo goed. 40% van het veld en 28,9% van achter de driepuntlijn is niet wat je wilt in een wedstrijd die eigenlijk een must win is. Vooral Reggie Bullock en Maxi Kleber, de twee scherpschutters voor Dallas, misten al hun 12 driepunters en misten gezamenlijk al hun 15 schoten. Dinwiddie was daarintegen wel goed op dreef met 26 punten vanaf de bank. Ook Jalen Brunson was goed op dreef: hij scoorde er 20. Doncic was dus goed voor 40 punten en 11 rebounds. Het was de achtste keer dat hij 40 punten of meer scoorde voor de Mavs, wat nu een record is (Dirk Nowitski had er 7). Toch is dat niet heel positief te noemen: van die acht keer, dat Doncic 40 of meer punten scoort, verloren de Mavs maar liefst 6 wedstrijden.
Game 3 is dinsdagnacht, om 3:00 uur. Of het een sweep gaat worden is afwachten. Maar we weten wel, naar de geschiedenis kijkend, dat de Warriors bijna zeker zijn van een plek in de NBA Finals.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
EASTERN CONFERENCE RND 2
Deze week werd bekend dat Andrew Brunette kans maakt op de Jack Adams Award, de prijs voor beste coach. In Game 3 zal duidelijk worden of hij ook een goede psycholoog is. Zijn Panthers waren zeker niet minder dan de Tampa Bay Lightning in Game 2, maar kregen vlak voor tijd een enorme tik te verwerken. Door de goal van Ross Colton, die zich opwerpt als onverwachte held, staan de Bolts in deze serie met 2-0 voor. En dan moeten hun thuiswedstrijden nog komen.
PANTHERS IN ZWAAR WEER
De Panthers moesten de openingsfase weliswaar aan de thuisclub laten, maar zij kregen de grootste kansen in de eerste periode. Helaas voor Florida stond of het vizier niet op scherp of Andrei Vasilevskiy lag in de weg. Richting het einde van die periode liepen de Cats toch weer tegen een straf aan. Op de PP scoorden de Bolts niet, maar direct daarna wel. Een schot van Ryan McDonagh werd door Corey Perry van richting veranderd voor de 1-0. Nog steeds in die eerste periode was daar zowaar de eerste PPG van Florida in het postseason. Sam Reinhart scoorde, maar er ging een smerige overtreding van Brandon Hagel aan vooraf. De voormalig Blackhawk kwam goed weg met een minor.
Al vroeg in de tweede herstelde Erik Cernak de voorsprong voor de Lightning, maar daarna kreeg Vasilveskiy het druk. Florida ging drukken, maar in plaats van de 2-2 scoorde Steven Stamkos aan de andere kant de 3-1. Met de moed der wanhoop probeerde Brunette in de slotminuten iets te forceren. Sergei Bobrovsky werd al vroeg naar de kant gehaald, maar dat had de 4-1 van Nikita Kucherov tot gevolg. De Rus noteerde daarmee z’n derde punt van de middag. Het laatste woord was aan Steven Stamkos, die er met eveneens een empty-netter, 5-1 van maakte.
UP NEXT:
Slecht nieuws voor de concurrentie. De Tampa Bay Lightning begint weer te lijken op ’t team dat de laatste twee jaar kampioen werd. Scoren op de juiste momenten en kunnen leunen op een prima Vasilevskiy. Tegen Toronto kon je de mannen van Jon Cooper nog wel eens op wat gemakzucht betrappen, maar dat hebben ze tegen de Panthers van zich afgeschud. Met name Corey Perry gaat als de brandweer in deze serie en Florida heeft de grootst mogelijke moeite hem af te stoppen.
De winnaar van de Presidents’ Trophy kijkt nu, al na 3 wedstrijden, uitschakeling recht in de ogen. Dinsdag (01.00 uur Nederlandse tijd) zal Brunette een manier moeten vinden om voorbij Vasilevskiy te komen en Perry van scoren te houden. Dan staat namelijk Game 4 al op het menu.
Tussenstand in de serie: Tampa Bay leidt met 3-0
Defense wins championships. Dan kunnen ze in Raleigh alvast een parade gaan plannen, want in deze tweede ronde domineert de blauwe lijn van de Carolina Hurricanes. De New York Rangers waren beter in Game 1, maar scoorden slechts één keer. In Game 2 hadden de aanvallers werkelijk niets te vertellen. Rod Brind’Amour had zijn troepen perfect geïnformeerd en zadelt daardoor Gerard Gallant op met een gigantisch probleem. In MSG moeten de Blueshirts van zich afbijten, want anders kon deze serie wel eens heel snel voorbij zijn.
RANGERS BIJTEN VAN ZICH AF
Veel was hetzelfde tijdens de eerste periode van Game 3. De faceoffs waren weer voor Carolina en de meeste SOG waren eveneens voor de ploeg die al met 2-0 leidde. Toch was er iets anders. De Rangers beten wat meer van zich af én ze scoorden. Halverwege de eerste periode was het Mika Zibanejad die met een PPG de score opende. Zijn ploeg kreeg meer kansen, maar voormalig Ranger Antti Raanta was van plan zijn oude werkgever een lastige dag te bezorgen.
Raanta moest in de tweede periode het antwoord schuldig blijven op een schot van Chris Kreider, die tekende voor zijn zesde van de play-offs. Hij kreeg dIe kans omdat Anthony DeAngelo zijn stick kwijtraakte en niet kon verdedigen. Alles leek dit keer de kant van de Rangers op te vallen, maar halverwege de tweede periode bracht een fout van Igor Shesterkin, na een schotje van Nino Niederreiter, de spanning terug. Het bleef bij dit schoonheidsfoutje van de Rus, die 43 saves zou verrichten. Tyler Motte gooide, met een empty-netter, dit duel definitief in het slot.
UP NEXT:
De Rangers zijn terug in de serie en de Pittsburgh Penguins weten hoe gevaarlijk ze dan zijn! Woensdag (01.00 uur Nederlandse tijd) kunnen ze in het eigen MSG deze serie weer in evenwicht brengen. De huidige vorm van Igor Shesterkin zou hen daarbij moeten helpen. De goalie was wankel in de eerste wedstrijden van de eerste ronde, maar heeft zich herpakt. Dit geldt tevens voor Mika Zibanejad, die na een moeizame start ook al op 4 goals staat. Rod Brind’Amour zal zich nog niet al te druk maken. Hij kent de kwaliteiten van zijn Canes en weet dat hij nog altijd het thuisvoordeel achter de hand heeft.
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-1
WESTERN CONFERENCE RND 2
Voor de fans is het geweldig, maar een coach gruwelt van de cijfers. De Battle Of Alberta is twee wedstrijden onderweg en er is al 23 keer gescoord. Na de 15 goals in Game 1 volgde in Game 2 een knappe 5-3 overwinning van de Oilers. Connor McDavid en Leon Draisaitl zijn elk al goed voor 6 punten in deze serie en namens Calgary doet Johnny Gaudreau het met 5 punten ook niet onverdienstelijk. We bespraken in de podcast al dat het eigenlijk alleen maar minder kan worden, maar voorlopig is deze serie geweldige reclame voor het ijshockey.
KANE YOU BELIEVE IT!
Twee keer begonnen de Flames veel beter aan de wedstrijd en daar hadden de Oilers van geleerd. Jacob Markstrom moest flink aan de bak, maar de goalie gaf geen krimp. Mike Smith aan de andere kant had het rustiger in de eerste periode. Voor de veteraan onder de lat was dit ook wel eens lekker na alles wat er in de eerste wedstrijden was gebeurd. Met dat in het achterhoofd was het bijna niet te geloven dat er in de eerste 20 minuten niet werd gescoord.
In de tweede periode duurde het nog geen minuut. De grote mannen deden hun werk voor de Oilers. Na een puike aanval scoorde Zach Hyman op aangeven van Leon Draisaitl en Connor McDavid. De Duitser was ook de aangever bij de 2-0. Evander Kane beloonde de Oilers voor een sterk optreden en een minuut na die 2-0 was het alweer raak voor Kane. Dit keer op aangeven van McDavid. Edmonton had Calgary in de touwen, maar het duel was nog niet halverwege. Evander Kane had nog één goal nodig voor zijn hattrick en ook die kwam nog in de tweede periode. Connor McDavid kreeg opnieuw een assist achter zijn naam: 4-0!
Milan Lucic kon zich halverwege de derde periode gaan douchen. Hij kwakte Mike Smith tegen de boarding, kreeg een game misconduct en dit zal ongetwijfeld gevolgen gaan hebben voor de rest van deze serie. Gescoord werd er tijdens de lange PP niet door de Oilers. De Flames daarentegen vonden nog wel een gaatje voorbij Mikko Koskinen, die Smith was komen vervangen. Oliver Kylington redde de eer. Of wat daar nog van over was.
UP NEXT:
In de geschiedenis van de play-offs was er vijf keer eerder een Battle of Alberta. Al die keren won de winnaar van Game 3 ook de serie. De Calgary Flames hebben hier dus niet alleen te maken met een uitmuntende McDavid of Draisaitl, maar ook de historie weigert mee te werken. Woensdag (03.30 uur Nederlandse tijd) wordt Game 4 in Edmonton gespeeld.
Darryl Sutter zal daarvoor een plan moeten bedenken om de sterren van de thuisploeg aan banden te leggen. Voorlopig maken zij de dienst uit in deze serie. McDavid verzamelde dit postseason al 23 punten in de 10 wedstrijden die hij speelde. Jay Woodcroft bracht zijn speelminuten terug in het regular season en dat lijkt zich nu uit te betalen.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
WESTERN CONFERENCE RND 2
Craig Berube had zijn huiswerk uitstekend gedaan. Nadat zijn St. Louis Blues in Game 1 alle hoeken van het ijs kregen te zien, greep de coach in. Hij husselde wat met zijn lijnen in de hoop meer balans te krijgen. Het lukte. De Colorado Avalanche waren bij lange na niet zo dominant en werden zelfs terecht verslagen door de Blues. Nu is het aan Jared Bednar om zijn huiswerk te doen en zijn Avalanche op een dusdanige manier te prepareren dat ze met vlag en wimpel slagen voor de test die hen in Game 3 te wachten staat.
AVS KOMEN TEGENSLAG TE BOVEN
Samuel Girard kreeg al binnen twee minuten een idee van het type wedstrijd dit zou worden. De blueliner werd hard door Ivan Barbashev tegen de boarding gekwakt. Een straf bleef uit, maar dat gold niet voor de openingstreffer. Colton Parayko legde aan en ramde de puck voorbij Avs-goalie Darcy Kuemper. Voor de Blues volgde snel slecht nieuws, want na een botsing met onder meer Nazem Kadri moest Jordan Binnington van het ijs en werd zijn plek overgenomen door Ville Husso.
De Fin moest capituleren op zijn eerste SOG. Logan O’Connor werd over het hoofd gezien en kon 1-1 maken. De man (Kadri) die er mede verantwoordelijk voor was dat Binnington niet verder kon, tikte in de tweede periode de 2-1 voor Colorado binnen. Het werd voor de bezoekers nog mooier toen Artturi Lehkonen ontsnapte en er 3-1 van maakte. Niemand minder dan captain Ryan O’Reilly zorgde vlak voor het verstrijken van de tweede 20 minuten voor aansluiting: 2-3.
In de derde periode werd duidelijk dat deze serie er waarschijnlijk één van de lange adem wordt. St. Louis doet niets onder voor het sterrenensemble van de Avalanche en dat is een compliment voor Berube. Toch kon de coach niet voorkomen dat het nog 4-2 werd. Husso was op weg naar de bank toen zijn team de puck inleverde en Gabriel Landeskog eenvoudig kon scoren. In het lege net zou Lehkonen met zijn tweede de eindstand op 5-2 bepalen.
UP NEXT:
Het thuisvoordeel is weer in handen van de Colorado Avalanche, maar de favoriet zal toch ook in de gaten hebben dat dit St. Louis bepaald geen Nashville is. De Blues hebben misschien niet de individuele kwaliteiten van Colorado, maar dat compenseren ze met een gezonde portie vechtlust. Dat er uiteindelijk 5-2 op het bord stond na Game 3 was geflatteerd.
Bednar zal trots zijn op de manier waarop zijn team zich presenteerde na de moeilijke openingsfase. Berube zal zich zorgen maken over Binnington en hopen dat deze voor Game 4 (dinsdag 3.30 uur Nederlandse tijd) weer beschikbaar is. Voor Girard zit dit seizoen er hoe dan ook op. Hij hield een gebroken sternum over aan de harde hit en zal niet terugkeren.
De Boston Celtics hebben na een nederlaag in Game 1 revanche genomen op de Miami Heat. In het Westen heben de Golden State Warriors hun voorsprong vergroot naar 2-0, maar dit ging niet zonder slag of stoot.
CELTICS – HEAT: 127-102
Na een pijnlijke 107-118 nederlaag in Game 1 van de Eastern Conference Finals hebben de Boston Celtics teruggeslagen in de tweede wedstrijd van de series. In South Beach waren de Celtics ditmaal te sterk voor de Miami Heat en werd er zeer ruim gewonnen: 127-102.
Waar de bezoekers in Game 1 geen beroep konden doen op Marcus Smart en Al Horford, keerden beiden terug in de ploeg voor Game 2. Desondanks begon Miami sterker aan de wedstrijd en liepen ze snel uit naar een voorsprong van tien punten in het eerste kwart, waarna Boston in een time-out vluchtte. Een simpele ‘Wake Up!’ van head coach Ime Udoka bleek alles wat nodig was voor Boston om terug te keren in de wedstrijd. Zeven rake driepunters in de laatste zeven minuten van het openingskwart bracht Boston zelfs een voorsprong van negen punten aan het einde van het eerste kwart: 35-24.
TWEEDE HELFT
Deze stijgende lijn werd door Boston eigenlijk de rest van de wedstrijd doorgetrokken. Met Jayson Tatum als topscorer van de eerste helft (20 punten, ging Boston zeer relaxed aan de thee. Na 24 minuten stond het namelijk 70-45 in het voordeel van de bezoekers, die ook in de tweede helft rustig aan doorgingen. Weliswaar kwam Miami degelijk uit de rust, want het derde kwart werd met een gelijke stand geëindigd. Echter stelde Boston orde op zaken in het vierde en laatste kwart. De maximale voorsprong van 34 punten werd gehaald na een lay-up van Grant Williams, waarna de laatste zes minuten echt gebruikt werden als garbage time.
Voor Miami noteerde Jimmy Butler 29 punten met 6 rebounds. Bam Adebayo bleef steken op slechts 6 punten en 9 rebounds, waardoor hij nu maar 13.6 punten gemiddeld scoort in de playoffs. Dit is ruim vijf punten lager dan in het reguliere seizoen. Bij de Celtics scoorde vier man meer dan 14 punten. Grant Williams noteerde er 19, Jaylen Brown 24, Jayson Tatum was topscorer met 27 en Marcus Smart had de grootste inbreng met 24 punten én 12 assists.
Game 3 is in de nacht van zaterdag op zondag, om 2:30 uur.
MAVERICKS – WARRIORS: 117-126
De Golden State Warriors hebben ook de tweede wedstrijd van de Western Conference Finals gewonnen. In San Francisco waren ze uiteindelijk net te sterk voor Luka Doncic en de Dallas Mavericks, maar makkelijk ging het niet. Er moest een comeback van 19 punten aan te pas komen.
De bezoekers begonnen gelijk sterk aan de wedstrijd. Ze kwamen op voorsprong in het eerste kwart en hielden deze tot aan het begin van het vierde kwart vast. Zoals verwacht was het Luka Doncic die een cruciale rol speelde in het eerste kwart. De Sloveen was goed voor 18 punten, 2 assists en 2 steals in de eerste twaalf minuten van de wedstrijden en bracht daarmee de bezoekers op een 32-25 voorsprong. Niet Doncic, maar vooral Jalen Brunson (12 punten) en Reggie Bullock (10 punten) hadden een groot aandeel in het sterke tweede kwart van de Mavericks. De maximale voorsprong van negentien punten werd halverwege het kwart bereikt, maar ook bij rust had Dallas een comfortabele voorsprong: 72-58.
TWEEDE HELFT
In de tweede helft vochten de Warriors zich terug. Zoals vaker de laatste weken waren er drie spelers die scorend het heft in handen namen voor Golden State: Stephen Curry (12 punten en 3 assists), Jordan Poole (16 punten en 3 assists) en Kevon Looney (15 punten en 8 rebounds). Jawel, Kevon Looney speelde een cruciale rol in de comeback van de Golden State Warriors. Het is niet iets dat je vaak terugleest na wedstrijden van Golden State, maar de center was met 15 en 8 cruciaal voor de ploeg van Steve Kerr. Met elf punten in het derde kwart van Looney werd er steeds wat van de voorsprong van Dallas afgesnoept en direct aan het begin van het vierde kwart bracht een rake driepunter van Otto Porter Jr. de thuisploeg op voorsprong die zij niet meer uit handen gaven.
Uiteindelijk eindigden de drie bij Golden State allemaal met meer dan 20 punten. Looney noteerde er 21 met 12 rebounds, Poole scoorde 23 punten en Curry was topscorer voor de thuisploeg met 32 punten. Aan de andere kant stal Luka Doncic, uiteraard, de show met 42 punten en 8 assists. Ook Jalen Brunson en Reggie Bullock scoorden meer dan twintig punten: 31 voor Brunson en 21 voor Bullock.
Game 3 is in de nacht van zondag op maandag, om 3:00 uur.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 2
Kaapo Kakko en de New York Rangers zullen slecht geslapen hebben. De Fin had in Game 1 een uitgelezen mogelijkheid om zijn team op een 2-0 voorsprong te zetten, maar in plaats daarvan kantelde het duel na zijn misser in het voordeel van de Canes. Gerard Gallant zal ongetwijfeld aanknopingspunten gezien hebben, want zijn team speelde een goede Game 1. Ze lieten echter een grote kans liggen om het thuisvoordeel af te snoepen van Carolina en dat kon hen wel eens duur komen te staan.
KANSLOZE RANGERS
Met ruim 88% was de PK van de Carolina Hurricanes goed verzorgd. In het postseason was het al niet veel minder en in de eerste periode konden de Canes die PK goed gebruiken. Naar de zin van Rod Brind’Amour maakten te veel spelers de gang naar de strafbank, maar profiteren deden de Rangers niet. Mede ook omdat de Hurricanes oppermachtig zijn in de faceoff circle. Hoewel ze het zichzelf niet altijd gemakkelijk maakten, waren de Canes wel de bovenliggende partij in de eerste 20 minuten.
Voor de Rangers werd het er in de tweede periode niet beter op. Gerard Gallant zag een aanvallend onmachtig New York en in de slotminuten werd het allemaal nog pijnlijker. De Rangers konden niets uitrichten op een double-minor. Sterker nog, het was Brendan Smith die Carolina shorthanded op voorsprong zette. Ook in de derde periode gaven de aanvallers van de Rangers niet thuis. Zo sterk de Blueshirts speelden in Game 1, zo matig was het in de tweede wedstrijd. Met een paar tellen op de klok en Igor Shesterkin al een tijdje op de bank schoot Sebastian Aho ook het laatste beetje hoop aan diggelen: 2-0.
UP NEXT
Gerard Gallant zal geschrokken zijn van de aanvallende onmacht in Game 2. Antti Raanta pikte een shutout op in Game 2, maar defensief waren de Hurricanes over de gehele breedte veel te goed voor dit New York. Op de powerplay konden de Rangers geen vuist maken en 5-on-5 was het eigenlijk niet veel beter. Carolina heeft in dit postseason nu zes thuiswedstrijden afgewerkt en ze allemaal gewonnen. Zondagavond (21.20 uur Nederlandse tijd) zal Madison Square Garden moeten veranderen in een onneembare vesting. De Rangers zullen die Game 2 hoe dan ook moeten winnen, maar hebben zij in de eerste ronde al niet bewezen uit geslagen positie terug te kunnen komen?
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-0
WESTERN CONFERENCE RND 2
Na een waanzinnige Game 1 waarin menig record werd gebroken, zou het qua aantal goals voor de rest van de serie alleen maar tegen kunnen vallen. In Game 2 leek dat gegeven echter totaal niet op. Met goed spel van beide kanten maakte men er wederom een spectaculair onderonsje van.
SPECIAL TEAMS DE SLEUTEL
Het begin van de wedstrijd was voor Calgary Flames. Na een aantal goed uitgevoerde acties in de aanvallende zone, was Michael Stone na drie minuten het eindstation van een mooi opgezette aanval van Elias Lindholm, 1-0. De pressie van de Flames zorgde voor een aanvallende face-off, die door Trevor Lewis vakkundig werd gewonnen. Via Lewis vuurde Erik Gudbranson een schot op goal af, die door Brett Ritchie op de rebound tot een verdubbeling van de score leidde, 2-0.
Edmonton Oilers kroop meer uit haar schulp en gaf meteen het gewenste effect. Met protagonist Connor McDavid als centrale aanjager werden de Flames de eigen zone in gedrukt. Van achter het net van Jacob Markstrom vond de superster de aankomende Duncan Keith die de goalie het nakijken gaf, 2-1. De periode werd uiteindelijk beëindigd met een twijfelachtige beslissing van het arbitrale trio, die de Oilers hiermee de 2-2 door de neus boorde.
De tweede periode begon gelijkopgaand. Met beide ploegen op zoek naar een treffer ontstond er een leuke beginfase. Na een succesvolle penalty kill van de Flames, maakte Tyler Toffoli op de powerplay de marge weer twee. Een gebroken stick van Darnell Nurse gaf Elias Lindholm de kans om de van Montreal Canadiens overgekomen forward in staat te stellen de 3-1 op het scorebord te noteren.
Een minuut later verkleinde McDavid de marge. Na een afgekeurde treffer van Leon Draisaitl, stuurde de Canadees goalie Markstrom het spreekwoordelijke bos in met een perfect uitgevoerde deke, 3-2. De ploeg van Jay Woodcroft voerde de druk verder op en met nog een kleine vijf minuten op de klok trok Evan Bouchard op de powerplay de stand weer in evenwicht, 3-3.
Met een meer verdedigende tactiek en twee goalies met goede reddingen stevende de wedstrijd af op een “wie scoort, die wint” situatie. Dat de Oilers met een man minder voor het eerst op voorsprong zouden komen had men echter niet gedacht. Een goede poke check van Ryan Nugent-Hopkins, stelde Zach Hyman in staat om op Flames-goalie Markstrom af te stormen. Het cadeautje werd maximaal benut, 3-4. Na wederom een twijfelachtige beslissing van de refs, bracht Draisaitl de Oilers in een relatief veilige marge. Een goede pass van goalie Mike Smith stelde de Duitser in staat om in de tegenaanval de 3-5 te noteren. In de resterende acht minuten waren de Flames niet meer in staat om de ploeg uit Edmonton te doen laten wankelen.
UP NEXT
Na vijftien goals in de openingswedstrijd, noteerden beide ploegen er ditmaal “slechts” acht. Het is nog altijd smullen geblazen, want beide ploegen zijn enorm aan elkaar gewaagd. Met de Oilers die op de juiste momenten de zwaktes van Calgary optimaal benutten, trekt het circus voor Game 3 naar Edmonton. Reclame voor het ijshockey.. LFG!
We moeten het helaas nog altijd zonder Didi Gregorius doen, maar Andrelton Simmons maakte deze week voor het eerst zijn opwachting. Daarnaast waren er homeruns voor Xander Bogaerts en Jonathan Schoop, maar ook de eerste blown save van Kenley Jansen. Over hen en de overige spelers van Team Kingdom gaat het in deze Dutch Watch.
De Atlanta Braves lijken verzeild geraakt in een soort deja vu. Vorig seizoen waren de eerste maanden van het seizoen niet je dat en in 2022 overkomt hen dit opnieuw. Ozzie Albies wisselt goede momenten af met mindere momenten. Net als vorig jaar rond deze tijd staat de infielder opm 6 homeruns. Zijn laatste dateert echter van 23 april. Tegen de Padres en de Brewers kreeg hij deze week de kans om daar weer eens iets aan te doen.
Op Vrijdag de Dertiende begon Ozzie Albies met twee matige AB’s, maar daarna perste hij er toch een double en een single uit. Die tweehonkslag was zijn vijfde van ’t seizoen. Adam Duvall sloeg zijn tweedehonkman over de thuisplaat voor de derde run namens de Braves. Atlanta nam in de zesde inning een 6-4 voorsprong, maar zag deze verdampen in de zevende. Met een 3-run homerun legde Ha-Seong Kim de basis voor de uiteindelijke 11-6 zege van de Friars.
De revanche van de Braves kwam op zaterdag. De Padres namen een voorsprong in de achtste inning, maar in de gelijkmakende sloeg Atlanta keihard terug. Met een RBI-double in de derde inning was Albies al belangrijk voor zijn ploeg, maar de RBI-single in de achtste was nog net iets belangrijker. Met onze landgenoot aan boord sloeg Marcell Ozuna even later de bal het park uit. De Braves scoorden 4 runs en wonnen deze ontmoeting met 6-5. Voor het eerst sinds eind april tekende Ozzie Albies voor een wedstrijd met minimaal 2 RBIs. Helaas gaf hij dit zondag geen vervolg. Met 0-for-4 en een walk betekende hij aanvallend weinig voor de titelhouder, die met 7-3 onderuit ging.
WISSELVALLIGHEID TROEF
De maandag daarna werd het voor de Braves en Albies al niet veel beter. Onze landgenoot was 0-for-3, maar was lang niet de enige zonder hit. Freddy Peralta en zijn relievers stonden slechts 2 hits toe en Milwaukee zegevierde met 1-0. Met een double, zijn zevende van het jaar, in de zesde inning liet Albies dinsdag zijn slaghout weer eens spreken. Er stonden al twee nullen op het bord en die tweehonkslag leverde ook niets tastbaars op. Dit keer draaiden de Braves de rollen om en hielden ze de Brew Crew van scoren: 3-0.
Afgelopen woensdag sloot Atlanta deze serie af met een nederlaag. In extra innings kon het alle kanten op, maar niet voor het eerst viel het kwartje verkeerd voor de Braves: 6-7. Ozzie Albies was 2-for-5 met een run in de elfde inning. Het kon de nederlaag niet voorkomen. Zijn hits hebben er echter wel voor gezorgd dat z’n slaggemiddelde naar .233 is gestegen in de afgelopen week.
Xander Bogaerts heeft het prima naar zijn zin in het slagperk. Wat hits betreft dan. Al te productief was de kortestop van de Boston Red Sox nog niet in de eerste maand van het seizoen. Met zijn ploeg bivakkeert Bogaerts in de kelder van de AL East. Dat is dan weer slecht nieuws voor de franchise, want onze landgenoot heeft na dit seizoen de mogelijkheid uit zijn contract te stappen. Dat is echter van later zorg. Eerst moest er deze week worden gespeeld tegen de Texas Rangers en de Houston Astros.
Er is niets mis met het slaggemiddelde van Xander Bogaerts. Met .345 begon hij vorige week vrijdag aan de serie tegen Texas en met 2-for-5 wist hij dit zelfs nog iets op te vijzelen. Het bleef niet bij die hits alleen. Zijn single in de zesde inning resulteerde in een run en een 3-0 voorsprong. Een volgende single, in de zevende inning, bracht zelfs 2 runs over de thuisplaat. In al zijn enthousiasme werd Xander Bogaerts een out op twee, maar dat mocht de pret even niet drukken. Boston opende dit drieluik met een afgetekende overwinning: 7-1.
BOGEY KOMT OP TOEREN
Een dag later was het opnieuw feest voor Boston. De Rangers werden met 11-3 van het veld geblazen en voor de tweede wedstrijd op rij mocht Bogaerts een RBI aan zijn totaal toevoegen. Dit was hem tot nu toe alleen halverwege april gelukt, toen hij drie wedstrijden op rij minimaal één run binnensloeg. Die run kwam tot stand middels een sac fly in de achtste inning en betekende de tiende run. Xander Bogaerts sloot de serie af met een 7-1 nederlaag en een 1-for-3 aan slag. Zijn slaggemiddelde bleef prima. Met .344 ging het terug naar Beantown voor een serie tegen Houston.
In deze serie schroefde Bogaerts zijn productiviteit aardig op. Dat begon al in de eerste wedstrijd, op maandag 16 mei. De kortestop was 1-for-2 met een walk en een HBP, maar die ene klap was wel van groot belang. Met een 4-3 voorsprong in de achtste inning en J.D. Martinez op het tweede honk joeg Bogaerts voor de derde keer dit seizoen de bal het stadion uit. Hij bepaalde daarmee en passant de eindstand op 6-3.
In de tweede wedstrijd tapten de Astros uit het spreekwoordelijke andere vaatje. Met 13-4 kregen de BoSox een flink pak slaag. Bogaerts kon dit keer aanvallend niets uitrichten en was 0-for-3 met een walk. Verrassend genoeg ging de winst in deze serie naar de thuisspelende Red Sox. Xander Bogaerts begon dit drieluik met 2 homeruns en verdubbelde dit aantal tegen de Astros. In de eerste inning was het woensdag opnieuw raak. De honken waren leeg, dus leverde zijn tweede homerun in drie dagen “slechts” één run op. Die 2-1 was echter wel de winnende run, want Boston won met 5-1. Xander Bogaerts was 2-for-9 in deze serie, maar die tikken waren dus wel goed raak!
Voor de statistieken van Kenley Jansen maakt het niet uit of hij nu in Californië zijn wedstrijden speelt of in Georgia. De closer verzamelt ook in dienst van de Braves saves bij de vleet en als we z’n eerste wedstrijd even wegdenken, kan hij uitstekende cijfers overleggen. Helaas voor onze landgenoot weten zijn medespelers hem niet altijd in een positie voor een save te brengen. Daarvoor zijn de prestaties van de Braves simpelweg te wisselvallig. Deze week trof hij in de San Diego Padres wat oude bekenden uit de NL West en trok het gezelschap naar Milwaukee voor een serie tegen de Brewers.
Het seizoen was al meer dan een maand onderweg toen Kenly Jansen vorige week zijn eerste win mocht noteren. Nu is het closers voornamelijk om saves te doen, maar toch is een zege achter je naam altijd lekker. Drie dagen na die eerste volgde al de tweede. Will Smith kreeg zaterdag tik op tik van de Padres en Jansen werd al in de achtste inning aan het werk gezet. Er kwamen weliswaar 2 runs binnen, maar die waren nog voor rekening van Smith.
De closer stond 1.2 innings op de heuvel en had daarvoor slechts 15 pitches nodig. Zijn team zorgde ervoor dat Jansen met een 6-5 voorsprong aan de negende mocht beginnen en daar ging het opeens rap. Wil Myers en Ha-Seong Kim werden met elk 2 pitches weggezet. Trent Grisham stribbelde een beetje tegen, maar werd de derde nul. Een dag na die win was het weer de beurt aan Jansen. Dit keer in de negende, maar ook zonder direct uitzicht op een resultaat. Zijn foutloze optreden (11 pitches en 1 K) hield de wedstrijd in evenwicht en hielp zijn ERA wat naar beneden: 2.45. In de elfde inning trokken de Padres de winst echter naar zich toe: 7-3.
EERSTE BLOWN SAVE
Het werd een druk weekje voor Jansen, want dinsdag deed Brian Snitker alweer een beroep op hem. Jansen moest de 3-0 voorsprong in Milwaukee over de streep trekken. Mike Brosseau werd na 5 pitches middels een strikeout weggestuurd en dit lot onderging ook Kolten Wong. Aangezien Victor Caratini de tweede nul was, had Jansen na 14 pitches en 2 K’s zijn negende save van het seizoen te pakken.
Helaas voor de closer gaat het ook wel eens mis. Woensdag was het wat spannender en nam Jansen een 4-3 voorsprong mee naar de heuvel. Hij opende de inning met vier wijd voor Jace Peterson. Die zou hem even later opbreken. Peterson stal het tweede honk en met 2 uit sloeg Kolten Wong de gelijkmakende run binnen. Voor Jansen de eerste blown save en de Braves zouden in extra innings onderuit gaan. Zijn ERA was gedaald naar 2.30, maar na woensdag staat dit op 2.70.
Als we naar ’t seizoen van Jurickson Profar tot nu toe kijken, dan valt vooral op dat hij door manager Bob Melvin alleen in het linksveld wordt geposteerd. Voor de Koninkrijk-international moet dat een verademing zijn ten opzichte van zoveel andere seizoenen, waarin hij over het hele veld zwierf. Wat prestaties betreft, is het een beetje het tegenovergestelde wat Bogaerts doet. Profar is juist erg productief, maar zijn slaggemiddelde houdt niet over.
In april legde Jurickson Profar een mooie verzameling RBIs aan, maar deze maand moet de outfielder van de Padres toch even pas op de plaats maken. Op 4 mei noteerde hij zijn eerste en tot afgelopen weekend enige RBI van de maand mei. Voor Profar begon de serie in Atlanta met een double in de vijfde inning. Er stonden al 2 nullen op het bord, maar een single van Eric Hosmer leverde desondanks 2 runs op. Eén daarvan op naam van onze landgenoot.
Afgelopen zaterdag mocht hij opnieuw een run bijschrijven. Met het tweede en derde honk bezet kreeg hij vier wijd in de achtste inning. Weer was het Eric Hosmer die hem over de thuisplaat kreeg voor wat op dat moment een 5-2 voorsprong betekende. In de gelijkmakende achtste inning ging het voor de Friars echter alsnog mis: 5-6.
San Diego vertrok met een 7-3 zege uit Atlanta en daarbij speelde Profar een belangrijke rol. Hij was 1-for-4 in deze wedstrijd, die pas in de elfde inning werd beslist. De outfielder was daarbij goed voor maar liefst 3 runs. En één RBI. Die RBI, zijn eerste dus in tien dagen, kwam in de elfde inning en zette de Padres op 5-3. Wil Myers deed even later de rest door met een 2-run single de eindstand op 7-3 te bepalen en ook Profar binnen te brengen. De international was dus productief voor zijn team, maar met zijn slaggemiddelde wilde het nog altijd niet zo vlotten. Dat bleef op .185 steken.
HITS TE OVER!
De Padres vervolgden hun road trip in Philadelphia, waar dinsdag de Phillies met 3-0 klop kregen. Profar kwam in de tweede inning door met een single, maar verder dan het eerste honk kwam hij niet. Een etmaal later was Profar opnieuw goed voor één hit, dit keer in de derde inning en opnieuw was ’t eerste honk zijn eindstation. De Padres noteerden in totaal slechts 4 hits en verloren met 3-0.
Met een 2-0 overwinning lieten de Padres The City of Brotherly Love achter zich. Bij een 0-0 stand in de vierde inning zette Jurickson Profar zichzelf met een single op het eerst honk. Na opnieuw een single van Wil Myers kon hij oversteken naar drie en vanaf daar werd de outfielder naar huis geslagen. Aanwinst Robinson Cano kwam door met een RBI-single en hielp Profar over de thuisplaat. Voor Profar bleef het bij deze hit. Het liet zijn slaggemiddelde stijgen naar .192 en dat is het hoogste sinds 29 april.
Bij Jonathan Schoop zijn de prestaties aan slag te vergelijken met het op gang krijgen van een hele oude brommer. Even doet ‘ie het, maar slaat dan weer af. Om het vervolgens weer beter op te pakken. Dat laatste was deze week namelijk aan de hand bij Schoop. Met de Detroit Tigers nam hij het deze week thuis op tegen de Baltimore Orioles om daarna het vliegtuig te pakken naar Florida voor een serie tegen de Rays. Gezien de statistieken lijken zich betere tijden aan te dienen voor de infielder!
Is het ergste achter de rug voor Jonathan Schoop? Het is hem in elk geval van harte gegund! Vorige week hadden we het al over die bescheiden 4-game hitting streak en deze week deed hij ’t zelfs nog iets beter. Het begon vorige week vrijdag met een single in de zesde inning en 2 out. Willi Castro sloeg zijn infielder binnen voor een 3-0 voorsprong. Na drie nederlagen op rij won Detroit dit duel met 4-2 en was dit voor Schoop het begin van een leuke serie.
SCHOOP KAN HET NOG!!!
Ook zaterdag deed Schoop zijn oude liefde pijn met een double en een run. Dit alles gebeurde al in de tweede inning en betekende de eerste run van deze ontmoeting. Weer was het overigens Castro die de RBI op zijn naam kreeg. Met 3-0 trok Detroit ook deze wedstrijd naar zich toe en voor het eerst in weken was er zowaar sprake van een winning streak. Hoe bescheiden ook. Deze werd echter uitgebreid naar 3 wedstrijden, want zondag ging de series finale eveneens naar Detroit. Schoop was 1-for-3 met een single en een HBP in dit met 5-1 gewonnen duel.
Couldn't see an eclipse with the roof closed, so Jonathan Schoop provided his own moonshot. pic.twitter.com/jySSDULT0g
Heel voorzichtig gaat het dus beter aan slag en die lijn trok Schoop maandag door op bezoek bij de Tampa Bay Rays. Hij reisde met slechts 2 homeruns af naar Florida, maar daar kwam er in de vierde inning één bij. Met Miguel Cabrera op de honken timmerde Schoop de pitch van Corey Kluber de tribunes in voor een 2-0 voorsprong. Het bleef voor hem bij deze ene hit, maar een belangrijke was ’t zeker. Voor de vierde keer op rij wonnen de Tigers, dit keer met 3-2.
De winning streak van Detroit stokte bij vier wedstrijden, want dinsdag kregen Schoop en de zijnen met 8-1 klop. Jonathan Schoop was verantwoordelijk voor één van de zeven hits. Met hits in de laatste vijf wedstrijden had Schoop zijn slaggemiddelde naar .164 getild. Woensdag eindigde echter ook voor hem zijn 5-game hitting streak. Detroit ging met 6-1 onderuit, Schoop was 0-for-3 met een walk en zijn slaggemiddelde zakte weer naar .161.
Meer dan een maand moest hij wachten, maar afgelopen zondag was daar dan het debuut van Andrelton Simmons in het Cubbie Blue! Een pijnlijke schouder hield hem de eerste maand aan de kant, waardoor de kortestop pas op zondag 15 mei voor ’t eerste zijn opwachting maakte. Tegen de Diamondbacks bleef zijn bijdrage beperkt tot wat veldwerk in de negende inning. Pas tegen de Pirates kwam voor Simmons ook de knuppel er aan te pas.
EEN GOED BEGIN…
Met 2 uit en de honken bezet mocht Simmons zich maandag direct van zijn beste kant laten zien. We weten allemaal dat hij vooral geprezen wordt vanwege zijn verdedigende kwaliteiten, maar zijn eerste slagbeurt van het seizoen mocht er ook zijn. Met een single richting het derde honk sloeg hij Frank Schwindel over de thuisplaat voor wat op dat moment een 4-0 voorsprong betekende. Zelf zou Simba ook nog scoren. Dit gebeurde na een grand slam van Willson Contreras. De Cubs kwamen hierdoor met 8 runs uit de eerste inning en zouden met 9-0 winnen.
Na een dag rust (en weer een afgetekende 7-0 overwinning) verliep het woensdag allemaal wat minder voorspoedig voor Simmons. Drie keer maakte de kortestop de gang naar het slagperk en drie keer keerde hij onverrichter zake terug. In de derde inning, zijn eerste AB deze dag, gebeurde dit middels zijn eerste strikeout van deze jaargang. Pitcher Mitch Keller had 4 pitches nodig om de international weg te zetten. Zijn ene hit in 7 AB’s deze serie bracht hem tot een .143 batting average na zijn eerste serie terug van de IL. Met de Cubs bezet hij de vierde plaats in de NL Central op respectabele afstand van koploper Milwaukee.
SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl.De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 2
Het begint vervelend te worden voor de Florida Panthers. Zijn ze eindelijk voorbij die eerste ronde en dan komen ze hun angstgegner tegen. Ze zullen zich ongetwijfeld hebben voorgenomen de Lightning het vuur aan de schenen te leggen, maar dan zullen eerst de special teams beter moeten gaan functioneren. In Game 1 kreeg je, naarmate de wedstrijd vorderde, dat de Bolts controle over de wedstrijd hadden. Met 3 PPG legde de titelverdediger uiteindelijk de basis voor de 4-1 zege.
PIJNLIJK
Nog altijd zonder de geblesseerde Brayden Point gingen de Lightning op zoek naar een tweede overwinning in Sunrise. Florida begon iets beter, maar vond Andrei Vasilevksiy op hun weg naar de goal. Halverwege de periode waren het de bezoekers die de leiding namen. En weer op de powerplay. Een strakke pass van Steven Stamkos vond de stick van Corey Perry, die voor de tweede wedstrijd op rij scoorde.
In de tweede periode kregen de Panthers wat mogelijkheden op de powerplay, maar de fans weten inmiddels dat ze dan gerust iets te drinken kunnen halen. Wie dit in de slotminuten van deze periode deed, miste de gelijkmaker van Gustav Forsling. Een schot van de Zweedse verdediger vond een gaatje in het pantser van Vasilevskiy: 1-1. Die treffer inspireerde de Panthers, want opeens leek de ploeg op ’t team dat tijdens het reguliere seizoen zo domineerde.
De derde periode begon voor Tampa Bay met een flinke tegenvaller, want na ’t blocken van een schot moest Steven Stamkos van het ijs. De captain keerde terug, maar kwam in de gang de eveneens aangeslagen Brandon Hagel tegen. Voor Tampa Bay was het bij tijd en wijle een kwestie van overleven, maar in de dying seconds sloegen ze kei- en keihard toe. Met zijn vijfde van de play-offs strafte Ross Colton een fout af en zette de Bolts op 2-0 in deze best-of-7.
UP NEXT
Hoe herstellen de Panthers zich van deze dreun? Voor zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) zal de psycholoog in Andrew Brunette op moeten staan. Game 3 is voor Florida nu al een must win en het is de vraag of de Cats daar mentaal toe in staat zijn. Ze hadden in Game 2 lang het betere van het spel, maar konden het overwicht niet in de score uitdrukken. De Lightning hielden de PP van de Cats opnieuw van scoren en dit begint zo langzamerhand een serieus probleem te worden. De laatste PPG dateert inmiddels van 29 april.
Tussenstand in de serie: Tampa Bay leidt met 2-0
WESTERN CONFERENCE RND 2
Na een oorwassing in Game 1 (statistisch gezien), trok St. Louis Blues in Game 2 met een ander strijdplan ten strijde. Colorado maakte jacht op de “veilige” marge van twee wedstrijden, maar kwamen na zestig minuten van een koude kermis thuis.
BLUES UIT SCHULP GEKROPEN
Colorado begon makjes aan Game 2. Het was voornamelijk aan Darcy Kuemper te danken, dat de Blues niet meteen de voorsprong namen. Met een aantal goede reddingen hield de goalie de wedstrijd in evenwicht. Echter was het spelbeeld 180 graden gedraaid ten opzichte van Game 1. De ploeg van Craig Berube had de wedstrrijd onder controle en veel puckbezit in de aanvallende zone.
De Blues gingen de tweede periode met dezelfde intenties van start. Meerdere malen werd Kuemper op de proef gesteld, maar capituleerde nog altijd niet. De goalie werd na vijf minuten in de tweede voor het eerst geklopt. Jordan Kyrou veranderde via via een schot dusdanig van richting, dat dit zelfs de Avs-goalie te machtig was.
Het restant van de periode werd gekenmerkt door een aantal scheidsrechterlijke dwalingen. J.T. Compher kreeg een twijfelachtige hooking penalty, een tripping penalty voor Devon Toews werd vooraf gegaan door een gemiste holding penalty voor Ryan O’Reilly. Als klap op de vuurpijl kwam Valeri Nichushkin — niet intentieel — in botsing met Blues-goalie Jordan Binnington, die gevolgd werd door een penalty. In de ontstane 5 v 3 situatie was het voor David Perron een koud kunstje om de score met nog derig seconden in de tweede te verdubbelen, 0-2.
BLUES HOUDEN STAND
De derde periode een ander wedstrijdbeeld. Colorado moest komen en deed dit ook met verve. Na een “goedmakertje” van referee Gord Dwye, scoorde Gabriel Landeskog op de powerplay de aansluitingstreffer, 1-2. Het momentum lag in de derde periode volledig bij de ploeg van Jared Bednar. Vol pressie en aanvallend spel drukten ze de Blues met de rug tegen de muur. Met meerdere schoten op goal kwam Artturi Lehkonen nog het dichtst bij de gelijkmaker. Zijn schot werd uiterst knap uit de onderhoek getikt door Jordan Binnington.
Halverwege de derde periode werd het plots 1-3. Na zwak spel van Andre Burakovsky, werd de turnover door andermaal David Perron maximaal benut. Met nog een kleine drie minuten op de klok werd Kuemper naar de kant gehaald. In de overtalsituatie drukten de Avs hard op het doel van de Blues, maar werd de wedstrijd door een empty-netter van Brandon Saad in het slot gegooid.
UP NEXT
Het strijdplan van Craig Berube werd door zijn manschappen grotendeels perfect uitgevoerd. Ze pakten vanaf de face-off de controle over de wedstrijd en behielden deze tot aan de derde periode. Met twee wedstrijden in het Enterprise Center in het vooruitzicht, zal het vertrouwen bij de Blues er niet minder op zijn geworden. Dit kan nog wel eens spannender gaan worden dan men verwacht.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 2
Twee teams die na een Game 7 in deze tweede ronde zijn beland. Toch zal het gevoel anders zijn. In Raleigh zullen ze misschien het gevoel hebben dat ze overuren moesten draaien tegen de Bruins. De Rangers kwamen van een 3-1 achterstand terug en hopen die flow mee te nemen naar de tweede ronde. Dat laatste zal nodig zijn ook, want in het reguliere seizoen waren de Hurricanes drie keer te sterk voor de Blueshirts.
DIESEL UIT CAROLINA
Het momentum behoorde toe aan de bezoekende Rangers. Carolina kreeg aanvankelijk maar geen grip op de Blueshirts en de 0-1 van Filip Chytil kwam dan ook niet als een verrassing. Antti Raanta kreeg daarna de kans uit te blinken, want New York bleef de bovenliggende partij. Waar de Hurricanes tegen Boston oppermachtig waren in eigen huis, daar moesten ze nu even het antwoord schuldig blijven op het spel van de New York Rangers.
Het werd er in de tweede periode niet beter op voor de Canes. De ploeg herbergt veel aanvallend talent, maar de Rangers bleven heersen in Raleigh. Met name de lijn met Lafreniere, Chytil en Kaapo Kakko bezorgden de Canes handenvol werk. Pas in de derde periode zagen de fans het ware gezicht van hun Canes. Eindelijk werd Igor Shesterkin aan het werk gezet.
Carolina had al een paar grote kansen om zeep geholpen, maar vlak voor tijd was het Sebastian Aho met de verdiende gelijkmaker. De Rangers wisten bij vlagen niet meer waar ze het zoeken moesten en dit liep door tot in OT. Daar maakte Ian Cole al binnen vijf minuten een einde aan dit duel. Dankzij zijn treffer blijven de Canes ongeslagen in thuiswedstrijden.
UP NEXT:
Ze moesten in Raleigh even op gang komen. De Rangers waren de betere in de eerste 40 minuten, maar namen geen afstand. Carolina nam het daarna over en trok de winst naar zich toe. Gerard Gallant zal erg tevreden zijn over zijn lijn de jonkies Chytil, Lafreniere en Kakko. Minder content zal de coach zijn over de faceoffs (41%). Zijn ploeg loopt te vaak achter de feiten aan en dat gaat hen tegen een sterke tegenstander als Carolina ongetwijfeld opbreken. Zaterdag (02.00 uur Nederlandse tijd) mogen de Rangers proberen deze serie in evenwicht te brengen.
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 1-0
WESTERN CONFERENCE RND 2
Heb je het in de NHL over de provincie Alberta, dan denkt men aan de burenruzie tussen Calgary Flames en Edmonton Oilers. Toch moet men terug naar 1991, om de laatste serie in de play-offs tussen beide teams te kunnen herinneren. Afgelopen nacht was het na 31 jaar weer zover. In Calgary ontvingen de Flames de ploeg van Jay Woodcroft voor Game 1. En het voorspelde vuurwerk werd meer dan overtroffen.
CALGARY EN EDMONTON VESTIGEN NIEUWE RECORDS IN SPEKTAKELSTUK
Calgary was vanaf de face-off het meest bij de pinken. Binnen dertig seconden lag de puck al achter een verbouwereerde Mike Smith. Hampus Lindholm vuurde het eerste de beste schot richting de 40-jarige goalie, die tot ieders verbazing zonder enige screenof deflection tot de 1-0 voorsprong leidde. Tot overmaat van ramp verdubbelde Andrew Mangiapane op aangeven van Mikael Backlund nog binnen de minuut de score, 2-0.
Na een onnodig weggegeven powerplay overleeft te hebben, leek Brett Ritchie de wedstrijd al binnen zes minuten in het slot te schieten, 3-0. De drie snelle goals leidde ertoe, dat Woodcroft Mike Smith inruilde voor Mikko Koskinen. Het feest in de eerste periode was nog niet voorbij, want Connor McDavid hield de hoop op een overwinning nog binnen de tien minuten in leven. Op eigen houtje schoot de superster de Oilers weer terug in de wedstrijd, 3-1. Het gaspedaal werd flink ingedrukt, maar kansen voor onder meer McDavid en Duncan Keith werden niet tot goal gepromoveerd.
TWEEDE PERIODE OM VAN TE WATERTANDEN
Het begin van de periode was een kopie van de eerste. Blake Coleman vergrootte op aangeven van Andrew Mangiapane wederom de score, 4-1. Het verzet bij de Oilers leek gebroken, want op alle facetten waren de Flames de baas. Op iedere linie en in iedere shift bleef de ploeg veelvuldig in de zone van de Oilers. Het overwicht resulteerde binnen vijf minuten dan ook in de — zo leek het — genadeklap. Op aangeven van Hanifin, tikte andermaal Blake Coleman de 5-1 op de scoreborden. Toch maakte Evan Bouchard na geweldig werk van McDavid de tweede treffer voor de ploeg van Jay Woodcroft, 5-2. Matthew Tkachuk schoot — na een domme penalty voor Zack Kassian — op de powerplay de marge weer naar vier goals, 6-2.
Inpakken en de focus op Game 2 zou je zeggen. Daar dachten de Oilers echter anders over. Met een matige Jacob Markstrom op doel verkleinde Zach Hyman de voorsprong tot twee. Tweemaal op aangeven van Ryan Nugent-Hopkins stond het scorebord plots op 6-4 met nog meer dan 25 minuten ijshockey voor de boeg. Vlak voor het verstrijken van de periode, bracht Leon Draisaitl de spanning helemaal terug. In de combinatie met McDavid verwerkte de Duitser het buitenkansje tot een 6-5 achterstand. Verbazing in de huiskamers, verbazing op de tribune. Play-off ijshockey.. LFG!
BATTERIJ OP?
Dat de ploeg uit Edmonton bloed rook, bleek wel na een vroege gelijkmaker van Kailer Yamamoto. McDavid veroorzaakte met een rush naar goalie Koskinen dusdanige chaos, dat de kleine winger een niet te missen kans kreeg aangeboden, 6-6. Wat een comeback! De comeback kostte ogenschijnlijk dusdanig veel energie, dat men vanaf de 6-6 weer in het defensief werd gedrukt. Rasmus Andersson was een kleine anderhalve minuut later het eindstation van andermaal een geweldig spelende Mangiapane, 7-6. Na een enorme kans op de powerplay om de score weer in evenwicht te brengen, werd een mislukte pass van Draisaitl fataal. De turnover werd door Matthew Tkachuk maximaal benut, 8-6. Een nieuwe powerplay voor de Oilers werd wederom niet benut en uiteindelijk bepaalde Tkachuk met een empty-netter de score op een duizelingwekkende 9-6!
UP NEXT:
Wat. Een. Wedstrijd. Menig record werd deze wedstrijd gebroken. Sinds de serie tussen Calgary Flames – LA Kings in 1993 (eveneens 9-6) zijn er nimmer zoveel goals gevallen. Bovendien waren dit de meeste goals ooit in de ‘Battle of Alberta’ in de play-offs. Het vorige record dateerde van 17 april 1983, toen de Oilers met 10-2 overwonnen. Als Game 1 een voorbode gaat zijn op de komende wedstrijden, dan is er maar een uitspraak van toepassing: Stoelriemen vast, LFG!
De Miami Heat en de Golden State Warriors hebben tijdens game 1 van de Conference Finals in eigen huis een 1-0 voorsprong genomen op de Boston Celtics en Dallas Mavericks.
CELTICS – HEAT: 107-118
De Heat hebben home court advantage tijdens de Eastern Conference Finals en mochten daarom de serie in eigen huis openen. Dit deden ze in eerste instantie niet fantastisch, want de Celtics waren het team dat in de eerste helft goed begon. Het eerste kwart ging redelijk gelijk op (28-25 Celtics), maar in het tweede kwart liepen de Celtics uit. Een 34-29 tweede kwart zorgde met rust voor een voorsprong van acht punten voor de bezoekers. Dit deden de Celtics zonder Marcus Smart en Al Horford. In het derde kwart gaven de Celtics echter alles weg.
De Heat wonnen het derde kwart met 14-39. De Celtics kregen zelf aanvallend gezien niks voor elkaar, terwijl de Heat niet konden missen. In het vierde kwart wonnen de Celtics wel weer het kwart (31-25), maar de 107-118 overwinning van de Heat kwam nooit echt in gevaar. Zo wonnen de Heat game 1 ondanks dat drie kwarten in deze wedstrijd gewonnen werden door de Celtics.
Bij de Heat was Jimmy Butler mer 41 punten, 9 rebounds, 5 assists, 4 steals en 3 blocks fantastisch. De Heat waren verdedigend gezien sowieso fantastisch, want er werden in totaal 12 blocks en 10 steals genoteerd door de thuisploeg. De Celtics zagen Jayson Tatum (29 PTS, 8 REB, 6 AST, 4 STL) goed spelen. Game 2 wordt in de nacht van donderdag op vrijdag gespeeld.
MAVERICKS – WARRIORS: 87-112
De Warriors hebben met overtuiging een 1-0 voorsprong genomen in de serie met de Mavericks. Het team van Luka Doncic is de verrassing van deze playoffs, maar in Golden State waren de bezoekers kansloos. Dit begon eigenlijk al in het eerste kwart, dat met 18-28 door de Warriors gewonnen werd. De voorsprong van de Warriors was met rust negen punten, nadat het tweede kwart 27-26 in het voordeel van de Mavericks was geëindigd.
In het derde kwart liepen de Warriors definitief weg. Een 24-34 kwart zorgde ervoor dat de Warriors met een voorsprong van 19 punten aan het vierde kwart begonnen. Deze voorsprong werd door een 18-24 vierde kwart nog uitgebreid door de thuisploeg, waardoor de 87-112 zege een zekerheid was.
Bij de Warriors scoorde Stephen Curry 21 punten met 12 rebounds. Verder kwamen zes spelers van de thuisploeg boven de 10 punten uit. Bij de Mavericks was Luka Doncic met 20 punten, 7 rebounds en 4 assists voor zijn doen onzichtbaar. De Warriors schoten beter (36% en 23% om 56% en 35%) en domineerden ook de rebounds (35-51). Game 2 zal gespeeld worden in de nacht van vrijdag op zaterdag.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
