Terwijl de Miami Heat en de Boston Celtics in een game 7 gaan beslissen wie er naar de 2022 NBA Finals gaat, hebben de Lakers hun head coach gevonden.
HEAT – CELTICS: 111-103
De Miami Heat hebben in Boston een game 7 weten af te dwingen. Dit deden de Heat vooral door een fantastisch openingskwart, waarin de bezoekers op een 29-22 voorsprong kwamen. De Celtics zouden deze achterstand niet meer kunnen herstellen. Na een prima reactie in het tweede kwart van de Celtics (19-24), was het derde kwart weer voor de Heat (34-29).
In de slotfase van de wedstrijd was het overleven voor de Heat, want met het publiek erachter deden de Celtics er alles aan om de achterstand weg te werken. Tevergeefs, want Jimmy Butler zorgde er bijna in zijn eentje voor dat de Heat in Miami de kans gaan krijgen om dankzij een game 7 naar de NBA Finals te gaan. Butler scoorde 47 punten (4-8 3PT) en had ook negen rebounds en acht assists. De rest van het team was aanvallend gezien niet op zijn best, maar het was genoeg voor een 111-103 zege.
Bij de Celtics was Jayson Tatum met 30 punten de topscorer. Jaylen Brown scoorde 20 punten met zes rebounds en vijf assist, terwijl Derrick White (22 PTS) in de slotfase een paar belangrijke schoten wist te raken. Het bleek niet genoeg. De Heat schoten vooral beter van achter de driepuntlijn (43% om 33%). Game 7 is in de nacht van zondag op maandag.
LAKERS VINDEN NIEUWE HEAD COACH
De Lakers waren tussen al het playoff-geweld door nog op zoek naar een nieuwe head coach. Die hebben ze in Darvin Ham gevonden. Ham was jaren assistent bij de Bucks, waar hij met zijn staf enorm goed presteerde. Nu krijgt hij de kans bij de Lakers, iets waar LeBron James blij mee zal zijn. James was volgens de geruchten voorstander van de aanstelling van Ham. Hij zal de kans krijgen om het team volgend jaar naar de playoffs te brengen.
The Lakers have hired Darvin Ham as coach, sources tell ESPN.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
WESTERN CONFERENCE RND 2
Bij een 3-0 stand in Game 5 dacht niemand dat er nog een Game 6 in St. Louis zou volgen. De Avalanche hadden hun zaakjes prima op orde en zouden voor het eerst in 20 jaar de tweede ronde overleven. Of toch niet? De voet leek van het gaspedaal te gaan en dat is nou net wat je tegen deze St. Louis Blues niet mag doen. Robert Thomas kon geen beter moment kiezen voor zijn eerste goals in de play-offs en met zijn tweede van het postseason dwong Tyler Bozak een zesde duel af.
HELM DE HELD
St. Louis kwam iets beter uit de startblokken dan in Game 5, maar het waren de Avalanche die de meeste shots on goal noteerden. Veel zorgen hoefden de Blues zich niet te maken, want Ville Husso had zijn woordje wel klaar. Darcy Kuemper keek in de eerste periode vooral toe, maar moest in de slotminuten als eerste vissen. Hij werd verslagen door een geplaatst schot van Justin Faulk. Een garantie voor succes was dit niet, want de Avs bewezen in deze serie al dat ze prima van een achterstand kunnen terugkomen.
Dat bleek ook nu weer het geval. J.T. Compher was nog zonder doelpunten, maar pakte zijn moment na een minuut of vijf in de tweede periode: 1-1. Jordan Kyrou deed dit vijf minuten later aan de andere kant. Brayden Schenn brak uit, zag Kyrou naast zich en de aanvaller faalde niet. Het geloof was terug in het Enterprise Center en weer moesten de Avs een achterstand wegwerken. De bezoekers mochten van geluk spreken dat de marge bij één goal bleef, want de Blues kregen serieuze kansen op meer.
Halverwege de derde periode kreeg St. Louis spijt van die gemiste kansen. Weer was het Compher die Husso verschalkte en de Avalanche langszij bracht. Dit was even slikken voor de Blues en hun fans. De thuisploeg moest nu heel voorzichtig te werk gaan, want een volgende tegentreffer betekende vrijwel zeker uitschakeling. Die volgende tegentreffer kwam er. Slechts 5 seconden voor tijd. Darren Helm had slechts één assist achter zijn naam in deze serie, maar schoot nu zijn Avalanche voorbij deze tweede ronde. En voor de liefhebber betekent dit een prachtig duel tussen Nathan MacKinnon en Connor McDavid.
UP NEXT:
Eindelijk stapt Colorado die drempel van de tweede ronde over. Dit gebeurde in 2002 voor het laatst, toen ze in de Conference Finals moesten buigen voor de Detroit Red Wings. Een verrassing is het natuurlijk niet dat ze hier staan. Jared Bednar weet maar al te goed dat zijn team de topfavoriet is om uiteindelijk die Stanley Cup in ontvangst te nemen. De coach heeft ook weinig te klagen. Cale Makar was de drijvende kracht in de eerste ronde. Nazem Kadri en Nathan MacKinnon deden het goed in de tweede. Daarbij komt nog dat ze twee wedstrijden minder hebben gespeeld dan tegenstander Edmonton.
Voor Doug Armstrong breken interessante maanden aan. De vaste kern is in het bezit van een doorlopend contract, maar Ryan O’Reilly en Vladimir Tarasenko gaan hun laatste jaar in. De Rus liet dit seizoen doorschemeren wel een deurtje verder te willen kijken, dus ligt een trade voor de hand. Ville Husso is UFA en dat geldt ook voor de veteranen David Perron (9 goals in de play-offs) en Tyler Bozak. Cap space zou voor deze zomer nog geen probleem moeten zijn, maar in 2023 worden onder meer Robert Thomas en Jordan Kyrou RFA. Er zal de Blues veel aan gelegen zijn die jonge aanvallers (veel) langer in St. Louis te houden. Daar moet nu al op voorgesorteerd worden.
De Boston Celtics nemen de leiding en zijn nog maar één overwinning verwijderd van de NBA Finals. De Golden State Warriors staan daar al in dankzij de winst op de Dallas Mavericks in de Western Conference Finals.
WESTERN CONFERENCE
MAVERICKS – WARRIORS: 110-120
De Golden State Warriors hebben zich als eerste geplaatst voor de NBA Finals van 2022. Daarmee zijn ze terug van weggeweest. In 2019, het laatste seizoen voor het coronavirus, verloor de ploeg van Steve Kerr met 4-2 van de Toronto Raptors. De deal van Kawhi Leonard pakte goed uit, terwijl Kevin Durant geblesseerd raakte in de Finals. De Warriors stonden dat jaar voor de vijfde keer op rij in de Finals. Na een onderbreking van twee jaar zonder überhaupt de playoffs te hebben gehaald, zijn ze weer terug. Vorig jaar eindigde Golden State als 8e, maar de in play-in finale werd van de Memphis Grizzlies verloren.
De Warriors kwamen tegen de Dallas Mavericks al snel op een voorsprong van 3-0. Game 4 werd gewonnen door de Mavericks, maar in Game 5 was er geen houden aan. Golden State kwam als eerste op het scorebord. Dallas scoorde gelijk daarna, maar dat is het enige moment van de wedstrijd waarop de stand gelijk was. Het werd 28-23 in het eerste kwart. De voorsprong werd groter in het tweede kwart. Ondanks een goed derde kwart van de Mavs, trokken de Warriors de overwinning naar zich toe, zonder het nog heel spannend te maken.
Zes spelers van Golden State scoorden in dubbele cijfers. Steph Curry had er het meest met 32. Niet alleen van zijn ploeg, maar van de hele wedstrijd. The Chef werd gekroond als allereerste winnaar van de nieuwe ‘Magic Johnson Western Conference Finals MVP-Award’. Ook wel de Earvin “Magic” Johnson Trophy genoemd. Curry heeft nog nooit de Finals MVP-Award gewonnen, en dat zal ongetwijfeld zijn persoonlijke goal zijn voor de aankomende NBA Finals. Draymond Green schoot heel efficiënt zes uit zeven keer raak voor 17 punten. De tweede topscorer van de Warriors was Andrew Wiggins met 18.
Luka Doncic deed nog een dappere poging om er 3-2 van te maken met 28 punten, maar dat was niet genoeg. De 26 punten van Spencer Dinwiddie mogen ook niet vergeten worden.
EASTERN CONFERENCE
CELTICS – HEAT: 93-80
Bij Boston tegen Miami is het nog niet voorbij. De Celtics staan wel met één been in de finale dankzij de overwinning in Game 5. Het staat nu 3-2. De Heat waren in de eerste helft beter en begonnen aan het derde kwart met een voorsprong van vijf punten. Het leek wel alsof Boston toen pas wakker werd, want ze namen de leiding over de wedstrijd in het derde kwart door 32 punten te scoren tegenover de 16 van Miami. Ook in het vierde kwart liet Boston zien wie nu de baas is in het oosten. De Celtics hebben sinds de nederlaag in 2010 tegen de Lakers niet meer in de NBA Finals gestaan. Miami sinds het vertrek van LeBron James na de Championship van 2014 ook niet meer.
Vier spelers van de Celtics scoorden in dubbele cijfers, met Jaylen Brown als uitblinker. Hij had maar drie punten meer dan Jayson Tatum, die niet zijn beste avond had wat schieten betreft. Tatum eindigde met 22, maar maakte slechts zeven van de twintig pogingen. Brown kwam uit op 25. Hij kreeg tien van de negentien pogingen door de basket. Waar Tatum wel weer voor negen assists zorgde, had Brown er niet één uitgedeeld. Tatum had met twaalf rebounds de meeste van de ploeg en Brown pakte er vier. De wedstrijd van Al Horford mag ook genoemd worden. De veteraan zorgde voor zestien punten, zeven rebounds en vijf assists.
Aan de kant van Miami was het dit keer niet Jimmy Butler, maar Bam Adebayo die als beste speelde. Daarbij mag gezegd worden dat niemand van Heat een geweldige wedstrijd had. Adebayo was goed voor achttien punten, tien rebounds en één assist. Butler deed zijn bijnaam geen eer aan. Met maar vier rake schoten uit achttien poging kwam Jimmy Buckets niet verder dan 13 punten. Daarnaast had hij zes rebounds en vier assists.
VOLGENDE WEDSTRIJD
Aankomende nacht om 02:30 Nederlandse tijd begint Game 6 van de Eastern Conference Finals. Mocht Miami winnen, dan krijgen we op hetzelfde tijdstip, maar dan van zondag naar maandagnacht Game 7. De MVP-prijs van het Westen kennen we al. Wie de eerste winnaar wordt van de Larry Bird Trophy krijgen we te horen nadat we weten wie de finalist van het oosten is.
Carter Kieboom kreeg erg slecht nieuws deze week en ook Didi Gregorius zit nog altijd in de lappenmand. Veel beter gaat het met Jurickson Profar, die in San Francisco aardig tekeer ging met zijn knuppel. Ook Ozzie Albies had het bij tijd en wijle op zijn heupen getuige zijn mooie hitting streak. Over hen en de overige Koninkrijk-spelers lees je alles in deze Dutch Watch!
Voor de Atlanta Braves wordt het zaak om nu toch echt wedstrijden te gaan winnen. Anders lijken de New York Mets al ver voor de ASG zeker van de divisietitel. Met series tegen Miami en Philadelphia lagen er mogelijkheden deze week. Zo zal ook Ozzie Albies naar het schema gekeken hebben. Zijn slaggemiddelde is bezig aan een opmars, maar wat RBIs betreft is mei nog geen goede maand voor de infielder. Om over het aantal homeruns (0) nog maar te zwijgen.
Het weekendje Miami begon prima voor Ozzie Albies en de Atlanta Braves. Al in zijn eerste AB mocht hij weer een RBI bijschrijven. Met Ronald Acuna Jr. op het derde honk was een single naar het linksveld genoeg om de eerste run te scoren. Met 2 out en Albies op het eerste honk timmerde Marcell Ozuna de bal de tribunes is voor een 3-0 voorsprong. Voor Albies bleef het bij die ene hit, maar de Braves wonnen. Met 5-3.
De tweede ontmoeting werd opnieuw door de Braves gewonnen. Dit keer met 4-3. Albies was 2-for-4 in deze wedstrijd en werd gepakt tijdens het stelen van een honk. Het was overigens al de derde keer dit seizoen dat hem dit overkwam. Daar staan ook drie gestolen honken tegenover. Albies vertrok uit Florida op de manier zoals hij kwam. In de negende inning tekende hij, met zijn achtste double van het jaar, voor een RBI. Atlanta keek echter nog altijd tegen een 4-2 achterstand aan. Ozzie Albies liep zelf de derde run binnen, maar verder dan dat kwam het niet. Hij was 4-for-13 in Miami, noteerde 2 RBIs en zag zijn slaggemiddelde stijgen naar .239.
HOT AND COLD
Met een 5-game hitting streak in de koffer vertrok onze landgenoot naar Atlanta voor de serie tegen Philly. De streak leek te eindigen in de eerste wedstrijd, maar een single in de achtste inning veranderde dit. De hit hielp William Contreras over de thuisplaat, maar meer dan een heel klein doekje voor het bloeden was het niet. De Phillies brachten al vroeg 7 runs op het bord en dat bleek meer dan genoeg: 7-4.
Afgelopen dinsdag maakte het slaggemiddelde van Albies een flinke sprong. De infielder begon met .240 aan de tweede ontmoeting en kwam na de zwaarbevochten 6-5 zege uit op .253. Met 3-for-3, 2 runs en een walk had Albies zeker een aandeel in dit opmerkelijke duel dat alle kanten op schoot. Met 1-for-5 ging het in de derde wedstrijd minder voorspoedig, maar de tweedehonkman was wel veel productiever. Die ene hit kwam tot stand in de tweede inning en liet Adam Duvall en Orlando Arcia scoren. Dansby Swanson, later nog goed voor een homerun, hielp zijn maatje binnen met een RBI-single voor de vierde run van de inning. Atlanta zou het duel met 8-4 winnen.
Het lukte de wereldkampioen opnieuw niet een serie te winnen. Een sterk optreden van Aaron Nola hield de Braves op één run, terwijl de Phillies er vier scoorden. Voor Albies eindigde hier ook zijn hitting streak. Tussen 17 mei en 25 mei kwam hij acht wedstrijden op rij tot minimaal één hit, maar de Phillies riepen dit een halt toe. Door de 0-for-4 daalde het slaggemiddelde naar .246.
Het slaggemiddelde van Xander Bogaerts behoorde lang tot de elite in de majors. Langzaam maar zeker moet hij die status een beetje loslaten, maar nog altijd kan de kortestop goede cijfers overleggen. Daarbij beginnen zijn Boston Red Sox ook steeds vaker te winnen, waardoor het voor de international ook leuker wordt om naar zijn werk te gaan. Deze week ontving Boston de Seattle Mariners en bracht het een bezoek aan de Chicago White Sox.
De Red Sox hadden een goed gevoel overgehouden aan de series win tegen de Astros vorige week. Die lijn hoopten ze door te trekken tegen Seattle. Voor Bogaerts gold dit ook. Tegen Houston was hij immers goed voor onder meer 2 homeruns. Zo mooi werd het tegen Seattle niet. Voor Bogaerts niet althans. Boston speelde vier keer tegen de Mariners vorig weekend en stapte vier keer als winnaar van het veld. Ze openden met een 12-6 zege. Een wedstrijd waarin Xander Bogaerts 1-for-5 was.
Vorige week vrijdag was Bogaerts 0-for-2 met een walk in de derde inning. Met al twee honken bezet kreeg de kortestop vier wijd van Robbie Ray. Trevor Story strafte dit vervolgens genadeloos af met een grand slam. Boston nam daardoor een 4-0 voorsprong en zou met 7-3 winnen. Met 2-for-4 vijzelde Xander Bogaerts zijn slaggemiddelde zaterdag weer wat op. Het waren de Mariners die uit de startblokken schoten en 5 runs scoorden in de eerste drie inning. Een single van Bogaerts in de vijfde resulteerde in een run en het bracht de Red Sox binnen schootsafstand. Uiteindelijk won de thuisploeg met 6-5.
RUNS, RUNS, RUNS
De winst in de serie hadden ze al, maar Boston wilde de sweep. Met een 1-0 voorsprong in de derde inning zette Bogaerts, met zijn 17e RBI van het seizoen, de Red Sox op 2-0. Kevin Plawecki kon scoren vanaf het derde honk. De kortestop was 1-for-3 in dit duel, dat pas in de tiende inning werd beslist. Met een 4-4 stand en de honken bezet joeg Franchy Cordero de bal het stadion uit. Bogaerts was, na opzettelijk vier wijd, één van de honklopers. Zijn slaggemiddelde zakte dit weekend naar .325, maar de 5-game winning streak maakte natuurlijk veel goed.
Op bezoek in Chicago werd deze serie nog eens uitgebreid. En hoe! Xander Bogaerts was 1-for-4 met een double, 2 runs en een walk in de openingswedstrijd. Dit alles viel echter in het niet bij wat Trevor Story en Christian Vazquez (elk 4 RBIs) en J.D. Martinez (4-for-5 met 3 runs) presteerden. De White Sox werden met 16-3 van het veld geblazen, maar kregen woensdag al hun revanche. Xander Bogaerts was 1-for-3 met 2 walks, maar was weinig productief. Dat gold overigens ook voor zijn teamgenoten, want na de stortvloed aan runs op dinsdag ging de tweede ontmoeting met 3-1 naar Chicago.
Deze serie begon zoals ’t begon. Met een monsterzege voor de ploeg uit Boston. Voor de tweede keer in drie dagen tikten de Red Sox 16 keer de thuisplaat aan. Twee keer werd dit gedaan door Xander Bogaerts, die 1-for-5 was met een walk. Die vier wijd kreeg hij in de zevende inning, toen de score nog alleszins acceptabel was voor Chicago. Christian Vazquez sloeg zijn kortestop binnen voor wat op dat moment een 8-5 voorsprong was. Een inning later noteerde Bogaerts zijn single en scoorde hij de tiende run. Het werd uiteindelijk 16-7, maar onze landgenoot zag zijn slaggemiddelde zakken naar .319.
Vorige week had Kenley Jansen het druk met 4.1 IP in vier dagen tijd. Het ligt voor de hand dat het dan wat rustiger wordt voor de closer en zo geschiedde het ook vorig weekend. Afgezien van zijn eerste wedstrijd leek Jansen in april praktisch niet te raken. Zo dominant als in die maand is het in mei allemaal niet, maar wat aantal saves betreft heeft hij zich weer in de top van de MLB genesteld. Tegen Miami en Philadelphia mocht hij deze week op jacht naar meer.
KENLEY HUILT, KENLEY LACHT
Will Smith nam vorige week vrijdag de negende inning van de eerste ontmoeting voor zijn rekening, maar op zaterdag was het de beurt aan Kenley Jansen. De closer verdedigde een 4-2 voorsprong en begon uitstekend met twee strikeouts. Jacob Stallings dwong vervolgens vier wijd af en Jazz Chisholm Jr. raakte Jansen met een single. Een RBI-double van de knuppel van Garrett Cooper bracht Jansen even aan het wankelen, maar uitgerekend voormalig Brave Jorge Soler werd middels een strikeout de derde nul. De tiende save kwam niet eenvoudig tot stand, maar Jansen stelde de zege wel veilig: 4-3.
— Bally Sports: Braves (@BravesOnBally) May 22, 2022
Afgelopen dinsdag was het wederom de beurt aan Kenley Jansen. In de tweede wedstrijd tegen de Phillies toog hij met een 4-3 voorsprong naar de heuvel, maar na vier wijd voor Alec Bohm werd het spannend voor de closer. Bryce Harper begaf zich naar het slagperk en sloeg de eerste de beste bal die hij kreeg weg voor een homerun. De Phillies namen een 5-4 voorsprong en bezorgden Jansen zo zijn tweede blown save. Na een sterke gelijkmakende negende inning mocht de closer echter ook zijn derde overwinning bijschrijven: 6-5.
Een klap voor Carter Kieboom. De infielder van de Washington Nationals kreeg deze week het vervelende nieuws te horen dat voor hem het seizoen al ten einde is. Nog voor hij ook maar één bal heeft kunnen slaan of vangen. De derdehonkman zal vandaag (vrijdag 27 mei) de gevreesde Tommy John-surgery ondergaan om zijn rechteronderarm te repareren.
Nadat de Nationals vorig jaar uitverkoop hielden, was Kieboom voor hen de beoogde derdehonkman richting de toekomst. Er is nu echter al een volledig seizoen verloren gegaan en het is de vraag hoe de organisatie dit oppakt. Het belangrijkste voor Kieboom is natuurlijk dat hij volledig hersteld.
De San Diego Padres keerden deze week terug naar de westkust, maar voordat ze weer in hun eigen bed konden slapen, was er eerst nog een serie tegen de San Francisco Giants. Het leven vanuit de koffer beviel Jurickson Profar wel. De outfielder nam een 4-game hitting streak mee naar de Bay Area en zou ook voor de Giants een tough out blijken. Eenmaal terug in het vertrouwde Petco Park werd het leven er voor de Friars niet eenvoudiger op, want de Milwaukee Brewers kwamen op bezoek.
Profar moest even op gang komen in de eerste wedstrijd tegen de Giants, maar na twee matige AB’s was er geen houden meer aan. Na een single en een gestolen honk kon hij in de achtste inning de Padres op een 6-4 voorsprong zetten. Genoeg voor de overwinning was dit echter niet, want de Giants kwamen sterk terug. Een RBI-single van Profar in de tiende inning leverde een 8-6 voorsprong op. Dit keer bleek het wel genoeg. De thuisploeg kwam nog terug tot 8-7, maar daar bleef het bij.
KEEP ON STREAKIN’
Een 3-for-5 is praktisch niet te overtreffen, maar Jurickson Profar probeerde het zaterdag toch. Met 2-for-3 en twee keer vier wijd deed zijn slaggemiddelde goede zaken, maar runs leverde het niet op. In tegenstelling tot de eerste ontmoeting werd er nu weinig gescoord en hadden de Friars aan twee runs genoeg: 2-1. In de laatste wedstrijd van hun road trip namen de Padres het er nog één keer van. San Francisco werd met 10-1 verslagen en in de vijfde inning deed ook Profar een duit in het zakje. Manny Machado kon scoren op de RBI-double van de outfielder en er zo 8-1 van maken. Zijn 7 hits tilden het slaggemiddelde van Profar naar .222.
Met een 7-game hitting streak streek Profar neer in het eigen Petco Park voor de serie tegen Milwaukee. In de vierde inning maakte hij er maandag een 8-game hitting streak van. De international was 1-for-5 in dit met 3-2 gewonnen duel. San Diego had echter wel tien innings nodig voor de vijfde overwinning op rij.
Helaas stokte hier de reeks. Voor zowel Profar als de Padres. Een hit noteerde de outfielder niet meer in de overige twee wedstrijden, maar een RBI mocht hij nog wel bijschrijven. Nadat de Friars de tweede wedstrijd met 4-1 verloren hadden (Profar was 0-for-4), zette de international zijn ploeg in de derde ontmoeting op 1-0 middels een productieve out en de honken bezet. Helaas voor de thuisploeg hield dit geen stand en ging ook dit duel naar de bezoekers: 2-1. Na de 0-for-3 zakte het slaggemiddelde van Jurickson Profar naar .212.
Vorige week was er eindelijk goed nieuws te melden over Jonathan Schoop. Zijn slaggemiddelde vond de trap omhoog en hij mocht zelfs een homerun bijschrijven. Deze week maakten de Detroit Tigers voor het eerst kennis met de Cleveland Guardians, een tegenstander die het in de AL Central net iets beter doet. Vervolgens vloog het gezelschap door naar Minneapolis voor een serie met de leider in deze divisie en tevens voormalig werkgever van Jonathan Schoop: Minnesota Twins.
In Cleveland stonden er vorige week drie wedstrijden op het programma, maar die op zaterdag ging vanwege slecht weer niet door. Voor de Tigers en Schoop was dat jammer, want zo moesten ze een dag langer wachten voor ze revanche konden nemen voor de 6-1 nederlaag op vrijdag. Schoop was in dat duel 0-for-3. Veel beter verging het de Tigers op zondag. Schoop was, na een walk, verantwoordelijk voor de 2-1 voorsprong in de tweede inning. Hij was 1-for-3 met een single in de zevende inning. Detroit won met 4-2.
SWEET HOME, MINNESOTA…?
Terug op voor Schoop zo bekend terrein sloeg zijn knuppel opeens in gang. Nog niet in zijn eerste AB’s, want in de eerste en derde inning kon Schoop onverrichter zake terug naar de dug-out. In de vijfde kon dat ook, maar niet nadat Jonathan Schoop eerst een rondje over de honken maakte. Met zijn vierde homerun van dit seizoen bracht de infielder de achterstand van de Tigers terug tot 2-4. In de zevende kwam hij door met een tweehonkslag en kon Schoop na een RBI-single van Miguel Cabrera de stand gelijk trekken: 4-4. Ondanks zijn goede dag aan slag (2-for-5) verloor Detroit met 5-4.
In de tweede wedstrijd, met 2-0 eveneens gewonnen door de Twins, was Schoop 2-for-4 met in de derde inning zijn zesde double van deze jaargang. Zijn hits brachten de Tigers niets, maar zijn slaggemiddelde tilde hij naar .178. Detroit sloot dit drieluik met een 4-2 overwinning af. Hoewel Schoop 0-for-5 was en zijn slaggemiddelde dus weer daalde, was hij wel erg belangrijk voor zijn team. Hij was de man die op het tweede honk startte in de noodzakelijke tiende inning en uiteindelijk een belangrijke run scoorde dankzij een homerun van Jeimer Candelario.
Andrelton Simmons maakte vorige week zijn debuut voor de Chicago Cubs, maar ze zijn nog altijd voorzichtig met hun kortestop. Tegen de Pirates pakte hij een rustdagje mee en deze week gebeurde hetzelfde tegen de Arizona Diamondbacks. Aan slag probeert de viervoudig winnaar van een Gold Glove zijn steentje bij te dragen. De bewoners van Wrigley Field kunnen dat ook goed gebruiken. Zij strijden met Pittsburgh om de derde plaats in de NL Central, maar al wel op respectabele afstand van de Brewers en Cardinals.
Andrelton Simmons begon goed aan de serie van vier tegen de Diamondbacks. Met 2 uit kwam hij in de derde inning door met de eerste hit van de wedstrijd. Rafael Ortega werd daarna direct de derde nul van de inning. Chicago verloor dit duel met 3-1. Simmons was 1-for-3 met een walk. De kortestop gaf dit optreden twee dagen later een vervolg met onder meer zijn tweede RBI van deze jaargang. Na negen innings stond er 4-4 op het scorebord, dus kwamen er extra innings aan te pas. Andrelton Simmons sloeg daarin Christopher Morel over de thuisplaat. Helaas voor Simmons en de Cubs mocht dit niet baten, want Arizona had in hun helft van de inning als 3 runs gescoord.
Het was voor de Cubs al de vierde nederlaag op rij, maar deze streak eindigde op zondag. Met 5-4 ging dit duel naar Simmons en de zijnen, maar met 0-for-4 kon de kortestop aanvallend geen bijdrage leveren. Hoe anders zou dit zijn op bezoek bij de Cincinnati Reds. In de eerste wedstrijd van die serie, met 7-4 gewonnen door de Cubs, kwam Simmons alleen als veldspeler heel even in actie.
PITCHER SIMBA…
Dat was dinsdag, in ’t tweede duel, heel anders. Simmons had het op zijn heupen in het slagperk en kwam maar liefst drie keer door met een hit. Bij een 6-2 voorsprong in de vijfde inning leverde een single van Andrelton Simmons 2 runs op. Hij verdubbelde daarmee in één klap zijn aantal RBIs dit seizoen. Zelf passeerde hij in diezelfde inning de thuisplaat na een RBI van Seiya Suzuki. De Cubs waren met 11-4 te sterk voor Cincy en met zijn 3-for-5 sprong het slaggemiddelde van Simmons naar .261.
Andrelton Simmons blows 45 MPH passed Kyle Farmer and then nearly takes his head off with 78 MPH pic.twitter.com/eXKB1utMBp
Woensdag maakte het overigens weer een duikeling naar .231. Chicago verloor de derde wedstrijd van deze serie met 4-3 en Simba was 0-for-3. Ook de laatste wedstrijd tegen de Reds ging verloren voor de Cubs. Andrelton Simmons kwam niet aan slag, maar moest voor het eerst in zijn loopbaan een inning de heuvel op. Het is voor de Cubs te hopen dat het bij die ene inning blijft, want met 5 hits en 5 ER werd dit geen succes. Voor de uitkomst van de wedstrijd maakte het geen verschil, want die was op dat moment (achtste inning) al lang en breed verloren. Het matige Cininnati presteerde het om de Cubs met 20-5 te verslaan.
SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl.De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
EASTERN CONFERENCE RND 2
Volgen we de wetten der logica, dan leiden de Carolina Hurricanes na Game 5 met 3-2. Het keurkorps van Rod Brind’Amour is in dit postseason thuis nog ongeslagen (6-0 record). Die status zullen ze nog even willen vasthouden, want in uitwedstrijden wil het nog niet lukken (0-4 record). De Canes zullen daarom een antwoord moeten vinden op het spel van Igor Shesterkin, want de Rus is weer helemaal zichzelf. Carolina nam hem in deze serie al 123 keer onder vuur en slechts 6 keer moest Shesterkin capituleren. Daarbij wachten de Hurricanes al sinds Game 6 van de eerste ronde op een PPG.
LUCKY NUMBER 7
Het waren inderdaad de special teams die de Hurricanes in deze vijfde wedstrijd op voorsprong zetten. Met pas zijn eerste van deze serie opende Vincent Trocheck de score met een SHG. Hoewel de Rangers goed partij gaven, was deze 1-0 zeker verdiend. Mika Zibanejad trok zich van de verhoudingen op het ijs niets aan. Voor de verandering wonnen de Rangers eens een faceoff en op de powerplay ramde Zibanejad de puck achter Antti Raanta: 1-1.
Ryan Strome dacht de Rangers in de tweede periode op voorsprong te zetten, maar vanwege offside ging hier een streep door. Aan de andere kant was Teuve Teravainen wel trefzeker. Voor het eerst in deze serie kwam de powerplay eens uit de verf en het betaalde zich uit in een 2-1 voorsprong. Het gaf de Canez vertrouwen. Ze hielden de druk op New York en het was een klein wonder dat ze niet verder wegliepen.
Niet voor het eerst dit seizoen hield Igor Shesterkin zijn ploeg in de wedstrijd, maar zeven minuten voor tijd moest zelfs hij capituleren. Andrei Svechnikov had nog niet gescoord in de tweede ronde, maar zijn treffer zorgde voor wat lucht in Game 5. Carolina lag op koers om de zevende thuiswedstrijd in de play-offs op rij te winnen en daarmee een 3-2 voorsprong in deze serie te nemen. Shesterkin werd in de slotminuten van het ijs gehaald, maar zonder succes.
UP NEXT:
Het wordt een repeterend verhaal. De Carolina Hurricanes winnen in Raleigh en dat al voor de zevende keer dit postseason. Het zal Rod Brind’Amour veel waard zijn om nu ook eindelijk eens een uitwedstrijd te winnen. Zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat Game 6 op het menu in MSG. Carolina weet na Game 5 dat het kan scoren op de PP. Nu wordt het eindelijk eens tijd om ook een uitwedstrijd te winnen. In Tampa Bay zullen ze echter juichen voor de Rangers en een Game 7 in deze serie prima vinden.
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 3-2
WESTERN CONFERENCE RND 2
De Battle of Alberta is een cadeautje voor de fans. Na vier wedstrijden in deze magnifieke serie zullen ze er in Calgary waarschijnlijk anders over denken, maar met name het spel van Connor McDavid, Leon Draisaitl en Evander Kane is om van te watertanden. Dat konden we tijdens het regular season vaak ook van het keeperswerk van Jacob Markstrom, maar uitgerekend tegen de aartsrivaal maakt de Zweed wat foutjes. Een .850 sv% is niet wat we van hem gewend zijn en om de Flames in leven te houden, zal dit echter veel beter moeten in Game 5.
BATTLE WON!
In het Scotiabank Saddledome gingen de fans eens goed achter hun Flames staan. De beloning volgde halverwege de eerste periode. Mikael Backlund vond de vogelvrije Andrew Mangiapane, die Mike Smith kansloos liet. Diezelfde Backlund was in de tweede periode zelf goed voor de 2-0. Niets aan de hand voor Calgary, zou je denken. Darnell Nurse, met zijn tweede van het postseason, bracht de bezoekers echter snel terug in de wedstrijd. Nog voor de tweede periode halverwege was, stond het alweer gelijk. Jesse Puljujarvi was nu de boosdoener namens Edmonton. In beide gevallen was Zach Hyman bij de goal betrokken.
Hyman zelf kreeg het Saddledome even stil. Op de powerplay zette Hyman, met zijn zesde van deze serie, de Oilers op voorsprong. Weer maakten de rivalen er een schitterende strijd van en het werd nog mooier toen Johnny Gaudreau en Calle Jarnkrok 16 seconden na elkaar de voorsprong weer in handen van Calgary legden. Die 4-3 stond precies 40 seconden, want Evan Bouchard bracht het evenwicht weer terug.
In de derde periode vonden de Calgary Flames het net, maar de treffer vond geen goedkeuring in de ogen van de arbitrage. Een flinke domper voor de thuisploeg, waardoor een OT nodig was. In zo’n verlengingen hoop je dat de grote spelers opstaan. In dit geval stond de grootste van allemaal op. Connor McDavid kreeg de puck voor zijn stick en na vijf minuten in OT schoot hij de Edmonton Oilers naar de Conference Finals.
UP NEXT:
Het gelijk van Jay Woodcroft? Zo kun je deze knappe run van de Edmonton Oilers wel noemen. In het verleden werden Connor McDavid en Leon Draisaitl regelmatig al in het reguliere seizoen over de kling gejaagd, maar onder Woodcroft zijn ze fris voor het postseason. Het reduceren van speelminuten betaalt zich nu al uit! McDavid en Draisaitl rijgen de punten aaneen, maar in deze serie mag ook Zach Hyman niet vergeten worden. Of Evander Kane. De grote meneren zijn in vorm en de komende tegenstander is gewaarschuwd!
Is de uitschakeling van de Flames het verhaal van een tegenvallende Jacob Markstrom? Deels misschien wel. De Zweed tikte tegen de Oilers maar zelden zijn niveau van het reguliere seizoen aan. Ook Johnny Gaudreau was echter lang onzichtbaar. Met zijn assists was Johnny Hockey belangrijk, maar de goal in Game 5 was pas zijn derde in de play-offs. Daarnaast gaf Tyler Toffoli niet thuis en Andrew Mangiapane te laat. Er breken nu interessante maanden aan in Calgary, want Gaudreau wordt UFA, en Mangiapane en Matthew Tkachuk allebei RFA. Er is wel iet van ruimte in het salarishuis, maar of het voldoende is om hen allemaal aan boord te houden…
Op 6 mei 2022 ging het 26e WNBA seizoen officieel van start en dus vonden we het hoog tijd om een – veel te voorbarige – power ranking op te maken. Wie wordt WNBA kampioen en wie haalt de play offs (niet)? Welke ploegen stormden er uit de startblokken en waar gaan de alarmbellen af?
1. Las Vegas Aces
Met Becky Hammon (ex-WNBA ster en voormalig assistent coach van Gregg ‘Pop’ Popovich bij de San Antonio Spurs) als nieuwe head coach is er duidelijk een nieuw hoofdstuk aangebroken in Sin City. De 2020 MVP A’ja Wilson is immer dominant in the paint, maar ondertussen regent het ook driepunters in Las Vegas. Iets wat ze onder de vorige head coach Bill Lambeer veel minder deden.
Met een gemiddelde van 93,3 punten aan het begin van het seizoen lijken de Aces het te kloppen team. Maar met een starting 5 met A’ja Wilson, Chelsey Gray, Dearica Hamby, Kelsey Plum en Jackie Young is dat alles behalve evident. De Aces horen al enkele jaren bij de topfavorieten voor de titel en op basis van deze 2 eerste weken zijn ze dat dit jaar weer. Vegas wordt volgens ons de WNBA kampioen
LA Sparks vs. Las Vegas Aces
2. Washington Mystics
EDD is back! En we weten allemaal dat elke ploeg met een gezonde Elena Delle Donne (2015 en 2019 MVP) een kanshebber is voor de titel. Washington startte ijzersterk aan dit seizoen na 2 seizoen van blessureleed. Een groot deel van de kern van het 2019 championshipteam is er nu ook weer bij: Natasha ‘I’m a shooter’ Cloud, Ariel ‘Team USA Rookie’ Atkins, Myisha ‘MIP’ Hines-Allen tekenen present. Reken daar dan nog een bijna gezonde Alyshia Clark (ex-Seattle Storm) bij en je kan als club beginnen dromen.
Het is algemeen geweten dat Coach T. weet hoe hij moet winnen en hoe hij een WNBA kampioenenploeg moet bouwen. Hij wist duidelijk ook zeer goed wat hij aan het doen was toen hij rookie Shakira Austin selecteerde als 3e in de WNBA draft. De 1,96m grote Austin speelt alsof ze al jaren bij de pro’s speelt. Als deze ploeg gezond blijft zijn ze zeker een uitdager voor de titel.
Chicago Sky vs. Washington Mystics
3. Chicago Sky
Emma Meesseman, Candace Parker én Kaleah Copper, oftewel 3 WNBA Finals MVP’s in hetzelfde team. Dat is ongezien in de WNBA geschiedenis. Reken daar dan ook nog eens floor general Courtney Vandersloot, scherpschutter Allie Quigley (aka the Vanderquigs) en Azura Stevens nog bij en je hebt een ploeg die tegen zo goed als iedereen kan winnen. De Sky lijken dan ook gebeten om te herhalen als WNBA kampioen dit jaar, en ook vooral om het beter te doen tijdens het reguliere seizoen dan vorig jaar (W16-L16 in 2021).
Het roster is nog niet helemaal compleet (Julie Allemand en Li Yueru) en dus is het voor ons vooral de vraag of ze snel genoeg op elkaar gaan ingespeeld geraken om consequent tegen de topploegen te kunnen winnen. The Sky is the limit.
4. Connecticut Sun
De Sun zijn net zoals de Aces al enkele jaren uitdager voor de titel maar hebben het nog niet kunnen verzilveren. Elk jaar lijkt er een puzzelstukje te missen. Ze brengen met Courtney Williams iemand terug in de rotatie die de club kent en zeker een match naar zich toe kan trekken. Ook Allysa Thomas komt terug uit blessure. Fijne aanwinsten op zich, maar ook vooral een reeds geteste – en gefaalde – formule voor Connecticut waardoor we betwijfelen of het dit seizoen wel gaat lukken.
Bovendien was Jonquel Jones (2021 MVP) vorig seizoen niet te stoppen, en zien we voorlopig niet dezelfde JJ op het veld staan. Mijn inschatting: always a bridesmaid, never the bride.
5. Seattle Storm
De Storm behouden hun big three met Jewell Lloyd, Breanna Stewart en Sue Bird en dus ben je per definitie aan het meespelen voor de prijzen. En toch voelt het een beetje alsof de drive en de focus die ze in vorige seizoenen wel hadden een beetje kwijt zijn. We durven ons dus openlijk de vraag te stellen of ze er goed aan gedaan hebben om hun big three kost wat kost bij elkaar te houden. Uiteraard gunnen we Sue Bird een fantastisch laatste seizoen.
Lichtpuntjes zijn Ezi Magbegor, de nog maar 22 jarige Australische, die enorm sterk aan het seizoen begint en ook zien we eindelijk Gabby Williams nog eens in de WNBA. Seattle kan op papier tegen iedereen winnen als ze op volle kracht zijn maar voorlopig mis ik dus nog wat grinta om ze hoger dan 5 te zetten.
6. Phoenix Mercury
Dit zou het superteam van 2022 moeten geworden zijn. Maar zolang Brittney Griner (#freeBG) onterecht vastzit in een Russische cel zullen de Mercury nog steeds een goed team zijn maar niet het team dat de beker zal heffen. En dat is ok. Sommige dingen zijn belangrijker dan basketbal, het welzijn en de veiligheid van je ploegmaat en vriendin is daar zeker 1 van.
De uitdaging voor Phoenix zal zijn om hier samen als ploeg heelhuids door te geraken en we hopen dat Griner zo snel als mogelijk terug thuis is en hopelijk ook ooit terug dat Mercury truitje kan aantrekken.
7. Atlanta Dream
Een fantastische start voor de Atlanta Dream en #1 pick Rhyne Howard. Op die laatste plaats zullen ze dit jaar niet eindigen (waren 12e vorig seizoen). Meer nog, Atlanta haalt volgens ons de play offs. Na een aantal woelige jaren kan de Dream beginnen aan de echt rebuild onder nieuwe head coach Tanisha Wright.
Ook Cheyenne Parker en Aari McDonald came to play, zoveel is duidelijk. De keuzes van de nieuwe eigenaars lijken de Dream terug in gang te krijgen en ze kunnen eindelijk terug beginnen dromen. Leuk basketbal om naar te kijken, zeker een aanrader!
8. Indiana Fever
We gunnen de Fever plekje in de playoffs puur op basis van inzet en spelplezier. Ook al zal dat misschien iets te hoog gegrepen zijn voor dit rookie-heavy team. Ze brengen op dit moment gewoon echt leuk, aantrekkelijk basketbal en je voelt als liefhebber van het spel dat er een momentum shift aan zit aan te komen voor de Fever. En dat werd wel tijd na de vele jaren van gewoonweg slechte sportieve en organisatorische beslissingen.
Kelsey Mitchell blijft het fundament van de ploeg en wordt nu eindelijk omringd door spelers zoals rookies Nalyssa Smith en Queen Egbo die enorm veel potentieel tonen. Special shout out ook naar Emily Engstler, ze doet een beetje vanalles en zo hebben we het graag.
9. Dallas Wings
De Wings hebben veel leuke jonge talentvolle speelsters maar vormen geen ploeg. En basketbal is en blijft nu eenmaal een ploegsport. Zeker als je wil meespelen voor de prijzen. Arike Ogunbowale en Marina Mabrey zijn pure scoorders en kunnen compleet losgaan op een bepaalde avond. Maar als de balletjes niet binnenvallen valt het stil.
Dallas gaat met momenten fantastisch basketbal brengen, zeker ook nu Satou Sabally en Teaira McCowan terug zijn uit het buitenland. Maar tenzij ze plots echt een ploeg worden zien we ze momenteel zelfs de play offs niet halen.
10. Los Angeles Sparks
Fenomeen Liz Cambage gaat ooit kampioen spelen met de LA Sparks. Dat staat in de sterren geschreven. Alleen zal het nog niet voor dit seizoen zijn. Er zijn heel wat interessante speelsters bij gekomen zoals California natives Jordin Canada en Katie-Lou Samuelson maar voorlopig zitten ze nog lang niet op het niveau van de top 5 van deze lijst.
Mooi om te zien is wel dat alle speelsters trots zijn om het purple and gold te dragen. De fundamenten voor een stevige groei de volgende jaren lijken gelegd maar iets lijkt nog te ontbreken. Mogelijks is een nieuwe coaching staff aan de orde.
11. Minnesota Lynx
Levende legende Sylvia Fowles kondigde eerder dit jaar aan dat dit haar laatste WNBA seizoen ging worden. Haar ploeggenoten zouden zich dus echt dood moeten schamen bij deze erbarmelijke start van het seizoen. Als ze op deze manier blijven verder spelen missen ze zelfs de playoffs. We geven de Lynx nog het voordeel van de twijfel omdat we Fowles een mooi afscheid gun.
Twee lichtpuntjes zijn Kayla ‘McBuckets’ McBride die terug is van Turkije en het feit dat Cheryl Reeve een fantastische coach is. Als er iemand is die deze tanker kan doen keren dan is het Cheryl. Of ze moesten Maya Moore terug tekenen, dan kan alles nog.
12. New York Liberty
De Liberty geraken voorlopig niet in hun ritme en zijn toe aan wat soulsearching. We accepteren gerust dat het nog een jonge ploeg is en dat ze met Sandy Brondello als hun nieuwe coach ook nog moeten wennen aan een nieuwe spelstijk.
Maar langs de andere kant zijn het wel stuk voor stuk professionele basketspeelsters en moet je ook in eigen boezem durven kijken. Iemand gaat hier haar verantwoordelijkheid moeten beginnen opnemen anders gaat het een verloren seizoen zijn voor New York.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
WESTERN CONFERENCE RND 2
De ogen zijn voor Game 5 gericht op Ville Husso. En op Nazem Kadri. De aanvaller van de Avalanche werd na zijn botsing met Jordan Binnington op schandalige wijze benaderd door zogenaamde “fans” maar antwoordde met een hattrick. Husso moest diezelfde Binnington vervangen en kan zich voorlopig nog niet onderscheiden (.847 sv% na Game 4) in de play-offs. In New York wist ene Igor Shesterkin zich na een moeizame start te herpakken en in St. Louis hopen ze dat Husso iets dergelijks ook kan. Het zal wel moeten ook, want anders eindigt het avontuur al na deze vijfde wedstrijd.
BLUES DWINGEN GAME 6 AF NA COMEBACK
Het openingswoord in Game 5 werd gesproken door iemand die in deze serie nog geen goal op zijn nam had. De Blues probeerden hun weg naar Darcy Kuemper te vinden, maar het waren de Avalanche die als eerste scoorden. Een knap geplaatste schot van Nathan MacKinnon bracht de fans al snel op de banken. Die goal leek MacKinnon te lanceren. Vier wedstrijden lang had hij het gevoel aan de ketting te liggen, maar nu moest het zijn dag worden. Laat in de eerste periode was daar ook zijn tweede van de avond. Dit keer op de PP.
St. Louis begon ongetwijfeld met goede bedoelingen aan de tweede periode, maar binnen vier minuten lag ook de 3-0 al binnen. Gabriel Landeskog tikte de puck binnen en leek daarmee de wedstrijd al snel te beslissen. Colorado was simpelweg veel te sterk voor deze Blues. Vladimir Tarasenko weigerde zich daar bij neer te leggen en bracht de achterstand terug tot 3-1. Halverwege de derde periode werd het pas echt interessant. Colorado leek al voorzichtig met de gedachten in de volgende ronde, maar na de goal van Robert Thomas moesten ze nog even opletten.
Tegen alle verwachtingen in werd het in de slotfase van de derde periode zelgs nog 3-3. De puck belandde opeens voor de stick van Jordan Kyrou, die Kemper kansloos liet. Lang mochten de Blues er niet van genieten, want een weergaloze actie van MacKinnon bracht hen weer aan de rond van de afgrond. Uitschakeling dreigde, maar Robert Thomas bood zich aan als reddende engel. Met 56 tellen op de klok scoorde hij de 4-4. Niemand in Denver had rekening gehouden met OT, maar die kwam er wel. Tyler Bozak zorgde dat deze nog geen vier minuten duurde en hij zond deze serie terug naar St. Louis: 5-4.
UP NEXT:
Toegegeven, we hadden er bij 3-0 geen enkele rekening mee gehouden dat deze serie nog een zesde wedstrijd zou krijgen. De mannen van Craig Berube toonden hun vechtersmentaliteit en knokten zich vanuit geslagen positie terug. Zelfs een hattrick van Nathan MacKinnon hield hen niet tegen. Hebben de Blues met deze geweldige comeback de Avs aan het twijfelen gebracht? De franchise heeft immers al in geen twintig jaar de tweede ronde overleeft. Een antwoord op die vraag krijgen we zaterdag, want dan wordt om 02.00 uur Nederlandse tijd Game 6 afgewerkt in St. Louis.
Terwijl de play-offs in volle gang zijn, is er natuurlijk ook overig nieuws wat SportAmerika niet geruisloos de revue wil laten passeren. Zo mag General Manager Jim Nill op zoek naar een vervanger voor de opgestapte Rick Bowness, verlengden Bryan Rust en Mark Giordano hun contracten en was er een schandaal(tje) bij de uitgeschakelde Panthers. Je leest er weer alles over in deze NHL Update.
RICK BOWNESS STAPT OP BIJ DALLAS STARS
In onze NHL Power Play Podcast waren we er nog vrij stellig over; Rick Bowness zal na een voortvarende campagne met Dallas Stars aanblijven als head coach. De laatste woorden waren net over de lippen de microfoon ingerold, of de 67-jarige head coach stapte op in Texas. In overleg met zijn vrouw en naaste familie besloot de Amerikaan — voordat het Front Office met een zeker lijkende contractverlenging op de proppen zou komen — zelf de handdoek in de ring te gooien. Met in totaal 2562 wedstrijden op de bank (zowel assistent als head coach, red.) is het de lijstaanvoerder in de NHL geschiedenis. Bovendien is hij samen met Pat Quinn en Scotty Bowman de enige die in vijf decennia als head coach actief was.
Als assistent coach van Jim Montgomery, nam de veteraan na diens ontslag in december 2019 zijn taken over. De succescoach loodste de ploeg in de “COVID-bubble” meteen naar de Stanley Cup Finale, die werd verloren van huidig titelverdediger Tampa Bay Lightning. Na het missen van de play-offs in het seizoen 2020 – 2021, eindigde de ploeg dit seizoen op een meer dan verdiende wildcard plek. Dat de ’Bowness-Express’ met een goede tactiek de vinger op de zere plek van Calgary Flames legde, gaf de prestatie ondanks het verlies toch wat glans.
USUAL SUSPECTS WORDEN GENOEMD
Naast Rick Bowness vertrekken ook assistenten Derek Laxdal, John Stevens en Todd Nelson. Voor Jim Nill nu de opgave om de juiste opvolger uit de vijver te vissen. Met de vrijgekomen Barry Trotz en Peter DeBoer worden de sollicitatieprocedures er niet korter op. Zo werden onder meer Alain Vigneault, Paul Maurice, Mike Babcock en Joel Quenneville reeds in de wandelgangen genoemd..
BRYAN RUST VERLENGT IN PITTSBURGH
Een kleine week na de uitschakeling in de eerste ronde tegen New York Rangers, kwam er witte rook uit de schoorsteen van de PPG Paints Arena. Life long Penguin Bryan Rust tekende een nieuwe, zesjarige deal ter waarde van $30.75 miljoen dollar ($5.125 AAV). De 30-jarige line-genoot van Sidney Crosby werd in de derde ronde van de 2010 Entry Draft opgepikt door de Penguins en behaalde back-to-back Stanley Cup winsten in de seizoenen 2015 – 2016 en 2016 – 2017.
Met 58 punten (24G, 34A) in 60 wedstrijden was het afgelopen seizoen ook zijn meest succesvolle als Penguin. In de serie tegen de ploeg van Gerard Gallant noteerde hij acht punten.
Met de contractverlenging van Rust heeft GM Ron Hextall zijn eerste puzzelstukje succesvol geplaatst. Samen met Evgeni Malkin en blue-liner Kris Letang zijn en waren ze onder aan de streep een unrestricted free agent.
The Penguins have agreed to terms with forward Bryan Rust on a six-year, $30.75 million dollar contract extension.
The deal begins in the 2022.23 season and runs through 2027.28 carrying an average annual value of $5.125 million.
Niet alleen bij Pittsburgh was er goed contractnieuws te melden, ook bij Toronto Maple Leafs kon de vlag uit. Blue-line veteraan Mark Giordano blijft nog twee jaar in Toronto actief. Met de deal is een average annual value van $800.000 dollar gemoeid. De in Toronto geboren Giordano moest echter wel flink water bij de wijn doen. Zijn huidige contract — $40,5 miljoen dollar en $6.75 miljoen cap hit — liep dit jaar af.
Als undrafted free agent tekende de verdediger in 2005 bij Calgary Flames en spendeerde daar zijn gehele carrière (met onder meer een Norris Trophy in 2019 en driemaal All-Star), tot aan zijn vertrek naar Seattle Kraken in de Expansion Draft. In het voorbije reguliere seizoen noteerde de veteraan 35 punten (acht goals, 27 assists), verdeeld over Seattle en Toronto.
Wat zo’n mooi seizoen moest gaan worden, eindigde afgelopen week in een enorme deceptie. Presidents’ Trophy winnaar Florida Panthers werd van het ijs geveegd door titelverdediger Tampa Bay Lightning (4 – 0 verlies in de serie, red.). Na afloop van de kansloze nederlaag ging het echter maar om één fikse roddel in de wandelgangen van het BB&T Center: ‘Partygate’.
Volgens doorgaans wel ingevoerde Floridiaanse bronnen zijn na de verloren Game 3 tegen Tampa Bay Lightning een flink aantal spelers van het roster ontspanning in een stripclub gaan zoeken. Interim head coach Andrew Brunette verlichtte de aantijgingen van de pers enigszins, maar echt overtuigend kwam hij niet uit zijn woorden.
Het nieuws volgt elkaar in rap tempo op in Florida. Na de sweep tegen Tampa Bay legde Brunette ook meteen de vinger op de open wond: Special Teams. In een 5 v 4 situatie regende het kansen, maar geen kansen waar men series mee over de streep trekt. Dit in tegenstelling tot het reguliere seizoen, waarin de ploeg van Brunette in de bovenste regionen van het special teams klassement eindigde. Nu de genadeklap is uitgedeeld door Tampa Bay, zal er de komende weken ook flink worden gespeculeerd over een eventuele opvolger van de interim head coach.
NAZEM KADRI RACISTISCH BEJEGEND NA BOTSING MET BINNINGTON
Een botsing met Blues-goalie Jordan Binnington heeft voor Avalanche centre Nazem Kadri nog een triest staartje gekregen. In Game 3 kwamen de twee dusdanig met elkaar in botsing, dat Jordan Binnington voor de rest van de play-offs uitgeschakeld zou zijn.
Waar Kadri in eerste instantie zijn aan racistische berichten uitpuilende inbox wilde negeren, besloten zijn vrouw en werkgever anders. Op social media plaatste mevrouw Kadri een greep uit de berichten aan het adres van haar man en de centre besloot in overleg met de Avalanche vervolgens naar de politie te stappen. Naar aanleiding van het gesprek met de autoriteiten, werd er voor het hotel van de Avalanche en de thuishaven van de Blues extra beveiliging geplaatst.
The NHLPA strongly condemns the hateful and offensive comments directed toward Nazem Kadri and his family. pic.twitter.com/E3eNGRKWqK
De NHLPA liet in een statement weten volledig achter de centre te staan en elke vorm van racisme uit de sport en wereld te bannen. Toch kwam er geen reactie uit het kamp St. Louis Blues. Het Front Office waagde zich niet aan een statement richting haar eigen fans en head coach Craig Berube haalde zijn schouders op in de persconferentie. Dit tot veler verbazing van de ijshockeywereld.
Het is namelijk niet de eerste keer dat Berube onder vuur ligt. Als speler van Washington Capitals schold de voormalig winger in 1997 Florida Panthers forward Peter Worrell uit voor ’aap’. Eén wedstrijd schorsing (farse) en een excuses aan het adres van Worrell volstonden toendertijd.
OOK AHL TEAM VAN FLAMES STRIJKT NEER IN CALGARY
Het hing al een tijdje in de lucht, maar afgelopen week ging dan eindelijk de kogel door de kerk. AHL dochterteam Stockton Heat verhuist van het zonnige Californie naar ”thuisbasis” Calgary met aanvang van het seizoen 2022 – 2023. In eerste instantie was de opzet om al in 2020 voor deze stap te kiezen, ware het niet dat COVID-19 roet in het eten gooide.
De twee teams zijn reeds sinds het seizoen 2015 – 2016 met elkaar verweven na de oprichting van de AHL Pacific Division. Onder meer San Jose Barracuda’s (Sharks), Bakersfield Condors (Oilers) en Ontario Reign (Kings) zijn eveneens in deze divisie actief.
Voornaamste reden voor de verhuizing is de ontwikkeling van lokaal talent in haar eigen omgeving en bovendien geeft het de fans en spelers meer binding met elkaar en de franchise.
.@TheAHL Board of Governors has approved the relocation of the franchise owned by the #Flames to Calgary, Alta., beginning in 2022-23.
Naast al het play-off geweld is in Finland nu een kleine anderhalve week het WK in volle gang. Op dinsdag werden de laatste wedstrijden in de groepsfase afgewerkt en kan men vooruitblikken op de knock-out fase.
In Poule A vinden we de gebruikelijke namen terug aan kop van de groep. Toch was het niet Canada, maar Zwitserland dat als winnaar van de poule uit de bus kwam. Na vier foutloze speelrondes kruisten beide ploegen op 21 mei de degens. In een aantrekkelijke wedstrijd trokken de Zwitsers van head coach Patrick Fischer met 6-3 aan het langste eind. Vooral in de eerste periode was het smullen geblazen en gaf het scorebord na twintig minuten 3-3 aan. Naast poulewinnaar Zwitserland (6-0-1) plaatsten Duitsland, Canada — met onder meer Pierre-Luc Dubois en Mathew Barzal — en Slowakije — met sensatie Juraj Slafkovsky — zich voor de knock-outs. De boomlange Slowaak staat op menig lijstje bovenaan de Entry Draft rankings.
Still thinking about this incredible rush by Juraj Slafkovsky. There isn’t another draft eligible player capable of making a play like this. pic.twitter.com/9FzJ9L8Xyh
Poule B was over de breedte een leukere poule om te volgen. Naast Olympisch kampioen Finland mogen buurland Zweden, Tsjechie en de Verenigde Staten zich opmaken voor het toetje van het toernooi. Dit ten faveure van onder meer Letland — samen met Finland gastheer voor het WK 2023 –, Oostenrijk en Noorwegen. Defensief staan de Finnen gigantisch huis te houden met slechts vijf tegentreffers. Met Nashville Predator Mikael Granlund (drie goals, vijf assists) heeft men aanvallend ook weinig reden tot klagen.
Voor Italië en Groot Brittannië viel het doek. Zij degraderen als nummer laatst van Poule A en B naar divisie één voor jaargang 2023.
UP NEXT
Aanstaande donderdag gaat het toernooi verder met de kwartfinales. Vuurwerk zal er zeker komen, daar Zwitserland als poulewinnaar de nummer vier van Poule B treft: De Verenigde Staten. Neemt Duitsland het op tegen Tsjechie, titelverdediger Canada zal af moeten rekenen met Tre Kronor en neemt Olympisch kampioen Finland het op tegen Slowakije.
De Boston Celtics hebben de serie met de Miami Heat op 2-2 gebracht door in eigen huis met 82-102 te winnen. Het was vooral het eerste kwart waarin de Celtics in Boston toesloegen. Het openingskwart werd met 11-29 gewonnen door de Celtics, die uit de startblokken schoten. In het tweede kwart waren de Celtics ook beter (22-28), waardoor de thuisploeg met een grote voorsprong de rust in ging.
In de tweede helft kwamen de Heat pas in het vierde kwart een beetje dichterbij (30-26), maar de zege van de Celtics kwam nooit echt in gevaar. Dit was vooral dankzij Jayson Tatum, die 31 punten scoorde. Daarnaast noteerde hij acht rebounds en vijf assists. De Celtics schoten sowieso wat beter (33% om 40%) en domineerden de rebounds (39-60) en fouls (26 fouls Heat, 15 fouls Celtics).
Bij de Heat bleven alle starters onder de tien punten. Victor Oladipo was vanaf de bank met 23 punten de topscorer van het team. Een aanvallend gezien dramatische wedstrijd voor de Heat, die nog steeds home court advantage hebben in de serie. In de nacht van woensdag op donderdag zal in Miami game 5 worden gespeeld.
WARRIORS – MAVERICKS: 109-119
De Mavericks hebben in de nacht van dinsdag op woensdag weten te voorkomen dat ze gesweept werden door de Golden State Warriors. In eigen huis wonnen de Mavericks game 4 met 109-119. De Mavericks waren echter een stuk dominanter dan de uitslag doet vermoeden.
Het eerste kwart (24-28) ging nog redelijk gelijk op, maar in het tweede kwart begonnen de Mavericks uit te lopen. Dankzij een 23-34 tweede kwart gingen de Mavericks met een voorsprong van 15 punten de rust in. In het derde kwart liep Dallas zelfs nog meer uit. Een 23-37 derde kwart zorgde ervoor dat de wedstrijd aan het begin van het vierde kwart al afgelopen en beslist was. De Warriors wonnen het vierde kwart nog wel met overtuiging (39-20) en kwamen zelfs even op een acht punten, maar zelfs dit was niet genoeg om het duel nog echt spannend te maken.
Bij de Mavericks blonk Luka Doncic met 30 punten, 14 rebounds en 9 assists uit. Ook Dorian Finney-Smith speelde met 23 punten en vier driepunters een belangrijke rol. Bij de Warriors was Stephen Curry met 20 punten de topscorer, wat genoeg zegt. De Maverick schoten vooral beter van achter de driepuntlijn (36% om 47%). De thuisploeg schoot in totaal 20 driepunters raak tijdens game 4. Game 5 in San Francisco zal gespeeld worden in de nacht van donderdag op vrijdag.
De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!
EASTERN CONFERENCE RND 2
Is Igor Shesterkin wakker geworden? De belangrijkste speler van de Rangers in het reguliere seizoen kwakkelde wat in de serie tegen Pittsburgh, maar lijkt beter en beter in vorm te komen. Afgelopen zondag was de Rus goed voor 43 saves en gaf daarmee New York de kans terug te komen in de serie. De Hurricanes wachten daardoor nog altijd op hun eerste overwinning buitenshuis. Tegen de Bruins verloren ze al hun drie uitwedstrijden en in Game 4 willen de mannen van Rod Brind’Amour eindelijk eens afrekenen met dat uit-complex.
HOME, SWEET HOME
Het was een vermakelijke openingsfase en dat was vooral een compliment voor de Rangers. Zij werden in Raleigh bij vlagen weggespeeld, maar die zege in Game 3 gaf vertrouwen. Frank Vatrano deed daar nog een schepje bovenop met zijn PPG in de eerste periode. Op dat moment leek de twijfel toch weer toe te slaan bij de Canes. Daarbij liepen ze ook nog eens aan tegen een totaal opgeleefde Igor Shesterkin. De Rus heeft zichzelf teruggevonden en was ook in Game 4 een doorn in het oog.
Dat was ook Adam Fox. De blueliner was als aangever betrokken bij de 1-0 en kreeg zelf de 2-0 op zijn naam. Voor de Rangers verliep deze wedstrijd helemaal naar wens en na de 3-0 van Mika Zibanejad wisten ze dat het eigenlijk wel goed zat. Het geloof was weg bij Carolina, daar kon zelfs de 3-1 van Teuvo Teravainen niets aan veranderen. Andrew Copp werd halverwege de derde periode beloond voor een uitstekende wedstrijd. Hij had al twee assists en zorgde nu zelf voor het slotakkoord.
UP NEXT:
Het blijft opmerkelijk dat de sterke Carolina Hurricanes uit maar geen vuist kunnen maken. Ja, ze speelden een prima Game 3 in MSG maar stonden wel met lege handen. Nu heeft Rod Brind’Amour er nog een probleem bij. Igor Shesterkin heeft definitief zijn topvorm teruggevonden. De coach zal zich nog meer zorgen maken over de powerplay van zijn team. Na vier wedstrijden in deze serie heeft dat deel van de special teams nog niet geleverd. Met 5-for-36 hield het in de eerste ronde overigens ook niet over. Vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) staat er behoorlijk wat druk op de Canes in Game 5 van deze best-of-7.
WESTERN CONFERENCE RND 2
Tijdens het reguliere seizoen steken we regelmatig de loftrompet over Connor McDavid, maar in dit postseason schakelt de superster nog een tandje bij. Hij heeft 10 wedstrijden achter de rug en daarin al 23 punten verzameld. Maatje Leon Draisaitl doet met 19 overigens nauwelijks voor hem onder. Dit duo was, samen met Evander Kane, ook magistraal in Game 3 en de belangrijkste reden voor de 2-1 voorsprong van Edmonton. Voor Calgary is de opdracht even simpel als loodzwaar. Om uitzicht te houden op de Conference Final zullen ze in Game 4 McDavid in toom moeten houden. En in deze vorm is dat geen sinecure.
OLIE OP HET VUUR
Jacob Markstrom was dit seizoen nauwelijks op een foutje te betrappen, maar de goalie hielp de Oilers al na een paar seconden in het zadel. Ryan Nugent-Hopkins strafte de fout meedogenloos af. Een paar wedstrijden geleden had het momentum al de kant van Edmonton gekozen en het leek niet van plan dit te wijzigen. Zeker niet toen Zach Hyman halverwege de eerste periode ook nog eens voor 2-0 zorgde. Wie anders dan McDavid en Draisaitl gaven hierbij de assist. Evander Kane was de grote man tijdens Game 3 en schoot in Game 4 de 3-0 tegen de touwen. Dit alles nog altijd in de eerste periode.
Met 2-for-12 was de PP van Calgary niet overdreven succesvol, maar in de tweede periode was het dankzij Elias Lindholm eindelijk weer raak. Mikael Backlund gaf dit 36 seconden later een geweldig vervolg door de Flames helemaal terug in de wedstrijd te brengen. Rasmus Andersson trok, halverwege de derde, de stand gelijk. Met een zeer opmerkelijk doelpunt. De Oilers lieten zich niet van hun stuk brengen. Met zijn tweede van de avond hielp Nugent-Hopkins de thuisploeg weer aan de leiding. Met ook zijn tweede van de wedstrijd bepaalde Kane de eindstand op 5-3.
UP NEXT:
Het lukte de Flames om McDavid en Draisaitl van scoren te houden. Het lukte hen niet om ze het geven van een assist te beletten. Calgary krijgt in deze serie maar geen vat op de aanval van Edmonton en kijkt nu eliminatie in de ogen. Vrijdag (03.30 uur Nederlandse tijd) keert het circus terug naar Calgary, waar de fans hun Flames naar de overwinning in Game 5 moeten schreeuwen. Het seizoen voor de Flames is te mooi om dit nu al te laten eindigen. Aan de andere kant lijkt Jay Woodcroft telkens op de juiste knoppen te drukken. Hij en zijn Oilers hebben, zoals reeds gezegd, het momentum in deze serie.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
