Home Blog Pagina 233

2022 NBA Draft Prospects: guards

Lars Leeftink
-
0
2022 NBA Draft Prospects: guards

De NBA Draft is in de nacht van donderdag op vrijdag 23 juni het toneel voor de gloednieuwe talenten die vanuit Europa of college richting de NBA gaan. Ook dit jaar maakt SportAmerika weer een prospect watch series, en we beginnen met guards in de 2022 NBA Draft.

JADEN IVEY

Het is niet een fantastische draft class als het gaat om guards, maar er steekt toch wel een speler met kop en schouders boven de andere guards in deze draft uit. Jaden Ivey heeft twee fantastische jaren bij Purdue achter de drug en is de beste guard in deze draft. De kans dat Ivey in de top 5 van deze draft gekozen gaan worden is vrij groot. In 2021-22 noteerde hij 17.3 PPG, 4.9 RPG, 3.1 APG (46% FG, 36% 3PT). Een echte pure playmaker is Ivey niet en zal hij ook nooit worden, maar in alles lijkt hij verder enorm veel op Ja Morant.

Ivey is een explosieve atleet die op zijn best is tijden fastbreak-momenten en in de pick-and-roll. In halfcourt offense komt hij het best tot zijn recht als driver naar de basket, waar hij net zoals Morant enorm goed is in het afronden van schoten en het lang behouden van balans. Zijn midrange is daarnaast ook prima, terwijl zijn balbehandeling ervoor zorgt dat hij gemakkelijk naar de basket kan gaan en daarnaast in de pick-and-roll succesvol kan zijn.

Net zoals bij Morant is het grootste verbeterpunt consistentie als het aankomt op defense, playmaking (waar Morant bijvoorbeeld beter in is) en zijn driepuntschot. In beide is Ivey het afgelopen seizoen beter geworden, maar in de NBA wordt de tegenstand zwaarder. Verwacht dan ook vooral in het tweede of derde NBA-seizoen van Ivey een enorme verbetering qua productie en effectiviteit. Hij zal in de NBA waarschijnlijk een scoring point guard zijn in de rol die Morant nu bij de Grizzlies vervult.

SHARPE EN DANIELS

Daarachter wordt het een stuk lastiger en is de groep enorm groot. We beginnen met twee wildcards: Shaedon Sharpe (Kentucky) en Dyson Daniels (G League). Shaedon Sharpe wordt gezien als een scoring shooting guard in de NBA, maar het is lastig om hem ecth te evalueren. Sharpe speelde afgelopen seizoen niet voor Kentucky, waardoor niemand echt een goed beeld van hem heeft.

Duidelijk is dat Sharpe een enorme atleet is voor de positie met een bizarre wingspan en de kwaliteit om vanaf elke plek te scoren en te produceren. Het team dat een ball handler en scorer nodig heeft in hun backcourt met enorm veel upside zal verliefd raken op Sharpe. Toch is het ook duidelijk dat Sharpe een project is voor de lange termijn. Hij zal moeten wennen aan het niveau, de professionele systemen en de fysieke uitdaging in de NBA. Sharpe zal waarschijnlijk een eerste optie als scorer worden vanaf de shooting guard-positie, met scorend vermogen vanaf alle drie de niveaus. Sharpe is misschien wel de speler in deze draft met de meeste upside. Hij is tevens pas 19 jaar als hij aan zijn eerste seizoen in de NBA gaat beginnen.

DANIELS

Van Daniels is er meer recenter beeld beschikbaar en is het wat makkelijk om hem te evalueren. Het is duidelijk dat Daniels niet per se zo’n atleet is als Sharpe en Ivey. Zijn enorme lengte en wingspan zorgen er echter voor dat hij als point guard een groot voordeel heeft. Hij gebruikt zijn lengte goed om mismatches te creëren in de post. Daarnaast is Daniels waarschijnlijk de beste pure point guard en passer in deze draft. Toch valt er ook voor Daniels nog veel te verbeteren.

Zo schoot hij in de G League maar 25% van achter de driepuntlijn. Hij heeft de range en de kwaliteiten, maar consistentie en schotselectie zal beter moeten. Ook zal zijn consistentie verdedigend gezien nog moeten verbeteren, alhoewel hij wat dat betreft een beetje in dezelfde situatie zit als Sharpe. Daniels zal in de NBA een lange point guard en mogelijk triple double-machine zijn die zowel als basisspeler als als point guard vanaf de bank een belangrijke rol kan spelen. Dit zal wel op lange termijn zijn, en daarnaast zal hij nooit een pure scorer of schutter worden. Ook als secondary ball handler zal hij goed kunnen functioneren.

OVERIGE FIRST ROUND GUARDS

Benedict Mathurin is een lange en atletische shooting guard die in de NBA ook op small forward in actie zou kunnen komen. Mathurin is een pure volume scorer die vanaf elke plek op het veld productief kan zijn. Zijn consistentie zal nog moeten verbeteren, maar qua schotselectie en percentages (45% FG, 37% 3PT) heeft Mathurian allang bewezen dat hij vanaf alle drie de niveaus aanvallend gezien gevaarlijk kan zijn. De grote vraag is vooral of Mathurian verdedigend gezien ook beter en consistenter kan worden. Mathurin zou goed in een rol passen als sixth man voor een team dat scorend vermogen nodig heeft vanaf de bank. Op de lange termijn kan Mathurin een starting shooting guard worden met 3-and-d potentie.

Johnny Davis lijkt veel op Mathurin. Hij zal net zoals Mathurin 20 jaar oud zijn, was BIG Ten player van 2021-22 (Mathurin PAC-12 player van 2021-22) en ook Davis zal in de NBA vooral succesvol zijn als scoring shooting guard. Davis is iets minder lang dan Mathurin en is tevens een mindere schutter van achter de driepuntlijn (31%), maar voor de rest lijkt zijn profiel enorm op dat van Mathurian. Davis is een scorer puur sang en is vooral op zijn best als hij naar de basket kan gaan en zijn werk kan doen in de midrange en in de post.

Verdedigend is Davis echter een veel betere speler dan Mathurin. Aanvallend gezien zal de vraag echter vooral zijn of Davis meer kan zijn dan een sixth man en of hij zijn aanvallende speelstijl consistent kan maken. Zijn schotselectie liet, zeker tijdens de tweede seizoenshelft bij Wisconsin, te wensen over (44% FG). Van zowel Davis als Mathurin hoeft er ook niet veel verwacht te worden als playmakers en passers.

AGBAJI

Er zijn echter nog veel meer guards die de eerste ronde van de 2022 NBA Draft kunnen halen. Ochai Agbaji is waarschijnlijk de meest solide speler in deze draft. De ervaren speler van Kansas kan verdedigen, schieten, cutter zijn en rebounden. Als playmaker is Agbaji niet fantastisch en met zijn 22 jaar oud is hij een stuk ouder dan de andere namen in dit artikel, maar de shooting guard/small forward kan vanuit elke plek op het veld scoren en zal in de NBA vooral een 3-and-D speler zijn met enorm veel atletisch vermogen en niet per se enorm veel upside.

Met TyTy Washington en Kennedy Chandler zijn er ook nog twee interessante point guards en ball handlers/playmakers beschikbaar met flink wat upside. Chandler is vooral klein voor de NBA, terwijl Washington vooral moet werken aan zijn defense en schotselectie. Beide hebben echter laten zien te kunnen scoren vanuit elke positie op het veld en prima schutters te zijn. Beide zullen vanaf de bank van een NBA-team als extra ball handler van de tweede unit kunnen fungeren, en zeker bij Washington is er upside voor meer.

BRANHAM EN BEAUCHAMP

Tot slot ook nog wat aandacht voor Malaki Branham en Marjon Beauchamp. Beide shooting guards zullen niet veel creëren voor andere spelers en creëren ook niet makkelijk schoten voor hunzelf, maar hebben potentie als 3-and-D spelers. Branham schoot rond de 40% van achter de driepuntlijn en beide spelers beschikken over enorm veel lengte en wingspan om als shooting guard of small forward verdedigend gezien ook sterk te zijn in de NBA. Voor Beauchamp zal als schutter wat bter moeten worden. Hun lichamen zullen zich daarnaast nog verder moeten ontwikkelen en er zal meer consistentie in moeten komen, maar al met al hebben beide spelers de potentie om een zeer waardevolle 3-and-D speler te worden in de NBA.

NBA DRAFT 2022 GUARD RANKINGS

Ivey en Sharpe zijn de enige guards die waarschijnlijk in de top tien gekozen worden, met Mathurin die daar als derde bij kan komen vanwege zijn aanvallende kwaliteiten en upside. Washington en Branham hebben van alle guards in deze class de meeste upside om elite spelers te worden, terwijl Agbaji de grootste zekerheid is dankzij zijn complete profiel en zijn ervaring.

Photo: Marc Lebryk-USA TODAY Sports

NHL Play-Offs: preview Eastern Conference Final Tampa Bay – New York

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: preview Eastern Conference Final Tampa Bay – New York

Afgelopen nacht maakten Colorado Avalanche en Edmonton Oilers er met veertien goals in Game 1 al een waanzinning spektakel van. Aankomende nacht openen Tampa Bay Lightning en New York Rangers het bal in de Eastern Conference Final. Waar de ploeg van Jon Cooper een aantal vrije dagen heeft gehad, moesten de Rangers tot het gaatje gaan tegen divisiegenoot Carolina Hurricanes. Net als in de Western Conference, zal ook deze serie het nodige vuurwerk gaan opleveren!

De serie tussen New York Rangers en Tampa Bay Lightning is geen onbekende matchup in de play-offs. Het is een rematch van de laatste keer dat de Rangers in de Eastern Conference Final stonden. In 2015 won de ploeg uit Tampa Bay over zeven wedstrijden en voor de Rangers begon hiermee als het ware de rebuild. Na twee postseason busts tegen Pittsburgh Penguins (2016) en Ottawa Senators (2017), viel de inmiddels bekende brief van het Front Office op de deurmatten van de fans uit New York. Grappig detail: De “rebuild-trade” was uiteindelijk Ryan McDonagh die in 2018 the Big Apple verruilde voor het zonnige Tampa Bay.

Een kleine vier jaar later hangt de vlag er bij de Rangers weer heel anders voor. Met een totale transformatie van het roster – Chris Kreider is de enige speler die er in 2015 ook bij was – gaan de New Yorkers andermaal de uitdaging aan. Met het thuisvoordeel én een beter onderling record in het offseason, zal de ploeg van Gerard Gallant erop gebrandt zijn de tweevoudig winnaar het vuur aan de schenen te leggen.

TWEE GEWELDENAREN ONDER DE LAT

Je kunt er zelfs als neutrale toeschouwer niet om heen: Aan beide kanten staat er tussen de palen een geweldenaar onder de lat. Andrei Vasilevskiy versus Igor Shesterkin wordt dé parel deze serie. De regerend Conn Smythe winnaar tegen (unaniem?) aankomend Vezina Trophy winnaar. Bovendien dingt de Russische goalie uit New York samen met Auston Matthews en Connor McDavid zelfs mee om de Hart Trophy.

Vasilevskiy staat al een aantal seizoenen gigantisch buiten kijf in Tampa Bay. Met een .927 sv% en een xGSA% van 13.7 in 25 wedstrijden waren zijn prestaties buitenaards. Een jaar later deed de Russische goalie er nog een schepje bovenop. In 23 wedstrijden prolongeerde Tampa Bay haar titel met een .937 sv% en een xGSA van 17.3 voor de 27-jarige doelman.
Ondanks de voorzichtige start dit postseason, zijn zijn statistieken ook dit jaar watertandend. In vier wedstrijden tegen de Panthers liet de goalie er slechts drie door en staat de teller op dit moment op een .932 sv% met daarbij een 10.1 xGSA. Slechts één doelman doet het dit jaar beter in de play-offs: Igor Shesterkin.

EN FUEGO SHESTERKIN

Met het beste regular season record van alle goalies in onder meer xW, 37.2xGSA en een .935sv% is het niet meer dan logisch dat Shesterkin zich topfavoriet voor de Vezina Trophy mag noemen. Zijn impact op de prestaties in New York zijn dit seizoen dusdanig groot, dat ook een uitverkiezing voor de Hart Trophy nog in het verschiet ligt.
In de play-offs maakte de jonge Rus tegen Pittsburgh een aantal slippertjes in Game 3 en 4, maar was vooral in de serie tegen de Hurricanes buitenaards. In totaal staat de doelman nu op een xGSA van 15.8 na veertien wedstrijden. Bovendien voegde de goalie zich met twee assists in Game 7 tegen Carolina zich in een illuster rijtje doelmannen.

De clash tussen de landgenoten onder de lat is wellicht hét affiche in de Conference Final. Toch liggen de statistieken en prestaties dusdanig dicht bij elkaar, dat andere linies de doorslag gaan geven. En deze linies liggen enigszins in het voordeel van de titelverdediger.

BLUE-LINE AAN BEIDE KANTEN DIEP

Op de blue-line is uiteraard Victor Hedman the man. In de xW statistieken voert de Zweed de lijst aan van alle spelers op het roster in Tampa Bay. Met tien punten in elf wedstrijden is ook zijn inbreng deze play-offs van grote klasse en speelt hij in de 5 v 5 ook ‘vintage’. Met de 31-jarige blue-liner op het ijs produceert de titelverdediger in totaal 58% van haar goals. Toch zijn ook Ryan McDonagh, Erik Cernak en Mikhail Sergachev namen die het verschil maken in Florida. Ondanks het feit dat dit drietal redelijk average het postseason afwerkt, moet men niet vergeten dat Tampa Bay met behoorlijk wat power te maken kregen. In de eerste ronde moest men tot het gaatje gaan tegen Toronto. In de tweede ronde diende men af te rekenen met de meest scorende regular season ploeg Florida Panthers.

New York Rangers heeft daarentegen ook een blue-line klepper in de persoon van Adam Fox. De huidig Norris Trophy houder leidt dit postseasson het klassement in punten voor wat betreft verdedigers: achttien punten (vijf goals, dertien assists). Extra bijzonder gezien het feit dat dit zijn eerste, echte play-off seizoen is. ‘Partner in crime’ Ryan Lindgren completeert de eerste linie van de Rangers. De 22-jarige Amerikaan is qua statistieken niet de meest in het oog springende naam door het missen van een aantal wedstrijden deze play-offs, maar stelt Fox wel in staat zijn beste spel op het ijs te kunnen leggen.

Achter het duo heeft head coach Gerard Gallant bovendien de beschikking over onder meer Jacob Trouba, K’Andre Miller, Justin Braun en Braden Schneider. Aanvallend zijn dit niet de namen die het verschil maken, maar het klusje vooral defensief klaren.

STUIVERTJE WISSELEN IN DE AANVAL

Veel ijshockeyfans zien op basis van papier en onderbuikgevoel Tampa Bay de serie relatief eenvoudig naar zich toe trekken, zeker na de sweep tegen Florida Panthers. Groot gemis bij de Floridianen is Brayden Point. De forward is nog altijd herstellende van een blessure en het punt lijkt bereikt, waarbij het spelen van überhaupt een wedstrijd al een bonus is voor Tampa Bay.De vanuit Chicago overgekomen Brandon Hagel zal naar alle waarschijnlijkheid op de first-line zijn plaats innemen. Samen met onder meer Nick Paul en Alex Killorn, zal dit trio een sleutelrol kunnen gaan spelen. Buiten het aanvallende geweld van Nikita Kucherov en Steven Stamkos hangt veel af van de second- en third-line.

Het goede nieuws voor de titelverdediger, is het feit dat de Rangers defensief het hoogste aantal  High Danger Chances against noteren. Met gemiddeld 17.53 hebben ze verreweg het meeste aantal van alle teams uit de play-offs. Met een excellerende Shesterkin tussen de palen valt dit gegeven nog enigszins onder de radar, maar met het aanvallende geweld van Tampa Bay in het vooruitzicht zou dit zomaar een doorslaggevende factor gaan worden in de serie.

NEW YORK OOK BEHOORLIJK DIEP

Bij New York heeft men aanvallend uiteraard ook allesbehalve klagen. Na een geweldige Trade Deadline doen de Rangers qua diepte niet onder voor de ploeg van Jon Cooper. Het trio Chris Kreider – Mika Zibanejad – Frank Vatrano is gezamenlijk goed voor een puntenaantal van 38. Op de second-line valt er ook weinig te klagen met Artemi Panarin – Ryan Strome – Andrew Copp. Vooral de van Winnipeg Jets overgekomen Copp is een schot in de roos gebleken voor de New Yorkers. Met twaalf punten in dit postseason is de 27-jarige Amerikaan bezig aan zijn beste play-off optreden ooit. Kleine kanttekening: Daar de Rangers twee rondes van de play-offs hebben overleefd EN Copp minimaal 50% actief is geweest, is de 2022 first-round pick nu definitief voor Winnipeg.

De third-line bestaande uit first overall Alexis Lafreniere – Filip Chytil en Kaapo Kakko presteert tot dusverre okay-ish, maar geeft Gallant kwalitatief natuurlijk veel diepte. Met ook nog Barclay Goodrow op de vierde lijn is het nog geen uitgemaakte zaak wie er kwalitatief het beste aanvallende roster heeft.

UP NEXT

Desalniettemin hebben beide ploegen het lastig om in de 5 v 5 het net te vinden. Met de Rangers op een slagingspercentage van 67% en Tampa Bay op “slechts” 50%, zullen de Special Teams een belangrijke rol kunnen gaan spelen. Kort achter Colorado Avalanche hebben de Rangers op de powerplay het beste record met een successie van 32.5%. Als Jon Cooper en zijn mannen de penalty kill op orde kunnen brengen, zal het voor New York lastig worden om Tampa Bay over maximaal zeven wedstrijden bij te houden.

Daarmee tot de conclusie komend dat op papier wellicht Tampa Bay een streepje voor heeft op New York. Toch waren Pittsburgh Penguins en vooral Carolina Hurricanes dit ook ten opzichte van de Rangers. Er zijn gekkere dingen gebeurd in de play-offs. Groot voordeel is uiteraard het feit dat de ploeg uit Florida “fris en fruitig” aan de Conference Final kan beginnen. Vuurwerk zal het in ieder geval zeker gaan worden!

NHL Update: Spezza met pensioen, Marchand in lappenmand en weer goud voor Finland

Hans Mulder
-
0
NHL Update: Spezza met pensioen, Marchand in lappenmand en weer goud voor Finland

De trein die play-offs heet, dendert door richting de Stanley Cup Final, maar in deze update staan we ook even stil bij ander nieuws. Deze week besloot Jason Spezza zijn actieve loopbaan te beëindigen en kwamen de Boston Bruins met nieuws over Brad Marchand. Feest was ’t in het land van de 1000 meren. Finland is namelijk de nieuwe wereldkampioen!

JASON SPEZZA BERGT SCHAATSEN OP

Afgelopen weekend kondigde Jason Spezza zijn pensioen aan. De zevende wedstrijd tegen de Tampa Bay Lightning was niet alleen de laatste wedstrijd van de Toronto Maple Leafs dit seizoen, maar tevens de allerlaatste in de indrukwekkende loopbaan van Jason Spezza. Zijn NHL-loopbaan begon op 24 oktober 2002 met een assist tegen de Boston Bruins en eindigde dus twee decennia en bijna 1350 wedstrijden (inclusief play-offs) later met die nederlaag in Game 7.

In 2001 werd Spezza als tweede gekozen in de draft. Alleen Ilya Kovalchuk werd eerder opgepikt door de toenmalige Atlanta Trashers. Het waren de Ottawa Senators die zich over de jonge Spezza ontfermden. Of was het andersom? Spezza debuteerde in het seizoen 2002-2003 voor de Sens. De club verloor dat seizoen in de Conference Finals van de Devils (4-3), maar een grote rol was voor de jeugdige Jason Spezza nog niet weggelegd. Hij speelde 33 duels in het reguliere seizoen en slechts 3 in de play-offs.

GEVESTIGDE NAAM

Hoe anders was dit een jaar later. In een team met onder meer Marian Hossa, captain Daniel Alfredsson en een 26-jarige Zdeno Chara eindigde Spezza met 22 goals en 33 assists. Het was een voorbode voor wat komen ging, want de productie werd in de jaren daarna flink opgeschroefd. Spezza kreeg gezelschap van onder meer de iets oudere Dany Heatley en zou achtereenvolgens 90 punten, 87 punten en 92 punten noteren. In 2004-2005 deed hij het met 117 punten zelfs nog veel beter, maar dit was in de AHL, tijdens de lockout.

De centre uit Ontario groeide uit tot een elitespeler in de NHL en zou met Team Canada in 2015 wereldkampioen worden. Dat toernooi in Tsjechië leverde Canada de 25e titel op, Spezza verzamelde 14 punten en werd verkozen tot beste aanvaller. De titel MVP ging overigens naar Jaromir Jagr, die toen 43 was en aankondigde te stoppen als international. Een olympische titel ontbreekt op het palmares van Spezza. In 2010, de Spelen van Vancouver, kampte de centre met blessureleed en was ’t ondanks 57 punten niet zijn meest gelukkige seizoen. Sommige fans in Ottawa waren hem zelfs liever kwijt dan rijk, omdat Spezza defensief nog wel eens een steekje liet vallen.

BIJNA RAAK

Drie jaar eerder, in 2007, hadden Spezza en de Senators de heilige graal voor het grijpen. Jason Spezza was dat jaar goed voor 34 goals en 87 punten in het reguliere seizoen en 22 punten in de play-offs. Via Pittsburgh, New Jersey en Buffalo plaatsten ze zich betrekkelijk eenvoudig voor de SCF, maar in vijf wedstrijden waren de Anaheim Ducks daarin te sterk. Jason Spezza zou daarna nooit meer zo dicht in de buurt van de Stanley Cup komen.

In Ottawa was een haat-liefdeverhouding ontstaan en in 2014 wenste Jason Spezza een trade. Hij had de Senators 11 jaar gediend, 686 wedstrijden gespeeld, 251 goals gescoord en 687 punten verzameld. Dallas werd zijn nieuwe werkomgeving in ruil voor onder meer een piepjonge Nicholas Paul. De man die namens de Tampa Bay Lightning de allerlaatste wedstrijd van Spezza in de NHL besliste.

ENE DEUR OPENT, WAAR DE ANDERE SLUIT

Met respectievelijk 62 punten en 63 punten waren de eerste seizoenen in Dallas nog goed. Vanaf 2016-2017 begonnen heel voorzichtig de jaren te tellen voor de tweevoudig All-Star. Hij bleef vijf seizoenen in Texas om in 2019 terug te keren naar Canada. Met de Maple Leafs hoopte Jason Spezza de Stanley Cup te kunnen winnen, maar helaas zal dat een klein smetje op een grootse carriere blijven. Na 1248 wedstrijden in het reguliere seizoen, 363 goals en 995 punten is het mooi geweest. De centre blijft behouden voor de sport en de Maple Leafs. Spezza wordt assistent van general manager Kyle Dubas.

BRAD MARCHAND GEOPEREERD AAN HEUP

Brad Marchand zal de eerste weken van het nieuwe seizoen moeten missen. De aanvaller van de Boston Bruins is vorige week geopereerd aan beide heupen en zal zo’n zes maanden uit de roulatie zijn. Marchand, 34 inmiddels, was dit seizoen namens Boston nog goed voor 32 goals en 80 punten tijdens de 70 wedstrijden die hij speelde. In de play-offs waren zijn 4 goals en 11 punten niet genoeg om de B’s voorbij Carolina te loodsen.

FINSE LEEUW BRULT OOK OP WK

Voor de tweede keer in een paar maanden tijd mochten de Finse ijshockeyers een gouden medaille in ontvangst nemen. In Beijing veroverden ze hun eerste olympische titel en in het eigen Tampere legden ze zondag beslag op hun vierde wereldtitel. Voor het derde WK op rij ging de finale tussen Finland en Canada en voor de tweede keer trokken de Finse Leeuwen aan het langste eind. In OT kroonde Sakari Manninen zich tot goudhaantje van zijn land. De 30-jarige aanvaller, die na de Russische invasie in Oekraïne zijn contract bij Salavat Yulaev UFA inleverde, besliste de finale met een curieuze PPG: 4-3.

Na de groepsfase schakelden de Finnen in de kwartfinale Slowakije uit. Daar kunnen ze het blauw-wit van de Finnen inmiddels niet meer zien, want in Beijing overkwam de Slowaken hetzelfde. Ook toen vonden ze hun Waterloo tegen Finland. In de halve finale versloeg de olympisch kampioen vervolgens de VS met 4-3. Met een goal en twee assists was Miro Heiskanen erg belangrijk in dat duel. Canada maakte in de halve finale korte metten met de Tsjechen: 6-1. Het scheelde echter niet veel of ze hadden die halve finale nooit bereikt.

CANADEES KARAKTER

In de kwartfinale tegen Zweden keken de Canadezen na 40 minuten tegen een 3-0 achterstand aan. Karl Klingberg, William Nylander en Max Friberg toonden zich trefzeker voor de Tre Kronor. Ryan Graves blies de Canades hoop nieuw leven in, maar pas in de slotminuten kwam Team Canada langszij. Pierre-Luc Dubois zorgde voor aansluiting en Matt Barzal voor de gelijkmaker. Beide spelers waren eveneens betrokken bij de gamewinner van Drake Batherson, slechts 43 seconden in OT.

TWEE PRACHTIGE FINALES

De Finnen hadden dan ook gewaarschuwd moeten zijn. Nadat Dylan Cozens de score in de finale had geopend in de tweede periode sloeg het gastland in de derde keihard terug. Twee goals van Mikael Granlund en één van Joel Armia brachten de Finnen op de tribune in vervoering. Zach Whitecloud en Max Comtois legden hen in de laatste minuten echter het zwijgen op. Een dubieuze hooking call op Thomas Chabot leidde de ondergang van Canada in. Op aangeven van Granlund en Heiskanen schoot Manninen de Finnen naar de wereldtitel. Zij zijn na Zweden in 2006 het enige land dat in één jaar zowel de olympische titel als de wereldtitel veroverde.

De troostfinale tussen de VS en Tsjechië werd een ongekend spektakelstuk. Team USA begon met een 3-2 voorsprong aan de derde periode, maar daarin kreeg de ploeg maar liefst 6 Tsjechische goals om de oren. Mede dankzij onder meer een hattrick van David Pastrnak en twee goals van David Kampf wonnen de Tsjechen met 8-4. Met een goal en een assist deed Roman Cervenka het rustig aan in die wedstrijd, maar met 17 punten kroonde de Tsjech zich wel tot topscorer van dit WK. De Finse goalie Juhi Olkinuora werd verkozen tot MVP van het toernooi. Hij noteerde een .948 sv% en 1.11 GAA.

Cover photo: John E. Sokolowski/USA Today Sports

NHL Play-Offs: Colorado verslaat Edmonton in slugfest

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Colorado verslaat Edmonton in slugfest

Er is al zo ontzettend veel gebeurd in de NHL Play-Offs en toch is de uiteindelijke winnaar pas halverwege. We zijn toe aan de Conference Finals en dus zijn er nog vier teams over. In het westen staan twee aanvallende supersterren tegenover elkaar. In het oosten twee elite goalies. Het kan niet anders of dit moet onwaarschijnlijk prachtig vuurwerk opleveren! En bij SportAmerika houden we je natuurlijk op de hoogte!

WESTERN CONFERENCE FINAL

Een serie om van te watertanden. In Connor McDavid en Nathan MacKinnon staan twee van de meest begaafde spelers van de planeet tegenover elkaar, maar dan doe je de Leon Draisaitls en Cale Makars van deze wereld tekort. McDavid en Draisaitl zijn fenomenaal in het postseason met elk 26 punten na twee ronden. MacKinnon is met 13 punten topscorer bij de Avs, die als favoriet aan het seizoen begonnen en dus ook aan deze serie. Colorado speelde overigens ook twee wedstrijden minder om hier te komen.

WAT. EEN. START!

Vanaf het begin was het snel, sneller, snelst. In Denver gingen ze er goed voor zitten, maar Evander Kane liet het even stil worden in de Ball Arena. Met 5 goals was hij al erg belangrijk tegen Calgary en nu opende hij ’t bal in de WCF. Lang stond die stand niet, want J.T. Compher bracht al heel rap het evenwicht terug. Zijn derde in ’t postseason én in de laatste twee wedstrijden. Voor de Avs het sein om de duimschroeven aan te draaien. De 2-1 hing in de lucht en de snelheid van Nathan MacKinnon hielp ’t naar beneden. Met vijf minuten te gaan zette hij Colorado op voorsprong.

Door een treffer van Zach Hyman met nog 22 tellen op de klok dachten de Oilers met 2-2 aan de tweede periode te beginnen. Een dubieuze treffer van Cale Makar besliste echter anders. De tweede periode begon zoals de eerste eindigde. Met een goal. Colorado hield een powerplay over aan die treffer van Makar en Nazem Kadri pakte het cadeautje graag uit. Edmonton had een goal nodig en die werd geschonken door Ryan McLeod, maar opnieuw bleef een snel antwoord niet uit. Mikko Rantanen scoorde, op aangeven van MacKinnon, de 5-3. Het duel was nog geen 25 minuten onderweg en al 8 goals!

COMEBACK OILERS SCHIET TEKORT

De negende liet ook niet lang op zich wachten. J.T. Compher kreeg de 6-3 op zijn naam door vooral goed in de weg te lopen. Dit was het einde van de werkdag voor Mike Smith. Backup Mikko Koskinen kreeg de ondankbare taak deze Avs in toom te houden. Dit lukte inderdaad. Voor even. Met het einde van de periode in zicht was het Andrew Cogliano die voor 7-3 zorgde. Pavel Francouz was inmiddels de goalie van de Avalanche. Hij verving de geblesseerde Darcy Kuemper. Hij moest in de slotminuten van de periode voor het eerst vissen. Na een prima pass van Draisaitl was daar de eerste van McDavid: 7-4.

Tegen de Flames scoorden de Oilers er vrolijk op los en tegen de ijzersterke Avalanche weigerden ze evenmin zomaar het hoofd te buigen. Derek Ryan bracht Edmonton in de derde binnen schootsafstand: 7-5. Met nog ruim zeven minuten op de klok maakte Ryan Nugent-Hopkins, met een PPG, het pas echt interessant. Het 75e SOG van de wedstrijd maakte er 7-6 van. Met de moed der wanhoop joeg Edmonton op die gelijkmaker, maar een empty-netter van Gabriel Landeskog besliste dit magnifieke duel definitief: 8-6.

UP NEXT:

Na zo’n Game 1 moet je als fan al bijna aan het zuurstof, laat staan als je zo’n wedstrijd speelt! Het maakte alle verwachtingen waar en misschien nog wel meer dan dat! Of Jay Woodcroft en Jared Bednar zo tevreden zijn, valt te betwijfelen. Defensief ging er, zeker bij de Oilers, nog wel wat mis. Het lukte Mikko Koskinen om de storm wat te luwen. Mike Smith heeft echter wel wat krediet opgebouwd in de vorige series, dus Woodcroft zal de veteraan niet zomaar laten vallen. Bij de Avalanche zien we waarschijnlijk wel de backup in Game 2, die vrijdag 02.00 uur (Nederlandse tijd) opnieuw in Denver wordt gespeeld. Francouz zal hoogstwaarschijnlijk Kuemper moeten vervangen.

Tussenstand in de serie: Colorado leidt met 1-0

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

MLB Rookie Watch 2022: week 7-8

Mick van der Nat
-
0
MLB Rookie Watch 2022: week 7-8

De American League Rookie of the Year race wordt met de week spannender. Julio Rodriguez bleef in de afgelopen twee weken goed in vorm, maar er is genoeg competitie. Ook deed MacKenzie Gore een duidt in het zakje en liet zien dat hij een naam is om in de gaten te houden. Verder nog zes andere rookies in willekeurige volgorde.

JULIO RODRIGUEZ (Seattle Mariners)

Stats: .333 (19-uit-57), 5 HR, 2 2B, 2 BB, 11 RBI, .988 OPS

Voor de derde keer op rij verschijnt J-Rod in de MLB Rookie Watch. Dit keer sloeg hij negentien hits in 57 slagbeurten. Hiermee leidde hij het hit klassement onder alle rookies. Vijf van zijn negentien hits waren homeruns en ook daarmee was hij leider. Verder sloeg hij nog twee doubles en kwam hij twee keer op de honken met een vrije loop. De Dominicaanse midvelder was tevens met elf RBI leider in het RBI klassement onder alle rookies. Alleen moest hij die eretitel delen met Kansas City Royals rookie Bobby Witt Jr.

Naast de drie categorieën waarin Rodriguez leider was gebeurde er in de afgelopen twee weken nog iets bijzonders. In de eerste wedstrijd van de series met de Oakland Athletics sloeg hij een drie-run homerun en daarmee tekende 21-jarige voor zijn vierde homerun van het seizoen. Het speciale was echter dat het zijn eerste trip langs alle honken was voor het thuispubliek van de Mariners. Met zijn homerun bracht hij niet alleen de Mariners op een vroege voorsprong, ook zorgde hij dat het publiek op de banken stond.

MACKENZIE GORE (San Diego Padres)

Stats: 16.0 IP, 19 K’s, 1 ER, 8 H, 5 BB

MacKenzie Gore verscheen voor de eerste keer in de vorige Rookie Watch, maar de San Diego Padres pitcher liet zien dat zijn prestaties niet uit de lucht kwamen vallen. In week 7 en 8 liet Gore zelfs zien dat hij nog een hoger niveau kan halen. In 16.0 innings verdeeld over drie wedstrijden en twee gestarte wedstrijden gooide hij negentien strikeouts. Alleen Cincinnati werper Hunter Greene gooide vaker drie slag dan de 23-jarige Padres pitcher. Verder kreeg hij slechts één earned run tegen. De enigste earned run die hij tegen kreeg was in de wedstrijd tegen de San Francisco Giants. Hiermee stond zijn ERA over de afgelopen twee weken op 0.56 en 1.71 ERA voor zijn carrière.

De laatste wedstrijd van de series met de Pittsburgh Pirates was voor de in Wilmington, NC geboren werper de beste uit zijn nog korte MLB carrière. 7.0 innings gooide hij voor hij van de heuvel gehaald werd. In die 7.0 innings kreeg hij slechts twee hits tegen en nul runs. Wel stuurde hij negen Pirates naar de kant met een K. Echter omdat de Padres extra innings nodig hadden om een 4-2 overwinning te boeken, kreeg Gore niet zijn vierde overwinning bijgeschreven.

BOBBY WITT JR. (Kansas City Royals)

Stats: .302 (16-uit-53), 4 HR, 7 2B, 3B, 4 BB, 11 RBI, 1.054 OPS

Vooraf werd er veel verwacht van Bobby Witt Jr. De rookie van de Kansas City Royals had echter moeite om zijn draai te vinden in MLB. Daarom is deze editie pas de eerste keer dat de derdehonkman zijn naam ziet verschijnen in de lijst. Hoewel het even duurde verdiende hij zijn plaats dubbel en dwars. Zestien hits in 53 slagbeurten gaven hem een .302 slaggemiddelde over week 7 en 8. Vier keer sloeg hij de bal over de hekken en maar liefst zeven keer eindigde hij op het tweede honk. Hij sloeg zoals eerder genoemd elf RBI en deelde daarmee de eerste plaats onder alle rookies met Julio Rodriguez. Met zijn zeven doubles was hij wel lijstaanvoerder in die categorie.

De beste dag uit de afgelopen twee weken voor Witt was op 28 mei tegen de Minnesota Twins. Hij sloeg in die wedstrijd drie hits in vijf slagbeurten. Hij mistte alleen een double voor een cycle, want hij sloeg één single, één triple en één homerun. Daarbij tekende hij voor drie RBI en twee runs. Ook stal hij zijn zevende honk van het seizoen. Witt staat met zeven gestolen honken op de tweede plaats onder rookies achter Julio Rodriguez (14 SB).

GLENN OTTO (Texas Rangers)

Stats: 11.0 IP, 9 K’s, 3 ER, 10 H, 5 BB

De eerste nieuwe naam van de Rookie Watch is Glenn Otto. De werper van de Texas Rangers startte in 2021 al zes wedstrijden voor de Rangers, maar is nog altijd een rookie. Dit seizoen staat zijn start totaal al gelijk aan dat van 2021, maar zijn twee starts van week 7 en 8 gaven hem zijn plaats in dit rijtje.

Otto startte dus twee wedstrijden en gooide daarin 11.0 innings. 6.0 innings daarvan waren in een wedstrijd met de Houston Astros en 5.0 kwamen tegen de Los Angeles Angels. In totaal kreeg hij drie earned runs tegen, waarvan twee gescoord werden door de Astros. Hij kreeg tien hits tegen en vijf vrije lopen, maar gooide wel negen strikeouts. De wedstrijd met de Houston Astros kon hij bijschrijven als een verlies partij, maar in de wedstrijd met de Angels kreeg hij de winst wel toegewezen. Hiermee staat zijn seizoenstotaal voor 2022 op twee winstpartijen en twee verlies partijen.

CHRISTOPHER MOREL (Chicago Cubs)

Stats: .293 (12-uit-41), 2 HR, 2 2B, 6 BB, 5 RBI, .884 OPS

Op 17 mei maakte Christopher Morel zijn debuut in MLB voor de Chicago Cubs. In alle elf wedstrijden die hij vervolgens speelde sloeg hij een honkslag. Morel had hierdoor een slaggemiddelde van .293 met twee homeruns, twee doubles zes vrije lopen en vijf RBI. Met zijn slaggemiddelde was hij leider van de Cubs over de afgelopen twee weken.

Op offensief gebied introduceerde de Dominicaan zich dus in de majors, maar ook op defensief gebied liet hij zijn kwaliteiten zien. In de laatste wedstrijd van de series met de Chicago White Sox kwam Jake Burger in de achtste inning aan slag. Met één man op het eerste honk leek het er op dat de bal over het hoofd van de midvelder vloog. Toch ving Morel de bal en daarmee hield hij de stand tenminste voor dat moment in het voordeel van de Cubs. Uiteindelijk verloren de Cubbies toch met 5-4 van de White Sox.

JOE RYAN (Minnesota Twins)

Stats: 11.2 IP, 11 K’s, 2 ER, 9 H, 2 BB

In de vorige editie was hij afwezig, maar Joe Ryan is terug van weggeweest. In twee starts (Cleveland Guardians 6.0 IP en Kansas City Royals 5.2 IP) gooide hij 11.2 innings. Hij kreeg twee earned runs tegen beide eerlijk verdeeld over de twee wedstrijden. Ook kreeg hij negen hits tegen en twee vrije lopen. In de wedstrijd met de Guardians gooide hij vijf keer drie slag en tegen de Royals stuurde hij zes keer iemand naar de kant met een strikeout.

Ryan gooide dus elf strikeouts en vier daarvan kwamen via zijn slider. Van de twee teams leken de Royals meer moeite te hebben met de pitch. Drie keer stuurde hij in die wedstrijd een speler naar de kant met die pitch. In het gehele seizoen gebruikte Ryan achttien keer zijn slider als strikeout pitch. Het seizoenstotaal van strikeouts van de pitcher staat op 42, wat betekend dat Ryan ongeveer 43% van de tijd zijn slider als strikeout pitch gebruikt. De pitch ziet er in ieder geval nasty uit op beeld.

JEREMY PENA (Houston Astros)

Stats: .325 (13-uit-40), 2 HR, 2B, BB, 3 RBI, .841 OPS

Jeremy Pena bleef en fuego in de afgelopen twee weken. Met dertien hits in veertig slagbeurten had hij een .325 slaggemiddelde. Hij sloeg twee homeruns en één double. Ook op de laatste dag van week 7 en 8 liet Pena nog zijn kracht zien. Pitcher Marco Gonzales van de Mariners gooide een offspeed pitch die vol op de knuppel van de kortestop kwam. Hij zette hiermee zijn totaal in MLB op acht en daarmee is hij leider van alle rookies tot nu toe.

De prestaties van de vervanger van Carlos Correa bij de Houston Astros blijven ook niet ongemerkt in de Rookie of the Year watch van MLB. Groot favoriet op dit moment voor de titel daar is Pena. De competitie is echter zeer sterk voor de 24-jarige Dominicaan. Andere favorieten voor de titel zijn de eerder genoemde Julio Rodriguez, Joe Ryan, Bobby Witt Jr. en de nog niet in de Rookie Watch verschenen catcher Adley Rutschman. Tot aan het eind van het seizoen zal de race interessant blijven om te volgen.

GRAHAM ASHCRAFT (Cincinnati Reds)

Stats: 10.2 IP, 4 K’s, 2 ER, 8 H, 4 BB

De laatste naam in de Rookie Watch editie van deze week is een nieuwe. Graham Ashcraft van de Cincinnati Reds verdiende zijn plaats met twee starts en 10.2 innings. Hij gooide slechts vier strikeouts en kreeg acht hits, vier vrije lopen en twee earned runs tegen. Zijn twee starts waren tegen de Toronto Blue Jays (4.1 IP) en San Francisco Giants (6.1 IP).

Voor Ashcraft was zijn tweede start veel beter dan zijn eerste. Tegen de Giants kreeg hij geen runs tegen en tekende hij voor de eerste quality start in de majors. Ook kreeg hij met zijn uitstekende prestaties de eerste overwinning uit zijn MLB carrière toegewezen. Ashcraft liet tevens zien dat er genoeg snelheid in zijn fastball zit. Vijf keer kwam hij boven de 100 mph uit, waardoor de Reds dit seizoen nu 97 keer de triple digits hebben aangeraakt. Dit komt vooral door mede rookie Hunter Greene, maar van 2015 tot 2021 hadden de Reds slechts 24 pitches van 100 mph+. Voor Reds fans is het slechts een doekje voor het bloeden, maar er zijn twee rookie pitchers om naar uit te kijken.

Coverfoto: Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

NHL Play-Offs: preview Western Conference Final Edmonton – Colorado

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: preview Western Conference Final Edmonton – Colorado

Terwijl afgelopen nacht New York Rangers zich ten koste van Carolina Hurricanes als laatste plaatste voor de Eastern Conference Final tegen Tampa Bay Lightning, openen Edmonton Oilers en Colorado Avalanche aankomende nacht het bal in de Western Conference Final. Velen kijken uit naar de strijd tussen Connor McDavid en Nathan MacKinnon. Plaatsen de Oilers zich voor het eerst sinds 2006 weer voor de Stanley Cup Finale? Of gaan de Avs na het verlies in 2002 nu wel all-the-way richting de finale? Vuurwerk is in ieder geval wederom gegarandeerd!

Here we go baby! De Western Conference Finale tussen Edmonton en Colorado ontbrandt aankomende nacht in alle hevigheid. Voor het eerst sinds 1998 kruisen de teams weer de degens met elkaar. Met de favorietenrol voor Stanley Cup winst in het achterhoofd, staat de ploeg van Jared Bednar aan de start van de eerste Conference Finale sinds 2001. De Canadezen staan na jaren van verwachte run en bijbehorende hiccups, nu eindelijk waar ze horen. Bovendien staat er een weergaloze clash tussen de twee beste spelers in de wereld: Connor McDavid vs Nathan MacKinnon.

CLASH OF ALBERTA PROOI VOOR OILERS

Na de winsten op respectievelijk Los Angeles Kings en Dallas Stars, kreeg het publiek na 31 jaar eindelijk weer eens de ’Clash of Alberta’ in het postseason voorgeschoteld. De serie tussen Calgary Flames en Edmonton Oilers was op papier al van te watertanden, maar dat de verwachtingen ruimschoots werden overtroffen hield niemand voor mogelijk.

In Game 1 trakteerden beide ploegen het publiek op een galavoorstelling. Van een 6-2 achterstand kwam de ploeg van Jay Woodcroft terug tot 6-6, om uiteindelijk met 9-6 toch het onderspit te delven. Met vijftien goals schoot men menig postseason record uit de boeken. Een opening dat niets minder dan pure reclame voor de sport ijshockey was en bleek “slechts” het begin van een waanzinnige clash. In de media werd de openingswedstrijd al de spreekwoordelijke kers op de taart genoemd, en terecht. Met uitzondering van Game 3 (vijf goals, red.) bolde het net in iedere Game minimaal acht (!) keer.

FREAKSHOW MCDAVID EN DRAISAITL

De loftrompet over het duo Connor McDavid – Leon Draisaitl heeft SportAmerika al geregeld gestoken. Dat de ”Freakshow” van beide heren buitenaardse vormen zou aannemen hield men echter niet voor mogelijk.

Waar de tandem in het reguliere seizoen al ieder voor zich de meeste punten uit zijn carrière noteerde — McDavid 123 punten, Draisaitl 110 punten —, is het gaspedaal in het postseason tot op de vloer en daar voorbij ingedrukt. Beide heren staan op 26 punten en noteren een ieder identieke cijfers (zeven goals, twaalf assists). Logischerwijs voert het duo hiermee het postseason klassement aan in punten. Nummers drie Adam Fox en Mika Zibanejad volgen gepast met zestien punten.

Desondanks heeft Edmonton in de persoon van Evander Kane de gewenste, aanvallende diepte gekregen. Zijn problematiek buiten Rogers Place weerhouden de forward er niet van om reeds drie hattricks dit postseason op de scoreborden te schieten. Bijzonder gegeven is het feit dat deze tegen twee van de beste verdedigende teams uit de League werden genoteerd: Los Angeles Kings en Calgary Flames.

HOE GOED DOET JARED BEDNAR ZIJN HUISWERK?

Het aanvallende geweld van de Oilers (met 52 goals de best scorende ploeg deze play-offs), doet echter nog altijd de defensie vraagtekens niet wegnemen. De goalies Mike Smith en Mikko Koskinen presteren boven verwachting deze play-offs. Feit blijft wel dat men in het reguliere seizoen league average eindigde (vijftiende plaats, red.). De teller in het postseason staat op 37, waarmee ze van alle nog actieve teams verreweg de meeste doelpunten om de oren kregen. Met de 42 treffers voor Colorado, zal ook menig record zal ook in de serie gaan sneuvelen. McDavid en co zullen de uitspraak van Johan Cruijff in het achterhoofd houden: ”Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort dan de tegenstander.”

COLORADO REKENT NA SWEEP TEGEN PREDATORS OOK AF MET ST. LOUIS

Colorado Avalanche heeft de laatste jaren in de play-offs iets meer succes gehad dan de Oilers. Toch haperde de motor van een van de topfavorieten op het moment supreme veelvuldig. Voor het bereiken van de Western Conference Final moet men terug naar het jaar 2002. Na stuivertje wisselen in de voorgaande zes veegde Detroit Red Wings in Game 7 genadeloos de vloer aan met de Avs (0-7, red.).

Dit jaar hangt de vlag er rooskleurig voor. Na een sweep tegen Nashville Predators werd St. Louis Blues relatief eenvoudig aan de kant geschoven. Vooral de beslissende treffer met nog vijf seconden op de klok zorgde voor flink wat vreugde in het Avalanche-kamp.

Met de matchup tussen Connor McDavid en Nathan MacKinnon kun je maar op een ding rekenen: Vuurwerk!

GOALIES WISSELEN STUIVERTJE, BLUE-LINE AVS DIEPER

De ploeg van Jared Bednar heeft onder de lat met Darcy Kuemper een goalie die qua statistieken niet ver verwijderd is van die van Mike Smith. Waar in het regular season Kuemper met afstand de betere was (.921 sv%, vijfde in de League), valt het kwartje met de blakende vorm van Mike Smith toch enigszins de kant van Edmonton op. De veteraan noteert tot dusverre een carrieretotaal van .930sv% en een 2.44 GAA. Zeker in deze play-offs is de 40-jarige Smith weer ‘vintage’.

Op de blue-line kan men uiteraard niet om Cale Makar heen. De 23-jarige Canadees beleeft meer dan zijn breakout seizoen met 86 punten in het reguliere seizoen (28G, 58A), maar is tot dusverre in het postseason met dertien punten (drie goals, tien assists) samen met Nathan MacKinnon lijstaanvoerder van de Avs. In de tandem met Devon Toews (vier goals, vier assists) is de first-line om van te watertanden. Daarachter heeft Bednar de beschikking over Deadline Day aanwinst Josh Manson en Jack Johnson. In afwezigheid van Smauel Girard ligt hier wellicht een kans voor de Oilers. Zowel Manson, als Johnson zijn geen puntenmachine en met een second-line Evander Kane – Ryan Nugent-Hopkins – Kailer Yamamoto kun je hiervan profiteren.

Toch zijn de Avs op de blue-line dieper dan Edmonton. Met onder meer Bowan Byram – Evan Bouchard slaapt Bednar gerust op twee oren.

LET’S GO OFFENSE!

De Belgische zanger Stromae schreef er een lied over: ‘Formidable’. Want dat is het woord wat te binnen schiet als men de aanval van de Avs onder de loep neemt. Natuurlijk zit dit lied de offense van de Oilers als gegoten met wellicht de beste speler (aller tijden?) Connor McDavid, maar de ploeg uit Denver beschikt wellicht over de beste en bovendien diepste aanval van de gehele NHL.

Het trio Nathan MacKinnon – Mikko Rantanen – Gabriel Landeskog staat buiten kijf. In het reguliere seizoen finishte het trio een ieder op meer dan 30 goals. Daarbij kwam tijdens de afgelopen Trade Deadline Artturi Lehkonen vanuit Montreal op de second-line in Denver terecht en is hij samen met onder meer Nazem Kadri en fuego. Valeri Nichushkin rond het trio af met het beste seizoen uit zijn carriere.

Net als de Canadezen heeft ook Colorado de beschikking over diepte in de derde en vierde lijn. Andre Burakovsky is de third-line winger die voor de balans op de aanval zorgt. Met vier punten in acht play-off optredens bewijst hij meer dan zijn waarde. De derde lijn heeft bovendien met JT Compher en Nicholas Aube-Kubel — die werd geclaimed van de Flyers — genoeg kwaliteit om de pressie op de Oilers te behouden.

SPECIAL TEAMS MOGELIJKE SLEUTELROL

De special teams van Colorado is er een van de buitencategorie. In 34,5% van de gevallen wordt de powerplay omgezet in een goal. Toch hebben ook de Oilers behoorlijk wat in de melk te brokkelen. Met een 28,2% zijn ook de Canadezen bepaald niet inefficient. Als er een categorie is waar Edmonton kansen heeft, is het de powerplay. Met 85,4% penalty kill percentage doet de ploeg van Jay Woodcroft het een stuk beter dan de Avs: 73,1%.

UP NEXT

Als onze vaste uitspraak in de Power Play Podcast ergens op van toepassing is, dan is het de serie tussen Colorado en Edmonton wel. Met aan beide kanten supersterren wordt het watertanden. Er gaan veel goals vallen en sneuvelen er wellicht een aantal records. Stoelriemen vast.. Western Conference Final alert.. LFG!

NHL Play-Offs: Shesterkin en Rangers elimineren Hurricanes

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Shesterkin en Rangers elimineren Hurricanes

Drie teams wisten zich al verzekerd van de Conference Finals en afgelopen nacht werd de vierde bekend. In Raleigh stonden de Carolina Hurricanes tegenover de New York Rangers. Hoe dit duel verliep en welke club zich als laatste mag melden bij de laatste vier lees je natuurlijk bij SportAmerika!

EASTERN CONFERENCE RND 2

Drie teams waren al zeker van de derde ronde en de vierde is bekend na deze Game 7. Aan de ene kant de Carolina Hurricanes die, ondanks een haperende powerplay, thuis nog altijd ongeslagen zijn. Daar tegenover de New York Rangers, gedragen door goalie Igor Shesterkin en loerend op hun kansen. Of die kansen er nu komen? Niet alleen kunnen de Canes buigen op een perfect record in thuiswedstrijden deze play-offs, maar in Raleigh hebben ze ook nog nooit een Game 7 verloren.

AGAINST ALL ODDS

Een overtreding van Sebastian Aho bezorgde de bezoekers al heel snel een powerplay. Carolina dacht deze af te stoppen, maar met nog 2 tellen te gaan, vergaten ze Adam Fox af te stoppen. De blueliner joeg de 1-0 achter Raanta. Schudde dit de Canes wakker? Niet helemaal, want na acht minuten lag de 2-0 binnen en weer was het een PPG. Mika Zibanejad schoot en Chris Kreider tikte binnen. Het zadelde Carolina op met een groot probleem. Niet alleen was er die achterstand, maar die achterstand ging nog eens gepaard met een Igor Shesterkin die voorlopig niet te passeren was.

In de tweede periode werd duidelijk waarom deze teams de minste goals tegen kregen tijdens het reguliere seizoen. New York gaf nauwelijks iets weg, maar hetzelfde gold voor Carolina. Met ’t einde van de periode in zicht moest Rod Brind’Amour noodgedwongen ingrijpen. Raanta raakte geblesseerd en werd vervangen door Pyotr Kochetkov. De 22-jarige Rus stond nog maar net onder de lat of Ryan Strome maakte er 3-0 van.

De Hurricanes hadden goals nodig. Minimaal drie voor een OT, maar het bijna logische gevolg is dat je ook ruimte weggeeft. Van die ruimte maakte Chris Kreider al vroeg in de derde gebruik. Met zijn backhand versloeg hij Kochetkov: 4-0. Een PPG van Vincent Trochek bracht nog iets van hoop terug bij de fans, maar Filip Chytil boorde deze 40 tellen later alweer de grond in. Max Domi scoorde nog een tweede voor de thuisploeg, maar Andrew Copp had het laatste woord met een empty-netter: 6-2.

UP NEXT:

De special teams en Igor Shesterkin maakten het verschil voor de New York Rangers in deze serie. Na een haperende eerste ronde was Shesterkin magistraal in de tweede. We kunnen dat ook gerust zeggen over de powerplay van de Blueshirts. Tijdens het reguliere seizoen was dit al goed verzorgd, maar met name de laatste twee wedstrijden tegen de Canes maakte de PP het verschil met vier goals. Het helpt ook zeker dat grote spelers als Mika Zibanejad en Chris Kreider op de juiste momenten opstaan. Zij mogen zich nu gaan meten met de Tampa Bay Lightning. Een serie tussen twee fenomenale goalies.

Vier PPG in twee wedstrijden dus. Dat zijn er slechts drie minder dan de Hurricanes in al hun 14 wedstrijden scoorden deze play-offs. Carolina kon op de PP geen vuist maken tegen New York en in Game 7 hielp zelf het thuisvoordeel niet meer. Brind’Amour kan wijzen naar de blessure van Frederik Andersen, maar hij kan vooral het gebrek aan scorend vermogen benoemen.

Geen enkele speler op het roster scoorde tegen de Rangers meer dan 2 goals. Van een Jordan Staal of Andrei Svechnikov werd bijvoorbeeld niets vernomen. Voor GM Don Waddell breekt een interessante periode aan. Martin Necas en Anthony DeAngelo zijn RFA en Nino Niederreiter en Vincent Trocheck worden UFA.

Eindstand in de serie: New York wint met 4-3

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

Celtics winnen game 7, gaan naar NBA Finals

Niels van der Veen
-
0
Celtics winnen game 7, gaan naar NBA Finals

De Boston Celtics gaan naar de NBA Finals. Na een spannend eind wonnen ze met 100-96 van de Miami Heat.

CELTICS – HEAT: 100-96

Voor de tweede serie achter elkaar hebben de Celtics een game 7 moeten spelen, en voor de tweede keer wonnen ze de wedstrijd. Deze game 7 was echter de belangrijkste die de Celtics in 2022 gespeeld hebben, want bij winst was een plek in de NBA Finals zeker.

De grootste voorsprong in de wedstrijd werd door de Celtics al vrij snel behaald: 15 punten. Direct na die voorsprong wisselden de Heat en Celtics elkaar af met een 8-0 run, waardoor de voorsprong op 15 stond na 12 minuten. Die voorsprong was voor de Celtics hun grootste voorsprong na het eerste kwart in game 7. Voor de Celtics was het de 35e game 7. Vooral de fast break points (13-4) en bankpunten (12-4) waren in het voordeel van Boston in het eerste kwart.

In het tweede kwart kwamen de Heat lange tijd niet in de buurt van de Celtics, die bleven hangen op de 15 punten voorsprong. Dat de Heat niet dichterbij kwamen, kwam niet door Jimmy Butler. Hij was in het tweede kwart op een missie en scoorde maar liefst 18 punten. Doordat de Heat in het tweede kwart maar liefst 19 vrije worpen mocht nemen, tegenover vijf van Boston. Van die 19 vrije worpen scoorden de Heat er 12. Aan het eind van de helft was de voorsprong nog maar 6 punten voor de Celtics: 55-49.

In het derde kwart probeerde de Heat er alles aan te doen om dichterbij te komen, maar de Celtics liepen voor de zoveelste keer uit tot 15 punten. De Heat scoorden weer een aantal keer en de voorsprong van de Celtics slonk weer tot 7 of 8 punten, maar daar bleef het bij. Bij het ingaan van het laatste kwart stond er een 82-75 voorsprong op het bord. Butler speelde tot dat moment alle 36 minuten.

In het vierde kwart scoorden de Heat vier punten op rij en was de voorsprong nog maar drie punten. Veel dichter dan kwamen de Heat niet. Halverwege het vierde kwart bleef Miami maar liefst vierenhalve minuut zonder field goal (0-9FG). Toch werd het aan het eind nog spannend. Door onder andere een 8-0 run van de Heat kwamen ze nog tot twee punten van de Celtics. Butler kreeg nog een kans om de voorsprong te claimen, maar zijn driepunter miste.

Voor Boston was Jayson Tatum belangrijk met 26 punten en 10 rebounds. Jaylen Brown en Marcus Smart waren beiden goed voor 24 punten. Bij Miami kwam Butler tot 35 punten, Bam Adebayo had er 25, en Kyle Lowry scoorde er 15.

Foto: NBA.com

NHL Play-Offs: Shesterkin en Chytil dwingen Game 7 af

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Shesterkin en Chytil dwingen Game 7 af

De eerste ronde ligt achter ons en nog acht teams maken kans op die gigantische Stanley Cup. In de nacht van 17 mei op 18 mei begint de tweede ronde en daarin komen we louter geweldige affiches tegen. Zo staat onder meer de Battle of Alberta op het programma, maar ook de burenruzie in Florida. Bij SportAmerika mis je de komende dagen niets van de actie!

EASTERN CONFERENCE RND 2

De powerplay van Carolina gaf een teken van leven in Game 5 en met slechts 17 SOG voor de Rangers had goalie Antti Raanta een veredelde snipperdag. Genoeg aanknopingspunten voor Rod Brind’Amour, maar toch was er ook reden om als een berg tegen Game 6 op te zien. Om een Game 7 te voorkomen moesten zijn Hurricanes iets doen wat hen tijdens dit postseason nog niet was gelukt: een uitwedstrijd winnen. Op 26 april gebeurde dit voor het laatst. De tegenstander die dag? De New York Rangers…

SHESTERKIN DRAAGT BLUESHIRTS…OPNIEUW

De openingsfase was voor de Carolina Hurricanes, die Igor Shesterkin direct aan het werk zetten. Het waren echter de fans van de Rangers die als eerste konden juichen. Tyler Motte klopte Antti Raanta voor zijn tweede treffer in het postseason. Nog voor de eerste periode halverwege was, moest Raanta opnieuw vissen. Een ontketende Mika Zibanejad maakte er met een PPG 2-0 van. Waar Shesterkin aan de ene kant uitblonk, daar had zijn collega het tussen de palen bij de Canes enorm lastig.

De werkdag van Raanta duurde nog geen 25 minuten. Filip Chytil schoot de 3-0 binnen en Pyotr Kochetkov werd geroepen om Antti Raanta te vervangen. De Canes verwelkomden hem met de 3-1. Brady Skjei probeerde met zijn eerste goal wat in gang te zetten. Even zag het er ook goed uit, maar met zijn tweede in korte tijd was daar opnieuw Chytil: 4-1. Vincent Trocheck bracht het verschil terug tot twee, maar ondanks wat powerplays begonnen de Canes met een 4-2 achterstand aan de derde periode.

Met een double-minor voor Jaccob Slavin begon die periode hoopvol voor de thuisploeg. Artemi Panarin pakte ’t cadeautje graag uit en met een geplaatst schot was het 5-2. Na die goal liepen de gemoederen af en toe hoog op en het zal niemand verbazen dat Anthony DeAngelo bij de festiviteiten betrokken was. Aan de stand veranderde niets meer. New York won in het eigen MSG en daarmee blijkt het thuisvoordeel ook in deze serie van groot belang. Alle wedstrijden werden gewonnen door de thuisploeg en wil New York de Conference Finals bereiken, dan moet het breken met die traditie.

UP NEXT:

Nog altijd hebben de Hurricanes geen uitwedstrijd gewonnen en daarvoor moeten ze vooral even in de spiegel kijken. Na Game 6 van deze serie hebben ze in hun zes uitwedstrijden niet minder dan 9 PPG om de oren gekregen. Brind’Amour en zijn mannen kunnen echter opgelucht ademhalen, want Game 7 wordt dinsdag (02.00 uur Nederlandse tijd) in Raleigh gespeeld. En daar zijn de Hurricanes nog ongeslagen dit seizoen. Wat zijn roster betreft, kan Gerard Gallant vrij zorgeloos naar dat duel toewerken. Dat ligt anders bij Brind’Amour. Hoe gaat Antti Raanta om met deze tegenslag en kan hij Game 7 uit het vuur slepen? We weten het dinsdag!

Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 3-3

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

Miami forceert game 7, Ham nieuwe head coach Lakers

Lars Leeftink
-
0
Miami forceert game 7, Ham nieuwe head coach Lakers

Terwijl de Miami Heat en de Boston Celtics in een game 7 gaan beslissen wie er naar de 2022 NBA Finals gaat, hebben de Lakers hun head coach gevonden.

HEAT – CELTICS: 111-103

De Miami Heat hebben in Boston een game 7 weten af te dwingen. Dit deden de Heat vooral door een fantastisch openingskwart, waarin de bezoekers op een 29-22 voorsprong kwamen. De Celtics zouden deze achterstand niet meer kunnen herstellen. Na een prima reactie in het tweede kwart van de Celtics (19-24), was het derde kwart weer voor de Heat (34-29).

In de slotfase van de wedstrijd was het overleven voor de Heat, want met het publiek erachter deden de Celtics er alles aan om de achterstand weg te werken. Tevergeefs, want Jimmy Butler zorgde er bijna in zijn eentje voor dat de Heat in Miami de kans gaan krijgen om dankzij een game 7 naar de NBA Finals te gaan. Butler scoorde 47 punten (4-8 3PT) en had ook negen rebounds en acht assists. De rest van het team was aanvallend gezien niet op zijn best, maar het was genoeg voor een 111-103 zege.

Bij de Celtics was Jayson Tatum met 30 punten de topscorer. Jaylen Brown scoorde 20 punten met zes rebounds en vijf assist, terwijl Derrick White (22 PTS) in de slotfase een paar belangrijke schoten wist te raken. Het bleek niet genoeg. De Heat schoten vooral beter van achter de driepuntlijn (43% om 33%). Game 7 is in de nacht van zondag op maandag.

LAKERS VINDEN NIEUWE HEAD COACH

De Lakers waren tussen al het playoff-geweld door nog op zoek naar een nieuwe head coach. Die hebben ze in Darvin Ham gevonden. Ham was jaren assistent bij de Bucks, waar hij met zijn staf enorm goed presteerde. Nu krijgt hij de kans bij de Lakers, iets waar LeBron James blij mee zal zijn. James was volgens de geruchten voorstander van de aanstelling van Ham. Hij zal de kans krijgen om het team volgend jaar naar de playoffs te brengen.

Foto: Maddie Meyer/Getty Images

1...232233234...804Pagina 233 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU