Home Blog Pagina 220

MLB Rookie Watch 2022: week 19-20

Mick van der Nat
-
0
MLB Rookie Watch 2022: week 19-20

Aan alles komt een einde en zo ook aan week 19 en 20 van MLB. In de afgelopen twee weken lieten vooral nieuwe rookies van zich horen. Zo kon Joey Meneses geen bal missen voor de Washington Nationals en liet Glenn Otto zien geleerd te hebben van zijn tijd in Triple-A. Verder nog zes andere rookies in willekeurige volgorde.

JOEY MENESES (Washington Nationals)

Stats: .353 (18-uit-51), 4 HR, 2B, 2 BB, 6 RBI, .985 OPS

Geboren op 6 mei 1992 in Culiacan, Mexico maakte Joey Meneses op 2 augustus zijn debuut in MLB. Hij bleek meteen een succes en hij sloot weel 19 en 20 af met een statline van .353/.377/.608 en vier homeruns. In de tweede wedstrijd van de series tegen de San Diego Padres sloeg hij een homerun tegen pitcher Yu Darvish. Een changeup aan de binnenkant van de plaat bleek niet te missen voor de 30-jarige eerstehonkman. Het was zijn vijfde homerun in negen wedstrijden tijd. Verder kwam Meneses nog twee keer op de honken met een vrije loop en sloeg hij één double.

Ook op defensief gebied liet de rookie zien klaar te zijn voor de majors. Dit keer acterend als rechtsvelder maakte hij een prachtige vangbal. Wederom moest het de San Diego Padres ontgelden, want wat een honkslag leek van Brandon Drury werd een nul. Met een mooie sliding liet hij de vangbal er simpel uitzien. Daarnaast had hij een hitting streak van elf wedstrijden op het moment van zijn actie. Deze werd verbroken in de laatste wedstrijd van de series tegen de Padres, maar in de laatste drie wedstrijden van week 20 was hij weer op dreef met vier hits uit dertien slagbeurten.

GLENN OTTO (Texas Rangers)

Stats: 16.2 IP, 7 K’s, 3 ER, 9 H, 13 BB

Glenn Otto maakte aan het begin van het seizoen al eens deel uit van de Rookie Watch. In week 7 en 8 gooide hij 11.0 innings met negen strikeouts. Daarna kende de 26-jarige rechtshandige werper echter een moeilijke periode en de Rangers stuurde hem terug naar Triple-A. 26 juni keerde hij terug in de majors, maar zijn goede niveau uit week 7 en 8 kwam pas terug in zijn laatste drie starts.

Hij gooide tegen de Houston Astros (5.0 IP), Oakland A’s (6.0 IP) en Minnesota Twins (5.2 IP) en kwam daarin tot zeven strikeouts. Otto kreeg daarentegen wel drie earned runs, negen hits en dertien vrije lopen tegen. Vier wijd gooien blijft nog altijd het zwakke punt van de Texaan, toch won hij tegen de A’s zijn eerste wedstrijd sinds 4 juni.

STEVEN KWAN (Cleveland Guardians)

Stats: .340 (18-uit-53), HR, 2 2B, 2 3B, 7 BB, 4 RBI, .926 OPS

De enige speler die zijn plekje in de Rookie Watch behield was Steven Kwan. De rookie spelend voor de Cleveland Guardians bleef en fuego en blijft ervoor zorgen dat de race voor de American League Rookie of the Year niet gelopen is. In de afgelopen twee weken had hij een slaggemiddelde van .340 in 53 slagbeurten, met twee triples, twee doubles en één homerun. Eén van zijn triples sloeg hij in de eerste wedstrijd van de series tegen de Chicago White Sox. Het bleek een clutch RBI-triple in de zevende inning, want daarmee kwamen de Guardians op gelijke hoogte en wonnen zij de wedstrijd uiteindelijk ook nog.

Offensief draagt Kwan dus veel bij aan de reeks van de Cleveland Guardians. Toch mag zijn defensieve waarde ook niet onderschat worden. Na 701 gespeelde innings heeft de linksvelder 16 Total Runs Saved, zeven meer dan de nummer twee Sam Hilliard. In de eerste wedstrijd van de series tegen de Toronto Blue Jays zette hij de wedstrijd meteen op scherp. Lourdes Gurriel Jr. sloeg in de eerste slagbeurt van de dag, een bal bijna over het hoofd van Kwan, maar deze ving hem alsnog. Na deze actie zou hij nog tweemaal een DRS op zijn naam schrijven, waardoor hij zijn voorsprong aan de top vergrootte.

JP SEARS (Oakland Athletics)

Stats: 15.1 IP, 8 K’s, 3 ER, 13 H, 4 BB

JP Sears debuteerde op 10 augustus voor de Oakland Athletics. Hij gooide voor zijn start tegen de Los Angeles Angels toch al 22 innings in de majors. Dat deed de linkshandige werper echter voor de New York Yankees. Sears kwam terecht bij de A’s door de trade die de Yankees maakten voor Frankie Montas. De ace van de Athletics werd samen met Lou Trivino naar de Bronx Bombers verhandeld in ruil voor Sears, Ken Waldichuk, Luis Medina en Cooper Bowman.

In zijn debuut gooide de 26-jarige pitcher 5.1 innings en kreeg daarin twee earned runs tegen. Het bleek zijn slechtste wedstrijd, want tegen de Texas Rangers (5.0 IP) en Seattle Mariners (5.0 IP) verlaagde hij zijn ERA naar 1.93. De Rangers kwamen helemaal niet tot scoren en de Mariners lukte het slechts één keer. In de tussentijd gooide Sears in zijn drie starts acht keer drieslag en kreeg hij dertien hits en vier vrije lopen tegen. Er zijn pitchers die slechter beginnen bij hun nieuwe club.

VINNIE PASQUANTINO (Kansas City Royals)

Stats: .370 (17-uit-46), 5 HR, 2B, 6 BB, 9 RBI, 1.159 OPS

Vinnie Pasquantino maakte van zichzelf in week 19 en 20 het volgende grote talent van de Kansas City Royals. MJ Melendez maakte al eerder deel uit van de Rookie Watch, maar Pasquantino kan zichzelf nu in hetzelfde rijtje plaatsen. In week 19 werd de aangewezen slagman, die ook uit de voeten kan als eerstehonkman, zelfs verkozen tot Player of the Week in de American League.

Toch stopte zijn award hem niet en bleef hij op dezelfde voet doorgaan. Uiteindelijk sloeg Pasquantino zeventien honkslagen in 46 slagbeurten. Hiervan sloeg hij vijf homeruns en één double. Met zijn vijf homeruns was de 24-jarige tevens lijstaanvoerder onder alle rookies. Het is voor de Kansas City Royals hopen dat de jonge slugger op dezelfde manier blijft doorgaan. Met de rookies die de Royals hebben ziet de toekomst er rooskleurig uit.

SPENCER STRIDER (Atlanta Braves)

Stats: 13.2 IP, 18 K’s, 6 ER, 12 H, 5 BB

Atlanta Braves pitcher Spencer Strider speelde op een hoog niveau tijdens de afgelopen twee weken en maakte daarom zijn comeback in de Rookie Watch. Net als Steven Kwan maakte Strider ook deel uit van de eerste Rookie Watch van het jaar, maar daarna zou hij geen deel meer uitmaken. In zijn laatste drie starts gooide hij 13.2 innings en daarin kwam de rechtshandige werper tot achttien keer drie slag. Zeker tegen de Houston Astros was hij goed in vorm met negen strikeouts in 6.0 innings.

Na 6.0 innings tegen de Astros verliet Strider dus de heuvel en dat betekende voor hem zijn honderdste gegooide inning van het seizoen. Hij gooide tot nu toe 151 keer drieslag en staat daarmee eenzaam aan kop in het rookieklassement. Hunter Greene, die de tweede plaats inneemt, gooide 127 K’s. Verder heeft hij een ERA van 2.95 en een WHIP van 1.02. Daarmee behoort hij nog altijd tot een van de favorieten om de National League Rookie of the Year te winnen. Grote concurrent daarin is teamgenoot Michael Harris.

VAUGHN GRISSOM (Atlanta Braves)

Stats: .395 (17-uit-43), 3 HR, 3 2B, 4 BB, 9 RBI, 1.121 OPS

Naast Spencer Strider was er nog een Atlanta Braves rookie die uitmuntend presteerde. Vaughn Grissom debuteerde op 10 augustus tegen de Boston Red Sox en was vanaf het eerste moment een echte hit. Hij eindigde week 20 met zeventien hits in 43 slagbeurten. Van zijn zeventien hits sloeg de 21-jarige tweedehonkman drie homeruns en drie doubles. Daarnaast kwam hij ook vier keer op de honken via een vier wijd.

Grissom maakte dus zijn debuut op Fenway Park en hij sloeg daarin meteen een homerun. De Braves speelden daarna een series tegen de Marlins op LoanDepot Park, de thuishaven van de Marlins. Ook in die series sloeg hij een homerun. Met de terugkomst van de Braves in hun eigen thuishaven sloeg de tweedehonkman zijn derde homerun uit zijn carrière. Daarmee heeft hij in elk stadion waarin hij speelde een bal over de hekken geslagen.

ALEXIS DIAZ (Cincinnati Reds)

Stats: 7.0 IP, 14 K’s, 0 ER, 3 H, 1 BB

Alexis Diaz is de rookie-closer van de Cincinnati Reds en tot nu toe laat hij zien erg goed te zijn in zijn baan. In week 19 en 20 gooide hij 7.0 innings en kreeg daarin geen enkele earned run tegen. Daarnaast gooide hij veertien keer drieslag en schreef hij één save bij. In de wedstrijd tegen de Chicago Cubs liet Diaz zien dat zijn slider een pitch is om rekening mee te houden. Hij kreeg zeven slagmensen tegen zich en gooide vier keer een K, via zijn slider.

Er was ook nog mooi familiemoment voor Alexis Diaz. Zijn broer Edwin Diaz is closer voor de New York Mets en voor de wedstrijd wisselden de twee de lineups met elkaar uit. Met de gehele familie op de tribune in shirts, die zowel Mets- als Reds-kleuren bevatten, verloren de Reds met 10-2

Coverfoto:Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

NFL 32-in-32 | Las Vegas Raiders: Jackpot met nieuwe receiver?

Toon Aerts
-
0
NFL 32-in-32 | Las Vegas Raiders: Jackpot met nieuwe receiver?

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 20 het team dat grof geld neertelde om de beste receiver in de NFL naar Vegas te lokken: de Las Vegas Raiders.

Het seizoen 2021 was er eentje met twee gezichten voor de Las Vegas Raiders. Doorheen het jaar bleef de organisatie niet gespaard van drama en controverse. Het begon met niet minder dan vier bestuursleden die vlak voor de seizoenstart opstapten. Na week 4 moest head coach Jon Gruden ontslag nemen nadat enkele e-mails lekten waarin Gruden racistische, vrouwonvriendelijke en homofobe taal gebruikte. Nog was de kelk niet geledigd voor de Raiders. In november reed Henry Ruggs namelijk vol in op de auto van een vrouw in Las Vegas, waarbij de vrouw om het leven kwam. Ruggs bleek onder invloed te rijden en werd prompt door het team ontslagen. Nog geen week later werd nòg een voormalige eerste ronde draft pick ontslagen. Damon Arnette mocht zijn biezen pakken nadat een filmpje opdook waarin hij met vuurwapens in de hand doodsbedreigingen uitte.

Desondanks konden de Raiders op het eind van de rit pronken met de eerste trip naar de play-offs sinds 2016. Onder interim-head coach Rich Bisaccia haalde het team tien zeges, waaronder een cruciale overwinning tegen de LA Chargers in de allerlaatste game van het seizoen, waarmee finaal een play-offplek werd binnen gehaald. In de play-offs ging het mis tegen de latere AFC Champions (de Cincinnati Bengals), maar toch was de teneur in Sin City positief. Het doel is nu om in 2022 met minder drama en meer rust verder te bouwen op de successen van vorig seizoen.

FREE AGENCY

Het is de Raiders menens om nog beter te doen dan vorig jaar. Dat bewezen ze toen ze alles uit de kast haalden om de beste wide receiver van de NFL binnen te lijven. Op 18 maart stuurden de Raiders hun eerste ronde en tweede ronde draft picks van 2022 naar Green Bay in ruil voor Davante Adams. Meteen kreeg Adams een vijfjarig contract ter waarde van ruim 140 miljoen dollar aangeboden. De First-Team All-Pro werd zo de bestbetaalde wide receiver in de competitie. Nog op wide receiver werden ook Mack Hollins en Keelan Cole aangetrokken om de positie zo breed mogelijk in te vullen.

Ook defensief kochten de Raiders behoorlijk in. Dat was nodig na het vertrek van Yannick Ngakoue naar de Colts, Casey Hayward naar de Falcons en Cory Littleton naar de Panthers. De vervangers mogen er alvast zijn. Linebacker Chandler Jones maakte de oversteek van Arizona en tekende een deal van drie jaar. Naast hem in de D-line kwam ook Bilal Nichols erbij. De voormalige Chicaco Bear kon een contract voor twee seizoenen ondertekenen. Ook in de secondary kwam er vers bloed bij. Rock Ya-Sin kwam over van de Indianapolis Colts in de ruil voor Yannick Ngakoue.

Tenslotte tekende een nieuwe head coach present in Las Vegas. Na tien jaar als offensive coordinator bij de New England Patriots, wilde Josh McDaniels nog eens proeven van het leven als head coach. Hij kreeg de kans van nieuwbakken GM Dave Ziegler, die Mike Mayock kwam vervangen op die positie. Ziegler en McDaniels kennen elkaar overigens erg goed, want Ziegler werkte al sinds 2013 voor de New England Patriots.

NFL DRAFT

Het nieuwe duo Ziegler en McDaniels mocht zich meteen laten gelden in de NFL Draft. De eerste- en tweede ronde keuzes waren weggeruild in de deal voor Davante Adams, maar toch hadden de Raiders nog zes kansen om ruwe diamanten te vinden in de latere rondes. In de derde ronde kozen Ziegler en McDaniels voor left guard Dylan Parham uit Memphis. Parham voegt talent en vooral veelzijdigheid toe aan de O-line van de Raiders, want hij kan ook uit de voeten op center, right guard en zelfs right tackle.

De Raiders toverden running back Zamir White van Georgia uit hun hoed in de vierde ronde. Running back leek op het eerste gezicht geen hoge nood voor de Raiders, maar White klimt intussen toch op de ladder naar de positie van tweede running back bij het team. Verder in de draft kozen de Raiders nog twee defensive tackles met Neil Farrell Jr. en Matthew Butler en ook nog een offensive tackle met Thayer Munford uit Ohio State. De zesde en laatste keuze, in de zevende ronde, viel opnieuw op een running back, Brittain Brown uit UCLA. Hij zag al zijn droom in vervulling gaan toen hij een touchdown kon scoren voor de Raiders in hun eerste game van het preseason.

NFL 32-In-32 Las Vegas Raiders
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Bij de meeste teams is de quarterback de belangrijkste schakel in de aanval. Bij de Raiders is dit enigszins anders, aangezien er nu ene Davante Adams rondloopt. Adams moet de offense, die het vorig seizoen al niet onaardig deed, naar een nog hoger niveau tillen. Adams zal alleszins gevoed worden door een oude bekende. Quarterback Derek Carr en Adams zorgden al voor vuurwerk bij Fresno State, waar ze in 2012 en 2013 ploeggenoten waren. Carr kan wel bij meer targets terecht dan enkel Adams, al zal hij ongetwijfeld het belangrijkste doelwit zijn. Zo is er ook slot receiver Hunter Renfrow, die vorig seizoen voor het eerst in zijn carrière meer dan 100 receptions had en over de 1.000 yards ging. Voorts zullen Mack Hollins en Keelan Cole strijden om de overgebleven passes.

Niet alleen de receivers zijn levensgevaarlijk bij de Raiders, ook de tight end boezemt angst in. Darren Waller gaat zijn vijfde seizoen in bij Las Vegas en zal gebrand zijn om het beter te doen dan vorig jaar, toen hij weliswaar zes games miste door een blessure. De running back-positie wordt dit seizoen mogelijk wat anders ingevuld dan ze bij de Raiders gewend zijn. Josh McDaniels heeft jaren de Patriots-offense geleid, waar er zelden één running back bovenuit stak en het comité heilig was. Dat biedt kansen voor Zamir White, Brandon Bolden, Kenyan Drake en Ameer Abdullah, al blijft Josh Jacobs wellicht de primus inter pares bij de Raiders. Het zorgenkind in Las Vegas zal de offensive line zijn. Deze gaat ongewijzigd 2022 in, terwijl PFF ze slechts als 28ste rangschikte in 2021.

DEFENSE

De defensie van de Raiders was gemiddeld in 2021 en eindigde net in de eerste helft van het pak volgens ESPN. Dat op zich was al een reuzenstap vooruit voor de Raiders, die de laatste jaren niet meteen uitblonken in defensieve stabiliteit. Of stabiliteit nu het modewoord zal worden in Las Vegas, valt echter af te wachten. We bemerken namelijk een aantal nieuwe namen in de line-up en, misschien nog belangrijker, de defensive coordinator van vorig seizoen, Gus Bradley, heeft andere oorden opgezocht. In zijn plaats kwam Patrick Graham, voorheen DC bij de New York Giants. Ook gevestigde namen als Yannick Ngakoue, Cory Littleton en Casey Hayward zullen we niet meer langs de strip terugvinden.

Toch is er niet meteen reden tot paniek. De namen die er wel nog zijn, mogen zeker gezien worden. Chandler Jones, misschien wel de grootste naam op de markt dit tussenseizoen, geeft de defensive line een stevige kwaliteitsinjectie. Hij zal een gevreesd duo vormen op de edge met Maxx Crossby, net als Jones Pro Bowler in 2021. Zoals gezegd dus geen Corey Littleton meer op linebacker in Las Vegas. Maar met Denzel Perryman, ook al Pro Bowler vorig seizoen, lijkt die unit hoe dan ook in goede handen te zijn.

De secondary ten slotte zag ook een wijziging. Casey Haywayrd wilde een verbeterd contract, maar de Raiders kozen voor de iets goedkopere oplossing in Rock Ya-Sin. Ya-Sin vervoegt sophomore Nate Hobbs, die het vorig seizoen als vijfde ronde pick meteen tot de basis schopte. Het is een gok, aangezien de pass coverage van de Raiders niet onaardig was vorig seizoen. Waar zeker nog aan gesleuteld moet worden, zijn de interceptiecijfers. Slechts zes stuks vingen de verdedigers van de Raiders er in 2021.

CONCLUSIE

Zoals het een team uit Las Vegas betaamt, zijn de Raiders all-in gegaan afgelopen winter. Na een onverhoopt goede campagne in 2021, willen de Raiders nieuwe successen boeken en dat denken ze te kunnen met Davante Adams als speerpunt. Op papier zien de Raiders er alvast sterker uit dan vorig jaar. Het valt echter nog te bezien wat de gevolgen zijn van alle veranderingen in de coaching staff. Bovendien kijken ze tegen bijzonder zware tegenstand aan in de AFC West. Een winnend seizoen behoort opnieuw tot de mogelijkheden. Zit meteen ook de jackpot erin?

Voorspelling: 9-8

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Las Vegas Raiders: Bas Suurland.

“De playoff-win drought van de Raiders is bijna oud genoeg om in Las Vegas te mogen gokken (21 jaar)! Na een tumultueus seizoen crashten de Raiders tegen de, later in de Super Bowl verliezende, Bengals. Dit seizoen maakt het team uit Las Vegas wederom een nieuwe start met het aanstellen van de veelbesproken Josh McDaniels. In zijn kielzog kwam GM Dave Ziegler mee. Het optimisme onder Raiders fans is hoog, zeker na het aantrekken van Davante Adams en Chandler Jones.”

“Aan wapens heeft Derek Carr geen gebrek. Een offense met Adams, Darren Waller, Hunter Renfrow en Josh Jacobs zal zeker de nodige punten gaan scoren en hoge ogen vangen. De twee grootste vraagtekens zijn dit seizoen echter wederom de O-line (rechterzijde) en de defense, met name de cornerbacks. Right tackle en 2021 first round pick Alex Leatherwood kan zich tot zover in het preseason nog niet eens, en dat is letterlijk, staande houden tegen third stringers, maar van een extra bust kijken wij als Raiders fans niet meer op. De verwachting van Raiders Insiders is dat er voor het seizoen nog een veteran RT aangetrokken wordt.”

“De Raiders’ secondary is op zijn best inconsistent. Over free safety Tre’von Moehrig en voormalig Colt, CB Rock Ya-Sin komen positieve geluiden uit Training Camp. Verder zijn alle posities up for grabs.”

“Ondanks die vraagtekens moet het voor de Raiders mogelijk zijn om een wildcard playoff spot te behalen in de moordende AFC-West.”

Voorspelling: 10-7 (bonus: tweede in de AFC West)

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: John Locher/AP

NFL 32-in-32 | New England Patriots: Onvoorspelbaar en chaotisch

Jurian Ubachs
-
0
NFL 32-in-32 | New England Patriots: Onvoorspelbaar en chaotisch

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 19 het team dat druk op zoek is naar een nieuwe identiteit sinds Tom Brady de stad verliet: de New England Patriots

Voor de New England Patriots was het 2021-seizoen er eentje van opkrabbelen na een verloren jaar. Het eerste seizoen zonder goat Tom Brady was op zijn zachtst gezegd niet lekker verlopen. Een jaar later gloorde er echter hoop. Quarterback Mac Jones viel naar de Patriots op #15 in de eerste ronde van de draft. De aanvalsleider bewees een kundig spelverdeler te zijn en liet misschien wel het beste spel zien van alle rookie-quarterbacks. De Patriots gingen mede door Jones’ stabiele spel 10-7. In de Wildcard Round van de play-offs waren de Buffalo Bills echter veel te sterk, maar dat New England zal hopen dat de ingezette lijn doorgezet kan worden in 2022, moge duidelijk zijn.

FREE AGENCY

Een jaar geleden verrasten de Patriots vriend en vijand door zeer agressief te werk te gaan en onder meer in Jonnu Smith en Hunter Henry de twee beste beschikbare tight ends vast te leggen. Dit keer bleef het een stuk rustiger in New England. De aanval zag zich versterkt worden met wide receiver DeVante Parker, die overkwam van Miami, terwijl Ty Montgomery werd gehaald voor extra flexibiliteit. De verdediging kan onder meer rekenen op linebacker Mack Wilson (Browns), safety Jabrill Peppers (Giants) en cornerback Terrance Mitchell (Texans).

De vertrekkende namen waren, helaas voor de fans van New England, steviger. Cornerback J.C. Jackson vertrok naar de Chargers en daarmee verliezen de Pats hun beste speler op die positie. Ook guard Shaq Mason (Bucs) en defensive end Chase Winovich (Browns) waren steevast starters voor New England. Aan het project: “N’Keal Harry“, kwam ook een einde. Hij verkaste naar de Chicago Bears.

NFL DRAFT

Met een nieuwe quarterback in de gelederen heerste er vorig jaar een jubelstemming na de draft van de Patriots, die nota bene niet eens hadden hoeven traden voor “their guy“. Van die jubelstemming was dit jaar geen sprake. De Patriots openden hun draft met Cole Strange, een offensive guard van Chattanooga. Strange is een sterke speler die geroemd wordt om zijn run blocking en veelzijdigheid, maar die ook nog werk nodig heeft als pass blocker en in zijn voetenwerk. Een goede toevoeging, maar experts waren het erover eens dat Strange niet in de eerste ronde thuishoorde. Een reach, zo luidde het oordeel.

In de tweede ronde kozen de Patriots voor Tyquan Thornton, een pijlsnelle wide receiver van Baylor. Thornton lijkt vooral waarde te kunnen heb door yards after the catch te pakken met zijn snelheid. Na Thornton voegde New England twee cornerbacks toe: Marcus Jones (Houston) en Jack Jones (Arizona State). Met de laatste vier picks kozen de Pats running backs Pierre Strong (South Dakota State) en Kevin Harris (South Carolina), quarterback Bailey Zappe (Western Kentucky) en defensive tackle Sam Roberts (Northwest Missouri State).

NFL 32-in-32 2022 - New England Patriots
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

De aanval van de New England Patriots blijft in grote lijnen ongewijzigd. Mac Jones gaat zijn tweede seizoen in als quarterback en zal moeten bewijzen een stap vooruit te kunnen zetten. De komst van DeVante Parker helpt daarbij, al is de vraag of Parker fit kan blijven, want dat is in zijn loopbaan vaak een probleem geweest. Met Parker krijgen de Patriots wel een prima optie tegenover Jakobi Meyers, terwijl Nelson Agholor en Kendrick Bourne ook nog steeds in New England rondlopen. Tight ends Hunter Henry en Jonnu Smith zullen uiteraard een woordje meespreken in de passing game.

Bij de running backs valt met name op dat oudgediende James White er niet meer bij is. De change of pace back heeft er voor gekozen zijn cleats aan de wilgen te hangen. Dat opent de deur voor andere backs, zoals Ty Montgomery, om Whites rol over te nemen. Met Kevin Harris, Pierre Strong en met name Damien Harris en Rhamondre Stevenson hebben de Patriots echter legio opties op de positie. De verwachting is dat Damien Harris en Stevenson een vergelijkbaar aantal touches zullen krijgen. Let echter vooral op Stevenson. Zijn onderliggende statistieken waren afgelopen seizoen erg goed en Pro Football Focus waardeerde hem zelfs als nummer drie van alle running backs.

Zo lijkt de Patriots-aanval in staat om goede dingen te laten zien, ook al is het materiaal niet zo indrukwekkend als dat van de echte kanshebbers in de AFC. Er is echter een groot, maar zeer belangrijk vraagteken: Wie gaat de aanval coördineren? Op dit moment lijkt Matt Patricia de voornaamste OC, maar hij is ook coach van de offensive line. In de pre-season game tegen de Giants callde ook Joe Judge offensive plays, toen rookie QB Bailey Zappe op het veld stond. Volgens hoofdcoach Bill Belichick is er sprake van een proces en “gelooft men bij de Patriots niet zo in labels”.

Dat klinkt niet erg overtuigend. Wat het probleem groter maakt, is dat de Patriots dit jaar lijken te kiezen voor een nieuw offensive scheme. Belichick en de zijnen lijken te kiezen voor het zone-run-systeem dat beroemd is geworden onder Kyle Shanahan. Er zijn al geluiden gekomen uit trainingskamp dat spelers moeite hebben met die omschakeling. Is dat een goed moment om zonder duidelijke OC het seizoen in te gaan? De tijd zal het leren.

DEFENSE

Wie de verdediging zal leiden vanaf de zijlijn is in elk geval wel duidelijk: Bill Belichick himself neemt de leiding over de D. Hoe de verdediging voor de dag zal komen, is uiteraard de vraag. Zeker gezien in J.C. Jackson de beste corner vertrok en in Chase Winovich een belangrijk deel van de pass-rush. De vraag is hoe snel de rookies er zullen staan en of de resterende pionnen kunnen voldoen aan het aloude mantra ‘next man up‘.

De grootste vraag lijkt vooral welke corner er tegenover Jalen Mills komt te spelen. Terrance Mitchell werd gehaald van Houston, maar maakte daar absoluut geen indruk en werd in maart zelfs released. De vraag is of hij zijn spel zodanig kan verbeteren dat hij een startende corner kan zijn. Achter Mills en Mitchell hebben de Patriots, zeker nu Malcolm Butler ook nog gestopt is, niet veel diepte meer.

De front seven ziet er op papier niet slecht uit, maar heeft wel veel vraagtekens. Zo is nog maar de vraag of Matthew Judon nog een dominant seizoen in zich heeft. Josh Uche heeft op momenten goede dingen laten zien, maar is tot nu toe altijd wisselvallig gebleven. Rookie Mack Wilson wordt geroemd om zijn goede instincten, maar is precies dat: een rookie. Voor hen moeten Davon Godchaux en Christian Barmore voor stabiliteit zorgen, met Lawrence Guy, Deatrich Wise Jr. en Henry Anderson als ervaren spelers aan de buitenkant, waar ook Daniel Ekuale en mogelijk Sam Roberts een rol zullen krijgen.

CONCLUSIE

De New England Patriots leken op weg naar boven en in theorie is die weg nog steeds mogelijk. Alleen hebben de Patriots dan op bijna ieder vlak een best case scenario nodig. Rhamondre Stevenson zou een echte ‘RB1’ moeten kunnen zijn. Parker moet fit zijn. Smith en Henry moeten het midden van het veld domineren en Mac Jones moet zijn 22 touchdowns naar zeker 30 touchdowns of meer brengen. Tegelijkertijd moet de defensie dan de gevallen gaten met succes zien te dichten. Dat alles moet lukken zonder dat er een duidelijke OC is én er tegelijkertijd ook nog een nieuw aanvallend schema wordt gebruikt. De Patriots maken het zichzelf zo niet makkelijk en dat kun je in een divisie met de sterke Buffalo Bills en de verbeterde Miami Dolphins niet gebruiken. Een teleurstellend seizoen wacht, zonder plek in de play-offs.

Voorspelling: 7-10

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de New England Patriots: Bibi van Duinen.

“De Patriots hebben het vorig jaar beter gedaan dan ik verwachtte. Mac Jones had een goed rookie seizoen en het was voor mij gewoon weer leuk om naar de wedstrijden te kijken na een jaar met Cam. Na een goed rookie seizoen kan het altijd twee kanten op gaan, maar als we Bill mogen geloven, gaat hij het dit jaar nog beter doen. Het is afwachten wat het vertrek van Josh McDaniels voor invloed heeft op het spel van Jones, maar de geluiden zijn goed en hij werkt er hard voor.”

“Die situatie met de OC is een situatie die volgens mij alleen onder Bill Belichick kan ontstaan. De laatste jaren was er natuurlijk al geen officiële DC en nu, na het vertrek van Josh, ook geen officiële OC. Joe Judge en Matt Patricia zullen beide waarschijnlijk plays callen. Volgens mij heeft Bill echter in alles toch het laatste woord.”

“Verder root ik dit jaar voor Rhamondre Stevenson. Ik hoop dat hij dit jaar de kans krijgt om te gaan verrassen. Tegenvallers? Die zullen er niet zijn! Patriots fans mopperen elke wedstrijd over ongeveer alle spelers, maar we houden wel van ze! Ik ben al met al superoptimistisch en ga voor 12-5. Het eerste gedeelte van seizoen is meteen pittig, maar daar pakken we een aantal wins en dan pakken we door. En we spelen gewoon in januari nog even door!”

Voorspelling: 12-5

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Fred Kfoury III/Getty Images

NFL 32-in-32 | Indianapolis Colts: Met Ryan wel succes?

Luuk Dokter
-
0
NFL 32-in-32 | Indianapolis Colts: Met Ryan wel succes?

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 18 de franchise waar men hoopt dat Matt Ryan de sleutel is tot postseason succes: de Indianapolis Colts.

In het vorige seizoen wisten de Colts de play-offs niet te bereiken. Een flinke domper als er zoveel talent op het roster staat. Sinds het pensioen van Andrew Luck in 2019 hebben de Colts echter weinig succes gehad. Jacoby Brissett probeerde het in 2019, maar miste de kwaliteiten om op te staan als franchise quarterback. In 2020 bracht Philip Rivers Indy wel naar de play-offs, maar sneuvelde men in de wildcard ronde tegen Buffalo. Rivers ging daarop met pensioen. In 2021 werd een noodgreep gedaan: Carson Wentz werd, na een zwak seizoen bij de Eagles, binnengehaald door zijn voormalig quarterback-guru Frank Reich. Het bleek geen succesvolle reünie en Wentz vertrok naar de Commanders. Atlanta-legende Matt Ryan mag nu, in de herfst van zijn carrière, proberen de Indianapolis Colts wel naar succes te leiden.

FREE AGENCY

Het belangrijkste wapenfeit van de Colts in het offseason was de trade voor Matt Ryan. Na 14 seizoenen in Atlanta, waar hij zich ontpopte als beste quarterback in hun historie, gaat de QB het in Indianapolis proberen. Het kostte de Colts een pick in de derde ronde van de 2022 NFL Draft. Dat is goedkoper dan Wentz, die hen een jaar eerder een derde én eerste ronde pick kostte.

Overigens was het niet de enige trade voor de Indianapolis Colts. Om eindelijk een echte verdedigende dreiging van de flanken te hebben, ruilden ze met de Las Vegas Raiders voor DE Yannick Ngakoue. Ter compensatie bewandelde cornerback Rock Ya-Sin de omgekeerde weg. Daarnaast werd Wentz naar de Commanders verscheept voor een ruil van picks in de tweede ronde van de 2022 NFL Draft, een derde ronde pick en een voorwaardelijke derde ronde pick in 2023.

Naast de trades van Ryan, Ngakoue en Wentz hadden de Colts een relatief rustige free agency periode wat betreft het aantrekken van nieuwe spelers. Alleen voor cornerback Stephon Gilmore werd de portemonnee flink getrokken. Hij verdient de komende twee seizoenen 20 miljoen dollar. Het vertrek van Mark Glowinski (G, Giants), George Odum (S, 49ers) en Al-Quadin Muhammad (DE, Bears) zal echter wel gevoeld worden.

NFL DRAFT

In de eerste ronde van de draft mochten de Indianapolis Colts niet kiezen. Immers, als Wentz meer dan 75% van de snaps zou spelen, kostte het Indy een eerste ronde pick. Zo geschiedde en daarom viel de eerste keuze van de Colts in de tweede ronde op Alec Pierce (WR, Cincinnati). Door het vertrek van Zach Pascal en T.Y. Hilton bestond er de noodzaak voor een nummer twee achter Michael Pittman Jr. Overigens kozen de Colts op plek 53 na een trade met de Vikings. Het leverde hen een extra pick op in de derde ronde. Daarmee kwam het totaal in die ronde op drie picks.

De eerste keuze viel daar op tight end Jelani Woods (Virginia). Wederom een positie waar ze versterking nodig hadden na het pensioen van Jack Doyle. Ook de tweede pick in de derde ronde was er eentje die een need invulde. Het contract van left tackle Eric Fisher werd niet verlengd en dus haalden ze Bernhard Raimann (T, Central Michigan) binnen. Raimann was oorspronkelijk een tight end en de verwachting is dat hij een rol krijgt in de roulatie. De laatste pick in de derde ronde werd besteed aan Nick Cross (S, Maryland). Gezien de blessureperikelen van de al aanwezige safeties, Julian Blackmon en Khari Willis, was ook dit een welkome aanvulling.

De Colts sloten de draft af met vier picks in de laatste drie rondes. Behalve tight end Andrew Ogletree (Youngstown State), die moet vechten voor een plek op het roster, ging men voor verdedigende versterkingen. Eric Johnson (DT, Missouri State), Curtis Brooks (DT, Cincinnati) en Rodney Thomas II (CB, Yale) vergroten de breedte van de defense.

NFL 32-in-32 2022 - Indianapolis Colts
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Als je het hebt over de Colts offense, heb je het over Jonathan Taylor. In 2021 ontpopte de pas 23-jarige running back zich tot de beste speler op zijn positie. Hij verscherpte het franchise record naar 1.811 rushing yards en heeft tevens een groot aandeel in de passing game. Met 40 receptions was hij het op één na favoriete target van Carson Wentz. Daarmee was Taylor goed voor 360 yards en twee touchdowns. Het is niet redelijk om komend seizoen een vergelijkbare productie van hem te verwachten, maar het is niet ondenkbaar dat hij wederom de beste running back van de NFL wordt.

De running back was echter niet de enige jongeling die een bovengemiddeld seizoen draaide. Hetzelfde gold namelijk voor wide receiver Michael Pittman Jr. Met 88 gevangen passes voor 1.082 yards en zes touchdowns vormt hij een serieuze dreiging. Het grote nadeel is echter dat Pittman een vrij eenzame ster is in het receiving korps van de Indianapolis Colts. WR Parris Campbell is blessuregevoelig en tight end Mo-Alie Cox is wisselvallig. Tevens werd de tweede running back, Nyheim Hines, vorig seizoen significant minder betrokken in het spel. Meer output van de receivers, waaronder rookies als, met name, Alec Pierce en Jelani Woods, is essentieel om de focus enigszins van JT af te halen.

Om die receivers goed te bedienen is sterk spel van Matt Ryan van groot belang. Dat begint bij een solide O-line. Vorig seizoen waren er blessureproblemen en dit jaar moeten Matt Pryor en Danny Pinter zichzelf bewijzen. De terugkeer van Braden Smith als right tackle helpt de startende O-line. De diepte van de line is echter zorgwekkend.

Matt Ryan is de zesde QB1 in zes jaar. Head coach Frank Reich hoopt dat hij de sleutel is om Jonathan Taylor optimaal te benutten. Dat vereist echter wel een goede connectie met zijn receivers en een O-line die heel blijft. Dit laat weinig ruimte voor fouten en/of blessures, maar pech en geluk zijn altijd onvermijdelijke factoren in de NFL.

DEFENSE

Het vertrek van cornerback Rock Ya-Sin zal impact hebben op de defense, maar de nieuwe rol van defensive coordinator Matt Eberflus als Bears head coach waarschijnlijk nog meer. Overigens is het een goed teken voor de kwaliteit van de Colts coordinators. Vorig jaar werd OC Nick Sirianni immers door de Philadelphia Eagles aangetrokken als head coach.

Het voordeel is echter wel dat de Indianapolis Colts een aantal solide spelers hebben in de defense. Neem bijvoorbeeld LB Darius Leonard, defensive tackle DeForest Buckner, defensive end Yannick Ngakoue en tweedejaars DE Kwity Paye. Leonard was de afgelopen vier seizoenen goed voor maar liefst 538 tackles, 15 sacks, 17 forced fumbles en 11 onderschepte passes. Buckner is één van de beste defensive tackles in de league. Met zijn vaardigheden zorgt hij voor openingen voor pass rushers als Ngakoue en Paye. Ngakoue had ruim 55 sacks in zes seizoenen en Paye had met vier sacks en 10 QB hits een sterk rookiejaar.

Als we de focus verleggen naar de secondary is het vooral belangrijk dat nieuwe aanwinst Stephon Gilmore fit blijft. Indien fit is hij één van de beste cornerbacks in de league. Sinds zijn seizoen als DPOY miste hij echter 14 duels. Als hij één kant van het veld domineert moeten de ander corners en safety’s in staat zijn om de rest onder controle te houden. In dat geval geldt de Colts defense als één van de beste in de league.

CONCLUSIE

De Indianapolis Colts hebben de laatste jaren niet bereikt waar ze op gerekend hadden. Slechts één play-off game in de laatste vijf jaar en al zeven jaar geen divisietitel. In 2022 ziet het er echter veelbelovend uit voor Indianapolis. De divisie ligt voor het grijpen, de impact van de Wentz-kosten is enigszins teniet gedaan en de belangrijkste puzzelstukjes lijken aanwezig te zijn. Er zijn echter drie belangrijke voorwaarden: een solide O-line, een goede connectie tussen Ryan en zijn receivers en een fitte Stephon Gilmore. Hoe dan ook wordt een diepe play-off run in de sterke AFC lastig, maar de divisietitel lijkt naar Indy te gaan.

Voorspelling: 11-6

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Indianapolis Colts: Bertram Heemink.

“Vorig jaar begon ik dit verhaal met het feit dat de Colts voor het vierde opeenvolgende jaar met een nieuwe quarterback under center startten. Na het drama Carson Wentz moet dit jaar weer een nieuwe QB het, verder zeer talenvolle, roster naar grote hoogten stuwen. Het zegt genoeg over hoe de front-office over Wentz dacht toen ze hem naar Washington traden zonder enig back-up plan.”

“De Colts konden hun geluk niet op toen Matt Ryan vrij kwam bij Atlanta. Uiteraard is hij niet meer de MVP van 2016, maar dat hoeft hij ook niet te zijn. Zijn leiderschap is iets waar het team naar op zoek was. Ryan moet in staat zijn om de sterke running game — onder leiding van 2021 NFL lead rusher Jonathan Taylor — af te wisselen met een efficiënte passing game.”

“De defense van de Colts was onder de naar Chicago vertrokken Matt Eberflus al een sterke unit. De zone scheme van Eberflus werkte echter minder goed wanneer de pass rush onvoldoende druk genereerde op de QB. De komst van Yannick Ngakoue — die meekwam met de nieuwe DC Gus Bradley –, de ontwikkeling van tweedejaars Kwity Paye en Dayo Odeyingbo en de toevoeging van CB Stephon Gilmore aan de secondary moeten de defense agressiever maken. En vergeet niet dat de unit ook al bestaat uit Kenny Moore II — de beste slot corner in de NFL –, DeForest Buckner en LB Shaquille Leonard. Het heeft de potentie van een elite unit.”

“Met dit, in mijn ogen, sterke offseason hebben de Colts zonder twijfel een sterker roster dan de afgelopen jaren. Vraagtekens zijn er weliswaar rond de onervaren receiver group en de OL. Desondanks voorspel ik dat de Colts eindelijk weer de AFC South gaan winnen met een record van 11-6. Een diepe run in het postseason is, gezien de extreem sterke AFC. Als de puzzelstukjes echter in elkaar vallen, behoort een AFC Championship Game tot de mogelijkheden.”

Voorspelling: 11-6

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Jeffrey T. Barnes/AP

NHL Offseason Update: Week status quo eindigt met Kadri in Calgary en Monahan in Montreal

Dennis Bakker
-
0
NHL Offseason Update: Week status quo eindigt met Kadri in Calgary en Monahan in Montreal

Waar de voorbije week er een was om rustig bij te komen van al het geweld wat reeds de revue is gepasseerd, daar trapte Calgary Flames dwars door deze façade heen. Een korte update dit keer, waarin de moves van Nazem Kadri en Sean Monahan centraal staan.

KADRI TREKT NAAR CALGARY

Nazem Kadri werd over het algemeen beschouwd als een van de grootste, nog beschikbare vissen uit de FA vijver. Na contact tussen het Front Office van de Flames en het kamp Kadri, kwamen de onderhandelingen in een ware stroomversnelling. De 31-jarige Canadees tekent een zevenjarige deal ter waarde van $49 miljoen dollar — $7 miljoen AAV —.

Hiermee passeert Kadri de New York Islanders. De franchise op Long Island leek lange tijd op pole position te liggen voor een deal met de Canadees, maar vist nu andermaal achter het net. De teller in New York blijft nog altijd op nul nieuwe signings staan.

Het voorbije seizoen was de centre één van de speerpunten in het Stanley Cup-seizoen van Colorado Avalanche. Met 87 punten (28 goals, 59 assists) in 71 wedstrijden. In het postseason bleef de motor soepel draaien, maar werd abrupt onderbroken door een pijnlijke hit van achter door Evander Kane. Na een aantal wedstrijden gemist te hebben, scoorde Kadri in Game 4 tegen Tampa Bay de game-winning goal.

OP ANDERE GEDACHTEN

De Canadees werd in 2009 als zevende overall gedraft door Toronto Maple Leafs en kwam tot dusverre tot een totaal van 512 punten (219 goals, 293 assists) in 739 wedstrijden verdeeld over de Leafs en de Avs.

Saillant detail: In 2019 gebruikte Kadri zijn no-trade clausule, om een trade van Toronto naar Calgary tegen te houden. Als reden gaf de Canadees op, dat het echter niets met de stad en de club te maken had en zijn tijd in Toronto gevoelsmatig nog niet voorbij was.

SEAN MONAHAN NAAR MONTREAL CANADIENS

Om in het salarishuis ruimte te maken voor de komst van Kadri sturen de Flames Sean Monahan en een 2025 conditional first-round pick naar Montreal Canadiens in ruil voor future considerations.

De 27-jarige Canadees werd in 2013 als zesde overall door de Flames gedraft. Na een aantal goede jaren, met 82 punten in het seizoen 2018 – 2019 als hoogtepunt, kwam er in de voorbije drie seizoenen zand in de motor van de centre. Waar in 2017 de eerste serieuze blessure om de hoek kwam kijken, werden de voorbije twee jaar helemaal geteisterd door blessures. Het voorbije seizoen speelde de centre op de vierde lijn in Calgary en kwam tot 23 punten (acht goals en vijftien assists).

In Montreal loopt zijn huidige contract nog één jaar door tot het einde van het seizoen 2022 – 2023, om vervolgens UFA te worden. In 2016 tekende de Canadees nog een zevenjarig contract ter waarde van $44.6 miljoen dollar.

Voor beide partijen een goede deal. Monahan kan bij de Canadiens weer op zoek naar zijn ’groove’ en de nog altijd in rebuild verkerende franchise uit Montreal zit niet vast aan een langjarig contract.

RAMPSPOED BLIJFT CAREY PRICE ACHTERVOLGEN

Naast het nieuws over Sean Monahan kwam Kent Hughes ook nog met een update over Carey Price. De pech bij de goalie blijft zich maar opstapelen. Na knieproblemen en daarbij ook nog de afwezigheid door zijn mentale toestand, speelt nu wederom zijn knie parten. De general manager van de Canadiens was niet optimistisch over de gang van zaken en verwacht in 2022-2023 niet over de goalie te kunnen beschikken.

Vorig jaar onderging Price een operatie aan zijn knie en de revalidatie verliep daarna bepaald niet vlekkeloos. Kent Hughes vreest dat een volgende operatie nodig is en dat deze hem het volledige seizoen zal kosten. Het contract van Price loopt nog tot de zomer van 2026. Tot die tijd staat hij voor $ 10.5 miljoen op de loonlijst. Onder de lat lijken de Habs opnieuw terug te grijpen op Jake Allen en Samuel Montembeault.

NASHVILLE GAAT ENTRY DRAFT EN NHL AWARDS ORGANISEREN

Nashville fungeert in 2023 als decor voor zowel de NHL Awards, als de NHL Entry Draft. Het is voor het eerst sinds 2006 (Vancouver, red.), dat beide evenementen in dezelfde stad plaats zullen vinden. De NHL Awards worden op 26 juni verdeeld en twee dagen later schiet Gary Bettman de Entry Draft in gang.

Het is niet de eerste keer dat in Nashville de Draft wordt gehouden. De beroemde Draft van 2003 was ook in die stad en leverde grootheden als Marc-Andre Fleury, Eric Staal, Shea Weber en nog vele anderen op. Wat de NHL Awards betreft, is het een primeur dat deze in Music City aan de man gebracht worden.

Coverfoto: Bruce Bennett

Dutch Watch: Tromp imponeert bij debuut, Jansen belangrijk

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Tromp imponeert bij debuut, Jansen belangrijk

Een bijzondere week voor het Nederlandse honkbal. Kenley Jansen en de opgeroepen Chadwick Tromp trokken samen een save namens de Atlanta Braves over de streep. Xander Bogaerts probeerde met zijn Red Sox de Yankees een hak te zetten, terwijl Jurickson Profar en de Padres op jacht gingen naar zeges om toch vooral niet weg te zakken in de race om de wildcards. Er gebeurde weer genoeg deze week en in deze Dutch Watch lees je weer alles over de verrichtingen van onze jongens in de MLB!

SEIZOENSSTATS: 419 AB, .303/.375/.442, .816 OPS, 64 R, 49 RBI, 31 2B, 9 HR, 7 SB, 127 OPS+

Er breken belangrijke maanden aan voor Xander Bogaerts. Niet alleen moet hij een beslissing nemen over zijn toekomst bij de Red Sox, maar met een goede reeks en veel geluk kunnen diezelfde Red Sox zich middels een wildcard zich nog stiekem plaatsen voor de play-offs. De traditieclub uit Boston heeft daarvoor zeges nodig en die zouden afgelopen weekend dan behaald moeten worden tegen de aartsrivaal uit de Bronx. Bogaerts en de zijnen kregen daarna even tijd om op adem te komen tijdens een serie in Pittsburgh tegen de matige Pirates.

GEEN BEUL VOOR BOMBERS

In het verleden wist Xander Bogaerts de aartsrivaal uit New York vaak pijn te doen. Hoewel er met zijn slaggemiddelde niets mis is, is de kortestop dit seizoen veel minder productief. En de Yankees zijn gewoon een klasse apart in de AL East. Afgelopen weekend had Bogaerts het lastig aan slag. Hij was 0-for-3 aan slag in de eerste ontmoeting, maar dwong in de negende inning een belangrijke vier wijd af. Bij een 2-1 achterstand schoof Bogaerts op naar het tweede honk en dat was genoeg voor J.D. Martinez om zijn ploeggenoot over de thuisplaat te slaan. Die run kreeg in de tiende nog wat meer cachet toen de Red Sox er met een 3-2 overwinning vandoor gingen.

Op zaterdag noteerde Xander Bogaerts zijn 31e double van deze jaargang, maar liet hij in de negende inning na de Yankees opnieuw te pijnigen. Met het eerste en het derde honk bezet was hij de laatste hoop voor de Red Sox bij een 2-3 achterstand, maar helaas kwam de infielder niet verder dan een popfly. De series finale werd zondag een prooi voor de thuisploeg. Op Fenway Park werd NY met 3-0 verslagen en Xander Bogaerts zette middels een productieve uit zijn ploeg al in de eerste inning op 1-0. Tot een officiële hit kwam hij niet, waardoor zijn slaggemiddelde zakte naar .303.

SCHRIKMOMENTJE

Tijdens de serie tegen de Yankees kreeg Bogaerts de bal tegen zijn scheenbeen en dit kostte hem de eerste wedstrijd in Pittsburgh. Zonder hun alledaagse kortestop wonnen de Red Sox dit duel afgelopen dinsdag met 5-3. Met Xander Bogaerts terug in de line-up ging het een dag later nog beter. De infielder raakte pitcher Roansy Contreras in de vijfde inning voor een single bij een 3-2 voorsprong. Een RBI-double van Alex Verdugo was voldoende om Bogaerts de 4-2 te laten scoren. Boston won met 8-3 en onze landgenoot was 1-for-5.

De serie was al gewonnen, maar een sweep zou voor de Red Sox wel lekker zijn. Die sweep zat er donderdag niet in. Met Bogaerts 1-for-2 ging Boston hard met 8-2 onderuit. De kortestop bereikte drie keer de honken. De eerste keer door een HBP in de vierde inning. Daarna moest hij tot de zevende wachten op zijn eerste en enige hit om vervolgens in de achtste vier wijd te krijgen. Het bracht zijn slaggemiddelde op .303, maar met de Red Sox blijft Xander Bogaerts voorlopig hekkensluiter in de AL East.

SEIZOENSSTATS: 45.1 IP, 5-0 (28 SV), 3.18 ERA, 1.037 WHIP, 2.90 FIP, 16 R, 15 ER, 15 BB, 60 K, 124 ERA+

Een interessante week voor Kenley Jansen en zijn Braves, want de New York Mets kwamen op bezoek in Truist Park. Voordat de wereldkampioen aan die serie mocht denken, stond er eerst nog een serie van vier wedstrijden in Miami op het programma. Daar moest de closer vol aan de bak en was er van een rustig en lui weekend bepaald geen sprake. Klagen deed Kenley Jansen niet, want de wedstrijden tegen de Marlins legden hem geen windeieren.

Kenley Jansen had deze maand nog niet overdreven veel actie gezien en die rust kwam hem afgelopen weekend goed uit in Miami. Waar gefortuneerde Amerikanen rustig van hun oude dag genieten, daar moest onze landgenoot er even flink aan trekken. Dit begon al op vrijdag 12 augustus. Atlanta had de handen vol aan Miami en stuurde Jansen met een 4-3 voorsprong de heuvel op in de negende inning.

Geraakt werd de closer niet, maar hij gaf wel vier wijd aan JJ Bleday en Miguel Rojas. Daar stonden dan weer strikeouts voor Luke Williams en Brian Anderson tegenover. Met twee honken bezet had Lewin Diaz de Marlins op z’n minst langszij kunnen brengen, maar de eerstehonkman werd de derde nul voor Jansen op weg naar zijn 25e save.

DRUKKE, MAAR MOOIE TIJDEN

Zaterdagmiddag plaatselijke tijd werd Jansen door manager Snitker opnieuw aan het werk gezet. Met uitblinker Chadwick Tromp achter de plaat had Jansen dit keer meer ruimte. De 5-2 voorsprong van Atlanta kwam geen moment in gevaar, al wist JJ Bleday wel weer vier wijd af te dwingen. Na de 22 pitches op vrijdag had Jansen nu 21 pitches nodig om zijn 26e save veilig te stellen. Dat Tromp bij deze gelegenheid de catcher was, maakte dit extra bijzonder.

Jansen zou ook zijn 27e save nog afvinken in Miami. Atlanta keek zondag lang tegen een achterstand aan, maar na 3 runs in de negende was er opeens werk aan de winkel voor Kenley Jansen. Een single van Miguel Rojas bracht de closer niet van zijn stuk en uiteindelijk had Jansen 16 pitches nodig om zijn derde save van het weekend in veilige haven te loodsen. Hij nestelde zich daarmee weer in de top drie van de MLB wat aantal saves betreft en met een 3.25 ERA trok hij naar Atlanta voor de serie tegen de Mets.

CRUCIALE SAVE

Na het drukke weekend in Miami kreeg Jansen tegen de Mets de tijd om op adem te komen. Atlanta won de eerste twee wedstrijden relatief eenvoudig met 13-1 en 5-0. De derde ontmoeting moesten de Braves aan de rivaal laten, maar donderdagavond kwam daar het moment voor Kenley Jansen. Jonkies Vaughn Grissom en Michael Harris hadden de Braves aan een 3-2 voorsprong geholpen en aan de ervaren closer de eer om de winst in deze serie in veilige haven te loodsen.

Francisco Lindor weigerde mee te werken aan het feestje in Atlanta en sloeg de derde pitch van Jansen weg voor een single. Ten koste van de eerste uit bereikte de infielder vervolgens het tweede honk, waardoor de gelijkmakende run in scoringspositie kwam. Daniel Vogelbach werd door Kenley Jansen getrakteerd op een strikeout en Jeff McNeil werd vervolgens eenvoudig de derde nul. Een belangrijke overwinning voor Atlanta in de strijd om de divisie en met zijn 28e save heeft Jansen er maar één minder dan Josh Hader, die deze lijst aanvoert.

SEIZOENSSTATS: 422 AB, .246/.342/.405, .747 OPS, 67 R, 47 RBI, 26 2B, 12 HR, 5 SB, 116 OPS+

 Na het demasqué tegen de Dodgers hadden de Padres zichzelf tegen de San Francisco Giants weer teruggevonden. Ze hoopten die reeks een vervolg te geven tijdens de road trip die begon in Washington. Overwinningen waren en zijn ook hard nodig voor de ploeg van Jurickson Profar, want in de race om de play-offs kunnen ze zich niet al te veel misstappen veroorloven. Zeker niet tegen een bottom dweller als de Nationals. Na die serie bleven ze nog even aan de oostkust, want de Miami Marlins wachtten de Friars op in Florida.

JAS ZIT ALS GEGOTEN

Er veranderde best veel de laatste weken in San Diego, maar Jurickson Profar is nog altijd de leadoff hitter voor Bob Melvin. Dat een wijziging hier ook niet nodig is, bewees de outfielder in zijn eerste AB tegen de Nationals. De zesde pitch die hij van Cory Abbott kreeg, sloeg hij weg voor zijn 26e double van het jaar. Het lukte zijn teamgenoten niet om deze klap te verzilveren. Profar dwong in de vijfde inning vier wijd af en bij een 1-0 achterstand lukte het Manny Machado dit keer wel zijn teamgenoot van Curacao binnen te slaan. Profar besloot deze avond 2-for-4 en met een 10-5 overwinning.

Minder succes had onze landgenoot afgelopen zaterdag. Door zijn 0-for-4 (met een walk) daalde zijn slaggemiddelde naar .251, maar de 4-3 nederlaag was voor de Padres een tandje erger. Revanche kwam er voor de Friars op zondag. Profar opende na een lange slagbeurt het bal met een single in de eerste inning, maar weer moest er een walk aan te pas komen om hem te laten scoren. Dit gebeurde in de derde inning. Een RBI-single van Machado stelde Profar in staat vanaf het tweede honk de tweede run namens San Diego te scoren. Mede dankzij deze run werd het 6-0 in het voordeel van de Padres.

NIET OP REGELMAAT TE BETRAPPEN

Voor San Diego is het een seizoen met ups en ook best veel downs. Er kwam deze week dat bericht over Fernando Tatis Jr. naar buiten en onlangs was er die droogte aan runs. Ook tijdens de road trip aan de oostkust liet lang niet alles volgens plan. Zo ging afgelopen maandag het eerste duel met de Marlins met 3-0 verloren. Met 0-for-4 had ook Jurickson Profar deze avond weinig in de melk te brokkelen.

Met 1-for-4, een walk en een run was de outfielder dinsdag productiever. Die run noteerde Profar in de zevende inning, waarin hij tevens doorkwam met zijn enige hit. Bij een 3-0 achterstand en drie honken bezet trok Manny Machado de stand gelijk met een double. In de gelijkmakende zevende inning scoorden de Marlins echter de winnende run en bezorgden daarmee de Padres een 3-4 nederlaag.

Jurickson Profar sloot deze road trip af met een 0-for-4 op woensdag. De international kende wel eens betere series dan die in Miami. Door de 1-for-12 in dit drieluik zakte het slaggemiddelde van onze landgenoot naar .249. Zijn teamgenoten compenseerden het gebrek aan slagkracht van Profar ruimschoots in deze series finale. San Diego verliet Florida met een 10-4 overwinning en houdt daarmee de Milwaukee Brewers nog even van zich af in de race om de wildcards in de NL.

SEIZOENSSTATS: 421 AB, .202/.235/.316, .551 OPS, 40 R, 33 RBI, 19 2B, 9 HR, 5 SB, 58 OPS+

Heel even leek Jonathan Schoop zijn schwung te pakken te hebben, maar als we naar zijn prestaties van de laatste weken kijken, moeten we dat toch even corrigeren. Na een hoopgevende maand juli lijkt in augustus de klad er weer in te zitten. Helaas voor de Tigers, die onlangs al hun GM aan de dijk zetten, staat Schoop daarin niet alleen. Het scoren van runs gaat de ploeg deze maand niet al te best af en het winnen van wedstrijden al helemaal niet. Deze week stonden uitwedstrijden tegen de White Sox en Guardians op het menu en dat voorspelt voor dit Detroit weinig goeds.

HET WINNEN VERLEERD?

Vorig jaar, zijn eerste in Detroit, kwam Jonathan Schoop tot 84 RBIs. In 2019, het laatste volledige seizoen voor de pandemie, kwam hij tot 23 homeruns en 59 binnengeslagen punten in 121 wedstrijden. Van dat laatste getal is hij niet ver meer verwijderd, maar aan productiviteit heeft Schoop behoorlijk ingeboet. Hij zit nog niet op de helft van zijn aantal RBIs in 2021 en wat homeruns betreft, tikt ‘ie de dubbele cijfers nog niet aan. Tegen de White Sox wist de infielder evenmin te imponeren. Op vrijdag 12 augustus leden de Tigers een 2-0 nederlaag, kwamen ze tot slechts 3 hits en was onze landgenoot 0-for-3.

Op zaterdag verging het de bezoekers ietsje beter. Met twee uit wist Schoop in de tweede inning Lucas Giolito te raken voor een single. Ploeggenoot Riley Greene kwam even later door met een double waardoor onder meer Jonathan Schoop kon scoren. De tweedehonkman was 1-for-4 en zag zijn team veel beter voor de dag komen, maar opnieuw verliezen: 4-6. Voor de Tigers was het op dat moment de zesde nederlaag op rij. De zevende (3-5) volgde zondag, maar in deze wedstrijd kwam Schoop niet in actie.

EINDE VAN DE STREAK

De rustdag deed hem geen goed, want het eerste deel van de doubleheader tegen de Cleveland Guardians sloot Schoop met 0-for-3 af. Zijn ploeggenoten kwamen tot slechts 3 hits en niet geheel verrassend gingen de Tigers met 4-1 onderuit. Het was voor Detroit de achtste nederlaag op rij, maar in deel twee kwam een einde aan de losing streak.

Bij een 3-3 stand in de zesde inning joeg Jonathan Schoop de bal de tribune is voor zijn negende homerun. Onze landgenoot, die later na een single ook nog de zesde run namens de Tigers scoorde, had met zijn 2-for-5, 2 runs en een homerun een belangrijke aandeel in de uiteindelijke 7-5 overwinning.

Afgelopen dinsdag liet de knuppel van Schoop opnieuw van zich horen. Al in de eerste inning kwam de infielder door met een double, zijn negentiende van dit seizoen. Teamgenoot Kerry Carpenter had even daarvoor een 2-run homerun geslagen, waardoor de tweehonkslag van Schoop (1-for-4) zonder gevolgen bleef voor Cleveland.

Voor de tweede wedstrijd op rij wonnen de Tigers. Dit keer met 4-3. De laatste wedstrijd in deze serie van vier werd een prooi voor de Guardians. Met 0-for-4 hielden zij Jonathan Schoop van de honken en in de strijd om de titel in de AL Central kon Cleveland de 8-4 zege goed gebruiken.

SEIZOENSSTATS: 4 AB, .750/.750/1.250, 2.000 OPS, 0 R, 3 RBI, 2 2B, 0 HR, 0 SB, 441 OPS+

Het was al even geleden dat we iets van Chadwick Tromp vernamen in de majors. Bijna een jaar om precies te zijn. Op 26 augustus 2021 kwam hij voor het laatst in actie op het hoogste niveau. Toen nog voor de San Francisco Giants. Die club nam al vrij snel daarna afscheid van de catcher. In Atlanta was de spoeling wat dun op die positie, dus pikten de Braves hem op. Zijn debuut voor de club maakte Tromp afgelopen zaterdag pas. En als er ooit iemand een geweldige eerste indruk maakte, dan toch zeker Chad Tromp tegen de Marlins!

Met Travis d’Arnaud en Manny Pina in de lappenmand was William Contreras nog de enige fitte catcher die Brian Snitker tot zijn beschikking had. Op 7 augustus werd Tromp aan het roster toegevoegd en op 13 augustus trok hij voor het eerst namens de Braves zijn uitrusting aan. Je krijgt maar één kans voor een eerste indruk en die kans greep de man uit Oranjestad met beide handen aan.

BIJZONDER

De Braves speelden zaterdag een doubleheader tegen de Marlins en voor het eerst deel daarvan deed Snitker een beroep op Chad Tromp. Met 12 homeruns in de minors toonde onze landgenoot zijn kracht al en deze zaterdag maakte ook Miami kennis met de dadendrang van de catcher. Hij opende z’n rekening in Atlanta met een double in zijn eerste AB, maar deze werd al in de vierde gevolgd door een tweede.

Met Vaugh Grissom en Robbie Grossman op de honken leverde deze ook nog eens 2 runs op! In de achtste inning voegde hij er nog een RBI-single aan toe. Deze stelde Michael Harris in staat de eindstand op 5-2 te bepalen. Tromp kon door een lichte blessure op dat moment al niet meer goed lopen, want anders had hij hier zijn derde tweehonkslag van de avond geslagen.

Voor Tromp kreeg dit mooie optreden helaas geen vervolg. Travis d’Arnaud keerde terug, maar door zijn in Miami opgelopen blessure aan het bovenbeen werd Tromp door de Braves op de IL geplaatst. Als de blessure goed herstelt, is de catcher volgende week weer speelgerechtigd. De kans is echter groot dat Tromp zich dan weer in de minors mag gaan melden.

SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl. De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

NFL 32-in-32 | Los Angeles Chargers: Op jacht naar de Chiefs

Toon Aerts
-
0
NFL 32-in-32 | Los Angeles Chargers: Op jacht naar de Chiefs

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 17 het team dat eindelijk klaar lijkt om de Chiefs het vuur aan de schenen te leggen: de Los Angeles Chargers.

Het vorige seizoen eindigde op een sisser van formaat voor de Los Angeles Chargers. Rookie head coach Brandon Staley begeleidde zijn team weliswaar naar een positief record van 9-8, maar toch was de ontgoocheling enorm toen de Chargers in de laatste en beslissende game het onderspit dolven tegen de Raiders en zo nipt de play-offs misten. De kater was groot voor een franchise die al in 2021 hoopte te oogsten met het frisse duo van coach Staley en quarterback Justin Herbert. Dat lukte net niet, maar in 2022 zijn er geen excuses meer. Met niets minder dan de play-offs zullen ze in Los Angeles niet tevreden zijn.

FREE AGENCY

Er waren verschillende redenen aan te duiden waarom de Chargers de play-offs net misliepen in 2021. Vooreerst de beginnersfoutjes van head coach Brandon Staley, er waren de klassieke Chargers pechmomenten en er was een defensie die ondermaats presteerde. Aan dat laatste kunnen we in free agency iets doen, moeten ze in het front office gedacht hebben. Met enkele blockbuster deals werd de verdediging in het SoFi Stadium van een serieuze facelift voorzien. Op 14 maart werden er niet minder dan drie nieuwe starters voor de defensie aangekondigd. DT Sebastian Joseph-Day hoefde geen nieuw huis te zoeken, want hij kwam over van stadsrivaal LA Rams. Nose tackle Austin Johnson moest een langere reis ondernemen, want hij kwam over van de New York Giants. De grootste naam die op 14 maart werd vastgelegd, was cornerback J.C. Jackson. De voormalige Patriot tekende een vijfjarige deal ter waarde van 82,5 miljoen dollar.

Dan nog was de defensieve honger van general manager Tom Telesco niet gestild. Twee dagen later kondigden de Chargers een trade aan met de Chicago Bears. In ruil voor picks in de tweede en zesde rondes kwam Khalil Mack over van de Windy City. Met de voormalig Defensive Player of the Year en drievoudig First-team All-Pro komt er dus een serieuze klepper bij voor Staley en co. Ook in de breedte werd de defensie verder versterkt. Linebacker Kyle Van Noy maakte de oversteek van de New England Patriots en defensive end Morgan Fox vond in LA een nieuwe thuis nadat hij werd vrijgelaten door de Carolina Panthers. En de offense dan? Daar lag duidelijk niet de focus van de Chargers in free agency. Enkel op tight end zullen we een nieuwe naam zien. De vertrokken Jared Cook werd vervangen door Gerald Everett, voormalig tight end bij de Seattle Seahawks.

NFL DRAFT

Dat de Chargers geen tweede ronde pick hadden in de afgelopen draft deerde hen allerminst. De speler die ze ervoor in de plaats hadden gekregen, Khalil Mack, was het meer dan waard en bovendien vonden Telesco en Staley nog genoeg waarde met hun overige picks. Zion Johnson uit Boston College bijvoorbeeld. De guard ging als 16e van het bord en zal meteen starten in de O-line van de Chargers. Ze hebben in Los Angeles goeie herinneringen aan het draften van een offensive lineman in de eerste ronde. Rashawn Slater was vorig jaar een schot in de roos. De Chargers gaan ervan uit dat ook Johnson een onmiddellijke versterking vormt voor een O-line die vorig jaar al tot de tien beste van de NFL behoorde.

De derde ronde pick was gereserveerd voor safety J.T. Woods uit Baylor. Woods geldt als een zogenaamde ballhawk, maar moet nog vooruitgang maken in de run defense. Dat is licht verontrustend, wetende dat de run defense van de Chargers vorig seizoen een drama was. In de vierde ronde viel het oog van Tom Telesco op running back Isaiah Spiller van Texas A&M. Hij is een krachtige power running back en moet zo een complementair duo vormen met de veelzijdige Austin Ekeler. De Bolts hopen alvast dat Spiller het beter zal doen dan Justin Jackson en Joshua Kelley. Opvallend genoeg kozen de Chargers in deze draft pas in de zesde en zevende ronde een cornerback met Ja’Sir Taylor uit Wake Forest en Deane Leonard uit Ole Miss. Achter het startende duo is de spoeling op die positie namelijk erg dun bij de Chargers.

NFL-32-in-32-2022-Los-Angeles-Chargers
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

Op offensief vlak moest er niet al te veel gebeuren, oordeelden de Chargers. Dat valt te begrijpen, gezien de Bolts in 2021 volgens ESPN de op drie na beste offense van de NFL hadden. Qua passing offense deden zelfs enkel de Tampa Bay Buccaneers het beter. En dus is zo goed als de volledige startende aanvalslinie van vorig seizoen terug. Het uithangbord van die offense is natuurlijk quarterback Justin Herbert. De 24-jarige Herbert schoot als een komeet uit de startblokken in 2020 en zette zijn opmars in 2021 gestaag verder door meer dan 5.000 yards te passen en daarmee enkel Tom Brady voor zich moest dulden. Hij werd ook de eerste quarterback ooit die in zijn twee eerste seizoenen telkens 30 of meer touchdowns wierp.

Herbie bereikte die records natuurlijk niet alleen. Het wapenarsenaal dat Herbert vorig jaar ter beschikking had, keert bijna integraal terug. Keenan Allen blijft de — soms onderschatte — WR1 van de Chargers. Zijn collega Mike Williams had een onvervalst break out season vorig jaar en kreeg in het tussenseizoen loon naar werken met een nieuw driejarig contract. Op running back is Austin Ekeler een gevaar over de grond alsook door de lucht. Enkel op tight end zien we een nieuwe naam met Gerald Everett in plaats van Jared Cook. De O-line, tenslotte, is middels de draft nog wat versterkt. Zion Johnson zal meteen starten op right guard, naast Pro Bowlers Corey Linsley en Rashawn Slater. Volgens PFF was dit de tiende beste unit in de NFL. Het is niet ondenkbaar dat ze dit seizoen nog beter presteren.

DEFENSE

Zoals gezegd is de defensie van DC Renaldo Hill grondig gewijzigd tegenover 2021. De defense kon vorig seizoen op zijn best matig genoemd worden. Qua statistieken kwamen de mannen van Hill pas uit op de 24ste plaats in de NFL. Met name de run defense was een grote zwakte voor de Chargers. Dat aspect werd alleszins grondig aangepakt na het seizoenseinde. In de front seven tellen we alvast drie nieuwe namen. Austin Johnson draaide vorig jaar zijn beste seizoen bij de Giants en is de nieuwe nose tackle in de 3-4 defense van Hill. Naast hem kwam er een Super Bowl kampioen bij, Sebastian Joseph-Day. De grootste nieuwe naam in de front seven is natuurlijk die van Khalil Mack. Samen met Joey Bosa vormt hij een tweekoppig monster dat menig quarterback slapeloze nachten zal opleveren.

Ook in de secondary brachten de Chargers een grote nieuwe naam in het team. J.C. Jackson, vorig seizoen Pro Bowler en Second-Team All-Pro met de Patriots, vervoegt de tweedejaars cornerback Asante Samuel Jr. Op safety kunnen de Chargers meer dan ooit rekenen op alleskunner Derwin James. De tweevoudig First-Team All-Pro tekende op 17 augustus een vierjarig contract dat van hem de bestbetaalde safety ooit maakte.

CONCLUSIE

Op papier zijn de Chargers een beter team dan in 2021. Vooral defensief is er zwaar geïnvesteerd om de problemen van vorig seizoen — met name de run defense — weg te werken. Offensief is de nucleus intact gebleven en kan Justin Herbert opnieuw een stap voorwaarts zetten. En dus is het halen van de play-offs misschien niet eens ambitieus genoeg. In LA menen ze dat de Chiefs voor ’t eerst in jaren geklopt kunnen worden. Dat wil zeggen dat de echte ambitie dus de divisiewinst is in de AFC West. In principe is dat meteen het grootste probleem van de Chargers. Ze zitten in de zwaarste divisie in de NFL. Daar gaan ze ongetwijfeld niet zonder kleerscheuren doorkomen.

Voorspelling: 11-6

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Steve Marcus/Getty Images

Ontevreden Texas Rangers kiezen nieuwe route

Mick van der Nat
-
0
Ontevreden Texas Rangers kiezen nieuwe route

Nadat de Texas Rangers afgelopen maandag manager Chris Woodward op straat hadden gezet, moest een paar dagen later ook President of Baseball Operations Jon Daniels het veld ruimen. Na een off-season waarin een vermogen werd geïnvesteerd in nieuwe spelers en een enorm tegenvallend daaropvolgend seizoen, slaan de ontevreden Rangers nu dus een nieuwe route in.

VERWACHTINGEN NIET KUNNEN WAARMAKEN

Afgelopen off-season investeerden de Texas Rangers ruim $500 miljoen in versterkingen, zoals Corey Seager (10 jaar, 325 miljoen), Marcus Semien (7 jaar, $175 miljoen) en Jon Gray (4 jaar, $56 miljoen). Dit alles werd gedaan met het oog op betere prestaties dan in 2021. Toen eindigden de Rangers met een 60-102 record stijf onderaan de American League West.

Dit seizoen moest dus in het teken staan van verbetering en doorgroeien naar eventuele playoff-deelname. Precies daar kon Woodward niet aan de verwachtingen voldoen. Met een achterstand van 23.0 wedstrijden op de divisieleidende Houston Astros en 9.5 wedstrijden achter in de Wild Card op het moment van zijn vertrek, was er geen groei te zien.

Uiteindelijk heeft de oud-speler van onder andere de Toronto Blue Jays, New York Mets en Atlanta Braves vier jaar met de scepter gezwaaid bij de Rangers-franchise. In die vier jaar wonnen de Rangers 212 wedstrijden en verloren ze 288 keer. Derdehonkcoach Tony Beasley zal in ieder geval tot het einde van het seizoen de taken van Woodward waarnemen. Beasley is een ervaren en gerenommeerde coach en manager. Hij was eerder actief als derdehonkcoach in de majors voor de Pittsburgh Pirates (2008-10) en de Washington Nationals (2006). Ook managede hij in de Nationals-organisatie zowel het Double-A als Triple-A-team. Hij won in 2004 de titel Double-A Manager of the Year.

SCHOON SCHIP

Waar President of Baseball Operations Jon Daniels maandag nog het vertrek van Woodward aankondigde, werd hij een aantal dagen later geslachtofferd. Eigenaar Ray Davis gaf in een statement aan niet tevreden te zijn met het feit dat de Rangers sinds 2016 niet een winstpercentage hadden boven de .500. Hiermee kwam een einde aan de zeventien jaar durende periode met Daniels aan het roer.

Jon Daniels begon in 2001 als stagiair bij de Colorado Rockies, om een jaar later bij de Texas Rangers te solliciteren. Hij werd in oktober 2003 gepromoveerd tot Director of Baseball Operations en in 2004 tot Assistent General Manager. Op 4 oktober 2005 trad de toen pas 28-jarige ex-klasgenoot van huidig Padres GM A.J. Preller in dienst bij de Rangers als General Manager. Hij werd daarmee de jongste GM in de geschiedenis van de sport.

Daniels maakte de hoogtijdagen mee van de franchise met twee American League titels (2010 en 2011). Daarbij kwamen de Rangers in 2011 ook tot één uit van het winnen van de World Series, maar deze ging uiteindelijk toch nog verloren. Voormalig Major League-werper en huidig Executive Vice President/General Manager Chris Young zal de taken van Daniels voorlopig waarnemen, terwijl de Rangers zich beraden over de volgende .

TOEKOMST

De Rangers willen dus echt gaan toewerken naar hun eerste playoff-deelname sinds 2016. Hierbij zal Tony Beasley dus minimaal tot aan het einde van het seizoen met de scepter zwaaien. Met de ervaring van Beasley zou het echter zomaar zo kunnen zijn dat hij ook volgend seizoen de positie behoudt.

Wie de taken van Jon Daniels gaat overnemen, of dat Chris Young de positie blijft waarnemen, is de vraag. Wat wel zeker is, is dat de Rangers volgend seizoen de markt weer op zullen gaan voor verdere versterkingen in de zoektocht naar de eerste World Series-titel in de geschiedenis van de franchise.

Coverfoto: Reed Hoffmann/AP

NFL 32-in-32 | Miami Dolphins: Tua time onder McDaniel?

Lars Leeftink
-
0
NFL 32-in-32 | Miami Dolphins: Tua time onder McDaniel?

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 16 de Miami Dolphins, die zich flink hebben versterkt in een poging de playoffs weer eens te halen.

De laatste keer dat de playoffs in Miami gehaald werden, was 2017. Toen werd er tijdens het wildcard-weekend verloren van de Steelers. Als we 2017 niet meerekenen, is de laatste keer in 2009 geweest. De Dolphins lijken zich in een ijzersterke AFC te realiseren dat, als ze een einde aan deze reeks willen maken, er flink geïnvesteerd moet worden. Dit is dan ook precies wat de Dolphins deden, vooral aanvallend gezien. Dit, plus een nieuwe head coach, moet ervoor gaan zorgen dat het team komend seizoen in ieder geval een wildcard-plek verovert.

FREE AGENCY

Het begon allemaal met de aanstelling van rookie head coach Mike McDaniel. McDaniel komt uit de coaching tree van Sean McVay en Kyle Shanahan. Vorig jaar was hij nog de offensive coordinator van de 49ers. De focus van het offseason in Miami lag sowieso voornamelijk op de offense. Het vervolg was namelijk een trade voor Tyreek Hill, die zag dat de Chiefs niet van plan waren om hun sterspeler te betalen. De Dolphins besloten een 2022 first-round pick (#29), second-round pick (#50) en fourth-round pick in de 2022 draft op te geven, plus een fourth en een sixth-round pick in de 2023 draft. Daar bovenop kwam ook nog het nieuwe contract van Hill: vier jaar voor 120 miljoen dollar.

In free agency haalde de Dolphins vervolgens ook tackle Terron Armstead voor flink wat geld. Connor Williams kwam als guard/center en Cedrick Wilson als WR3 achter Jaylen Waddle en Hill. Daar was het echter nog niet mee gedaan. Ook RB’s Chase Edmonds, Sony Michel en Raheem Mostert kwamen namelijk naar Miami. Naast Myles Gaskin moeten zij de speelstijl van de 49ers onder McDaniel overbrengen naar de Dolphins. Ook Teddy Bridgewater is een nieuwe aanwinst als back-up voor Tua Tagovailoa.

Verdedigend gezien was het wat minder spectaculair. Sterker nog, echte aanwinsten waren er niet; op Melvin Ingram III na. Het waren vooral spelers die vorig jaar ook al bij de Dolphins speelden en opnieuw in Miami tekenden. Neem bijvoorbeeld DE Emmanuel Ogbah, S Sheldrick Redwine en een nieuw contract voor sterspeler Xavien Howard.

Wie gingen er weg? Receivers Devonte Parker (Patriots), Albert Wilson (Vikings) en Will Fuller (nog geen team) vertrokken. Aanvallend verloren ze ook RT Jesse Davis (Vikings), QB Jacoby Brissett (Browns), RB Phillip Lindsay (Colts) en Duke Johnson (Bills). De defense verloor CB Justin Coleman (Seahawks), Adam Butler (geen team), LB Vince Biegel (Ravens) en Jason McCourty (gestopt).

NFL DRAFT

Dankzij de trade voor Tyreek Hill mochten de Dolphins tijdens de NFL Draft pas in de derde ronde kiezen. Miami koos Channing Tindall, ILB van Georgia. In ronde vier viel de keuze vervolgens op WR Erik Ezukanma van Texas Tech om de Dolphins van nog meer receivers te voorzien.

In de zevende ronde werden Cameron Goode (OLB) en Skylar Thompson (QB) gekozen. Thompson is straks de derde quarterback achter Tagovailoa en Bridgewater. Goode staat straks vooral op het veld als onderdeel van special teams. Van Ezukanma en vooral Tindall wordt meteen al wel een wat grotere rol verwacht.

OFFENSE

De offense gaat er onder leiding van McDaniel compleet anders uitzien dan voorgaande jaren. Het zal veel overeenkomsten hebben met de offense van de 49ers, wat goed nieuws lijkt voor Tagovailoa. Hij heeft met dit systeem, een betere OL en meer wapens op zowel WR als RB meer bescherming en komt in de speelstijl beter tot zijn recht. De vraag is vervolgens vooral wat Tagovailoa laat zien. Hij lijkt namelijk de bepalende factor of deze offense in 2022 goed is of niet. Gezien het team dat om hem heen staat, zijn er geen excuses meer.

Hill, Waddle, Wilson en Mike Gesicki zijn de vier beste opties in de passing game. Weinig teams, wellicht zelfs niemand, kan zeggen dat het de beschikking heeft over vier van zulke receivers. Daarnaast zijn er met Mostert, Michel, Gaskin en Edmonds ook nog drie prima RB’s beschikbaar. Zij spelen straks een belangrijke rol in het systeem van McDaniel en offensive coördinator Frank Smith.

Om deze offense uit te kunnen voeren, heb je naast een goede Tagovailoa ook een goede offensive line nodig. Men kan nu al stellen dat dit de beste offensive line is die Tagovailoa in de NFL heeft gehad. Armstead vult de left tackle-positie op hoog niveau in, terwijl Austin Jackson op right tackle wellicht de zwakste schakel van deze offensive line is. Op guard starten Liam Eichenberg en Robert Hunt, waarbij vooral Eichenberg moet verbeteren ten opzichte van vorig jaar. Op center begint nieuwe aanwinst Williams; een flink onderschatte offensive lineman die vorig jaar bij de Cowboys, ondanks zijn solide prestaties, ondersneeuwde onder de sterspeler van die OL.

NFL 32-in-32 2022 - Miami Dolphins
Bo Schalbroeck/BoGraphix

DEFENSE

De verdediging staat onder leiding van Josh Boyer, die net als Frank Smith en Mike McDaniel nieuw is in Miami. De defense is grotendeels hetzelfde als vorig jaar. Een 3-4 defense waarin Christian Wilkins, Raekwon Davis en Zach Sieler een sterke DL vormen. Vervolgens zal de pass rush van Ogbah, aanwinst Melvin Ingram III, Andrew Van Ginkel en tweedejaars Jaelan Phillips moeten komen.

De ILB-posities worden ingevuld door Elandon Roberts en Jerome Baker, met rookie Tindall samen met Duke Riley als voornaamste back-ups. Het is, met afstand, de minst ingevulde positie van de defense in Miami.

In de secondary ziet het er echter sterk uit. Dat is goed nieuws in een Conference met enorm veel vuurkracht op QB en WR. Howard en Byron Jones, die nog wel een vraagteken is voor week 1 met een enkelblessure, zullen de startende cornerbacks zijn. Nik Needham krijgt daar ook een grote rol. Op safety starten Brandon Jones en tweedejaars Jevon Holland, met Eric Rowe en Redwine als prima back-ups. Daarachter hebben de Dolphins ook nog de beschikking over Clayton Fejedelem en Verone McKinley III. Daarmee zijn er genoeg opties in de secondary.

CONCLUSIE

De Dolphins hebben vooral aanvallend gezien veel verandering ondergaan. De vraag is hoe snel McDaniel ervoor kan zorgen dat het team goed op elkaar ingespeeld raakt en of Tagovailoa in dit systeem kan excelleren. Gezien zijn speelstijl zou het mogelijk moeten zijn om de rol in te vullen zoals Jimmy Garappolo die bij de 49ers invulde.

Als dit allebei vrij snel lukt, hebben de Dolphins de wapens in huis om een explosieve offense te worden die moeilijk te stoppen is. Het legt tevens minder druk op de defense, die niet per se teams onder de vijftien à twintig punten hoeft te houden om te winnen. De huidige defense van de Dolphins zou hiertoe in staat moeten zijn.

In de AFC East lijken de Bills, die al jaren succesvol zijn en ook dit jaar weer een sterk allround en op elkaar ingespeeld team hebben, dit jaar nog te sterk te zijn. Het zal in de divisie vooral een strijd worden met de Patriots om de tweede plaats. In de Conference moeten de Dolphins vechten met onder meer de Broncos, Titans, Colts, Raiders en Browns om de wildcard-plekken achter teams als de Bills, Bengals, Ravens, Chargers en Chiefs. Daarmee is er voldoende concurrentie.

Het schema van de Dolphins heeft van alles wat. Twee keer tegen de Bills en Patriots en verder één keer tegen sterke teams als de Packers, Ravens, Browns, Bengals, Vikings, 49ers en Chargers. Daarnaast ook nog twee keer tegen de Jets en één keer tegen de Lions, Texans, Steelers en Bears. Teams waar realistisch gezien van verwacht mag worden dat de Dolpinhs die op basis van kwaliteit verslaan. Er zal echter weinig tijd zijn om aan elkaar te wennen, met de Patriots, Ravens (uit), Bills en Bengals (uit) als eerste vier duels in 2022.

Voorspelling: 10-7

FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Miami Dolphins: Stijn.

“Dit jaar play-offs.”

“Dat is het minimale doel dat gesteld moet worden. Met het aantrekken van enorm veel kwaliteit op offense om Tua te helpen (Tyreek Hill, Armstead, maar ook Chase Edmonds en Raheem Mostert), en de nog altijd fantastische defense, kan het niet anders dat we play-offs moeten halen. In wat dit jaar weer de meest competitieve divisie zal zijn, moet een goed record neergezet worden om de play-offs te halen. Nu, met een nieuwe offense-minded HC hoop ik vooral dat de running game eindelijk gaat draaien. Daar waar Gaskin, Brown en Ahmed er vorig jaar niks van bakten, kunnen Edmonds, Michel en Mostert dat hopelijk omdraaien.”

“Qua draft heeft Miami geen hele grote dingen gedaan, omdat de meeste picks verruild werden voor Tyreek Hill. Linebacker Channing Tindall (3rd round) en Receiver Erik Ezukanma (4th) laten echter wel een prima indruk achter op camp, maar camp is camp en daar lijkt iedereen de ster van morgen (behalve bij de New England “worst offense I have ever seen” Patriots dit jaar, gniffel).”

“Het gaat dus in ieder geval een seizoen worden met veel hoop. Met een HC die aan de vooravond staat van zijn debuut, kan het alle kanten op. Ik ben nog altijd high on Tua, en heb dit offseason zelfs een jersey van hem gekocht, maar hij moet dus wel gaan presteren nu. Anders moeten we weer van voor af aan opbouwen.”

“It’s the hope that kills you – Ted Lasso”

Voorspelling: 11-6

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Michael Reaves/Getty Images

NFL 32-in-32 | New Orleans Saints: Een nieuw tijdperk

Chris Van Dijk
-
0
NFL 32-in-32 | New Orleans Saints: Een nieuw tijdperk

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 15 de franchise zonder duidelijke identiteit: de New Orleans Saints.

Zei je Saints, dan zei je Drew Brees en Sean Payton. In twee jaar tijd hebben zij nu allebei de club verlaten. Na zestien jaar is Sean Payton niet langer de coach van de New Orleans Saints. Voormalig assistent Dennis Allen is zijn opvolger. Ook de rest van de staf bestaat voor een groot deel uit vertrouwde gezichten. De grote vraag is dan ook welke richting de club opgaat. Gaat Allen door op de koers van Payton, of gaat hij zijn eigen accenten leggen?

FREE AGENCY

De Saints hadden een druk offseason. Zoals gebruikelijk bij de ploeg uit New Orleans moesten ze eerst wat contracten herstructureren om überhaupt iets te kunnen doen. Structureel in cap hell lukte het om met dertien spelers een nieuw contract af te sluiten. Hierdoor had de ploeg ineens 30 miljoen dollar uit te geven.

Met dit geld wisten de Saints wel raad. Zo heeft de formatie twee nieuwe safety’s gekregen. Marcus Maye en Tyrann Mathieu hebben een contract voor drie jaar getekend in de Bayou. Het duo moet Marcus Williams doen vergeten. De safety tekende namelijk een contract voor 70 miljoen dollar bij de Ravens. De Saints leken aan het begin van free agency weinig mogelijkheden te hebben, maar in de praktijk lukt het New Orleans elk jaar weer om een goede ploeg neer te zetten. Dit jaar is die mogelijk zelfs beter dan vorig jaar.

NFL DRAFT

Veel mogelijkheden hadden de Saints niet in de afgelopen draft. De ploeg had maar vijf picks, al scheelde het wel dat er twee in de eerste ronde waren. De eerste pick was Chris Olave, een wide receiver van Ohio State. De aanval was afgelopen jaar de slechtste in de vijftien jaar onder Sean Peyton, dus het is begrijpelijk dat hier als eerste de aandacht naar uitging.

De tweede pick in de eerste ronde was OT Trevor Penning. Ook dit is een speler die onmiddellijk een belangrijke rol binnen de ploeg zou moeten gaan spelen. De offensive line kan wel wat versterking gebruiken en Penning heeft de potentie om dit de komende tien jaar te gaan doen.

De overige drie picks waren voor de verdediging. In de tweede ronde kozen ze voor cornerback Alonte Taylor. Deze keuze was wat aan de vroege kant, maar waarschijnlijk dachten de Saints dat ze wel moesten omdat ze daarna pas weer in ronde vijf aan de beurt waren. De vraag is hoe veel speeltijd Taylor al in zijn eerste jaar gaat krijgen. Dit geldt ook voor de overige picks in de draft, waardoor de Saints er komend seizoen eigenlijk maar twee directe versterkingen uit college bij krijgen.

NFL 32-in-32 2022 - New Orleans Saints
Bo Schalbroeck/BoGraphix

OFFENSE

De aanval van de Saints is het grote vraagteken voor komend seizoen. Niet alleen omdat Sean Peyton weg is en Pete Carmichael nu de aanval gaat bepalen. Ook qua personeel is er nog veel onduidelijk. Alle experimenten met Taysom Hill lijken wel echt in de prullenbak te zijn gegooid. Hill is nu alleen nog maar tight end. Dit betekent dat Jameis Winston de QB wordt. Hoe gaan de Saints met hem om? Krijgt hij wat meer de ruimte om te gooien? Met als risico dat hij weer dertig picks gooit zoals in Tampa? Of wordt het wat conservatiever qua spel?

Dit zal waarschijnlijk ook afhangen van wie er om hem heen staan. Michael Thomas lijkt na twee jaar blessureleed weer fit te zijn. Twee jaar geleden had hij nog een recordaantal vangballen, dus kan hij dit niveau weer benaderen? En hoe gaat het met Alvin Kamara? De ster runningback werd in februari in Las Vegas gearresteerd na een vechtpartij. Mogelijk hangt hem een schorsing van zes wedstrijden boven het hoofd, maar er is ook een kans dat de rechtszaak pas in 2023 wordt gehouden, met als gevolg dat een schorsing ook pas volgend seizoen in zal gaan.

Mochten de Saints een fitte Thomas en een niet-geschorste Kamara hebben, dan zal de aanval met iedereen in de NFL kunnen wedijveren. Met Olave en Jarvis Landry is er diepte op de wide receiver positie, terwijl ook Kamara een aardig balletje kan vangen. Alles zal dan echt op de schouders van Winston komen.

DEFENSE

De verdediging kent wat nieuwe gezichten, maar lijkt op papier minimaal net zo sterk te zijn als afgelopen seizoen. Het vertrek van Williams is met de komst van Maye en Mathieu opgevangen en ook op andere plaatsen in de defensie ziet het er goed uit voor de New Orleans Saints. Vooral de pass rush is uitstekend. Niet alleen in kwaliteit, maar ook in de breedte. Hierdoor kan Allen, die de verdediging zal blijven leiden, veel rouleren en blijft de verdediging makkelijker fit richting het eind van de wedstrijd.

Behalve een goede pass rush heeft New Orleans ook een goede verdediging tegen de run. Dit kwam voornamelijk door Demario Davis. Hij zal opnieuw het gezicht van de linebackers worden, maar de Saints verwachten ook veel van Pete Werner. De tweedejaars groeide in de loop van het afgelopen jaar en de verwachting is dat hij dit jaar een fulltime starter zal worden.

Ook in de backfield is New Orleans enorm sterk. Na het vertrek van Williams waren er vraagtekens omtrent hoe deze positie ingevuld zou worden, ook omdat er tot en met de draft geen vervangers waren gehaald. Toen kwam eerst Maye en niet veel later Mathieu en nu is alles anders. Voeg hier Marshon Lattimore op cornerback nog aan toe en er staat weer een solide defensie.

CONCLUSIE

De Saints grepen afgelopen seizoen net naast de play-offs. De ploeg won net zoveel wedstrijden als de Eagles, maar verloor de tiebreaker, waardoor het seizoen al voortijdig eindigde. De Saints gaan komend jaar opnieuw meedoen om de play-offs. Als Kamara en Thomas (bijna) het hele seizoen kunnen spelen, dan gaan ze het halen ook. De Saints hebben gewoon nog steeds een heel sterk roster. Dat blijkt wel uit de vier zeges in twee jaar op de Bucs van Tom Brady.

Waar het plafond voor deze ploeg ligt, is eigenlijk de grote vraag. De ploeg heeft veel bekende namen en veel kwaliteit, maar juist op de cruciale posities is er sprake van een nieuw tijdperk. Is Allen de ideale opvolger van Payton? Kan Winston een ploeg naar de play-offs halen? Op papier is het antwoord op beide vragen in ieder geval “Ja”. Al is het programma met wedstrijden tegen de NFC West en de AFC North zeker niet eenvoudig. Dan helpt het wel dat je de Falcons en Panthers in je divisie hebt. Dat gaat ze net het zetje geven om de play-offs te halen.

Voorspelling: 10-7

Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: AP Photo/Butch Dill

1...219220221...804Pagina 220 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU