Home Blog Pagina 201

CFB Playoff Rankings: Tennessee #1 na negen weken

Lars Leeftink
-
0
CFB Playoff Rankings: Tennessee #1 na negen weken

We zijn inmiddels negen weken bezig in college football en we bereiken de fase dat de belangrijke matchups op het programma staan. Er stijgt op het oog niet echt een team boven iedereen uit, maar er is wel een duidelijk beeld inmiddels van wie er kans maken op de playoffs en de finale. De CFB Playoff Rankings zijn voor het eerst uitgekomen, en dus is het tijd om eens naar de huidige situatie te kijken na negen weken in het seizoen.

TENNESSEE (8-0)

Het zal voor veel mensen als verrassing komen dat #1 Tennessee is en ze 8-0 zijn. Zeker wetende dat ze al tegen Alabama gespeeld hebben, en met 52-49 wonnen na een knotsgek duel. Ook LSU (40-13), Florida (38-33), Pittsburgh (34-27) en Kentucky (44-6) werden verslagen. De grootste uitdaging en belangrijkste wedstrijd wacht echter komen weekend 21:30 uur Nederlandse tijd. Dan gaat Tennessee op bezoek bij Georgia voor een rechtstreeks duel om de zege in de divisie.

Tennessee doet het vooral met offense. Onder leiding van Hendon Hooker en receiving Jalin Hyatt is deze offense de meest productieve offense van de NFL. Het knappe is dat ze dit doen zonder een echt goede running game en zonder hun beste receiver: Cedric Tillman. Tillman is nu weer fit en zal komend weekend vs Georgia ook spelen. Verdedigend zijn de Volunteers wat minder en geven ze veel yards op (vooral door de lucht). Hun run game defense is prima, en mede daardoor valt het aantal punten dat ze tegen krijgen ook nog enorm mee. Toch is de secondary met afstand de minste unit van de drie teams die we tot nu toe in dit artikel genoemd hebben.

OHIO STATE (8-0)

De grootste uitdager dit seizoen van de SEC lijkt #2 Ohio State te zijn. Ook de Buckeyes zijn 8-0 begonnen en maken indruk tot nu toe. Notre Dame (21-10) en Penn State (44-31) werden verslagen, maar de rest van het programma tot nu toe is niet erg indrukwekkend geweest. Wat dat betreft komen we pas tijdens week 13 te weten of dit team echt zo goed is als dat ze lijken. Dan staat het duel tegen Michigan op het programma.

Ohio State is de meest explosieve en getalenteerde offense in college football, onder leiding van QB C.J. Stroud. Het team scoort enorm veel punten en staat in de top vijf in bijna alle categorieën (op rushing yards na), en dit is nog zonder Jaxon Smith-Njigba, die eigenlijk het hele seizoen al kampt met blessures. De defense staat echter ook in elke belangrijke categorie in de top tien. Toch mag gesteld worden dat de defense van Georgia over meer talent en kwaliteit beschikt. Aanvallend gezien hebben de Buckeyes echter de overhand.

GEORGIA (8-0)

#3 Georgia is vanaf het begin van dit seizoen al de grote favoriet, en de Bulldogs hebben die verwachtingen tot nu toe waar weten te maken. Georgia is 8-0 en kwam eigenlijk alleen tijdens week 5 (26-22 zege op Missouri) goed weg. Verder werden onder meer Oregon (49-3), South Carolina (48-7), Florida (42-20) en Auburn (42-10) weggevaagd. De komende drie wedstrijden worden voor Georgia echter wat uitdagender. Te beginnen komend weekend vs #3 Tennessee. Daarna moeten de Bulldogs naar Mississippi State en Kentucky.

Zoals verwacht is de defense de kracht van de Bulldogs. De secondary geeft nog wel wat passing yards weg (13de in de league), maar verder staat het team in elke verdedigende categorie bovenaan of in de top vijf. Aanvallend gezien is het team niet per se een run game machine (23ste rushing yds), maar staat het verder ook overal minimaal in de top 10. Een sterk, ervaren en allround team dus.

CLEMSON (8-0)

#4 Clemson kende vorig jaar een matig jaar (ondanks het halen van een bowl game), maar is dit jaar weer helemaal terug. Clemson won onder meer al van Wake Forest, NC State, Florida State en Syracuse, teams die allemaal in de top 25 van de AP Poll staan of hebben gestaan. De laatste twee duels van dit seizoen, tegen Miami en Sout Carolina, zijn de volgende twee uitdagingen. Toch mag ook het duel tegen Notre Dame komend weekend wel als test gezien worden.

Aanvallend gezien is Clemson op het oog het minste team van alle teams die in dit artikel genoemd worden. Op QB krijgt het team betere prestaties van DJ Uiagalelei, de OL presteert sterk en de running game doet het ook fantastisch. De passing game heeft het echter voor het merendeel in 2022 wel enorm lastig en een goede defense is Clemson nog niet echt tegengekomen. Verdedigend gezien is dit team echter wederom lastig te verslaan. Zeker de DL en pass rush blinken uit, terwijl ook de linebackers hun steentje bijdragen. De zwakke plek van dit team is de secondary, waardoor de rol van de DL en pass rush alleen maar groter en vooral belangrijker wordt.

MICHIGAN (8-0)

Voor #5 Michigan is 2022 tot nu toe een probleemloos en foutloos seizoen geweest. Het probleem is alleen dat het schema na acht gewonnen duels ook niet erg indrukwekkend is. Op een zege op Penn State na (41-17) is het resumé van Michigan niet om naar huis te schrijven. Dit gaat de laatste twee weken van het seizoen pas veranderen. Eerst staat tijdens week 12 een duel met #14 Illinois op het programma, waarna in week 13 het waarschijnlijk allesbeslissende duel met Ohio State wacht. Tot die tijd zullen we nog niet weten hoe goed Michigan daadwerkelijk is.

Ook dit seizoen is de offense vooral over de grond ijzersterk. De passing offense is ook dit jaar niet per se om naar huis te schrijven, maar over de grond is Michigan lastig te stoppen. Dit komt vooral door de goede run blocking van de offensive line en de kwaliteiten van Blake Corum en (in mindere maten) Donovan Edwards. Verdedigend gezien heeft Michigan geen zwakte. Het team staat overal in de top tien als het gaat om de belangrijkste verdedigende statistieken en zal mede hierdoor altijd een goede kans maken om wedstrijd te winnen.

ALABAMA (7-1)

Tot slot #6 Alabama, dat als enige team in dit artikel een nederlaag achter zijn naam heeft staan. Tennessee was in week 7 met 49-52 te sterk voor de Crimson Tide. Alabama won wel van Texas (20-19), Arkansas (49-26) en Texas A&M (24-20), maar kwam ook in die duels goed weg. Met LSU en Ole Miss de komende twee weken gaat Alabama nog pittige duels tegemoet.

Bryce Young speelt nog steeds geweldig, maar moet het simpelweg doen met mindere wapens (zeker in vergelijking met voorgaande jaren) en een OL die veel penalty’s tegen krijgt, fouten maakt en gewoon niet zo fantastisch presteert. De running game is de kracht van deze Alabama offense, onder leiding van Jahmyr Gibbs en Jase McClellan. Verdedigend is dit team, op de wedstrijd vs Tennessee na, ijzersterk. Over de hele linie heeft het team kwaliteit in huis en zijn er amper zwakke plekken te vinden.

DARK HORSE

Hier is het zeker de moeite waard om #7 TCU (8-0) en alle favorieten uit de PAC-12 te noemen. TCU is nog ongeslagen en versloeg onder meer Oklahoma, Kansas, Oklahoma State en Kansas State al. Allemaal achter elkaar. Met Texas en Baylor komen er nog twee uitdagende wedstrijden aan, maar de Horned Frogs zijn dankzij hun explosieve offense een serieuze kanshebber voor de playoffs.

De PAC-12 zit vol met teams die al een nederlaag hebben, en het vooral elkaar lastig maken. Oregon, USC en UCLA zijn allemaal 7-1, terwijl Utah 6-2 is. Alle vier de teams hebben een sterke en explosieve offense en degelijke defense, maar zijn dankzij wedstrijden tegen elkaar toch vooral in de achtervolging op de teams die hierboven genoemd zijn. Er zal uiteindelijk een team over gaan blijven dat wellicht kans gaat maken op de playoffs, maar met twee nederlagen lijkt die kans al snel te slinken.

SPORTAM CFB PLAYOFF RANKINGS

Ook wij kiezen op #1 voor Tennessee, simpelweg vanwege het schema en de manier waarop ze hun wedstrijden gewonnen hebben. Op #2 gingen wij echter bijna voor Clemson, vooral vanwege het schema en de allround prestaties die het team geleverd heeft door op verschillende manieren lastige wedstrijden te winnen. Clemson komt, vooral vanwege de zege van Georgia op Oregon, toch op #2 terecht. Clemson komt wel voor Ohio State terecht. Zowel Georgia als Ohio State zijn gebalanceerde teams en domineren, maar hun schema is (op Penn State en Oregon na) niet erg indrukwekkend geweest. Deze zege op Oregon zet Georgia bij ons net voor Clemson en Ohio State.

Op vijf komt TCU terecht, vooral vanwege hun schema en sterke tegenstanders die ze al verslagen hebben. Dit schema ontbreekt simpelweg bij Michigan, dat het merendeel van zijn duels wel overtuigend won maar op Penn State na nog niet echt is uitgedaagd. Alabama maakt de top zeven af door de #7 te zijn. De rest van de top tien volgens SportAmerika: #8 Oregon, #9 Ole Miss, #10 USC.

SportAm CFB Playoff Rankings: #1: Tennessee, #2 Georgia, #3 Clemson, #4 Ohio State, #5 TCU, #6 Michigan, #7 Alabama, #8 Oregon, #9 Ole Miss, #10 USC

Foto: Associated Press

NHL At The Rink: Hoe de DEB bouwt aan een ’Goldene Generation’

Dennis Bakker
-
1
NHL At The Rink: Hoe de DEB bouwt aan een ’Goldene Generation’

Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Waar al eerder de records van Wayne Gretzky en Phil Kessel centraal stonden, zoeken we het deze week dichter bij huis. Duitsland gooide een aantal jaar geleden het roer om en bouwt aan een ’Goldene Generation’. De kroon op het werk moet een gouden medaille op de Olympische Spelen van 2026 in Milaan worden: ’Powerplay26’.

Als je de gemiddelde fan vijf jaar geleden naar de staat van het Duitse ijshockey had gevraagd, dan had je waarschijnlijk een gezicht vol vraagtekens aangetroffen. Leon Draisaitl was drie jaar eerder als third overall in de 2014 NHL Entry Draft door Edmonton Oilers geselecteerd, wat op zichzelf al een uniek feit was. De huidige superster was na Orest Romashyna (1963), Olaf Kölzig (1989), Marco Sturm (1996) en Marcel Goc (2001) pas de vijfde Duitse speler, die in de eerste ronde van de Entry Draft werd opgepikt.

De andere kant van de medaille leidde uiteindelijk tot de ‘eye-opener’ bij de Deutsche Eishockey Bund (DEB). Leon Draisaitl was weliswaar één van de smaakmakers in de 2014 Draft, maar was tegelijkertijd ook de enige Duitse prospect van dat jaar. Extra pijnlijk maakte het feit dat ‘LD’ vanuit de jeugdtak van Adler Mannheim de oversteek naar de Western Hockey League had gemaakt, om zich daar optimaler te kunnen ontwikkelen. Bovendien zag het er ook niet naar uit dat er op korte termijn een “tweede Draisaitl” klaar ging staan. Zowel de U18, als de U20 van die Mannschaft waren uit de topdivisies gedegradeerd en ook het herenteam strandde in de kwalificatierondes van eindtoernooien.

Hoe anders is die situatie vandaag de dag. Met olympisch zilver, een Art Ross Trophy, Ted Lindsay Award, Calder Trophy en een Hart Memorial Trophy winnaar hebben de Duitsers flinke stappen gemaakt. Bovendien zijn er ook vier first-round picks bijgekomen: Dominik Bokk (2018), Moritz Seider (2019), Tim Stützle en Lukas Reichel (beide 2020). Om dit alles te scharen onder een dosis geluk gaat zelfs de doorgewinterde sceptici te ver. De DEB is namelijk een nieuwe weg ingeslagen. Een weg die het Duitse systeem een flinke boost heeft gegeven en onderdeel is van het uiteindelijke einddoel: Olympisch goud in 2026 in Italië en daar voorbij: ’Powerplay26’.

POWERPLAY26, EEN WEG NAAR STRUCTUREEL SUCCES

De DEB introduceerde met ‘Powerplay26’ een concept, dat het Duitse ijshockey op de langere termijn weer op de internationale kaart moe(s)t gaan zetten. In samenspraak met clubs uit de DEL en de lagere divisies – waaronder de Oberliga van Tilburg Trappers – werden tienjarige doelen opgesteld, die moeten leiden tot gouden succes op de Olympische Spelen in 2026. Naast de resultaten van het seniorenteam, stond en staat de hervorming van het jeugdplan centraal. Onder leiding van een groep investeerders — met Dietmar Hopp als wellicht bekendste naam in het gezelschap – werd er een kapitaalinjectie voor de Duitse jeugdopleiding gereserveerd. De eigenaar van voetbalclub TSG Hoffenheim is een bekende naam in de internationale zakenwereld en is samen met zoon Daniel onder meer als directeur van de SAP Arena (Mannheim) en ijshockeyclub Adler Mannheim actief.

Met het beschikbare budget werd onder leiding van toenmalig bondspresident Franz Reindl een eerste hervorming doorgevoerd in de ontwikkeling van jeugdspelers en coaches. Om niet alleen spelers, maar ook coaches betere faciliteiten te bieden werd er flink geïnvesteerd in een verbeterde opleiding voor coaches en bijbehorende diploma’s. Bovendien werden ook de beschikbare faciliteiten voor de spelers flink onder handen genomen met onder meer plannen voor een nationale trainingscampus in Krefeld. Dat deze investering op korte termijn werd terugbetaald, zag men echter niet aankomen.

OLYMPISCH SUCCES IN ZUID KOREA EN VERHOOGD NIVEAU DEL

Op de Olympische Spelen van 2018 behaalde die Mannschaft onder leiding van head coach Marco Sturm sensationeel de zilveren medaille. Hiermee schreven de Duitsers direct geschiedenis, door de bronzen medailles van Lake Placid (1932) en Innsbruck (1976) uit de boeken te spelen. Kwalificatie voor de Spelen werd via het kwalificatietoernooi bewerkstelligd en rekenden op weg naar de finale met onder meer Zweden en topfavoriet Canada af. Dat er uiteindelijk in overtime van Rusland werd verloren, deed echter niets af aan het feit dat ‘die Wende’ reeds zichtbaar werd.

Niet alleen het seniorenteam plukt de vruchten van de hervorming, ook de U20 en U18 zijn weer vaste gasten in de hoogste jeugddivisies en behoren structureel bij de outsiders voor een medaille. De laatste jaren stromen er steeds meer spelers door naar de DEL en bovendien is het aantal Duitsers in de NHL vermenigvuldigd. Het spel in de DEL is sneller en beter geworden en komen de Duitse clubs steeds verder in de Champions League. Debet aan ‘Powerplay26’ zijn de dragende rollen die de Duitse spelers meer en meer op zich nemen. Het zorgt niet alleen voor een verhoging van het niveau, maar de inkomsten van de clubs in onder meer merchandise zijn sinds de invoer van het ambitieuze plan verhoogd.

MORITZ SEIDER EN TIM STUTZLE IN HET SPOOR VAN LEON DRAISAITL

In de NHL is Leon Draisaitl al jaren één van de absolute smaakmakers. Na de invoering van het Duitse ‘Powerplay26’, zijn inmiddels Moritz Seider en Tim Stützle uitgegroeid tot gearriveerde sterren.

Het was een primeur voor Duitsland. Na zestig Canadezen, een dozijn Amerikanen, acht Russen, vier Zweden, twee Finnen, een Slowaak en een Brit voor het eerst in de geschiedenis van de NHL dat een Duitser de Calder Trophy op de schoorsteenmantel bij mocht zetten. De 21-jarige Moritz Seider trad met zijn uitverkiezing in de voetsporen van Olaf Kölzig – beste goalie ’99 – ’00 – en Leon Draisaitl – zo’n beetje iedere individuele prijs in ’19 – ’20 –, waarmee het pas de derde keer in de geschiedenis een individuele prijs naar een Duitser ging. Met vijftig punten (acht goals, 42 assists) in 82 wedstrijden hield Seider onder meer teamgenoot Lucas Raymond en Maple Leaf Michael Bunting achter zich.

Geboren in het dorpje Zell, sloot de veertienjarige Seider zich in de zomer van 2015 aan bij de jeugdacademie van Adler Mannheim. Mede door de vernieuwde mogelijkheden die de jeugdopleidingen te bieden hadden, ontwikkelde de talentvolle blue-liner zich sneller dan normaal. Al in het seizoen 2018 – 2019 was de Duitser een vast gezicht in de DEL en maakte hij vanaf de eerste minuut indruk. Zijn sterke spel werden niet alleen beloond met een first-round uitverkiezing, maar voegde Seider ook de DEL Rookie of the Year Award aan zijn prijzenkast toe. Bovendien won de blue-liner met de Duitse U20 goud op het Divisie 1A WK.

STUTZLE VOLGT ZELFDE PAD

Iets noordelijker in het Duitse dorpje Viersen zag Tim Stützle een kleine acht maanden later het levenslicht. De centre maakte net als Seider op vroege leeftijd de overstap naar Adler Mannheim. Zijn astronomische cijfers bij Krefelder EV 1981 – 147 punten in 66 wedstrijden —  lieten hem vrijwel direct van de U16 doorstromen naar de U19.

Zijn goede spel in de jeugdacademie trok ook de aandacht van Junior Leagues in Noord-Amerika. Ondanks dat Stützle zijn commitment aan de Universiteit van New Hampshire had gegeven, bleef de Duitser actief bij Adler Mannheim. Nadat hij ook een nee verkocht aan onder meer de Western Hockey League en de United States Hockey League, volgde de Duitser na ijzersterke optredens in de DEL en de Champions League, Moritz Seider op als Rookie of the Year. Waar Seider met de U19 zegevierde op het Divisie 1A WK, drukte Stützle met negen punten in vijf wedstrijden meer dan zijn stempel op de WK titel van de U18.

Beide jonkies worden vandaag de dag in één adem genoemd met de grote namen in de NHL en afgelopen september kreeg Tim Stützle met een recordverlenging – acht jaar, $66,8 miljoen dollar — reeds loon na werken.

OP WEG NAAR ITALIE

Met ‘Powerplay26’ nog volop in beweging, zullen de vruchten de komende jaren hopelijk alsmaar meer worden. Het niveau van de DEL blijft groeien en het percentage Duitsers in de hoogste divisie is sinds de invoer met 18% gestegen. Desondanks zullen er in de boeken van de DEB wat regels moeten veranderen. Zo hikken veel clubs tegen de 9+2 regel aan, die ervoor zorgt dat niet iedere Duitse speler in aanmerking komt voor een contract. Hierdoor zijn zij noodgedwongen in de 2. Liga actief, wat aan de andere kant het niveau weer doet stijgen.

Of Duitsland in 2026 met de gouden medaille op het hoogste schavot zal staan is een groot vraagteken – hallo Ziggo uitspraak –. Dat de DEB met de herstructurering van het Duitse ijshockey in de roos heeft geschoten, is een groot uitroepteken!

Coverfoto: DEB-online.de

Suns en Jazz in vorm, Clippers en Warriors matig

Niels van der Veen
-
0
Suns en Jazz in vorm, Clippers en Warriors matig

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week

26 OKTOBER – 2 NOVEMBER

WESTERN CONFERENCE STAND

1: Phoenix Suns: 6-1

2: Portland Trail Blazers: 5-1

3: Utah Jazz : 6-2

4: San Antonio Spurs: 5-2

5: New Orleans Pelicans: 4-2

6: Denver Nuggets: 4-3

7: Oklahoma City Thunder: 4-3

8: Memphis Grizzlies: 4-3

9: Minnesota Timberwolves: 4-4

10: Dallas Mavericks: 3-3

11: Los Angeles Clippers: 3-4

12: Golden State Warriors: 3-5

13: Sacramento Kings: 2-4

14: Los Angeles Lakers: 1-5

15: Houston Rockets: 1-7

IN DE SPOTLIGHT

PHOENIX SUNS

Vorige week schreven we al dat de Phoenix Suns een zware week voor de boeg hadden. Tegen de Warriors, Pelicans en Timberwolves was het schema zwaar. Tussendoor konden ze de relatief eenvoudige wedstrijd tegen de Rockets spelen. Tegen alle vier de tegenstanders werd echter overtuigend gewonnen. Booker was de belangrijkste speler aan de kant van de Suns met gemiddeld 24,5 punten uit 48% FG.

UTAH JAZZ

Voorafgaand aan het seizoen werd van de Jazz verwacht dat ze zouden tanken. Dat kwam vooral door het traden van Gobert en Mitchell. Toch zijn de Jazz verrassend sterk uit de startblokken gekomen. Samen met de Bucks en Suns hebben ze als enige teams in de NBA zes overwinningen. Vooral Lauri Markkanen heeft zijn talent weer gevonden bij de Jazz. Met bijna een double-double (23,8 punten, 9,8 rebounds) is hij de belangrijkste Jazz.

DE TEGENVALLERS

LOS ANGELES CLIPPERS

Twee teams uit Los Angeles die allebei tegenvallen. Van de Lakers hadden we het voorafgaand aan het seizoen wel aan zien komen, maar dat de Clippers het lastig hebben, was toch niet zo vanzelfsprekend. Met een broodnodige overwinning op de Rockets (93-95) wisten de Clippers een langere losing streak te voorkomen. Die stond op dat moment op vier, waarvan twee tegen de Thunder. Nou is niet alles kommer en kwel, omdat Kawhi Leonard niet speelde deze week. Er is dus genoeg te behalen. Aan de andere kant is het juist zorgelijk dat hij er niet bij is. Om zo vroeg in het seizoen een blessure op te lopen is niet de bedoeling. De komende wedstrijden gaan ook geen makkie worden met een blik op de ranglijsten. Na de Rockets komen de Spurs, Jazz en Cleveland voordat de (makkelijke) Lakers zich aandienen.

GOLDEN STATE WARRIORS

Het seizoen van de Warriors is zeer wisselvallig. Voor de laatste drie wedstrijden, die allemaal nederlagen waren, volgden overwinningen en verliezen elkaar al op. Zoals gezegd werden de laatste drie wedstrijden verloren van tegenstanders waar de Warriors van zouden moeten kunnen winnen. Het grote probleem zijn de uitwedstrijden: alle vier gingen verloren (Suns, Hornets, Pistons, Heat). Curry doet zijn best om er nog wat van te maken, maar het team om hem heen draait niet zoals vorig jaar. Golden State is op zoek naar de weg omhoog, maar er komen eerst nog twee uitwedstrijden aan tegen de Magic en Pelicans, voordat ze weer richting de Bay Area gaan.

SPELER VAN DE WEEK

Vorige week was het een close call, maar deze week was het niet echt spannend: Luka Doncic is onze speler van de week. Met maar liefst 38 punten, 11 rebounds en 14 assists per wedstrijd sleepte hij de Mavericks naar de twee overwinningen deze week. Met zijn huzarenstukje tegen de Nets (41 punten, 14 rebounds en 10 assists) was hij eigenhandig goed voor de winst in overtime

VOORUITBLIK

Komende week staan er wederom niet veel krakers op het programma in de Western Conference. Maar de San Antonio Spurs hebben een pittig schema voor de boeg, met wedstrijden tegen de Raptors, Clippers, Nuggets (2x), Grizzlies, Bucks, Warriors en Blazers moeten we nog maar zien hoe ze er na die reeks voor staan in de standings.

FOTO: Mark J. Rebilas-USA TODAY Sports

Phillies geven Astros pak slaag in Game 3

Mick van der Nat
-
0
Phillies geven Astros pak slaag in Game 3

De door regen uitgestelde Game 3 van de World Series is ten prooi gevallen voor de Philadelphia Phillies. Het Citizens Bank Park schudde op zijn grondvesten, want de Phillies gaven de Houston Astros een enorm pak slaag. Vijf homeruns, van vijf verschillende spelers tekende voor een 7-0 overwinning.

Phillies-ster Bryce Harper opende het bal. In zijn eerste thuisslagbeurt van de World Series sloeg hij de eerste bal die hij zag over de hekken. Een knuckle curveball van Astros-starter Lance McCullers Jr. kwam perfect op zijn knuppel en eindigde 402 feet van de thuisplaat. Door deze homerun, die Harper met twee nullen op het bord sloeg, werd het meteen 2-0. Kyle Schwarber had in de eerste slagbeurt van de wedstrijd vier wijd gekregen en zo kwamen de Phillies meteen op een gat van twee runs.

DRIE HITS, DRIE HOMERUNS

Het zou niet lang duren voordat de Phillies hun voorsprong uit zouden breiden. Dat McCullers Jr. zijn dag niet had bleek in de tweede inning. Alec Bohm kwam als eerste aan slag, maar ook de eerste pitch die hij kreeg van de Astros starter eindigde als homerun. Nadat zowel Bryson Stott, als Jean Segura naar de kant werden gestuurd met drieslag, was het de beurt aan Brandon Marsh. Het was pas zijn zesde hit dit postseason en zijn eerste homerun, maar de Phillies brachten het gat naar 4-0.

NEGATIEF RECORD VOOR MCCULLERS

De drie homeruns in twee innings en een 4-0 achterstand was nog niet genoeg voor Astros manager Dusty Baker om zijn starter van de heuvel te halen. Zowel in inning drie en vier leek McCullers dan ook zijn ritme wat meer terug te krijgen, maar alle hoop werd in de vijfde inning uit de Astros geslagen.

Nadat Jean Segura door een ground out de eerste nul werd, kwam Brandon Marsh wederom op de honken. Ditmaal moest hij stoppen op het eerste honk met een single. Kyle Schwarber kwam vervolgens aan slag en beukte een changeup van McCullers 443 feet over de hekken in het midveld. Rhys Hoskins maakte vervolgens het negatieve record voor de Astros werper compleet door in de volgende slagbeurt ook een homerun te slaan. Hiermee werd Lance McCullers Jr. de eerste pitcher in Major League postseason geschiedenis die vijf homeruns tegenkreeg in één start. Daarbij kwamen de Phillies op gelijke hoogte met het record voor meeste homeruns in een playoffwedstrijd.

IJZERSTERKE PITCHING BIJ DE PHILLIES

McCullers werd na de vijfde homerun wel van de heuvel gehaald door Dusty Baker en eindigde daarmee zijn avond op 4.1 IP, 6 H, 7 ER, 1 BB, 5 K’s. Aan de andere kant was het voor de Phillies ook een ijzersterke wedstrijd op pitching-gebied. Starter Ranger Suarez gooide 5.0 innings en kreeg drie hits tegen. Zelf gooide hij wel vier keer drieslag. Na Suarez was het de beurt aan Connor Brogdon (1.0 IP, 1 H, 1 K), Kyle Gibson (1.0 IP, 1 H, 1 K), Nick Nelson (1.0 IP, 2 BB) en Andrew Bellatti (1.0 IP, 1 K). Hierdoor hielden de Phillies de Astros op nul runs. Dus kon manager Rob Thomson door de voorsprong ook gebruik maken van andere bullpen werpers dan normaal.

UP NEXT

Veel tijd om te herstellen krijgen de Astros niet, want om 01:00 uur Nederlandse tijd vannacht staat Game 4 alweer op het programma. Aaron Nola zal de startende werper zijn voor de Phillies en Cristian Javier voor de Astros. Voor Nola is het de tweede keer dat hij in deze series zal gooien. De 29-jarige startte ook Game 1, maar het is de eerste keer ooit dat de Phillies tegen Javier zullen spelen.

Coverfoto: Matt Rourke/AP Photo

Steve Nash en Brooklyn Nets definitief uit elkaar

Lars Leeftink
-
0
Steve Nash en Brooklyn Nets definitief uit elkaar

Steve Nash en de Brooklyn Nets zijn na zeven duels in 2022 en een 2-5 record uit elkaar gegaan. Beide partijen kwamen tot de conclusie dat het beter was om de samenwerking niet voort te zetten.

Het stormt al een tijdje in Brooklyn. Vorig jaar werden de playoffs gehaald, maar werd het team kansloos met 4-0 uitgeschakeld door de Boston Celtics in de eerste ronde. Dit seizoen begon het team wederom dramatisch, nadat er tijdens het offseason al flink wat gedoe was. Kevin Durant wou getrade worden, mede omdat zijn relatie met de head coach en GM niet fantastisch was. Daarnaast is er nog de situatie omtrent Kyrie Irving, en het gaat in Brooklyn meer over andere dingen dan over basketbal. De conclusie is nu dus dat beide partijen uit elkaar gaan.

Hoe nu verder?

Het zal te vroeg in het seizoen zijn voor de Nets om alles en iedereen te traden en aan de toekomst te gaan werken, maar voor nu zal het team met Durant, Irving, Ben Simmons en de rest proberen de playoffs (of in ieder geval het play-in toernooi te halen) te halen. Dit zal, voor nu, onder leiding van Jacque Vaughn gaan gebeuren. Hij is de interim-head coach, maar de Nets gaan wel op zoek naar een opvolger. Onder meer Quin Snyder en Ime Udoka worden genoemd.

Foto: Brad Penner | USA TODAY Sports

MNF: Browns winnen Battle of Ohio

Seán van Zon
-
0
MNF: Browns winnen Battle of Ohio

In de NFC North kwamen tijdens Monday Night Football de Cincinnati Bengals op bezoek bij de Cleveland Browns. Hoewel de Bengals het seizoen 0-2 begonnen, spelen ze sindsdien steeds beter. Voor de Browns is het een ander verhaal. Zij verloren de afgelopen vier wedstrijden.

Joe Burrow won nog nooit van de Cleveland Browns. Sterker nog, Cleveland won de laatste vier ontmoetingen tussen de twee teams. Voor de laatste Bengal overwinning op bezoek bij de Browns moeten we terug naar week 4 van 2017. Burrow en de Bengals, die het de komende weken nog steeds zonder de geblesseerde Ja’Marr Chase moeten stellen, waren er dus op gebrand om hier verandering in te brengen.

VEEL TURNOVERS IN EERSTE HELFT

De Bengals leken de wedstrijd sterk te starten. Dit veranderde toen Myles Garrett een pass van Burrow aantikte, hierdoor kon teamgenoot A.J. Green de bal onderscheppen. Het was de derde interception op een rij van Burrow in een openingsdrive tegen de Browns. De Browns zouden niet scoren, want Cincy blockte een field goal-poging van Cade York. De volgende drive van de Browns werd snel afgestopt door de Bengals-D. Cleveland probeerde een trick-play waarbij uiteindelijk Amari Cooper de bal gooide. Vonn Bell fopte hij in ieder geval niet, Bell onderschepte makkelijk de slechte worp van Cooper.

De eerste score van de wedstrijd kwam na 10 minuten in het tweede kwart. Nick Chubb ontving een directe snap en liep met de bal de endzone binnen. Na een penalty tegen de Bengals tijdens het extra punt gingen de Browns voor een two-point conversion. Wederom was het Chubb die de punten scoorde voor Cleveland. De Browns namen niet lang daarna de bal weer over. Deze keer tikte Sione Takitaki de bal uit de handen van Burrow. Tommy Togiai sprong vervolgens op de bal om het balbezit over te nemen.

Toch duurde het niet lang voor Burrow de bal weer in zijn handen kreeg. Jacoby Brissett probeerde de bal weg te gooien met een zwerm van Bengals-spelers om zich heen. Akeem Davis-Gaither onderschepte die bal. De Bengals probeerden daarna een field goal te scoren, maar Evan McPherson schoot mis. De offense van de Browns kreeg de bal terug met 40 seconden op de klok. Cleveland bracht de football snel in field goal-range. Deze keer schoot York wel raak, zo zette hij de ruststand op 11-0.

BROWNS ZETTEN BESTE HELFT VAN HET JAAR WEG

De Bengals incasseerden dit seizoen nog geen touchdown in de tweede helft. Brissett maakte na 6 minuten in het derde kwart met een rushing touchdown een einde aan deze reeks. Na een snelle 3-and-out van Cincinnati kreeg de aanval van Cleveland de bal weer terug. Vervolgens deden de Browns nog maar eens een duit in het zakje. Deze keer ving Cooper een pass van Brissett in de endzone. Zo breidde Cleveland de score uit naar 25-0. De O-line van de Bengals had deze wedstrijd veel moeite om de verdediging van de Browns tegen te houden. Burrow zal tijdens Halloweenavond spoken hebben gezien, hij werd namelijk vijf keer gesackt. Ook tijdens de plays zonder sack zette Cleveland Burrow constant onder druk.

De Bengals deden net na de start van het vierde kwart eindelijk wat terug. Burrow gooide een pass naar een openstaande Tyler Boyd voor de touchdown. McPherson miste naderhand wel het extra punt. Het antwoord van de Browns liet niet lang op zich wachten. Wederom was het Chubb met de touchdown, zijn tiende van het seizoen. Het gaf Cleveland een 32-6 voorsprong. De highlight van de drive was overigens een 53-yard pass van Brissett naar Cooper.

Ondanks de grote achterstand was Cincy niet van plan om het zomaar op te geven. Tee Higgins versloeg Greedy Williams in de lucht en ving een pass van Burrow voor de touchdown. De daaropvolgende onside kick was onsuccesvol. Cleveland kwam daarna niet meer in de problemen en sloot zo hun beste helft, misschien wel wedstrijd, van het seizoen af.

Hier lees je meer over de NFL.

Coverfoto: David Dermer/USA TODAY Sports

NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

Hans Mulder
-
0
NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

We zijn bezig aan een onwaarschijnlijk productief seizoen, dus aan goals en hoogtepunten geen gebrek! Ook deze week hebben we weer wat pareltjes voor je geselecteerd en we voegen er vanaf nu nog een Star of the Week aan toe! Ga er lekker voor zitten en geniet van al het moois dat de National Hockey League te bieden heeft!

Door: Dennis Bakker en Hans Mulder

TOP ‘FIVE’

JOSH BAILEY vs CAROLINA HURRICANES

Een vreemde week voor Josh Bailey. Een healthy scratch aan het begin en eindigen met een mijlpaal en een goal. De Islanders bewogen zich moeizaam door de eerste twee weken van dit seizoen, dus toverde coach Lane Lambert wat trucs uit de hoge hoed. Hij schroomde niet hard in te grijpen. Op weg naar zijn duizendste wedstrijd in de NHL werd Josh Bailey in de press box gezet. De ingreep miste zijn uitwerking niet. Opeens leken de Islanders weer op ’t team dat een paar jaar geleden zo moeilijk te kloppen was en werd zowaar weer gewonnen. En niet van de minste teams.

De New York Rangers werden vorige week woensdag met 3-0 verslagen in wat de 999e van Bailey was. De veteraan had voor eigen publiek maar wat graag die duizendste willen afvinken, maar dat mocht dus niet zo zijn. In Raleigh, tegen de Carolina Hurricanes, kwam die mooie mijlpaal er alsnog voor Bailey. Zonder enige vorm van terughoudendheid kunnen we stellen dat hij dit niet onopgemerkt voorbij liet gaan. Bailey scoorde tegen de Canes zijn tweede goal van het seizoen en zijn 3-2 bleek achteraf ook nog eens de gamewinner te zijn. De 33-jarige forward is pas de twaalfde speler in de geschiedenis die z’n duizendste wedstrijd opluistert met een gamewinner.

Een dag na zijn duizendste mochten Bailey en de Isles thuis aan de bak tegen de Avalanche. In dit duel kwam een einde aan de perfecte score op de PK, maar Lambert he hechtte waarschijnlijk veel meer belang aan de mentale weerbaarheid van zijn ploeg. De Avs namen zaterdag een 3-0 voorsprong, maar tegen de ontketende Islanders was dit niet genoeg. Zij gaven de ceremonie voor Bailey een passend vervolg door dit schitterende duel met 5-4 naar zich toe te trekken.

VINCENT TROCHECK vs DALLAS STARS

Het ging niet vanzelf bij de New York Rangers afgelopen week. De Blueshirts scoorden 17 goals in hun eerste vier wedstrijden en lieten dit volgen door een totaal van slechts 5 treffers in de volgende vier. Door dit gebrek aan scorend vermogen gingen die vier wedstrijden verloren en dus stond er de nodige druk op het treffen met de Stars van afgelopen zaterdag. Ook in Big D ging het moeizaam, maar het ging. Een bijzonder productieve derde periode hielp de Rangers in het zadel op weg naar hun eerste overwinning sinds 17 oktober.

De van Carolina overgekomen Vincent Trocheck moest de Rangers van meer vuurkracht voorzien. Voorlopig stelt de 29-jarige Amerikaan niet teleur. Hij was al als aangever betrokken bij de 4-3 van Zachary Jones, die in z’n 28e wedstrijd zijn eerste goal in de NHL scoorde. Het bleek direct de gamewinner, maar de mooiste goals moesten toen nog komen. Op weg naar de 5-3 liet Julien Gauthier zich door niets en niemand tegenhouden en vinkte zijn eerste van dit seizoen af.

De mooiste goal van de avond kwam op naam van Trocheck. De treffer zelf was niet van grote schoonheid, maar de aanloop wel. Mika Zibanejad, met zijn tweede assist en derde punt van de dag, bezorgde de puck op subtiele wijze bij ploeggenoot Trocheck en die gooide deze wedstrijd op slot. Voor de ploeg die de laatste tijd zo moeizaam scoorde, was dit de derde treffer in iets meer dan twee minuten. New York kon de vierde overwinning van deze campagne goed gebruiken, want de Metropolitan dreigt ongemeen spannend te worden. Tussen de koplopers en de nummer zeven (Pittsburgh) zat na zaterdag slechts 2 punten verschil. Alleen Columbus kan het geweld even niet bijbenen.

CHRISTIAN DVORAK vs ST. LOUIS BLUES

Vorige week staken we nog de loftrompet over Jordan Binnington en de St. Louis Blues. Ze wisten immers Connor McDavid, Leon Draisaitl en de rest van de Oilers aan banden te leggen en met 2-0 te winnen. Die prima wedstrijd lieten de Blues volgen door 3 opeenvolgende nederlagen. Afgelopen zaterdag, voor eigen publiek, leek die losing streak een einde te komen. Aan de hand van Jordan Kyrou, die twee keer scoorde, zat St. Louis halverwege het duel met Montreal op rozen. Met Binnington onder de lat was een 3-1 voorsprong wel veilig. Toch?

Van de Montreal Canandiens valt dit seizoen nog geen chocola te maken. Ze versloegen onder meer Toronto en Pittsburgh al, maar op andere dagen kunnen ze ook zomaar van iedereen verliezen. Coach Martin St. Louis heeft ’t echter wel voor elkaar dat zijn jonge ploeg dag in dag uit blijft gaan. En ook in het Enterprise Center wilden de Habs van geen wijken weten. Jonkies Cole Caufield en Juraj Slafkovsky lieten de wedstrijd volledig kantelen. Twee treffers van Caufield en één van de Slowaak stuurden de Canadiens met een 4-3 voorsprong de derde periode in.

In vier wedstrijden moest Binnington dit seizoen in totaal 7 keer vissen. Montreal verdubbelde zijn aantal tegengoals bijna in één wedstrijd. Eisten de jonkies in de tweede periode de hoofdrol op, in de derde was het woord aan Christian Dvorak. Met zijn 26 jaar en 367 wedstrijden in de NHL bepaald geen rookie meer, maar toch had de aanvaller nog nooit een hattrick gescoord. Wat Dvorak in 366 duels niet lukte, lukte hem nu binnen 20 minuten. De Canadiens wervelden langs de Blues en mede dankzij de eerste hattrick in de loopbaan van Dvorak wonnen ze met 7-4.

TREVOR ZEGRAS vs TORONTO MAPLE LEAFS

Zeven wedstrijden op rij hadden ze verloren, de Anaheim Ducks. Hun laatste (en enige) overwinning dateerde van 12 oktober, Opening Night, toen de Seattle Kraken in OT met 5-4 werden verslagen. De Ducks leken daarna het winnen verleerd, terwijl er toch best iets verwacht mocht worden van het keurkorps van Dallas Eakins. Zondag tegen Toronto leek het voor de achtste keer op rij slecht af te lopen. Auston Matthews, die met zijn derde van het seizoen de score opende, en de zijnen hadden al vroeg in de derde periode een 3-1 voorsprong te pakken.

De Leafs zijn echter een bijzonder gezelschap. Ze verloren dit seizoen al van de Canadiens, Coyotes en Sharks. Stuk voor stuk tegenstanders die we in de onderste regionen verwachten. Daar bevinden de Anaheim Ducks zich momenteel ook en dus bleek ook deze voorsprong niet veilig voor Toronto. Met zijn vijfde van het seizoen bracht Trevor Zegras de spanning terug en van hem zouden we nog meer gaan horen in dit duel. Dat had de superster in wording overigens wel te danken aan Dmitry Kulikov. Hij bracht de Ducks langszij in de derde periode.

Kijken we naar de Ducks dan kijken we toch voornamelijk naar Trevor Zegras. Niet ten onrechte, zo bleek in OT. In de strijd om de Calder Trophy moest Zegras vorig seizoen Moritz Seider voor zich dulden, maar tegen de Leafs stond er geen maat op de jongeling. Hij stond bijna 23 minuten op het ijs, kwam tot 3 SOG en 2 daarvan troffen het net achter Erik Kallgren. Voor Zegras was ’t zijn eerste gamewinner van dit seizoen en zijn zesde in totaal. En de Leafs? Die gingen opnieuw onderuit tegen een bottom dweller.

JACK EICHEL vs WINNIPEG JETS

We hadden hier een lofzang kunnen beginnen over Connor Hellebuyck. Maar daar was het resultaat uiteindelijk niet naar. Jack Eichel is echter een meer dan uitstekend alternatief, want de voormalig second overall liet tegen de Winnipeg Jets weer eens zien waarom de Vegas Golden Knights hem zo ontzettend graag wilden hebben. In een wedstrijd die werd gedomineerd door fantastisch keeperswerk van Hellebuyck was een bevlieging van Eichel genoeg voor de verdiende winst van Vegas.

In de T-Mobile Arena, de thuishaven van de Golden Knights, was de thuisploeg heer en meester in de eerste periode. Hoewel beide teams hun laatste drie wedstrijden hadden gewonnen, waren de Knights duidelijk de bovenliggende partij. Het was aan een uitmuntende Hellebuyck te danken dat de koploper in de Pacific Division al niet na twee periodes zeker was van de overwinning. Sterker nog, het waren de bezoekende Jets die in de derde periode op voorsprong kwamen.

Die periode was nog maar 13 tellen oud toen Adam Lowry de Jets tegen alle verhoudingen in op voorsprong zette. Even leek Hellebuyck beloond te worden voor zijn harde werken, maar met zijn derde van deze jaargang stak Mark Stone daar een stokje voor. Jack Eichel was bij die treffer al betrokken als aangever, maar deed het in OT helemaal zelf. Letterlijk. De Amerikaan toonde zijn ongelooflijke klasse door alle tegenstanders én Hellebuyck in de luren te leggen voor de winnende 2-1. En de vierde zege op rij voor Bruce Cassidy en zijn Knights.

SAVE OF THE WEEK

In de tweede ‘Battle of Alberta’ van het seizoen 2022 – 2023 werd het publiek wederom op een waanzinnige pot ijshockey getrakteerd. Voor één van de hoofdpersonen van de wedstrijd was het zijn vuurdoop in de burenruzie. Mede door een uitblinkende Stuart Skinner zegevierde de ploeg van head coach Jay Woodcroft met 3-2. De 23-jarige ‘homegrown’ hield zijn astronomische sv% met veertig saves in stand (.955), maar droeg bovendien met een fabelachtige redding bij aan een treffer van de Oilers.

Aan het begin van de tweede periode kwam Skinner oog in oog met Mikael Backlund te staan, die met een 1-0 voorsprong voor de Flames de verdubbelaar op de stick had. Met een weergaloze reflex hield de goalie echter de stand op 1-0, ware het niet dat de gecreëerde turnover werd omgezet in de gelijkmaker. Via Leon Draisaitl en Connor McDavid werd Zach Hyman in stelling gebracht, die de puck vakkundig achter goalie Jacob Markstrom tussen de palen deponeerde.

Met zijn huidige prestaties bonkt de Canadees stevig op de deur van GM Ken Holland. De third-rounder Drafty van 2018 zit in het laatste jaar van zijn Entry-Level Contract en zal een mooi contract in de wacht willen slepen.

GAME OF THE WEEK

Dat de Devils ‘hot’ zijn was geen geheim meer na twee weken ijshockey. Zondagavond (Nederlandse tijd) bond de ploeg van head coach Lindy Ruff Columbus Blue Jackets aan de zegekar. In een ‘masterclass’ werd het uiteindelijk 7-1 voor de Devils. In zestig minuten werd Columbus van het kastje naar de muur getikt met een schotenverhouding van 53 – 21. Wellicht valt het in de categorie ‘overreaction theater’, maar op deze manier zijn ze klaar voor de playoffs!

STAR OF THE WEEK

Ook onze speler van de week vinden we in het shirt van de Devils terug. Jesper Bratt noteerde tegen Columbus Blue Jackets andermaal minimaal een punt en staat nu op negen achtereenvolgende wedstrijden. Als de 24-jarige forward in de nacht van dinsdag op woensdag tegen Vancouver Canucks eveneens een punt noteert, evenaart hij het franchiserecord van Tim Higgins. De voormalig winger vond zich in het seizoen 1984 – 1985 tien maal op rij op het scoreformulier terug.

Met zijn huidige prestaties trekt de Zweed moeiteloos zijn vorm van ’21 – ’22 door. Met een totaal van 73 punten (26 goals, 47 assists) was de Europeaan één van de weinige lichtpunten in het grijze seizoen in New Jersey. In het lopende seizoen staat de forward met vijftien punten (vier goals, elf assists) bovenaan het franchiseklassement, gevolgd door centre Nico Hischier met negen. Mede door de genadeloze 7-1 overwinning op de Blue Jackets, voeren de Devils met een 6-3-0 record de Metropolitan Division aan.

Bijzondere vermeldingen: De gehele offense van Edmonton Oilers (McDavid, Draisaitl, Kane en Hyman)!

Cover photo: New York Islanders Twitter

NFL op zondag: 49ers verslaan Rams weer, Bills winnen na bye

Seán van Zon
-
0
NFL op zondag: 49ers verslaan Rams weer, Bills winnen na bye

Het late tijdslot van dr achtste speelronde had vier potjes in de aanbieding. In de NFC West namen de 49ers het op tegen de Rams, terwijl in de AFC South de Texans de Titans ontvingen. Ook speelden de Giants uit tegen de Seahawks en clashten in Indianapolis de Colts met de Commanders. Tijdens Sunday Night Football mochten we de Bills en de Packers aanschouwen.

49ERS WINNEN WEER VAN RAMS

San Francisco 49ers @ Los Angeles Rams | 31-14

In de zoektocht naar de eerste score van de wedstrijd gooide Matthew Stafford een interception, maar een holding-penalty tegen de 49ers wiste deze uit. Een aantal plays later kregen de Niners wederom een penalty tegen, dit keer een defensive pass interference. Het gaf LA een nieuwe set downs op de 1-yardlijn van San Francisco. Uiteindelijk was het Stafford zelf die met zijn benen zijn team op een 7-0 voorsprong zette aan het einde van het eerste kwart.

Het antwoord van de 49ers kwam precies drie minuten later. Jimmy Garoppolo wierp de bal breed naar Christian McCaffrey, die gooide vervolgens een diepe bal naar een compleet vrijstaande Brandon Aiyuk. Aiyuk liep daarna onaangeraakt de endzone binnen voor de touchdown. Toch konden de Niners niet al te lang genieten van hun voorsprong. LA zette namelijk een goede drive weg. Stafford rondde de drive af met een simpele pass naar de in de endzone compleet vrijstaande Cooper Kupp. Net voor het einde van de eerste helft snoepte Robbie Gould drie punten van de voorsprong van LA af met een field goal. 14-10 was dan ook de ruststand.

NINERS DOMINEREN TWEEDE HELFT

Beide verdedigingen begonnen sterk aan de tweede helft. Zowel de Rams als de Niners hadden moeite om aanvallend iets weg te zetten. De eerste score van de tweede helft kwam dan ook pas na 13 minuten in het derde kwart. Garoppolo vond met een pass McCaffrey in de endzone. CMC ving knap de bal en zette zo San Francisco op een 17-14 voorsprong.

Na een aantal minuten in het vierde kwart bracht diezelfde McCaffrey met een straffe run zijn team op de drempel van de redzone. De play daarna baande hij zich naar binnen voor de touchdown. Hij werd hiermee de eerste speler, sinds LaDainian Tomlinson in 2005, die in een wedstrijd een passing, rushing en receiving touchdown noteerde. Nog belangrijker: Hij breidde de voorsprong uit naar tien punten. Even later vergrootte San Francisco de voorsprong nog verder. Deze keer ving George Kittle een pass voor een touchdown. Tot overmaat van ramp voor LA verliet Kupp laat in de wedstrijd het veld met een blessure. De overwinning betekende de achtste op een rij van de Niners tegen de Rams in het reguliere seizoen.

VIERDE WINST OP EEN RIJ VOOR BUFFALO

Green Bay Packers @ Buffalo Bills | 17-27

De spoeling was al dun qua wide receivers van de Packers. Het hielp Green Bay dan ook niet dat Christian Watson al na enkele minuten uitviel met een hersenschudding. In hun tweede drive van de wedstrijd stonden de Bills al snel op de drempel van de redzone. Sterke runs van zowel Josh Allen als Devin Singletary bracht ze daar. Uiteindelijk vond Allen, na een scramble, Dawson Knox in de endzone voor de eerste touchdown van de wedstrijd.

Nadat hun defense een snelle 3-and-out forceerde scoorden de Bills ook hun volgende touchdown. Deze keer passte Allen naar Stefon Diggs. Overigens was het een erg knappe catch, volgens Next Gen Stats had de bal slechts 22,5% kans om gevangen te worden. Diggs scoorde hiermee zijn zevende touchdown van het seizoen. Aaron Rodgers gooide in de volgende drive van Green Bay misschien wel zijn mooiste pass van het seizoen naar een diep lopende Romeo Doubs. Doubs ving vervolgens de bal knap en scoorde een touchdown.

De Bills sloegen naderhand weer terug door zelf een touchdown te scoren. Zijn tweede run van het jaar leverde voor Isaiah McKenzie zijn eerste TD van het seizoen op. Op deze manier breidde Buffalo net na de two-minute warning de voorsprong uit naar 21-7. De Bills kregen na een onsuccesvolle drive van de Packers de bal weer terug met nog 53 seconden op de klok. Een 53-yard pass van Allen naar Diggs bracht de Bills gelijk naar de 27-yardlijn van Green Bay. Uiteindelijk moest Buffalo genoegen nemen met een field goal. Tyler Bass schoot raak en sloot op die manier de eerste helft af.

PACKERS ONSUCCESVOL IN COMEBACK

De eerste play na de kick-off van de tweede helft was een 32-yard run van Aaron Jones. Kort daarna bracht A.J. Dillon zijn aanval nog verder met een 27-yard run. Niet lang daarna leek Robert Tonyan een TD te scoren, maar de referees vlagden hem af voor offensive pass interference. Hierdoor moest Green Bay genoegen nemen met een field goal van Mason Crosby. De Bills reageerden hier op door zelf ook een field goal te scoren, hiermee zette Bass de stand 27-10

Het vierde kwart startte met de defensie van Buffalo die de aanval van de Packers tijdens 4th down afstopte. Daarna leek de aanval van de Bills na een 3-and-out het veld te moeten verlaten, maar een penalty tegen de Packers-D voorkwam dit. Niet lang daarna moest de aanval toch het veld verlaten. Rasul Douglas onderschepte namelijk een worp van Allen en gaf de aanval een goede startpositie. De Bills kregen vervolgens direct de bal weer terug. Een pass van Rodgers ketste af op de handen van een Bills-verdediger waardoor Matthew Milano de bal kon onderscheppen.

Twee plays later stond de Bills-offense alweer op de 7-yardlijn van de Packers door een 41-yard catch-and-run van James Cook. Drie plays later had Green Bay de bal weer in handen. Deze keer was het Jaire Alexander die een worp van Allen onderschepte. Snel daarna scoorde Green Bay na een 95-yard drive een touchdown. Rodgers vond met een diepe pass Samori Toure in de endzone. Het was de eerste touchdown uit Toure’s carrière.

De Bills waren niet van plan om de wedstrijd zomaar uit handen te geven. Hoewel Buffalo niet scoorde, kregen de Packers de bal terug met nog 2:34 minuten op de klok.Green Bay had geen time-outs meer. Alle hoop op een comeback vervloog uiteindelijk voor de Packers nadat Crosby een field goal miste. De Bills knielden daarna om de zege officieel veilig te stellen.

OVERIGE GAMES
New York Giants @ Seattle Seahawks | 13-27

Seattle opende de score in de wedstrijd met een touchdown, maar fumbles waren bepalend in het eerste half uur. Eerst was het Tyler Lockett die op zijn eigen 2-yardlijn de bal losliet nadat Giant Adoree Jackson die uit zijn handen trok. Niet lang daarna scoorde Saquon Barkley zijn vijfde touchdown van het seizoen. Later liet ook Giant Richie James de bal los na een punt, dit deed hij op zijn eigen 19-yardlijn. Het leverde voor de Seahawks uiteindelijk slechts een field goal op. Overigens stelde de aanval van de Giants in de eerste helft teleur. Ze lieten slechts 46 totale yards optekenen.

Seattle was wederom sterker in de tweede helft. Graham Gano trok tot twee keer toe de stand nog wel gelijk met een field goal, maar de Seahawks waren simpelweg beter en efficiënter. Twee touchdowns, eentje die kwam na een tweede fumble van James, maakten uiteindelijk het verschil.

Tennessee Titans @ Houston Texans | 17-10

De Texans stonden voor deze wedstrijd laatste qua run-defense in de NFL, het kan dan ook niet anders dan dat Derrick Henry likkebaardend uitkeek naar deze ontmoeting. Henry, die het bijna altijd geweldig doet tegen de Texans, eindigde de eerste helft dan ook met 133 totale yards en een touchdowns. Ter vergelijking: De Texans hadden in de eerste helft 35 totale yards. Wel scoorden ze een field goal.

Ook in de tweede helft domineerde Henry. Hij zou uiteindelijk eindigen met 228 totale yards en twee touchdowns. Daarnaast scoorden de Titans in de tweede helft nog een field goal. De Texans zouden nog wel een touchdown scoorden, maar deden dat met nog slechts 17 seconden op de klok. De daaropvolgende onside kick kwam in de handen van een Titan, dit gooide de wedstrijd definitief in het slot.

Washington Commanders @ Indianapolis Colts | 17-16

Sam Ehlinger mocht deze week zijn eerste start maken in de NFL, maar de eerste helft ging niet zoals gehoopt. Hij fumblede namelijk de bal, iets wat Matt Ryan dit seizoen ook al een aantal keer deed. Daarnaast had hij slechts 57 passing yards, maar de Colts scoorden in de eerste helft wel een field goal. Taylor Heinicke deed het beter in de eerste helft, hij gooide namelijk de enige touchdown in de eerste 30 minuten.

De Colts speelden in de tweede helft een stuk beter. Naast een touchdown scoorden ze ook twee field goals. Washington scoorde een field goal rond het middelpunt van het vierde kwart. Hierdoor waren de Commanders genoodzaakt een comeback op te zetten laat in het vierde kwart. Heinicke rondde deze comeback af met een sneak voor de touchdown. Zo zette hij de Commanders op voorsprong met nog 22 seconden op de klok. De Colts kwamen hier niet meer van terug.

De andere recaps lezen? Klik dan hier.

Coverfoto: Brett Coomer/Houston Chronicle

NFL op zondag: Eagles en Vikings zetten zegereeks voort

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Eagles en Vikings zetten zegereeks voort

De Philadelphia Eagles zijn na zeven wedstrijden nog steeds ongeslagen. Ook de Steelers hadden geen kans in het duel met de koploper in de NFC. De Minnesota Vikings bleven in het spoor van de Eagles, door eveneens een overwinning te boeken. Lees hier alle recaps van de vroege games in de NFL op zondag.

EAGLES BLIJVEN ONGESLAGEN NA ZEGE OP STEELERS

Pittsburgh Steelers @ Philadelphia Eagles | 13-35

De Philadelphia Eagles wonnen ook de zevende wedstrijd van het seizoen. De Steelers waren in de strijd om Pennsylvania niet opgewassen tegen de leider in de NFC. De thuisploeg was op alle fronten te sterk in dit eenzijdige duel. Vooral A.J. Brown zal het duel niet snel vergeten. De receiver die in de zomer overkwam van de Titans was goed voor drie touchdowns. Het is voor het eerst in zijn loopbaan dat hij drie keer de endzone bereikt.

De drie touchdowns kwamen allemaal op diepe plays van Jalen Hurts, want pas in het vierde kwart, bij de rushing touchdown van Miles Sanders, waren de Eagles voor het eerst in de redzone. Het was de score die de eindstand op het bord zette, want na die touchdown was het ballgame en mocht Gardner Minshew de taken van Hurts overnemen. De Eagles hebben een korte week, want donderdag komen ze in Houston in actie tegen de Texans. Voor de Steelers is er nu een week rust, voor ze het op mogen nemen tegen de Saints.

FALCONS LANGS PANTHERS MET FIELD GOAL IN OT

Carolina Panthers @ Atlanta Falcons | 34-37 (OT)

Tot aan het vierde kwart leken de Falcons af te stevenen op een relatief comfortabele overwinning tegen de Panthers. Dat was echter buiten een wederopstanding van P.J. Walker (19/36, 317 yards, TD, INT), en eigenlijk de hele Carolina offense, gerekend. Een 21-13 tussenstand aan het eind van het derde kwart, leidde namelijk tot een 34-34 eindstand. Dat betekende overtime. Daarin miste Panthers kicker Eddy Pineiro, net als aan het eind van de reguliere speeltijd, een field goal. Younghoe Koo was wel trefzeker en daardoor konden de Falcons alsnog een overwinning bijschrijven.

Het was een pijnlijke uitkomst voor Panthers wide receiver D.J. Moore. De first round pick uit de 2018 NFL Draft ving zes passes voor maar liefst 152 yards en een touchdown, maar uiteindelijk bleek dat niet voldoende. Ook de drie touchdowns en 11 rushing yards (26 carries) van D’Onta Foreman waren niet genoeg voor Carolina. Dat de Falcons, met een defense die zowel over de grond als door de lucht voorbij werd gelopen, nog wonnen, kwam door een veelzijdige offense. Marcus Mariota (20/28, 253 yards, 3 TD, 2 INT) bereikte acht receivers, waarvan vier voor meer dan 30 yards en drie met een touchdown, en over de grond waren drie spelers goed voor meer dan 30 yards. Beide teams gaan het met deze defenses niet redden tegen andere opponenten.

NUK IS TERUG, MAAR WINST BLIJFT UIT VOOR ARIZONA

Arizona Cardinals @ Minnesota Vikings | 26-34

DeAndre Hopkins is terug. En hoe. Het was door een schorsing slechts zijn tweede duel van het seizoen, maar hij ving 12 van de 13 passes voor 159 yards en een fabelachtige touchdown met één hand. Hopkins was de man die Kyler Murray steeds zocht als hij een target nodig had en Hopkins was de man met de big plays. Alhoewel Rondale Moore later ook nog een duit in het zakje deed met een gevangen pass voor 65 yards die resulteerde in een touchdown.

Nuk is echter geen wondermiddel, want de Vikings wonnen het duel met acht punten verschil. Kirk Cousins speelde goed (24/36, 232 yards, 2 TD) en scoorde zelfs een rushing touchdown. Ook de usual suspects, Dalvin Cook (20 carries, 111 yards, TD) en Justin Jefferson (6/8, 98 yards) hadden een groot aandeel in de overwinning. Voor Minnesota eindigt een duel echter te vaak in nagelbijten. Ditmaal waren een geblokkeerde field goal en gemiste PAT daar debet aan. Als het overwicht zodanig groot is, moet het niet zo zijn dat de defense in de laatste drive nog alle zeilen bij moet zetten om Murray en zijn offense van het veld te krijgen.

JETS WEER OUDERWETS IN NEDERLAAG TEGEN PATRIOTS

New England Patriots @ New York Jets | 22-17

De New York Jets zijn weer terug op aarde. Na vier zeges op rij waren de New England Patriots opnieuw te sterk voor de divisierivaal. Voor de dertiende keer op rij gingen de Jets onderuit tegen de ploeg uit Boston. Zach Wilson, nog ongeslagen tot zondag, viel vooral door de mand met drie intercepties, waaronder enkele heel lelijke.

De Patriots lieten ondanks de onderscheppingen kansen liggen om verder uit te lopen, maar Mac Jones, die weer de voorkeur had gekregen boven Bailey Zappe, wist maar één keer de endzone te vinden. Verder scoorden de bezoekers alleen maar field goals, waardoor de Jets bij konden blijven. Twee touchdowns van Wilson waren echter niet voldoende door de vele turnovers. Het werd hierdoor een kansloze nederlaag voor de Jets. Voor Bill Belichick is de zege extra speciaal, want de coach van de Patriots staat nu tweede aller tijden als het gaat om zeges als hoofdcoach.

OVERIGE GAMES

Miami Dolphins @ Detroit Lions | 31-27: De Lions leken op weg naar een broodnodige zege. In het eerste kwart domineerde de ploeg het duel met de Dolphins. Een 21-7 voorsprong aan het begin van het tweede kwart was dan ook het resultaat. Daarna viel de aanval van de Lions droog. Voor rust volgden nog twee field goals, na rust zou de thuisploeg geen punt meer maken. Het gaf de Dolphins de kans het duel nog om te draaien. Tyreek Hill was niet te stoppen en Jaylen Waddle was goed voor twee touchdowns in een zwaarbevochten overwinning.

Chicago Bears @ Dallas Cowboys | 29-49: Dak Prescott stond vorige week al op het veld, maar tegen de Chicago Bears keerde hij pas echt terug. De quarterback begon het duel met vier opeenvolgende drives die leidden tot een touchdown. Toen de Bears opkrabbelden, sloeg hij hard terug met zijn offense. Cooper Rush was een leuke stand-in, maar met Dak is er, zeker in het post-season, meer mogelijk voor Dallas. Eigenlijk is dat ook zo met Tony Pollard ten opzichte van Ezekiel Elliott. De vraag blijft daarom waarom Zeke zo vaak de bal krijgt. Tenslotte mag de ontwikkeling van de Bears offense niet vergeten worden. Maar liefst 29 punten tegen één van de beste defenses in de league is imposant. Dat de eigen defense niet thuis gaf, is de enige reden voor de grote nederlaag.

Las Vegas Raiders @ New Orleans Saints | 0-24: Er is één naam die voldoet om deze overwinning te beschrijven: Alvin Kamara. Als hij voor de trade deadline van dinsdag naar een ander team vertrekt, heeft hij de Saints in ieder geval een passend afscheidscadeau gegeven. De running back rende voor 62 yards en een touchdown in 18 carries, maar in de passing game scoorde hij nog hoger. Daarin was Kamara goed voor 96 yards en twee touchdowns uit negen gevangen passes. De Raiders konden daar helemaal niets tegenover zetten. De eerste keer dat zij over het middenveld kwamen, was na de two-minute warning in het vierde kwart.

Denver Broncos @ Jacksonville Jaguars | 21-17: Of Russell Wilson inderdaad vier uur heeft getraind tijdens de vlucht naar Londen zullen we nooit weten, maar het heeft in ieder geval geholpen voor de Broncos. Op Wembley maakte de ploeg een einde aan een serie van vier nederlagen. Eenvoudig ging het niet, want het duurde tot diep in het tweede kwart voor de aanval tot leven kwam, maar uiteindelijk was het voldoende tegen een eveneens matig Jacksonville. Trevor Lawrence gooide twee intercepties op weg naar de vijfde nederlaag op rij, allemaal met maximaal één score verschil.

Lees hier de NFL 4-on-4 over onder meer de beste coach van dit seizoen.

Coverfoto: Eric Hartline/USA Today Sports

NFL 4-on-4: De Eagles, Coach of the Year en Rodgers

Marc Dorenbos
-
0
NFL 4-on-4: De Eagles, Coach of the Year en Rodgers

Week 8 is onderweg. Deze week laten we ons licht schijnen over de Super Bowl kansen van de Eagles en de rest van de NFC, grote namen die mogelijk de playoffs missen, vroege Coach of the Year kandidaten en de tegenvallende Aaron Rodgers. Lees hier de NFL 4-on-4 voor speelronde 8!

1. De Eagles trokken deze week Robert Quinn aan om de defensie verder te versterken. Is Philly de gedoodverfde vertegenwoordiger van de NFC in de Super Bowl of maakt een ander team nog kans?

Seán van Zon: “De NFC is eigenlijk een zooitje. Teams die goed moeten zijn, bakken er weinig van en vice versa. Natuurlijk, een team als de Cowboys maakt ook veel kans, maar na een 6-0 start is het voor Philly wel theirs to lose.”

Chris van Dijk: “Er gaan ongetwijfeld grote quarterbacks in het reguliere seizoen sneuvelen, waardoor de kansen van de Eagles steeds groter worden. In de NFC is dit het meest complete team. Natuurlijk kan er in januari veel gebeuren en zien we altijd verrassingen, maar op dit moment zijn de Eagles wel de grote favoriet.”

Luuk Dokter: “Ja, als je zo begint, moet dat wel. Maar goed, de Cardinals begonnen vorig jaar ook met een 7-0 record. Overigens is de kwaliteit van het Eagles roster wel een wereld van verschil, maar ‘t kan verkeren. Zeker als een team relatief onverwacht dominant blijkt.”

Marc Dorenbos: “De Eagles zien er sterk uit en met Quinn worden ze alleen maar sterker. Ze zijn als je het mij vraagt alleen nog niet echt getest dus het is lastig te bepalen hoe goed ze nou echt zijn. Toch denk ik dat de Eagles ook niet echt getest zullen worden tot de Super Bowl. Dus ja, de Eagles zijn overduidelijk de favoriet om naar de Super Bowl te gaan.”

2. De Packers, Buccaneers en Rams beleven allen een zeer moeizaam seizoen. Gaat één of meerdere van deze grote namen de playoffs missen of gaan jullie er van uit dat het nog goedkomt?

Seán van Zon: “De Bucs halen de play-offs ‘gewoon’. Of ze het nu echt beter gaan doen of niet, simpelweg omdat de NFC South niet goed is. Voor de Rams wordt het lastig, maar behapbaar. LA staat net achter Seattle in de stand. Voor de Packers wordt het moeilijk, die staan best wel ver achter de Vikings. Ook hebben de Vikings de tie-breaker in handen.”

Chris van Dijk: “Van deze ploegen geloof ik dat de Bucs uiteindelijk de play-offs wel gaan halen, zelfs na de nederlaag van donderdag. Uiteindelijk hebben zij de minste concurrentie. Van de andere twee durf ik het niet te zeggen. De 49ers zijn een geduchte concurrent voor de Rams, ook al presteren zij niet zoals verwacht. De Packers hebben al een flinke achterstand op de Vikings. Het zou zo maar kunnen dat de Packers en Rams strijden om de laatste wildcard. Half december staat er een onderling duel op het programma.”

Luuk Dokter: “Ik zie de Packers en Rams er wel naast grijpen. Bij de Bucs ben ik daar iets onzekerder over, maar ik ga toch maar eens kijken naar de quotes bij de bookmakers.”

Marc Dorenbos: “De Packers gaan het lastig krijgen. Zij presteren ook zo ondermaats dat ik ze niet opeens een winning streak aaneen zie rijgen. Wat de Bucs betreft moest ik denken aan hun Super Bowl seizoen, waarin ze ook een hele matige reeks hadden. Een team met Tom Brady kan het altijd weer goed gaan doen. Daarnaast hebben ze natuurlijk het geluk van de matige divisie. De Rams zie ik het ook nog wel voor elkaar krijgen, zeker als Allen Robinson meer en meer in vorm komt. Van deze teams zie ik op het moment alleen niemand die een serieuze gooi kan doen naar een Super Bowl titel.”

3. De eerste coach is alweer de laan uitgestuurd, maar wie is voor jullie Coach of the Year na de eerste zeven weken?

Seán van Zon: “Brian Daboll, geen twijfel over mogelijk. Die heeft in een enkele zomer de hele cultuur veranderd bij de Giants. Geen apathisch spel en constante fouten meer. De Giants spelen niet mooi, maar zorgen er ook voor dat hun tegenstanders dit niet kunnen doen. Een bewonderenswaardige ommekeer.”

Chris van Dijk: “Uiteraard is Daboll de grootste kandidaat tot nu toe, maar als belangrijkste outsider zou ik Pete Carroll noemen. Niemand had wat verwacht van deze Seahawks. Als zij de divisie winnen, is hij een absolute topkandidaat.”

Luuk Dokter: “Ik ben het eens met Seán en Chris. Laat ik er dan voor de vorm ook eentje aan toevoegen: Nick Sirianni. Hij heeft er natuurlijk het materiaal voor en dat maakt het minder indrukwekkend dan Carroll, laat staan Daboll, maar toch moet je het nog maar even doen als coach.”

Marc Dorenbos: “Brian Daboll is op het moment de gedoodverfde winnaar, het verschil tussen de Giants van dit seizoen en vorig seizoen is als dag en nacht. Er mag ook wel wat aandacht naar Nick Sirianni gaan. Hij is als enige nog ongeslagen met de Eagles en het lijkt er op dat dit ook nog wel even zo blijft. Daar heeft een head coach zeker een flink aandeel in.”

4. Er is al veel gezegd en geschreven over de Packers. Aaron Rodgers weet de ploeg in ieder geval niet uit het slop te trekken. Is dit het begin van het einde voor de MVP?

Seán van Zon: “Bijna elke quarterback die ouder is dan 30 lijkt dit seizoen van de spreekwoordelijke klif te zijn gevallen. Tom Brady, Russell Wilson, Matt Ryan; allemaal zijn ze matig tot slecht begonnen aan dit seizoen. Aaron Rodgers is hier misschien wel beste voorbeeld van. Waar het aan ligt? Ik weet het niet. Misschien heeft de NFL nu echt de bladzijde omgeslagen als het gaat om QB’s van de leeftijd van Rodgers.”

Chris van Dijk: “Ik weet niet of het alleen aan Rodgers ligt dat het niet loopt in Green Bay. Er gaat daar veel meer mis. Ik durf daarom nog niet te zeggen dat Rodgers in de nadagen van zijn loopbaan zit. Hij heeft de kwaliteiten om het in enkele weken om te draaien en er een fantastische serie wedstrijden uit te gooien.”

Luuk Dokter: “Rodgers lijkt in zijn nadagen een absoluut enigma. Of misschien past “ongeleid projectiel” wel beter. Ik durf het niet te zeggen, maar mijn gevoel zegt mij dat de neergang vorig seizoen al was ingezet, ook al leverde het hem toen nog wel een MVP-titel op.”

Marc Dorenbos: “Aangezien Rodgers de twee meest recente MVP titels achter zijn naam heeft staan, moeten we daar niet te snel conclusies over trekken. Feit is wel dat Rodgers overduidelijk veel te danken heeft aan Davante Adams, wat overigens geen verrassing mag heten. Rodgers zal niet meer om MVP titels gaan spelen, maar we hoeven ook niet te doen alsof hij al klaar is voor pensioen.”

Lees hier onze previews van week 8!

Coverfoto: Getty Images/Stu Forster

1...200201202...804Pagina 201 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU