Home Blog Pagina 170

NHL Play-Offs: preview eerste ronde Western Conference

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: preview eerste ronde Western Conference

Het gaat nu echt om de knikkers in de NHL. Met Boston Bruins als de te kloppen ploeg, gaan in de nacht van maandag 17 april op dinsdag 18 april (Nederlandse tijd) de play-offs van start. Bij SportAmerika laten we je alvast warmdraaien met uitgebreide previews op de eerste ronde. Gisteren las je al alle ins en outs uit de Eastern Conference. Vandaag is het de beurt aan de Western Conference.

COLORADO AVALANCHE – SEATTLE KRAKEN

1e in de Central Division – 4e in de Pacific Division

Het onderonsje tussen Colorado Avalanche en Seattle Kraken in de eerste ronde van de Western Conference staat eerder voor de deur dan men bij de jongste franchise in de League had verwacht. Aan de ene kant van de ring de titelverdediger uit Colorado. In het sterrenensemble onder meer de weer fitte Nathan MacKinnon, Mikko Rantanen, Cale Makar en Devon Toews. Dan hebben we nog jonge hond Seattle Kraken. Onder aanvoering van een ontketende Matty Beniers poetst het met gemak het tegenvallende inauguratie seizoen 2021 – 2022 uit de boeken. Op papier David tegen Goliath, maar een oud gezegde luidt: De puck is rond.

COLORADO PAKT OP NIPPERTJE DIVISIETITEL

De ploeg van head coach Jared Bednar heeft de juiste versnelling de laatste maanden weer gevonden. Vanaf dag één puilde de ziekenboeg in Colorado uit van het aantal spelers met als “stralende” middelpunt Gabriel Landeskog. Op 12 oktober hees de captain de Stanley Cup boven zijn hoofd in een ereronde voor eigen publiek, om vervolgens geen minuut meer in het shirt van de Avalanche actief te zijn dit seizoen. Een ingreep aan de knie en wat tegenslagen in de revalidatie maken het dat de Zweed pas na dit seizoen zijn schaatsen onder zal binden.

Het is wellicht het grootste struikelblok voor de titelverdediger in haar jacht op de derde divisietitel op een rij geweest. Slechts vier spelers op het roster noteerden uiteindelijk 82 wedstrijden achter hun naam. Cale Makar lag er meerdere malen uit met blessures aan de schouder en tweemaal een fikse hersenschudding en ook Nathan MacKinnon was niet het gehele seizoen topfit.

En toch pakt de ploeg uit Denver “gewoon” de titel in de Central Division. Het missen van elf wedstrijden werd voor MacKinnon geen reden om uiteindelijk na 71 wedstrijden 111 (!) punten te noteren — 42 goals, 69 assists — en passeerde Mikko Rantanen voor het eerst in zijn carrière de grens van 100 punten.

Onder de lat heeft Colorado haar zaakjes na het vertrek van Darcy Kuemper prima op orde. De 27-jarige Alexandar Georgiev nam de erfenis van de huidige Washington goalie moeiteloos over en sloot het reguliere seizoen met een .918 sv% en 2.53 GAA af. Bovendien sluit hij samen met Linus Ullmark het seizoen af als goalie met de meeste wins achter zijn naam (40). Overigens verdient ook backup goalie Pavel Francouz een pluim. De 32-jarige Tsjech stond zestien keer tussen de palen en noteerde een .915 sv% en 2.61 GAA op zijn scoreformulier.

SEATTLE BOVEN VERWACHTING

In slechts haar tweede seizoen in de NHL overtreft Seattle na een teleurstellende vuurdoop de stoutste verwachtingen van haar fans. Met een 46-28-8 record eindigde de ploeg van head coach Dave Hakstol met exact 100 punten op een vierde plaats in de verrassend sterke Pacific Division. Bovendien zit het aanvallend wel snor in Seattle, want met 289 goals werd een derde plaats in aantal goals in de League bewerkstelligd.

Centraal middelpunt is Jared McCann die met 70 punten (40 goals, 30 assists) niet alleen de meeste punten van het roster binnenharkt, maar bovendien voor het eerst in zijn carrière de grens van veertig goals passeert. Toch is de diepte juist hetgeen wat de leidraad is bij de ‘Krakes’. Zes verschillende spelers — inclusief onze eigen Daniel Sprong — overschreden de grens van twintig goals.

De 26-jarige Sprong speelt het seizoen van zijn leven en met 46 punten (21 goals, 25 assists) verpulvert hij zijn vorige record uit het seizoen 2018 – 2019. Verspreid over Pittsburgh Penguins en Anaheim Ducks kwam de geboren Amsterdammer toen op een totaal van 23 punten. Op de derde en vierde lijn lijkt Sprong eindelijk zijn plek in de NHL te hebben gevonden. Vooral de link met centre Morgan Geekie was vanaf dag één zichtbaar en een contractverlenging kan op deze manier niet uitblijven.

MATTY MATTY BABY!

Aan talent geen gebrek in Seattle. Met top prospect Shane Wright nog in de wachtkamer heeft de 20-jarige Matty Beniers dit seizoen de wind in de zeilen. De allereerste Seattle pick ooit (second overall, 2021) beleeft met 57 punten (24 goals, 33 assists) een magisch seizoen en niets of niemand gaat de Amerikaan van het winnen van de Calder Trophy af houden.

Het stempel breakout season kun je bovendien ook plakken op blue-liner Vince Dunn. Na een okay-ish eerste seizoen in Seattle (35 punten), eindigde de teller dit seizoen op een totaal van 64 punten (veertien goals, 50 assists). De Blues second-rounder van 2015 streek na de Expansion Draft in Seattle neer en dirigeert op de blue-line de forecheck en bovendien de powerplay.

Goedemorgen zonder zorgen? Mwah.. Het grootste zorgpunt voor Dave Hakstol zal de positie tussen de palen zijn. Zowel voormalig Av Philipp Grubauer, als Martin Jones bleven dit reguliere seizoen onder de grens van de .900 sv%. Met een gecombineerd sv% van .889 moet het gek lopen, willen ze niet kapot gebeukt worden door het aanvallende geweld van Colorado. Bovendien is sterkhouder Andre Burakovsky — jaja voormalig Avalanche — sinds 7 februari uit de roulatie en lijkt een tijdig fit zijn een utopie.

CONCLUSIE

Een team dat de laatste weken weer het spel laat zien uit het titelseizoen 2021 – 2022 tegen een ploeg die alles behalve ervaren de playoffs in gaat. Op papier zal Colorado er met de winst vandoor gaan, maar de fans in Seattle zullen zich mede door een positief regulier record tegen de Avs — 2-1 in het voordeel van de Kraken — gesteund voelen. Colorado zal het met name op de powerplay willen afmaken. Met één van de sterkste percentages tegen een penalty-kill onderin de middenmoot ligt er een gouden kans om de serie vroegtijdig in het slot te gooien.

Voorspelling: Colorado in vijf wedstrijden

VEGAS GOLDEN KNIGHTS – WINNIPEG JETS

1e in de Pacific Division – 4e in de Central Division

De clash tussen Vegas Golden Knights en Winnipeg Jets is geen onbekende in de playoffs van de NHL. In het seizoen 2017 – 2018 stootte de nieuwbakken franchise in haar eerste seizoen na overwinningen op Los Angeles Kings en San Jose Sharks direct door tot de Western Conference Final. Winnipeg Jets rekende op haar beurt af met Minnesota Wild en Nashville Predators.

Ondanks de spanning en gelijkopgaande wedstrijden trokken de Knights “vrij eenvoudig” over vijf wedstrijden aan het langste eind. Dat men vervolgens in de Stanley Cup Finale op de knieën ging voor Alex Ovechkin en co. deed niets af aan het feit dat de Knights haar naam vanaf dag één vestigden. 

CREATIEF BOEKHOUDEN, BLESSURES, MAAR WEL WEER DIVISIETITEL

Vegas Golden Knights heeft na het missen van de playoffs vorig seizoen de draad weer ouderwets opgepakt. Met nog altijd een cap hit ver boven de toegestane grens van $82.5 miljoen dollar werd GM Kelly McCrimmon weer tot het creatief boekhouden veroordeeld. Okay, de blessures van onder meer Robin Lehner, Mark Stone en Jack Eichel waren serious business, maar feit blijft wel dat het voor de gemiddelde ijshockeyfan toch een donker randje geeft aan de “kunstmatige franchise”.

Ondanks de tegenslagen deden de Knights wel weer ouderwets wat van haar werd verwacht, namelijk de divisie winnen. Met een totaal van 111 punten — nieuw franchise record — bleef de ploeg van head coach Bruce Cassidy uiteindelijk Edmonton Oilers met twee punten voor. Met 51 overwinningen evenaren ze bovendien het aantal overwinningen van het inauguratie seizoen 2017 – 2018. Na het zomerse vertrek van onder meer Max Pacioretty en Evgenii Dadonov werd ook het totaal aantal goals in een seizoen geëvenaard (267).

Het seizoen 2022 – 2023 werd niet alleen gekenmerkt door het vertrek van sterkhouders Pacioretty en Dadonov. Na een enigszins verrassend ontslag in Boston werd Bruce Cassidy als opvolger voor Peter DeBoer aangesteld. De 57-jarige Canadees werd na een nederlaag in Game 7 tegen Carolina Hurricanes van zijn taken ontheven en tekende nog geen week later in Sin City.

EICHEL BACK ON TRACK EN GOALIE TOMBOLA

Onder leiding van ‘Cass’ beleefde onder meer Jack Eichel zijn ‘remontada’ dit seizoen. De second overall van 2015 — inderdaad na Connor McDavid — kwam de laatste jaren in Buffalo voornamelijk in het nieuws door blessures of discussies met het Front Office, maar is in Las Vegas op weg naar zijn topvorm.

Met een grotere arbeidsethos in voornamelijk de eigen zone lijkt het ‘Vollgasshockey’ hem als gegoten te zitten. In 67 optredens kwam de centre tot een totaal van 66 punten (27 goals, 39 assists). Naast de ‘usual suspects’ verdient voornamelijk Chandler Stephenson een plek in de spotlights. De 28-jarige forward beleefde vorig jaar zijn breakout in Sin City en deed daar dit seizoen met 65 punten (zestien goals, 49 assists) nog een schepje bovenop.

Grootste vraagteken aan de kant van de Knights is net als bij concullega Seattle Kraken de positie tussen de palen. Over het gehele seizoen kwamen er maar liefst vijf (!) goalies in acties. Rookie Logan Thompson was lang — ook in onze Powerplay Podcast — één van de kandidaten voor de Calder Trophy, maar werd halverwege het seizoen achtervolgt door blessures.

Nieuwbakken Knight en Los Angeles legende Jonathan Quick acteert nog altijd enigszins zielloos tussen de palen (.901 sv% en 3.13 GAA) en is Robin Lehner al het gehele seizoen met een heupblessure uitgeschakeld — die bovendien nog een rechtszaak om een persoonlijk bankroet en het plegen van fraude heeft lopen –. Huidig nummer één Laurent Brossoit presteert na zijn debuut op 21 februari boven verwachting (.921 sv% en 2.17 GAA) en kan zich opmaken voor de start in Game 1.

WINNIPEG MET DE HAKKEN OVER DE SLOOT

Winnipeg Jets gold tot aan de All-Star break als één van de beste ploegen in de NHL. Het spel was goed, het vertrouwen groot en met een koppositie in de Central Division leek niets of niemand een postseason ticket in de weg te staan. 

Hoe anders hing de vlag er sindsdien voor. Vanaf 14 februari tot en met de laatste speelronde bleef de ploeg van head coach Rick Bowness met een 13-14-2 record onder de grens van de .500 punten percentage. Van alle playoff teams hielden ze alleen Tampa Bay Lightning (.467) achter zich. Met behoorlijk wat zand in de motor werd begin april het broodnodige licht gevonden en behaalden de Jets uiteindelijk in de laatste kilometer een wildcard ticket.

Dit seizoen is vooral de blue-line solide in het Canada Life Centre — hoe kan het ook anders met kersvers head coach en mister defense Rick Bowness –. Josh Morrisey is niet alleen de absolute leider in de defensie, maar onderstreept dit seizoen andermaal met prachtige cijfers. Na Kyle Connor (80 punten) is de 27-jarige blue-liner de speler met de meeste punten (76) van het roster. Bovendien verpulvert de Canadees hiermee zijn career best van vorig seizoen. In 2021 – 2022 stopte de teller bij 37 punten.

Aanvallend kwam het naast Connor voornamelijk van de stick van Mark Scheifele. De first-rounder van 2011 passeerde dit seizoen voor het eerst in zijn carrière de grens van veertig goals (42) en heeft bovendien onder Rick Bowness zijn aanvallende impulsen sterk kunnen verbeteren. Net als Jack Eichel onder Bruce Cassidy komt de 29-jarige Scheifele in het defensiever ingestelde spel van Bowness meer tot zijn recht en is menig persoonlijk record gesneuveld.

VEZINA OUTSIDER HELLEBUYCK, RENTREE EHLERS EN PERFETTI

Waar het in Sin City een groot vraagteken is hoe de vlag er tussen de palen voor hangt, is dat vraagteken in Winnipeg nergens te bekennen. Connor Hellebuyck is wellicht de grootste reden waarom de Jets dit seizoen de playoffs hebben gehaald. De Vezina Trophy winnaar van 2020 noteerde dit seizoen een 37-25-2 record in 64 optredens en is na Ullmark en Georgiev de goalie met de meeste overwinningen achter zijn naam (37) en een 2.49 GAA en .920 sv% geven hem bovendien flink wat stemmen in de strijd om de Vezina Trophy.

De fans in Winnipeg zullen bovendien vol verwachting de notificaties op de nieuwsberichten nauwlettend in de gaten houden. Zowel Nikolaj Ehlers, als Cole Perfetti zijn weer op de weg terug en is het vooral prijzenswaardig dat Perfetti op het oog weer op tijd fit lijkt te gaan zijn. De 21-jarige parel sukkelt sinds april 2022 met een upper-body injury die hem begin dit jaar wederom voor een aantal maanden aan de kant hield.

CONCLUSIE

Op papier zal Vegas Golden Knights de winnaar van de serie worden. Buiten de positie tussen de palen om, is de ploeg van head coach Bruce Cassidy over het algemeen beter en dieper. Als Jets-fan is het te hopen dat met de eventuele terugkeer van Ehlers en Perfetti de vorm van de eerste maanden weer terug gevonden kan worden, want dan kunnen de Jets plotseling dé verrassing van dit jaar gaan worden.

Voorspelling: Vegas Golden Knights in zeven.
Voorspelling Dennis (gekleurde Jets-bril): Jets in zes. En bovendien tanden stuk bijtende franchise in het westen dit jaar.

DALLAS STARS – MINNESOTA WILD

2e in de Central Division – 3e in de Central Division

Een serie tussen twee teams die lang mochten dromen van de titel in de Central. Op voorhand lijkt dit ook een serie die werkelijke alle kanten op kan. De Stars eindigden boven de Wild in de divisie, maar Minnesota heeft inmiddels sterspeler Kirill Kaprizov terug. Dallas heeft in Jason Robertson een sterkhouder die niet onderdoet voor The Thrill en natuurlijk is daar nog Jake Oettinger.

Vorig jaar brak de goalie door in de verloren serie tegen de Calgary Flames en dit seizoen volgde de bevestiging. Bij de tegenstander gaf Marc-Andre Fleury die bij vlagen ook. Flower kan op goede dagen nog altijd tot de elite behoren en laten we voor de Wild hopen dat hij die goede dagen heeft in het postseason.

STERREN STRALEN

Peter DeBoer liet de Stars dit seizoen wat aanvallender spelen en die strategie werd omarmd door de grote namen op het roster. Robertson scoorde 46 goals en verzamelde 109 punten. Achter hem deden veteranen als Jamie Benn (33G, 45A) en Joe Pavelski (28G, 49A) het voortreffelijk. Alsof dat nog niet genoeg was, blonk ook rookie Wyatt Johnston uit met 24 goals en 41 punten in zijn eerste jaar. Roope Hintz tekende dit seizoen bij in Dallas en met 37 goals bevestigde hij de beslissing van ’t management.

De blauwe lijn raakte afgelopen zomer John Klingberg kwijt, maar de defensie leed daar niet onder. Er waren maar twee teams in de NHL met minder tegentreffers dan de Stars. De 23-jarige Miro Heiskanen stapte in het gat dat door het vertrek van Klingberg ontstond en noteerde maar liefst 73 punten. Van zijn 62 assists gaf hij er 32 op de powerplay. De inmiddels 38-jarige Ryan Suter is nog altijd een gewaardeerde kracht en komt in de eerste ronde de club tegen waar hij tussen 2012 en 2021 furore maakte.

MOEILIJK TE KLOPPEN

Twintig tegengoals in de eerste drie wedstrijden van het seizoen. Dat was de start van de Minnesota Wild in 2022-2023. Dean Evason begon met een behoorlijk ervaren roster aan deze campagne, maar de coach had geen moment verwacht dat zijn defensie de vergelijking met gatenkaas moeiteloos kon doorstaan.

Het is dan ook knap dat Evason dit heeft weten om te keren. Fleury herstelde zich, Jared Spurgeon leverde weer een solide seizoen af en backup Filip Gustavsson was met een .931 sv% en 2.10 GAA ronduit geweldig voor de Wild. Uiteindelijk eindigde Minnesota keurig als achtste wat betreft het aantal tegengoals.

Aanvallend werd weer gekeken naar Kirill Kaprizov. De Rus miste door een blessure de nodige wedstrijden, maar was met 40 goals en 75 punten alsnog topscorer in Minnesota. Mats Zuccarello was een goede tweede met 67 punten, maar de routinier werd op de hielen gezeten door de 22-jarige Matt Boldy.

Bij afwezigheid van Kaprizov was hij één van de spelers die opstond. Voor Boldy stokte de teller bij 31 goals. De nu geblesseerde Joel Eriksson Ek was de vierde op het roster met minimaal 20 goals. Dat we de productie van de Wild (246 goals) terugvinden in de onderste helft van de League mag dan ook geen verrassing zijn.

CONCLUSIE:

Tussen 11 februari en 18 maart zetten de Wild een reeks van 14 wedstrijden neer waarin ze minimaal één punt pakten. We mogen vaststellen dat dit een roster is dat moeilijk te verslaan is. Het is aan de aanvallers van Dallas om daar een antwoord op te vinden en dat lijkt hen wel toevertrouwd. De Stars hebben een mooie mix van talent en (veel) ervaring en weten zich gesteund door één van de beste goalies in de League. Dit is wel een serie waarin het thuisvoordeel doorslaggevend kan zijn en dus krijgen de Stars het voordeel van de twijfel.

Voorspelling: Dallas in zeven wedstrijden

EDMONTON OILERS – LA KINGS

2e in de Pacific Division – 3e in de Pacific Division

Kennen we deze serie niet ergens van? Jazeker, want vorig jaar stonden deze teams ook tegenover elkaar in de eerste ronde. Toen maakten de Kings er een onverwacht spannende strijd van, die over de volle zeven wedstrijden ging. We zijn twaalf maanden verder en in Los Angeles heeft Todd McLellan een beter team tot zijn beschikking.

Helaas voor de voormalig Utrechter treft hij een tegenstander die ook beter is. En een Connor McDavid in de gelederen heeft die zelfs beter is als ooit tevoren. De Oilers-captain is de eerste speler sinds 1996 die de grens van 150 punten passeerde.

EINDELIJK HULP VOOR MCDAVID

Met spelers als McDavid en Leon Draisaitl hoef je je als fan over de aanval geen zorgen te maken. Als dan ook Ryan Nugent-Hopkins ten noorden van de 100 punten uitkomt én Zach Hyman de 36 goals aantikt, dan kun je als coach rustig achterover leunen. Toch was daar aanvankelijk geen sprake van. De Oilers presteerden de eerste maanden als een gemiddelde club in de NHL, maar na de All-Star Game kenden ze hun gelijke niet. Letterlijk, want zelfs de Bruins konden niet de cijfers overleggen van deze Edmonton Oilers.

McDavid en de zijnen sloten het seizoen af met een 9-game winning streak. Ze wonnen er veertien van de laatste vijftien en in de laatste zeven duels slikten ze slechts 6 tegengoals. Geweldige statistieken en ze komen zeker niet uit de lucht vallen.

Mattias Ekholm was een belangrijke toevoeging tijdens de trade deadline, maar ook de inbreng van rookie-goalie Stuart Skinner moet niet onderschat worden. De 24-jarige Canadees moet de klappen opvangen voor de tegenvallende Jack Campbell en Skinner presteert bewonderenswaardig goed.

STIEKEM HEEL GOED

In Los Angeles en omstreken is het zien en gezien worden. De mensen schromen niet om op de voorgrond te treden, maar deze Kings zijn een uitzondering. Vrijwel het gehele seizoen ging het in de Pacific over de Golden Knights, de scoringsdrang van McDavid en de verrassende Seattle Kraken. En dat terwijl de Kings onder de radar ontzettend goed presteerden en pas in de laatste weken hun kans op de divisietitel in rook op zagen gaan.

General manager Rob Blake heeft een mooie symfonie gecomponeerd. Oudgedienden Anze Kopitar (28G, 74 punten) en Drew Doughty (43 assists) waren belangrijk, maar de jongere generatie klopt keihard op de deur. Adrian Kempe was topschutter met 41 goals en Kevin Fiala (23G, 49A) bleek een schot in de roos.

Defensief viel het wat tegen, maar dat probleem is met de komst van Joonas Korpisalo een beetje uit de wereld geholpen. Al mogen we ook zeker Pheonix Copley niet vergeten. De relatief onbekende dertiger won 24 wedstrijden voor de Kings.

CONCLUSIE

In Edmonton vragen ze zich sinds het einde van ’t tijdperk Gretkzy af wanneer de nieuwe successen komen. Gezien de vorm en klasse van de huidige Oilers kon het geduld deze zomer weleens beloond kunnen worden. Aanvallend is dit team al jaren ijzersterk, maar nu zit het ook defensief solide in elkaar. In het reguliere seizoen won elk team twee van de vier onderlinge duels, maar in deze serie zullen de Kings het onderspit delven.

Voorspelling: Edmonton in vijf wedstrijden

Coverfoto: Sergei Belski-USA TODAY Sports

Heat, Clippers, Lakers en Knicks boeken uitzege

Lars Leeftink
-
0
Heat, Clippers, Lakers en Knicks boeken uitzege

De Miami Heat, Los Angeles Clippers, Los Angeles Lakers en New York Knicks zijn de NBA Playoffs begonnen met met een knappe uitzege om de serie in de eerste ronde meteen in handen te nemen. Verder waren er blessures van Tyler Herro, Giannis Antetokounmpo en Ja Morant. Een overzicht van Game 1 in de eerste ronde van de NBA Playoffs.

EASTERN CONFERENCE

#4 CLEVELAND CAVALIERS – #5 NEW YORK KNICKS: 97-101

In de Eastern Conference wordt de serie tussen de Cavaliers en Knicks in de eerste ronde als enige echt spannende serie gezien, en dit bleek meteen tijdens Game 1. De Knicks lieten er in Cleveland geen gras over groeien en sloegen in het eerste kwart meteen toe door een voorsprong van zeven punten te pakken (30-24). Gedurende het tweede en derde kwart zouden de Cavaliers af en toe in de buurt van een gelijke stand komen, terwijl op andere momenten het gat weer zou groeien naar bijna tien punten. Zo ging het heen en weer tot de laatste paar minuten.

Met vijf minuten te gaan kwamen de Cavaliers echt op gang, wat zelfs resulteerde in een voorsprong met nog twee minuten te gaan. Baskets van Josh Hart en Jalen Brunson en een late offensive rebounds zorgden er uiteindelijk voor dat de Knicks de benodigde uitoverwinning al meteen boekten: 101-97. Alle vier de thuisduels winnen is nu voldoende voor de Knicks om door te gaan.

Bij de Knicks waren Brunson (27 punten), Hart (17 punten, 10 rebounds) en Julius Randle (19 punten, 10 rebound) de uitblinkers. De rest van het team had het lastig om tot scoren te komen, maar kon de Cavaliers wel met 51-38 out-rebounden. Bij de Cavaliers was Donovan Mitchell met 30 punten en 8 assists (6 driepunters) de topscorer van het duel. Verder kwamen alleen Darius Garland (17 punten) en Jarrett Allen (14 punten, 14 rebounds) boven de tien punten uit. De Cavaliers hebben de controle over de serie verloren en moeten nu wel een uitduel winnen.

#1 MILWAUKEE BUCKS – #8 MIAMI HEAT: 117-130

De Miami Heat waren, na twee lastige duels in het Play-In toernooi, alsnog geplaatst voor de NBA Playoffs en hadden al ritme toen ze aan Game 1 begonnen in Milwaukee. Dit was zeker tijdens de eerste helft, die door de Heat werd gedomineerd. Dankzij een uitstekend eerste kwart (33-24) en prima tweede kwart ging Miami met een voorsprong van meer dan tien punten de rust in. Voor beide teams waren er in die eerste helft al grote verliezen te noteren. Tyler Herro bleek zijn hand gebroken te hebben, waardoor hij de rest van de playoffs gaat missen. Giannis Antetokounmpo viel tijdens de eerste helft op zijn stuitje en zou de rest van de wedstrijd niet meer meedoen.

Dit bleek in de tweede helft dodelijk te zijn voor de defense van de Bucks. Aanvallend gezien gingen beide teams in deze tweede helft gelijk op en de Bucks kwamen zelfs even op twee punten van de Heat. De Bucks konden de Heat aanvallend echter niet stoppen, waardoor het gat al snel weer meer dan tien punten werd. De Bucks kregen het niet voor elkaar om het gat nog een keer te dichten, waardoor Miami Game 1 won. Jimmy Butler scoorde 35 punten en voegde daar 11 assists aan toe, terwijl Khris Middleton bij de Bucks met 33 punten en 9 rebounds de uitblinker was. De Bucks mogen aan de bak.

OVERIGE UITSLAGEN

#2 Boston Celtics – #7 Atlanta Hawks: 112-99 (Jaylen Brown: 29 PTS, 12 REB)

#3 Philadelphia 76ers – #6 Brooklyn Nets: 121-101 (Mikal Bridges: 30 PTS, 5 REB)

WESTERN CONFERENCE

#3 SACRAMENTO KINGS – #6 GOLDEN STATE WARRIORS: 126-123

In de Western Conference kijkt iedereen uit naar de serie tussen de Sun en Clippers, maar ook naar de terugkeer van de Kings in de playoffs. De nummer drie van de conference moet het in de eerste ronde meteen tegen de regerend kampioen opnemen: de Golden State Warriors. Na een gelijkopgaand openingskwart in Game 1, namen de Warriors dankzij een 32-26 kwart het heft in handen. Met rust stonden de Warriors met zes punten voor. In het derde kwart reageerden de Kings echter (vooral in de slotfase van dat kwart) met een 29-36 kwart, waardoor de voorsprong van de Warriors verdwenen was. Dit zou ervoor zorgen dat het vierde kwart een gelijkopgaand spektakelstuk zou worden.

In dit vierde kwart bleken vooral D’Aaron Fox en Stephen Curry zich thuis te voelen. De point guards zouden baskets traden, maar uiteindelijk wonnen de Kings dankzij onder meer een driepunter van Harrison Barnes, free throws en een gemiste driepunter van Andrew Wiggins met nog acht seconden te gaan. Wiggins stond bij deze driepunter, die de Warriors de zege had bezorgd, helemaal vrij. Curry kreeg daarna nog een kans om met een driepunter gelijk te maken en overtime af te dwingen, maar ook zijn driepunter ging mis. Daardoor wonnen de Kings Game 1.

Bij de Kings was Fox met 38 punten en 5 assists de absolute uitblinker van deze wedstrijd, met Malik Monk die vanaf de bank 32 punten zou toevoegen. De Kings waren in bijna elke statistiek een klein stukje beter dan de Warriors. De uitploeg kreeg van Curry 30 punten en van Klay Thompson 21 punten (6 rebounds en 5 assists), terwijl er nog drie andere spelers waren die meer dan tien punten scoorden. In de slotfase liet de offense ze echter tot in de steek.

#4 PHOENIX SUNS – #5 LOS ANGELES CLIPPERS: 110-115

De series waar iedereen wellicht het meest naar uitkeek in de eerste ronde, samen met Kings – Warriors, was die tussen de Suns en Clippers. Deze serie kreeg echter al vrij snel een klap te verwerken door het nieuws dat Paul George waarschijnlijk de hele eerste ronde met een blessure moet missen. De Clippers leken hier in het eerste kwart van Game 1 echter weinig problemen mee te hebben, want met een 30-18 eerste kwart begon de uitploeg ijzersterk. De Suns hadden echter een antwoord in het tweede kwart door met 29-36 te winnen en de voorsprong van de Clippers met rust ongeveer te halveren.

In de tweede helft gingen de Suns vervolgens verder en trokken ze dankzij een 22-27 derde kwart de wedstrijd naar zich toe. Met ingang van het vierde kwart was het verschil tussen beide teams daardoor minimaal, en dat zorgde in het vierde kwart voor heel wat spektakel. Dankzij een 34-29 vierde kwart en wat verdedigende plays van Patrick Beverley zouden de Clippers uiteindelijk in Phoenix de zege over de streep trekken.

Bij de Clippers, die dus meteen het heft in handen nemen in de serie, was Kawhi Leonard de sterk. Leonard scoorde 38 punten en voegde 5 rebounds en 5 assists toe aan zijn geheel. Vier andere spelers scoorden meer dan tien punten bij de Clippers. Bij de Suns waren Kevin Durant (27 punten, 9 rebounds en 11 assists), Devin Booker (26 punten, 4 steals) en Torrey Craig (22 punten) de uitblinkers. De aanval van de Suns was prima, maar verdedigend had de thuisploeg geen antwoord op de Clippers.

OVERIGE UITSLAGEN

#2 Memphis Grizzlies – #7 Los Angeles Lakers: 112-128 (Jaren Jackson Jr 31 PTS | Rui Hachimura 29 PTS

#1 Denver Nuggets – #8 Minnesota Timberwolves: 109-80 (Jamal Murray 24 PTS, 8 REB, 8 AST)

Foto: Michael McLoone/USA TODAY Sports

NHL Play-Offs: preview eerste ronde Eastern Conference

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: preview eerste ronde Eastern Conference

In de nacht van maandag op dinsdag (Nederlandse tijd) begint het heerlijke toetje van de National Hockey League. Nog zestien teams maken kans op die prachtige Stanley Cup en in de eerste ronde zijn er al matchups om van de watertanden. Bij SportAmerika blikken we vooruit naar de play-offs en vandaag nemen we de eerste ronde van de Eastern Conference door.

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

BOSTON BRUINS – FLORIDA PANTHERS

1e in de Atlantic Division – 4e in de Atlantic Division (WC2)

Het is een imponerende reeks aan records die dit seizoen door de Boston Bruins werden neergezet. Als snelste ooit bij de 50 overwinningen en 100 punten, de meeste punten (135) ooit in een seizoen en de meeste overwinningen (65) ooit in een seizoen. Het is ’t understatement van de eeuw om te zeggen dat het dit seizoen lekker draaide in Beantown.

We vullen het nog even aan met een gemiddeld save percentage van .929, een David Pastrnak die tot 61 goals en 113 punten kwam en je zou ’t als Florida Panthers zijnde graag schriftelijk af willen doen. Maar, zoals het zo mooi heet, in ’t postseason begint iedereen weer op nul.

REVIVAL

In 2019 verloren de Bruins de Stanley Cup Final van de St. Louis Blues. Daarna volgden drie snelle exits en leek Boston zich te moeten opmaken voor de magere jaren. Onder Jim Montgomery, de vervanger van de vertrokken Bruce Cassidy, zijn de Bruins echter bezig aan een revival van heb ik jou daar. Het belegen roster van weleer is niet jonger geworden, maar wel een stuk kwieker ten opzichte van het tijdperk Cassidy.

Aanvallend is het allemaal wat losser, creatiever en doeltreffender. De defensie was altijd het sterke punt van de B’s en dit is het onder Montgomery nog steeds. Linus Ullmark en Jeremy Swayman kunnen vertrouwen op een dijk van een blauwe lijn, terwijl die op hun beurt weer kunnen leunen op geweldige goalies. Geen team kwam ook maar in de buurt van het aantal tegengoals van de Bruins. In 82 wedstrijden hoefden hun goalies slechts 174 keer te vissen. Carolina is de volgende op dat lijstje met 210 tegentreffers.

KONINKRIJK VOOR EEN GOALIE

Wat zetten de Panthers hier dan tegenover? Met 40 goals en 109 punten kunnen we niet anders concluderen dan dat de komst van Matthew Tkachuk meer dan uitstekend heeft uitgepakt. Carter Verhaeghe beleeft zijn doorbraak gezien zijn 42 doelpunten, maar in beide gevallen hebben we ’t dan over aanvallers. Het zorgenkindje in Sunrise vinden we op de blauwe lijn.

Of eigenlijk Sergei Bobrovsky om precies te zijn. De grootverdiener tussen de palen blijft lichtjaren verwijdert van de vorm die hij in Columbus had en de laatste tijd krijgt Alex Lyon (voor $ 750.000 op de loonlijst) zelfs de voorkeur. Het is ook mede aan de 30-jarige Lyon te danken dat de Panthers zich überhaupt mogen melden in de play-offs.

Conclusie:

Een team dat al maanden zeker is van ’t postseason tegen een team dat zich hier pas op ’t laatste moment van verzekerde. Het is een gevoel dat Florida maar al te goed kent, want vorig jaar zaten zij in het schuitje waar nu de Bruins in hebben plaatsgenomen. De clash tussen de twee laatste winnaars van de Presidents’ Trophy belooft een leuke te worden, want aanvallend staat er veel talent op het ijs. Boston is defensief echter zoveel sterker dan deze Cats dat ’t geen lange serie wordt. Florida moet hopen dat ze één wedstrijd kunnen stelen, want veel pijn zullen ze de Bruins niet doen.

Voorspelling: Boston in vijf wedstrijden

TORONTO MAPLE LEAFS – TAMPA BAY LIGHTNING

2e in de Atlantic Division – 3e in de Atlantic Division

Als er ooit twee teams waren die zich lang konden voorbereiden op een matchup in de play-offs dan waren het deze twee wel. Al in november waren de Leafs en Lightning (opnieuw) tot elkaar veroordeeld in de eerste ronde. In hun Atlantic Division was Boston op dat moment al te ver weg en de achtervolgers waren veel en veel te wisselvallig om ook voor maar iets van druk te zorgen. Vorig jaar trokken de Lightning in een loodzware serie over zeven wedstrijden aan het langste eind. De Leafs klopten toen al op de deur van de tweede ronde, maar 2023 zou wel eens het jaar kunnen worden dat ze voor het eerst sinds 2004 eens de drempel over stappen.

LEAFS FAVORIET

Na 82 wedstrijden hadden de Leafs 13 punten meer dan de Bolts en ook head-to-head sloeg de balans uit in het voordeel van Toronto (2x winst, 1 OTL). De traditieclub herstelde zich knap van een koude start, waarin slechts vier van de eerste tien wedstrijden werden gewonnen. Auston Matthews (40G, 45A) moest William Nylander (40G, 47A) en vooral Mitch Marner (30G, 69A) voor zich dulden op de topscorerslijst, maar het grote verschil met andere jaren is de stabielere blauwe lijn.

General manager Kyle Dubas liet in zijn kaarten kijken tijdens de trade deadline door Noel Acciari, Luke Schenn en Ryan O’Reilly naar Ontario te halen. Schenn is een verdediger, terwijl Acciari en O’Reilly aanvallers zijn, die defensief hun mannetje staan. Het contract van de GM loopt binnenkort af en met deze zetten liet Dubas zien all-in te gaan. Cup or bust zoals ze dat noemen in de VS en Canada.

BOLTS OP RETOUR?

Bij de Bolts rommelde het wat dit seizoen. Laat er geen misverstand over bestaan, dit team was opnieuw erg sterk. Zo dominant als de laatste jaren was Tampa echter niet. Begin maart verloren de Lightning van de Sabres en hield Jon Cooper drie sterkhouders een periode lang op de bank. De coach was niet tevreden over de inzet van Steven Stamkos, Nikita Kucherov en Brayden Point. We kunnen erover discussiëren of Cooper zijn doel bereikte, want na die beslissingen volgden nog twee 4-game losing streaks.

Het drietal is goed voor 40% van alle goals van de Lightning. Point was met 51 treffers topschutter, terwijl Kucherov (113) de meeste punten verzamelde. Het is al jaren geen geheim dat Tampa Bay sterk afhankelijk is van hen, maar Brandon Hagel klopt voorzichtig op de deur. De voormalig Blackhawk tikte voor het eerst de 30 goals aan. De belangrijkste speler hebben we echter nog niet genoemd. Die staat namelijk tussen de palen.

Mede dankzij Andrei Vasilevskiy is de blauwe lijn in Tampa al jaren een toonbeeld van stabiliteit. Hoewel het dit seizoen, na het vertrek van Ryan McDonagh, misschien allemaal net iets minder is, heeft de Russische goalie gewoon weer een solide (.915 sv%) seizoen achter de rug. Zijn favoriete periode breekt nu aan, want als er iemand is waar Cooper op kan vertrouwen in de play-offs, dan is het toch zeker Vasilevskiy wel.

Conclusie:

Toronto begint als favoriet aan deze serie, maar we moeten ook toegeven dat we ’t met de Lightning nooit weten. Niet voor niets stonden ze de laatste drie jaar in de SCF en we weten nog van vorig jaar dat ze een uitdaging nodig hebben om het beste in zichzelf naar boven te halen. Over die uitdaging hebben ze nu niet te klagen. De Leafs zijn op papier (veel) sterker dan vorig jaar en zijn gemaakt voor een diepe play-off run. Bij de Lightning dreigt verzadiging om de hoek te kijken en na uitschakeling in de eerste ronde zou daar zomaar het een en ander kunnen veranderen.

Voorspelling: Toronto in zes wedstrijden

CAROLINA HURRICANES – NEW YORK ISLANDERS

1e in de Metropolitan Division – 4e in de Metropolitan Division (WC1)

Twee teams die tot het einde toe ergens voor speelden. Twee teams ook die ten opzichte van vorig jaar iets te bewijzen hebben. De Carolina Hurricanes werden door velen getipt als de kampioen in het oosten, maar legden het in de tweede ronde af tegen de New York Rangers. Van de New York Islanders werd ook het nodige verwacht, maar zij konden al op vakantie toen de play-offs begonnen. De Hurricanes wonnen dit seizoen drie van de vier onderlinge duels, maar een garantie op succes geeft dat bepaald niet. Kijk niet raar op als deze clash tussen twee defensief ijzersterke teams tot het gaatje gaat.

PERFECTE MIX?

Vanaf het moment dat Rod Brind’Amour in 2018 instapte bij de Hurricanes is de club een factor van belang geworden in de Eastern Conference. Stapje voor stapje bouwden ze aan een team dat uiteindelijk voor het eerst sinds 2006 de Stanley Cup weer naar Raleigh moet brengen. Met Andrei Svechnikov, Sebastian Aho en Martin Necas liep er al voldoende talent.

Afgelopen zomer werden veteranen als Max Pacioretty, Paul Stastny en Brent Burns gehaald. Zij moesten helpen de groeidiamantjes verder te slijpen. Pacioretty raakt de pechvogel maar niet kwijt en is wederom geblesseerd. Burns was met 18 goals en 61 punten van enorme waarde.

Aanvallend raakten de Canes ook Svechnikov kwijt. Toch stond ’t blessureleed een titel in de Metroplitan niet in de weg, maar de Hurricanes moesten daar wel tot ’t einde toe voor blijven vechten. Uiteindelijk behaalden ze één puntje meer dan de New Jersey Devils.

Met 36 goals steekt Aho er aanvallend bovenuit, maar defensief beschikken ze over meer wapens. Naast Burns is er nog Brady Skjei, maar onder de lat staat mogelijk de grootste verrassing. Frederik Andersen kan zijn vorm van vorig jaar (.922 sv%) nog niet benaderen, maar in de jonge Pyotr Kochetkov heeft Carolina een prima alternatief.

HOPEN OP SOROKIN

Hoewel ’t altijd voer voor discussie is, zullen weinig mensen tegenspreken dat de beste speler van de Islanders onder de lat staat. Ilya Sorokin speelde maar liefst 62 wedstrijden dit seizoen en besloot met een .924 sv% en 2.34 GAA. De Russische sluitpost is dan ook een belangrijke – zo niet de belangrijkste – reden dat de Isles zich plaatsten voor het postseason.

Waar hun aanval in de onderste regionen (23e van de 32 qua gescoorde doelpunten) bivakkeert, daar was de defensie (5e qua aantal tegengoals) ook dit jaar weer het sterke punt. Dankzij Sorokin, maar credits gaan ook zeker naar Noah Dobson, Ryan Pulock en Scott Mayfield. Om maar een paar goede blueliners te noemen.

Om te winnen, moet je scoren en daar hadden de Islanders dit seizoen nog wel eens problemen mee. General manager Lou Lamorielle haalde al ver voor de trade deadline Bo Horvat naar Long Island om dit probleem te tackelen. De intentie was er, maar helaas raakte niet lang na de komst van Horvat sterkhouder Mathew Barzal geblesseerd. De kar werd dan ook voornamelijk getrokken door dertigers Brock Nelson (36G) en Anders Lee (28G). Overigens is Barzal wel op de weg terug.

Conclusie:

Als de Islanders serieus een gooi willen doen naar een plek in de tweede ronde, dan hebben ze een Sorokin in bloedvorm nodig. Afgelopen maand noteerde de Rus een .922 sv% en 2.17 GAA. Mooie cijfers, maar ’t kan (en moet) beter. Carolina heeft aanvallend gezien genoeg smaken om deze Islanders te kloppen. Twaalf spelers op het roster hebben minimaal 10 goals achter hun naam. Ter vergelijking, bij New York zijn dit er acht. De Canes moeten beducht zijn voor de ervaring van deze tegenstander, maar uiteindelijk zullen zij deze ronde overleven.

Voorspelling: Carolina in zes wedstrijden

NEW JERSEY DEVILS – NEW YORK RANGERS

2e in de Metropolitan Division – 3e in de Metropolitan Division

De New York Rangers wisten vorig jaar door te stoten naar de Conference Finals en dit was voor velen een verrassing. Twaalf maanden later ligt de lat hoger voor de Blueshirts, maar cadeau krijgen ze het niet. Al in de eerste de beste ronde niet. Als we de Rangers ’t team van het heden mogen noemen, dan zijn de New Jersey Devils het team van de toekomst. Ze hielden na de teleurstellende 63 punten van vorig seizoen vast aan coach Lindy Ruff en dat wierp z’n vruchten af. Met Jack Hughes als één van de absolute blikvangers kwamen de Devils maar één punt tekort voor de titel in de Metropolitan.

SORRY LINDY!!!

Het duurde even voordat de Devils de juiste versnelling gevonden hadden. Ze openden met nederlagen tegen Philadelphia en Detroit en dat leidde tot de roep om het ontslag van Lindy Ruff. Er volgden zestien overwinningen in de volgende zeventien wedstrijden (en een 13-game winning streak). Het “Fire Lindy” maakte plaats voor “Sorry Lindy”, want onder leiding van Jack Hughes, Nico Hischier, Jesper Bratt en vele anderen transformeerden de Devils in een ware attractie.

Weinig teams schoten vaker op doel dan New Jersey en een ruime overwinning was meer regel dan uitzondering. Bij dat alles kwam de pas 21-jarige Hughes slechts één punt tekort voor een totaal van 100 punten. Zijn 99 punten (43G) zijn wel de meeste ooit voor een speler in de geschiedenis van de franchise.

Met een gemiddelde leeftijd van 26.7 jaar is New Jersey het jongste team in de play-offs. Voor een groep die zo aanvallend is ingesteld, vergeten ze ook de verdediging niet. In de Eastern Conference dulden alleen de Canes minder SOG dan deze Devils. Dougie Hamilton is bezig aan zijn beste jaar, maar daarnaast zijn ook Damon Severson, Ryan Graves en John Marino gewaardeerde krachten op de blauwe lijn. Oh ja, en Vitek Vanecek (.911 sv%) presteert boven verwachting goed onder de lat.

ZOEKEN NAAR ZWAKKE PLEKKEN

Van de New York Rangers werd vorig jaar na hun plek in de ECF gezegd dat ze voor op schema liepen. Het is dan een logische conclusie dat ’t dit seizoen dan nóg beter moet. Na drie zeges in de eerste acht wedstrijden rinkelden er wat alarmbellen in Madison Square Garden. Pas in december kwam de ploeg van Gerard Gallant enigszins op toeren.

Ze wonnen zeven wedstrijden op rij en meldden zich in de top van de divisie. Dit kwam niet in de laatste plaats door Igor Shesterkin. De Rus kende een koude start, maar na een paar maanden nam hij ’t team weer ouderwets bij de hand.

Over stootkracht hadden ze in New York al niets te klagen. Mika Zibanejad (39G), Artemi Panarin (29G, 63A), Chris Kreider (36G), Adam Fox (60A) en zomeraanwinst Vincent Trocheck (22G, 42A) om maar wat namen te noemen. Toch was GM Chris Drury er niet gerust op, want tijdens de laatste trade deadline kwam het vuurwerk uit The Big Apple.

Eerst werd Vladimir Tarasenko losgeweekt bij de Blues en vlak voor de deadline maakte ook Patrick Kane zijn gewenste overstap. Al snel werd deze aanval gezien als de diepste in de NHL. En niet ten onrechte. Het voorkwam echter niet dat de Rangers op 5 punten van de Devils als derde eindigden in de Metropolitan.

Conclusie:

De Devils zaten ook niet stil tijdens de trade deadline, want zij pikten Timo Meier op in San Jose. Al die aanvalskracht maakt deze serie tot één van de meest interessante in de eerste ronde. De Rangers hebben meer ervaring, maar daar kun je de onbevangenheid van de Devils tegenin brengen. Niet zelden geeft een goalie de doorslag tijdens het postseason en die positie is bij de Rangers veel beter bezet. De tijd van de Devils komt nog wel, maar deze serie is voor de Blueshirts.

Voorspelling: NY Rangers in zes wedstrijden

OVERIG NIEUWS

JACKETS ZETTEN LARSEN IN ZIJN HEMD

Brad Larsen keert volgend seizoen niet terug als coach van de Columbus Blue Jackets. Na een teleurstellend seizoen, waarin de club slechts 59 punten verzamelde, werd de coach zaterdag door de franchise ontslagen. Na de komst van Johnny Gaudreau waren de verwachtingen hooggespannen, maar mede door een waslijst aan blessures werden deze geen moment waargemaakt.

De 45-jarige Canadees was in Columbus bezig aan zijn eerst baan als head coach. Vorig seizoen leidde Larsen de Blue Jackets naar 37 zeges. In 2022-2023 bleef de teller steken op 25 overwinningen. Larsen had nog een contract tot de zomer van 2024, maar dat dient hij dus niet uit. Vanaf 2014 was de voormalig winger, die voor Colorado en Atlanta speelde in de NHL, werkzaam in Columbus. Zijn ontslag stond overigens niet op zichzelf, want onder andere Peter Laviolette kreeg zijn congé in Washington.

Cover photo: Brian Fluharty/USA TODAY Sports

NHL Playoff-watch: Divisies beslist en diverse franchises houden schoonmaak

Dennis Bakker
-
0
NHL Playoff-watch: Divisies beslist en diverse franchises houden schoonmaak

Wat een laatste week hebben we gehad in de NHL. In zowel de Central, als de Metropolitan Division bleef het tot de laatste seconde spannend. Toch prolongeerden zowel Colorado Avalanche als Carolina Hurricanes haar divisietitel. Na de laatste speelronde werd het voor diverse franchises bovendien tijd voor vers bloed. In zowel Pittsburgh, Anaheim als Washington ging de bezem door het Front Office en de kleedkamer. Bijltjesdag in de NHL! En dan hebben we de playoffs nog voor de boeg.

COLORADO AVALANCHE EN CAROLINA HURRICANES WINNEN DIVISIES

Aan de hand van superster Nathan MacKinnon heeft Colorado Avalanche afgelopen nacht “gewoon” weer de Central Division titel aan haar palmares toegevoegd. Na een enorme eindsprint volstond een overwinning tegen de reeds uitgeschakelde Nashville Predators. Mede een hattrick van de weer fitte MacKinnon zegevierden de manschappen van head coach Jared Bednar met 4-3.

Het is voor de ploeg uit Denver alweer haar twaalfde divisietitel sinds de verhuizing vanuit Quebec in 1995 en bovendien haar derde op rij. In het seizoen 2020 – 2021 wonnen ze de President’s Trophy — weliswaar in de COVID-bubble –, maar werd afgelopen seizoen de contender window met de derde Stanley Cup titel in de franchise geschiedenis beloond.

Deze divisietitel is zonder twijfel wel de meest bevochten van de afgelopen drie seizoenen. Het blessurespook waart al het gehele reguliere seizoen in Colorado rond en een aantal maanden geleden waren de Avs op koers voor het missen van de playoffs. Met nog altijd een Cale Makar op de injury list werd en passant bekend gemaakt dat captain Gabriel Landeskog definitief het seizoensboek kan sluiten. De Zweed ondervindt nog altijd teveel hinder na een operatie aan de knie en met wederom een tegenslag in het herstelproces, zal Landeskog het seizoenstoetje aan zich voorbij moeten laten gaan.

In de eerste ronde van de playoffs reist de titelverdediger af richting Seattle. De Kraken verbazen dit seizoen vriend en vijand met een playoff plaats en verdienden hiermee haar eerste postseason optreden in de nog jonge franchise geschiedenis. De ploeg van head coach Dave Hakstol eindigde met 100 punten op de vierde plaats in de Pacific Division en met de ontketende jonge hond Matty Beniers in het midden meteen een niet te onderschatten kluif voor MacKinnon en co.

CAROLINA HURRICANES CLINCHEN METROPOLITAN TITEL

Carolina Hurricanes heeft met een 6-4 overwinning op Florida Panthers haar derde divisietitel op rij binnen gehaald. De ploeg van head coach Rod Brind’Amour reist hiermee voor een best-of-7 af richting New York, waar een onderonsje met de Islanders wacht.

Gevierde man aan de kant van de ploeg uit Raleigh werd Brent Burns. De 38-jarige blue-liner streek afgelopen zomer vanuit San Jose neer in North Carolina en noteerde dit seizoen 61 punten (achttien goals, 43 assists) in 82 wedstrijden. In de beslissende wedstrijd tegen Florida drukte hij zijn stempel met twee treffers.

Het bleef tot de laatste speeldag ongemeen spannend in de Metropolitan Division. De verrassend presterende New Jersey Devils en New York Rangers bleven lang in het wiel van de divisiehouder hangen. Met een totaal van 113 punten eindigen de Canes uiteindelijk slechts één punt boven de Devils.

PITTSBURGH PENGUINS NEEMT AFSCHEID VAN BRIAN BURKE, RON HEXTALL EN CHRIS PRYOR

Lang werden de woorden ‘bezem’ en ‘schoonmaak’ nimmer in één adem genoemd in Pittsburgh. Donderdagavond kwam daar echter verandering in. President of Hockey Operations Brian Burke, General Manager Ron Hextall en assistent GM Chris Pryor werden allen de deur van de PPG Paints Arena gewezen. Zestien maanden nadat Fenway Sports Group een meerderheidsbelang in de franchise kocht, is dit het eerste teken aan de (rebuild)wand.

Het trio werd onvermijdelijk ontslagen nadat de Penguins op het moment suprême niet thuis gaven en zich niet kwalificeerde voor de 2023 Stanley Cup playoffs. Waar twee weken geleden niets een postseason in de weg leek te staan, zakten de Penguins finaal door het ijs. Hiermee komt er een einde aan de langst actieve playoff streak binnen de vier organisaties NHL, MLB, NBA en NFL. De laatste keer dat men in Pittsburgh geen playoffs speelde? 2005-2006. Inderdaad: Sidney Crosby zijn rookie season.

Sinds die laatste miss werden er drie Stanley Cup titels aan het palmares in Pittsburgh toegevoegd. Architect van de back-to-back titels Jim Rutherford stapte wegens persoonlijke redenen in februari 2021 op en droeg het stokje over aan het duo Hextall – Burke. Met de oplopende leeftijd van franchise gezichten Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang, kwam de sleet er in de playoffs van 2021 al in. New York Islanders veegde de vloer aan met de Penguins (4-2) en een jaar later werd stadsgenoot New York Rangers het Waterloo van Pittsburgh. Na een 3-1 voorsprong bogen de Penguins uiteindelijk over zeven wedstrijden alsnog voor de latere Conference finalist.

AFBOUWEN? NEE! VERDER PLOETEREN? JA!

Hextall liet er in het offseason geen gras over groeien en smeet met contractverlengingen. Zo kregen Bryan Rust, Kris Letang, Rickard Rakell en Evgeni Malkin (allen boven de leeftijd van dertig) langdurige contracten onder de neus geschoven. Tijdens de voorbije Trade deadline werd er nog een toefje slagroom aan toegevoegd. Playoff held Nick Bonino keerde terug in het shirt van de Penguins en ook Mikael Granlund en Dmitri Kulikov werden aan het roster toegevoegd.

De rest is geschiedenis. Pittsburgh werd officieel geëlimineerd door de winst van New York Islanders op woensdag, maar vooral het verlies tegen Chicago Blackhawks was de druppel die de emmer deed overlopen.

De zoektocht naar een nieuw team is onmiddellijk van start gegaan. Tot die tijd nemen Alec Schall, Erik Heasley (GM van AHL Wilkes-Barre/Scranton) en Andy Saucier de honneurs waar. Bovendien krijgt ook Mike Sullivan tot die tijd zeggenschap over het beleid. De langst zittende head coach na Jon Cooper tekende afgelopen augustus nog een contractverlenging tot het seizoen 2026 – 2027 en lijkt solide op zijn positie te mogen blijven zitten.

DALLAS EAKINS TREEDT AF ALS HEAD COACH IN ANAHEIM

De wegen van Anaheim Ducks en head coach Dallas Eakins zullen na dit seizoen definitief scheiden. Anaheim eigenaar Henry Samueli en General Manager Pat Verbeek besloten het contract van Eakins niet te verlengen, waarmee er een einde komt aan een achtjarig dienstverband bij de franchise.

De 56-jarige Amerikaan kwam in juni 2015 bij de Ducks binnen, na drie jaar als head coach van Edmonton Oilers (2013 – 2015) actief te zijn geweest. Tussen 2015 en 2019 stond hij namens San Diego Gulls aan het roer in de AHL, alvorens naar de Ducks overgeheveld te worden. In totaal eindigt het record van de Amerikaan op 100-147-44 en werden de 58 punten van dit seizoen het slechtste aantal in de geschiedenis van de franchise.

De ploeg uit Anaheim eindigde nooit hoger dan een zesde plaats in het tijdperk Eakins, met het verbreken van meerdere negatieve records — slechtste defensieve cijfers in de NHL sinds 2000 — dit seizoen als topje van de ijsberg. Ondanks de aanwezigheid van onder meer Trevor Zegras en tweevoudig All-Star Troy Terry kregen de Ducks in totaal 338 goals om de oren (slechtste aantal sinds San Jose Sharks in 1995 – 1996) en was het -143 goal differential de slechtste sinds de Atlanta Trashers in 2000.

“Positieve” aan het dramatische seizoen is het feit dat Anaheim op pole position staat in de strijd om Connor Bedard. Het generationele talent zal zonder discussie als eerste gedraft worden in de NHL Entry Draft van 2023 en de Ducks maken 25,5% kans in de Draft Lottery. Bijkomend voordeel is het feit dat ze niet lager dan derde in de Draft Order kunnen eindigen. Met een groot aantal high-end prospects — Connor Bedard, Adam Fantilli, Leo Carlsson en Matvei Michkov — belandt er wederom een ster in Californië.

PETER LAVIOLETTE HEAD COACH AF IN ‘THE CAPITAL’

Ook in Washington heeft men besloten vanaf heden een andere wind te laten waaien. Afgelopen nacht werd via de officiële kanalen naar buiten gebracht, dat head coach Peter Laviolette volgend seizoen niet meer voor de groep zal staan. GM Brian MacLellan vertelde krap 24 uur na het missen van de playoffs tegenover de aanwezige pers dat het besluit in overleg heeft plaats gevonden.

De 58-jarige Laviolette stond in totaal drie seizoenen aan het roer in de hoofdstad van de Verenigde Staten. In zijn eerste twee seizoenen behaalden de Caps het seizoenstoetje, maar bleef het bij optredens in de eerste ronde. Waar in 2020 – 2021 Boston Bruins met 4-1 beduidend sterker was, vond de ploeg uit Washington afgelopen seizoen haar Waterloo in Florida Panthers (2-4). Met het niet behalen van de playoffs komt er eveneens een einde aan een playoff streak van acht opeenvolgende seizoenen.

Het Front Office kan beginnen aan de zoektocht naar de achtste NHL head coach uit de carrière van Alex Ovechkin. The Great Eight is nog 73 goals verwijderd van het all-time record van Wayne Gretzky en met nog drie seizoenen voor de boeg lijkt het een kwestie van tijd. Bovendien heeft het Front Office in Washington aangegeven zich niet in een rebuild te storten, voordat het record verbroken is. De huidige topkandidaten voor de vacante functie zijn Spencer Carbery — Toronto Maple Leafs — en voormalig captain Jeff Halpern. De homegrown centre en huidig assistent bij Tampa Bay Lightning was aan het begin van deze eeuw actief in Washington en was bovendien de allereerste Capital, die in de regio opgroeide.

CHICAGO ZWAAIT LEGENDE JONATHAN TOEWS UIT

Het was voor de fans in het United Center even slikken afgelopen donderdag. Niet alleen kwam er een einde aan het reguliere seizoen, maar veel belangrijker was het feit dat Jonathan Toews zijn laatste wedstrijd in het magische rode shirt speelde. Na het vertrek van Patrick Kane naar New York Rangers afgelopen maart, kun je nu definitief spreken van een einde van een dynastie in ‘Windy City’.

Toews werd in de Entry Draft van 2006 als derde overall door Chicago gedraft en groeide uit tot één van de beste spelers uit de geschiedenis van de Blackhawks. In totaal noteerde de Canadees verdeeld over het reguliere seizoen en de playoffs 1003 punten (417 goals, 586 assists) en won hij als captain drie Stanley Cup titels (2010, 2013 en 2015).

De laatste drie seizoenen kwam er mede door de pandemie zand in de motor van Toews. Afgelopen februari kondigde de captain aan zich tijdig terug te trekken, daar hij nog altijd de gevolgen van een eerdere COVID bestemming ondervond.

Na een aantal goede gesprekken met GM Kyle Davidson en CEO Danny Wirtz scheiden nu dus de wegen tussen Toews en de Blackhawks. Hiermee komt er een einde aan het tijdperk Toews, Kane, Keith en Seabrook.

Coverfoto: Isaiah J. Downing-USA TODAY Sports

Heat en Timberwolves als #8 seed naar playoffs

Lars Leeftink
-
0
Heat en Timberwolves als #8 seed naar playoffs

De Minnesota Timberwolves en Miami Heat hebben zich als achtste seed geplaatst voor de 2023 NBA Playoffs, waarin ze het gaan opnemen tegen de #1 seed Denver Nuggets en Milwaukee Bucks. Het seizoen voor de Oklahoma City Thunder en Chicago Bulls is voorbij.

#8 MINNESOTA TIMBERWOLVES – #10 OKLAHOMA CITY THUNDER: 120-95

De Minnesota Timberwolves zagen voor het duel tegen de Thunder onder meer Rudy Gobert terugkeren van zijn schorsing. Nadat het team op pijnlijke wijze in overtime had verloren van de Lakers in de strijd om de #7 seed, bleek Minnesota er tegen de Thunder geen gras over te laten groeien. Na een gelijkopgaand openingskwart was het tweede kwart voor de Timberwolves (24-33), waardoor ze met een voorsprong van tien punten de rust in gingen. In de tweede helft domineerde Minnesota en gaf het Oklahoma City geen kans om terug in de wedstrijd te komen. Uiteindelijk wonnen ze met meer dan twintig punten verschil en mogen ze zich gaan opmaken voor een serie met de #1 seed Denver Nuggets.

Bij Minnesota was Karl-Anthony Towns met 28 punten en 11 rebounds de uitblinker, terwijl ook Rudy Gobert (21 punten en 10 rebounds) belangrijk was. Het waren vooral de starters die het deden voor de Timberwolves. Bij de Thunder was eigenlijk hetzelfde aan de hand. Shay Gilgeous-Alexander kwam niet verder dan 22 punten en 7 rebounds, terwijl er daarnaast maar twee spelers boven de tien punten uitkwamen. Een off-day voor de Thunder, op een compleet verkeerd moment. Hun seizoen zit erop.

#8 MIAMI HEAT – #10 CHICAGO BULLS: 102-91

De Heat verloren de strijd om de #7 seed van de Hawks, die vooral een goede eerste helft speelden tegen het team uit Miami. Dit overkwam de Heat tijdens het duel tegen de Bulls, die eerder de Raptors hadden verslagen na een comeback in de tweede helft van 19 punten, niet nog een keer. De Heat begonnen goed en wonnen het eerste kwart in eigen huis tegen de Bulls (21-29). Mede daardoor gingen ze met vijf punten voorsprong de rust in. In het derde kwart namen de Bulls echter het heft in handen (24-18 3Q), waardoor de Heat met een achterstand van een punten begonnen aan het vierde kwart.

Het vierde kwart werd echter gedomineerd door de Heat (23-35), maar het was pas met twee minuten te gaan dat de Heat op voorsprong kwamen. Daarna ging het tijdens een spectaculaire slotfase bergafwaarts voor de Bulls, waarin de Heat met een 14-1 run de wedstrijd afsloten. Een serie met de #1 Milwaukee Bucks in de eerste ronde van de playoffs staat nu op het programma voor de Heat.

Bij de Heat waren Max Strus (31 punten, 6 rebounds, 7 driepunters) en Jimmy Butler (31 punten, 5 rebounds) de uitblinkers, terwijl daarnaast alleen Tyler Herro (12 punten) boven de tien punten uit zou komen. Bij de Bulls was het DeMar DeRozan die, dit keer zonder de hulp van zijn dochtertje, de topscorer was met 26 punten. Vier andere spelers scoorden meer dan tien punten, maar in het vierde kwart viel de offense van de Bulls stil. Daardoor is het seizoen van Chicago afgelopen.

FOTO: AP Photo/Rebecca Blackwell

Dutch Watch: eerste saves voor Jansen, eerste homers voor Profar

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: eerste saves voor Jansen, eerste homers voor Profar

Een week met wisselend succes voor onze landgenoten. Ozzie Albies sloeg zijn honderdste homerun in de majors, maar kon het met de Braves niet bolwerken tegen Xander Bogaerts en diens Padres. Jurickson Profar maakte kennis met zijn nieuwe thuishaven, maar ook daar houden de resultaten niet over. Tot slot was Kenley Jansen in Tampa getuige van een stukje historie.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

52 AB, 12 H, 4 R, 2 HR, 6 RBI, .231 BA, .255 OBP, .346 SLG, .601 OPS

Ozzie Albies en de Braves openden het seizoen met een 5-1 road trip, maar in eigen huis kregen ze het flink voor de kiezen. De San Diego Padres kwamen op bezoek en waren niet van plan cadeautjes uit te delen aan de vijfvoudig winnaar van de NL East. Er volgde daarna een serie tegen de Cincinnati Reds en deze kreeg voor Albies een bijzondere lading. De tweedehonkman sloeg in de tweede van drie wedstrijden zijn honderdste homerun namens de Braves en in de MLB.

Op het moment dat de serie van vier wedstrijden vorige week donderdag begon, verdedigde Ozzie Albies een 6-game hitting streak. Die streak eindigde bij de eerste de beste kennismaking met de Padres. Zijn 0-for-5 wierp zijn slaggemiddelde terug tot .250, maar de zwaarbevochten 7-6 overwinning maakte veel goed. Na de tweede ontmoeting viel zijn batting average nog verder terug. Wederom was de infielder 0-for-5 en dit keer konden de overige Braves het niet compenseren. Een 4-5 nederlaag was het gevolg.

REVANCHE TEGEN DE REDS

In de laatste twee wedstrijden tegen de Padres pakte Albies de draad weer enigszins op. Hij was 2-for-7 in die duels en kreeg één keer vier wijd. Runs scoorde onze landgenoot niet en helaas gold dat voor veel Braves. San Diego won drie van de vier wedstrijden met een verschil in runs van 25 tegen 14. Van die 14 scoorden de Braves er al 11 in de eerste twee duels van de serie.

Geplaagd door blessureleed begonnen de Braves aan de op papier eenvoudige serie tegen Cincinnati. In de praktijk pakte het echter heel anders uit. In ’t eerste duel moest er een walk-off homerun aan te pas komen om de Red met 5-4 op de knieën te krijgen. Afgelopen dinsdag, in de tweede wedstrijd, was het verschil opnieuw minimaal. Mede dankzij die jubileum-homerun van Ozzie Albies, al beschreven in onze wekelijkse rubriek Out of the Park, was Atlanta dit keer met 7-6 te sterk.

Woensdag werd ook de series finale een prooi voor de Braves. Weer was het verschil minimaal (5-4) en voor de twaalfde keer in elf wedstrijd kwam Albies door met een hit. Alleen in die twee wedstrijden tegen de Padres lukte het hem niet de bal uit het infield te krijgen. Albies is na twee weken 12-for-52 aan slag, maar hij zal zelf hoger mikken dan de 6 RBIs en 2 homeruns die er nu staan.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

53 AB, 18 H, 10 R, 4 HR, 10 RBI, .340 BA, .419 OBP, .623 SLG, 1.042 OPS

Xander Bogaerts kon zich, met 3 homeruns, 7 RBIs en een 6-game winning streak, nauwelijks een betere eerste week wensen. Toch trokken de Padres met een minder goed gevoel de deur van Petco Park achter zich dicht voor de eerst road trip. Na series tegen Colorado en Arizona stond één van de favorieten voor de World Series op een magere .500 score. De road trip langs Atlanta en de NY Mets nodigde niet direct uit om dat te verbeteren, maar eiste wel de maximale inzet van Bogaerts en de overige Friars.

Op 6 april, de dag van de eerste wedstrijd in Atlanta, liep de hitting streak van Bogaerts spaak. In de 6-7 nederlaag was de kortestop wel verantwoordelijk voor 2 runs, maar die kwamen telkens na vier wijd tot stand. Zo’n 24 uur later was de knuppel van Bogaerts wel heel belangrijk. De powerhouses in de NL gaven elkaar geen duimbreed toe, maar bij een 4-4 stand in de zesde inning besliste Bogaerts ’t duel in het voordeel van de Padres. Zijn RBI-single leidde de winnende 5-4 in.

WISSELEND SUCCES IN NY

Bogaerts kwam ook in de twee laatste wedstrijden tot een hit. Runs scoorde de infielder alleen in de vierde ontmoeting. Dit keer maakten ze niet het verschil, want de Braves werden ruim met 10-2 verslagen. In Atlanta wonnen de Friars drie van de vier wedstrijden, dus trok het gezelschap met een goed gevoel naar New York voor een serie tegen de Mets.

Bogaerts en consorten beten daar maandag de tanden stuk op een op revanche beluste Max Scherzer (5 ER en 3 HR tegen in zijn start tegen de Brewers). De kortestop nam één van de twee hits voor zijn rekening in dit met 5-0 verloren duel.

Met zijn vierde homerun van dit jaar maakte Bogaerts dinsdag het verschil voor de Friars. Hij maakte ’t wel spannend, want dit gebeurde pas in de negende inning bij een 2-1 voorsprong. Met Luis Campusano op de honken ging de bal de tribunes is en die insurance runs bleken hard nodig gezien de latere 4-2 eindstand. De laatste ontmoeting was weer voor de thuisploeg (5-2), Xander Bogaerts kon met 1-for-4 hierin geen potten breken.

KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

3.0 IP, 2 SV, 0.00 ERA, 3 H, 2 BB, 4 K, 0 R, 0 ER, 1.667 WHIP

Na zijn eerste twee series in dienst van de Red Sox wachtte Kenley Jansen nog altijd op zijn eerste save. In Detroit tegen de Tigers was het direct raak voor onze 35-jarige landgenoot. Het moest voor Jansen en de Red Sox ook wel gebeuren in Motown, want daarna trok het circus naar Florida voor een serie van vier tegen de belachelijk sterk gestarte Tampa Bay Rays.

Donderdag 6 april zal in huize Jansen voortaan een bijzondere betekenis hebben, want op die dag vinkte Kenley zijn eerste save voor de Boston Red Sox af. In het Comerica Park van de Tigers werd de closer met een 6-3 voorsprong aan het werk gezet. Austin Meadows was de eerste nul na een groundout, terwijl Matt Vierling pas na 8 pitches boog voor Jansen. Met Javier Baez was de closer eerder klaar. De international had 16 pitches nodig voor zijn eerste save en de 6-3 overwinning voor Boston.

Twee dagen later mocht de closer opnieuw aan de bak. Dit keer begonnen de Red Sox met een 4-1 voorsprong aan de negende inning, maar vanaf de heuvel maakte Jansen het nog spannend. Spencer Torkelson (single) en Miguel Cabrera (double) bereikten de honken met slechts één uit. Jonathan Schoop kreeg vier wijd van Jansen waarna alle honken bezet waren.

Het leek de drievoudig All-Star alleen maar op scherp te zetten. Zach McKinstry (flyball) en Akil Baddoo (strikeout) hadden weinig in te brengen. De koele Jansen kwam sterk terug en hield de Tigers uiteindelijk van scoren voor zijn tweede save.

GETUIGE VAN HISTORIE

In Tampa Bay kwamen de Red Sox – en dus Kenley Jansen – er niet aan te pas. De red hot Rays sweepten de serie van vier wedstrijden en breidden daarmee hun winning streak aan het einde van ’t seizoen uit naar 13-0. Samen met de Brewers (1987) en Braves (1982) de beste start ooit in de MLB. Dit is al indrukwekkend, maar het run differential van 101-30 geeft de dominantie van deze Rays misschien nog wel beter weer.

JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

36 AB, 8 H, 4 R, 2 HR, 5 RBI, .222 BA, .275 OBP, .417 SLG, .692 OPS

Het zal voor Jurickson Profar even wennen zijn. Met de Padres was hij gewend mee te doen in de top van de NL West, maar met de Colorado Rockies vertoeft de Oranje-internationals in de kelder van diezelfde divisie. Deze week speelde hij zijn eerste wedstrijden in ’t hitter friendly Coors Field als lid van de Rockies. Met een tegenstander als Washington lagen er ook kansen op wat winstpartijen. Tegen de hoger ingeschatte Cardinals werden die kansen al een stuk kleiner.

PRETTIGE KENNISMAKING

Profar hoefde niet lang aan zijn nieuwe thuishaven te wennen, want de eerste bal die hij kreeg ging voor een single naar het midveld. Tot een run kwam het niet. Die waren duur tijdens deze home opener. De thuisploeg had aan een run in de vijfde inning genoeg om de Nationals met 1-0 te verslaan. Profar was in het tweede treffen 0-for-5 maar kon middels een groundout wel zijn eerste RBI voor de eigen fans afvinken. In dit met 10-5 verloren duel was ’t echter niet meer dan een doekje voor het bloeden.

Zijn eerste extra-base hit volgde, als pinch-hitter, in de derde wedstrijd. Zijn double (later omgezet in een run) was niet voldoende om de tweede nederlaag op rij te voorkomen. Ook zijn eerste homerun in Coors Field volgde al in de eerste serie. Een solo homerun van Jurickson Profar bracht afgelopen zondag het evenwicht terug in de vijfde inning: 3-3. Colorado won die afsluiter met 7-6 en met 2-for-4 en een walk had Profar een goede dag in het slagperk.

Tegen de Cardinals trok Profar de goede lijn door. Op Tweede Paasdag opende hij met een sac fly de score voor zijn derde RBI in dienst van de Rockies. De outfielder had op dat moment ook al een single achter zijn naam staan. Colorado opende de serie van drie met een 7-4 zege, maar helaas voor hen bleek dit ook de enige winstpartij.

Profar viel weinig te verwijten, want hij kwam in elk van de volgende twee wedstrijden tot een hit. In de series finale van woensdag leidde dit zelfs tot zijn tweede homerun in dienst van de Rockies. Met een klap naar het rechtsveld liet hij Colorado nog even proeven van een voorsprong, maar de winst ging uiteindelijk met 7-4 naar St. Louis.

JONATHAN SCHOOP (INF, Detroit Tigers)

19 AB, 4 H, 2 R, 0 HR, 0 RBI, .211 BA, .348 OBP, .211 SLG, .558 OPS

Voor Jonathan Schoop is het dit seizoen een kwestie van kansen afwachten en deze grijpen als ze zich aandienen. De 31-jarige infielder is lang niet altijd zeker van zijn plek, maar kreeg deze week wel degelijk mogelijkheden om zich te laten zien. Met de Tigers nam hij het in eigen huis op tegen de Red Sox om vervolgens de grens over te steken voor een serie tegen de Toronto Blue Jays. Daar diende zich een opmerkelijke kans aan voor Schoop.

De eerste home stand van dit seizoen was er voor de Detroit Tigers één om snel te vergeten. Vorige week brachten de Boston Red Sox een bezoek aan Motown, maar van deze versie hoeven de Tigers niet al te veel schrik te hebben. Het lukte Schoop en zijn teamgenoten echter niet om ook maar één van de drie wedstrijden in de serie te winnen. Schoop speelde de eerste (tot de zesde inning) en de derde wedstrijd en kon één hit in vier officiële at-bats overleggen.

LOSING STREAK IS DONE

In beide duels kreeg de infielder één keer vier wijd en die eerste werd omgezet in een run. Voor de tweede keer dit seizoen stak Schoop de thuisplaat over en hij deed dit na een homerun van Jake Rogers. Tot het gewenste resultaat leidde dit niet, want Boston hanteerde de bezem in Detroit door alle wedstrijden in de serie te winnen.

Tegen de Blue Jays ging het aan slag wat beter voor Jonathan Schoop. Hij kreeg in elk van de drie wedstrijden in deze serie speeltijd. Afgelopen dinsdag, in de eerste ontmoeting, mocht hij de volledige negen innings spelen en was Schoop 1-for-4. Een dag lager kwam hij in de negende als pinch-hitter binnen de lijnen en opende hij de inning met een single.

Over zijn derde optreden zal nog even worden nagepraat, maar dat heeft met de prestaties van Schoop niets te maken. Niet voor het eerst dit seizoen vergiste Javier Baez zich in het aantal outs. Manager A.J. Hinch was er wel klaar mee en haalde zijn vedette na drie innings uit de wedstrijd. Schoop mocht opdraven als vervanger, was 0-for-2 met een walk, maar maakte wel van dichtbij mee hoe de Tigers dankzij een 3-1 zege hun 6-game losing streak beëindigden.

Cover photo: Gerald Herbert / AP Photo

MLB Out Of The Park: flitsende start Rays, Albies slaat nummer 100

Hans Mulder
-
0
MLB Out Of The Park: flitsende start Rays, Albies slaat nummer 100

In deze nieuwe rubriek maken we wekelijks een rondje langs de velden in de MLB. Wie zijn de teams in vorm, waar draait het allemaal net even wat minder en wie zijn de pechvogels? Verder ook veel aandacht natuurlijk voor records, mijlpalen en anderszins unieke prestaties.

AMERICAN LEAGUE

HISTORISCHE START TAMPA BAY RAYS

De AL East moest weer het domein worden van de New York Yankees. Of anders van de Toronto Blue Jays. De Tampa Bay Rays werden ook wel genoemd, maar vlogen wel een beetje onder de radar. Daar is in de eerste week van het seizoen wel verandering in gekomen. Geen team kwam beter uit de startblokken als het keurkorps van manager Kevin Cash. De beste start in de historie van de franchise hadden ze al na hun eerste zes overwinningen te pakken, maar de Rays waren nog niet klaar. Nog lang niet!

De eerste zeven wedstrijden van het seizoen wonnen de Rays telkens met een verschil van minimaal 4 runs. Afgelopen weekend trapten ze het gaspedaal nog wat verder in en bliezen de Oakland A’s tot twee keer toe met 11-0 van het veld. Tegen de Boston Red Sox hadden ze het deze maandag voor het eerst lastig. Pas in de achtste inning maakte een solo homerun van Brandon Lowe het verschil. Tampa Bay won met 1-0 en kreeg dus voor de derde wedstrijd op rij geen run tegen.

Dat Lowe voor de beslissende klap zorgde, was geen verrassing. Voor de infielder was het zijn negende RBI in de laatste drie wedstrijden. Dankzij die homerun werden de Rays ’t eerste team sinds 1987 dat het seizoen begint met tien overwinningen op rij. Dat jaar leken de Brewers niet te verslaan.

Tampa Bay was nog niet klaar. De tweede en derde wedstrijd van de serie tegen Boston werden ook in winst omgezet en daarmee staat hun record nu op 12-0. Donderdag spelen de Rays hun vierde en laatste wedstrijd in deze serie. Bij winst evenaren ze het all-time record van de Brewers (1987) en de Braves (1982). De twaalfde op rij kwam mede tot stand dankzij de 22-jarige debutant Taj Bradley. In 5 innings stond de jongeling 3 runs toe, maar noteerde hij tevens 8 K’s.

DOMPER VOOR RED SOX

Vervelend nieuws voor Alex Cora en de Boston Red Sox, want ze moeten hun meest productieve slagman voorlopig missen. De knuppel van Adam Duvall domineerde alle lijstjes in Beantown, maar die knuppel doet er voorlopig het zwijgen toe. De man van 15 hits, 5 doubles, 4 homeruns, 14 RBIs en een .455 slaggemiddelde is de komende tijd uit de roulatie. Afgelopen zondag brak Duvall zijn linkerpols toen hij een diving catch wilde maken tegen de Tigers.

HEANEY NIET TE RAKEN

Andrew Heaney begon niet goed aan zijn eerste start voor de Texas Rangers. Tegen de Baltimore Orioles gooide hij slechts 2.2 innings en kreeg zeven earned runs tegen en gooide slechts twee keer drieslag. Het bleek uiteindelijk slechts een valse start, want in zijn tweede start tegen de Kansas City Royals gooide hij meteen een American League record uit de boeken.

Het record van de AL was in handen van Kansas City Royals werper Joe Barlow. Hij gooide in 2021 acht strikeouts achter elkaar, terwijl het record in MLB nog altijd in handen is van drie spelers. Tom Seaver, Corbin Burnes en Aaron Nola gooide tien opeenvolgende strikeouts. Heaney kreeg het tegen de Royals dus voor elkaar om negen opeenvolgende spelers een drieslag te geven en daarmee verbrak hij niet alleen het record van Barlow, maar gooide hij ook Nolan Ryan uit de boeken. Uiteindelijk werd hij na 5.0 innings door Bruce Bochy van de heuvel gehaald, maar schreef hij wel zijn eerste overwinning van het seizoen bij door de 11-2 overwinning van de Rangers.

BUXTON SLAAT NUMMER 100

Bij de Minnesota Twins behaalde Byron Buxton een mooie mijlpaal. Tegen de Chicago White Sox sloeg de midvelder zijn honderdste homerun uit zijn MLB carrière. Het duurde negen jaar voor Buxton de milestone behaalde en in zijn eerste jaar in majors sloeg hij slechts twee homeruns. Door het vele blessureleed sloeg hij maar één keer meer dan twintig homeruns en dat was vorig seizoen toen hij 28 homeruns sloeg. Buxton zei zelf tegen de lokale pers het volgende: “Als ik eerlijk zou moeten zijn had ik gedacht dat ik tegen deze tijd meer gestolen honken zou hebben dan homeruns. Toch ben ik wel heel blij met de prestatie, zeker omdat ik het in een Minnesota Twins uniform kan doen.”

FRANCHISERECORD VOOR OHTANI

Shohei Ohtani trekt zijn goede vorm van de WBC moeiteloos door tijdens de eerste weken van het nieuwe MLB-seizoen. De Japanse superster, free agent na dit seizoen, sloeg al 3 homeruns en 8 RBIs in de eerste elf wedstrijden, maar is vooral vanaf de heuvel subliem. Afgelopen dinsdag snoepte Ohtani een franchiserecord af van Nolan Ryan door voor de tiende start op rij maximaal 2 runs toe te staan. Het oude record van Ryan stond al een halve eeuw.

De laatste keer dat Ohtani minimaal 3 runs te slikken kreeg? Op 21 augustus vorig jaar. Daarna leverde hij nog zeven (45.0 IP) prima wedstrijden af in 2022. Toch deed hij er na de gewonnen World Baseball Classic nog een schepje bovenop. In zijn eerste 19.0 IP van dit seizoen kreeg Ohtani 6 hits tegen en welgeteld één run. Alleen de Mariners wisten vorige week een run over de thuisplaat te krijgen met Shohei Ohtani op de heuvel. In die 19 innings noteerde de Japanner 24 strikeouts.

Veel dominanter wordt het niet, maar de 28-jarige superster ziet nog ruimte voor verbetering. In zijn 3 starts van dit seizoen zette hij 12 keer iemand met vier wijd op de honken. Vijf daarvan in de met 2-0 gewonnen wedstrijd tegen de Nationals afgelopen dinsdag.

MOUNTCASTLE SLACHT DE A’S

Voor de records moesten we deze week in de American League East zijn, want ook in Baltimore was een stokoud franchiserecord niet veilig. In de zevende inning, bij een 8-7 stand in het voordeel van de Orioles, besloot Athletics-manager Mark Kotsay opzettelijk vier wijd te geven aan Adley Rutschman. In beginsel geen rare gedachte, want Rutschman was dit seizoen al 5-for-5 tegen de Red Sox en 4-for-4 tegen de Yankees. En deze avond was de catcher ook al 2-for-3 met 2 walks. Probleem voor Kotsay was echter wel dat achter Rutschman de bijzonder productieve Ryan Mountcastle aan slag kwam.

Eerstehonkman Mountcastle had ’t aardig op de heupen deze dinsdag, want 5 runs kwamen van zijn knuppel. Hij had ook al 4 homeruns op zijn naam dit seizoen en helaas voor Kotsay en de A’s kwam er daar nog één bij. Met de honken vol joeg Ryan Mountcastle de bal Camden Yards uit voor een grandslam en een 12-7 voorsprong. De 26-jarige infielder besloot deze avond dus met 9 RBIs en dat was in Baltimore sinds 1985 niet meer voorgekomen. Toen sloeg Hall of Famer Eddie Murray 9 runs binnen. Jim Gentile had hem dit op 9 mei 1961 namens de O’s al voorgedaan.

Het all-time record voor meeste RBIs in een wedstrijd staat nog altijd op naam van Mark Whiten (in 1993) en Jim Bottomley (in 1924). In beide gevallen timmerden zij namens de St. Louis Cardinals maar liefst 12 runs over de thuisplaat. In september 2020 was Adam Duvall de laatste met minimaal 9 RBIs in één wedstrijd. Met de Braves won Duvall die dag met 29-9 van de Marlins.

NATIONAL LEAGUE

ALBIES OOK EEN CENTURION

Naast Buxton was er nog iemand die zijn honderste MLB homerun sloeg. Koninkrijksspeler Ozzie Albies sloeg tegen Luis Cessa zichzelf in de geschiedenisboeken. De Braves keken tegen de Cincinnati Reds in de vierde inning tegen een 4-2 achterstand aan, maar door de rake klap van Albies verdween deze meteen. De fastball van Cessa eindigde in de tribunes in het rechtsveld en daarmee was nummer honderd van Albies een feit. Het is het zevende seizoen van de 26-jarige tweedehonkman en gemiddeld slaat hij 25 homeruns per seizoen. Vorig seizoen bleef hij slechts op acht homeruns steken door zijn langdurige blessure, maar in 2021 kwam hij tot een totaal van dertig. Het ziet er naar uit dat het totaal van acht dit seizoen zeker overtroffen gaat worden.

KOREANEN GOUD WAARD VOOR PIRATES

Gaan we ’t dan eindelijk beleven dat de Pittsburgh Pirates weer een rol van betekenis gaan spelen in de NL Central? Hoewel ze met de nodige tegenslagen (enkelblessure Oneil Cruz) te maken kregen, zijn de Buccos goed uit de startblokken gekomen. Deze week werd zelfs wereldkampioen Houston over de knie gelegd in een duel dat met name in Zuid-Korea de geschiedenisboeken zal halen. Ji Hwan Bae en Ji Man Choi waren de eerste Zuid-Koreaanse teamgenoten in de historie van de MLB die in dezelfde wedstrijd een homerun sloegen.

Bij een 2-2 stand in de zesde inning was Choi de eerste die de long ball hanteerde. Met z’n tweede homerun in deze serie zette hij Pittsburgh daarmee op voorsprong. Een voorsprong die niet werd vastgehouden, want landgenoot Bae betrad in de negende inning het slagperk met een 4-4 tussenstand, maar ook twee man op de honken.

De 23-jarige infielder maakte er een lange at-bat van tegen Ryan Pressly. De zevende pitch van de closer was direct zijn laatste, want Bae sloeg ‘m het stadion uit voor een walk-off homerun en een 7-4 overwinning. Dit was overigens ook het record van de Pirates na deze wedstrijd: 7-4.  

JORDAN WALKER SLAAT ZICHZELF DE GESCHIEDENISBOEKEN IN

Hij was al en fuego in de eerste twee weken. Jordan Walker verscheen daarom in de eerste editie van de Rookie Watch, maar hij sloeg zichzelf tegen de Rockies ook de geschiedenisboeken in. Eddie Murphy sloeg in 1912 in zijn eerste twaalf wedstrijden steeds een hit en daarmee had hij meer dan honderd jaar een record in handen.

Tot nu, want in de negende inning op Coors Field lukte het Walker om op gelijke hoogte te komen. Ook hij heeft nu een twaalf wedstrijd durende hitting streak om zijn MLB carrière te beginnen. Het leek er lang op dat het hem niet ging lukken, want met twee strikeouts en een flyout was hij nul-uit-drie.

Connor Seabold was als relief pitcher op de heuvel gekomen en zijn eerste gegooide bal brak de knuppel van Walker. Toch rolde de bal door het binnenveld en bereikte hij het eerste honk. Daarmee komt hij nu op gelijke hoogte, maar donderdag nacht 01:45 Nederlandse tijd kan hij ook alleenheerser worden. In Busch Stadium spelen de St. Louis Cardinals tegen de Pittsburgh Pirates en het zou een prachtig moment voor hem zijn.

ARRAEZ IN BLOEDVORM

Het komt niet vaak voor dat een batting champ in de winter door een organisatie wordt weggeruild, mara het overkwam Luis Arraez. De Venezolaan kent weinig aanpassingsproblemen in Florida, want namens de Miami Marlins is hij dit seizoen bijzonder sterk begonnen. Wat heet! Niemand in de majors sloeg meer honkslagen dan de veelzijdige binnenvelder en ook in slaggemiddelde en OBP leidt hij de gehele competitie. Hoewel de kans onbestaand is dat hij dit average van .500 het hele seizoen zal vasthouden, is het een mooie eerste stap naar een nieuwe batting title. Hij zou na DJ LeMahieu de tweede speler zijn die in beide leagues de titel in de wacht weet te slepen.

Afgelopen woensdag onderstreepte hij zijn geweldige start door zich en passant de geschiedenisboeken in te slaan. Tot die waren slechts twee van zijn 18 hits goed geweest voor extra bases, maar dat maakte hij in één wedstrijd goed. Daarin sloeg hij met een single, een double, een triple en een homerun namelijk voor cycle. Dat was nog nooit een slagman van de Fish gelukt. Arraez is al met al hard op weg een publiekslieveling te worden in Miami.

Coverfoto: Luis Santana

NHL Playoff-watch: Islanders grijpen laatste ticket, Stars voeren druk op

Hans Mulder
-
0
NHL Playoff-watch: Islanders grijpen laatste ticket, Stars voeren druk op

Nog een paar wedstrijden en dat kan er een streep onder het reguliere seizoen 2022-2023. Bij SportAmerika volgen we de strijd om de laatste postseason-tickets op de voet en houden we natuurlijk de strijd om de verschillende divisietitels in de gaten. Afgelopen nacht deden de New York Islanders wat ze moesten doen en voerden de Stars de druk op de Avalanche wat op.

EASTERN CONFERENCE

NEW YORK ISLANDERS – MONTREAL CANADIENS (4-2)

Het waren rare dagen voor de New York Islanders en hun fanbase. Ze stonden op pole voor een wildcard, gaven die mooie uitgangspositie vervolgens uit handen, maar door de nederlaag van de Penguins tegen Chicago kregen ze opeens die prachtige poleposition weer in de schoot geworpen. In de nacht van woensdag op donderdag speelden ze hun laatste wedstrijd. In eigen huis tegen de uitgespeelde Canadiens.

De fans mochten een stormloop op het doel van Sam Montembeault verwachtten en die storm kwam er ook. De Habs hielden weliswaar even stand, maar mede dankzij twee goals van Brock Nelson schopten de Isles de deur naar de play-offs open. Na een jaar afwezigheid mogen ze zich weer melden voor het toetje, maar of dat toetje lekker smaakt valt nog te bezien. Als de Panthers donderdag winnen van Carolina treffen de Islanders namelijk de Bruins in de eerste ronde.

WESTERN CONFERENCE

ST. LOUIS BLUES – DALLAS STARS (2-5)

De tickets in het westen zijn al vergeven, maar verschillende teams spelen nog wel voor divisietitels en plaatsing in de play-offs. Dallas is zo’n team dat nog kans maakt op de titel in de Central, maar dan moest er wel gewonnen worden van de Blues. De teams treffen elkaar twee keer in twee dagen en de eerste slag werd een prooi voor de Stars. Mede dankzij twee treffers van rookie Wyatt Johnston werden de Blues in St. Louis op een 5-2 nederlaag getrakteerd.

Met nog één wedstrijd (thuis tegen de Blues) te gaan, hebben de Stars nu 106 punten. Dat is er één meer dan de Avalanche, die nog twee duels te spelen hebben. Colorado speelt donderdag thuis tegen de Jets en reist een dag later naar Nashville voor de afsluiter tegen de Predators.

Cover photo: Kathy Willens/AP Photo

Bulls en Thunder grijpen laatste strohalm

Lars Leeftink
-
0
Bulls en Thunder grijpen laatste strohalm

De Chicago Bulls en Oklahoma City Thunder hebben afgelopen nacht hun laatste kans gegrepen om zich voor de playoffs te plaatsen. Door hun zeges op de Toronto Raptors en New Orleans Pelicans krijgen ze een laatste kans om zich voor de playoffs te kwalificeren door de Miami Heat of Minnesota Timberwolves in een uitwedstrijd uit te schakelen.

#9 NEW ORLEANS PELICANS – #10 OKLAHOMA CITY THUNDER: 118-123

De Pelicans begonnen aan hun thuiswedstrijd in New Orleans zonder Zion Williamson, Jose Alvarado en Larry Nance Jr aan een duel tegen een fitte en jonge selectie van de Thunder. Na een vooral prima tweede kwart (25-34) leek ze dit echter niet bepaald op te breken. Met een 57-63 voorsprong ging de thuisploeg de rust in. In het derde kwart gaven de Pelicans hun voorsprong en uiteindelijk ook de wedstrijd weg. Dankzij een 39-24 derde kwart moesten de Pelicans in het vierde kwart in de achtervolging. Dit lukte wel, want in de slotminuten stond het weer gelijk.

Brandon Ingram en Shay Gilgeous-Alexander wisselde baskets uit en lieten zichzelf zien tijdens de slotfase van het duel, dat uiteindelijk door een late driepunter van Ingram met nog drie seconden te gaan een punt verschil opleverde. De Pelicans kregen met drie punten achterstand en iets meer dan twee seconden te gaan vervolgens nog een kans op overtime, maar de bal weer door Herbert Jones buiten het veld gegooid. Toen was het duel afgelopen.

Bij de Thunder waren Gilgeous-Alexander (32 punten) en Josh Giddey (31 punten, 9 rebounds en 10 assists) de uitblinkers, terwijl Luguentz Dort er 27 punten en 5 rebounds aan toevoegde. Bij de Pelicans was het Ingram die met 30 punten, 6 rebounds en 7 assists zijn best deed om zijn team levend te houden. De rest van het team, en zeker de bank, kon echter niet mee in zijn niveau. Voor de Pelicans is het seizoen voorbij, terwijl de Thunder het in Minnesota op gaan nemen voor een plek als #8 seed en een serie tegen de #1 Denver Nuggets.

#9 TORONTO RAPTORS – #10 CHICAGO BULLS: 105-109

Dan door naar de andere uitploeg die het afgelopen nacht voor elkaar kreeg om hun seizoen in leven te houden. De Bulls moesten op bezoek bij de Raptors, die de laatste tijd in vorm waren en zeker thuis lastig te verslaan zijn. Dit bleek ook wel in de eerste helft. De Raptors wonnen het eerste (23-28) en tweede kwart (24-30) en gingen met een 58-47 voorsprong de rust in. Deze voorsprong werd vlak na rust uitgebreid naar 19 punten. Er leek niks aan de hand, maar vervolgens deden de Raptors wat ze dit seizoen al vaak gedaan hebben: voorsprongen in de slotfase van een duel weggeven.

De Bulls wonnen het vierde kwart met 37-24 nadat ze in het derde kwart al wat van die 19 punten achterstand hadden afgesnoept, en in de slotfase bleek de fitheid van de starters de doorslag te geven. De 109-105 zege moest van ver komen, maar de Bulls kregen het voor elkaar. Onder meer Pascal Siakam miste vanaf de free throw line kansen om het duel op gelijke hoogte te brengen. De Raptors gingen überhaupt maar 50% van de free throw line, en dit kwam mede door de dochter van DeMar DeRozan:

UITBLINKERS

Bij de Bulls was het Zach LaVine die met 39 punten en 6 rebounds de ster van de wedstrijd en van dit play-in toernooi. DeRozan voegde in ‘zijn’ Toronto 23 punten en 7 rebounds toe aan het geheel. Bij de Raptors waren het Pascal Siakam (32 punten, 9 rebounds en 6 assists) en Fred VanVleet (26 punten, 12 rebounds en 8 assists) die een prima duel speelden en de kar trokken. Het was niet genoeg om een comeback van de Bulls te voorkomen. De Raptors zijn klaar, terwijl de Bulls in Miami met de Heat gaan strijden om de #8 seed en een serie tegen de #1 Milwaukee Bucks.

FOTO: THE CANADIAN PRESS/NATHAN DENETTE

NHL Playoff-watch: Bruins verbeteren all-time record en Western valt in plooi

Dennis Bakker
-
0
NHL Playoff-watch: Bruins verbeteren all-time record en Western valt in plooi

In de laatste week van het reguliere seizoen houdt SportAmerika je op de hoogte van de ontwikkelingen in de NHL. Na een hevige strijd en implosie trok Winnipeg Jets uiteindelijk toch het laatste wildcard ticket in de Western Conference over de streep. In het oosten verzekerde Florida zich reeds voor de playoffs en maakt New York Islanders het zestiental compleet.

EASTERN CONFERENCE

BOSTON BRUINS VERBREEKT ALL-TIME PUNTEN RECORD UIT 1977

Hoe het postseason in ‘Beantown’ ook af mogen lopen, doet niets af aan het feit dat het reguliere seizoen in Boston nu al de geschiedenisboeken in is gegaan. In de nacht van dinsdag op woensdag won de ploeg van head coach Jim Montgomery met 5-2 van Washington Capitals en verbraken hiermee het all-time puntenrecord van Montreal Canadiens (132) uit het seizoen 1976 – 1977. Met nog één duel voor de boeg staat de teller op een duizelingwekkend aantal van 133 (!)

Boston waren reeds de snelste ploeg die ooit de grens van vijftig overwinningen, honderd punten en meeste overwinningen in een seizoen behaalde. Goalie Linus Ullmark deed tegen de Capitals ook nog een duit in het zakje. De Zweed werd de snelste goalie ooit, die veertig overwinningen in een seizoen op zijn naam schreef — 49 wedstrijden –. Het vorige record stond op naam van Braden Holtby, die in het seizoen 2015 – 2016 er 52 wedstrijden over deed.

FLORIDA PANTHERS NAAR PLAYOFFS MET HULP VAN SABRES EN PENGUINS

Zonder zelf in actie te komen heeft Florida Panthers afgelopen nacht haar ticket voor de playoffs veilig gesteld. Waar er maandag tegen Toronto Maple Leafs enigszins geflatteerd na overtime werd verloren, hielpen medekandidaten Pittsburgh Penguins en Buffalo Sabres de ploeg van head coach Paul Maurice eigenhandig aan de wildcard.

Pittsburgh ging voor eigen publiek genadeloos onderuit tegen Chicago Blackhawks (5-2) en Buffalo werd van het ijs gepoetst door New Jersey Devils (6-2). Met nog één duel voor de boeg hebben de Panthers het beste wildcardticket in handen en kruist het in de nacht van donderdag op vrijdag de degens met Metropolitan Division kandidaat Carolina Hurricanes. De aftredend Presidents’ Trophy winnaar van 2022 staat op moment van schrijven een best-of-seven tegen diezelfde Canes te wachten. Tkachuk vs Nekas.. Bring it on!

BLACKHAWKS ZETTEN VOOR EIGEN PUBLIEK PENGUINS TE KIJK

Pittsburgh Penguins had haar thuiswedstrijd tegen Chicago ongetwijfeld anders voorgesteld. Met een tegenstander in strijd om de hoogste odds tijdens de aankomende Draft Lottery, leek het een A-B-C-tje dat de twee punten aan het totaal van 90 toegevoegd konden worden. Niets bleek echter minder waar.

Na een gezapige eerste periode, opende Connor Murphy halverwege de tweede de score voor de ploeg uit ‘Windy City’. De ploeg van head coach Mike Sullivan leek in niets op de zo strijdbare Penguins. Een opleving aan het begin van de derde periode werd onderstreept door Evgeni Malkin, die op de powerplay goed voorbereidend werk van Rickard Rakell afmaakte (1-1). Ondanks het doordrukken van Crosby en co. werden twee goals binnen dertig seconden de definitieve nekslag. Buddy Robinson en Andreas Athanasiou dompelden de PPG Paints Arena in rouw.

Met nog één duel voor de boeg is Pittsburgh afhankelijk van de resultaten elders. Aankomende nacht zullen de Islanders in reguliere speeltijd moeten verliezen van Montreal Canadiens, waarna het aankomende donderdag moet zien af te rekenen met Columbus Blue Jackets.

Resterend programma wildcard teams:

Woensdag 12 april:
New York Islanders @ Montreal Canadiens

Donderdag 13 april:
Pittsburgh Penguins @ Columbus Blue Jackets

WESTERN CONFERENCE

WINNIPEG JETS LEGGEN WESTERN CONFERENCE IN DEFINITIEVE PLOOI

De kogel is door de kerk. De Western Conference ligt in een definitieve plooi. Afgelopen nacht voegde Winnipeg Jets zich als laatste team uit het westen bij de gegadigden voor het postseason. In een duel met divisiegenoot Minnesota Wild wonnen de Jets uiteindelijk met 3-1. Hiermee schoten de Canadezen bovendien de minieme kans op de divisietitel van de Wild in duigen.

Ondanks de uitslag anders doet vermoeden, ging het niet bepaald gelijk op tussen beide teams. Met een ijzersterke forecheck en een goed georganiseerde blue-line stond er na twintig minuten een 2-0 voorsprong voor de Jets op het scorebord. Adam Lowry en Mark Scheifele verschalkten Marc-Andre Fleury reeds binnen het kwartier. Head coach Rick Bowness had zijn huiswerk gedaan en kon in het restant van de wedstrijd relatief rustig achterover leunen. Aan het begin van de derde periode maakte wie anders dan Kirill Kaprizov het nog spannend op de powerplay, maar Mason Appleton schoot de Jets met nog vijf minuten op de klok richting het seizoenstoetje.

Coverfoto: CP

1...169170171...803Pagina 170 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU