Home Blog Pagina 147

NHL 32-in-32 | St. Louis Blues: Het gouden tijdperk lijkt voorbij

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de franchise, die na de gouden Stanley Cup run van 2019 voorzichtig pas op de plaats lijkt te gaan maken: St. Louis Blues.

2022 – 2023: VERWACHTINGEN HOOG, UITKOMST LAAG

Het zal de ogen van de fans en het Front Office in St. Louis voorzichtig hebben geopend. Het tegenvallende seizoen 2022 – 2023. De ploeg uit de staat Missouri bouwde het afgelopen decennium aan een kampioensploeg, die in het seizoen 2018 – 2019 loon na werken kreeg door het winnen van de Stanley Cup. Het topje van de ijsberg leek bereikt, daar de franchise de twee volgende seizoenen (oké, de COVID-pandemie deed ook vreemde zaken met de krachtsverhoudingen) in de eerste ronde van de playoffs werd uitgeschakeld.

Totdat men in het seizoen 2021 – 2022 zich redelijk voor het seizoenstoetje plaatste. Onder leiding van een ontketende Vladimir Tarasenko begon de motor op volle toeren te draaien na de Trade Deadline. Tussen 1 en 24 april vestigde de blauwhemden een nieuw franchiserecord, door in zestien wedstrijden op rij minimaal een punt te behalen.

180 GRADEN

De ploeg bevestigde haar outsiderstatus met verve, door in de eerste ronde van het postseason relatief eenvoudig met Minnesota Wild af te rekenen. Vooral de manier waarop de Blues Minnesota aan de kant zette, werd zelfs door de grootste criticasters met goedkeuring aanschouwt. Dat St. Louis uiteindelijk in de tweede ronde simpelweg niet tegen de sterkste ploeg (en latere kampioen) Colorado Avalanche was opgewassen, veranderde niets aan het feit dat de fans met vertrouwen het seizoen 2022 – 2023 tegemoet zagen, zeker met de monstercontracten voor Robert Thomas en Jordan Kyrou.

Niets bleek minder waar. Binnen een tijdsbestek van nog geen twaalf maanden is St. Louis van leuk, frivool team “afgegleden” naar een franchise die op het punt staat te gaan retoolen. Met een 37-38-7 record en 81 punten sloten de Blues het seizoen met een zesde plaats in de Central Division af. Een schril contrast met de in ’21 – ’22 behaalde 109 punten. De verandering van mindset kreeg een definitief karakter, toen in de weken voorafgaand aan de Trade Deadline zowel Vladimir Tarasenko (New York Rangers), Ryan O’Reilly (Toronto Maple Leafs) en Ivan Barbashev (Vegas Golden Knights) vertrokken.

OFFENSE: KEVIN HAYES MOET DE BLUES WEER OMHOOG DUWEN

GM Doug Armstrong heeft in de afgelopen maanden nimmer het woord rebuild in de mond genomen. Hij noemde de vertrekken van O’Reilly, Tarasenko en Barbashev eerder een mogelijkheid om gerichte namen (en Draft Picks !) ervoor in de plaats terug te nemen.

Waar in februari Kasperi Kapanen vanuit Pittsburgh door St. Louis Blues werd geclaimed en Jakub Vrana middels een trade het rode shirt van Detroit verruilde voor het blauw-gele, is de meest in het oog springende toevoeging dit offseason die van centre Kevin Hayes. De 31-jarige Amerikaan werd in 2010 in de eerste ronde door Chicago Blackhawks gedraft, maar droeg nimmer het shirt van de ploeg.

Na een aantal solide jaren bij New York Rangers, een jaartje Winnipeg Jets, stond de centre de voorbije vier seizoenen op het roster van Philadelphia Flyers. Centraal middelpunt in de carrière van Hayes is tot op heden blessureleed. In de College jaren bij Boston blesseerde hij zijn been dusdanig, dat amputatie serieus werd overwogen. Ook in Philly reeg de Amerikaan de blessures aaneen en overleed bovendien zijn broer Jimmy aan een overdosis drugs. Afgelopen seizoen was zijn eerste, echt volledige seizoen in het shirt van de Flyers. In 81 wedstrijden noteerde hij 54 punten (achttien goals, 36 assists), waarin Hayes vooral op de penalty kill en short-handed zijn waarde liet zien.

TERUGKEER VAN TWEE OUDE BEKENDEN

Naast Kevin Hayes keren er ook twee spelers terug op het oude nest. Oskar Sundqvist verruilde tijdens de Trade Deadline van 2022 — samen met Jake Walman — St. Louis voor Detroit Red Wings. Via een jaartje Minnesota Wild keert de 29-jarige Zweed nu terug bij de ploeg waar hij in 2019 de Stanley Cup mee won. Ook Mackenzie MacEachern speelt vanaf heden weer in zijn vertrouwde Blues-outfit. De 29-jarige Amerikaan werd in 2012 in de derde ronde door de Blues gedraft en maakte deel uit van het Cup roster in 2019 (alhoewel hij in geen enkele playoff wedstrijd in actie kwam).

DEFENSE: STATUS QUO OP DE BLUE-LINE

Head coach Craig Berube heeft het aankomende seizoen wederom zijn vertrouwde back six tot zijn beschikking. Of dit een zegen is voor de Blues fans is vooralsnog afwachten. Het voorbije seizoen kreeg de blue-line maar liefst 298 tegentreffers om de oren, op het seizoen 1983 – 1984 na de meeste ooit in de franchisegeschiedenis.

Het deed dan ook Doug Armstrong besluiten om afscheid te nemen van assistent coaches Mike van Ryn en Craig MacTavish. Daarvoor in de plaats een — op papier — schot in de roos: Mike Weber. De 35-jarige Amerikaan komt over van Buffalo Sabres, waar hij de voorbije drie jaar de defensieve lijnen uitzette bij AHL dochterfranchise Rochester Americans. Weber kwam zijn gehele NHL carrière uit voor Buffalo Sabres, maar sloot zijn laatste maanden in de League af in Washington. Naast Weber vinden we het komende seizoen — zoals het er op het moment van schrijven voor staat in ieder geval — nog een Babcock terug in de NHL. Michael Babcock (inderdaad de zoon van Blue Jackets head coach Mike) is vanaf heden verantwoordelijk voor de techniektrainingen in Missouri.

SAME SIX, DIFFERENT DAY

Zoomen we in op de blue-line, zal deze ook dit jaar onder leiding staan van Justin Faulk. De 31-jarige Amerikaan kwam in september 2019 middels een trade over vanuit Carolina en ontpopte zich tot de leider op de blauwe lijn. Met 50 punten (elf goals, 39 assists) noteerde ‘JF’ het voorbije seizoen zijn beste seizoensaantal uit zijn carrière. Naast Faulk wederom de bekende namen van Nick Leddy, Colton Parayko, Torey Krug, Marco Scandella en Calle Rosén.

Bovendien is het voor de fans heel erg hopen op een bounce back jaar van Jordan Binnington. Na zijn glorieuze campagne in het seizoen 2018 – 2019 kwam er lichtelijk zand in de motor van de 30-jarige Canadees, die gedurende het seizoen ’21 – ’22 zelfs naar het tweede plan werd verwezen door Ville Husso. Het voorbije seizoen bereikte Binnington zijn dieptepunt met een erbarmelijk 3.31 GAA en .894 sv%. Backup Joel Hofer is qua statistieken en talent er ook één van de breedte.

VERWACHTING: 3 O’CLOCK BLUES

B.B. King bezong het origineel van Lowell Fulson uit 1946 eens zo prachtig met bijbehorend gitaarspel: 3 O’Clock Blues. De verwachtingen van St. Louis ogen een beetje als de strekking van de songtekst: Hoofdpijn, worstelingen en een lichtelijke vorm van depressie.

Zo’n vaart zal het in Missouri niet lopen. Toch moet men niet gek opkijken dat met een verbetert Arizona Coyotes er eerder omlaag, dan omhoog gekeken moet worden. Doug Armstrong hengelde met succes Kevin Hayes binnen, maar dit staat nog altijd in schril contrast met de vertrekken van Tarasenko, O’Reilly en Barbashev.

Aanvallend gezien is de ploeg met onder meer Kyrou, Thomas, Saad en Buchnevich nog altijd prima op sterkte en liggen de sterkhouders ook nog meerdere jaren vast. Maar het gezegde ‘de aanval is de beste verdediging’ gaat in het Scottrade Center letterlijk op, want de blue-line is en blijft karig.

Cover photo: Dustin Bradford/Icon Sportswire

NFL op zondag: Chiefs winnen, Bengals opnieuw onderuit

0

De Kansas City Chiefs hadden weer de beschikking over Travis Kelce en Chris Jones. En dus boekte de ploeg de eerste zege van het seizoen. De Bengals daarentegen hebben de boel nog niet op de rit. Zij gingen opnieuw onderuit, dit keer tegen een andere divisierivaal. Deze wedstrijden en meer in de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

RAVENS VERSLAAN BENGALS VOOR TWEEDE ZEGE

Baltimore Ravens @ Cincinnati Bengals | 27-24

Lamar Jackson was goed voor twee touchdowns in een belangrijke zege op de Cincinnati Bengals. Voor de Ravens was het de tweede zege op rij, nadat het vorige week al van de Texans wist te winnen. Jackson was niet alleen gevaarlijk door de lucht, hij zou ook 54 rushing yards noteren. Het zorgde ervoor dat de Ravens een kleine voorsprong hadden bij rust. Na de onderbreking wist de ploeg met Mark Andrews een groter gat te slaan. Voor de tight end was het de eerste wedstrijd van het seizoen. Door een blessure moest hij vorige week nog aan de kant blijven.

De Bengals kwamen nog twee keer terug tot op drie punten, twee keer door een touchdown pass van Joe Burrow naar Tee Higgins, maar de Ravens gaven de voorsprong niet meer uit handen. Hierdoor leden de Bengals de tweede nederlaag op rij. Ook vorig jaar begon Cincy 0-2 aan het seizoen. Toen wist Burrow zijn ploeg nog naar de play-offs te leiden. Het is de enige ploeg die 0-2 was en nog de play-offs wist te halen sinds een seizoen uit zeventien wedstrijden bestaat.

CHIEFS DEFENSIE CRUCIAAL IN ZEGE

Kansas City Chiefs @ Jacksonville Jaguars | 17-9

De beste quarterback van de NFL tegen de beste jonge quarterback. Dat beloofde een shootout te worden, maar het waren juist de defensies van de Jaguars en Chiefs die het beste van het spel hadden. De verdediging en special teams van de Jaguars wisten in de eerste helft drie turnovers af te dwingen: een fumble na een punt, een fumble en een interceptie op Patrick Mahomes. Toch stonden de Jaguars bij rust achter. Trevor Lawrence kwam niet verder dan twee field goal drives, terwijl de Chiefs wel een touchdown wisten te scoren.

Na rust wisten de Chiefs hun fouten uit het spel te halen. Toch bleef het aanvallend slordig. De ploeg scoorde nog tien punten door een touchdown naar Kelce en een field goal. Dat opende de deur voor de Jaguars, die steeds binnen een score bleven, maar niet verder kwamen dan een field goal. Hierdoor wisten de Chiefs de zege uit het vuur te slepen en hebben beide teams nu een keer gewonnen en verloren dit seizoen.

SEAHAWKS VERSLAAN LIONS NA VERLENGING

Seattle Seahawks @ Detroit Lions | 37-31 (OT)

De verwachting was dat het duel tussen de Lions en Seahawks vuurwerk op zou leveren. En de fans werden niet teleurgesteld. Vanaf de eerste twee drives werd duidelijk dat aan beide kanten van de bal de aanval de overhand zou hebben. De Seahawks gingen als eerste op een lange drive, met als resultaat een touchdown. Dit werd onmiddellijk opgevolgd door de Lions.

In het vierde kwart leken de Seahawks toch te sterk. De ploeg nam na twee touchdowns op rij een 31-21 voorsprong, waarbij de tweede touchdown een pick-6 was. Het was de eerste interceptie van Jared Goff na 383 niet onderschepte ballen. Het leek een dure pick te zijn ook, maar de Lions vochten zich terug in het duel en wisten via een field goal in de slotseconde een verlenging af te dwingen. De bezoekers kregen hierin de bal, om deze niet af te staan. Geno Smith ging op een lange drive en wist uiteindelijk Tyler Lockett in de hoek bij de endzone te vinden. De receiver slaagde er net in om de pylon te halen, met een touchdown en de zege als gevolg.

FALCONS KOMEN TERUG OM PACKERS TE VERSLAAN

Green Bay Packers @ Atlanta Falcons | 24-25

Er leek niets aan de hand voor Jordan Love en de Green Bay Packers. De ploeg domineerde driekwarten van het duel met de Falcons. Ook zonder de geblesseerde Aaron Jones en Christian Watson namen de Packers een 24-12 voorsprong. Love had op dat moment al drie touchdowns gegooid, terwijl de Falcons hier niet veel tegenover konden stellen.

In het vierde kwart was het echter een heel ander verhaal. Desmond Ridder opende met een touchdown run om zijn ploeg weer binnen een score te brengen. Uiteindelijk wisten de Falcons geen touchdown meer te scoren. Omdat de verdediging de Packers uit wist te schakelen was dat ook niet nodig. Twee field goals van Younghoo Koe gaf de thuisploeg in de laatste minuut de voorsprong. De Packers hadden nog een laatste kans, maar vier incomplete passes van Love op rij maakten een einde aan het duel.

OVERIGE GAMES

Los Angeles Chargers @ Tennessee Titans | 24-27 (OT): De Titans hebben in hun eerste thuiswedstrijd van het jaar een einde gemaakt aan een serie van acht nederlagen. Na verlenging was de ploeg te sterk voor de Chargers, die met twee nederlagen zeer teleurstellend aan het seizoen zijn begonnen. De Chargers begonnen nog goed aan het duel met een 11-0 voorsprong, maar in de tweede helft namen de Titans onder leiding van Ryan Tannehill het initiatief. De Chargers kwamen pas in de slotseconde op gelijke hoogte na een drive waar de ploeg kansen had p een touchdown en de zege. In de verlenging scoorden de Chargers niet, waarna de Titans de zege pakten via een field goal in de stromende regen.

Las Vegas Raiders @ Buffalo Bills | 10-38: De Bills hadden wat goed te maken na de smadelijke nederlaag tegen Zach Wilson en de Jets. De Raiders mochten na een touchdown van Davante Adams nog even hopen op een stuntje, maar daarna domineerden de Bills dit duel. Josh Allen, maandag nog goed voor drie intercepties, gooide dit keer drie touchdowns. Voeg daar nog twee rushing touchdowns voor de Bills aan toe en de Raiders hadden geen enkele kans in dit duel.

Chicago Bears @ Tampa Bay Buccaneers | 17-27: Baker Mayfield heeft ook zijn tweede start bij de Bucs winnend afgesloten. In een niet hoogstaand, maar wel spannend duel werden de Bears verslagen. Het duel ging in de eerste helft gelijk op, waarna de Bucs na een 32-yard touchdown pass op Mike Evans het duel naar zich toe wisten te trekken. Toch kregen de Bears nog een kans. Na een touchdown drive kregen de bezoekers de bal terug. Maar Justin Fields gooide direct een pick-6, waardoor het duel beslist was. Om het nog erger te maken gooide Fields in de laatste drive nog een tweede interceptie.

Indianapolis Colts @ Houston Texans | 31-20: Anthony Richardson was op weg om opnieuw te laten zien dat hij de beste start heeft van de drie rookie quarterbacks. Maar na twee rushing touchdowns moest hij met een hersenschudding het veld verlaten. Richardson werd na de nederlaag tegen de Jaguars al gewaarschuwd door Trevor Lawrence dat hij zich beter moest beschermen, maar dat lukte deze week nog niet. Gelukkig hebben de Colts met Gardner Minshew een ervaren backup. Minshew nam het over en leidde zijn ploeg naar een ruime zege op de Texans.


Lees hier het verslag van de zege van de Eagles tijdens TNF.

Coverfoto: Dylan Buell/Getty Images

NHL 32-in-32 | Detroit Red Wings: Tijd om te oogsten in Michigan?

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de franchise die na een aantal seizoenen ‘The Yzerplan’ nu toch langzaam richting oogsten zal moeten groeien: Detroit Red Wings.

2022 – 2023: LICHT STIJGENDE LIJN MET EEN FIKSE CHANGE IN MAART

Ondanks een verbetering van zes punten ten opzichte van het seizoen ’21 – ’22, eindigde Detroit Red Wings op een zevende plaats in de uitpuilende Atlantic Division. Dat de divisie qua sterkte steeds dichter naar elkaar toe kruipt, is algemeen bekend. Naaste concurrenten Buffalo Sabres en Ottawa Senators timmeren eveneens behoorlijk aan de weg.

Voor het zesde jaar op rij misten de roodhemden het postseason en was het onder aan de streep een average seizoen. Offensief gezien leunde de ploeg van head coach Derek Lalonde (andermaal) op de kwaliteiten van Dylan Larkin, die als enige speler de grens van 25 goals doorkruiste. De captain eindigde op 79 punten (32 goals, 47 assists) en zag zijn puike seizoen beloont worden met een nieuw, achtjarig contract ter waarde van $69.6 miljoen dollar ($8.7 miljoen AAV). Bovendien was David Perron naast Larkin de enige speler, die meer dan 50 punten behaalde.

Defensief zat er in sommige fases van het seizoen ook behoorlijk wat zand in de motor. De Red Wings eindigde in de top tien minste ploegen in 5v5 xGA (164.53). Moritz Seider won na het seizoen 2021 – 2022 de Calder Trophy, maar noteerde onder aan de streep “slechts” 42 punten (vijf goals, 37 assists).

Tussen de palen was nieuwkomer Ville Husso bovendien allesbehalve op de brommer. De Finse goalie kwam in het offseason over vanuit St. Louis, maar ontpopte zich nog niet tot de verlosser. Met een 26-22-7 record, een 3.11 GAA en een .896 sv% in 56 wedstrijden gaf hij nog niet bepaald thuis, net als mede goalies Alex Nedeljkovic (.895 sv%) en Magnus Hellberg (.885 sv%).

OFFENSE: DEBRINCAT, COMPHER ÉN DANIEL SPRONG!

Dat Dylan Larkin zo goed als alleen de aanvallende kar trok afgelopen seizoen, is geen onbekend fenomeen in Michigan. De voorbije jaren was en is de captain de holy grail in het rode shirt en had met onder meer Tyler Bertuzzi, Anthony Manta en Andreas Athanasiou een prima klik, maar heeft op de first-line vanaf heden de beschikking over een nieuwe ster in town: Alex De Brincat.

De Red Wings hebben een flink aantal chips van de Yzerman-stapel op de 25-jarige Amerikaan ingezet. Gedraft in de tweede ronde van 2016 door Chicago Blackhawks, groeide de winger onder de vleugels van Patrick Kane en Jonathan Toews uit tot een waardevolle kracht in het United Center. Met een career best van 78 punten (41 goals, 37 assists) in het seizoen 2021 – 2022, werd de winger met het oog op een roster tear down tijdens de Entry Draft getrade naar Ottawa Senators. Ondanks het feit dat ‘ADB’ met 66 punten het seizoen besloot, kon de Amerikaan niet echt aarden in Canada.

In ruil voor onder meer Dominik Kubalik, Donovan Sebrango en een first- en fourth-rounder van 2024, keert de Amerikaan terug naar zijn home state. Met de verhuisdozen nog onaangeroerd tekende DeBrincat bij aankomst een vierjarige contractverlenging — $7.875 miljoen dollar AAV –. Samen met Larkin en Perron ligt het in de lijn der verwachting dat DeBrincat de first-line zal gaan vormen.

DANIEL SPRONG IN D-TOWN

Als klap op de vuurpijl hengelde Detroit met succes naar de diensten van J.T. Compher. De 28-jarige centre werd door Buffalo Sabres in de Ryan O’Reilly – Jamie McGinn trade naar Colorado Avalanche overgeheveld, waar hij in de luwte een dragende kracht werd en uiteindelijk aan het einde van het seizoen 2021 – 2022 met de Stanley Cup in zijn handen de kroon op zijn nog prille carrière zette. Op de eerste dag van Free Agency tekende de Amerikaan een vijfjarig contract ter waarde van $25.5 miljoen dollar. Grappig detail: In Detroit wordt Compher met voormalig Michigan Wolverine teamgenoot Andrew Copp herenigd.

En dan hebben we daar Daniel Sprong! Onze landgenoot speelde het voorbije seizoen in het shirt van Seattle Kraken, wat hem overigens als gegoten zat. Met wisselingen tussen de derde- en vierde lijn was hij uitmuntend en eindigde het regular season op 46 punten (21 goals, 25 assists). Met afstand zijn beste seizoen uit zijn carrière. Ook in Detroit ligt het in de lijn der verwachting dat hij op de vierde lijn geposteerd zal worden. Als hij zijn uitstekende seizoen Seattle doortrekt in Detroit, hebben de Red Wings er een absoluut koopje aan — één jaar, $2 miljoen dollar –.

DEFENSE: MWAH..

De blue-line is niet het oogappeltje in Michigan. Natuurlijk beschikt de ploeg van head coach Derek Lalonde over (aankomend) superster Moritz Seider, maar onder aan de streep wrijf je toch wel twee keer in de ogen. Het voorbije seizoen was het geregeld zoeken naar de ideale partner voor Seider en na een lange adem voor Ben Chiarot, leek Jake Walman uiteindelijk de beste oplossing.

Je kunt er niet omheen draaien, dat de blue-line wat missende ingrediënten had. Met de komst van Shayne Gostisbehere (Arizona Coyotes/Carolina Hurricanes), Jeff Petry (Pittsburgh Penguins) en Justin Holl (Toronto Maple Leafs) sorteert Steve Yzerman in ieder geval voor op een diepere blue-line dan de afgelopen jaren het geval was. Vooral Gostisbehere is op papier een sterke toevoeging.

RUMOER IN DE TENT?

Toch sijpelen er in de wandelgangen geruchten door, dat het “upspicen” van de blue-line de eerste mispeer van de GM is. Grootste pijnpunt achterin was en is de balans tussen links en rechts. Gostisbehere is inderdaad een linkshandige blue-liner, maar in de tandem met Seider pleeg je als Lalonde zijnde overkill met twee dezelfde types. Slotconclusie is natuurlijk dat de back six er hoe dan ook op vooruit zijn gegaan, maar of dit Detroit ook daadwerkelijk het zetje richting de playoffs gaat geven is sterk de vraag.

Achter Ville Husso dit seizoen twee nieuwe gezichten in Michigan. James Reimer en Alex Lyon. De 35-jarige Reimer komt over van San Jose Sharks, waar hij allesbehalve een stabiele factor is gebleken. Alex Lyon daarentegen kan zomaar eens een under the radar signing blijken. De 30-jarige Amerikaan kwam vorig seizoen tot vijftien regular season optredens in het shirt van Florida Panthers (.289 GAA, .914 sv%). Na het wegvallen van Spencer Knight en een hemeltergend slechte Sergei Bobrovsky — die dat overigens in het postseason weergaloos wegpoetste –, kreeg Lyon de kans van head coach Paul Maurice en deed dit niet onverdienstelijk.

VOORSPELLING: ACHTERAAN DE WILDCARD RACE AANSLUITEN

Detroit Red Wings heeft een interessant roster met een mix tussen ervaring en een stel jonge, maar vooral goede honden. Captain Dylan Larkin heeft eindelijk zijn gewenste sniper op zijn eerste lijn staan en ook achterin zijn de nodige versterkingen aangetrokken.

Met bovendien Lucas Raymond, Moritz Seider en de opkomende Marco Kasper en Simon Edvinsson (!), zitten de Red Wings de komende jaren er voor wat betreft core warmpjes bij, maar lijkt ook komend seizoen de race om een Wildcard het meest realistische scenario. Op papier schat men de rosters — naast de usual suspects — van onder meer Buffalo Sabres en Ottawa Senators hoger in en wordt het voor de mannen van Lalonde een behoorlijke kluif.

Het is in ieder geval positief dat Yzerman met zijn investeringen ook richting oogsten aan het toewerken is, want de fans kunnen niet wachten tot de “zaaifase” voorbij is.

Cover photo: Richard A. Whittaker/Icon Sportswire

NHL 32-in-32 | Washington Capitals: alles wijkt voor het record van Ovi

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de franchise waar ’t de komende tijd draait om het individu in plaats van het team: Washington Capitals.

2022-2023: BLESSURES BREKEN CAPITALS OP

De Washington Capitals hebben een teleurstellend jaar achter de rug. Voor de tweede keer in 15 jaar – en in het tijdperk Alex Ovechkin – misten zij de play-offs. Een hard gelag voor de franchise, maar helemaal als een verrassing kwam het niet. De Capitals hebben in Ovechkin natuurlijk de beste pure goalscorer van zijn generatie, maar de Rus wordt er niet jonger op. Hetzelfde geldt voor de spelers die hem omringen. De gemiddelde leeftijd in de Amerikaanse hoofdstad tikte de 30 jaar aan en in de steeds sneller wordende NHL brengt dat risico’s met zich mee.

Op de lijst van spelers met de meeste punten voor de Caps in 2022-2023 staan maar 3 twintigers bij de eerste 13. Natuurlijk stak Ovechkin met kop en schouders boven iedereen uit met 42 goals, maar de problemen komen daarna. Evgeny Kuznetsov stelde teleur, Nicklas Backstrom kampt met fysieke ongemakken en ook T.J. Oshie was niet okselfris. Het was kwakkelen geblazen in de hoofdstad, maar in december leek het toch allemaal goed te komen. De Caps bogen in die maand een 10-11-3 record om in een 21-13-5 record. Meer dan een opleving bleek het niet. In de volgende maanden deden twee 6-game losing streaks hen uiteindelijk de das om waardoor ze op meer dan 10 punten de play-offs misten.

GR8 EIGHT JAAGT OP GREAT ONE

We hebben in deze serie al de nodige teams besproken die hun team bijna vanaf de grond aan het opbouwen zijn. De ene franchise is daar wat verder in dan de andere, maar in het geval van de Capitals pakken we een franchise bij de lurven die nog een beetje in de ontkenningsfase zit. In de Capital One Arena houden ze voorlopig vast aan hun oude – met respect gesproken – vertrouwde roster. Niet zozeer omdat ze denken dat zij met deze groep nog kans maken op de Cup, maar de franchise heeft een ander doel voor ogen. Een doel waarbij alles in het teken staat van Alex Ovechkin en zijn jacht op Wayne Gretzky.

Als 38-jarige begint Alex Ovechkin straks aan zijn negentiende seizoen in de NHL. In al die jaren verzamelde de legendarische Rus 822 goals. Dat zijn er 72 minder dan Wayne Gretzky, die met 894 nog altijd recordhouder is. Vorig seizoen spraken ze in Washington uit dat dit doelpuntenrecord niet alleen belangrijk is voor Ovi, maar voor de gehele franchise. Ze zetter er zelfs de toekomst voor op het spel. Ovechkin heeft nog 73 goals nodig en zijn contract loopt tot en met 2026. Aangezien hij alleen al in de laatste twee seizoenen 92 keer scoorde, is The Great One serieus in gevaar.

KEEPING THE BAND TOGETHER

Het management maakte duidelijk er alles aan te willen doen Ovechkin aan z’n record te helpen. Dat wil dus zeggen dat een rebuild in Washington voorlopig uit den boze is en zijn gebruikelijke adjudanten Ovi bij gaan staan. Oshie en Kuznetsov zijn de dertig al gepasseerd en Tom Wilson staat op ’t punt dat te doen. Backstrom (36 in november) was in de succesjaren van de Capitals ook een belangrijke kracht, maar hij miste een groot deel van het vorige seizoen door een heupoperatie. Zoals ook Wilson een zware operatie aan z’n knie achter de rug had. Alle genoemde spelers hebben nog een contract tot zeker 2025 en met zijn $ 5.75 miljoen is Oshie nog degene met het slechtste salaris.

Die contracten zijn er mede debet aan dat er deze zomer geen vers bloed kwam. In Dylan Strome hebben ze een voormalig third-overall, maar de 26-jarige centre weet pas de laatste twee seizoenen te overtuigen. Met 23 goals en 65 punten heeft hij zijn beste seizoen achter de rug en heel Washington hoopt dat Strome nu eindelijk zijn belofte gaat inlossen. Hetzelfde kan gezegd worden over Anthony Mantha. Tijdens zijn jaren in Detroit noteerde de aanvaller twee seizoenen met 20+ goals, maar daar is hij in Washington nog bij lange na niet in de buurt gekomen.

GRIJZE BLAUWE LIJN

Verdedigend gezien regeerde de middelmaat vorig seizoen in Washington. Letterlijk. Ze kregen gemiddelde 3.18 goals tegen per wedstrijd en eindigden daarmee in de grauwe middenmoot. Echter sprak ook hier het pechduiveltje een woordje mee. John Carlson, zonder twijfel de belangrijkste blueliner, liep vlak voor kerst een akelige blessure op nadat hij een puck tegen zijn hoofd kreeg. Carlson speelde op dat moment zijn dertigste wedstrijd en stond op 8 goals en 21 punten. Wat een uitstekend seizoen leek te worden, eindigde in mineur. Pas in maart maakte hij zijn rentree en zou Carlson nog 10 wedstrijden spelen en besluiten met 29 punten.

Het hielp ook niet dat starter Darcy Kuemper één van zijn mindere seizoenen kende. Een .907 sv% is niet groots, maar zijn 2.87 GAA was het slechtste in jaren. In een seizoen waarin toch al veel tegen zat, kon dat er voor de Capitals ook nog wel bij. Kuemper krijgt zijn revanche in 2023-2024 en ziet een paar nieuwe gezichten voor zich. Rasmus Sandin kwam voor de trade deadline al over van de Maple Leafs en begint aan zijn eerste volledige seizoen in Washington. De wat meer ervaren Joel Edmundson maakt wel voor het eerst zijn opwachting. Hij kwam over van de Canadiens en zal samen met Trevor van Riemsdyk waarschijnlijk het derde defensive pair vormen.

Waar het ze aanvallend een beetje ontbreekt aan grote talenten, daar schaatst er op de blauwe lijn wel een interessante speler rond. De Slowaak Martin Fehevary begint aan zijn derde seizoen op het allerhoogste niveau, maar de 24-jarige liet in zijn eerste jaren niet met zich sollen. Er waren in 2022-2023 maar 19 spelers met meer hits dan Fehevary en de overgrote meerderheid daarvan had ook nog (veel) meer wedstrijden gespeeld dan de 67 van de Slowaak. Dat ze ’t wel in hem zien zitten, bleek op 4 juli toen hij zijn krabbel zette onder een contract tot medio 2026.

TIJDPERK CARBERY VAN START

Je zou het niet zeggen als je deze preview leest, maar er is deze zomer wel degelijk een belangrijke wijziging doorgevoerd. Na drie seizoenen namen de Caps afscheid van coach Peter Laviolette en werd Spencer Carbery benoemd als opvolger. Een interessante keuze, want voor de pas 41-jarige Canadees is het zijn eerste baan als head coach in de NHL. Carbery maakte veel vlieguren in de AHL en was de laatste jaren assistent in Toronto. Van hem wordt gezegd dat hij jonge spelers beter kan maken, dus in dat licht bezien is het opmerkelijk dat hij nu gaat werken met één van de oudste rosters in de NHL.

VOORSPELLING 2023-2024: ONE LAST DANCE…?

Meer dan ooit zal er komend seizoen worden gekeken naar Alex Ovechkin. Natuurlijk kijkt dan iedereen met een schuin oog naar het record van Gretzky, maar je vraagt je ook af wie anders voor goals moet gaan zorgen in Washington. De Capitals hebben meer dan genoeg spelers die buiten Ovi om het verschil kunnen maken, maar dan moet het allemaal wel heel blijven. Als dat inderdaad het geval is, dan zou dit Washington zomaar voor een verrassing kunnen zorgen in het oosten.

Zonder al te veel moeite zou je zo acht teams in de Eastern Conference op kunnen noemen die beter zijn dan de huidige Capitals. Geen van die acht heeft echter de beschikking over Alex Ovechkin. Een speler die vrijwel jaarlijks garant staat voor een goal of 50. Vanaf de blauwe lijn zal Carlson wederom een goed jaar moeten hebben én Kuemper moet zijn oude vorm nog ergens weten op te duiken. En dan is er nog iets waar Carbery en zijn staf zich over mogen gaan buigen.

De powerplay van de Capitals bezette vorig seizoen een magere zeventiende plek met ruim 21%. Dat was beter dan de uiteindelijke kampioen Vegas, maar niet voor niets klaagden ze daar een beetje over hun PP. Met een ongekende scherpschutter als Ovechkin op het ijs zal daar ongetwijfeld meer uit te halen zijn. Voor Carbery zal ’t in zijn eerste jaar belangrijk zijn dat alles even zijn kant op valt. Alleen dan kunnen zijn Capitals potten breken. Een veel realistischer scenario lijkt echter dat de jonge coach een kapitein is op een schip dat heel langzaam, maar ook heel zeker naar de bodem van de Metropolitan zinkt.

Cover photo: Geoff Burke/USA TODAY sports

Dutch Watch: Profar keert terug, primeur Rafaela en Palacios Power!

0

Een bewogen week in Major League Baseball voor onze landgenoten. Zo vierden Ozzie Albies en zijn Braves de nodige feestjes, hadden de broertjes Palacios het aardig op de heupen en sloeg Ceddanne Rafaela zijn eerste homerun in de majors. En er keerde een oude bekende terug bij de San Diego Padres! Over het hoe, wat en waarom lees je alles in deze Dutch Watch.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

525 AB, 139 H, 82 R, 29 HR, 93 RBI, .265 BA, .322 OBP, .490 SLG, .812 OPS

Ozzie Albies is nog niet helemaal de oude na zijn lichte hamstringklachten, maar hij heeft nog ruim de tijd om aan zijn vorm te werken. Afgelopen weekend verzekerden de Braves zich namelijk al voor een postseason-ticket. Het waren voor Albies toch bijzondere dagen, want op zaterdag speelde hij catcher tijdens bij de ceremoniële first pitch van zijn held Andruw Jones. Na die weekend-serie tegen de Pirates konden de Braves in Philadelphia al bijna de divisietitel veiligstellen.

Met 0-for-5 en 3 strikeouts begon het weekend tegen Pittsburgh niet overdreven goed voor Albies. Dat zijn team met 8-2 won, compenseerde dan weer veel. Andruw Jones stond centraal op zaterdag 9 september en op die dag vierde Albies aan slag een klein feestje mee. Bij een 2-3 achterstand bracht hij met een RBI-single naar het rechtsveld ’t evenwicht terug. De tweedehonkman was goed voor 2 hits in 5 AB’s, maar kon een 4-8 nederlaag daarmee niet voorkomen.

In de series finale duurde het even voordat de beste aanval in de majors op gang kwam. Pas in de zesde inning tekende Albies voor de eerste run namens de Braves. Een inning later scoorde de infielder opnieuw en nam Atlanta definitief afstand. Een 0-2 achterstand werd in no time omgebogen tot een 5-2 voorsprong, die ook de eindstand bleek te zijn. De overwinning verzekerde de Braves van de play-offs. Albies en de zijnen waren daarmee het eerste team dat dit ticket te pakken had.

BACK-TO-BACK-TO-BACK-TO-BACK-TO-BACK-TO-BACK

Tijd om te vieren kregen de Braves niet, want op maandag 11 september stond een doubleheader in Philadelphia gepland. Albies was 1-for-4 met een walk in het eerste deel maar die ene hit, een RBI-double naar het rechtsveld, zette de bezoekers wel op een 3-2 voorsprong in de vijfde inning. In diezelfde inning liep Atlanta mede dankzij een run van Ozzie Albies uit naar 5-2. Van opgeven wilden de Phillies niets weten, want zij zouden pas in de tiende inning buigen voor hun rivaal. Atlanta opende de serie met een 10-8 overwinningen, maar verloren vervolgens het tweede deel met 5-7.

Albies kreeg rust in dat duel, maar dat baatte hem niet. Dinsdag was hij namelijk 0-for-5 in zijn at-bats. Mede dankzij de 51e homerun van Matt Olson wonnen de Braves, wederom in extra innings, met 7-6. Met 2 hits, een double en een run sloot Albies deze serie van vier af. Het was een memorabele wedstrijd, want de 4-1 zege hielp de Braves aan hun zesde divisietitel op rij. Dit keer was er wel tijd om te vieren, want donderdag was een rustdag voor het team met het beste record in de majors.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

534 AB, 145 H, 70 R, 18 HR, 50 RBI, .272 BA, .341 OBP, .423 SLG, .764 OPS

Met 10 hits in 4 wedstrijden had Xander Bogaerts het tussen 3 september en 6 september behoorlijk op de heupen. Voor de kortestop zou het fijn zijn als hij met een goed gevoel zijn eerste jaar in San Diego kon besluiten. Die lijn doortrekken werd geen sinecure voor Bogaerts. Met de Padres trof hij afgelopen weekend in Houston de titelverdediger, die een goede maand augustus achter de rug had met 17 overwinningen in 28 wedstrijden. Tijd om bij te komen kreeg San Diego niet, want vanuit Houston vlogen ze naar LA voor een drieluik tegen de Dodgers.

De serie tegen de Astros kon voor Bogaerts en de Padres nauwelijks beter beginnen. In de eerste wedstrijd kon onze landgenoot al in de derde inning voor de tweede keer naar het slagperk. San Diego genoot op dat moment al van een 4-1 voorsprong, maar met zijn zeventiende homerun van 2023 maakte Bogaerts er in één klap 5-1 van. De kortestop had dit seizoen lang moeite met de long ball, maar deze was alweer zijn zesde sinds 11 augustus. San Diego had geen kind aan de Astros deze vrijdag. Met 11-2 kreeg de titelhouder een vreselijk pak slaag.

Het leek Houston wakker te schudden. Zij trokken de tweede wedstrijd met 7-5 naar zich toe. Een wedstrijd waarin Bogaerts 1-for-5 was met een double in de tweede inning. De series finale hopen ze in San Diego snel te vergeten. Met 12-2 gaven de Astros de bezoekers een flinke draai om de oren en Kyle Tucker schreef daarbij nog een stukje geschiedenis. De rechtsvelder werd in de zesde inning pas de tweede speler ooit met 2 triples in één inning. Houston scoorde daarin maar liefst 8 runs. Bogaerts kon direct daarna gaan zitten. Hij was 0-for-2 met een walk toen hij gewisseld werd.  

BOGEY GOES YARD…AGAIN

Op 11 september spoelden de Padres die smadelijke nederlaag weg met een prachtige zege op de Dodgers. Met 3-for-5 had Xander Bogaerts er zin in en dat leverde hem onder meer zijn achttiende homerun van dit seizoen op. Bij een 10-7 voorsprong in de negende inning joeg hij de bal het park uit voor de elfde run van San Diego. Los Angeles deed nog wel iets terug, maar verder dan 11-8 lieten de Padres het niet komen. Door deze mooie prestaties aan slag tilde Bogaerts zijn batting average naar .273 na dit duel.

Dit zakte een dag later alweer een beetje. Met 0-for-2 en één keer vier wijd wist Bogaerts niet te imponeren. De Padres hadden dat echter goed kunnen gebruiken, want met 11-2 ging die tweede ontmoeting met ruime cijfers naar de Dodgers. Zonder Bogaerts herstelden de Friars zich woensdag bewonderenswaardig. De laatste wedstrijd van dit seizoen tegen LA werd namelijk met 6-1 gewonnen door San Diego.


KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

44.2 IP, 29 SV, 3.63 ERA, 40 H, 17 BB, 52 K, 21 R, 18 ER, 1.276 WHIP

Voor Kenley Jansen en de Boston Red Sox gaat het seizoen als de spreekwoordelijke nachtkaars uit. Na een beroerd 2022 lijkt de club zich te revancheren met een winning season in 2023, maar daar kopen de bewoners van Fenway Park niets voor. Zij komen er in de sterke AL East eenvoudigweg niet aan te pas. Dat het met de aartsrivaal uit de Bronx nog slechter gaan, zal nog wel voor een glimlach op de gezichten van de Red Sox-fans zorgen. De Yankees troffen ze deze week nog, maar dat was na de serie tegen de koploper in de divisie: Baltimore Orioles.

Wat betreft de prestaties van Jansen tegen de Orioles zijn we deze week snel klaar. De closer kwam namelijk niet in actie. Baltimore was te sterk in de eerste twee wedstrijden, terwijl Boston in de derde een sweep wist te voorkomen dankzij een ruime 7-3 overwinning. Voor de Orioles was de zege van afgelopen zaterdag wel even een dingetje. Het was namelijk de eerste keer sinds 2014 dat de club de grens van 90 overwinningen wist te bereiken. Dat jaar sneuvelden de O’s in de ALCS tegen de Royals.

DOMPER

Boston werkte deze week in eigen huis twee doubleheaders af tegen de Yankees. Dit had dan weer alles te maken met de weersomstandigheden in dat deel van de VS. Nadat de eerste wedstrijd al met2-3 verloren was gegaan, moest Jansen na een week rust weer aan de bak in de tweede ontmoeting. Al te best verliep dat niet. Na vier wijd voor Oswaldo Cabrera, een single van Everson Pereira en een gestolen honk van diezelfde Pereira mocht Kenley Jansen na 13 pitches gaan zitten.

Hij was verantwoordelijk voor beide honklopers, die niet veel later de derde en vierde run namens NY zouden scoren. De Yankees wonnen met 4-1, tilden hun record naar .500 en kwamen daarmee op gelijke hoogte met hun tegenstander. Het was voor Jansen z’n laatste optreden in deze serie. De closer testte deze week positief op Covid en werd door de Red Sox op de 7-day IL geplaatst.


CARTER KIEBOOM (3B, Washington Nationals)

55 AB, 10 H, 7 R, 3 HR, 6 RBI, .182 BA, .224 OBP, .364 SLG, .588 OPS

Carter Kieboom kan de laatste weken van het reguliere seizoen gebruiken om zich voor te bereiden op 2024. De infielder is helaas veel te bekend geworden met de lappenmand en zal elke gelegenheid aan willen grijpen om te tonen wat hij in zijn mars heeft. De eerste wedstrijden na zijn rentree zagen er hoopgevend uit, maar een terugval ligt dan al snel op de loer. Vorig weekend kon Kieboom zich meten met één van de beste teams in de majors. De Los Angeles Dodgers kwamen naar de hoofdstad voor een serie van drie. Daarna trokken de Nationals naar Steel City voor een drieluik tegen de Pirates.

DIPJE

Carter Kieboom zal niet graag terugdenken aan de wedstrijd van vrijdag 8 september. De 5-8 nederlaag was nog tot daar aan toe, maar de derdehonkman kwam vier keer aan slag en vier keer werd hij met een strikeout opzij gezet. Een dag later werd Kieboom ingezet als pinch runner in de tiende inning bij een 5-5 tussenstand. Hij scoorde vanaf het tweede honk, maar pas in de elfde inning viel de beslissing. Deze viel ook nog uit in het voordeel van de Nationals, want zij trokken ’t duel met 7-6 naar zich toe.

In de series finale was de infielder “gewoon” weer van begin tot eind van de partij. Hij kwam in de zesde inning, met twee honken bezet, door met zijn enige hit in deze serie. Washington deed er te weinig mee en ging uiteindelijk met 3-7 onderuit. In de serie tegen de Pirates speelde Kieboom alleen de tweede wedstrijd. Hij startte, maar werd na zeven innings vervangen. De derdehonkman wist in zijn 2 AB’s geen potten te breken en door zijn 0-for-2 zakte zijn slaggemiddelde naar .182.


JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

212 AB, 49 H, 21 R, 8 HR, 33 RBI, .231 BA, .274 OBP, .406 SLG, .680 OPS

Joshua Palacios lijkt op z’n plek in Pittsburgh. De in New York debuteerde namens Toronto in de majors, speelde een paar wedstrijden voor Washington vorig jaar maar drukt bij de Pirates zijn neus echt aan het venster. Er zal hem veel aan gelegen zijn om ook na dit seizoen een vaste waarde te blijven. Hij heeft nog een paar weken om het management te overtuigen. Deze week kon hij dat doen tegen de Braves, het beste team van dit moment. De Buccos bleven daarna nog even in de NL East voor een serie tegen de Nationals.

In Atlanta wonnen de Pirates één wedstrijd, maar net in die wedstrijd kwam Palacios niet in actie. Hij opende vorige week vrijdag met een 0-for-4 en een 2-8 nederlaag om vervolgens twee dagen later zijn gram te halen. Pittsburgh had de tweede wedstrijd gewonnen en leek op weg naar een zege in de derde. Ze namen een 2-1 voorsprong mee de zevende inning in toen Palacios deze opende met zijn tweede triple van ’t seizoen. De Pirates slaagden er niet in hem over de thuisplaat te krijgen en dat brak hen uiteindelijk op. Ondanks de 2-for-4 van Josh Palacios vertrok Pittsburgh met een 2-5 nederlaag.

HOMERUN NUMMER 8

Derek Shelton had afgelopen maandag tegen Washington pas in de zevende inning een plekje voor Josh Palacios. Met 0-for-1 en een 2-6 nederlaag begon de outfielder aan de serie tegen de Nationals. Veel beter verging het Palacios in de tweede wedstrijd. In zijn eerste at-bat rolde hij direct met zijn spierballen. Endy Rodriguez werd met vier wijd op de honken gezet en Palacios liet Joan Adon direct de tol betalen. De 2-run homerun van de international legde voor Pittsburgh de basis voor een succesvolle avond en een 5-1 overwinning. Palacios zou deze besluiten met 2-for-4 en een walk in de vijfde inning.

Palacios was woensdag opnieuw goed voor 2 hits in 4 AB’s. Zijn RBI-single in de eerste inning liet Ke’Bryan Hayes scoren in een voor Pittsburgh productieve inning. Washington legde zich niet zomaar neer bij een tweede nederlaag in de serie, maar moest uiteindelijk wel met 7-6 buigen. Donderdag wonnen Palacios en de Pirates ook de laatste van vier wedstrijden. De outfielder noteerde in de zevende inning zijn vijfde hit in de serie, maar tot runs leidde het niet. Pittsburgh had aan 2 runs genoeg om de Nats met 2-0 op de knieën te krijgen.


RICHIE PALACIOS (OF, St. Louis Cardinals)

45 AB, 14 H, 4 R, 4 HR, 9 RBI, .311 BA, .340 OBP, .622 SLG, .963 OPS

Met hits in vijf van zijn eerste zeven wedstrijden was Richie Palacios goed onderweg. In St. Louis konden ze tijdens dit bijzonder matige seizoen wel een aangename verrassing gebruiken, maar helaas lukte het Palacios niet om die lijn door te trekken. Nu er weer wat meer gevestigde namen fit zijn, moet de outfielder het doen met een zeldzame invalbeurt. Voor de Cardinals staat er dit seizoen niets meer op het spel, maar ze proberen nog wel andere teams het leven zuur te maken. Zo wonnen ze vorige week de serie in Atlanta en probeerden ze dat deze week te doen tegen de Reds en Orioles.

Op zaterdag 9 september dook de naam van Richie Palacios opeens weer op in de starting line-up van de Cardinals. Met 0-for-3 en een walk kon de international helaas niet imponeren, maar hij maakte wel deel uit van de ploeg die de Reds met 4-3 versloeg. Een dag eerder trok St. Louis ook al aan het langste eind, waardoor de hekkensluiter in de NL Central de nummer drie uit die divisie flink in de wielen reed.

Hetzelfde deden de Cardinals deze week bij de beste ploeg uit de American League. Baltimore mikt op het thuisvoordeel in de play-offs en met een 11-5 overwinningen begonnen de O’s ook prima aan dit drieluik. Richie Palacios miste dat duel, maar moest dinsdag al in de tweede inning de geblesseerde Nolan Gorman vervangen. Het legde de Cardinals bepaald geen windeieren, want Palacios gaf in Camden Yards een dijk van een visitekaartje af.

In de vierde inning, bij een 2-0 voorsprong, sloeg de jongste Palacios zijn tweede homerun van dit seizoen. Daarmee had hij de smaak te pakken, want in de zevende inning ramde hij de bal opnieuw ’t stadion uit voor wat op dat moment een 4-2 voorsprong betekende. Een prima wedstrijd voor de Oranje-international en ook voor de Cardinals. Zij trokken met 5-2 aan het langste eind.

In de series finale kreeg Palacios een kans op het tweede honk. Hij stond als vijfde genoteerd in de batting order en greep deze kans met beide handen aan. Er werd slechts één run gescoord in die derde wedstrijd, maar deze kwam wel van de knuppel van Richie Palacios. Hij had het prima naar zijn zin in Baltimore, want zijn homerun in de vierde inning besliste dit duel in het voordeel van de Cardinals. Hij kreeg in deze twee wedstrijden zeven slagbeurten en daarin sloeg hij de bal drie keer diep voor een homerun.


JURICKSON PROFAR (UT, San Diego Padres)

434 AB, 106 H, 53 R, 9 HR, 41 RBI, .244 BA, .323 OBP, .376 SLG, .699 OPS

Terug van heel even weggeweest. Al vrij snel nadat de Colorado Rockies Jurickson Profar uitzwaaiden, pikte zijn oude werkgever uit San Diego hem op. Hij speelde tussen 2020 en 2022 al 345 wedstrijden voor de Padres. Die weten precies wat ze aan hem hebben en dat hij op meerdere posities inzetbaar is. Met Jake Cronenworth en Ji Man Choi in de lappenmand komt die veelzijdigheid prima van pas. Profar werd vorige week bij de hoofdmacht gehaald en mocht het tegen de Astros op het eerste honk proberen.

BACK WITH A BANG

Je kunt goed beginnen en je kunt beginnen zoals Profar bij de Padres op 9 september. Zijn 3-for-4 geeft aan dat de Oranje-international ze aardig stond te raken. Geen enkele bal raakte hij zo lekker als die in de vierde inning. Met Luis Campusano aan boord vierde Profar zijn rentree met een 2-run homerun. Het was zijn eerste long ball sinds 9 augustus, toen natuurlijk nog in het shirt van de Rockies. Het enige smetje op de wedstrijd was de 5-7 nederlaag.

Zijn tweede optreden verliep wat minder heroïsch, maar met 3-for-4 deed het slaggemiddelde opnieuw goede zaken. De 6-for-8 van Jurickson Profar in deze twee wedstrijden kon twee nederlagen echter niet voorkomen. Tegen de Dodgers ging ’t deze week wat minder voortvarend. Profar maakte in die serie 11 keer de gang naar het slagperk en 2 keer resulteerde dit in een hit. Het maakt dat hij in vijf wedstrijden voor de Padres hetzelfde aantal hits heeft als in zijn laatste zeventien in Colorado. De Padres hebben hem nu deze kans gegeven en het zou mooi zijn als hij ’t cadeautje zou uitpakken.


CEDDANNE RAFAELA (UT, Boston Red Sox)

38 AB, 14 H, 9 R, 2 HR, 3 RBI, .368 BA, .400 OBP, .632 SLG, 1.032 OPS

De Boston Red Sox hebben alleen nog een theoretische kans op het postseason, maar zo’n bijna uitzichtloze situatie biedt wel weer kansen aan de jonkies op het roster. Een vaste waarde in de starting line-up is Ceddanne Rafaela nog niet, maar zijn manier van spelen slaat wel aan bij de fans in Boston. Ook deze week mocht de jongeman uit Willemstad zijn talent weer etaleren in de hoop een plaats te bemachtigen in de hoofdmacht voor 2024. De Red Sox namen het vorig weekend op tegen de Orioles en daarna mocht Rafaela voor het eerst kennismaken met de rivaliteit tussen zijn club en de Yankees.

De rookie kwam drie keer in actie tegen de Orioles, maar alleen op zondag 10 september deed hij dat vanaf het begin. Na een 0-for-1 en een 2-11 nederlaag op vrijdag volgde een single en een run in zijn enige AB op zaterdag. Met Rafaela in de starting line-up wisten de Red Sox zondag een sweep af te wenden. Boston had een 4-3 voorsprong in de zesde toen Rafaela wat fortuinlijke de honken bereikte. Een 3-run homerun van Triston Casas zorgde iets later voor de vorentscheidung. Boston won met 7-3 en Ceddanne Rafaela had kennisgemaakt met de beste ploeg in de AL.

Deze week maakte Rafaela in vier wedstrijden kennis met de rivaliteit tussen zijn Red Sox en de New York Yankees. De Bronx Bombers maakten echter ook kennis met het grote talent van Boston! Met 0-for-3 en een walk liet Ceddanne Rafaela in de eerste ontmoeting nog niet echt van zich horen. Dat deed hij des te meer in de tweede wedstrijd. Rafaela was 2-for-5, maar zijn eerste klap was een beauty!

DE SMAAK TE PAKKEN

Hij had al de nodige mooie zaken af kunnen vinken de laatste weken, maar dinsdag 12 september zal een bijzondere dag in het leven van Ceddanne Rafaela blijven. Dat was de dag van zijn eerste homerun in de majors en het was er één die de benaming long ball zeker eer aan deed! Helaas was het ook de enige run die Boston scoorde die avond. De Yankees gingen er met een 4-1 zege vandoor.

Donderdag stonden de twee rivalen opnieuw twee keer tegenover elkaar. Na de teleurstellend verlopen dinsdag konden de Red Sox wel een opsteker gebruiken. Rafaela wenste daar graag aan mee te werken. Maandag viert hij zijn 23e verjaardag en hij gaf zichzelf alvast een mooi cadeau door in de zevende inning van deel 1 opnieuw diep te gaan. Zijn tweede homerun betekende op dat moment een 2-0 voorsprong. Ceddanne Rafaela was 2-for-4 in dat duel en dit herhaalde hij in deel 2 van de doubleheader.

Nadat hij in de eerste wedstrijd in het outfield werd geposteerd, mocht Rafaela het nu als kortestop proberen. Helaas voor de Red Sox waren zijn 2 gescoorde runs niet genoeg voor een tweede overwinning op de Yankees. Aaron Judge velde de aartsrivaal met een grandslam in de tweede inning: 8-5.

Cover photo: Denis Poroy

TNF: Eagles profiteren van turnovers Vikings

0

Het was nog niet goed wat de Philadelphia Eagles in hun tweede wedstrijd van het seizoen lieten zien. Maar uiteindelijk was de runninggame te goed voor de Minnesota Vikings. Onder leiding van D’Andre Swift en de inmiddels wereldberoemde 4th&1 van Jalen Hurts werden de Vikings met 34-28 verslagen.

De verwachtingen voor dit seizoen zijn hoog in Philadelphia na de run naar de Super Bowl van het afgelopen seizoen. De aanval is voor het grootste gedeelte bij elkaar gebleven, waarbij de belangrijkste verandering alleen de nieuwe Offensive Coordinator Brian Johnson is. Toch is daar in de eerste twee wedstrijden van het seizoen nog niet veel van te zien. Na een stroeve zege op de New England Patriots kwamen de Eagles vier dagen later niet veel beter voor de dag.

De Eagles scoorden wel de eerste punten van de wedstrijd, een field goal van Jake Elliott, maar daar bleef het lange tijd bij. Het lukte de Eagles vooral niet om de receivers te vinden. Tight end Dallas Goedert kreeg dit keer wel de bal, maar ook niet voor grote plays. Bij een poging om DeVonta Smith te vinden gooide Hurts een interceptie. Dat somde samen met een punt en een gemiste field goal de aanval van de Eagles lange tijd op.

TURNOVERS VAN DE VIKINGS

De Vikings wisten hier echter niet van te profiteren. Vooral door eigen fouten. Want de Vikings verloren in de eerste helft al snel twee keer de bal door fumbles. Hoewel de Eagles er niet direct van profiteerden, gebeurde het wel een keer diep op de helft van de Eagles, waardoor de bezoekers hier minimaal drie punten lieten liggen.

Uiteindelijk leken de Vikings de eerste ploeg die de aanval op de rit kon krijgen. Kirk Cousins leidde zijn ploeg in negen snaps over het hele veld heen en vond tight end T.J. Hockenson in de endzone. Hierdoor kregen de Vikings met 7-3 de leiding in de wedstrijd.

Dit duurde echter niet lang. De Eagles sloegen direct terug. Het contrast tussen de teams was groot. Waar de Vikings vooral voor de pass kozen, wist de offensive line van de Eagles grote gaten voor de running backs te maken. Kenneth Gainwell was zondag tegen de Patriots de belangrijkste back, maar door een ribblessure moest hij aan de kant blijven. Swift, overgekomen van de Lions, was hierdoor de belangrijkste optie en hij profiteerde optimaal van de kans. Hij zou uiteindelijk 175 yards en een touchdown weten te noteren.

Die touchdown kwam er niet op deze drive. Swift werd gestopt op de 1-yardlijn en vervolgens zagen we voor het eerst dit seizoen de Philadelphia sneak. De echte butt push was niet eens noodzakelijk door het overwicht van de offensive line, maar het werd wel gelijk duidelijk dat de play van de Eagles ook nu niet af te stoppen lijkt.

LANGE FIELD GOAL VOOR RUST

Hurts bracht zo de Eagles weer op voorsprong. De Vikings leken in de laatste minuut voor rust op weg naar een nieuwe voorsprong. Cousins vond Justin Jefferson en die kwam tot de rand van de endzone. Daar verloor hij echter de bal. Volgens de scheidsrechters ging de football net voor de endzone over de zijlijn, maar in replay bleek dat de bal wel degelijk over de pion van de endzone ging. Hierdoor was het geen scoringskans voor de Vikings, maar een touchback in het voordeel van de Eagles. Die ook nog eens profiteerden door voor rust een lange field goal te scoren voor een 13-7 voorsprong.

Voor de Vikings was de opdracht na de rust duidelijk. Geen turnovers meer toestaan. Dat ging iets meer dan een halve minuut goed. Tot Josh Sweat Cousins wist te sacken. De quarterback liet de bal los en Fletcher Cox wist deze onmiddellijk op te pakken. De Eagles profiteerden optimaal, opnieuw met een touchdown van Hurts vanaf de 1-yardlijn als resultaat.

Na een snelle three and out volgde opnieuw een snelle touchdown voor de thuisploeg. Daar waar de Eagles het tot dan toe vooral over de grond deden, was het nu tijd voor een diepe pass. Devonta Smith was helemaal vrij en kon een 63 yard pass van Hurts de endzone inlopen voor een 27-7 voorsprong.

Ondanks de ruime achterstand gaven de Vikings niet op. Ze slaagden erin om de bal vast te houden en geen turnovers meer op te geven. Al hadden ze wel het geluk dat bij een late fumble een van de verdedigers van de Eagles in de neutral zone stond en een penalty kreeg. Tot in het vierde kwart wisten de Eagles een ruime voorsprong vast te houden. In het slotkwart kwamen de Vikings wel binnen een score door een touchdown, maar die drive werd direct beantwoord door de Eagles, waardoor de Vikings nooit echt dreigden de voorsprong te nemen.

Zo boekten de Eagles de tweede zege van het seizoen, al was het voor de tweede week op rij niet extreem overtuigend. De Vikings verloren daarentegen voor de tweede keer een one score game. Vorig jaar wonnen ze elf van deze wedstrijden, zonder een enkele nederlaag te lijden. Maar mede door zeven turnovers in twee wedstrijden is dat dit jaar nog niet gelukt. Met een thuiswedstrijd tegen de Chargers nu op het programma is het zaak voor de ploeg om minder fouten te maken om niet heel snel een verloren seizoen te spelen.


Lees hier de previews voor de overige wedstrijden in week 2 in de NFL.

Coverfoto: Bill Streicher/USA TODAY Sports

NHL 32-in-32 | Philadelphia Flyers: Het r-woord is er eindelijk uit!

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de franchise die eindelijk het licht heeft gezien en is begonnen aan een zeer noodzakelijke rebuild: Philadelphia Flyers.

2022-2023: CHAOS EN SLECHTE RESULTATEN

Zet John Tortorella ergens neer en je hebt een garantie op vuurwerk. Voeg daar nog een Tony DeAngelo én een belabberde general manager genaamd Chuck Fletcher aan toe en je krijgt een show waar ze op de Erasmusbrug tijdens Oud en Nieuw jaloers op zijn. Heel even ging het vorig jaar maar over de prestaties van de Flyers. Er werd niets van de club verwacht, maar ze openden het seizoen met 5 overwinningen in de eerste 7 wedstrijden. Hadden de kenners het dan niet goed gezien? Oh, zeker wel want in de volgende 75 duels maakten de Philadelphia Flyers de verwachtingen helemaal waar.

Er waren wel wat lichtpuntjes bij de ploeg die als zevende eindigde in de Metropolitan. Travis Konecny had met 31 goals en 61 punten bijvoorbeeld het beste seizoen in zijn loopbaan. Kevin Hayes leverde met 18 goals en 54 punten ook een acceptabele prestatie, maar werd rond de All-Star break verbaal afgemaakt door zijn coach. Carter Hart was tussen de palen eveneens een meevaller. Na twee matige jaren herstelde de jonge goalie zich enigszins met een .907 sv% en 2.94 GAA. Oh ja, en tegen het einde van het seizoen werd Chuck Fletcher de deur gewezen. Daniel Briere werd als opvolger aangesteld en hoeft zich als nieuwe GM bepaald niet te vervelen.

EINDELIJK DUIDELIJKHEID!

Fletcher had in zijn periode als GM bijzondere beslissingen genomen. Het aantrekken van enfant terrible Tony DeAngelo was er daar één van, maar ook het voor een appel en een ei laten gaan van Shayne Gostisbehere hoort in dit rijtje. Het is wat kort door de bocht, maar eigenlijk moet Briere deze franchise vanaf de grond opbouwen. Al vrij snel na zijn aanstelling deed hij ’t enige juiste. Briere vertelde de achterban dat de Flyers een rebuild tegemoet gingen en schepte daarmee duidelijkheid.

Scoren was vorig seizoen nogal een probleem voor de Flyers. Slechts 3 teams sloten de jaargang af met minder treffers dan de 220 van Philadelphia. Dit gebrek aan scorend vermogen is echter ook eenvoudig te verklaren. Tortorella miste twee van zijn beste spelers in Sean Couturier (rug) en Cam Atkinson (nek). Voor een team als de Flyers is dat niet op te vangen. Naast Konecny was de jonge Owen Tippett de enige met meer dan 20 goals. Tippett kwam tot 27.

HARD TO PLAY AGAINS

James van Riemsdyk kwam vijf jaar geleden terug naar Philadelphia nadat hij in 2017-2018 voor de Maple Leafs 36 goals scoorde. Dat wist hij bij de Flyers niet te herhalen, maar mits fit was de aanvaller een gewaardeerde kracht. Een dure kracht ook, maar de $ 7 miljoen AAV waar JVR voor op de loonlijst stond, is geschrapt. De winger met Nederlandse roots gaat proberen in Boston nog een gooi naar de Stanley Cup te doen.

Als vervangers werden geen grote namen opgehaald, zoals dat onder Fletcher wel regelmatig gebeurde. De Flyers zullen in 2023-2024 de concurrentie niet op een hoop spelen. Door spelers als Garnet Hathaway zal het echter nog lastig zat worden om ’t tegen de troepen van Torts op te nemen. De 31-jarige winger kijkt niet op een hit of block meer of minder en kan daarmee een voorbeeld zijn voor de jongere spelers op het roster. Ryan Poehling is er daar sinds kort ook één van. De voormalig first-rounder hoopt in Philadelphia eindelijk door te breken.

DEFENSIE OP DE SCHOP

Danny Briere schroomde niet het mes in de blauwe lijn te zetten. Na het nodige getouwtrek werd afscheid genomen van de onuitstaanbare DeAngelo, maar ook Ivan Provorov zien we niet terug in Philly. De Rus kwam via een complexe trade in Columbus terecht en leverde Briere naast Cal Petersen, Sean Walker en prospect Helge Grans ook de nodige picks op. Mocht het voor iemand nog niet duidelijk zijn dat ’t Briere ernst is voor wat betreft een rebuild, dan was dat toch zeker het geval na deze deal.

Aangenomen mag worden dat Cameron York, een voormalig first-rounder, een grotere rol krijgt. York is een product van het USA Development Team en werd in 2019 gedraft nog voor spelers als Cole Caufield en Peyton Krebs. De jongeling krijgt komend seizoen een uitstekende mentor naast zich. Het contract van Marc Staal in Florida liep deze zomer af en Briere wist de veteraan naar de Flyers te lokken. Van Staal hoeven we niet de productie van een DeAngelo te verwachten, maar in Philadelphia kunnen ze zijn ervaring momenteel goed gebruiken.

Cal Petersen kwam als onderdeel van de Provorov-trade richting het oosten. Met een jaarsalaris van $ 5 miljoen is de goalie bepaald niet goedkoop, maar Petersen zal zich willen revancheren voor zijn twee laatste jaren als King. Zijn save percentage bleef steken onder de .900 en dat is doorgaans geen goed teken. De Kings wilden van hem af en wierpen zich op als derde partij in de trade tussen Columbus en Philadelphia. Briere vond dat niet erg. Hij hoopt dat Petersen zichzelf terugvindt en in dat geval is hij een waardevol stukje richting de trade deadline. En Carter Hart, die overigens in verband wordt gebracht met de Oilers, kan wat vaker rust pakken.

JUISTE MAN OP JUISTE PLAATS?

Vorig jaar tekende John Tortorella onder Chuck Fletcher een contract voor vier seizoenen. Een prima contract voor de nu 65-jarige coach, want Tortorella verzekerde zich daarmee van een jaarsalaris van $ 4 miljoen tot en met 2026. Door z’n capriolen vergeten we soms dat Tortorella zijn sporen heeft verdiend in de NHL met onder meer een Stanley Cup in Tampa Bay. Het is echter zeer de vraag of de Flyers in deze fase behoefte hebben aan een coach die wil winnen. Iemand die kan bouwen zou op dit moment daar veel beter passen.

VOORSPELLING 2023-2024: IN DE KELDER IS HET DONKER

Er breekt een belangrijk jaar aan voor de franchise. Niet zozeer op het ijs, maar wel richting de draft. De trade van Claude Giroux naar Florida leverde Philadelphia een first-round pick op, waardoor ze in 2024 twee keer mogen kiezen in die belangrijke eerste ronde. Aangezien de eerste pick van de Flyers waarschijnlijk al bij de eerste tien zal zijn, kunnen ze hier hun eigen rebuild al een handje helpen. Iets wat ze ook al hebben gedaan tijdens de draft in juni van dit jaar.

Zij waren namelijk de franchise die het aandurfden met Matvei Michkov. In de prognoses dook de Rus steevast bij de eerste drie en anders bij de eerste vijf in de draft op, maar het werd uiteindelijk plek zeven. Michkov speelt de komende seizoenen nog in Rusland al is dat voor de Flyers geen probleem. Hij kan in een vertrouwde omgeving groeien en slijpen aan zijn spel en als volwassen man de overstap maken naar Noord-Amerika. Het is voor Philadelphia te hopen dat hij dan ook aan zijn persoonlijkheid werkt, want volgens de geruchten hapert daar nog wel iets aan.

Cutter Gauthier is een ander groot talent in de organisatie. De aanvaller is de fifth overall van 2022 en zal ook de tijd krijgen. Hij krijgt daar alle tijd voor, want de rebuild is pas net onderweg. We mogen dan in 2023-2024 niet veel van deze club verwachten. Vorig seizoen sloten ze af op de zevende plaats in de Metropolitan Division. Je zou zeggen dat het alleen maar beter kan, maar we houden er ernstig rekening mee dat we de Flyers in mei 2024 terugvinden op de laatste plaats in deze divisie.

Cover photo: Christopher Hanewinckel / USA Today

NHL 32-in-32 | Arizona Coyotes: Onrust deert Bill Armstrong niet

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag de franchise die al een kleine anderhalf jaar onder het vergrootglas genaamd ‘verhuizing’ ligt. Toch heeft GM Bill Armstrong een aantal leuke moves gemaakt dit offseason. We hebben het natuurlijk over de woestijnbewoners: Arizona Coyotes.

2022 – 2023: HOME ICE MAGIC

Ja, u leest het goed. Home Ice Magic. Het afgelopen seizoen was er voor Arizona één zoals ze de laatste jaren gewend zijn. Armoedig roster, armoedig publiek en als klap op de vuurpijl ook nog eens de verhuizing naar het College stadion van Arizona State University. Met slechts 4600 zitplaatsen en — voor NHL-begrippen — ondermaatse faciliteiten was het zelfs voor de doorgewinterde, nostalgische fan tandenknarsend toekijken. Bovendien is er nog altijd geen definitieve streep gezet door de bouw van een nieuw onderkomen.. De saga continues.

Toch hing er magie in de airconditioning van het stadion(netje). Arizona vond allerlei manieren om de tegenstander het vuur aan de schenen te leggen en eindigde het seizoen 2022 – 2023 op een respectabel 21-15-5 record. Onder meer Boston Bruins, Toronto Maple Leafs, Tampa Bay Lightning, Colorado Avalanche en Stanley Cup winnaar Vegas Golden Knights beten de tanden stuk op de formatie van head coach André Tourigny.

Hoe rooskleurig de situatie in Tempe ook was, zo erbarmelijk slecht was de uitreeks het voorbije seizoen. Met een 7-25-9 away record en een negatief record van twee maanden zonder uitoverwinning, eindigden de woestijnbewoners op een teleurstellende 27e plaats in de NHL. Grootste pijnpunt het voorbije seizoen zat hem in het feit dat de offense behoorlijk leunde op het duo Clayton Keller – Nick Schmaltz, met Barrett Hayton als derde wiel aan de wagen na de jaarwisseling. Positieve uitzondering was de voorzichtige breakout van winger Matias Maccelli. De 22-jarige Fin werd in 2019 in de vierde ronde van de Entry Draft opgepikt en verzamelde met 49 punten (elf goals, 38 assists) de meeste punten per wedstrijd gemiddeld.

OFFENSE: GM BILL ARMSTRONG TIMMERT DE DIEPTE IN

Naar alle waarschijnlijkheid zal Arizona dit seizoen niet de “wonderlijke” streak van vorig seizoen aantikken, maar dat de aanvallende lijnen een stuk dieper zijn geworden staat als een paal boven water. Met onder meer het afscheid van de (zwaar) onder presterende Zack Kassian en Laurent Dauphin, creëerde Armstrong — die overigens vorige week een meerjarige contractverlenging ondertekende — wat extra ruimte in het salarishuis. Vooral Kassian drukte op de begroting. De 32-jarige winger stond voor een slordige $3.2 miljoen dollar op de loonlijst, maar harkte op de vierde lijn slechts twee punten in 51 wedstrijden bij elkaar. De Coyotes plaatste de voormalig first-rounder (Buffalo Sabres, 2009) werd op unconditional waivers geplaatst en tekende op 1 september jongstleden een try-out contract bij Anaheim Ducks.

Nadat Maccelli zijn driejarige contractverlenging had ondertekend en Lawson Crouse op de vierde lijn zijn career best van 24 goals zal willen verbeteren, hengelde Arizona winger Jason Zucker binnen. Na drie jaar Pittsburgh Penguins tekende de 31-jarige Amerikaan op 1 juli een éénjarig contract ter waarde van $5.3 miljoen dollar, met daarbij de verwachting dat hij zijn productie van vorig seizoen (27 goals) kan overtreffen. Bovendien versterkte Armstrong zijn aanvallende linies met de komst van Alex Kerfoot (Toronto Maple Leafs) en de terugkeer van verloren zoon Nick Bjugstad (Edmonton Oilers).

ROOKIES TO WATCH

Toch zal de meeste aandacht komend seizoen uit gaan naar twee jonkies op het roster. Om te beginnen de 20-jarige Dylan Guenther. De first-rounder van 2021 bewerkstelligde in totaal vijftien punten (zes goals, negen assists) in 33 optredens, alvorens halverwege het seizoen terug te keren naar de Western Hockey League. Op een roster zonder duidelijke visie hield de Canadees zich prima staande en met een verwachte derde lijn (Kerfoot – Bjugstad – Guenther) kan hij komend seizoen zijn definitieve doorbraak beleven.

Save the best for last. Logan Cooley, dames en heren. De 19-jarige centre sloot zich afgelopen juli definitief bij de hoofdmacht van Arizona aan en verkiest daarmee de NHL boven zijn tweede College jaar bij de University of Minnesota. Time will tell, maar samen met Adam Fantilli zal de Amerikaan het dichtst in de buurt van Connor Bedard kunnen komen in de strijd om de Calder Trophy. In de NCAA veegde hij met zestig punten in 39 wedstrijden de vloer aan met de tegenstand, ware het niet dat ene Adam Fantilli hem de titel van MVP af hield.

DEFENSE: JONG EN FRAGIEL, MAAR WEL UPSPICE

De blue-line van Arizona kunnen we het beste in de categorie jong, onervaren en relatief goedkoop plaatsen. Van alle gezichten in de defensie is nieuwkomer Matt Dumba met afstand de meest ervaren man in het shirt van de Coyotes. De 29-jarige Canadees liep afgelopen zomer uit zijn contract bij Minnesota Wild en tekende als UFA voor één jaar — $3.9 miljoen dollar — in Arizona.

Als klap op de vuurpijl werd in ruil voor een 2024 second-round pick Sean Durzi opgepikt vanuit Los Angeles. De 24-jarige blue-liner vestigde in zijn debuutjaar ’21-’22 een record namens LA, door met 27 punten het vorige rookierecord van Drew Doughty te verbeteren. Afgelopen seizoen was de Canadees goed voor 38 punten (negen goals, 29 assists) in 72 wedstrijden. Het ligt in de lijn der verwachting dat Durzi de powerplay van de Coyotes zal moeten leiden.

Verder is het vooral uitkijken naar de (hopelijk) ontwikkeling van 2019 first-rounder Victor Soderstrom. De 22-jarige Zweed werd in 2019 als elfde overall door Arizona opgepikt, maar overtuigde in zijn voorgaande drie seizoenen nog niet bepaald. Afgelopen seizoen kwam de blue-liner tot slechts negen punten in 30 optredens. Voormalig Flames first-rounder Juuso Välimäki liet daarentegen wel zien uit welk hout die gesneden is. Na drie matige jaren Calgary, schoot de Fin in het shirt van Arizona 34 punten op de scoreformulieren (vier goals, 30 assists).

STATUS QUO ‘BETWEEN THE PIPES’

Het hebben van een waardevolle goalie-tandem is de laatste jaren steeds belangrijker gebleken in het uitzicht hebben op een serieuze run in het postseason. Om welke reden dan ook slaagde Arizona er altijd in om goalies van de hand te doen, die vervolgens in een andere omgeving te zien schitteren (Darcy Kuemper, Antti Raanta, Adin Hill). Met Karel Vejmelka zitten de woestijnbewoners prima gebakken voor de komende jaren. De 27-jarige Tsjech kwam als een “nobody” vanuit Tsjechië richting Noord-Amerika en stond in eerste instantie op de rol als derde man achter het duo Carter Hutton en Ivan Prosvetov, maar greep direct zijn kans en begon als startende goalie aan het seizoen ’21 -22. Na een prima ’22 – ’23 — met een sv% van .900 –, gaat de Tsjech zijn tweede seizoen van zijn huidige $2.725 miljoen dollar contract in.

Als backup wederom het vertrouwde gezicht van Connor Ingram. De 26-jarige goalie werd vorig seizoen op Opening Night door Arizona geclaimed van Nashville en ondanks een 6-13-8 record, noteerde de goalie een prima sv% van .907. De Canadees zag zichzelf afgelopen zomer beloond met een driejarige contractverlenging — $1.95 miljoen dollar AAV –.

VERWACHTING: ONE STEP AT A TIME

Natuurlijk is het roster in veel facetten dieper, maar vooral beter ten opzichte van het afgelopen seizoen. Zeker in aanvallend opzicht is het — mits iedereen fit blijft uiteraard — een leuke mix aan ervaring, high-end talent en diepte. We durven zelfs te stellen dat de aanvallende linies zelfs meedingen naar een podiumplek in sterkte van de Central Division.

Toch zullen de fans en volgers van Arizona de hand op de rem moeten houden. Rome is immers ook niet in één dag gebouwd, maar dat er dan eindelijk wat visie is te ontdekken in de keuzes van het Front Office is alleen maar te prijzen. Kijken we naar de Central Division gaat de blik eerder richting middenmoot/subtop dan de gebruikelijke strijd om de rode lantaarn. In vergelijking met Winnipeg Jets en St. Louis Blues zijn de Coyotes er kwalitatief op vooruit gegaan en kunnen ze zelfs (optimisme in optima forma) wel eens vriend en vijand verrassen en meedingen naar een Wildcard.

First things first. Laten ze zich in Arizona komend seizoen vooral niet afleiden door de blijvende discussie over een relocation of de bouw van een nieuw onderkomen. Met de prospects zitten ze daar meer dan gebakken (zo ook onder meer de afgelopen zomer gedrafte Dmitri Simashev) en schijnt er licht aan het einde van een hele, lange tunnel.

MLB Out Of The Park: feestende Braves eren Jones, exit Trout?

0

Nog een kleine drie weken duurt het reguliere Major League Baseball seizoen. Waar de meeste teams hun laatste kansen proberen te pakken om zich te plaatsen voor het Postseason boekten de Atlanta Braves als eerste hun ticket. Daarnaast was er ook plaats voor festiviteiten, want Andruw Jones werd in het zonnetje gezet. Ook kwam er via verschillende media naar buiten dat het wel is gedaan kon zijn met het tijdperk Mike Trout bij de Los Angeles Angels. Dat en veel meer in deze editie van MLB Out Of The Park.

AMERICAN LEAGUE

MIKE TROUT VERTREKT MISSCHIEN UIT ANAHEIM

Sinds de Draft van 2009 hebben de Los Angeles Angels goud in handen. Als 25ste kozen zij Mike Trout en dat bleek een gouden greep. De midvelder won Rookie of the Year, drie keer de MVP, werd elf keer uitgeroepen tot All-Star en pakte negen keer een Silver Slugger Award. Toch ontbreekt er één ding aan de carrière van Trout en dat is succes in de playoffs. Hij speelde slechts drie wedstrijden in de playoffs en deed dat in 2014. Daarvoor en daarna lukte het de Angels niet meer zich te kwalificeren en dat ondanks grote investeringen. Ook dit jaar ging het weer mis voor de franchise en Trout raakte wederom geblesseerd.

Met het aanstaande vertrek van mede-superster Shohei Ohtani lijkt het er niet op dat de Angels kunnen bouwen naar een toekomst waar de playoffs wel gehaald kunnen worden. In 2019 tekende Trout nog een contract van 12 jaar, ter waarde van $426.5 miljoen. Dat houdt in dat de 31-jarige superster pas na het seizoen van 2031 een Free Agent zal zijn. Als Free Agent duurt het nog wel even voor hij kan vertrekken, maar toch bleek ook dat de Angels franchise zelf open zou staan om hem eerder weg te doen. Mocht Trout zelf willen, dan zullen de Los Angeles Angels open staan om Mike Trout het komende offseason te traden. Naast het interessante vraagstuk waar Ohtani zal terecht komen is er nog een misschien wel interessante vraag bij gekomen: waar speelt Mike Trout volgend seizoen?


EINDE SEIZOEN DOMINGUEZ

Hoe snel de opkomst van Jasson Dominguez was bij de New York Yankees, zo snel zijn zij hem ook weer kwijt. Manager Aaron Boone maakte bekend dat The Martian zijn weefselband in zijn rechter elleboog heeft gescheurd en dat zijn seizoen er alweer opzit. Kort voor de laatste wedstrijd van de series tegen de Milwaukee Brewers werd hij uit de lineup gehaald wegens pijn in zijn elleboog en niet veel later bleken de problemen groter dan gedacht. Dominguez moet nu onder het mes voor Tommy Jonh-operatie en zal minimaal zes maanden aan de kant moeten aankijken.

Dominguez had een slaggemiddelde van .258 met een .980 OPS. Tevens had hij vier homeruns en zeven RBI en dat in slechts acht wedstrijden sinds zijn debuut op 1 september. Daarnaast werd Dominguez de jongste speler sinds 1901 die in zijn eerste zeven wedstrijden in Major League Baseball minimaal vier homeruns sloeg. Met het verlies van The Martian raakten de Bronx Bombers wederom een speler kwijt aan een blessure. Dit seizoen gebeurde dat al vaker en mede daardoor wilde het seizoen niet lukken. Eén ding is wel al zeker de New York Yankees zullen dit jaar niet de World Series winnen. Met een record van 71-72 is de franchise uitgeschakeld voor de playoffs.


NUMMER 44 IS DE 44STE IN DE GESCHIEDENIS

In de tiende inning van de openingswedstrijd van de series tegen de Los Angeles Angels stonden de Seattle Mariners 5-3 achter. Tot Julio Rodriguez aan slag kwam zag het er naar uit dat de Mariners zouden verliezen. Uiteindelijk gebeurde dat ook, maar niet in die desbetreffende tiende inning. J-Rod sloeg een homerun en daarmee tekende hij voor zijn dertigste homerun van het seizoen. Het was de negende keer dat hij de bal de tribune in sloeg in de laatste veertien wedstrijden. Daarmee werd Julio Rodriguez, die nummer 44 draagt bij de Mariners, de 44ste speler in de geschiedenis van MLB met een 30-30 seizoen. Hij stal dertig honken en sloeg dertig homeruns.

Niet alleen werd Julio Rodriguez de 44ste in de geschiedenis van Major League Baseball, hij voegde zich bij een nog exclusievere club. Hij werd op 29 december 2000 geboren en daarmee is hij nog altijd 22 jaar oud. Slechts drie andere spelers hadden een 30-30 seizoen toen zij 22 jaar of jonger waren. Allee Ronald Acuna Jr. (2019), Mike Trout (2012) en Alex Rodriguez (1998) deden het eerder. De Mariners verloren de wedstrijd uiteindelijk toch nog met 8-5. De strijd om de American League West titel en de American League Wild Card blijft onberispelijk spannend en met belangrijke series tussen concurenten nog te spelen zal het kijken worden of J-Rod zijn talenten ook in het Postseason kan laten zien.


ZWARE TIJDEN IN KANSAS CITY

Het valt deze dagen niet mee om fan van de Kansas City Royals te zijn. Afgelopen zondag verloren ze met 2-5 van de Toronto Blue Jays. Dat op zich is geen nieuws, maar dat dit al de honderdste nederlaag van het seizoen was, is dat wel. De fans hebben in de loop der jaren wel een dikke huid gekregen, want het is bepaald niet de eerste keer dat de Royals deze twijfelachtige mijlpaal bereiken.

Zes keer eerder – allemaal deze eeuw – verloor Kansas City 100 of meer wedstrijden in één seizoen met als absoluut dieptepunt de 106 nederlagen in 2005. Het goede nieuws voor die groep is dat de huidige Royals op koers liggen voor een nog slechter seizoen. Zo bont als de Cleveland Spiders in 1899 zullen de Royals het echter niet maken. Dat team verloor maar liefst 134 van de te spelen 154 wedstrijden. Het slechtste record met 162 wedstrijden stamt uit 2003 en staat op naam van de Detroit Tigers. Zij lieten hun fans dat jaar slechts 43 keer juichen.

Niet alles is slecht in Kansas City. De club beschikt over een erg jong roster met Bobby Witt als vaandeldrager. De 23-jarige infielder eindigde vorig jaar achter onder meer Julio Rodriguez en Adley Rutschman als vierde in de AL Rookie of the Year en bevestigt dit seizoen zijn talent. Met nog een paar weken te gaan staat Witt al op 28 homeruns, 87 RBIs, 42 gestolen honken en 8 triples.


NATIONAL LEAGUE

ATLANTA BRAVES ZETTEN JONES IN HET ZONNETJE

Het is een eer die maar voor weinigen is weggelegd. Een franchise die jouw nummer uit de roulatie haalt, zodat deze voor altijd aan jou verbonden is. Afgelopen zaterdag kreeg Andruw Jones van zijn Atlanta Braves dat ultieme eerbetoon. Voorafgaand aan het duel met de Pittsburgh Pirates werd de voormalig outfielder uitgebreid in het zonnetje gezet en zag Jones zijn rugnummer 25 terug op de reling van Truist Park, waar ’t prijkt tussen grootheden als Chipper Jones, Hank Aaron, Phil Niekro, John Smoltz en Jackie Robinson. Het rugnummer 42 komt zelfs in de gehele MLB niet meer voor.

De outfielder uit Willemstad – tegenwoordig assistent van bondscoach Hensley Meulens – speelde 17 jaar in Major League Baseball en 12 daarvan in het uniform van de Atlanta Braves. Al heel snel maakte hij naam door in Game 1 van de World Series in 1996 twee homeruns te slaan tegen de Yankees in New York. Jones was nog een tiener op dat moment, maar reserveerde voor zichzelf daarmee een plek in de geschiedenisboeken. Helaas voor hem en de Braves wonnen de Yankees dat jaar de titel. Een gemiste kans zo bleek later. Jones en de Braves wonnen onnoemelijk veel divisietitels, maar samen zouden ze nooit de heilige graal bereiken.

GELAUWERD

Onze landgenoot heeft wel een huiskamer vol aan individuele prijzen. Naast zijn vijf optredens in de All-Star Game won hij tien Gold Gloves en vijf Silver Sluggers. Al deze prijzen won hij als speler van de Braves. Nadat hij daar in 2008 vertrok, ging zijn loopbaan helaas bergafwaarts. Dat lijkt ook de reden waarom Andruw Jones nog altijd niet is opgenomen in de Hall of Fame. Het lijkt echter onvermijdelijk dat ook dat moment binnen enkele jaren zal komen.

Andruw Jones wordt gezien als één van de beste outfielders van zijn generatie. Met zijn 434 homeruns bezet hij de 49e plaats op de all-time list en de 51 homeruns in 2005 zijn in Atlanta nog altijd een franchiserecord. Al komt dit wel in gevaar nu Matt Olson bezig is aan een geweldig jaar. Defensief kon Braves-manager Bobby Cox Jones ook wel om een boodschap sturen. De Gold Gloves zijn daar een schitterend voorbeeld van. Wat Jones naast al deze successen ook bereikt heeft, is dat hij de deur heeft geopend voor talenten uit Curaçao, Aruba en andere delen van ons Koninkrijk. Xander Bogaerts, Jonathan Schoop, Ozzie Albies en zoveel anderen hebben hun loopbaan mede te danken aan The Curaçao Kid.

ALS EERSTE

Voor Andruw Jones zou de avond compleet zijn als de Braves hem een overwinning schonken. Dat zat er helaas niet in voor de thuisploeg. Na een verhit duel stapten de Pirates met een 8-4 overwinning van het veld. Jones zag echter Matt Olson wel z’n 48e homerun slaan. De eerstehonkman had er op dat moment nog 3 nodig om het franchiserecord van Jones te evenaren.

De winst in de serie kwam er zondag wel. Atlanta maakte in eigen huis een 2-0 achterstand goed en won ’t afsluitende derde duel met 5-2. Hoewel het al de 93e zege van dit seizoen was en niemand er ook maar een seconde aan twijfelt dat binnenkort de divisietitel gevierd mag worden, was het toch een bijzondere zege. Deze stelde namelijk het ticket voor de play-offs definitief veilig. De Braves waren daarmee de eerste ploeg die zich verzekerde van het postseason.


ATLANTA BRAVES WINNEN ZESDE DIVISIETITEL OP RIJ

Een paar dagen na die heugelijke dag tegen de Pirates was het opnieuw feest voor de Braves. Om nu al beslag te leggen op hun zesde titel op rij in de NL East moesten ze drie van de vier wedstrijden in Philadelphia winnen. En zo geschiedde. Eenvoudig ging het zeker niet, want twee keer waren er extra innings nodig. De 4-1 overwinning van woensdag maakte echter dat de Braves niet meer te achterhalen waren in hun eigen divisie. Met nog 16 wedstrijden te gaan, werd het gat met naaste belager Philadelphia Phillies 17 gewonnen wedstrijden.

Waar de ploeg van manager Brian Snitker in 2022 slechts 9 dagen koploper was in de NL East, daar lieten de Braves er dit seizoen geen twijfel over bestaan wie de beste was. Met een line-up waarin zeven spelers minimaal 20 homeruns hebben, vier daarvan tenminste 30 en Matt Olson zelfs 51 domineerde Atlanta deze divisie vanaf de start. Al dit geweld aan slag is indrukwekkend, maar minstens zo imposant is dat ze nu al op 96 overwinningen staan terwijl ze ’t grotendeels zonder Max Fried en Kyle Wright moesten stellen. De twee beste pitchers.

Het is voor deze franchise de 23e divisietitel in totaal en daarmee zijn ze koploper in Major League Baseball. Hoewel ze de laatste twee weken iets anders zullen benaderen nu de druk weg is, zijn de resterende wedstrijden nog wel degelijk belangrijk. De Braves zullen gedurende de gehele play-offs het thuisvoordeel willen hebben en daarvoor moeten ze het beste record in de majors bezitten. Voorlopig hebben ze een voorsprong van 5 gewonnen wedstrijden op de Orioles, die momenteel op 91 zeges staan.


DOUBLE-RECORD VOOR FREEMAN

Tegen de Washington Nationals sloeg Freddie Freeman alweer zijn 53ste double van het seizoen. Dat maakt van hem niet alleen de leider van Major League Baseball, ook verbrak hij daarmee een Los Angeles Dodgers record. Nog nooit sloeg iemand in het wit en blauw zoveel doubles in één seizoen. Dat hield in dat Johnny Frederick zijn record kwijt is. Al sinds 1929 had hij dat record in handen, maar Freeman passeerde hem dus. Het is niet de eerste keer dat de eerstehonkman zovaak op het tweede honk eindigde. Vorig seizoen had hij al 47 doubles, maar dit jaar doet hij er nog eens een schepje bovenop.

Zestig is het magische getal als het gaat om doubles. Slechts zes spelers haalden dat pas in de geschiedenis van MLB. Het aantal waarop Freeman nu staat plaatst hem al als 33ste op de all-time lijst. 24 spelers sloegen 55 doubles, er zijn er slechts tien met 58 en dus slechts zes met een seizoen waarin zij zestig of meer doubles sloegen. Voor de laatste keer dat het getal zestig werd gehaald moeten wij ook weer een stuk terug in de geschiedenis.

In 1936 sloegen zowel Joe Medwick (64) en Charlie Gehringer (60) zestig doubles in één seizoen. Het record van doubles staat nog altijd op naam van Earl Webb. Hij sloeg in in 1931, 67 doubles. Freeman ligt op dit moment op koers voor 61 doubles. Mocht hij toch nog exceptionele vorm vinden kan hij misschien gaan ruiken aan het record van Webb. In ieder geval is het een interesante race om tot het einde van het seizoen in de gaten te houden.


NUMMER 50 VOOR OLSON

Nog meer Atlanta Braves nieuws. Matt Olson werd door een homerun tegen de Philadelphia Phillies de eerste speler dit seizoen met vijftig homeruns. Hij is daarmee leider van Major League Baseball, maar de halve centurion is wel meer dan dat. Al eerder viel de naam, maar Andruw Jones is nog altijd recordhouder als het gaat om homeruns bij de Atlanta Braves. In 2005 sloeg hij 51 homeruns, maar deze week kreeg hij gezelschap van Matt Olson. In Philadelphia, daar waar Jones zijn vijftigste sloeg, timmerde Olson deze week ook nummer 51 de tribunes in.

Het is pas de zevende keer sinds 2010 dat een speler vijftig homeruns of meer sloeg in één seizoen. Aaron Judge tekende voor twee van de zes overige seizoenen, waardoor Olson zichzelf bij een zeer exclusieve club voegde. Met nog achttien wedstrijden te gaan voor de Atlanta Braves ziet het er naar uit dat het record van Jones gaat sneuvelen. Waar en wanneer Olson dat gaat doen zal afwachten worden.


BETTS BLIJFT VERBAZEN

Mookie Betts heeft tot nu toe een geweldig seizoen. Afgelopen maand werd hij bekroond met de Player of the Month award, maar eigenlijk geeft hem dat niet genoeg credits. Hij slaat dit seizoen vanuit de eerste positie in de slagvolgorde en binnen die positie begeeft hij zich nu in een positie waar nog niet veel spelers zich hebben begeven. Tegen de San Diego Padres sloeg hij alweer zijn twaalfde leadoff homerun van het seizoen en de 48ste uit zijn carrière.

Daarmee moet hij alleen nog Alfonso Soriano voor zich laten. Hij sloeg in 2003 namens de New York Yankees dertien homeruns vanuit de eerste positie van de slagvolgorde en sindsdien kwam niemand meer dichtbij. Tot nu, want Betts heeft grote kans om op gelijke hoogte te komen en misschien wel voorbij de Dominicaan te gaan. De Dodgers spelen nog negentien wedstrijden dit seizoen, dus het zou zomaar kunnen gebeuren.

Tevens pakte Betts ook de vijfde positie op de all-time ranglijst. Hij staat nu gelijk met Ian Kinsler. De homerun tegen de San Diego Padres was zijn 39ste homerun van het seizoen. Daarmee heeft de 30-jarige midvelder nog maar één homerun nodig om de veertig homeruns aan te tikken. Dat deed hij nog niet eerder in zijn geweldige carrière en dus heeft hij nog iets naar uit te kijken in de laatste drie weken van het reguliere seizoen.

Ook was de homerun tegen de Padres zijn honderste RBI van het seizoen. Daarmee werd hij pas de derde speler in de American- of National League die in één seizoen de honder RBI haalde vanuit de eerste positie van de slagvolgorde. Hij sloeg in dezelfde wedstrijd nog eens drie RBI, waarmee zijn seizoenstotaal op 103 staat. Datzelfde aantal sloeg Charlie Blackmon in 2017 en dat is nog altijd het record vanuit positie één. Het is dus niet de vraag of, maar wanneer zijn record door Mookie Betts gebroken gaat worden.


MARINERS HALEN DONALDSON TERUG NAAR DE MAJORS

‘The Bringer of Rain’ is terug in de majors. Josh Donaldson tekende op 31 augustus een Minor League contract bij de Milwaukee Brewers en speelde sindsdien bij de Nashville Sounds in Triple-A. Het was geen gelukkig seizoen voor Donaldson bij de New York Yankees. Hij was voor grote delen van het seizoen uitgeschakeld door blessures aan zijn hamstring en kuit en wanneer hij speelde had hij slechts een slaggemiddelde van .142. Donaldson noteerde vijftien hits voor de Bronx Bombers en tien daarvan eindigde als homerun. In Triple-A hervond hij zichzelf nog niet helemaal. In zeventien slagbeurten sloeg hij drie hits en twee daarvan waren homeruns.

Toch besloten de Brewers de 37-jarige voormalige American League Most Valuable Player op te roepen. In de eerste wedstrijd van de series tegen de Miami Marlins werd hij meteen op de proef gesteld door Craig Counsell. Donaldson startte op zijn vertrouwde derde honk en sloeg als vijfde in de slagvolgorde.

Succesvol was hij ook in zijn vier slagbeurten, want zijn eerste hit als lid van de Milwaukee Brewers organisatie was een RBI-single. Verder scoorde hij zelf ook nog een run, kwam hij op de honken met een vrije loop en kreeg hij een strikeout om zijn oren. De Brewers zijn nog altijd op koers om de divisietitel te winnen en daarmee kan Donaldson misschien nog iets maken van zijn tot nu toe dramatische seizoen.


TREA TURNING HEADS

De Phillies moesten deze week drie keer buigen voor de Atlanta Braves, maar in de wildcard-race staat de regerend kampioen van de National League er nog altijd uitstekend voor. Dat hebben ze niet in de laatste plaats te danken aan Trea Turner. De 30-jarige infielder is met name de laatste weken spectaculair met 11 homeruns in zijn laatste 14 wedstrijden. In diezelfde periode sloeg Turner ook nog eens 24 runs over de thuisplaat.

Die long balls zijn indrukwekkend, maar voor Turner kan het nog mooier worden. Hij staat namelijk op het punt om geschiedenis te schrijven. Met nog ruim twee weken te gaan in het reguliere seizoen staat de rappe infielder op 27 gestolen honken uit 27 pogingen. Weet hij dit foutloze record vast te houden tot het einde van dit seizoen dan neemt hij Chase Utley diens record af. In 2009 wist Utley 23 keer een honk te stelen zonder daarbij gepakt te worden.

Coverfoto: Mark J. Terrill

NFL Previews 2023: Week 2

0

Na een openingsronde waarin enkele topteams hun wedstrijden of belangrijkste spelers verloren, is het alweer tijd voor Week 2. Teams zullen hun goede start willen voortzetten, of juist de neuzen de goede kant op krijgen. Er staan een aantal interessante wedstrijden op het programma. Lees hier de voorspellingen van SportAmerika!

Minnesota Vikings (0-1) @ Philadelphia Eagles (1-0)

Lincoln Financial Field | Donderdagnacht | 02.15

De Vikings verloren redelijk verrassend hun eerste wedstrijd van het seizoen van de lager ingeschatte Tampa Bay Buccaneers. Uitblinker was Justin Jefferson, die voor rust al ruim 100 yards bij elkaar ving. Het werd al wel een beetje duidelijk dat bijna alles bij Jefferson vandaag zal moeten komen dit jaar. In de tweede helft ontving hij nog nauwelijks een bal, en stortten de Vikings in. In aanloop naar het lastige duel met de Eagles kent Minnesota lichte blessureproblemen in de offensive line. Garrett Bradburry en Christian Darrisaw zijn beide day-to-day.

De Eagles wonnen van de Patriots, maar het was nog niet zo overtuigend als het vorig jaar meestal was. Jalen Hurts wist zijn receivers moeilijk te vinden. De defense van Philly zag er wel weer stevig uit, met als positieve uitblinker rookie Jalen Carter. De Eagles kennen enkele blessures. Kenneth Gainwell is day-to-day, James Bradberry zit in het concussion protocol en linebacker Nakobe Deans werd op IR geplaatst. Toch is Philly favoriet in dit thuisduel. Voorspelling: Eagles.

Green Bay Packers (1-0) @ Atlanta Falcons (1-0)

Mercedes-Benz Stadium | Zondag| 19.00

De Packers begonnen het tijdperk van Jordan Love overtuigend met een overwinning op de Bears. Het spel van de Packers zag er bij vlagen meer dan degelijk uit, en dat zal vertrouwen geven dat er dit jaar weer meegedaan kan worden in de NFC North. Aaron Jones was uitblinker tegen de Bears, hij liep wel een hamstringblessure op waardoor hij nog onzeker is. Receiver Christian Watson miste de eerste wedstrijd, hij is nog altijd questionable.

De Falcons wonnen, maar overtuigend was het zeker niet. Lichtpuntjes waren rookie Bijan Robinson, die een prachtige touchdown scoorde, en de nieuwe safety Jessie Bates, met 2 intercepties. De talentvolle receivers Drake London en Kyle Pitts werden wederom grotendeels genegeerd tijdens de wedstrijd, ongetwijfeld tot frustratie van veel fantasy-spelers. De Falcons zijn nog grotendeels fit, manusje-van-alles Cordarelle Paterson en Jeff Okudah zijn questionable. Het treffen tussen de Packers en de Falcons zal voor Green Bay de goede kant opvallen. Voorspelling: Packers.

Las Vegas Raiders (1-0) @ Buffalo Bills (0-1)

Highmark Stadium | Zondag| 19.00

De Raiders wonnen een oninteressant potje van de Broncos. Het spel van Jimmy Garoppolo zal de burger moed geven in Las Vegas. Hij deed geen bijzondere dingen maar maakte ook weinig fouten. Op deze manier kunnen de Raiders dit jaar hun potjes zeker winnen. Uit het treffen met de Broncos kwam Jacobi Meyers met een lichte concussion, waardoor hij in het protocol zit. Chandler Jones is ook questionable, maar hij ligt in de clinch met de Raiders.

De Bills verloren een veelbesproken wedstrijd van de Jets. Ondanks dat New York bijna de volledige wedstrijd met Zach Wilson speelden, wist Buffalo niet te winnen. Josh Allen kende een zeer moeizame MNF, met drie onbegrijpelijke intercepties. Als de Bills dit jaar mee willen doen, moet er tegen de Raiders uit een ander vaatje getapt worden. Positief puntje uit de nederlaag is dat de Bills zonder kleerscheuren uit de wedstrijd kwamen. Von Miller wordt nog altijd gemist. Tegen de Raiders zal Buffalo hun eerste zege halen. Voorspelling: Bills.

Baltimore Ravens (1-0) @ Cincinnati Bengals (0-1)

Paycor Stadium | Zondag| 19.00

De Ravens wonnen vrij eenvoudig van de Texans, maar daar ging het afgelopen week weinig over in Baltimore. Voor de zoveelste jaargang op rij is Baltimore getroffen door het blessurespook. J.K. Dobbins is de rest van het seizoen uitgeschakeld met een kapotte achillespees. Ook Marcus Williams gaat week 2 missen. Mark Andrews miste week 1 en is nog questionable. In de offensive line zijn Ronnie Stanley en Tyler Linderbaum onzeker voor het treffen met Cincinnati. Genoeg reden tot zorgen voor John Harbaugh.

De Bengals waren kansloos tegen de Browns. Met name de offense, waar normaal gesproken vuurwerk van verwacht mag worden, kwam totaal niet los. 0 touchdowns, 1 field goal, was de magere oogst van de bestbetaalde speler in de NFL, Joe Burrow. Het is nog niet meteen reden om in paniek te raken in Cincinnati. Burrow miste de gehele voorbereiding en de Browns hebben nu eenmaal een sterke verdediging. De Bengals kwamen wel zonder blessures uit het treffen. Nu gaan ze tegen de gehavende AFC North-rivaal uit Baltimore orde op zaken stellen. Voorspelling: Bengals.

Seattle Seahawks (0-1) @ Detroit Lions (1-0)

Ford Field | Zondag| 19.00

De Seahawks presteerden vorig jaar boven verwachting, maar werden in week 1 door de Rams met beide benen op aarde gezet. Met name de tweede helft was er een om te vergeten voor Geno Smith en de zijnen. Uit de wedstrijd kwamen O-liners Charles Cross en Abraham Lucas niet geheel okselfris terug. Daarom tekende Seattle de veteraan Jason Peters. De Seahawks zullen verder hopen dat safety Jamal Adams terugkeert na al zijn blessureleed.

De Lions wonnen de eerste wedstrijd van de Chiefs. Dat de Chiefs twee sleutelspelers misten, zal niemand in Detroit interesseren. Dit jaar willen de Lions mee gaan doen in de NFC, en dit is een goede eerste stap. Jared Goff viel op met meer dan degelijk spel. Als de voormalige #1 pick zo blijft spelen, kan hij Detroit ver brengen. De Lions kwamen zonder noemenswaardige blessures uit het treffen met KC en gaan hun goede vorm voortzetten tegen de Seahawks. Voorspelling: Lions.

Indianapolis Colts (0-1) @ Houston Texans (0-1)

NRG Stadium | Zondag| 19.00

Van de Colts verwacht men dit jaar weinig. Afgelopen zondag verloor Indianapolis van divisieconcurrent Jackonsville. Men zal wel tevreden terugkijken op het debuut van Anthony Richardson. Foutloos was het zeker niet, maar de rookie liet bij vlagen zien dat hij veel potentie heeft. De aankomende pot tegen de Texans zal Richardson veel met zijn benen moeten laten zien. De running backs Jonathan Taylor en Evan Hull zijn niet beschikbaar en Zach Moss is questionable.

De Texans maakten weinig kans tegen de Ravens. Rookie quarterback C.J. Stroud oogde onwennig, hoewel dat niks hoeft te zeggen in zijn allereerste wedstrijd. Edge rusher Will Anderson liet al wel mooie dingen zien, aan hem kan Texas veel pret gaan beleven. Het treffen tussen de Colts en Texans zal niet de beste wedstrijd van Week 2 worden, maar het gaat interessant zijn om Richardson en Stroud in dezelfde wedstrijd aan het werk te zien. De Colts gaan aan het langste eind trekken. Voorspelling: Colts.

Kansas City Chiefs (0-1) @ Jacksonville Jaguars (1-0)

EverBank Stadium | Zondag| 19.00

De Chiefs kenden een valse start tegen de Lions zonder Chris Jones en Travis Kelce. Jones is in ieder geval terug voor week 2 nu zijn nieuwe contract geregeld is, Kelce is op de goede weg terug. Er is na week 1 geen enkele reden voor paniek bij de Chiefs, de wedstrijd had zelfs gewonnen kunnen worden als Kadarius Toney in staat was tot een bal vangen. Buiten Kelce om kent KC geen noemenswaardige blessures.

De Jaguars wonnen wel in week 1, van de Colts. Met name het spel van Calvin Ridley zal men goed doen. Hij moet de #1 receiver zijn van Trevor Lawrence dit jaar. Het algehele spel van Jacksonville was nog niet foutloos, maar dat dat tegenwoordig niet meer nodig is voor een overwinning tekent de groei van de Jaguars. Jacksonville is bijna helemaal fit, OL Brandon Scherff is nog questionable. Afgelopen jaar verloren de Jaguars van nipt van de Chiefs in de play-offs. Dit jaar zal deze wedstrijd dezelfde winnaar kennen. Voorspelling: Chiefs.

Chicago Bears (0-1) @ Tampa Bay Buccaneers (1-0)

Raymond James Stadium | Zondag| 19.00

Men hoopte in Chicago zo dat er eindelijk gewonnen zou worden van de Packers zonder Aaron Rodgers. Ze kwamen bedrogen uit. Het spel van de Bears was niet om over naar huis te schrijven. Justin Fields moest weer veel met zijn benen oplossen, de nieuwe receiver D.J. Moore werd niet veel gevonden. In week 2 moet het spel enorm verbeteren als men het niet weer een troosteloos seizoen wil laten worden.

De Bucs verrasten velen in week 1. Baker Mayfield speelde tegen de Vikings niet de sterren van de hemel, maar hij was redelijk foutloos en toonde zijn winnaarsmentaliteit. Ook de defense van Tampa Bay liet zien dat het nog steeds een talenvolle unit is. Met name Devin White speelde uitstekend. Veteraan Lavonte David is met een concussion questionable voor week 2. Misschien gaat Tampa Bay niet zo laag eindigen als velen verwachtten aan het begin van dit seizoen. Tegen de Bears kunnen ze zomaar op 2-0 komen. Voorspelling: Buccaneers.

Los Angeles Chargers (0-1) @ Tennessee Titans (0-1)

Nissan Stadium | Zondag| 19.00

De Chargers trokken nipt aan het kortste eind in een shootout met de Dolphins. Aanvallend zag het er prima uit, defensief was het spel matig. De Chargers wisten tegen een matige O-line 0 sacks te produceren, terwijl Joey Bosa en Khalil Mack beide op het veld stonden. Het seizoen is nog lang, maar als dit soort potjes steeds verloren worden, gaat LA het lastig krijgen om eindelijk over the hump te komen. Austin Ekeler is questionable voor week 2. Justin Herbert zal hopen op zijn aanwezigheid.

De Titans verloren nipt van de Saints in een hele slechte wedstrijd. Verdedigend liet Tennessee goede dingen zien, onder leiding van onder andere Jeffery Simmons. Aanvallend was het in ieder geval niet best. Ryan Tannehill kreeg weinig gedaan, Derrick Henry kwam moeizaam los. De Titans lijken voor een seizoen in de midddelmaat te staan. De thuiswedstrijd tegen LA wordt ook een pittige opgave. Voorspelling: Chargers.

New York Giants (0-1) @ Arizona Cardinals (0-1)

State Farm Stadium | Zondag| 22.05

De Giants moeten zich herstellen van een totale veegpartij tegen de Cowboys. Er ging aanvallend gezien helemaal niks goed. Met name het dramatische spel van de OL, onder andere van first round pick Evan Neal, met Brian Daboll enorme zorgen baren. Tot overmaat van ramp is de enige goed spelende offensive line speler van afgelopen weekend, Andrew Thomas, questionable voor week 2.

De Cardinals zijn een goede tegenstander voor NY om zich te herpakken. In Arizona verwacht niemand iets. Afgelopen week verloren de Cardinals dan ook van Washington. Toch wist Arizona nog redelijk mee te komen voor een lange periode. Maar, met Joshua Dobbs als quarterback gaan er zeer weinig wedstrijden gewonnen worden dit jaar. De Giants trekken deze pot daarom naar zich toe. Voorspelling: Giants.

San Francisco 49ers (1-0) @ Los Angeles Rams (1-0)

SoFi Stadium | Zondag| 22.05

De 49ers en Brock Purdy begonnen het nieuwe seizoen zoals het vorige reguliere seizoen eindige: verdedigend ijzersterk en aanvallend meer dan degelijk. De defense van de 49ers vloog weer ouderwets over het veld tegen de Steelers. Aanvallend was Purdy bijna foutloos en speelde Brandon Aiyuk een dijk van een wedstrijd. De 49ers lieten zich meteen zien als wederom een favoriet in de NFC.

Ze reizen af naar LA om het daar op te nemen tegen een van de verrassingen van week 1. De Rams wonnen van de Seahawks en dit ging op een vrij overtuigende manier. Matthew Stafford moest het doen zonder Cooper Kupp, maar wist zijn andere receivers prima te vinden. Van LA had men weinig verwachtingen, maar misschien kunnen de mannen van Sean McVay dit jaar meer voor elkaar krijgen dan gedacht. In de 49ers gaan ze alleen een tegenstander treffen van een heel ander formaat. Voorspelling: 49ers.

New York Jets (1-0) @ Dallas Cowboys (1-0)

AT&T Stadium | Zondag| 22.25

De Jets wonnen, maar verloren ook. Aaron Rodgers gaat dit jaar geen snap meer spelen vanwege zijn achillesblessure. Dat is zonde, want tegen de Bills was de potentie van dit team te zien. Aanvallend lieten Breece Hall en Garrett Wilson zien dat ze in hun tweede jaar geen gas terug gaan nemen en de defense is een van de beste units in de NFL. Helaas voor Jets fans is Zach Wilson vanaf week 2 QB1. Toch is dit Jets-team van een dusdanig niveau dat ze ongetwijfeld hun wedstrijdjes nog wel gaan winnen dit jaar.

De Cowboys waren misschien wel het beste team van week 1. Met name de defense veegde totaal de vloer aan met de Giants. De Cowboys willen dit jaar eindelijk weer eens succes halen, en na week 1 lijken veel puzzelstukjes op de juiste plek te liggen. Een van de grote vraagtekens is hoe ver Dak Prescott dit team kan brengen. Tegen de ijzersterke defense van New York gaan we het begin van een antwoord zien op deze vraag. Voorspelling: Cowboys.

Washington Commanders (1-0) @ Denver Broncos (0-1)

Empower Field at Mile High | Zondag| 22.25

De Commanders versloegen het minste team uit de NFL in de Cardinals, maar echt overtuigend was het niet. Sam Howell liet in zijn tweede career start aardige dingen zien, maar foutloos was het nog zeker niet. Verdedigend was Washington aardig, maar voor die unit zit er meer in. Voor week 2 is Chase Young vooralsnog questionable.

De Broncos begonnen hun eerste wedstrijd onder Sean Payton spectaculair met een (helaas afgekeurde) onside kick. De rest van het spel was helaas een stuk minder vrolijkmakend. Russell Wilson speelde een degelijke wedstrijd zonder echte fouten. Het moet men in Denver dan zorgen baren dat hij alsnog de wedstrijd niet weet te winnen voor Denver, want Las Vegas is gewoon tegenstander van wereldformaat. Tegen Washington moet Denver het waarschijnlijk zonder Greg Dulcich en Jerry Jeudy doen. Wij voorspellen dat ze het thuisvoordeel pakken en de wedstrijd winnen. Voorspelling: Broncos.

Miami Dolphins (1-0) @ New England Patriots (0-1)

Gillete Stadium | Zondagnacht| 02.20

Lang leve de terugkeer van Tua Tagovailoa! Met de QB1 under center was het aanvallende geweld van de Dolphins in volle kracht terug. Hij en met name Tyreek Hill waren niet te stoppen door de Chargers. Nog meer goed nieuws voor (de gezondheid van) Tua: hij werd niet gesackt. De defense van Miami liet wel steken vallen, maar dat mocht niet baten voor de eerste overwinning van het seizoen. Het is nog onzeker of de OL in week 2 wel kan beschikken over LT Terron Armstead.

De Patriots verloren van de Eagles. Nu is verliezen van de Eagles geen schande, maar met name aanvallend hield het allemaal niet over voor New England. Verdedigend stond het wel meer dan redelijk, wat goed nieuws is. De Pats spelen helaas in de sterke AFC East, dus meedoen voor de play-offplekken wordt een lastig verhaal. Tegen een van de divisiegenoten uit Miami gaat New England dan ook naar 0-2 vallen. Voorspelling: Dolphins.

New Orleans Saints (1-0) @ Carolina Panthers (0-1)

Bank of America Stadium | Maandagnacht| 01.15

De Saints staan op 1-0 na een weinig verheffende wedstrijd tegen de Titans. Derk Carr was niet geweldig, maar deed ook geen gekke dingen. Er waren weer vlagen te zien van Michael Thomas, maar het is duidelijk dat hij voorlopig in de pikorde achter Chris Olave staat. Verdedigend stond New Orleans prima.

De Panthers waren vrij kansloos tegen de Falcons en dat moet zorgen baren. Bryce Young had het lastig zonder duidelijke #1 targets. Verdedigend was het een stuk beter, met als uitblinker Brian Burns. Helaas moet Carolina de komende weken Jaycee Horn missen met een stevige hamstringblessure. De offense van de Panthers gaat ook tegen de aardige defense van de Saints een lastige pot tegemoet, waardoor ze naar 0-2 in het seizoen en de divisie gaan. Voorspelling: Saints.

Cleveland Browns (1-0) @ Pittsburgh Steelers (0-1)

Acrisure Stadium | Maandagnacht| 02.15

De Browns defense zorgde ervoor dat Cleveland een verrassend overtuigende overwinning boekte op de Bengals. Met de nieuwe DC Jim Schwartz en de toevoeging van edge rusher Zadarius Smith is de defense van Cleveland ineens van een hoog niveau. Van de talenten van Myles Garrett was iedereen al op de hoogte. Aanvallend was het een stuk minder bij Cleveland. Deshaun Watson had het lastig, mogelijk ook door het weer. Het grote niveauverschil tussen de offense en de defense maakt dat het nog niet duidelijk is hoe ver de Browns kunnen komen.

De Steelers maakten geen kans tegen de 49ers. Verliezen van SF is geen schande, maar aanvallend werd er wel heel weinig klaargespeeld door onder andere Kenny Pickett en Najee Harris. Verdedigend was daar gelukkig T.J. Watt. Hij was weer ouderwets een nachtmerrie voor de OL van de 49ers. De Steelers treffen nu wederom een hele sterke defense in die van de Browns. Wel kunnen zij de aanval van Cleveland weten te ontregelen. Het wordt een interessant potje om te kijken waar deze twee AFC North teams staan. Voorspelling: Browns.


Lees hier en hier de recaps van de zondag van week 1! Onze wekelijkse Power Rankings, vind je hier!

Coverfoto: Elsa/Getty Images