Home Blog Pagina 119

NHL Highlights: Elias Petterson, waanzin in Carolina, hatty’s en heel veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Highlights: Elias Petterson, waanzin in Carolina, hatty’s en heel veel meer!

Goed nieuws voor de Pettersson-fans onder ons, want Petey blijft behouden voor de Vancouver Canucks! Verder komen we in deze Highlights vaak de Central Division tegen, hebben we de nodige hattricks en lijken verschillende clubs hun plannen voor de play-offs in de ijskast te kunnen deponeren. Genoeg te beleven, dus ga er maar eens goed voor zitten!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ELIAS PETTERSSON VERLENGT

Scoren deed Elias Pettersson niet tegen de Anaheim Ducks. Er zat zelfs geen assist voor hem in. En toch waren alle ogen gericht op de vaardige Zweed van de Vancouver Canucks. De nu 25-jarige Pettersson werd door Vancouver als vijfde gekozen tijdens de draft in 2017, legde in 2019 beslag op de Calder Trophy en is inmiddels uitgegroeid tot één van de hoekstenen van de franchise. Vanzelfsprekend is dit het management niet ontgaan en dus kreeg Petey een nieuw, vet contract voorgeschoteld.

Met ingang van het nieuwe seizoen gaat de aanvaller er flink op vooruit. Waar Pettersson nu nog moet rond zien te komen met ruim $ 7.3 miljoen per jaar, daar gaat hij dankzij z’n nieuwe contract $ 11.6 miljoen op jaarbasis verdienen. Pettersson tekende tot de zomer van 2032 en is daarmee na J.T. Miller en Quinn Hughes de derde die langdurig vastligt.

HIGHLIGHTS

FRANK VATRANO vs NEW JERSEY DEVILS

De naam van Frank Vatrano duikt regelmatig op in verschillende trade-geruchten. Niet zelden wordt de Ducks-aanvaller in verband gebracht met de New York Rangers. Afgelopen vrijdag hielp hij – nog in dienst van de Anaheim Ducks – verschillende teams in de Eastern Conference alvast een handje. Met 2 goals, nummers 28 en 29 dit seizoen, sloegen Vatrano en de Ducks een flinke deuk in de postseason-hoop van de New Jersey Devils.

New Jersey loopt, mede door blessures, al bijna het hele seizoen achter de bekende feiten aan. Waar de ploeg vorig seizoen geen enkele moeite had om het vijandelijke doel te vinden, daar haperde het aanvallend ook in Anaheim weer. Aan de SOG lag het niet. Met 55-23 was dit ruimschoots in het voordeel van de Devils. Scorend deden ze echter maar drie keer. En al het gehele seizoen beschikt New Jersey niet over een goalie die punten voor ze pakt. Dat deed Lukas Dostal vrijdag wel voor de Ducks. De jonge Tsjech boekte zijn negende zege van deze jaargang.

Voor de Devils werd het geen gelukkige trip door Californië. Zondag werd, mede door een hattrick van Philip Danault, met 5-1 verloren bij de Kings. Waar ze in Los Angeles nu de Vegas Golden Knights bijna te pakken hebben voor de derde plek in de Pacific, daar wordt het postseason voor de Devils een steeds kleiner wordende stip aan de horizon. De derde plaats in de Metropolitan ligt het meest voor de hand. Momenteel staan de Flyers daar nog en die hebben 7 punten meer.

ALEX OVECHKIN vs PHILADELPHIA FLYERS

Aanvallend is het matig, defensief komen ze niet ver boven de middelmaat uit, maar toch hebben de Washington Capitals nog altijd zicht op de play-offs. Ze bewezen zichzelf vrijdag een goede dienst door thuis de concurrent uit Philadelphia te verslaan. De Flyers weten maar al te goed dat zij voor veel teams een prooi zijn. In de Atlantic Division zijn de kaarten wel zo’n beetje geschud, maar in de Metropolitan azen vier teams op dat plekje van Philly. Met de 5-2 winst deden de Capitals zichzelf, maar ook die andere ploegen dus een groot plezier.

De bezoekers begonnen echter veel beter aan de wedstrijd, maar het was Alex Ovechkin die de aanzet tot de achtervolging gaf in de tweede periode. Met zijn zeventiende van ’t seizoen zorgde Ovi voor aansluiting én snoepte hij al een record van Wayne Gretzky af. Veel stelt deze niet voor, maar in het statistieken-maffe VS werd het toch even benoemd.

De goal van Ovechkin was zijn 245e in de maand maart gemeten over zijn gehele loopbaan. De 38-jarige Rus passeert daarmee The Great One op die lijst. Om het belangrijkste record – het aantal goals – te pakken, heeft Ovechkin nog minimaal 55 treffers nodig. De kans dat hij daarbij nog hulp krijgt van voormalig adjudant Evgeny Kuznetsov is niet groot. De Rus is door de Capitals op waivers gezet nadat hij eerder al opgenomen werd in het Player Assistance Program van de NHL.

DYLAN GUENTHER vs OTTAWA SENATORS

Er leek maar geen eind aan te komen. De Arizona Coyotes verloren de afgelopen weken de ene na de andere wedstrijd en scherpten zelfs het eigen franchiserecord aan. Dat ze op 22 januari de Pittsburgh Penguins versloegen, wist al bijna niemand meer. Na die winstpartij volgden namelijk veertien nederlagen. Slechts twee keer na een overtime. Dat ze hun ambities om de play-offs te halen inmiddels in de ijskast hebben gezet, mag een understatement heten maar tegen de Senators kwam er vrijdag eindelijk een einde aan die vreselijke serie!

De Coyotes moesten er wel diep voor gaan deze avond. En dat had niemand na het eerste kwartier verwacht. Arizona schoot uit de startblokken en had al vlot een comfortabele 3-0 voorsprong. De Senators geven om de haverklap een voorsprong weg, maar blijken ’t kunstje van terugknokken ook zelf te beheersen. Mede dankzij de zestiende van Vladimir Tarasenko kwam Ottawa terug in de wedstrijd. Vergeefse moeite zo bleek achteraf. Dylan Guenther en Matias Maccelli legden in de derde periode de ruim 17.000 fans in Ottawa het zwijgen op: 3-5.

KYLE PALMIERI vs BOSTON BRUINS

Voor de laatste hattrick van Kyle Palmiere moesten we terug naar het vorige decennium. Op 30 oktober 2019 – nog in dienst van de Devils – prikte Palmieri er drie binnen tegen de Tampa Bay Lightning. De franchise die veel later dat seizoen de Stanley Cup zou winnen. Afgelopen zaterdag was het opnieuw drie keer raak voor de inmiddels 33-jarige aanvaller. Palmieri draagt nu het shirt van de New York Islanders en met die club denkt hij nog altijd de play-offs te kunnen halen.

Als de manschappen van Patrick Roy vaker het niveau kunnen halen van deze wedstrijd tegen Boston is dat ook nog zeker een optie. De Islanders namen al in de eerste periode afstand van de Bruins. Dit allemaal dankzij de natty hatty van Palmieri. De routinier scoorde in een tijdsbestek van 9 minuten drie goals. Met de Isles versloeg hij de Bruins met 5-1. Om beslag te kunnen leggen op een wildcard moeten ze nog 6 punten overbruggen naar de Tampa Bay Lightning. De Bolts hebben echter wel drie wedstrijden meer gespeeld.

Door de nederlaag op Long Island moeten de Bruins de koppositie in de Atlantic nu aan de Panthers laten. Florida zette zaterdag in Detroit de Red Wings op hun plek met een overtuigende 4-0 overwinning.

CODY GLASS vs COLORADO AVALANCHE

In Nashville maken ze serieus werk van de play-offs. In de Central Division zijn zij achter de Grote Drie voorlopig even de beste van de rest. Al kunnen we er ook over discussiëren of het niet de Grote Vier betreft in die divisie. Er staat momenteel namelijk geen maat op de Nashville Predators. De ploeg van Andrew Brunette boekte zaterdag de achtste overwinning op rij en gaf meteen een visitekaartje af. In eigen huis werden de Colorado Avalanche namelijk met 5-1 weggespeeld.

De Preds kwamen daardoor op 72 punten en kunnen met een gerust hart de komende weken tegemoet gaan. Hoewel de Blues twee duels minder gespeeld hebben, is een gat van 7 punten best comfortabel. Zeker als je zo in vorm bent als Nashville momenteel. Als dan ook nog eens iemand als Cody Glass voor doelpunten gaat zorgen, is er helemaal geen houden meer aan.

Glass was in 2017 de allereerste draft pick (sixth-overall) in de historie van de Golden Knights, maar twee jaar geleden belandde hij in Nashville. De 24-jarige centre heeft vooralsnog moeite om de verwachtingen waar te maken, maar mogelijk helpt zijn eerste NHL-hattrick hem een eind op weg.

CASEY MITTELSTADT vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Het worden bijzonder interessante dagen in Buffalo. De Sabres lijken te laat in gang geschoten om nog aanspraak te kunnen maken op de play-offs, maar indrukwekkend was het wel wat ze lieten zien tegen de Golden Knights. Toch zal de aandacht zich deze week voornamelijk richten op de trade deadline. General manager Kevyn Adams heeft een hoop jonge sterkhouders langdurig vastgelegd, maar één naam ontbreekt op dat lijstje.

Hoewel de aanval van Buffalo dit seizoen veelvuldig hapert, is de 25-jarige Casey Mittelstadt bezig aan een prima jaargang. Zaterdag tegen Vegas scoorde hij zijn veertiende van dit seizoen en daarmee is hij nog maar één goal verwijderd van zijn personal best. Aangezien hij RFA is over een paar maanden heeft Buffalo de regie, maar kan een trade ook erg aantrekkelijk zijn. Voorlopig is Mittelstadt nog een Sabre en op jacht naar een wildcard.

De 7-2 overwinning op Vegas was de vijfde zege in de laatste zes wedstrijden. Een knappe tussensprint, maar waarschijnlijk te laat – het verschil is 10 punten – om serieus kans op ’t postseason te maken. De 4-2 nederlaag tegen Winnipeg zondag hielp de zaak van de Sabres ook niet.

NAZEM KADRI vs PITTSBURGH PENGUINS

Zaterdagavond draaide het in Calgary eens niet om op handen zijnde trades. Of een Jacob Markstrom die niet blij was met het loslippige management van de Flames. Nee, het draaide deze zaterdag om een illustere voorganger van Markstrom. Miika Kiprusoff werd in 1995 gedraft door de Sharks, debuteerde daar ook in de NHL, maar werd groot in Calgary. De Finse goalie verdedigde negen seizoenen het doel van de Flames, won één keer de Vezina en eindigde daarnaast nog drie keer in de top 3 van die verkiezing voor beste goalie.

Zaterdag eerde de franchise hun voormalig sluitpost door zijn rugnummer 34 naar de nok van de Scotiabank Saddledome te hijsen. Kiprusoff is daarmee de vierde speler in de geschiedenis van deze franchise die deze eer te beurt valt. Lanny McDonald (rugnummer 9), Jarome Iginla (12) en Mike Vernon (30) gingen Kipper voor. De goalie is daarnaast de zevende Fin in de NHL wiens rugnummer met pensioen gaat.

Tijdens de wedstrijd die volgde, werd Kiprusoff onbewust opnieuw soort van geëerd. De Fin bekeek vanuit de skybox de wedstrijd tegen de Penguins en zag hoe de Flames voor de vijfde keer op rij wonnen. De thuisploeg kwam de eerste NHL-goal van Jonathan Gruden, een 0-2 en 1-3 achterstand te boven om in de laatste minuut toe te slaan. Yegor Sharangovich was de grote man met 2 goals, maar met een beauty stal Nazem Kadri de show.

Met de nederlagen in Calgary en een dag later in Edmonton (1-6) bewezen de Penguins zich geen goede dienst in de strijd om de playoff-tickets. Hun achterstand op de wildcards bedraagt nog altijd 10 punten.

KIRILL KAPRIZOV vs SAN JOSE SHARKS

Een losing streak komt altijd ongelegen voor contenders, maar als de concurrentie uitgerekend tijdens jouw dip een aantal overwinningen aan elkaar knoopt, wordt het wel heel erg vervelend. Dit is ’t geval bij de Minnesota Wild. Ze waren ontzettend goed bezig in The State of Hockey de laatste tijd, hadden een wildcard voor het grijpen, maar drie nederlagen op rij en een sterke fase van wat concurrenten laat Minnesota weer van voor af aan beginnen.

De Predators zijn in gang geschoten, de Kings hebben het weer op de heupen en de aanval van de Wild zwijgt in alle toonaarden. Tot zondagavond. Ja, ze hadden het heel lastig tegen San Jose – dat een dag eerder Dallas al tot een SO dwong – maar niet voor het eerst maakte Kirill Kaprizov het verschil. De Rus scoorde alweer zijn derde hattrick van dit kalenderjaar en tikte en passant de 300 punten aan. Kirill The Thrill had daar slechts 258 wedstrijden voor nodig.

Slechts vier nog actieve spelers deden dit sneller. Dat Sidney Crosby (219 wedstrijden), Alex Ovechkin (237), Connor McDavid (240) en Evgeni Malkin (24) op dit lijstje staan, zal niemand verbazen.

GOALIE OF THE WEEK

JUUSE SAROS (NASHVILLE PREDATORS)

Zoals gezegd veranderde alles wat Nashville de voorbije week aanraakte spreekwoordelijk in goud. Naast Roman Josi komt ook onze goalie van de week uit Tennessee. Juuse Saros was foutloos deze week. De Fin noteerde een 3-0-0 record, een 1.00 GAA en een .965 sv%. Hoewel hij zijn seizoen stats hiermee op “slechts” 2.82 GAA en .908 sv% brengt, is vooral zijn wederopstanding van zijn impasse een dikke shoutout waard.

De voorbije weken viel de naam van Saros geregeld in de trade wandelgangen, maar heeft met name GM Barry Trotz gezien zijn recente prestaties laten weten, dat er geen trade voor de goalie meer in de pipeline zit. Bovendien heeft Saros een $5 miljoen dollar cap hit én ligt hij tot en met het seizoen 2024 – 2025 vast, wat een eventuele trade niet aantrekkelijker maakt.

Met name in de “Wildcard battle” tussen Nashville en Minnesota Wild was de Finse goalie lights out. Hoewel de groenhemden 34 schoten noteerden, passeerden ze Saros slechts éénmaal. De playoffs beginnen pas over anderhalve maand, maar in de huidige vorm zijn zowel Juuse Saros als Nashville Predators een hele vervelende klant.

PLAYER(S) OF THE WEEK

JOSH MORRISEY (WINNIPEG JETS) & ROMAN JOSI (NASHVILLE PREDATORS)

Deze week zijn de categorieën van de week volledig Central Division georiënteerd. Waar de voorbije weken vooral de forwards aan bod kwamen in de Player of the Week, zoeken we het deze week op de blue-line. De prestaties van beide heren vielen dusdanig op, dat er bij hoge uitzondering zelfs plek is voor twee Players of the Week. Josh Morrisey en Roman Josi zijn al sinds jaar en dag bepalende blue-liners in de NHL. Morrisey in het blauw van Winnipeg, Josi in het geel van Nashville. Pakt ment de rankings van de voorbije week erbij, dan prijken de namen van beide heren pontificaal bovenaan de NHL-rankings.

Beide franchises zaten voorafgaand aan het seizoen in hetzelfde schuitje: Kruispunt. Waar Winnipeg Jets een groot vraagteken was met het vertrek van Pierre-Luc Dubois naar Los Angeles, trade-geruchten rond Connor Hellebuyck en een Front Office dat op twee gedachtes hinkte, was het vraagteken in Tennessee wellicht nog groter.

De franchise zwaaide aan het einde van het reguliere seizoen John Hynes uit als head coach en verving Barry Trotz long-life GM David Poile reeds in maart. Ondanks de toevoeging van onder meer Ryan O’Reilly – die na zijn avontuur in Toronto wat meer in de luwte actief wilde zijn – gaven de analisten en media de geelhemden weinig kans op een wildcardticket.

BLUE-LINERS BOPPE

De afgelopen week bewezen Winnipeg en Nashville echter dat er serieus rekening met ze gehouden dient te worden. Met name de 5-3 overwinning van Winnipeg op Carolina Hurricanes (verderop onze Game of the Week) liet er in Canada geen twijfel over bestaan dat de Jets klaar zijn voor een run in de playoffs. Rick Bowness maakte in de All-Star Break wat tweakjes in zijn line-up en tactiek en sindsdien zijn de Jets op de brommer gesprongen. Met name de two-way game van Morrisey is hierdoor sterk verbeterd, resulterend in een weekaantal van tien punten (één goal, negen assists).

Roman Josi op zijn beurt – met in principe het hele roster van Nashville – zijn helemaal en fuego. De manschappen van Andrew Brunette staan op het moment van schrijven op een win streak van acht wedstrijden en slaan een serieus gat tussen de concurrenten in de Central Division. De laatste keer dat Nashville minimaal zes wedstrijden op rij wonnen, was John Hynes als head coach nog nat achter de oren op de bank.

De Zwitser groeit de laatste wedstrijden weer uit tot een blue-liner van Norris Trophy statuur en noteerde back-to-back minimaal drie punten en was zijn assist in de wedstrijd tegen Colorado Avalanche alweer zijn vijfde punt op rij. Bovendien is hij zijn seizoenstotaal van het vorige seizoen (59) reeds voorbij, met nog minimaal twintig wedstrijden voor de boeg.

GAME OF THE WEEK

WINNIPEG JETS – CAROLINA HURRICANES (5-3)

De voorbije jaren hebben we het op zowel de site, als in onze podcast veelvuldig gehad over wedstrijden in de categorie ‘reclame voor de sport’. Afgelopen weekend werden we meerdere malen op dit heugelijke feit getrakteerd. Zo was er de “play-off match” tussen New York Rangers en Toronto Maple Leafs (3-4 SO), werd Vegas Golden Knights vakkundig de oren gewassen door Buffalo Sabres (2-7), maar kiezen we zonder twijfel het onderonsje tussen Winnipeg Jets en Carolina Hurricanes als Game of the Week.

Veertig minuten. Veertig minuten lang had Carolina de ploeg van Rick Bowness in een figuurlijke houdgreep. Met name in de tweede periode was er geen houden aan. Middels goals van Martin Necas, Teuvo Teravainen en Sebastian Aho leek er geen vuiltje aan de lucht en stond er een dik verdiende 3-0 voorsprong op de borden.

Wellicht dat er wat peper in de thee was gestrooid, maar de laatste twintig minuten was een lust voor het (Winnipeg) oog. De Canadezen drukten het gaspedaal volledig in en namen geen seconde gas terug. Kyle Connor bracht de eerste treffer op de borden en binnen vijf minuten trokken Nino Niederreiter en Mark Scheifele de stand reeds in evenwicht. Aanwinst Sean Monahan maakte de remontada compleet en de empty-netter van Niederreiter bracht aan alle twijfel een einde.

Op adem komen was er niet bij, want na het laatste eindsignaal vielen de fans naadloos in de demonstratie van Florida Panthers tegen Detroit Red Wings (4-0). Reclame voor de sport.

Cover photo: Jeff Vinnick

NHL Weekly: Tanev naar Dallas, Lyubushkin een Leaf, McDavid kan het nog en meer

Hans Mulder
-
0
NHL Weekly: Tanev naar Dallas, Lyubushkin een Leaf, McDavid kan het nog en meer

Met nog een week te gaan richting de trade deadline, die we bij SportAmerika volgende week vrijdag uitvoerig gaan behandelen, viel deze week het eerste dominosteentje. Chris Tanev maakt het seizoen namelijk af bij de Dallas Stars. Collega-blueliner Ilya Lyubushkin veranderde eveneens van werkgever en we verwachten nog wel veel meer zaken de komende dagen. Ook wat betreft de play-offs blijft het spannend in de NHL. Ook dat hebben we in deze Weekly allemaal voor je op een rijtje gezet!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

METROPOLITAN DIVISION

FLYERS BLIJVEN RAADSEL RICHTING TRADE DEADLINE

De Philadelphia Flyers zouden sellers zijn tijdens de komende trade deadline. Daar was iedereen het wel over eens. Ook GM Daniel Briere wond er in september en oktober geen doekjes om. Zijn franchise zit in een rebuild. Maar wat komt er van die plannen terecht als het team op het ijs veel en veel beter presteert dan iedereen ook maar enigszins voor mogelijk had gehouden? Het is heel simpel om uitverkoop te houden als je ergens onderaan in je divisie bungelt, maar welk signaal geef je af aan spelers die ’t hele jaar al knokken voor een plek in het postseason en vervolgens een paar sterkhouders zien vertrekken. Omdat dat nu eenmaal de plannen waren…

De technische baas in Philadelphia is dan ook niet te benijden. Briere neigt er nog altijd naar vast te houden aan zijn plannen, maar weet als geen ander dat zijn huidige roster eigenlijk versterking verdient met ’t oog op de play-offs. Zij hebben immers het hele seizoen al hard gewerkt om in deze positie te komen. Eerder dit seizoen vinkte de trade van Jamie Drysdale zowel het heden als de toekomst af.

BELANGRIJKE PUNTEN

De kans is echter klein dat een dergelijke kans nog eens voorbij komt. Blueliner Sean Walker is een gewild handelsobject, maar ’t wisselgeld zal voornamelijk gericht zijn op de lange termijn. Als Walker al vertrekt. Scott Laughton werd eveneens genoemd, maar hij zingt waarschijnlijk het seizoen uit in Philly. Carter Hart is eveneens RFA, maar die heeft momenteel wel wat anders aan zijn hoofd door dat schandaal uit 2018.

Misschien zou een flinke losing streak Daniel Briere niet eens ongelegen komen, maar daar wenst het roster niet aan mee te werken. Deze week boekten de Flyers namelijk een even belangrijke als imposante zege op de Tampa Bay Lightning. Met 6-2 werden de Bolts opzij gezet. Aangezien achtervolgers New Jersey (7-2 in San Jose) en Pittsburgh (4-3 OT in Vancouver) ook wonnen, waren ‘t 2 belangrijke punten voor John Tortorella en de zijnen.

PENGUINS NET OP TIJD UIT WINTERSLAAP?

Bij de Flyers moeten ze de plannen mogelijk herzien, maar bij de buren van de Penguins lijkt het ook die kant op te gaan. In Pittsburgh dachten ze nog een laatste poging te kunnen wagen om Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang aan een volgende Cup te helpen, maar die poging dreigt te stranden in schoonheid. Of toch niet? Waar de Penguins tussen 20 januari en 20 februari slechts drie van hun elf wedstrijden wonnen, daar hebben ze de laatste anderhalve week juist de weg omhoog weer gevonden.

Zondag pakten ze in eigen huis 2 belangrijke punten tegen de Flyers en dinsdag wisten ze in Vancouver de Canucks met 4-3 te kloppen. Erik Karlsson trok daar in OT de aandacht naar zich toe, maar minstens zo belangrijk was het dat Rickard Rakell het net opnieuw wist te vinden. De Zweed stond vijftien wedstrijden droog, maar stofte tegen Philly z’n scoring touch af om tegen Vancouver er twee te scoren.

Het was de derde overwinning op rij voor de Pens en voor de derde keer op rij was ook de powerplay trefzeker. Ondanks een surplus aan aanvallend talent op ’t roster mag dit een klein mirakel genoemd worden. De Penguins weten zich al het gehele seizoen geen raad met een numeriek overwicht, maar mogelijk dat deze opleving net op tijd komt om alsnog een eindsprint richting de play-offs in te zetten.

Donderdag verloren de Penguins met 0-2 in Seattle. Ze weigeren daarmee te profiteren van de nederlaag van de Lightning tegen de Sabres. Buffalo is zelfs een team dat zich heel, heel stiekem ook weer lijkt te melden in de debatten.

BLUESHIRTS ALS EERSTE BIJ DE 40

Een gewaarschuwde Ranger telt voor twee, dat bleek woensdagavond in Madison Square Garden wel. Zondag zetten de Columbus Blue Jackets hen de voet dwars waardoor hun winning streak bleef steken op tien wedstrijden. Dit lieten de mannen van Peter Laviolette zich geen tweede keer gebeuren. Voor eigen publiek versloegen zij dinsdag dezelfde tegenstander met 4-1 en daarmee werden de New York Rangers het eerste team met 40 overwinningen dit seizoen.

Met twee treffers was Artemi Panarin opnieuw van grote waarde voor de Blueshirts. De 32-jarige Rus heeft er al 35 in het mandje liggen. Een aantal dat hij niet eerder in de NHL wist te noteren. Chris Kreider (met zijn dertigste) en Adam Fox (zijn tiende) scoorden eveneens namens de thuisploeg. Deze veertigste zege bracht de Rangers op 83 punten. De koploper van de Metropolitan Division kwam daarmee op gelijke hoogte met de Vancouver Canucks.

ROY OP WEG NAAR KANTOORBAAN OP LONG ISLAND?

Meer dan een gerucht is het nog niet, maar interessant genoeg om toch even te melden. Een clubwatcher van onder meer de New York Islanders gooide deze week een balletje op over de toekomst van Patrick Roy op Long Island. Volgens deze Stefen Rosner ligt deze namelijk niet op de bank, maar achter het bureau. De huidige head coach zou – al dan niet binnen afzienbare tijd – Lou Lamoriello vervangen als general manager.

De Amerikaan hoopt in oktober van dit jaar 82 te worden en zelfs Lamoriello zal eens na gaan denken over zijn welverdiende pensioen. Hij is al vanaf 1968 in allerlei functies werkzaam in de sport en vanaf 1986-1987 werkt Lamoriello in de NHL. Patrick Roy heeft in de lagere divisies al ervaring als GM opgedaan, dus zo vreemd is die gedachte niet. Daar, bij de Quebec Remparts, leerde hij ook Benoit Desrosiers kennen. De pas 35-jarige assistent is de beoogde opvolger als head coach van de Isles.

Als head coach leidde Roy zijn Islanders donderdag naar een knappe 5-3 zege op de Red Wings. Voor Detroit kwam daarmee een einde aan de 6-game winning streak en op Long Island houden ze de hoop op postseason-hockey nog altijd in leven. De Islanders vinkten in Detroit overigens als laatste team in de NHL dit seizoen een empty-netter af.

RED WINGS ROEPEN SERIE CAPS HALT TOE

Heel stiekem hopen ook de Washington Capitals nog op de deur van de play-offs te kloppen in het oosten. Geef ze eens ongelijk. Op een enkele franchise na geeft iedereen zichzelf nog kans, dus waarom de zeer ervaren Caps niet? Ze weten zelf waarschijnlijk ook wel dat het een krachttoer van jewelste wordt, maar de afgelopen twee weken gloorde er toch wat meer hoop. Washington won tussen 17 februari en 26 februari vier van de vijf gespeelde wedstrijden en legde het tegen de Panthers pas af in overtime.

Negen punten uit vijf wedstrijden geeft de burger in Washington moed. In november was ’t voor het laatst dat de Capitals een dergelijke serie noteerde. Toen waren het de Oilers die hen met 0-5 keihard met beide benen op de grond zetten. Op een soortgelijke wijze kwam er ook een einde aan de point streak van de laatste weken. De Detroit Red Wings kenden dinsdag geen enkele genade met de Capitals en legden hen met 8-3 op de pijnbank. Daniel Sprong noteerde een assist tegen zijn oude club, maar Shayne Gostisbehere (2G) en Lucas Raymond (1G, 2A) behoorden tot de grote uitblinkers bij de tegenstander.

Washington zal de scherven snel moeten lijmen, want met wedstrijden tegen Philadelphia en Pittsburgh breekt een belangrijke week aan voor Alex Ovechkin en consorten.

ATLANTIC DIVISION

ILYA LYUBUSHKIN KEERT TERUG OP HET OUDE NEST

Ilya Lyubushkin keert voor de tweede keer in zijn loopbaan terug in het shirt van Toronto Maple Leafs. De 29-jarige blue-liner werd in de nacht van donderdag op vrijdag (Nederlandse tijd) middels een three-way-trade vanuit Anaheim richting Toronto gestuurd. In de trade trad Carolina Hurricanes als “broker” op. In ruil voor een 2024 sixth-round pick (van Toronto), nemen de Canes 25% van het salaris van Lyubushkin over. De Ducks krijgen op haar beurt de 2025 third-round pick — samen met 50% van het salaris — vanuit Toronto. Naast Lyubushkin ontvangen de Leafs ook de tekenrechten van Kirill Slepets.

Daar Carolina als broker in de deal optrad, nemen de Leafs in zijn totaliteit slechts $687.5K aan salaris over — onder het minimale NHL-salaris van $750K –, hiermee zijn de blauwhemden met recht spekkoper te noemen en kunnen ze zich eventueel op een andere versterking op de markt oriënteren. Nadat Chris Tanev van het Trade Board verdween (verderop in dit artikel hier meer over) focuste het Front Office zich op de voormalig Leaf. Des te meer omdat het prijskaartje van Tanev voor Toronto te hoog gegrepen was — de Leafs beschikken de komende drie Entry Drafts over slechts twee picks in de eerste twee rondes –.

Van de twee targets is Tanev beduidend de betere blue-liner, maar het feit dat Lyubushkin geen onbekende in Toronto is, het gat op de rechterkant van de blue-line oplost én heeft bewezen op een linie met Morgan Rielly te kunnen spelen maken hem een ideale versterking. Vooral in de tandem met Rielly was Lyubushkin in het seizoen 2021 – 2022 ongenaakbaar — meer dan 50% van het aantal minuten werd omgezet in winst en een totaal van 57% puckbezit in de aanvallende zone –.

Dit seizoen droeg de Rus 55 maal het shirt van de Ducks en was daarin goed voor vier punten (nul goals, vier assists). Lyubushkin kwam afgelopen augustus over vanuit Buffalo — in ruil voor een 2025 fourth-round pick –, die de Ducks nu tot een third-round pick promoveren.

FLORIDA PANTHERS PAKT DE LEIDING IN DE ATLANTIC

Het is geen geheim meer dat Florida Panthers dit seizoen tot één van de favorieten voor een Stanley Cup (run) gerekend mag worden. De ploeg van head coach Paul Maurice behaalde vorig seizoen de finale — verlies tegen Vegas Golden Knights –, maar vooral het gebrek aan blue-line (diepte) was een blok aan het been van de Floridianen. GM Bill Zito liet er van de zomer geen gras over groeien en hengelde onder meer Oliver Ekman-Larsson, Dmitry Kulikov en Niko Mikkola binnen. Met name ‘OEL’ heeft zijn “normale” vorm weer te pakken. Nadat de Zweed vanuit Arizona in Vancouver neerstreek, wist hij dit akelig goed te verbergen. Zijn vormpeil was dusdanig gezakt, dat de Canucks juni vorig jaar zijn contract besloten af te kopen.

Terug naar het heden. De blauwhemden zijn ontketend. Met een scorende ploeg, een blue-line die haar zaakjes op orde heeft en (eindelijk) een goede Sergei Bobrovsky — al moeten we ook backup goalie Anthony Stolarz niet vergeten — werpen de Panthers zich langzaam op tot één van de gevaarlijkste ploegen in de Eastern Conference (en NHL). Waar Boston Bruins lange tijd met geruime afstand de Atlantic aanvoerde, lijken de rollen langzaam om te draaien. Met een fabelachtig 9-1-0 record over de laatste tien wedstrijden staan beide ploegen op een gelijk aantal punten (84), maar valt het goal differential in het voordeel van de Panthers uit — +53 t.o.v. +38 –. Over de laatste vijftien wedstrijden staat er zelfs een 13-2-0 record in de boeken.

MIJLPAAL SAM REINHART

Eén van de sleutelspelers in het succesverhaal is zonder discussie Sam Reinhart. Al veelvuldig bewierookt in onze NHL Weekly, Highlights en Powerplay Podcast behaalde de forward afgelopen nacht in de 4-3 overwinning op Montreal Canadiens wederom een bijzondere mijlpaal. Voor het eerst in zijn carrière doorkruist Reinhart de grens van veertig goals en is hij bovendien na Pavel Bure, Carter Verhaeghe en Matthew Tkachuk de vierde Panther die veertig of meer goals noteert. Het was overigens al even geleden dat de second-overall van 2014 het net had gevonden (10 februari tegen Colorado Avalanche).

CENTRAL DIVISION

DALLAS STARS SCHIET MET SCHERP EN TREKT CHRIS TANEV AAN

Waar twee honden vechten om een been, loopt de derde ermee heen. Eén van de meest begeerde blue-liners van de huidige Trade Deadline is van de markt. Chris Tanev verruilt — samen met goalie Cole Brady — definitief het rode shirt van Calgary Flames, voor het groene van Dallas Stars. De omgekeerde weg wordt door prospect Artem Grushnikov, een 2024 second-round pick en een 2026 third-round pick (mits de Stars de Stanley Cup Final halen dit seizoen) bewandeld. Net als bij de Lyubushkin-deal, is er ook ditmaal een franchise als “broker” bij de deal betrokken. New Jersey Devils krijgt een 2026 fourth-round pick en neemt 50% van het salaris van Tanev over.

Ondanks het feit dat de Stars onder aan de streep de “gedroomde” kandidaat waren om de Canadees in te lijven, werden de geruchten over inmenging van met name Edmonton Oilers en Toronto Maple Leafs steeds sterker. Toch sloeg de lijstaanvoerder in de Central Division doeltreffend toe. GM Jim Nill gaf een aantal dagen geleden in een interview al aan, dat men in Texas naarstig op zoek was naar een blue-liner voor aan de rechterkant. Zeker met de blessures bij onder meer Jani Hakanpaa en Nils Lundkvist werd het gat op de blue-line groter en groter.

Hoewel head coach Peter DeBoer met onder meer prospects Logan Stankoven, Lian Bichsel en Mavrik Bourque aardig wat toekomstmuziek tot zijn beschikking heeft, nam Jim Nill geen risico en voegt nu dus Tanev aan zijn reeds ijzersterke roster toe. De mogelijkheid tot het inzetten van de drie defensieve oogappels als trade chip werd ook linea recta naar het rijk der fabelen verwezen.

Als undrafted speler tekende de 34-jarige Canadees in 2010 een contract bij Vancouver Canucks, die hem na een ijzersterk college seizoen definitief onder de pannen brachten. In eerste instantie werd de blue-liner in de minors gestald, waarna hij vanaf het seizoen 2012 – 2013 zich definitief op het NHL roster vestigde. Na tien seizoenen Vancouver tekende Tanev in 2020 als Free Agent een vierjarig contract in Calgary — het contract dat aankomende zomer overigens afloopt –, waar hij in het seizoen 2021 – 2022 zijn career high in punten behaalde (28). Zijn debuut voor Dallas zou nog weleens een week kunnen wachten, daar het aanvragen van zijn VISA meer voeten in de aarde heeft dan van te voren werd gedacht.

NASHVILLE PREDATORS ON A STROLL

Hoewel de analisten aan het begin van het seizoen een hard hoofd hadden in de sterkte van Nashville Predators, werpt de ploeg van head coach Andrew Brunette zich de laatste weken steeds meer op tot één van de hoofdkandidaten als het om een wildcard in de Western Conference aankomt.

De ploeg uit Tennessee won afgelopen nacht overtuigend met 6-1 van naaste concurrent Minnesota Wild en verstevigde daarmee haar vierde plaats in de Central Division. Veel belangrijker is de win streak, die met de overwinning op de Wild op zeven werd gebracht. Grote man aan de kant van de Predators de laatste weken is zonder twijfel captain Roman Josi.

De Zwitser had het aan het begin van het seizoen in het nieuwe systeem van Brunette erg lastig en miste bovendien zijn vaste partner-in-crime Ryan McDonagh. Het duurde tot aan wedstrijd negen tot de blue-liner zijn eerste goal noteerde, maar heeft vooral de laatste weken de wind in de zeilen. Tegen zowel Minnesota als Ottawa noteerde de Zwitser treffers en bracht in een week tijd zijn weektotaal naar acht punten (vier goals, vier assists). Hiermee staat Josi met vijftien goals plotsklap gedeeld eerste in de NHL in de categorie blue-liners — samen met onder meer Evan Bouchard, Mackenzie Weegar en Rasmus Dahlin –.

De zeven overwinningen op rij is voor GM Barry Trotz eveneens een reden tot vooruitkijken als het op de Trade Deadline aankomt. Met een flink aantal UFA’s op het roster leken de prestaties op het ijs eveneens voer voor een agressieve sell-modus. Toch geeft de 61-jarige Canadees aan dat de kaarten iets anders op tafel liggen en er toch wat meer in de luwte gebleven zal worden. Of dit overigens ook voor goalie Juuse Saros geldt is sterk de vraag. De Finse klepper is nog altijd voer voor geruchten in de wandelgangen en wordt nog steeds gelinkt aan New Jersey Devils.

NATHAN MACKINNON BEREIKT GRENS VAN 100 PUNTEN

Colorado Avalanche is nog altijd hevig in een strijd met Winnipeg Jets en Dallas Stars om de divisietitel in de Central verwikkeld. De ploeg van head coach Jared Bednar staat op het moment van schrijven op een derde plaats in de divisie, maar heeft ten opzichte van Dallas Stars nog een wedstrijd tegoed.

Eén van de hoofdpersonen in het succesverhaal in Denver is Nathan MacKinnon. De 28-jarige Canadees doorkruiste afgelopen nacht op bezoek bij Chicago Blackhawks (5-0 overwinning, red.) als tweede speler dit seizoen de grens van 100 punten — na Nikita Kucherov –. De first-overall van 2013 is tevens hard op weg naar zijn een verbetering van zijn career high van 111 punten (42 goals, 69 assists), die hij vorig seizoen bij elkaar sprokkelde. Bovendien was zijn assist op Ross Colton in de tweede periode zijn 539e in de NHL, genoeg om Peter Forsberg voorbij te streven in het all-time franchise klassement.

Het werd overigens niet alleen voor MacKinnon een bijzondere avond in het United Center in Chicago. Tussen de palen noteerde Justus Annunen zijn eerste shutout uit zijn nog prille carrière. De 23-jarige Fin werd in de Entry Draft van 2018 in de derde ronde opgepikt en maakte in het seizoen 2021 – 2022 zijn debuut in het shirt van de Avs. De recente prestaties van Annunen zullen met name de druk op de schouders van Alexandar Georgiev verlichten. De 27-jarige goalie draagt de goalielast dit seizoen vrijwel alleen, daar backup Ivan Prosvetov niet bepaald het niveau aantikt wat men verwacht — .895 sv% en 3.16 GAA –.

PACIFIC DIVISION

HYMAN IN VOETSPOREN MATTHEWS, MCDAVID STELT GERUST

Zach Hyman werd woensdag na Auston Matthews de tweede speler dit seizoen met minimaal 40 goals. De 31-jarige winger van de Edmonton Oilers vond tegen de St. Louis Blues voor de zesde wedstrijd op rij het net en met z’n 2 goals zette de voormalig Maple Leaf zich op 41 treffers voor het seizoen. Het is voor het derde jaar op rij dat Hyman zijn eigen productie weet te verbeteren. Dat hij in die jaren regelmatig met Connor McDavid optrekt, zal er ongetwijfeld mee te maken hebben.

Over McDavid gesproken, diens productie zat de laatste tijd in een dipje. Op 6 februari scoorde McDavid zijn laatste goal en daarna volgde een periode van droogte. Tien wedstrijden om precies te zijn. Medelijden hoeven we echter niet met de Oilers-captain te hebben, want in diezelfde fase was hij goed voor 23 assists. Tegen de Blues zette hij een streep onder die periode. Nadat Hyman een 2-0 achterstand had weggepoetst, scoorde Connor McDavid in OT de gamewinner voor Edmonton: 3-2.

WISSELVALLIGE FLAMES WEIGEREN HANDDOEK TE GOOIEN

De Calgary Flames hebben alleen in dit kalenderjaar al drie 4-game winning streaks. Sterker nog, ze zijn met die derde bezig en kunnen deze dus nog verder uitbouwen. Klinkt allemaal best indrukwekkend, maar als je dergelijke reeksen afwisselt met series aan nederlagen schiet je in de stand er niet veel mee op. Het is dan ook niet voor niets dat de Flames gezien worden als één van de sellers komende week. De trade van Chris Tanev lijkt dan ook niet de laatste.

Hoewel alle geruchten over een mogelijk vertrek van bijvoorbeeld Jacob Markstrom of Noah Hanifin ongetwijfeld ook de kleedkamer bereiken, valt dit aan het spel nog niet af te lezen. De huidige 4-game winning streak kregen ze namelijk bepaald niet cadeau. Zo werden onder meer Winnipeg, Edmonton, Boston en LA verslagen. Desondanks blijft het gat met de wildcards steken op 5 punten. Zeker niet onoverkomelijk, maar als er nog meer sterkhouders vertrekken neigt ’t wel naar een mission impossible.

LA KIJKT NAAR OUDE BEKENDE NA SLECHT NIEUWS OVER KEMPE

Het is algemeen bekend dat de LA Kings de laatste tijd niet gemakkelijk tot scoren komen. Dat scorend vermogen, of het gebrek daaraan, heeft nu nog eens een extra optater gekregen. Afgelopen maandag is Adrian Kempe, de man van 19 goals en 51 punten, geblesseerd uitgevallen in het duel met Edmonton. Die blessure lijkt dusdanig ernstig te zijn dat ze in Los Angeles er rekening mee houden hun topscorer de rest van het seizoen te moeten missen.

De Kings kijken naar een oude bekende om de vacante positie van Kempe eventueel in te vullen. Tyler Toffoli, speler van de Kings tussen 2012 en 2019, staat hoog op het verlanglijstje van de club. Het probleem is echter dat diens huidige werkgever, de New Jersey Devils, de hoop op het postseason nog niet hebben opgegeven. De Devils hebben nog een achterstand van 5 punten op de postseason-plekken. Na de 7-2 winst in San Jose wachten tot de trade deadline nog wedstrijden tegen Anaheim, LA, Florida en St. Louis. Na deze duels zal er meer duidelijk zijn over de kansen op de play-offs en of Toffoli eventueel in aanmerking komt voor een trade naar de Kings.

De Kings onderstreepten hun ambities donderdag nog maar eens door de dolende Canucks met 5-1 te verslaan. Voor de koploper in de Pacific was het de zesde nederlaag in de laatste zeven wedstrijden.

ZONDER LYUBUSHKIN KLOPPEN DUCKS DE SHARKS

Zonder de naar Toronto vertrokken Ilya Lyubushkin wonnen de Anaheim Ducks donderdag in San Jose met 6-4 van de Sharks. Dankzij de winst in deze kelderkraker stopten de Ducks hun 3-game losing streak. De Sharks daarentegen verloren voor de vijfde keer op rij en voor de zevende keer in de laatste acht wedstrijden. Hoewel ze daar de first-overall op het oog hebben, wordt het zo langzamerhand wel meelijwekkend wat de overgebleven fans in San Jose te zien krijgen.

Met de trade deadline in zicht dreigen de Sharks nog een paar spelers te verliezen. Anthony Duclair wordt in verband gebracht met Florida, verdediger Mario Ferraro wordt genoemd en ook onder andere goalie Kaapo Kahkonen staat op het lijstje van wat clubs. Hetzelfde geldt overigens voor de Ducks. De Rangers hebben hun oog laten vallen op Frank Vatrano en ook de naam van Adam Henrique duikt op in de nodige geruchten.

KRAKEN SCHIETEN WEINIG OP MET SHUTOUT

De Seattle Kraken versloegen deze week zowel de Boston Bruins als Pittsburgh Penguins, maar veel is de benjamin onder de franchises daar niet mee opgeschoten. Het gat naar de wildcards is met 7 punten nog altijd behoorlijk groot, maar desondanks is er wel degelijk reden voor een bescheiden feestje. In de met 2-0 gewonnen wedstrijd tegen Pittsburgh noteerde Philipp Grubauer namelijk niet alleen zijn eerste shutout van ’t seizoen, maar zijn eerste sinds april 2022.

Voor de Kraken als team was ’t niet de eerste shutout. Joey Daccord heeft er immers ook al twee achter zijn naam staan. Namens Seattle scoorden Oliver Bjorkstrand en Alex Wennberg. Met name voor de laatste breken belangrijke dagen aan. Wennberg is UFA over een paar maanden en voor de Kraken dus een interessante pion richting de trade deadline. De centre staat op 8 goals en 23 punten dit seizoen. Voor de deadline op 8 maart speelt Seattle nog thuis tegen de Oilers en uit tegen Calgary en Winnipeg.

Cover photo: Derek Leung

Celtics domineren Eastern Conference, Nets vallen terug

Lars Leeftink
-
0
Celtics domineren Eastern Conference, Nets vallen terug

Het NBA-seizoen 2023-24 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.

22 FEBRUARI – 28 FEBRUARI

EASTERN CONFERENCE STAND
  1. Boston Celtics: 46-12
  2. Cleveland Cavaliers: 38-19
  3. Milwaukee Bucks: 38-21
  4. New York Knicks: 35-24
  5. Miami Heat: 33-25
  6. Philadelphia 76ers: 33-25
  7. Orlando Magic: 33-26
  8. Indiana Pacers: 33-26
  9. Chicago Bulls: 27-31
  10. Atlanta Hawks: 26-32
  11. Brooklyn Nets: 22-36
  12. Toronto Raptors: 22-36
  13. Charlotte Hornets: 15-43
  14. Washington Wizards: 9-49
  15. Detroit Pistons: 9-49

IN DE SPOTLIGHTS

CELTICS EN HEAT NIET TE STOPPEN

Twee teams in de Eastern Conference zijn momenteel lastig tegen te houden. Te beginnen met de #seed: de Boston Celtics. De Celtics hebben negen duels op rij gewonnen en wonnen alle drie hun duels na de All Star break. Gewonnen werd er van de Bulls, Knicks en 76ers, waarbij alle zeges met meer dan tien punten waren. Met een 46-12 record heeft het team nu een voorsprong van 7,5 duels op de rest van de conference.

De Heat hebben acht van hun laatste tien duels gewonnen en wonnen vijf duels op rij. De Pelicans, Kings en Trail Blazers werden na de All Star break verslagen. Miami staat nu vijfde met een 33-25 record en maar 5,5 achter de #2 seed Cleveland Cavaliers.

DE TEGENVALLERS

NETS COMPLEET UIT VORM

De Brooklyn Nets hebben acht van hun laatste tien duels verloren en staan met een 22-36 record op de elfde plaats, vier games van een Play-In plek af. Sinds het ontslag van Vaughn is niet bepaald beter gegaan. Sinds de hervatting na de All-Star break hebben de Nets drie van hun vier duels verloren. Er werd gewonnen van de Grizzlies, maar verloren van de Raptors, Timberwolves en Magic. Het waren tevens drie kansloze nederlagen.

SPELER VAN DE WEEK

Tyrese Maxey is de Eastern Conference SportAm speler van de week. De guard van de Philadelphia 76ers heeft, dankzij de afwezigheid van Joel Embiid, de leiding genomen op het gebied van scoren. Met 28.8 PPG, 45% FG, 37% 3PT en 100% FT is hij tevens efficiënt. Maxey voegt er nog 4.8 RPG, 5.6 APG aan toe. Het mocht echter niet genoeg zijn, want de 76ers verloren drie van de vier duels.

Coverfoto: Stephen Gosling/NBAE via Getty Images

College basketbal Dutch Watch: wie gaan richting March Madness?

Lars Leeftink
-
0
College basketbal Dutch Watch: wie gaan richting March Madness?

Het college basketbal-seizoen 2023-24 is inmiddels al een tijdje bezig, en elke maand blikken we terug op de maand en de prestaties van de Nederlanders die actief zijn in college basketbal. Deze keer vooral aandacht voor March Madness, aangezien dit de laatste update is voor het toernooi.

POWER FIVE CONFERENCE

In de power five conferences zien we dit seizoen een paar Nederlanders erg goed presteren. Jesse Edwards (West Virginia), Quinten Post (Boston College), Rienk Mast (Nebraska), Bas Leyte (Clemson) en David N’Guessan spelen, op Leyte na, allemaal meer dan 25 minuten per wedstrijd en hebben al meer dan 25 duels achter de rug.

Mast maakt met Nebraska, dat 20-8 is, serieus kans om March Madness te halen. Het team zit momenteel op de grens en zal met een goed einde van het seizoen zich kunnen verzekeren van deelname. Mast scoort gemiddeld 12.9 PPG en 7.8 RPG bij Nebraska. Ook Leyte maakt met Clemson (20-8) een goede kans om March Madness te halen. Leyte speelt zelf geen hele grote rol, met vijf minuten per duel. Ook N’Guessan maakt met Kansas State nog kans. Kansas State is 17-11 en zal wel een goed einde van het seizoen moeten draaien om March Madness te halen.

Tenzij Post met Boston College het ACC Tournament in maart wint, is de kans klein dat hij tijdens March Madness in actie gaat komen. Boston College is 15-12, ondanks het goede seizoen van Post zelf (15.9 PPG, 7.7 RPG, 1.9 BPG). Hetzelfde geldt voor Jesse Edwards, die met West Virginia 9-19 is en kansloos lijkt voor het NCAA Tournament.

DE REST

Van de Nederlanders buiten de power five maakt Malevy Leons (13.9 PPG, 6.8 RPG, 1.7 SPG) met Bradley nog kans op March Madness (20-9), maar het winnen van de Missouri Valley Conference lijkt daarvoor wel een vereiste.

Voor Tristan Enaruna (Cleveland State), Jacco Fritz (Hofstra), Joryam Saizonou (UNC Greensboro) en Jamie Bergens (Drexel) is het gezien hun huidige record met een goed einde van het seizoen niet onmogelijk om March Madness nog te halen, terwijl het voor Tyler Patterson (Montana State), Sam Uijtendaal en Youri Fritz (Canisius), Kjell de Graff (N.J.I.T), Jedy Cordilia (Mount St Mary’s) een bijna onmogelijk verhaal wordt om het toernooi te halen. Dit zijn allemaal spelers die meer dan vijftien minuten per duel spelen bij hun teams.

Zeker Leons (13.9 PPG, 6.8 RPG, 1.7 SPG) en Enaruna (20.0 PPG, 6.6 RPG, 2.8 APG, 1.2 SPG) maken indruk, waarbij Enaruna de best presterende Nederlander in college basketbal is dit seizoen en zichzelf op de radar begint te zetten in Europa en wellicht de G League of NBA.

CONCLUSIE

Momenteel lijkt het realistisch om te verwachten dat er Nederlanders mee gaan doen aan March Madness. Zeker Mast en Leyte maken een grote kans, terwijl N’Guessan, Leons, Enaruna, Fritz, Bergens en Saizonou nog een realistisch kans is om het NCAA Tournament te halen. Voor alle andere Nederlanders is het simpel: tenzij ze in maart hun Conference Tournament niet winnen en zich niet van een rechtstreekse plek verzekeren, halen ze March Madness niet.

Foto: Dylan Widger-USA TODAY Sports

NHL Highlights: Kucherov centurion, Shesterkin en Kaprizov magistraal en veel meer

Dennis Bakker
-
1
NHL Highlights: Kucherov centurion, Shesterkin en Kaprizov magistraal en veel meer

Een bomvol weekend in de NHL met veel pareltjes van wedstrijden. Zeker ook met het oog op de postseason-kansen van verschillende teams in de Eastern Conference. In deze NHL Highlights besteden we daar dan ook veel aandacht aan. We vergeten ook de terugkeer van Patrick Kane in Chicago niet, zetten Igor Shesterkin in het zonnetje en vieren een bescheiden feestje met Tyler Bertuzzi.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

MATT BOLDY vs EDMONTON OILERS

Ergens in november was het verschil tussen de Vegas Golden Knights en Edmonton Oilers bijna 20 punten. Dat de Oilers daarna aardig in gang geschoten zijn, weten we allemaal. Zo aardig zelfs dat ze vrijdag bij winst op de Minnesota Wild gelijk in punten konden komen met de titelverdediger. Ze troffen echter een team dat – eveneens met een andere coach – een soortgelijke weg bewandelt. Weinig mensen gaven op 26 november nog een cent voor de postseason-kansen van de Minnesota Wild. Ze verloren die dag hun zevende wedstrijd op rij en moesten ’t doen met een 5-10-4 record.

In Edmonton weten ze als geen ander dat het snel kan veranderen. Zo radicaal als daar gaat ’t in Minnesota niet, maar de Wild zijn wel helemaal terug in de race voor de wildcards. Dat hebben ze niet in de laatste plaats aan Matt Boldy te danken. De 22-jarige Amerikaan scoorde slechts twee keer in de eerste veertien wedstrijden, maar sinds John Hynes aan het roer staat, is Boldy vertrokken.

Met 2 goals tegen Edmonton was hij dan ook voor een groot deel verantwoordelijk voor de ietwat gestolen zege van de Wild. Met 41 saves op 43 SOG mogen ze in Minnesota namelijk ook Filip Gustavsson heel dankbaar zijn! Een dag later in Seattle vertolkten Kirill Kaprizov (2 goals) en Mats Zuccarello (4 assists) een heldenrol tegen de Kraken. Met een indrukwekkende 5-2 zege onderstreepten de Wild eens te meer hun ambities om tegen alle verwachtingen in nog een playoff-plek te bemachtigen.

MICHAEL RASMUSSEN vs ST. LOUIS BLUES

Hoe vier je een nieuw contract? Door te scoren in een demonstratiewedstrijd tegen de St. Louis Blues! Michael Rasmussen is misschien niet de meest aansprekende naam op het roster van de Detroit Red Wings, maar zijn arbeid aan beide kanten van het ijs maakt hem wel een belangrijke schakel. Afgelopen week volgde de beloning in de vorm van een nieuw tweejarig contract en de centre vierde dit zaterdagmiddag (plaatselijke tijd) met zijn twaalfde goal van dit seizoen.

Het was één van de vele juichmomenten voor de Wings-fans deze middag. Hun Red Wings leken inderdaad vleugels te hebben en met name in de eerste helft van de eerste periode lieten ze St. Louis alle hoeken van de Little Ceasars Arena zien. Daniel Sprong was goed voor een assist op de PPG van Alex DeBrincat, misschien wel de mooiste treffer van de wedstrijd. DeBrincat had het toch al op z’n heupen getuige zijn 2 goals en assist. Ook Patrick Kane liet van zich horen. De veteraan scoorde een goal en was één keer als aangever betrokken in deze met 6-1 gewonnen wedstrijd.

TYLER BERTUZZI vs COLORADO AVALANCHE

Er werden dit weekend heel veel gave wedstrijden afgewerkt in de NHL en één daarvan speelde zich af in Denver. Met zeven nederlagen in hun laatste tien wedstrijden konden de Avalanche daar wel een succesje gebruiken, maar dan moesten ze wel een manier vinden om de Maple Leafs te kloppen. Daar spoot het zelfvertrouwen uit de oren, want Toronto was al zes duels op rij ongeslagen. Het werd voor de bezoekers ook een Lucky Seven, want Colorado werd na een prachtig duel met 4-3 verslagen.

De man van de wedstrijd bij de Leafs luisterde eens niet naar de naam Matthews. Of Marner, Nylander of eventueel Tavares. Tyler Bertuzzi had namelijk een heel bijzondere dag uitgekozen voor zijn derde hattrick in de NHL. En zijn eerste sinds 14 oktober 2021. De winger luisterde zijn 29e verjaardag op met 3 goals en loodste zijn Leafs naar de zege. William Nylander was overigens bij elk van die treffers betrokken. Bij de tegenstander was Nathan MacKinnon overigens goed voor 3 assists.

NIKITA KUCHEROV vs ISLANDERS & DEVILS

Het was een ongelooflijk belangrijk weekend voor de teams in het oosten. En dan met name zij die zichzelf kansen op de play-offs toedichten. In het centrum daarvan vonden we de Tampa Bay Lightning. Die ploeg houdt krampachtig vast aan de tweede wildcard en kon met overwinningen op de Isles en Devils zichzelf veel lucht verschaffen.

Zaterdag stond er eerst het uitduel met de Isles op ’t programma. Op papier een zware dobber, maar wie anders dan Nikita Kucherov nam de Bolts aan de hand. Met een goal en 2 assists stond de Rus – niet voor het eerst dit seizoen – aan de basis van de overwinning: 4-2. Voor de Islanders betekent deze verliespartij dat de postseason-kansen steeds verder aan de horizon verdwijnen.

Voor de Lightning zou het een perfect weekend worden. Zondag sloten ze de uitwedstrijd in New Jersey ook winnend af, waardoor zij de Devils op een achterstand van 7 punten zetten. Wederom had Nikita Kucherov een flinke vinger in de pap. Zelf scoorde hij een empty-netter, maar veel belangrijker waren de 3 assists die hij gaf. Zijn tweede, die Brayden Point tot doelpunten promoveerde, betekende z’n honderdste punt dit seizoen. Kucherov is daarmee de eerste die deze grens slecht.

JESPER BRATT vs MONTREAL CANADIENS

Ondanks een zeer teleurstellend seizoen zien de Devils zichzelf ook nog altijd als kandidaat voor de play-offs. Dit wordt nog eens bevestigt door de sterke geruchten dat ze geïnteresseerd zijn in de dienst van bijvoorbeeld Jacob Markstrom. De Devils hebben het op dit moment niet in eigen hand en om de regie weer een beetje terug te krijgen, waren dit weekend twee overwinningen gewenst.

Als eerste moesten de Montreal Canadiens aan de zegekar gebonden worden. Dat dit niet eenvoudig was, geeft de 4-3 zege al wel aan. Met een goal en een assist was Timo Meier belangrijk, maar de goal van Jesper Bratt bleek ook van enorme waarde. Deze GWG hield de postseason-hoop van New Jersey in elk geval voor even nog in leven.

BROCK BOESER vs BOSTON BRUINS

Het is onmogelijk om 82 wedstrijden top te zijn en ergens in het seizoen kom je als team wel een dipje tegen. Voor de Vancouver Canucks kwam dat deze maand. De glorieuze koploper in de Pacific Division verloor opeens vier wedstrijden op rij en alsof dat niet vervelend genoeg was, stond voor hen zaterdag een thuiswedstrijd tegen de Boston Bruins op het menu. Met vijf nederlagen in de laatste zeven wedstrijden konden die ook wel een opsteker gebruiken. Dankzij 2 goals in de eerste 12 minuten leek het inderdaad ook hun kant op te vallen.

De Canucks van coach Rick Tocchet zijn echter niet voor één gat te vangen. Gesteund door de aansluitingstreffer van Brock Boeser in de tweede periode richtte Vancouver zich knap op. Weer lukte het Boston namelijk niet om een voorsprong vast te houden. Die vervelende gewoonte (al 14 keer dit seizoen) kostte de Bruins ook nu de kop. In OT maakte de man die de comeback begon het karwei namelijk ook af. Met zijn 33e van ’t seizoen maakte Boeser een einde aan de losing streak en bezorgde hij Vancouver de 3-2 overwinning.

NOAH HANIFIN vs EDMONTON OILERS

The Battle of Alberta leverde deze zaterdag een interessante verhaallijn op. Waar de Oilers zich in sneltreinvaart een weg omhoog baanden, daar lijkt niemand rekening te houden met de Calgary Flames. Misschien zelfs de Flames zelf wel niet eens. Zij wonnen de burenruzie in Edmonton met 6-3, kregen daardoor de wildcards weer in zicht, maar het ging toch voornamelijk over Chris Tanev. En defensive partner in crime Noah Hanifin.

Die laatste scoorde namens de Flames twee keer tegen de aartsrivaal. Eerstgenoemde is mogelijk spoedig te bewonderen in het shirt van de Oilers. De contracten van Hanifin en Tanev lopen over een paar maanden af in Calgary waarbij de laatste in Edmonton wordt gezien als welkome versterking op de blauwe lijn. Chris Tanev wordt algemeen beschouwd als één van de betere defensieve verdedigers in de NHL. Een type waar ze in Edmonton wel behoefte aan hebben met de play-offs in aantocht. Naar verluidt moet de 34-jarige Tanev minimaal een second-round pick in de draft opleveren.

Met onder meer Markstrom, Hanifin en Tanev heeft Craig Conroy verschillende ijzers in het vuur richting de trade deadline volgende week vrijdag. Afscheid nemen van deze sterkhouders betekent waarschijnlijk echter ook dat de general manager afscheid neemt van de postseason-plannen dit seizoen.

SIDNEY CROSBY vs PHILADELPHIA FLYERS

In Pittsburgh gaat het deze weken voornamelijk over het wel of niet traden van Jake Guentzel. Je zou dan ook bijna vergeten dat de Penguins nog wel degelijk kans maken op de play-offs, zeker ook omdat ze op bijna alle concurrenten nog flink wat wedstrijden tegoed hebben. Eén van die concurrenten komt uit Philadelphia en deze zondag stonden de twee rivalen uit Pennsylvania in Steel City tegenover elkaar. Vaak hoor je coaches zeggen dat de beste spelers in dit soort wedstrijden op moeten staan. Sidney Crosby besloot zondag de daad bij het woord te voegen.

Het zal een hele toer voor de Penguins worden om het postseason te halen, maar aan Crosby ligt het niet. De toekomstig Hall of Famer heeft voor de twaalfde keer in zijn loopbaan de barrière van 30 goals geslecht en ook als aangever gaat ’t crescendo. In The Battle of Pennsylvania legde hij bijna in zijn eentje de Flyers aan banden met een goal en 3 assists. Na een ontzettend vermakelijke wedstrijd stapten de Penguins met een 7-6 zege van het ijs en houden daarmee de rivaal in zicht.

Het verschil tussen Philly en Pittsburgh is op het moment van schrijven 7 punten, maar de Penguins hebben maar liefst vier wedstrijden minder gespeeld.

ROMAN JOSI vs ANAHEIM DUCKS

Met wat gevoel voor overdrijving zouden we hen de Flyers van het westen kunnen noemen. De Nashville Predators zouden wat magere jaren tegemoet gaan en ergens in de onderste regionen van de NHL terug te vinden zijn. Niets van dat alles in 2023-2024. Met Andrew Brunette aan het roer zijn de Preds bezig aan een goede jaargang en hebben op dit moment zelfs de tweede wildcard in handen. Met 59 punten is Filip Forsberg een belangrijke speler, maar de rol van captain Roman Josi mag zeker niet onderschat worden.

De 33-jarige Zwitser schoot zondag in Anaheim alweer zijn twaalfde van het seizoen binnen. Een mooi aantal voor een verdediger, maar nog ver verwijderd van zijn persoonlijke record. Dat staat sinds 2021-2022 namelijk op 23 treffers. Nashville zegevierde met 4-2 bij de Ducks en zette daarmee een groot uitroepteken achter een perfecte 5-game road trip. De Predators wonnen achtereenvolgens bij de Blues, Knights, King, Sharks en Ducks en verstevigden hun positie in de Central Division en Western Conference.

Nashville heeft op dit moment 4 punten meer dan St. Louis en Minnesota, maar ook wat meer wedstrijden gespeeld dan deze achtervolgers.

GOALIE OF THE WEEK

IGOR SHESTERKIN (NEW YORK RANGERS)

New York Rangers is de laatste weken weer red hot. De ploeg van head coach Peter Laviolette verloor afgelopen nacht weliswaar van Columbus Blue Jackets, maar won de tien voorgaande wedstrijden en evenaarde hiermee twee stokoude franchise records stammend uit de seizoenen 1939-1940 en 1972-1973. Toentertijd waren de Rangers eveneens goed voor tien overwinningen op rij.

Eén van de absolute uitblinkers de voorbije weken is zonder discussie Igor Shesterkin. De Russische goalie is dit seizoen allesbehalve de stabiele factor zoals hij die al vele jaren is. Zijn prestaties waren in januari dusdanig ondermaats, dat hij met een -7.9 xGSA de slechts (!) presterende goalie in de NHL was.

Spoelen we door naar 26 februari en de naam van Shesterkin prijkt met afstand bovenaan de rankings met een +10.9 xGSA. Met een erbarmelijk sv% rond de .900 en een GAA gemiddelde van boven de drie was Shesterkin tot op heden een average guy. Zijn vorm van de laatste weken – met bovendien zijn elite optredens van de voorbije week – laten zijn seizoensstatistieken tot 2.70 GAA en een .909sv%. Bij lange na niet de  Toegegeven, de credits dienen ook zeker aan Jonathan Quick toebedeeld te worden. De 38-jarige Amerikaan flirt dit seizoen geregeld met zijn topvorm, die in Los Angeles mede twee Stanley Cup titels opleverde.

Vooral in de wedstrijd tegen New Jersey was Shesterkin lights out. De Devils namen het doel van de Rus veertig keer onder vuur, maar bleven steken op slechts één treffer. De winnende treffer in de derby kwam op naam van Matt Rempe, die de laatste weken vooral in het nieuws kwam als de nieuwe Mike Tyson.

PLAYER OF THE WEEK

KIRILL KAPRIZOV (MINNESOTA WILD)**

In onze NHL Powerplay Podcast heeft de NHL-redactie het weleens gekscherend over een ‘rollercoaster’ bij een franchise. Eén van de schoolvoorbeelden van die strekking is dit seizoen Minnesota Wild wel. De groenhemden stonden voor aanvang van het seizoen als outsider te boek om het divisiefavorieten Dallas Stars en Colorado Avalanche lastig te maken, maar zijn tot op heden geen moment in die rol terecht gekomen.

Toch zit de franchise de laatste weken weer in de lift. Meest in het oog springende resultaat is zonder discussie de “korfbalwedstrijd” tegen Vancouver Canucks. Waar de ploeg van head coach Rick Tocchet een 5-2 voorsprong nam, draaiden de Wild mede door een uitblinkende Joel Eriksson Ek en Kirill Kaprizov de wedstrijd volledig om. Na zestig minuten stond er een duizelingwekkende 10-7 overwinning op het scorebord.

Ondanks het feit dat John Hynes wellicht niet de gedroomde kandidaat was in de ogen van de fans in Minnesota, heeft hij vooral op de forecheck het nodige veranderd — in positieve zin –. Het allerbelangrijkste is het feit dat de head coach met name de core weer aan de praat heeft gekregen. Sinds de aanstelling van de 49-jarige Amerikaan zijn met name Kaprizov, Boldy, Eriksson Ek en blue-liner Marco Rossi uit hun schulp gekropen.

Diezelfde Kirill ‘the Thrill’ Kaprizov – met eigenlijk zo’n beetje de hele offense in Minnesota – is deze week onze Player of the Week. De Rus reeg de voorbije zeven dagen de punten aaneen en eindigde bovenaan de NHL rankings met een totale productie van twaalf (zes goals, zes assists). Waar hij tegen Vancouver zes punten noteerde, liet Kaprizov er ook tegen Winnipeg (twee) en Seattle (drie) geen gras over groeien. Bovendien voert hij met 63 punten “gewoon” de franchise rankings in aantal punten weer aan.

** Plus de voltallige aanvalslinie in Minnesota

GAME OF THE WEEK

CHICAGO BLACKHAWKS – DETROIT RED WINGS (2-3 OT)

Je hebt weleens van die sportverhalen die weglezen als een roman. Neem bijvoorbeeld de terugkeer van Michael Jordan in het shirt van Chicago Bulls – na een kleine uitstap naar Chicago White Sox in MLB –. De ultieme laatste ronde van Max Verstappen tegen Lewis Hamilton in Abu Dhabi en de sensationele titel van Leicester City in de Premier League.

De terugkeer van Patrick Kane in het United Center in Chicago scharen we allesbehalve in dezelfde bovenstaande categorie, maar dat uitgerekend de Blackhawks legende afgelopen nacht de wedstrijd tussen Chicago en huidig werkgever Detroit Red Wings besliste leest toch enigszins weg als een soortgelijke roman. Om het verhaal compleet te maken werd Alex DeBrincat – eveneens voormalig Hawk – het andere goudhaantje.

Het duo was goed voor twee goals en zorgde hoogstpersoonlijk voor de broodnodige twee punten. Bovendien was ook onze eigen Daniel Sprong op dreef. De Amsterdammer noteerde in de eerste periode de openingstreffer en bracht zijn seizoenstotaal op zestien treffers.

CHRIS CHELIOS VEREEUWIGD IN UNITED CENTER

Naast de terugkeer van Patrick Kane stond de avond vooral in het teken van de pensionering van het rugnummer ‘7’, gedragen door Blackhawks én Red Wings legende Chris Chelios. De spijkerharde blue-liner groeide op in Windy City, maar werd in 1981 in de tweede ronde van de Entry Draft door Montreal Canadiens opgepikt. Een dag nadat Chelios werd beschuldigd van het vechten met twee agenten, verkaste de blue-liner samen met een second round pick – voor Denis Savard – naar Chicago.

Onder de vleugels van head coaches Mike Keenan, Darryl Suttler en Craig Hartsburg groeide Chelios uit tot een steunpilaar voor de Blackhawks. Met de Stanley Cup finale in 1992 en een James Norris Trophy in 1993 werd de blue-liner vanaf 1995 met recht uitgeroepen tot captain. Een rol die hij tot zijn vertrek in 1999 vervulde.

Ondanks het feit dat Chelios reeds 37 lentes telde, bleef hij nog elf jaar in Detroit actief. In 2002 en 2008 bracht de Amerikaan zijn Stanley Cup totaal op drie titels – eerste Cup dateerde uit 1986 met de Habs –. Op 31 augustus 2010 zwaaide de 48(!)-jarige Chelios de NHL – als speler – vaarwel, waarna hij per 1 september een Front Office functie aannam in Detroit.

Cover photo: Steve Babineau

NHL Weekly: Jubileum voor Matthews, Mark Stone op IR, Canucks in last en veel meer

Hans Mulder
-
1
NHL Weekly: Jubileum voor Matthews, Mark Stone op IR, Canucks in last en veel meer

Auston Matthews steelt deze weken de show in de NHL en ook in deze editie kunnen we niet om de doelpuntenmachine van de Maple Leafs heen. Hij scoorde deze week alweer zijn vijftigste van ’t seizoen en deed dat ook nog eens in zijn eigen achtertuin. Goals hoeven we van Mark Stone even niet te verwachten. De Knights-captain staat (weer) op de IR en laat ’t winnen over aan zijn ploeggenoten. In deze editie komen daarnaast nog de Red Wings, Blues, Canucks, Wild, Bolts en vele anderen voorbij zodat je weer helemaal op de hoogte bent!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ATLANTIC DIVISION

AM34 BEREIKT MIJLPAAL OP BEKEND TERREIN

Stel dat Alex Ovechkin in de komende jaren het doelpuntenrecord van Wayne Gretzky (894) breekt, is het de vraag hoelang The Gr8 Eight van zijn kunststukje kan genieten. In Toronto loopt namelijk een Amerikaan die is uitgegroeid tot een ware doelpuntenmachine. Auston Matthews is bezig aan zijn achtste seizoen in de NHL, komt nog bij lange na niet in de buurt van de aantallen van Gretzky of Ovechkin, maar qua gemiddelde kent AM34 bijna zijn gelijke niet. Dit seizoen zit hij op een gemiddelde van .94 goals per wedstrijd. Over zijn gehele loopbaan is dit .65 goals per duel. Ovechkin zit momenteel op een gemiddelde van .599 doelpunten per wedstrijd.

Afgelopen woensdag scoorde Matthews twee keer in het met 6-3 gewonnen duel met de Coyotes. Zijn eerste treffer van de avond betekende tevens zijn vijftigste van dit seizoen. Matthews bereikte die mijlpaal in zijn 54e wedstrijd van dit seizoen. Nooit eerder slechtte een Amerikaanse speler sneller deze grens dan Auston Matthews dit jaar. Het oude record stond overigens ook op zijn naam. In 2021-2022 had Matthews 62 wedstrijden nodig voor 50 goals. Een record dat hij deelde met voormalig Penguins Kevin Stevens, die in 1992-1993 de 50 aantikte na 62 duels.

STREAKIN’

Het werd voor Matthews dus een memorabele avond in Arizona. Dat hij is opgegroeid op slechts een paar kilometer van het huidige onderkomen van de Coyotes maakte ’t nog extra bijzonder. Voor de tegenstander van woensdag dreigt een negatief record. Het verlies tegen Toronto, dat zelf voor de vijfde keer op rij won, betekende voor Arizona de elfde op rij. Bij een nederlaag tegen Winnipeg komende zondag evenaren de Coyotes het clubrecord uit 2017. Toen verloren de Desert Dogs er 12 op rij.

Dat de Leafs zich senang voelen in de woestijn bleek ook donderdag in Nevada. In Las Vegas werden namelijk de Golden Knights op de pijnbank gelegd en wat Maple Leafs-coach Sheldon Keefe vooral tevreden zal stemmen, is dat Auston Matthews niet altijd de kar hoeft te trekken. Met 2 goals was Max Domi de even verrassende als gevierde man in Sin City. Matthews scoorde wel, maar deed dit pas in de derde periode. Met zijn 52e bepaalde AM34 de eindstand op 7-3.

STREAK PANTHERS LOOPT SPAAK IN RALEIGH

Het wordt een prachtige strijd om de titel in de Atlantic Division. Waar de Boston Bruins er in eerste instantie mee vandoor leken te gaan, daar hebben de gloeiendhete Florida Panthers zich inmiddels in de debatten gemeld. In Beantown gaat het de laatste weken af en toe met horten en letterlijke stoten  terwijl de concurrent uit Sunrise de ene tegenstander na de andere aan de zegekar bindt. Met overwinningen in tien van hun laatste elf wedstrijden én een 6-game winning streak op zak brachten de Panthers donderdag een bezoek aan Raleigh.

De vaste volgers weten dan al dat het een replay was van de Eastern Conference Final van vorig seizoen. Hoewel de Panthers in vier wedstrijden die klus klaarden, waren de wedstrijden onnoemlijk spannend. Met als hoogtepunt Game 1 die pas in 4OT werd beslist. Spannend was het ook donderdag. De Panthers waren de baas op het ijs en op de shot clock (44-29) maar die ene stand die er echt toe doet, viel dankzij een ultralate goal van Sebastian Aho uit in het voordeel van de Canes: 1-0.

Voor Carolina was dit de vierde overwinning op rij, maar door die reeks van 9 van de Rangers komen ze nog niet in de buurt van de koppositie in hun divisie. Florida mocht daar wel even aan ruiken in de Atlantic, maar de Bruins zijn hen inmiddels weer voorbij. Ondanks dat zij in OT met 2-3 verloren in Calgary.

BELANGRIJKE DAGEN VOOR BOLTS

In negen van de laatste tien jaar vonden we de Tampa Bay Lightning na het reguliere seizoen steevast terug in de top 3 van hun divisie. Tijdens die periode wonnen ze twee keer de Stanley Cup en eindigden één keer als verliezend finalist (tegen de Avalanche in 2022). Dit seizoen lijkt de vierde plaats in de Atlantic Division het hoogst haalbare voor de manschappen van coach Jon Cooper. En zelfs voor zo’n wildcard zal ’t nog even flink zweten worden. Hoewel er nog meer dan 20 wedstrijden te spelen zijn, kunnen we met wat gevoel voor drama zeggen dat de komende dagen cruciaal worden voor de Bolts.

Met een nederlaag tegen achtervolger Washington zijn die cruciale dagen in elk geval niet goed begonnen. In Tampa Bay waren de Capitals met 5-3 te sterk voor de Lightning, die zakten naar de tweede wildcard-positie. Dit weekend staan er wedstrijden tegen de Islanders en Devils op het programma. Komen de Bolts deze duels niet goed door, dan ruikt de concurrentie ongetwijfeld bloed.

Er zijn nog een hoop teams in het oosten die zichzelf kans geven op het postseason. De Devils, Islanders, Penguins, Capitals en wie weet nog meer azen op die tweede wildcard en de Lightning hebben heel snel goede resultaten nodig om dat geloof weg te halen. Aan Nikita Kucherov ligt het in elk geval niet. Hij is met 95 punten nog altijd de topscorer in de NHL.

SPRONG EN WINGS OP KOERS VOOR PLAY-OFFS

Voor het eerst sinds 2016 lijken de Detroit Red Wings weer eens de play-offs te halen. Veel ruimte voor fouten hebben Daniel Sprong en consorten echter niet. Op het moment van schrijven zijn de Wings in het bezit van de tweede wildcard en is het verschil met concurrenten als New Jersey en de Islanders nog 4 punten. Wat optimisme is echter wel op z’n plek. In december hadden de Wings het heel lastig, zakten weg in de divisie, maar die dip zijn ze inmiddels ruimschoots te boven.

Afgelopen maandag stond er voor Sprong een bijzonder duel op het programma. Voor het eerst sinds zijn vertrek speelden de Wings een uitwedstrijd (4-3 winst in OT) tegen de Seattle Kraken. Je zou kunnen zeggen dat de Amsterdammer daar vorig seizoen zijn definitieve doorbraak beleefde met 21 goals en 46 punten. Dat dit geen toeval was, bewijst hij dit jaar in Detroit. Tegen zijn oude club scoorde Sprong namelijk alweer zijn vijftiende van dit seizoen. Onze landgenoot zette zich daarmee op 35 punten in 55 wedstrijden.

Tegen de Avalanche verscheen de naam van Sprong niet op het scoreformulier. Wel die van Patrick Kane. De toekomstig Hall of Famer besliste deze clash tussen oude rivalen in OT met zijn tiende van het seizoen. Detroit versloeg Colorado met 2-1, won voor de derde keer op rij en wipte over de Lightning in de Atlantic Division. De Wings hebben nu een gat van 6 punten op de Capitals, Devils en Islanders voor de tweede wildcard. Pittsburgh zit daar nog weer 2 punten achter.

METROPOLITAN DIVISION

BLUE JACKETS EN PENGUINS MAKEN DEAL

Columbus Blue Jackets en Pittsburgh Penguins zijn afgelopen week een trade met elkaar overeengekomen. Zweeds centre Emil Bemström verhuist in ruil voor Alex Nylander en een 2026 conditionele sixth-round pick van Ohio naar Steel City. Interim Blue Jackets GM — en tevens President of Hockey Operations — John Davidson maakte hiermee zijn eerste move op de markt sinds het ontslag van Jarmo Kekalainen.

Emil Bemstrom werd in 2017 in de vierde ronde door Columbus gedraft, maar loste nooit zijn under the radar belofte in. Toch was de centre afgelopen seizoen met 22 punten (zeven goals, vijftien assists) een stabiele factor in de ploeg van toenmalig head coach Brad Larsen. Dit seizoen kelderden zijn prestaties en zat de Zweed voornamelijk op de wipwap tussen de NHL en AHL-zusteronderneming Cleveland Monsters.

De andere kant wordt bewandeld door Alex Nylander. De 25-jarige Canadees zat net als Bemstrom dit seizoen voornamelijk op de wipwap in Pittsburgh en vloog op en neer tussen de NHL en AHL-franchise Wilkes-Barre/Scranton Penguins. In de AHL deed de jongere broer van Toronto ster William het overigens niet slecht. In 43 wedstrijden noteerde Nylander 32 punten (zeventien goals, vijftien assists) en neemt hij als puntenleider afscheid van de AHL.

ONDANKS BLESSURE IS GUENTZEL NOG STEEDS TARGET NUMMER ÉÉN

Blijven we in Pittsburgh, want na de “minor” trade van Alex Nylander en Emil Bemstrom is Penguins winger Jake Guentzel nog altijd de nummer één target op de Trade Deadline markt. Ondanks het feit dat er een behoorlijke streep door de wisselgeldrekening van GM en President of Hockey Operations Kyle Dubas ging — Guentzel ligt er de komende weken uit met een blessure –, is menig franchise nog altijd volop in de race voor de winger.

Zeker als men de persconferentie van Dubas afgelopen woensdag in ogenschouw neemt. Direct bij zijn opening liet de Canadees er geen gras over groeien en stelde dat het roster de komende maanden aan verjonging toe is. Om vervolgens eraan toe te voegen zowel Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang hun carrières in Pittsburgh te laten afsluiten.. Toch is de beslissing om Guentzel van de hand te doen geen makkelijke.

De 29-jarige winger is een reus in Steel City. Slechts 40 spelers in de geschiedenis van de NHL hebben meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld in het postseason, waarvan er elf op dit moment in de NHL actief zijn. Jake Guentzel is er daar één van. Op moment van schrijven staat de Amerikaan negende op de all-time postseason ranglijst voor wat betreft goalgemiddelde en was hij een belangrijk puzzelstuk in de winnende run in 2017.

VEGAS GOLDEN KNIGHTS?

Met het wegvallen van Mark Stone in Sin City lijkt het er sterk op dat Vegas Golden Knights zich binnen afzienbare tijd kan gaan melden bij Dubas. De regerend Stanley Cup kampioen zag eerder al Jack Eichel wegvallen, maar heeft met Stone erbij nu flink wat ruimte in het budget. Het zou overigens een klein cirkeltje rond maken, want de Knights zijn naarstig op zoek naar een type Reilly Smith, die vorig jaar een hele belangrijke schakel was in het postseason. Reilly Smith die inderdaad op dit moment in Pittsburgh actief is.

PHILADELPHIA FLYERS NAVIGEERT NAAR HET WELBEKENDE KRUISPUNT

Philadelphia Flyers mag zich dit seizoen met recht kronen tot één van de franchises die het meest verrassen tot op heden. Waar Vancouver Canucks de kroon spant, is de ploeg van head coach John Tortorella hard op weg naar een playoff ticket. Iets waar ze begin oktober alleen maar van hadden kunnen dromen bij de oranjehemden. In alle pronostieken vonden de Flyers zich regelmatig bij de bottom-five in de NHL terug en was de vervanging van GM Chuck Fletcher voor Daniel Briere afgelopen maart het begin van een opschoning van de franchise.

Spoelen we door naar vrijdag 23 februari 2024 staan de Flyers op een stevige derde plaats in de Metropolitan Division. De voorbije vijf maanden waren de oranjehemden — zeker advanced stats technisch — één van de beste ploegen in de NHL, maar de laatste twintig wedstrijden lijkt er iets van zand in de motor te komen. Hoewel ze in een flink aantal categorieën nog steeds boven league average presteren, flirten ze geregeld met de .500 grens.

KRUISPUNT

Met de Trade Deadline in aantocht zit het Front Office dan ook enigszins in een tweesprong. Hoewel ze de kaarten voor de playoffs volledig in eigen handen hebben, zal een ieder in Philly beseffen dat ze menig contender niet zomaar aan de kant zullen zetten. Waar Chuck Fletcher in het verleden de meest vreemde scenario’s uit de hoge hoed toverde, lijkt het er sterk op dat de Flyers ondanks de huidige stand van zaken licht naar de selling kant nijgen.

Aanvallend is de enige interessante optie Scott Laughton, maar de centre voelt er naar verluidt zelf weinig voor het shirt van de Flyers te verruilen voor een andere kleur. Dit ondanks de interesse van onder meer New York Rangers en Boston Bruins. Op de blue-line gaat alle aandacht uit naar Sean Walker, die reeds in verband is gebracht met Toronto Maple Leafs en Dallas Stars. Op defensief gebied een absolute no-brainer voor menig contender, zeker zijn huidige cap hit van $2.65 miljoen dollar is voer voor aan de tradetafel.

Het is vooral voor de fans in Philadelphia te hopen dat het Front Office niet haar eigen ruiten ingooit door het Chuck Fletcher beleid door te trekken. Zie de playoffs als bonus en bouw verder op het dit seizoen ontstane fundament.

CENTRAL DIVISION

PAVEL BUCHNEVICH WAKKERT MET HATTRICK TRADEGERUCHTEN AAN

St. Louis Blues zorgde afgelopen nacht voor een nieuw franchise record in de overwinning op New York Islanders (4-0). De ploeg van head coach Drew Bannister noteerde drie goals binnen een tijdsbestek van 32 seconden en verbeterde hiermee het vorige record daterend uit 1993 — toen men er 36 seconden over deed –.

Centraal in het middelpunt vannacht stond Pavel Buchnevich. De 28-jarige Rus noteerde een hattrick tegen de ploeg van Patrick Roy en wakkerde hiermee indirect de trade geruchten weer aan. Hoewel zijn contract nog tot en met het volgende seizoen doorloopt staat de winger op de zevende plaats in de Trade Rankings. Met negen goals in zijn laatste elf wedstrijden is hij in bloedvorm en voert hij bovendien de franchise rankings voor wat betreft goals aan.

Eén van de contenders die — in de media althans — interesse heeft getoond voor de diensten van Buchnevich is oud werkgever New York Rangers. De New Yorkers worden de voorbije dagen met zo’n beetje iedere forward van formaat in verband gebracht en gooien ook een lijntje uit naar de voormalig third-rounder van 2013. Op 23 juli 2021 vertrok de forward vanuit Madison Square Garden naar St. Louis in ruil voor Samuel Blais en een 2022 second-round pick en is sindsdien op de brommer gesprongen. In beide seizoenen St. Louis noteerde de Rus meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld. Bovendien past Buchnevich ook naadloos in het profiel waar de Rangers naar op zoek zijn.

MINNESOTA WILD HAAKT WILDCARD-KARRETJE WEER AAN

In onze NHL Powerplay Podcast heeft de NHL-redactie het weleens gekscherend over een ‘rollercoaster’ bij een franchise. Eén van de schoolvoorbeelden van die strekking is dit seizoen Minnesota Wild wel. De groenhemden stonden voor aanvang van het seizoen als outsider te boek om het divisiefavorieten Dallas Stars en Colorado Avalanche lastig te maken, maar zijn tot op heden geen moment in die rol terecht gekomen.

Dieptepunt voor de Wild was het ontslag van head coach Dean Evason, die op 27 november 2023 na een erbarmelijk 5-10-4 record de verhuisdozen van zolder mocht halen. Onder vervanger John Hynes ging het de eerste paar weken voortreffelijk, om eveneens daarna in een rollercoaster te belanden. Goede wedstrijden werden met ondergrens waardige zestig minuten afgewisseld, met het gevolg dat ook de playoff kansen behoorlijk slonken.

ABELTJE

Toch zit de franchise de laatste weken weer in de lift. Sinds de All-Star Break staat Minnesota op een 5-1-1 record en hebben ze van de laatste twaalf wedstrijden er acht winnend afgesloten. Meest in het oog springende resultaat is zonder discussie de “korfbalwedstrijd” tegen Vancouver Canucks. Waar de ploeg van head coach Rick Tocchet een 5-2 voorsprong nam, draaiden de Wild mede door een uitblinkende Joel Eriksson Ek en Kirill Kaprizov de wedstrijd volledig om. Na zestig minuten stond er een duizelingwekkende 10-7 overwinning op het scorebord.

Ondanks het feit dat John Hynes wellicht niet de gedroomde kandidaat was in de ogen van de fans in Minnesota, heeft hij vooral op de forecheck het nodige veranderd — in positieve zin –. Het allerbelangrijkste in de ogen van het Front Office is het feit dat de voormalig Predators head coach met name de core weer aan de praat heeft gekregen. Sinds de aanstelling van de 49-jarige Amerikaan zijn met name Kaprizov, Boldy, Eriksson Ek en blue-liner Marco Rossi uit hun schulp gekropen.

Ziet SportAmerika ze actief zijn op de markt de komende twee weken? Nee. Ziet SportAmerika ze weer als een belangrijke kandidaat voor een wildcard? Ja!

PACIFIC DIVISION

GOLDEN KNIGHTS MOETEN STONE (WEER) MISSEN

Voor het derde jaar op rij moeten de Vegas Golden Knights hun captain een tijdje missen in de tweede helft van het seizoen. Mak Stone haakte dinsdag in de met 5-3 verloren wedstrijd tegen Nashville af in de slotfase van de tweede periode. De 31-jarige captain liep een upper-body injury op en kon de ontmoeting niet vervolgen. General manager Kelly McCrimmon van de Golden Knights liet een dag later weten dat hij Stone voorlopig niet op het ijs verwacht.

Hoe anders is dat bij Jack Eichel. De GM meldde dat het herstel van de sterspeler voorspoedig verloopt en dat Eichel waarschijnlijk binnenkort weer in de line-up te bewonderen is. De komende dagen zal duidelijk worden of de blessure van Stone nog invloed heeft op de plannen richting de trade deadline. Met hun captain op de LTIR komt er een hoop geld vrij voor versterkingen, terwijl Stone dan in het postseason weer aan kan sluiten. Bij de start van de play-offs vervallen namelijk alle restricties van de salary cap.

Die trade deadline is overigens op 8 maart. Rond die tijd weten we dus ook of het toeval was dat het nieuws van Stone en de eventuele beschikbaarheid van Penguins-aanvaller Jake Guentzel vrijwel gelijktijdig naar buiten kwam.

HILLER KRIJGT KINGS AAN DE PRAAT

Als Rob Blake met het ontslag van Todd McLellan een onmiddellijk schokeffect voor ogen had, is hem dat aardig gelukt. Het is na zeven wedstrijden nog te kort dag om te zeggen dat Jim Hiller het antwoord op alle vragen van de Kings is, maar zijn resultaten mogen er zijn. Met de interim-coach aan het roer won LA namelijk vijf van de zeven wedstrijden. Ze hebben daarmee de achtervolgers in de Western Conference weer wat afgeschud en kunnen met meer vertrouwen de laatste maanden van het reguliere seizoen tegemoet zien.

De LA Kings leden donderdag in eigen huis een 1-4 nederlaag tegen Nashville. Er kwam zo een einde aan een reeks van vier duels op rij die stuk voor stuk gewonnen werden. Die resultaten kunnen een indicatie zijn dat LA onder Hiller op de goede weg is. Wat tijdens de 5-1 overwinning op Columbus ook wel fijn was, waren de 2 goals van Pierre-Luc Dubois. De aanvaller werd deze zomer met een hoop tamtam gehaald, maar overdreven productief is hij nog niet met 13 goals en 26 punten.

Dat geldt wel voor Quinten Byfield. Met zijn achttiende van ’t seizoen nam hij de mooiste én eerste goal tegen Columbus voor zijn rekening. De voormalig second-overall pick staat al op 42 punten dit seizoen.

CANUCKS IN EEN DIPJE

Het kon dit seizoen niet op voor de Vancouver Canucks. Rick Tocchet zag zijn ploeg de ene na de andere wedstrijd winnen en de Canucks liggen zelfs op koers voor de derde Presidents’ Trophy in het bestaan. En de eerste sinds 2012. Veel tegenslag kende ’t team nog niet, dus is het interessant om te volgen hoe ze nu met de huidige situatie omgaan. Vancouver verloor deze week al van Winnipeg, Minnesota en Colorado en wist ook in Seattle de 2 punten niet mee te nemen. Mede dankzij 2 goals van Jordan Eberle wonnen de Kraken met 5-2. Jared McCann was met 1 goal en 3 assists echter de man van de wedstrijd.

Door deze 4-game losing streak hebben de Canucks aan kop van de NHL gezelschap gekregen van Boston. De Kraken daarentegen hebben heel andere zorgen. Zij schreven vorig seizoen hun eigen sprookje en willen dat maar wat graag een vervolg geven. Om wederom te stunten in de play-offs, zullen ze die echter eerst moeten halen. De Kraken hebben daar nog wel wat werk voor te doen. Op het moment van schrijven hebben ze 3 punten minder dan Nashville en st. Louis, die elk met 62 punten strijden om de tweede wildcard.

Cover photo: Ethan Miller

Vaughn ontslagen door Brooklyn Nets

Lars Leeftink
-
0
Vaughn ontslagen door Brooklyn Nets

Jacque Vaughn is tijdens de All Star break ontslagen door de Brooklyn Nets. Het team, dat momenteel buiten het play-in toernooi staat in de virtuele stand, heeft besloten het tweede gedeelte van het seizoen af te maken met een andere head coach.

Vaughn speelde als speler bij de Jazz, Hawks, Magic, Nets (toen nog New Jersey) en Spurs, teams waarmee hij ook vaak in de playoffs actief was. Nadat hij gestopt was en wat ervaring als coach had opgedaan, werd hij in 2012 head coach van de Orlando Magic. Dit zou hij 2,5 seizoen lang blijven, maar verder dan een 20-62, 23-59 en 15-37 record kwam hij niet voordat hij tijdens het seizoen 2014-15 werd ontslagen.

Daarna besloot hij weer even geen head coach te zijn, waarna hij in 2019-20 de rol van head coach overnam van Kenny Atkinson, waar hij daarvoor assistent van was. Met een 7-3 record deed hij het goed genoeg om de playoffs te halen, waarna hij met de Nets in de eerste ronde werd uitgeschakeld. Het seizoen 2022-23 mocht hij wederom gaan meemaken als head coach, waarin hij een 43-32 record behaalde. Wederom bleek die genoeg voor de playoffs, maar daar hield het wel weer op. Dit seizoen zijn de Nets 21-33 en staan ze op de elfde plaats. Alleen de Raptors, Hornets, Wizards en Pistons staan onder de Nets, die momenteel zelfs 2,5 game achter staan op plek tien (geeft recht op play-in toernooi). Dit was reden genoeg voor de Nets om Vaughn te ontslaan.

HOE NU VERDER?

De Nets hebben eerder, zo ook met Vaughn, laten zien dat ze het seizoen best af willen maken met een interim head coach. Dit zou Kevin Ollie kunnen zijn, alhoewel de Nets dit nog niet duidelijk hebben gemaakt. De trade deadline is al geweest, maar de contracten van C Nicolas Claxton, G Dennis Smith Jr, en G Lonnie Walker IV lopen af. Zeker Claxton speelt een belangrijke rol in het team.

Voor nu zal het team zich vooral willen focussen op het behalen van het play-in toernooi en sportief succes.

Foto: Jacob Kupferman/Getty Images

NHL Highlights: AM34 op recordjacht, Duitse muur, Stadium Series en veel meer

Dennis Bakker
-
0
NHL Highlights: AM34 op recordjacht, Duitse muur, Stadium Series en veel meer

Jaromir Jagr werd zondag in het zonnetje gezet door zijn grote liefde uit Pittsburgh, de Stadium Series werden afgewerkt in een bomvol MetLife Stadium en zo vol is onze NHL Highlights deze week ook. Zo krijgen Nico Daws en Auston Matthews de aandacht die ze verdienen, vinkte Brandt Clarke zijn eerste goal af, is Connor Bedard terug bij de Hawks en gaven de Panthers nog maar eens hun visitekaartje af.

HIGHLIGHTS

JORDAN MARTINOOK vs ARIZONA COYOTES

Voor de Carolina Hurricanes was het duel met de Coyotes vrijdag een hinderlijke onderbreken. Een paar dagen eerder hadden de Canes verloren van de Stars en zaterdag stond voor hen de topper tegen Vegas op het programma. Als Carolina zijnde wil je dan zo snel mogelijk zaken doen. En dan komt de goal van Jordan Martinook na 16 tellen natuurlijk als geroepen. Voor hem was ’t zijn negende van dit seizoen, maar veel belangrijker was het dat de Canes zorgeloos richting Vegas konden gaan.

Carolina hoefde zich niet eens veel in te spannen om deze Desert Dogs met 5-1 te verslaan. Nog maar een maand geleden waren diezelfde Coyotes nog een outsider voor een wildcard. Vanaf 22 januari zit de ploeg echter in een vrije val. De nederlaag tegen de Hurricanes was alweer de achtste op rij. Ze gaven zondag de Avalanche uitstekend partij, maar een 3-4 nederlaag kon niet worden voorkomen. Met tegenstanders als Edmonton, Toronto en Winnipeg de komende week moeten we niet uitsluiten dat de losing streak de dubbele cijfers aantikt.

In Sin City moesten de Hurricanes wat dieper gaan voor de 2 punten. Het was echter weer de defensie die tegen de Golden Knights uitblonk en slechts 1 goal toestond. Carolina zette er 3 tegenover, waaronder deze SHG van Seth Jarvis. De Canes wonnen voor de zevende keer in negen wedstrijden en gaven in die serie 16 tegengoals weg.

BRANDT CLARKE vs BOSTON BRUINS

Op de wat ongebruikelijke zaterdagmiddag (plaatselijke tijd) stonden in Boston twee teams tegenover elkaar die de punten wel konden gebruiken. De Bruins hadden aan kop van de Atlantic inmiddels gezelschap gekregen van de Panthers. En de laatste drie duels verloren. Bij de Kings is de nood nog wat hoger. Daar zijn ze volledig weggezakt uit de top van de NHL. Zij moeten nu in de race om de wildcards  concurrenten achter zich zien te houden.

De thuisploeg kwam een paar keer op voorsprong, maar raakte de Kings maar niet kwijt. Dit brak hen in de slotminuut op. De PP van LA deed z’n werk en zette de 4-4 op het scorebord. In de noodzakelijke OT moest de beste PK van de league eerst aan het werk. Brandt Clarke begon die verlenging in de sin bin. Nadat hij z’n straf had uitgezeten, stond hij maar heel even op het ijs. De veelbelovende rookie van de Kings schoot weg bij de tegenstanders, legde Linus Ullmark in de luren en scoorde zijn eerste goal in de NHL: 5-4.

EVAN BOUCHARD vs DALLAS STARS

Een heel interessante ontmoeting zaterdag in Dallas. De Stars ontvingen daar de Edmonton Oilers in wat zomaar een voorproefje kan zijn van de Western Conference Final over een paar maanden. Het was ook een treffen tussen een team dat ’t van depth scoring moet hebben (Dallas) tegen een team dat al jaren leunt op supersterren als Connor McDavid en Leon Draisaitl. Al staan ze er dankzij Zach Hyman en Ryan Nugent-Hopkins zeker niet alleen voor. In dit rijtje moeten we ook Evan Bouchard niet vergeten. De blueliner is bezig aan een geweldig seizoen en was ook in de Lone Star State van grote waarde.

Het was alsof Bouchard in de spiegel keek zaterdag. De Stars hebben in Thomas Harley namelijk ook zo’n enorm productieve verdediger. Ook hij verscheen op het scoreformulier. In een duel dat alle kanten op kon, trok Edmonton dankzij Bouchard aan het langste eind. Zijn veertiende goal van dit seizoen schonk de Oilers in OT de 2 punten: 4-3.

Corey Perry was eveneens één van de doelpuntenmakers en kreeg daarbij assistentie van McDavid en Draisaitl. Dit was voor het eerst sinds 1948 dat drie voormalig Hart Memorial Trophy-winnaars betrokken waren bij dezelfde goal. Destijds waren het drie voormalig MVP’s van de Canadiens.

CONNOR BEDARD vs OTTAWA SENATORS

Of ze hem hebben gemist? Afgelopen donderdag keerde Connor Bedard terug in de line-up van de Chicago Blackhawks en na twee wedstrijden heeft de tiener alweer 3 punten verzameld. Twee daarvan schreef hij zaterdag bij. Vanuit de lappenmand zag hij de Blackhawks wedstrijd na wedstrijd na wedstrijd verliezen, maar Bedard zelf bracht de lach terug op het gezicht. Bij zijn rentree tegen de Penguins (1-4 nederlaag) was de first-overall goed voor een assist. Tegen de Senators prikte hij er zelf 2 binnen.

Met de 3-2 zege op Ottawa kwam een einde aan de 8-game losing streak van Chicago. Een reeks die hen de rode lantaarn in de NHL opleverde en tegelijk op pole zette voor een volgende first-overall pick. De Senators aan de andere kant dachten het met 16 punten in de laatste elf wedstrijden aardig op de rit te hebben. Jacques Martin zag zijn team echter voor de tweede keer in drie dagen verliezen van een laagvlieger. Nadat de Sens donderdag klop kregen van de Ducks bleek nu Chicago te sterk.

HENRI JOKIHARJU vs MINNESOTA WILD

Ondanks hun enorme wisselvalligheid mogen de Minnesota Wild nog altijd hopen op het postseason. Dat zegt tegelijkertijd ook veel over de andere kandidaten in het westen. Ze hadden hun laatste vier wedstrijden op rij gewonnen en acht van de laatste elf. Die opmars moest zaterdag in eigen huis een vervolg krijgen tegen de Sabres, maar ook daar hebben ze de play-offs nog niet helemaal uit het hoofd gezet. Al is ’t waarschijnlijk tegen beter weten in.

Dankzij goals van Joel Eriksson Ek, na een mooie assist van Kirill Kaprizov, en Declan Chisholm (zijn eerste in de NHL) leken de gastheren op weg naar hun vijfde overwinning op rij. Dylan Cozens en de Sabres hadden echter heel andere plannen. Met slechts 37 seconden op de klok scoorde Cozens de 2-2. Een flinke domper voor de Wild, maar die werd in OT nog groter. Met zijn derde van het seizoen maakte Henri Jokiharju namelijk een einde aan de winning streak van de Wild. Dat ene puntje kan echter nog van grote waarde blijken in de spannende wildcard-race in het westen.

STADIUM SERIES 2024

De Stadium Series van de National Hockey League streek afgelopen weekend neer in het MetLife Stadium van de Giants en Jets in New York. Of New Jersey om precies te zijn. De Devils stonden zaterdagavond ook centraal toen zij het opnamen tegen de Flyers. Een beladen potje, want New Jersey vindt recht te hebben op een postseason-ticket en Philadelphia is één van de teams die binnen schootsafstand staat.

De meer dan 70.000 fans konden al na 32 seconden juichen voor hun Devils. Nico Hischier maakte een-op-een met Samuel Ersson geen fout op weg naar 1-0. Het komt niet vaak voor dat New Jersey de score opent, maar deze avond kwamen ze praktisch niet in de problemen. Zoals zo vaak bleven de mannen van John Tortorella wel in de wedstrijd hangen, maar echt bedreigen konden ze de winst van New Jersey niet. Zij verkleinden het gat met de Flyers naar 5 punten en hebben nog wat wedstrijden minder gespeeld.

Zondag, nu voor bijna 80.000 fans, dachten de Islanders ook prima zaken te doen in hun jacht op de play-offs. Mede dankzij 3 assists van blueliner Noah Dobson hadden ze een 4-1 en 5-3 voorsprong. Niet voor het eerst dit seizoen liet de PK hen in de steek. De Islanders hebben met 70,73% verreweg de slechts penalty-kill in de NHL. Hier wisten de Rangers wel raad mee. Mede dankzij 3 PPG en een gamewinner van Artemi Panarin in OT brachten zij hun fans in extase met een 6-5 overwinning.

MARK SCHEIFELE vs VANCOUVER CANUCKS

In Vancouver resideert de trotste lijstaanvoerder van de NHL. De Canucks zijn bezig aan een magistraal seizoen en kregen dit weekend bezoek van een team dat tot voor kort gelijke tred wist te houden. Hoewel ze er nog altijd prima voor staan, gaat het allemaal wat moeizamer de laatste tijd bij de Winnipeg Jets. Met name ’t scoren gaat niet vanzelf. Daar was in Vancouver helemaal niets van te merken. En dat hadden ze dan weer te danken aan één man.

Wat doelpuntenproductie betreft, heeft Mark Scheifele echt wel eens betere jaren gekend. Met 15 goals begon hij aan ’t treffen in Vancouver, maar dankzij z’n vele assists mag hij zich wel topscorer van de Jets noemen. Die rol nam Scheifele tegen de Canucks ook op zich. Winnipeg boekte een zeer knappe 4-2 overwinning in het westen van Canada en Scheifele was bij alle treffers betrokken. Drie keer als aangever en zelf zorgde de centre voor het slotakkoord. Vier punten in één wedstrijd is niet nieuw voor Scheifele dit seizoen. Hij deed ’t op 9 november namelijk ook al tegen de Predators. Toen met 4 assists.

JAROMIR JAGR vs LA KINGS

Wie het nieuws even niet had gevolgd en zondag een stap binnen de PPG Paints Arena zette, waande zich weer terug in de jaren negentig. Penguins-spelers met ouderwetse matjes en het illustere rugnummer 68 weer terug op het ijs. Dat nummer behoorde destijds toe aan Jaromir Jagr en hoewel de Tsjechische legende op 52-jarige leeftijd nog altijd zijn wedstrijdjes speelt in zijn vaderlandse competitie vonden de Pittsburgh Penguins het de hoogste tijd voor een eerbetoon. Volledig terecht natuurlijk.

Het was zondag ook de laatste keer dat de Pens-fans rugnummer 68 op het ijs zagen dartelen. Na een mooie ceremonie ging het nummer namelijk naar de nok van het stadion om nooit meer door een speler van deze franchise gedragen te worden. Voor de huidige Penguins verliep het duel met de Kings uiterst teleurstellend. Sidney Crosby leek de festiviteiten nog wat aan te zwengelen, maar 2 goals van Adrian Kempe in de derde periode zorgden toch nog voor een fikse domper. Zij kijken daardoor nog altijd tegen een achterstand van 7 punten op de wildcards aan.

GOALIE OF THE WEEK

NICO DAWS (NEW JERSEY DEVILS)

De Stadium Series in het Metlife Stadium in New Jersey was afgelopen weekend een feest voor het oog. Onder het toeziend oog van tienduizenden mensen bonden op zaterdag New Jersey Devils en Philadelphia Flyers (6-3 Devils, red.) de schaatsen onder, gisteravond kruisten beide franchises uit de Big Apple de degens in een koud onderonsje (….). De goalie van deze week was afgelopen weekend in de buitenlucht actief. En dat is niet de naam die je hier (normaal gesproken) snel zou verwachten: Nico Daws.

De 23-jarige Duitser stond in afwezigheid van Vitek Vanecek vier duels onder de lat en speelde de week van zijn leven. In vier wedstrijden noteerde de third-rounder van 2020 een 3-1 record met daarbij een .942 sv% en 2.02 GAA. Met name in de Stadium Serie tegen Philadelphia — samen met naamgenoot Nico Hischier — liet de oosterbuur zich gelden. Met een totaal van 48 schoten op doel, trof de ploeg van head coach John Tortorella “slechts” drie maal doel.

Met de uitstekende recente prestaties van Daws verandert de dynamiek in de trade-opvatting van General Manager Tom Fitzgerald enigszins. Mits de Duitser de huidige vorm doortrekt tot de Trade Deadline van 8 maart, geeft dit het Front Office een sterkere onderhandelingspositie aan tafel. Van moeten verandert de visie dan ineens in mogen. Zeker als je bedenkt dat voor een klepper tussen de palen er flink in de buidel getast dient te worden. Bovendien is de Duitser bezig aan zijn laatste jaar Entry Level en krikt hij zijn waarde behoorlijk op.

Hoe dan ook blijft het zo klaar als een klontje dat New Jersey een goalie als toptarget beschouwt de komende twee weken. De rood-witten werden al veelvuldig in verband gebracht met onder meer Jacob Markstrom en John Gibson, maar blijft Juuse Saaros nog altijd het sterkste gerucht. De Finse goalie van Nashville Predators heeft bij Predators GM Barry Trotz aangegeven open te staan voor een vertrek en in de wandelgangen werd reeds gesuggereerd dat er gesprekken tussen Trotz en Fitzgerald hebben plaatsgevonden.

GAME OF THE WEEK

FLORIDA PANTHERS – TAMPA BAY LIGHTNING (9-2)

Florida Panthers is na de verloren Stanley Cup Final tegen Vegas Golden Knights ook dit seizoen hard op weg naar een favorietenstatus. De ploeg van head coach Paul Maurice is sinds de kerstperiode red hot en noteerde voorafgaand aan de clash tegen buurman Tampa Bay Lightning zeventien goals in vier wedstrijden. Om nog maar te zwijgen over het 8-0-1 record. Gedragen door een ontketende Matthew Tkachuk en Sam Bennett vernederden de Panthers in de nacht van zaterdag op zondag de drievoudig Stanley Cup winnaar. Na zestig minuten ijshockey was de eindstand 9-2 (!)

Voor de Panthers betekende het alweer haar elfde uitzege op een rij — Inderdaad! Net als LA Kings aan het begin van dit seizoen –. Hiermee vestigden de Floridianen een franchise record en zijn de blauwhemden nog één uitzege verwijderd van het all-time record, dat op dit moment in handen is van Detroit Red Wings (2005 – 2006) en Minnesota Wild (2014 – 2015). Beide franchises kwamen uiteindelijk tot een totaal van twaalf uitoverwinningen op een rij.

De wedstrijd zelf was een demonstratie. Ondanks de vroege treffer van Brandon Hagel (20e treffer van het seizoen) sloeg de klok alleen maar Florida Panthers. Met negen treffers op een rij — waaronder drie powerplays — redde Brayden Point een soort van “de eer” voor de Bolts.

PLAYER OF THE WEEK

AUSTON MATTHEWS (TORONTO MAPLE LEAFS)

31 jaar geleden. 31 jaar geleden was het voor het laatst in de NHL dat een speler — in dit geval twee spelers — de grens van zeventig goals doorkruiste. In het seizoen 1992 – 1993 doorkruisten Alexander Moligny (Buffalo Sabres) en Teemu Selanne (toenmalige Winnipeg Jets) beiden de grens van zeventig en deelden uiteindelijk met 76 goals de Maurice Richard Trophy. Natuurlijk was Mario Lemieux van de partij, maar zijn teller bleef hangen op 69 goals.

De voorbije jaren is menig speler in de buurt gekomen. In het meest recente collectieve geheugen kunnen we ons Alex Ovechkin (65), Connor McDavid (64), Steven Stamkos (60) en Auston Matthews (60) nog wel voor de geest halen. Diezelfde Matthews tart dit seizoen wederom met de wetten. Voor het eerst sinds de gloriedagen van Lemieux, Gretzky, Selanne e.a. heeft de NHL een kandidaat in haar gelederen die serieus hard op weg is naar de grens van zeventig. Natuurlijk vergeten we de 64 treffers van McDavid van vorig seizoen niet. Maar de Canadees moet het over het algemeen meer van de assists hebben.

‘AM34’ is op de brommer. En fuego noemen we het bij SportAmerika vaak liefkozend. De Amerikaan noteerde deze week wederom back-to-back hattricks tegen Philadelphia Flyers en Anaheim Ducks en staat op reeds 48 treffers. Met een gemiddelde van .651 goals-per-game duldt Matthews in de NHL boeken alleen Mario Lemieux en Mike Bossy voor zich als het om productiesnelheid gaat. Bovendien staat zijn hattrick totaal dit seizoen op reeds zes stuks, wat voor het laatst door Mario Lemieux in 1996 werd bewerkstelligd. Om zijn prestatie nog iets meer glans te geven werd hij de eerste (en enige) speler sinds Wayne Gretzky in 1983 – 1984, die meerdere back-to-back hattricks in een enkel seizoen noteert.

Cover: Chris Faytok/NJ Advance Media

NHL Weekly: Kekalainen out, Captain Coots, Rielly geschorst en veel meer

Hans Mulder
-
0
NHL Weekly: Kekalainen out, Captain Coots, Rielly geschorst en veel meer

Met de trade deadline in zicht, wordt het voor veel teams buigen of barsten de komende weken. Gaan ze als buyer die periode in of komt er een bordje met “uitverkoop” op de deur te hangen? Bij SportAmerika volgen we de ontwikkelingen op de voet en in deze NHL Weekly wordt het weer helemaal duidelijk hoe de vlag er in de verschillende divisies bij hangt.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ATLANTIC DIVISION

TORONTO LACHT, TORONTO HUILT

Toronto Maple Leafs is de laatste week veelvuldig onderwerp van gesprek in de NHL-wereld. De manschappen van head coach Sheldon Keefe gingen tegen Ottawa Senators onderuit, maar waren het vooral de laatste paar seconden van de wedstrijd waar men niet over uitgepraat raakte.

Ridly Greig schoot een empty-netter naar de smaak van Morgan Rielly iets te fanatiek tegen de touwen en moest dit met een ferme boarding check bekopen. Naar aanleiding van deze actie werd de Leafs blue-liner voor de NHL Player Safety Department gedaagd. Na een fikse ondervraging werd Rielly uiteindelijk tot een schorsing van vijf wedstrijden verwezen, zelfs met een vlekkeloos CV als dat van de 29-jarige Canadees.

Toch kwamen de Leafs deze week ook positief in het nieuws. Afgelopen nacht rekende Toronto na overtime (4-3) met Philadelphia Flyers af. Vooral Auston Matthews had het flink op de heupen tegen de manschappen van John Tortorella. De 26-jarige Amerikaan noteerde maar weer eens een hattrick en bracht hiermee zijn seizoenstotaal op reeds 45 (!) treffers. Binnen een tijdsbestek van acht minuten in de tweede periode kreeg hij de uitstekend spelende Flyers op de knieën.

ATLANTIC IJZERSTERK, OF TOCH NIET?

Het uitpluizen van statistieken is één van de leukste aspecten aan de sport ijshockey. Een zwaluw maakt nog geen zomer en menig speler komt out of the blue uit de krochten van de NHL kelder gewandeld om jaren een bepalende factor voor de franchise te zijn. Toch zijn er ook legio voorbeelden te noemen, waar het kwartje juist totaal de andere kant op valt. Veteranen die plotseling de groove niet meer kunnen vinden, prospects die het potentieel wat ze bezitten niet meer kunnen vinden en spelers die in een nieuwe rol totaal niet kunnen aarden.

De Atlantic Division is zonder twijfel op moment van schrijven van de vier divisies qua potentiële sterkte de diepste in de NHL. Op papier zouden alle acht de teams een kans moeten kunnen maken op de play-offs, maar halen de prestaties menig aspiratie reeds in een vroeg stadium in. Met behulp van de statistieken van onze vrienden van TopDownHockey en AllThreeZone komen we er echter achter dat deep down de Atlantic helemaal niet zo sterk is als men doet vermoeden. Sterker nog; de top drie hoogste setback spelers — statistiek technisch — in de NHL dragen allen een shirt van een franchise uit de Atlantic Division.

TIM STÜTZLE – OTTAWA SENATORS

Alles wat dit seizoen de naam Ottawa draagt, valt als een kaartenhuis in elkaar. De Canadese franchise staat al sinds speelronde één in vuur en vlam en wisselde niet alleen van eigenaar, maar zwaaide ook GM Pierre Dorion en head coach D.J. Smith uit. Onder leiding van het nieuwe (interim) duo Steve Staios en Jacques Martin is het ook in 2024 nog allesbehalve rozengeur en maneschijn. In plaats van dat de franchise volop meedoet in de strijd om de play-offs, staan de Senators (andermaal) nagenoeg onderaan in de League.

Hoe vreemd het ook klinkt, maar Tim Stützle heeft na een fabelachtig seizoen 2022 – 2023 een enorme stap terug gedaan in zijn ontwikkeling. Ja. het hele roster hangt als een soepkip aan elkaar, maar op aanvallend gebied is de Duitser geen schim van de masterclass van vorig seizoen. Zijn negentig punten worden bij lange na niet gehaald en is vooral zijn algemene impact fors gekelderd. Nee. Tim Stützle presteert niet totale bagger — is op moment samen met Claude Giroux franchise-aanvoerder met 47 punten — maar heeft een enorme jas uitgedaan in zijn ontwikkeling. De Duitser is allesbehalve een one-season wonder, maar het vaatje moet anders getapt worden (geldt overigens voor heel Ottawa).

TAGE THOMPSON – BUFFALO SABRES

Tage Thompson was vorig seizoen en fuego. De 26-jarige Amerikaan sloot zijn magische seizoen met 94 punten af en leek met de sterkte van het roster in Buffalo de weg vrij voor een serieuze gooi naar een doorkruising van de 100 punten.

Nee. Niets van dit alles. Op moment van schrijven staan er slechts 29 punten (vijftien goals, veertien assists) achter de naam van Thompson en komen de prognoses nauwelijks boven de vijftig punten uit. Om dit grotendeels aan de teamprestaties te hangen is wellicht iets te kort door de bocht. De forward stond in het seizoen 2022 – 2023 in vrijwel iedere aanvallende categorie in de top vijf van de NHL en hoewel zijn huidige statistieken nog redelijk okayish zijn, blijft hij ver weg van zijn vorm van vorig seizoen.

Minder goals, minder punten en bovenal minder offensieve impact. Defensief heeft Thompson een kleine stap gemaakt, wellicht dat head coach Don Granato hem tot een volwaardig two-way player probeert te transformeren. Toch hoop je als fan dat Thompson gewoon de klepper blijft die in het seizoen 2022 – 2023 top vijf NHL was. Potentieel genoeg in het noordoosten van de VS.

DAVID PERRON – DETROIT RED WINGS

In het ene seizoen ben je een under the radar ijzersterke signing, het andere seizoen degradeer je jezelf tot een “wat moet ik hiermee” speler. Welkom in het leven van Detroit Red Wings forward David Perron.

De 35-jarige Canadees kwam in de zomer van 2022 als UFA vanuit St. Louis aan in Detroit en was vanaf minuut één vertrokken. In 82 wedstrijden eindigde de forward op 56 punten (24 goals, 32 assists) en was na Dylan Larkin de meest bepalende speler in het rood-wit en leek met een jaar extra ervaring de tijd rijp voor Detroit om zich — mede onder leiding van Perron — weer eens voor het postseason te plaatsen.

Waar er vergelijkbare statistieken werden verwacht, zijn de prestaties van de Canadees ter aarde gestort. In de aanvallende zone lijkt de twijfel de overhand te nemen op de stick van Perron en is het in vrijwel iedere categorie geen schim meer van de topspeler uit zijn gloriedagen in St. Louis en zijn topjaar in Las Vegas. Zijn passing is werkelijk waar ruk geworden, met een xG% van slechts 36% in 5 v 5 is hij met afstand de slechtste forward in de NHL. Als je bedenkt dat hij met over het algemeen met Dylan Larkin en Lucas Raymond een lijn vormt, knipper je drie keer met je ogen..

Om het positief af te sluiten met Perron: Op de powerplay is hij nog enigszins van waarde. Met elf punten en zes goals is hij een average pion in de overtalsituatie van head coach Derek Lalonde. Voor iemand in zijn laatste contractjaar geen al te beste reclame om nog te vissen naar een laatste klapper op 35-jarige leeftijd.

“Eervolle vermelding” voor T.J. Brodie (Toronto Maple Leafs)

METROPOLITAN DIVISION

DEVILS VERJAGEN DEMONEN

Hebben de New Jersey Devils de weg omhoog gevonden? Coach Lindy Ruff heeft meer keuze nu verschillende spelers de ziekenboeg hebben verlaten. Daarnaast laat hij zijn team iets minder roekeloos spelen. Ruff bouwde wat meer zekerheid in en dat is in de resultaten terug te zien. De Devils krijgen minder goals tegen en wisten deze week zelfs een back-to-back winnend af te sluiten. Voor New Jersey was dat nogal een dingetje, want voor de duels met Seattle en Nashville wisten ze slechts één keer een tweede wedstrijd in twee dagen te winnen.

New Jersey won dinsdag met 4-2 in Nashville. Een klein beetje historie schreven ze daar wel mee, want het was voor het eerst in 15 jaar dat de Devils daar in reguliere speeltijd 2 punten pakten. De enige zege die ze daarna in dat tijdsbestek in Nashville boekten, kwam in 2016 na OT tot stand. Zo lijken de Devils aan de beterende hand. De komende tijd, waarin ze dit weekend onder meer de Flyers treffen in het kader van de Stadium Series, zal moeten blijken of het een opleving betreft of dat de clubs in het oosten weer serieus rekening moeten houden met de Devils.

De Flyers beginnen aan die wedstrijd (in de nacht van zaterdag op zondag 02.00 uur Nederlandse tijd) met 7 punten meer dan de Devils. New Jersey beet donderdag de tanden stuk op LA, dat zich knap revancheerde voor de 7-0 nederlaag in Buffalo een paar dagen eerder.

FLYERS WEER SCHIP MET KAPITEIN

De Philadelphia Flyers presteren verrassend goed dit seizoen en ze deden dit ook nog eens zonder een vaste captain. Leiders heeft het keurkorps van John Tortorella voldoende, maar niemand droeg die bekende “C” op z’n shirt. Tot afgelopen woensdag. Op die dag werd Sean Couturier namelijk benoemd tot twintigste captain in de historie van de franchise. Couturier treedt daarmee in de voetsporen van onder meer Bobby Clarke, Eric Lindros, Peter Forsberg, Chris Pronger en Claude Giroux. Tot zijn trade naar de Panthers in maart 2022 was Giroux ook de laatste Flyers-captain.

Dat de keuze nu op Couturier is gevallen, is niet vreemd. De 31-jarige centre is sterk teruggekomen van een zware blessure en met 33 punten ook dit seizoen een dragende kracht. Daarnaast is Couturier een kind van de club. Hij werd in 2011 door de Flyers in de eerste ronde gedraft, heeft de grens van 800 wedstrijden en 500 punten in zicht en verlengde vorig jaar zijn contract tot medio 2030. Naast Couturier zullen Scott Laughton en Travis Konecny als alternate captains gaan fungeren.

Zijn eerste wedstrijd als captain verliep voor Couturier niet geheel naar wens. In Toronto verloren ze na OT van Auston Matthews en de Maple Leafs (3-4).

BLUE JACKETS SMIJTEN KEKALAINEN OP STRAAT

Het is een seizoen om snel te vergeten voor de Columbus Blue Jackets. Ze hoopten zich in 2023-2024 heel stiekem te melden in de strijd om de wildcards, maar in werkelijkheid staan ze stijf onderaan in de Eastern Conference. De treurmars werd al voor het seizoen ingezet toen Mike Babcock, nog zonder ook maar één training te leiden, ontslagen werd. De hoofdverantwoordelijke voor diens aanstelling én ontslag werd donderdag door de club op de keien gezet. Jarmo Kekalainen was sinds 2013 general manager in Columbus, maar werd vriendelijk bedankt voor bewezen diensten.

Onder de leiding van Kekalainen plaatsten de Blue Jackets zich vijf keer voor het postseason. Tussen 2017 en 2020 gebeurde dit zelfs vier keer op rij. Alleen in 2019 werd de tweede ronde bereikt. Met John Tortorella als coach zorgde Columbus in de eerste ronde voor een daverende verrassing door de Lightning in vier wedstrijden te verslaan. Na 2020 werd het stil rond de rebuilding Jackets. Tot ze in de zomer van 2022 hun ambities kenbaar maakten. Met Johnny Gaudreau werd een grote naam binnengehaald en zou de weg naar betere tijden worden ingeslagen.

Voorlopig valt ’t nog vies tegen. Niet alleen dat wat Gaudreau laat zien, maar ook de prestaties van de Blue Jackets in het algemeen. De club beschikt over een ontzettend jong en veelbelovend roster, maar schijnbaar is het management er niet van overtuigd dat Kekalainen de juiste man is om de franchise verder te helpen. John Davidson, de President of Hockey Operations, zal de komende tijd de scepter zwaaien. Tijdens de zoektocht naar een nieuwe GM zal Davidson de club dus door de komende trade deadline gaan loodsen.

NAAR BUITEN!

De Blue Jackets haalden ook op een andere wijze het nieuws. Op 1 maart 2025 mag de club in het Ohio Stadium, thuishaven van Ohio State Football Team, een wedstrijd in het kader van de Stadium Series gaan organiseren. De Blue Jackets zullen op die datum de Detroit Red Wings ontvangen voor hun allereerste outdoor game. Daarmee blijven alleen de Panthers en Coyotes over als clubs die nog nooit een outdoor game speelden.  

RANGERS RED HOT NAAR METLIFE

Er staat dit weekend een heerlijk menu te wachten op de fijnproever. In het MetLife Stadium van de NY Giants en NY Jets worden namelijk twee prachtige NHL-duels afgewerkt. Nadat de Devils en Flyers aftrappen op zaterdag staat zondag de burenruzie tussen de Rangers en Islanders op het programma. Met name de Blueshirts zullen met het nodige vertrouwen naar deze outdoor games toeleven. Aan de hand van een bijzonder trefzekere Chris Kreider legden zij donderdag Montreal met 7-4 over de knie. De Rangers boekten daarmee hun zesde overwinning op rij en blijven onbedreigd koploper in de Metropolitan.

Het is al even geleden dat deze rivalen elkaar zagen in de NHL. Veertien maanden om precies te zijn. Waar de Rangers aan vertrouwen geen gebrek hebben, ligt dit anders op Long Island. Patrick Roy zag zijn team na de ASG winnen van Toronto en Tampa Bay, maar vervolgens bleken Calgary en Seattle te sterk voor de Isles. Roy heeft zijn team wel goed kunnen voorbereiden. De Islanders speelden hun laatste duel op 13 februari en beginnen dus uitgerust aan de Stadium Series. Voor de Europese fan begint deze clash op een mooi moment. Om 21.00 uur Nederlandse tijd staat de eerste face-off gepland.

Helaas is het erg onwaarschijnlijk dat Blake Wheeler dan op het ijs staat. De voormalig Jet moest van het ijs geholpen worden nadat hij halverwege de eerste periode hard in aanraking kwam met Canadiens-verdediger Jayden Struble. Wheeler lijkt daar een ernstige beenblessure te hebben opgelopen.

PENGUINS KLOPPEN HAWKS, MAAR VERLIEZEN GUENTZEL

De Pittsburgh Penguins maken nog altijd kans op de play-offs, maar hun route gaat met horten en stoten. Defensief is er helemaal niets mis in Steel City. Slechts vier teams krijgen gemiddeld meer goals per wedstrijd tegen dan de 2.65 van de Pens. Nee, de problemen liggen meer in het offensieve deel van het team. Met 2.90 GF/G houden ze zich op in de onderste regionen van de NHL en de powerplay is met 13,53% zelfs ronduit slecht te noemen. Verrassend slecht, want juist die PP werd deze zomer versterkt met de komst van Erik Karlsson.

Donderdag speelden de Penguins hun 51e wedstrijd van dit seizoen. Ze deden dit zonder één van de aanvalsleiders, want Jake Guentzel staat voorlopig aan de kant met een upper-body injury. Naar verwachting zal de aanvaller, goed voor 52 punten dit seizoen, ongeveer een maand missen. Hoe dit de eventuele plannen van GM Kyle Dubas gaat beïnvloeden richting de trade deadline zullen we de komende weken zien. Zonder Guentzel riepen de Penguins hun 3-game losing streak donderdag een halt toe. Mede dankzij 2 goals van Sidney Crosby werden de Blackhawks in Chicago met 1-4 verslagen.

Pittsburgh heeft nu 5 punten minder dan Detroit, dat in het bezit van de tweede wildcard is. De Penguins hebben wel twee wedstrijden minder gespeeld dan Daniel Sprong en consorten.Donderdag in St. Louis was McDavid opnieuw goed voor 3 assists. Zijn Oilers hadden daar echter niet genoeg aan, want de Blues stapten met een 6-3 zege van het ijs. Zijn opmars de laatste weken heeft McDavid op de topscorerslijst nu tot op 13 punten van Nikita Kucherov gebracht.

CENTRAL DIVISION

DALLAS STARS ZORGT VOOR FRANCHISE RECORD IN NASHVILLE

Dallas Stars is dit seizoen één van de belangrijkste gegadigden voor een run in het postseason (en beyond). De Texanen hebben — hands down — het breedste en diepste roster van de NHL en komen in geen enkele linie iets tekort. Met 74 punten (en een wedstrijd minder gespeeld) staan de groenhemden fier bovenaan in de Central Division.

Om de sterkte van Dallas nog meer kracht bij te zetten, speelden de Stars afgelopen nacht met lijdend voorwerp Nashville Predators. De ploeg van head coach Andrew Brunette werd voorafgaand aan het seizoen als een “grijze muis” afgedaan, maar strijden met onder meer St. Louis Blues en Minnesota Wild nog altijd om een felbegeerde wildcard. Toch was daar in de wedstrijd tegen Dallas werkelijk niets van te merken.

Dallas trok vanaf seconde één in de aanval en beloonde zichzelf al na een halve minuut spelen. Sam Steel noteerde met 0:35 seconden op de klok de openingstreffer en zette hiermee het begin van een demonstratie op. Middels goals van Matt Duchene, Craig Smith en Wyatt Johnson stond het binnen het kwartier reeds 4-0 in de Bridgestone Arena. De uiteindelijke 9-2 overwinning werd voor Nashville bovendien een negatief franchise record. Nimmer kreeg de ploeg uit Tennessee zoveel treffers binnen zestig minuten te verwerken.

De wedstrijd tegen Nashville was het ultieme bewijs dat Dallas zich zeker tot de vijf kandidaten met de meeste kans op de Stanley Cup mag scharen. Tandem Jake Oettinger – Scott Wedgewood was ouderwets en fuego, defensief heeft het de zaken prima voor elkaar en is de ploeg van head coach Peter DeBoer aanvallend één van de diepste in de League. Wat mij (Dennis) betreft de ultieme dark horse.

CONNOR BEDARD KEERT TERUG OP HET IJS

Chicago Blackhawks forward Connor Bedard is afgelopen nacht tegen Pittsburgh Penguins weer op het roster teruggekeerd. Het 18-jarige generationele talent brak op 5 januari jongstleden zijn kaak tegen New Jersey Devils, nadat Devils forward Brendan Smith de Canadees een “koekie” gaf. Na een succesvolle operatie werd de hersteltijd op minimaal zes tot acht weken ingeschat.

De voorbije weken was er voldoende speculatie over de terugkeer van ‘CB’. In zijn allereerste invitatie voor de All-Star Game gaf de Canadees uit het niets acte de présence en leek het een kwestie van tijd voor Bedard op het roster in Chicago terug zou keren.

Waar GM Kyle Davidson de boot in eerste instantie afhield, was head coach Luke Richardson maar wat blij de oogappel aan zijn roster toe te voegen. Sinds de blessure van Bedard scoorden de Blackhawks slechts twintig treffers in veertien wedstrijden — met twee wedstrijden met vier treffers daarbij gerekend –. Ondanks zijn afwezigheid van een kleine anderhalve maand is de 18-jarige Canadees nog altijd de ferme lijstaanvoerder binnen de franchise als het op punten aankomt. Afgelopen nacht tegen Pittsburgh noteerde Bedard direct een assist en was met vier schoten op goal één van de gevaarlijke mannen aan de kant van de ploeg uit Windy City.

PACIFIC DIVISION

MCDAVID GEEFT ART ROSS TROPHY NOG NIET OP

Vijf keer in zijn carriere won Connor McDavid de Art Ross Tropy al. De prijs voor de speler met de meeste punten in het reguliere seizoen. Na een moeizame start in 2023-2024 én geweldige cijfers van zowel Nathan MacKinnon als Nikita Kucherov leek McDavid dit jaar geen kandidaat. Met nadruk op leek. Met 29 punten in de eerste 20 wedstrijden zou vrijwel iedereen heel tevreden zijn, maar niet Connor McDavid. Hij besloot in december een tandje bij te schakelen met als gevolg dat de Oilers-captain beter is dan ooit. Die 29 punten verbleken namelijk bij de 48 punten in 27 wedstrijden die hij daarna noteerde.

Nog veel meer dan McDavid waren de Oilers al afgeschreven. Zeker na de 2-3 nederlaag in San Jose begin november leken ze in Edmonton op een zinkend schip te verblijven. De ploeg had op dat moment 2 van de eerste 12 wedstrijden gewonnen en het postseason was ver, heel ver weg. Ze lieten dit volgen door een paar ongekende streaks. Uiteraard geholpen door een magnifieke Connor McDavid. Dat hij in vorm is, onderstreepte McDavid dinsdag tegen Detroit. De Red Wings werden met 8-4 verslagen en McDavid was bij maar liefst 6 (!) goals als aangever betrokken.

Donderdag in St. Louis was McDavid opnieuw goed voor 3 assists. Zijn Oilers hadden daar echter niet genoeg aan, want de Blues stapten met een 6-3 zege van het ijs. Zijn opmars de laatste weken heeft McDavid op de topscorerslijst nu tot op 13 punten van Nikita Kucherov gebracht.

SHARKS VOORLOPIG ZONDER LEIDERS

De San Jose Sharks moeten even verder zonder twee van hun beste spelers. Tomas Hertl had al een tijdje last van zijn linkerknie, besloot wel naar de ASG te gaan, maar ontkomt uiteindelijk niet aan een operatie. Captain Logan Couture miste de eerste maanden al vanwege een kwetsuur en kreeg te maken met een terugslag. Een gemis voor de club en heel vervelend voor de betrokken spelers, dat zeker. Je kunt het echter ook op een andere manier uitleggen. De toch al niet bijster goede Sharks worden zo nog minder en dat is dan weer goed nieuws in de strijd om de first-overall pick in de draft.

Het is niet uitgesloten dat beide spelers klaar zijn voor dit seizoen. Hoe vervelend deze fysieke ongemakken ook zijn, het biedt general manager Mike Grier wel weer mogelijkheden richting de trade deadline. Door Hertl en Couture op de LTIR te plaatsen, komt er automatisch geld vrij om in ruil voor bijvoorbeeld draft picks “slechte” contracten van contenders over te nemen. Een voorbeeld hier zou Tyler Myers van de Canucks kunnen zijn. De Sharks nemen zijn contract over, waardoor Vancouver ruimte in het salarishuis krijgt om zich te versterken voor of op 8 maart.

Dat ze ook zonder hun sterkhouders wedstrijden kunnen winnen, lieten de Sharks donderdag zien in Calgary. Filip Zadina wierp zich tegen de Flames op als dragende kracht met 2 goals en 2 assists – zijn beste wedstrijd ooit in de NHL – in de met 6-3 gewonnen wedstrijd. Waar ze een dag eerder nipt verloren van de Jets ging San Jose nu verrassend met de 2 punten lopen. In deze lastige uitwedstrijden kwam zowel Kaapo Kahkonen als Mackenzie Blackwood goed voor de dag tussen de palen. Hoewel de Sharks een vracht aan tegengoals hebben, zijn de goalies elk bezig aan een goed seizoen. Met het oog op de trade deadline wordt dat heel interessant om te volgen.

FLAMES ZIEN OPMARS EINDIGEN IN NEW YORK

Vier wedstrijden op rij hadden de Clagary Flames gewonnen. Een broodnodige serie, want ook het laatste beetje hoop op de play-offs smolt zo langzamerhand als sneeuw voor de Canadese zon. Die sterke reeks viel niet geheel toevallig samen met de opleving van Jonathan Huberdeau, geweldig keeperswerk van Jacob Markstrom en de goede prestaties van aanwinst Andrei Kuzmenko. Heel voorzichtig komen de wildcards in zicht, maar in Madison Square Garden maakten ze even pas op de plaats.

Zelfs een uitmuntende Markstrom kon maandagavond in MSG niet voorkomen dat de Rangers met 2-0 wonnen. De goals waren duur in The Big Apple en dat was mede te danken aan de prima wedstrijd van Markstrom. Aan de andere kant van ’t ijs deed Igor Shesterkin echter niet voor zijn Zweedse collega onder. Shesterkin had daarnaast het “geluk” dat hij in de vorm van 2 goals net wat meer run support kreeg. De goals van William Cuylle en Jimmy Vesey (empty-net) maakten een einde aan de winning streak van de Flames.

LINDHOLM BLIJFT SCOREN VOOR CANUCKS

Aanpassingsproblemen? Niet voor Elias Lindholm in Vancouver. De van Calgary overgekomen centre is al in zijn eerste weken als Canuck van waarde. Donderdag nam de Zweed 2 goals voor zijn rekening in het met 4-1 gewonnen duel met Detroit. Het bracht Lindholm op 4 goals en 1 assist in de vijf wedstrijden die hij voor de Canucks speelde sinds de trade. Vancouver kwam dankzij die overwinning op 80 punten na 55 wedstrijden. Ze lijken daarmee alvast een voorschot te nemen op de titel in de Pacific. Het gat met de Golden Knights is opgelopen naar 12 punten, maar de titelhouder heeft wel twee wedstrijden minder gespeeld.

Wat betreft de jacht op de Presidents’ Trophy hebben de Canucks ook van de teams uit het oosten niet veel te vrezen dit moment. Boston en Florida staan elk op 74 punten en de Rangers voeren met 73 punten de Metropolitan Division aan. Dit geeft nog maar eens aan hoe goed Rick Tocchet en zijn mannen bezig zijn in het westen van Canada. Dit team kent weinig zwakke plekken. Of het moeten de special teams zijn die zich op het moment van schrijven in de middenmoot van de NHL ophouden.

Cover photo: Kyle Robertson/USA Today Network

2024 NFL Prospect Watch: quarterbacks

Lars Leeftink
-
0
2024 NFL Prospect Watch: quarterbacks

De quarterback class van 2024 is, op zijn zachtst gezegd, een stuk beter dan die van 2022 en vergelijkbaar met het niveau van 2023. Drie quarterbacks lijken zeker de eerste ronde te gaan halen, terwijl er nog een paar QB’s zijn die kans maken het einde van de eerste ronde te halen vanwege de waarde van de positie en de zoektocht naar franchise QB’s. Dit zijn de grootste QB-talenten die tijdens de komende draft beschikbaar zijn.

CALEB WILLIAMS EN DRAKE MAYE

Dit jaar gaat de strijd om QB1 en wellicht ook wel de #1 pick tussen Caleb Williams en Drake Maye. Nadat beide spelers een fantastisch seizoen 2022-23 achter de rug hadden in college was iedereen enthousiast, maar dit enthousiasme is toch wat weggezakt door hun iets wat mindere seizoen 2023-24. Beide QB’s presteerden minder statistisch gezien en met hun team, waardoor de vraag is wie nu de #1QB is van de class?

Williams heeft 2,5 jaar (als je het seizoen bij Oklahoma 2021-22 meerekent) ervaring als starter, daar waar Maye twee volledige seizoenen een starter is geweest. Williams heeft een fantastische arm waarmee hij elk denkbare pass vanuit elk denkbare positie kan gooien. In de pocket, buiten de pocket, terwijl hij aan het rennen is. Het maakt Williams allemaal niet uit, want het armtalent is ongeëvenaard. Williams is accuraat met zijn deep ball, maar ook in de middellange en de korte passing game en heeft tevens genoeg ervaring met screen passes.

Williams is verder niet per se een hele lange QB, maar is wel een atleet, sterk gebouwd en heeft in college laten zien dat zijn benen meer dan een wapen kunnen zijn om te gebruiken in de run game. Verder is Williams eigenlijk amper tot nooit geblesseerd geweest, stond hij er in duels tegen goede teams en zijn er geen karakterproblemen zover dit bekend is.

ZWAKKE PLEK WILLIAMS

De zorgen die sinds het seizoen 2023 zijn ontstaan, hebben te maken met zijn prestaties onder druk en het maken van beslissingen. Het aantal momenten waarop Williams te veel risico nam, de held uit wilde hangen of een spectaculaire play wilde maken terwijl die optie er niet was, ging afgelopen seizoen drastisch omhoog. Daarnaast waren zijn prestaties onder druk, volgens PFF, in 2023 een heel stuk minder dan in 2022 het geval was. In beide gevallen speelde ook de OL, die vrij matig was in 2023 bij USC, een grote rol. Het is alom bekend dat het spel in de NFL nog wat sneller zal gaan en dat verdedigers gaten dicht kunnen lopen die in college wel voor QB’s blijven bestaan.

De vraag is of Williams, zoals CJ Stroud heeft gedaan, die aanpassing kan maken of dat het in de NFL nog erger wordt. Daarnaast is ook de techniek van Williams nog erg ruw, zowel qua voetenwerk als armtechniek en het gebruiken van zijn hippen en heeft hij eigenlijk alleen in shotgun gespeeld in een vrij ‘simplistisch’ systeem in vergelijking met NFL-offenses. Tot slot nog een andere zorg: zijn lichaamsbouw en vooral lengte. Met 6’1 is hij niet de ‘prototypical’ NFL QB, zeker niet vergeleken met de andere QB’s in deze draft class.

MAYE

Bij Maye bestaan al veel van de vraagtekens bij Williams een stuk minder. Maye is op zijn best als hij de bal richting middellange afstand kan gooien of de deep bal los mag laten. De QB van North Carolina, waar hij zijn hele carriere speelde, heeft niet de arm die Williams heeft, maar is wel net zo accuraat als het gaat om de deep ball. Maye is daarnaast onder druk en in de pocket al een betere QB dan Williams is en is tevens 6’4 in plaats van de 6’1 van Williams.

Maye heeft eigenlijk ook amper tot geen blessures gehad en heeft zover bekend nooit echt last van karakterproblemen gehad. Hij is tevens al beter in het nemen van de verstandigere beslissing dan Williams en is technisch gezien al een betere QB die goed voetenwerk en een goede armtechniek laat zien. Er zijn echter wel momenten waarop het te lang duur voordat hij een beslissing neemt of te veel tijd nodig heeft om zijn reads te doorlopen in de pocket.

Maye is echter op andere vlakken weer minder. Hij is functioneel mobiel en kan ontsnappen uit de pocket waar nodig, maar Williams is op dit gebied wel gevaarlijk en herkent tevens pressure in de pocket een stuk beter dan Maye. Daarnaast is Maye ook niet per se een enorme atleet en kan hij niet alle ballen zo goed gooien als Williams dat kan. Wat bij Maye opvalt is dat hij met short passes en screen passes enorm veel moeite heeft. Daar waar de lange ballen en de middellange ballen erg goed en effectief zijn, is dit bij ballen van 10 yds of minder niet het geval.

CONCLUSIE

Williams lijkt een lage ‘floor’ te hebben die in de buurt komt van het scenario Sam Howell, Jameis Winston of Zach Wilson, maar heeft het talent en de upside van een Josh Allen een een vleugje Patrick Mahomes. De floor van Maye is een stuk hoger en teams zullen makkelijker in kunnen schatten wat ze kunnen verwachten met hem. De upside bij Maye is echter wel een stuk minder groot dan bij Williams het geval is, iets wat echter ook werd gezegd van CJ Stroud ten opzichte van Bryce Young. We weten allemaal hoe dat is afgelopen.

JAYDEN DANIELS

Jayden Daniels is met gemak de meest atletische QB van deze draft class, alhoewel hij niet in de buurt komt van wat Anthony Richardson vorig jaar was. Daniels heeft vier jaar aan ervaring in collega, waarvan twee als QB van Arizona State en de laatste twee jaar als speler van LSU. Tijdens zijn eerste drie seizoenen liet Daniels al zien wat voor atleet hij was, waarbij hij meer dan 800 yds over de grond verzamelde. In 2022 en 2023 ging hij echter over de 1000 yds rushing heen en was hij een ongelooflijk wapen als rusher dankzij zijn snelheid, wendbaarheid en inzicht. Zijn balans is hierbij wel een zwakke plek, terwijl hij ook nog moet leren om vaker te sliden.

Als passer is Daniels nooit de meest consistente QB geweest. Er waren dagen dat hij fantastisch was en goede ball placement liet zien, maar ook dagen dat hij minder was, zijn team niet kon dragen en zijn accuraatheid matig was. In 2023 kende hij namens LSU zijn beste seizoen, met eigenlijk geen enkele slechte wedstrijd en 40 touchdowns ten opzichte van vier interceptions en maar zeven torunover worthy plays volgens PFF. Een ongekend aantal. Daniels is net zoals de twee QB’s hierboven op zijn best als hij lang of middellang kan gooien, maar is minder accuraat en succesvol zodra hij dichter bij moet gooien. Tevens is hij dankzij zijn soms wisselvallige techniek, zeker in de pocket, een stuk minder accuraat en consistent dan bijvoorbeeld een Maye. Ook het lezen van defenses en doorlopen van zijn reads is iets wat in de NFL beter en vooral sneller zal moeten.

DANIELS CONSISTENT BETER GEWORDEN

Daniels is een jaar ouder dan Maye en Williams als hij aan zijn NFL-carrière begint (23 in plaats van 22 jaar oud), maar heeft dus twee jaar meer ervaring als starter en liet tevens tijdens elk seizoen zien beter te worden. Zo is Daniels iemand die amper tot geen grote fouten en onverstandige beslissingen maakt die tot turnovers leiden, terwijl hij onder druk eigenlijk elk seizoen erg goed is geweest en pressure hem amper van de slag brengt. Daniels is elite in pocket mobiliteit (ontwijken van pressure en gaten vinden in de pocket om te gooien) en het herkennen van pressure. Daniels is al redelijk stevig QB3 en kan tijdens de Draft Combine en het hele proces richting de draft gaan opschuiven richting Williams en Maye.

BO NIX

Bo Nix is niet meer de QB die hij bij Auburn was. Bij Oregon heeft hij de laatste twee seizoenen enorme stappen gezet, waarbij 2023 de climax was. Nix was samen met Daniels de beste QB van CFB in 2023 en heeft inmiddels vijf jaar als starter achter de rug in college. Ervaring zat dus, maar ook een jaartje ouder dan Daniels en twee jaar ouder dan Williams en Maye. Nix heeft eigenlijk nooit grote problemen gehad met blessures, terwijl hij de laatste jaren is gegroeid als karakter en leider. Als runner kan Nix gezien worden als iets meer dan functioneel, maar zeker niet op het niveau van Williams. Het is echter zeker mogelijk dat een NFL-team er wat plays voor zal komen, ondanks dat hij zijn meeste yards pakt via design QB runs en scrambles.

Als passer was Nix next level in 2023. Zijn deep ball, armkracht en intermediate pass zijn altijd al goed geweest, net zoals bij de andere QB’s in deze class. Nix was echter een QB die bij Auburn totaal geen geduld had om in de pocket te blijven staan, altijd op zoek was naar de heldenrol en het gevoel had dat hij plays moest maken voor anderen. Bij Oregon is dit eruit gestampt door de coaching staff. Zijn ADOT (avarage depth of target) ging drastisch naar beneden en Nix werd beter in de passes tussen de 0 en 10 a 15 yds, iets waar hij bij Auburn niet zo effectief was of amper naar keek. Het aantal hero balls, turnover worthy plays en interceptions werd bijna twee a drie keer zoveel minder de afgelopen twee seizoenen als bij Auburn tijdens de drie jaar daarvoor. Als QB is Nix dus enorm gegroeid.

ONDER DRUK

Waar Nix altijd al goed in is geweest, is onder druk en zijn pocket mobiliteit. Op zijn freshman-seizoen na was Nix bij Auburn al aardig productief onder druk, maar dit is bij Oregon alleen maar beter en beter geworden. Nix wordt niet afgeleid door druk en blijft zijn routes readen. Wat nog wel beter kan, is dat hij zelf ook goed kan aanvullen waar hij moet lopen in de pocket als hij met pressure te maken krijgen. Er zit verder amper meer een zwakke plek in het spel van de ervaren QB, ondanks dat onnodige risico’s nemen nog steeds een beetje in zijn spel zit. Toch zal hij richting het einde van de eerste ronde of in de tweede ronde een interessante speler zal zijn voor teams die nu willen winnen en een goedkope QB zoeken.

OVERIGE QB’S

Michael Penix Jr heeft een enorme lijst aan blessures opgebouwd en is tevens als 24 jaar oud als hij aan zijn eerste seizoen in de NFL begint, maar maakte de afgelopen twee jaar wel indruk bij Washington. Zijn voornaamste kwaliteit is het gooien van de deep ball en de intermediate pass. Penix heeft een kanon van een arm waarmee hij makkelijk receiver kan vinden, en zijn ball placement is vak ook goed. Penix is goed als pocket passer, heeft lengte en het football IQ. Toch zijn er ook zorgen naast zijn blessuregeschiedenis en leeftijd. Penix is geen mobiele QB, waardoor hij eigenlijk een pocket QB is. Penix kan tevens niet enorm veel buiten het systeem en on the move, is linkshandig en heeft tevens soms problemen met accuraatheid en consistentie. Zeker bij de korte passes is dit te merken. Penix lijkt een systeem-specifieke QB te zijn.

MCCARTHY

J.J. McCarthy moest in Michigan de afgelopen twee jaar een run-heavy offense leiden, iets wat hij goed deed. Afgelopen seizoen won hij met Michigan overtuigend de National Championship Game. McCartyhy heeft goede fundamentals, prima techniek en overzicht een goede accuracy op eigenlijk elk niveau: kort, middellang en lang. McCarthy heeft tevens prima lengte en functionele mobiliteit, maar is niet de zwaarste en meest gespierde QB van deze class.

Tevens is hij buiten het systeem om en on the move niet ervaren genoeg om echt in te kunnen schatten of hij hier een hoog niveau kan halen of niet, terwijl de vraag uberhaupt is wat er gebeurd als hij in een systeem komt waarin hij de offense meer op zich moet nemen met de passing game. McCarthy is dan ook de QB van deze class die het moeilijkst is om in te schatten op NFL-niveau, maar met 22 jaar en veel van de tools die NFL-teams zoeken, zal hij steeds populairder worden richting april.

Achter deze zes QB’s zijn onder meer Michael Pratt, Jordan Travis, Sam Hartman en Spencer Rattler nog interessante namen om in de gaten te houden richting een mogelijke plek in de draft.

SPORTAM NFL DRAFT QB RANKINGS 2024

De conclusie is dat Williams en Maye strijden om QB1, maar dat Daniels gedurende het proces steeds meer in de buurt begint te komen. Daarachter weten NFL-teams inmiddels wat ze van Nix en Penix Jr mogen verwachten, terwijl McCarthy twee jaar jonger is en tevens zich nog niet heel mogen laten zien in een offense die wat meer pass heavy is dan die van Michigan. Pratt, Travis en Rattler maken kans om nog gedraft te worden, waarna het niveau drastisch naar benenden gaat richting de Hartman’s van deze draft class.

Foto: John E. McGillen / USC Photography LLC

1...118119120...803Pagina 119 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU