Onderhandelingen MLB-cao afgebroken, Opening Day uitgesteld

Het arbeidsconflict tussen MLB en de MLBPA (spelersvakbond) heeft een dieptepunt bereikt. Nadat het er gisteren even op leek dat de beide onderhandelende partijen nader tot elkaar kwamen, ontplofte de bom afgelopen nacht alsnog. MLB stelde uit het niets een ultimatum; de spelersvakbond verwierp het “take it or leave it”-voorstel unaniem. Commissioner Rob Manfred, hard op weg de meeste gehate commissioner in de geschiedenis van de sport te worden, trok daarop de stekker uit Opening Day en stelde de eerste week van het seizoen uit. De door MLB ingestelde lockout duurt voort.

Al drie maanden liggen de spelersvakbond en de clubs met elkaar overhoop. Nadat eerste onderhandeling na de start van het seizoen nergens op uitliepen, sloot MLB begin december zijn spelers uit van het beoefenen van hun sport. 43 dagen van absolute stilte volgden, met pas de laatste anderhalve week enige activiteit van beide kanten. De start van Spring Training werd uitgesteld, maar toch reisden er een paar spelers af naar Florida.

In Jupiter kwamen de afgelopen tien dagen afvaardigingen van MLB en de MLBPA bij elkaar. Vakbondsafgevaardigde Bruce Meyer en het spelerscontingent, aangevoerd door Mets-ace Max Scherzer en verder onder meer gevuld met diens teamgenoten Francisco Lindor en Brandon Nimmo, Yankees Gerrit Cole en Jameson Taillon, Sonny Gray (Reds), Whit Merrifield (Royals) en Paul Goldschmidt (Cardinals), spraken meermaals met het MLB-kamp, bestaande uit Dan Halem, Morgan Sword, Patrick Houlihan, Rockies-baas Dick Monfort en (zo nu en dan) commissioner Manfred.

PIJN

De hoop was dat de ‘face-to-face’-bijeenkomsten tot witte rook zouden leiden. Wat volgde was echter tien dagen pijn. Ieder beetje hoop dat via MLB-spreekbuisreporters Bob Nightengale en Jon Heyman naar buiten gebracht werd, bleek vaak al snel niets meer dan pogingen tot het beïnvloeden van het narratief richting de buitenwacht.

Op papier leek MLB telkens nieuwe voorstellen te doen, maar in de praktijk kwamen deze eigenlijk neer op niets meer dan een verschuiving van dezelfde ideeën, verpakt als nieuw voorstel. Oftewel: MLB wilde het geld wel op een andere manier bij de spelers laten komen, maar niet vermeerderen. Vroeg de vakbond bijvoorbeeld om een hogere salarisvloer voor jonge spelers, wilde MLB daar alleen in meegaan als er een verlaagd salarisplafond ingesteld zou worden. Netto schieten de spelers daar dus niets mee op. Het resultaat was het klappen van de onderhandelingen.

REKKEN EN DREIGEN

Het eindeloze tijdrekken dat MLB de laatste maanden (en ook de laatste 10 dagen) heeft vertoond, had dan ook maar één enkel doel: de boel op de spits drijven en de spelers dwingen om akkoord te gaan met eisen van de bond. Uitstellen van de seizoensstart werd geregeld opgevoerd als stok achter de deur. Deze maatregel raakt de spelers tenslotte exponentieel veel harder dan de clubs. Zodra MLB namelijk wedstrijden afgelast, krijgen de spelers niet meer betaald en blijven hun salarissen achter in de portemonnee van MLB.

Uiteindelijk was de vakbond het gedreig zat. Nadat MLB gisterenavond uit het niets en uren voor de (al opgeschoven) deadline zijn “beste en laatste” voorstel op tafel legde, trokken de spelers unaniem een lijn in het zand. Het antwoord was nee en iedereen vertrok uit Florida. Kort daarna gaf commissioner Manfred een tenenkrommende persconferentie, waarbij hij lachend de eerste week van het seizoen afgelaste en de schuld in de schoenen van de spelers schoof.

WOEDE

De afgelasting van Opening Day en het uitstellen van de seizoensstart leidde tot een woedeuitbarsting bij spelers, die overduidelijk genoeg hebben van de verguisde commissioner. Manfred, die in het recente verleden de World Series-trofee “een stuk metaal” noemde, de valsspelende Astros-spelers onbestraft liet en nu dus verantwoordelijk is voor de grootste crisis in de sport in 20 jaar, kreeg op social media de wind van voren. Het feit dat hij eerder op de dag gefotografeerd werd terwijl hij alvast zijn golfswing stond te oefenen, droeg niet bij aan een verbeterde stemming.

MISREKENING MLB

Met het uiteenspatten van de onderhandelingen lijkt het gat tussen spelers en clubs groter dan ooit, zowel financieel als cultureel. Waar MLB leek te denken dat het, net als in het verleden, vrij eenvoudig de vakbond kon overrompelen, blijkt het spelersorgaan deze keer vele malen beter georganiseerd, beter voorbereid en hechter dan ooit tevoren.

MLB rekende op verdeeldheid of onverschilligheid bij de veteranen ten opzichte van de rookies. De oudere generatie spelers in de afvaardiging, spelers met miljoenen op de bank, vechten echter harder dan ooit voor de jongere generatie die uitgebuit en onderbetaald wordt. De bereidheid van spelers om hun salarissen tijdelijk op te offeren ten faveure van de toekomst van de sport, lijkt als een totale verrassing te zijn gekomen voor de bond.

PR-BLUNDER

Daarbij zien spelers, journalisten en fans tegenwoordig dwars door MLB’s doorzichtige PR-tactieken heen. In het verleden kon MLB, dankzij het selectief lekken van informatie aan bepaalde bondsgezinde journalisten, de publieke opinie ten faveure van zichzelf beïnvloeden. Tegenwoordig lukt dat echter niet meer. Dankzij sociale media komen zaken die normaal gesproken achter gesloten deuren plaatsvonden aan het licht. Spelers staan continu in contact met elkaar en praten openlijk over wat ze meemaken in het onderhandelingsproces. Journalisten zijn niet bang hun werkveld voor het blok te zetten.

MLB’s pogingen om via stro-poppen als Heyman en Nightengale de publieke opinie te beïnvloeden en zichzelf schoon te wassen, vallen in stukken uiteen dankzij het openlijk aan de schandpaal nagelen van de tactieken door journalisten en spelers. Legendarische sportjournalist Keith Olbermann voorspelde bijvoorbeeld een dag voordat de boel ontplofte precies de volgende stappen en hing in één beweging Heyman en ESPN’s Jesse Rogers aan de waslijn.

LANGE ADEM

Het Amerikaanse honkbal bevindt zich in een crisis van enorme proporties. Geleid door een commissioner wiens ego zo groot is dat hij bereid is de sport op te offeren om niet toe te hoeven geven; beïnvloed door eigenaren die alleen maar rijker willen worden en daarbij vergeten dat ze zonder spelers helemaal geen inkomen meer hebben.

Het grootste probleem voor de spelers is dat de lange adem bij de clubs ligt. De miljardairs die hun salarissen betalen, hebben meer dan genoeg geld op de bank om de stillegging van de competitie te kunnen overleven. De jongere generatie spelers moet echter bij wijze van spreken hamburgers gaan bakken bij de plaatselijke fastfoodketen om de wedstrijdloze maanden te overleven.

Gelukkig heeft de spelersvakbond zich na de vorige onderhandelingen van vijf jaar geleden gerealiseerd dat het in 2022 wel eens lastiger zou worden. Het orgaan heeft toen een crisisfonds aangelegd, waaruit de meeste spelers zo’n $15.000 per maand tegemoet kunnen zien. Een aardig bedrag, maar niets vergeleken met hun salaris.

PLAYOFFS

Intussen hebben de spelers één belangrijke troef in handen: de uitgebreide playoffs. MLB wil dolgraag meer teams in de playoffs. De inkomsten uit de finalerondes liggen namelijk vele malen hoger zijn dan van het gewone seizoen. Spelers willen MLB best tegemoet komen in hun wens de playoffs dus uit te breiden, maar wel als het hen ook een significant stuk van die taart oplevert. Eventuele misgelopen inkomsten uit april zijn dus nog wel in te halen in oktober, maar alleen voor de teams die de playoffs halen.

HOE NU VERDER?

Nu de beide onderhandelende partijen uit elkaar gegaan zijn, lijken er voorlopig geen gesprekken plaats te vinden. Met elke week die verstrijkt, zal Manfred de seizoensstart verder opschuiven. Het station dat ‘een deal die iedereen gelukkig maakt’ heet, is al ruimschoots voorbijgereden. Het wordt nu een kwestie van genoeg aanknopingspunten vinden om een (tijdelijke) deal te tekenen waar iedereen mee kan leven. Deze methode is in het verleden vaker toegepast, maar de vakbond lijkt er alles aan gelegen om MLB voor eens en voor altijd duidelijk te maken dat er in de toekomst niet zo makkelijk over ze heen gewalst wordt als voorheen.

Coverfoto: Julio Aguilar

Jasper Roos
Hoofdredacteur. Schrijft voornamelijk over honkbal. Praat regelmatig in een microfoon. Pitch-sequence-aficionado. Shoeless Joe Jackson is een Hall of Famer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Gerelateerde artikelen