Home Blog Pagina 736

'UFC 197: Cormier geblesseerd'

0

141_Daniel_Cormier.0.0
Drie weken voor de grote confrontatie tijdens UFC 197 is Light Heavyweight kampioen Daniel Cormier met een blessure afgehaakt, volgens MMAfighting.com Hij zou op 23 april in een rematch tegenover Jon ‘Bones’ Jones staan, die zelf deze week heel veel problemen had.


Het is nog niet bekend wat de UFC gaat doen met de main event van UFC 197. In de co-main event staan Demetrious Johnson en Henry Cejudo tegenover elkaar voor de flyweight titel. Er zijn verschillende mogelijkheden, zo zou Jon Jones tegen vervanger kunnen vechten. Daarnaast kan het gevecht van Johnson de nieuwe main event worden.


Eerder deze week leek het er op dat de main event zal worden geannuleerd nadat Jon Jones in de gevangenis belandde. De UFC bleef de voormalige kampioen steunen en het gevecht zou hoe dan ook doorgaan. Jones heeft al sinds januari vorig jaar niet gevochten, vanwege meerdere incidenten met de politie.
Het is nog afwachten op het officiële bericht van de UFC en wat er gaat veranderen op 23 april.
Foto: Archief / GettyImages

NBA Pool 2015/16: Week 24

0

nbapool
Met nog een klein deel van het seizoen te gaan wordt de race voor de playoffs steeds interessanter. En halen de Warriors de 73 wins? Onderweg naar het einde van het seizoen gaan we gewoon verder met deze pool.
Heb je uitslagen van Week 22 nog niet gezien? Kijk dan hier:
https://www.archief.sportamerika.nl/nba-pool-201516-uitslag-week-22
In deze pool krijgt iedere liefhebber van de mooiste sportleague ter wereld (gratis) de kans om wekelijks voorspellingen te doen en zich te meten met andere zelfbenoemde kenners van de NBA uit Nederland en België. Elke correct antwoord is punten waard. Het enige wat u moet doen, is wekelijks (voor maandagnacht) deze vragen beantwoorden. Een week niet meedoen, is een week geen punten!
De vragen voor week 24 moeten beantwoord zijn voordat de eerste wedstrijd dinsdag begint. Als deadline houd ik dinsdag 4 april 23:59 aan. Mocht je nou net een halve dag te laat zijn, mail mij even zodat je slechts 1 wedstrijd mist qua punten ipv een hele week.
http://

Final Four Preview #2 – Syracuse op onwaarschijnlijke wijze richting Houston

Syracuse-cheerleaders
Na een lang seizoen, gevolgd door twee enerverende weekenden in het NCAA Tournament, zijn er nog maar vier ploegen over in de strijd om een nationaal kampioenschap in het college basketball. Voorafgaand aan het spektakel in Houston zullen we naar elk van de vier kanshebbers kijken en alle redenen opsommen waarom uitgerekend deze universiteit wel of niet als eindoverwinnaar uit March Madness zal geraken.
Syracuse Orange – Op onwaarschijnlijke wijze richting Final Four
Qua naam is Syracuse geen hele vreemde eend in de bijt in dit late stadium van het toernooi. Dat echter dit team van de Orange zover heeft weten te geraken is wel een stunt van jewelste te noemen. De ploeg bungelde het hele jaar rond de middenmoot van de – weliswaar sterke – ACC en werd al in de eerste ronde van het ACC-Tournament uitgeschakeld door Pittsburgh. En daarmee leek het einde oefening, en einde seizoen.

Maar het liep anders. Syracuse kwam via de achterdeur als #10 seed het toernooi in, ondanks dat het slechts één van zijn laatste zes wedstrijden had weten te winnen. Daar tegenover staan nu vier overwinningen op rij, en een vijfde zou betekenen dat de ploeg mag gaan spelen om een nationaal kampioenschap. Iets wat onmogelijk lijkt, maar aangezien de ploeg het ijzersterke Virginia heeft weten uit te schakelen, is het maar de vraag of dit nog wel zo’n gekke gedachte is.
Waarom Syracuse de titel zal winnen

  • Niemand kan zo sterk spelen in de slotfase als de Orange. Tegen Virginia werd een achterstand van zestien punten weggewerkt, Gonzaga werd weggezet na een 15-3 run in de slotminuten, en ook de overige ploegen (Dayton & Middle Tennessee) werden in de tweede helft volledig weggespeeld.
  • Syracuse heeft niets te verliezen, volgens velen was de ploeg niet eens sterk genoeg om in het NCAA Tournament uit te komen, en is daarmee dé grote underdog.
  • Hoofdcoach Jim Boeheim weet hoe hij Roy Williams moet verslaan in het NCAA Tournament, hij leidt namelijk de onderlinge confrontaties met 2-1.

Waarom Syracuse niet de titel gaat winnen

  • Het is nog niet zo heel lang geleden dat de ploeg vijf van zes wedstrijden verloor. Het laat zien dat de ploeg uiterst wisselvallig is.
  • De ploeg kwam eerder dit jaar twee keer tekort tegen North Carolina, en is ook ditmaal de grote underdog.
  • Is de aanval van de Orange sterk genoeg om tegenstand te bieden tegen North Carolina? Defensief staan teams van Jim Boeheim doorgaans hun mannetje, maar aanvallend is deze ploeg niet zeer getalenteerd. Dit kan een groot probleem vormen tegen één van de beste aanvallen in het land!

X-Factor –Michael Gbinije, forward
De aanval van Syracuse stokt veelvuldig, maar Michael Gbinije is één van de weinigen die constant punten op het scorebord weet te zetten. De ervaren forward scoort gemiddeld 17.6 punten per wedstrijd en is van alle markten thuis met assists (4.4), rebounds (4.1) en steals (2.0).


…Maar deze spelers zijn ook belangrijk

  • Malachi Richardson, guard – Waar bij North Carolina veel ervaren spelers het team dragen, is Malachi Richardson als freshman één van de dragende spelers bij Syracuse. Scoort gemiddeld 13 punten maar was in de Elite Eight tegen Virginia dé uitblinker met 23 punten.
  • Trevor Cooney, guard – Zorgt voor de ervaring die bij de soms wat roekeloze Richardson ontbreekt. Is nergens uitzonderlijk goed in, maar scoort wel gemiddeld 12.7 punten per wedstrijd.
  • Tyler Lydon, forward – Nog een freshman die vooral tijdens het toernooi belangrijk is geworden. Pakt de nodige rebounds en heeft in alle NCAA Tournament-wedstrijd, op één wedstrijd (Gonzaga) na, meer dan tien punten genoteerd.

Foto: Getty Images/Archief

Final Four Preview #1 – North Carolina wil favorietenstatus waarmaken

Louisville v North Carolina
Na een lang seizoen, gevolgd door twee enerverende weekenden in het NCAA Tournament, zijn er nog maar vier ploegen over in de strijd om een nationaal kampioenschap in het college basketball. Voorafgaand aan het spektakel in Houston zullen we naar elk van de vier kanshebbers kijken en alle redenen opsommen waarom uitgerekend deze universiteit wel of niet als eindoverwinnaar uit March Madness zal geraken.
North Carolina Tar Heels – De laatste overgebleven #1 seed
Al vanaf het begin van het seizoen was North Carolina één van de favorieten voor het nationaal kampioenschap. En de eenvoud waarmee de ploeg, gedragen door hun ervaren krachten, door het NCAA Tournament heeft weten te stormen is zeer indrukwekkend en versterkt alleen maar de gedachte dat deze Tar Heels tijdens de Final Four ’the team to beat’ zullen zijn.

Gedurende het toernooi is de ploeg namelijk vrijwel niet in de problemen gekomen. Na het vakkundig verslaan van Florida Gulf Coast hadden de Tar Heels ook geen probleem met de gevaarlijke Kris Dunn en zijn Providence Friars. In het tweede weekend was ook Indiana – dat eerder Kentucky had uitgeschakeld – niet bij machte om een antwoord te bieden op de gevaarlijke aanval van North Carolina waarna ook ACC-concurrent Notre Dame het hoofd moest buigen.
Waarom North Carolina de titel zal winnen

  • De Tar Heels hebben elke wedstrijd gedurende het toernooi met meer dan tien punten verschil gewonnen.
  • In de ‘halve finale’ zal Syracuse de tegenstander zijn, een ploeg die eerder dit seizoen al twee keer eerder werd verslagen.
  • Niemand heeft meer talent dan North Carolina: de ploeg heeft zes spelers die ooit McDonalds All-Americans waren, terwijl de andere ploegen er in totaal over slechts drie beschikken (Syracuse 2, Villanova 1, Oklahoma 0)
  • Niemand heeft meer ervaring met de Final Four dan North Carolina-coach Roy Williams, die voor de negende keer een ploeg naar de laatste vier heeft geloodst.

Waarom North Carolina niet de titel gaat winnen

  • Hoogmoed komt voor de val: iedereen ziet de Tar Heels als het beste team in de Final Four, maar zoals het verlies van Michigan State eerder dit toernooi liet zien valt er niks te voorspellen in dit knotsgekke toernooi.
  • Het team heeft weinig zwakke plekken, maar als er één kwetsbare plek is dan zijn het de driepunters. De Tar Heels kunnen iedereen domineren, maar zijn landelijk één van de slechtste ploegen als we kijken naar het schotpercentage op driepunters (32.1%).
  • De Tar Heels wonnen eerder dit jaar tweemaal van Syracuse, maar vooral tijdens de laatste thuiswedstrijd had de ploeg veel moeite met de Orange en wonnen ze slechts met vijf punten verschil.

X-Factor – Brice Johnson, Forward
Eén van de voornaamste redenen dat de Tar Heels iedereen weten te ‘slopen’ onder de basket is voor een groot deel te danken aan Brice Johnson. De ervaren forward heeft al drie wedstrijden op rij een double double, schiet over het seizoen 62%, en is ook met zijn vrije worpen vooruit gegaan wanneer we dit vergelijken met zijn eerste jaren in North Carolina (van 58% als freshman, naar 79% als senior). Iedere ploeg die North Carolina wil stoppen, zal een antwoord moeten hebben op Johnson.


…Maar deze spelers zijn ook belangrijk

  • Marcus Paige, guard – De senior is minder effectief dan voorgaande jaren, en kan daardoor niet voldoen aan de verwachtingen van velen die hem als dé favoriet zagen om dit seizoen de beste speler in het college basketball te zijn. Toch blijft hij als point guard de leider van het team en begint de aanval altijd bij de ervaren Paige.
  • Joel Berry II, guard – Vorig jaar nog een bankspeler, maar dit jaar een effectieve schutter in de basis. Berry doet een beetje van alles, en was tegen Notre Dame zelfs nog goed voor acht assists. Verder scoort hij gemiddeld 12.8 punten per wedstrijd.
  • Justin Jackson, forward – De geboren Texaan zal voor eigen publiek willen schitteren. Waar Johnson veel van het vuile werk opknapt, is Jackson een typische wing-forward die buiten de paint loert op zijn kansen. Scoort gemiddeld 12.2 punten per wedstrijd.

Foto: Getty Images/Archief
 

Work is beautiful: de beste blue-collar spelers tot nu toe (5)

0

hassan-whiteside-jonas-valanciunas-nba-toronto-raptors-miami-heat1-850x560
Onze definitie van een blue-collar speler?
Een betrouwbare role player die harder werkt dan de spelers rond hem en ondanks zijn beperkte of eendimensionale skills zijn team vooruit helpt.
Elke maand gunnen we de tien beste blue-collars een stukje van de spotlight. Let wel: om in aanmerking te komen mag de speler A) nog nooit een All-Star zijn geweest, B) geen rookie zijn, C) minstens 50% van de wedstrijden hebben gespeeld en D) niet in de top-3 van minutes played zitten.
Here we go!
1. Hassan Whiteside, Miami Heat (Vorige maand: 1)
Whiteside is een monster sinds de All-Star break. De komst van Joe Johnson en Whitesides daaraan gekoppelde move naar de bank, hebben mooie dividenden opgeleverd. In de laatste 20 wedstrijden laat hij 18.4 PPG, 13.6 RPG en 3.5 BPG optekenen. Efficiënt is hij ook, trouwens. Getuige daarvan zijn field goal percentage van .628 in maart. Niet slecht voor iemand die ‘amper’ 981.000 dollar verdient dit seizoen.

2. Jonas Valanciunas, Toronto Raptors (Vorige maand: 2)
Pas op, Cavaliers! De Raptors (50-24) zijn volop de standings aan het bestormen en zouden wel eens het top seed kunnen wegkapen. Big man Valanciunas speelt een sleutelrol in het verhaal: met zijn harde werk rond de basket, honger naar rebounds en 2.8 BPG geeft hij de Raps een center om ‘u’ tegen te zeggen.

3. Evan Turner, Boston Celtics (Vorige maand: 6)
De blessure van do-it-all forward Jae Crowder was niet zonder gevolgen voor de Celtics, maar toch diens verlies aan hustle grotendeels goedgemaakt door anderen. Evan Turner, bijvoorbeeld, schakelde een versnelling hoger en mocht zelfs zes wedstrijden starten in maart. Zijn gemiddelden? 11.4 PPG, 5.5 RPG en 4.4 APG.

4. Steven Adams, Oklahoma City Thunder (Vorige maand: 5)
Snorremans Steven Adams blijft een spilfiguur voor de Thunder (52-24), die op het juiste moment hun groove lijken te vinden. De Nieuw-Zeelander kent zijn rol, werkt hard en loopt de pick-and-roll tot perfectie met pogo stick point guard Russell Westbrook. Na de All-Star break klom zijn field goal percentage trouwens naar .651, not too shabby.

5. Darrell Arthur, Denver Nuggets
Power forward Darrell Arthur laat in maart gemiddeldes optekenen van 8.2 PPG en 4.5 RPG in 25 minuten per wedstrijd. Tussen 8 maart en 23 maart (negen wedstrijden) scoorde hij zes keer in dubbele cijfers, wat wel eens een ommekeer zou kunnen betekenen. Zeker als hij blijft rebounden en aan zijn efficiëntie sleutelt.

6. David Lee, Dallas Mavericks
Sorry, Zaza Pachulia. Forward David Lee, een van de vele buyout-slachtoffers in februari, bewijst sinds zijn komst dat hij een NBA-team nog altijd iets heeft te bieden. Lee speelde 15 wedstrijden in maart en deed 9.9 PPG en 7.3 RPG in het mandje. Het zou wel eens kunnen dat de Mavs dankzij zijn resurgence de Jazz of Rockets uit de playoffs stoten.

7. Kris Humphries, Atlanta Hawks
Ex-Kardashian Kris Humphries is nog zo’n buyout die de juiste situatie vond. De hardwerkende power forward werd opgepikt door Atlanta (45-31), waar hij  al 15 wedstrijden het beste geeft van zichzelf. Met zijn 7.8 PPG en 4.1 RPG is Hump een mooie sub voor als Al Horford of Paul Millsap op de bank zitten.

8. Alan Crabbe, Portland Trailblazers (Vorige maand: 7)
Shooting guard Alan Crabbe doet het goed voor de Blazers. Hij is een duiveltje in een doosje en zorgt als geen ander voor een boost met zijn scorend vermogen.

9. Marvin Williams, Charlotte Hornets
Williams is niet de meest spectaculaire speler, maar hij rijgt dit jaar een mooi seizoen aaneen voor de Hornets. Hij werkt hard voor zijn 13.6 PPG en 6.0 RPG, en zijn gloednieuw driepuntschot – een wapen dat oefening vraagt – is een mooi teken van zijn toewijding. Williams is geen Curry, maar hij knalt er in maart toch maar 2.1 binnen per wedstrijd.

10. Rodney Hood, Utah Jazz (Vorige maand: 9)
Forward Rodney Hood is misschien iets minder efficiënt dan vorige maand, maar met zijn 13.8 PPG is hij een belangrijke spil voor de Jazz, die momenteel volop vechten voor een plaatsje in de playoffs.

Dropped out: Dennis Schröder (3), Tony Allen (4), J.J. Redick (8), Zaza Pachulia (10)

NHL PotD: Panthers krijgen penalty door ratten op ijs

0

Elke dag blikt de NHL redactie van SportAmerika terug op de gespeelde wedstrijden, met een apart hoogtepunt van de wedstrijden in onze NHL Play of the Day.
Niet elke traditie wordt overal even gewaardeerd, maar dat de scheidsrechters een traditie van Florida Panthers niet kunnen waarderen, is wel duidelijk geworden in het duel tegen New Jersey Devils. In 1995 doodde captain Scott Melanby een rat in de kleedkamer met zijn stick, om vervolgens met zijn stick twee goals te maken in hetzelfde duel. Later dat seizoen wisten de Panthers verrassend de Stanley Cup Final te bereiken en sindsdien is de ratten traditie geboren. De Panthers hadden de plastic ratjes zelfs eigenhandig uitgedeeld aan hun fans.
Bij de eerste goal van Jonathan Huberdeau werden de ratten dan ook meteen het ijs op gegooid. Er volgde echter al snel een waarschuwing op het grote scherm.
IMG-20160401-WA0001
Daar hield het echter niet mee op. Bij de tweede en later ook bij de derde goal, regende het weer ratten. De Panthers hadden graag gezien dat de ratten na de wedstrijd op het ijs werden gegooid, in de regels staat dat wanneer supporters voorwerpen op het ijs gooien tijdens de wedstrijd, de thuisploeg een minor penalty voor delaying the game kan krijgen.

Jaromir Jagr was bepaald niet blij met de ongebruikelijke tijdstraffen. Hij neemt de fans niets kwalijk, maar wel de scheidsrechters en de league.

NHL Recaps: Pittsburgh Penguins is in play-off vorm

0

Nog iets meer dan een week en dan eindigt de reguliere competitie in de National Hockey League. Vannacht werden er tien duels gespeeld. Zowel voor divisie championships als voor plaatsing voor de playoffs stonden interessante duels geprogrammeerd. Rowdy van Grieken, Jeroen Veenstra en Richard de Weijze lichten je in over wat er allemaal gebeurde vannacht op het Amerikaanse ijs.
Pittsburgh Penguins-Nashville Predators
Pittsburgh Penguins is on a roll en Phil Kessel is daar nog altijd het grote voorbeeld van. Nashville Predators werd overtuigend verslagen. De Penguins schoten voor het veertiende duel op rij vaker op doel dan hun tegenstander. Phil Kessel opende de score en zette de Penguins na de gelijkmaker van Ryan Johansen ook op 2-1. Kris Letang, Patric Hornqvist en Nick Bonino zorgden voor een comfortabele vijf goals. De treffer die James Neal tegen zijn oude ploeg maakte, was niet van meer van invloed op de einduitslag. De Predators moeten nog even wachten eer zij zeker zijn van een plek in de play-offs met hun derde nederlaag op rij. De Penguins hebben nu, net als de Predators, nog één zege nodig voor het verzekeren van een plek in de play-offs.

Buffalo Sabres-Toronto Maple Leafs
Buffalo Sabres en Toronto Maple Leafs zijn allebei al lang uitgeschakeld voor de playoffs, maar de laatste weken spelen beide teams prima hockey. Vannacht werd het een duidelijk zege voor de Sabres, die na 3:41 in de tweede periode al met 3-0 leidden. Johan Larsson en tweemaal Cal O’Reilly zorgden voor de goals. Brooks Laich zette de Leafs op het bord zodat we met 3-1 de derde periode ingingen. Daarin probeerde Toronto van alles, maar scoren lukt niet. Sterker nog: Johan Larsson maakte zijn tweede van de avond met een empty net goal, zodat de eindstand 4-1 werd voor Buffalo Sabres.

Carolina Hurricanes-New York Rangers
In een duel tussen twee Metropolitan Division teams ging Eric Staal voor het eerst terug naar Raleigh, waar hij jarenlang voor Carolina Hurricanes speelde. Veel plezier had hij niet aan zijn terugkeer. Zijn nieuwe team, New York Rangers, leed een nederlaag die duur kan uitpakken als over een paar wedstrijden de balans wordt opgemaakt.
Na een periode was het 1-0 voor de thuisploeg door de allereerste NHL goal van Patrick Brown. De Rangers stelden orde op zaken in de tweede periode. Mats Zuccarello, Rick Nash en Chris Kreider zorgden voor de 3-2 voorsprong. Justin Falk scoorde de tweede voor de Canes. In de derde periode nam Carolina het heft in handen en scoorde uiteindelijk tweemaal: Jeff Skinner en Victor Rask zorgden voor vreugde in Raleigh: 4-3.

New York Islanders-Columbus Blue Jackets
Na één periode leidde New York Islanders met 3-1 tegen Columbus Blue Jackets. Hoewel Brandon Dubinsky de Blue Jackets op voorsprong zette, draaiden Thomas Hickey en tweemaal John Tavares (2x) de rollen om. Brandon Saad kreeg de 3-2 op zijn naam in de tweede periode, hoewel keeper Thomas Greiss die goal liever niet meer terug ziet: hij liet hem knullig door zijn poortje gaan. Na 37 seconden in de derde periode maakte Boone Jenner zelfs gelijk: 3-3. Zo ver lieten de Isles het echter niet komen. Anders Lee scoorde op de power play de winnende goal. De Coach’s Challenge van John Tortorella mocht niet baten.

Florida Panthers-New Jersey Devils
In BB&T Center had Florida Panthers een taaie tegenstander aan New jersey Devils. Na twee periodes stond het 1-1. Het duurde tot de derde periode eer de Panthers afstand namen van de Devils. Mike Sislo maakte de 0-1 voor de Devils. Jonathan Huberdeau zette met goals in de tweede en derde periode de stand in het voordeel van de Panthers. Alexander Barkov maakte er zelfs 3-1 van, op prachtig aangeven van Jaromir Jagr. De 3-2 zes seconden voor tijd van Blake Pietila kon de feestvreugde in Sunrise niet verstoren. Zij pakken de leiding in de Atlantic met nog vijf duels te gaan.

Minnesota Wild-Ottawa Senators
Alle Canadese ploegen mogen dan wel uitgeschakeld zijn in de strijd om tickets voor de NHL play-offs, dat betekent niet dat zij zich maar neerleggen bij een afslachting. Ottawa Senators boekte in Minnesota een knappe overwinning. Minnesota, dat al zes wedstrijden op rij wist te winnen, begon niet goed aan het duel en kreeg daar later de rekening voor gepresenteerd. In een op-en-neer gaand duel kwamen de Senators drie keer op voorsprong en drie keer was ook scheepsrecht. Jean-Gabriel Pageau noteerde een goal en twee assists, Erik Karlsson en Bobby Ryan noteerden twee punten. De voorsprong van Minnesota op concurrent Colorado Avalanche blijft vijf punten.

Tampa Bay Lightning-Montreal Canadiens
Wat voor de Senators geldt, is ook van toepassing op Montreal Canadiens: die ploeg won knap van medekoploper in de Atlantic Division Tampa Bay Lightning. Mike Condon noteerde zijn eerste NHL-shutout en goals kwamen op naam van David Desharnais, Torrey Mitchell en Phillip Danault. Tampa Bay Lightning verliest door de nederlaag de koppositie in de Atlantic Division.

Dallas Stars-Arizona Coyotes
Een nederlaag van de Coyotes vannacht zou een definitief einde aan de play-off dromen van het jonge team uit Arizona betekenen. De opdracht voor de wedstrijd van vannacht was daarom duidelijk; winnen! Dit moest echter wil gebeuren tegen een Stars-team dat nog volop strijd om de koppositie in de Central.
De Coyotes begonnen goed door laat in de eerste periode de score te openen. Martin Hanzal wist het net achter Stars-keeper Antti Niemi te vinden. Lang konden de gasten niet van de voorsprong genieten, want binnen een minuut bracht Patrick Eaves de stand op 1-1. Al vroeg in de tweede periode, na elf seconden om precies te zijn, zette Radek Faksa op 2-1, waarna Jamie Benns 40ste van het seizoen de 3-1 voor Dallas betekende. Patrick Sharps late goal op de powerplay in de derde periode bracht de eindstand op 4-1. Arizona is uitgeschakeld.

Los Angeles Kings-Calgary Flames
De Los Angeles Kings moesten vannacht de Calgary Flames verslaan om de koppositie in de Pacific weer over te nemen van de Ducks. Calgary zelf was op zoek naar eerherstel, na de beschamende 8-3 nederlaag van gisteren in Anaheim.
In de eerste periode ging het gelijk op tussen beide ploegen en geen van beiden wist het net te vinden. Hier bracht Jeff Carter binnen een minuut in de tweede periode verandering in; 1-0 Kings. Ruim vijf minuten later wist Jeff Carter opnieuw het net te vinden, in een periode die gedomineerd werd door LA. Andy Andreoffs goal halverwege de derde periode gooide dit duel op slot. Het werd 3-0 voor de thuisploeg.

San Jose Sharks-Vancouver Canucks
De Canucks wisten al negen duels op rij niet meer te winnen en lijken daarom hard op weg naar een goede positie voor de aankomende Draft Lottery. Intussen heeft San Jose al een play-off ticket veilig gesteld en kan het nog een gooi doen naar home-ice advantage in de eerste ronde, maar daarvoor moet het wel Anaheim of LA zien te passeren op de ranglijst. Daarom moest Vancouver vannacht verslagen worden.
De Canucks begonnen goed aan dit duel. Al binnen anderhalve minuut zette vedette Daniel Sedin de gasten op het scorebord, waarna Bo Horvat na een klein kwartier spelen in de eerste periode de marge verdubbelde. Patrick Marleau en Logan Couture brachten de Sharks nog op gelijke hoogte, maar goals van Jannik Hansen en Markus Granlund zorgden ervoor dat er een einde kwam aan de nederlagenreeks van de Canucks; het werd 2-4.

NL East: Mets en Nats tegen de rest

0

Colorado Rockies v New York Mets
Het MLB-seizoen 2016 start op zondag 3 april 19:00 Nederlandse tijd met de wedstrijd tussen de Pittsburgh Pirates en de St. Louis Cardinals. Bij SportAmerika blikken wij vooruit door de zes divisies onder de loep te nemen. Deel 4: NL East.
Lees  hier de vorige delen van onze preview, deel 1 over de AL East, deel 2 over de AL Central en deel 3 over de AL West.
METS
Niet veel mensen hadden vorig jaar voorzien dat de New York Mets in de World Series zouden staan, maar de ploeg stond er toch maar mooi. In de Fall Classic verloren de Mets van de Kansas City Royals en dus is er nog ruimte voor verbetering. Ook in de MLB is er een tijd van komen en een tijd van gaan en in het geval van de Mets en Yoenis Cespedes ook weer komen. New York dacht afscheid te hebben genomen van de eigengereide Cespedes, maar uiteindelijk keerde de dertigjarige Cubaan toch weer terug naar Citi Field en daar worden de Mets niet slechter van. Fangraphs verwacht een nek-aan-nekrace tussen New York en Washington en om als winnaar uit de bus te komen, kan de oudere slagploeg van de Mets zich geen blessures veroorloven. Daarnaast moet de club hopen dat de sleet er bij de 35-jarige Curtis Granderson nog altijd niet op zit.
De kracht van de Mets vorig jaar was de pitching rotation en hier geldt: if it ain’t broke, don’t fix it. Matt Harvey, Jacob deGrom en Noah Syndergaard zijn opnieuw de speerpunten in de rotatie. Het drietal is een jaartje ouder en heeft vorig seizoen veel ervaring opgedaan. De jonge armen, aangevuld met routinier Bartolo Colon, waren vorig jaar succesvol en zullen opnieuw een goed seizoen moeten draaien om de Washington Nationals achter zich te houden.
De Mets openen het seizoen met een tweeluik tegen Kansas City, een herhaling van de World Series dus. Vervolgens staan twee series op het programma tegen divisierivalen Philadelphia en Miami. Pas op 17 mei treffen de Mets en de Nationals elkaar voor het eerst dit seizoen.
NATS
Met Bryce Harper aan boord zouden de Washington Nationals vorig seizoen eindelijk hun belofte inlossen en voor de prijzen gaan spelen. Het liep allemaal net even anders toen de New York Mets over een verrassend sterke ploeg bleken te beschikken en de Nationals zelf door het ijs zakten. De ploeg eindigde op zeven wedstrijden van New York en miste de playoffs. Bryce Harper en consorten konden deze winter hun zonden overdenken en zinnen op wraak. De right fielder zelf is weer een jaartje ouder en wordt normaal gesproken alleen nog maar beter de komende jaren. De 23-jarige Harper zal als derde slaan en na hem komt Ryan Zimmerman. De Nationals hopen dat de eerste honkman dit seizoen eindelijk weer eens heel blijft en van waarde kan zijn voor de toch al sterke aanval. Washington won tijdens Spring Training ruim 80% van de wedstrijden. Dit lukte de Florida Marlins in 1997 voor het laatst en die club won later dat jaar de World Series.
De Washington Nationals sturen dit seizoen dezelfde startende werpers de heuvel op als vorig seizoen. Max Scherzer begint aan zijn tweede seizoen in het shirt van de Nationals en zal op Opening Day de starter zijn tegen de Atlanta Braves. Jonathan Papelbon zal ook dit jaar weer de wedstrijden op slot moeten gooien voor de Nationals. Aangezien de sfeer in een groep belangrijk is in zo’n lang en zwaar seizoen is het te hopen dat de heren Papelbon en Harper weer door één deur kunnen.
De Nationals beginnen het seizoen in Atlanta met twee wedstrijden tegen de Braves. Vervolgens keert de ploeg terug naar Washington waar het achtereenvolgens Miami en Atlanta ontvangt. De Nationals hadden het dus slechter kunnen treffen aan het begin van het seizoen.
MIAMI
De Miami Marlins vallen in deze divisie tussen de spreekwoordelijke wal en het schip. De mannen uit Florida zullen de Phillies en de Braves wel achter zich laten, maar de Mets en de Nationals lijken toch een maatje of twee te groot. Het succes van de Marlins hangt vooral af van Giancarlo Stanton. Als de 26-jarige right fielder dit seizoen fit blijft en het op zijn heupen heeft, kan het zomaar een leuk jaar worden voor Miami. Het kan ook het seizoen worden van Christian Yelich. De lang verwachte doorbraak blijft vooralsnog uit, maar wie weet lost de pas 24-jarige left fielder in 2016 eindelijk zijn belofte in. Yelich moet na Spring Training dan nog wel een tandje bij schakelen, want zijn prestaties zijn tot nu toe nog niet om over naar huis te schrijven.
De Marlins namen Wei-Yin Chen over van de Orioles, maar de pitcher uit Taiwan is niet de enige nieuweling in de dug-out van Miami. De club trok de veelbesproken Barry Bonds aan als hitting coach. Je hoeft Giancarlo Stanton niet te leren hoe je een homerun slaat, maar Bonds gaat zich er toch mee bezighouden. In José Fernández beschikken de Marlins over een meer dan talentvolle pitcher. De 23-jarige Cubaan keerde vorig seizoen terug van een Tommy John-operatie en de club heeft al aangegeven voorzichtig te zijn met deze groeibriljant. Niet Fernández, maar Chen zal dan ook op de heuvel staan als Miami het seizoen opent tegen de Detroit Tigers.
Na de twee thuiswedstrijden tegen de Tigers vertrekt Miami naar de Amerikaanse hoofdstad voor een serie tegen de Nationals. De Marlins reizen vervolgens door naar New York voor drie wedstrijden tegen de Mets.
BRAVES
De Braves lieten deze zomer onder meer Andrelton Simmons en pitcher Shelby Miller vertrekken en kregen daar vooral jonge, veelbelovende talenten voor terug. Het doel van de organisatie is om in 2017, als de Braves een nieuw stadion betrekken, weer mee te doen om de prijzen. Geduld is dit seizoen dus het codewoord in Atlanta. Het laatste seizoen in Turner Field zal geen succes worden voor de ooit zo trotse Braves, die aanvallend wel erg afhankelijk zijn van eerste honkman Freddie Freeman. En dat is nog zwak uitgedrukt. De ploeg zal met de Phillies strijden om de rode lantaarn in deze divisie. Is het dan alleen maar negatief? Nee, zeker niet. De talenten die de club heeft aangetrokken, staan te trappelen om in de MLB te schitteren, maar toekomstige sterren als Dansby Swanson, Ozhaino Albies en Sean Newcomb moeten nog even geduld hebben. Ze beginnen het seizoen in de Minor Leagues, maar Atlanta zal deze pareltjes goed in de gaten houden en de kans is groot dat we een aantal van deze prospects dit seizoen al gaan zien in de MLB.
De nog altijd pas 25-jarige Julio Teheran zal de rotatie aanvoeren en de Braves hopen dat hij zijn vorm van 2014 terug weet te vinden. Teheran noteerde toen een ERA van 2.89. Vorig seizoen was dat ruim een punt meer. De club verwacht ook veel van de jonge Matt Wisler. De 31-jarige Bud Norris is een nieuw gezicht in de rotation van de Braves. Norris speelde vorig seizoen voor Baltimore en San Diego.
De Atlanta Braves beginnen het seizoen met een loodzwaar programma. De ploeg opent met twee thuiswedstrijden tegen de Nationals. Daarna spelen de Braves drie keer thuis tegen de Cardinals, waarna de ploeg in de hoofdstad opnieuw vier wedstrijden speelt tegen de Nationals.
PHILLIES
De Philadelphia Phillies weten één ding zeker. Slechter dan vorig seizoen kan het deze jaargang onmogelijk gaan. De kampioen van 2008 eindigde vorig seizoen stijf onderaan in de MLB en dus beseffen ze ook in Philadelphia dat het anders moet. De club heeft in Maikel Franco, Odubel Herrera en Aaron Nola talentvolle spelers waar de fans nog lang van kunnen genieten. De line-up is echter nog te groen om dit seizoen al potten te breken. Oudgediende Ryan Howard loopt ook nog altijd rond in Citizens Bank Park en schroeft de gemiddelde leeftijd van de Phillies aardig op. De eerste honkman is echter lang niet meer de speler die hij ooit was en eigenlijk kunnen ze in Philadelphia niet wachten tot het moment dat ze eindelijk afscheid kunnen nemen van Howard en zijn riante salaris.
Vergeleken met vorig seizoen ziet de pitching rotation van de Phillies er heel anders uit. Jeremy Hellickson kwam over van de Diamondbacks, Charlie Morton gooide vorig seizoen nog voor Pittsburgh en van de Astros kwam Vincent Velasquez. Tijdens Spring Training bivakkeerden de Phillies in de subtop en dat zal de burger in Philadelphia wellicht wat moed geven. Toch moeten de fans er rekening mee houden dat als het straks echt serieus wordt de Phillies samen met de Braves in de kelder van de divisie terechtkomen.
Philadelphia begint het seizoen in Cincinnati met Hellickson op de heuvel. De Phillies beginnen met een serie van drie wedstrijden tegen de Reds en gaan daarna door naar New York om het op te nemen tegen de Mets. Op maandag 11 april kunnen de fans in Philadelphia eindelijk kennismaken met hun nieuwe helden. De Phillies spelen dan hun eerste thuiswedstrijd tegen de San Diego Padres.
 
 
 

NHL three stars of the week – Brian Elliott bijna onpasseerbaar

0

De Stanley Cup play-offs komen nu echt dichtbij en in veel gevallen is het nog spannend wie er aan de haal gaat met het recht om te mogen spelen in de play-offs. Afgelopen week werden er al enkele play-off startbewijzen vergeven en dat was vaak te danken aan een aantal uitblinkers binnen de ploeg. Wie waren deze week de three stars of the week?
1: Brian Elliott – St. Louis Blues
Ondanks het feit dat de Blues maar twee wedstrijden speelden de afgelopen week waarin Brian Elliott de goalie was, moeten de goede prestaties van Elliott benoemd worden. Afgelopen week stond Elliott twee keer tussen de palen, tegen de Colorado Avalanche en de Vancouver Canucks, en wisten de Blues twee keer te winnen. Door de winst op de Canucks clinchten de Blues tevens een play-off ticket. Elliott hield voor de derde wedstrijd op rij zijn doel schoon en het was zijn vierde shutout van dit seizoen. Van de blessure waar Elliott de afgelopen tijd mee kampte, is sinds zijn rentree niets meer te merken. Met Brian Elliott als doelverdediger zouden de Blues het weleens ver kunnen gaan schoppen in de play-offs.
St Louis Blues v Winnipeg Jets
2: Phil Kessel – Pittsburgh Penguins:
Vooralsnog doet Phil Kessel het erg goed in zijn eerste seizoen als speler bij de Pittsburgh Penguins. Ook afgelopen week was Kessel aardig op dreef, verdeeld over vier wedstrijden noteerde Kessel zeven punten. Tegen de New Jersey Devils en de Buffalo Sabres bleef de 28-jarige Amerikaan puntloos, maar in de wedstrijd tegen de Detroit Red Wings noteerde Kessel vijf punten en ten slotte tegen de New York Rangers twee punten. In deze jaargang van de NHL staat Kessel tot nu toe op 54 punten, hij haalt daarmee voor het achtste seizoen op rij de grens van 50 punten in het reguliere seizoen.

Phil Kessel, hier bij de All-Star media day.
Phil Kessel, hier bij de All-Star media day.

3: Ondrej Palat – Tampa Bay Lightning:
Ondanks het feit dat Ondrej Palat een wat minder seizoen in vergelijking met de voorgaande seizoenen kent, toont hij nog regelmatig zijn klasse. Palat liet afgelopen week met één goal en vijf assists zien dat hij van grote toegevoegde waarde is voor de Tampa Bay Lightning. Tegen de New York Islanders wist de Tsjech drie punten te noteren, tegen de Toronto Maple Leafs één en in de wedstrijd tegen die andere ploeg uit Florida, de Florida Panthers, noteerde Palat nog eens twee assists. Palat en de Tampa Bay Lightning staan momenteel eerste in de Atlantic Division.
 

McGregor krijgt zijn rematch tegen Diaz

0

Nate.diaz
Conor McGregor krijgt zijn zijn en mag op 9 juli revanche nemen op Nate Diaz. Beide vechters zullen tegenover elkaar staan in de T-Mobile Arena tijdens UFC 200. Daarnaast maakte de UFC bekend dat Jose Aldo een kans krijgt om zijn verloren featherweight titel terug te winnen, hij staat tegenover Frankie Edgar in de octagon. De Nederlander Gegard Mousasi komt ook in actie tijdens het jubileum event van de UFC, hij treed aan tegen Derek Brunson.


Een matchup tussen McGregor en Diaz leek er lange tijd aan te komen en werd uiteindelijk afgelopen nacht officieel bekend gemaakt door UFC-baas Dana White. Net als tijdens UFC 196 zal het nu wederom een Welterweight gevecht zijn en dus twee gewichtsklasse hoger voor McGregor.
Diaz verraste de wereld door Conor McGregor begin deze maand te verslaan in door een submission move. De Ier zou oorspronkelijk tegen Rafael Dos Anjos vechten, maar die haakte af door een blessure. Diaz verving hem en had maar twee weken de tijd om zich voor te bereiden op het gevecht, wat wel voor een aantal vermakelijke confrontaties zorgden in aanloop naar het gevecht.


Opvallend genoeg is Conor McGregor ook voor een deel betrokken in de co-main event van UFC 200. De Ierse Featherweight kampioen zal waarschijnlijk tegen de winnaar van de confrontatie tussen Jose Aldo en Frankie Edgar gaan vechten. Zij zullen namelijk voor de interim-Featherweight titel strijden op 9 juli. Zowel Edgar als Aldo wilden graag tegen McGregor vechten voor de echte titel, maar de Ier lijkt eerst te willen afrekenen met Nate Diaz.
Alsof dat niet genoeg is maakte de UFC nog een groot gevecht bekend voor UFC 200. Voormalig Heavyweight kampioen Cain Velasquez zal in de octagon aantreden tegen Travis Browne. De Nederlander Gegard Mousasi kreeg ook te horen dat hij tijdens het jubileum evenement in actie mag komen, Derek Brunson is zijn tegenstander deze zomer.
UFC 200 ziet er voorlopig zo uit:
Conor McGregor tegen Nate Diaz
Jose Aldo tegen Frankie Edgar
Cain Velasquez tegen Travis Browne
Derek Brunson tegen GEGARD MOUSASI
Joe Lauzon tegen Diego Sanchez
Johnny Hendricks tegen Kelvin Gastelum
Takanori Gomi tegen Jim Miller
Foto: Archief / GettyImages