Vannacht waren er minder wedstrijden te bewonderen dan zaterdagnacht het geval was, maar deze vijf wedstrijden leverden misschien wel evenveel spektakel op als de elf wedstrijden van zaterdag. De Panthers zaten voor de buis gekluisterd, want een nederlaag van Boston in Chicago zou ervoor zorgen dat de Panthers voor de derde keer in zestien jaar de play-offs in zou gaan. Minnesota kon ook clinchen, maar dan moest het zelf winnen in Winnipeg en moest Colorado thuis van St. Louis verliezen. Verder nam Anaheim het thuis op tegen Dallas en vond de nieuwste editie van de Pennsylvanian rivalry tussen de Flyers en Penguins vannacht plaats in Pittsburgh. Genoeg om op terug te blikken dus! Rowdy van Grieken zorgt hier vandaag voor.
Chicago Blackhawks – Boston Bruins
De Panthers-fans waren gisteravond massaal Blackhawks-fans, want, zoals in de intro al vermeld, zou een overwinning van Chicago op Boston play-offs opleveren voor Florida. Boston staat nog steeds buiten de play-off plekken en kan zelf de twee punten dus ook zeer goed gebruiken.
De Blackhawks vlogen uit de startblokken, met maar liefst 19 schoten op doel in de eerste periode. Artem Anisimov en Patrick Kane drukten deze overmacht uit op het scorebord; 2-0. In de tweede periode ging Chicago vrolijk verder, met goals voor opnieuw Patrick Kane (tweemaal voor de hattrick), Jonathan Toews en Artemi Panarin, waardoor het ineens 6-0 stond! Toen kwam Boston. Pastrnak en Bergeron scoorden elk in de laatste zestien seconden van de tweede periode, waarna opnieuw Bergeron en Brad Marchand de marge van Chicago terugbrachten naar twee. Dichterbij zou Boston niet komen, ondanks de 38 schoten in de laatste veertig minuten.
Pittsburgh Penguins – Philadelphia Flyers
De Penguins wonnen hun laatste vijf wedstrijden en wilden natuurlijk niets liever dan de zesde overwinning op rij oppakken tegen de rivalen uit Philadelphia. De Flyers hebben alles inmiddels in eigen hand, nu het de laatste wildcardplek bezit, met een punt voorsprong Boston, dat al een wedstrijd meer gespeeld heeft.
Na een kwartier spelen in de eerste periode zette Sidney Crosby de thuisploeg op 1-0. Een minuut later scoorde Beau Bennett de 2-0 en Patric Hornqvist bracht de marge halverwege de tweede periode zelfs naar drie, wat Pittsburgh een comfortabele voorsprong opleverde. Vlak voor het einde van die periode deed Wayne Simmonds nog wat terug; 3-1. Vroeg in de derde periode herstelde Carl Hagelin de voorsprong van drie goals met een fraaie duik naar de puck, maar Voracek zorgde ervoor dat het met een kleine twaalf minuten te gaan 4-2 stond. Eric Fehr vond vervolgens nog tweemaal het doel (eenmaal empty net), waardoor Pittsburgh met er met een klinkende 6-2 overwinning vandoor ging.
Colorado Avalanche – St. Louis Blues
De Blues konden de Wild vannacht een zeer groot plezier doen. Als Colorado vannacht in reguliere speeltijd verslagen werd, zou een overwinning van Minnesota in Winnipeg vannacht een play-off ticket veiligstellen. Een nederlaag in Colorado zou betekenen dat Dallas de Central division officieel in de wacht had gesleept.
Blues-aanvoerder David Backes verzorgde de eerste goal van de avond op de powerplay, waarna Magnus Paajarvi en Colton Parayko ook elk het net wisten te vinden; 0-3 St. Louis na twintig minuten. In de tweede periode maakte Alex Pietrangelo alles nog erger voor de Avalanche, door vroeg in de tweede periode de 0-4 binnen te vuren. Matt Duchene redde laat in de derde periode nog de eer voor de thuisploeg, maar een empty netter van Troy Brouwer bracht de eindstand op 1-5. Een fikse tegenvaller voor de Blues was het feit dat keeper Jake Allen met een blessure uitviel.
Winnipeg Jets – Minnesota Wild
De Wild konden, bij winst van St. Louis in reguliere speeltijd tegen Colorado, een play-off ticket veiligstellen vannacht in Winnipeg, maar dan moest er wel gewonnen worden. Ondertussen had Winnipeg vijf van de laatste zes ontmoetingen met Minnesota gewonnen.
Laat in de eerste periode scoorde Mark Scheifele, op de powerplay, de openingstrefer namens de Jets. Chris Thorburn kon in de tweede periode alleen op Wild-keeper Devon Dubnyk afgaan en faalde niet; 2-0. In de derde periode deed Mikael Granlund nog wat terug namens Minnesota, maar Andrew Copp zorgde er binnen anderhalve minuut middels een fantastische goal ervoor dat de Jets weer een marge van twee goals hadden. Drew Stafford (powerplay) en Blake Wheeler (empty net) voegden hier elk nog een goal aan toe, waardoor Winnipeg de laatste thuiswedstrijd van dit seizoen op overtuigende wijze won.
Anaheim Ducks – Dallas Stars
De Ducks konden vannacht de Los Angeles Kings achterhalen voor de koppositie in de Pacific, maar dan moest Dallas daarvoor wel verslagen worden. Dallas kon ondertussen bij een overwinning en een nederlaag van St. Louis in Colorado de Central Divisiontitel veiligstellen.
Dallas bezat gedurende de eerste periode een licht overwicht, maar, ondanks kansen voor John Klingberg en Jason Spezza, werd er niet gescoord. De Ducks kwamen halverwege de tweede periode op een 1-0 voorsprong, dankzij een shorthanded goal van Nate Thompson. Een tweede shorthanded goal na tien seconden in de derde periode van Ryan Kesler zette Anaheim zelfs op 2-0. Met de keeper uit het doel brak Radek Faksa de shut-out van Jonathan Gibson; 2-1. Een empty netter van Ryan Kesler zorgde ervoor dan Anaheim met 3-1 won en dus LA voorbij ging op de ranglijst.
NHL Recaps: Panthers clinchen dankzij winst Chicago
SportAmerika's MLB Opening Day 2016 Guide
The wait is over! Vandaag, zondag 3 april, begint dan eindelijk het MLB-seizoen 2016. Dat doet het ook nog eens in een nieuw format. Het is Opening Day en dit is de SportAmerika Guide om de dag door te komen.
Na je vijf maanden lang op de hoogte te hebben gehouden over trades, schorsingen, kanshebbers, expansionperikelen, privéproblemen, een enkele historische wedstrijd en de current form van de dertig teams, gaan we het nu eindelijk weer over het spel om de knikkers hebben. Honkbal om de Commissioner’s trophy in dit geval. Wat vandaag in gang wordt gezet moet uiteindelijk leiden naar een nieuwe kampioen ergens rond 30 oktober.
Start the MLB season off with us this Sunday and Monday.https://t.co/yjIWPMBMMn
— Baseball Tonight (@BBTN) April 1, 2016
Opening Day is dit jaar een klein beetje veranderd ten opzichte van de afgelopen jaren. Tot 2015 was de traditionele eerste dag gereserveerd voor één wedstrijd, vorig jaar ging die tussen St. Louis Cardinals en Chicago Cubs. Vanaf dit seizoen echter kunnen we eindelijk spreken over een echte Opening Day want in november maakte de MLB bekend dat voor het eerst niet één, maar drie duels zullen worden uitgevochten tijdens de seizoensopening. Op de volgende drie pagina’s vind je alles wat je moet weten over de duels van vandaag, op volgorde van aanvangstijd.
Foto: Keith Allison/Wikimedia Commons
NBA Analyse: Kunnen de Hornets een volgende stap zetten?
Met minder dan twee weken voordat het reguliere seizoen eindigt, kan er langzaam vooruitgekeken worden naar komende zomer. De free agency periode, startende vanaf aankomende juli, is historisch hét moment voor teams om veranderingen aan te brengen in hun spelersselecties. Hoewel het nog vroeg is, willen wij bij SportAmerika alvast een voorzichtige inkijk geven wat er redelijkerwijs te verwachten valt.
Twee weken geleden zijn we gestart met een verdiepende uitleg over de soms bijzonder lastige terminologie die onlosmakelijk verbonden is met free agency. Vorige week werd er op macro niveau gekeken naar algemene trends voor aankomende zomer. De komende weken zullen in het teken staan van een analyse op clubniveau, met vandaag de vraag:
Kunnen de Charlotte Hornets een volgende stap zetten?
Om tot een antwoord te komen op deze vraag, ontkomen we er niet aan eerst naar de huidige staat van de Hornets te kijken. Daar waar de franchise lang gold als het lelijke eendje van de NBA, doet de ploeg van Steve Clifford het dit seizoen boven verwachting goed. De play-offs zullen na een jaar afwezigheid weer worden bereikt, en als alles een beetje meezit, kan de bespeler van de Time Warner Cable Arena in de eerste ronde zelfs thuisvoordeel hebben.
Met de realiteit dat de grote sterren van oudsher nooit voor de club uit de grootste stad van North Carolina kozen, doen de Hornets er goed aan komende zomer te trachten hun belangrijkste spelerskern intact te houden. Met slechts zes spelers die vastliggen voor volgend seizoen (Hawes, Kaminsky, Lamb, Kidd-Gilchrist, Walker en Zeller) en één speler waarvan zijn contract volledig ongegarandeerd is (Harrison), is er dus voor General Manager Rich Cho werk aan de winkel.
Onderstaande grafiek (waarin de gele arcering cap holds en groene letters restricted free agents aanduiden) toont aan dat de zes vastgelegde spelers gezamenlijk ongeveer 46 miljoen dollar aan salarissen kosten. Daar zou potentieel nog ruim twee miljoen dollar bovenop kunnen komen, wanneer Lin zijn spelersoptie (blauw gearceerd in de grafiek) licht.
De kans dat Lin zijn spelersoptie licht, is klein. Met al het geld dat beschikbaar komt, zullen vrijwel alle fitte, bovengemiddeld presterende free agents hun spelersopties niet lichten, in de hoop uiteindelijk een groter contract binnen te slepen. Als gevolg van de vermoedelijke beslissing van de voormalige Harvard student dient zijn cap hold gehanteerd te worden. Dit geeft uiteindelijk onderstaand totaalplaatje.
Hoewel het aanvankelijke beeld (zo’n 43 miljoen dollar ‘echt’ besteedbaar) rooskleurig leek, schetst de werkelijke situatie een ander beeld. Free agents Batum, Jefferson en Lee hebben allemaal Bird rights, en zouden allemaal een maximum contract kunnen krijgen. De herboren Williams heeft enkel Early Bird rights, en zou daarmee maximaal een bod van ongeveer zestien miljoen dollar mogen ontvangen. Realistisch gezien zal Williams niet in de buurt komen van deze bovengrens, waardoor zijn status geen probleem mag opleveren.
Datzelfde kan niet gezegd worden over de free agent status van Lin. Doordat hij pas één jaar in dienst is van Charlotte, en dus Non-Bird rights heeft, kan hij hooguit een aanbod ter hoogte van zijn cap hold ontvangen. Aangezien dit slechts een paar ton hoger is dan zijn spelersoptie, moeten de Hornets het over een andere boeg gooien om hem langer te behouden.
De eenvoudigste optie is Lin trachten te behouden middels de Mid-Level Exception. De hoogte van deze MLE is komend seizoen 5,6 miljoen. Als hij hiervoor te porren is, kan de rest van de spelers door middel van hun eerder benoemde rechten opnieuw vastgelegd worden. Of het ook daadwerkelijk voldoende is om Linsanity te behouden, is nog maar de vraag. In het geval dat de guard een hoger salaris wil (een jaarsalaris van 7,5 miljoen lijkt dichterbij de nieuwe realiteit te liggen) moet Charlotte financiële ruimte creëren.
De eerste stap om dit te doen is de rechten van Lin te renouncen. De spelverdeler zal toch niet behouden kunnen worden middels Non-Bird rights, waardoor het een eenvoudige besparing is. Hetzelfde kan gedaan worden voor de bankspelers Troy Daniels, Jorge Gutiérrez en Tyler Hansbrough, terwijl ook Aaron Harrison ontslagen kan worden om met de kaasschaafmethode de eerste besparingen door te voeren.
Na deze eerste bezuinigingen staan de Hornets nog altijd in het fictieve rood, en moeten er aanvullende maatregelen genomen worden. De meest voor de hand liggende keuze is afscheid nemen van Jefferson, wat de club beduidend meer financiële ruimte geeft. De 31-jarige center verloor dit seizoen al zijn basisplek aan Zeller, en lijkt daarmee stilletjes richting de uitgang gewerkt te worden.
Zelfs na het besluit om de wegen te scheiden met Jefferson is er nog altijd te weinig ruimte is om Lin, of een eventuele andere externe bankspeler, vast te kunnen leggen. Als Charlotte echt een relevant contractvoorstel wil doen aan Lin, dan moet het trachten hun andere drie overgebleven free agents (Batum, Lee en Williams) te contracteren voor een lager bedrag dan hun huidige cap hold. Globaal kan het maximaal 33 miljoen verdelen over de drie spelers, waarvan Batum het leeuwendeel zal opeisen. Als dat lukt, moet er voldoende ruimte zijn om Lin te (her)contracteren, en heeft het de Mid-Level Exception nog achter de hand om een andere speler te kunnen acquireren.
Is dit geschetste scenario ook reëel? Waarschijnlijk niet. Batum is één van de best beschikbare free agents en zal aan aandacht geen gebrek hebben. De allerhoogste prioriteit voor de Hornets is om hem te behouden, waarvoor het mogelijk diep in de buidel moet tasten. Dit, in combinatie met de verwachting dat ook Lee en Williams deals najagen van minstens zeven nullen, zorgt ervoor dat Charlotte vrijwel geen verdere financiële mogelijkheden meer heeft.
Kunnen de Hornets een volgende stap zetten? Het eerlijke antwoord is nee. Ze kunnen hun positie hooguit consolideren, door in het meest gunstige geval alle belangrijke rotatiespelers te behouden. Middels trades, de draft en de terugkeer van Michael Kidd-Gilchrist kan de ploeg zich wellicht lichtjes verbeteren maar of het daarmee een echte uitdager kan worden in het Oosten, valt te betwijfelen. Stilstand is immers achteruitgang. Een treurige, doch eerlijke conclusie voor dé verrassing van dit seizoen.
NHL Recaps: Penguins plaatsen zich overtuigend voor play-offs
Met in totaal liefst elf duels stond er op zaterdagavond weer een bomvol programma op schema in de NHL. Meerdere topploegen kwamen in actie en er konden ook beslissingen vallen. Christian Hazes, Rowdy van Grieken en Jeroen Veenstra praten je bij over de ontwikkelingen.
New York Islanders – Pittsburgh Penguins
Pittsburgh Penguins heeft zichzelf op overtuigende wijze van een play-off ticket verzekerd. Met 0-5 werd er gewonnen op bezoek bij New York Islanders. Die ploeg schoot in de eerste periode op de paal tijdens een powerplay, om vervolgens shorthanded de 0-1 op knullige wijze weg te geven. Doelman J.F. Berube gaf de puck weg aan Oscar Sundqvist en die kon daardoor zijn eerste goal in de NHL noteren. Daarna waren de Islanders nagenoeg kansloos. Vier verschillende spelers wisten nog te scoren en de overwinning van Pittsburgh kwam nooit in gevaar. Doelman Matt Murray verving doelman Marc-Andre Fleury die in het concussion protocol zit en noteerde zijn eerste NHL-shutout met 23 saves. Het is het tiende seizoen op rij dat de Penguins zich weten te kwalificeren voor de play-offs, alleen Detroit Red Wings (24) heeft een langere streak lopen.
Philadelphia Flyers – Ottawa Senators
Wayne Simmonds kende een zeer sterke wedstrijd thuis tegen Ottawa Senators en dat leverde Philadelphia Flyers twee punten. De aanvaller noteerde de openingstreffer, gaf een assist en scoorde ook nog de game winning goal in het met 3-2 gewonnen duel. Mike Hoffman noteerde een goal en een assist namens Ottawa. Twee belangrijke punten in de strijd om de laatste wildcards met Detroit Red Wings, Boston Bruins en New York Islanders.
Toronto Maple Leafs – Detroit Red Wings
Detroit staat nog steeds buiten de play-offs en de tijd begint zo langzamerhand te dringen om er weer in te komen. Vannacht was de uitgelezen kans om weer twee punten te pakken, want de Wings gingen bij de tankende Leafs op bezoek.
Nadat Brad Richards en Mike Green de Red Wings op rozen leken te hebben gezet in de eerste periode, kwam de spanning in de tweede periode terug door een goal van Colin Greening. In de laatste periode vuurde Detroit slechts vier keer op doel en Toronto twaalf, maar Kyle Quincey’s goal zorgde ervoor dat Detroit de storm overleefde. Nylanders late treffer bracht de Leafs nog dichtbij, maar de Wings wonnen. Het werd 2-3.
New York Rangers – Buffalo Sabres
De Rangers konden vannacht een play-off ticket veiligstellen, wanneer er gewonnen werd van Buffalo in reguliere speeltijd of overtime en Detroit verloor van Toronto. Buffalo had echter andere plannen.
Ryan O’Rielly maakte in de eerste periode het verschil dooor tweemaal het net achter Henrik Lundqvist te vinden. Zemgus Girgensons voegde daar vroeg in de tweede nog een goal aan toe, waardoor Lundqvist kon inrukken. Kevin Hayes bracht de Rangers kort na de goal op het scorebord, maar Matt Moulson herstelde de marge; 1-4. J.T. Miller scoorde laat in de tweede periode en Derek Stepan vroeg in de derde, maar Buffalo ging er desondanks met de punten vandoor.
Los Angeles Kings – Dallas Stars
De Dallas Stars denken in de eerste periode op voorsprong te komen na een goal van Antoine Roussel. Het feestje gaat echter niet door, nadat is gebleken dat Roussel Los Angeles goalie Jonathan Quick heeft gehinderd. Tanner Pearson zet de Kings laat in de eerste periode dan zelfs op voorsprong. De Stars doen echter snel wat terug, want Jamie Benn scoort ruim twee seconden voor het einde van de eerste periode de gelijkmaker. In de tweede periode weet Jeff Carter op zijn beurt de Kings weer aan de leiding te brengen. Uiteindelijk komen de Stars met hangen en wurgen terug in de wedstrijd door een goal in de derde periode van Patrick Eaves en ze komen zelfs op 3-2 door de tweede goal van Jamie Benn. 3-2 zou de einstand blijven.
Tampa Bay Lightning – New Jersey Devils
De Tampa Bay Lightning staan momenteel tweede in de Atlantic Division, achter nummer één de Florida Panthers, en zouden graag die eerste plek willen veroveren. Ze namen het op tegen de New Jersey Devils.
De Zweeed Viktor Hedman brengt de ploeg uit Tampa Bay al snel op voorsprong in de eerste periode. Daarna blijft het een tijdje rustig in Tampa Bay, pas laat in de tweede periode weet Adam Henrique te scoren namens de Devils. Het is Henrique’s 28e goal van dit seizoen. In de derde en tevens laatste periode laten de Lightning zien toch echt een maatje te groot te zijn voor de Devils. Brian Boyle en Nikita Kucherov maken er dan 3-1 van in het voordeel van de ploeg uit Florida. Lightning goalie Bishop hield overigens 25 van de 26 schoten tegen.
Florida Panthers – Montréal Canadiens
Voor de Panthers is het nog altijd spannend. De ploeg van Jaromir Jagr staat bovenaan in de Atlantic, maar buurman Tampa Bay zit ze op de hielen. Daarom kon de voet nog lang niet van het gaspedaal worden gehaald en moest er gewonnen worden van Montréal.
De Habs begonnen goed aan het duel, want Brendan Gallagher wist de 0-1 langs Panthers-keeper Roberto Luongo te schieten. Goals van Desharnais en Mitchell zette Montréal op 0-3, waardoor het duel beslist leek. Leek, want toen stond de beruchte eerste lijn van Florida op. Jaromir Jagr en Aleksander Barkov scoorden elk in periode twee, waarna Jonathan Huberdeau in de derde periode de 3-3 scoorde. Barkov vond daarna het net opnieuw, toen er nog 29 seconden te gaan waren in dit duel. Het werd 4-3.
Nashville Predators – San Jose Sharks
De Nahsville Predarors verzekerden zich afgelopen week al van een plaatsje in de Play-Offs en ook de San Jose Sharks zijn al veilig. Geen grote belangen stonden hier dus op het spel.
In de eerste periode is weten alleen de Predators op het scoreboord te komen, dankzij een goal van aanvoerder Shea Weber. Ook in de tweede helft gebeurt er vrij weinig en weer weten alleen de Predators te scoren. Calle Jarnkrok zet de ploeg uit Nashville op een 2-0 voorsprong met een sluwe tip-in goal. In de laatste periode van de wedstrijd komen de Sharks echter terug. Tomas Hertl scoort twee keer, twee keer op aangeven van Joe Thornton, en zo staan beide ploegen weer gelijk. De Sharks trekken uiteindelijk aan het langste eind door in de shootouts de Predators te verslaan.
Arizona Coyotes – Washington Capitals
Voor zowel Washington als Arizona is er niet veel meer om nog voor te spelen. De Capitals hebben zich al gegarandeerd van de Presidents Trophy, terwijl dee Coyotes al officieel geëlimineerd zijn uit de play-offrace. Vannacht ontmoetten de ploegen elkaar in Glendale.
In de eerste periode werden er geen goals gemaakt en deze trend trok zich door in de tweede periode, ondanks het feit dat Washington veertien keer op doel schoot in die tweede periode. Shane Doan opende dan eindelijk de score in de derde periode, waarna Oliver Ekman-Larsson en Brad Richardson de Coyotes een riante marge van drie goals gaven. 3-0 werd ook de eindstand.
Carolina Hurricanes – Columbus Blue Jackets
Alleen de Hurricanes zitten in theorie nog in de play-offstrijd in de East, maar de kansen worden met de dag kleiner. Wil Carolina nog wat bereiken, dan moet Columbus vannacht verslagen worden.
Jeff Skinner zette Carolina in de eerste periode nog op voorsprong, maar het zou een van de weinige positieve dingen zijn voor de Canes-fans in het PNC Centre vannacht. Brandon Saad scoorde een hattrick, waarna Boone Jenner en Oliver Bjorkstrand elk nog een goal wisten toe te voegen. Het werd 1-5.
Edmonton Oilers – Calgary Flames
Het desatreuze seizoen van de Oilers komt bijna tot zijn einde. Vannacht was de 80e wedstrijd van de 82 en opnieuw zal Edmonton reikhalzend uitkijken naar de draft lottery. Voor Calgary geldt hetzelfde verhaal en dus stond er niks meer dan enige eer op het spel vannacht in Edmonton.
Mikael Backlund opende de score in periode een voor de Flames. Deze marge werd verdubbeld door Joe Colborne in de tweede periode en Johnny Gaudreau wist nog twee keer het net te vinden in de derde. Mikael Backlund maakte de blamage voorde thuisploeg; een 0-5 nederlaag in de laatste thuiswedstrijd tegen Calgary in het Rexall Place.
NL West Preview: Giants doen greep naar divisie
Lees hier de vorige delen van onze preview, deel 1 over de AL East, dee 2 over de AL Central, deel 3 over de AL West, deel 4 over de NL East, en deel 5 over de NL Central.
De Los Angeles Dodgers kwamen het afgelopen seizoen weer als winnaar van de NL West bovendrijven. Echter waren in de play-offs de New York Mets te sterk. Opnieuw werden de torenhoge ambities van de club uit Tinseltown bruut aan diggelen geslagen. Manager Don Mattingly werd via de achterdeur bedankt voor bewezen diensten en Dave Roberts werd benoemd tot nieuwe manager.
Zack Greinke vertrok naar de Arizona Diamondbacks en brak daarmee het sterke duo Kershaw – Greinke op. Maar in Los Angeles is men niet in paniek. Uit Japan komt de sterke werper Kenta Maeda en met de vele blessures in de starting rotation is het de verwachting dat supertalent Julio Urias zijn opwachting op de heuvel snel zal gaan maken.
Verder konden de Dodgers geen grote vissen aan de haak slaan. Aroldis Chapman leek op weg naar L.A, maar daar werd op het laatste moment vanaf gezien nadat zijn problemen met justitie boven water kwamen. En daarmee was voor L.A de kous af. Duidelijk is geworden dat Los Angeles niet zomaar lukraak meer met dollars gaat smijten om de NL West titel te behouden en eindelijk de begeerde World Series te winnen. Het roer ging om, en met slimme, minder dure moves werd er toch kwaliteit in huis gehaald, zo kwam bijvoorbeeld linkshandige werper Scott Kazmir over van de Houston Astros en werd Howie Kendrick opnieuw aan de club verbonden. Van Kazmir wordt verwacht dat hij Urias onder zijn vleugel gaat nemen. In Los Angeles hoopt men dat de rotatie zich schrap kan houden totdat de versterking is gearriveerd. Met Brett Anderson, Brandon McCarthy en Hyun-Jin Ryu is de lappenmand aardig bezet.
In het veld wordt veel verwacht van korte stop Corey Seager (.337/.425/.986 slashline). De jongeling werd vorig jaar op 3 september opgeroepen en liet een goede indruk achter. Een sterk jaar van hem kon weleens de sleutel worden voor deze Dodgers om opnieuw met de titel aan de haal te gaan.
Er zijn echter veel kapers op de kust. Het moet de San Francisco Giants niet lekker hebben gezeten om de eeuwige rivaal uit Los Angeles opnieuw met de NL West titel aan de haal te zien gaan. Vandaar dat de club uit de Bay Area met grof geld smeet in het off-season. Johnny Cueto en Jeff Samardzija komen de rotatie node versterken, met aan de top natuurlijk ace Madison Bumgarner. Gooi daar Matt Cain en Jake Peavy nog bij, en de rotatie van de Giants oogt sterker als die van de Dodgers. Met de vele capabele armen hoopt men de wurggreep van de aartsrivaal op de divisie te breken. Dat feestje gaat echter niet door als Cueto en Samardzija zich niet herpakken van hun mindere 2015 seizoen.
In het veld zit het wel snor met de Giants. Het werd in de NL tweede qua fielding percentage achter de Pittsburgh Pirates, mede door het fantastisch veld werk van korte stop Brandon Crawford, die door zijn prestaties beloond werd met een nieuw, sterk verbeterd contract. Eerste honkman Brandon Belt had een veelbelovende Spring Training (.395, 5 HR, 19 RBI) en hoopt de goede lijn door te kunnen trekken. Denard Span komt center field bemannen, wat betekent dat Angel Pagan naar het linksveld verhuisd. Met Hunter Pence in rechts hebben de Giants een sterk verdedigend outfield. Is het genoeg om de Dodgers te onttronen?
Een andere kaper op de kust zijn de Arizona Diamondbacks. Met een grote zak geld wist het Zack Greinke van de Dodgers los te weken. Maar dat was nog maar het begin. Het verloor de Johnny Cueto sweepstakes, de Giants gingen er met de Dominicaanse werper vandoor, maar dat weerhield de Snakes er niet van om in een grote ruil Shelby Miller bij de Braves weg te halen. Miller had een down-year qua stats (17 verliespartijen), maar de Diamondbacks zijn hoopvol dat Miller zich in Arizona volledig herpakt en de vorm laat zien die hij in zijn dagen bij de St. Louis Cardinals tentoonspreidde. Patrick Corbin is hersteld van Tommy John surgery en zal proberen aan te haken. Maar natuurlijk draait het allemaal om Zack Greinke. Kan hij de NL Cy Young award naar zich toe slepen, en misschien nog wel belangrijker, kan hij de Diamondbacks naar de playoffs leiden?
Nieuwe tweede honkman Jean Segura was in Spring training red-hot en sprokkelde 27 hits bij elkaar. Maar de Diamondbacks leunen natuurlijk vooral op Paul Goldschmidt (.321, 33 HR, 110 RBI in 2015). Center fielder A.J Pollock is een sterke second in command en Nick Ahmed een sterke korte stop die naarmate het seizoen vordert nog beter verdedigend zal worden.
Met een 22-7 record in Spring Training lijken de Snakes zich optimaal warm te draaien voor het aankomende seizoen. Maar wordt de schijn bedrogen? Fangraphs heeft niet veel vertrouwen in Arizona, ondanks het aantrekken van Greinke denkt het dat het maar één schamele overwinning extra op zal leveren. Curt Schilling zei gekscherend dat Arizona een paar 100 miljoen spendeerde voor een overwinning. In Phoenix hopen ze natuurlijk dat het tegendeel zal worden bewezen.
De San Diego Padres zullen geen bedreiging vormen voor de drie bovengenoemde clubs. Althans, dat is de verwachting. De verwachtingen waren aan het begin van 2015 hooggespannen, mede door de vele moves die de Padres onder rookie GM A.J Preller maakten. Het bleek allemaal hete lucht, want San Diego kreeg het voor elkaar om met alle nieuwe spelers uiteindelijk met drie overwinningen minder als in 2014 het seizoen te eindigen. Matt Kemp had een niet onaardig seizoen (.265, 23 HR, 100 RBI) nadat hij overkwam van de Los Angeles Dodgers, maar bleek echter maar één van de weinige lichtpuntjes in het seizoen van de Friars. Tot overmaat van ramp werd ster closer Craig Kimbrel naar de Boston Red Sox gestuurd, wat de club uit Zuid-California nu zeer kwetsbaar maakt in de late innings. Ook Justin Upton moest het veld ruimen en gaat nu uitkomen voor de Detroit Tigers. Met James Shields hebben de Padres wel een robuuste startende werper in huis, echter leidde Shields de hele MLB in homeruns allowed met 33. Dat geeft wel reden tot kopzorgen, aangezien Shields de helft van zijn starts op ‘pitcher friendly’ Petco Park afwerkt.
Het was geen best 2015 voor de Colorado Rockies. Met lede ogen moest men aanzien hoe de Dodgers en Giants snel uit het zicht verdwenen. Met Nolan Arenado (.287, 42 HR en 130 RBI) had het gelukkig nog wel een lichtpuntje in het anderzijds hopeloze seizoen van de ploeg uit Denver. Vreemd genoeg werd Carlos Gonzalez niet verruild, waar het wel verwacht werd nadat Troy Tulowitzky de Rockies omruilde voor de Blue Jays. CarGo had een typisch CarGo seizoen (.271, 40 HR en 97 RBI), maar ook dat was niet genoeg om de Rockies uit het slop te slepen. Korte stop Jose Reyes kwam ook nog eens in problemen met justitie, maar voorlopig wordt er geen zaak tegen hem geopend. Reyes kon in een ruzie met zijn echtgenote het niet laten om zijn handen te ‘gebruiken’, iets wat de Rockies hem natuurlijk liever op het veld zien doen.
De werpers situatie in Colorado blijf natuurlijk zorgelijk. Coors Field is nou eenmaal niet uitnodigend voor een werper en de ballen vlogen dan ook gestaag het stadion uit. Met een ERA van 5.04 en 183 toegelaten homeruns bungelden de Rocks onderaan in de NL qua pitching. Daar lijkt voorlopig geen verandering in te komen, want de Rockies wisten geen grote werpers naar Denver te lokken. Het belooft weer een seizoen te worden met vele homeruns, zowel voor de Rockies als voor de tegenstander.
Final Four Preview #4 – Buddy Hield schiet Oklahoma naar ongekende hoogtes
Na een lang seizoen, gevolgd door twee enerverende weekenden in het NCAA Tournament, zijn er nog maar vier ploegen over in de strijd om een nationaal kampioenschap in het college basketball. Voorafgaand aan het spektakel in Houston zullen we naar elk van de vier kanshebbers kijken en alle redenen opsommen waarom uitgerekend deze universiteit wel of niet als eindoverwinnaar uit March Madness zal geraken.
Oklahoma Sooners – Buddy Hield schiet Sooners naar ongekende hoogtes
Oklahoma is traditioneel geen basketbalschool, maar dit jaar beschikken ze wel over één van de meest getalenteerde scorers die het college basketball in jaren heeft gezien. Buddy Hield, de man van de Bahama’s, is de drijvende kracht achter een team dat barst van de ervaring en klaar lijkt voor een historische Final Four.
Toch waren het voorafgaand aan het toernooi twijfels over Oklahoma. De ploeg was vooral in februari wisselvallig met nederlagen tegen Texas en Texas Tech tot gevolg. Daarnaast was West Virginia te sterk in het Big 12 tournament, maar in het allerbelangrijkste toernooi staan ze hun mannetje. Na een eenvoudige overwinning tegen Cal State Bakersfield vochten de Sooners zich langs het stugge VCU, om vervolgens relatief eenvoudig het sterke Texas A&M en Oregon uit te schakelen.
Waarom Oklahoma de titel zal winnen
- Buddy Hield. Moeten we nog meer uitleggen?
- De Sooners hebben slechts zeven nederlagen geleden dit seizoen, een knappe prestatie in een conference die zo sterk is als de Big 12.
- De ploeg bulkt van de ervaring, drie van de vier topschutters zijn seniors (Hield, Cousins & Spangler).
- Hield is een fenomenale schutter, maar ook als team is Oklahoma van de overgebleven teams de gevaarlijkste te noemen als we kijken naar driepunters. Over het hele seizoen schieten ze namelijk 43% uit driepunters.
Waarom Oklahoma niet de titel gaat winnen
- De ploeg leunt teveel op Buddy Hield, en komt in de breedte schotkracht tekort.
- Lon Kruger heeft ervaring, maar wat betreft ervaring in de Final Four steekt zijn CV schril af bij dat van Jim Boeheim en Roy Williams.
- De ploeg kan teveel leunen op de driepunter, iets wat met name in februari vaak fout ging, live and die by the three is het motto, en dat kan soms een heel gevaarlijk en kwetsbaar motto zijn.
X-Factor –Buddy Hield, guard
25.4 punten per wedstrijd, en laat in het NCAA Tournament met 117 punten in vier wedstrijden alleen ene Steph Curry achter zich. Ondanks al dit scorende geweld pakt hij ook een kleine zes rebounds per wedstrijd, en is hij de spelmaker die iedere ploeg zou willen hebben.
…Maar deze spelers zijn ook belangrijk
- Jordan Woodard, guard – Vooral in de Sweet Sixteen bleek maar hoe belangrijk Woodard was. Hield begon relatief ineffectief, maar Woodard schoot 8-uit-11 en liet daarmee zien dat niet alle focus persé op Hield hoeft te liggen met een gemiddelde 13.0 punten per wedstrijd.
- Isaiah Cousins, guard – Nog een effectieve guard aan de kant van Oklahoma die 12.8 punten per wedstrijd noteert. Van het trio Hield-Woodard-Cousins is laatstgenoemde de meest effectieve passer met 4.6 assists per wedstrijd.
- Ryan Spangler, forward – Het talent van de Sooners ligt in het backcourt, en daarmee is Spangler des te belangrijk. Hij pakt 9.2 rebounds, maar scoort ook 10.3 punten per wedstrijd. Hij is de man die het dirty work moet opknappen en zijn mannetje zal moeten staan tegen Daniel Ochefu en (eventueel) Brice Johnson van North Carolina.
Foto: Getty Images/Archief
Final Four Preview #3 – Villanova voldoet (eindelijk) aan de verwachtingen
Na een lang seizoen, gevolgd door twee enerverende weekenden in het NCAA Tournament, zijn er nog maar vier ploegen over in de strijd om een nationaal kampioenschap in het college basketball. Voorafgaand aan het spektakel in Houston zullen we naar elk van de vier kanshebbers kijken en alle redenen opsommen waarom uitgerekend deze universiteit wel of niet als eindoverwinnaar uit March Madness zal geraken.
Villanova Wildcats – Geoliede machine voldoet (eindelijk) aan de verwachtingen
De afgelopen twee jaar was Villanova een outsider voor de titel, maar kon de ploeg van Jay Wright niet uit het eerste weekend geraken. Mede daarom zagen veel mensen ook deze ploeg niet tot de laatste vier geraken. Maar de Wildcats wisten ditmaal wel hun dominantie in de Big East op te volgen met een indrukwekkende reeks wedstrijden in het NCAA Tournament.
Want met name in de eerste drie rondes liep alles van een leien dakje. UNC Asheville, Iowa en Miami werden met indrukwekkende eenvoud aan de kant geschoven en Villanova wist in elk van deze wedstrijden minstens 86 punten te scoren. Dit aantal liep terug in de kraker tegen de Kansas Jayhawks – een ploeg die voor velen dé favoriet was – maar ook daar liet de ploeg zien dat ze meekunnen met de beste. De Jayhawks werden ditmaal in een defensief gevecht verslagen, en daarmee lijkt Villanova zeker een gevaar voor iedere ploeg in de Final Four.
Waarom Villanova de titel zal winnen
- Van alle ploegen hebben zij dit seizoen het minst verloren: slechts vijf nederlagen tegenover 33 overwinningen.
- De meest getalenteerde freshman speelt bij Villanova: Jalen Brunson stond afgelopen zomer 16de op de ESPN 100 lijst (lijst van meest getalenteerde high school-spelers) en is daarmee de hoogst geklasseerde freshman van deze lijst die in de Final Four actief is.
- Wonnen, met uitzondering van de wedstrijd tegen Kansas, al hun wedstrijden in het NCAA Tournament met minimaal negentien punten verschil.
- De aanval van Villanova lijkt momenteel niet te stoppen, ze schieten dit toernooi gemiddeld 55% en ook nog eens 46% uit driepunters.
Waarom Villanova niet de titel gaat winnen
- Kan de ploeg de druk aan in een finale? In de Big East werd de finale namelijk verrassend verloren van het zwakker geachte Seton Hall.
- Eerder dit jaar kwam Villanova ook al Oklahoma tegen: toen verloren de Wildcats met 78-55 (!).
- Samen met Syracuse, waar Malachi Richardson in de basis staat, is Villanova de enige ploeg die met een freshman in het backcourt start. Kan Jalen Brunson de druk aan als freshman?
X-Factor –Ryan Arcidiacono, guard
Villanova is eigenlijk de enige ploeg in de Final Four die geen absolute sterspeler heeft. Maar als we er eentje aan moeten wijzen, dan is het wel de man met de mooiste naam van het team: Ryan Arcidiacono. Het spel begint bij deze ervaren point guard die samen met de piepjonge Jalen Brunson een gevaarlijk duo vormt. Maar naast het feit dat hij een ijzersterke spelverdeler is, schiet hij dit toernooi 61% op driepunters!
Villanova’s overall record with Ryan Arcidiacono at point guard is 115-27. One heck of a four-year run. Kid changed the Wildcats’ program.
— Jon Rothstein (@JonRothstein) April 1, 2016
…Maar deze spelers zijn ook belangrijk
- Josh Hart, guard – Bij het collectief van Villanova is deze man de topschutter. Scoort gemiddeld 15.3 punten per wedstrijd, maar schuwt ook niet van het werk under the boards en pakt gemiddeld 6.7 rebounds.
- Kris Jenkins, forward – De stille schutter van de Wildcats, doet niets echt uitzonderlijk goed, maar scoort wel ‘even’ gemiddeld 13.5 punten per wedstrijd en is daarmee heel belangrijk voor de aanvallende productie van het team.
- Daniel Ochefu, forward – De ervaren big man die flink wat rebounds pakt (7.6), gemiddeld 10.1 punten per wedstrijd scoort en ook bijna gemiddeld twee blocks noteert.
NL Central Preview – Cubs willen einde maken aan historische droogte
Het MLB-seizoen 2016 start op zondag 3 april 19:00 Nederlandse tijd met de wedstrijd tussen de Pittsburgh Pirates en de St. Louis Cardinals. Bij SportAmerika blikken wij vooruit door de zes divisies onder de loep te nemen. Deel 5: NL Central.
Lees hier de vorige delen van onze preview, deel 1 over de AL East, deel 2 over de AL Central, deel 3 over de AL West en deel 4 over de NL East.
Wordt dit het jaar dat de Chicago Cubs het flikken? Vorig jaar stonden de New York Mets in de weg richting de World Series, maar dit jaar komen de Cubs terug en lijken ze sterker dan ooit tevoren.
De ploeg is namelijk vrijwel intact gebleven dit offseason. Hoewel het eeuwige talent Starlin Castro naar de Yankees ging, kwamen er met Jason Heyward, Ben Zobrist, John Lackey en Adam Warren vier gerichte versterkingen binnen.
Zoals elke contender beaamt heeft Chicago een sterke rotation. Jake Arrieta is zonder enige twijfel de ace die ook dit jaar de kar moet trekken, maar daarachter staan de ervaren Jon Lester & John Lackey klaar om voor de nodige innings te zorgen.
Maar wat nog indrukwekkende is, is de offense die de Cubs dagelijks op kunnen stellen. Met de toevoeging van Heyward en Zobrist heeft de ploeg twee ervaren slagmannen binnengehaald die in combinatie met Anthony Rizzo, Kyle Schwarber en Kris Bryant bij tegenstander voor heel veel hoofdpijn zullen zorgen.
Kortom, de Cubs lijken the real deal, en het is maar de vraag wie dit seizoen een antwoord kan bieden op de ploeg die voor het eerst in meer dan een honderd jaar een kampioenschap wil pakken.
Vorig seizoen tikten ze nog de grens van 100 overwinningen aan, maar een prijs zat er vervolgens niet in voor de Cardinals die dit jaar de spelbreker hopen te zijn in de titeljacht van de Chicago Cubs.
De Cardinals zullen zonder enige twijfel gedreven zijn, want het feit dat zowel John Lackey als Jason Heyward richting de Cubs vertrokken deed de ploeg pijn. Mike Leake werd binnengehaald om het vertrek van Leake op te vangen, terwijl de ploeg ook hoopt dat Jedd Gyorko (ex-Padres) in St. Louis zijn oude vorm hervindt.
De rotation van de Cardinals zit wederom heel degelijk in elkaar. Adam Wainwright is de ace, en wordt gevolgd door getalenteerde armen in Michael Wacha en Carlos Martinez, terwijl Jaime Garcia en de nieuw aangetrokken Mike Leake voor genoeg kwalitatief hoogstaande starts zullen zorgen om de ploeg naar een hoop overwinningen te loodsen.
Dit zal moeten met een aanval die wel afhankelijk is van de nodige jeugd, zo zullen Randall Grichuk en Stephen Piscotty het vertrek van Heyward grotendeels op moeten vangen. Van mannen als Carpenter en Holliday weet iedereen wat er verwacht kan worden, en dus zal ook een nieuwkomer als Gyorko er voor moeten gaan zorgen dat de Cardinals aanvallend meekunnen met de Cubs.
Al met al lijkt het erop dat St. Louis, like always, competitief genoeg zal zijn in de divisie, en er alles aan zal doen om na het eerste verlies tegen de Cubs in het offseason, het verschil goed te maken op het veld.
Over motivatie gesproken. Voor het tweede jaar op rij verloren de Pittsburgh Pirates in de wild card wedstrijd, en na het winnen van 98 wedstrijden in 2015, zal de ploeg erop gebrand zijn om dit jaar voor de verandering de divisie te winnen.
Maar zoals al bleek, met de aanwezigheid van de Cardinals en de Cubs is er genoeg concurrentie. En de Pirates lijken dit vooral met hun werpen te willen oplossen. Homegrown Neil Walker werd immers weggeruild voor Mets-werper Jon Niese, terwijl ook Pedro Alvarez en Aramis Ramirez de uitgang mochten opzoeken. David Freese werd binnengehaald om Alvarez te vervangen en zij hopen dat hij met name tegen zijn oude club (Cardinals) de vorm van weleer kan terugvinden.
Over de rotation zijn ook hier weinig vraagtekens, Gerrit Cole, Francisco Liriano en Jeff Locke hebben vorig jaar bewezen dat zij constant hun niveau kunnen halen. De enige vraag wordt hoe Jon Niese het zal gaan doen na zijn vertrek bij de Mets, en hoe goed Juan Nicasio zal zijn. De 29-jarige Dominicaan speelde vorig jaar amper, maar was tijdens Spring Training fenomenaal en wordt zodoende geen reliever achterin de bullpen, maar een volwaardige starter.
Werpend lijken de Pirates mee te kunnen met de concurrentie, maar kunnen ze aanvallend mee? Andrew McCutchen leidt uiteraard de dans met Starling Marte en Gregory Polanco in zijn kielzog, maar kunnen mannen als John Jaso, David Freese en Francisco Cervelli mee in het geweld dat de Cubs kunnen opstellen?
Al met al lijkt de kans klein dat Pittsburgh deze divisie op basis van hun aanval gaat winnen, maar als alle werpers fit blijven en hun niveau halen, dan kan de ploeg alsnog een aangename verrassing worden in een divisie die wederom ijzersterk is aan de top.
Voor het eerst in jaren speelden de Cincinnati Reds vorig jaar geen rol van betekenis. En het lijkt erop dat het rebuilden zich komend jaar zal voortzetten.
Gezien de kracht van de Cubs, Pirates en Cardinals hebben de Reds ook dit offseason geen onnodige risico’s genomen. Todd Frazier werd weggeruild naar de Chicago White Sox, evenals Aroldis Chapman die richting de Bronx trok.
Het verschil met de contenders is terug te vinden in de rotation waarin zich geen enkele ster bevindt. De jonge Cubaan Raisel Iglesias mag na een sterke tweede seizoenshelft in 2015 het spits afbijten, terwijl de jonge Brandon Finnegan zich voor het eerst mag gaan bewijzen als starter. Anthony DeSclafani, Dan Straily en de veteraan Alfredo Simon zijn de overige werpers. Het is een onvoorspelbare rotation die heel goed kan uitpakken, maar ook heel snel heel slecht.
Aanvallend leunen de Reds voornamelijk op het trio Votto-Phillips-Bruce. Met Todd Frazier is een sterkhouder vertrokken, en de hoop is dat jongens als Billy Hamilton, Scott Schebler en Devin Mesoraco positief kunnen verrassen.
Kortom, de Reds zullen dit jaar nog geen rol van betekenis gaan spelen, maar met enkele sterkhouders en een rotatie die in potentie beter kan uitvallen dan velen zullen verwachten, kan de ploeg het allicht beter gaan doen dan in 2015 toen er maar liefst 98 keer werd verloren.
Ook in Milwaukee kijken ze jaloers naar de strijd bovenin tussen Chicago, St. Louis en Pittsburgh. Want wederom lijken de Brewers hierin geen rol van betekenis te gaan spelen.
Gedurende het offseason vertrokken Khris Davis en Jean Segura, twee jongens die tot voor kort een belangrijk onderdeel van Milwaukee’s toekomst leken te gaan vormen. De enige versterking van naam die hiervoor terug kwam was Chris Carter, al kunnen de ervaren Aaron Hill en de veelzijdige Jonathan Villar ook nog een belangrijke rol gaan spelen.
De vraag blijft echter hoe effectief Milwaukee zal zijn als het aankomt op hun rotation. Matt Garza is nooit meer de oude geworden, Wily Peralta blijft wisselvallig, en Jimmy Nelson wacht evenals Taylor Jungmann nog steeds op de echte doorbraak.
En wat hier aanvallend tegenover staat valt ook op het eerste oog wat tegen. Ryan Braun is de catalysator samen met catcher Ryan Lucroy. Maar wie moet hierachter constant produceren? Er zijn een hoop jonkies (Villar, Keon Broxton, Domingo Santana & Scooter Gennett) waarvan de Brewers hopen dat dit jaar hun doorbraak komt. Een zekerheid is dit echter alles behalve, en ook hier lijkt de ploeg flink tekort te komen.
Van alle ploegen lijkt Milwaukee dan ook de zwakste, mits Nelson en Jungmann in de rotation een volgende stap kunnen maken, en enkele andere jonge spelers in het team een manier kunnen vinden om productief te zijn, lijkt de kans klein dat de Brewers op welk moment dan ook een bedreiging zullen vormen voor teams als de Cubs, Cardinals en de Pirates.
Foto: Getty Images/Archief
NHL PotD: Varlamov houdt Johansson twee keer van scoren
Elke dag blikt de NHL redactie van SportAmerika terug op de gespeelde wedstrijden, met een apart hoogtepunt van de wedstrijden in onze NHL Play of the Day.
Colorado Avalanche speelde vannacht een moeilijk duel in eigen huis tegen het dit seizoen fantastisch presterende Washington Capitals. De onbereikbare koploper was ook in Denver heer en meester met een schotenoverwicht (47-19) waar je u tegen zegt. Een flinke domper voor Colorado Avalanche, dat nog strijdt om een plek in de play-offs maar inmiddels van ver moet komen. Het leek een kansloze missie, maar dankzij Semyon Varlamov bleef de ploeg in de race. Colorado verloor uiteindelijk met 4-2 van Washington, dat simpelweg te veel overwicht had. Aan Varlamov heeft het niet gelegen, zoals onder andere deze dubbele save op Marcus Johansson laat zien.
NHL Recaps: Detroit en Boston pakken belangrijke punten
Vijf duels slechts op het programma vandaag, maar wel wedstrijden waarin teams spelen die nog grote belangen hebben bij de punten in de laatste wedstrijden van het seizoen. Boston Bruins, Minnesota Wild, Detroit Red Wings en Colorado Avalanche strijden nog voor de laatste wildcards.
Detroit Red Wings – Minnesota Wild
Detroit Red Wings pakte belangrijke punten in de strijd om de wildcards in het oosten. Tegen Minnesota Wild werd met 3-2 gewonnen, met dank aan Riley Sheahan. De aanvaller screende Devan Dubnyk bij de 1-0 van Dylan Larkin en stond ook bij de twee andere goals op het ijs. Daarbij gaf hij een assist en de game winning goal maakte Sheahan zelf. Mikael Granlund en Jonas Brodin scoorden tegen, maar dat mocht niet baten.
Colorado Avalanche – Washington Capitals
Washington Capitals ging op bezoek bij Colorado Avalanche, dat door de nederlaag van Minnesota Wild een kans had om punten in te lopen. Tegen Washington is dat echter lastig en dat bleek ook te lastig. De Capitals domineerden het duel met 47-19 in schoten en drukten dat verschil in de tweede periode ook uit in de score. De Capitals namen een 0-3 voorsprong en die werd niet meer weggegeven. De uitslag werd uiteindelijk 2-4. Een flinke domper voor Colorado, maar een meevaller voor Nashville Predators. Die ploeg is door de nederlaag van Colorado nu geplaatst voor de play-offs. De overwinning was zege nummer 55 voor de Capitals in dit seizoen. Nog nooit wisten de Capitals meer dan 54 overwinningen in het reguliere seizoen te boeken.
St. Louis Blues – Boston Bruins
Boston Bruins moest punten pakken omdat Detroit Red Wings de ploeg anders zou passeren. Op bezoek bij St. Louis Blues is dat geen gemakkelijke opgave, maar de Bruins slaagden wel in hun missie. In een knotsgek duel kwam St. Louis op een 1-0 voorsprong, maar na de eerste periode stond er een 1-2 tussenstand op het bord. Na 40 minuten stond het 2-5, maar daarmee was het duel nog niet gespeeld. St. Louis kwam terug tot 4-5 tot de Bruins 4-6 maakten. St. Louis kwam opnieuw dichterbij, maar 5-6 bleek ook de eindstand. David Krejci was met twee goals en twee assists goud waard voor de Bruins. De Bruins blijven een voorsprong van één punt houden ten opzichte van de Red Wings. De Blues moeten Dallas Stars wat afstand toestaan.
Winnipeg Jets – Chicago Blackhawks
Ook Winnipeg Jets en Chicago Blackhawks maakten er een spektakel van. Beide ploegen hadden zelfs nog OT nodig om tot een beslissing te komen. Blake Wheeler en Artemi Panarin waren belangrijk voor hun ploeg met twee treffers en mede daardoor kwamen beide ploegen tot een 4-4 tussenstand na drie perioden. In overtime werd Brent Seabrook de held. Op aangeven van Artemi Panarin sleepte hij de zege binnen voor de Blackhawks met een knap afgeronde 2 on 1.
Anaheim Ducks – Vancouver Canucks
Vancouver Canucks wist voor de tweede keer op rij verrassend te winnen van een sterke divisiegenoot. Nadat eerder deze week San Jose Sharks al opzij werd gezet, was de ploeg nu te sterk voor Anaheim Ducks. De ploeg kwam nog wel op achterstand, maar Bo Horvat wist de stand weer gelijk te trekken. In de derde periode viel de beslissing en daarin kwamen de Ducks wederom op voorsprong. Goals van Dan Hamhuis en Emerson Etem brachten de Canucks echter de zege. Bo Horvat assisteerde bij de game winning goal, Jannik Hansen noteerde twee assists.
Foto: Getty Images
