Home Blog Pagina 69

NHL Weekly: play-offs in zicht, Pastrnak en Celebrini schrijven geschiedenis, Caps pakken Conference en veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Weekly: play-offs in zicht, Pastrnak en Celebrini schrijven geschiedenis, Caps pakken Conference en veel meer!

Aangezien we ons vanaf volgende week vol goede moed storten op de play-offs is dit alweer de laatste NHL Weekly van dit seizoen. Misselijk is die laatste editie echter niet, want we hebben de nodige records voor je, waarbij die van de Vancouver Canucks wel héél bijzonder is! Daarnaast hebben de Capitals alvast het thuisvoordeel in het oosten veiliggesteld, was het genieten van de jonkies in San Jose en staan we stil bij het overlijden van Ray Shero.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ATLANTIC DIVISION

STREAK PASTRNAK BAAT B’S NIET

David Pastrnak tikte deze week voor het derde jaar op rij de 100 punten aan. Een geweldige prestatie natuurlijk van de Tsjech. De superster van de Boston Bruins deed echter nog meer dan dat. Na het vertrek van onder meer Brad Marchand vorige maand ligt het lot van de Bruins nog meer dan daarvoor in handen van de fenomenale Pasta. Hoe afhankelijk het team tegenwoordig van hem is, werd deze week wel duidelijk.

Tussen 1 april en 8 april was Pastrnak bij maar liefst 13 goals op rij betrokken. Als hij zelf niet scoorde (dit deed hij zes keer), dan gaf hij wel de assist (zeven keer). Een dergelijke serie is zeldzaam en Pasta staat dan ook tussen de allergrootsten der aarde. Wayne Gretzky, Mario Lemieux en Jaromir Jagr deden hem dit in het verleden al eens voor. Dinsdag tegen de Devils kwam er een einde aan die reeks. Dat duel, waarin de Devils 1 punt nodig hadden voor definitieve plaatsing voor de play-offs, werd met 2-7 door de Bruins gewonnen. Pastrnak scoorde de openingsgoal en assisteerde bij de tweede. Zijn streak eindigde bij de 0-3 van Jakub Lauko.

Er kwam ook een einde aan een andere streak bij de Bruins. De franchise was samen met de Maple Leafs bezig aan de langste reeks van opeenvolgende optredens in het postseason. Beide clubs ontbraken voor het laatst in 2016. Aangezien Boston voor het eerst sinds dat jaar de play-offs mist, is Toronto nu alleenheerser op dat gebied. Zij weten zich al verzekerd van een negende deelname op rij. In al die jaren overleefden de Maple Leafs alleen in 2023 de eerste ronde. Mocht er nu opnieuw een snelle uitschakeling volgen, dan is het niet ondankbaar dat bij deze twee Original Six-franchises de bezem door zowel het roster als het management gaat.

LEAFS HOUDEN BOLTS VAN ZICH AF

Met nog maar een paar wedstrijden te gaan, hebben de Toronto Maple Leafs de beste papieren voor de titel in de Atlantic. Deze week verloren ze weliswaar van de Florida Panthers, maar die lijken al met de gedachten bij de play-offs. Niet de minste spelers van het roster hebben last van wat pijntjes en kregen de laatste tijd rust. Of zijn geschorst. Toronto daarentegen zet alles op alles voor die eerste plaats. Onder andere omdat ze dan de Cats en Lightning ontlopen in de openingsronde.

Na een vrij kansloze nederlaag tegen Florida op dinsdag herstelden de Leafs zich goed in Tampa Bay. Toronto schoot daar uit de startblokken, maar het was hen niet gegeven een 0-2 en 2-3 voorsprong vast te houden. Toch pakten zij in OT alsnog dat oh zo belangrijke tweede punt. Matthew Knies completeerde daar zijn hattrick en zorgde zo voor lachende gezichten. Vooraf was het verschil met Tampa Bay in de stand 2 punten en dankzij deze OTW werd dat 3 punten met nog vier wedstrijden te spelen.

Auston Matthews kwam in deze trip door Florida niet tot scoren. Daardoor blijft de Maple Leafs-captain nog even op 30 treffers staan, maar dat is wel een historisch getal voor Matthews. Hij is namelijk de eerste Amerikaan met negen opeenvolgende 30-goal seasons. Sinds vorig jaar stond hij gelijk met Pat LaFontaine, die tussen 1985 en 1993 acht jaar op rij de grens van 30 goals slechtte.

SENATORS ZEKER VAN PLAY-OFFS, HABS BIJNA

Erik Karlsson, Mike Hoffman, Mark Stone en zoveel meer spelers van de 2016-2017 Ottawa Senators hebben eindelijk opvolging! Door de winst van Montreal op Detroit afgelopen dinsdag wisten de Senators zich verzekerd van één van de twee wildcards in het oosten. Zelfs de eigen nederlaag tegen Columbus deed daardoor geen pijn. De Blue Jackets wonnen in eigen huis met 5-2 van Ottawa. Best opmerkelijke cijfers als je weet dat de Senators in de drie wedstrijden daarvoor slechts één tegengoal kregen.

Toen de berichten uit Montreal doorsijpelden, deerde de nederlaag niet meer. De Canadiens wonnen met 4-1 van de Red Wings en gaven Ottawa zo alsnog het laatste zetje. Toch hebben de Senators het helemaal zelf afgedwongen. Niet alleen presteren goalies Linus Ullmark en Anton Forsberg voortreffelijk, maar ook bijvoorbeeld Tim Stutzle doet het geweldig in zijn vijfde seizoen. De jonge Duitser mag zich straks dan ook voor het eerst melden in het postseason. Iets wat ruim een maand geleden nog ver weg leek. De Sens verloren er vijf op rij begin maart, maar die losing streak leek dit roster alleen maar wakker te schudden.

DEMIDOV

Ottawa won 13 van de laatste 19 wedstrijden voor ze dinsdag die nederlaag leden in Columbus, een team dat ruim een maand geleden juist veel betere papieren had. Overigens deden de Canadiens zichzelf ook een groot plezier met die overwinning op Detroit. Zij hebben nog maar een paar punten nodig voor de tweede wildcard en daarmee een afspraak met de Capitals in de eerste ronde van de play-offs. Ottawa komt de winnaar van de Atlantic tegen. Met nog een week te gaan, ligt die strijd nog open.

De Canadiens krijgen nog wat meer stootkracht met de play-offs voor de deur. Ivan Demidov, de fifth-overall uit de draft van vorig jaar, verlaat SKA St. Petersburg en de KHL om nu al aan zijn avontuur in Montreal te beginnen. Er wordt het nodige verwacht van de 19-jarige en gezien zijn statistieken dit seizoen is dat niet onterecht. Demidov heeft al 65 wedstrijden in de benen, scoorde als tiener 19 goals en verzamelde in totaal 49 punten.

METROPOLITAN DIVISION

WASHINGTON CAPITALS BEAST OF THE EAST

Het contrast in twaalf maanden kan haast niet groter dan bij de roodhemden van Washington Capitals. De ploeg van head coach Spencer Carbery pakte in de laatste minuten van het reguliere seizoen een wildcardticket – inclusief -37 differential –, maar werden in de eerste ronde tegen New York Rangers genadeloos van het ijs geveegd (4-0). Spoelen we de tijd een jaar door, zijn de hoofdstedelingen uitgegroeid tot één van de best presterende teams in de League.

Met een 5-4 shootout overwinning op divisiegenoot Carolina Hurricanes (tevens hun vijftigste overwinning dit seizoen) zijn de Capitals met nog drie speelronden niet meer te achterhalen door de concurrentie en voegen ze niet alleen een divisietitel aan de prijzenkast toe (alweer de zesde in de voorbije tien jaar), maar clinchen ze bovendien ook direct de Eastern Conference. Het feest werd overigens compleet gemaakt door de eerste wedstrijd van Alex Ovechkin in “zijn” Capital One Arena. Voorafgaand aan de wedstrijd kreeg ‘Ovi’ andermaal een ceremonie en kreeg hij uit handen van de Board een flink aantal cadeaus uitgereikt.

Het offseason met louter raak geschoten investeringen (Pierre-Luc Dubois, Jakob Chychrun etc.), een getalenteerde head coach in Spencer Carbery en een ouderwetse vintage Ovechkin zijn de perfecte ingrediënten voor de Washington winstcocktail gebleken. Met nog vier reguliere wedstrijden te gaan ligt de wildcard-race al zo goed als in een plooi en mogen de Caps zich gaan opmaken voor een best-of-7 tegen Montreal Canadiens – op moment van schrijven –.

NEW JERSEY EN DANIEL SPRONG MELDEN ZICH EVENEENS IN POSTSEASON

Net als Washington plaatste ook New Jersey Devils zich afgelopen week voor de play-offs. Mét Daniel Sprong in de line-up won de ploeg van head coach Sheldon Keefe tweemaal van Minnesota Wild en poetste het New York Rangers eveneens vakkundig van het ijs. Hiermee plaatsen de Devils zich voor de derde keer in tien jaar (na 2018 en 2023) voor het seizoenstoetje en zal er ook Nederlandse inbreng in de play-offs zijn!

Hoewel de nederlaag tegen Boston Bruins (2-7) afgelopen week hard zal zijn aangekomen bij de roodhemden, voelde Daniel Sprong zich als een vis in het water. In zijn dertien minuten ijstijd was de Amsterdammer goed voor een prima assist op Stefan Noesen, maar viel vooral zijn defensieve arbeid in goede aarde bij het commentatorenteam – inclusief NHL-redactie van SportAmerika — van New Jersey.

In de eerste ronde van de play-offs treffen de Devils nu Carolina Hurricanes, die met nog vier wedstrijden te gaan niet meer zijn in te halen. En ook het thuisvoordeel al hebben opgeëist. Carolina en New Jersey troffen elkaar vijfmaal eerder in de play-offs, waarvan 2023 de laatste editie was. In de tweede ronde van de Eastern Conference wonnen de Canes uiteindelijk over vijf wedstrijden en stootten door naar de Conference Final tegen Florida Panthers.

VOORMALIG PENGUINS-GM RAY SHERO OVERLEDEN

Voormalig Pittsburgh en New Jersey Devils GM Ray Shero is afgelopen woensdag op 62-jarige leeftijd overleden. De zoon van Hall of Fame head coach Fred Shero leed sinds enkele maanden aan een agressieve vorm van kanker.

In de voorbije dertig jaar verslond de jongste Shero diverse functies, waarvan zijn termijnen in Steel City en aan de Shore het meest tot de verbeelding spreken. In 2006 nam Shero het stokje over van Craig Patrick – die met het draften van onder meer Marc-André Fleury, Evgenii Malkin en Sidney Crosby de kroon op zijn werk had gezet – en bouwde na de lockout van 2005 vrolijk verder aan het gecreëerde fundament in Pittsburgh. Het leverde de Penguins in 2009 uiteindelijk de derde Stanley Cup in haar bestaan op.

Het eerste kunststukje van Shero in Pittsburgh was het draften van Jordan Staal en kreeg de core hiermee pas echt vorm. Onder leiding van het viertal Crosby, Malkin, Letang en Fleury schroomde Shero ook allesbehalve de all-in modus. Tijdens de Trade Deadline van 2008 werd Marian Hossa vanuit Atlanta aan het roster toegevoegd, die in de play-offs met 26 punten in twintig wedstrijden lights out was voor de Penguins. Zijn uitstekende werk in Pittsburgh leverde Shero aan het einde van het seizoen 2012 – 2013 de GM of the Year Award op.

VAN NEW JERSEY NAAR JEUGDLIEFDE MINNESOTA

Nadat de Penguins in 2014 door New York Rangers in de tweede ronde van de play-offs werden uitgeschakeld, nam Shero het stokje aan de Shore over van Lou Lamoriello. Hoewel de termijn in New Jersey minder succesvol werd, was met name het seizoen 2017 – 2018 een uitzondering. Onder MVP-leiding van Taylor Hall (eveneens uit de koker van Shero) plaatsten de Devils zich sinds lange tijd weer voor de play-offs. Ook stond Shero aan de basis van het draften van onder meer Jack Hughes, Jesper Bratt en Nico Hischier.

Sinds 2021 leverde Shero vooral een belangrijke bijdrage aan het opbouwverhaal van Minnesota Wild. In de rol van Senior Advisor bemoeide de homegrown (geboren in Saint Paul) zich vooral met de scouting en de opleiding van het Farm System. Tijdens de voorbije Entry Draft stond Shero ook – weliswaar op de achtergrond – aan de basis van de pickswap tussen Philadelphia Flyers en Minnesota Wild, die de groenhemden uiteindelijk blue-liner Zeev Buium opleverden.

CENTRAL DIVISION

WINNIPEG OP RAND VAN EERSTE DIVISIETITEL OOIT

Winnipeg Jets staat met nog drie wedstrijden te gaan op de rand van franchisegeschiedenis. Dankzij een 4-0 overwinning op directe divisieconcurrent Dallas Stars hebben de Jets nog één punt nodig om voor het eerst sinds de omdoping tot Winnipeg in 2011 een divisietitel te winnen. Bovendien zal datzelfde punt ook een eerste Conference-titel gaan opleveren voor de Jets.

En dat nadat afgelopen zomer Rick Bowness aangaf met pensioen te gaan en GM Kevin Cheveldayoff in zijn zoektocht naar een opvolger bij Scott Arniel uitkwam. De head coach was al meer dan tien jaar niet meer actief geweest in de NHL en was zijn trackrecord allesbehalve een stimulans voor de fans.

Hoe anders hing de vlag er in november voor.  Na vijftien wedstrijden stond er een duizelingwekkend 14-1-0 record achter de naam en liet het hele roster geen spaan heel van de concurrentie. Met op sommige momenten daadwerkelijke gallery play was er geen houden aan en stevenden de Jets af op all-time records. Hoewel de storm uiteindelijk wat ging liggen zijn de Jets ook aan de vooravond van de play-offs nog altijd één van de gevaarlijkste klanten op eremetaal.

De onbetwiste nummer één MVP van het roster is goalie Connor Hellebuyck. De Amerikaan brak eerder al zijn eigen franchiserecord met 45 overwinningen in een seizoen en heeft er nog drie nodig om op gelijke hoogte te komen met het all-time record van Braden Holtby en Martin Brodeur. Naast Hellebuyck verbeterden onder meer ook Kyle Connor en Mark Scheifele hun eigen career best puntentotaal. Aankomende zaterdag kunnen de Jets op bezoek bij Chicago Blackhawks haar divisie- en Conferencetitel veiligstellen.  

CHAZ LUCIUS HANGT NOODGEDWONGEN SPULLEN AAN DE WILGEN

Grote smet op de feestvreugde in Winnipeg is het wegvallen van prospect Chaz Lucius. De first-round pick van 2021 werd afgelopen week met het Ehlers-Danlos syndroom gediagnosticeerd en moet noodgedwongen een punt achter zijn carrière zetten.

Bij een routinecontrole kwam de (erfelijke) aandoening aan het licht. Het syndroom is een aangeboren aandoening, waarbij het bindweefsel van banden en gewrichten niet goed is aangelegd. Lucius maakte dit seizoen minuten bij AHL-affiliate Manitoba Moose, maar stond grote delen van het seizoen (en eveneens vorige seizoenen) aan de kant met voortdurend blessureleed.

DALLAS STARS EN COLORADO AVALANCHE OP HERHALING

Dallas Stars en Colorado Avalanche zullen ook dit postseason (tenzij er zich een wonder voltrekt) weer de degens met elkaar kruisen. Hetgeen wel al vast staat, is dat Dallas Stars het thuisvoordeel voor zichzelf heeft opgeëist.

Het is de laatste anderhalve week niet bepaald de ploeg in vorm. De manschappen van head coach Peter DeBoer kregen van Pittsburgh Penguins een rechtse directe, werden aan de kant gezet door concullega Minnesota Wild en het 4-0 verlies tegen Winnipeg werd eveneens niet met gejuich ontvangen in Texas.

Desondanks is het voor de Stars een zegen dat Tyler Seguin op het punt staat terug te keren. De forward staat al sinds 2 december 2024 aan de kant met een heupblessure, maar lijkt het er sterk op dat hij tijdig fit is voor de eerste ronde van de play-offs. Voor de Avs geldt overigens hetzelfde omtrent Gabriel Landeskog. De Zweed speelde zijn laatste wedstrijd in Game 6 van de Stanley Cup Final in 2022 (!) en lijkt nu dan toch eindelijk klaar te zijn voor een terugkeer in de NHL.

Voor Peter DeBoer is het vooral zaak om zijn blue-line op orde te krijgen. Na het wegvallen van onder meer Miro Heiskanen en Nils Lundkvist afgelopen januari is de blue-line in Dallas allesbehalve stabiel. Het oogt de laatste weken wat loom bij de groenhemden, maar is Jake Oettinger weer op de weg terug naar zijn vintage vorm en is Casey DeSmith één van de beste back-up goalies in de League.

MINNESOTA MET FITTE KAPRIZOV EN ERIKSSON EK WEER GEVAARLIJK GOED

Met een zo goed als fitte line-up kreeg Minnesota Wild afgelopen week tegen San Jose Sharks (8-7 OT-overwinning) het publiek weer ouderwets op de banken en blijft het in de race om het eerste wildcard-ticket van de Western Conference.

Ondanks de korfbaluitslag ging alle aandacht vooral uit naar de terugkeer van Joel Eriksson Ek en Kirill Kaprizov in de line-up van de Wild. Eriksson Ek speelde voor het eerst sinds 22 februari weer een wedstrijd en noteerde maar direct vier (!) treffers en deed ook Kirill the Thrill met twee treffers en een assist een flinke duit in het zakje.

Het maakt van de ploeg van head coach John Hynes weer de zo gevreesde machine als ze in het begin van dit seizoen waren. Met een ontketende core waren de Central Divisionisten één van de meest ‘sexy’ franchises in de League en stonden ze een aantal weken zelfs bovenaan de NHL. Nadat Kaprizov op 23 december uit de line-up wegviel, kwam de klad er bij de groenhemden aardig in.

Op moment van schrijven bezitten de Wild het eerste wildcardticket, waarmee een eerste ronde tegen Vegas Golden Knights op het programma zal staan. Hoewel de goudhemden uit Las Vegas één van de ploegen in vorm zijn (7-2-1 over de laatste tien), beginnen de play-offs (hoe cliché ook) gewoon vanaf nul. Als er één ploeg in staat is om voor een verrassing te zorgen, zijn het de in bloedvorm verkerende Wild wel.

PACIFIC DIVISION

SHARKS-COACH WARSOFSKY COACH TEAM USA

Waar voor de topteams het vizier op de play-offs gaat straks, daar richten de uitgespeelde franchises zich op het offseason. En natuurlijk het WK, dat vanaf 9 mei in het Zweedse Stockholm en het Deense Herning gespeeld zal worden. Hoe de rosters er precies uit zullen zien van de deelnemende landen weten we niet, maar we weten wel dat de head coach van de San Jose Sharks daar aanwezig zal zijn. Ryan Warsofsky zal Team USA naar de eerste titel sinds 1960 moeten leiden. Of in elk geval naar de eerste medaille sinds 2021 toen de Amerikanen brons wonnen.

Het lijkt vreemd om de coach te nemen van het slechtste team in de NHL. Toch valt er wel degelijk wel wat te zeggen voor deze keuze. Onder Warsofsky zijn veel van de jonge spelers in San Jose beter geworden en de jongste coach in de NHL heeft op vrijwel alle andere niveaus bewezen een winnaar te zijn. Hij was daarnaast al eens assistent bij Team USA op een WK toen David Quinn de head coach was. Dezelfde Quinn onder wie Warsofsky vorig jaar nog werkte in San Jose.

THE KIDS ARE ALLRIGHT IN SAN JOSE

The most fun last-place team you will EVER see… Het is een gevleugelde uitspraak geworden van Sharks-commentator Randy Hahn, maar de man heeft zeker geen ongelijk. Het jonge grut van Warsofsky wint niet vaak, pakt weinig punten, maar zorgt bijna altijd voor spektakel. Zo ook afgelopen woensdag op bezoek bij de Minnesota Wild. Natuurlijk was dat de wedstrijd van de terugkeer van Joel Eriksson Ek (4 goals!) en vooral Kirill Kaprizov (onder andere de gamewinner (8-7) in OT). Het was echter ook de wedstrijd van Macklin Celebrini en Will Smith.

Om met Smith te beginnen. Van hem werd veel verwacht als voormalig fourth-overall, maar had aanvankelijk moeite met het niveau en de snelheid in de NHL. De inmiddels 20-jarige rookie heeft daar nu geen last meer van. Hij is na 1 januari de op één na beste rookie in de league met 29 punten. De enige met meer punten? Zijn maatje Macklin Celebrini. De first-overall van vorig jaar scoorde woensdag niet alleen zijn eerste hattrick, maar is nu ook de jongste Shark ooit met een hatty én de eerste rookie van dit jaar met 3 goals in één wedstrijd. Hij is zelfs de eerste rookie met een hattrick sinds Auston Matthews in 2016.

Celebrini sloot de avond af met 3 goals en 2 assists. Hij zette zichzelf daarmee op 62 punten voor het seizoen en deed dit in 66 wedstrijden. De nog altijd pas 18-jarige Celebrini neemt daarmee het franchiserecord over van Pat Falloon, die in 1991-1992 tot 59 punten kwam als rookie. Falloon deed dit overigens in het allereerste seizoen van de Sharks.

VEGAS ZEKER VAN THUISVOORDEEL

De divisie hebben ze bijna, maar nog niet helemaal. Het thuisvoordeel in de eerste ronde van de play-offs hebben de Vegas Golden Knights al wel vast veiliggesteld. Vegas won deze week drie van hun vier wedstrijden en daarmee weet de ploeg van Bruce Cassidy dat zij het postseason beginnen voor de ogen van de eigen fans. Donderdag versloegen ze daar ook de Seattle Kraken, waardoor Vegas nu 28 van de 40 thuiswedstrijden gewonnen heeft. Alleen de LA Kings en Carolina Hurricanes kunnen betere cijfers overleggen voor eigen publiek.

LA heeft een achterstand van 6 punten met nog 4 wedstrijden te spelen in de divisie. Vegas heeft nog drie wedstrijden te gaan en het moet dan ook heel raar lopen willen de Golden Knights niet voor de vijfde keer in het bestaan de divisietitel winnen. Aangezien Winnipeg als eerste geplaatst zal zijn in het westen en daardoor het team met de tweede wildcard treft, zal Vegas stuiten op de ploeg met de eerste wildcard. Dit zal of Minnesota of St. Louis zijn. Die twee teams beginnen met een gelijk aantal punten aan de laatste week van het reguliere seizoen.

Overigens zal het de Knights waarschijnlijk een zorg zijn. Tegen zowel de Wild als de Blues hebben zij een uitstekend record dit seizoen.

WÉÉR EEN RECORD VOOR DE CANUCKS

Met 5 goals in 4.30 minuten haalden de Vancouver Canucks afgelopen maandag onze Highlights al. Blijkbaar wilden ze ook deze rubriek halen, want dinsdag tegen de Dallas Stars gingen de Canucks opnieuw volledig los. Nu zelfs op een manier die nooit eerder in de NHL was gezien. Waarschijnlijk zullen ze in Dallas zich ook nog wel even afvragen wat hen die bewuste dinsdagavond is overkomen op het ijs van het eigen American Airlines Center…

De Stars hoopten nog altijd op de titel in de Central Division en leken de druk ook daadwerkelijk op te voeren. Met nog 60 seconden op de klok en een 5-2 voorsprong vinkten de Stars de overwinning op Vancouver alvast af. Zoals gezegd flikten de Canucks echter iets wat letterlijk nog nooit vertoond was. Aatu Raty maakte er 5-3 van met nog 59 seconden te spelen. Pius Suter scoorde de 5-4 op het moment dat er nog 30 tellen op de klok stonden. Je zou verwachten dat Dallas dan wel wakker was, maar niets bleek minder waar. Diezelfde Suter scoorde met nog 5 tellen op de klok zelfs de gelijkmaker.

Na bijna vier minuten in OT maakte Kiefer Sherwood het feest compleet voor de Canucks, maar die legendarische 6-5 overwinning bleek een dag later helaas van weinig waarde. Door de 2 punten voor Minnesota tegen San Jose zijn de Canucks definitief klaar na 82 wedstrijden. Vorig jaar wonnen ze deze divisie nog, maar wat volgde was een enorm turbulent seizoen wat mogelijk gevolgen gaat hebben voor het roster, de coaching staff en het management. Donderdag liet Brock Boeser bijvoorbeeld al weten dat hij niet verwacht terug te keren in Vancouver na de zomer.

MCDAVID BELANGRIJK BIJ RENTREE

Iets eerder dan verwacht stond Connor McDavid deze week weer in de line-up van de Edmonton Oilers. Ze zeiden het daar niet met zoveel woorden, maar eigenlijk moest dan ook wel. In de slotfase van het seizoen is de spoeling wat dun geworden voor Kris Knoblauch en dus werd McDavid gevraagd om te spelen. Thuis tegen de red hot St. Louis moesten de Oilers winnen om de druk te houden op LA in de strijd om thuisvoordeel in de eerste ronde. Met behulp van hun captain ging dat de Oilers heel aardig af.

Geen Jake Walman, geen Ryan Nugent-Hopkins, geen Mattias Ekholm, geen Trent Frederic, Geen John Klingberg, geen Stuart Skinner en vooral geen Leon Draisaitl. Met deze waslijst aan afwezigen had Knoblauch te maken deze week. Connor McDavid wist dan ook wat er van hem gevraagd werd en de captain antwoordde met 3 assists. De laatste ging richting Connor Brown, die met zijn tweede van de avond vlak voor tijd Edmonton de winst schonk: 4-3. Het bracht de Oilers op dat moment tot op 2 punten van LA in de strijd om de tweede plek. De twee teams komen elkaar maandag nog tegen in Edmonton en daarnaast spelen de Oilers nog twee keer tegen San Jose en één wedstrijd tegen Winnipeg.

Cover photo: Sergei Belski/USA TODAY Sports

Nuggets verrassen: head coach Malone en GM ontslagen

Lars Leeftink
-
0
Nuggets verrassen: head coach Malone en GM ontslagen

Denver Nuggets heeft ingegrepen terwijl het team richting de playoffs gaat en vierde staat in de Western Conference. Zowel head coach Michael Malone als GM Calvin Booth zijn een week voor de playoffs ontslagen.

Michael Malone is al jaren head coach van de Nuggets en is de head coach met de meeste zeges namens het team in de NBA. Hij leidde het team twee jaar geleden naar de eerste titel in de NBA en ook dit seizoen staat het team weer vierde met een 47-32 record in een ijzersterke Western Conference. Toch is het gat naar #8 Memphis Grizzlies maar 0.5 games, en dit is blijkbaar genoeg reden geweest om Malone te ontslaan.

https://twitter.com/ShamsCharania/status/1909659154756841864

Toch is Malone niet de enige die kan vertrekken, want ook GM Calvin Booth mag dus een andere baan gaan zoeken nadat ook hij het team al sinds 2020 vanuit die positie leidt. De Nuggets gooien het roer dus op verschillende manieren compleet om richting de playoffs, maar ook het offseason komende zomer.

Foto: Matthew Stockman/Getty Images

March Madness 2025: Florida voor het eerst sinds 2007 kampioen

Lars Leeftink
-
0
March Madness 2025: Florida voor het eerst sinds 2007 kampioen

Florida Gators is kampioen geworden in college basketbal door in de nacht van maandag op dinsdag Houston Cougars te verslaan. De Gators hebben zo voor het eerst sinds 2007 en voor de derde keer in de geschiedenis de trofee omhoog mogen houden.

De Gators moesten tegen Houston echter van ver komen om dit voor elkaar te krijgen. Nadat Houston in de eerste helft al een kleine run had gemaakt en vijf punten voor was gekomen, hadden de Cougars begin tweede helft zelfs twaalf punten voorsprong. Florida had dat gat echter vervolgens in no time gedicht, waarna er een spannende slotfase plaats zou vinden die kwalitatief gezien niet altijd even goed was. Houston kreeg in de slotfase nog een kans om de wedstrijd te winnen, maar de driepunter werd uiteindelijk niet geschoten en wat volgde was een turnover, waarna het duel afgelopen was.

Bij Florida scoorde Will Richard 18 punten en kwamen Alex Condon en Walter Clayton Jr boven de tien punten uit, terwijl bij Houston alleen L.J. Cryer dit met 19 punten voor elkaar kreeg. Beide teams schoten vrij matig deze wedstrijd en het waren de defenses die domineerden. Florida maakte echter het verschil door acht free throws meer raak te schieten dan Houston, wat uiteindelijk ruimschoots het verschil bleek te maken.

Foto: AP Photo/Brynn Anderson

NFL Prospect Watch 2025: linebackers

Lars Leeftink
-
0
NFL Prospect Watch 2025: linebackers

Het is tijd om te kijken naar de meest veelzijdige positie in american football: linebacker. De afgelopen jaren was de draft class niet erg indrukwekkend te noemen. Hoe is dat tijdens de 2025 NFL Draft?

WIE IS LB1?

Er is een kleine kans dat er een linebacker in de eerste ronde gekozen gaat worden, maar dit zal dan wel in de laatste fase van de eerste ronde zijn. Er lijken twee kanshebbers te zijn: Jihaad Campbell en Carson Schwesinger.

Campbell is een enorm atletische LB met een ijzersterk allround profiel. Hij zal in de NFL waarschijnlijk het best tot zijn recht komen als SAM LB, maar kan ook prima de QB van de defensie zijn (MIKE LB) of als atletische linebacker de ‘weak side’ invullen (WIL LB). Toch is de combinatie van kracht en atletisch vermogen het best voor de ‘strong side’, waar de extra OT of een TE staat opgesteld. Campbell heeft lengte, is sterk en is tevens een goede blitzer en beschikt over een goede techniek als tackelaar. Er zitten weinig gaten in zijn spel, waar bij eventueel naar zijn coverage gekeken kan worden. Toch is zelfs dat prima te noemen.

Schwesinger zal als atletische LB in de NFL waarschijnlijk aan de zijkant te vinden zijn om daar als extra blitzer en in coverage gebruikt te kunnen worden. Schwesinger is tevens een prima run defender, maar is niet echt sterk gebouwd en beschikt niet over de kracht om op SAM te kunnen spelen. Een compleet andere LB dan Campbell dus, maar ook nog eentje die enorm ruw is vanwege zijn gelimiteerde speelervaring.

OVERIGE LINEBACKERS DAG TWEE

Voor de rest geldt dat ze op dag twee een optie gaan zijn, zeker in de derde ronde. Barrett Carter en Chris Paul zijn dan de beste optie. Carter mag gezien worden als een MIK of SAM linebacker in de NFL met veel ervaring en gespeelde snaps en kwaliteiten als run defender en tackelaar met veel kracht. Carter mist echter het atletisch vermogen en de lengte om in coverage effectief te zijn, waardoor hij een specifieke rol zal hebben in de NFL.

Paul Jr is het compleet tegenovergestelde en zal het best tot zijn recht komen op WIL LB. Daar kan hij zijn atletische vermogen gebruiken om te kunnen blitzen, grote afstanden goed te maken, zijn kwaliteiten als tackelaar te laten excelleren en in coverage van dienst te zijn. Kracht en run defense zijn namelijk niet de grootste kwaliteiten van Paul Jr.

OVERIGE OPTIES

Achter dit duo zijn er nog een paar interessante linebackers. Danny Stutsman zal in de NFL een uitstekende QB van de defense zijn op MIKE LB met veel ervaring, goede kwaliteiten als tackelaar en in run defense en goede lengte. Hij zou ook op SAM kunnen spelen, waardoor hij multifunctioneel is. Voor Mondon Jr geldt dat hij vooral beschikt over veel atletisch vermogen, in coverage goed is en als run defender uitblinkt vanwege zijn techniek als tackelaar. Over veel kracht beschikt hij echter niet.

Andere interessante namen zin Cody Simon en Kobe King (MIKE LB’ers met goede run defense en gelimiteerd atletisch vermogen), Jack Kiser en Demetrius Knight (oudere LB’ers die ook vooral als MIKE LB’er gaan spelen en vooral uitblinker in run defense vanwege hun tackeling en kracht). Op dag drie zijn spelers als Jamon Dumas-Johnson, Nick Martin, Jay Higgins en Jeffrey Bassa nog interessant.

SPORTAM 2025 NFL DRAFT LB RANKINGS

NHL Highlights: Crosby en Pastrnak laten ook van zich horen, Kuemper on fire en Leonard debuteert

Hans Mulder
-
0
NHL Highlights: Crosby en Pastrnak laten ook van zich horen, Kuemper on fire en Leonard debuteert

Dankzij Alex Ovechkin is het een weekend geworden om nooit te vergeten. De Rus onttroonde Wayne Gretzky op de all-time topscorerslijst, maar afgezien van dat historische moment gebeurde er nog veel meer moois. Zo lieten onder meer Sidney Crosby en David Pastrnak van zich horen, staan twee Canadese teams op het punt een ticket voor het postseason te boeken en hebben de Kings een koninklijke goalie!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

SIMON HOLMSTROM vs MINNESOTA WILD

Zes op rij hadden de New York Islanders er verloren en door die losing streak zijn de play-offs vrijwel zeker aan de horizon verdwenen. Binnen de muren van de kleedkamer hebben ze het nog niet helemaal opgegeven, waardoor het bezoek van de Minnesota Wild op exact het goede moment kwam. Die ploeg snakt naar de terugkeer van Kirill Kaprizov en Joel Eriksson Ek, maar moet tot die tijd alle zeilen bijzetten om niet alsnog buiten de boot te vallen voor de play-offs. Minnesota won 18 van de eerste 27 wedstrijden en slechts 23 van de volgende 50.

Twee katten in het nauw dus, maar het was de thuisploeg die de rare sprongen maakte. De openingstreffer kwam nog van de Wild, maar al heel snel na die goal van Mats zucarello trokken de Isles de regie naar zich toe. Casey Cizikas en Simon Holmstrom draaiden het razendsnel om en in de derde periode besliste de talentvolle Noah Dobson de wedstrijd definitief.  Hoogstwaarschijnlijk komen deze punten te laat om nog een rol van betekenis te spelen, maar voor het gevoel kwamen ze op het juiste moment.

Zondag waren de Islanders figurant in de grote Ovechkin-show, maar tussen alle festiviteiten en huldigingen door hielden zij wel 2 punten aan die wedstrijd over. Met zijn zevende en achtste van het seizoen was rookie Marc Gatcomb de grote man bij de Isles: 4-1. Of, zoals de commentatoren van dienst zeiden, hij hoeft nog maar 887 goals om Ovechkin te evenaren… Deze opleving komt voor New York wat aan de late kant. Zij hebben zeven punten minder dan Montreal, dat op dit moment de tweede wildcard bezit.

PATRICK KANE vs CAROLINA HURRICANES

Vrijdag evenaarde Alex Ovechkin het record van Gretzky, maar in zijn schaduw viel er nog een record te noteren. In de wedstrijd tussen de Detroit Red Wings en Carolina Hurricanes vond Patrick Kane namelijk voor de twintigste keer dit seizoen het net. Daarmee kwam de toekomstig Hall of Famer op zeventien 20-goal seasons in zijn NHL-carriere. Een prestatie die voor hem door geen enkele Amerikaan werd neergezet. Alleen in 2021 wist Kane dat aantal niet te bereiken, maar dat was het door covid-19 ingekorte seizoen. De toenmalig Blackhawk bleef steken op 15 treffers.

Tegen de Hurricanes was Kane verantwoordelijk voor de derde goal namens Detroit, dat met 5-3 zou winnen. Theoretisch mogen de Wings nog altijd hopen op de tweede wildcard in het oosten, maar hun lot ligt wel in de handen van net iets teveel andere teams.

VANCOUVER CANUCKS vs ANAHEIM DUCKS

In een weekend waarin met records werd gesmeten, deden ook de Vancouver Canucks een duit in het zakje. Rick Tocchet lijkt met zijn team vrijwel kansloos voor die laatste wildcard, maar dat weerhield de Canucks er zaterdag niet van even flink uit te halen tegen Anaheim. De Ducks kwamen dankzij de twintigste van Troy Terry nog wel op voorsprong, maar wie halverwege de eerste periode even wat drinken ging halen, heeft heel wat gemist.

Reken maar even mee. Op 9.40 minuten maakte Elias Pettersson (de blueliner) gelijk. Vervolgens was het in een tijdsbestek van minder dan vier minuten vier keer raak. Filip Hronek, Brock Boeser, Conor Garland en Dakota Joshua hebben voorlopig even hun plek in de geschiedenisboeken van deze franchise gereserveerd. Nog nooit scoorden de Canucks namelijk vijf goals in minder dan 5 minuten van elkaar. Ze wonnen uiteindelijk met 6-2, maar met nog zes wedstrijden te gaan en 10 punten minder dan St. Louis is het doek eigenlijk al gevallen voor de nu nog regerend kampioen van de Pacific Division.

SIDNEY CROSBY vs DALLAS STARS

Dit weekend behoorde natuurlijk toe aan Alex Ovechkin, maar in diens slipstream had ook Sidney Crosby stiekem een lekkere wedstrijd tegen de Dallas Stars. Peter DeBoer en zijn mannen hopen Winnipeg nog zenuwachtig te maken in de strijd om de divisietitel. Het is dan wel zaak om te winnen van tegenstanders als de Pittsburgh Penguins. Een opdracht die Evgenii Dadonov prima begreep. Voor het eerst sinds februari 2018 wist de 36-jarige Rus namelijk weer eens een hattrick te scoren.

Dan zou je denken dat dit genoeg was voor 2 punten tegen Pittsburgh. Helaas voor de Stars en hun achterban besloot Sidney Crosby deze dag in Dallas aan te grijpen om zijn klasse weer eens te etaleren. Crosby vinkte naast zijn zestiende 30-goal season ook nog eens zijn zeventiende hattrick (inclusief play-offs) af. Hij verliet Big D met in totaal 4 punten. Sidney Crosby gaf namelijk ook nog de assist op de 28e treffer van Bryan Rust dit seizoen. Pittsburgh schiet met deze overwinning weinig op. Met nog maar vijf wedstrijden te gaan, zijn zij kansloos voor een wildcard. Voor de Stars was het een gemiste kans, want later op de dag verloren de Jets namelijk met 1-4 bij Utah.

Door de 3-2 nederlaag in OT bij de Wild werd het een teleurstellend weekend voor Dallas. Net als de Jets hebben de Stars nu 77 wedstrijden gespeeld en de achterstand op Winnipeg is nog altijd 3 punten. Beide teams komen elkaar donderdag in Dallas nog tegen. Een overwinning in 60 minuten is dan voor Dallas zo’n beetje noodzaak om nog aanspraak te kunnen maken op die eerste plek in de Central. De Wild danken Marco Rossi na zondag. Met zijn gamewinner in OT maakte de jonge Oostenrijker een einde aan de 4-game losing streak.

ZACHARY BOLDUC vs COLORADO AVALANCHE

De St. Louis Blues zijn een vaste gast geworden de laatste tijd in onze rubrieken. En daar is ook alle reden voor! Deze zaterdag kon de ploeg van Jim Montgomery zelfs geschiedenis schrijven. In 2019 zetten de Blues een franchiserecord neer met een 11-game winning streak. Destijds ging het in de twaalfde mis tegen de Dallas Stars. Ook nu trof St. Louis weer een topteam in die twaalfde wedstrijd. De Colorado Avalanche wilden revanche voor hun nipte nederlaag vorige week, maar Nathan MacKinnon en consorten kwamen er vooral in de eerste 30 minuten totaal niet aan te pas.

Het was in deze wedstrijd eens niet Jordan Kyrou die de aandacht trok. Die ging namelijk naar een 22-jarige centre, bezig aan zijn eerste volledige seizoen in de NHL. Met twee geplaatste schoten legde Zach Bolduc Avalanche-goalie Mackenzie Blackwood in de luren. Zijn Blues leken bij een 4-0 voorsprong halverwege op rozen te zitten, maar de Avs weigerden de bloemen toen al uit te delen. Een achtervolging werd bijna succesvol, maar de empty-netter van Robert Thomas maakte aan allen onzekerheid een einde. En stelde de twaalfde winstpartij voor de Blues veilig: 5-3.

DAVID PASTRNAK vs CAROLINA HURRICANES

Slechts één keer in de geschiedenis verloren de Boston Bruins elf wedstrijden op rij. Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kunnen we stellen dat weinig mensen die nu op deze planeet rondlopen dat nog hebben meegemaakt. Die 11-game losing streak liep namelijk van 3 december 1924 tot 5 januari 1925. Er stond dus best veel op het spel voor de B’s toen zij zaterdag aantraden tegen Carolina. Niemand wil immers onderdeel zijn van zo’n stukje geschiedenis. Dan is het lekker als je over een superster als David Pastrnak beschikt. Helemaal als die besluit het afgeroomde roster aan zijn hand te nemen.

Carolina was met een 3-5 nederlaag in Detroit aan hun road trip begonnen, maar in Boston verging het ze niet beter. Pasta was wel klaar met al die nederlagen en schoot bijna in zijn eentje de Hurricanes aan gruzelementen. Niet alleen tekende de Tsjech -met wat beauty’s – voor zijn 21e hattrick in de NHL, maar hij deed er ook nog eens 2 assists bij. Zo was Pastrnak bij elke goal betrokken in deze 5-1 overwinning. Iets wat overigens ook gold voor Morgan Geekie met een goal en 4 assists.

Het lukte de Bruins niet deze overwinning een vervolg te geven. Geekie en Pastrnak belandden opnieuw op het scoreformulier, maar Boston was niet opgewassen tegen de dadendrang van Tage Thompson. De Sabres-aanvaller schoot zich een dag eerder al naar 40 goals in de verrassende 3-2 (SO) zege op Tampa Bay. Zondag schakelde Thompson nog een paar tandjes bij en legde hij met een hattrick deze Bruins over de knie: 6-3. Voor Buffalo de vierde zege op rij en mogelijk voor het front office aldaar het bewijs dat er met dit roster wel degelijk iets mogelijk is…

LANE HUTSON vs PHILADELPHIA FLYERS

Kan Lane Hutson de Calder Trophy nog ontgaan? De jonge blueliner van de Montreal Canadiens blijft wedstrijd na wedstrijd indruk maken. Afgelopen weekend opende de rookie zijn trukendoos maar weer eens met een schitterende goal tegen de Flyers. Montreal kreeg het thuis niet cadeau en keek zelfs lang tegen een achterstand aan. De openingstreffer van Ryan Poehling was voor de Flyers echter niet genoeg voor een vierde overwinning op rij. En een vierde onder interim Brad Shaw.

Niet voor het eerst dit seizoen lieten de jonge Habs namelijk zien over een zeer gezonde portie veerkracht te beschikken. Dat deden ze zaterdag thuis tegen de Flyers met twee snelle goals in de derde, maar zondag op bezoek bij de Predators herhaalden ze dit kunstje nog eens. Het liep in de eerste periode van geen kant bij de Canadiens. Het was dan ook aan goalie Jakub Dobes te danken dat ze in de wedstrijd bleven na de 1-0 van Steven Stamkos. Cole Caufield, met zijn 36e van ’t seizoen, en Patrik Laine bezorgden de bezoekers echter alsnog een zeer belangrijke 2-1 overwinning.

Dankzij een 5-game winning streak hebben de Habs nu een gat van 6 punten geslagen met Detroit en de New York Rangers. Dinsdag in Montreal moeten de Red Wings dan ook binnen de zestig minuten winnen om nog iets van uitzicht te houden op die tweede wildcard. Het is een kwestie van tijd dat de eerste in de schoot van de Senators terechtkomt.

KORT:

  • De LA Kings hebben zich als tweede team in de Pacific verzekerd van een plek in de play-offs. Zelf wonnen ze zaterdag met 3-0 van de Edmonton Oilers en na de zege van Vegas op Calgary was het ticket voor LA een feit. In wat waarschijnlijk al een voorproefje was op de eerste ronde scoorde Kevin Fiala namens de Kings zijn dertigste van het seizoen.

GOALIE OF THE WEEK

DARCY KUEMPER (LA KINGS)

LA Kings is zich al enkele weken aan het opwerken tot één van de schaduwfavorieten voor zilverwerk aan het einde van het seizoen. De ploeg van head coach Jim Hiller won afgelopen weekend met 3-0 van directe concurrent Edmonton Oilers en is met nog zes wedstrijden op het programma weer wat steviger op de tweede plaats in de Pacific Division gevestigd.

Grote uitblinker aan de kant van de Kings de afgelopen week was onder meer goalie Darcy Kuemper, die tegen de Oilers zijn vijfde shutout van het seizoen noteerde. In totaal verzamelde Kuemper dit seizoen reeds 28 overwinningen en is hij met zijn 2.03 GAA lijstaanvoerder in de NHL voor wat betreft tegengoals. Bovendien staat hij in de shutout rankings derde achter Hellebuyck (zeven) en Andrei Vasilevskiy (zes).

Je kunt aan het einde van het seizoen wel stellen dat de trade tussen Washington Capitals en LA Kings beide ploegen vooral vooruit heeft geholpen. LA sneed zich vorig seizoen nogal in de vingers met de prestaties van Pierre-Luc Dubois en besloot de forward in directe ruil voor Darcy Kuemper naar Washington te verschepen. Dubois op de brommer in Washington. Kuemper op de brommer in LA, met mogelijkerwijs een Vezina Finalist en behoorlijke run in het vooruitzicht.

PROSPECT OF THE WEEK

RYAN LEONARD (WASHINGTON CAPITALS)

Het ging en gaat in Washington de laatste weken en maanden voornamelijk over Alex Ovechkin en de inmiddels geslaagde jacht op het all-time goalrecord van Wayne Gretzky. Toch was er de voorbije week nog een ander bijzonder feit te melden in Washington. Tegen Boston Bruins maakte prospect Ryan Leonard zijn debuut voor de Caps.

Het was een koddig gezicht op de bench van Washington. Leonard zat naast Ovechkin en de uitzending monteerde er een fraai – maar voor de leeftijd fanaten pijnlijk – feitje onder: Ryan Leonard werd geboren in januari 2005, acht maanden voor het debuut van Ovechkin in de NHL. Desondanks liet de forward (en tevens lijngenoot van onder meer New York Ranger Gabe Perreault en 2025 top prospect James Hagens bij Boston College) direct van zich horen.

Tegen Chicago Blackhawks kwam Ovechkin zoals bekend op gelijke hoogte met Gretzky, maar noteerde Leonard in diezelfde wedstrijd zijn eerste treffer in de League. Ondanks het feit het een empty-netter betrof, hebben de Capitals met Leonard een pareltje in de pipeline. De forward is voor head coach Spencer Carbery een gouden ei op de forecheck en is bovendien op de powerplay een absolute force. Hoewel zijn daadwerkelijke kracht er nog moet komen, is zijn all-round input een meerwaarde voor de Capitals en hoeven de fans zich uiteindelijk in een ‘life-after-Ovi’ geen zorgen te maken over nieuw bloed op het ijs.

PLAYER OF THE WEEK

MORGAN GEEKIE (BOSTON BRUINS)

Boston Bruins stevent in de laatste dagen van het reguliere NHL-seizoen nog altijd af op de laatste plaats in de Atlantic Division (en wellicht zelfs Eastern Conference) en is sinds het vertrek van head coach Jim Montgomery nauwelijks meer op stoom geweest. Toch zoeken we deze week de speler van de week in onze NHL Highlights in Beantown. Niet de op stoom geraakte David Pastrnak (zie hierboven), maar zijn lijngenoot: Morgan Geekie.

Afgelopen dinsdag tegen Washington Capitals viel alles (ondanks de 3-4 nederlaag) in de opbouw naar de goal van Pasta mooi samen. Via Mason Lohrei kwam de puck met een one-time pass voor de stick van de Pasta terecht, die met eveneens een one-timer alle tijd van de wereld had om goalie Charlie Lindgren te kloppen. Hoewel de Bruins een abominabel record hebben over de laatste tien/vijftien wedstrijden en het aftellen richting offseason is begonnen, kunnen de fans niet klagen over de productie van het duo Pastrnak – Geekie.

Sinds 1 januari zijn de twee (hoe gek het ook moge klinken in de huidige vorm van Boston) op de brommer en produceerden gezamenlijk 43 goals. Pasta is na de jaarwisseling met 24 treffers na Leon Draisaitl zelfs de meest productieve in de NHL en blijft Geekie met negentien treffers onder meer Auston Matthews, Nathan MacKinnon en Nikita Kucherov voor. Niet gek voor een centre die in de eerste zestien wedstrijden maar liefst vijf keer werd gescratched.

Trek je de vergelijking wat dieper door in de statistieken, is Geekie lights out. In 73 wedstrijden staat de teller op 51 punten (29 goals, 22 assists) en is zijn %- schoten ten opzichte van vorig seizoen meer dan verdubbeld. Bovendien heeft hij zowel zijn persoonlijke goals, assists- en puntenrecord uit de boeken geschoten.

Cover photo: Jeffrey T. Barnes/AP

NHL Update: Alexander de Grote stoot The Great One van zijn troon

Hans Mulder
-
0
NHL Update: Alexander de Grote stoot The Great One van zijn troon

Wayne Gretzky is niet langer de all-time topscorer van de National Hockey League. Deze zondagavond (Nederlandse tijd) schoot Alex Ovechkin tegen de New York Islanders zijn 895e van zijn carriere binnen. In zijn twintigste seizoen is de 39-jarige Rus de beste doelpuntenmaker aller tijden.

Alexander Ovechkin evenaarde vrijdag het record van Gretzky en had daarna iets meer dan één periode nodig om het ook daadwerkelijk te breken. Bij een 0-2 achterstand kregen zijn Capitals een powerplay al vroeg in de tweede periode. Ovi zag zijn kans schoon en haalde verwoestend uit: 2-1. Hij klopte daarmee landgenoot Ilya Sorokin, een goalie die hij niet eerder wist te verslaan. Hij is nu de tsaar der goalgetters en wij nemen je mee op zijn reis daarnaartoe.

HET RECORD IS VAN OVI!

Het is nogal een reis die Alex Ovechkin heeft gemaakt om op dit punt te komen. Die reis begon al in 2004. Dat was het jaar waarin de Washington Capitals Ovechkin als first-overall kozen in de jaarlijkse draft. Waarschijnlijk wist de franchise op dat moment ook nog niet dat deze club nooit meer dezelfde zou zijn. Even zo een feitje tussendoor, de second-overall in die draft is ook een Rus. En ook eentje die aardig goed terecht is gekomen: Evgeni Malkin.

Goed, terug naar Ovechkin. Hij speelde al op vrij jonge leeftijd zijn wedstrijden voor Dynamo Moskou in de Russische competitie, maar zette daar (logischerwijs) nog niet de cijfers op het bord die we later van hem gewend waren. Dat deed hij overigens wel in de vertegenwoordigende jeugdteams van Rusland. Daar, tussen zijn leeftijdsgenoten, bleek al vrij vlot de ongekende scoringsdrang van de man die later als The Gr8 Eight door het leven zou gaan. Zomaar een voorbeeldje: op het WK O18 in 2001-2002 speelde Ovi acht wedstrijden en joeg hij maar lieftst veertien keer de puck tegen de touwen.

LOCK-OUT

In Washington waren ze overtuigd van hun Rus, maar de fans moesten nog wel even geduld hebben voor ze hun nieuwe wonderkind konden gaan bewonderen. Het seizoen na de draft in 2004 is namelijk in z’n geheel geschrapt. De NHL en de spelersvakbond stonden lijnrecht tegenover elkaar wat betreft de implementatie van de salary cap. De bond wilde, de vakbond niet met als gevolg een letterlijk verloren seizoen. Overigens niet voor Ovechkin, want die speelde gewoon zijn wedstrijden voor Moskou en kon zo nog wat hardheid kweken voor hij de stap naar Noord-Amerika maakte.

Al heel snel in het nieuwe seizoen 2005-2006 konden volgers de conclusie trekken dat Alex Ovechkin prima op zijn plek was in de National Hockey League. De op dat moment 20-jarige Rus had precies 27 minuten en 21 seconden nodig om zijn rekening in Noord-Amerika te openen. Tegen de Columbus Blue Jackets en goalie Pascal Leclaire scoorde Ovi zijn eerste NHL-goal. En in diezelfde periode, na bijna 12 minuten, was nummer 2 ook al een feit. Die 2 goals hielpen Washington een eind op weg naar de uiteindelijk 3-2 overwinning.

RIVALITEIT MET CROSBY BEGINT

Het bleef niet bij die 2 goals dat eerste seizoen. Natuurlijk niet, we hebben het immers over Ovechkin. Als rookie zou Ovi al dat jaar voor het eerst door die magische grens van 50 goals rammen. De teller stokte bij 52 treffers na 81 wedstrijden. Met ook nog eens 54 assists vinkte de Rus ook maar direct zijn eerste 100-point season af. Alsof het allemaal niks is.

Toch was de strijd om de Calder Trophy voor Rookie of the Year dat jaar ongemeen spannend. Ovechkin zou ‘m uiteindelijk winnen, maar Ovi had met zijn 106 punten er maar 4 meer dan de nummer 2. Een piepjonge Sidney Crosby maakte dat jaar ook zijn opwachting en deed dat op dezelfde imponerende wijze.

Vestigde Ovechkin daar al een record met die 52 goals als rookie? Het antwoord op die vraag is ontkennend. De 76 goals van Teemu Selanne uit 1992-1993 waren toen en zijn nog altijd een record onder rookies. We moeten voorzichtig zijn, maar dit zou wel eens een record kunnen zijn voor de eeuwigheid. Tweede is Ovechkin ook niet. Die eer is weggelegd voor een andere doelpuntenmaker pur sang: Mike Bossy. De Islanders-aanvaller schoot in 1977-1978 53 keer met scherp. Gretzky is officieel nooit rookie in de NHL geweest aangezien hij debuteerde in de toenmalige WHA.

GEVULDE PRIJZENKAST

De scoringsdrang van hun Russische rookie hielp de Capitals dat seizoen niet naar het postseason. Dat duurde tot 2007-2008 voordat Ovi daar mocht gaan schitteren. Dat seizoen won hij met de Capitals zijn eerste van elf divisietitels. Voor het gemak rekenen we daar die van dit jaar maar vast bij. Met de kennis van nu – en eigenlijk ook wel met die van toen – was dat een historisch seizoen. Ovechkin tilde zijn niveau naar nog een hoger plan door 65 goals af te leveren. Nog altijd een persoonlijk record voor de Rus. Tot vorig jaar kwam niemand in de league daarna aan dat aantal, maar met 69 bewees Auston Matthews dat hij wellicht de natuurlijke opvolger van Ovi is.

Ovechkin won in 2007-2008 zijn eerste Maurice “Rocket” Richard Trophy voor meeste goals in de NHL. Het zal niemand verbazen dat het niet bij die ene is gebleven. Deze prijs werd in 1999 voor het eerst uitgereikt en maar liefst negen keer belandde de Award tot nu toe op de schoorsteenmantel in huize Ovechkin. Daarnaast staat er aan zilverwerk nog een Conn Smythe, een Art Ross Trophy en drie keer de Hart Trophy voor meeste punten in de NHL. Oh ja, Ovechkin werd ook nog twaalf keer uitgenodigd voor een All-Star Game. Niet dat hij die allemaal speelde, want hij wenste tijdens die momenten ook vaak een paar dagen rust te pakken om te herstellen van een zware eerste seizoenshelft.

De naam viel al eens en die naam is bijna onlosmakelijk verbonden aan die van Alex Ovechkin: Sidney Crosby. Wat doelpuntenproductie kon Crosby geen gelijke tred houden met zijn Russische generatiegenoot. Wat Crosby al wel vrij snel in zijn loopbaan te pakken had, was die fenomenale Stanley Cup. Met onder meer een jonge Evgeni Malkin, Kris Letang, Jordan Staal en Marc-Andre Fleury aan zijn zijde pakte Sid The Kid zijn eerste Cup in 2009. Onderweg ontdeden de Penguins zich onder meer van Ovechkin en de Capitals. In zeven wedstrijden.

OPEN WOND

Voor Ovechkin en de Capitals waren die play-offs lang een open wond. Vaak wonnen de Caps dus de divisie, vaak hadden ze ook prima spelers op het ijs staan maar helaas eindigde het avontuur ook heel vaak al heel vroeg. Heel voorzichtig begon Ovi hem zelfs al te knijpen. In 2008 ondertekende hij een megacontract van dertien seizoenen in Washington en met het verstrijken van de tijd werd Ovechkin ouder en raakten de jaren in dat contract op. Tot daar opeens het seizoen 2017-2018 was.

Crosby had in 2016 en 2017 zijn respectievelijk tweede en derde Cup gewonnen. Ovechkin daarentegen stond nog altijd op die hatelijke nul. Ja, individuele prijzen had hij genoeg. Scoringstitels, MVP’s en ga zo maar door. Maar die ene Cup, die gigantische Stanley Cup ontbrak nog op zijn fenomenale palmares. Je kunt het je nu bijna niet meer voorstellen, maar zijn moment van glorie kwam juist op dat moment waarop sommige mensen hem begonnen af te schrijven. Immers wist Ovi in 2016-2017 “slechts” 33 keer te scoren. Dat volgde na drie seizoenen met 50 of meer goals, maar Ovechkin was de 30 gepasseerd en misschien begon Vadertje Tijd wel een woordje mee te spreken?

Ovi antwoordde met een 49-goal season in 2017-2018. Nee, de sleet zat er niet op, maar gezien zijn aantal assists keek hij ook meer naar de medespelers. Die aanpassing legde de Capitals geen windeieren. Washington was (weer) de beste in de Metropolitan, Ovechkin was (weer) topscorer, maar in tegenstelling tot al die andere jaren lukte het nu eens wél in het postseason. Eerst werden de Blue Jackets weggezet, vervolgens in zes wedstrijden titelverdediger Pittsburgh, maar voor de eliminatie van Tampa Bay waren zeven wedstrijden nodig.

Wat volgde was een Stanley Cup Final tegen die hele rare, nieuwe Vegas Golden Knights. Tegen alle verwachtingen in schopte die expansion-franchise het in hun eerste jaar tot de finale, maar daar maakten de Capitals en Ovechkin een einde aan dat sprookje. Met 3 goals en 5 punten drukte The Gr8 Eight ook in die serie van uiteindelijk slechts vijf wedstrijden zijn stempel. Eindelijk, eindelijk mocht hij Lord Stanley’s Cup in ontvangst nemen.

HONGER NAAR MEER

Wie dacht dat daarmee de honger naar succes gestild was, kwam bedrogen uit. Ovechkin had die Cup inderdaad te pakken, maar stelde voor zichzelf nog meer doelen. Hoewel de jaren inmiddels begonnen te tellen, leverde Ovi aan productiviteit niet of nauwelijks in. Sterker nog, zijn schotpercentage ging juist omhoog naarmate hij ouder werd. Daar stond dan wel weer tegenover dat zijn speelminuten hier en daar wat terug werden gebracht. Kort door de bocht zou je kunnen zeggen dat hij defensief minder arbeid hoefde te leveren, maar aanvallend beter in stelling werd gebracht.

Wat ook niet onvermeld mag blijven, is dat Ovechkin vrijwel zijn gehele carriere gespaard bleef van zware blessures. Af en toe miste hij wel een wedstrijd, maar over het algemeen speelde hij elk jaar wel meer dan 70 wedstrijden. Afgezien van de ingekorte seizoenen die we hebben gehad natuurlijk. Als je dan ook jaarlijks nog dik over de 30 of zelfs 40 goals gaat, is het logisch dat de recordboeken er eens worden bij gepakt. Op de all-time topscorerslijst schoof Ovi namelijk telkens een plekje op.

Op het moment dat hij bij 767 was, werd hij al de meest productieve Europeaan ooit in de NHL. Hij verwees daarmee Jaromir Jagr naar de tweede plek. Aangekomen bij de 800 treffers waren de 801 van Gordie Howe al snel bereikt. Op dat moment had Ovechkin er nog maar één voor zich. Wayne Gretzky, The Great One, scoorde op 29 maart 1999 zijn 894e en laatste goal in de NHL. Bijna op de dag af vijf jaar nadat hij zijn 802e scoorde en daarmee vanaf 1994 dus all-time topscorer van de National Hockey League was.

Vanaf het moment dat Ovechkin die 802e maakte, in december 2022, ging het record van Gretzky steeds meer leven. Zijn contracten werden verlengd, rosters werden zelfs ingericht om voor hem de kans zo groot mogelijk te maken en het belangrijkste: Ovechkin bleef fit. En hij bleef maar scoren. Vorig jaar werden er wat prognoses op losgelaten die voorspelden dat Ovi later dit kalenderjaar het record ging breken. Niemand had op dat moment verwacht dat de Capitals als team dit seizoen zo sterk voor de dag kwamen en daarmee Ovi nog meer in een zetel brachten.

GR8 EIGHT JAAGT OP GREAT ONE

Op het moment dat Ovechkin in 2021 een nieuw vijfjarig contract tekenden, keken de fans al met een schuin oog naar het getal 894. Dat onaantastbaar geachte record van Gretzky. Klein detail, Ovi moest dan wel aan de lopende band blijven scoren, maar dat kun je aan de Rus wel overlaten. Seizoen voor seizoen, wedstrijd voor wedstrijd en goal voor goal haalde hij dat legendarische getal verder naar zich toe. Vorig seizoen begon het al te leven, maar dat was geen vergelijk met dit seizoen. De Capitals bleken namelijk verrassend goed en Ovechkin was die doelpuntenmachine als in z’n beste dagen. Zo was hij in november ongelooflijk lekker bezig…tot die blessure aan zijn kuitbeen alles in het honderd leek te gooien.

De verwachting was dat Ovechkin er wel zo’n anderhalve maand uit zou liggen, maar de taaie Moskoviet stond al voor kerst weer op het ijs. Met 4 goals in zijn eerste vijf wedstrijden terug in de line-up pakte hij ook direct de draad van het scoren weer op. Daarmee was de twijfel over zijn fysieke gestel ook in één klap weggenomen. Ovechkin had een missie en die missie was dat record. Linksom of rechtsom moest dat er dit seizoen al van komen.

Voor de NHL kon het ook bijna op geen mooier moment komen. Dankzij de succesvol verlopen 4Nations kwam de sport al in de spotlights en na dat toernooi ging het in één moeite door. Amerikanen zijn immers dol op records en een wel heel legendarische stond op het punt om verbroken te worden. De wedstrijden van de Capitals werden met net iets meer aandacht gevolgd en Ovechkin stelde niet teleur. Op het moment dat Ovi binnen 10 goals van Gretzky kwam, liet Gary Bettman ook even van zich horen. De laatste loodjes richting de 895 zouden live gevolgd worden door niet alleen de grote baas zelf, maar ook door The Great One.

HISTORIE!!!

Zo kwam het dat onder toeziend oog van de allergrootste allertijden Alex Ovechkin zichzelf afgelopen vrijdag naast The Great One schoot. Op de powerplay, vanuit die linkercirkel wat door de jaren heen “Ovi’s office” was gaan heten. Vanuit de strafbank zag Connor Bedard toe hoe Ovechkin die puck tegen de touwen schoot. Niet alleen voor de 4-3 en latere GWG, maar vooral voor nummer 894. Een staande ovatie, een orkaan van geluid en vooral veel bewondering was daarna zijn deel. Ovechkin scande met zijn ogen naar zijn familie en vanuit één van de loges zag Gretzky dat het goed was. Maar…het record evenaren is één ding. Dat record verbreken was nu de volgende opdracht.

Die opdracht was geen eenvoudige, want in de drie voorgaande wedstrijden wist Ilya Sorokin hem telkens van scoren te houden. Ook nu hadden de Isles het in principe goed voor elkaar, maar met zijn 325e PPG in zijn loopbaan schoot Ovechkin zich naar de eeuwigheid. Hij deed dit in zijn 1487e wedstrijd met een doelpuntengemiddelde van 0.6 goals per wedstrijd. Ovechkin vierde deze historische prestatie met zijn familie, Gary Bettman, Wayne Gretzky, maar ook onder toeziend oog van één van de aller beste goalies aller tijden: Islanders-coach Patrick Roy.

Overigens hoeven we geen medelijden te hebben met Gretzky nu hij dit record kwijt is. Hij is nog altijd de trotse bezitter van het all-time puntenrecord en dat zal waarschijnlijk ook nog wel even zo blijven. Gretzky verzamelde in totaal 2857 punten in zijn indrukwekkende loopbaan. Ter vergelijking, Ovechkin heeft er na 20 jaar NHL 1619. Sidney Crosby is de leider van de nog actieve spelers met 1682 punten.

Cover photo: James Carey Lauder

March Madness 2025: Florida en Houston naar finale

Lars Leeftink
-
0
March Madness 2025: Florida en Houston naar finale

De Finale van March Madness 2025 is bekend: Florida Gators en Houston Cougars versloegen Auburn Tigers en Duke Bluke Devils na twee spannende duels die uiteindelijk tot het laatste moment spannend bleven.

Auburn begon het duel tegen Florida goed en stond met rust zelfs 46-38 voor. Deze voorsprong werd zelfs uitgebreid naar tien punten, maar in drie delen nam Florida vervolgens de touwtjes in handen. Richting het einde van de race was daar de beslissende run van de Gators om hun finaleplek te boeken. Walter Clayton Jr scoorde 34 punten voor Florida met drie andere spelers die meer dan tien punten scoorden. Bij Auburn waren er drie spelers die meer dan tien punten scoorden, wat niet genoeg bleek.

Duke kreeg het in het duel tegen Houston voor elkaar om een voorsprong van dertien punten, opgebouwd gedurende de eerste helft en beginfase tweede helft, in de slotfase compleet uit handen te geven. Duke stond zelfs met nog 35 seconden te gaan 67-61 voor. Het was echter een bizarre run en late free throws van L.J. Cryer met nog drie seconden te gaan die ervoor zorgde dat Houston naar de finale ging na een bizarre comeback. Cryer scoorde 26 punten met twee andere spelers die meer dan tien punten scoorden. Bij Duke deed toekomstig #1 pick Cooper Flagg weer bijzondere dingen met 27 punten, terwijl verder alleen Kon Knueppel meer dan tien punten scoorde.

MLB Dutch Watch: waardeloze start voor Jurickson Profar en Atlanta Braves

Hans Mulder
-
2
MLB Dutch Watch: waardeloze start voor Jurickson Profar en Atlanta Braves

Het nieuwe seizoen in Major League Baseball is inmiddels alweer een week onderweg, dus is het de hoogste tijd voor de eerste Dutch Watch! Ook dit jaar blikken we in deze rubriek wekelijks terug op de series die onze Oranje-internationals die week hebben afgewerkt op het hoogste niveau. Helaas begon het seizoen slecht voor de Atlanta Braves. En voor Jurickson Profar in het bijzonder. Gelukkig kwam er beter nieuws uit LA, waar Kenley Jansen juist wél goed begon bij zijn nieuwe werkgever!

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 27 AB, .185/.241/.333, .575 OPS, 2 R, 4 RBI, 1 2B, 0 HR, 0 SB, 61 OPS+

Veel gebeurde er deze winter niet in Atlanta. Althans, niet wat inkomend verkeer betreft. Voor manager Brian Snitker is het op veel plekken een kwestie van kopiëren en plakken. Niet op alle plekken, maar daarover later in deze rubriek meer. Ozzie Albies is een naam die – natuurlijk – wel terugkeert in deze op het oog sterke line-up. Of het sterk genoeg is omin de NL tegen kleppers als New York Mets, Philadelphia Phillies en LA Dodgers aan te kunnen, valt dan weer te betwijfelen. Een eerste test was er in elk geval al in het openingsweekend. Daarin brachten de Braves een bezoek aan San Diego. Een bezoek waar ze niet graag aan herinnerd willen worden.

Pak je de wedstrijden elk apart, dan was het verschil niet eens zo heel groot. Afgezien van de 5-0 in de vierde en laatste ontmoeting dan misschien. Toch trokken de Padres in alle wedstrijden aan ’t langste eind waardoor er na het eerste weekend een erg lelijk 0-4 record achter de Braves stond. Ozzie Albies sloot af met 2 hits in 15 at-bats. In zijn allereerste AB van het seizoen scoorde hij middels een productieve out de eerste run. Zijn tweede AB leverde hem zijn eerste homerun van deze jaargang op. Goed voor 2 runs op dat moment. Genoeg voor de winst was dat allemaal niet. De bullpen vertoonde die dag, net als in het gehele weekend, wat scheurtjes. Zoals de aanval in de twee laatste wedstrijden niet thuis gaf en in beide gevallen niet scoorde.

Scoren deden de Braves wel op bezoek bij titelverdediger LA Dodgers. Alleen niet genoeg. Met 3 hits (1 doutble) in 12 AB’s viel de schade voor Ozzie Albies nog mee. Dat zijn .185 batting average tot de betere van het roster behoort, zegt veel over het gebrek aan slagkracht in Atlanta. De slagploeg die twee jaar geleden heerste in Major League Baseball is op dit moment de slechtste in de league. De Dodgers wonnen de eerste twee wedstrijden dan ook relatief eenvoudig met respectievelijk 6-1 en 3-1.

VERLOREN WEEK

Dit betekende dat de Braves met zes nederlagen in evenzoveel wedstrijden aan hun laatste wedstrijd in LA begonnen. Enigszins geholpen door de haperende verdediging van de thuisploeg leek daar zowaar de eerste zege aan te komen. Onder meer dankzij 2 hits, een double, een RBI en een run van Albies nam Atlanta een 5-0 voorsprong. Niet voor het eerst in de openingsweek zakte de bullpen echter door de hoeven. Die comfortabele lead werd uit handen gegeven en wie anders dan Shohei Ohtani sloeg de Dodgers in de negende inning naar hun achtste overwinning in acht wedstrijden.

Waar de Dodgers de beste start ooit kennen van een titelhouder, daar zitten de Braves in enorm zwaar weer. Niemand had ook maar een seconde verwacht dat Atlanta zo slecht zou starten. Alleen de starting rotation scoort voorlopig een voldoende, maar hun werk wordt dan weer teniet gedaan door de relievers. Scoren doet de ploeg ook praktisch niet en om het allemaal nog wat erger te maken: in de lange historie van Major League Baseball was er geen team dat de play-offs haalde na een 0-7 seizoenstart.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 22 AB, .227/.370/.318, .689 OPS, 5 R, 3 RBI, 2 2B, 0 HR, 3 SB, 99 OPS+

Xander Bogaerts is aan zijn derde seizoen in San Diego begonnen. Bekend terrein dus, maar er verandert wel degelijk iets voor de Oranje-international. Of eigenlijk wordt er een verandering teruggedraaid. Bogaerts bemande vorig jaar vaak het tweede honk, maar na het vertrek van Ha-Seong Kim naar Tampa Bay krijgt Bogey zijn oude positie als kortestop weer terug. Dat zijn Padres foutloos waren in het eerste weekend, dat weten we inmiddels. Maar hoe verging het Bogaerts in die vier gewonnen wedstijden tegen de Braves?

De viervoudig All-Star en vijfvoudig winnaar van de Silver Slugger Award noteerde 3 hits (2 doubles) in 11 officiële AB’s. Bogaerts dwong daarnaast nog drie keer vier wijd af, heeft zijn eerste twee gestolen honken al te pakken en ook kwam hij al tot 2 RBIs in ’t eerste weekend. In de tweede wedstrijd zette hij de Padres op een 3-2 voorsprong op weg naar een 4-3 zege. Zijn RBI-double in de laatste ontmoeting hielp San Diego aan een 2-0 voorsprong en route naar een 5-0 overwinning.

GEEN TOEVAL

Tegen de Cleveland Guardians, opnieuw thuis, mochten Bogaerts en de Padres bewijzen dat die sweep tegen Atlanta geen toeval was. Het moet gezegd, daar slaagden de Friars perfect in! Na de vier zeges op de Braves volgden er namelijk ook nog drie tegen Cleveland. Xander Bogaerts kwam afgelopen maandag in de eerste ontmoeting door met alweer zijn vierde hit in vijf wedstrijden. De infielder kreeg ook nog vier wijd en liep 2 runs binnen voor zijn team op weg naar een simpele 7-2 zege.

San Diego begon april met een duidelijke 7-0 overwinning. Bogaerts noteerde opnieuw een hit, vinkte zijn derde RBI af en pikte ook zijn derde gestolen honk alvast mee. Wat dat laatste betreft, staat zijn persoonlijk record op 19 SB uit 2023. Met 3 in de eerste zeven wedstrijden ligt hij op koers om dat op z’n minst te gaan verbreken. Onze landgenoot hielp de Padres aan een 7-0 overwinning, maar kwam in de derde wedstrijd aanvallend in het stuk niet voor.

Zijn 0-for-4 aan slag deerde de Padres echter niet. Die wonnen gewoon ook hun zevende wedstrijd (5-2) en zijn zo bezig aan de beste start in hun 57-jarig bestaan. Overigens sloeg Jackson Merrill een homerun in die laatste wedstrijd om zo zijn nieuwe contract te vieren. De outfielder tekende voor negen jaar ($ 135 miljoen) bij in San Diego.

KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 3.0IP, 0-0 (2 SV-0 BS), 0.00 ERA, 1.000 WHIP, 2.83FIP, 0R, 0 ER, 2 BB, 3K

Dat Kenley Jansen tot de elite van de elite onder de closers behoort, dat weten we al een tijdje. De 37-jarige werper uit Willemstad begon met 447 saves aan het seizoen en bezet daarmee de vierde plak op de all-time lijst van closers met de meeste saves. Hoewel hij misschien niet meer die klasbak is die hij wat jaren terug bij de Dodgers was, is Jansen op zijn tijd nog altijd van ongekende klasse. Het is dan ook helemaal niet raar om te dromen van die derde plek op de lijst. Die is nu nog in het bezit van Lee Smith, maar het is de vraag of diens 478 saves nog lang veilig zijn. Jansen tikt doorgaans de 30 saves wel aan en dat zou dit jaar dus al voldoende moeten zijn.

Trevor Hoffman (601) en zeker Mariano Rivera (652) hoeven zich voorlopig geen zorgen te maken. Beide Hall of Famers kunnen voorlopig zorgeloos de wedstrijden van de LA Angels volgen. Dat is namelijk de club waarvoor Jansen dit seizoen speelt. Na een paar jaar in Atlanta en Boston keert de voormalig Dodger dus terug naar de westkust. Hij is daar ploeggenoot van het fenomeen Mike Trout, maar met dat fenomeen in de gelederen slaagde deze franchise er al tien jaar niet in de play-offs te bereiken. Mogelijk dat Kenley Jansen daarbij een handje kan helpen.

Het begin van Jansen mag er in elk geval zijn! Nadat zijn Angels op Opening Day met 1-8 het schip in gingen tegen de Chicago White Sox revancheerden zij zich in de twee wedstrijden daarna. LA had aan een totaal van 4 runs genoeg om die duels te winnen. Jansen verdedigde op 29 maart met succes een 1-0 voorsprong en een dag later trok de closer een 3-2 voorsprong over de streep. In zijn debuut voor de Angels stond Jansen geen enkele hit toe en noteerde hij 2 strikeouts. Een dag later raakte Andrew Vaughn hem voor een tweehonkslag, maar die bleek zonder gevolgen waardoor Jansen al op 2 saves voor het seizoen kwam.

Op dat aantal staat hij ook na het drieluik in St. Louis. De Angels openden daar met twee overwinningen en bij die eerste was Kenley Jansen betrokken. Bij een 3-3 stand in de negende inning moest de closer de Cardinals van scoren houden. Dat kostte Jansen opvallend weinig moeite. Jordan Walker werd met een strikeout weggezet en ook Pedro Pages en Victor Scott II moesten het hoofd buigen. In de innings daarna werd nog aan de lopende band gescoord, waardoor er een 9-7 eindstand op het bord verscheen. In het voordeel van de Angels dus.

JURICKSON PROFAR (OF, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 15 AB, .200/.250/.200, .450 OPS, 2 R, 0 RBI, 0 2B, 0 HR, 0 SB, 30 OPS+

Je hebt valse starts en dan heb je nog de start van Jurickson Profar bij zijn nieuwe werkgever. De veelzijdige outfielder tekende deze winter voor drie seizoenen in Atlanta, maar voorlopig hebben de Braves helemaal niets aan hun Oranje-international. Profar opende het seizoen met 3-for-15 aan slag op bezoek bij zijn oude liefde in San Diego. Hij liep daarbij 2 runs over de thuisplaat. Runs die ontzettend zeldzaam waren voor de Braves in de eerste week van het nieuwe seizoen. Na die vier nederlagen tegen de Padres hoopten Profar en de Braves op beterschap in LA. Alleen zou Jurickson Profar nog voor die serie heel slecht nieuws krijgen.

Een paar uur voor aanvang van de eerste wedstrijd in LA kwamen de Braves met een statement. Even daarvoor was op sociale media al doorgesijpeld dat Jurickson Profar was betrapt op het gebruik van prestatie bevorderende middelen. Oftewel doping. Hoewel de grap al snel gemaakt was, dat die doping hem tot nu toe weinig hielp getuige de matige prestaties, is het voor zowel Profar als de Braves bepaald niet grappig. De club mist nu naast de herstellende Ronald Acuna Jr. een tweede regular in het outfield. Daarnaast is de naam van de speler natuurlijk besmet geraakt. Hij zal straks moeten bewijzen dat zijn goede seizoen vorig jaar op natuurlijke wijze tot stand kwam en niet met behulp van verboden middelen. Profar meldt in zijn reactie wel dat hij in 2024 acht negatieve dopingtests heeft afgeleverd.

SCHORSING

Profar is gepakt op het middel HCG. Een testosteronstimulerend middel, dat ook een zwangerschapshormoon is. Bij wijze van spreken worden vrouwen gefeliciteerd als dit middel gevonden wordt en een MLB-speler dus geschorst. Die schorsing zal zijn voor 80 wedstrijden. Eind juni kunnen de Braves weer over Profar beschikken en tot die tijd zal de outfielder ook geen salaris ontvangen. Dit voelt hij ook in de portemonnee, want dat kost hem bijna $ 6 miljoen.

Profar laat in een reactie weten het middel niet bewust tot zich te hebben genomen. Hij neemt echter wel de verantwoordelijkheid. Onze landgenoot is niet de eerste MLB-speler die tegen de lamp loopt. En helaas ook niet de laatste waarschijnlijk. Drie jaar geleden werd voormalig ploeggenoot Fernando Tatis Jr. van de Padres eveneens voor 80 duels geschorst. Vorig jaar overkwam het Noelvi Marti van de Reds en Orelvis Martinez van de Blue Jays.

CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 22 AB, .136/.174/.136, .310 OPS, 1 R, 2 RBI, 0 2B, 0 HR, 1 SB, -6 OPS+

Voor Ceddanne Rafaela zal zijn tweede volledige seizoen in Major League Baseball er één worden waarin hij zoekt naar ’t constante. Het aanstormende talent van de Boston Red Sox liet vorig jaar bij vlagen zien waarom ze in Noord-Amerika zo hoog opgeven van hem. Echter waren er ook fases in het seizoen waarin aan slag weinig lukte. Defensief is het een ander verhaal. Daar laat Rafaela soms prachtige dingen zien en kan hij waar nodig met zijn snelheid een hoop corrigeren.

Hoewel Rafaela ook prima als infielder uit de voeten kan, speelde hij zijn meeste wedstrijden vorig jaar in het outfield. Met de herstelde Trevor Story terug in de line-up zal dat ook in 2025 het terrein van Rafaela worden. Boston versterkte zich deze winter onder meer met starter Walker Buehler en derdehonkman Alex Bregman. Op papier prima spelers, maar op bezoek bij de Texas Rangers kwamen de Red Sox toch tekort in het eerste weekend van dit seizoen. Rafaela startte in drie van de vier duels, maar kwam in 12 slagbeurten niet verder dan 1 single en een gestolen honk. Helaas voor Sox-manager Alex Cora lieten ook zijn teamgenoten het afweten. Texas opende hun seizoen met drie overwinningen en gaven Boston stof tot nadenken.

De Red Sox hadden hun lessen op 2 april nog niet voldoende geleerd. In Baltimore waren de Orioles die dag met 8-5 te sterk voor Rafaela en consorten. Achteraf gezien was dat ook de enige wedstrijd in deze serie van drie waarin de jonge outfielder geen hit noteerde. Hij liet zijn 0-for-3 namelijk volgen door een 1-for-3 met een walk, een run en een RBI in de met 3-0 gewonnen tweede ontmoeting. Met die RBI sloeg Rafaela rookie Kristian Campbell over de thuisplaat. In Boston verwachten ze veel van deze jonge tweedehonkman, want Campbell tekende deze week een contract voor acht jaar ter waarde van $ 60 miljoen.

Boston speelt dit weekend de eerste thuiswedstrijden van ’t seizoen en dat doen ze waarschijnlijk met een goed gemoed. Dankzij een 8-4 overwinning in de laatste wedstrijd tegen de O’s hebben ze alvast hun eerste gewonnen serie in 2025 te pakken. Dankzij een single van Rafaela in de vierde inning kregen de BoSox alle honken in handen, maar ze zouden slechts 1 run scoren. Achteraf maakte het niet veel uit, want de winst ging “gewoon” mee naar Beantown.

CHADWICK TROMP (C, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 5 AB, .000/.167/.000, .167 OPS, 0 R, 0 RBI, 0 2B, 0 HR, 0 SB, -47 OPS+

Chad Tromp was onderdeel van een stukje geschiedenis op Opening Day. Niet eerder stonden er op die dag drie spelers met een Nederlands paspoort tegelijkertijd op het roster bij dezelfde club. De catcher maakt al sinds 2022 deel uit van de Braves-organisatie, maar speelt zijn wedstrijden voornamelijk op een lager niveau. Echter is vaste catcher Sean Murphy nog even uit de roulatie waardoor er een plekje vrijkomt voor Tromp. Weer als backup, want rookie Drake Baldwin krijgt voorlopig de voorkeur van manager Brian Snitker.

Baldwin zat achter de plaat in de eerste drie wedstrijden tegen de Padres. Tromp mocht zondag de vierde en laatste voor zijn rekening nemen. De international kwam twee keer aan slag, maar dat leverde in beide gevallen niets op. Zoals de gehele aanval van Atlanta haperde, want verder dan 1 schamel hitje kwam de ploeg niet in die met 0-5 verloren wedstrijd. Het was de tweede shutout op rij, want zaterdag ging de derde ontmoeting al met 0-1 verloren.

Met al zes nederlagen achter de naam mocht Chad Tromp proberen om woensdag een zevende te voorkomen. De catcher zag na starter Bryce Elder de nodige relievers de revue passeren, maar het lukte geen van de werpers de 5-0 voorsprong na twee innings vast te houden. Aan slag wist Tromp één keer het honk te bereiken na vier wijd, maar na 5 officiële at-bats wacht de catcher nog altijd op zijn eerste hit van het nieuwe seizoen. Het is even afwachten hoeveel kansen Chadwick Tromp nog krijgt, want Sean Murphy heeft inmiddels zijn rentree gemaakt in de minor leagues.

OVERIG NIEUWS

YANKEES NEMEN BIJNAAM WEL ERG LETTERLIJK

Het zal niemand zijn ontgaan. De New York Yankees zijn gloeiend heet aan dit seizoen begonnen! De ene na de andere bal vliegt de tribunes in en een aantal spelers hebben in hun eentje al meer homeruns geslagen dan sommige teams in totaal. Met name in het openingsweekend waren de “nieuwe” bats niet te houden. In de serie tegen de Milwaukee Brewers scoorden de Yankees niet minder dan 36 runs. En ze ramden maar liefst vijftien keer een bal het eigen Yankee Stadium uit.

Met name in de tweede wedstrijd leefden de Bronx Bombers zich ontzettend uit. Aaron Judge stond op het punt geschiedenis te schrijven met 4 homeruns in één wedstrijd, maar de Yankees-captain moest het uiteindelijk met “slechts” 3 homeruns doen. Die 20-9 zege van de pin-stripes opende echter wel de ogen van veel volgers. Vrijwel direct werd gewezen naar de knuppels die ze daar tegenwoordig gebruiken. Die zogenaamde Torpedo-bats spelen een belangrijke rol in de aanvallende dadendrang van de Yankees. Hun knuppels lijken op een torpedo, vandaar de naam…

Het “dikke” deel van het slaghout is iets verplaatst en de Yankees varen er wel bij. Ook in de tweede serie tegen de Diamondbacks vloog menig bal weer de tribune in. Zo sloegen ze 3 homers in de eerste ontmoeting waardoor hun totaal op 18 homeruns in vier wedstrijden kwam. Daarmee verbraken ze het record dat de Detroit Tigers in 2006 zetten. Zij joegen er 16 uit in die vier wedstrijden. Er ging nog een MLB-record aan, want niet eerder was er een team waarvan negen verschillende spelers minimaal één homerun sloegen in de eerste vier duels. Dat de torpedo’s hen niet onverslaanbaar maken, merkten de Yanks echter ook.

BROERTJES PALACIOS NOG NIET IN ACTIE

De vaste volgers van deze rubriek missen mogelijk de namen van Richie en Josh Palacios. Dat kan kloppen, want de gebroeders zijn dit seizoen nog niet in actie gekomen. Richie lag op koers om het major league-roster van de Tampa Bay Rays te halen, maar een breukje in zijn ringvinger gooide roet in het eten. Zijn broer Josh is momenteel free agent. Zijn team Pittsburgh Pirates had geen plek op het roster waarna Joshua Palacios koos om als free agent op zoek te gaan naar een nieuwe werkgever.

Cover photo: Gregory Bull/AP

NHL Weekly: The Gr8 Chase van Ovechkin, ticket voor Avs en Leafs en heel veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Weekly: The Gr8 Chase van Ovechkin, ticket voor Avs en Leafs en heel veel meer!

We zijn weer een week verder en Alex Ovechkin heeft dat all-time record nu echt in zicht. Nog maar 3 goals scheiden The Gr8 Eight van een afspraak met de geschiedenisboeken. Zo’n afspraak zien de Blues ook wel zitten, want Jim Montgomery blijft maar winnen met zijn team. Zeker van de play-offs zijn ze echter nog niet, maar dat geldt wel voor wat andere franchises. In deze NHL Weekly zetten wij dat allemaal voor je op een rijtje!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ATLANTIC DIVISION

MAPLE LEAFS MELDEN ZICH VOOR NEGENDE SEIZOEN OP RIJ IN DE PLAY-OFFS

Toronto Maple Leafs heeft zich met een 3-2 overwinning op divisierivaal Florida Panthers voor het negende jaar op rij verzekerd van een ticket voor de play-offs.De ploeg van head coach Craig Berube staat met 96 punten bovenaan in de Atlantic Division en kan niet meer worden ingehaald door huidig tweede wildcardhouder Montreal Canadiens.

Met hun negende postseason-ticket op rij hebben de Leafs nu de langste play-off streak in de NHL — nu Boston Bruins voor het eerst sinds 2016 het postseason aan zich voorbij ziet gaan –. Nog veel belangrijker is het feit dat de Leafs op pole position staan om voor het eerst de Atlantic Division te winnen. De laatste divisietitel dateert van het COVID-seizoen 2020 – 2021, waar de divisie tijdelijk tot Canadian Division werd omgedoopt.

Eén van de protagonisten in het succesverhaal van de Leafs dit seizoen is niet Auston Matthews, maar de eerder zo verguisde Mitch Marner. De winger liet zich afgelopen seizoen tegen de Bruins in Game 7 kinderlijk aftroeven door David Pastrnak en was nadien de kop van jut. Tegen de verwachtingen in bleef Marner echter in Canada en schiet dit seizoen menig record aan gort.

Met een assist op Matthew Knies tegen de Panthers bracht Marner zijn totaal op 69, waarmee hij zijn career best evenaarde. Zijn totaal van twee punten betekende zijn 201e multi-point game, waarmee hij nu vierde op de all-time franchise rankings staat.

ALEKSANDER BARKOV DAY-TO-DAY

Florida Panthers captain Aleksander Barkov staat een kleine week aan de kant met een upper-body blessure. De Fin raakte in de wedstrijd tegen Toronto Maple Leafs afgelopen woensdag geblesseerd en blijft minimaal tot zondag buiten de line-up.

In 64 optredens dit seizoen noteerde de tweevoudig Selke Trophy winnaar 67 punten (negentien goals, 48 assists), waarmee hij nu achter Sam Reinhart tweede staat in de franchise rankings. Het is overigens al de derde keer dat de captain afwezig is dit seizoen. In oktober stond de Fin acht wedstrijden aan de kant met een lower-body blessure en in december volgde een heftige griep.

Met Barkov buiten de line-up is de absentielijst van de titelverdediger weer een stuk groter geworden. Superster Matthew Tkachuk is nog altijd herstellende van een liesblessure die hij opliep tijdens de 4-Nations en staan ook Dmitry Kulikov en Nico Sturm aan de kant met upper-body blessures. Vooralsnog lijkt het er overigens op dat Tkachuk tijdig fit zal zijn voor de start van de play-offs op 19 april. Aaron Ekblad staat zoals bekend aan de kant met een schorsing, nadat de blue-liner de dopingreglementen overtrad.

CANADIENS BLIJVEN IN DE RACE VOOR DE WILDCARDS

Met twee overwinningen op rij tegen Stanley Cup houder Florida Panthers en een puike 4-1 overwinning op Boston Bruins — die nu tien wedstrijden op rij hebben verloren en de rij nu in april sluiten in de Atlantic Division, iets wat voor het laatst in 1997 (!) gebeurde — is Montreal Canadiens hard op weg naar een play-off ticket.

Extra zoet voor de smaak van de Habs-fans is het feit de jonge core thuis geeft. Nick Suzuki evenaarde reeds zijn career best, maar met zijn twee punten tegen de Bruins is de centre de eerste Canadiens speler sinds Alex Kovalev in 2008 (!) die de grens van tachtig punten doorkruiste. In diezelfde wedstrijd schoot winger Cole Caufield zijn 35e treffer van het seizoen tegen de touwen en is Lane Hutson met 62 punten (vijf goals, 57 assists) hard op weg naar de Calder Trophy.

Met back-to-back driepunters tegen de Panthers afgelopen week is Hutson hard aan het stijgen op de all-time rankings van rookie blue-liners. De teller staat op 62 punten en is de Amerikaan in de rankings nu onder meer Nicklas Lidstrom voorbij. Het all-time record van Larry Murphy uit 1981 (76) lijkt met acht wedstrijden te gaan een brug te ver, maar in de huidige vorm van de Canadiens en Hutson is niks uitgesloten. Volgende op de lijst voor Hutson is Chris Chelios (64).

METROPOLITAN DIVISION

ROY HAALT KEIHARD UIT NAAR DUCLAIR

Anthony Duclair is niet bezig aan zijn beste seizoen ooit in de NHL. En dan drukken we het heel voorzichtig uit. De 29-jarige winger heeft in zijn elf seizoenen NHL al aardig wat teams versleten, maar zelden ging het voor hem persoonlijk slechter dan nu op Long Island. Een gegeven dat ook Isles-coach Patrick Roy niet is ontgaan. De Hall of Famer stak zijn mening na de 1-4 nederlaag tegen Tampa Bay niet onder stoelen of banken. Vrij vertaald vond Roy het spel van Duclair “afschuwelijk”.

Drie jaar geleden verzamelde Duclair namens de Panthers 58 punten in 74 wedstrijden. Daarna deed hij ’t in 2023-2024 best aardig bij de Sharks en Lightning getuige zijn 42 punten in 73 duels. Dit seizoen is hij ver, heel ver verwijderd van dat niveau. Tegen de Bolts speelde hij z’n 44e wedstrijd en daarin kwam Duclair niet verder dan 7 goals en 4 assists. Hij is op weg om door zijn eigen ondergrens te zakken en dat komt op een moment waarop de Islanders dat totaal niet kunnen gebruiken. Patrick Roy moet immers sterkhouder Mathew Barzal al missen en zijn team heeft een chronisch gebrek aan scorend vermogen. Die nederlaag tegen Tampa Bay was dan ook de zesde op rij.

Het zal voor de Islanders ontzettend moeilijk worden om zich terug in die wildcard-race te vechten. Of ze in dat gevecht nog een beroep doen op Duclair is de vraag. Na een gesprek met zijn head coach heeft de winger verzocht om voor onbepaalde tijd een stapje terug te doen en niet bij het team te zijn.

OVECHKIN HEEFT GRETZKY BIJNA TE PAKKEN

De hengel is uitgegooid en het record van Wayne Gretzky heeft hij bijna aan de haak geslagen. Deze week was het opnieuw twee keer raak voor Alex Ovechkin, waardoor hij nu één schamele hattrick verwijderd is van dat legendarische record. Een prestatie die volgens NHL-baas Gary Bettman niemand aan zag komen. Hij had verwacht dat dit record van Gretzky – die 894 goals dus – de eeuwigheid zou halen. Dat was echter buiten Ovi gerekend. En wie weet welke doelpuntenmachines er nog meer rondlopen in de hedendaagse NHL?

De resultaten van de Capitals mogen dan wat tegenvallen de laatste week, maar dat weerhoudt Ovechkin er niet van om flink aan zijn productie te werken. Van de laatste vijf duels wist Washington alleen Boston te kloppen, maar in vier van die vijf kwam Ovechkin wél tot scoren. In het verhitte duel met de Hurricanes (142 PIM) scoorde Ovechkin zijn 492e in z’n loopbaan wat hem tot op 2 treffers van de 894 van Gretzky brachten. Carolina liet in die wedstrijd overigens wel zien met de toekomst kampioen van de Metropolitan mee te kunnen. De Canes waren met 5-1 te sterk en stelde zo hun ticket voor het toetje veilig.

FLYERS VLIEGEN NA ONTSLAG TORTORELLA

John Tortorella won slechts twee van zijn laatste veertien wedstrijden als coach van de Philadelphia Flyers. Vorige week kreeg de 66-jarige coach zijn ontslag en vervolgens bloeide het team helemaal op onder Brad Shaw. De interim-coach werkte de laatste acht jaar – ook al in Columbus – samen met Tortorella, maar houdt er een andere benadering op na. Shaw laat de teugels wat vieren en dat is, in elk geval voor even, precies wat de Flyers nodig hebben.

Zij wonnen achtereenvolgens met 6-4 van Montreal, 7-4 van Buffalo en 2-1 van Nashville. Voor een laatste jump richting de wildcards komt deze opleving veel te laat, maar voor ’t gevoel is het wel fijn. Met name voor dat van Matvei Michkov. Zijn rol leek uitgespeeld in de Calder Trophy voor rookie of the year, maar met 4 goals en 3 assists in die laatste drie wedstrijden is Michkov helemaal terug. Met een gezamenlijk save percentage van .872 is het onder de lat nog altijd behelpen. Toch gaf Ivan Fedotov ook daar reden voor optimisme. Met 28 saves op 29 SOG speelde de Rus namelijk een belangrijke rol in de 2-1 zege op Nashville deze week. Over het gehele seizoen noteert de lange Fedotov een minder knap percentage: .882.

SPRANKJE HOOP VOOR HAMILTON EN DEVILS

Voor de jaarwisseling voldeden de New Jersey Devils volledig aan het beeld wat de meeste volgers van hen hadden. Een serieuze contender, die op een goede dag iedereen van hij ijs kan blazen. Na de jaarwisseling? Not so much. Niet dat we medelijden moeten hebben met de Devils. Zij halen eenvoudig de play-offs, maar de personele bezetting is momenteel niet die van een kandidaat Stanley Cup-winnaar. Dat komt vooral door de blessure van Jack Hughes, maar ook Dougie Hamilton ligt er (weer) uit. De blueliner stond ook vorig jaar al te lang aan de kant.

Hamilton speelde op 4 maart zijn laatste wedstrijd en zit sindsdien in de lappenmand met een lower-body injury. De eerste berichten waren dat hij, net als Hughes (schouder), niet meer terug zou keren dit seizoen. Nu de play-offs in aantocht zijn, kwamen er deze week toch hoopvolle geluiden uit New Jersey. Hamilton staat weer op het ijs, maar doet nog niet volledig mee aan de trainingen. Ze hopen hem nog te kunnen gebruiken, maar de club benadrukt dat het meer hopen is dan verwachten.

Als we het over de Devils hebben, moeten we natuurlijk ook even Daniel Sprong benoemen. De 28-jarige Amsterdammer wacht nog altijd op zijn eerste goal voor New Jersey, maar was de laatste twee wedstrijden wel een vaste waarde in de line-up. Vorig weekend tikte hij tegen Minnesota net de 9 minuten niet aan. Dinsdag in de thuiswedstrijd tegen diezelfde tegenstander stuurde Sheldon Keefe hem voor ruim elf minuten het ijs op. Sprong kwam daarin tot 3 SOG. Beide wedstrijden werden overigens gewonnen door New Jersey, dat de derde plaats in de Metropolitan zo goed als binnen heeft. Hen wacht dus meer dan waarschijnlijk een ontmoeting met de Hurricanes in de eerste ronde.

OUDE GEWOONTE BREEKT BLUE JACKETS OP

De Columbus Blue Jackets hebben de vervelende gewoonte om veel te veel goals weg te geven. Niet voor niets staan ze bijna onderaan wat aantal tegengoals betreft. In januari leek de ploeg van Dean Evason te breken met die traditie toen ze tien van de veertien wedstrijden wonnen. Met de haven – en een wildcard – in zicht, dreigt het nu alsnog in de soep te lopen. Columbus slikte 26 tegengoals in de laatste zes wedstrijden en won er drie. Voor een team dat moet achtervolgen, is dat eigenlijk te weinig.

Deze week tegen de Nashville Predators deden ze precies wat ze moesten doen: winnen. Met Kirill Marchenko als grote aanjager versloegen ze het teleurstellende gezelschap uit Music City met 8-4. De Russische winger nam drie goals en een assist voor zijn rekening en zette zo zijn krabbel onder zijn eerste hattrick sinds december 2023. We kunnen er echter ook niet omheen dat ze ook tegen Nashville weer 4 goals weggaven. Vreemd is het dan ook niet dat de veel sterkere Avalanche Columbus deze donderdag op een zevenklapper trakteerden. Vier verschillende Avs hadden 3 punten op weg naar hun 7-4 zege.

Kansloos voor een wildcard zijn de Jackets nog niet. Met een wedstrijd minder dan de Habs is hun achterstand 4 punten. Echter staan ook de New York Rangers daar nog tussen met 79 punten. Dat zijn er 2 minder dan Montreal en 2 meer dan Columbus.

CENTRAL DIVISION

COLORADO AVALANCHE NAAR PLAY-OFFS, RECORD MAKAR

Met een 7-3 overwinning op Columbus Blue Jackets heeft Colorado Avalanche zich andermaal geplaatst voor de play-offs. Het betekent voor de kampioen van 1996, 2001 en 2022 alweer het achtste seizoen op rij. Hoewel de ploeg van head coach Jared Bednar de wind de laatste weken in de zeilen heeft, lijken de Avs genoegen te moeten nemen met de derde plaats in de Central. Winnipeg Jets staat op tien punten afstand en de ontketende Stars staan (met beide nog wedstrijden in handen) op zes punten.

Het centrale middelpunt in de juggernaut genaamd Avalanche is zonder twijfel Nathan MacKinnon. De first overall pick van 2013 staat na 77 wedstrijden op een puntentotaal van 114 (31 goals, 83 assists), waarmee hij hard op weg is naar de Hart Memorial Trophy. Naast het aanvallende geweld heeft GM Chris MacFarland de voorbije maanden ook een play-off tandem naar Mile High City kunnen halen. De ‘Wood-brothers’ Scott Wedgewood en MacKenzie Blackwood zijn lights out sinds hun komst van respectievelijk Nashville Predators en San Jose Sharks.

De overwinning op Columbus Blue Jackets afgelopen nacht betekende voor Cale Makar eveneens een bijzondere mijlpaal. De blue-liner liet voor de dertigste keer dit seizoen het net bollen en werd daarmee de eerste verdediger sinds Mike Green (Washington Capitals) in het seizoen 2008 – 2009, die de grens van dertig goals (als blue-liner) beslechtte. Op de powerplay werd de Canadees geweldig bediend door MacKinnon en verdubbelde daarmee de marge naar twee.

Bovendien werd Makar slechts de negende blue-liner in de geschiedenis van de NHL, die dertig of meer goals in een regular season noteert. In totaal staat de teller van Makar nu op 90 punten en heeft hij zijn career best nu evenaart. Op jacht naar nog meer records.

ST. LOUIS BLUES EVENAART FRANCHISERECORD EN BLIJFT SWINGEN

St. Louis Blues is zich langzaamaan tot ultieme outsider voor een run in de Stanley Cup play-offs. De ploeg van head coach Jim Montgomery won afgelopen nacht met 5-4 van Pittsburgh Penguins en verlengde hiermee haar win streak tot elf overwinningen. Het betekende een evenaring van het huidige franchise record (toevalligerwijs bewerkstelligt in het kampioensjaar 2019).

Hoewel de laatste wedstrijden de machine wat lijkt te haperen, valt het kwartje van de Blues iedere keer de juiste kant op. Robert Thomas completeerde de overwinning tegen de Penguins in overtime, nadat de Blues een verschil van twee doelpunten weggaven — onder meer de eerste goal van Penguins prospect Rutger McGroarty in de NHL –. Ook in de elfde overwinning op rij gaven de usual suspects weer thuis voor de Blues. Jake Neighbours schoot er twee tegen de touwen, om voor het tweede seizoen op rij 20+ goals te noteren en kwamen Robert Thomas en Jordan Kyrou eveneens op de borden.

Het is dan ook niet onlogisch dat de Blues sinds de Trade Deadline van 7 maart het beste team in de NHL zijn. Met een 11-1-0 record hebben ze het beste winstpercentage, maar staan ze met afstand ook bovenaan de GF/GP rankings (4.08) en hebben ze het beste goal differential (2.166) van de gehele League. Het bleef een ondergeschoven kindje, maar de laatste weken vallen de puzzelstukjes ook op de powerplay op haar plek. Thomas en Kyrou nemen duidelijk(er) het voortouw en zit er veel meer constantheid in een overtalsituatie.

Op moment van publicatie bezitten de Blues de eerste wildcard in de Western Conference, waarmee ze nu het stokje van Minnesota Wild hebben overgenomen. Met deze wildcard staat er een potentiële ontmoeting met Vegas Golden Knights te wachten, die nog altijd de lijstaanvoerder zijn in de Pacific Division.

PACIFIC DIVISION

CHYTIL MOGELIJK REST VAN SEIZOEN OUT

Helaas lijken veel volgers gelijk te krijgen. Op het moment dat Filip Chytil de overstap maakte van de Rangers naar de Canucks werd al snel zijn geschiedenis met blessures ter hand genomen. En dan met name de hersenschuddingen waarmee de 25-jarige Tsjech al te kampen heeft gehad. Het is vooral voor de speler zelf ontzettend vervelend, maar helaas lopen die als een rode draad door zijn carriere. Nu ook weer. Op 15 maart kreeg Chytil een beuk van Blackhawks-speler Jason Dickinson en dat lijkt hem de rest van het seizoen te kosten.

Rick Tocchet, die zelf overigens in verband wordt gebracht met de Flyers, liet deze week weten dat hij niet weet of Chytil dit seizoen nog actief zal zijn. De Tsjech wisselt goede dagen nog altijd af met slechte waardoor een snelle rentree niet waarschijnlijk is. Naast Chytil is ook Elias Pettersson nog altijd een groot vraagteken. De Zweedse centre raakte bijna twee weken geleden geblesseerd in het duel met de Rangers, schaatst wel weer zijn rondjes maar ook in zijn geval is een snelle rentree nog niet aanstaande.

Vancouver had deze twee – mits in vorm – goed kunnen gebruiken om nog een allerlaatste strohalm te pakken richting een wildcard. Na de verrassende divisietitel vorig jaar wordt de kans met de dag groter dat de Canucks de play-offs dit keer mislopen. Dat heeft te maken met de eigen prestaties – of het gebrek daaraan – maar toch zeker ook met de imposante opmars van de St. Louis Blues.

DUBBEL GEVOEL VOOR GOLDEN KNIGHTS

Zes op rij hadden ze er gewonnen, maar voor de Vegas Golden Knights bleef de lucky number 7 dit keer uit. Drie goals van de Edmonton Oilers in de tweede periode waren de Knights uiteindelijk te machtig. De Oilers verlieten Sin City met een 3-2 overwinning, maar desondanks was er in Vegas wel reden voor een heel klein feestje. Dat hadden ze dan weer te danken aan de aartsrivaal van de Oilers. Calgary verloor deze dinsdag namelijk in Salt Lake City en met dat resultaat plaatste Vegas zich als derde in het westen voor de play-offs. Winnipeg en Dallas deden dit al eerder.

Natuurlijk hopen ze in Vegas dat ’t niet bij dit bescheiden feestje blijft. De lat ligt zoals altijd vele malen hoger bij deze ambitieuze franchise. Het volgende stapje is dan ook de titel in de Pacific. Het moet voor de Golden Knights de vijfde divisietitel in het achtjarige bestaan van de club worden. Echter is het nog wel oppassen voor de red hot LA Kings.

OILERS ZIEN DRAISAITL UITVALLEN

In de Pacific Division lijkt de strijd om de eerste plaats veel spannender te worden dan een tijdje geleden gedacht. Na hun 6-game winning streak zitten de Vegas Golden Knights na nederlagen tegen Edmonton en Winnipeg (0-4) weer even in een mindere fase. Met name LA heeft momenteel de wind in de zeilen en is Vegas tot op 3 punten genaderd. Net als de Knights hebben de Kings nog zeven wedstrijden te spelen. Vijf daarvan zijn in LA en laten ze nou uitgerekend daar praktisch niet te kloppen zijn. Bij Vegas is het net andersom. Zij spelen vijf van de laatste zeven duels uit.

In Edmonton zitten ze nog altijd op het vinkentouw en hopen toe te slaan als de concurrenten wat laten liggen. De kans is echter groot dat dit dan zonder Leon Draisaitl moet gebeuren. Donderdag wonnen de Oilers met de nodige pijn en moeite met 3-2 van de Sharks, maar Draisaitl maakt dit maar deels mee. De topscorer in de league verdween in de tweede periode naar de kleedkamer om ook niet meer terug te keren. Na afloop liet Oilers-coach Kris Knoblauch doorschemeren dat Draisaitl kampt met een blessure. Over de aard en de ernst werden geen mededelingen gedaan.  

CALGARY GEEFT HOOP NOG NIET OP

Het lijkt vechten tegen de bierkaai, maar de Calgary Flames mikken nog altijd op een wildcard. Aan de hand van Blake Coleman won de ploeg van Ryan Huska donderdag thuis met 4-1 van de Ducks. Door die nederlaag kan er voor Anaheim definitief een streep door het postseason. Theoretisch hadden de Ducks nog altijd een hele kleine kans, maar ook die is nu vervlogen. Twee goals van Blake Coleman en één van elk Nazem Kadri en Kevin Rooney werden de Ducks te machtig.

Calgary heeft nu zeven punten minder dan de St. Louis Blues, maar die hebben er ook twee meer gespeeld. Weten de Flames die beide wedstrijden te winnen, brengen ze het verschil dus terug tot slechts 3 punten. Wat resterend programma betreft, zit Calgary gunstiger ten opzichte van de Blues.

Cover photo: James Guillory

NFL Prospect Watch 2025: pass rushers

Lars Leeftink
-
0
NFL Prospect Watch 2025: pass rushers

De 2025 NFL Draft zit weer vol met goede pass rushers. We gaan er veel in de eerste ronde al gedraft zien worden en ook op dag twee zal de positie populair zijn. Niet alleen de beste speler in deze draft zit in deze draft class, maar het is ook nog eens een diepe draft class.

CARTER #1 EDGE EN SPELER?

Er bestaat geen twijfel over dat het wat betreft de beste speler in de 2025 NFL Draft gaat tussen Travis Hunter (CB/WR) en Abdul Carter. Carter is een 21-jarige pass rushser die bij Penn State op hoog niveau drie jaar lang heeft gespeeld. Zijn consistentie was in die duels fantastisch, terwijl de productie ook erg goed was.

Carter is een prima run defender, maar kan vooral nog beter worden in het maken van tackles en de techniek die hij daarbij gebruikt. Toch is het zo’n beetje de enige zwakke plek in het spel van Cater, die verder een bizarre atleet is met veel kracht, wendbaarheid en een prima technische bagage als het aankomt op pass rush moves. Ook daar is er zeker nog ruimte om zijn arsenaal te verbeteren, maar zijn basis is prima. Carter heeft zelfs 493 snaps in coverage gespeeld en hield zich daar prima stand, waardoor hij zowel als DE als als EDGE uit de voeten kan.

VEEL OPTIES VOOR EERSTE RONDE

Achter Carter zijn Jalon Walker, James Pearce Jr, Mykel Williams en Shemar Stewart de volgende namen die we voor de eerste ronde wel op mogen schrijven. Jalon Walker speelde bij Georgia zo’n beetje alles: pass rusher, of ball linebacker en zelfs aan de binnenkant. Walker beschikt over prima atletische vermogen, heeft een goeie techniek als hij tackelt en heeft tevens laten zien een prima pass rusher te zijn. Als run defender is er ruimte voor verbetering, iets wat hetzelfde geldt voor zijn coverage.

Pearce Jr leek lang met Carter om EDGE1 te strijden, maar kende een wat minder seizoen dan verwacht. Pearce is niet iemand die in coverage veel van waarde gaat zijn en is een prima run defender en tackelaar, maar zijn duidelijk kracht ligt bij het rushen van de QB. De productie en zijn cijfers zijn goed en zijn atletisch vermogen en techniek is uitstekend.

WILLIAMS EN STEWART

Dan Williams, waarbij gezegd kan worden dat hij ook aan de binnenkant van de tackle opgesteld kan worden als een soort veredelde DT. Williams is niet per se de atleet die Pearce of Carter is en kan tevens nog beter worden als het gaat om zijn pass rush plan en techniek, maar hij is waarschijnlijk de sterkste EDGE van deze class en heeft tevens een goede techniek qua tackelen. Williams heeft nog niet heel veel duels gespeeld, dus er is ook op het gebied van ervaring nog genoeg ruimte voor verbetering.

Dit geldt helemaal voor Shemar Stewart, het grootste boom or bust-talent van deze draft class. Stewart is een absurde atleet die alle tools heeft om een goede pass rusher te worden in de NFL. Hij beschikt tevens over een krachtig lichaam. Het probleem is alleen dat Stewart nog weinig ervaring heeft en mede daardoor zijn techniek, consistentie en productief nog niet daar zijn. De tools alleen zullen hem naar de eerste ronde helpen, daarna is het aan de teams om met Stewart aan de slag te gaan met de rest.

DAG TWEE OPTIES

Mike Green en Donovan Ezeiruaku zitten op de grens van de eerste ronde, maar zullen sowieso op dag twee gedraft worden. Green heeft op een wat lager niveau in college gespeeld (Marshall), maar was daar wel extreem productief als pass rusher als run defender. Green is een technische pass rusher en is tevens een goede tackelaar. Hij is een productieve speler geweest, maar mist wel kracht en tevens ervaring op het hoogste niveau. Ezeiruaku is tevens een technische pass rusher met veel techniek en productief als zowel pass rusher als run defender met een prima techniek als tackelaar. Ook bij Ezeiruaku ontbreekt het echter aan kracht, maar in tegenstelling tot Green heeft hij wel veel ervaring.

Landon Jackson, JT Tuimoloau, Princely Umanmielen en Jack Sawyer zijn typische dag twee pass rushers. Jackson is een bizarre atleet met veel kracht, een prima techniek, een goede tackelaar, maar zonder de echte productie om een first rounder te zijn. Tuimoloau is wat meer een krachtige pass rusher en run defender met genoeg ervaring op het hoogste niveau in college en weinig echte zwakke plekken, terwijl Umanmielen een zeer solide pass rusher is met werk aan de winkel als tackelaar. Sawyer heeft veel ervaring op het hoogste niveau zoals Tuimoloau dat ook heeft en is weer meer een krachtige pass rusher met een goede productief en veel techniek maar zonder het atletische vermogen.

SPORTAM 2025 NFL DRAFT EDGE RANKINGS

Foto: Matthew O’Haren-Imagn Images

1...686970...803Pagina 69 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU