Home Blog Pagina 686

Dutch Report: Simmons in vorm voor de Angels

Marco Post
-
0

Andrelton Simmons
Wil je weten hoe het ‘onze jongens’ dit seizoen vergaat in Major League Baseball? Geen probleem. In deze rubriek praten we je bij over de prestaties van mannen als Xander Bogaerts, Andrelton Simmons en Kenley Jansen. De rangschikking is gebaseerd op de statistiek Wins Above Recplacement (WAR) van FanGraphs.
Weekoverzicht (maandag 29 augustus t/m zondag 4 september)
Knipsel
Een tegenvallende maand augustus (in aanvallend opzicht) heeft Xander Bogaerts achter zich gelaten waarin hij niet verder kwam dan een .219 slaggemiddelde. Zijn seizoen is echter nog steeds indrukwekkend. Tegen de Tampa Bay Rays sloeg hij zijn zeventiende homerun van het seizoen, terwijl hij met een double honkslag nummer 500 uit zijn carrière noteerde. Samen met Ted Williams, Bobby Doerr, Tris Speaker en Tony Conigliaro is hij de enige Red Sox-speler met 500 hits voor zijn 24ste verjaardag.
In de serie met de Oakland A’s verzamelde Bogaerts drie honkslagen in twaalf slagbeurten, waaronder een RBI-single hard door het midden. Daarnaast heeft Bogaerts geen pet nodig om een bal te vangen in het outfield.

Knipsel
Mr. California Love domineerde in drie wedstrijden tegen de Colorado Rockies en de San Diego Padres. Over drie innings gooide hij zeven strikeouts en gaf hij slechts twee honkslagen op. Kenley Jansen staat nu op 41 saves (44 is zijn persoonlijk record) en is goed voor een 215 ERA+ (hoogste uit carrière). Zijn cut-fastball is niet eerlijk voor slagmannen en bekijk ook vooral zijn pitching motion.

Knipsel
Didi Gregorius begon de week lekker tegen de Kansas City Royals. De 26-jarige shortstop van de New York Yankees ging 5-uit-15 tegen de titelverdediger met een two-run double. Gregorius ging 0-uit-7 tegen de Baltimore Orioles. Wellicht had dat te maken dat hij door een pitch op zijn arm werd geraakt. De reden dat Yankees-manager Joe Girardi Gregorius zondag op de bank hield. In de wedstrijden daarvoor was er niets mis met zijn arm. Hij beroofde Jarrod Dyson (Royals) van een honkslag en maakte tegen de O’s een indrukwekkende out in de loop.

Knipsel
Er was geen twijfel over mogelijk. Jonathan Schoop timmerde tegen de Toronto Blue Jays met overmacht homerun nummer 21 van het seizoen het publiek in. Hij ging uiteindelijk 4-uit-12 tegen de Blue Jays, maar de tweede honkman van de Baltimore Orioles had het moeilijker tegen de New York Yankees: 0-uit-12 aan slag. Verdedigend zorgde hij zowel tegen de Blue Jays als de Yankees voor een hoogtepunt.
Fun Fact: Schoop is in het bezit van het hoogste slaggemiddelde in de American League op een zondag (in Amerika houden ze ook alles bij) met .415 (34-uit-82).

Knipsel
Op z’n 27ste verjaardag bracht Andrelton Simmons met een RBI-single Mike Trout over de thuisplaat. Simmons is de laatste tijd sowieso lekker bezig. Sinds 23 juni is hij goed voor een .325 slaggemiddelde (75-uit-231) en 21 binnengeslagen punten. Bijzonder is dat de shortstop in die reeks geen enkele homerun wist te slaan.

Knipsel
Je kunt wel zeggen dat Jurickson Profar in een slump zit. De 23-jarige tweede honkman van de Texas Rangers slaat .199/.288/.272 over zijn laatste 45 wedstrijden met twee homeruns, zeven binnengeslagen punten en liefst 33 strikeouts.

Lees hier de Dutch Report van vorige week
* .000/.000/.000 staat voor slaggemiddelde, on-base percentage en slugging percentage. Een 100 wRC+ is league average, 0.00 / 0.00 bij Jansen is ERA/FIP.
Foto: Phrake Photography

32-in-32: Seattle Seahawks

Justin Kevenaar
-
0

NFC Championship - San Francisco 49ers v Seattle Seahawks
De NFL-redactie van SportAmerika richt de blik op het nieuwe seizoen. Iedere dag belichten we een team in onze NFL Preview: 32-in-32, in volgorde van hun prestatie in 2015. Vandaag is het tijd voor een team dat net als de voorgaande jaren een grote rol zal gaan spelen in de NFC: de Seattle Seahawks.
Terugblik
Na twee opeenvolgende optredens in de Super Bowl, strandde de Seahawks afgelopen seizoen in de Divisional Round. Na een belabberde start waarin de ploeg sputterend naar een 2-4 record ging, rechtte de ploeg haar rug om met een 10-6 record de play-offs in te gaan. Met de alleenheerschappij in de NFC West was het echter gedaan, want de Arizona Cardinals waren thé team to beat in die divisie, en voor het eerst in drie jaar won Seattle de NFC West dan ook niet.
Ondanks de indrukwekkende comeback in de tweede seizoenshelft, waarbij Russell Wilson veel indruk maakte, kwam de ploeg in de play-offs tekort tegen de Carolina Panthers. Na een houdini-act in Minnesota tijdens de wildcard round, was het geluk in Charlotte op. De ploeg stond na één helft al 31-0 achter, en hoewel het nog spannend werd, verloor de ploeg met 24-31 en zat een derde trip naar de Super Bowl er niet in.
Free Agency
SEA FA De Seahawks hielden zich, zoals verwacht, redelijk koest op de vrije markt. Er werden kansen geboden aan enkele veteranen als Brandon Browner en Jahri Evans, maar evenals Sealver Siliga hebben zij het team niet gehaald en mogen zij op zoek naar een andere ploeg.
Wie het team wel haalden waren de beide tackles die werden aangetrokken: Bradley Sowell en J’Marcus Webb. Beiden hebben ze geen indrukwekkende staat van dienst, maar toch heeft het er alle schijn van dat Sowell op een basisplaats mag rekenen, terwijl Webb als eerste reserve geldt voor beide tackle plekken.
Toch kunnen ze goed gebruikt worden, want één van de weinige constante factoren vertrok in de persoon van Russell Okung. Maar het belangrijkste verlies is dat van Bruce Irvin. Eén van de vele getalenteerde verdedigers die de ploeg heeft, maar die simpelweg niet het geld kon krijgen wat hij wilde en dus zijn biezen pakte om bij Oakland te gaan spelen.
NFL Draft
SEA DRAFT In het kaartje hierboven was te zien dat de Seahawks twee basisklanten verloren in Russell Okung en Brandon Mebane. En voor deze plekken werden er dan ook twee nieuwe spelers gedraft in Germain Ifedi en Jarran Reed. Beide spelers deden het prima in de voorbereiding, en mogen dan ook allebei op een basisplaats rekenen wanneer de Seahawks beginnen aan hun campagne in 2016.
In de hieropvolgende rondes ging de ploeg vooral op zoek naar versterking in de breedte. Marshawn Lynch beëindigde zijn carrière, Thomas Rawls komt terug van een zware blessure, en daarom besloot de ploeg twee jonge runningbacks te draften met C.J. Prosise en Alex Collins (Zac Brooks is inmiddels geen Seahawk meer).
Verder zijn het allemaal jongens die stuk voor stuk op de ‘bank’ beginnen, al kan bijvoorbeeld iemand als Joey Hunt vroeg of laat een kans krijgen. Daar de offensive line by far de meest onstabiele factor is van Seattle.
Offense
SEA OFF
Het kleurenpatroon in bovenstaande plaatje toont al snel aan waar de zwakte van de Seahawks-offense ligt: de offensive line. Een unit vol vraagtekens, want hoewel Justin Britt veel indruk maakt in de voorbereiding, is hij in twee seizoenen mislukt als tackle en guard, waardoor veel mensen sceptisch blijven over zijn transitie naar de positie van center.
Verder zijn er twee jonge honden als guard in Mark Glowinski en rookie Germain Ifedi, plus drie tackles zonder indrukwekkende staat van dienst in Garry Gilliam, J’Marcus Webb en Bradley Sowell. Kortom, de verwachtingen voor de offensive line zijn zeer laag, en niemand weet echt wat er verwacht mag worden van een dergelijk onervaren groep.
Maar buiten de offensive line om valt er weinig te klagen, Russell Wilson leidt een groep die over genoeg playmakers beschikt, maar waarbij het wel de vraag is in hoeverre Thomas Rawls en Jimmy Graham terug gaan komen van hun zware blessures.
Defense
SEA DEF
Het stokpaardje van de Seahawks is al enige jaren de defense, aangeleidt door grote namen als Richard Sherman, Earl Thomas en Michael Bennett.
Toch is één sterkhouder vertrokken in Bruce Irvin, en de Seahawks besloten zijn vertrek op te lossen door binnen de eigen gelederen Mike Morgan te promoveren tot basisspeler. Een enigszins conservatieve keuze, daar Morgan al enige jaren heeft doorgebracht binnen de organisatie en nooit zeer veel indruk heeft gemaakt. Aan de andere kant betekent dit dat de coaches weten wat hij wel en niet kan, en daarmee precies weten hoe ze hem kunnen gaan gebruiken.
Anderzijds zal Jarran Reed vooraan de ervaren Brandon Mebane gaan vervangen, en na het mislukte experiment met Cary Williams in 2015, uit de ploeg voor 2016 vertrouwen in twee bekende gezichten met Jeremy Lane en DeShawn Shead. Net als met Morgan geldt voor hun hetzelfde: het zijn geen echte sterkhouders, maar wel spelers die het team en het systeem door en door kennen wat weer van waarde kan zijn voor het teamspel van de defensie.
Prognose
Hoewel de Seahawks de afgelopen jaren telkens langzaam begonnen, is het schema in 2016 een stuk gunstiger in de beginfase met thuisduels tegen de Dolphins en 49ers, en winbare uitduels tegen de Rams en Jets. Daarnaast zorgt het feit dat ze de NFC West in 2015 niet hebben gewonnen er ook voor dat het schema in zijn geheel wat eenvoudiger is.
Toch staan er zeker wel lastige affiches op het programma, waaronder krakers tegen Carolina (Week 13), New England (Week 10) en Green Bay (Week 14). Maar al met al is het te doen en met de sterke defensie, plus de aanwezigheid van Russell Wilson, lijkt een ticket naar de play-offs zeer waarschijnlijk.
De concurrentie zal uiteraard weer uit Arizona komen waar de Cardinals ook met een sterk team voor de dag zullen komen dat een gooi zal doen naar de NFC West. Dus of het schema makkelijk genoeg is om de divisietitel te heroveren zal de tijd uit moeten wijzen. Maar gezien de staat van de ploeg, moeten 10 overwinningen haalbaar zijn, en is een mogelijke trip naar de Super Bowl wederom een mogelijkheid.
Prognose: 11-5

Kershaw keert vrijdag terug voor play-offrace

Marco Post
-
0

Kershaw
Clayton Kershaw keert vrijdag terug op de heuvel voor de Los Angeles Dodgers. Dat zei Dodgers-manager Dave Roberts zondag tegenover de verzamelde pers. De 28-jarige Kershaw gooide op 26 juni voor het laatst een wedstrijd op het hoogste niveau. In de tussentijd herstelde de drievoudig NL Cy Young Award winnaar van rugproblemen.
In een rehab start afgelopen zaterdag voor de Rancho Cucamonga Quakes (Class-A Dodgers) gaf Kershaw in drie innings geen enkele run op met vijf strikeouts.


Het plan is dat Kershaw op vrijdag start in het duel met de Miami Marlins. In theorie kan Kershaw in vijf competitiewedstrijden spelen voor de Dodgers en, nog belangrijker, twee wedstrijden tegen de divisierivaal uit San Francisco.
De Dodgers hebben op dit moment een voorsprong van twee wedstrijden op de Giants in de NL West-divisie. Tussen 19 en 21 september komen de Giants op bezoek in LA voor drie wedstrijden. De Dodgers sluiten het reguliere seizoen af met drie wedstrijden in de Bay Area (30 september – 2 oktober).
De door blessureleed geplaagde Dodgers kunnen hun ace Kershaw maar al te goed gebruiken in de strijd om een play-offticket. Want dominant is hij dit seizoen.
Kershaw heeft een 1.79 ERA in 16 starts, 145 strikeouts in 121 innings en een 218 ERA+ (hoogste uit carrière). Slagmannen slaan slechts een mager .185/.205/.269 tegen de zesvoudig All-Star. En dan dit. Kershaw staat, ondanks dat hij twee maanden miste, op een tweede plaats in de MLB met een 5.5 fWAR. Noah Syndergaard van de New York Mets voert de lijst aan (5.6 fWAR). Kershaw gooide 41 innings (!) minder dan Thor.
Foto: Getty Images/archief

Sanchez tekent bij Cowboys na gedwongen vertrek uit Denver

Wouter Boerkamp
-
0

Tennessee Titans v Philadelphia Eagles
Mark Sanchez heeft een eenjarig contract getekend bij de Dallas Cowboys. De quarterback is toegevoegd aan het roster van de Cowboys vanwege de rugblessure van eerste keus Tony Romo. Sanchez was beschikbaar nadat hij de laatste cut bij de Denver Broncos niet overleefde. In Dallas zal hij met Dak Prescott de strijd aan moeten gaan met Dak Prescott voor de nummer één-positie tot Romo terug is.
Sanchez verloor concurrentiestrijd in Denver
Het ene moment strijd je om de erfenis van Peyton Manning, het volgende moment ben je de back-up voor een vierde ronde-pick. Het is de realiteit voor de 29-jarige Mark Sanchez. De quarterback verloor in Denver de driestrijd met rookie Paxton Lynch en de onbekende Trevor Siemian.
Voor de start van het seizoen leek “Sanchize” nog de favoriet voor de positie van startende quarterback bij de Broncos. Met vier jaar ervaring als starter bij de New York Jets en twee seizoenen als back-up bij de Philadelphia Eagles had hij een voordeel ten opzichte van Siemian (de nummer 250 van de draft van 2015) en Lynch (moet zich als rookie nog aanpassen aan de NFL). Tijdens het preseason kon hij die favorietenrol niet waarmaken.
In de vier wedstrijden die de Broncos speelden in de voorbereiding, kon Sanchez zich onvoldoende onderscheiden ten opzichte van Lynch en Siemian. In Denver probeerden ze de voormalige eerste ronde-pick van 2008 nog te slijten via een trade, maar toen dat mislukte besloten ze Sanchez te laten gaan. De Broncos hebben inmiddels Austin Davis gecontracteerd als nieuwe derde keus.
Prescott of Sanchez
Of de 29-jarige quarterback bij Dallas wel veel speelminuten gaat maken is nog de vraag. Met Romo minimaal een half jaar aan de kant, vanwege een gebroken bot in de rug, liggen er wel kansen. Zeker omdat de concurrentie bestaat uit eerstejaars Jameill Showers en rookie Dak Prescott.
Toch lijkt Prescott als eerste keus het seizoen in te gaan bij de Cowboys. Prescott maakte, in tegenstelling tot zijn ervaren concurrent, wel indruk tijdens de preseason-wedstrijden. De vierde ronde-pick van Mississippi State paste zich razendsnel aan in Dallas. In drie wedstrijden gooide de 23-jarige niet één interceptie tegenover vijf touchdown passes. Als Prescott dat niveau kan doortrekken is Sanchez opnieuw veroordeeld tot een plek op het tweede plan.
Foto: Getty Images (archief)

Game review: Madden NFL 2017

Sander Baarsma
-
0

image.img
Het is lang geleden dat een Madden game de speler echt weer deed genieten. Met Madden 2016 werd de weg omhoog definitief ingeslagen en kon rekenen op positieve kritieken. De nieuwste release bouwt hierop op een goede manier voort. Ben je een gamer die van American football houdt, dan kun je met een gerust hart Madden NFL 2017 in huis halen. Ook al is de presentatie nog lang niet van het niveau van de NBA2k-reeks en de FIFA-reeks, je kan zien dat de makers er alles aan gelegen is om Madden stap-voor-stap terug aan de top van sport games te brengen. En dat mag gewaardeerd worden.
Vernieuwingen
Om te beginnen met de vernieuwingen op het veld, is het nu eindelijk mogelijk om formation subs uit te voeren. Dus voor elke individuele formatie kan je andere spelers op het veld zetten. Wil je running back X alleen in een I-Form formatie op het veld en niet in de Pistol of Single Back, dan kan dat. Iets waar de die-hards lang op hebben moeten wachten.
Vorig jaar werd interactie tussen wide receiver en back geïntroduceerd en nu zien we dezelfde mini games terug als je met je running back het veld over rent. Boven je speler verschijnt een knop en diezelfde knop geldt ook voor je tegenstander. Wie het eerste drukt wint de battle. In het geval van offense breek je bijvoorbeeld een tackle voor meer yards, in het geval van defense tackle je de speler. Het geeft je meer controle over de uitkomsten op het veld en daar gaat het om.
Daarnaast zijn de controls uitgebreid met tal van mogelijkheden om moves op meerdere wijzes uit te voeren. Het geeft het spel veel meer diepgang en mogelijkheden om op het veld mooie dingen te laten zien.
Verder is special teams eindelijk leuk om te doen. Je kan meer trick plays uitvoeren en de defense heeft nu echt de mogelijkheid om een punt of field goal te blokken. Ik genoot toen ik een field goal blokte, de bal oppakte en naar de andere kant liep voor een touchdown. Het zijn die elementen die football onvoorspelbaar en leuk maken. Op de rookie en pro moeilijkheidsgraad gaan deze moves trouwens automatisch, waardoor de meer casual speler niet al teveel instructies hoeft te onthouden.
Defense
Kijken we puur naar de verdedigende kant van Madden, dan valt op dat zone coverage verbetert is. De zones worden beter gedekt, wat ten goede komt aan het realisme van Madden. De AI ziet precies wie wat doet en kunnen daar beter op inspelen. Daarbij kan je voor de snap precies zien welke zones door welke verdedigers bewaakt worden. Nuttige informatie die je meer handvaten geeft om in te spelen op wat de aanval van plan is en of je de juiste play gekozen hebt.
Pigskin
Dit jaar ga je ook veel meer variaties zien in hoe de bal op het veld beweegt. Deze is nu echt ‘los’, waardoor de pigskin net als in het echt alle kanten op kan stuiteren en niet meer naar aan aanvaller of verdediger ‘gezogen’ wordt. Ook dit komt het realisme weer ten goede in vergelijking met vorig jaar.
Commentaar
Niets maakt of breekt een pot Madden meer dan het commentaar. Tiburon is met een nieuw duo gestart en die opfrisbeurt valt direct positief op. Ze geven veel goed, informatief en humoristisch commentaar en het grote voordeel is dat de heren samen in de booth hebben gezeten om de teksten in te spreken. Daardoor is de chemie vele malen beter dan bij hun voorgangers. Daarbij blijven er bijna wekelijks commentary updates komen (ondetussen zijn er al drie nieuwe updates voor het commentaar bij gekomen), waardoor het duo dingen zegt die relevant zijn en blijven. Gedurende het Madden seizoen hoor je dus feiten over spelers en teams die in het echt ook gebeurd zijn. Denk aan blessures, teams die een win of loss streak hebben, etc. Het is goed om te zien dat de makers echt vernieuwend bezig zijn.
Ticker
Een andere veelgevraagde ding is een in-game ticker die scores van andere wedstrijden aangeeft. Eindelijk zit die in het spel verwerkt, al moet je daar wel een franchise voor starten, want in exhibition games kom je de ticker niet tegen.
Presentatie
EA gaat er prat op dat de presentatie weer een lift gekregen heeft. Nieuwe camera’s zoals de pylon cam (die we kennen uit de NFL) zijn toegevoegd. Leuk, maar soms krijg je herhalingen voorgeschoteld vanuit de pylon cam die totaal niet relevant zijn voor de play zelf. Daar is zeker verdere verbetering nodig. En Madden kan nog altijd niet tippen aan de presentatie van bijvoorbeeld NBA2K16. Daar zie je interviews met spelers voorbij komen, een echte pre-game en half time show en interviews in de rust met een speler of de coach. Bij Madden ontbreekt het daaraan. De presentatie voelt bleek aan en daar dienen echt grote stappen gemaakt te worden om mee te doen met de andere sportspellen. Van een half time show is nauwelijks sprake (je ziet enkel een paar hoogtepunten), om maar te zwijgen over een post-game show. Ook in een Franchise ontbreekt het aan hoogtepunten van andere wedstrijden, waardoor je nooit echt het gevoel hebt met een seizoen bezig te zijn, omdat je geen informatie ziet van andere wedstrijden. Gelukkig is de in-game ticker toegevoegd, maar er mogen nog wel een paar grote scheppen bovenop.
Modes
Uiteraard is EA’s paradepaardje en geldtrekker nummer één Ultimate Team weer aanwezig. We kennen dit concept uit alle andere EA sportspellen. Koop en verzamel kaarten om je ultieme fantasy team samen te stellen en speel met je team online tegen andere Ultimate Team spelers.
De Franchise Mode heeft een hier en daar een update gehad. Zo zie je in één oogopslag waar je team’s sterke en zwakke punten liggen. Verder kun je spelers naar hartelust editten, is er dus een in-game ticker toegevoegd om je op de hoogte te houden van wat er binnen jouw NFL seizoen gebeurd en zijn er nu practice squads.
Grootste nieuws is de toevoeging binnen Franchise Mode van het zogenaamde Play the Moments principe. Het stelt je in staat om alleen tijdens de belangrijke momenten in een wedstrijd de controls over te nemen, waardoor je sneller wedstrijden kunt spelen en sneller door een seizoen heen gaat. Een welkome editie voor een ieder die niet het geduld heeft om volledige wedstrijden te spelen en dat seizoenen lang. Voorbeelden van Play the Moments zijn de eerste kickoff return, belangrijke 3rd down en red zone momenten voor zowel je offense als defense, special teams en meer. Het scheelt een hoop tijd en toch ben je bepalend voor je team tijdens wedstrijden.
Ook is de Skill Trainer en Gauntlet weer terug. Leuke manieren om je Madden skills te verbeteren en te fine tunen en voor leken op het gebied van Madden en American football een goede mogelijkheid om plays en concepten te leren en goed uit te voeren.
Qua weersomstandigheden is er niets veranderd, ook grafisch niet. Dus sneeuw, regen en zonneschijn. Maar in de sneeuw spelen ziet er niet heel spectaculair en hopelijk gaat het team daar mee aan de slag, om er voor te zorgen dat het compleet anders speelt en er ook nog eens voortreffelijk uitziet. Niets is leuker dan dat echte winterse gevoel te hebben, zoals je dat op tv ziet wanneer men in Denver of Green Bay tijdens een koude winterdag samen komen om het tegen de plaatselijke trots op te nemen.
Conclusie
Al met al mag Rex Dickson met zijn team de complimenten in ontvangst nemen omdat ze er echt mee bezig zijn Madden weer terug naar de top van de sport games te brengen. Alleen EA heeft de NFL licentie, dus is van concurrentie geen sprake. Tijdens interviews, maar ook door het spelen van de huidige generatie Madden games, zie je dat de makers een meerjarenplan hebben liggen om stap-voor-stap Madden weer echt Madden te maken. Grote stappen moeten nog gemaakt worden op het gebied van presentatie, weersomstandigheden en wellicht ook grafisch. Madden kan er prachtig uitzien, maar het is een hit-and-miss. Spelers langs de zijlijn zonder namen op het shirt, spelers die in tandem exact dezelfde beweging maken..Dat zijn kleine dingen waardoor je nog altijd het idee hebt met een game bezig te zijn en niet naar een echte uitzending zit te kijken. Op het veld steekt Madden prima in elkaar, zeker nu de bal echt een eigen leven leidt, je meer mogelijkheden hebt om moves uit te voeren en special teams niet meer als een abc-tje aanvoelt.

UFC Hamburg: geknal in Duitsland

Daniel Caraballe
-
0


De UFC is weer eens neergestreken op Europese bodem. Dit keer vond er een Fight Night plaats bij onze oosterburen in Duitsland, en wel in de havenstad Hamburg. Op de card staan een veelvoud aan Europese UFC vechters, met als hoofdgevecht de strijd tussen Andrei Arlovski, een Wit-Rus uit het Jackson-Wink kamp, en veteraan Josh Barnett. In de co-main event kruizen de Zweed Alexander Gustafsson en de Pool Jan Blachowicz de degens in een light heavyweight pot. Voor Gustafsson kon het weleens een partij met grote gevolgen hebben, bij winst doet hij immers weer volop mee in de strijd om kampioen Daniel Cormier uit te mogen dagen. Arlovski moet de partij tegen Barnett proberen winnend af te sluiten, immers verloor hij zijn laatste partij in Rotterdam tegen onze eigen Alistair Overeem op niet mis te verstane wijze.
Josh Barnett verslaat Andrei Arlovski
– Submission (rear naked choke, derde ronde)
De main event gaat tussen de heavyweights ‘The Pitbull‘ Arlovski en ‘The Warmaster‘ Barnett, wat een knalpartij belooft te worden. Barnett is wel 18 pond zwaarder, kan hij dit voordeel optimaal benutten? Beiden gaan er in ieder geval vol in, en even lijken ze allebei na stoten knockdown te gaan. Het gevecht zet zich gelukkig voor de fans nog even door. Barnett probeert Arlovski te vermoeien door hem tegen de kooi te duwen, maar The Pitbull maakt daar abrupt een einde aan door de Amerikaan met een takedown naar de grond te werken. Hij kan echter geen verdere schade aanrichten en het gevecht wordt even later weer op beide voeten afgewerkt.
The Warmaster probeert de oorlog te winnen door in de tweede ronde onmiddellijk te proberen om de vechter van Jackson-Wink naar de grond te brengen, wat niet lukt. Met slagenwisselingen gaan de heren elkaar te lijf, zonder duidelijke winnaar. Even later krijgt Arlovski Barnett naar de grond, maar komt toch onderop te liggen. Een netelige positie voor Arlovski, die aan het einde van de ronde echt tot moes wordt geslagen door Barnett. Hij haalt ternauwernood het einde van de ronde.
Arlovski ruikt bloed in de derde ronde en bijna bezwijkt Barnett, die even later toch de Wit-Rus weer naar de grond heeft weten te werken. Het beeld van de vorige ronde herhaald zich, Barnett slaat met ground and pound Arlovski aan gort, en de Wit-Rus kan niets anders doen dan zijn rug naar hem keren. De Amerikaan pakt onmiddellijk zijn kans en neemt Arlovski in een verwurging. The Warmaster wint de partij door een rear naked choke.


Alexander Gustafsson verslaat Jan Blachowicz
– Jurybesluit (unaniem)
De co-main event gaat tussen ‘The Mauler‘ Gustafsson en de Pool Blachowicz. Aftasten is er niet bij, beide heren gaan er vol in. De Pool bijt hard van zich af en het blijft zaak voor The Mauler om zijn hoofd er goed bij te houden. Blachowicz komt gevaarlijk door aan het einde van de ronde en Gustafsson moet voorzichtig blijven, want de Pool is duidelijk niet van plan zich naar de slachtbank te laten leiden. Het gevecht gaat naar de grond, met de Zweed bovenop, die met ellebogen probeert het verzet van de Pool te breken.
In de tweede ronde gaan de heren opnieuw vol te keer. Al snel gaat het naar de grond, met opnieuw The Mauler bovenop. De Zweed heeft met zijn sterke groundgame de Pool waar hij hem hebben wilt. Met woeste ellebogen is Gustafsson Blachowicz tot los zand aan het schuren. De Pool weet zich niet uit zijn benarde positie te bevrijden, maar overleeft wel de ronde.
Maar Blachowicz blijft vechten, van opgeven is geen sprake. Maar weer komt Gustafsson bovenop te liggen als het gevecht naar de grond gaat. Vreemd genoeg laat de scheidsrechter het gevecht weer naar standup gaan, terwijl de Zweed de Pool toch duidelijk met ellebogen aan het bewerken is. Maar even later heeft Gustafsson de Pool weer onderop, en begint het bewerken opnieuw. De Zweed laat de Pool tot het einde van de ronde niet ontsnappen en wint het gevecht toch overtuigend.


Ryan Bader verslaat Ilir Latifi
– KO (tweede ronde)
In de light heavyweight divisie kregen de heren Latifa en Bader het met elkaar aan de stok. De Zweed Latifi heeft vervaarlijke kracht, maar Bader staat niet voor niks nummer vier op de light heavyweight rankings. Een lastige klus dus voor Latifi, die in ieder geval wel een grote schare fans achter zich hoort. In de eerste ronde tasten de heren elkaar af, Bader komt als eerste goed door met een harde bodykick. En dan komt Latifi heel goed door met een harde rechtse, de Amerikaan moet door de mokerslag even naar de grond. De Zweed kan het echter nog niet afmaken.
Latifi, ‘The Sledgehammer‘, borduurt voort op het succes in de eerste ronde, met harde overhead rechterstoten probeert hij Bader weer neer te krijgen. Maar het omgekeerde gebeurd. Ryan Bader timed een knie perfect, die onzacht in aanraking komt met de kin van de Zweed, die onmiddellijk van zijn stokje gaat.

Ryan Bader defeats Ilir latifi by 2nd round KO. #UFC #ufcnews #mma #mmanews #ufchamburg #ufcfightnight #ko #knockout #ryanbader

Een video die is geplaatst door Classic UFC Moments (@classicufcmoments) op


Nick Hein verslaat Tae Hyun Bang
– Jurybesluit (unaniem)
Local hero Nick Hein mag het in eigen land opnemen tegen de met cowboy hoed getooide Koreaan Bang. Bij het aankondigen van Hein door de iconische Bruce Buffer klinkt er uiteraard luid applaus voor de publiekslieveling. De eerste minuut gaat voorbij zonder dat er een stoot of trap wordt gegeven. Bang, de ‘Korean Cowboy’, probeert snel door te komen met harde stoten, zonder dat het veel effect heeft. Hein brengt het gevecht naar de grond, waar zijn voordeel ligt en heeft onmiddellijk top positie. Maar het leidt tot niets, het gevecht gaat weer naar standup, maar het blijft helaas nog saai.
De tweede ronde begint in ieder geval veel beter. Hein gooit Bang tegen de kooi, zonder heel veel effect. Het blijft een gevecht zonder al te veel actie, en de Duitser besluit daar iets te doen door aan het einde van de ronde de Koreaan weer naar de grond te brengen, maar opnieuw is het niet effectief genoeg.
In de derde ronde bloedt de Koreaan door een onopzettelijke kopstoot van Hein. Beide vechters proberen nu wel voor de winst te gaan, maar toch missen ze beiden de echte overtuiging. De vechters wisselen nog wel wat stoten uit, maar over het algemeen was het een teleurstellend begin van de main card.
——————–
Prelims
Jessin Ayari verslaat Jim Wallhead
– Jurybesluit (verdeeld)
Peter Sobotta verslaat Nicolas Dalby
– Jurybesluit (unaniem)
Ashlee Evan-Smith verslaat Veronica Macedo
– TKO (derde ronde)
Taylor Lapilus verslaat Leandro Issa
– Jurybesluit (unaniem)
Jarjis Danho vs Christian Colombo
– Draw
Jack Hermanson verslaat Scott Askham
– Jurybesluit (unaniem)
Rustam Khabilov verslaat Leandro Silva
– Jurybesluit (unaniem)

Vikings halen Bradford als vervanger Bridgewater

Wouter Boerkamp
-
0

Sam Bradford verruilt Philadelphia voor Minnesota. De quarterback is aangetrokken door de Vikings als vervanger van de geblesseerde Teddy Bridgewater. De Eagles staan de 28-jarige aanvalsleider af in ruil voor een eerste ronde-pick en 2017 en een vierde ronde-pick in 2018.


Vikings in nood na blessure Bridgewater
Minnesota startte de zoektocht naar een nieuwe quarterback nadat duidelijk werd dat eerste keus Bridgewater dit seizoen niet meer in actie kon komen door een zware knieblessure. Naast Bridgewater had coach Mike Zimmer alleen Shaun Hill (34 starts in 14 jaar) en Joel Stave (undrafted free agent) tot zijn beschikking. Met de ervaren Bradford hebben de Vikings nu de gewenste vervanger binnengehaald.
Bij de Vikings kan de quarterback zijn carrière een nieuwe impuls geven. In Minnesota beschikt hij over Adrian Peterson en de talentvolle receivers Laquon Tredwell en Stefon Diggs. De ploeg van Zimmer won vorig jaar al de NFC North met Teddy Bridgewater, alom nog niet beschouwd als een top-10 quarterback in de NFL. Een voortzetting van het succes en een verbetering van de prestatie van vorig jaar (verlies in de Wild Card-ronde) is met Bradford niet ondenkbaar.
Carrière Bradford
Met Bradford halen de Vikings ervaring in huis op een cruciale positie. De quarterback speelde vier seizoenen voor de St. Louis Rams en één jaar in dienst van de Eagles. Als nummer één van de draft van 2010 pakte hij meteen de titel Offensive Rookie of the year. De Rams hadden net een seizoen achter de rug met een 1-15 record en verbeterden met zich met de nieuwe quarterback tot 7-9. De progressie van de Rams stokte na dat jaar waardoor de play-offs de drie volgende jaren niet werden gehaald. In 2013 was een afgescheurde kruisband in de linkerknie een voorbode voor een einde aan het verblijf van de quarterback in St. Louis.
Na zijn herstel kreeg Bradford in 2015 een nieuwe kans in Philadelphia na een trade met Nick Foles. Hoewel hij het niveau van voor zijn blessure wel weer wist op te pikken was het huwelijk met de Eagles nooit echt een gelukkige. De hurry-up offense van Chip Kelly leidde niet tot de gewenste prestaties met Bradford. Na 14 duels had hij niet meer had gewonnen dan verloren (7-7). Kelly werd na het teleurstellende seizoen ontslagen, maar Bradford kreeg wel een contractverlenging (36 miloen dollar voor twee jaar).
Toch werd al vrij snel duidelijk dat de twee partijen die periode niet samen vol zouden maken. Bradford probeerde na de draft al een vertrek te forceren via een hold-out toen de Eagles concurrent Carson Wentz hadden opgepikt in de eerste ronde. Met zijn transfer naar Minnesota krijgt hij nu alsnog zijn zin.
De plek die Bradford open laat in Philadelphia wordt ingevuld door rookie Wentz of Chase Daniel. Met de eerste- en vierde ronde picks als vergoeding lijkt het voor de Eagles toch een goede deal te zijn.

32-in-32: Kansas City Chiefs

Wouter Boerkamp
-
0

Kansas City Chiefs v Washington Redskins
De NFL-redactie van SportAmerika richt de blik op het nieuwe seizoen. Iedere dag belichten we een team in onze NFL Preview: 32-in-32, in volgorde van hun prestatie in 2015. Vandaag richten we onze blik op het team waar de verdediging de beste aanval is: Kansas City Chiefs.
Terugblik
Na zes wedstrijden in 2015 leek het een verloren seizoen voor de Chiefs. De geroemde defensie had al drie wedstrijden meer dan dertig punten toegestaan en de aanval kwam elke wedstrijd tekort om dat te compenseren. Bovendien was nummer één running back Jamaal Charles uitgevallen met een zware knieblessure.
Dankzij een wonderbaarlijk comeback, met elf zeges op rij, werd het alsnog een heel mooi seizoen in Kansas City. De defensie herstelde zich van de moeizame start en werd een moeilijk te nemen vesting voor elke tegenstander. Het bracht de Chiefs zelfs tot de divisieronde. ‘
Coach Andy Reid stond aan de basis van de spectaculaire terugkeer, maar eindigde het seizoen toch in mineur. De coach kreeg zware kritiek voor zijn clock management tijdens de wedstrijd tegen de New England Patriots. Kansas City miste de divisiefinale, mede vanwege een historisch langzame drive van de offense.
De laatste vijf minuten tegen de Patriots deden echter niets af aan de prestaties van de Chiefs. Voor het eerst sinds 2003 stond het team uit Kansas City in de divisieronde en er werd voor het eerst sinds 1993 een play-off wedstrijd gewonnen.
Free Agency
thumbnail_KC FA
Reid zal dit jaar proberen verder te bouwen op het succes van vorig jaar en laat zijn selectie grotendeels intact. Alleen Sean Smith maakte gebruik van zijn status van free agent om een mooi contract te tekenen in Oakland. Eric Berry bleef wel op basis van een franchise tender. Kansas City werd het niet eens met de strong safety over een langdurige deal, waardoor hij één seizoen blijft voor 10,8 miljoen dollar.
Mitchell Schwartz is de enige aanwinst die kan worden gezien als een directe versterking. Schwartz was vier jaar lang een belangrijke schakel in de offensive line van de Browns. Met zijn overstap naar Kansas City heeft hij nu eindelijk uitzicht om het seizoen ook te eindigen met een winning record.
Begin augustus contracteerde Andy Reid ook nog een oude bekende. Quarterback Nick Foles vond, na het ontbinden van zijn contract bij de Rams, onderdak in Kansas City. Foles werd eerder al naar de Eagles gehaald toen Reid daar de hoofdcoach was. Zijn carrière raakte na een beloftevol debuutjaar onder Reid en een sterk tweede jaar onder Chip Kelly (2,891 yards en 27 TD’s in dertien wedstrijden) in een neerwaartse spiraal. Als back-up voor Alex Smith wacht Foles nu op een nieuwe kans.
NFL Draft
thumbnail_KC Draft
Vorig jaar hadden de Chiefs met defensive rookie of the year Marcus Peters een voltreffer in de eerste ronde. De cornerback kroonde zich tot interceptiekoning van de NFL met acht intercepties voor 280 yards en twee touchdowns. De verwachting dat er dit jaar een speler met een dusdanige impact tussen zit is klein. Ook omdat er weinig plekken zijn vrijgekomen in de line-up. Left guard Parker Ehinger zou kunnen profiteren van het gedwongen afscheid van Ben Grubbs (nekblessure), al is het waarschijnlijker dat Zach Fulton naar die positie doorschuift.
Met eerste ronde-pick Chris Jones anticipeert KC op een mogelijk vertrek van Dontari Poe, die in zijn laatste contractjaar zit. Jones, defensive tackle van Mississippi State, zal dit seizoen al kunnen opdraven als Poe, Allen Bailey en Jaye Howard rust nodig hebben.
GM John Dorsey zorgde met de rest van zijn picks voor meer mogelijkheden in de secondary en op de wide receivers posities. Een slimme zet was het aantrekken van de veelzijdige KeiVarae Russell. De gewezen cornerback van Notre Dame werd door een aantal teams beoordeeld als safety en kan ook als nickel corner uit de voeten.
Dorsey nam wel een gok met beide receivers. De Chiefs verrasten door Demarcus Robinson al in de vierde ronde op te pikken, terwijl hij bij Florida van schorsing naar schorsing ging. Hij lijkt in Kansas City bovendien al voorbij te zijn gestreefd door vijfde ronde-pick Tyreek Hill.
Hill maakte het nog bonter dan Robinson door in 2014 zijn zwangere vriendin te mishandelen. Die misstap lijkt hem te zijn vergeven door Dorsey. Een aantal Chiefs-fans toonden zich op twitter minder blij met de keuze voor Hill.


Hoe dan ook, de receiver van West Alabama is razendsnel en als returner bijna ongrijpbaar. Als er één speler van deze draft tot een sensatie kan uitgroeien voor de Chiefs dan is hij het. Hill heeft @ImFasterThanYa als twitter-account en daar is geen woord aan gelogen.


Offense
thumbnail_KC OFF
De pass offense is duidelijk het zwakke punt bij de Chiefs. Quarterback Alex Smith heeft alleen Jeremy Maclin als betrouwbare receiver, met Albert Wilson of Chris Conley als tweede en derde keus. Rod Streater is een vierde optie, maar hij kwam nauwelijks aan bod bij de Oakland Raiders in de afgelopen twee seizoenen. Veel zal dus afhangen van Maclin in combinatie met tight end Travis Kelce.
De rush offense deed het vorig seizoen, ondanks de afwezigheid van Jamaal Charles, wonderwel goed. Met QB Smith en back-up running backs Spencer Ware en Charcandrick West waren de Chiefs de ploeg met de meeste rushing touchdowns in de NFL. Met Charles, die net op tijd fit lijkt voor de eerste duels, is de running game weer op volle kracht.
Defense
thumbnail_KC DEF
De 3-4 defense van de Chiefs staat als jaren als een huis. Vorig seizoen excelleerde de defensie met een top vier in de categorieën intercepties, passes defended, sacks en minste punten toegestaan in de NFL. Kansas City overbrugde bovendien met afstand de meeste yards na intercepties (477 yds).
Hoewel de formatie nagenoeg ongewijzigd is gebleven, zou het goed kunnen dat de Chiefs na dit seizoen minder goede cijfers kunnen overleggen. De Chiefs beschikken op papier over één van de meest gevreesde linebacker-corpsen in de NFL, maar blessures zouden wel eens roet in het eten kunnen gooien. Justin Houston is nog herstellende van een knieblessure, Josh Mauga moet nog een heupoperatie ondergaan. Daarnaast kampt Tamba Hali met chronische knieproblemen. Tel daar het vertrek van Sean Smith bij en defensie ziet er ineens een stuk minder stabiel uit.
Prognose
De Chiefs eindigden vorig seizoen als tweede in de AFC West, maar domineerden wel de onderlinge duels (5-1). Met de Oakland Raiders en de San Diego Chargers, die iets sterker lijken dan vorig jaar, krijgt Kansas City dit jaar meer concurrentie. Drie overwinningen en drie nederlagen in de divisie zou geen gek resultaat zijn. Dat maakt het al een stuk lastiger om de 11-5 score van 2015 te evenaren.
Veel wedstrijden zullen dit jaar voor Kansas City een close contest worden voor Andy Reid en zijn mannen. Een herhaling van de zegereeks en een play-off plaats zoals vorig seizoen zit er in mijn ogen niet in.
Prognose: 8-8
Foto: Getty Images (archief)

32-in-32: Green Bay Packers

Matthias Galle
-
0

Green Bay Packers v Chicago Bears
De NFL-redactie van SportAmerika richt de blik op het nieuwe seizoen. Iedere dag belichten we een team in onze NFL Preview: 32-in-32, in volgorde van hun prestatie in 2015. Vandaag aan de beurt: de Green Bay Packers.
Terugblik
Vorig seizoen was alweer het 96e seizoen van de Green Bay Packers in de NFL en zoals de afgelopen jaren, was het ook deze zomer lekker stabiel. Zo stond de club voor het tiende opeenvolgende seizoen onder leiding van hoofdcoach Mike McCarthy en haalde hij voor het zevende jaar op rij de play-offs. Waar echter iedereen had gedacht dat het ook het vijfde opeenvolgende jaar zou worden waarin de Packers zichzelf tot kampioen van de NFC North divisie zouden kronen en enkelen zelfs geloofden in een vijfde Super Bowl overwinning, kwamen velen bedrogen uit.
Pas in week 15 konden de Packers zich plaatsen voor de nacompetitie, na een overwinning op bezoek bij de Oakland Raiders (20-30). In week 17 volgde echter een troosteloos verlies thuis tegen de Minnesota Vikings (6-10), waardoor de titel in de eigen divisie aan hun neus voorbij ging. Dat verlies zorgde ervoor dat de Pack al in de Wild Card Round van de play-offs meteen aan de bak moesten, op bezoek bij de Washington Redskins. Deze horde wisten Aaron Rodgers en co nog te nemen (18-35 winst), maar de daaropvolgende verplaatsing naar het ijzersterke Arizona betekende het einde van het seizoen voor Green Bay. In overtime wonnen de Cardinals met 26-20.
Free Agency
GB FREE AGENT Het bleef behoorlijk rustig op inkomend gebied tijdens de free agency in Lambeau Field. Op tight end Jared Cook (LA Rams) en linebacker Lerentee McCray (Denver Broncos) na, haalden de Packers niemand binnen. Cook moet de Packers eindelijk weer een sterke optie bieden op de tight end positie, die sinds het vertrek van Jermichael Finley in 2014 redelijk open bleef.
Aan uitgaande zijde zijn opvallendere bemerkingen te maken. Wat meteen opvalt, is dat de Packers met James Jones hun meest succesvolle receiver van vorig seizoen zien vertrekken. Hij was goed voor 890 yards en 8 touchdowns. Toch denken we niet dat hij erg gemist zal worden, aangezien Jones met zijn 32 jaar toch al een behoorlijke leeftijd heeft. Bovendien staan er jongeren (Davante Adams en Randall Cobb bijvoorbeeld) klaar om hem te vervangen, net als de opnieuw fitte Jordy Nelson.
Een ander opvallend verlies, is dat van cornerback Casey Hayward, die voor drie jaar tekende bij de Chargers. Hayward was een behoorlijk belangrijke schakel in de secondary vorig jaar, al moeten ze zijn verlies op papier goed kunnen opvangen. Tot slot moeten we ook nog vermelden dat John Kuhn, de fullback die enorm graag gezien was bij de Packers aanhang, na acht jaar de deur achter zich dicht trok. Hij vertrok naar New Orleans.
NFL Draft
GB DRAFT In de eerste ronde kozen de Packers voor UCLA defensive tackle Kenny Clark. Dit lijkt een goeie keuze om B.J. Raji, die met pensioen ging, op te vangen op de nose tackle positie. Clark had een uitstekend senior jaar in UCLA, met 75 tackles, waarvan 11 balverlies opleverden en zes sacks. Wanneer grote namen, zoals Clay Matthews, Julius Peppers en Mike Daniels, alle aandacht naar zich toezuigen, kan deze jongeling wel eens snel uitgroeien tot een sterkhouder.
In de derde ronde werd gekozen voor linebacker Kyler Fackrell van Utah State. De meningen over Fackrell lopen echter uiteen. Hij werd door sommige analisten uitgeroepen tot een mogelijke first round pick, terwijl anderen niet echt veel speciaals in hem zien. Zijn behoorlijke pass coverage– en blitztalent en vier sacks sprongen vorig seizoen in het oog. Hij krijgt echter veel meer concurrentie dan bijvoorbeeld Clark.
Tot slot nog een woordje over vierde rondepick Blake Martinez, ook een linebacker, van Stanford. Hij had vorig jaar een zeer goed seizoen en viel vaak op. Hij voerde de ene belangrijke tackle na de andere uit in Stanford. Hij liet uiteindelijk 141 tackles optekenen, goed voor anderhalve sack en een interceptie.
Offense
GB OFF
De aanval is het compartiment waar iedereen verwacht dat de Packers uitblinken. En toch was het hier dat afgelopen seizoen het schoentje wrong.
Met quarterback Aaron Rodgers hebben de Packers betwistbaar de beste speler van de hele competitie in hun rangen. Vorig seizoen bewees echter dat Rodgers ook maar een mens is, en dat zélfs hij hulp van andere spelers nodig heeft om beslissend te zijn. In afwezigheid van de geblesseerde Jordy Nelsen, lieten zijn vervangers, in de eerste plaats Davante Adams en Randall Cobb, het namelijk behoorlijk afweten. Nochtans werd van hen verwacht dat ze de boel konden op sleeptouw nemen.
In de running game schortte er ook het een en ander. Eddie Lacy, vooraf gezien als één van de beste running backs in de NFL, had een matig jaar met 758 rushing yards en stond duidelijk veel te zwaar. Bovendien is James Starks nooit een scorekanon geweest en zal hij het op zijn dertigste ook niet meer worden.
Als Nelson zijn vorm terugvindt na zijn zware blessure, Cobb er weer in slaagt ruimtes te vinden en de anderen (Adams, Jeff Janis, Jared Abbrederis en Ty Montgomery) elkaar naar een hoger niveau kunnen tillen in strijd om de derde wide receiver plek. Dan zijn we er rotsvast van overtuigd dat ook Rodgers opnieuw zal schitteren. Bovendien lijkt Eddie Lacy fitter dan ooit. Alles, niet in het minst zijn prestaties op de voorbije trainingcamp, wijst er op dat hij er weer staat.
De offensive line tot slot, is een zekerheid in Green Bay. Wanneer iedereen er is, dan zijn ze makkelijk bij de vijf besten van de hele competitie. Ze zijn top in de pass protection. Zo verzamelden ze de afgelopen twee seizoenen een +84.5 pass-blocking grade. De hoogste van de hele NFL! Hun vijf starters staan bovendien voor het derde opeenvolgende seizoen naast elkaar. Ze kennen elkaar dus als hun broekzak. De vers gedrafte Jason Spriggs en Kyle Murphy moeten eventuele blessures zien op te vangen.
Defense
GB DEF
Het beste nieuws (al twijfelde vrijwel niemand aan een goede afloop) kwam deze week nog. Op woensdag werden Clay Matthews en Julius Peppers namelijk vrijgesproken voor vermeend dopinggebruik.
Clay Matthews wordt sowieso een belangrijke schakel in die verdediging. Als de linebacker zijn plek in het centrum succesvol kan afstaan aan jongelingen Blake Martinez en Sam Barrington, dan kan hij weer plaatsnemen aan de buitenkant, waar hij ongetwijfeld opnieuw goed zal zijn voor meerdere sacks. Het lijkt er echter op dat Barrington het seizoen zal beginnen naast Jake Ryan in het centrum. Dit terwijl die twee vorig seizoen slechts 21e eindigden in de rangschikking van beste run defences.
De mannen aan de line of scrimmage staan sterk bij de ‘Cheeseheads‘. Mike Daniels is een vaste waarde, Clay Matthews een ware leider en Julius Peppers lijkt maar niet ouder te worden, ondanks zijn 36 lentes. B.J. Raji was al een tijdje aan het slabakken en kan dus vervangen worden door Letroy Guion en de first-round pick Kenny Clark.
In de secondary staat het dan weer als een huis. Tweedejaars Damarious Randall en Quinten Rollins kunnen zeker nog verbeteren. Rollins was al een behoorlijk degelijke verschijning afgelopen seizoen en niets wijst erop dat hij die lijn niet zal doortrekken. Beiden worden omringd door spelers die stuk voor stuk boven het gemiddelde van de competitie uitsteken. De twee safeties kunnen met reden gecategoriseerd worden als het beste koppel van de league.
Prognose
Het is het grootste cliché, maar daarom niet minder waar. Het geldt voor elk team en dus ook voor de Packers: als iedereen fit blijft en als de toppers hun niveau halen, dan kunnen de Packers zoveel meer dan wat ze vorig seizoen hebben laten zien. Ze kunnen het dit seizoen heel ver schoppen en doen zeker mee voor een plekje in de Super Bowl.
Dit is zeker het geval als je weet dat ze op papier het makkelijkste speelschema van de hele competitie hebben. Maar liefst zes van hun tegenstanders behaalden vorig jaar zes of minder overwinningen…
Reken daar nog eens bij dat de concurrenten uit Chicago en Detroit nog in opbouw zijn en dat de Vikings het onverwachts zonder Teddy Bridgewater moeten doen en het is dan ook redelijk safe to say dat we de winnaar van de NFC North divisie al kennen!
Waar 2016 echt om draait in de hoofden van veel Packers-fans, is volgens ons het terugvinden van het goede spel. De sterkhouders, onder leiding van Rodgers, moeten weer bewijzen dat ze het niveau van een team kunnen opkrikken. Wide receivers Cobb en Nelson en running back Eddie Lacy kunnen iedereen pijn doen. Bovendien kan Clay Matthews de defense naar sterke prestaties leiden.
Prognose: 13-3
Photo: Getty Images

32-in-32: Pittsburgh Steelers

Justin Kevenaar
-
0

New Orleans Saints v Pittsburgh Steelers
De NFL-redactie van SportAmerika richt de blik op het nieuwe seizoen. Iedere dag belichten we een team in onze NFL Preview: 32-in-32, in volgorde van hun prestatie in 2015. Vandaag is het de beurt aan het team dat historisch één van de meest succesvolle teams in de NFL is: de Pittsburgh Steelers.
Terugblik
Voor de Steelers is het doorgaans Super Bowl or bust, en daarmee was 2015 toch een lichte teleurstelling. De ploeg van Mike Tomlin blonk wekelijks uit met een ijzersterke offense, en onder de hoede van Ben Roethlisberger en Antonio Brown wisten ze met een 10-6 record de play-offs te behalen.
Hierin werd afgerekend met – uiteraard – de Cincinnati Bengals, alvorens de Denver Broncos te sterk bleken. Vooral het gebrek aan verdedigende kwaliteit speelde de Steelers parten, en dan met name in de secondary. Tegen de pass was Pittsburgh één van de slechtste teams in de NFL, en daarmee kwam de ploeg tekort voor een trip naar de Super Bowl, maar is het ook direct waar tijdens het offseason aan gewerkt moest worden.
Free Agency
PITT FA In free agency deden de Steelers rustig aan. Er werd doorgaans afscheid genomen van overbodige krachten en tegelijkertijd werden er geen drastische aankopen gedaan om de gaten in te vullen.
Enkel Steve McLendon en Kelvin Beachum waren twee starters die de ploeg tot op zekere hoogte zwakker maken. Het verlies van McLendon werd middels de NFL Draft opgevangen, terwijl Ryan Harris – vorig jaar nog kampioen met de Broncos als lid van een uiterst zwakke offensive line – de plek van Beachum in mag gaan nemen.
De enige aanwinst die verder voor de basis is gehaald is Ladarius Green, die het vertrek van Heath Miller, die met pensioen is gegaan, moet gaan opvangen. Helaas voor de Steelers kampt Green echter met een onduidelijke blessure. Volgens sommigen heeft hij een enkelblessure, andere spreken over aanhoudende hoofdpijn, maar voorlopig ziet het er niet naar uit dat Green snel een impact zal maken.
NFL Draft
PITT DRAFT Vorig jaar was de secondary de achilleshiel van de Steelers, en dus werd er direct aan gewerkt om dit op te lossen middels de NFL Draft.
Dit blijkt uit de keuzes voor Artie Burns en Sean Davis, beiden hoger gekozen dan werd verwacht, maar gezien de penibele situatie van Pittsburgh wel begrijpelijk. Waar van Burns wordt gehoopt dat hij over minstens één jaar een basisplaats heeft veroverd, is Davis vooral een keuze die uitblinkt in veelzijdigheid en het seizoen zelfs zou kunnen beginnen als nickel cornerback.
Ook Javon Hargrave is een speler die al mogelijk snel een impact kan maken, daar de concurrentie op zijn positie zwak is, en Hargrave tot dusver veel indruk maakt in de voorbereiding. Datzelfde geldt voor Tyler Matakevich, een speler die in het college football bij Temple bekend stond als één van de beste verdedigers in het land. Echter, door zijn kleine frame, en gebrek aan atletisch vermogen, werd hij pas in de zevende ronde gekozen, maar tot dusver maakt ook hij een hele sterke indruk in de voorbereiding en lijkt hij het goed genoeg te doen om het team te halen.
Offense
PIT OFF
De offense van de Steelers was in 2015 één van de sterkste units in de NFL, en in 2016 zal Ben Roethlisberger wederom een offense aanvoeren die in potentie over genoeg spelmakers beschikt.
Wanneer Le’Veon Bell terugkeert van zijn schorsing, heeft Big Ben met hem en Antonio Brown twee uiterst gevaarlijke spelers aan zijn zijde. Wel komt er door de schorsing van Martavis Bryant veel druk te liggen op Markus Wheaton en back-ups als Sammie Coates.
Tot slot zijn er vraagtekens rond de positie van tight end. Ladarius Green werd weliswaar gehaald voor de basis, maar voorlopig staat hij langs de zijlijn met een onbekende blessure. Dat betekent dat tweedejaars Jesse James voor de leeuwen zal worden gegooid en mag laten zien dat hij een lange termijn oplossing kan vormen op deze plek.
Defense
PITT DEF
Waar de aanval vorig jaar uitblonk, en dit jaar waarschijnlijk hetzelfde zal doen, is de verdediging een ander verhaal.
De problemen liggen niet per se voorin, want Cameron Heyward en Stephon Tuitt zijn meer dan degelijke starters die vooral tegen de run de verdediging van genoeg kracht en kwaliteit voorzien. Daarachter is het echter een ander verhaal.
Want waar het de Steelers aan schort is een echte gevaarlijke pass rusher, de ploeg heeft op de bank good ol’ James Harrison achter de hand, maar juist van de jonkies (Jarvis Jones & Bud Dupree) kan de ploeg meer constant spel gebruiken.
Dit alles zal dan namelijk direct de secondary helpen die nog steeds zijn zwaktes heeft. Te hopen is dat William Gay en Ross Cockrell het samen aankunnen terwijl ze ondersteund worden door rookie Sean Davis en Artie Burns.
Prognose
In 2015 zorgde, zoals eerder gezegd, een zwakke verdediging ervoor dat de Pittsburgh Steelers tekort kwamen voor een mogelijke eindoverwinning. In 2016 lijkt de verdediging nog steeds niet op het gewenste niveau te zijn, maar dat betekent niet dat we de Steelers al bij voorbaat moeten afschrijven.
In hun eigen divisie lijken de Bengals wederom de grootste concurrent, dus zal het wel de vraag worden of de Steelers de play-offs zullen gaan halen als kampioen van hun divisie, of met een wild-card. Maar wanneer de ploeg fit blijft, dan heeft het er alle schijn van dat Pittsburgh wederom een ploeg is om rekening mee te houden in de play-offs.
De ploeg beschikt namelijk over een ijzersterke aanval, en de verdediging lijkt op het eerste oog niet zo zwak als vorig jaar. Het is nog steeds geen verdediging die wedstrijd zal gaan winnen wanneer de aanval tekort schiet, maar wel eentje die het goed genoeg zal doen om de Steelers naar de 10 á 11 overwinningen te loodsen.
Prognose: 11-5

1...685686687...803Pagina 686 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU