Home Blog Pagina 616

30-in-30: Toronto Blue Jays

0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag:Toronto Blue Jays.
BLUE JAYS

AAN DE HAND VAN DE PITCHERS

Voor de Blue Jays was 2016 een bijzonder jaar. Vooraf werd veel van de aanval verwacht, maar dit viel eigenlijk behoorlijk tegen. Met name in september zakten de slagmensen door het ijs door in de hele maand slechts honderd runs te scoren. In 2015 was de aanval van de Blue Jays in totaal goed voor 891 runs. Vorig jaar waren dat er ruim honderd minder, namelijk 759. Van de pitching daarentegen werd veel minder verwacht, maar de pitching staff noteerde met 3.64 het beste ERA in de American League.
Toronto leek af te stevenen op de titel in de AL East, maar in de slotfase van de reguliere competitie maakten de Blue Jays het nog akelig spannend. Boston ging er met de divisie vandoor en de Blue Jays rekenden in de wild-card game pas na elf innings af met de Baltimore Orioles. In de ALDS werden de Texas Rangers in drie wedstrijden opzij gezet, maar net als in 2015 was de ALCS het eindstation voor de Blue Jays. De Cleveland Indians bleek een maatje te groot en na vijf wedstrijden waren de Indians zeker van de World Series.

Het waren dus de pitchers die de aandacht voor zich opeisten. Aaron Sanchez noteerde met 3.00 het beste ERA van alle werpers in de AL, maar ook J.A. Happ en Marco Estrada lieten zich gelden. De 34-jarige Happ won twintig wedstrijden en tikte een ERA aan van 3.18. Zijn één jaar jonge ploeggenoot Estrada kwam tot een ERA van 3.48. Aan slag trokken Josh Donaldson en Edwin Encarnación de kar. Maar het slaggeweld, dat vooraf van deze ploeg werd verwacht, bleef toch wel een beetje uit.

OFF-SEASON

Dit off-season ging het in Toronto vooral over de spelers die vertrokken. Encarnación hoopt in Cleveland op nóg betere tijden en outfielder Michael Saunders had het al na twee seizoenen wel gezien in Canada en verkaste naar de Philadelphia Phillies. Reliever Brett Cecil gaat na jaren trouwe dienst een kijkje nemen in de bullpen van de St. Louis Cardinals. Ook José Bautista dreigde Toronto te verlaten voor een vet contract elders, maar uiteindelijk koos de outfielder eieren voor zijn geld en bleef hij de Blue Jays nog even trouw.

Van Kendrys Morales wordt verwacht dat hij het gat gaat opvullen dat Edwin Encarnación heeft achtergelaten. Natuurlijk is de 33-jarige Morales, overgekomen van Kansas City, zelf ook geen beroerde slagman, maar het is niet zomaar iets wat van hem gevraagd wordt. Francisco Liriano maakte vorig seizoen al de overstap, maar Toronto heeft nu het hele seizoen de beschikking over de ervaren pitcher. Hij neemt in de rotatie de plek in van de naar Atlanta vertrokken R.A. Dickey. In de bullpen van de Blue Jays zijn J.P. Howell en Joe Smith twee nieuwe namen. Howell gooide de laatste seizoenen voor de Dodgers. Smith kwam als free agent over van de Cubs.

THE HUNT FOR RED … SOX

Met de pitching rotation in Toronto zit het opnieuw wel snor. De sterke armen van vorig jaar keren terug en tijdens de afgelopen World Baseball Classic liet Marcus Stroman zien dat de Blue Jays-fans zich geen zorgen hoeven te maken over zijn vorm. Daarnaast hoopt closer Roberto Osuna zijn goede lijn van vorig seizoen door te trekken. De pas 22-jarige Osuna was toen goed voor 36 saves.
Toch verwacht Baseball Prospectus dit seizoen geen wonderen. De voorspelling is dat Bautista en consorten niet verder komen dan 81 overwinningen en de playoffs zullen mislopen. Hoewel de resultaten tijdens Spring Training nog bepaald niet tot de verbeelding spreken, de Blue Jays bivakkeren in de onderste regionen van de Grapefruit League, is deze prognose wat negatief. Met de sterke Red Sox in de AL East zal het winnen van de divisie lastig worden, maar een plek in de wild-card game moet zeker mogelijk zijn.

Aan Kendrys Morales dus de eer om Encarnación te doen vergeten. De man uit de Dominicaanse Republiek was sinds 2012 goed voor 193 homeruns namens de Blue Jays. In diezelfde periode sloeg zijn opvolger de bal 105 keer de tribunes in. Josh Donaldson is één van de andere spelers die een belangrijk deel van de productie voor zijn rekening moet nemen. De derde honkman sloeg 78 homeruns in de laatste twee seizoenen. Ook korte stop Troy Tulowitzki is natuurlijk een zekerheidje aan slag en dan hebben we het nog niet gehad over José Bautista, die zich zal willen revancheren voor een minder jaar.
LINEUP TBJ
Al met al nog steeds een line-up om bang van te worden, maar de knuppel van Encarnación zal toch node gemist worden in Toronto. Het is echter ook een line-up die snel zaken moet doen. Met een gemiddelde leeftijd van 28,5 jaar hebben de Blue Jays één van de oudste rosters in de MLB. Alleen de Dodgers zijn nog ouder.
VERWACHTE EINDKLASSERING: 2e (AL East)
Graphics: Jasper Roos

NFL Draft 2017 Preview – Defensive ends

1

Op 29 april zal in Philadelphia de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2017 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje. In dit artikel de nachtmerrie van elke quarterback: de defensive ends
MYLES GARRETT – TEXAS A&M

Garrett is mogelijk de beste speler van de draft. Buiten het veld is hij niet bepaald dertien in een dozijn. Zijn favoriete band? Earth, Wind & Fire. Waar hij een  hekel aan heeft? Hip-Hop. Opmerkelijk binnen een cultuur die gedomineerd wordt door Drake, Jeezy en Future. Verder zijn Garrett zijn hobby’s (naast football) schaken en lezen.
Op het veld is Garrett een beest. Zijn atletisch vermogen werd onderstreept door de combine, waar hij 4.64 liep en tot 33 reps kwam op de bench press. In 2016 kwam Garrett tot 8.5 sacks, dit hadden er meer kunnen zijn als hij geen last had gehad van een knieblessure.
Zijn sterkste punt is zijn explosiviteit en het vermogen om zijn tegenstander onmiddellijk voorbij te stuiven. Waar nog veel te winnen valt is de kwaliteit om van blocks af te komen wanneer een tackle hem te pakken krijgt.
DEREK BARNETT – TENNESSEE

Wat het meest voor Barnett spreekt is zijn productie tijdens de drie jaar die hij voor Tennessee heeft gespeeld. In totaal kwam hij tot 52(!) tackles for loss en 32 sacks.
Deze productie heeft Barnett vooral te danken aan zijn uitstekende techniek. Met zijn krachtige armen houdt hij blockers op afstand en domineert hij de “point of attack”. Bovendien is Barnett een harde hitter. Quarterbacks moeten van goeden huize komen om de bal vast te houden wanneer Barnett ze raakt.
Wel is er nog ruimte voor verbetering qua explosiviteit. Barnett timet de snap goed, waardoor hij vaak snel weg is. Echter, wanneer hij verkeerd gokt komt hem dit regelmatig op een penalty te staan.
SOLOMON THOMAS – STANFORD

Hoewel Thomas maar twee seizoenen college football gespeeld heeft, is het hem gelukt veel indruk te maken op de scouts.
Thomas kan winnen op snelheid en op kracht. Hij is onvoorspelbaar in zijn pass rush en heeft een groot arsenaal aan moves.
Sommige scouts vinden Thomas te licht om end te spelen in een 4-3 defense. Verder moet hij nog werken aan zijn pad level en aan de kracht in zijn armen.
TACO CHARLTON – MICHIGAN

De eerste jaren van zijn carrière bij Michigan werd Taco (echte naam Vidauntae) alleen op passing downs ingezet. Dit zegt veel over zijn speelstijl; hij is een pass rusher met een goede combinatie van snelheid en lengte.
Deze kenmerken zorgen ervoor dat zijn plafond enorm hoog ligt, maar eigenlijk heeft hij in college te weinig van zijn potentie laten zien. Verder zijn er zorgen over Taco zijn kracht en explosiviteit. Hij kwam op de combine tot 25 reps op de bench press, maar het is zichtbaar dat hij iets meer het krachthonk in moet.
CHARLES HARRIS – MISSOURI

Harris begon pas laat met football. Tijdens zijn laatste jaar in high school betrad hij voor het eerst het veld. Het duurde echter niet lang voor hij het spelletje doorhad. Bij Missouri kwam hij in drie jaar tijd tot 34.5 tackles for loss en 18 sacks.
Harris heeft lange benen en een enorm explosieve “get-off”. Hij beweegt soepel waardoor hij tackles snel kan verslaan. In het open veld is hij snel genoeg om plays buiten de box te maken.
Tegen de run kan en moet het beter. Harris moet leren zijn handen beter te gebruiken. Verder zijn er vraagtekens rondom zijn coachbaarheid. In 2016 werd bij Missouri een nieuw defensive scheme geïntroduceerd. Naar verluid riep dit veel weerstand op bij Harris.

NFL Update: Witten verlengt bij Cowboys, 'leap' verboden

1

Philadelphia Eagles v Dallas Cowboys
Jason Witten zal zijn carrière in Dallas afsluiten. De tight end heeft zijn contract bij de Cowboys met vier jaar verlengd en staat nu tot 2021 onder contract bij ‘America’s Team’. Dat betekent dat de momenteel 35-jarige Witten tot zijn 39ste levensjaar bij de Dallas Cowboys kan spelen. Witten, geroemd vanwege zijn toughness, is de franchise leader wat betreft receptions (1.089 stuks), tweede in yards en vierde in touchdowns.


 
  ‘Leapen’ is verboden
Tijdens de Annual League Meeting in Phoenix worden belangrijke besluiten genomen door de eigenaren van de 32 NFL-teams, zoals de verhuizing van de Raiders van Oakland naar Las Vegas. Een ander spannend element dat van het veld verdwijnt, is de ‘leap’ tijdens field goals en extra points. De spelregel wordt ingevoerd om de spelers beter te beschermen, vooral de snapper.


 
‘Brady nog lang niet klaar’
New England Patriots-eigenaar Robert Kraft gelooft dat Tom Brady nog wel zes of zeven jaar als startende quarterback kan spelen, bleek tijdens de Annual League Meeting. “Tom heeft mij de afgelopen dagen verzekerd dat hij nog wel zes of zeven jaar wil spelen”, aldus Kraft. “Er is niemand die daar gelukkiger mee is dan ik. Het niveau dat ‘Tommy’ behaalt is ongelofelijk. Het is een levensstijl. Wanneer je er over nadenkt, is er maar een andere spelverdeler die na zijn veertigste een goed seizoen heeft gehad en dat was Brett Favre bij de Minnesota Vikings.”


 
  En dan nog dit…
Fans van de Minnesota Vikings kunnen een klein vreugdesprongetje doen, want Teddy Bridgewater staat weer op het veld pigskins te gooien:

Foto: Getty Images (archief)

30-in-30: Washington Nationals

0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Washington Nationals.
NATIONALS

DOMINANT, MAAR ZONDER PRIJS

Waar de Nationals in 2015 nog instortte en de New York Mets aan de haal lieten gaan met de divisiewinst, lieten de Nationals er in 2016 geen gras over groeien.
Geleidt door een betrouwbare pitching rotation, met Max Scherzer en Stephen Strasburg aan de top, kon de ploeg op dat vlak wedijveren met de sterke rotation van de Mets. Maar het grootste verschil werd gemaakt in aanvallend opzicht, waar Bryce Harper, ondanks een wat lager slaggemiddelde, zich gesteund zag door mannen als Daniel Murphy, Anthony Rendon en Jayson Werth.
Het allerbelangrijkste was dat Washington voor het eerst sinds lange tijd het team echt leek te omarmen. Voor een stad die niet over een sterke reputatie beschikt als sportstad zijnde, was het seizoen van de Nationals een ware opluchting voor de stad. En ondergetekende – die een paar dagen doorbracht in Washington tijdens de zomer van 2016 – maakte zelf van dichtbij mee over hoeveel weerkracht het team beschikte.

En één dag later..

Wat dan weer leidde tot een historische uitbarsting van fan favorite Jayson Werth.

In de play-offs kon deze veerkracht echter niet hervonden worden. De ploeg ging met 3-2 ten onder tegen de Los Angeles Dodgers.

ALLES OF NIETS

De Nationals lijken zich te beseffen dat de komende twee jaar misschien wel de beste jaren worden om kans te maken op een kampioenschap. Bryce Harper staat in ieder geval tot en met 2018 nog onder contract in Washington, en met een geweldige groep van pitchers om hem heen, evenals spelers als de eerder genoemde Daniel Murphy en de ouder wordende Jayson Werth, lijkt de tijd nu te zijn om volledig voor een titel te gaan.
Mede daarom werden enkele talenten weggedaan om bijvoorbeeld Adam Eaton binnen te halen. De 28-jarige outfielder moet in het centerfield dé oplossing worden op een positie waar vorig seizoen de minder effectieve Ben Revere en Michael Taylor beide rouleerden. Eaton geeft een ideale combinatie van defense en offense die de Nationals in meerdere opzichten zal helpen.
Aan de andere kant werden de meeste spelers behouden, met uitzondering van catcher Wilson Ramos, wiens productie vervangen zal moeten worden door de net zo ervaren Matt Wieters.

STERKSTE LINE-UP IN DE NL EAST

Wie daarmee de algehele line-up van de Nationals naast die van welke ploeg dan ook in de NL East neerlegt, kan constateren dat zij wederom dé te kloppen ploeg zijn in de NL East.
NATS LINEUP
Ondanks de blessurepijntjes van Max Scherzer tijdens de voorbereiding, lijkt hij klaar om in de eerste week mee te doen. Daarmee is het team direct op zijn sterkst, en beschikken ze vooral wat betreft slagkracht over mee power dan welke concurrent dan ook binnen de divisie.
De enige vraagtekens hangen misschien wel rond de bullpen. Closer Mark Melancon vertrok naar de San Francisco Giants, dus de onbewezen Shawn Kelley moet nu die taak op zich nemen. Daarnaast worden ook Joe Blanton en Blake Treinen nog vaker in belangrijkere situaties ingezet.

CONCLUSIE

De conclusie is duidelijk: voor de Nationals is het seizoen een teleurstelling als de divisie niet wordt gewonnen. De grootste concurrentie zal wederom uit de hoek komen van de New York Mets. Aangezien de Braves en Phillies zich volledig op de toekomst richten, is de tijd voor de Nationals om te oogsten.
De vraag is dan vooral hoe ze opgewassen zullen zijn tegen de andere krachtpatsers in de National League. Het antwoord daarop is onmogelijk te voorspellen. Niemand weet tenslotte hoe dit team qua blessures het jaar doorkomt. Zolang Washington de taak voltooit en de divisie wint, is er met een fitte selectie van alles mogelijk. Zelfs een World Series-titel.
Verwachte eindklassering: 1e (NL East)
Graphics: Jasper Roos

NFL Season in Review – #4 Green Bay Packers

1

De Packers behoren met Aaron Rodgers elk jaar tot de favorieten voor een Super Bowl, maar afgelopen jaar leek het helemaal fout te gaan. Met een 4-6 record na tien wedstrijden zat Green Bay in de hoek waar de klappen vielen, maar juist op dat moment kwam Aaron Rodgers tot leven en ging de ploeg met zes opeenvolgende overwinningen de play-offs in. Daarin kwam de ploeg echter net tekort, want in de NFC Championship Game waren de Atlanta Falcons een maatje te groot.
PACKERS SEASON REVIEW
Wat ging er goed?
Het feit dat het seizoen van de Packers uiteindelijk op een redelijk positieve noot eindigde, was volledig te wijten aan het geweldige spel van Aaron Rodgers in de tweede seizoenshelft. Met 40 touchdowns (#1), 4,428 passing yards (#4), en een quarterback rating van 104.2 (#4) bewees hij wederom tot de absolute top te horen wat betreft NFL-quarterbacks. Hierin werd hij wederom gesteund door een betrouwbare offensive line, en was Jordy Nelson, mits fit, weer zijn oude wapen van weleer.
Wat ging er fout?
Verder was het alles behalve een perfect seizoen. Het feit dat Ty Montgomery, de ‘gelegenheidsrunningback’, met 457 rushing yards de meest efficiënte rusher was voor de Packers (Rodgers was tweede met 369 yards) zegt genoeg over de effectiviteit van de running game. Daarnaast leek Rodgers bij tijd en wijlen niet over de nodige wapens te beschikken (buiten Jordy Nelson om) die de Packers-offense op het niveau zou kunnen brengen van bijvoorbeeld die van de Atlanta Falcons. Tot slot was de defensie vaak zo’n lek als een mandje, en met uitzondering van enkele uitblinkers, is versterking hier ook absoluut nodig.
MVP
We hebben de naam eerder al genoemd, maar je kan simpelweg niet om Aaron Rodgers heen. Nadat hij vanwege het 4-6 record op de nodige kritiek kon rekenen, herstelde hij zichzelf met een uitmuntende tweede helft van het seizoen waarin hij ondanks het gebrek aan wapens de Packers naar zes opeenvolgende overwinningen wist te leiden. En wat te denken van de overwinning die de Packers vervolgens in de play-offs boekten op de Dallas Cowboys? Het viel of stond allemaal met Rodgers, en hij was vrijwel eigenhandig verantwoordelijk voor het feit dat de ploeg uberhaupt nog zo ver kwam.
Rookie of the Year
Een echte uitblinker was er dit seizoen niet onder de Packers-rookies, maar voor een ploeg die graag zelf talent opleidt zal het komende jaar daarom des te belangrijker worden. Spelers als Kenny Clark (DT, eerste ronde), Jason Spriggs (OT, tweede ronde), Blake Martinez (LB, vierde ronde) en Dean Lowry (DE, vierde ronde) konden allemaal op enige speeltijd rekenen, en zullen komende tijd wellicht op nog meer snaps kunnen rekenen. Vooral voor de jongens aan de defensieve kant van de bal wordt het belangrijk dat zij de kwetsbare defensie uit het slop kunnen trekken.
Verrassing van het jaar
De 26-jarige Nick Perry was tot voor kort misschien geen hele bekende naam buiten Green Bay. In 2012 was hij een first round pick, maar met 13.5 career sacks was Perry nog niet de spraakmakende playmaker die men misschien had verwacht toen hij gekozen werd. In 2016, in het jaar dat zijn contract afliep, beleefde de pass rusher ineens zijn beste seizoen tot nu toe, waarin hij de productie over zijn hele carrière bijna in één jaar verdubbelde met 11 sacks. Daarnaast verdient ook Ty Montgomery een vermelding, die uit armoede als runningback moest fungeren, en dit al met al nog vrij verdienstelijk deed.
Teleurstelling van het jaar
Eigenlijk kunnen hier alle cornerbacks genoemd worden. Waar op de defensive line, en onder de safeties nog wel lichtpuntjes waren in defensief opzicht, hadden de cornerbacks het maar zwaar. Quinten Rollins, Damarious Randall en LaDarius Gunter gingen allemaal hun tweede jaar in, en moesten het gat invullen wat was achtergelaten door onder andere Casey Hayward. Vooralsnog lijkt het echter een beslissing die de Packers niet bepaald helpt, van dit trio was volgens ProFootballFocus Quinten Rollins nog de beste van het stel, maar over de hele NFL zou hij 86e (!) staan onder cornerbacks. De vraag is nu of de Packers direct versterking gaan zoeken, of hopen dat deze jonge spelers alsnog de nodige groei gaan doormaken.

LEES: NFL Season in Review – #5 Dallas Cowboys

Offseason takenlijst
Het offseason is al enige weken bezig, en vooralsnog hebben de Packers enkel Martellus Bennett binnengehaald. Dit duidt erop dat de meeste defensieve problemen, evenals die op het gebied van runningbacks, wide receivers en offensive line in de NFL Draft aangepakt zullen worden. Het is iets wat de Packers veelal doen, maar de vraag is in hoeverre alle zwaktes hiermee opgelost kunnen worden. Na Josh Sitton is immers ook guard T.J. Lang vertrokken, terwijl safety Mycah Hyde richting Buffalo is gegaan. Daarmee zijn er weer twee sterkhouders vertrokken, en is nog onzeker wie deze plekken in gaan vullen…

NBA Update: 20-19 voor Gobert, Spurs dwingen Cavs tot season-low 74 punten

0

Rudy Gobert
Gobert met 20 punten, 19 rebounds op Pels
Big man Rudy Gobert is al een paar wedstrijden erg kritisch tegenover zijn ploegmaats. Op maandagavond gaven ze op de best mogelijke manier teken van leven: op de hielen van Goberts 20-19 deden zowel Rodney Hood (20 punten), Joe Ingles (19) en George Hill (17) meer dan hun duit in het zakje. Datzelfde trio converteerde bovendien een dozijn driepunters. Utah (45-29) sweepte met de W hun season series tegen de Pels, 3-0, na vier dominante quarters vanop de perimeter. In Q2 kwamen de Pels een beetje terug, net genoeg om in Q3 event de lead te nemen, maar dan begon het helemaal te vuren voor de Jazz — een driepunter van Hill en back-to-back bommen van Ingles en Joe Johnson zorgen voor een 10-0 run. Gobert zette de puntjes op de i met een dunk, die de score 78-65 maakte in het voordeel van Utah. New Orleans zou niet meer dichter dan zes punten komen voor de rest van de wedstrijd.

Anthony Davis scoorde 36 punten, stofzuigde 17 rebounds op en liet ook drie blocks registreren. De Pelicans verloren een derde keer op negen wedstrijden en valt zo 4,5 wedstrijd achter de Trail Blazers en de Denver Nuggets, die samen de laatste playoff-plek bezetten.
Spurs te sterk voor Cavaliers
Als je het moeilijk hebt als ploeg, wil je niet tegen de San Antonio Spurs spelen. De efficiënte troepen van Gregg Popovich zetten defensief altijd de nodige druk en hebben een diepe bank om zwakkere ploegen volledig uit te putten. LeBron James en de zijnen mochten op maandag ondervinden dat het geen lachertje is tegen de Spurs. Kawhi Leonard scoorde 25 punten en werd zelfs onthaald op MVP-chants — dat moet zuur geweest zijn voor King James en de kampioenen van Cleveland. Toegegeven, LBJ speelde niet in crunch time: de forward blesseerde zijn nek onder de ring laat in Q3, en zou niet meer aan spelen toekomen in het beslissende kwart. Pau gasol ahd 14 punten en Manu Ginobili 12. De Spurs komen met de W op twee wedstrijden van Golden State voor het beste record in de Western Conference.

James had 17 punten (7-voor-17) voor de Cavs, big man Tristan Thompson had 11 punten. Dankzij de L tegen San Antonio, moest Cleveland hun troon in de Eastern Conference afgeven aan Boston.
14-0 run, W voor Thunder
Russell Westbrook mag dan misschien een dominante speler zijn, een ‘one-man team’ is Oklahoma City zeker niet. Akkoord, de guard scoorde 12 van de laatste 14 punten voor de Thunder, maar ook Victor Oladipo (15 punten, 9 rebounds) en Taj Gibson (13 punten, 6 rebounds) waren cruciaal in de nipte 92-91 W op Dallas. Westbrook en de zijnen stonden achter voor het grootste deel van de wedstrijd — op een gegeven moment zelfs 14 punten in Q4 — maar ze wisten de Mavs te weerhouden van scoren vanaf het moment dat ze 91-78 stonden. Westbrook registreerde zijn 37e triple-double dit seizoen met 37 punten, 13 rebounds en 10 assists.

Reserves Devin Harris, J.J. Barea en Salah Mejri gaven het ritme aan voor Dallas. Het trio combineerde voor 30 punten, 12 rebounds en 10 assists.
Uitslagen
Orlando Magic (27-47) v. Toronto Raptors (45-29) 112-131
Detroit Pistons (34-40) v. New York Knicks (28-46) 95-109
Cleveland Cavaliers (47-26) v. San Antonio Spurs (57-16) 74-103
Oklahoma City Thunder (41-31) v. Dallas Mavericks (31-42) 92-91
Memphis Grizzlies (40-34) v. Sacramento Kings (29-45) 90-01
New Orleans Pelicans (31-43) v. Utah Jazz (45-29) 100-108

BREAKING: Oakland Raiders verhuizen naar Las Vegas

2

shutterstock_217191592
De Oakland Raiders gaan naar Las Vegas. Tijdens een vergadering stemden 31 van de 32 clubeigenaren voor een verhuizing van de Raiders naar de gokstad. Het stadion waar de Raiders willen gaan spelen moet nog gebouwd worden en zal in 2020 klaar zijn. Daarom zullen de Raiders in ieder geval de komende twee seizoenen nog in Oakland spelen.
De verhuizing naar Las Vegas komt omdat het de Raiders niet gelukt is om een nieuw stadion in Oakland te bouwen. Eigenaar Mark Davis wilde daarom eerder al naar Los Angeles verhuizen, maar de eigenaren gaven toen nog de voorkeur aan een verhuizing van de Rams. De Raiders mochten vervolgens alleen nog naar L.A. als de Chargers af zouden zien van de mogelijkheid om met de Rams in Inglewood te gaan spelen.


De Chargers besloten wel naar Los Angeles te verhuizen, waardoor de Raiders op zoek moesten naar een alternatief. Dit werd gevonden in Las Vegas, waar de club een nieuw stadion kan bouwen vlak bij de befaamde strip in de stad. De bouw van het stadion duurt tot 2020, waardoor de Raiders niet direct kunnen verhuizen. De huur van het huidige verblijf in Oakland loopt nog een jaar door, waarna de Raiders een optie hebben voor nog een jaar. Hierdoor zal de ploeg zeker tot 2018 in Oakland blijven spelen en daarna nog een onderkomen moeten vinden voor het laatste overbruggingsjaar.
Frustratie
Davis sprak bij de bekendmaking van het nieuws de hoop uit dat de fans in Oakland de komende twee jaar achter de ploeg blijven staan.

“The Raiders were born in Oakland and Oakland will always be part of our DNA. We know that some fans will be disappointed and even angry, but we hope that they do not direct that frustration to the players, coaches and staff. We plan to play at the Coliseum in 2017 and 2018, and hope to stay there as the Oakland Raiders until the new stadium opens. We would love nothing more than to bring a championship back to the Bay Area.”

De stad Oakland deed vrijdag nog een laatste poging om de Raiders te behouden door met een eigen plan voor een nieuw stadion te komen. Bij de stemming van vandaag was een overweldigende meerderheid van de eigenaren voor een verhuizing van de Raiders naar Las Vegas. Volgens insiders stemden alleen de Miami Dolphins tegen de verhuizing.


De Raiders zijn het tweede profteam voor Las Vegas in korte tijd, want komend seizoen krijgt de stad ook al een NHL-team, als de Vegas Golden Knights als expansieteam aan de NHL worden toegevoegd.
Foto: Shutterstock

De outsiders voor de NBA-titel: #6 Utah Jazz

0

160706002218-rudy-gobert-gordon-hayward-atlanta-hawks-v-utah-jazz-home-t1
Vanaf het begin van het seizoen stonden de Golden State Warriors, San Antonio Spurs en Cleveland Cavaliers bij elkaar wedkantoor hoog op het lijstje als mogelijk winnaar van de NBA-titel. Naarmate het seizoen vordert vallen steeds meer teams af om kans te maken op deze titel, maar er blijft altijd een groep outsiders over die het de gevestigde orde lastig kan maken.
Volgens verschillende wedkantoren blijven er zes teams over die nog een kans maken. Het gaat hier om de Houston Rockets, Boston Celtics, Los Angeles Clippers, Toronto Raptors, Washington Wizards en de Utah Jazz. Vandaag gaat het over de Utah Jazz.
Salt Lake City
Als wij Nederlanders aan Salt Lake City denken, is vaak het eerste wat in ons opkomt de Olympische Winterspelen in 2002 of de verschillende schaatstoernooien daarom heen. Toch wordt er de afgelopen jaren ook zeer goed gebasketbald in de hoofdstad van de staat Utah. Na een desastreus seizoen in 2013-2014 werd het tijd verandering bij de Utah Jazz.
JAZZ
Upside
In 2014 maakte Quin Snyder zijn debuut als coach bij de Utah Jazz en sindsdien is er veel veranderd qua speelstijl en qua resultaten. Een goede verdediging is de basis geweest van het rijzende succes binnen het team. In het jaar dat Snyder het stokje overnam van zijn voorganger Tyrone Corbin maakte hij center Rudy Gobert belangrijk voor zijn team. Enes Kanter was de man die voor Gobert als center speelde gedurende het seizoen, maar de Fransman was in zijn minuten defensief belangrijker dan Kanter. Niet veel later zou Kanter dan ook naar Oklahoma City Thunder vertrekken. Samen met onder andere Derrick Favors vormde hij een defensief blok onder de basket en is het inmiddels uitgegroeid tot een van de best verdedigende teams in de League.
De fundering voor een goed resultaat is gelegd. Afgelopen zomer was het vooral belangrijk om offensief verbeteringen door te voeren. Gordon Hayward is een boegbeeld voor de club en als small forward weet hij vaak de punten en assists bij elkaar te sprokkelen voor de Jazz. Afgelopen zomer kwam George Hill over van de Indiana Pacers om daar kracht bij te zetten. Sinds zijn komst is de offense rating van de Utah Jazz gestegen naar 107,4 ten opzichte van 103,1 het jaar daarvoor. En hierbij is de defense rating amper veranderd.
Downside
Als je naar het team van de Utah Jazz kijkt, kan je niet echt een downside ontdekken met de mogelijkheden waarover ze beschikken. Er staat een heel goed team met een coach en een organisatie die een visie heeft op de toekomst. Daarnaast weet het ook regelmatig te winnen van de top van de competitie. Zo werd er al gewonnen van de San Antonio Spurs, Cleveland Cavaliers en onlangs nog van de Los Angeles Clippers. Echter zijn de NBA play-offs anders dan het reguliere seizoen. De grotere teams zijn net iets meer gefocust dan normaal en er komt ook enige druk kijken bij de play-offs aan het einde van het seizoen. Dat zal wellicht de valkuil worden voor dit Utah Jazz team, de onervarenheid in de NBA play-offs.
Daarnaast dienen de spelers wel fit te blijven. Zo kwamen George Hill en Alec Burks een tijd niet in actie door een blessure en ook waren er kleine pijntjes bij onder andere Derrick Favors. Net als menig andere teams kunnen de Jazz zich voorafgaand aan de play-offs geen blessures veroorloven.
Conclusie
De onervarenheid in de NBA play-offs kan mogelijk het struikelblok worden voor het team uit Salt Lake City. Vooral in de eerste ronde zullen de spanningen toenemen bij de talenten uit Utah. Mochten ze de zenuwen in de eerste ronde eraf spelen en doorgaan naar de tweede ronde dan kan het zomaar zijn dat de Utah Jazz voor een verrassing gaan zorgen in de strijd om de NBA-titel.

30-in-30: Boston Red Sox

1

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag:Boston Red Sox.

RED SOX

GOED.. MAAR NIET GOED GENOEG

Na een dramatisch 2015 moest 2016 het jaar van de revanche worden voor de Red Sox. Dat werd het niet helemaal. Tijdens het reguliere seizoen was er geen vuiltje aan de lucht in Massachusetts. The BoSox sloegen het ene na het andere punt over de thuisplaat en Xander Bogaerts en consorten wonnen 93 wedstrijden. De Red Sox scoorden maar liefst 101 punten meer dan elke andere ploeg in de MLB. Zo goed was Boston dus in 2016. Tijdens het reguliere seizoen dan. In oktober moest het echt gebeuren, maar toen troffen de Red Sox een tegenstander die wél op het juiste moment wist te pieken. In de ALDS rekenden de Cleveland Indians in drie wedstrijden af met de trotse Red Sox.

Het was natuurlijk ook het jaar van het afscheid. David Ortiz heeft zijn laatste wedstrijd gespeeld en Big Papi kan terugkijken op een meer dan uitstekende afscheidstournee. Op zijn oude dag joeg Ortiz de bal nog 38 keer het stadion uit en was in totaal goed voor 127 binnengeslagen punten. Aanvallend was er überhaupt helemaal niets aan te merken op de Red Sox. Naast Big Papi sloegen ook Mookie Betts en Hanley Ramirez meer dan dertig homeruns. Bogaerts kwam tot een hitting streak van maar liefst 26 wedstrijden.

PORCELLO, CY YOUNG

Op de heuvel liet Rick Porcello zien waarom de Red Sox hem in 2015 naar Boston haalden. De nu 28-jarige pitcher was bij vlagen fenomenaal en sloot het seizoen af met een ERA van 3.15 en de AL Cy Young Award. Aanwinst David Price kon daar niet aan tippen. Zijn seizoen was verre van dramatisch, maar op Fenway Park hadden ze waarschijnlijk toch net iets meer verwacht. Hij begon wat moeizaam aan zijn eerste jaar bij Boston, maar de tweede seizoenshelft mocht er zijn. Price won zeventien wedstrijden en noteerde uiteindelijk een ERA van 3.99. Na zijn eerste achttien starts was dat nog 4.64 en had hij een record van 8-6.

OFF-SEASON

Op de heuvel beschikt Boston vanaf dit seizoen over een driekoppig monster. Porcello en Price hebben gezelschap gekregen van Chris Sale. Het was niet niks wat de Red Sox opgaven voor de ace van Chicago White Sox, maar het geeft natuurlijk wel de ambitie van de club aan. Onder meer prospects Michael Kopech en Yoan Moncada verruilden de rode sokken voor de witte in de trade die Sale naar Boston bracht. De 27-jarige lefty was vorig jaar goed voor zeventien wins met een ERA van 3.34 en is al jaren één van de allerbeste pitchers in de American League.

Mitch Moreland is één van de spelers die het gat op moet vullen dat Ortiz heeft achtergelaten. De eerste honkman kwam als free agent over van de Texas Rangers. Moreland is niet de slagman die Big Papi was, maar kan de bal toch ook aardig raken getuige zijn 45 dingers in de laatste twee seizoenen. De aanwinst zal in defensief opzicht waarschijnlijk veelal op het eerste honk te vinden zijn. Hanley Ramirez zal vaak dienst doen als de aangewezen slagman.

PABLO SANDOVAL

Natuurlijk hobbelt Pablo Sandoval al langer rond in het clubhuis van de Red Sox, maar dat is tot nu toe geen succes gebleken. Panda kampte met nogal wat overgewicht en speelde vorig jaar vanwege een schouderblessure slechts een paar wedstrijden. De derde honkman was alle grappen en grollen over zijn postuur zat en heeft zich de laatste maanden uit de naad gewerkt en is behoorlijk wat kilo’s verloren. Zijn ploeggenoten wisten dan ook niet wat ze zagen toen Sandoval zich als een afgetrainde atleet meldde voor Spring Training. Deze nieuwe versie van Panda wil Red Sox Nation laten zien dat hij het vette contract, dat Boston hem in 2014 voorlegde, meer dan waard is.

ALLEEN HET BESTE IS GOED GENOEG IN 2017

Met het aantrekken van Chris Sale laat Boston nogmaals zien dat maar één ding telt: winst in de World Series. Natuurlijk moeten de Red Sox het doen zonder de slagkracht van Ortiz, maar dat moet door de jonge sterren, zoals onze eigen Xander Bogaerts, wel op te vangen zijn. Ook al omdat de pitching rotation van de Sox er natuurlijk op vooruit is gegaan. Dat laatste zal vooral van belang zijn in de play-offs, als de punten duurder en duurder worden. Het is natuurlijk afwachten hoe ernstig de blessure is van Price.
Aanvallend hoeven de Red Sox-fans zich voorlopig geen zorgen te maken. Mookie Betts en Dustin Pedroia zijn Boston trouw gebleven en behoorden vorig seizoen tot de beste slagmensen in de MLB. Xander Bogaerts viel in dat rijtje net buiten de top 15, maar de Nederlander is nog altijd maar 24 en zijn beste jaren liggen dus nog voor hem. Outfielder Jackie Bradley Jr. zette in 2016 met 26 een nieuw persoonlijk record wat betreft het aantal homeruns en ook hij is nog maar 26 lentes jong.
Knipsel
Bradley en Betts hebben in het outfield gezelschap gekregen van een derde ‘B’. Andrew Benintendi maakte vorig jaar defensief al veel indruk in de wedstrijden die hij speelde en de 22-jarige rookie mag zich nu voor het eerst echt gaan verheugen op een plek in de lineup.

– SportAmerika Prospect Watch: Boston Red Sox

Baseball Prospectus verwacht dit seizoen 87 overwinningen van de Red Sox en dat is misschien nog wel wat aan de lage kant. Met deze lineup en pitching rotation is Boston op voorhand één van de topfavorieten voor het winnen van de World Series.

Verwachte eindklassering: 1e (AL East)

Graphics: Jasper Roos

SportAmerika MLB Podcast: Just A Bit Outside #2

0


Nieuw logo, same podcast!


Het podcastdebuut van Just A Bit Outside en de positieve reacties erop (dank!) smaakten naar meer, dus bij dezen: aflevering 2 van SportAmerika’s MLB podcast.
SportAmerika-eindredacteur Justin Kevenaar en MLB-redacteuren Mike van Dijk, Lionel Stute en Jasper Roos openen deze aflevering met de belangrijkste MLB nieuwtjes van de laatste week (01:10 – 11:20). Wat weten we over de blessures bij Price en Gregorius? Hoe zit het met de contractverleningen van Tim Anderson, Jose Ramirez en Rougned Odor? Hoe onzeker is Jung Ho Kang’s toekomst?
Daarna duiken de heren nog één keer de WBC in en kijken ze wat de toekomst brengt voor Kingdomspelers zonder Major League-contract (11:25 – 18:45). Vervolgens legt de show ook elke American League-divisie onder een vergrootglas in de AL Preview (18:50 – 45:00).
Tot slot beantwoorden de hosts een aantal luisteraarsvragen uit de Mailbag (45:00 – 57:00).
[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/314599992″ params=”color=ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false” width=”100%” height=”166″ iframe=”true” /]
Heb je een Mailbag-vraag voor de hosts of wil je om een andere reden met ons in contact komen? Mail de show via justabitpodcast@gmail.com, tweet Justin (@JWKev), Jasper (@JasperrNL) of Mike (@MDijk90), of neem contact op met SportAmerika via Twitter (#JABOPod) of Facebook. Houd ook de Mailbag-oproepen op social media in de gaten (#JABOpod).
Aflevering offline meenemen? Klik de downloadknop in de player voor een MP3 of ga naar onze SoundCloudpagina.

Tot volgende week!


Just A Bit Outside is een podcastproject van SportAmerika en wordt geproduceerd door Justin Kevenaar en Jasper Roos.
Muziek:
Mark Blasco (PodcastThemes.com).