Home Blog Pagina 617

30-in-30: Texas Rangers

0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Texas Rangers.
RANGERS

2016: OPPERMACHTIG

Het seizoen 2016 verliep voor de Texas Rangers zoals vele seizoenen in recente jaren. Na een kleine machtsstrijd kwam het keurkorps van Jeff Banister aan de leiding in de AL West om die leidende positie niet meer af te staan. Dat men onderweg Prince Fielder kwijtraakte omdat de iron man noodgedwongen met pensioen moest was eigenlijk de enige smet. De comeback van Jurickson Profar en de snelle groei van Joey Gallo en Nomar Mazara maakte echter veel goed.

Dat de Rangers het uiteindelijk zo gemakkelijk hadden in de AL West en met negen games voorsprong de divisietitel pakten, was te danken aan de wedstrijdstrategie. De aanvallende filosofie van de Rangers (vierde in gescoorde runs in de MLB) hielp het team namelijk om ondanks de grote hoeveelheid runs tegen (tiende in de MLB) toch 95 wedstrijden winnend af te sluiten.

RUN DIFFERENTIAL

Na het regular season eindigden de Rangers op een run differential van +8, een opvallend laag totaal om een voorsprong van negen gewonnen wedstrijden mee te pakken. Zeker wanneer men zich bedenkt dat vier van de vijf andere divisiewinnaars boven de +100 eindigden en dat Seattle Mariners en Houston Astros op +61 en +23 in de AL West eindigden.
De grote winst zat hem in het winnen van wedstrijden waarin het verschil slechts een run was. Texas trok opvallend vaak aan het langste eind in deze fifty-fifty-wedstrijden. Een derde van het totaal aantal gewonnen duels van de Rangers in 2016 werd gewonnen met een verschil van slechts een extra man over de thuisplaat (36 keer). Acht keer kwamen de Rangers van een achterstand terug in de negende inning, een prestatie die sinds 1974 niet meer was voorgekomen. Dat zou zich dan ook wreken in de play-offs. Daarin waren de Toronto Blue Jays voor het tweede jaar op rij te sterk in de ALDS. Na de 3-0 sweep was het klaar voor de ploeg uit Arlington.

OUDE BEKENDEN

De Rangers hebben de afgelopen jaren de AL West gedomineerd, al was dat in 2016 vooral op papier. Het lijkt dus vooral zaak om de natuurlijke terugval die volgt op een bloeiperiode op te vangen. De go-to-move in Texas om moeilijke tijden op te vangen in recente jaren is het contracteren van Mike Napoli en 2017 is daarop geen uitzondering. De eerste honkman zal in 2017 zijn derde contractperiode bij de Rangers uitdienen. Napoli kende een sterk seizoen in Cleveland in 2016 met 34 homeruns en 101 RBI’s, beter dan hij ooit had gepresteerd in zijn elfjarige MLB-loopbaan. Van hem wordt echter vooral leiderschap in het clubhouse verwacht.

Naast Napoli trokken de Rangers de (bescheiden) portemonnee om Minor League-contracten uit te delen aan James Loney en Josh Hamilton. Twee mannen die na wat magere jaren op zoek zullen zijn naar eerherstel en het oppoetsen van de naam die ze ooit hadden. Loney viel in hert afgelopen seizoen ver terug. In 2016 produceerde hij in honderd wedstrijden voor de New York Mets niet meer dan een slashline van .265/.307/.397.
Voor Hamilton ligt de situatie anders. Aangezien de outfielder in het jaar 2016 geen enkele wedstrijd speelde en vooral aan het herstellen was van de zoveelste operatie aan de knie is alles wat hij meepakt winst voor de Rangers. Hamilton werd aan het begin van de afgelopen week dan ook voorlopig van het roster gesneden en naar het Minor League camp gestuurd. Daar zijn ook veteranen als Travis Snider, Will Middlebrooks en Wesley Wright vooralsnog te vinden. Waaruit geconcludeerd kan worden dat de jongeren de voorkeur gaan krijgen in Texas.

DE BLIJVERS

In grote lijnen zal de line-up van Texas gelijk zijn aan die van 2016. Dat betekent bijvoorbeeld dat er nog altijd een belangrijke rol voor Adrian Beltre en Rougned Odor zal zijn. Ook Jonathan Lucroy, die in maart met Team USA de WBC-titel pakte, zal nog altijd een belangrijke factor zijn. Wel zijn Mitch Moreland, Ian Desmond en Carlos Beltran verdwenen.
Daarnaast zullen de eerder genoemde jongelingen Mazara, Gallo en Profar de handschoen moeten oppakken. Mazara vloog uit de startblokken in zijn rookie-seizoen maar koelde in de tweede helft van het jaar af. Datzelfde kan gezegd worden over Profars comeback na veel blessureleed. Profar speelde in maart voor Team Kingdom of the Netherlands in het outfield dit was deels een gunst van Hensley Meulens aan Jeff Banister die ook graag met Profar in het outfield wil experimenteren.

PITCHING

De pitchers lieten in 2016 relatief veel runs toe voor een team dat 95 wedstrijden wist te winnen. Toch is er niet veel veranderd op dat gebied. Derek Holland en Colby Lewis verdwenen terwijl Tyson Ross, Dillon Gee en Andrew Cashner binnenkwamen na het ondertekenen van kortlopende contracten. Van dit drietal is de meeste hoop gevestigd op Ross. Hoewel hij nog altijd herstellende is van blessureleed waardoor hij vrijwel geheel 2016 miste waren zijn cijfers over 2014 en 2015 prima. In twee seizoenen van meer dan dertig starts elk verzamelde hij een 3.07 ERA, 1.23 WHIP en 2.63 K/BB.
Wanneer Ross hersteld is, dan zal hij zich moeten kunnen meten met de supersterren Cole Hamels en Yu Darvish. Wetende dat Darvish op jacht is naar het grote geld van een nieuw contract zal hem er veel aan gelegen zijn om ace Hamels op zijn minst bij te benen en het liefst te overvleugelen. Een speciaal oog zal gericht zijn op Sam Dyson, die als closer zichzelf zal willen onderscheiden. Ook Dyson kwam deze week terug in het Rangers-kamp als WBC-kampioen.
TexasPLU

MEER COMPETITIE

Of de Rangers in 2017 opnieuw zullen heersen in de AL West hangt meer van de concurrentie dan van de eigen kracht. Zowel in Houston als in Seattle heeft men niet stilgezeten. Bovendien heeft deze divisie in de Los Angeles Angels een eeuwige outsider die het zelden waarmaakt, maar toch nooit buitengesloten mag worden.
Het is goed mogelijk dat de Rangers het aantal runs tegen beter weten te beperken. Daar staat tegenover dat op dit moment niet ingeschat kan worden of Mike Napoli op 35-jarige leeftijd zichzelf nog eens kan overtreffen en weer meer dan dertig ballen over de hekken weet te jagen. Zoals ook moet blijken of Odor nog verder kan groeien of dat hij in 2016 zijn volle kracht al heeft laten zien.

Verwachte eindklassering: 2e (AL West)

Graphics: Jasper Roos
Foto: Wikimedia Commons

30-in-30: New York Mets

0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: New York Mets.
METS

NET TEKORT

Na een 2015 seizoen waarin de New York Mets bijna het hoogst haalbare haalde – er werd in de World Series pas verloren van de Kansas City Royals – was 2016 in dat opzicht een achteruitgang. De play-offs werden gehaald, maar in de wild-card wedstrijd was San Francisco met Madison Bumgarner te sterk.
Toch voelden het voor veel doorgewinterde Mets-fans niet zozeer als een forse teleurstelling. Tuurlijk, iedereen wil de World Series winnen, maar het feit dat de Washington Nationals in 2016 de NL East wonnen ten koste van de Mets kwam voor weinigen als een verbazing. De Nationals waren simpelweg sterker en getalenteerder, en in tegenstelling tot 2015 gaven ze het ditmaal niet uit handen.
Richting het einde van het jaar was het wel het gebrek aan fitheid in de pitching rotation die de ploeg opbrak. Matt Harvey verdween na een matig seizoen richting de DL, evenals Jacob DeGrom waardoor enkel Noah Syndergaard overbleef voor de play-offs. Willen de Mets in 2017 meedoen, dan zal een groot deel gericht zijn op het welzijn van Syndergaard, DeGrom, Harvey en Steven Matz.

RUSTIG OFF-SEASON

Waar het bij sommige teams – zoals de Seattle Mariners – amper bij te houden is wie er komen en gaan, was het bij de Mets opvallend rustig. Enkel James Loney (1B), Kelly Johnson (IF) en Alejandro De Aza (OF) vertrokken. Met uitzondering van Loney waren zij er vooral voor de breedte, terwijl juist Loney veel speeltijd kreeg vanwege de blessures van Lucas Duda.
Het vertrek van deze mannen zal dan ook vanuit de organisatie zelf opgevangen worden. Voor de ploeg op het veld zal het niet heel veel impact hebben. Wel verliezen de Mets met de 43-jarige Bartolo Colon een groot stuk aan ervaring in de pitching rotation, terwijl Logan Verrett ook niet terugkeert als ‘zesde man’.
Met Harvey, DeGrom, Syndergaard en Matz hopen de Mets echter de rotation rond te hebben. De pas 23-jarige Robert Gsellman (2.42 ERA in zeven starts) zit er als vijfde man erachter. Zelfs bij eventuele blessures, heeft New York Seth Lugo (2.67 ERA in 17 wedstrijden in ’16) achter de hand. Ook Zack Wheeler zou mogelijk dit seizoen terug kunnen komen van een blessure. Wheeler werd ooit gezien als één van de meest talentvolle werpers in de MLB, maar blessures zorgden ervoor dat hij voor het laatste in 2014 op het veld stond. Zijn comeback lijkt echter, als we de laatste berichten mogen geloven, aanstaande.

IDENTIEKE LINE-UP

Het gevolg is een line-up die vrijwel geheel overeenkomt met de line-up die we vorig jaar ook voor een groot deel van het seizoen zagen.
METS LINEUP
De enige opvallende afwezigen zijn de jonge Michael Conforto, die het jaar wederom in Triple-A lijkt te mogen beginnen. Ook derde honkman David Wright voorlopig niet terug lijkt te keren vanwege schouderproblemen.
Zijn plek zal ingenomen worden door Jose Reyes terwijl ook de welbekende Wilmer Flores geregeld een kans zal krijgen. Verder hebben de Mets zowel Cespedes als Jay Bruce weten te behouden. Veel van de RBI’s zullen door deze twee heren moeten worden binnengeknald.
De vraag is nu alleen of dit wel genoeg is om de Washington Nationals van de troon te stoten. De rest van de divisie lijkt ze nog niet in te gaan halen, zeker niet zolang de pitching van de Mets tot één van de sterkste in de MLB behoort. Of dit genoeg is voor de prijzen moet nog blijken, want hun rivaal uit D.C. heeft ook geen misselijke rotation.
Al met al lijkt het, net als de afgelopen twee seizoenen, een tweestrijd te worden tussen de Mets en Nationals. De Nationals beschikken aanvallend nét over iets meer kracht dan de Mets. De kans lijkt dus groot dat de Mets ook dit jaar weer genoegen moeten nemen met een eventuele plek in de wild-card.
Verwachte eindklassering: 2de (NL East)
Graphics: Jasper Roos

NFL Draft 2017 Preview – Interior Linemen

0

Op 29 april zal in Philadelphia de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2017 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje. In dit artikel de grootste mannen van de offense: de centers en guards
 Forrest Lamp
FORREST LAMP – WESTERN KENTUCKY

Er is discussie mogelijk, maar Forrest Lamp komt zeker in aanmerking om beste interior linemen in deze draft genoemd te worden. Bij Western Kentucky speelde Lamp zowel tackle als guard, maar door zijn compacte frame lijkt hij in de NFL vooral als guard geschikt te zijn.
Lamp staat bekend om goed voetenwerk en een prima techniek.
Puntjes van zorg zijn de relatief korte armen en een gebrek aan massa om effectief te zijn in de runninggame.
DAN FEENEY – INDIANA
Het scheelde niet veel of Feeney was in 2016 al naar de NFL gegaan. Dit is ongebruikelijk voor guards, maar het zegt veel over de fysieke capaciteiten van Feeney.
Hij is een echte “blue collar”speler. Feeney speelt intelligent en heeft bovendien lange, sterke armen waarmee hij tegenstanders op afstand kan controleren.
Wel bestaan er zorgen over de beperkte kracht in zijn benen en het pad-level waarmee hij speelt.
DION DAWKINS – TEMPLE
Hoewel Dawkins bij Temple vooral als tackle werd opgesteld, benadert hij de NFL-draft als guard. Hij werd er niet voor veroordeeld, maar in 2015 kwam Dawkins in de problemen rondom een vechtpartij in Philadelphia.
Op het veld heb je aan Dawkins een betrouwbare. Hij heeft enorm veel kracht in zijn core, waardoor hij vrijwel altijd de controle over de tegenstander behoudt. Dawkins speelde bij Temple zowel in zone- als gap blocking schemes, waarmee hij de ervaring heeft om onmiddelijk te starten bij NFL-teams.
Een zwak punt is het feit dat zijn armen soms iets te wijd uiteen staan bij de initiële punch. Hierdoor mist hij zijn tegenstanders met regelmaat, wat vaak leidt tot holding.
ETHAN POSIC – LSU
Posic (spreek uit po-sick) is de eerste center in dit rijtje, hoewel hij ook als tackle en guard uit de voeten kan.
Posic is een mobiele lineman die effectief is op het tweede level en bovendien zeer bruikbaar in de screen-game.
Wel is hij eigenlijk iets te lang voor een center. Met name nose tackles in een 3-4 verdediging kruipen regelmatig onder zijn pads, waardoor Posic naar achteren wordt gedreven en de pocket in duigen valt (zie onderstaand filmpje).
https://www.youtube.com/watch?v=jD2njrghysE
PAT ELFLEIN – OHIO STATE
Elflein is ook een center. Bij Ohio State staat hij vooral bekend om zijn niet aflatende werklust en leiderschap, kwaliteiten die men graag ziet in een center.
Elflein heeft de snelheid om te pullen en doordat hij een achtergrond heeft in worstelen is hij bijzonder sterk in het gebruik van zijn handen.
Nadeel is zijn gebrekkige voetenwerk en het feit dat zijn armen soms wat laat in positie zijn.

NFL Update: Saints halen Manti Te'o, Johnny Manziel volgt?

0

Manziel
Na de officiële Free Agency-periode blijft de NFL-carroussel volop draaien. We zetten de belangrijkste transfers, trades en thuisblijvers van de afgelopen dagen op een rij.
Mark Sanchez verhuist naar de Chicago Bears. Na vijf seizoen bij de New York Jets, twee seizoenen bij de Philadelphia Eagles en een jaar bij de Dallas Cowboys mag de 30-jarige quarterback zijn geluk gaan beproeven in ‘The Windy City’. Na het vertrek van Jay Cutler bleven er enkel jonkies over in de quarterback room en de Bears halen met Sanchez wel ervaring binnen. Maar of ‘Sanchize’ de startende spelverdeler gaat zijn, lijkt twijfelachtig.
De hype rondom zijn persoon heeft Johnny Manziel op het veld nooit kunnen waarmaken. Drusgproblemen, aanhoudingen en rehabilitatie zorgden ervoor dat de 24-jarige quarterback meer bekendheid verwierf naast dan op de gridiron. Maar de free agent heeft de interesse gewekt van de New Orleans Saints-hoofdcoach Sean Payton. Met behulp van Payton zou de nog altijd geschorste Manziel een opvolger van Drew Brees kunnen worden in de toekomst.
Kiko Alonso gaat nergens naartoe. De 26-jarige linebacker heeft voor drie jaar bijgetekend bij de Miami Dolphins, waardoor hij tot 2020 onder contract staat in Florida. De verlenging heeft een waarde van 25 miljoen dollar, waarvan 18,5 miljoen dollar gegarandeerd is. Alonso is van grote waarde voor de Dolphins; vorig jaar was hij goed voor 115 tackles, twee intercepties en vier passes defended.
Na vier seizoenen gespeeld te hebben voor de San Diego Charges verkast Manti Te’o van de westkust richting het zuidoosten van de Verenigde Staten. De 26-jarige linebacker zette zijn krabbel onder een tweejarig contact bij de New Orleans Saints. Te’o werd de afgelopen jaren geveld door blessures, wat zijn vertrek uit San Diego mogelijk heeft beïnvloed. Bij de Saints moet Te’o de defense versterken, een verdediging die het het afgelopen seizoen zwaar te verduren had.
Foto: Getty Images (archief)

30-in-30: Baltimore Orioles

0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams, in dertig dagen, met vandaag: Baltimore Orioles.
ORIOLES

FINISH VAN 2016

Het was een van de meest besproken momenten uit de play-offs van 2016. In een situatie die er volgens velen om vroeg, werd Zach Britton (één van de beste closers vorig seizoen) in de bullpen gehouden. Het gebeurde allemaal in de AL Wild Card Game waar de Baltimore Orioles tegenover de Toronto Blue Jays stonden. De wedstrijd in Toronto was aangekomen op extra innings. Met een 2-2 stand en twee honken bezet in de 11de inning, besloot manager Buck Showalter om Ubaldo Jiménez het op te laten nemen tegen Edwin Encarnacion. Jiménez had daarvoor twee honkslagen opgegeven en Zach Britton was beschikbaar. Encarnacion sloeg de Jays vervolgens met een 3-run homerun naar de volgende ronde. Showalter kreeg flink veel kritiek van de media over zijn keuze en er werd volop gespeculeerd over uiteenlopende what if scenario’s.
In 2016 hadden de O’s zich gekwalificeerd voor de AL Wild Card Game door met een 89-73 record als tweede te eindigen in de AL East. Voor Showalter, als manager in Baltimore goed voor 547 wins en 482 losses, alweer het vijfde opeenvolgende seizoen dat hij de Orioles liet eindigen zonder negatieve balans. De Flying Showalters zijn daarmee bezig aan een goede reeks die zij komend seizoen ongetwijfeld willen doorzetten.

HOMEGROWN

Sinds het aantreden van Showalter in 2010 zijn diverse talentvolle spelers doorgebroken op het hoogste niveau van de organisatie. Manny Machado (vorig seizoen 6.7 WAR, hoogste van de O’s), Zach Britton en Kingdom of the Netherlands-speler Jonathan Schoop (vorig seizoen goed voor een career high 25 homeruns in de majors, met 82 RBIs en een .267/.298/.454 slash line) zijn hier voorbeelden van. Tel bij deze eigen talenten wat vaste krachten op zoals Adam Jones, Chris Davis en J.J. Hardy en je begrijpt dat dit team in de afgelopen jaren serieus meedoet in de AL East. Ondanks dat het grote collectieve succes nog uitblijft, hebben de verschillende Orioles in de afgelopen seizoenen al wel individuele prijzen gepakt in de vorm Golden Gloves, Silver Slugger Awards en All-Star selections.
Wat er momenteel aan talent aan zit te komen in Baltimore, is te lezen in de Sport Amerika Prospect Watch.

Manny Machado
Manny Machado

Matt Wieters is ook zo’n talent die is voortgekomen uit het opleidingssysteem van de O’s, maar zijn contract liep na vorig seizoen af. Wieters heeft besloten in de omgeving te blijven en te tekenen voor de lokale rivaal: Washington Nationals. Daarmee ontstond er wel vacature voor de catcher positie en een gat in de line-up van de Orioles. Caleb Joseph was reeds in huis, maar GM Dan Duquette heeft aanvullend free agent Welington Castillo gecontracteerd.

SLAGKRACHT GENOEG

In aanvulling op de eigen talenten zijn er in de afgelopen jaren een aantal belangrijke spelers bijgekomen. Twee grote power bats zijn Chris Davis en Mark Trumbo. Davis komt sinds 2011 uit voor Baltimore en heeft sindsdien 199 homeruns geslagen. 38 van de 199 sloeg hij vorig seizoen met een slash line van .221/.332/.459. Trumbo kwam in aanloop naar vorig seizoen via een trade over van de Seattle Mariners. Met 47 homeruns in 2016 was Trumbo de leider in die categorie van de MLB en won hij de AL Silver Slugger Award op zijn positie. Het was dan ook niet vreemd dat GM Duquette in the offseason het contract van de in Anaheim geboren speler met drie jaar verlengde. De Orioles hebben daarmee wederom een sterke line-up. Wat wel opvalt aan de offensieve statistieken van het vorige seizoen, is het totaal aan gestolen honken: 19.

Mark Trumbo
Mark Trumbo

PITCHING SLEUTEL TOT SUCCES

Qua starting pitching is er in Baltimore ruimte voor verbetering. De starting pitching staff scoorde in zijn geheel in de categorieën ERA, walks per 9, strikeouts per 9, hits per 9 en homeruns per 9 onder de MLB-mediaan. Vorig seizoen behaalden Chris Tillman en Dylan Bundy als enige twee starting pitchers double digit wins, met respectievelijk 16 en 10.
Hoewel naast Tillman en Bundy ook Kevin Gausman (9-12, met 3.61 ERA, 1.28 WHIP en 174 K’s) vorig seizoen zeker de nodige potentie liet zien, is het toch zoeken naar pitchers die de huidige rotatie kunnen verbeteren. Een voorbeeld van zo’n poging voor een upgrade is Wade Miley, die halverwege vorig seizoen via een trade werd binnengehaald. Daar is het echter wel bij gebleven en het is dan ook te hopen dat de reeds aanwezige pitchers dit seizoen beter presteren. De resultaten van Kevin Gausman in Spring Training zijn wat dat betreft hoopgevend. De verwachting is overigens dat Chris Tillman door een blessure Opening Day niet gaat halen.


De relievers presteren gelukkig beter (3de ERA in de MLB) en de grote man is closer Zach Britton. Hij kende een ongekend 2016, waarin hij 47 saves uit 47 kansen verzilverde met een 0.54 ERA, 0.84 WHIP en 74 strikeouts in 67 innings. Britton zijn prestaties bleven niet onopgemerkt.  De Californiër eindigde op de 4de plaats voor de CY Young.
BOlineup

2017

Na het teleurstellende einde van vorig seizoen is het team uit Baltimore gebrand om dit seizoen weer te gaan voor het hoogste haalbare. De Orioles hebben een sterke line-up en goede core waarmee ze zeker kans maken om de play-offs te halen. In de AL East krijgen de O’s echter flinke concurrentie. Een stabiele starting rotation die beter weet te presteren dan in 2016 is daarom noodzakelijk om echt voor de divisietitel te gaan. Spelen in oktober ligt binnen handbereik, maar dan waarschijnlijk wel via de AL Wild Card Game.

Verwachte eindklassering: 3e (AL East)

Graphics: Jasper Roos
Foto’s: Wikimedia Commons

NFL Season in Review – #5 Dallas Cowboys

0

Na een teleurstellend 2015, en een blessure van Tony Romo in de voorbereiding, rekende niemand erop dat de Dallas Cowboys in 2016 een rol van betekenis speelde. Maar Dak Prescott bleek een schot in de roos, en wat volgde was een fantastisch seizoen dat net iets te vroeg eindigde.

COWBOYS SEASON REVIEW
Wat ging er goed?
In feite werd de slag voor het succes van het Cowboys-seizoen geslagen in de NFL Draft. Met het toevoegen van Ezekiel Elliott (eerste ronde) en quarterback Dak Prescott (vierde ronde) bleek Dallas ineens te beschikken over één van de meest effectieve rookie-combos aller tijden. Daarnaast bleek de offensive line intact, was linebacker Sean Lee het gehele jaar fit, en daarmee konden ze ineens een gooi doen naar een Super Bowl.
Wat ging er fout?
Eigenlijk ging er in 2016 niet heel veel fout, getuige het 13-3 record. Tot in de play-offs liep alles op rolletjes, tot het moment dat met name de defensie niet opgewassen bleek tegen een ontketende Aaron Rodgers. Ondanks een comeback poging van Prescott, gingen de Cowboys wederom zonder play-off overwinning ten onder. De vraag is of een defensie met wat extra wapens wel het verschil had kunnen maken tegen de Green Bay Packers.
MVP
Gezien de importantie van de positie, en het feit dat hij het gat moest invullen wat Tony Romo had achter gelaten, kan je hier niemand anders dan Dak Prescott kiezen. Met 3,667 passing yards, 23 touchdowns en slechts vier interceptions was ‘Dak’ één van de meest efficiënte quarterbacks in de NFL. Iets wat met name voor een rookie quarterback zeer indrukwekkend is. En dan te bedenken dat de Cowboys naar verluidt in de NFL Draft achtereenvolgens Paxton Lynch en Connor Cook wilde kiezen voordat ze bij hun derde keuze uitkwamen in Prescott.
Rookie of the Year
Omdat Prescott al de MVP-trofee krijgt, mag Ezekiel Elliott deze titel overhandigd krijgen. De 21-jarige rookie kwam met immense verwachtingen richting Dallas, en wist ze allemaal stuk voor stuk waar te maken. Hij eindigde het seizoen met de meeste rushing yards in de NFL (1,631) en was ook nog eens derde in rushing touchdowns (15), en daarmee was hij de perfecte ondersteuning voor zijn mede-rookie: Dak Prescott.
Verrassing van het jaar
Buiten het feit om dat de prestaties van Prescott en Elliott als een grote verrassing kwamen, was het ook het jaar waarin Cole Beasley zich manifesteerde als één van de beste slot receivers in de NFL. Hij eindigde in Dallas met de meeste receiving yards (833), meeste receptions (75) en op Dez Bryant na ook met de meeste receiving touchdowns (5). Voor Beasley, die zijn vijfde seizoen in ging, waren het ook allemaal persoonlijke records.
Teleurstelling van het jaar
De grootste teleurstelling was iemand die amper op het veld stond: Randy Gregory. De 24-jarige pass rusher werd in 2015, ondanks dat er veel geruchten waren over een mogelijke schorsing die hij direct zou ontvangen, in de tweede ronde gekozen omdat de Cowboys nu eenmaal dringend hulp nodig hadden wat betreft de pass rush. Maar we zijn een jaar verder, en inmiddels zit Gregory in de derde maand van een schorsing die hem nog negen maanden lang aan de kant zal houden. De Cowboys blijven hem steunen, maar feit blijft dat Gregory na twee jaar slechts twee NFL-wedstrijden heeft kunnen spelen.
Offseason takenlijst
Met Prescott, Elliott, de aanwezige receivers en een sterke offensive line lijkt dat deel vooralsnog een punt van kracht voor de Cowboys. Er zal enkel gekeken moeten worden hoe ze het vertrek van guard Ronald Leary en offensive tackle Doug Free oplossen. De jonge La’El Collins zal één van deze plekken overnemen, maar dan blijft er nog steeds eentje over. Verder zal de focus op de defensie gelegd worden, zowel in de defensive line als in de secondary is versterking nodig om echt de allerbeste te worden in de NFC. Er zijn al wel wat veteranen binnengehaald in DE Damontre Moore, DT Stephen Paea en CB Nolan Carroll, maar alleen dat lijkt niet genoeg…

NBA Update: 35e triple-double voor Westbrook, vroege lead voor Nugs

0

Golden State Warriors v Oklahoma City Thunder
Triple-double voor Russ in W
Pogostick Russell Westbrook registreerde op woensdagavond zijn 35e triple-double van het seizoen tegen de jonge 76ers — en hij deed het in amper 27 minuten. De guard liet 18 punten (6-voor-6 van de vloer, 6-voor-6 van de vrije worplijn), 14 assists en 11 rebounds optekenen. Big man Enes Kanter was ook nagenoeg perfect met 24 punten (8-voor-9) en 11 rebounds. Victor Oladipo scoorde 18 punten voor Oklahoma City (41-30).  OKC begon de tweede helft met een 14-2 run en bezegelde daarmee nagenoeg de wedstrijd.

Philadelphia werd aangevoerd door Nik  Stauskas, die vanop de bank kwam om 20 punten te scoren. Shawn Long had 13, Dario Saric en Robert Covington scoorden elk 12.
Nuggets beheersen wedstrijd tegen Cavs
Iedereen weet intussen dat Nikola Jokic kan passen, maar op woensdag toonde de big man dat hij ook rond de basket werk kan verzetten. Jokic liet 16 punten optekenen — waaronder een power move op LeBron James die de W bezegelde voor Denver. Hij had ook 10 rebounds in de 126-113 overwinning op de Cavaliers. Gary Harris scoorde 21 punten en Will Barton had er 2. De Nuggets scoorden een belangrijke win na twee nipte nederlage ntegen Houston die hun 8e positie in de Western Conference bijzonder hachelijk maakte.

Kyrie Irving voerde Cleveland aan met 33 punten, James had 18 en point guard Deron Williams droeg 19 bij vanop de bank.
Season-high voor Mirotic
Zelfs zonder hun twee beste big men, slaagden de Bulls erin om de Detroit Pistons te verslagen — al moesten ze daarvoor overschakelen op shooting. Nikola Mirotic gaf het ritme aan met een season-high 28 punten. Chicago als team converteerde 58,8 procent van hun pogingen. De 117-95 W betekent meteen dat de Bulls als team nog kunnen hopen op een plekje in de playoffs. Met hun 34-38 record staan ze 1,5 games achte rop de Miami Heat (35-36) in de Eastern Conference.

Tobias Harris en Marcus Morris hadden elk 14 punten voor de Pistons.
Uitslagen
Charlotte Hornets (32-39) v. Orlando Magic (26-46) 109-102
Indiana Pacers (36-35) v. Boston Celtics (46-26) 100-109
Detroit Pistons (34-38) v. Chicago Bulls (34-38) 95-117
Philadelphia 76ers (26-45) v. Oklahoma City Thunder (41-30) 97-122
Atlanta Hawks (37-34) v. Washington Wizards (43-28) 100-104
Cleveland Cavaliers (46-24) v. Denver Nuggets (34-37) 113-126
Milwaukee Bucks (36-35) v. Sacramento Kings (27-44) 116-98
New York Knicks (27-44) v. Utah Jazz (44-28) 101-108

WBC: Team USA grijpt titel

0

Team USA
Team USA is de nieuwe WBC-kampioen. In de finale werd Puerto Rico met 8-0 verslagen. Voor USA is het de eerste titel. Voor Puerto Rico was het de tweede maal op rij dat het de finale verloor.


Met Marcus Stroman voor de Verenigde Staten op de heuvel en Seth Lugo voor Puerto Rico begon de wedstrijd voorzichtig. Puerto Rico had tot aan de finale zeven wedstrijden op rij gewonnen terwijl de Amerikanen al tweemaal tegen een nederlaag waren opgelopen, onder andere tegen Puerto Rico. De eerste twee innings kenden dan ook nauwelijks gevaar, buiten een double van Christian Yelich. De finale leek dan ook in een echt pitchersduel te ontaarden.

Kinsler

In de derde inning werd de wedstrijd echter opengebroken. Eerst was het raak voor catcher Jonathan Lucroy (die de plek van Buster Posey weer had overgenomen) met een honkslag. Direct daarop volgde een homerun van Ian Kinsler, 2-0. Marcus Stroman ontwikkelde zich ondertussen meer en meer tot de man van de avond en gaf de Puerto Ricaanse slagploeg nauwelijks kans.


In de vijfde inning was het opnieuw Kinsler die de boel aan de gang bracht, ditmaal met een honkslag. Na vier wijd voor Adam Jones kwam Yelich aan slag. Met een krachtige line drive single kon hij Kinsler binnen brengen voor 3-0. Diezelfde Yelich kon even later op een honkslag van Andrew McCutchen zelfs de 4-0 op het scorebord brengen. De Amerikanen gingen ondertussen meer en meer geloven in de eindzege.

Korte metten

In de zesde inning keerde de hoop voor Puerto Rico even terug. Jose Berrios kwam Joe Jimenez aflossen op de heuvel en noteerde direct drie strike outs. Dit leek de kans te gaan worden om terug in de wedstrijd te keren. Marcus Stroman bleek echter ongenaakbaar. Negen pitches en drie groundouts later was de inning alweer om. Stroman had nog altijd geen hit tegen gekregen.
In de zevende inning viel de wedstrijd definitief in het slot. Hoewel Jones door een groundout en Yelich door een strikeout twee snelle nullen opleverden, kregen de Amerikanen toch de honken vol. Een honkslag van Nolan Arenado, de geraakte Eric Hosmer en vier wijd voor McCutchen betekende groot gevaar voor Puerto Rico. Dat kwam dan ook direct tot uiting bij een honkslag van Brandon Crawford. Arenado en Hosmer scoorden, 6-0. Een honkslag van Giancarlo Stanton bracht ook McCutchen nog binnen, 7-0.
De enige vraag die nog overbleef was hoever Marcus Stroman zijn no-hitter ging brengen. Hij had op dat moment zes innings achter de rug en was nog ruim onder de pitchcount van 95. Toch bleek de zevende inning zijn Waterloo. Angel Pagan wist op de vijfde pitch die hij kreeg eindelijk de stilte te doorbreken. Die tweehonkslag luidde ook direct het einde van de avond in voor Stroman, die werd afgelost door Sam Dyson.


In de achtste inning betekende drie honkslagen op rij van opnieuw Arenado, Hosmer en McCutchen dat Arenado de eindstand op het scorebord kon brengen, 8-0. In de negende inning kon geen gevaar meer worden gesticht en Team USA, dat zijn eerste finale speelde, pakte de titel. Opvallend is daarbij dat de Amerikanen het toernooi na acht wedstrijden met 6-2 eindigen terwijl Puerto Rico op 7-1 eindigt.
De beker werd uitgereikt voor de ogen van ruim 51.000 uitzinnige fans. Daarmee kwam de World Baseball Classic 2017 ten einde en kan de blik worden gericht op 2021. In de persconferentie voorafgaand aan de finale gaf MLB commissioner Rob Manfred al aan druk bezig te zijn met het volgende toernooi en daarbij ook rekening houdt met de Olympische Spelen van 2020 in Tokio.


Wladimir Balentien werd opgenomen in het All WBC Team.


Foto: Kelvin Kuo-USA TODAY Sports

Didi Gregorius mist start seizoen voor Yankees

0

Didi Gregorius
Didi Gregorius speelt niet op Opening Day (2 april) voor de New York Yankees vanwege een schouderblessure. De 26-jarige shortstop liep de blessure op tijdens de 2017 World Baseball Classic als speler van Team Kingdom of the Netherlands.
De smaakmaker van Nederland werd vlak voor de halve finale tegen Puerto Rico (4-3 verlies na 11 innings) geschrapt van de lineup. Yankees GM Brian Cashman verwacht dat Gregorius zo’n zes weken aan de kant zit.

POWER

Een domper voor Gregorius die sterk speelde voor Nederland in de World Baseball Classic. In zijn rol als aangewezen slagman was hij goed voor een .348/.385/.652 slashline, 4 doubles, 1 homerun en 8 binnengeslagen punten in 6 wedstrijden.

Dat Gregorius power heeft liet hij afgelopen seizoen ook zien voor de Yankees. Een .276 slaggemiddelde gecombineerd met 20 homeruns, 68 gescoorde runs en 70 RBI’s (persoonlijke records). Alleen rookie-sensatie Gary Sanchez had van alle spelers in het team met 3.2 een hoger fWAR dan Gregorius (2.7 fWAR).

Wie vervangt Gregorius?

Het is nog niet duidelijk wie Gregorius gaat vervangen op de shortstop-positie in de lineup. Volgens Pinstripe Alley (blog over de Yankees) moet je rekening houden met namen als Ronald Torreyes, Rob Refsnyder en Ruben Tejada.
Zelfs tweede honkman Starlin Castro is een optie als defecto shortstop. Gleyber Torres klinkt sexy, maar het 20-jarige toptalent uit Venezuela heeft nog geen wedstrijd gespeeld in Triple-A, laat staan Double-A.
Neemt niet weg dat de toekomst van Torres er goed uit ziet. Zo schrijft MLB-redacteur Jasper Roos in de Prospect Watch van de New York Yankees:

Gleyber Torres is een naam om te onthouden. Zijn geweldige optreden in de AFL heeft hem een plek in Double-A Trenton gegarandeerd. In dat loaded team zal Torres extra goed uit de verf komen. Kijk er niet gek van op als hij voor zijn 22e in de Majors te bewonderen is, in een jong, dynamisch, zelfopgeleid Yankees-team.

Gregorius zal waarschijnlijk in de maand mei terugkeren in de lineup van de Yankees. Blijf ook komend MLB-seizoen op de hoogte van de verrichtingen van mannen als Gregorius, Xander Bogaerts, Kenley Jansen, Andrelton Simmons, Jonathan Schoop en Jurickson Profar in de wekelijkse rubriek Dutch Report.
Knipsel
Foto: Brad Penner-USA TODAY Sports

30-in-30: St. Louis Cardinals

0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: St. Louis Cardinals.
CARDS

AFGRIJZEN

2016 was geen fijn jaar voor Cards-fans. Zo stonden de St.Louis Cardinals voor het eerst in jaren geen dag bovenaan de eigen divisie. Vervolgens misten ze op de laatste dag van het seizoen ook nog eens de laatste wild-card en werd er dus geen post-season baseball gespeeld. Tot overmaat van ramp werd de grote rivaal, die meer dan honderd jaar onder de duim was gehouden, ook nog eens World Series-kampioen.
Het jaar was dan ook van begin tot einde er één om snel te vergeten. Eind april stonden de mannen uit Missouri al zes games achter op de Chicago Cubs en dat gat werd daarna eigenlijk nooit meer kleiner. Dat 2016 maar snel ten einde moest komen, daar waren de Cards het allemaal wel over eens. Om daar zeker van te zijn eindigde de ploeg het seizoen dan ook (met de laatste wild card in zicht) met twee nederlagen tegen de Cubs en twee nederlagen tegen de laagvliegers van de Cincinnati Reds. En dus was voor het eerst in vele jaren september de laatste maand van het jaar waarin gehonkbald werd in St. Louis.
Dat de Cards geen echte vuist konden maken blijkt ook wel uit het gebrek aan winning streaks. De langste aaneengesloten reeks winstpotten was niet langer dan vijf wedstrijden. Vooral in eigen huis ging het niet lekker. Slechts 38 van de 81 thuiswedstrijden werden over de streep getrokken in 2016.

DEXTER FOWLER

In 2016 raakten de Cards nog een aantal sterkhouders kwijt aan de Cubs, maar in 2017 zijn de rollen omgekeerd. Dexter Fowler is namelijk de belangrijkste aanwinst van de afgelopen maanden. Aan de centerfielder hing weliswaar een flink prijskaartje van 82,5 miljoen dollar, maar daar krijgen de Cards dan ook wel wat voor terug. Een zeer sterke lead-off hitter bijvoorbeeld. Die aardig bedreven is in het honklopen. Een speler die bovendien ook nog eens voor het eerst all-star werd in 2016.

Dexter Fowler in zijn Cubs-tijd, foto: Flickr
Dexter Fowler in zijn Cubs-tijd (Flickr)

Bovendien is Fowler een flinke upgrade voor het outfield. Het is immers daar waar de problemen in 2016 het meest duidelijk naar voren kwamen. Met Randal Grichuk links van hem en Stephen Piscotty aan zijn rechterzijde moeten de Cardinals de zaken weer op orde zien te krijgen. Zo kan al flinke winst geboekt worden ten opzichte van het afgelopen jaar. Al is daarmee het gat naar de Cubs nog niet gedicht.

DRUK OP DIAZ

Hoewel de Cards veel dingen niet goed deden in 2016, was één ding wel op orde: het slaan van homeruns. Met 225 rake klappen voerden de Cards de NL aan. Dat zou men in 2017 graag opnieuw zo zien. Er is alleen een klein probleem. Met het vertrek van Matt Holliday, Brandon Moss en Jeremy Hazelbaker is bijna de helft van die rake klappen vertrokken uit St. Louis.
Omdat met Dexter Fowler van alles is binnen gehaald behalve een garantie op homeruns, komt veel druk te liggen op de schouders van Aldemys Diaz. De jongeling beleefde in 2016 zijn doorbraak en moet dit jaar direct al zijn ploeg op sleeptouw zien te nemen. De enige steun die hij daarbij mag verwachten is die van Matt Carpenter, die in 2016 21 homers voor zijn rekening nam.

PITCHING

Op de heuvel viel nog voor het seizoen begonnen was al een flinke tegenvaller te noteren. Na de dramatische terugval van vrijwel de gehele pitching rotation in 2016 ten opzichte van 2015 was voor dit seizoen veel gericht op topprospect Alex Reyes. De nummer 1 op de SportAmerika Prospect Watch liep echter tegen een kwaal waar elke pitcher vroeg of laat tegenaan loopt op, een elleboogblessure met Tommy John Surgery als gevolg.
Daardoor is de nadruk toch weer opnieuw op de ervaren armen van de Cardinals komen te liggen. Met Carlos Martinez, Lance Lynn, Adam Wainwright en Mike Leake lijken vier van de vijf plaatsen in de rotation inmiddels wel vast te liggen. De vijfde plek lijkt door manager Mike Matheny aan Michael Wacha te worden gegund.
Hoewel Reyes het seizoen 2017 gaat missen is er toch iets om naar uit te kijken op de heuvel bij de Cards. De nummer 2 als het gaat om meest getalenteerde jonge mannen in het farm-systeem van de Cards is Luke Weaver. Ook deze rechtshandige werper lijkt klaar te zijn om voor de leeuwen gegooid te worden. Gedurende het seizoen zal zijn rol dan ook weleens flink groter kunnen worden.
CardsPLU

CONCLUSIE

2016 was een afwijkend jaar voor de St. Louis Cardinals en niets wijst erop dat 2017 opnieuw uit de toon zal vallen. Een gat van 17,5 wedstrijden naar de grote concurrent is echter wel erg groot om in één keer te dichten. Zelfs wanneer juist van die concurrent een sleutelspeler is overgenomen.
Zowel voor de pitching als voor de offense geldt dat het ‘beste geval’ en ‘het slechtste geval’ vrij ver uit elkaar liggen. Klikt alles, dan doen de Cards mee om de play-off plekken. Begint het seizoen echter net zo dramatisch als 2016, dan kan het best weleens een tijdje gaan duren voor het gaat draaien.

VERWACHTE EINDKLASSERING: 3E (NL CENTRAL)

Graphicds: Jasper Roos