Home Blog Pagina 597

Cubs halen Quintana; Eloy Jimenez naar White Sox

Jasper Roos
-
0


De Chicago Cubs hebben zich per direct versterkt met White Sox-werper Jose Quintana. De North Siders nemen de linkshandige Colombiaanse werper van hun stadgenoot over in ruil voor een indrukwekkend pakket aan Minor Leaguers. Top prospects Eloy Jimenez en Dylan Cease, plus Matt Rose en Bryant Flete maken de overstap naar de andere kant van de stad.
Het is de vijftiende keer in de geschiedenis dat beide organisaties een deal sluiten en de eerste crosstown trade sinds de Cubs in 2006 werper Neal Cotts binnenhaalden in ruil voor David Aardsma en Carlos Vasquez. Met de move proberen de Cubs hun dramatische seizoen om te keren. De White Sox versterken hun toch al indrukwekkende farm, die nu uitpuilt met talent en tot de absolute top behoort.

Kickstart the Cubs

Na het verrassend zwakke eerste gedeelte van het seizoen, moesten de Cubs iets doen om het tij te keren. President of Baseball Operations Theo Epstein was vorige week duidelijk, toen hij op de radio in Chicago de schuld op zich nam voor het slecht presterende team. Begin juli was Epstein nog duidelijk: trades waren niet nodig, het team moest zichzelf van binnenuit repareren. Nu 5.0 winstpartijen achter de Milwaukee Brewers, besloot de wonder-GM toch aan de noodhendel te trekken.

Theo Epstein (Getty Images)

Met Jose Quintana hopen de Cubs een hernieuwde stap richting de playoffs te zetten. Theo kennende is dit echter niet de laatste move die hij maakt. Een rotation waarin John Lackey, Jake Arrieta en Jon Lester onderpresteren en Kyle Hendricks geblesseerd is, kan een solide nummer-2-werper als Quintana goed gebruiken.

Einde aan het wachten

Voor Jose Quintana en White Sox fans maakt de trade een einde aan de al maanden durende verhalen omtrent de 28-jarige Colombiaan. Sinds de Southsiders in december Chris Sale en Adam Eaton verkochten en de rebuild begon, gonsde het tenslotte van de geruchten rondom Quintana.
De lefty, vorig seizoen een All-Star en tiende in de Cy Young Award-voting, bleek ineens een populaire naam onder Major League GM’s. Zo werd hij in Spring Training veelvuldig gekoppeld aan de Houston Astros. De laatste week waren het vooral de Milwaukee Brewers, Atlanta Braves en Colorado Rockies die in de markt zouden zijn voor de diensten van de betrouwbare pitcher.

Quintana in Spring Training 2017 (Twitter)

Voorafgaand aan het seizoen werd er echter geen overeenstemming over een vertrek van Q bereikt. De Colombiaan domineerde Team USA namens Colombia in de WBC en startte het seizoen met de rebuildende White Sox. Hij had het de eerste twee maanden zwaar, maar rechtte het schip in juni. In 30 innings kreeg hij in die maand slechts 6 runs tegen en gooide hij 30 strikeouts. Hiermee rechtvaardigde hij het prijskaartje dat White Sox GM Rick Hahn voor het seizoen aan zijn populaire lefty had gehangen: ten minste twee top prospects en niet minder.

Contract

Eén van de redenen waarom Quintana zo waardevol is, naast elk seizoen 200 innings pitchen met een ERA tussen de 2.50 en 3.50, is zijn contract. In 2015 tekende de werper een teamvriendelijke deal die hem zo’n $50 miljoen over 5 seizoen zou opleveren. Dit seizoen verdient hij $7 miljoen, in 2018 $8.850 miljoen en zowel in 2019 als in 2020 $10.5 miljoen. Daarmee is Quintana één van de goedkoopste en betere beschikbare werpers in de Majors op dit moment.

Prospects

In ruil voor Quintana ontvangen de White Sox de nummers 1 en 2 uit het Cubs-systeem in Jimenez en Cease. Met die twee namen beschikken de White Sox nu over een ijzersterke jeugdopleiding Rose en Flete zijn minder bekende namen.

Eloy Jimenez

Jimenez, de nummer 1 international signing uit hetzelfde jaar dat de Cubs Kris Bryant draftten, wordt algemeen beschouwd als één van de beste prospects in Minor League Baseball. De Dominicaanse outfielder was de Cubs’ nummer 1 prospect en de nummer 5 van Baseball America’s Top 100. MLB Pipeline plaatste de outfielder op nummer 8 in de Top 100.

Eloy Jimenez, AFL 2016 (Phrake Photography -Freek Bouw (c))

Jimenez (20) is een power hitting outfielder die qua power en outfield arm vaak vergelijkingen trekt met Giancarlo Stanton.
In SportAmerika’s Cubs Prospect Watch, schreven we over Jimenez:

In 2016 volgde de echte doorbraak. Bij de South Bend Cubs in Single-A, ramde Jimenez de deur uit zijn scharnieren. In 432 slagbeurten collecteerde hij 40 doubles, 3 triples, 14 homeruns, 81 RBI, 8 steals, een .329 slaggemiddelde en een .901 OPS.

Dit seizoen sloeg Jimenez in de Carolina League (Single-A Adv.) .271 met 6 doubles, 2 triples, 8 homeruns, 32 RBI’s in 155 slagbeurten (.841 OPS).

Dylan Cease

Rechtshandige werper Dylan Cease was, na call-ups voor Ian Happ en Albert Almora, de nummer 2 in het Cubs farmsysteem. MLB Pipeline plaatst de werper op plek 63 in de top 100, Baseball America heeft hem als 83e. In de SportAmerika Prospect Watch stond over Cease:

Zijn fastball klokt rond de 97 mph met uitschieters naar de 100. Aan zijn change-up wordt nog gewerkt, maar zijn curveball wordt zo nu en dan al vergeleken met die van Doc Gooden: money in the bank.
Cease heeft het hoogste plafond van alle pitchers in het Cubs-systeem.

Dit seizoen gooide Cease in Single-A, waar hij 1-2 was met een 2.79 ERA en 74 strikeouts in 51.2 innings. Ook opvallend is het lage aantal walks van de 21-jarige power pitcher; hij stond dit seizoen pas 26 keer een vrije loop toe.

Dylan Cease (ChicagoNow.com)

Matt Rose & Bryant Flete

Matt Rose is een 22-jarige power hitting eerste/derde honkman. Dit seizoen sloeg Jimenez’ teamgenoot in Single-A (Adv.) Myrtle Beach .227 met maar liefst 14 homeruns en 15 doubles. De voormalig elfde ronde draftselectie uit 2015 wordt gezien als een impact hitter die de ruwe randjes nog moet wat verfijnen. Rose komt niet voor op de lijsten van Baseball America of MLB Pipeline.
De derde Pelican in de trade is tweede honkman Bryant Flete. De 24-jarige multi-inzetbare Venezolaan sloeg dit seizoen .305 met 15 doubles, 6 homeruns en 37 RBI’s in 275 slagbeurten voor Myrtle Beach. Ook Flete vinden we niet terug op de normale prospectlijsten.

MLB Rookie Watch: All-Star Break

Jasper Roos
-
0


Met de oude MLB-garde op weg naar hun pensioen, is de doorstroom van jong talent naar de Majors in volle gang. Elke week checken we even hoe het de jonge talenten in hun Rookie-seizoen vergaat in de Rookie Watch. Wie stijgt, wie daalt? Wie is missschien wel op weg naar een Rookie of the Year-titel?
Getal tussen haakjes: klassering voorgaande week.
(-): nieuwe binnenkomer t.o.v. voorgaande week
De Rookie Watch van deze week omvat, omwille van de All-Star Break, de laatste 10 dagen van de eerste helft van het seizoen.

Week 13: ALL-STAR BREAK EDITION

10. Ian Happ (2B/OF, Chicago Cubs)


Het slaggemiddelde van Ian Happ is nog wat problematisch sinds hij zijn debuut maakte op 13 mei, maar het begint langzaam omhoog te kruipen. De echte reden dat de Cub nu de lijst haalt, is het feit dat hij het gemiddelde en zijn al aanwezige power weet te combineren. Happ heeft er inmiddels al 13 uitgetimmerd, waarmee hij één van de weinige lichtpuntjes is voor een dramatisch presterend Cubsteam. Het is voor Chicago te hopen dat hij dit in de tweede helft van het seizoen volhoudt.

9. Clint Frazier (OF, New York Yankees)


Tweede nieuwe naam in de top 10 van deze week is Clint Frazier. Het is misschien wat voorbarig om de man met 24 slagbeurten op zijn naam op te nemen in de lijst, maar Frazier had een bovengemiddelde debuutweek. Hij sloot de week voor de All-Star Break af met zijn derde homerun en zijn slaggemiddelde hangt comfortabel boven de .300. Het is de vraag hoe lang Frazier in de Majors blijft, maar hij maakt een prima eerste indruk.
Oh, en walk-off homeruns doen het ook altijd goed.

8. Andrew Benintendi (OF, Boston Red Sox)


Voor Andrew Benintendi verloopt zijn eerste volledige seizoen in de Majors niet zoals hij waarschijnlijk had gehoopt. Na langdurige slumps was zijn slaggemiddelde gekelderd en ook de power bleef uit. Gelukkig wist de outfielder nog wel hier en daar een honk te stelen. Hij hoeft dus slechts Manuel Margot voor zich te dulden en deelt hij de tweede plaats qua steals met Bradley Zimmer. Zijn defense heeft daarentegen nergens last van.


De laatste weken begint Benintendi’s knuppel weer wat tot leven te komen. Voor Boston is het te hopen dat de tweede seizoenshelft meer Benny Baseball brengt.

7. Bradley Zimmer (OF, Cleveland Indians)


Wel een prima eerste optreden is er voor Bradley Zimmer, die uit begint te groeien tot een vaste waarde in deze top 10. Het regent doubles en steals in de eerste weken voor de jonge outfielder, die in no-time de Cleveland-fans voor zich weet te winnen. Ook verdedigend maakt de lefty veel indruk

6. Paul DeJong (2B, St. Louis Cardinals)


Het derde nieuwe gezicht is dat van Paul DeJong, de utilityspeler van de St. Louis Cardinals. DeJong is niet echt een naam waaraan voorafgaand aan het seizoen veel aandacht werd besteed, maar de 23-jarige Floridiaan is sneaky good, dit seizoen. Hij weet inmiddels al een tijdje zijn slaggemiddelde boven de .300 te houden en ook zijn OPS hangt bovengemiddeld boven de .900.

Met 8 homeruns in 125 slagbeurten toont DeJong ook aan dat de power for real is. De walk-to-strikeout-ratio (4/38) is pijnlijk, dus er is kans op een crash in de tweede helft. Voor nu heeft hij echter zijn plekje in de zon verdient.

5. Ben Gamel (OF, Seattle Mariners)


Ben Gamel weet zijn plek te handhaven, maar met een dalend slaggemiddelde en blijvend gebrek aan power, lijkt een Hanigeriaanse daling ingezet te zijn. De stats zijn nog steeds indrukwekkend, maar de dalende lijn moet even gestopt worden. Gamel is blijkbaar hard toe aan een paar dagen vrij, dus wie weet komt hij in de tweede helft van het seizoen weer fris voor de dag.

Let’s go, indeed.

4. Jacob Faria (RHP, Tampa Bay Rays)


Werper Jacob Faria maakt heel veel indruk in de eerste paar weken van zijn Major League-carrière. Zijn stat line wordt aangevoerd door een sprankelend 2.11 ERA en met 37 strikeouts en slechts 9 walks in 38.1 innings, is Faria ijzersterk bezig. Mogelijk heeft dat iets te maken met zijn ronduit smerige split finger.

3. Trey Mancini (OF, Baltimore Orioles)


Haal Aaron Judge en Cody Bellinger van de lijst en Trey Mancini is de beste rookie in de Majors.

Mancini draait de laatste weken als een trein. Zelfs als zijn homeruns een beetje afnemen, blijft hij doubles slaan. Hij begint in Baltimore fan favorite status te bereiken en gaat meedoen om AL Rookie of the Year. Meedoen, hè. Niet winnen. Dat kan niet.

2. Cody Bellinger (OF, Los Angeles Dodgers)


Achja, hij blijft gewoon lekker slaan, die Cody Bellinger. Veel meer kunnen we er ook niet van maken. Topkandidaat voor NL Rookie of the Year, met nog geen afremmen in zicht.

1. Aaron Judge (OF, New York Yankees)


De grote man uit de eerste helft van het seizoen is Aaron Judge. Hij vermorzelt honkballen en records. Zelfs decennia oude records zijn niet veilig voor The Judge.


Dit gaat voorlopig nog niet eindigen. 50 homeruns zijn niet onmogelijk. Stay tuned.

Uit de top 10 gevallen

  • Jordan Montgomery (LHP, NYY) – Tegen zoveel slaggeweld pitch je niet op
  • Mitch Haniger (OF, SEA) – Gaat de verkeerde kant op
  • Danny Barnes (RHP, TOR) – Zie Montgomery, Jordan
  • Jose Leclerc (RHP, TEX) – Zie Barnes, Danny

Knocking on the door

  • Yuli Gurriel (1B, HOU) – Lekker op dreef
  • Jesus Aguilar (1B, MIL) – Power genoeg, maar die speeltijd…
  • Danny Barnes (RHP, TOR) – Even uit de top 10, maar nog steeds goed
  • T.J. Rivera (1B, NYM) – Dagje ouder (28), maar wel leuk bezig
  • Manny Piña (C, MIL) – In en uit de top 10

Stats up-to-date: 10 juli 2017
De ’triple-slash’ statline bij slagmensen staat voor AVG/OBP/SLG

Titelgevecht Doumbé versus Groenhart in Chicago

Lionel Stute
-
0

Murthel Groenhart (Foto: Eric Jackman/Glory)

De datum voor het titelgevecht in de weltergewichtklasse van Glory Kickboxing is bekend. Op 25 augustus, een dag voor de grote clash tussen Floyd Mayweather en Conor McGregor, neemt Amsterdammer Murthel Groenhart het in Chicago op tegen de Franse titelhouder Cedric Doumbé. Het is de tweede maal dat zij elkaar zullen treffen.

Rematch

Het gevecht zal een rematch zijn van een duel op Glory 28: Paris. Destijds begon Groenhart aan een nieuwe run voor de titel. Groenhart verloor weliswaar van Doumbé maar kreeg uiteindelijk toch een nieuwe kans op de titel. Ook dat gevecht verloor hij. In beide gevallen was landgenoot Nieky Holzken te sterk voor de Amsterdammer.
Diezelfde Holzken verloor echter in december wel van Doumbé tijdens Glory: Collision, de avond die vooral in herinnering is gebleven als de avond van Badr versus Rico. Sindsdien verdedigde de Fransman al tweemaal met succes zijn belt. Eerst versloeg hij Yoann Kongolo tijdens Glory 39: Brussel en daarna versloeg hij Holzken opnieuw tijdens Glory 42: Paris.

Meer dan een titel

Tijdens dit gevecht zal meer op het spel staan dan de titel alleen. Beide kemphanen zijn niet vies van een beetje verbaal geweld en al vele maanden gaan de verwijten over en weer in zowel interviews als op sociale media. Zo liet Doumbé in het post fight interview op Glory 42 optekenen: ‘wie is die Murthel Groenhart ook alweer?’
Groenhart is op zijn beurt al weken vooral actief op Twitter waar hij plezier lijkt te scheppen in de uitdagende tweets die andere gebruikers de wereld in slingeren.

Andere titel

Naast het gevecht tussen Groenhart en Doumbé zal in Chicago nog een duel worden uitgevochten. De Amerikaanse Tiffany Van Soest zet haar super bantamgordel op het spel tegen de Turkse Funda “Findik” Alkayiş. Het zal de eerste keer zijn dat Van Soest haar titel, die ze in december pakte, verdedigt.
Naast Groenhart en Doumbé zullen ook de weltergewichten Richard Abraham uit de Verenigde Staten en Daniel Morales uit Mexico het tegen elkaar opnemen. Dit gevecht zal als co-headliner dienen.

American League opnieuw de sterkste in All-Star Game

Jasper Roos
-
0


Afgelopen nacht vond de 88e MLB All-Star Game plaats. In Miami trok de American League voor het vijfde jaar op rij de winst naar zich toe. De AL won het weinig enerverende duel in 10 innings met 2-1. Daarmee trok het team de all-time onderlinge stand voor het eerst sinds 1964 gelijk. Het was de 43e overwinning voor het Junior Circuit, evenveel als de National League. Twee keer eindigde het duel in een gelijke stand.
Injury replacement Robinson Canó (Mariners) sloeg de game winning homerun en werd uitgeroepen tot MVP. Boston’s Craig Kimbrel (Red Sox) verdiende de win, Cubs-closer Wade Davis de loss. Andrew Miller (Indians) kreeg de save.

Pre-game

Zoals altijd deed MLB er alles aan om de weg naar de wedstrijd te voorzien van een nostalgisch tintje. De latino-band met speelstad Miami werd uitgebreid aangehaald. Voorafgaand aan het duel meldden vrijwel alle Zuid-Amerikaanse Hall of Famers zich op het veld, voor een presentatie en het gooien van de ceremoniële eerste pitch.
De weduwe en zoons van Roberto Clemente betraden het veld onder applaus, gevolgd door Giants-legende Juan Marichal. Twins-hitter Rod Carew werd op zijn beurt gevolgd door Orlando Cepeda (Cardinals), die zelf even later Tony Peréz (Reds) naast zich kreeg. Recentere Hall of Famers Roberto Alomar (Blue Jays), Pedro Martinez (Red Sox) en Ivan Rodriguez (Rangers) completeerden het plaatje.
Luis Aparicio (White Sox) had vooraf bedankt voor de festiviteiten. De Venezolaan gaf aan het niet passend te vinden te gaan feesten terwijl in zijn thuisland jonge mensen sterven voor hun vrijheid.

v.l.n.r: Clemente-familie, Marichal, Carew, Cepeda, Peréz, Martinez, Rodriguez (Twitter)

Dominante pitching

Na elle ceremoniële zaken nam Max Scherzer zijn plek op de heuvel in. Vooraf was al bekend dat Mad Max slechts één inning zou gooien, dus de rechtshandige werper hield niet in. Onder luid gekreun (opgevangen door MLB’s revolutionaire in-field microphones), had Scherzer weinig moeite met de AL All-Stars. Jose Ramirez (Indians) tekende met één man uit wel de eerste hit aan, maar Homerun Derby-kampioen Aaron Judge en Astro George Springer werden met drie slag naar de kant gestuurd.
Scherzer’s AL-collega Chris Sale (Boston) deed niet onder voor de Washington National. Ook Sale kreeg één hit tegen (Bryce Harper), maar gooide met regelmaat 100 mph. Hij kwam zonder problemen de eerste inning door.

(AP Photo/Lynne Sladky)

Daarmee was de toon gezet, want hoewel er voldoende hits te noteren vielen (10 voor de AL, 7 voor de NL), was het pitching dat de klok sloeg. Het leek wel alsof van tevoren afgesproken was niet te lang over de wedstrijd te doen. Er werd vroeg in de slagbeurten geswingd en de eerste vier innings vlogen voorbij.

Eerste helft

Scherzer, Pat Neshek (Phillies) en Carlos Martinez (Cardinals) domineerden in de eerste vier innings de American League. Vooral Martinez deed monden openvallen, door met regelmaat 100 mph af te wisselen met een harde slider. Hij gooide vier strikeous in twee innings.
Sale werd na twee innings (3 hits, 2 strikeouts) afgelost door Dellin Betances (1 H, 2 BB, 2 K). De Yankees-werper hield, net als Jason Vargas (Royals) en Brandon Kintzler (Twins) na hem de NL van het scorebord.
De eerste run van de avond scoorde in de vijfde inning, toen verliezend Homerun Derby-finalist Miguel Sanó (Twins) op het werpen van Alex Wood (Dodgers) en met twee man uit Jonathan Schoop (Orioles) over de thuisplaat sloeg. Schoop had even daarvoor een tweehonkslag geslagen.
Eén inning later trok Yadier Molina (Cardinals) de stand gelijk. Zijn solo-homerun tegen Ervin Santana (Twins) maakte het 1-1.

Weinig actie, veel bijzaken

Het was, de goede pitching buiten beschouwing gelaten, een weinig enerverend duel. Eenzaam hoogtepunt uit de eerste vijf innings was een vangbal van Bryce Harper in het rechtsveld..


.. en Red Sox-outfielder Mookie Betts die zijn goede arm tentoonstelde.

Gelukkig waren er voldoende dingen off the field te zien of te doen. Nu de All-Star Game niet langer bepalend is voor het thuisvoordeel in de World Series, was de sfeer aanzienlijk gemoedelijker dan de laatste jaren. Tussen de innings door liepen TV-analisten als Ken Rosenthal en Alex Rodriguez tussen de spelers op het veld voor interviews. Ook kreeg Bryce Harper een microfoontje opgespeld, zodat de 24-jarige ster gedurende één veldinning met commentatoren Joe Buck en John Smoltz kon praten.
Ook Nelson Cruz deelde in de feestvreugde. De Mariners-outfielder haalde later in de wedstrijd een telefoon uit zijn achterzak en vroeg Yadier Molina een foto van hemzelf en umpire Joe West te maken.

Intussen was er aanvallend weinig te zien. Het duurde tot de negende inning voor er überhaupt weer een loper het tweede honk bereikte. Molina kon in scoringspositie komen door een doorgeschoten bal, nadat de catcher een single had geslagen op het werpen van Craig Kimbrel (Red Sox).

Game-winner

Het was aan last-minute All-Star Robinson Canó (Seattle Mariners) om de ban te breken. Canó, toegevoegd aan de All-Star Game als blessurevervanging van Starling Castro (Yankees) sloeg een pitch van Cubs-closer Wade Davis uit het veld, waardoor de AL een 2-1 voorsprong nam.


Deze voorsprong kwam niet meer in gevaar in de tweede helft van de 10e inning. Cleveland’s Andrew Miller gooide de deur in het slot door Corey Seager (Dodgers) en Ender Inciarte (Braves) uit te krijgen. De vrije loop voor Joey Votto (Reds) bracht een beetje spanning terug in de wedstrijd, maar een swinging strikeout voor Cody Bellinger (Dodgers) garandeerde de overwinning voor de American League.
MVP: Robinson Canó (Seattle Mariners)
W: Craig Kimbrel (Boston Red Sox)
L: Wade Davis (Chicago Cubs)
SV: Andrew Miller (Cleveland Indians)
De volgende twee All-Star Games worden gespeeld in Washington (2018) en Cleveland (2019).

Box score

Judge This: Rookie wint Homerun Derby

Jasper Roos
-
0


Zoals waarschijnlijk door velen werd verwacht, heeft Yankees-rookie Aaron Judge afgelopen nacht de jaarlijkse MLB Homerun Derby gewonnen. Judge was in de finale te sterk voor Miguel Sanó van de Twins. Judge is de eerste rookie in de geschiedenis van de Derby die de homeruncompetitie weet te winnen.

Kanonskogels

Judge staat er om bekend dat hij met enige regelmaat een nieuwe satelliet in een baan om de aarde kan slaan, dus voorafgaand aan de Derby waren de verwachtingen hoog. Judge liet al snel zien met maar één doel naar Miami te zijn afgereisd: kanonskogels slaan.

In de eerste ronde nam de Yankees-outfielder het op tegen Justin Bour van de Marlins. Bour werd vooraf nog getipt als outsider en hij maakte deze status waar door van alle deelnemers alleen Judge voor zich te hoeven dulden qua aantal homeruns in de eerste ronde. De Marlin sloeg maar liefst 22 ballen over de hekken, waar de overige deelnemers (sans Judge) niet boven de 12 uitkwamen.

Bour maakte er een show van. Hij werd de op vier na meest succesvolle homerun hitter in een Derby-ronde, maar stond uiteindelijk met lege handen. Hij had de pech tegenover de sterkste hitter in de Majors te staan, dus kon na één ronde zijn knuppels weer opbergen.
Dit weerhield Bour er echter niet van om er een mooi feestje van te maken in zijn thuisstadion. Giancarlo Stanton voorzag zijn teamgenoot in elk geval tijdig van meer brandstof, in de vorm van een donut.

Verrassing

Over Stanton gesproken: de grootste verrassing van de eerste ronde was misschien wel dat die andere Yankees rookie, Gary Sánchez, de Marlins-ster achter zich liet. Sánchez sloeg in de eerste ronde 17 homeruns, tegen Stanton’s 16. Daarmee was de droomfinale, Judge vs. Stanton, meteen van de baan.
Sánchez maakte echter enorme indruk, dus gratuit was de winst zeker niet. Daags nadat Logan Morrisson zijn frustratie had geuit over de keuze voor Sánchez over hemzelf, liet de Yankees-catcher er geen twijfel over bestaan dat hij thuishoorde in de competitie.

Bellinger en Sanó

Intussen schoven Dodgers-rookie Cody Bellinger en Miguel Sanó respectievelijk Colorado Rockie Charlie Blackmon en Kansas City Royal Mike Moustakas aan de kant. Bellinger sloeg over twee rondes 27 homeruns, voordat Aaron Judge de lefty uitschakelde.

Sanó had minder moeite met Sánchez in de tweede ronde. De Yankee leek vermoeid en de Twin versloeg de catcher met 11-10.

Finale

In de laatste ronde was het uiteindelijk dus Aaron Judge die er met de winst vandoor ging. De Yankee voegt daarmee opnieuw een accolade toen aan zijn toch al indrukwekkende eerste seizoen in de Majors. Met de winst in de Homerun Derby is Judge hard op weg naar een Rookie of the Year-titel.
In een jaar waarin het ene na het ander homerunrecord de boeken uit wordt geslagen, leek het moeilijk voor de Derby om tot de verbeelding te spreken. Niets was echter minder waar. Aaron Judge lijkt de komende jaren de te kloppen man te zijn.

Futures Game prooi voor Team USA

Jasper Roos
-
0


Zondagavond speelden minor leaguers voor Team USA en Team World in Miami de Futures Game, de All-Star Game voor de gehele Minor Leagues. Na een zinderend duel in Marlins Park, waarin de crème-de-la-crème van toekomstig Major Leaguers het tegen elkaar opnam, trok het volgeladen Team USA uiteindelijk de winst naar zich toe.

Snelle start USA

Het begon allemaal voortvarend voor de Amerikanen. Tegen Tampa Bay Rays-product Brent Honeywell hadden Worldhitters Yoan Moncada (White Sox), Alex Verdugo (Dodgers) en Amed Rosario (Mets) in de eerste inning weinig in te brengen. Honeywell, die over een geweldige screwball en een 96 mph fastball beschikt, maakte snel werk van de top 3 hitters van World.

Worldstarter Yadier Alvarez (Dodgers) had in zijn eerste inning weinig moeite met Nick Gordon (Twins) en Lewis Brinson (Brewers). Hij liep echter tegen problemen aan toen hij Derek Fisher (Astros) een vrije loop gaf. Rhys Hoskins (Phillies) volgde met een honkslag en Nick Senzel (Reds) sloeg Fisher over de plaat: 1-0 Team USA. Alvarez wist zonder verdere schade uit de inning te komen.

Yadier Alvarez (Lynne Sladky/AP Photo)

Team World vs. Honeywell

De eerste hit voor Team World kwam aan het begin van de tweede inning. Red Sox-eigendom Rafael Devers sloeg een single naar het rechtsveld, wat Braves-product Ronald Acuña aan slag bracht. Acuña wist niet te profiteren van een lange slagbeurt. Ook Eloy Jimenez (Cubs) en Vladimir Guerrero Jr. (Blue Jays) vonden geen succes tegen Honeywell. Beide supersluggers werden met drie slag naar de kant gestuurd. Daarmee kwam een einde aan de twee innings die Honeywell zou gooien. Met 4 strikeouts op 6 slagmensen liet hij zien Big League ready te zijn.

USA-trein op stoom

Zijn World-collega Alvarez begon slecht aan de tweede inning en na een double van Marlins-prospect Brian Anderson werd Cal Quantrill (Padres) ingebracht. Quantrill’s eerste pitch werd door Baltimore-catcher Chance Sisco voor een triple naar het outfield geslagen. Anderson scoorde de 2-0 en Brendan Rodgers (Rockies) sloeg Sisco over de plaat met een sac fly: 3-0 Team USA.

Michael Kopech (Lynne Sladky/AP Photo)

Brent Honeywell werd in de derde inning afgelost door Michael Kopech (White Sox), die met twee 100 mph fastballs zijn dag tegen Josh Naylor (Padres) begon. Naylor sloeg de derde fastball spijkerhard naar Rodgers op het tweede honk. De jonge Rockie maakte een schitterende play en Kopech bleef 100 mph fastballs gooien.

Tegen Francisco Mejia (Indians) haalde de blonde werper een 101 mph pitch van stal en ook organisatiegenoot Yoan Moncada werd met 100, 99 en 101 mph naar de kant gestuurd. Het tandem Honeywell/Kopech was simpelweg teveel van het goede voor Team World. De pitching van Team USA maakte indruk in de eerste drie innings, maar zoals vooraf al de vraag was: zou de bullpen het vol kunnen houden?

World verder in de problemen

Na een shaky inning van Quantrill, was het de beurt aan collega-Canadees Mike Soroka (Braves). De getalenteerde rightie kwam niet veel beter voor de dag dan alle voorgaande World-pitchers. Soroka’s eerste pitch raakte Rhys Hoskins en de pas 19-jarige werper miste zijn locatie regelmatig.
Na een error van Moncada op de grondbal van Senzel (force-out op twee, Senzel naar twee), sloeg Kyle Tucker (Astros) een double naar het linksveld. Ook bij deze hit was duidelijk te zien dat Soroka zijn spot miste. Catcher Mejia zat inside, maar de pitch zeilde midden/outside. Tucker profiteerde, Senzel scoorde en Team USA liep uit naar 4-0.

Soroka wist de inning zonder verdere schade door te komen, maar het duurde echter niet lang voordat Team USA doordrukte. Yankees-werper Domingo Acevedo wist de Amerikanen in de vierde inning ook niet van de honken te houden. Back-to-back honkslagen van Brendan Rodgers en Nick Gordon brachten Lewis Brinson aan slag. De Brewer sloeg een linedrive hit naar het linksveld en Rodgers scoorde de 5-0. Team USA hield geen spaan heel van de uitermate teleurstellende World pitching staff.

Afslachting

Acevedo’s optreden was dramatisch. Voor het aanwezig publiek het wist, stond het 7-0 in het voordeel van de Amerikanen. Derek Fisher sloeg een double met twee lopers in scoringspositie. Gordon en Brinson scoorden eenvoudig en de wedstrijd leek na 3 innings eigenlijk wel gespeeld.

Spanning terug

Niet geheel tegen de verwachtingen in werd het duel later op de avond toch weer spannend. De USA bullpen was tenslotte vooraf al ingeschat als het zwakste punt van de ploeg. Met het vele aanvallende talent in Team World was het slechts een kwestie van tijd voor die ploeg runs zou scoren.
Onder aanvoering van een aantal ingebrachte wissels, verkleinden de Wereldspelers de Amerikaanse voorsprong tussen de vijfde en zevende inning tot 7-4.

Josh Naylor (Lynne Sladky/AP Photo)

Naylor sloeg als eerste met twee uit in de vijfde inning Guerrero Jr. over de thuisplaat. Een inning later volgde de tweede World-run. Catcher Francisco Mejia (Indians) wist, na een tweehonkslag van Mauricio Dubon (Brewers) vanaf drie te scoren op een sacrifice fly van Victor Robles (Nationals). Dubon scoorde zelf de tweede run van de inning, dankzij een RBI groundout van Lucius Fox (Tampa Bay).
In de zevende inning scoorde Team World nog een keer via een RBI single van Metsproduct Tomas Nido, maar echt spannend werd het pas in de negende inning. Op het werpen van A.J. Puk (Athletics) opende World met een vrije loop voor up-and-coming prospect Estevan Florial (Yankees). Florial bereikte het tweede honk na een pop-out van Guerrero Jr., die door Ryan McMahon (Rockies) op schitterende wijze over de railing werd gevangen.

Met één uit sloeg Yordan Alvarez (Astros) een single waarop Florial scoorde. Alvarez kwam zelf over de plaat dankzij een single van Tomas Nido (Mets).

Met een 7-6 stand in het voordeel van de Amerikanen op het scorebord, was het aan Puk om de wedstrijd in het slot te gooien. Ondanks zijn shaky inning, wist de lange lefty Dubon uit te krijgen. Team USA trok uiteindelijk de winst naar zich toe.

MVP

Starter Brent Honeywell werd uitgeroepen tot Most Valuable Player van de Futures Game 2017. Honeywell werd de eerste werper in de geschiedenis van de Futures Game die de award won. Na vorig jaar de winst naar Team World te hebben zien gaan, won de VS voor de achtste keer in de laatste negen jaar het duel opnieuw.
Volgend seizoen zullen de rosters er weer heel anders uitzien. Yoan Moncada, Lewis Brinson, Derek Fisher, Rhys Hoskins, Amed Rosario en enkele werpers staan op de nominatie om een vaste plek in een Major League-team binnen te halen.

Box score


Headerfoto: Lynne Sladky/AP Photo

MLB Podcast: Just A Bit Outside Ep. 18

Jasper Roos
-
0

Episode 18: All-Star Break!

Voordat de MLB’ers een paar welverdiende dagen rust krijgen, nemen Justin, Lionel, Mike en  Jasper de laatste week van de eerste helft van het seizoen door. Van homerunrecords (Mookie Betts, George Springer, Aaron Judge) tot aan de Homerun Derby (31:00) en de All-Star Rosters (36:30): de heren laten niets onbesproken.

Jasper duikt als eerste diep de Cubsproblematiek in (6:22). Lionel kijkt naar de Reds-toekomst met Hunter Greene (10:10). Mike bespreekt de zoveelste comeback van Bartolo Colon (12:05) en de schorsing voor David Paulino (14:05). De heren blijven iets langer hangen bij MLB’s anti-dopingmethodes, die toch niet altijd even goed lijken te werken. Daarnaast neemt de show de tijd voor een dieper kijkje in de fantastische carrière van Adrian Beltre (19:40) en de rechtszaak van umpire Angel Hernandez tegen zijn werkgever (25:10).
Er is ook opnieuw uitgebreid aandacht voor de extra juice die er dit jaar in de honkballen lijkt te zitten. Naar aanleiding van een artikel van Bob Nightengale (USA TODAY) beginnen de mannen zich toch af te vragen of er niet echt iets aan de hand is met de ballen waarmee wordt gespeeld (42:40).
De show wordt afgesloten met een leaguebreed rondje Buy or Sell (57:05). Welke teams moeten er voor gaan? Welke teams kunnen beter de stekker eruit trekken? Dat en meer in Just A Bit Outside, episode 18!
Heb je een Mailbag-vraag voor de hosts of wil je om een andere reden met ons in contact komen? Mail de show via justabitpodcast@gmail.com of vind SportAmerika op Twitter en Facebook. Volg je de show via iTunes? Laat dan een recensie achter!

Werdum versus Overeem: al het goede komt in drieën

Lionel Stute
-
0


Na vanavond mag Werdum versus Overeem zich, ongeacht de uitslag, in een illuster rijtje aan klassieke vechtsportrivaliteiten voegen. Op UFC 213 maken de Braziliaan en de Nederlander namelijk, elf jaar na de eerste ontmoeting, hun triologie compleet. Het drieluik wordt ook nog eens gecompleteerd in de ultieme uitgangspositie: one win a piece; now for the decider. Wat maakt een goede trilogie bijzonder?
Trilogieën horen bij vechtsport. Ze komen nog uit de tijd dat vooral strijd en competitie nog de drijfveren waren om te vechten. Wanneer het momentum tussen twee sterkhouders nog weleens verschoof was één wedstrijd niet voldoende om te bepalen wie de sterkste was en bracht ook het tweede duel geen uitsluitsel. De rubber match, zoals een derde gevecht ook wel wordt genoemd, moest de ultieme beslissing brengen wanneer twee kemphanen aan elkaar gewaagd bleken.

De oorsprong

Met name in het conventionele boksen kent men een aantal klassiekers die tot driemaal toe de stadions tot de nok wisten te vullen. De meest iconische trilogie in het klassieke boksen is zonder twijfel die tussen Muhammad Ali en Joe Frazier. Niet voor niets droegen de duels namen als The Fight of the Century, Super fight II en eindigde het met de beroemde Thrilla in Manila. Andere bekende drieluiken in de bokssport zijn die tussen Sugar Ray Leonard en Roberto Duran, Micky Ward en Arturo Gatti en die tussen Evander Holyfield en Riddick Bowe.
De meest beroemde bokstrilogie is misschien wel die tussen Emile Griffith en Benny Paret die zich afspeelde in het begin van de jaren zestig van de twintigste eeuw. In de eerste ontmoeting pakte Griffith de titel in het weltergewicht van Paret af; in de tweede pakte Paret hem terug en de derde eindigde met de dood van Paret door de spervuur aan stoten van de totaal losgeslagen Emile Griffith. Die kon zich niet meer beheersen na de trash talk van zijn tegenstander. Deze best-of-three was niet de eerste in de geschiedenis, maar zette wel op een bepaalde manier de toon.

In MMA

Hoewel het er hard aan toe kan gaan zal vechten tot de dood erop volgt niet datgene zijn wat Werdum en Overeem met elkaar van plan zijn. De twee lieten zich zelfs niet tot trash talk verleiden de afgelopen dagen. Dit hoeft ook niet. Hoewel tragiek en historische waarde een zeer belangrijke rol spelen in de grote trilogieën in de geschiedenis is er ook nog een derde factor van belang, entertainment value. Met deze de derde ontmoeting zal voor eens en voor altijd beslist worden wie nu het meeste recht heeft om met de borst vooruit te lopen.
Toch staat er meer dan alleen bragging rights op het spel staat deze avond. Al gaat het niet om een titel. Dit is enigszins jammer, want ook in de MMA-sport is de trilogie inmiddels flink ingeburgerd geraakt. Denk alleen al aan de klassiekers tussen Wanderlei Silva en Rampage Jackson. Of de ontmoetingen tussen Georges St-Pierre en Matt Hughes of Chuck Liddell en Randy Couture. Daarbij stond echter altijd wel een titel op het spel. Was het niet in de UFC, dan wel in een andere organisatie.

Lees ook: UFC 213 preview

In de laatste jaren is er door de snelle groei van de sport en organisaties als de UFC en BellatorMMA minder ruimte gekomen voor grote trilogieën. De volgende vechter wacht immers altijd in de volgende octagon. In dat opzicht is het dan ook mooi dat juist de UFC het podium biedt om eindelijk het alles beslissende derde gevecht tussen Overeem en Werdum uit te vechten. Daarmee wordt letterlijk een tijdperk afgerond. Het eerste duel tussen de beide kemphanen vond immers alweer meer dan tien jaar geleden plaats. In 2006, in Osaka, in de Pride-organisatie.
In dat gevecht kwamen twee ongepolijste vechters in de ring in een sport die nog maar aan het begin stond. Wie de wortels van het MMA niet kent krijgt bij het bekijken van dit duel dan ook het gevoel dat hij naar een slecht geleid kickboksgevecht zit te kijken. Wel heeft het gevecht al typische kenmerken. Zo verschuift het momentum meerdere keren en is er voldoende spanning en vermaak.

Deel twee

De groei van zowel de sport als de vechters is goed zichtbaar in het tweede duel. Vijf jaar later, in 2011, vochten Overeem en Werdum het uit in Dallas, Texas in de Strikeforce-organisatie. Opnieuw ging het niet om een titel, maar om een kwartfinale van een toernooi, destijds een veelgebruikt concept.
De boksring was inmiddels verruild voor een octagon, maar niemand was het gevecht van vijf jaar eerder vergeten. De spanning voorafgaand aan deze avond was dan ook groot. Dit duel toont nog meer dan het eerste gevecht hoe verschillend de twee in stijl zijn. Overeem, misschien wel de man met de meest knock-out-kracht in het zwaargewicht, wilde het gevecht rechtop houden. Werdum probeerde zijn opponent juist voortdurend naar de grond te lokken.

Het gevecht eindigde volgens velen eigenlijk gewoon in mineur. Juist doordat de twee zo verschillend in stijl en tactiek zijn bleef de echte strijd die men wel in de eerste ontmoeting zag eigenlijk de hele avond achterwege. Dat, en het feit dat er al jaren 1-1 op het bord staat, heeft ertoe geleid dat nu dan eindelijk definitief wordt bepaald wie de sterkste van de twee is.

De definitieve slag

De rubber match zit helaas enigszins weggestopt op de fight card. Hoewel de avond gevuld is met grote namen uit heden en verleden staan er na de titanenstrijd in het zwaargewicht ook nog twee titelgevechten geprogrammeerd op UFC 213. Dat neemt echter niet weg dat er wel wat verwacht mag worden van WerdumOvereemIII.
Voor beide heren worden de kansen om ooit nog eens de titel te grijpen steeds kleiner. Niet in de laatste plaats omdat Werdum en Overeem simpelweg wat ouder worden. Overeem werd twee maanden geleden 37, Werdum viert aan het eind van deze maand zijn veertigste levensjaar. Wil één van beide nog eens een kans krijgen om de riem van Stipe Miocic af te pakken, dan zal de trilogie gewonnen moeten worden.
Zoals ook in de periode tussen het eerste en het tweede gevecht het geval was, zijn beide vechters flink ontwikkeld in de afgelopen zes jaar. Daarmee wordt ook het derde duel een soort inkijkje in de staat van MMA op dit moment. Het grote verschil tussen dit duel en de eerste twee ontmoetingen is dat alleen de winnaar nog een echte toekomst heeft in de sport.

UFC 213: Twee titels en een Hollandse held

Lionel Stute
-
0

Foto: Valentina Shevchenko/Facebook

Na de laatste aflevering van het vijfentwintigste seizoen van The Ultimate Fighter op woensdag en de fight card die gebouwd werd rondom de seizoensfinale op vrijdag, zal op zaterdag UFC 213 op het programma staan. Om uiteenlopende redenen wordt dit evenement als het hoogtepunt van International Fight Week gezien. Bijvoorbeeld omdat er twee titels op het spel staan, maar ook omdat één van de langst lopende rivalries een volgend hoofdstuk krijgt.
Note: Omdat we het gevecht van Alistair Overeem morgen afzonderlijk bespreken is in dit artikel geen uitgebreide aandacht voor de Nederlander.
Het is de UFC er recentelijk veel aan gelegen om rematches op touw te zetten. Zo bracht het recentelijk Miocic vs Dos Santos 2, Cormier vs Johnson 2 en Woodley vs Thompson 2. UFC 213 is het decor voor de tweede ontmoeting tussen Amanda Nunes en Valentina Shevchenko. Storylines hebben het van oudsher goed gedaan in vechtsporten en ook in de UFC ziet men wel iets in het opzetten van rivaliteiten.

Nunes versus Shevchenko, maar dan echt

De headliner van deze avond is een herhaling van een gevecht uit maart 2016. Ook toen was Las Vegas het decor voor de strijd die destijds nog moest gaan bepalen wie de volgende contender voor de titel in het bantamgewicht zou worden. Nu staat de titel zelf op het spel wanneer Nunes en Shevchenko elkaar opnieuw ontmoeten.
Het gevecht werd destijds uiteindelijk ondergesneeuwd door de upsets van Nate Diaz ten opzichte van Conor McGregor en van Miesha Tate ten opzichte van Holly Holm. Desondanks staat Nunes versus Shevechenko bij velen nog altijd vers op het netvlies. Niet in de laatste plaats omdat het verloop van het gevecht een grote vraag openliet.

Na een afwachtende eerste ronde en een overduidelijke tweede ronde voor Nunes, waarin het gevecht voor de Braziliaanse gewonnen leek, draaide het tegen het eind toch flink om. Shevchenko bleek ondanks de schade die ze had opgelopen over flink wat extra energie te beschikken. Daardoor kon ze de zekere winnares alsnog aan het wankelen brengen. Dat het na drie rondes over was en de jury een beslissing moest brengen werd daarom als een verlies voor de sport gezien.
Sindsdien ging Nunes door en versloeg eerst Miesha Tate in de eerste ronde van UFC 200 om de titel te grijpen en daarna Ronda Rousey in de eerste ronde van UFC 207 om hem te behouden. Daar zit direct ook de sleutel van dit duel. Bij elkaar opgeteld stond Nunes sinds het gevecht met Shevchenko vier minuten en vier seconden in de UFC-octagon. Nog geeneens een volle ronde dus.
Shevchenko versloeg eerst Holly Holm na jurybeslissing na vijf volle ronden en daarna Julianna Peña na 4:29 in de tweede ronde. Shevchenko heeft dus 34 minuten en 29 seconden in de octagon gestaan. Waarmee opnieuw bewezen is dat de Kyrgizische die uitkomt onder Peruviaanse vlag over flink wat brandstof in de tank beslist. Nu het titelgevecht wel over vijf ronden zal gaan zou dat weleens zeer belangrijk kunnen blijken.

Romero versus Whittaker, in het midden

De ontmoeting tussen Yoel Romero en Robert Whittaker is eigenlijk het best samen te vatten als de strijd om de titel wie gemiddeld gezien de beste vechter in de organisatie is. Dit moet vrij letterlijk genomen worden. Niet alleen staat de interimtitel in het middengewicht op het spel, ook kwam de één omlaag in gewicht om in deze klasse uit te komen terwijl de ander juist in gewicht aankwam om het middengeiwcht op te zoeken.
De twee kemphanen verloren beide nog geen enkel gevecht in hun nieuwe klasse. Sinds Romero zich vanaf het lichtzwaargewicht liet terugvallen (al vocht hij nooit in de UFC in lichtzwaargewicht) versloeg hij acht man op rij. Vijf van de acht gevechten werden beloond met titels als fight of the night, performance of the night of knock-out of the night. De veertiger kwam in de afgelopen anderhalf jaar echter slechts eenmaal in de octagon. In november 2016 versloeg hij de voormalige titelhouder Chris Weidman.

Whittaker kwam omhoog vanuit het weltergewicht en stapte sindsdien zesmaal als overwinnaar uit de kooi. In de afgelopen anderhalf jaar kwam de 26-jarige Australiër driemaal in actie. Slechts één keer ging het gevecht the distance. De laatste twee gevechten werden echter in de eerste ronde (tegen Derek Brunson) en tweede ronde (tegen Ronaldo Souza) beslist door de rake klappen en trappen van Whittaker.
Door de knieblessure met een operatie als gevolg kan de huidige titelhouder in het middengewicht, Michael Bisping, vooralsnog niet in actie komen. Bovendien is de kans nog altijd aanwezig dat Bisping het eerst in een superfight gaat opnemen tegen de uit pensioen terugkerende Georges St-Pierre. Om die reden zal de winnaar van dit duel voorlopig de titel in het middengewicht waarnemen totdat de kampioen zelf weer in staat is gevechten aan te gaan.

Wat nog meer?

Naast deze twee titelgevechten komen ook een aantal UFC-veteranen in de octagon in Las Vegas op zaterdagavond. Zo komt als headliner van de preliminary card zwaargewicht Travis Browne in actie. Brown verloor vijf van zijn laatste zeven duels en zal moeten winnen om nog iets te betekenen in de klasse.
Na Browne opent Anthony ‘Showtime’ Pettis de main card. Ook Pettis heeft het niet meegezeten de laatste tijd. Hij verloor onder andere van Rafael Dos Anjos, Eddie Alvarez en Max Holloway. Ook voor Pettis is het belang om te winnen groot. Een vijfde nederlaag in zes ontmoetingen zou hem ver terugwerpen.
Tot slot is er ook nog de derde ontmoeting tussen Fabricio Werdum en onze eigen Alistair Overeem. Op dit duel komen we morgen in een afzonderlijk artikel nog eens terug bij SportAmerika.

The Ultimate Fighter: Redemption Finale

Lionel Stute
-
0

Foto: Twitter

Het UFC-circus keert twee keer zo hard terug deze week. Waar vorige week geen enkel evenement plaatsvond krijgt de fan deze week maar liefst twee events voorgeschoteld. Op zaterdag zal de T-Mobile Arena het decor zijn voor UFC 213, met een Nederlands tintje, maar op vrijdag speelt de finale van The Ultimate Fighter zich er al af. Dat komt vooral doordat deze week is omgedoopt tot International Fight Week 2017.
Hoewel het event op vrijdagavond de naam van de succesvolle realityshow draagt, kijken de kenners natuurlijk vooral uit naar het lang verwachte debuut van lichtgewicht Justin Gaethje in het headline-gevecht tegen Michael Johnson. Gaethje, lang gezien als één van de beste MMA-vechters die niet in de UFC rondliep, verloor als prof nog nimmer een duel. Johnson, zelf een oud-deelnemer aan The Ultimate Fighter, acht zichzelf de juiste man om daar verandering in te brengen.

Woord bij daad

Combat sports drijven op zogenaamde what if’s. Vragen rond vechters die iedereen die de sport volgt bezighouden en waar een antwoord op gevonden moét worden. Eén van de grote what if’s uit recente tijden is die rond de mogelijkheden van Gaethje in de UFC. Wat zou er gebeuren als deze World Series of Fighting-kampioen de overstap zou maken naar de koningsklasse van het MMA?
Toen de tijd aanbrak voor Gaethje om als free agent zijn geluk te gaan beproeven was de deal dan ook snel gesloten. Hoewel ook de BellatorMMA-organisatie informeerde naar zijn diensten wist Gaethje al snel waar zijn volgende uitdaging lag. Nu breekt dan eindelijk de tijd aan om woord bij daad te voegen. Zijn perfecte reeks van 17 winstpartijen en 0 verliespartijen krijgt immers volgens velen pas waarde wanneer deze wordt voortgezet in de absolute top.

In dat opzicht is het koppelen aan Michael Johnson misschien enigszins opvallend. Johnson mag inmiddels een veteraan in de lichtgewichtklasse van de UFC worden genoemd. Ook al is hij nog altijd maar 31 jaar. Johnson heeft al bijna net zoveel gevechten in de UFC alleen gedaan (16) als Gaethje in zijn gehele loopbaan (17). Na een verlies in de finale van The Ultimate Fighter seizoen 12 werkte hij zich gestaag op naar de top van de klasse. Toen hij daar echter eindelijk aankwam, kwam de klad er enigszins in. Zo verloor hij in december 2015 van Nate Diaz, won hij in september 2016 van Dustin Poirier en verloor hij vervolgens in december 2016 van Khabib Nurmagomedov.

Buiten het feit dat het zijn debuut is en hij nu al een eer heeft hoog te houden zal er voor Gaethje ook om andere redenen veel aan gelegen zijn om snel een einde te maken aan het gevecht met Johnson. Die trok namelijk in de afgelopen weken alles uit de kast om Gaethje tot het uiterste dwingen. Zo vroeg hij de nieuwkomer onder andere op de man of hij door zijn oom of zijn achterneef was verwekt bij zijn moeder.
Gaethje, bekend om zijn stijl van een wildebras in de octagon, bleek echter zeer sterk in zijn schoenen te staan buiten de kooi. In een reactie liet hij weten zijn tegenstander hooguit een ‘mentale dwerg’ te vinden en dit het plan voor hem niet veranderde. Hij was immers toch al van plan ‘hem te slopen’.

The Ultimate Fighter

Op deze avond wordt ook het vijfentwintigste seizoen van The Ultimate Fighter afgesloten. Deze reeks stond vooral in het teken van klassiekers. Het oude format werd na wat experimenten in de afgelopen seizoenen weer in de armen gesloten. Ook werd een aantal veteranen uit de serie de kans geboden om via de show terug in de spotlights te treden. Deelnemers aan eerdere seizoenen, variërend van seizoen 2 uit 2005 tot en met seizoen 22 uit 2015, kregen een hernieuwde kans om zich te bewijzen in de octagon. Onder hen was bijvoorbeeld de nog altijd bij de UFC onder contract staande James Krause.
Alle vechters die in de twee teams zaten komen uit in de weltergewichtklasse. Na enkele weken aan gevechten in toernooivorm wordt in Las Vegas de kampioen van deze reeks gekroond. De mannen die deze kans gepakt hebben luisteren naar de namen Dhiego Lima en Jesse Taylor. Voor Lima wordt het al de tweede maal dat hij de finale van de reeks haalt. Op 6 juli 2014 verloor hij in de finale van The Ultimate Fighter 19 van Eddie Gordon (ook een terugkerende deelnemer in seizoen 25).

Voor tegenstander Jesse Taylor had het ook al zijn tweede finale kunnen zijn. Taylor won immers al zijn gevechen op weg naar de seizoenssluiting van seizoen zeven op 21 juni 2008. In de aanloop naar de finale misdroeg een dronken Taylor zich echter dusdanig in het openbaar dat hij uit de finale werd geschrapt. Na een herkansing op UFC Fight Night 14 tegen seizoenswinnaar CB Dollaway, en een verlies in die partij, was het echter einde tijd voor Taylor in de UFC.
In het onderlinge duel kunnen beide heren nu rechtzetten wat enkele jaren geleden krom is geraakt. Lima verdween halverwege 2015 uit de UFC naar vier gevechten waarvan hij er drie verloor. Sindsdien vocht hij driemaal, één keer in Legacy FC en tweemaal en Titan FC, waarvan hij er twee won en de laatste verloor.
Taylor vocht maar liefst 36 gevechten sinds hij in 2008 uit de UFC verdween. Hij won er 24 en verloor er 12. In die reeks deed hij zo’n beetje elke MMA-organisatie in de wereld aan. Hij was onder meer te zien in de WSOF, DREAM, Strikeforce en Cagewarriors. Taylor is bovendien door dit afgelopen TUF-seizoen de recordhouder aan overwinningen in TUF, 7-0.
Overigens zullen ook de twee verliezende halve finalisten hun opwachting maken. De eerdergenoemde James Krause zal het opnemen tegen Tom Gallicchio. Ook een aantal andere oud TUF-deelnemers staan op de fight card. Zo is de Taylors plaaggeest van weleer, CB Dollaway, te zien tegen Ed Herman, beide oud-deelnemer. Ook de op deze avond actieve Tecia Torres, Teruto Ishahara, Gray Maynard, Angela Hill, Ashley Yoder, Marcel Fortuna, Elias Theodorou en Brad Tavares kwamen in één van de seizoenen uit. Juliana Lima was wel uitgenodigd maar werd geschrapt toen bleek dat haar Engels onvoldoende was.

1...596597598...804Pagina 597 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU