Home Blog Pagina 57

MLB Dutch Watch: Profar laat van zich horen, pech voor Chad Tromp

Hans Mulder
-
0
MLB Dutch Watch: Profar laat van zich horen, pech voor Chad Tromp

Jurickson Profar kon opgelucht ademhalen. Eindelijk mocht de outfielder deze week zijn rentree maken na zijn dopingschorsing van 80 wedstrijden en we kunnen stellen dat hij dit niet onopgemerkt voorbij liet gaan! Minder goed nieuws kwam er uit Baltimore. Chad Tromp mocht zich eindelijk verheugen in wat speelminuten, maar ook hij werd deze week getroffen door de vloek die daar op catchers rust…

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 330 AB, .224/.295/.318, .613 OPS, 37 R, 28 RBI, 11 2B, 6 HR, 7 SB, 72 OPS+

Tijdens de serie van vier in New York lieten de Braves na om in te lopen op de Mets. Voor eigen publiek kregen ze vorig weekend opnieuw een mooie kans om goede zaken te doen in de NL East. De Philadelphia Phillies kwamen op bezoek en hadden de leiding in de divisie overgenomen van de Mets. Atlanta kon dus zichzelf én New York een goede dienst bewijzen door in elk geval het drieluik te winnen. Natuurlijk het liefst middels een sweep. Helaas voor de fanbase – en de club in het bijzonder – namen de Braves geen afstand van het alles of niets waar ze dit seizoen mee bezig zijn. Vooral vorige week vrijdag sloeg de balans door naar het niets.

Voor de tweede wedstrijd op rij slaagden de Braves er 27 juni namelijk niet in ook maar 1 run te produceren. Aan het aantal hits (9) lag het niet eens, maar al de 11 honklopers werden achtergelaten terwijl de Phillies daar juist wél raad mee wisten. Albies was 1-for-3 in een duel dat hij en zijn kompanen snel wilden vergeten. De Phillies openden de serie met een 13-0 zege, maar kregen in de tweede ontmoeting dan weer het andere gezicht van Atlanta te zien. Opnieuw was Ozzie Albies 1-for-3 maar dit keer resulteerde zijn single in een run. Bij een 2-1 voorsprong in de zevende inning sloeg catcher Sean Murphy pas de allereerste grandslam van de Braves dit seizoen. De ploeg won daardoor met 6-1, maar trok voor de series finale weer het masker van een productieve ploeg af.

JEKYLL & HYDE

Die series finale kon Atlanta met een goed gemoed aan de lange homestand laten beginnen, maar de Phillies hadden dit keer aan slechts 2 runs genoeg. Met Albies voor de derde keer dat weekend 1-for-3 was een solo homerun van Murphy het enige wapenfeit namens de thuisploeg: 1-2. Daarna tegen de LA Angels was het veel van hetzelfde voor de Braves. De knuppels zwegen wederom in alle talen in de eerste ontmoeting. Albies was 1-for-4 aan slag, maar voor de derde keer in de laatste vijf wedstrijden slaagde Atlanta er niet in een run op het bord te krijgen: 0-4.

Woensdag in de tweede wedstrijd was het verhaal weer totaal anders. Bij een 0-2 achterstand werden de knuppels opeens wakker in de zevende inning. Ozzie Albies was daarin één van de spelers die namens de thuisploeg de thuisplaat passeerde en met 2-for-5 tilde de infielder zijn hitting streak naar vijf wedstrijden. De Braves wonnen met 8-3 en tankten vertrouwen voor de series finale op donderdag.

Dat vertrouwen verdween overigens al heel rap. De Angels maakten opnieuw korte metten met Atlanta, versloegen hen met 5-1 en maakten een einde aan de hitting streak van Ozzie Albies. Door de 0-for-4 zag die zijn slaggemiddelde dalen naar .224. Het record van de Braves is overigens ook weer terug bij af. Na dit drieluik stond Atlanta met 39 overwinningen en 47 nederlagen 8 wedstrijden onder de .500-grens.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 298 AB, .258/.333/.369, .702 OPS, 36 R, 30 RBI, 18 2B, 5 HR, 13 SB, 96 OPS+

Xander Bogaerts liet de mensen in San Diego vorige week even flink schrikken. De kortestop leek tegen een volgende schouderblessure aan te lopen toen hij “thuis” wilde komen. Die actie pakte echter niet goed uit, maar een paar dagen rust deden vervolgens wonderen. Vorige week vrijdag kon Bogaerts daardoor “gewoon” in Cincinnati aantreden voor een drieluik tegen de Reds. Een tegenstander die vierde stond in de NL Central, maar dat wel doet met een positief record. In die divisie hebben namelijk alleen de Pittsburgh Pirates een losing record. De overige vier teams doen niet veel voor elkaar onder, waardoor de Reds goede resultaten nodig hadden tegen de Friars om aansluiting te houden.

San Diego kon op hun beurt ook wel wat winstpartijen gebruiken, maar op 27 juni kwamen ze daar niet bij in de buurt. Cincy liet hun fans juichen door met 8-1 te winnen en Xander Bogaerts op 0-for-3 te houden. Op zaterdag leek het ook de verkeerde kant op te gaan voor de Padres. Ze keken al snel tegen een 3-0 achterstand aan, maar onder meer dankzij een 3-run homerun van Gavin Sheets wisten de bezoekers het duel te kantelen. Xander Bogaerts scoorde die inning één van die runs nadat hij met vier wijd op de honken was gekomen. In de vierde inning noteerde hij zijn enige hit, maar ondanks dat alle honken bezet waren die inning scoorden de Padres toen niet.

DIK IN ORDE

In de derde en laatste wedstrijd bleek het met de schouder van Bogaerts wel goed te zitten. Hij kwam in de tweede en zevende inning door met een double en tekende in de vierde voor zijn vijfde homerun van dit jaar. Zijn 3-for-4 was uitstekend voor het slaggemiddelde, maar winst leverde het niet op. Dat ging namelijk met 3-2 naar Cincinnati. De road trip van de Padres werd er daarna niet gemakkelijker op. In The City of Brotherly Love wachtte hen een monsterklus tegen de Phillies. Op maandag, toen deze serie begon, was dat de koploper in de NL East. Dat het een sterke tegenstander was, bleek ook al rap. Weer was Bogaerts goed voor 3 hits in 4 AB’s, maar zijn teamgenoten konden dit geweld niet bijbenen. Philadelphia opende deze serie met een 4-0 overwinning.

San Diego moest daarna even geduld hebben voor ze revanche konden nemen. De dinsdag viel in het water, waardoor er op woensdag een doubleheader gepland stond. Met 1-for-3 en een run liet Bogaerts zijn aanwezigheid opnieuw blijken in het eerste deel. Dit keer stapte hij ook nog met een fijn gevoel van het veld, want de Friars wonnen met 6-4. Een paar uur later was dat goede gevoel alweer verdwenen. Bogaerts zelf verlengde zijn hitting streak naar vijf wedstrijden dankzij z’n 1-for-4 aan slag, maar de bezoekers hadden weinig in de melk te brokkelen. Philadelphia won met 5-1 en boekte zo de vierde overwinning in hun laatste zes wedstrijden.

KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 29.2 IP, 1-2 (15 SV-1 BS), 3.94 ERA, 1.315 WHIP, 4.41  FIP, 14 R, 13 ER, 11 BB, 28K, 107 ERA+

Voor de LA Angels kwam er vorig weekend een einde aan een lange homestand. Het was een homestand met wisselende resultaten, want na de verloren serie tegen Houston volgde een knappe sweep tegen de Red Sox. Ook tegen de Washington Nationals lagen er mogelijkheden voor LA. Die ploeg bungelt aan de onderkant van de National League en was nog maar net hersteld van een 11-game losing streak. De Angels begonnen die serie overigens in de wetenschap dat hun manager Ron Washington dit seizoen niet terugkeert. De 73-jarige was eerder al teruggetreden, maar zijn gezondheid staat voorlopig niet toe dat hij de handschoen weer oppakt.

Helaas voor Ron Washington en de Angels konden zij de goede resultaten tegen Boston geen vervolg geven. Vorige week vrijdag scoorden de Halos maar liefst 9 runs, maar verloren alsnog. De Nationals pakten uit met 15 runs waarbij opviel dat elke speler in de line-up minimaal 1 RBI achter zijn naam had. LA leek in de tweede wedstrijd op weg naar de winst. Zij zetten Kenley Jansen met een 4-3 voorsprong af in de negende inning, maar na vier dagen rust verliep dat voor de closer bepaald niet naar wens.

EERSTE BLOWN SAVE

Daylen Lile verwelkomde hem met een double en Jacob Young zou diezelfde Lile even later over de thuisplaat slaan. Het werd voor Kenley Jansen een relatief lange, maar vooral moeizame inning. Hij mocht uiteindelijk nog zijn handen dichtknijpen dat het bij 4-4 bleef na deze inning. Ja, het kostte hem zijn eerste blown save, maar deze inning had veel slechter af kunnen lopen. Overigens ging het in de elfde inning alsnog mis voor de Angels, die met 4-7 verloren.

Vorige week zag Jansen bij de Red Sox wat oude bekenden, maar die waren er ook deze week in Atlanta. Afgelopen dinsdag besteeg Kenley Jansen de heuvel die hij nog zo goed kende uit 2022. Het jaar waarin hij als closer van de Braves fungeerde. Hij deed ’t dit keer als tegenstander en nam een 4-0 voorsprong mee. Jansen zag als eerste Ozzie Albies tegenover zich en de infielder zette zijn oude ploeggenoot onder druk met een single.

Michael Harris en Sean Murphy wisten er nog wel een lange at-bat van te maken, maar in gevaar kwam Jansen geen moment. Na 18 pitches had hij de derde nul te pakken en hadden de Angels weer de .500-grens bereikt. Na een nederlaag in de tweede en een overwinning in de derde was dat ook waarmee ze Atlanta verlieten.

JURICKSON PROFAR (OF, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 23 AB, .261/.292/.522, .813 OPS, 5 R, 2 RBI, 0 2B, 2 HR, 0 SB, 122 OPS+

Jurickson Profar heeft zijn dopingstraf uitgezeten en mocht in Triple-A alweer letterlijk de handschoen oppakken. Afgelopen woensdag was hij dan ook eindelijk speelgerechtigd voor de Atlanta Braves, maar maakte tijdens een persmoment vooraf eerst nog maar eens zijn excuses. Profar liet daarin weten dat hij – en hij alleen – verantwoordelijk was voor wat er in zijn lichaam ging. Een volwassen reactie op wat een domme misstap genoemd mag worden. Dat Profar terug is, was het goede nieuws voor Atlanta. Slechter nieuws kwam er vanaf de heuvel. In wat toch wel het jaar van zijn doorbraak genoemd mag worden, raakte de club Spencer Schwellenbach kwijt met een breukje in zijn elleboog. Na Chris Sale de volgende starter die lang uit de roulatie is.

Na de 0-4 nederlaag in de eerste wedstrijd tegen de Angels konden de Braves wel een vonkje gebruiken om het vuur weer aan te steken. Dat vonkje moest dan Jurickson Profar zijn en die deed ook zeker zijn best. Hij was het namelijk die in de zesde inning, bij een 0-2 achterstand en twee nullen op het bord, de aanzet gaf tot een succesvolle achtervolging. Met een single naar het rechtsveld hield Profar niet alleen de inning in leven, maar stond hij achteraf aan de basis van een zogenaamde big inning.

Hij was goed voor de eerste van uiteindelijk 7 runs in deze inning en zorgde zelf voor de kers op de taart door even later een solo homerun af te leveren. Een een belangrijke hit, een homerun én een 8-3 overwinning. Veel mooier kon Profar zijn rentree niet wensen.

Donderdag liet de outfielder zien wat zijn team dit jaar moest missen. Weer was Profar goed voor een solo homerun, maar helaas was dit niet meer dan een doekje voor het bloeden. Hij redde weliswaar de eer, maar zag de Angels er met een 5-1 overwinning vandoor gaan.

CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 283 AB, .254/.300/.424, .724 OPS, 46 R, 33 RBI, 17 2B, 9 HR, 11 SB, 100 OPS+

Na een héle lange road trip van negen wedstrijden kwamen de Boston Red Sox vorig weekend eindelijk thuis. Plaats van handeling was natuurlijk het eigen Fenway Park en de tegenstander kwam uit Toronto. Dat is één van de teams waarmee Boston strijdt om die tweede plek in de AL East. Al moeten we ook eerlijk bekennen dat de vele nederlagen aan de westkust het record van de Red Sox geen goed heeft gedaan. Dat werd er bij thuiskomst overigens niet beter op, want de Blue Jays bliezen de BoSox met 9-0 van het veld. Ceddanne Rafaela was goed voor 1 van de slechts 4 hits van de thuisploeg.

In de tweede ontmoeting was het de beurt aan Boston om hard uit te halen. Rechtsvelder Wilyer Abreu was goed voor 4 RBIs in de met 15-1 gewonnen wedstrijd, maar ook Ceddanne Rafaela liet van zich horen. Hij tekende voor een single in de derde inning, maar zijn klap in de zesde deed de Blue Jays veel meer pijn. Met Nick Sogard op de honken sloeg Rafaela zijn negende homerun van dit seizoen. Hij tilde daarmee de stand naar 12-1. Wat homers betreft ligt de rappe outfielder wel op koers om de 15 van vorig jaar minimaal te evenaren, maar op het gebied van RBIs moet hij nog wel even aan de bak. Rafaela zette zichzelf op 32 RBIs na deze homerun en daar kwam er zondag in de rubber game nog 1 bij.

GOEDE RESULTATEN

Een RBI-double naar het linksveld in de tweede inning liet Trevor Story de 2-2 scoren. Helaas voor de Red Sox wisten zij vervolgens dit duel niet over de streep te trekken. Toronto won de wedstrijd (5-3) en daarmee deze serie tussen twee rivalen uit de AL East. Ceddanne Rafaela was 4-for-12 in deze serie en zag daarmee zijn slaggemiddelde stijgen naar .253. Afgelopen maandag tegen de Cincinnati Reds tilde hij het nog iets verder omhoog. Rafaela was 1-for-3 met een run en een walk in die openingswedstrijd. Boston legde de basis voor de 13-6 overwinning al in de eerste inning. De thuisploeg scoorde daarin 7 runs.

Dinsdag kwam er een einde aan de 4-game hitting streak van Ceddanne Rafaela. De outfielder was 0-for-3, maar dat deed zijn team geen pijn. Boston stelde de winst in dit drieluik alvast veilig door de Reds op een 5-3 nederlaag te trakteren. Met 2-for-4, 2 doubles en een run kreeg Rafaela zijn knuppel woensdag weer aan de praat. Hij kon daarmee echter zijn Red Sox niet aan een sweep helpen, want Cincinnati vertrok uit Boston met een 8-4 overwinning. De Red Sox bezetten na deze serie de vierde plaats in de AL East met een achterstand van 6 gewonnen wedstrijden op koploper New York Yankees.

CHADWICK TROMP (C, Baltimore Orioles)

SEASONSTATS: 21 AB, .143/.182/.333, .515 OPS, 2 R, 1 RBI, 1 2B, 1 HR, 0 SB, 43 OPS+

Voor Chad Tromp is het deze weken een kwestie van pakken wat je pakken kan. De backup catcher van de Baltimore Orioles weet dat deze periode in de majors waarschijnlijk niet heel lang gaat duren, dus is het voor de man uit Oranjestad zaak om er het beste van te maken. Dat lukte hem vorig weekend tegen de Tampa Bay Rays heel aardig. Hij speelde de tweede wedstrijd van dat drieluik en kwam in actie nadat de O’s het eerste duel met maar liefst 22-8 hadden gewonnen. Gary Sanchez, voorlopig even de eerste catcher in Baltimore, was die dag goed voor 4 hits en 4 RBIs.

Tromp had goed opgelet, want hij was aan slag die zaterdag goed bezig. De catcher verdubbelde in één wedstrijd zijn aantal hits over het gehele seizoen en zette Baltimore in de vijfde inning op het bord met een solo homerun. Normaal iets om blij mee te zijn, maar de Rays hadden op dat moment al 9 runs op het bord staan. Nu was het hun beurt om hard uit te halen en met 11-3 te winnen. Daar kon ook de 2-for-4 van Chad Tromp niks aan veranderen.

Er lijkt dit seizoen een vloek te rusten op de catcherspositie in Baltimore. Op bezoek bij de Texas Rangers ging het deze week namelijk ook mis voor Chad Tromp. Afgelopen maandag begon hij achter de plaat, maar moest zich al snel laten vervangen. Na Adley Rutschman en Maverick Handley is Tromp al de derde catcher in korte tijd die geblesseerd raakt. De Oranje-international heeft last van zijn rug en werd door de O’s op de 10-day IL geplaatst. Slechts één keer kwam hij aan slag tegen de Rangers (10-6 overwinning na elf innings) maar die slagbeurt leverde niets op. Voor de Orioles was het overigens de enige overwinning in deze serie van drie.

Cover photo: Todd Kirkland

Bucks halen Turner en laten Lillard gaan, Robinson naar Pistons

Lars Leeftink
-
0
Bucks halen Turner en laten Lillard gaan, Robinson naar Pistons

Dag twee van free agency was eigenlijk net zo spectaculair, zo niet spectaculairder, dan de eerste dag van NBA Free Agency 2025. Een overzicht van wat er allemaal is gebeurd op dinsdag en in de nacht van dinsdag op woensdag.

VERTREKKEN NAAR ANDER TEAM

Drie grote namen besloten van team te veranderen voor het seizoen 2025-26. G Dennis Schroder gaat aan zijn tiende team beginnen door te gaan spelen voor Sacramento Kings: 3 jaar/45 miljoen dollar. F Duncan Robinson besloot te tekenen bij Detroit Pistons, die na vorig jaar ook dit jaar weer stappen proberen te zetten richting een kampioenschap. Detroit geeft Robinson 3 jaar/48 miljoen dollar. De deal van Robinson is overigens een sign-and-trade, waarbij F Simone Fontecchio naar Miami Heat gaat.

De grootste naam was echter Myles Turner, die na jaren Indiana Pacers verlaat en bij Milwaukee Bucks tekent voor 4 jaar en 107 miljoen dollar. Hier was vanuit Milwaukee echter veel voor nodig, en het zal niet de laatste keer zijn dat ze in dit artikel worden genoemd. Bucks besloten namelijk ook G Gary Harris binnen te halen voor 2 jaar.

OVERZICHT

F/C Myles Turner – Milwaukee Bucks: 4 jaar/107 miljoen dollar

F Duncan Robinson – Detroit Pistons: 3 jaar/48 miljoen dollar

G Dennis Schroder – Sacramento Kings: 3 jaar/45 miljoen dollar

C Sandro Mamukelashvili – Toronto Raptors: 2 jaar/5.5 miljoen dollar

F Josh Minott – Boston Celtics: 2 jaar/5 miljoen dollar

G Tim Hardaway Jr – Denver Nuggets: 1 jaar/?

G Gary Harris – Milwaukee Bucks: 2 jaar/?

KEREN TERUG BIJ HUN VORIGE TEAM

Op dit vlak gebeurde er niet heel veel boeiend. De grootste deal was die van G Tre Mann, die besloot terug te keren naar Charlotte Hornets voor 3 jaar en 24 miljoen dollar.

OVERZICHT

Tre Mann – Charlotte Hornets: 3 jaar/24 miljoen dollar

G Eric Gordon – Philadelphia 76ers: 1 jaar/3.6 miljoen dollar

C Jericho Sims – Milwaukee Bucks: 2 jaar/?

F Larry Nance Jr – Cleveland Cavaliers: 1 jaar/?

TRADES

Dan waren er ook twee nieuwe trades. De eerste was vanuit Milwaukee Bucks, die besloten om G Pat Connaughton en 2031 en 2032 2nd round pick naar Charlotte Hornets te sturen voor PG Vasilije Micic. De andere deal, die wellicht was grote was, kwam vanuit Denver. Nuggets besloten namelijk voor C Jonas Valanciunas te traden als back-up voor Nikola Jokic. In ruil voor Valanciunas kreeg Sarcamento Kings alleen F Dario Saric.

OVERZICHT

C Jonas Valanciunas naar Denver Nuggets voor F Dario Saric naar Sacramento Kings

G Pat Connaughton en 2031 en 2032 2nd round pick naar Charlotte Hornets voor PG Vasilije Micic

VERLENGINGEN

Dan waren er ook nog twee spelers die een contractverlenging kregen bij hun huidige team. Hiervan was G Shai Gilgeous-Alexander natuurlijk de grootste naam. Hij kreeg van Oklahoma City Thunder een enorm contract: 4 jaar/285 miljoen dollar. Het is het meest dure contract ooit in de NBA. Ook C Jakob Poeltl kreeg een contractverlenging van Toronto Raptors: 4 jaar/104 miljoen dollar

OVERZICHT

G Shai Gilgeous-Alexander – Oklahoma City Thunder: 4 jaar/285 miljoen dollar

C Jakob Poeltl – Toronto Raptors: 4 jaar/104 miljoen dollar

ANDER NIEUWS

Tot slot was er nog meer nieuws uit Milwaukee. Bucks besloten namelijk om sterspeler PG Damian Lillard te waiven. Dit om genoeg cap space te creëren voor de komst van Myles Turner,. Lillard is bezig met het herstellen van een ernstige blessure en heeft nu dus alle vrijheid om te gaan en te staan waar hij wil voor 2025-26 en daarna.

Foto: Benny Sieu/USA TODAY Sports

Clarkson naar Knicks, Porter Jr getrade naar Nets

Lars Leeftink
-
0
Clarkson naar Knicks, Porter Jr getrade naar Nets

De eerste dag van NBA Free Agency 2025 en het seizoen 2025-26 in de NBA zit erop. Veel spelers besloten naar andere teams te gaan of bij hun teams te blijven, terwijl er ook een grote trade was. We zitten alles op een rijtje.

VERTREKKEN NAAR ANDER TEAM

Twee dingen vielen op de eerste dag van NBA Free Agency 2025 op: de forward en centers waren populair. De twee spelers met het grootste contract op de eerste dag zijn twee forwards. F Nickeil Alexander-Walker gaat namelijk naar Atlanta Hawks voor 4 jaar/62 miljoen dollar. De andere forward die veel verdiende op de eerste dag is F Dorian Finney-Smith, die naar Houston Rockets gaat voor 4 jaar/53 miljoen dollar.

Ook de centers waren populair. C Luke Kornet ging voor een enorm bedrag naar San Antonio Spurs: 4 jaar/41 miljoen dollar. Hij gaat er per jaar echter ‘maar’ tien miljoen aan overhouden. Clint Capela keer terug naar de ambitieuze Houston Rockets, die hem voor 3 jaar/21.5 miljoen dollar vastleggen. Verder ging C Brook Lopez naar Los Angeles Clippers voor 2 jaar/18 miljoen dollar en vertrekt C Kevon Looney bij Golden State Warriors om naar New Orleans Pelicans: 2 jaar/16 miljoen dollar.

Tot slot ook een paar guards die een prima contract binnen zouden hengelen. G Caris LeVert – gaat naar Detroit Pistons (2 jaar/29 miljoen dollar), G Ty Jerome gaat zijn geluk beproeven bij Memphis Grizzlies (3 jaar/28 miljoen dollar) en D’Angelo Russell gaat naar Dallas Mavericks (2 jaar/13 miljoen dollar). Tot slot is ook G Jordan Clarkson onderweg naar MSG om voor New York Knicks te gaan spelen, maar het contract en zijn salaris zijn nog niet bekend. Hieronder een overzicht van alle spelers die van team zijn gewisseld op de eerste dag.

OVERZICHT

F Nickeil Alexander-Walker – Atlanta Hawks: 4 jaar/62 miljoen dollar

F Dorian Finney-Smith – Houston Rockets: 4 jaar/53 miljoen dollar

C Luke Kornet – San Antonio Spurs: 4 jaar/41 miljoen dollar

G Caris LeVert – Detroit Pistons: 2 jaar/29 miljoen dollar

G Ty Jerome – Memphis Grizzlies: 3 jaar/28 miljoen dollar

C Clint Capela – Houston Rockets: 3 jaar/21.5 miljoen dollar

PF/C Brook Lopez – Los Angeles Clippers: 2 jaar/18 miljoen dollar

C Kevon Looney – New Orleans Pelicans: 2 jaar/16 miljoen dollar

G D’Angelo Russell – Dallas Mavericks: 2 jaar/13 miljoen dollar

F Jake LaRavia – Los Angeles Lakers: 2 jaar/12 miljoen dollar

G Luke Kennard – Atlanta Hawks: 1 jaar/11 miljoen dollar

G Tyus Jones – Orlando Magic: 1 jaar/7 miljoen dollar

C Luka Garza – Boston Celtics: 2 jaar/5.5 miljoen dollar

F Trendon Watford – Philadelphia 76ers: 2 jaar/5.3 miljoen dollar

C Mason Plumlee – Charlotte Hornets: 1 jaar/3.6 miljoen dollar

PG Dennis Schroder – Sacramento Kings: ?

SG Jordan Clarkson – New York Knicks: ?

F Nigel Hayes-Davis – Phoenix Suns 1 jaar/?

F Bruce Brown Jr – Denver Nuggets: 1 jaar/?

KEREN TERUG

Op dit gebied zijn vooral Milwaukee Bucks flink bezig geweest om hun team bij elkaar te houden. G Kevin Porter Jr, G Gary Trent Jr en F Taurean Prince blijven allemaal bij Milwaukee Bucks voor respectievelijk 2 jaar/11 miljoen dollar, 2 jaar/7.5 miljoen dollar en 2 jaar/7.1 miljoen dollar. De Brooklyn Nets besloten ook twee van hun eigen spelers te behouden: G Zhaire Williams en F Day’Ron Sharpe. Allebei tekenden ze voor 2 jaar/12 miljoen dollar.

De grootste naam die op de eerste dag besloot bij te tekenen, was F Santi Aldama. Hij blijft bij Memphis Grizzlies voor 3 jaar en 52.5 miljloen dollar. Hieronder een overzicht van alle spelers die op de eerste dag bij hun team van vorig seizoen besloten te blijven.

OVERZICHT

F Santi Aldama – Memphis Grizzlies: 3 jaar/52.5 miljoen dollar

G Tre Jones – Chicago Bulls: 3 jaar/24 miljoen dollar

G Zhaire Williams – Brooklyn Nets: 2 jaar/12 miljoen dollar

F Day’Ron Sharpe – Brooklyn Nets: 2 jaar/12 miljoen dollar

F Nicholas Batum – Los Angeles Clippers: 2 jaar/11.5 miljoen dollar

C/F Paul Reed – Detroit Pistons: 2 jaar/11 miljoen dollar

G Kevin Porter Jr – Milwaukee Bucks: 2 jaar/11 miljoen dollar

G Gary Trent Jr – Milwaukee Bucks: 2 jaar/7.5 miljoen dollar

F Taurean Prince – Milwaukee Bucks: 2 jaar/7.1 miljoen dollar

G Cam Spencer – Memphis Grizzlies: 2 jaar/4.5 miljoen dollar

F Joe Ingles – Minnesota Timberwolves: 1 jaar/?

F Jae’Sean Tate – Houston Rockets: 1 jaar/?

G Collin Gillespie – Phoenix Suns: 1 jaar/?

TRADES

Daar waar er nog een andere sign-and-trade met Dennis Schroder aan zit te komen, was de voornaamste trade op de eerste dag van free agency die van F Michael Porter Jr en een unprotected 2032 1st round pick die naar Brooklyn Nets gingen voor F Cam Johnson. Johnson, nadat er al een tijdje geruchten waren over een trade, gaat dus naar Denver Nuggets.

Foto: Matthew Stockman/Getty Images

MLB Dutch Watch: Jansen en Bogaerts laten fans schrikken, Tromp maakt minuten

Hans Mulder
-
0
MLB Dutch Watch: Jansen en Bogaerts laten fans schrikken, Tromp maakt minuten

Vorige week namen we (hopelijk voor even) afscheid van Josh Palacios. Deze week verwelkomen we Chad Tromp echter terug in deze rubriek. Zijn Orioles hebben wat personele problemen en dan is het wel lekker om zo’n catcher achter de hand te hebben. Vervelender nieuws kwam er uit Californië, waar zowel Xander Bogaerts als Kenley Jansen ons lieten schrikken met fysieke ongemakken.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 307 AB, .222/.295/.322, .618 OPS, 35 R, 28 RBI, 11 2B, 6 HR, 7 SB, 73 OPS+

Zorgt die sweep tegen de Mets er dan eindelijk voor dat het gaat draaien bij de Braves? Al snel na die goede resultaten tegen de concurrent uit New York kreeg Atlanta echter alweer een domper te verwerken. Pitcher Chris Sale, vorig jaar nog winnaar van de Cy Young, werd met een ribblessure op de IL geplaatst. Dat had niet direct gevolgen voor de serie van de Braves in Miami tegen de Marlins, maar wel voor de langere termijn. Tegen die Marlins moesten Ozzie Albies en consorten het ook zonder Sale wel kunnen redden. Dat na die overwinningen tegen de Mets het lek nog bepaald niet boven is, werd in Florida pijnlijk duidelijk.

Met de net 20-jarige Didier Fuentes op de heuvel moest Atlanta vorige week vrijdag in de eerste wedstrijd namelijk met 2-6 buigen voor de matige Marlins. Met 0-for-4 kon ook Albies zijn team niet over dat vervelende dode punt trekken. Aan slag was het voor hem in de tweede ontmoeting niet veel beter. Albies was 0-for-5, maar dit keer deed ’t de Braves geen pijn. De bezoekers vonden weer iets van ritme door met 7-0 te winnen.

Je zou denken dat daarmee een basis werd gelegd voor een gewonnen serie. Helaas voor Atlanta ging die vlieger niet op. Ozzie Albies noteerde dan wel zijn eerste hits in dit drieluik, maar zijn single en double in 4 AB’s konden de Marlins niet van een 5-3 overwinning houden. De Braves trokken zo de lijn door die al vaker werd ingezet. Goede overwinningen worden afgewisseld met hele matige nederlagen.

GOED BEGIN…MAAR DAN…

Die trend zette door in Queens. Op bezoek bij de Mets, die door de Braves vorige week nog drie keer werden verslagen, kon Atlanta goede zaken doen in de eigen divisie. Ze troffen de Mets ook op een uitstekend moment. New York had acht van de laatste negen wedstrijden verloren en ging ook afgelopen maandag tegen Albies en consorten onderuit. De infielder scoorde in de tweede inning de eerste run in deze serie van vier wedstrijden. Albies bereikte de honken na een geraakt werper, wist vervolgens het tweede honk te stelen en zou even later na een sac fly van Michael Harris de basis leggen voor een krappe 3-2 overwinning.

Krap was het dinsdag bepaald niet. Aanvankelijk zag het er voor de Mets nog prima uit, maar nadat Albies middels een sacrifice fly teamgenoot Marcell Ozuna over de thuisplaat sloeg, gingen alle remmen los. De Braves draaiden een 0-3 achterstand in de zesde inning om in een 5-3 voorsprong en keken niet meer om. Met 7-4 ging dit duel naar de bezoekers, die nu vijf wedstrijden op rij van de Mets hadden gewonnen. Atlanta lag nu op koers om hier een voortreffelijke serie van te maken, maar helaas voor hen pakte dit anders uit. Albies was 1-for-2 met 2 walks en een run in de derde ontmoeting, maar deze ging met 7-3 naar de Mets.

Die hadden nu de smaak te pakken en legden donderdag de slagploeg van Atlanta volledig aan banden. Ozzie Albies sloot deze serie 0-for-3 af aan slag en was niet de enige Brave zonder hit. Atlanta moest die series finale met 4-0 aan New York laten en schoot in de divisie dus weinig op. De Mets op hun beurt deden juist wel goede zaken. Zij namen de koppositie in de NL East weer over van Philadelphia en zullen dit weekend juichen voor de Braves. Die nemen het namelijk in eigen huis op tegen de Phillies.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 276 AB, .246/.324/.344, .668 OPS, 33 R, 29 RBI, 15 2B, 4 HR, 13 SB, 87 OPS+

Aan het begin van deze maand zag het er voor de San Diego Padres allemaal prima uit. De ploeg stond tweede in de NL West en had de leidende Dodgers voor het grijpen. Wat volgde was een juni waarin de Friars net iets te vaak verloren en daarbij niet alleen de koppositie uit zicht verloren, maar ook de tweede plaats moesten afstaan. Vorig weekend troffen zij in de Kansas City Royals een team dat in een soortgelijk schuitje zat. Ook de Royals knopen in juni de overwinningen niet aaneen en waren daarom misschien wel een ideale tegenstander voor Xander Bogaerts en zijn Padres.

Het laatste wat we over onze landgenoot meldden, was die 4-for-4 tegen LA met onder meer die solo homerun. Zo mooi werd het in de eerste wedstrijd tegen de Royals niet. Door zijn 3-for-4 met een run in de zesde inning én een walk deed zijn slaggemiddelde opnieuw uitstekende zaken. Dit was in een paar dagen tijd van .227 naar .247 gegaan na die 7-for-8 aan slag in zijn laatste twee duels. Het record van de Padres deed echter geen goede zaken. Met 5-6 ging die eerste wedstrijd naar Kansas City. Voor eigen publiek rechtte San Diego de rug in de twee volgende wedstrijden.

SCHRIKMOMENT

Bogaerts was met zijn 2-for-4 aan slag opnieuw lekker bezig in de twee ontmoeting en sloot dit drieluik af met een 1-for-3 in de series finale. Hij sloeg daar in de negende inning zijn vijftiende double van deze jaargang. Dat was lekker voor de kortestop, maar nog veel lekker was dat San Diego deze serie won dankzij een 3-2 overwinning. Tegen de Washington Nationals ging het veel minder voorspoedig. Allereerst maandag voor de Padres, die met 6-10 dit duel aan de bezoekers moesten laten. Maar het was vooral Xander Bogaerts die niet gelukkig op dit drieluik zal terugkijken.

De kortestop was 0-for-6 aan slag in de twee wedstrijden die hij speelde. Dinsdag kreeg Bogaerts middels een productieve out een RBI op zijn naam, maar in diezelfde wedstrijd raakte hij geblesseerd. In een poging te scoren liep Xander Bogaerts in de zesde inning opnieuw een schouderblessure op. Aanvankelijk stond de international nog in de line-up voor de rubber game op woensdag, maar vlak voor aanvang werd zijn naam van de lijst gehaald. Zonder de infielder won San Diego de masterclass van starter Nick Pivetta (7.0 IP, 3 hits, 0 runs) met 1-0.

KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 27.2 IP, 1-2 (15 SV-0 BS), 4.23 ERA, 1.301 WHIP, 4.59  FIP, 13 R, 13 ER, 10 BB, 25K, 99 ERA+

Met drie winstpartijen tegen de Yankees konden de LA Angels met een goed gevoel op het vliegtuig naar huis stappen. Dat getankte zelfvertrouwen kwam ze goed van pas, want in Los Angeles wachtte hen een volgende loodzware opdracht. De Houston Astros waren wat wankel aan deze jaargang begonnen, maar in mei en juni was de ploeg dan toch echt in gang geschoten. Ze hadden zich inmiddels weer oud en vertrouwd aan kop van de AL West genesteld en dachten tegen Kenley Jansen en ’n Halos die positie wel even te kunnen verstevigen.

Op vrijdag 20 juni begonnen de Astros ijzersterk met back-to-back homeruns in de eerste inning. Met solo homeruns in de vierde en zevende inning knokten de Angels zich terug in de wedstrijd waardoor Jansen met een 2-2 tussenstand aan de negende inning begon. Een eenvoudige inning werd het niet voor de closer, want Cam Smith en Jake Meyers kwamen elk door met een single. Die eerste zou het derde honk nog bereiken, maar de thuisplaat bleek een brug te ver. Hoewel Kenley Jansen het dus niet cadeau kreeg, zette hij wel in 17 pitches de drie benodigde nullen op het bord. Helaas leidde een wild pitch van reliever Hunter Strickland in de tiende inning de 2-3 nederlaag van de Angels in.

ROOKIE PAKT Z’N MOMENT

Achteraf was dit het enige optreden van Jansen dit weekend. Na de ruime 9-1 winst op zaterdag verloren de Angels afgelopen zondag de series finale tegen deze sterke tegenstander met 2-3. Hij was daardoor uitgerust voor een outing tegen zijn oude liefde uit Boston, maar die duurde maandag slechts 4 pitches. Bij een 9-5 voorsprong zat een save er sowieso niet in voor de closer, maar het lukte Jansen zelfs niet om ook maar één nul op het bord te krijgen. Helaas werkte zijn schouder tegen en namen de Angels geen enkel risico met hem. Hector Neris verving hem na die 4 pitches en maakte het karwei vakkundig af.

Wat hem ook plaagde die maandag was al snel verholpen, want op dinsdag stond Jansen alweer op de heuvel. Aan spanning opnieuw geen gebrek, want met een 1-1 stand in de negende inning werd de closer aan het werk gezet. Een defensieve fout en vier wijd voor Jarred Duran zetten Jansen nog meer onder druk, maar zijn schat aan ervaring hielp hem met 21 pitches door deze inning. Een 2-run homerun in de tiende inning van Christian Moore maakte de avond voor LA compleet. Het was voor de 22-jarige rookie zijn tweede long ball van de avond en pas zijn derde in z’n nog heel prille loopbaan. Zonder gebruik te maken van Kenley Jansen wonnen de Angels woensdag ook de derde en laatste wedstrijd (5-2) in deze serie en stuurden de BoSox zo met een sweep weg.

CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 261 AB, .249/.296/.406, .703 OPS, 42 R, 30 RBI, 13 2B, 8 HR, 11 SB, 95 OPS+

Voor de Boston Red Sox stond er vorig weekend een vreemde serie op het programma. Al een paar dagen na die befaamde trade stonden zij voor het eerst tegenover “hun” Rafael Devers. Na hun gewonnen serie tegen de Seattle Mariners zakten de Red Sox een stukje af langs de Amerikaanse westkust om het in San Francisco op te nemen tegen de Giants. En dus tegen Devers. Die was redelijk begonnen aan zijn tijdperk daar, maar ook niet veel meer dan dat. Zijn eerste weerzien met zijn oude ploeggenoten verliep voor Devers niet overdreven fijn. Boston won vorige week vrijdag in de Bay en dat was voor een belangrijk deel toe te schrijven aan Ceddanne Rafaela.

De serie in Seattle verliep voor Rafaela ronduit matig. Hoe anders was de start in San Francisco. De jonge outfielder was 3-for-4 aan slag met een belangrijke solo homerun in de zesde inning als absolute kers op de taart. Beide teams hadden op dat moment 5 runs gescoord, dus die klap van Rafaela gaf de Red Sox de leiding. Het was overigens niet zijn enige RBI, want in de vierde inning loodste zijn single naar het linksveld Wilyer Abreu al over de thuisplaat. Met 2 RBIs en 2 gescoorde runs had Ceddanne Rafaela dus een flinke vinger in de pap in deze met 7-5 gewonnen wedstrijd. Een wedstrijd waarin Rafael Devers niet verder kwam dan 0-for-5.

GEEN BESTE BEURT

De tweede wedstrijd liet een totaal ander beeld zien. Rafaela was nu 0-for-4 terwijl Devers met 2 RBIs de Giants aan zijn hand nam richting een 3-2 overwinning. In de series finale liet Rafaela zijn knuppel weer brullen. Hij was 2-for-4 met een solo homerun – zijn achtste van ’t jaar – in de zesde inning. Die tik gaf Boston een 5-4 voorsprong, maar was tevens de laatste run van de Sox. De Giants trokken deze serie naar zich toe door de bezoekers met 9-5 te kloppen. Diezelfde cijfers stonden maandag op het bord bij het bezoek van Boston aan de LA Angels. Met 1-for-3, een RBI (in de eerste inning) en een run (in de vierde) was Rafaela opnieuw productief. Genoeg voor de overwinning was het echter niet, want die ging dus naar de Halos.

De Red Sox zouden deze hele lange road trip van negen wedstrijden afsluiten met een sweep. Voor de tegenstander dan welteverstaan. Rafaela scoorde in de tiende inning van de tweede wedstrijd in LA nog een gratis run door als honkloper op ’t tweede honk aan de inning te beginnen. Die run werd echter teniet gedaan door de 2-run homerun van de Angels. Waar hij defensief nog wel eens uitblonk, daar werd aan slag weinig meer vernomen van Rafaela. De outfielder was 0-for-7 in die laatste twee duels en was waarschijnlijk ook blij dat het vliegtuig eindelijk weer eens de bestemming Boston had.

CHADWICK TROMP (C, Baltimore Orioles)

SEASONSTATS: 16 AB, .063/.118/.125, .243 OPS, 1 R, 0 RBI, 1 2B, 0 HR, 0 SB, -30 OPS+

Chadwick Tromp begon dit seizoen in Atlanta, maar na de opmars van rookie Drake Baldwin belandde de catcher daar op een zijspoor. Tromp koos ervoor als free agent te vertrekken en werd opgepikt door de Baltimore Orioles. Een franchise die de laatste twee seizoenen de play-offs had gehaald en beschikte over een surplus aan talent. Alleen wisten ze dat de eerste weken van dit jaar goed te verbergen. Brandon Hyde werd ingeruild voor Tony Mansolino, maar voor Tromp veranderd er niet veel. Eind mei maakte hij voor het eerst zijn opwachting voor de O’s, maar eigenlijk mocht dit geen naam hebben.

Tromp kwam vorige maand twee keer in actie tegen de Cardinals, maar wist in 4 AB’s geen hit te noteren. Of wéér geen hit te noteren, kunnen we beter zeggen. Dit lukte namelijk ook al niet in 5 at-bats eerder dit jaar voor de Braves. Op het moment dat Chad Tromp tekende in Baltimore wist hij waar hij aan begon. Met Adley Rutschman als sterkhouder achter de plaat en een Gary Sanchez die ook in de organisatie rondloopt, is kans op speeltijd niet groot. De zaak verandert als Rutschman op de IL geplaatst wordt en ook backup Maverick Handley met een hersenschudding aan de kant komt te staan. Opeens biedt het kansen voor Chad Tromp en die kansen kreeg hij deze week tegen de Texas Rangers.

Afgelopen maandag was daar in de derde inning eindelijk zijn eerste hit van dit jaar. En Tromp maakte daar maar direct een tweehonkslag van. De catcher opende de score namens de Orioles na een RBI-double van Jackson Holliday. Daarmee werd de basis gelegd voor wat uiteindelijk een 6-0 overwinning werd. Tromp zou ook woensdag achter de plaat verschijnen nadat 3 RBIs van Gary Sanchez dinsdag niet genoeg bleken voor een tweede zege in deze serie (5-6). Spannend was het in de series finale allerminst. Baltimore kreeg met 0-7 klop en Tromp bleef 0-for-3 aan slag.

Cover photo: Dale Zanine

NHL Entry Draft 2025 | #1 Matthew Schaefer

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2025 | #1 Matthew Schaefer

Florida Panthers kroonde zich afgelopen week voor de tweede keer tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook alweer vooruit naar de sterren van de toekomst! Vandaag staat namelijk de NHL Entry Draft 2025 op de agenda. De afgelopen twee weken draaiden we je warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag eindigen we de reeks met de beoogd first overall pick van de 2025 Entry Draft: Matthew Schaefer.

Nr. 1 | MATTHEW SCHAEFER 

2024 – 2025 TEAM: Erie Otters (OHL)
GEBOORTEDATUM: 05 september 2007 
GEBOORTEPLAATS: Hamilton, Canada
LENGTE/GEWICHT: 188cm / 84kg
SCHIET: Links
POSITIE: LD
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Here we are. De first overall pick volgens de ranking van SportAmerika is blue-liner Matthew Schaefer. De Canadees kan de eerste verdediger sinds Owen Power in 2021 worden, die alsfirst overall uit de Draftkoker komt en heeft alles in zich om toe te groeien naar een face of the franchise in de NHL. 

Matthew Schaefer werd als nakomertje (broer Jonathan is negen jaar ouder) geboren in Hamilton, Ontario. Al vanaf het moment de Canadees op eigen benen kon staan is hij met een ijshockeystick op- en vergroeid. Opboksend tegen het talent en de straatpartijtjes van broer Jonathan (lange tijd actief geweest in de OHL) ontwikkelde Matthew al vrij snel een behoorlijk fysiek. Na enkele jaren lokaal ijshockey, sloot de blue-liner uiteindelijk net als vrijwel iedere andere prospect aan bij een regionale jeugdacademie.

In het geval van Schaefer was een plek in de opleiding van Hamilton Bulldogs een logische vervolgstap. Vanaf het eerste moment dicteerde de Canadees het spel bij zijn hometown team. Al na 31 wedstrijden in de U15 AAA (52 punten) schoof de veertienjarige blue-liner door naar de U16, waar hij in anderhalf seizoen uiteindelijk 34 punten in 28 wedstrijden bij elkaar sprokkelde. Zijn offensieve én defensieve impact maakten hem tot één van de toptargets in de 2023 OHL Priority Selection Draft.

FIRST OVERALL OHL DRAFT

Erie Otters werd uiteindelijk de gelukkige, die de blue-liner aan haar franchise toevoegde. Hiermee werd Schaefer na Ryan O’Reilly en Connor McDavid de derde first overall uit de geschiedenis van de Otters. Als piepjonge zestienjarige paste Schaefer zich moeiteloos aan het niveau in de OHL aan. Hoewel zijn productie – zeventien punten in 56 wedstrijden – niet echt uitpuilde, was met name zijn volwassenheid en overall impact een lust voor het oog. Buiten zijn debuut in de OHL, speelde Schaefer twee toernooien met Team Canada. In de U17 WHC won hij een gouden medaille met Team Canada White tegen de leeftijdsgenoten van de VS, om op het WJC U18 dit kunststuk te herhalen.

Voor aanvang van het seizoen 2024 – 2025 waren de eerste geluiden van een mogelijke first overall verkiezing reeds hoorbaar, iets wat zijn seizoenstart in zijn D-jaar alleen maar onderstreepte. In de eerste zeventien wedstrijden vloog de blue-liner uit de startblokken met 22 punten in zeventien wedstrijden en kreeg hij zelfs een uitnodiging voor het WJC U20. Na een wervelende start tegen Finland in de openingsronde (4-0 winst, twee punten), moest Schaefer een flinke knauw in de tweede wedstrijd verwerken.

BLESSURE EN PERSOONLIJK LEED

Tegen Letland schoof de Canadees met de puck richting de aanvallende zone en na een schot probeerde Schaefer op de rebound de puck opnieuw in het spel te brengen. De blue-liner “vloog” tegen de rechterpaal van het vijandelijke doel en moest direct het ijs verlaten. Na een scan in het ziekenhuis kwam naar voren dat de Canadees zijn sleutelbeen had gebroken en moest de rest van het seizoen vanaf de zijlijn toekijken. Waar eerst nog de hoop was op een terugkeer in de line-up van de potentiële play-off campagne van Erie Otters ging ook die vlieger niet op voor Schaefer.

Op persoonlijk vlak heeft de Canadees eveneens het nodige voor de kiezen gekregen. Vorig jaar overleed zijn moeder aan de gevolgen van borstkanker en stapte drie maanden geleden zijn “gastgezinmoeder” uit het leven.  

ALLESKUNNER

Matthew Schaefer is de meest complete speler van de 2025 Entry Draft. De Canadees is op het oog in alle facetten van zijn spel toe aan een glansrijke carrière in de NHL. In aanvallend opzicht beheerst hij alles wat een NHL-coach van een blue-liner vraagt. Wanneer de Canadees de aanvallende zone betreedt is er haast geen kruid tegen zijn “stoomtreinachtige” voorkomen gewassen. Schaefer straalt kracht uit, heeft daarnaast een hoge snelheid en bezit bovendien een uitstekende passing en skillset. Het is weliswaar appels met peren vergelijken, maar in sommige zone-entries doet hij de NHL-redactie denken aan de zone-entries van Connor McDavid.

Met zijn waanzinnige sticktechniek kan hij in iedere aanvallende situatie uit de voeten. Of hij ruimte voor zichzelf creëert of teamgenoten in stelling brengt met een soepele deke of pass, het percentage puckverlies van de Canadees is extreem laag. Gesteund door een formidabel inzicht schroomt de blue-liner ook een schot op doel niet. Schaefer heeft niet alleen een secuur, maar bovendien kiezelhard schot in huis die mede debet zijn aan zijn uitstekende aanvallende inbreng. Om dan toch een klein puntje van kritiek te brengen in onze draft lofzang is het feit de Canadees weliswaar hard kan schieten, maar dit niet in iedere situatie met nauwkeurigheid gepaard gaat.

DEFENSE WINS CHAMPIONSHIPS

Een NHL-redactielid van SportAmerika is heilig overtuigd van de stelling ‘defense wins championships’, wat Matthew Schaefer helemaal een face of the franchise zal maken. De Canadees mag dan excelleren in aanvallend opzicht, ook in de eigen zone heeft de blue-liner de zaken uitstekend voor elkaar. Een fysiek duel gaat Schaefer niet uit de weg, positioneert hij zich formidabel door passlijnen en tegenstanders te blokkeren en heeft hij een ontzettend sterke stick check in huis. 

Hetgeen Schaefer écht compleet maakt is zijn excellente schaatsen en snelheid. In het verleden was bijvoorbeeld Adam Fox een blue-liner die alles beheerst(e), maar op schaatsgebied waren er grote twijfels over zijn beweeglijkheid. Schaefer is daarentegen snel, heeft een hele korte draaicirkel (voor iemand van zijn fysiek) en is met dit alles ook in een transitiefase een ontbrekende schakel in de line-up.

VOORUITBLIK

Schaefer gaat een face of the franchise worden in de NHL. Zo simpel is het. De Canadees bezit alles wat een moderne verdediger in het ijshockey heden ten dagen dient te bezitten. Zijn spel heeft sterke gelijkenissen met onder meer Miro Heiskanen en Rasmus Dahlin, maar komt zelfs Scott Niedermayer hier om de hoek kijken.

Ondanks zijn blessure is de NHL-redactie er heilig van overtuigd dat New York Islanders aankomende nacht de naam van Matthew Schaefer als first overall pick bekendmaken. Aanvallend is de Canadees een ace, defensief is de Canadees een ace en zijn er bovendien maar weinig spelers die op zo’n jonge leeftijd zo’n impact op een roster en wedstrijd kunnen hebben. Des te knapper als je bedenkt dat Schaefer één van de jongste spelers in de gehele Entry Draft is.

Zoals bekend won New York Islanders afgelopen mei de NHL Draft Lottery en kreeg de first overall pick in haar schoot “geworpen”. Het is een geweldig begincadeau voor nieuwbakken GM Mathieu Darche, die het tijdperk Lou Lamoriello hiermee definitief kan afsluiten. Op moment van schrijven zijn er nog geen top tien picks van eigenaar veranderd, maar kijk er niet gek van op als de Isles nog een keer mogen draften in het eerste uur van de uitzending.

Matthew Schaefer: A future star is born.

Cover photo: OHL Database

NHL Entry Draft 2025 | #2 Michael Misa

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2025 | #2 Michael Misa

Florida Panthers kroonde zich afgelopen week voor de tweede keer tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook alweer vooruit naar de sterren van de toekomst! Morgen staat namelijk de NHL Entry Draft 2025 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag de beste aanvallende prospect van de 2025 Entry Draft. Een Canadees die het voorbije seizoen menig record uit de OHL-boeken schoot: Michael Misa.

Nr. 2 | MICHAEL MISA  

2024 – 2025 TEAM: Saginaw Spirit (OHL)
GEBOORTEDATUM: 16 februari 2007 
GEBOORTEPLAATS: Oakville, Canada
LENGTE/GEWICHT: 185cm / 83kg
SCHIET: Links
POSITIE: C / LW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

We zijn inmiddels aanbeland bij de absolute kleppers van de aankomende NHL Entry Draft. Vandaag de Canadees die bij menig bookie als eerste en in sommige gevallen enige uitdager van de first overall pick gezien wordt. Geboren in Oakville (een stadje iets ten westen van Toronto) kreeg ook Misa het ijshockey met de paplepel ingegoten. Oudere broer Luke speelde in de achtertuin met leeftijdsgenoten waar uiteindelijk ook Michael bij werd betrokken. Dat het talent van Michael niet doorsnee was, bleek al vrij snel. Namens Toronto Bulldogs deed de Canadees mee aan het Brick Invitational, waar hij in zes wedstrijden maar liefst achttien punten noteerde.

Het was voor Mississauga Senators reden genoeg de elfjarige Michael al te polsen voor een uiteindelijke plek in de jeugdacademie. Vlak voor de uitbraak van de COVID-pandemie sloot Misa zich bij de Senators aan, maar speelde hij zijn eerste wedstrijd pas eind 2021, nadat de maatregelen in Canada wat waren versoepeld. Op veertienjarige leeftijd maakte Misa zijn debuut in de U16, waar hij in 27 wedstrijden tot 43 punten (zestien goals, 27 assists) kwam.

Het echte toetje bewaarde de multi-inzetbare forward uiteindelijk voor de OHL Cup, waar hij in zeven wedstrijden twintig punten (tien goals, tien assists) noteerde. Hiermee verbeterde hij niet alleen het voormalig record van Connor McDavid op de OHL Cup, maar kreeg hij als achtste speler uit de geschiedenis (onder meer Aaron Ekblad, Connor McDavid, John Tavares en Shane Wright gingen hem voor) de exceptionele status. Hiermee krijg je als prospect vervroegt de mogelijkheid je bij en in de Ontario Hockey League aan te sluiten.

FIRST OVERALL OHL PRIORITY DRAFT

Het mag dan ook geen verrassing zijn dat Misa uiteindelijk als first overall in de 2022 OHL Priority Selection Draft door Saginaw Spirit aan haar roster werd toegevoegd. In zijn rookie season onderstreepte de vijftienjarige centre de torenhoge verwachtingen met uitstekende cijfers. In 45 wedstrijden kwam de Canadees tot 56 punten, maar wierp een blessure aan zijn scheenbeen de productie flink terug. Met het missen van een twintigtal wedstrijden ging er uiteindelijk een streep door het rookie puntenrecord van John Tavares (77), iets waar Misa in grote delen van het seizoen op voor lag. En passant won de centre de Emms Family Award voor Rookie of the Year en vond hij zichzelf bovendien in het All-Rookie en First All-Rookie Team terug.

In het daaropvolgende seizoen 2023 – 2024 geraakte de al stormachtige ontwikkeling van Misa helemaal in een stroomversnelling. Op een roster met onder meer Zayne Parekh (Calgary Flames) en Owen Beck (Montreal Canadiens) stopte de teller uiteindelijk bij 75 punten (29 goals, 46 assists) in 67 wedstrijden en was hij één van de middelpunten in de allereerste winst van de Memorial Cup voor Saginaw Spirit.

Kon er nog een schep bovenop? Jazeker kon er nog een schep bovenop. Het seizoen 2024 – 2025 was Misa helemaal lights out. In totaal kwam de Canadees als captain tot 134 (!) punten – 62 goals, 72 assists – waarmee hij op gelijke hoogte met John Tavares kwam voor wat betreft puntenproductie in de OHL voor spelers onder de 18 sinds het jaar 2000 en daarmee fifth overall in de OHL-geschiedenis. Uiteraard leverde dit Misa andermaal flink wat individuele prijzen op. De Canadees werd tot Most Outstanding Player verkozen, kreeg de Player of the Year Award en eindigde in de OHL en CHL bovenaan de puntenranking.

MEEST COMPLETE FORWARD VAN DE 2025 DRAFT

Michael Misa is de meest complete forward van de 2025 Entry Draft. Ondanks zijn bijna goal per wedstrijd gemiddeld is de centre van nature meer een spelmaker. In puckbezit scant de Canadees continu zijn omgeving, op zoek naar het maken van de juiste keuze. Gesteund door het vermogen met korte, soepele bewegingen tegenstanders op het verkeerde been te zetten en (als de situatie daarom vraagt) het spel te versnellen of vertragen ligt het niveau van Misa ver boven dat van zijn leeftijdsgenoten.

Wanneer Misa het aanvallende spel niet dicteert, helpen dezelfde kwaliteiten hem om de vrije ruimte in de zone te vinden en daarbij zijn scorende vermogen te etaleren. Het schot van de Canadees is hard, accuraat en behoorlijk overtuigend. Waar onder meer Connor Bedard om zijn toe-drag bekendstaat, is de release van Misa het paradepaardje. Zelfs tijdens zijn release bezit Misa het vermogen om de puck een andere kant op te sturen en is daarmee goalies in vrijwel iedere situatie te slim af. Niet gek dat de verhouding schoten-goals bij Misa het hoogste in de gehele CHL was het voorbije seizoen.

Het is niet alleen aanval wat de klok slaat bij de Canadees. Ook defensief staat de centre zijn mannetje. Gesteund door een onvermoeibaar ogende motor en nagenoeg het “ideale fysiek” is Misa een wapen op zowel de forecheck, penalty-kill als in de backcheck. Net als onder meer mede draftees Jake O’Brien en Caleb Desnoyers weet Misa als geen ander passlijnen af te schermen en zichzelf dusdanig te positioneren, dat de weg op de turnover vrij ligt bij puckherovering. Juist in die facetten komt de exceptionele klasse van Misa naar voren. De combinatie van snelheid, inzicht en bovendien veelzijdigheid (in alle zones) maken hem op iedere centimeter van het ijs levensgevaarlijk.

VOORUITBLIK

Hij kwam reeds in het artikel voorbij, maar in vrijwel ieder facet doet het spel van de Canadees denken aan John Tavares (en Brayden Point). Ook Point is een onvermoeibare forward die dynamiek met aanvallende (super)kwaliteiten combineert. Misa is eigenlijk alles wat een moderne NHL head coach tegenwoordig van een centre vraagt. Bovendien zijn beide vergelijkingen niet bepaald slecht in de NHL terecht gekomen.

Het is nog altijd niet uitgesloten dat Misa uiteindelijk als first overall uit de bus komt morgen in LA. De dominantie van de Canadees in de Ontario Hockey League hebben zijn draftwaarde bepaald geen windeieren gelegd en bestaat er geen twijfel dat de centre een face of the franchise en 1C in de NHL zal worden.

Binnen onze draftprognose belandt de Canadees (op moment van schrijven) uiteindelijk als second overall bij San Jose Sharks. De franchise uit Californië heeft al een Farm System om van te watertanden en met het duo Macklin Celebrini – Will Smith al een ijzersterke 1-2C. Toch sijpelen er de laatste maanden steeds meer geluiden door dat het Front Office sterk overweegt Smith naar de wing te verhuizen en achter Celebrini een dedicated centre wilt hebben. Dan kun je als GM Mike Grier je geen betere wensen dan Michael Misa.

Cover photo: Natalie Shaver/OHL Images

NBA Draft 2025: Flagg #1, Nets kiezen vijf keer

Lars Leeftink
-
3
NBA Draft 2025: Flagg #1, Nets kiezen vijf keer

De eerste en belangrijkste ronde van de 2025 NBA Draft zit erop. Zoals verwacht ging Cooper Flagg #1 naar Dallas Mavericks. Verder viel het op dat er aardig wat trades waren en vooral dat Brooklyn Nets in de eerste ronde vijf spelers zouden kiezen.

Dat Cooper Flagg als #1 naar Dallas Mavericks zou gaan, was na de Draft Lottery eigenlijk al een zekerheidje. Hetzelfde was het geval voor G Dylan Harper Jr naar San Antonio Spurs. Philadelphia 76ers besloten vervolgens voor DJ Edgecombe te gaan, waarna G Ace Bailey helemaal terug zou vallen naar de vijfde plek. Daar werd hij gekozen door Utah Jazz, nadat daarvoor Charlotte Hornets besloten SG Kon Knueppel te kiezen (kozen later nog G Liam McNeely).

Vervolgens gingen scorers Tre Johnson (Washington Wizards) en Jeremiah Fears (New Orleans Pelicans) van het bord. Toen waren Brooklyn Nets aan het beurt, met PG Egor Demin als hun keuze. Ze zouden hierna ook nog PG Nolan Traore, G Drake Powell, F Ben Saraf en C Danny Wolff draften. Nets draften dus vijf spelers in de eerste ronde, iets wat nog nooit eerder is gebeurd in de NBA.

Verder zouden Spurs, Hornets, Jazz en Wizards twee spelers draften in deze draft. De teams zonder keuze in de eerste ronde: New York Knicks, Indiana Pacers, Houston Rockets (traden hun pick), Detroit Pistons, Cleveland Cavaliers, Los Angeles Lakers, Denver Nuggets en Golden State Warriors. De meest belangrijke trade was C Mark Williams die naar Suns werd getrade door Hornets voor #29 en een 2029 1st round pick.

VOLLEDIGE DRAFT EERSTE ROND

Foto: Sarah Stier / Getty Images / AFP

NHL Entry Draft 2025 | #3 Porter Martone

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2025 | #3 Porter Martone

Florida Panthers kroonde zich afgelopen week voor de tweede keer tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook alweer vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 2 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2025 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag een forward die op basis van al zijn kwaliteiten een ‘match made in heaven’ zou zijn voor Blackhawks centre Connor Bedard: Porter Martone.

Nr. 3 | PORTER MARTONE 

2024 – 2025 TEAM: Brampton Steelheads (OHL)
GEBOORTEDATUM: 26 oktober 2006 
GEBOORTEPLAATS: Peterborough, Canada 
LENGTE/GEWICHT: 191cm / 93kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: RW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Porter Martone is één van de meest interessante prospects in de aankomende NHL Entry Draft. De Canadees was lang een outsider voor de first overall pick, maar die odds zijn de laatste maanden wat gezakt. Desondanks geeft de power forward met zijn spel en fysiek “Matthew Tkachuk-achtige” vibes en is de winger op papier een franchise-ster in wording.

Geboren in Peterborough, Canada als zoon en broertje van een (meer dan) behoorlijke ijshockeyende vader (vierde ronde 1996, Buffalo Sabres) en zus, bleek al snel dat ook Porter met een flinke dosis talent gezegend was. Onder de rook van Toronto sloot de jonge Martone op twaalfjarige leeftijd aan bij Peterborough Petes U14 AAA, waar hij vanaf de eerste minuut direct indruk maakte. In eerste instantie werd de Canadees op de centre-positie geposteerd, maar werd snel duidelijk dat zijn echte kracht op de wing ligt.

Niet onlogisch klopte Toronto Jr. Canadiens tegen het einde van de COVID-pandemie op de deur en voegde de fysiek sterke forward maar al te graag aan haar jeugdacademie toe. Vanaf de eerste minuut bleek het scouten van de winger een schot in de roos. In het nog altijd verkorte seizoen 2021 – 2022 kwam de forward in 53 wedstrijden tot maar liefst 104 punten (41 goals, 63 assists) en was hij één van de topkandidaten voor de 2022 OHL Priority Selection Draft.

VAN SARNIA STING NAAR MISSISAUGA NAAR BRAMPTON

Lang hoefde Martone niet te wachten op zijn selectie, daar Sarnia Sting als vijfde overall de forward aan haar roster toevoegde. Het huwelijk tussen de Canadees en Sarnia bleef echter tot 29 wedstrijden beperkt, daar Martone begin januari naar Mississauga Steelheads werd getrade. Grotendeels door het feit Sarnia Sting de winger vooral in een bottom-six rol posteerde, zette bij Martone kwaad bloed. In het shirt van de Steelheads kreeg Martone echter de wind in de zeilen.

De forward sloot zijn eerste jaar OHL uiteindelijk af met 19 goals in 61 wedstrijden, maar werd zijn mega potentieel pas echt zichtbaar op het WHC U17 met Team Canada Red en het WJC U18 met Team Canada. In beide toernooien was Martone één van de absolute smaakmakers bij de Canadezen en grotendeels debet aan de zilveren (U17) en bronzen medaille (U18).

Gesteund door een ijzersterke campagne met de nationale ploeg, trok de forward zijn uitstekende vorm door naar zijn eerste, volledige seizoen Mississauga Steelheads in de OHL. In 60 wedstrijden stopte de teller van de winger uiteindelijk op 71 punten (33 goals, 38 assists) en sneuvelde het uiteindelijk in de Conference Quarterfinal tegen Sudbury Wolves. Met de herlocatie van de franchise van Mississauga naar Brampton, kreeg Martone aan het begin van het voorbije seizoen de ‘C’ opgespeld. Een stap die de Canadees overigens niet onbekend was, daar hij tweemaal captain was bij de U18 van Team Canada.

Het legde de productie van de winger bepaald geen windeieren. In 57 wedstrijden stopte de teller uiteindelijk pas op 98 punten (37 goals, 61 assists) en eindigde hij in de top tien van het reguliere OHL-seizoen in aantal punten. Ondanks het andermaal sneuvelen in de Conference kwartfinale tegen ditmaal Oshawa Generals, was de toon en het potentieel van de Canadees hiermee gezet.

POWER FORWARD

Porter Martone is alles wat je van een power forward mag verwachten. Zijn schot is niet alleen kiezelhard, maar ook nog eens heel accuraat en is zijn release eveneens dikke prima. Ja, ook Martone beheerst de zo geliefde toe drag tot in de puntjes. Mits de forward in de aanvallende zone niet in puckbezit is, beweegt de winger zich richting de crease. Voor de neus van de goalies is de Canadees met zijn fysieke voorkomen de ideale bliksemafleider en oogt hij ontzettend scherp in de rebound en deflections.

Het echte aanvallende “geweld” van Martone komt vooral tot zijn volledige recht op de forecheck. De forward heeft zijn snelheid en kracht het voorbije seizoen meer dan verbeterd en is hij – voor iemand van zijn lengte en lichaamsbouw – bovengemiddeld snel. Het maakt hem één van de meest gevreesde spelers op de forecheck, waar hij zich met zijn veelzijdige mogelijkheden niet zo snel uit het veld laat slaan. In de fysieke duels staat de Canadees logischerwijs meer dan zijn mannetje, maar stellen zijn snelle eerste meters en redelijk korte draaicirkel hem in staat om bij puckverlies linea recta de blue-line onder druk te zetten.

TWO-WAY POWERHOUSE

Naast zijn puike schot en wereldse forecheck is ook zijn passing game prima op orde. Als de situatie erom vraagt schakelt Martone in ‘quarterback-modus’ en bepaalt hij vanaf de neutrale zone de aanvalsopzet. Gesteund door een uitstekend inzicht en dito passing bezit Martone alles wat je van een incidentele spelmaker vraagt. De Canadees zet medespelers vrij voor de goal, maar kan met zijn lichaam langs de boarding moeiteloos pucks in bezit houden en/of heroveren en daarmee een blauwe lijn uit elkaar splijten.

Het maakt de forward (uiteraard) tot een belangrijke schakel in de eigen zone. Bij puckverlies is de winger meer dan bewust van zijn defensieve taken en dwingt hij de tegenstander met grote regelmaat richting de zijkanten, waar hij met zijn fysiek vaak als winnaar van een puckduel uit de strijd komt. Ook hier komt zijn goede snelheid weer van pas, want met zijn eerste meters en passing game creëert de Canadees legio kansen op de turnover.

VOORUITBLIK

Is er dan niets waar Martone zich nog in dient te verbeteren? Uiteraard wel. De Canadees kan nog wel eens verdwalen in zijn forecheck-modus en verliest daarmee zijn defensieve zone uit het oog. Het kost de forward onnodig veel kracht om daarna weer terug te schakelen en zijn positie weer in te nemen, wat maakt dat Martone na een twintigtal minuten met de tong op zijn schaatsen een wedstrijd uitspeelt.

Desondanks zijn we bij de NHL-redactie van SportAmerika razend enthousiast over het huidige, maar ook zeker het toekomstig potentieel van de Canadees. Het spel van de winger is nagenoeg een kopie van Florida Panthers forward Matthew Tkachuk, maar zit er ook een flinke scheut Corey Perry in de Canadees verstopt.

Als third overall belandt Martone (op moment van schrijven) bij Chicago Blackhawks. De franchise uit Windy City zijn de laatste maanden aan het puzzelen geslagen met de toekomst van Connor Bedard, die niet de onomstreden 1C is en zou moeten zijn bij de roodhemden. Als het Front Office uiteindelijk besluit dat Bedard in het centrum blijft en niet op de wing belandt, dan is Martone de gedroomde aanvalspartner. Met Martone als ideale bliksemafleider voor Bedard, slaat GM Kyle Davidson twee vliegen in één klap. Niet alleen speelt Martone in zijn volledige kracht, maar houdt hij bovendien Connor Bedard meer uit de wind.

Wie er uiteindelijk ook met Porter Martone vandoor zal gaan is in ieder geval een grote spekkoper.

Cover photo: Eric Young / CHL

Celtics traden Holiday en Porzingis, Irving verlengt bij Mavericks

Lars Leeftink
-
0
Celtics traden Holiday en Porzingis, Irving verlengt bij Mavericks

Officieel is het NBA offseason van 2025-26 nog niet begonnen, maar er zijn al aardig wat trades gemaakt. Kevin Durant beet het spits eigenlijk af, maar de Boston Celtics zijn daarna ook actief geworden.

CELTICS TRADEN HOLIDAY EN PORZINGIS

Boston Celtics, die het komend seizoen zonder Jayson Tatum zullen moeten doen (blessure) zijn bezig om salaris kwijt te raken. Zo is G Jrue Holiday naar Portland Trail Blazers gestuurd in een trade, in ruil voor G Anfernee Simons (aflopend contract) en twee 2nd round picks. Even later werd PF Kristaps Porzingis naar Atlanta Hawks gestuurd voor F George Niang (aflopend contract) en een 2nd round pick. Brooklyn Nets was ook onderdeel van de trade en kreeg G Terance Mann en de #22 pick van de 2025 NBA Draft.

POOLE NAAR PELICANS VOOR MCCOLLUM

Naast de trade van Durant naar Houston Rockets en de twee trades van Boston Celtics, besloten ook New Orleans Pelicans mee te doen. Zij besloten SG C.J. McCollum te traden naar Washington Wizards samen met F Kelly Olynyk en een 2025 2nd round pick in ruil voor SG Jordan Poole, G Saddiq Bey en een de #40 pick in de 2025 NBA Draft.

Daarnaast was er ook nog een trade waar G Desmond Bane van Memphis Grizzlies bij betrokken was. Hij werd naar Orlando Magic gestuurd voor SG Kentavious Caldwell-Pope, G Cole Anthony en maar liefs vijf 1st round picks, waaronder #16 van de 2025 NBA Draft.

IRVING BLIJFT IN DALLAS

Naast dat er al aardig wat spelers hun spelersoptie hebben genomen, was er ook Kyrie Irving die besloot zijn spelersoptie bij Dallas Mavericks niet te nemen. Vertrekken gaat hij echter niet, want de guard tekent een nieuw contract voor drie jaar en 119 miljoen dollar. Hij zal met Anthony Davis en toekomst #1 pick Cooper Flagg de toekomst van Dallas gaan zijn. Het team verwacht Irving ergens in het midden van het seizoen terug van zijn ernstige blessure.

Foto: David Butler II-Imagn Images

NHL Entry Draft 2025 | #4 James Hagens

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2025 | #4 James Hagens

Florida Panthers kroonde zich afgelopen week voor de tweede keer tot kampioen van de NHL. Bij SportAmerika kijken wij echter ook alweer vooruit naar de sterren van de toekomst! Over drie dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2025 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Op plek vier vinden we vandaag één van de meest besproken prospects van de voorbije twaalf maanden terug, die bovendien lang op de eerste positie in de prognoses stond: James Hagens.

Nr. 4 | JAMES HAGENS

2024 – 2025 TEAM: Boston College (NCAA)
GEBOORTEDATUM: 03 november 2006  
GEBOORTEPLAATS: Hauppauge, Verenigde Staten
LENGTE/GEWICHT: 180cm / 84kg
SCHIET: Links
POSITIE: C
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

James Hagens is één van de meest besproken prospects van de voorbije twaalf maanden. De Amerikaan stond zeer lange tijd op de unanieme first overall positie van de 2025 Entry Draft, maar is er voorafgaand aan de Draft van die plek geen sprake meer. Desondanks zijn (heel) veel ogen gericht op de uiteindelijke eindnotering van de centre. Niet in de eerste plaats omdat de Amerikaan op een steenworp afstand van de UBS Arena op Long Island geboren is.

Op 3 november 2006 kwam James ter wereld en was het thuis ijshockey wat de klok sloeg. Vader Michael schopte het eind jaren ‘90 tot de NCAA III en ook broer Michael Jr. (daarover later meer) en zusje Emma zijn op dit moment actief in de Minor Leagues. Net als broer Michael kreeg ook James al vrij snel een uitnodiging van het Brick Invitational toermooi, waar hij bij Connecticut Jr. Rangers in zes wedstrijden vijf punten noteerde.

Via Dix Hills Chiefs en Long Island Stars kwam de jonge Amerikaan uiteindelijk bij aanvang van het seizoen 2019 – 2020 bij Long Island Royals U13 AAA terecht. Gecoacht door vader Michael ging de ontwikkeling van Hagens vanaf dat moment als een komeet. Ondanks de stillegging van de competitie door de uitbraak van het coronavirus kwam de centre in 34 wedstrijden tot 43 punten.

MOUNT ST. CHARLES ACAD EN USNTDP

Zijn prestaties op Long Island bleven niet onopgemerkt en niet veel later stond Mount St. Charles Academy op de stoep, om de dertienjarige Hagens aan haar opleidingsschool toe te voegen. Op ongeveer 3,5 uur van het ouderlijk huis gevestigd was het in eerste instantie wat sceptici of de Amerikaan het allemaal zou trekken zo ver van huis.

De speculaties logenstrafte Hagens vanaf de eerste seconde. Samen met onder meer Sacha Boisvert (Chicago Blackhawks, 1e ronde 2024) veegde de centre de vloer met de concurrentie aan. In de ingekorte competitie ‘20 – ‘21 kwam de Amerikaan tot reeds 57 punten in 27 wedstrijden, om daar in het seizoen 2021 – 2022 nog een gigantische schep bovenop te doen. Reeds doorgeschoven naar de U15 stopte de teller na 64 wedstrijden op een totaal van 131 punten (67 goals, 64 assists). Het gerenommeerde US National Development Program stond op de stoep met een uitnodiging, die Hagens logischerwijs niet kon weigeren.

In het Amerikaanse tricot ging de centre vrolijk verder met het harken van punten. Bij zijn vuurdoop in de U17 was de Amerikaan in 74 wedstrijden goed voor 106 punten (43 goals, 63 assists) en schoof de centre nog tijdens het seizoen door naar de U18. Samen met zo’n beetje het hele Amerikaanse first-round pak schoot het sterrenensemble alles aan flarden, ook op het internationale podium. Hagens was bij zowel het U17 WHC als het U18 WJC van de partij en met 21 punten in zeven wedstrijden was de centre zo’n beetje in zijn eentje verantwoordelijk voor het U17 goud.

STUDIEBEURS BOSTON COLLEGE

Het laatste jaar NTDP krikte Hagens zijn draft- en marktwaarde nog veel hoger op. In 58 wedstrijden in de U18 doorkruiste de centre de grens van honderd punten (102) en ondanks een zilveren campagne met Team USA U18 op het WJC, won Hagens met 22 punten in zeven wedstrijden iedere individuele prijs.

Met een scholarship van Boston College op zak, kwam Hagens vrijwel direct in een warm bad terecht. Om te beginnen speelt ook grotere broer Michael zijn wedstrijden in de NCAA bij Boston College, maar trof de centre bovendien oud NTDP-ploeggenoten Ryan Leonard, Gabe Perreault en Teddy Stiga aan. Veelvuldig is de NHL-redactie al lyrisch geweest over de Amerikaanse eerste lijn op onder meer het WJC (Leonard – Hagens – Perreault), maar die hooggespannen verwachtingen maakte het trio meer dan waar.

In Hagens’ rookie season won Boston het reguliere kampioenschap in de NCAA Hockey East divisie en kreeg Hagens en passant een uitverkiezing in het NCAA Hockey East All-Rookie Team. Met Team USA won de centre afgelopen december een gouden plak op het WJC U20, waar de formatie van head coach David Carle na overtime van de leeftijdsgenoten van Finland wonnen.

AMERIKAANSE ALLESKUNNER

We hebben het de laatste anderhalve week bij al meer forwards in ons mond genomen, maar James Hagens is van het hele 2025 pak de meest complete centre van allemaal. De centre is bovengemiddeld goed met passing, schoten, dekes en is hij een absolute ster op de powerplay. Hetgeen er nog het meest uitspringt is het feit dat hij het niveau van zijn medespelers omhoog krikt als ze met de Amerikaan op het ijs staan. Niet voor niets heeft Hagens één van de beste +/- ratings in de League en is hij ook top vijf NCAA in aanvallend puckbezit percentage.

Wat de kwaliteiten van de Amerikaan nog extra glans geven is zijn vermogen om op zowel de eerste meters als op topsnelheid de blue-liners met de simpelste bewegingen te slim af te zijn. Ook zonder het bezit van de puck kan Hagens als geen ander ruimte voor zichzelf creëeren, door met korte bewegingen een verdediger het bos in te sturen. Niet onlogisch dat Hagens (ondanks zijn geringe fysiek) een onmisbare schakel op de forecheck is.

Met een elite bagage op het gebied van snelheid en als spelmaker kan de Amerikaan nog flinke stappen in zijn fysiek zetten. Natuurlijk is 180 cm geen verkeerde lengte (zie Sidney Crosby), maar laat Hagens in een rechtstreeks duel om de puck op sommige momenten het kaas van zijn brood eten. Desalniettemin compenseert de centre dat grotendeels met een fenomenaal spelinzicht. Aan beide kanten van het ijs scant de Amerikaan continu zijn omgeving, om een inschatting van de situatie te maken en daarbij passlijnen en tegenstanders te blokkeren.

VOORUITBLIK

James Hagens is een absolute ace in de 2025 Entry Draft. Lang hikte de Amerikaan tegen een first overall verkiezing aan, maar gooide met name zijn achterblijvende fysiek roet in het scoutingseten.

Toch zijn we bij SportAmerika razend enthousiast over de Amerikaan. Waarom dan als fourth overall? Simpel. Omdat de drie teams daarboven (met uitzondering van New York Islanders) op dit moment behoefte hebben aan een ander type prospect. Als hometown kid en fan van New York Islanders zijn de blauwhemden in de achtergrond ontzettend druk bezig om zichzelf een goede uitgangspositie te verschaffen voor het oppikken van de zo geliefde New Yorker.

Taak aan nieuwbakken GM Mathieu Darche om serieus te gaan vissen bij die andere “nieuwkomer” Utah Mammoth. De franchise uit Salt Lake City won begin mei de tweede ronde van de NHL Draft Lottery en klom zowaar tien plaatsen in de draftrankings. In de media sijpelen de berichten eveneens door dat Utah niet onwelwillend tegenover een trade staat en kan ditzelfde bericht ook gekopiëerd worden naar Mike Grier en zijn San Jose Sharks. Mochten de Islanders uiteindelijk ook nog James Hagens aan haar franchise toe kunnen voegen, zou dit het begin van een heel mooi jongensboek kunnen worden.

Cover photo: Russel Hons

1...565758...803Pagina 57 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU