Home Blog Pagina 535

NHL weekly: three-peat voor Penguins?

Hans Mulder
-
0

De Pittsburgh Penguins hebben in de zomer wat ervaring ingeleverd en zouden niet goed genoeg zijn voor een derde titel op rij. Crosby en consorten bewijzen het tegendeel de laatste tijd. De Florida Panthers hebben het de laatste weken op de heupen. Wie of wat maakt deze ploeg opeens zo goed? Dat de Nashville Predators goed zijn, wisten we al. De mannen van Peter Laviolette bewegen zich als een stoomwals door de league.

PENGUINS WILLEN NOG WEL EEN KEER

De titelverdediger leek de eerste maanden van het seizoen nog last te hebben van overtollige champagne in de benen. Het liep allemaal niet zo en een enkeling durfde de Pittsburgh Penguins zelfs al af te schrijven. Rond de jaarwisseling werd Daniel Sprong nog even van stal gehaald, maar ook de geboren Amsterdammer bleek niet het antwoord op de vragen. Die antwoorden stonden namelijk al op het ijs. Evgeni Malkin is het hele seizoen al goed, maar Sidney Crosby en Phil Kessel, om maar een paar namen te noemen, hebben de hoogste versnelling inmiddels gevonden. De Penguins zijn terug en de ijshockeywereld moet er serieus rekening mee houden dat de club drie jaar op rij de Stanley Cup wint.


Toch gaat het allemaal niet vanzelf in Steel City. Met name defensief gaat er nog wel eens wat mis. Al elf keer kregen de Pens vijf of nog meer goals om de oren. Wat betreft het aantal tegengoals staat Pittsburgh nog altijd relatief hoog in de lijst, maar er waren tijden dit seizoen dat de titelverdediger die lijst zelfs aanvoerde. De club kon de laatste jaren leunen op het tandem Matt Murray en Marc-André Fleury. Laatstgenoemde verbaast momenteel vriend en vijand in Las Vegas en Murray heeft, om verschillende redenen, nogal wat duels gemist. In januari moest hij vanwege trieste familieomstandigheden verstek laten gaan.

GOALIES HEBBEN HET LASTIG

Twee weken geleden liep de goalie een hersenschudding op en zit hij dus weer in de lappenmand. Rookies Tristan Jarry en Casey DeSmith proberen het zo goed en zo kwaad als het gaat op te vangen. De 22-jarige Jarry noteert een save percentage van .910 en krijgt gemiddelde 2.76 goals per duel tegen. De één jaar oudere DeSmith doet het met .919 en GAA van 2.44 niet veel beter. De twee jonkies kunnen echter werken in de schaduw van een driekoppig monster. Malkin, Crosby en Kessel zijn lights out sinds de kalender 2018 aangeeft. De drie spelen elk op een verschillende lijn, dus de tegenstander krijgt van Penguins-coach Mike Sullivan geen enkele gelegenheid om even op adem te komen.


Jake Guentzel is bezig aan zijn tweede seizoen in de NHL en heeft 20 goals en 40 punten verzameld. Niet slecht, maar zijn cijfers vallen volkomen in het niet bij de prestaties van Malkin, Crosby en Kessel de laatste weken. In slechts twee van de laatste 19 wedstrijden ontbrak de naam van Evgeni Malkin op het scoreformulier. Zes keer bleef zijn bijdrage beperkt tot één punt en in de overige gevallen noteerde de Rus een multiple point game. Sidney Crosby en Phil Kessel staan dan wel een beetje in de schaduw van hun Russische teamgenoot, maar tikken toch ook cijfers aan waar heel veel spelers jaloers op zijn. Crosby kwam de laatste drie jaar telkens tot minimaal 80 punten en om die serie in stand te houden heeft hij in de laatste 12 wedstrijden nog vier punten nodig.

PENS WINNEN BATTLE

Op 1 maart zetten de Penguins tegen de Boston Bruins de poorten weer eens wagenwijd open en verloren met 8-4. Het heeft de titelverdediger wakker geschud. De drie duels daarna werden gewonnen en met name de 5-2 zege in The Battle of Pennsylvania kwam de Penguins bijzonder goed uit. Door de overwinning sloeg Pittsburgh een aanval van de Philadelphia Flyers op de koppositie in de Metropolitan Division af. Het was voor de Flyers overigens de vierde nederlaag op rij.
Malkin en Crosby pikten zaterdag gewoon weer hun puntje mee, maar zij konden niet voorkomen dat de topper tegen de Toronto Maple Leafs met 5-2 verloren ging. De beste power play in de NHL gaf dit keer niet thuis en de gretige Leafs, nog altijd zonder de geblesseerde Auston Matthews, brachten hun fans in vervoering door een 4-0 voorsprong te nemen. De Penguins kwamen weliswaar nog terug tot 4-2, maar een empty-netter van Patrick Marleau bezegelde het lot van de titelverdediger definitief.

HOME SWEET HOME

Direct na de wedstrijd in Toronto moesten de Penguins al het vliegtuig in, want zondag wachtte de thuiswedstrijd tegen de Dallas Stars. Pittsburgh won 13 van de voorgaande 14 wedstrijden in de eigen PPG Paints Arena en ook dit keer vertrokken de bezoekers met lege handen. De power play kwam in de eerste periode heel even tot leven dankzij Patric Hornqvist. Wie anders dan Malkin en Crosby verzorgden de assist. Vlak voor het verstrijken van de eerste periode deed verdediger Jamie Oleksiak zijn oude liefde pijn door met nog een paar tellen op de klok de 2-0 binnen te schieten. In de slotminuut maakte een empty-netter van Evgeni Malkin aan alle onzekerheid een einde: 3-1. Het was voor de Rus z’n 39e van het seizoen.

PANTHERS HEBBEN EINDSPRINT INGEZET

We volgen de Florida Panthers de laatste weken toch wel met bovengemiddelde belangstelling. Voor Bob Boughner en z’n mannen leek het seizoen al voorbij voordat het goed en wel begonnen was. Van de eerste 20 wedstrijden werden er 7 gewonnen. In de laatste weken van december kwam er heel voorzichtig wat licht aan het einde van de tunnel. Rond de jaarlijkse All-Star Break, eind januari, bivakkeerde de ploeg nog altijd in de onderste regionen van de NHL. Als Boughner nu naar de stand kijkt, zal de coach glimmen van trots. Zijn Panthers zijn ongelooflijk hot en hebben een ticket voor de play-offs voor het grijpen.


Na de All-Star Game kwam de schwung er bij de Panthers in. Met een achterstand van 12 punten leken de play-offs lichtjaren ver weg, maar ergens onderweg is het kwartje gevallen en is Florida opeens een ploeg om serieus rekening mee te houden. Op 30 januari begon de mooie serie van de Panthers. De ploeg kwam na het jaarlijkse NHL-feestje 19 keer in actie en won maar liefst 15 keer. Dinsdag verloren de Panthers in OT met 5-4 van de Lightning. Het was een gewonnen punt, want Florida keek vrijwel de gehele wedstrijd tegen een achterstand aan. Het was de eerste nederlaag na zes wedstrijden. Donderdag, thuis tegen de Montreal Canadiens, pakten de Panthers de draad weer heel gemakkelijk op. De Habs werden met 5-0 weggeveegd.

SPREIDING

Zaterdag, thuis tegen de New York Rangers, nam de lijn met Vincent Trocheck, Jonathan Huberdeau en Frank Vatrano de Panthers bij de hand op weg naar de achtste thuiszege op rij. Voor de franchise is dit een nieuw record, maar gemakkelijk ging het niet. Pas in de shootout besliste Trocheck het duel in het voordeel van de thuisploeg. Vatrano speelde zijn eerste wedstrijd voor Florida nadat de club hem overnam van de Bruins. In de tweede periode scoorde de 23-jarige winger ook maar meteen z’n eerste goal voor zijn nieuwe werkgever. Huberdeau opende de score namens de Panthers in de eerste periode en bij beide goals was Trocheck betrokken.


Toch is er een lijn die nog net iets beter functioneert. Wat veel teams de laatste tijd niet lukte, lukte de Rangers wel. Ze hielden de lijn met Aleksander Barkov, Nick Bjugstad en Evgenii Dadonov in toom. In de acht wedstrijden daarvoor was deze lijn goed voor maar liefst 13 goals en in totaal 35 punten. Barkov is de laatste weken één van de meest productieve spelers in de league en de Fin zag tegen New York een einde komen aan de points streak van acht wedstrijden waarin hij tot 14 punten kwam. De 29-jarige Dadonov moest het doen met een streak van vijf duels. De 29-jarige Rus noteerde daarin 10 punten. Voor Bjugstad gold hetzelfde, maar zijn bijdrage bleef steken op acht punten.

PLAY-OFFS BINNEN HANDBEREIK

Wat betreft de play-offs staan de Panthers nog altijd aan de verkeerde kant van de streep. De Columbus Blue Jackets hebben op dit moment de laatste wildcard in handen. Florida heeft drie punten minder, maar ook drie duels minder gespeeld. De ploeg van Boughner heeft het lot dus in eigen hand.

PREDATORS ONGENAAKBAAR

Niemand twijfelde er eigenlijk aan of de Nashville Predators de play-offs zouden bereiken. Voor de concurrentie is het echter te hopen dat de mannen van Peter Laviolette hun piek nu al hebben gehad, want anders is er in het postseason geen beginnen aan. De Predators vertrappen de laatste tijd alles wat voor hun voeten komt en de huidige spelersgroep gaat alvast de boeken in. Vorige week woensdag wonnen de Preds met 2-0 van de Dallas Stars. Dat betekende de negende zege op rij en een dergelijke winning streak was in de historie van de franchise niet eerder voorgekomen.


Twee dagen later kwam daar nog een tiende overwinning bij toen de Anaheim Ducks met 4-2 werden verslagen. Er lijkt een vloek te rusten op een serie van 11 overwinningen op rij. Eerder dit seizoen stokte de teller van de Colorado Avalanche bij tien zeges en ook de Nashville Predators kwamen niet voorbij dit aantal. Matthias Ekholm zette, met zijn tiende goal van het seizoen, de Predators nog wel op voorsprong, maar het waren toch de New Jersey Devils die na een shootout met een 3-2 overwinning vertrokken. Devils-aanvaller Taylor Hall bleef in dit duel zonder punten. Eerder deze week, tegen de Jets, kwam er een einde aan zijn indrukwekkende reeks van 26 wedstrijden waarin hij minimaal één punt scoorde.

DEFENSIE DOORSLAGGEVEND

Dat een verdediger namens Nashville scoort, is niet nieuw. Sterker nog, de ploeg moet het juist hebben van de defensie. Vorig jaar hadden de tegenstanders in de play-offs hun handen al vol aan de aanvallende verdedigers van de Predators en dit seizoen doen ze er nog een schepje bovenop.

P.K. Subban werd vooral gehaald vanwege zijn aanvallende kwaliteiten. Drie jaar geleden scoorde Subban namens de Canadiens 15 goals en 60 punten in totaal. Het lijkt een kwestie van tijd dat de Canadees deze cijfers overtreft. Met 15 goals en 35 assists is Subban, met nog 14 wedstrijden te gaan, aardig op weg. Ekholm en captain Roman Josi hebben elk 10 goals en Ryan Ellis wist in de 30 wedstrijden die hij dit seizoen speelde al zes keer de vijandelijke goalie te verschalken. Het maakt de verdediging van de Predators tot een levensgevaarlijk korps. De meeste teams zijn al blij met één verdediger met minimaal tien goals en in Nashville lopen er gewoon drie! En dan te bedenken dat ze per wedstrijd gemiddeld ook nog de minste tegengoals incasseren.

VIZIER OP DE PLAY-OFFS

Vorig seizoen begonnen de Preds met een wildcard aan de play-offs. De ploeg bereikte de Stanley Cup-finale, maar in het reguliere seizoen waren de cijfers niet denderend. Dat is dit jaar wel anders. De power play behoort tot de beste in de league en Nashville scoort gemiddeld ruim drie keer per wedstrijd. Slechts zes teams doen het beter. De knappe winning streak heeft ertoe geleid dat de Nashville Predators in de Central Division nu een gat van zeven punten hebben met de Winnipeg Jets. De kans is dus groot dat ze in de Bridgestone Arena voor het eerst in de historie van de franchise een divisietitel kunnen vieren, maar dat geeft geen enkele garantie voor het postseason. De winnaars van de divisies treffen in de eerste ronde van de play-offs een wild-card team. De Predators weten zelf maar al te goed dat deze levensgevaarlijk kunnen zijn.

NIEUWS

OVECHKIN WACHT NOG ALTIJD

  • De trip door Californië leverde de Washington Capitals twee punten op. Zaterdag werd gewonnen van de San Jose Sharks, maar de wedstrijden tegen Anaheim en Los Angeles gingen verloren. Alex Ovechkin sluit het bezoek aan de westkust af zonder doelpunt. De Rus staat daardoor nog altijd op 598 goals en het wachten is dus nog op zijn 600e. Tegen de Sharks was hij dichtbij nummer 599, maar Martin Jones had andere plannen.

OPNIEUW SCHORSING VOOR BRUINS

  • Eerder dit jaar was Brad Marchand al het haasje en dit keer is David Backes voor drie wedstrijden geschorst door de NHL. De speler van de Boston Bruins keert dinsdag terug in de line-up. De Bruins moeten het al stellen zonder Patrice Bergeron en Charlie McAvoy. De twee zijn geblesseerd. De verwachting is dat Bergeron binnenkort weer op het ijs staat. McAvoy keert deze maand waarschijnlijk niet terug. De blessures en schorsingen deren de Bruins overigens niet. De ploeg heeft al zes wedstrijden op rij gewonnen. De achterstand op Tampa Bay Lightning, nog altijd koploper in de Atlantic Division, bedraagt zes punten. De Bruins hebben drie wedstrijden minder gespeeld.

LAINE BLIJFT SCOREN

  • Dat Patrik Laine een echte goalgetter is, weten we inmiddels wel. De nog altijd pas 19-jarige Fin maakt het de laatste tijd echter wel heel bont. In de laatste 11 wedstrijden scoorde de speler van de Winnipeg Jets maar liefst 15 goals. Voor het eerst in zijn nog prille loopbaan heeft Laine de grens van 40 goals bereikt. Vorig jaar, in zijn eerste seizoen in de league, scoorde de jonge Fin 36 keer.

BLESSURES

  • Jay Bouwmeester, Scottie Upshall, Max Pacioretty en Brock Boeser. Zomaar wat namen van spelers die we dit seizoen waarschijnlijk niet meer in actie zien. De 34-jarige Bouwmeester kampt met een heupblessure. Ploeggenoot Upshall van de St. Louis Blues heeft last van zijn knie. De Canadiens moeten het ook minimaal vier weken stellen zonder captain Max Pacioretty. De Habs zitten in de hoek waar de klappen vallen, want ook Shea Weber, Carey Price, Victor Mete en Ales Hemsky liggen er al lang uit. Rookie Brock Boeser zal vanwege een rugblessure voorlopig niet meer scoren voor de Vancouver Canucks. Door de blessure van Boeser zal Mathew Barzal waarschijnlijk de rookie met de meeste punten worden dit seizoen. Wat betreft het aantal goals zit Lightning-aanvaller Yanni Gourde Boeser op de hielen.

NHL TREKT WEER NAAR ZWEDEN

  • De NHL keert later dit jaar terug naar Europa. Op 6 oktober openen de Edmonton Oilers en de New Jersey Devils hun seizoen in het Zweedse Göteborg. Vorig jaar speelden de Ottawa Senators en de Colorado Avalanche tegen elkaar in Stockholm. Op 1 en 2 november komt het circus naar Helsinki. In de Finse hoofdstad nemen de Florida Panthers en de Winnipeg Jets het tegen elkaar op. Een treffen tussen de Finse sterren Aleksander Barkov en Patrik Laine.

Cover Photo: Robert Mayer/USA TODAY Sports

SportAmerika 2018 Bracket Challenge

Justin Kevenaar
-
0


Het is maart en dat kan maar één ding betekenen: March Madness. De tijd van het jaar waarin iedereen – zowel kenners als totale leken – proberen om zo goed mogelijk de bracket van het NCAA Tournament in het college basketball te voorspellen.
En net zoals elk jaar is er voor alle volgers en fans van SportAmerika een speciale Bracket Challenge! Daarin kan je het opnemen tegen de tientallen redacteuren van SportAmerika en tegen de vele andere fans, volgers en sportliefhebbers die stuk voor stuk pretenderen dat zij weten hoe het toernooi gaat verlopen.

HOE DOE IK MEE?

Heel simpel, klik op deze link om bij de pagina van de groep uit te komen. Nu heb je alleen nog een wachtwoord nodig: SportAmerika2018.
Hierna kan je aan de slag met je bracket welke je tot donderdag 15 maart kan invullen. Die dag barst namelijk rond de klok van 5 uur Nederlandse tijd het spektakel los.
In aanloop naar het NCAA Tournament zal SportAmerika een korte preview geven over het aankomende toernooi waarna er ook na elke speeldag de nodige updates zullen volgen over alle resultaten.
Veel succes en alvast sterkte aan eenieder die al na enkele wedstrijden zijn bracket in duigen ziet vallen!

NFL Season in Review 2018: Miami Dolphins

Angelo van Damme
-
0


Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Vandaag in deel 11: Miami Dolphins.

EEN STORMACHTIG SEIZOEN

Na jaren middelmatigheid leek eindelijk de zon door te breken in Miami, in het rookie seizoen van head coach Adam Gase wisten de Miami Dolphins namelijk verrassend met een 10-6 record de play-offs te halen. De hoop en de verwachtingen voor 2017 waren dan ook erg hoog, maar het seizoen was al over voor de eerste bal werd gesnapped.
In de eerste week van augustus scheurde quarterback Ryan Tannehill zijn net herstelde kniebanden af en daardoor kon het offensieve gameplan de prullenbak in. Er moest een nieuwe quarterback aangetrokken worden en de keuze van de front office viel uiteindelijk op de net gepensioneerde Jay Cutler.
Vier weken later zou de eerste wedstrijd gespeeld moeten worden tegen de Tampa Bay Buccaneers, maar orkaan Irma stak daar een stokje en zorgde dat de Dolphins voor het eerst sinds 1992 alles zestien wedstrijd op rij moesten spelen.
 

Quarterback Ryan Tannehill in een wedstrijd tegen de Minnesota Vikings (Archief / Getty Images)

 

WAT GING FOUT IN 2017?

O-LINE, O LIJN

In de offseason van 2017 werd afscheid genomen van Branden Albert, de toen 32-jarige left tackle, werd bedankt voor zijn diensten omdat de eerste ronde pick van 2016, Laremy Tunsil klaar stond om de verhuizing van guard naar tackle te maken. Tunsil stond er zo klaar voor, dat hij tijdens de eerste game op de tweede snap een false start maakte en dit eigenlijk het hele seizoen niet meer te boven is gekomen. Hij was de 47e beste tackle in de league volgens PFF, te laag voor een speler die als 13e gekozen was.
In week 5 besloot Adam Gase dat spelers die wilde knielen voor de #blacklivesmatters movement, tijdens het volkslied in de spelerstunnel moesten blijven wachten. Dit besluit werd niet door iedereen gewaardeerd en bleek andere consenquenties te hebben dan iedereen zou verwachten. Na de gewonnen game tegen de Titans die zorgde voor een 2-2 record verscheen dit filmpje online:


Na het verschijnen van dit filmpje bleek er geen andere mogelijk voor offensive line coach Chris Foester om ontslag te nemen. Foester was de best betaalde assistent coach in de league en werd door vele gezien als een pilaar waar Gase op kon steunen.
Na het ontslag werden er nog twee wedstrijden gewonnen, maar een 40-0 verlies in Baltimore luidde een reeks in van vijf verloren wedstrijden. Tijdens deze reeks wisten de Fins gemiddeld 16 punten te scoren terwijl zij gemiddeld 35 punten per wedstrijd tegen kregen.

WAT GING GOED IN 2017?

HET VERTREK VAN AJAYI

Wat er nog meer goed ging was de Jay Ajayi trade. De running back werd in week 9 voor een vierde rond keuze ingewisseld met de Philidelphia Eagles. Een trade die op het eerste gezicht niet logisch leek. Waarom een Pro Bowl running back weg doen terwijl de offense hapert? Toch bleek het uiteindelijk voor beide partijen een goede zet.  Jay Ajayi met een Superbowl ring en Miami met een offense die ging lopen:


De starting positie werd uiteindelijk overgenomen door Kenyan Drake. Hij wist in de laatste vijf weken een totaal van 594 yards te behalen en zorgde met enkele highlights toch voor wat zonnestralen.

WINST TEGEN SUPER BOWL TEAMS

Ondanks het mislopen van de play-offs imponeerden de Dolphins wel een paar keer dit seizoen. Drie van de zes winstpartijen dit seizoen waren tegen teams die in de afgelopen (twee) jaar nog in de Super Bowl hadden gespeeld. Ook de New England Patriots moesten er aan geloven, mede dankzij Xavien Howard. De cornerback onderschepte twee passes bij de 27-20 zege in Miami.


De overwinningen tegen de Broncos, Patriots en Falcons waren een teken dat de Dolphins toch genoeg talent hadden in het 2017 seizoen, maar dat het er lang niet altijd uit kwam.

WAT BRENGT 2018?

WEER EEN DOORSTART?

Afgelopen seizoen zijn er meer vragen bijgekomen dan dat er zijn beantwoord. Ook dit offseason  lijkt de front office met GM Mike Tannebaum genoeg werk voor de boeg te hebben.
Fan favoriet Jarvis Juice Landry, de enige constante aanvallende factor van de afgelopen drie seizoen, is getrade naar de Browns. Jay Cutler zal niet meer terug keren, maar niemand weet hoe Tannehill herstelt.  Bovendien is het alweer 22 maanden geleden dat hij een NFL wedstrijd heeft gespeeld. Ondanks dat Drake een goede tweede helft van het seizoen kende rijst daar ook de vraag of hij een full time running back kan zijn.
Het aantrekken van defensive end Robert Quinn lijkt een typische move voor Miami. Een speler die ooit een seizoen goed heeft gespeeld, dit al een paar jaar niet meer heeft laten zien, voor net iets teveel geld aantrekken. De defensive lijn is nu de best betaalde d-line in de NFL, maar kende vorig seizoen maar 30 sacks.
Gelukkig voor Miami en haar fans is het seizoen nog ver weg en kan er nog van alles gebeuren.

Cover photo: archief

NBA Podcast #2: Timberwolves, Jazz, Kawhi/Hayward, Elson en meer!

Jasper Roos
-
4

EPISODE 2: Timberwolves, Jazz, Kawhi/Hayward, Elson en meer!

In episode 2 van de NBA podcast praten host Matthijs van den Beukel en gast Neal Petersen onder andere over het intense gevecht tussen de Timberwolves en Jazz, de terugkeer of toch niet van geblesseerden Leonard en Hayward, de ondergewaardeerde status van Francisco Elson in Nederland en of Matthijs eigenlijk een echte bandwagoner is van de Warriors.

LET OP: OVER EEN AANTAL DAGEN ZAL DEZE PODCAST OOK BESCHIKBAAR ZIJN IN iTUNES EN IN JOUW FAVORIETE PODCASTAPP. WE WACHTEN iTUNES’ VERIFICATIEPROCEDURE AF, MAAR HOUD DE DATABASE EN ONS TWITTERACCOUNT (@SPORTAMERIKA) IN DE GATEN.

Kan Kawhi Leonard Spurs in play-offs houden?

Chris Van Dijk
-
0


De status van Kawhi Leonard is het hele seizoen onduidelijk geweest. Een mysterieuze dijbeenblessure hield de ster van de San Antonio Spurs lange tijd aan de kant en niemand wist wanneer de forward weer zou gaan spelen (of óf hij weer zou spelen). Hoewel Leonard en de Spurs officieel nog steeds niet willen zeggen wanneer de lange man weer in actie kan komen, lijkt hij donderdag weer op te kunnen duiken. Zijn terugkeer komt op een uitstekend moment, want de Spurs dreigen voor het eerst sinds 1997 de play-offs te missen.
Halverwege het seizoen leek er niets aan de hand voor de Spurs. Sterspeler Leonard was net terug van zijn blessure en de ploeg uit San Antonio stond derde in het westen. De ploeg leek hard op weg om best-of-the rest te worden achter de Rockets en Warriors. Het ging daarna echter snel bergafwaarts met de ploeg. Na negen wedstrijden moest Leonard opnieuw afhaken met een mysterieuze blessure en de Spurs begonnen wedstrijden te verliezen. In het sterke westen was dat iets wat de ploeg zich niet kan veroorloven.

LOODZWAAR PROGRAMMA

Van de laatste elf wedstrijden wist San Antonio er slechts drie te winnen en de voorsprong op de negende plaats in de play-off race is nog maar één wedstrijd. Het missen van de play-offs is hierdoor een serieuze mogelijkheid, want het resterende programma van San Antonio is loodzwaar. Van de laatste zestien wedstrijden zijn er maar drie tegen ploegen met een losing record.

Er staan dus nog voldoende cruciale duels op het programma. Mochten de Spurs gelijk eindigen met Utah, dan is de tiebreaker nu al voor de Jazz, want die wonnen de drie onderlinge duels tot nu toe. Tegen de Nuggets hebben de Spurs twee keer gewonnen en twee keer verloren, terwijl van de Clippers nog niet werd verloren, waardoor deze tiebreaker wel voor de Spurs is.

DIJBEENBLESSURE

Het is een situatie ongekend in het San Antonio onder Gregg Popovich. Zo verloren de Spurs vier thuiswedstrijden op rij, ook al iets wat nooit onder de huidige coach is gebeurd. De rentree van Leonard kan daarom niet snel genoeg komen. De vraag is echter: is de voormalig Finals MVP direct goed genoeg om deze mindere serie te stoppen? Dat is de grote vraag, want Leonard schitterde de afgelopen maanden door afwezigheid.
Leonard was niet alleen op het veld afwezig, ook erbuiten was er veel onduidelijkheid rond de ster van de ploeg, die al het hele seizoen last heeft van een dijbeenblessure. In het trainingskamp bleek voor het eerst dat Leonard last had van een kwetsuur en al snel werd duidelijk dat hij de start van het seizoen moest missen. Het herstel verloopt langzaam en pas op 12 december kan de forward zijn eerste wedstrijd van het seizoen spelen. Hij moet duidelijk nog in het ritme komen, en speelt niet in back-to-backs.
Op 17 januari na slechts negen wedstrijden geven de Spurs aan dat Leonard opnieuw voor onbepaalde tijd uitgeschakeld is. Er is vervolgens veel onduidelijkheid over de ernst van de blessure en de verwachte duur van de revalidatie. Eind februari werd hij door de medische staf goedgekeurd om terug te keren op het veld, maar Leonard gaf aan zich nog niet comfortabel te voelen op het veld en zijn rentree werd uitgesteld.

LANGZAAM HERSTEL

Tijdens de All-Star Break gaf Popovich toe zelfs te verwachten dat Leonard dit seizoen niet meer in actie zou komen, omdat het herstel langzaam blijft gaan. Een week later kwam de forward echter terug uit New York, waar hij revalideerde, om met de ploeg verder te werken aan de laatste stappen van zijn terugkeer. Toch blijft de onduidelijkheid groot en zowel Leonard als de Spurs geven geen duidelijk doel voor een rentree.


Het is nog even afwachten of Leonard donderdag echt terug komt, maar het lijkt een logisch moment, omdat na de Spurs na de back-to-back van morgen en overmorgen alleen in april nog een keer twee wedstrijden in twee dagen hebben. En gezien de stand heeft San Antonio zijn MVP-kandidaat hard nodig. Want in het wilde westen kan elke nederlaag nu het verschil betekenen tussen het spelen van de play-offs en een vroege vakantie.

Coverfoto: Archief/Brad Rempel/USA TODAY Sports

30-in-30 Season Preview 2018: Miami Marlins

Tim Vergoossen
-
0


In de schaduw van Washington, topfavoriet voor de divisiewinst, werd er van de Miami Marlins weinig verwacht in 2017. Op een ontketende Giancarlo Stanton na, gebeurde precies dat in Florida. Met ‘under .500’-baseball was vooral een verandering van eigenaren die het gesprek van de dag was.

NEW CAPTAIN IN TOWN

De club uit Miami was sinds 2003 het bezit van enfant terrible Jeffrey Loria. De ‘slechtste eigenaar in het honkbal’ werd afgewisseld door New York Yankees-icoon Derek Jeter en Bruce Sherman. Beide heren lijken Miami vanaf de grond opnieuw te willen opbouwen. 2017 was dan ook het laatste jaar dat er nog iets van de Marlins verwacht kon worden.
— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: MIAMI MARLINS
Al na een maand was het duidelijk dat geen ploeg in de NL East zich kon meten met de Washington Nationals. De Marlins hadden weliswaar tot diep in september met enig fortuin nog zicht op een Wild Card-plek, maar dat zou onverdiend zijn geweest. Het waren vooral de individuele prestaties die Miami positief op de kaart zetten.
Giancarlo Stanton was aanvallend van buitenaardse proporties en sloeg 59 homeruns. Hiermee is hij pas de zesde speler die ooit die drempel heeft behaald. Ook de rest van de offense deed het veel beter dan vooraf verwacht. Het was vooral de pitching die manager Don Mattingly kopzorgen opleverde. De starters hadden een gezamenlijk ERA van 4.78 en de beste relievers vertrokken al in juli.

Het vertrek van Giancarlo Stanton luidde het begin van de rebuild in Miami in. (Lynne Sladky / Associated Press)

2018: STARTING FROM THE BOTTOM

In het kader van het snoeien in de payroll door GM Derek Jeter, is het lastig om in de line-up nog spelers van Opening Day 2017 te herkennen. Het gehele outfield (Stanton, Christian Yelich en Marcell Ozuna) en tweedehonkman Dee Gordon zijn vertrokken. Kortestop Adeiny Hechavarria vertrok al tijdens het vorige seizoen naar de andere kant van Florida. Ook de pitching is er absoluut niet sterker op geworden.
Miami lijkt daarmee een voorbeeld van de recente tanking-trend in de MLB: het afscheid nemen van alles met talent om over jaren pas weer competitief te zijn. Wat dat betreft zijn ze goed bezig, want het enige om enthousiast van te worden, zijn de spelers die in de Minor Leagues rondlopen. Het kostte flink wat toppers, maar het farm system ziet er vele malen beter uit dan vorige jaren.

LINE-UP

De line-up van Miami verschilt als dag en nacht van die van 2017. Alleen J.T. Realmuto en Justin Bour stonden op Opening Day 2017 voor de Marlins in de line-up. Cameron Maybin is voor één jaar overgekomen van de regerend kampioen Houston en Starlin Castro ruilt de Yankees in voor Marlins.

J.T. Realmuto, één van de beste jonge catchers in MLB. (Joe Sargent/Getty Images)

In het outfield is er vooral jong talent ingepast. Zo is Lewis Brinson, de grootste prospect van de franchise, overgekomen van de Milwaukee Brewers. Het kostte de Marlins topspeler Christian Yelich, maar dankzij het uiterst talentvolle kind van de regio komen er wellicht toch wat mensen naar Marlins Park.
Er zal veel druk op de schouders van Realmuto komen te liggen, die aanvallend één van de betere catchers in de competitie is (.280 career batting average). Van de rest hoeven we eigenlijk niet veel te verwachten. Vooral met het vertrek van Stanton is de offense geen schim van vorig seizoen.

PITCHING STAFF: ROTATION

Eigenlijk zijn alleen Dan Straily, Wei-Yin Chen en José Ureña zekerheden in de rotation, al zullen alle drie moeite moeten gaan doen om hun ERA lager te houden dan 4.00. Daarachter volgt een carrousel van vijf potentiële starters. Aangezien het van Chen nog niet zeker is of hij het begin van het seizoen al fit zal zijn, liggen daar de kansen voor het oprapen. Dat zal mogelijk de enige kans zijn voor deze pitchers om serieus werk te maken van een MLB-carrière.
Kijk overigens niet gek op als er gaandeweg het seizoen enkele prospects op de heuvel zullen verschijnen. Sandy Alcantara werd in het offseason van St. Louis overgenomen en is de beste starter in het farm system.

PITCHING STAFF: BULLPEN

In de bullpen wordt het meest verwacht van Kyle Barraclough. De jonge werper heeft een ERA van 2.87 over 163 innings in zijn eerste drie MLB-carrièrejaren in Miami. Closer is Brad Ziegler. De submarine pitcher kon vorig seizoen nog niet veel betekenen voor de Marlins met een 4.79 ERA: meer dan twee punten boven zijn carrièregemiddelde. Daar zit dus waarschijnlijk verbetering in.

Brad Ziegler, de veteraan in Miami’s bullpen (Quinn Harris/Icon Sportswire)

CONCLUSIE

Met het nieuwe ownership werd er natuurlijk al verwacht dat dit geen oogstrelend jaar zou gaan worden, maar het zou net zo goed kunnen dat de Marlins er met het slechtste record vandoor gaan. De ploeg leverde zo’n beetje alle grote namen in en kreeg daar voornamelijk prospects voor terug. Leuk voor de toekomst, maar op een Brinson na niets dat Miami dit seizoen al zal helpen.
Vooral de pitching zal de achilleshiel zijn voor de Marlins. Zonder uitgesproken ace is het lastig te voorspellen wie de kar moet trekken. ERA’s van pijnlijke hoogten zullen niet ongewoon worden onder de starters. Hier zal de aandacht in de komende jaren naar uit moeten gaan, willen de Marlins in de toekomst beter voor de dag komen dan in 2018.
VERWACHT RESULTAAT: 5e (NL EAST)

Coverfoto: Steve Mitchell/USA TODAY Sports

NFL Trade Podcast: Rams, Browns slaan toe

Joël Ackermans
-
0


Ruim een maand na de Super Bowl begint de NFL carrousel weer volop te draaien. Met de Scouting Combine achter de rug en free agency in het vooruitzicht zijn er al wat verrassende trade moves gemaakt door een aantal teams. Zo versterken de Rams hun secondary en komt er een einde aan het Legion of Boom tijdperk.

PODCAST

Wouter Boerkamp en Justin Kevenaar bespraken vrijdagmiddag alle opvallende trades, franchise tags, contractverleningen en free agents in een podcast van NFL SportAmerika (de podcast is binnenkort ook beschikbaar op iTunes).

Daarna sloegen de Browns drie keer in een kort tijdbestek toe. In dit artikel bespreken we de ontwikkelingen in Cleveland, Seattle en LA.

CLEVELAND TRADE VOOR LANDRY

De Cleveland Browns hebben nogal wat goed te maken na afgelopen twee seizoenen, waarin de’ Dawgs’ maar één wedstrijd wisten te winnen. De eerste stappen richting verbetering zijn gisteren door GM John Dorsey al gezet, en hoe. De Browns sloegen drie keer binnen een dag toe via trades.


De meest in het oog springende aanwinst is Jarvis Landry die overkomt van de Miami Dolphins in ruil voor twee draft picks (4e ronde in 2018 en 7e ronde in 2019). Eerder deze week tekende Landry nog een non-exclusive franchise aanbod ter waarde van 16 miljoen dollar. Naar verluidt spreekt Cleveland over een contractverlenging met Landry om ervoor te zorgen dat hij langer  aan de Browns verbonden blijft.
Met Landry halen de Browns een uitstekende wide receiver in huis. De tweede ronde draft pick van LSU heeft momenteel het NFL-record van meeste receptions in de eerste vier jaar van een carriere. Afgelopen seizoen leidde hij de NFL met 112 receptions, was hij goed voor 986 receiving yards en scoorde hij negen touchdowns.

TYROD TAYLOR KRIJGT NIEUWE KANS BIJ BROWNS

De tweede trade die gisteren werd gedaan door de Browns is die van quarterback Tyrod Taylor. Hij komt over van de Buffalo Bills voor een derde ronde draft pick (nummer 65 overall). Als je een topreceiver in huis haalt, heb je natuurlijk een quarterback nodig die de ballen bij hem aflevert. Taylor’s pluspunten zijn vooral dat hij turnovers vermijdt en sterk is wanneer hij rent met de bal. De tandems Taylor-Landry en Taylor-Gordon kunnen een hele gevaarlijke bedreiging worden voor defensies.


Afgelopen seizoen was Taylor goed voor 2799 passing yards en 14 touchdowns tegenover slechts vier interceptions.Taylor wordt met deze trade vooral gezien als een tussenstation, omdat de Browns nog steeds hun eerste ronde picks behouden (nummer 1 en 4 overall). Met deze picks kunnen de Browns niet alleen gaan voor een nieuwe talentvolle quarterback die een jaar kan rijpen achter Taylor. Er gaan geruchten dat de Browns nu toch nadenken om running back Saquon Barkley van Penn State als eerste in de draft te kiezen. Barkley wordt geprojecteerd als de beste running back in de komende draft.

KIZER OUT, RANDALL TERUG

En waar de ene quarterback komt naar Cleveland gaat er ook een weg. De Browns sturen DeShone Kizer richting de Green Bay Packers in ruil voor cornerback Damarious Randall. Ook ruilen teams van vierde en vijfde ronde picks, waardoor de Packers klimmen in rangorde tijdens deze rondes van de draft. Kizer had een niet al te gelukkig rookie seizoen waarin hij 15 wedstrijden speelde. Van al zijn passes kwamen er 53,6% bij een medespeler aan. In totaal passte Kizer voor 2,894 yards en 11 touchdowns. Het grootste probleem in Cleveland voor de rookie waren vooral zijn turnovers. Zo gooide hij maar liefst 22 interceptions, had hij negen fumbles en werd hij flink door defensies onder druk gezet gezien de 38 sacks.
In Green Bay hangt speeltijd voor DeShone Kizer vooral af van de gezondheid van Aaron Rodgers. Ondanks dat hij niet veel zal spelen is deze trade toch de ideale mogelijkheid om zich als quarterback te ontwikkelen. Waar Kizer afgelopen seizoen in het diepe werd gegooid, kan hij nu in alle luwte de kneepjes van het vak leren van een van de beste quarterbacks in de competitie.

EINDE AAN TIJDPERK ‘LEGION OF BOOM’

Met de trade van Michael Bennett naar de Philadelphia Eagles en het vertrek van Richard Sherman is er definitief een einde gekomen aan het tijdperk van de ‘Legion of Boom’ in Seattle. Bennett, nu 32 jaar oud, heeft zich in de afgelopen vijf jaar bij Seattle ontwikkeld tot een van de beste defensive ends in de NFL. Ook al komt het vertrek niet geheel als verrassing. De Seahawks gaan zijn 40 tackles en 8,5 sacks van afgelopen jaar zeker missen.
De Eagles worden met deze zet in een klap een nog groter gevaar voor elke offensive line. De prijs die de Eagles hiervoor moesten betalen was slechts een  vijfde ronde draft pick en wide receiver Marcus Johnson (undrafted en practice squad). Met namen als Fletcher Cox, Brandon Graham en Derek Barnett aan de zijde van Michael Bennett zal menig offensive line en quarterback nerveus worden.

RAMS KRIJGEN DEFENSIEVE BOOST

Het aantrekken van Broncos cornerback Aqib Talib voelt door het vroegtijdige tradegeweld alweer als oud nieuws. Toch was dit al de derde trade die de Rams verrichtte. Eerder deze week stuurde de Rams defensive end Robert Quin al richting Miami en linebacker Alec Ogletree ging richting de New York Giants.
Aqib Talib was niet de enige cornerback die de Rams aan de defensieve kant komt versterken. Marcus Peters zal overkomen van de Kansas City Chiefs. De defensive coördinator van de Rams Wade Phillips, die al eerder samenwerkte met Talib in Denver, kan in zijn handjes knijpen met deze heren.

Cover photo: Keith Allison/Flickr

NFL Season in Review 2018: Oakland Raiders

Justin Kevenaar
-
0

Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Vandaag in deel 10: Oakland Raiders.

TELEURSTELLEND

De Oakland Raiders waren terug. Na een 12-4 record in 2016 – oftewel het eerste positive record sinds 2002 – waren de verwachtingen voor 2017 hooggespannen. Hoewel de blessure van Derek Carr in 2016 een vroegtijdige uitschakeling in de play-offs als gevolg had, moest 2017 het jaar worden waarin de Raiders mee gingen doen om de troon van de AFC.
Wat dat betreft werd 2017 een desillusie en een stap terug voor de franchise. De offense nam een flinke stap terug terwijl de defensie nog steeds niet de gebreken uit 2016 had weten weg te poetsen. Met de week leek Jack del Rio vervolgens meer en meer zijn grip op het team te verliezen.

Er was in 2017 weinig te lachen in Oakland. (Bron: Archief/Jane Tyska)

De terugkeer van Marshawn Lynch kon zodoende evenmin aan de verwachtingen voldoen. De Oakland-fans willen zo graag succes beleven zolang de ploeg nog niet naar Las Vegas is verhuisd, maar na een seizoen als in 2017 rijst de vraag of het wel realistisch is om dit op korte termijn te verwachten.

WAT GING GOED IN 2017?

MACK ATTACK

Hoewel de defensie van Oakland nog steeds niet het gewenste niveau wist te halen, viel Khalil Mack wederom weinig te verwijten. Hij was met 10.5 sacks en vele pressures de motor die de defensive line van de Oakland Raiders aanstuwde. Wederom was de supporting cast echter niet sterk genoeg en behoorde de defensie statistisch tot de lage middenmoot. Zestiende tegen de pass en 25e tegen de rush, dat is niet goed genoeg om mee te doen met de beste teams in de NFL.


De defensie zal min of meer om Mack heen moeten blijven bouwen, maar de vraag is welke spelers er momenteel goed genoeg zijn om hierin mee te nemen. Safety Karl Joseph, in 2016 als veertiende gedraft, lijkt zo’n speler op wie het team verder kan bouwen maar voor de rest lijkt een groot deel vervangbaar. Vooral de groep van linebackers mag daarbij extra aandacht verdienen.

OFFENSIVE LINE

Net als vorig seizoen blijft de offensive line van de Raiders één van de meest constante in de NFL. Met Rodney Hudson als center, Kelechi Osemele en Gabe Jackson als guards met de gelouterde Donald Penn als left tackle was de groep een meevaller binnen de Raiders. Toch kan er wel worden aangemerkt dat er te weinig mee werd gedaan, want pas richting het einde van het seizoen leek Marshawn Lynch eindelijk wat te kunnen verrichten vanachter deze sterke offensive line.

In 2016 werd er een stuk vaker geprofiteerd van de offensive line dan in 2017 het geval was (Archief)

Verder verdient Derek Carr nog steeds complimenten. Hoewel zijn seizoen niet zo sterk was als in 2016, mag er geen twijfel over bestaan dat hij de quarterback van de toekomst is van de ploeg. Iets wat in de AFC West momenteel een luxeprobleem is. Kansas City wacht immers nog hoe Patrick Mahomes zich zal ontwikkelen. San Diego zit met een steeds ouder wordende Philip Rivers en Denver zit met driemaal niets. Ondanks de terugval, betekent het nog steeds dat Oakland op de meest belangrijke positie momenteel wel veruit de beste optie in de divisie lijkt te hebben.

WAT GING FOUT IN 2017?

DE DEFENSIE

Waar Khalil Mack alle complimenten verdiend, daar bleef de rest van de Raiders-defensie achter in 2017. Net als het jaar daarvoor was de defensie niet constant genoeg en waar in 2016 de aanval vaak de defensie wist te redden, was dit afgelopen seizoen niet het geval.
Dit probleem begint al in de defensive line waar Mack, buiten de pass rushing kwaliteit van Bruce Irvin om, weinig support heeft. Spelers als Justin Ellis, Mario Edwards en Denico Autry kende degelijke seizoenen, maar zijn niet het type spelers die exceptionele kwaliteiten met zich meebrengen. Het bracht een groot deel van de druk weer richting Mack, die uiteindelijk niet de hele defensie voor rekening kan nemen.

Een groot deel van de defensie leunde weer teveel op Khalil Mack. (Archief)

Toch is diezelfde defensive line als geheel misschien nog wel de minst slechte unit van de Raiders-defensie. De linebacker-groep werd versterk met Navorro Bowman, en hoewel laatstgenoemde een prima carrière achter de rug heeft, zegt het genoeg dat hij min of meer de enige meerwaarde was in deze groep van de defensie. Vooral dit deel zal versterkt moeten worden, zij het via de NFL Draft of via free agency.
Tot slot zal ook de secondary een stap moeten zetten. Gareon Conley zal zich meer moeten gaan tonen als tweedejaars speler, Reggie Nelson wordt komend seizoen 35 jaar en verder beschikt de ploeg wat betreft cornerbacks niet over spelers van hoog niveau. Mocht Conley doorbreken, dan kan dit een meevaller zijn, maar zo niet dan zal de ploeg verder op zoek moeten gaan naar talent op deze positie.

WAPENS VAN CARR

Op papier leek Derek Carr met Marshawn Lynch, Amari Cooper en Michael Crabtree over een formidabel trio aan wapens te beschikken. Toch bleek dit uiteindelijk mee te vallen en zal de ploeg voor volgend jaar extra moeten investeren in wapens voor hun quarterback. Amari Cooper wisselde uitzonderlijk sterke wedstrijden af met wedstrijden waarin elke bal door zijn handen glipte. Datzelfde gold min of meer voor Michael Crabtree die de dertig is gepasseerd maar waarvan het wel redelijk zeker lijkt dat hij ook in 2018 een Raider is.

De terugkeer van Lynch was niet genoeg om de Raiders-offense verder te helpen. (Archief)

Het was veelzeggend dat uiteindelijk tight end Jared Cook de meeste receiving yards binnen het team noteerde en dus lijkt het duidelijk dat hieraan gewerkt moet worden. Ondanks dat Lynch maar tot slechts 891 rushing yards kwam, was zijn einde aan het seizoen sterk en met een goede groep wapens om hem heen zal Derek Carr zonder meer ook beter presteren. Als Cooper en Crabtree het afgelopen seizoen namelijk herhalen, en er niemand anders is om te helpen, dan zal 2018 een herhaling worden van dit seizoen.

WAT BRENGT 2018?

TERUG OMHOOG

Na een 6-10 record moet de weg omhoog weer gevonden worden. Dit zal dan moeten gebeuren met Jon Gruden, de extravagante TV-persoonlijkheid/coach ruilde zijn baantje bij ESPN in om terug te keren in de NFL. Met een tienjarig contract op zak mag hij de komende jaren het team naar zijn hand zetten en laten zien wat hij de afgelopen jaren als verslaggever heeft geleerd.
Daarbij zal de focus liggen op enerzijds Derek Carr en anderzijds Khalil Mack. Respectievelijk de leiders van de offense en de defense, zal er in beide gevallen om hun heen moeten worden gebouwd. Voor Carr zal dit neerkomen op meer wapens in de vorm van receivers en/of tight ends, terwijl aan de kant van Mack elke vorm van defensieve versterking welkom is. Pas dan kunnen de Raiders weer denken aan een seizoen zoals ze in 2016 hadden, waarin ze de positieve verrassing van de NFL waren.

30-in-30 Season Preview: Toronto Blue Jays

Keje Schaakxs
-
0


In 2015 en 2016 wisten de Blue Jays opeens weer wat winnen was. In 2017 haperde de motor. Wat brengt 2018 voor de Bluebirds?

EEN STAP OP DE PLAATS

De Blue Jays konden in 2017 geen vervolg geven aan hun postseason runs in de twee jaar daarvoor. Het seizoen was redelijk vergelijkbaar met de jaren ervoor: een behoorlijke defense, veel slugging en weinig contact, onverklaarbare blessures en een ouderwets zwevende Kevin Pillar. Toch was het allemaal nét niet voor Toronto. Jose Bautista zakte verder weg, de aankopen brachten niet altijd waar ze voor gehaald werden, de bullpen was bij vlagen een puinhoop en de concurrentie had beduidend betere zaken gedaan in de winter.

— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: TORONTO BLUE JAYS

Het was daarom snel duidelijk dat de Canadezen vrij zouden zijn in oktober. De  discussie wat te doen in 2018 laaide meteen op en het tijdperk Bautista-Edwin Encarnacion werd nu definitief afgesloten. Rebuilden, of toch nog een jaar om de prijzen meedoen? De logische vervolgvraag: Josh Donaldson in zijn laatste contractjaar traden of niet?

De belangrijkste keuze in de winter: sterspeler Josh Donaldson verlengen, traden of geen van beiden? (Billy Weiss/Getty Images)

 

2018: TOCH NOG EVEN WACHTEN MET DIE REBUILD

Op het roster blijven nog wat grote contracten over (Donaldson, Troy Tulowitzki, Russell Martin, Marco Estrada, J.A. Happ) en behalve Donaldson zijn dat geen spelers waar je een franchise aan ophangt. Bovendien zijn er in de rotation met Aaron Sanchez en Marcus Stroman twee spelers te vinden waar ze in Canada nog jaren mee vooruit kunnen. Rebuilden dus, zou je zeggen. Donaldson traden nu het nog kan, Tulo en (één van) de pitchers dumpen en Martin eventueel nog behouden vanwege zijn off-the-field-kwaliteiten.
Van de andere kant biedt die rotation nog steeds een stevige basis en de break-out van Justin Smoak laat zien dat je met power hitting toch al een flink eind komt. Als het dan misschien ook eens een jaar meezit qua blessureleed, staat er een degelijk team dat zich op oktober kan richten. Zo dacht het front office ook. Donaldson, hoewel niet verlengd, bleek absoluut niet beschikbaar op de markt, hoe zeer de Cardinals ook de druk opvoerden. Toronto gaat dus nog een jaar op jacht naar de ring.

LINE-UP

In het infield zijn er komend jaar weinig veranderingen te verwachten ten opzichte van 2017. Yangervis Solarte zal waarschijnlijk het gevecht met Devon Travis aangaan op het tweede honk. De andere aangetrokken utility player, Aledmys Diaz, zal back-up worden. Voor een aantal infielders, met name Tulo en Travis, zal het overigens al een opgave zijn om überhaupt een seizoen lang fit te blijven.
In het outfield staan twee nieuwe namen in de basis. Rechts zal Randal Grichuk de leegte van Joey Bats opvullen. Links is veteraan Curtis Granderson de eerste keuze. Daarmee komt een eind aan de carrousel in het linksveld waar in 2017 maar liefst 12 verschillende spelers voor de Jays in actie kwamen.
De enige posities waar Toronto in 2017 een positieve WAR scoorde, waren 1B, 3B en CF. Het kan alleen maar beter gaan, zou je zeggen.

PITCHING STAFF: ROTATION

Met het aantrekken van free agent Jaime Garcia is ook de rotation van de Blue Jays rond. Marcus Stroman en Aaron Sanchez vormen de jonge, veelbelovende basis. Daarachter staat de ervaring van de solide JA Happ en laatbloeier Marco Estrada. Alle vier zijn in Canadese dienst de top 10 van een Cy Young Award in gestemd. Estrada en Sanchez hebben daarnaast een All-Star Game gepitcht. De statistieken van Garcia’s carrière komen redelijk overeen met die van Estrada en Happ, maar met het verschil dat zijn ERA en WHIP in de afgelopen jaren duidelijk zijn gestegen.
So far, so good. Een preview over Toronto’s pitchers zou echter niet compleet zijn zonder blessures. In 2017 was het de vinger van Aaron Sanchez die hem tot vier keer toe naar de disabled list verwees. Of al dat leed nou met Rogers Centre te maken heeft of niet, het zou een wonder zijn als de hele rotation een heel jaar fit zou blijven.

PITCHING STAFF: BULLPEN

Het anker van de bullpen is zonder twijfel de nog steeds pas 23-jarige Roberto Osuna. De Mexicaan maakte vorig jaar weer een sterk seizoen door, maar met bijzondere stats. Zijn WHIP daalde van 0.932 naar 0.859, maar zijn ERA steeg van 2.68 naar 3.38. Hij scoorde liefst 10blown saves, maar sleepte er ook 39 binnen.
De grootste uitdaging in 2018 is de linkshandige reliever. Sinds het vertrek van Brett Cecil is daar de grootste instabiliteit te vinden in de bullpen. De verwachting is dat oudgediende Aaron Loup en minor leaguer Matt Dermody die taken gaan waarnemen dit jaar.

Closer Roberto Osuna is net 23 jaar en heeft al 95 saves op zijn naam (Kim Klement/ USA TODAY Sports)

CONCLUSIE

Het kan alle kanten op in Toronto. Welke versies van Estrada, Smoak en Kendrys Morales gaan we zien? Kunnen Donaldson en de rotation het team nóg een jaar dragen? Zit er een break-out year in voor Grichuk, Solarte, of misschien wel voor prospects Anthony Alford of Teoscar Hernandez? En stel, de Blue Jays draaien een gezond, goed jaar, is dat dan voldoende in een AL East waar de ene na de andere sterspeler arriveert?
Als de Bluebirds mee gaan doen voor de play-offs zal het front office niet schromen om talent uit de franchise op te offeren voor een ticket naar het postseason. Als ze in de zomer uitgespeeld lijken, kan het zomaar zijn dat eind juli de rebuild begint en is de kans groot dat er alsnog afscheid wordt genomen van Josh Donaldson.
De kans op dat laatste scenario lijkt op dit moment het grootst. De Blue Jays hebben een goed team, maar het zou buitengewoon knap zijn als dat goede team opgewassen is tegen het geweld uit Boston en New York.

VERWACHT RESULTAAT: 3e (AL EAST)

Coverfoto: ellisdon.com

Garcia versus Lipinets: de man van het moment pakt zijn spotlight?

Lionel Stute
-
0

Mikey Garcia
Mike Garcia vs Sergey Lipinets (Foto: Fight Network)

Floyd Mayweather is gestopt. ESPN brengt gevechten naar het open net. Is er eigenlijk nog wel een groot kijkcijferkanon in de bokssport te vinden? Zeker in een tijd waarin niet alleen boksorganisaties, maar ook de UFC en Glory in een pay-per-view-slop zitten is het zoeken naar de nieuwe grote man of vrouw. Na eerder te hebben gekeken naar Errol Spence Junior en Deontay Wilder, sluit het boksdrieluik van SportAmerika af met Mikey Garcia.

Continue
1...534535536...804Pagina 535 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU